Akrilik kullanıyorum memnunum. Marka olarak artdeco iyidir. Klasik, pastel serileri güzel ama fosforlu olanlardan memnun kalmadım, kapatılıcığı zayıf.

yunanistana vize kalkmadı. adalara kapıda vize uygulaması başladı. ama kapıda derken bildiğimiz kapıda değil. yine on gün önceden vs çok detaylı olmayan evraklarla başvurup, ücreti yatırıp vize almanız gerekiyor.
karadağ olabilir.

karadağa giderdim ben olsam. vize başvurusu yaptım çıkmazsa oraya gitcem.

maldivlere vize yok. phukete de. ama daha maliyetli tabii.

madagaskar.

Budva’nın denizi çok güzeldi. Ağustos ayında tavsiye ederim.

karadağ, vize yok, çok güvenli ve denizi güzel.

sharm el sheikh, denizi muazzam, gerçekten çok güvenli, vize yok.

Gürcistan. Tiflis'i tavsiye ederim deniz için trenle Batum'a geçilebilir. Pasaporta bile gerek yok sadece kimlik yeterli 1 yıla kadar ikamet etme hakkıda var.

Şarm el şeyh

Ben tiksinmiyorum. Ne kadar düzgün yedirirsen yedir bebek tükürebiliyor, kusabiliyor. Peçeteyle siliyorlar, yine de çıkartabiliyor.

Çocukların belli bir miktar dağınıklık ve pislikle barışık olması gerekiyor. Her kaşıktan sonra yüzünü sildiğinizde çok rahatsız oluyorlar, oysa yemek yemeyi keyifli bir deneyim olarak yaşaması gerekiyor yiyecekle sağlıklı bir ilişki kurabilmesi için. Ayrıca kokuları, dokuları yemeğe dokunarak, biraz atarak, koklayarak öğreniyorlar. Özetle bu "insan olma" deneyiminin bir parçası.

Tabi ki bu her yeri, kafası, bacakları yemek olsun öyle yesin demek değil. Sadece belli bir mihtar rahatlık onların keşifleri için gerekli.

@fotrsapka, ya tamam rahat olsunlar da sevimliymiş gibi paylaşılmasın o zaman sosyal medyada. Zira iğrenç :D

%90'ı sevimli değil. Hatta canlısı, videodan kötü ama tiksinmiyorum. Hamile olduğun için tiksiniyor olabilirsin. Uzmanları daha iyi açıklar. Doğurduğunda bebek yedirme videoları ile fenomen olduğunu görmeyelim sonra. Ahahq

@nawar hamilelik öncesi de tiksiniyordum. döke saça yemek yenmesi beni mahvediyor. doğurunca umarım düzgün yemek yer çocuğum :(

Bana sevimli geliyor. Düşünürseniz de iğrenç değil. Yenecek kadar temiz bir şeyin yanağınıza, burnunuza değmesinde hijyen açısından bir sıkıntı yok.
Bebeğinizin gelmesiyle belki sizin de konuya bakış açınız değişir.

Çocuğun düzgün yemek yemesini beklemek biraz hayalcilik olur. Aylar boyunca ne yaptığında kolunun hareket ettiğini, ne yaptığında hareket etmediğini anlamaya çalışıyor bebek. 6. ay civarında başlıyor anne sütü dışındaki besinleri yemeye.

Valla bana baya net sevimli geliyor :D

Başlığı okur okumaz midem bulandı. Yıllardır yemek yiyen bebeklerin sevimli olmadığını toplum baskısı yüzünden dillendiremiyorum. Gerçekten mide bulandırıcı.

Seni rahatsız eden şeyi çocukluktan getirdiğin çok belli, terapi almazsan aynısını çocuğa da geçirirsin. Sevmezsin normal de iğrenç bulmak çok sağlıklı değil bence.

sevimli buluyorum.

anne baba yedirirken her kaşıktan sonra silmelerinden bahsediyorsanız hem çok vakit harcar hem de peçete yetişmez. ayrıca sık sık silmek hassas tenlerini tahriş eder. bir kaşık sonra tekrar sileceksek silmenin manası yok.
bebeklerin kendilerinin yemesinden bahsediyorsak belli bir aydan sonra döke saça da olsa kendi başlarına yemeyi öğrenmeleri gerekiyor, motor becerilerin gelişmesi önemli.

ben de çok iğrenç buluyorum ama ben bebekleri ve küçük çocukların kendilerini de sevimli bulmuyorum :) kendimi bildim bileli de çocuk sahibi olmayı istemiyorum. Ben çok da küçük yaşta değilken kardeşim doğdu ve o bebekken de çok muhatap olmuyodum :d şimdi koca kız oldu üniversiteye geçecek neredeyse aramız çok iyi

edit: ben yemekle ilgili şeylerden çok tiksinirim ama o da var. Kan, hastalık vs yani çok takmam gore olayı pek etkilemez beni ama ıslak ekmek, alakasız yemeklerin birbirine karıştırılması falan direkt midemi kaldırır. Ünide bk, mcdonalds gibi yerlerde yemek yedikten sonra bi arkadaşım masada kalan patates, kola, soslar ve bi yerde karıştırıyodu sıkıntıdan öyle sohbet ederken iş olsun diye. Bi gün baya şiddetli tepki göstermiştim yapma şunu midem bulanıyor diye sdjjsd

Yani döke saça, salyalı yemek yeme olayı zaten bana ters

Ben huylu biri olmama rağmen bundan tiksinmem. Çocuk işte motor becerileri henüz gelişmediği için ağzını tam tutturamıyor, tükürüyor, eline yüzüne bulaştırıyor. Bunu yapmadan düzgün yemeyi öğrenemez, üstünü batıracak, rahatsız olacak ve düzgün yemeyi öğrenecek.

İğrenç falan değil alış yani durmadan kusacak o bebek

olaca çocuğun için tehlikeli bir düşünce bu.psikiyatriste görün.
bebeklerin hiç bir şeyi çirkin olamaz.

iğrenç gelmiyor bana

@deepex, yok bir de hastaneye yatayım istersen. Ne kadar abarttın. Alt tarafı pis görüntü sevmiyorum.

Yemek yemeleri ne ki :)
Öyle yemek yemeleri taa kaç ay sonra. O zamana kadar milyon defa kusacak, ağzını 100 defa silsen de bir şekilde her yeri kusmuk olacak. Sonra o alt açılacak, poposu temizlenecek, hele bir de erkekse alt açılınca her yere işeme riski olacak.
Kısacası yemek yenecek duruma gelesiye kadar geçirdiklerinden o zamana kadar o duruma çoktan alışmış olacaksın. Gözün görmeyecek bile ve hatta sana çok normal ve temiz gelecek.

@yeninesiltupcu evet muhtemelen kendi çocuğumdan tiksinmem. Ama başka bebeklerden tiksinmeye devam ederim :))

bizimki doğunca hemen kraliyet akademisine gönderdik.
şu an yemek adabı konusunda şu noktada;
www.youtube.com

Bebeğe yemek yedirirken bulaşır, bunun bulaşmama gibi bir yolu yok. Her bulaştığında da silemezsin çünkü ciltleri çok hassas, kağıt veya bez ne ile silersen sil tekrarlandıkça tahriş eder. O yüzden yeme işlemi bitince silinir temizlenir.

beni de tiksindiriyor. o cake smash fotoğrafları falan var ya, hayatımda o kadar iğrendiğim başka az şey vardır.
annem de tiksinir.
bebekleri çok seviyorum ama yemekle oynamalarından, bunu da sevimli gibi gösterilmesinden aşırı nefret ediyorum.
burada iddia edildiği gibi bebeğin kusması ya da altını açmak gibi şeyler tiksindirmiyor. ama yemeğin böyle oyuncak edilmesine dayanamıyorum.

sen düzgün yedirirsin, tiksindiğin çocuk gördüğünde de (bu da nasıl vicdansa), bakmazsın olur biter. sanki kucağında yiyorlar. kendi çocuğuna verirsin 3 yaşında eline çatalı bıçağı, yanına ıslak mendili, yaslanırsın arkana. mis gibi.

Müthiş özelliklere sahip birini hayal edince özlediğinin eski sevgili olmadığını anlıyorsun

Birisinin içimizi dışımızı bilmesini, yan yana uyum içinde yaşamayı özlüyoruz aslında. Bazen akşam oturup biriyle film izlemek bile ne güzel bir şeymiş diye düşündüğüm oluyor. Yalnızlıktan oluyor bunlar.

son cümlende cevap vermişsin.

Aslında geçmişi değil de onunla birlikte huyunu suyunu bildiğin biriyle kafanda kurduğun ideal bir gelecek hayalini merak ediyorsun

Zorluklar da olsa birlikte atlatırdık, iyi günlerde şunları yapabilir buraları gezebilirdik, çer çöp olmayan bir gelecek hayali

Birini özleyince negatif anların önemi azalıyor, pozitife odaklanıyorsun. En tatsız anları, alışkanlıkları, hoşuna gitmeyen şeyleri düşündüğünde hala "olsun, beraber olsaydık iyi olurdu" diyorsan kişiyi özlemişsindir.
Yok abi kalsın diyorsan kişiden bağımsız sevme-sevilmeyi özlemişsindir.

Feriye ya da gazebo.

Feriye +1.

kalecafe.com

Etrafımda kullanan kimse yok sanırım. Sadece hesabını hala kapatmayanlar var. Bir de yabancı arkadaşları olanlar kullanıyorlar çünkü avrupada falan hala aktif kullanılıyormuş.

Facebook var ama kullanmıyorum. Instagramı seviyorum.

var. gruplar için kullanıyorum.
arada scroll da yapıyorum gönderilere bakıyorum.
gruplar için hala vazgeçilmez. çok yardımlaşma dönüyor. bazen 2. el ürünlerimi üniversite gruplarında satıyorum ya da satılan bi ürünü alıyorum.

Neredeyse en aktif hobi gruplari hala facebook'ta. Aktif kullaniyorum (fake hesap, sahsi paylasim yapmiyorum)

Gruplar için kullanıyorum +1

aktif olan hobi grupları var, onun dışındaki goygoy-eğlence grupları ve kişisel iletişim 5-6 sene önce öldü.

Yaşadığım yerin yabancılar grubu
Oturma izni ve vatandaşlık grubu

Bu ikisi dışında alakam yok.

Gruplar+1
Facebook asmis algoritmasi cok iyi, bana surekli yerli yabanci komikli yazi, yerinde tespit, karikatur dusuruyor, cogu da best of yani salak, sacma, sevmeyecegim seyler degil. Reelsindeki videolar da iyi yani. Pineklerken, toplu tasimada orda burda acayip sariyor.

13 sene önce facebook hesabımı silmiştim, 5 sene önce de instagramı. keşke silmeseydim diye bi an bile düşünmedim, zerre lazım olmadı ikisi de şu zamana kadar :)

Yabancı gruplar arasında hala iyi yerler var, arada oralara bir şeyler sormak için giriyorum ama yanlışlıkla önüme düşen genel bir gönderiye bakarsam hayattan soğuyorum. İnanılmaz bir yere dönüştü cidden. Tek bir (1) tane olumlu bir şey bulmak mümkün değil.

Bir bakıyorum hamile bi kadına fotoğraf koymuş diye olmadık laflar eden dayılar, neneler. Bir bakıyorum gayet normal bir film afişinin altında plan yapmayın plan diyen dayılar. Bir bakıyorum kaka sahabe adı, batı bize bunu bilerek kötü bir şey gibi gösterdi diye sayfa sayfa yorum döşemiş kalabalık.

Yazarken fena oldum.

15 senedir kullanmıyorum çevremde de istisnalar hariç kullanan yok.

Yasadigim ülkede expat gruplari var. Onun için kullaniyorum. Bi anasayfaya da bakar cikarim cok nadir komik bir sey paylasirim belki

iki sey icin kullaniyorum

1 - marketplace (alim/satim): cok iyi isliyor.
2 - gruplar: yurtdisi gruplarinda guzel geyik donuyor

kullaniyorum. gruplar +1
ama gruplar olmasaydi da kullanirdim.

Birkaç sene önce sildim ama görece biraz pişman oldum. Blender animasyon programı için gruplar vardı, muazzam yardımcı oluyorlardı.

8-9 senedir kullanmıyorum sanırım. Askerde eklemek için soruyorlardı. Kullanmadığımı söyleyince inanmıyor, onları "alt sınıf olarak görüp" onlarla askerlik sonrası bağı tamamen kesebilmek için sakladığımı düşünüyorlardı. Yani askerlik sonrası görüşmek istemiyordum çoğuyla, görüşmeyi düşüneceklerimle de saçma sapan triplere girdikleri için son 2 ayı konuşmadan geçirdik ama Facebook'um gerçekten yoktu.

Çevremde kullanan 2-3 kişi kaldı.

Aktif kullanmıyorum ama hesabımı silmedim. Bana eski güzel günlerimin hatırasıymış gibi geliyor.

Kullanmıyorum.

tura göre değişir. arkadaşlarla gitmiştik güzel ama yorucuydu

Hep yaşlılar oluyo

Ben yalnız giderim gidersem de sıkılırsam diye düşündüm. Fotoğraf çektirmek isteyeceğim insanlardan isteyemem. Selfie çubuğu alırım ne yapayım?

Hep yaşlılar oluyor +1

Rehberli tursa rehberle muhabbet edersin en kötü. Ben gittiğim turlarda rehberlerle sohbet etmeyi seviyorum, değişik anıları oluyor. Hele bi de farklı bölgelere/ülkelere seyahat eden rehberlerle sohbet iyice keyifli

Günübirlik turlara gittim güzel olan da var olmayan da. Arkadaşlı gittim hep.

yaşınız kaç bilmiyorum ama 18-39 yaş sınırı olan roarcamp diye bir tur şirketi var mesela. hep yaşlılar oluyor sorununa çözüm için yapılmış skgjksgjg. ona da katıldım güzeldi ordan kalıcı kendi gruplarınız bile olabiliyor. tek gelen çok oluyor bu tur şirketiyle.

