Yogunlastirilmis bir IELTS kursu al. IELTS speaking calismada da ise yariyor.

daha çok kendim bir şeyler yapmak niyetindeyim

Grammer in use gibi bir kitabı hızlıca bitirebilirsin.
Voscreen sitesinde bol bol pratik yap yazıları açmadan.
Yabancı podcastler dinle spotifyda çok var, bbc falan da olur. Transkriptli olabilir ama mümkünse transkriptsiz.
Memrise sitesini, kendin word list oluşturabiliyorsun, yeni öğrendiğin kelimeleri sürekli yaz ve her gün 20 civarı yeni kelime eklemeye çalış.
Şu an hatırımda yok ama online speaking siteleri var, mutlaka bir şekilde konuş şu üsttekilere ek. Couchsurfingten Tr ye gelenlere gezme teklif edebilirsin.
Turistik yerlere gidip yabancılarla tanışıp konuşabilirsin. Gerçekten ingilizce kitaplarındaki gibi çok kolay, hey where are you from de hazır. Sonra yerel olduğundan bahsedip muhabbet gider. Eb kolay CS den bulunur turist

Buyuk ihtimalle en buyuk sikintin kelime bilgisi olur. Bol bol farkli turde ve konularda ingilizce dergiler oku inanilmaz faydali. Ekonomi biyoloji siyaset vs. Hepsinden de cok guzel kelimeler ogrenirsin.

Bir hikayem yok aslında.

Genel olarak seküler bir yaşam tarzıyla yetiştirildim aileden zaten. Çocukluğumdan beri, ortaokul civarlarından beri bu tarz dini şeylere hiç anlam veremedim. O zorunlu din dersinden nerdeyse kalıyordum..Çok net hatırlıyorum son anda hoca 2 vermişti. Beni çekemedi içine ne biliyim.. Hep kuşkulu sorgulayan bir yapıdaydım zaten ama adını koymadan dine bulaşmadan çocukluk geçti.

Oturduğum yerdeki çevremdeki çekirdek arkadaş grubunun da benim gibi olamasının büyük, çok büyük bir etkisi vardır yalnız. Çocukluk arkadaşlarım..Şu an o grupta herkes ateist. Hatta nerdeyse aktif olarak iletişim olarak kurduğum tüm çevrem bu şekilde.

Sonra biraz daha büyüyünce kendimi daha da tanımaya, bilmeye başlayınca özellikle felsefe dersleri almaya başlayınca, üzerine tarih, sosyoloji, psikoloji, dersleri almaya ve bu tarz alakalı kitaplar okumaya başlayınca her şey daha da netleşti.

Sonra daha da sistematik bir hal almaya başladı tabii..

agnostizm

küçükken kuran kursuna, camiye aile teşviğiyle gitmiş biriyim. insanın kafasına vura vura ibadet etmeyi öğrettikleri için ilk önce soğudum. sonra lise zamanımda izlediğim belgeseller, okuduğum kitaplar ve çevremdeki insanların görüşlerini de dikkate alarak, bu kutsal kitaplarda tasvir edilen yaratıcının gerçek olabileceğine dair şüphelerim arttı. tabi ilk zamanlarda şüpheyle başlar, ya varsa dersin. inkar etmeye çekinirsin falan.

zamanla daha da ileri gidip bir yaratıcıyı reddettim. her inanmayanın bir isyankar dönemi olur. artık o kadar isyankar değilim. bu fikirlerin oluşması için insanın düşünsel olarak olgunlaşması gerekli tabi. tanrıyı reddetiğimin 7. yılında kafamda olgunlaşan bir düşünce var o da " yaratıcı illa bir tanrı formunda olup insanlara çeşitli testler uygulayıp sonunda onlara mükafatlandıracak/cezalandıracak bir kavram olmak zorunda değil. hatta yaratıcı, yaratıcı olduğunun bile farkında olmayabilir. "

kızlara hava atmak için farklı olmaya çalışırken herkese atayistim deyince geri dönemedim bi daha...