Ben sadece bir kez Sakız Adası’nda böyle bir tura katıldım. Biraz önyargılıydım ama düşündüğümden iyi geçmişti genel olarak.

Bir arkadaşım sürekli böyle turlara katılıyor ve beni de çağırıyor sık sık. İstanbul’da yaşıyor bu arkadaş ve İstanbul’daki çoğu yeri bile bu şekilde gezdi. En son kimseyi tanımadığı bir turla İznik’e gitmiş mesela tek başına, çok memnun kaldığından bahsetmişti.

Kediyi Üzdün, 39 yaşındayım. 1 ay içinde katıldım katıldım yoksa beni de yaşlılar grubuna koyacaklar o zaman. Gençlikte son 1 ay :))

Sen de yasliymissin gidebilirsin seversin xd

abuzer, kaplıca var mıdır ki günübirlik? Sıcak su falan olur, iyi gelir :))

Romatizmalarina iyi gelir ayn

Malta’dan aldım.

ben ankarada yunanistana randevu aldım rahatlıkla.

Malta'dan aldım. +1 İstanbul'dan başvurdum.

22 Nisan'da başvurdum, 8 Mayıs günü süreç tamamlandı. 9'unda sabah kuryeyle elime ulaştı.

6 ay verdiler.

schengenvisaappointments.com

Haftaya da benim var. Başlığı takip edeyim ben de.

Selam,
Emanetçiler otoparkçılar genelde ama tavsiye etmiyorum arabayla gidip arabada bırakabilirsin anahtarı alıyorlar çünkü.
Kapıdan itibaren 272772 kere güvenlik kontrolü var yönergeleri takip edersen kolay zaten.
Yukarı çıkınca tekrar form koduna bakıyorlar ve parmak izi alıyorlar sonra da sıraya geçip müsait bankoya ilerliyorsun. Hepsi ing ve türkçe biliyor. Ne zaman gideceksiniz ne kadar kalacaksınız daha önce hangi ülkelere gittiniz mesleğiniz evli misiniz gibi sorular soruyorlar. Hepsine net be doğru cevaplar vermek önemli. Tıkır tıkır bilgisayara birşeyler yazıyorlar eğer vizeniz onaylandıysa elinize bir kağıt veriyorlar, onaylanmadıysa pasaportunuzu geri verip size bu seferlik vize vermediklerini açıklıyorlar.

Teşekkür ederim. Bu arada araçla olmayacağım, eşyalarımı otelde bırakmak aklıma geldi..

ticari için gitmiştim. bana sadece niçin gidiyorsun dedi, iş dedim. ne işi dedi. şöyle bi iş dedim. vizen onaylandı dedi. 20 saniye falan sürdü, hiçbir evrağa da bakmadı.

Konsolosluk çevresi hep emanetçi. Sıkıntı yaşamazsınız.

Iki dakika havadan sudan muhabbet etmiştik. Neden gittiğimi sordu, nereye gideceğimi sormuştu. 5 dakika falan sürmüştür.

krema haline gelene kadar. süt kreması var ya onun gibi olmalı.

ben genelde mikseri cikarip 8 cizebildigimde yeterli diyorum.

Çok çırptığınızda kek sönümlenir. Bir iki dakika maksimum. Hatta mola vererek yapmalısınız. Aralıksız çırpmayın.

bir de malzeme konusunda birebir tarifleri uygulamak yerine göz kararı gitmek daha iyi oluyor. atıyorum 1 fincan diyor ben bakıyorum kesmez bu atıyorum bi çeyrek fincak daha üzerine. kıvamı daha iyi oturuyor. sanırım kullanılan malzemelerin marka marka yoğunlukları farklılaşıyor.

yaptığım bir kurabiye var, çok da beğeniliyor. kız arkadaşıma birebir tam tarifi verdim, nasıl yaptığımı anlattım o da uyguladı ama yaptıklarının benimkiyle nerdeyse hiçbir alakası yoktu.

bu da ek bilgi olarak kalsın. yazdıkların bu anımı hatırlattı bana.

Yumurta ve şekeri mikserin en yüksek devriyle mi, daha düşük devriyle mi çırpmalı kısmına dair de bilgi verebilecek olanlar var mıdır acaba?

Almıyorum maalesef

Alıyorum. Sonda söyleyeceğimi başta söyleyim, bir ateist olarak aşırı derecede şükürcü bir insanım.
Ayıptır söylemesi, iyi kazanıyorum; yalnız yaşıyorum, minimal de olsa her şeyim var, kendime fazlasıyla yetiyorum yani hayat kalitemi yüksek tutabiliyorum.
Babam rahmetli, annem sağ ama onun da hayat kalitesi yüksek ve sağlığı yerinde. Tüm arkadaşlarım da aynı şekilde yani ciddi bir problemi olan yok.
Hobilerim çok çok ulaşılabilir şeyler. Gusto sahibi olduğumu düşünmüyorum, çok rafine zevklerim yok (var aslında da devede kulak yani ulaşamadığım şeyler değil) bundan dolayı rahatça eğlenebiliyorum.
Gelecekten büyük beklentilerim yok, kaybetmekten çok korktuğum şeyler yok, maceracı bir yapım yok. Kaygılarım olmadığından tatlı tatlı yuvarlanıp gidiyorum :)

@norek, sen ben misin be karşim

Gelecek kaygım yok, sevdiklerim yanimda/hayatta ve sağlıklı, özgürüm, büyük oranda istediğim hayatı yasayabiliyorum ve YAZ GELDİİİĞĞĞ O.o daha fazla ne istenir ki hayattan

Odaklanamama sorunumu bir halletsem alacağım da

Alamıyorum bazen.

Almıyorum. Kendimi nasıl motive ediyorum ? Hayatın sonlu olduğunu kendime hatırlatmaya çalışıyorum. İlgi duyduğum, yapmaktan keyif alacağım spor & hobi kovalıyorum. Oyalanabildiğimiz kadar güzel oyalanalım işte.

ne zaman hayattan keyif alamadigini düsünüyorsun mesela? o keyif almamani saglayan tetikleyici faktörü bulup onu degistirebilirsin.

ben genel olarak hayattan keyif aliyorum. üzüldügüm seyler de oluyor tabii. is okul ayri bir stres ve genel olarak hayattan keyif alamama sebebim ama hayatin bir parcasi onlar da. onlarsiz olmaz.

yasamayi seviyorum. harika bir hayatim var. yani mesela nefes aliyorum ve diyorum ki ne güzel nefes aliyorum akcigerlerim var? biraz suursuz olmak lazim sanirim hayattan keyif almak icin :)

hayatimda az ve öz insan var. onlari cok seviyorum..
arkadaslarim beni cok sever. ben de onlari. tanistirdigim sevgililerim bile sasirirdi arkadaslarin seni ne kadar cok seviyor gözünün icine bakiyor herkes diye. ben de onlarla zaman gecirdikce mutlu oluyorum. gecen gün bir arkadasimla bulusacaktik o beni bekliyordu ben onu görünce ona dogru kollarimi acarak kosmaya basladim o da bana cok hizli kostu ve yolun ortasinda sarildik :D o kiz kocasini görünce öyle sarilmiyordur eminim dflkgjf

kitap okumayi, gükmeyi, icki icmeyi ve su siralar tekrardan sporu da seviyorum/keyif aliyorum.

Alıyorum ya.

Almiyorum. Ama olmekten cok korkuyorum. O yuzden yasiyorum mecbur. Ne yasamak istiyorum ne olmek.

Değişiyor. Bazen keyif alıyorum, bazen de almıyorum.

Almıyorum. Annem alzheimer hastasıydı, yıllarca onun bakımı ile meşgul oldum. Bu yıl vefat etti. Kurtuldu diye seviniyorum ve kendimi berbat hissediyorum. Babam da tansiyon hastası. Annemin ölümüyle sağlık durumu daha da kötüleşti.
İşimi sevmiyorum, para için yapıyorum. İşimden hobilere zaman kalmıyor. İşimden yaşamaya zaman kalmıyor.
Arkadaşlarımla zaman geçirmeyi eskiden severdim. Çok düşüncesiz insanlar, dünya onların etrafında dönüyor ve hep dönecek sanıyorlar. Şuraya yazdıklarımı onlara anlatmaya çalışsam oflamaya başlarlar hemen. Bu yüzden aramıza mesafe koydum.

neredeyse sıfır. anlık dopaminler harici hiç bu kadar kötü dönemim olmamıştı sanırım

Alıyorum. Çok sevgi dolu ve huzurlu bir insanım ama uyuyamama sorunum var. Onu da çözersem benden iyisi yok.

no dostum no. kedolarin sagligi disinda zevk alma hissi pek yok mecburen şükretmeyi ogreniyorum hayatimda ilk defa. tek yol bu cunku. bi de slotta kazanmak iyi hissettiriyo
.......neyasimki...

nietzsche abinin dediği gibi acı çekiyoruz ki gülmeyi keşfettik, aynı hesap

otel adresi yazman daha iyi.

Tanıdık adresi yazdım 10 yıllık vizemi aldım.

otel adresi yazıp almıştık biz

Çok merak ettim, bu işi neden siz yapmıyorsunuz? Youtube'da dünya kadar kaynak video var, Google Play'de oyunlar falan var.
Bir okuma öğreniyorum kitabı eşliğinde herkesin yapabileceği bir şey. Günde 15 dakika ayırsanız en fazla bir ay sürer.

yoğunluğum ve iş stresim buna çok imkan tanımıyor ama teşekkür ederim dediğiniz videoları araştıracağım.

Hocam “okuyorum” adlı bir uygulama var. Telefon ve tablet üzerinden inceleyebilirsiniz. Annenize faydası olacaktır.

42:(

17-18ken başladı benim. Ailede başka kimsede yok erken saç beyazlaması. Stresten olduğunu düşünüyorum, üniversitede iyice artmaya başladı, iş hayatına geçince de devam etti artış. Şu an 26 yaşındayım, saçlarım siyah ve gür olduğu için tel tel beyazlar güzel görünüyor gözüme o yüzden boyamıyorum. At kuyruğu ya da topuz yaptığımda içlerde kalıyor zaten, açık bıraktığımda da hoşuma gidiyor siyah beyaz görüntü. Belki ilerleyen senelerde boyarım.

evlenince başladı...

26

30'da sakal, sonra saç. Fakat genel bi tarama yaptırdığımda folik asit eksikliği çıktı o da beyazlama yaparmış.

26-27 yaşlarımda bir tel beyazım vardı.

24-25 yaşlarında ufak ufak başlamıştı

18

Sanırım 23-24 yaslarindaydim ilk telleri gördüğümde. Sonrasında uzunca bir süre çok artmadı ama geçen seneden beri önünü alamadık desem yeridir.

24 falan. 31 oldum, favoriler bembeyaz:) üstlerde de baya var.

boşanırken birkaç adet beyaz sahibi oldum, artmasından endişe ediyorum ahahaha. annemde falan hiç beyaz yoktur, kaç yaşında kadın. boşanma başlangıç yaşı: 29, güncel yaş: 33. sırf bunun için tazminat alınır!

28

32. son iki senedir beyazlamaya başladı. özellik son 6 aydır baya arttı. önce şakaklardan beyazlamaya başladı, ardından sakal. şimdi ise saçlarda baya çoğaldı.
özellikle saçlar uzayınca çok belli oluyor. o yüzden kısa kestirmeye başladım.

30 yasinda beyaz teller gormeye basladim. 2-3 sene oldu cok artmadi ama tek tuk var arada. bu arada vucut 30 yasindan sonra dusmeye basliyor genel olarak.

15-16'da 2-3 tel beyaz vardi.

24-25 yaşında başladı sanırım. Ailede genetik olduğu için 29umda baya beyazım var. Ama boyamıyorum duruyolar öyle.

27-28

Sakallarda beyazlar 30'larımda çıktı. Saçta henüz beyaz görmedim, denk gelmedim. Çıkmış olabilir, bilemiyorum.

Ek bilgi; Yaş 35.

21-22 falan sanirim. simdi yanlarda epey artti. sakalimdaki ilk beyazi da 31 yasinda gordum.

21-22 gibi düşmeye başladı. şimdi 27 sayılırım %5-10 civarı beyaz var diyebilirim saçta. aralarda kayboluyor boy da uzun olduğundan pek farkedilmiyor ama biri tepeden baksa net görür. sakala da geçen sene düştü şu an 2 tane var.

15-16

27.

yurt dışına gittim 5 gün, yurt içine gittim ama kısaydı o.

yurt dışında ev kiraladım, evde kaldım.
zorluk olarak bişi yaşamadım.

-güvenli bölgeyi araştırıp oradan ev kiraladım.
-gece yarısı bile tek başıma bara gittim, sokakta takıldım, eve döndüğüm oldu.
-istediğim zaman istediğim yere gidip gelmek çok keyifli. ne istiyorsam yaptım.
-yeni insanlarla tanıştım.
-farklı bir deneyim bu. herkes kendisiyle vakit geçirmenin ne kadar güzel bir şey olduğunu, illa başka biri olması gerekmediğini yaşamalı.

Ben gittim hep gittigimiz 5 yildizli oteldi o yüzden kafam rahatti 3 gun kaldim akşam yemeği haricinde sıkılmadım

Olumsuz yanı her yer çift dolu, bu bazen can sıkıcı olabiliyor.

Olumlu yanları daha fazla. Özgürsün, bir maceranın içindesin, keyfine göre plan yapıyorsun, kafa dinliyorsun…

tatil derken otel mi yoksa seyahat mi?

otele gitmedim. denk gelmedi ama gidebilirim de. seyahatten daha kolay olur o.

seyahate cok gittim. zorlugu her seye, yola, plana, bilet nereden alinacak vs kendin karar vermen ve ögrenmen. bu beni yormustu. o nokta da dinlenmek gerek. yolda da insanlarla tanisiyorsun. bir yerde yalniz yemek yedigini görürse insanlar onlar da yalnizsa ya da cift degil de iki arkadaslarsa seni davet ediyorlar. dene mutlaka.

Zorluk kısmı biraz göreceli bi kavram. Bazı insanlar 'fotoğrafımı kim çekecek' diye bile yalnız başına tatil yapmaktan kaçıyor ashssj. En önemli şey güvenlik kısmı sanırım, güvenli bir mekanda/mahallede vb. olduğunuz sürece yurtdışı/yurtiçi fark etmeksizin gayet keyifliydi, çok öneririm.

Eğer plaj tatiliyse sıkıcı olur ama city trip tarzı olacaksa bazen tek olmak daha iyi oluyor. Kimseyi beklemeden istediğiniz saatte otelden çıkıyorsunuz, istediğiniz yerde istediğiniz kadar takılıyorsunuz.

yurt ici, yurt disi, deniz tatili, dag kampi... hepsini tek basima yaptim, tavsiye ederim.
keyifli yani bence cok ama kisiden kisiye degisir. tek basima tatile gidiyorum diye beni asosyal olarak etiketlemislerdi, halbuki ben yalniz ciktigim hicbir tatilden yeni insanlarla tanismadan donmedim. yeni iliskiler kurma kapasitem bu sayede cok gelisti.

hem keyifli hem de zor olan yani bence su: tum kararlari kendi istediginiz sekilde alacak kadar ozgursunuz; ama yalniz oldugunuz icin istediginiz her karari alamazsiniz, gotunuzu kollamaniz lazim :)

iş için gidiyorum sağa sola tatil sayılır mı bilmem,
roma, zurich, oslo, munich, berlin vs vs

insan sıkılıyor ya, tamam gezdin 3 saat sonra oturup bi yerde yemek yiyesin geliyor, şurası ne güzelmiş diyesin geliyor çevrende kimse yok

özellikle munich, oslo gibi insanların kendi başına takıldığı yerlerde isen zaten yeni insanda bulamazsın

bence bir keyifli yanı yok yani

Ben hep tek başıma gidiyorum, hatta birisiyle gitmek çok zor geliyor bana. Ama insandan insana değişir.

2020'de marmaris'e gittim. kötü yanı her çift dolu evet, hiç sap yoktu:) onun dışında her şey güzeldi.

Yurtdışına çok gittim gezmeye. Güzel oluyor.

Yurtiçinde bir defa gittim. 2022 senesinde Kaş Antalya'ya gitmiştim. Keyifliydi. Kafamı dinlemiştim.

Yurt dışı için defalarca yaptım.
Ben de alışkanlık yaptı, hep tek gitmek istiyorum.

yurtdışına başka birileriyle birlikte gidince işkence gibi geçmeye başlıyor.

1 haftalık tatile 1 maaş bile vermem.

2 maaş ideal

yuh yani 3-4 aylık maaş nedir. en fazla 1 aylık maaş
kendimden örnek vereyim maaş 40 bin bu yıl 20 bin 1 haftalık tatile ayırdım.

cok fazla evet. bütcenin cok üzerinde. lüks bir tatil o yüzden mi yoksa zaten bütce mi düsük?
lüks icin vermem ama zaten maasim azdir o zaman veririm.

2 haftalik tatil icin max 1 maas gibi benim hesap.

çok saçma olur. o bir hafta için 3-4 ay çalışmak zorunda olduğun gerçeği tatilde geçireceğin her saniye içine oturur, keyif alamazsın.

1 haftalık tatile 2 maaş verdim mutluyum. ama 3-4 ay fazla ya maaşın düşük ya baktığın yer çok uçuk.
herşey gibi tatil fiyatlarıda saçmalamış durumda olduğu için fiyat algın artık gitmiş durumda

maaşla bakmamak lazım olaya. maaş 500k ise 500k mı harcayacaksın? her tatilin bir ederi var.

her halükarda 3-4 aylık maaşı 1 haftalık tatile vermek çok saçma olur. zaten pratikte batmadan mümkün olmaz gibi.

EUR olunca çok pahalıya mal oluyor. :(
Lüks bir tatil değil, ama cennetten bir köşe olduğu görmek isterdim. Vazgeçeceğim maalesef sanırım.

Belek Maxx Royal 6 gece 2 kişi 120bin fiyat verdi şimdi baktım da.
Benim için çok ruh halimi değiştirmez boşa masraf olur ama size iyi gelecekse neden olmasın?

Ben senede 3 maaş rahat tatil parası harcıyorum açıkcası parça parça ama yeni ülke görmek, yeni kültürler tanımak vs. bana iyi geldiği için değiyor.

1 - 1,5 Genelde ben de çevremdekiler de öyle yapıyoruz.

3-4 maaş harcamak çok fazla benim gözümde. 1 haftalık rahatlama için 4 ay çalışacağımı bilince o bir haftayı da çok rahatsız geçiririm.

1 aylık maaş verdim yazın. Ama seneye 1 yetmeyecek gibi.

Ben dinlenmeyi önemsiyorum bu arada. İçime sinerse 2 maaş bile verebilirim.

bu kişinin maaşına göre değişir.
50k diyelim maaşa.
yurtiçi 1/4 maaş, yurt dışı max 1 maaş veririm.

Cok sacma geldi bana. 1 maas verilir anca ama o da yurt disinda bi yer olmali. Turkiyede tovbeliyim otellere. Kimseye de tavsiye etmiyorum. Max royale falan gitmeyeceksen turkiyede tatile para verilmez. Dolandirma uzerine kurulu bi sistem var artik bana gore. Fiyat algisi yok nasilsa diyip paranin karsiligi hizmeti asla vermiyorlar.

15 günlük tatile 1 maaş verdim geçen yaz, yol yemek barınma vb dahil Airbnb tutmustuk, sadece çok az içki içtim.

10 günlük italya tatiline her şey dahil 1 maaşa yakın harcadım. Bir şeyden de kısmadım. Ama tek kişiydim. Kişi başı 1 maaş olur sanki.

3-4 aylik gomersem batarim.
max. 1 ay diyorum ama o bile zorluyor.

Aynen bazı psikopatlar var öyle olur olmadık yerlerden stalk yapip kafaya takiyolar

Çünkü engelleyince olur olmadık yerlerden iletişime geçmeye çalışıyorlar, bu daha korkutucu oluyor. @abu’nun dediği gibi takıntılı insan çok. Bir sürü hesabı olan, değişik sitelerden tc numarana kadar erişen türlü türlü tip var.

Ruhencim bana dedin galiba, bahsettiğim kişinin zaten TC si ve adresi var. Oturup aramama gerek yok. Ama haklısın var böyle takıntılı tipler, evli adamın karısına kadar stalklayıp başka gruplarda paylaşan.

Çünkü engellemek ergence bir hareket. Bana sövene cevap vermem, engellemem için düzenli sövmesi lazım.

Öte yandan
media.tenor.com

Engel pek çözüm olmuyor zaten. Bana da baska hesaplardan yazan sapiklar denk gelebiliyor mesela.

Sövdükten sonra tekrar iletişime geçti ve konuştuk.

Ee ne diyor peki

Selamı var abuzer sana.

Ben olsam gıcık olsun diye oyle yapardım. Bütün erkekleri bilemem ama.

Ben engel olayını sadece dolandırıcı hesaplar için kullanıyorum. Engelleyince başka zaman, başka yerde fırsat olunca devam ediyor kaldığı yerden. Engellemeyince azalarak bitiyor.

Ben. Üşeniyordur önemsemiyordur belki değişir diye bekliyordur. Normal yani
Bir de sövmek? Ucu çok açık… aptal herif demek de sövmek

Sövdükten sonra konuştuysa submissive'lik seviyor olabilir.

ben zerre takmıyorum. en son bi tane kız böyle yaptı bu ay oldu. bıraktım öylece. uğraşamam valla harcadığım kilobyte a yazık. silip geçtim.

cahile laf anlatmakla uğraşamam. kendisine saygısı olan yapmaz zaten.

ha ısrarcı olan erkekse ve laftan anlamayıp sövülüyorsa; o bende yok. erkeğin böyle ısrarcı olanı hiç çekilmiyor. şahsen naz yapılıp ısrar bekleniyorsa gerçi onu da ben yapmıyorum ama neyse bu başka bişi :D

Ds form numarasını 1 kere değiştirdiniz, şimdi 2. kez mi değiştirmeniz gerekiyor anlamadım? 1 kereye mahsus güncelleyebiliyorsunuz. 2. kez yapmanız gerektiğinde ne olduğu elçiliğin websitesinde yazıyordur.

Hayır şu ana kadar hiç değişiklik yapmadım, 1 kez degistirilebilecegi yazıyor ancak bu değişim sonrası randevu tarihini de güncellemek gerekiyor mu onu goremedim

1 kere güncelledim randevum değişmedi. Yapabilirsiniz.

Teşekkürler

İnsanlar erken kalkıp avlanmaya gidiyorlardı dolayısıyla kahvaltı diye bir şey yoktu. Avlarsan akşam yiyordun. Aslında kahvaltı yapmak bizim bünyemize uygun bir şey değil. Kan şekerimizi oynatmış oluyoruz ve akşam olmadan acıkıyoruz, halsiz düşüyoruz.

Yıllardır hafta sonları hariç kahvaltı yapmam ve hafta içleri hep dinç olurum. 2 aydır da tek öğün besleniyorum inanılmaz sağlıklıyım. Herkes gripten dökülüyor bana bir şey olmadı.

Bahsettiğiniz sürekli bir şeyler yeme içme durumu çağımızın bir hastalığı bence. Hem organlarımıza zarar hem gün içindeki verimimizi azaltıyor. Eskiler de bu yüzden bizden daha dayanıklıydı bence.

Tarih aralığına, coğrafyaya, iklime, özel dönem şartlarına, sosyal statüye, topluluk statüsüne, kültüre göre değişiyor.

Çin hakkında çok bir fikrim yok, ancak 2000 yıl öncenin Anadolusu dediğiniz zaman dilimi Roma'nın güçlü ve parlak olduğu dönemlere denk geliyor. Örneğin besili Roma lejyonerlerleri elbette hem iyi besleniyor, hem de iyi bir spor programları var. En basitinden incil okuyup toplumsal örüntüyü az çok görebilirsiniz. O dönemde de bolluk içinde yaşayan toplum kesimleriyle, fakirlikten kırılan gruplar var. Yeme içme adetleri bizden çok farklı değil. Örneğin "oburluğun" yedi büyük günahtan biri sayılması az çok fikir verecektir.

Sorduğunuz soru çok fazla genel kapsamlı, ancak en kısa cevabı "değişken".

Bizden çok daha iyi beslenilen dönemler de vardı, çok daha kötüsü de.

bu soruyu en basitinden iki grubu ele alarak cevaplayabiliriz. yerlesik hayata gecenler ve avci-toplayici yasayanlar. gunumuzde hala dunyanin cesitli yerlerinde cok basit sekilde yerlesik hayat yasayan, basit tarim ve hayvancilik yapan gruplar var. ornegin afrikada kucuk gruplar halinde tarim ve hayvancilik yapan topluluklar var. bunlarda bizim modern besin cesitliligimiz yok, undan yapilan basit ekmekler, ve keci inek gibi hayvanlardan elde edilen sut ile hayatlarini surduruyorlar. donem donem bazi meyve ve kok bitkileri topluyorlar.

ama hala yerlesik hayata tam gecmemis avci toplayici gruplar da var dunyada. ozellikle kuzey avustralya, papua yeni gine ve civardaki adalarda, brazilya amazon ormanlarinda, veya hint okyanusunda cesitli adalarda yasayan bazi insanlar bildigin ne bulurlarsa yiyorlar. yasadiklara cografyaya gore sabah kalkip balik tutuyorlar, maymun gibi buyuk hayvanlar yaninda, cesitli bocekler ve deniz kabulularni toplayip yiyorlar. bu topluluklarda ortalama yasam omru nispeten kisa ve hayatlari zor. bu zorluklar bu topluluklari yamyamliga da itiyor, ozellikle guney dogu asyada hala yamyam kabileler yasamakta.

ama eger karsilastirmayi akdeniz civari, anadolu ve mezopotamya ile yaparsak burada yasayan insanlar cok uzun suredir tarim sayesinde bolluk icinde yasiyor. elbette fakirlik var ama kitlik zamanlarin disinda halk yeteri kadar besleniyor. sadece gunumuzdeki besin cesitliligi az. mevsime gore degisen beslenme sekilleri var.

klasik yerler disinda, artistanbul feshane'de emin barin sergisi var 29 nisan'a kadar. cok iyiydi.

1 gun karakoy-kadikoy (vapurla gecis)
1 gun besiktas-uskudar (vapurla gecis)
1 gun garipce, sariyer (aracla)
1 gun beyazit-sultanahmet (toplu tasima)
1 gun alisveris (misir carsisi, kapali carsi, avmler vs..)
1 gun adalar
1 gun bakirkoy-fisekhane

bir avrupa yakali olarak bizim tarafa agirlik verdim.

Kuzguncuk’ta kahvaltı ve yürüyüş olsun mutlaka.

Bir tane arkadaşım var. Tanışalı çok kısa bir süre oldu ama o kadar sevdik ki birbirimizi artık kardeş olduk.

Var. Ofiste calisanlarla da müdürlerle de oldukça yakınız(saka, goygoy, genel hayat/aile konusmalari vs). Hiçbir sekilde sorun olmuyor ve çok tatlı bir ofis ortamı var.

Buna ek olarak yakin dediğim iki adet arkadaşım var ama farklı departmanlardalar.

is yerinde "BFF" olmaz, olmamali.
cunku ozel hayat ile is hayatini ayirmak lazim.

Ben hep mesafeliyimdir. Biri işten çıkınca hiç üzülmem onun yerine işe giren kişiyle hemen tanışır işime bakmaya devam ederim, biri işten çıkınca hiç üzülmem hiç duygusal bağ kurmam. Ama belli bir düzeyde muhatap oluyorum tabi ki. Öğle yemeğinde denk gelince hayata dair genel sohbetler ediyorum.

3-4 tane var ama işyeri arkadaşı olarak, dışarıda çok çok nadir görüşüyoruz.

Bir iki kişi hariç herkesle aram iyi. Goygoy sohbet çok eğlenceli geçiyor. 4-5 tanesi ile her hafta mutlaka dışarıya çıkarız.