Agnostik ateistim. İlkokulda sokaktaki bütün arkadaşlarım gidiyor diye kıskanıp ben de kuran kursuna gittim, lisede müdür yardımcısı kafamız çalışmadığı için oruç tutmamızı istemeyince inatlaşıp kadınla kavga edip azimle oruç tuttum. Ama bütün bu zaman boyunca Jules Verne'le başlayıp bilim kurgu okudum, ansiklopediler, Bilim Çocuk dergileri derken bilime hurafeden daha çok güvenmeye başladım. Sonra gerisi geldi zaten.

kuran okudum. yeterli oldu.

annem babam müslüman ama pek ibadetlerle ilgisi olmayan chp zihniyetinde insanlardı. (şimdi namaza falan başladılar o ayrı). babam yazları cumaya gider, bir de ramazanlarda oruç tutarlardı falan. pek dindar olmayan rahat bi çevrede büyüdüm. bir dönem kendi kendime 5 vakit namaz kılmak bir de yaz kuran kursları haricinde zaten dinle pek ilgim yoktu. üniversiteye başlayınca da doğal süreç sonucu ateist oldum işte.

hani böyle kırılma noktası ararsak ilkokul'da okula kuran getirdiğimiz 1-2 ders olmuştu dkab dersinde. o gün rastgele açtığım "kadınlar sizin tarlanızdır, istediğiniz gibi sürün" ayeti beni gerçekten dehşete düşürmüştü o yaşta. onu söyleyebilirim belki.

Ateistim. Çok uzun sürdü benim süreç. Çünkü son derece dindar bir ailede büyüdüm. Lise çağlarına kadar 5 vakit namaz kılar ağzıma içki sürmezdim. İlk oruç tutmayan insanları ben lisede gördüm mesela, şok olmuştum görünce.

Üniversite yıllarında yavaş yavaş sorgulamaya başladım, ama soğuk denize girer gibi oldu bu süreç, önce ayak parmağımı soktum, geri çektim, bi daha soktum. Önce ufak şüpheler, içimden töğbestağfrullah demeler falan. Sonra kuranın mealini okudum, diğer dini kitapları okudum. Evrim teorisini okudum. Dinlere karşı olan görüşleri okudum falan derken yavaş yavaş kopmaya başladım. O sorgulama korkusundan sıyrıldıkça iyice saçma gelmeye başladı. Böylece dinden çıkmış oldum. Tabii ki bu anlattığım süreç 18 yaşımdan 22-23 yaşıma kadar süren, oldukça uzun bir süreç oldu. Burda yazarken bi anda olmuş gibi gelse de o çocuk yaşlarda derinlere yerleştirilen şeyleri sarsmak oldukça zorluydu.

18-19 yaşlarında, (bkz: an american crime) diye bir film izleyip sonra dünyanın her yerinde bu tür olayların olduğunu idrak edince birşeylerin bize anlatıldığı gibi olmadığını anladım.

İlkokul 5. sınıftayken insanların putlara, güneşe, aya vs taptığını öğrendikten sonra oldu. Bir gün bahçedeki tahta sedirde oturmuş ağaçlara kuşlara bakarken güneş batmaya başladı.
"Güeş her zaman bizimle değil, ay desen keza aynı, demek insanların daha kalıcı bişeye ihtiyacı olmuş, elleriyle putlar yapıp ona tapmışşlar, bi şekilde onların da yandığını yıkıldığını görmüşler ve ulaşılamaz, yanmaz yıkılmaz batmaz bişey bulmuşlar adına da tanrı demişler. Bir düzene kurallara ihtiyaçları vardı çünkü kalabalklaştılar, düzeni bu şekilde sağlamışlar işte..." dedim.

17 yaşarımdayken diğer dinlere ait kitapların bazılarını, islamın çeşitli çevirilerini okudum. 30'lu yaşlarımda antropolojiye, felsefeye baktım,insan davranışlarının kökenleri konusunda inclemelerim oldu, ekonomiyle marksizmden gelen bi yakınlığımız oluştu vs. sonrasında edindiğim her bilgi bana din konusunda ilk düşüncemin doğruluğunu gösterdi. sadece toplumsal düzen gerekliliğine başka olgular ekledim.

ya cokta kasmaya gerek yok,
biraz aklin , fikrin, beynin varsa, dogustan gelen malligi egitim sayesinde ustunden attiysan ve artik bir gerizekali degilsen , bir tanri olmadigini ve olamayacagini coooookk rahat anliyorsun ve dogal bir ateist haline ister istemez geliyorsun, hepsi tastamam bu iste..

inançsız olarak yetiştirildim. babam dinlerle dalga geçerdi, dedem bayramlarda falan akrabalarla din tartışmaları yapardı. bana da sirayet etti bu durum. ben de okulda arkadaşlarımla dalga geçerdim. din dersi sınavlarında komikli cevaplar verirdim falan. büyüyünce de dinler inanmadığım, tanrı kavramı da ilgilenmediğim bir şey olarak kaldı.

Doğuştan engelli insanlar beni bu sorgulayışa itti. Ha aileden de aman aman din aşılaması görmedim ama bu tür eşitsizlikleri sorgulamam, ilahi adalet denilen şeyin bir tür kılıfmışçasına şükürcülüğe hizmet ettiğini düşünmem beni bu muğlaklığa itti.

Müslüman ve dini bütün? bir ailede yetiştim. yazları camiye gönderildim, ergenliğimde yazları kuran okumayı öğrettiler. ama kimse meali konusunda bir şey söylemiyordu.

2008'de merak edip elmalılı hamdi yazır'ın tefsirini okudum, benim müslümanlık hikayem orada bitti. Allah inancımı kaybetmedim, illa adı konulacaksa deist oldum.

Küçükken çok dindardım, anneme kapanması için baskı yapıyordum. Bu tabii ilkokul, en fazla ortaokul zamanı. Ailemde anneannem dışında dindar yoktur. Yazları anneanneme gidiyordum kalmaya, beni kuran kursuna gönderiyordu. Mahallede bir abla vardı, o ara ara çocuklarını çevresine topluyor, din temalı korkunçlu hikayeler anlatıyordu, cehennemde nasıl yanacağımızı falan. Sanırım bunların etkisiyle dindar oldum. Dindar demeyeyim de aslında, korkmaya başladım. O yüzden anneme falan baskı yapıyordum kapanması için:P

Sonra büyüyüp kendi düşüncelerim oluşmaya başlayınca, bu da lise son ve üni ilk yılı oluyor, dinle ilgili her şey saçma gelmeye başladı. Sanki birden aydınlanmaya başladım. Kuranı okudum (türkçe- diyanet vakfı çevirisi), tüm evreni yaratan ilahi güç böyle bir kitap yazmış olamaz dedim. Etkilendiğim biri veya bir olay olmadı. Kendi kendime dinsiz oldum yani. Dünya üzerindeki büyük-küçük hiçbir dine inanmıyorum. Ama bir yaratıcının olup olmadığını bilmiyorum. O yüzden sanırım agnostik düşünceye daha yatkınım. Ateizm de bir inanç şekli bana göre.

1-14 yaş arası almanya'da büyüyüp, sonrasında kız çocuklarının inanılmaz kısıtlandığı ve hor görüldüğü bir ortama döndük. almanya'da da kuran kursuna yollardı ailem bizi. ama türkiye'ye o küçük iç anadolu kentine döndükten sonra, kız çocuğu onu yapmaz günah, öyle oturmaz günah, abisine sarılmaz günah, okula gitmez günah diye diye çıldırttılar beni. lise 1 gibi falan oruç tutmayı, eve mahallede ki şeyh gelince başımı kapatmayı, sohbet toplantılarına gitmek için zorlanmayı falan reddetmeye başladım. mahalle muhtarının evinde sabahlara kadar zikir çekildiği bir ortamdan bahsediyorum, senelerde 90 ların başı, refah partisi ev toplantıları falan almış başını gidiyor. kendi öz ablamda bir tarikata girmiş, onunda yöneldirmesiyle, okulumun kapısına falan çarşaflı kadınlar geliyor beni ikna edip doğru yola sokmak için. çok kuvvetli çatışmalar yaşadım ve hatta şiddet gördüm, evden kaçtım üni okuyabilmek için. kişisel gelişimimde önce feminist oldum ben, sonra deist. benim çıkış noktam din ve kadın ilişkisi idi, sadece islamiyetten bahsetmiyorum bu arada.

birden fazla meal okudum, inceledim, notlar aldım, araştırdım derken üniversite hazırlık sınıfının ortalarında din kavramına hiç bir şekilde inanmadığımdan emindim. hala ara ara bu konularda ki yayınları, araştırmaları, belgeselleri falan takip ederim.