Arkadaşım yok. İş stresli. Rekabetli, ayak kaydırmalı bir ortam. Söylediğin her eşy aleyhinde delil olarak kullanılıyor. Mesela okuldan beri tanışanlar seni asla aralarına almazlar. Bunun ayarı ellerine koz vermemek.

Dışarıda hicbiriyle görüşmüyorum, benimle yakın olmak istiyorlar ama hep belli bir mesafede tutuyorum. İs arkadasindan, özel hayat arkadaşı olmaz , çok nadir istisnalar hariç.

Eşimle eski işyerimde tanışmıştık, şimdi de arayıp hal hatır sorduğum arkadaşlarım var. Mesafeli olarak arkadaşlıklar kurarım. Bugüne kadar problem yaşamadım.

Valla 10 yıldır yeni arkadaşlarımın neredeyse hepi iş yerinden. Çok da güzel arkadaşlıklar edindim. İş yerindekilerden arkadaş olmaz diyenleri hiç anlaymadım o yüzden.

bir ayarı olması gereken bir şey değil ki bu neden bazı insanlar böyle her olaya satranç gibi stratejist yaklaşıyor merak ediyorum. benim ilk iş yerimde çok yakın arkadaşlarım vardı çünkü birlikte çok güzel bir frekans yakalamıştık. o ekipten bazıları şehir değiştirince koptuk ama kalanları hala en yakın arkadaşlarımdan görüşüyoruz arada. bir sonraki iş yerinde ise hiç arkadaşım yoktu çünkü keyifli bir iletişim kurabileceğim tarzda birisi yoktu. şimdiki iş yerinde de ilk iş yerimdeki gibi çok yakın diyebileceğim seviyede olmasa da iyi arkadaşlarım var dışarda takılıyoruz arada.

1 arkadaşım var, mesafeliyim

ben 28e, 2 arkadasim var (31k, 35k) hayatimi guzel yapan harika insanlar. her hafta en az 2 gun beraberiz. gecen senelerde haftada 5 gun falan birlikte gecirdigimiz bile oluyordu. raki icmeye de gideriz, konsere de doga yuruyusune de. en son gece 2de aa bu ne sirasiymis diye random bir siraya girdik bilet aldik kendimizi rave'de bulduk.

kiz arkadasimi da hemen kabullendiler ekibimize.

herkes karsi cikmis isyerinden arkadaslara da, gunun 8 saati uzaktan da olsa bu insanlarla calisiyoruz. acikcasi arkadaslarim olmasa bu iste durmazdim ben.

Olmasın isterdim ama var. Az sayıda çalışan olunca herkes "arkadaş" olmak zorunda kalıyor. İş çıkışı birlikte yeniyor, içiliyor, planlar yapılıyor. Zorunlu katılıyorum. Keşke mesafeli olsak.

Eski şirketimde çok sağlam arkadaşlarım vardı, hepsiyle hala görüşürüz. Yeni şirketimde hiç yok. Bilinçli olarak uzak duruyorum.

en yakın arkadaşlarımdan birisiyle ilk çalıştığım şirkette tanışmıştım. o zamanlar yöneticisiydim. sonradan nikah şahidi bile ben oldum ve hala her gün 1 saat konuşuruz.

sonraki şirketteki arkadaşlarla aramızdaki alt - üst ilişkisi, "arkadaş" olmamızı engelledi ama hala 1-2 ayda bir oturur rakı içeriz.

Ben sandık başkanı olarak görevlendirildim, eğitim bugün verildi ama kafama takılanlar var. Daha önceden görev almadığımdan oturmayan yerler var, YSK'nın gönderdiği video serisini izleyeceğim, umarım orada vardır cevaplar.

Ben varım. Eğitim dedikleri youtube videosu. Zerre öğretici değil.

Hocam o videolar zaten YouTube da var. Bir de açıp ordan izlettiriyorlar bize. Neyse…
Benim sormak istediğim oraya gittiğinizde seçim günü yapılacaklara ilişkin bir evrak vs ayrı bir dokuman veriyorlar mı?

Yüzde sıfır faiz kampanyalarında hep yapıyorum. Şimdiye kadar başıma bir şey gelmedi.

krediyi çekerken bunu yapmayacağım yazıyor ama başına bir şey gelen duymadım. ben de binancee falan aktardım bir şey olmadı.

Hükümetten bu konuda baskı var. Bankalar da üzerinden sorumluluğu atmak için, size kağıt imzalatıyor veya onayınızı alıyor.

Hükümet neden böyle bir şey istiyor? Çünkü negatif reel faiz var ve dolar kuru tutuluyor. Yani kredi faizi olması gerekenden az, döviz/altın olması gerekenden düşük. Bunu yapan karlı çıkıyor ama zaten çok azalmış dövizde sıkıntıyı büyütüyor.

Seçime kadar bir şey olmaz ama 1 Nisan'dan itibaren göstere göstere yapmayın. Parayı çekip, elden almak sıkıntı olmayabilir ama takip edilebilir şekilde direkt döviz/altın alırsanız sıkıntı çıkar.


.

nüfusumuz az diye sadece 1 tane musallat etmeleri çok minnoş değil mi ^^

Evet, her seçim öncesinde bi tane veriyolar buraya. Bu dönemin de şanslısı var bi tane :d

Derivative bilen biri olsa gerek.

Duyuruda herhangi bir trol olacağını sanmıyorum burası troller için uygun bir ortam değil onlar daha çok Twitter veya ekşisözlükte ama görünen o ki ekşisözlükte oktrol daha fazla. Her taşın altından buzağı aramamak lazım herkes aynı düşünecek diye bir kaide yok.

Evet fark ettim, “herkes aynı düşünecek diye bir şey yok” maalesef genel geçer konularda aklın yolu bir. O nedenle ben de bir aktroll türediğini düşünüyorum.

@doharkoman, youhh yauvv olmaz olur mu? var bi tane Türkiye çoh eyi diye övüp Avrupa b.klayıp sonra "sokakta yatarak avrupa gezebilir miyim" diye soru soran ama diğer öneri isteyen insanları da yallah arabistana yönlendiren; yüklü miktar dövizlerle oynayan, yandaşı olduğu siyasilerin yüklü mal varlıklarını aklayan bi aktroll

@abuzer +1

Sokakta yatmaya gerek yok, aktroll maaşı ile bir hostel tutulabilir. Hem aktroll hem beceriksiz.

evet. bu soruyu da kaçırmamış.

Hehe hiç kacirmam hemen anlıyorum duyuruya tekrar geldiklerinde. Aktroll sense oluştu.
Önceden biri vardi covid dönemi bütün Çin'deki üretim buralara akacak, Türkiye cosacak yazıp duruyordu. o gitti, sonra biri daha geldi o da gitti gibi. Şimdi yeni bir tane var evet. Genelde hepsi de aynı şekilde konuşuyor aynı kişinin gelip durduğunu düşünüyorum.

Yalnız kendisi şimdilik tek gibi, hem çalışan hem müdür misal rakibi yok. Güzel iş.

Bir tane de tarihi Maraş Dondurmacısı'ndan öğrenen bir kullanıcı var. Tarihle ilgili her soruya gelip yanlış cevap vererek giden. Aynı kişiden mi söz ediliyor acaba?

@ruhen hastayim ben : i.pinimg.com

Ben başkası için konuşuyormuşum. Şimdi 2-3 gündür gözüme çarpıyor. "Türkiye çoh eyi" diyor tamamen. Bir tane de ortağı var. Bozacı-Şıracı ekibi gibi arka arkaya geliyorlar. Hatta fake hesabı bile olabilir.

1. niyetleri egitmek ise ve kendileri bu mirasa konmayip emek verdilerse tesekkur ederdim. kendilerine miras kalip cimrilik yaptilarsa irtibati keserdim.
2. madde 1'deki senaryoya gore evet veya hayir.
3. hayir gondermem. ortalik baba parasi yiyen asalak cocuk, kizlarla dolu. baba parasiyla ozel unilerde, starbuckslarda, bmwlerde, cafelerde, estetik merkezlerinde dolasan bir cocugu kabul etmem. hayat gorusume aykiri,

Çok ihtimal var böyle durumlarda.
Çocuk çok savurgansa bir şey akıllanana kadar vermeyebilirler.
Diğer yandan,
şimdiden malımıza göz dikmesin miras olarak bırakana kadar kendi ayakları üstünde dursun.. diye de düşünebilirler.

1- mutsuz hissederdim.
2- bitmemeli. benim de çocuğum var. bu hayattaki malımı mülkümü onun mutlu-huzurlu olması için harcamayacağım da ne için harcayacağım?
3- ben de gönderirdim tabiki eğer istiyorsa veya ihtiyacı varsa.

Ömür boyunca anne babaniz yaninizda olmucak, onların manevi destegi elbet onemli ama maddi destek beklemek bence kolaya kaçmak.

Ailesi fakir olup, ayakta duran iş kuran onbinlerce insan var.

En güzeli mucadele etmek ayaklarinin ustunde durmak seni güçlü kılan bu olacaktır.

Çok ama çok varlıklı olsam manevi destek olurum maddi destek konusunda fazla destek olmam. Hayat mücadelesi bu her zaman toz pembe hayat olmucak.

Ailemin durumu tam olarak böyle. Şu an ev sahibimle davalığım babamın sadece istanbulda on evi var ve hepsi güzel semtlerde buna rağmen yine yanımda durmuyor yine durmuyor. Halbuki ben babama açık açık kira vermeyi teklif etmiştim en azından yabancı bir ev sahibi ile muhatap olmak zorunda kalmam diye. Bu ve benzeri davranışları yüzünden eskiden kızardım şimdi cimrilikten diyerek geçiyorum. Ben de aç açıkta kalmıyorum çünkü kazandığım yetiyor.

Aileler dünyaya getirdikleri çocuklarına imkanları dahilinde güzel bir hayat sunmalılar zaten. Kimse ellerinde avuçlarında ne varsa çocuklarına versin demiyor. Ama mümkün olanı esirmek de bencillik. Bu yüzden çocuğum olsa ondan imkanlarımı esirgemezdim. Her şeyi yaşında deneyimlemek lazım. Benim anneme 62 yaşında milyonluk daireler yazlıklar kaldı fakat bu yaşında neye yarar?

cocugun hayatiyla ne yaptigi onemli benim icin. salliyorum ozel universitede tip okumasi icin para veririm ama bos bos takilmasi icin vermem. verdigim parayla ne yaptigini ve niye daha cok paraya ihtiyaci oldugunu aciklayabilmesi lazim.

universiteyi bitirene kadar aileden yardim beklemek dogal. sonra herkes kendi basinin caresine bakabilmeli. herkese anasindan babasindan miras kalmiyor. onlar nasil yapiyorsa aglayip sizlanmak yerine o yonde ilerlenebilir. calismak zor geliyorsa orasini bilemem.

saglik problemi olur orasi ayri. bunun disinda yardim beklemek icin bir bahane goremiyorum. bir insan gerektiginde bulasikci ya da garson olarak calismayi da goze alabiliyor olmali. diplomanizla alakasiz da olsa calismak hangi is olursa olsun utanilacak bir sey degildir.

mirasin da esasen cok adaletsiz bir sey oldugunu dusunuyorum ama toplum henuz buna hazir degil. :d

1- Ekonomik olarak zorlanma sebebi nedir? Örneğin benim yapma dediğim bir işe girip zorlanıyorsa destek olmam bir süre. Yeni iş kurması da aynı şekilde.

2-Bitmez, ihtiyacı varsa devam edebilir. Ama neden ihtiyaç devam ediyor? Bu önemli. Atıyorum okumuştur, iş bulamıyordur destek devam etmelidir.

3-Göndermezdim herhalde, tembelliğe alışır bu durumda.

1- eh o zaman iliskileri o seviyeye çekerim. Şu an annem babamin bir parası yok ama eminim ki bir ihtiyacim olsa kredi cekerler. Benim gördüğüm anne babalik bu, yapacağım anne babalik budur.

2- bitmemeli. Anne babalik 30 yaşında biten bir şey değil.

3- yollamam. Egitim, yeni hayata baslarken destek ya da bir ihtiyacta destek vs olur. Aylık para mantiksiz.

Çevremde ailesinin kendisine ev aldığı, is kurarken ailesinin ev satip destek verdiği falan bir sürü adam var. Bu kisilerin de hepsi 30 yaşından sonra aldı bu desteği ve hiçbiri de hayatında kötü yerlerde degiller. Ya ailesinin fabrikalari olan arkadaslarim var, hayatımda babasinin hayatını kursun diye sanayiye ise verdiğini duymadim. Adamlar alplerde noel falan kutladi ogrenciyken ama şu an sanayiciler derneginde, sürekli is adamı bakan ziyaretinde falan.