şu anda din konusunda inananlara karşı bir saygısızlık etmiyorum, bana saygısızlık edildiğini hissettiğimde tepkimi koyup restimi çekiyorum o kadar. ama bir fikir tartışması olduğunda, karşımdakiler neden inandıklarını, benim neden inanmadığımı anlatabildiğim kadar sağlam bir argümanla anlatamıyorlar ve sohbet mutlak bir sessizlikle bitiyor.

tarikatta olan ablam 80 yaşındaki annemle hiç bir şekilde ilgilenmiyor, telefonlarını açmıyor, yıllardır görüşmüyor. ama ben, hacı annemin orospu olacağından emin olduğu dinsiz kadın, 17 yıldır anneme bakıyorum, her türlü sorunu ile ilgileniyorum, maddi manevi elimden geleni yapıyorum. vicdan sahibi olmak, iyi bir insan olma gayretiyle yaşamak, bütünsel alandan bakabilmek, hümanist olmak gibi yaklaşımların din ile hiç bir ilgisi yok. din eşittir erdemli insan düşüncesine kesinlikle katılmıyorum.

internetin büyük etkisi oldu. belki üyeleri vardır burada, eskiden ütopyam diye bir forum vardı, hala duruyor mu bilmiyorum. ben o zamanlar 12-13 yaşındayım. atatürk'ün deccal olduğunu söyleyen, el kaide militanından hallice efsanevi bir elemanım. o forumda beni ciddiye alıp da benimle iletişim kuran insanlara cidden çok şey borçluyum. oradan tanıştığım kişiler olmasa belki şu an ışid'e katılmış olurdum jsfhsjk.

benim ailem dindar ama laf olsun diye söylemiyorum gerçekten çok ılımlı insanlar, özellikle annem. bizim evimizde atatürk de dahil kimseye karşı öyle nefret dolu bir konuşma ya da fikir gelişmedi. ben tamamen kendi ergenliğim ve manyaklığım yüzünden aşırıya kaçmıştım.

sonra beni bir aile büyüğümüzün isteği ve desteğiyle "kamp"a gönderdiler üst üste üç sene boyunca. abiler ortamı işte ama fetöcülerin değil, nurcuların. ortam şahaneydı, öyle apartmanda falan değil koskocaman havuzlu, futbol sahalı tesiste takılıyorduk. iki hafta sürüyordu bi kamp. bizim paramız yoktu, aile büyüğü göndermek isteyince ben hiç istemediğim halde (çekingendim ondan istemiyodum, yoksa din iman konusunda dünya markasıydım) ona diş geçiremeyecekleri için mecbur "git oğlum" dediler, gittim.

orada her şey güzeldi. bize iyi davranıyolardı, çokça eğleniyoduk falan, o açıdan hiçbi sıkıntı yok. yani tacizdir, itliktir serseriliktir ben kendim hiç öyle bi şeyle karşılaşmadım. gelgelelim, ilk defa o kadar kalabalık ve "dinli" bir ortama girmiştim ve zamanla soğudum. anlattıkları şeyler olsun, dikte ettikleri yaşam tarzı olsun, din-iman-milliyet üçgeninde anlattıkları olsun pek hoşuma gitmedi. bi keresinde babam aramıştı. "ben burda biraz daha kalırsam ateist olcam baba" dediğimde çıldırmıştı, bağırıp çağırıp küfürler etmişti. daha önce hiç öyle görmemiş, duymamıştım. o olaydan sonra kayış iyice koptu. kendimi yalnız hissettim, "ben bu işlerin adamı değilim, benim yaşayacağım insanlar bu insanlar değil" düşüncesi oluşmaya başladı.

bu kamp mevzuu 12-14 yaş aralığında gerçekleşti diye hatırlıyorum, üç yaz. internette sürtmeye başlamam da yanlış hatırlamıyorsam 12 yaşıma tekabül ediyor. ütopyam'da militanlık yaptığım dönemler. orada bir sürü kuul, atayiz gençle tanışmıştım. başta birbirimizden nefret ediyoduk ama forumda göre göre, iletişim kura kura zamanla aradaki buzlar eridi ve oradan iyi arkadaşlar edindim. ben 12 yaşındaydım ama düzenli olarak benimle konuşan, bana arkadaşı gibi davranan 20-22 yaşında insanlar vardı. o zaman anlamıyosun tabii bunun ne kadar kıymetli olduğunu. ben şimdi 12 yaşında bi çocukla çok samimi olamam, düzenli olarak konuşamam sanırım, hele ki bu arkadaş islamcı militan ayarında biriyse. "amk çocuğu" deyip basarım engeli. onlar öyle yapmadı, babam bile tükmüklü tükmüklü küfrederken her türlü saçmalığımı dinleyip yanımda oldular, yardımcı oldular.