Doğrusu nedir bilmiyorum ama 187 milyar dolarlık serveti olan warren buffet servetini çocuklarına bırakmıyor.Fon kuruyor ve bu fonda warren buffet öldükten belli bir yıl içinde (tam yılını hatırlamıyorum ) warren buffet'ın servetini hayır amaçlı tükecetecek.
Warren Buffet bu konuda şöyle diyor:
'Bana göre çok zengin insanlar çocuklarına her şeyi yapmaya yetecek kadar ama hiçbir şey yapmamalarına yol açmayacak kadar para bırakmalı'

1 - bu soruda soyle bir sorun var, eger onlarin destek vermesini istiyorsaniz aslinda onlara soz hakki da tanimis oluyorsunuz dolayli olarak. dolayisiyla inanmadigi bir ise destek vermesini beklemek mantikli degil gibi geliyor. genel olarak uzulurum sanirim.
2 - bu soruya soyle yanit vermek istiyorum, bence 30 yasinda kimse sizi desteklemek zorunda degil. ancak, bu kadar parasi varsa 2 ebeveynin yapilmasi gereken o cocugu hayata karsi en iyi sekilde hazirlamaktir. yani yurtdisinda en iyi okullarda mi okutulur, 2-3 dil mi ogretilir, yurtdisinda masterlar doktoralar mi yaptirilir, stajlarda destek mi verilir bilemem ama benim yapacagim sey (ve ailemden ne yazik ki gormedigim sey) cocugumu bu anlamda en iyi sekilde hazirlayip, 30 yasinda zaten artik benim destegime ihtiyac duymayacak seviyeye getirmektir. ben bu seviyeye kendi cabamla geldim, burslar buldum vs. ve ailemi de suclamiyorum, onlarin secimidir. ama kendi cocugum olsa ve bu kadar param olsa (benim ailem ornekteki kadar zengin degildi elbette ama yurtdisina mastera gonderebilirlermis mesela zamaninda) bu sekilde bir yol cizerdim. ayrica, bu kadar param varsa, geleneksel sekilde yetistirmezdim, mesela sanata spora ilgisi varsa mutlaka degerlendirirdim, dogru duzgun anlamli bir uretim icinde olmasi icin yonlendirirdim, yaptigimiz meslekler bana cok sacma geliyor zira, yasamin bundan ibaret olmadigini dusunuyorum. ama mutlaka ev araba alirdim diye dusunuyorum, herkesin kafasini sokacak bir eve ihtiyaci var ve bunun icin endiselenmeme hakki var.
3 - yetiskin olmak boyle bir sey degil bence, ailelerimiz bizi hayata karsi ellerinden gelen en iyi sekilde hazirlamakla yukumlu, asalak yapmakla degil. yukaridaki cevabim ile dogru orantili olarak cocugumu da ayagini yere basacak sekilde yetistirmeye calisirdim. ihtiyaci olsa gonderirdim. ve bu kadar param varsa en kisa zamanda calismayi birakip kendi hayatimi yasardim.

bunun en guzel ornegini bir arkadasim yasadi, inanilmaz varlikli bir ailesi vardi. cok guzel okudu. okuldan mezun olur olmaz biz is bulma cabasinda iken, o uzun uzun sanat ile ilgilendi. Ailesi evini aldi, yasadigi yerde galeri acmasi icin bir yer aldi, ay sonunu dusunmeden orayi yola soktu. Simdi kendi isini cok guzel yapiyor, istedigi seyi yapiyor, aile destegi ile yapti ama artik bu yasta bahsettiginiz anlamda bir destege ihtiyaci yok.

Kendi kurduğum ailemle kök aileme nazaran daha mütevazi bir yaşam sürüyorum. Üniversite döneminde, eğitim almam gerektiği durumlarda, evlenirken vs hiç esirgemeden ellerinden geleni yaptılar; sağ olsunlar. Fakat ben artık kendimi "yetişkin" olarak gördüğüm için, sonrasında herhangi bir talepte bulunmadım, bulunmam. Bu biraz duruşla ilgili sanırım. Onlar ben istemediğim için ekstra bir şey yapmıyor, ben de onlardan istemiyorum. Tabii ki destek istesem yaparlar ama araba modelini yükseltmek için de babamdan para isteyemem bu yaştan sonra. Kendi ayakları üstünde durmak önemli benim için.


Sağlık vs durumlarını es geçiyorum.

1- ailemin maddi durumu iyi. boyle bir durum olsa hicbir sey hissetmezdim. eger destek aliyorsam borc olarak aliyorum. mesela anneme su an 1000 euro civari borcum var. daha once de aldim ve odedim. bastan soyluyorum, o her ne kadar kabul etmek istemese de borcumu oduyorum. borc olmadigi surece istemeye utanirim zaten.

2- 30 yas bence cok gec. 25'te yani universite sonrasi bitmeli, en azindan bizde bitti. hatta o zamana kadar kalmadi bile. ben de para istemeye utandim acikcasi. sanirim bu kulturel bir durum. 30 yasi ornek olarak verdiginizde biraz sasirdim.

3- duruma gore degisir. dedigim gibi bizim icin tuhaf seyler. 30 yasinda adamin/kadinin benden gelip para istemesini hayalimde canlandiramiyorum. istenen seye bagli. is kurmak icinse hayir, gitsin calissin para biriktirsin sonra is kursun veya ortak alsin. yeni bir hayat kurmak nedir? bana cok keyfi bir durum gibi geldi. kisacasi eger ki barinma, saglik, beslenme gibi eksiklikleri yoksa para vermem. hatta bunda barinma bile cocugumun ne kadar ozveride bulunduguna bagli olur: bizimle yasayabilir, birileriyle ortak eve cikabilir, tek yasayacaksa nerede ve nasil bir evde yasayacak vs.

30 yasinda bir insana her ay maas verir gibi belirli bir miktar para gondermek ise tamamen konu disi olur.yetistirirken bunu talep edecek bir cocuk yetistirmezdim. ben nasil istemiyorsam, o da benden istemesin. yani beni yetistirdikleri gibi yetistiririm.

@ramazanali'nin dedigine benzer bir baska ornek de jackie chan. o da servetini cocuguna birakmadi. eger yeterince caliskansa ne yapar ne eder kendi parasini kazanabilir demisti. eger kazanamiyorsa zaten haketmiyordur veya benim parami da carcur edecektir dedi ve hayir islerine harcadi.

ben istemem. ne yaparsam kendim yaparım. 17,5 yaşımdan beri desteksiz yaşıyorum. ondan öncesi de çalışıp eve getirdiğim para bana harcanandan fazladır. aram iyi bile olsa, destek olmak isteseler bile istemem. ki annem zorla harçlık tam altın koyar cebime, bir şekilde geri veririm ya da yemeğe çıkarırım, bir başka hediye alırım. altında kalmamak da değil konu, ego değil yani. borçlu kalmak istememek de değil. istemiyorum. ne gerek var.

para kazanmak çok kolay benim için. maaşlı çalışmasaydım şimdi bir sakıp ağa'ydım. çok önemli değil. hayatı yaşıyoruz bir şekilde. yarım ekmek arasına domates soğan da yerim, mutlu olurum ben.

Neyim varsa verirdim sonuna kadar. Gidip de bankadan kredi çekip, bankanın kurallarına göre yaşamasına izin vermem. Bir gün ödemesini geciktirdi diye kapısına haciz gelsin istemem. O benim çocuğum, o ben ve babası istediği için dünyaya geldi. Dünyaya getirdiysem sonuna kadar arkasındayım. Çocuğum yok, olsa da böyle davranırım. Eşim de benim gibi düşünür diye tahmin ediyorum. Eğer farklı düşünürse de yollarımız ayrılır. Çocuğum benim herşeyim.

3 düzenli göndermem. Kendi çalışıyorsa para biriktirmişse ama eve arabaya yetmiyorsa işte ya karşılıksız ama bu alacağı şeyin 4te bir fiyatını falan geçmez, ya da geri ödemesi üzerine taksitli bir plan yaparak kredi çekmesin diye vs vs. Ve bunu bütün çocuklara eşit olacak şekilde sana verdiysem kardeşinin ihtiyacı olmasa bile ona da vererek.

2 bitmez 50 60 da destek olunur.

1 valla bi kere çalışıyor muyum ona bakarım. Bana 3 milyon ver de batırayım ya da demleme kahveci dükkanı açacam diyorsam babama tüh kandıramadık diye düşünür üzülürüm.

Üzülürdüm.

1. Her şeyi kendim yapmaya çalıştığım için genelde yardım istemem. Ama acil bir şey oldu ve yardım etmedilerse evet üzülürüm.
2. Benim ailem hep istemekten çekinme, talep et, bakmakla yükümlüyüz, her zaman iste diye büyüttükleri için bana maddi destek normal geliyor. Aynı şey annemle babamın ailesi için de geçerli. Büyükler hep çocuklara yardımcı oluyor. Ben de maaşlı normal çalışanım ama babam sürekli para atar, arkadaşlarınla kahveni, yemeğini ısmarlamış olayım der. Kendime elektronik bir şey alırım, babam neden bana demedin, kızıma bir şeyler alamayacak mıyım bu zevkten beni mahrum etme falan der. Yine istemem ama üç beş bir şeyler atar.
3. Ben de gönderirim ama mirasımın bir kısmını çocuğuma bırakmadan kendim için yeme planım var.

1- ev alacak olsam, faizler yüksek olsa mesela nakit isteyebilirim onlardan. vermezlerse bozulurum. ama ben x kazaniyorken 1,5x lik kazaniyormusum gibi yasamami finansa etmek zorunda degiller. böyle bir sey istemem.
2- 30 gibi maddi destek bitmeli. ama aileler mülkü parayi cocuga aktarmaya basliyorlar. miras vergisinden muaf olmak icin, evli degilse mal ayrimina girmesin evlendiginde vs diye.
3- göndermem. herkesin ayaklarinin üzerinde durmasi lazim. parayi harcamasi, tatil yapmasi, daha lüks bir yerde kirada oturmasi icin yapmam. ev alacaksa falan yardim ederim.
ama bu mal mülk bana kendi miras kaldiysa gönderirim cünkü benim de degil sonucta tam olarak.

1 ve 2- Şu an için mi konuşuyoruz, yoksa genel olarak mı? 5 sene önceye kadar sorsan hepsinin cevabı farklı olurdu, şimdi farklı. Yani 5 sene önceye kadar 40 yaşına geldiği halde ailesi olmadan ayakta duramayan insan için "ailesi yetiştirmeyi becerememiş" ya da "kaç yaşına gelmiş hala ailesinin eline bakıyor" derdim. Yaşın bir üst sınırı yok. Şu an ise ekonomi öyle bir felaket halde ki anne-babanın durumu varsa yardım etsin tabii ki diyorum. Her halükarda yeni bir iş kurulurken zorunda değiller ama onların parasına bakarak iş kurmaya çalışmak biraz şımarık geliyor ama destek olmaması bir üzer tabii ki.

3- 30+ yaştayım ben. Geliri/Mal varlığı ne kadar olursa olsun bu yaşta her ay annemden-babamdan belirli bir miktar harçlık geliyor olsa utanırdım.

Biraz yapısal bir durum kimisi gamsız oluyor kimisi çok şeyi kafaya takıyor. Bunun bir formülü olduğunu sanmıyorum.

Rahatlamak için belki meditasyon yapabilirsiniz ya da sizi mutlu eden şeylerle ilgilenebilirsiniz. Ama takıntı boyutundaysa bu durum psikologa gidebilirsiniz.

öncelikle açık havada yürüyüş. o işe yaramadığında, benzer iş sorunlarıyla ilgili youtube'dan bulduğum meditasyon yöntemlerini denedim, daha iyi hissettirdi.

açık havada yürüyüş +1 ya da uyku

her tartismanin bir cozumu ya da sonucu olmak zorunda degil. siz siyah beyaz gibi odaklandiginiz icin boyle hissetmis olabilirsiniz. bence susmayip, rahatsizliginizi dile getirmeniz (saygi cercevesinde) bile gayet guzel. bu sekilde bakin, kendinize arka cikmissiniz. bu insanin kendine olan sevgisini ve saygisini arttirir zaten. buradan sonra, eger illa bir seyler degissin istiyorum diyorsaniz ve degismiyorsa is bakabilirsiniz, ya da soyledim rahatladim ve bir yere gitmeyebilir bu tartisma ya da istedigim gibi sonuclanmayabilir bununla da ok'im diyorsaniz o da bir secenek.
her turlu sorun ve overthinking icin meditasyon +1
genellikle objektif ve ciplak olarak sorun degil, sorunla ilgili kafanizza yarattiginiz hikaye sizi bu kadar yoran, onu farketmek icin meditasyon guzel bir yontem.

Hocam iki hafta önce üstlerimle zıtlaştım şimdi hiçbiri benimle konuşmuyor ben ısrarla her gün günaydın demeye devam ediyorum çünkü vicdanım rahat. İki haftadır kendimi çok iyi hissediyorum, ortada bir adaletsizlik vardı ve sayemde o düzelmiş oldu.

Evet gözler üzerinizdeyken tartışmak insanı yıpratıyor ve insanın kafasını meşgul ediyor. Sesinizi çıkarmasaydınız bundan 5-10 yıl sonra şimdiki zamanlarınızı düşünüp “ulan şöyle bir olay vardı ben orda hakkımı savunamadım ya” diyeceksiniz. Bırakın biraz da başkaları kafalarına taksınlar. Sanki herkes çok doğru çok güzel davranıyor.

ayni dertten muzdaribim. dunya maalesef adil bir yer degil. insanlar nasil bas ediyor diye sormak bence anlamsiz. cunku bazilarinin boyle dertleri yok.

bu semptomlar oyle meditasyonla, acik hava yuruyusuyle yada iyi uykuyla duzelecek seyler degil. vucudunuz boyle olaylari travmatik bir olay olarak algiliyor ve parasempatik sinir sistemizde agir etkileri oluyor.

mukemmeliyetci kisilik, sosyal anksiyete, cocukluk travmasi, karakter tipi vs.. bir suru sebebi olabilir; ama tek ortak noktasi var. bir gunluk sey degil. muhtemelen cocukluk, ergenlik, genclik doneminden suregelen bir sey. o yuzden tek cozum ya uzun sureli bir psikolog danismanligi yada boyle durumlardan kacinmak, sakinmak.

Stephen hawking fizik yasaları ile big bang’i defalarca açıklamaya çalıştı. Evet tesadüfen. Ama günlük dilimizde kullandığımız tesadüften bağımsız yasalarla mümkün kılınan bir tesadüf.

Var mı yok mu bilmiyorum, bilen de yok zaten ve olmayacak. o yüzden umursamiyorum ve hayatımı da bu şekilde yaşıyorum.

yaratıcı yok ama çok umurumda da değil +1

Olabilir ama bilemeyiz..

inançsız biri olmama rağmen bunu olasılıklardan biri olarak görüyorum, simülasyonu da bir olasılık gördüğüm gibi o yüzden ateizme değil agnostizme yakınım sonunda ne çıkacak ben de merakla bekliyorum :)

din mensubu kişiler tanrı der.

ama bilime göre evrenin oluşumu (ve/veya big bang) ile ilgili teoriler var. son görüşlerden birisi de kuantum dalgalanması (quantum fluctuation). yoktan enerji oluşmasıyla ilgili kısaca ama daha ayrıntılı tabii. çoklu evren teorileri de var.

metafizik/ütopik durumlar da düşünülebilir. veya daha üstün ırkların/uzaylıların/varlıkların yaratıcı olması veya onların bir deneyi olmamız vs.