öyle öyle "dış dünya"yla iletişim kurmaya başladım işte. 14 yaşına geldiğimde dinle alakam kalmamıştı, öyle ergen ergen takılıyordum ama ateist falan da değildim. annemle babamın arası o ara pek iyi değildi, kendileri bana gerekli din eğitimini de verdikleri kanısındaydılar, haliyle üzerimdeki baskı azalmıştı - gerçi allah var (pun intended), hiçbir zaman baskıcı sayılmazdı ailem, hiçbir şeye zorlamadılar. ben onlardan görüp istiyodum.

bu arada kamptaki ikinci ve üçüncü senemde satanist olduğunu söyleyen birkaç çocukla tanışmıştım. nurcu kampında allahsız terör örgütü oluşturmuştuk bi nevi, boş vakitlerimizde birlikte takılıp din falan konuşuyoduk artist artist. ergenliğin zirvesindeydik ama gerçekten güzel muhabbetimiz vardı, kendimizce neyi yanlış bulduğumuzu anlatıyoduk birbirimize. o yaşta, öyle bi ortamda, öyle ailelerde büyümüş çocuklar olarak cidden çok büyük cesaretmiş harbiden. ya casus olsalardı? eheh.

neyse işte böyle gelişti mevzu, "öfkeli militan"dan "yontulmuş ayı"ya döndüm. 14-16 yaş aralığında sanırım dinle ilgili hiçbi şey düşünmedim. sonra tekrar bi boşluğa düştüm, dedim ulan allah'ı tamamen unuttuk, böyle yaşanmaz, benim hayata tutunabilmem için bi şey lazım. o dönemde hatırlıyorum, irem diye bi arkadaş vardı. hatta facebook'umda ekli hala haha. ateist olduğunu biliyodum. gittim ona dedim, irem nasıl dayanıyosun amk, ben allah'ın olmadığını düşündükçe delirecek gibi oluyorum. ölünce toprak olmak istemiyorum, cruise seyahatine falan çıkabilmek istiyorum. o da sağolsun aşırı kuul davranıp "deal with it" demişti sadece. o anları hiç unutmuyorum. kendimi o kadar çaresiz ve ezik hissettiğim an sayısı azdır. karşımda ateist ve gayet rahat bi insan var, bense "allah bence yok ama allah'ın olmamasını kabullenemiyorum, bana yardım et" diyen, kafası karışık bi elemanım. kendimi ona kıyasla çok küçük ve güçsüz hissetmiştim.

sonra bi sene falan cidden bayağı kafa patlatmıştım, hatta bi ara delireceğimi düşünüp ekstra üzülmeye başlamıştım. malum, "dinli" çevrelerde böyle hikayeler çok sevilir. allah'ı sorgulamaya başladıktan sonra aklını kaybeden bir sürü insan vardır. öyle olurum, herkesin efendi-zeki bildiği, sevdiği bi çocukken allah'ı sorgulamaya cüret ettiği için kafayı yiyen biri olurum diye korkuyodum.

sanırım lise 2'den itibaren tamamen geçti o mesele de. alıştım ölünce toprak olma, yeryüzünde başıboş olma fikrine. öyle yani. o günden beri de atayiz militan olup çıktım. insan manyak olunca müslümanmış dinsizmiş fark etmiyo, ruh hastası her yerde ruh hastası :((

velhasıl kelam benim hikayem potansiyel ışid militanının yontulup sosyal hayata ve dünyaya kazandırılması şeklinde gerçekleşti. verilmiş sadakam varmış. internet üzerinden türlü türlü "bullying"e maruz kalıp daha da yalnızlaşıp radikalleşebilirdim mesela, haberlerde "çok sakin bi çocuktu, kimseye zararı yoktu, 75 kişiyi niye öldürdü anlamadık :((" diye görebilirdiniz. ama anamın babamın göstermediği anlayışı elin atayizi gösterdi işte, "bak kardeşim böyle bi hayat da var" dediler, sonra kuran'ı falan da okuyunca dedim bence allah yok. öyle yani. şu an 23 yaşında ateistim, bekarım, çocuğum yok. ha "umarım tanrı vardır" diyorum içten içe çünkü sonsuza kadar değilse bile bi 500-600 sene yaşamak istiyorum açıkçası. yaratıcı olsa güzel olurdu.