Her şeyi bilen ve her şeye gücü yeten diye birer cümleye sığdırdığımız devasa ve imkansız özellikleri bir varlığa atfedince ve onu aynı zamanda hem ezeli hem de ebedi ilan edince nasıl bütün mantıksızlıkları ortadan kaldırmış olabileceğimizi ben anlamıyorum şahsen.

Anlamadığımız her şeyi bir tanrı figürüne atfetmek her şeyi yatağın altına itip odayı topladım diyen bir çocuğun davranışı gibi bence.

Kısacası bunun sizcesi bizcesi yok. Ya görüp bildiğimiz bu evren henüz tam olarak bilmediğimiz belli yasaların etkileşimleri sonucu var oldu ya da bu her şeye gücü yeten, her şeyi bilen, ezeli ve edebi varlık evreni "oldurdu".

İnsanlığın geçmişteki deneyimlerine de bakınca 1. İhtimal tartışmasız doğru olsa gerek.

Bence yok.

tesadüf ve teori terimlerini günlük hayatta kullandığımız halleri ile karıştırmanıza sebep olan fen bilgisi öğretmenlerinizin suçu hep.

+1 @grimavi
Kitaplarda yazdığı gibi olduğunu düşünmüyorum.

var kardes kesin bilgi.

ya benim anlamadığım bir durum var. tanrı, allah, yaratıcı vs. diyince herkesin gözünde sanki yukarılarda bir yerde, kocaman tahtında oturmuş, önünde dev bir kontrol paneli olan bir figür canlanıyor. ona tanrı deniyor, yaratıcı deniyor. orada bir varlık var, oturmuş panelden yaratıyor, yok ediyor, kontrol ediyor sanki. var mı yok mu, tesadüf mü, bilimsel mi diye tartışılıp duruluyor.

yahu senin tesadüf, ötekinin bilimsel dediği, quantum dediği şey tanrının kendisi işte. dine inanan tanrı diyor, sen tesadüf diyorsun. bütün dinlerdeki tanrı tanımına uyuyor. tanrı dediğin şey o tesadüfün, o bilimselin ta kendisi işte. "tanrı diye bir şey yok, tesadüfen oldu", evet tesadüfen oldu, o tesadüfen olan döngüye biri çıkıp evrim diyor öteki çıkıp quantum diyor, beriki çıkıp tanrı diyor, ben de diyorum ki, tanrı dediğin şey doğanın, kainatın, bu yaşam döngüsünün ta kendisi işte.

@kibritsuyu

hocam bu tartışmalarda genelde semavi dinlerdeki gibi bir tanrı modeli üzerine konuşuluyor

senin dediğin gibi fizik kuralları da tanrıdır diyen açılımlar var tabi

@ruhen hastayim bene ithafen... Stephen Hawking evrenin "neden" oluştuğunu açıklamadı, "nasıl" oluştuğu üzerine fikir beyanında bulundu. Popüler bilim zırvalarından ziyade makalelerine baksanız öğrenmiş olurdunuz.

Dolayısıyla evrenin tesadüfen oluştuğunu iddia edemeyiz çünkü büyük patlamadan öncesine yönelik hiçbir kanıt yok elimizde. Haliyle yaratıcı denen kavramın olup olmadığını da bilemeyiz. Tek bildiğimiz büyük patlamadan sonra evrenin nasıl gelişip hayat bulduğu.

bilmiyorum. nereden bileyim :) büyük ihtimalle tanrı yok ama olsa da şaşırmam

@kibrit suyu: senin bakış açın ile tanrı yok denmesine imkan yok ki. tesadüfe de evrime de her şeye de tanrı diyorsun sen. bu tartısmalar genelde tam da dediğin gibi önünde kontrol paneli olan bir tanrı var mı yok mu şeklinde geçiyor. olaya senin gibi bakınca ateizmi çökertmiş oluyorsun :)

Vala ben var olduğu üzerine yaşamımı temellendirip, şekillendiriyorum. Bu benim için daha mantıklı ve iyi hissettiriyor.

kitap gönderen bir tanrı olduğuna inanmıyorum ama kibritsuyu'nun dediği gibi bir şeye inanıyorum. Yani ben tencereyi dışarıda unuttuğumda içindeki şeyler küflenip bir ortam yarattığında tesadüfen de olsa onların yaratıcısı ben oluyorum sanki. Bu tür "her şeyi başlatan" bir yaratıcımız olabilir.

Hawking'in böyle bir iddiasi veya makalesi yok, olamaz da.

internette her okudugunuz, izlediginiz seye atlamayin derim.

bir yaratici olabilir ama bence bu dinlerdeki gibi bir sey degil. einstein da boyle diyor.

Yaratıcı var, dünyanın her bir zerresinde her an her şeyi o olduruyor, fakat sistemi öyle kurmuş ki, yarattıklarından özgür irade verdiklerinin müdahaleleriyle de işleyen ve şekil alan ama her zaman doğal haline mutlaka geri dönen bir sistem. Geri dönerken de onu bozanları bozarak geri dönüyor, ona saygı gösterenlere ise saygılı davranıyor, bozanlardan çok iseler.

İnsan denen o özgür irade sahiplerinin kendilerini tanımaları, anlamalı ve eğitmeleri için yaratılmış bir ortam diye düşünüyorum. Yaratıcı var, her an karışıyor ve müdahaleye izin veriyor, sıradışı müdahaleleri de oluyor. Ben çok yaşadığım için rahatlıkla söylüyorum.

Artık duyuruda çok kişi yok.

online zirve fikri iyiymiş, olabilir istanbuldan taşındık artık :(

yine anonim katılabileceğimiz bir platform biliyorsanız toplaşılabilir.

ama zirvelerde tanıştıktan sonra belli guruplaşmalar oluyordu 10 20 kişi ortaya konuşmuyordu. diğer türlü kaos olur zaten.

bunu onlineda nasıl yaparız onu bilemedim.

Hiçbir şey tat vermiyor ben gelirim o yüzden :d

cok arkim var, bir tek gabe gelirse gelirim xd

valla istanbulda kokteyl içmeye gelirim zaten sıkılıyorum

Ben gelirim :)

online da değerlendirilebilir ama öncelikle hayattan tat alamayanlar olarak reelde bi bulusma düzenleyelim. simdilik 5 kişi görünüyor, bakalım kaç olacak^_^

Uzun zamandır sosyallikten o kadar uzağım ki. Eskiden sık sık zirvelere de giderdim. Eğer uygun bir vakitte olursa gelirim valla. Online olursa ona da varım ama dediğim gibi ilk tercihim gerçek bir zirve olur.

bende varım! yazınız! biraz motosiklet sürelim!

Bir fincan kahve içip slogan atmadan olaysız bir şekilde dağılacaksak geleyim diyecektim ama kadro itibarıyla kadınlara özel etkinliğe döndü gibi. Zaten arkadaşsız da değilim ama yeni arkadaşlar için dedim.

@ala09 'un yazdığından yola çıkarak talepte bulunmak istiyorum. Dissendium'un 4A hizmet dökümü ile birlikte gelmesini rica ediyorum. 4-5 günde bir farklı meslek veya fikri ile geliyor. Kariyer geçmişini merak ediyorum.

Ben de uygun olursam gelebilirim.

İstanbul'da yaşıyor olsaydım gelmek isterdim. Bana tik vermemişsin ilk cevabıma. Ama gerçekten artık çok kişi yok burada. Mesela bu duyuruya şu ana kadar 50 tane cevap gelirdi. Çok özledim eski duyuruyu.

gelmek isterdim ama sosyal anksiyetem ayyuka çıkmış durumda. telegram grubu falan açılırsa haber verin :(

Bir foto atarsınız artık.

ben de gelirim :)

Ben de gelirim bi hi derim hiç değilse.

Belki eşim de gelir eski duyurucu o da.

ankara'dan kimse yok mu huhu
bisiklet severler?

Uyan bir zamanda olursa neden olmasın.

öyleyse organizasyon kısmına gecelim.
telegram'da grup acabilirim orada tarih ve yer konusuruz diye düsündüm, uygun mudur herkese? baska fikir varsa o da olur ilk zirvem olacak önerilere acıgım dfgh

Gelirim gelirim gelirim

Grup açıldı arkadaslar. Kullanıcı adlarınızı gönderin gelsin^^

Mesaj olarak gönderdim

ben de mesaj ilettim

Mesaj atan ve duyuruya cevap yazan herkese grup linkini gönderdim arkdşlar, yeni gelemler olursa dm <3

Şehir kısıtı yoksa Ankaradan ben de varım.

Motosikleti ben de çok tehlikeli buluyorum, sevdiklerim kullansa endişelenirim. Fakat;

Size verdiği tepkiler hadsizce geldi. Motor tutkunuzu hayatınızdaki insanın endişelerine göre hayatınızdan çıkardığınızda hem kendinize hem de karşınızdakine eziyet etmeye başlayacaksınız.

Siz motor kullanmaya devam edin kız arkadaşınız da endişesini içinde yaşayıp aşsın. Başka türlü sağlıklı değil.

çok doğal verdiği tepki kız arkadaşınızın. bu konudan bağımsız her konuda onun endişelerini anladığınızı gösterecek şekilde iletişimde olun, özellikle belirtin bugün şöyle risksiz sürüş yaptım böyle yaptım şeklinde. o da gün geçtikçe yumuşayacaktır.

bence hadsiz bir durum söz konusu değil, dayatmıyormuş kullanma diye kız arkadaşınız. oldukça da üzülmüş ve endişeliymiş, size değer verdiğini gösterir diye düşünüyorum.

zorunluluktan değil de arada keyfine sürüyorsun anladığım kadarıyla. sen sürmek isteyip sürmediğinde ne hissediyorsun vs. sen sürerken kız arkadaşın ne kadar stres yaşıyor diye teraziye koyduğumda ben bu tür konularda stres yaşayan kişiden yana olurum. yaptığım bir iş o süre boyunca eşimi, kız arkadaşımı vs. büyük stres altına sokacaksa yapmamayı tercih ederim, yapamadığım için mutsuz olup burnundan da getirmem gibi geliyor ama sınanmadan bilemeyiz tabii.

1 senedir motor süren biri olarak allaha emanet yaşadığımızı düşünüyorum.

Sizin savunma şeye benzemiş, yani biraz daha abartırsak: e ne var canım yolda yürürken de bir yerimi kırabilirim!!

Evet evde takılırken de bir yerinizi kırabilirsiniz ama risk yüzdesi diye bir şey var.

En güvenliden güvensize doğru yaya -> araba -> motosiklet diye sıralayabiliriz Bu bir gerçek.

Zevkleriniz mantığınızı körertmesin. Geçmiş olsun.

Eşim de pek razı değil ama ben zaten zevkinden ziyade trafikte şehir merkezine gitmek veya sakin yollardan tın tın civardaki gezilecek yerlere gitmek için kullanıyorum. Eşim de geliyor. Mümkün olduğunca yavaş kullanıyorum. Şimdilik bir şey olmadı ama kendisine sorsanız yine arabayı tercih eder. Park sorunu olmaması, rahatlık, her yere girebilmesi, patikalardan gidebilmesi vs. gibi avantajları olduğu için katlanıyor şimdilik.

"aynı kazayı bisiklet ile de yaşayabileceğimi" bisiklet farklı mı sanki i1.sndcdn.com
türkiyede, şehrin kalabalık muhitlerinde 2 teker kaza getirir diye endişelenmek çok normal.
senden bi kaç gömlek büyük kaza yapanlar, ölümden dönenler motora tövbe ediyor çoğunlukla, ama ölümden dönmeleri tamamen nasip. dur bakiyim ne olacak diye zorlamamak lazım. sen bu hikayeleri bizden daha iyi bilirsin

köprücük kemiği neresiydi dediğim durum.

bu işin sonu yok. o kuşkularında haklı duruma geçmiş oldu. maalesef locked case. hiçbirşey ondan değerli değil, üstelemeyin. aksi durumda değer vermediğinizi bile düşünür.

imza: 6 yıldır birkaç şehir motosiklet süren yamahacı motosikletli.

Eşim de ilk tanıştığımız zamanlarda motora hevesleniyordu. İzin vermemiştim, aldırmadım motor filan. Tehlikeli bir şey olduğunu bile bile sürmek çok bencilce çünkü. Şimdi de öyle motor sürmek istiyorsa ayrılsın benden sonra sürsün. Beni her gün kocamın ölüsü mü gelecek eve endişesi ile yaşatmaya hakkı yok. Bu konuda tavrım net.

Seven insan endişelenir ayrıca bunu da not olarak ekleyeyim, aşığız ki kıyamıyoruz :))

Bi de kaza yapmissiniz.. ameliyat olmussunuz... sevgili uzulmese takmasa garipserdim. Seven insan takilir, cok normal, hakli. Sehir disinda heves gecirmelik ayda yilda bir surulur de surekli surseydi ben de bi dusunurdum. Resmen hayatindaki en onemli insanlardan birinden gelebilebilecek kotu bi haberle yasiyorsun. Hos degil.

Dün itiraz eden arkadaşlarımınki bugün öğlen sonuçlandı. Telefonla arayıp olumlu dönüş yaptılar. Aranmayanlarınki olumsuz.

klişe olacak ama zamanla geçti. kendimi dış uyaranlara kapatmıştım ama sonra öylesine boş boş telefona bakıyorsun ve sosyal medyada gördüğün bir yerin resmi seni oraya götürecek bir motivasyon sağlıyor gibi...

Multi vitamin +
hobi +
sporumsu seyleri zorlamak +
Guvenilir arkadaşla deri sohbetler ve paylaşimlar +

Haftanin bir gunu kendini odullendirmek +

Deniz kenarina gitmek deniz gormek yada mumkunse bi kac saat bogaz turlarina katilip cay icme esnasinda dusunmek, martilarda simitlenilebilir belki

Bu tür ciddi sıkıntılar zamanla geçmez. Zamanla geçiyorsa depresyon değildir zaten. Terapi alarak ilerleme/iyileşme sağlayabilirsiniz.