a. azaltarak.
b. bende hiçbir şey olmadı.
c. elektronik sigara. hala kullanıyorum ama onu da kullanmıyorum eskisi kadar.

edit: seni motive edecek güçlü bir sebep bulmak en güzel yolu.

A) sigarayı azaltarak bırakmak direk bırakmaktan daha zordur denemeyin bence

B) gözle görülür pek birşey farketmezsiniz. Ancak gece uykunuzun kalitesi artar, balgam çıkarma miktarınız azalır,yediklerinizin tadını alırsınız, hırıltılı solunum problemi gider.

C) İradene güveniyorsan desteksiz bırakabilirsin. Ama birçok insan iradesine söz geçiremez. Sigara bırakma polikliğine gidip destek alabilirsijiz. Size vereceği ilaç ile beyninizde bulunan nikotin isteyen hücreleri uykuya geçirip sizi sigaradan tiksindirecektir. Ben kendim ilaç desteği ile bıraktım. 4.5 ay oldu iyiki bırakmışım diyorum.

İstanbulda iseniz benim gittiğim polikliniğe yönlendirebilirim sizi

Facebook'ta itü sosyal, itü emlakçıya para verme, boğaziçi housing grupları.

evarkadasi.org iyidir.

evarkadasi.org'dan böbreğini almaya gelen de çıkar komple seni de. hiçbir site yok ev arkadaşı için o yüzden en iyi yol yine facebook en azından insanların azıcık da olsa bilgilerini görebiliyorsun.

www.yerimegel.com ODTÜ'den benzer dertleri olan öğrenciler tarafından oluşturulmuş bir platform. Şurayı okuyunca çok iyi fikir olduğunu ve ise yarayabileceğini düşünmüştüm: www.google.com.tr Şimdilerde "Evime temiz, dürüs (Dürüs, evet.), güvenilir bayan arkadaş arıyorum." ilanlarına da rastlıyorum fakat maksadına uygun kullananlar da var elbet. Bu detayları da bilerek bir bakın isterseniz.

it is raining
who are you waiting

Bunu nasıl ayırt edebildik. Sonuçta hiçbir zaman ifadesi verilmemiş

tam kafana oturmazsa daha sonra daha detaylı yazarım ama temel ayrım su sanırım şorduğun:

it rains-it is raining

it rains olması için şöyle bir durum düşün, bir yapay yağmur odası düşün ve sürekli yağmur yağıyor yani genel durum şu anda olsa bile anlık, gelip geçici bir şey değil o zaman rains dersin. mesela people drink water to survive. bu genel bir durumdur aksi olamaz bile o yüzden hep drink olmak zorunda. ama I'm working for x company dersen şu anda şu aylarda vs. x firması için çalışıyorum ama gelecekte bunun süreceği kesin değil. yani böyle düşünebilirsin.

Teşekkür ederim. is raining için verdiğin örnekler kafama yattı. Ama "is waiting for" için netleştiremedim. Belki şu an birini bekliyordur ya da hergün aynı yer ve saatte otobüsünü bekliyordur diye arada kalıyorum.

who do you wait for -geniş
who are you waiting for -şimdiki zaman

who do you wait for dersen "bir bilmecem var çocuklar çayda kahvaltıda yenir." gibisinden "kimi beklersin?" oluyor.

simple present her zaman, hep, sürekli, durmadan olan olaylarda kullanılıyor. tabi geçmişe sarkması daha az. yani simple present'ta geçmişe yönelik anlam, geleceğe yönelik anlamdan daha zayıf. ama çok değil... biraz sadece.

"ya bir yaratıcı varsa?" diye değil de "hakkaten yaratıcı olsaydı nasıl bir şey olurdu acep?" diye düşünüyorum bazen.