Utancı farketmek paylaşmak ve yasını tutmak iyileştirici ilk ve büyük adım olacaktır.

Var şuan.

Var gecer gibi oluyor tekrar ayni hale geliyor su an mesela gecmise bakip istediğim hic bir seyin olmadigin dusunup gelecekten de umudu kesiyorum.olsem de olur modu.cok kotu .’mutsuzum

sadece bir seferliğine de olsa yeni bir şey denemek, yeni insanlarla tanışmak vs., monoton düzeni kısa bir süre olsa da bozmak iyi gelmişti.

onun dışında yazılmış zaten ama vitamin ve gün içerisinde olabildiğince fazla aktif olmak, insanlarla iletişim kurmak da genel olarak modu yükseltiyor.

6 aydır sürekli bu durumdayım öncesinde de oluyordum ancak 6 aydır kesintisiz sebebini biliyorum boşanma hapise girme ve mahkemelerden dolayı ne zaman geçecek bilmiyorum psikiyatri ilaç verdi kullanmıyorum

psikiyatriste gitmek lazım. lustral 100mg vaktin gelmiş.

2007 ya da 2012

Ben hicbir yila donmek istemiyorum ya dusununce iyi boyle. Ama hazir fantastik bi sey isteyebiliyoruz 1 sene zaman dursun da kafami dinleyeyim istiyorum.

2013 ve 2016.

@gabe h coud o dönem resim kursuna gidiyordum. Gerçi hayatımın her evresinde bir resim kursu olayım oldu benim. O ilk resim kursu deneyimim. Müzik dinleyerek yapardık resmimizi. Çok güzel bir japon ninnisi çalardı, playlistte vardı. Hep o ninni çalsın diye beklerdim. Hiçbir yerde de bulamadım o ninniyi. Aslında sorumu eksik sordum. Neden dönmek isterdiniz o yıla diye editleyim sorumu.

2009 yazı.

2010

2019. herhangi bir yılım 2019'a yaklaşsa kendimi şanslı sayarım.

2018-2019
-sıklikla isvicreye gidebildigim
-yok yea takiliyoruz sadece dedigim adamla hayvan gibi ask yasadigim
-karsimiza cikan her zorlukla eglenip guldugum hic yorulmadigim
-is hayatina baslamamla grafigin dustugu o yillar

2013-2014

2003-2004

2011-2015 arası bir yerler olur. spesifik olarak belirtmek gerekirse 2013.

Bence nasıl evlilik teklif ettiğinizden daha önemli bir şey varsa zamanında teklif etmek :D sizin durumunuzda mesela karşınızdaki kişi "hadi artık teklif et" deme ihtiyacı hissetmiş. Bu sürprizin bir kısmını baltalayan bir şey. Bu kişi bunu söylemek istemezdi, kendiliğinden olsun isterdi. Bundan sonrası yokuş aşağı olur, tadı kaçar, arıza çıkar, hevesiniz kursakta kalır, en iyi planla da gelseniz birkaç ay önce yaptığınız vasat bir plandan daha az sevinç yaratır vs. Neticede yine evlenirsiniz önemli değil, ama hani kaygınız en iyiyi bulmaksa diye söylemek istedim.

Gidin cafede teklif edin.

ve belediye otobüsü beklerken evlilik teklifi alan ben ortama giriş yapıyorum :D

ya bir kere restoranda diz çökmek mi kaldı derken asıl diz çökmek mi kaldı??? basitliğini geçtim aşırı manasız bir durum. yani yemeğin ortasında şimdiki eşim diz çöküp yüzük çıkarsa ay ne oluyoruz derdim. üstelik insanlar da bize bakacak vs... özel bir durumu genel hale getirmek aşırı saçma geliyor bana. kız istemeye meşale yakarak gitmek gibi bir durum.
...

bence baş başa olduğunuz bir an çıkar ver. eve çağır, otele götür ne bileyim bungalovlar meşhur bu ara... hepsi olabilir yani.

@edmond honda Çok da değil aslında, abartılı veya büyük şeyleri sevmez. O zamanından ve sürekli beklenti yapıp bir türlü edemeyip sarkıtmamdan rahatsız oldu. Yoksa yolda yürürken teklif etsem bile mutlu olacak bir insan.

@dissendium Çok klasik geliyor ve sık yaptığımız bir şey değil, özel gün haricinde boğaz manzaralı bir yerde yemek yemek. Direkt niyeti ortaya çıkaracak bir şey gibi.

Kadınım. Sizi seviyorsa evde etmeniz bile çok mutlu eder/etmesi gerekir. O yüzden samimi bir anınızda edin.

Oncelikle diz mi cokeceksin gercekten. Cokme : D

Cikar yuzugu ver yemek esnasinda. Limonlu bahce ilk bulustugunuz yer madem bence guzel olur. Hic gitmedim oraya, cok sikisiksa dedigin gibi yani yan masalar her seye sahit olacaksa yakinen baska yere gidin.

Sizin durumunuzdan ayri konusuyorum ben genel olarak bi yemekte, aksiyonsuz sade bir teklifi tercih ederim. Belki bu yuzden hic teklif asamasina gelememis de olabilirim, gosteris seven kadinlar daha talep goruyor : D

Ama naparsan yap diz cokme plz djdj

fotograflara baktim bana cok tatli ve sirin bir yer gibi geldi ya. yapi olarak öyle abarti seyleri sevmeyen, zamaninda kalabalik ortamda evlenme teklifi istememis biriyim.

pazar kahvaltisi icin yer ayirtip sonra uygun bir anda teklif edilebilir gibi geldi bana. manevi bir degeri de var mekanin sonucta. organizasyondan cok söylediginiz seyleri düsünmek önemli bence, dümdüz teklif etmeden öncesinde bi kac güzel söz vs.

Evlilik teklifi çok abartılacak bir şey değil aslında. Çok uzun uzadıya plan program yapmaya gerek yok. Evlilik teklifinde dikkat edilmesi gereken tek şey diz çökmemek :)

Ben limonlu bahçeye bundan Birkaç yıl önce gitmiştim Bence tatlı bir yer. Yani bence evlenme teklifi olayı tamamen karşındakine bağlı bir mesele. karşındaki Eğer böyle abartılı ve Instagram'da paylaşması için böyle havalı bir yer bekliyorsa limonlu bahçe olmaz fazla sade kalır.

Benim bir arkadaşımı sevgilisi Karaköy'de yemeğe çıkartmıştı Boğaz manzaralı rakı içmeye gitmişlerdi ama kız direkt de anlamıştı bugün bana evlenme teklif edecek galiba Çünkü bana güzel giyin falan dedi demişti. Yani eğer öyle bir ortam bekliyorsa anlayıp anlamaması önemli değil öyle bir yere götür.

Ama zaten mütevazı ve böyle daha sadelikten hoşlanan biri ise yemek yedikten sonra tatlınızı yerken yüzüğü çıkarıp işte teklifini yapabilirsin.

Ya da mesela Taksim'de Bir Şarap Evi bulup gel şarap içmeye gidelim Yarın akşam deyip böyle şarap içtikten sonra biraz Çakır keyif olduktan sonra yüzüğü çıkarıp romantik bir konuşma yapıp o şekilde de teklif edebilirsin.

Bu arada Bence de diz çökme hiç güzel bir hareket değil. Benim eşim evlenme teklifi ederken böyle insanların içinde diz çökseydi pek hoşlanmazdım.

her zamanki yerde teklif yapma bence. daha özenli olduğunu hissettirebilirsin de asıl mevzu evliliğe hazır olduğunda teklif etmek diyeyim ben de. teklif edip 2 sene sonra evlilikse sevgililigi bozma hiç

Şöyle bir fikir geldi aklıma. Bu fikir için ayrı duyuru açabilirsiniz sizce nasıl diye.

Gayrettepe metro durağının altında Diyalog Müzesi var. Sessizlikte diyalog ve karanlıkta diyalog diye 2 bölümden oluşuyor. Sessizlikte diyalog duyma engellilerle empati yapabilmek için kurulmuş karanlıkta diyalog ise görme engelliler için.

Sizin yerinizde olsam Sessizlikte Diyalog'a katılırdım.
www.istanbuldiyalogmuzesi.org

İşaret dili kullanmaya çalışıyorsunuz. Cafe bölümünde işaret diliyle sipariş veriyorsunuz falan. Kulaklık takıyorsunuz, sağır oluyorsunuz o an yani gerçekten. 3-4 aşamadan oluşuyor. Oyun gibi düşün bazı aşamalar oluyor.

Ben olsam etkinlik sonunda işaret diliyle evlilik teklifi ederdim yüzüğü de o an çıkarırdım.

Hiç beklemediği bir anda sürpriz bir teklif olur. Böyle bir etkinliğe davet ettiğiniz için ve duyarlı bir insansa daha fazla etkilenir. Çıkışta da metroya binin, taksim'e gidin, önceden manzaralı bir yerde rezervasyon yap, geceyi yemekle taçlandır. Bitti gitti, hayırlı olsun..

Ama tabi diyalog müzesini arayıp sorun etkinlik sonunda yüzük çıkarıp teklif etsem saygısızlık olur mu, o an eşlik edecek olan duyma engelli rehbere de bilgi verilir öncesinden. Ne olduğunu anlar en azından, insanlar alkış falan yapar. Bence onlar için de ilginç ve unutulmaz bir deneyim olur. Ben olumsuz bir şey diyeceklerini sanmıyorum. Max 2 dakikalarını çalmış olacaksın. Bunun için sıkıntı yapmamalılar.

Cesario +1.

Tabii ben "Akşam birlikte yemek yeriz, balık aldım" diyen bir adamın evine gidip, balık, salata falan hazırlayıp; sonrasında koltukta dizi izlerken evlilik teklifi almış bir insanım. Hala neden böyle oldu diye düşünürüm. (Şovlu evlilik teklifleri beni utandırır ama benimki de çok özensiz bence, belki kabul etmesem bugün daha mutlu olurdum.)

Güzel şık bi restoranda edin teklifinizi. Diz çökmeye, çok dikkat çekmeye gerek yok. Evet gönlü olan kadın için bunların hiç birine gerek yok, ama yıllar sonra da hatırlanacak bir anı olarak kalacak, arka planı güzel olsun.

@cesario Fikir çok hoşuma gitti. Daha önce Karanlıkta Diyalog'a gitmiştik kız arkadaşımın isteğiyle. Sessizlikte diyalog'a da gidelim demişti birkaç kez ama gidemedik henüz fırsat olmamıştı. Değerlendireceğim bunu sağolun.

Mayısta denize giremeyeceğiniz için Kotorda kalıp diğer yerlere günübirlik gitmek daha mantıklı.

Kotor'da daha çok ve uygun oteller var. Budva daha küçük ve pahalı. iki şehir birbirine çok yakın zaten. 20-25 km filan.

teşekkürler

Yüksek sesle konuşuyor ve bu huyuma sinir oluyorum. Farkına vardıkça sesimi kısıyorum.

Yüksek sesle de mırıl mırıl alçak sesle de konuşan insanlara sinir oluyorum. Geçen bir bankada bankoda kadın bilgisayardan mırıl mırıl bir şeyler okuyor arada soru soruyor duymayınca tekrar sorarken suratını ekşitiyor. Kendimi eksikli hissetmeme sebep oldu. Ertesi günü yine gitmem gerekti. Sıra beklerken 2 farklı müşteriye de aynı şeyi yaptığını gördüm.

Herkes orta yolu bulmalı.

çok olmasa da yükseğe yakın sesle konuşuyorum sanırım.

Ama mırıl mırıl konuşan insanlara tahammülüm yok gerçekten. Bana dedikoducu tipleri çağrıştırıyorlar. sanki sürekli bi dedikodu halinde oldukları için normal sesle konuşmayı beceremiyor ve mırıl mırıl konuşuyorlarmış gibi :-P

Yüksek konuştuğumu sanıyorum ama çok alçak konuşuyorum, başkaları duymuyor.

makul ya da daha alçak bir sesle konuşurum. yüksek ses beni rahatsız ediyor, aynı zamanda içinde olduğumuz topluluğu da rahatsız eder ve "neden konuştuğumuz şeyi herkes bilsin ki" gibi hislere girerim. benimki de %100 sağlıklı bir düşünce değil ama yüksek ses kesinlikle yanlış...

Alçak. Telefonda, WP ses kayıtlarında sesini yükseltsene tepkisi çok alıyorum.

Yüksek sesle konuşan bir köylüyüm ve bu huyumdan nefret ettiğim gibi utanıyorum da

Duyma konusunda az da olsa sorunu olan insanlarin yüksek sesle konustugunu fark ettim. ben ise normal konusuyorum.

Alçak sesle konuşuyorum, hatta bazen ağzının içinden konuşuyorsun diye eleştiriliyorum ama yine de kafa ipmektense içime içime konuşurum daha iyi. Çünkü yüksek sesle konuşan insanlardan aşırı rahatsız oluyorum, bu konuda özellikle ayrı bir takıntım var.

alçak sesle konuştuğuma dair çok dönüt alıyorum iyisi mi bir diksiyon eğitimi almak.

ne alçak ne yüksek sesle konuşuyorum. ortalama olması gereken tonda.

alçak sesle konuşanlardan hazzetmiyorum. sinsi ve arkadan iş çevirmeyi seviyorlar gibi geliyor.

yüksek sesle konuşana da ağız burun girmek istiyorum. hele ofis, toplu taşıma gibi yerlerdeyse tam bir hanzo oe olduklarını düşünüyorum.

Alçak sesle konuşurum. Yüksek sesle konuşanlarla bir yere gidemiyorum, utanıyorum.

Eskiden utanç dolayısı ile alçaktı(sosyal fobi), eğitim alınca normal seviyeye çektim konuşma sesimi. Yüksek sesle konuşan insanları gürültücü olarak etiketlerim ve sesten rahatsız olurum. Görülme ve duyulma ihtiyacı ile ilgili olduğunu düşünüyorum yüksek sesin. Öfkeliyken ses yükseltmek de duy/gör artık beni davranışı olduğu için, yüksek sesle konuşan insanları bağırıyor gibi algılar ve hafif bir tedirginlik ile rahatsız olurum.

hiç böyle bir şey yokken son 3-4 yılda cok fazla "sesini duyamıyorum" yorumu almaya başladım. konusmaya enerji harcamak istemiyor gibiyim.

Yüksek sesle konuşanlara çok öfkeleniyorum, normal sesle konuşmaya çalışırım. Bir şekilde yükseldiğimi farkedersem hemen düzeltiyorum.

Normal sesle konuşuyorum. Sadece sinirlenmişsem ya da heyecanlanmışsam yüksek sesle konuşuyorum. O zaman da kontrol etmeye çalışırım.

Normalde "normal" bir tonla konuşurum öyle çok sesimi yükselten biri değilim ama kısık sesli konuşmak gerektiğinde çok beceremiyorum, fısıltıyla konuşmak mesela çok yorucu geliyor bana.

Bi de bazen gaza geldiğimde anlık yükselmeler yaşıyorum ama kendime kızıp düzeltiyorum.

Genelde hızlı konuşan biriyim, çok kelime yutmam da bazen kaptırıp gidince karşıdaki için anlaması zor olabiliyor.

alçak. ses tonum da yumuşak sanırım, farkedip yükseltmedikçe sesimi duyuramıyorum çoğunlukla. uğraşarak varsayılan değerleri yükseltmeye çalıştım bir dönem, askerken de çok bağırdım ama dönüşte yine indi, çözüm olmadı. ancak hararetli konuşurken ve sinilenince artıyor. benim kadar alçak sesle konuşan bir arkadaşım yok o yüzden nasıl hissettirirdi bilemiyorum, duruma göre ya sinir bozucu ya da gizemli olur herhalde. yüksek konuşulmasını da gereksiz agresif bulurum rahatsız eder beni.

Yöneticinin para aldığını ilk kez duydum.

Bütün binanın sahibi tek ise doğal yönetici o kişi oluyor. Bu, başkası olamaz demek değil, o kişi yönetimi boş bırakamaz demek. Tek binada yılda bir, sitelerde 2 yılda bir genel kurul toplantısı yapılmak zorunda. Toplantıda söz sahipleri, kat malikleri (daire-dükkan vs sahipleri)dir. Amca tek söz sahibi olduğu için kendi çalıp kendi oynamış. Bunlar o 23 bini de cukkalıyordur ama bir şey diyemeyiz. Bir de denetçi olmalı ve bu denetçi (veya denetim kurulu) yönetimin harcamalarını denetleyip uygunluğunu inceler. Ama, sizin örnekte, genel kurulda tek söz sahibi amca olduğundan, denetçiyi de kendi seçiyordur.
Yani, kendi çalıp kendi oynuyor ve harcama kalemleri de mevzuata aykırı değilse pek sir şey çıkmaz. Yöneticiye, örneğin, temizlik malzemesini niye o marka, niye bu fiyata aldığının hesabını da denetçi soracak.
Savcılığa uygunsuz, usulsüz harcama yaptıklarını ihbar etseniz o da sizden delil/belge isteyecek.
Ncak, aidat kafadan belirlenmez. 1) Genel kurulda tespit edilir ve genel kurul kararı ilgililere tebliğ edilir. Siz de aidat ödeyecek birisi olarak kararın bir örneğini isteyin. Veya 2) yönetici işletme projesi (tahmini giderleri açıklayıp ‘ aidat şudur’ der ve buna 1 hafta içinde itiraz (sizde sadece amca itiraz edebilir) edilmezse kesinleşmiş olur ve böyleyse bunun bir kopyasını isteyin. Adamın avukatı olduğuna göre bu işleri kılıfına uygun yapıyordur. Açığı yoktur muhtemelen. Anlaşılan adama tek kira yetmemiş, bir de burdan bindirmiş.
Kiracılar bir araya gelip ‘amca bu kadarı da fazla’ diyebilirseniz indirim yapmak durumunda kalabilir, sizleri kaçırmak istemiyorsa

normal özellikle türkiye'de

Kimse kimseyi sevmek zorunda değil elbette ama bunu değerlendirirken duygularının sana ve hayatındaki diğer ilişkilerine zarar verip vermediğini belirlemek önemli, bu noktada affetmeye karşı bakış açısı değişebiliyor insanın

çevrede gördüğüm aileler ve çocukları ile olan ilişkilerinden sonra kendisine bakınca bir burukluk oluyor.

hayat bize bir rol yüklemiş.
beterin beteri var motivasyonu ile elindekilerin değerini bilmek daha Bi tatmin edici.

Son büyük deprem, herşey bittiğinde, tükendiğimde, bana sorgusuz sualsiz açılacak bir kapının, Dünya'daki en büyük zenginlik olduğunu bir kez daha hatırlattı.

yani değil tabi ki ama aile ile olan kavga/kopukluk/mutsuzluk/kapanmamış her türlü hesap insanın hayatının diğer kısımlarına sızıp oralarda da mutsuzluğa yol açıyorsa sıkıntı işte.

“yani değil tabi ki ama aile ile olan kavga/kopukluk/mutsuzluk/kapanmamış her türlü hesap insanın hayatının diğer kısımlarına sızıp oralarda da mutsuzluğa yol açıyorsa sıkıntı işte.”

Dünya ergen kavgalarından ibaret değil, gerçekten her insan anne baba olamıyor. Bu yüzden insanın anne babasını sevememesi de bence artık normalleştirilmeli. Böyle çocuklar da var çünkü. O yüzden kendinize toplumsal normlar nedeniyle birtakım vicdani yükler yüklemeyin. Siz zaten yaralısınız.

Anormal degil.

Unutmayin ki ayni kandan olmaniz ayni ahlak ve etige sahip olmaniz demek degildir. Kendi kardeslerini sevmeyen ve tasvip etmeyen birisi olarak yaziyorum bunu.

Sefiller, Karamazof Kardeşler, Monte Kristo Kontu, Don Kişot, Savaş ve Barış, Rüzgar gibi Geçti, Anna Karennina Durgun Don.

Bunlar efsane kitaplar. Keşke hiç bitmese denecek cinsten.

Sefiller'i İş Bankası Kültür Yayınları'ndan al oku. Pişman olmazsın.

Keşke hiç bitmese denecek cinsten +1

Sefiller aman amma yazmış kaç sayfa bu diye sıkılacağınız bir kitap değil. Sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın hiç. 5 cilt değildi okuduğum. 2 cilt olanı okumuştum. Sayfa sayısı neydi bilmiyorum şimdi ama kalındı ciltler yani 1200 sayfa vardır heralde okuduğum versiyonunun. Okurken hiç amma uzunmuş diye düşündüğümü hatırlamıyorum

Su an Le Comte de Monte Cristo okuyorum Fransizca ve orijinal metnin yaklasik 1100 sayfa oldugunu ögrendigimde ben de bu soruyu sordum.

Konu örgüsü ilgi çekici olsa da ciltlerce sürmesi bana anlamsiz gelmistir.

Sefiller muhteşem kitap.
İyi bir çeviriden tamamı okunduğunda sıkılmak zor.

su an ilk cildini okuyorum yarisina geldim ama detayli savas tasvirleri bogdu biraz beni. aslinda onun disinda cok guzel bir kitap ama bu kitaba bunlari yazacagina gidip savas icin ayri bir kitap yapsaydin diyesim geldi.

bu arada kitabin ilk ceyreginde fantine diye bir kadin var. bu kadinin ve cocugunun hikayesini okudugum esnada netflix'te "an american crime" diye bir film izledim ve hikayeler cok benziyor. izlememis olanlara tavsiye edebilirim.

rus dili ve edebiyatı öğrencisiyim, burada adı yazılmış romanların çoğunu türkiye'de bulunabilecek en iyi çevirisinden okudum, orijinalleri üzerinde ders çalıştım. her birini 3-5 yılda bir özleyip tekrar tekrar okuyasım gelir. bunu şu yüzden söyledim, kesinlikle "yav 10 sayfa duvar anlatıyor!!!" diyen birisi değilim konu klasikleri okumak olunca.

yalnız sefiller'i sıkıcı buluyorum ve ne kadar denersem deneyeyim 300'üncü sayfadan ötesine geçemedim. onu bırakıp başka kitaba geçtiğimde ise bir ayda 4-5 kitap okuyacak hıza dönüyorum tekrar.

hugo'nun her olaydan sonra "hayatta bazen böyle şeyler olur" tarzı acayip eklemeleri benim dikkatimi dağıtıyor mesela. inci'deki meşhur hikayeyi hatırlayanlar olur belki, annem babama nasıl verdi mi ne öyle bi şeydi. onda eleman saçmasapan şeyler yapıp "böyle yeteneklerim vardır, insanları şaşırtırım" gibi komik eklemeler yapıyordu.

sefiller'i okurken aklıma sürekli bu geliyor. "sıradan vatandaş" için bence çok ağır bir roman sefiller. bak mesela savaş ve barış'ı okurken elbette o dönemin şartlarını biliyorsan çok daha fazla keyif alırsın ama şart değil. herhangi bir yetişkinin eline ver o romanı, yine okuyup çok şey anlayabilir/öğrenebilir/sevebilir.

sefiller'i keyif alarak okuyabilmek için bence son 300-400 yıllık fransız tarihini ve siyasetini çok iyi bilmek lazım. en azından şahsi görüşüm bu. inanılmaz bir eser olduğundan şüphem yok ama şu veya bu klasik gibi alıp okuyayım denebilecek bir roman değil bence. daha çok rehber gibi.

en az %100 yapmanız lazım bence.

Karşı daireyle kıyaslayınca 3 kat uygun gibi duruyor.

İlk taşındığınızda kiranız maaşınızın yüzde kaçıydı, bunu da hesap ederek %100 yapabilirsiniz.

Benim kendi mantığıma göre zamanında daireyi kiraladığınizda sözleşmede yazan Tüfe/ufe neyse onlarin oranina göre bugün ne olmaliysa onu yapın. Yasalar buydu, ben şahsen karşı daire neymiş ne olmuş umursamam.

Seneye de piyasadaki oraninin bir yüzde 15-20 altına yapın ve hatta kontrat yenileyin bu şekilde gelecek 10 sene rahat olun.

Kira = (Karşı dairenin kirası * 0,75) olacak şekilde ayarlardım ben.

şu an o muhitte yeni oturmak isteyen kiracının vereceği ücretin yarısı ideal bence, çünkü yeni kiraya verilen daireler risk faktöründen ve %25 sınırından dolayı fahiş fiyattan veriliyor.

Düzenli kirasını ödeyen eski kiracının yeni kiracıya göre yarı fiyatına falan oturması çok doğal. Bu konuda kendinizi kötü hissetmeyin.

4 sene önceki kirayı düşünün, her yılın tüfesine göre uygun zammı üzerine koyun, yeni kirayı ona göre hesaplayın.

SON DURUM: Ev sahibim %300 zam istedi ya da zamsız otur, Ağustos ayında da çık dedi. Tüfe'ye göre %55 zamn yaparım, seneye de kira tespit davası açabilirsiniz dedim.

al işte pandemide zamn yapmak istemeyen iyi niyetli ev sahibine verilen kötü niyetli cevaba bakın.

sonra ev sahipleri kötü.

@nuisance 2
yorumunuza katılmıyorum. belki ayrıntıya sahip değilsiniz ondan. evet, iyi bir ev sahibim var. bunu ben de biliyorum. ama ben de aynı iyiliği sundum hep. zam yapmayalım dedi, yapalım dedim. yeri geldi 6 aylık kirayı peşin ödemeyi ben teklif ettim, enflasyona yenilmesin diye. bunları ben akıl ettim, ben teklif ettim. yani ev sahibi iyiyse, biz de şeytan değiliz. yasal sınır olan %25'i geçen sene de yapmadım, bu sene de teklif etmedim.

nihayetinde %300 zam yapmak isteyen ev sahibine buyur yap da diyemem. benim maaşım %300 artmadı maalesef.

ev sahipleri iyi midir, kötü müdür bilemem. ben genelleme yapmayı sevmem, imtina ederim. bu örnekte de %300 zam yapmak istediği için ev sahibim kötü diyemem. ama bunu kabul etmeyen kiracıyı da bu durum kötü yapmaz.

Açıklama ve kira ödemesi seçimi mahkemede yasal delil olarak kabul edilir. Sen 3 sene kirayı gönderdim diye düşünürsün ama adam kirayı ödemedi deyip mahkemede seni borçlu çıkarır. Evden çıkartmak için de kullanabilir. Adam art niyetliyse yapar.

Size bazı jestler yaptıysa en azından 3-4 ay kira olarak göndereyim, zaten maliye kontrol ediyormuş siz de sıkıntıya düşmezsiniz deyip geçin. Ama aranızda öyle bir durum yoksa hepsini kira gösterip geçin, muhasebecim böyle istedi diye bir şeyler uydurun. Zaten faturalar da onun üzerine olduğu için, 3-4 ay kira gösterirseniz, gelir vergisinden onları da mahsup edecek, kuş kadar vergi ödeyecek.

@malheiros,
Valla pek bı jestini görmedim. Adam muhasebecimin olmadığını da biliyordur bence. Öyle sriketim vs yok. Adamla papaz olmak istemediğim için dediği gibi yapmamın benim için bir zararı olur mu diye merak ediyorum. Sözleşmem 6 aylık ve gıcık olursa 6 ayın sonunda zam yapmasını istemem açıkçası:/

Sırf açıklamada kira olarak yazmıyor diye ev sahibi sizi mahkemeye veremez. Siz her ay düzenli kira kadar ücreti gönderdiyseniz başınız bu konudan ağrımaz merak etmeyin.

Zimbirik+1

Hatta kontratınız kaybolsa dahi komşu şahitliğiyle kiracı olduğunuzu ispatlayabiliyorsunuz. Her şeyin bir usulü var, düzenli para gönderimini hakim anlamayacak kadar salo olamaz. Tek kriter kontrat üzerindeki isimle gönderen hesap sahibinin isminin eşleşmesi

açıklamayı yazmaya devam edin ama ödeme türünü kira yapmayın. o zaman bir sıkıntı olmaz