Videoyu şu an izleyemiyorum maalesef mobilden bağlandığım için :) o yüzden video ile ilgili cevab vermem gereken bir şey varsa veremiyorum. Sonra deme ki cevab veremedi :))

yok kardeş düşünmüyoruz. Biz bi de genel olarak hiç düşünmeyiz.

i1.imgiz.com

Yaratıcı fikrini düşündüğüm oluyor. Ama kesinlikle islam veya diğer semavi dinler algısı ile değil.

qazaq niye alındın ki kardiş ?

@buffy

niye alınayım quardesh ? olanı söyledim <3

aklımın ucundan bile geçmiyor.

Bir ithamda bulunmuşum gibi hissettim ataistlere karşı. İtham yok merak var.

Bildiğimiz 3 büyük din zırva geliyor. Onların doğru olmadığına eminim. İslam tanrısı Allah'tan bahsediyorsak olmadığına eminim. başka bir yaratıcı var mı, düşük ihtimal ama olabilir, yüzde 5 falan ihtimal veriyorum.

Bana da kesin Allah var, kesin x var diye görmediği etmediği tanrılara inandığını iddia edenler garip geliyor. Kimsenin yüzde yüz emin olarak, acaba demeden inandığını sanmıyorum.

Düşünecek o kadar şey var ki ona sıra gelmiyor

@doxanikee 5% dediğiniz aslında çok büyük bir oran :)

ben %1 bile şüphelenseydim tanrının var olup olmadığından, direk müslüman olurdum, düşünsenize %1 ihtimalle ölümden sonra ultra her şey dahil bir cennet bizi bekliyor, sınırsız yerli & yabancı içki vs... %1 için bütün hayatı bunun peşinde geçirmek hiç fena bir anlaşma değil :)

eğer tanrı varsa milyarda 1'in milyarda 1'i ihtimal filan vardır.

hayır hic düşünmüyorum.
kendimi bildim bileli (yaklaşık 6 yaş civari) hic düşünmedim.

Sonra eşim beni niye boşamak istiyor :D ya kusura bakma nolur fakat senin bu hikayelerin inanılmaz eğlenceli geliyor bana :( ben bir müslüman olarak ya allah yoksa diye hiç düşünmüyorum ama bazen böyle bi ayet gerçekten olabilir mi ya diyorum. Araya karışmış gibi gelen şeyler olabiliyor.

genel olarak konuşacak olursam; ya biz hakikaten bakteri gibiyiz onun için, hiç haberi bile yok bizden, öyle takılıp gidiyoruz ya da tanrı yok. ben yokmuşcasına yaşıyorum çok uzun süredir. ondan önce de üzerine düşünmemiştim zaten.

şimdi konu islam'daki allah ise; onun gerçek olabileceği ihtimali üzerine düşünmeyi dahi bıraktım, hiçbir şekilde mantıklı gelmiyor. milyarlarca galaksinin, trilyonlarca yıldızın yaratıcısının insanlığa seslendiği 23 yıl gibi kısa bir süre içerisinde verilmesi gereken mesajların bunlar olması gerektiğini düşünmüyorum, her şekilde saçma geliyor. kuran'ı okurken büyük hayal kırıklığı yaşadığımı hatırlıyorum. üstelik allah'ın olmasını hakikaten çok isterim. gayet net çizgileri olan hayatım olurdu. basit, düz, sade, kurallı bir yaşam, sonrasında uçsuz bucaksız, aklımın alamayacağı kadar güzel bir gelecek. kafamda en ufak bir soru işareti olsaydı direkt müslüman olurdum zaten. yani olmaya dünden razıyım da yok, imkanı yok.

Ateizm bir kurum değildir yani herkesin fikirleri birbirinden farklı olabilir.

Kim istemez öbür tarafın olmasını, kım ister yok olmak ama gerçekleri değiştirmez ki

cevap veriyorum; evet.

varsa ve tüm bu olanları izliyorsa, çıkıp bunların hesabını nasıl verecek diye düşünüyorum. sonra ise zaten olmadığına yeniden inanıyorum.

Özellikle havuza gittiğim günlerde kendimi soruyorum bu soruyu. Havuz ne alaka derseniz eğer açıklayayım. Havuza gittiğim günler sauna odasına ve buhar odasına da gidiyorum. Çok sıcak olduğu için hemen cehennem geliyor aklımıza. Arkadaşlarla konuşuyoruz. Bir tane de müslüman var aramızda.yanacaksınız yanacaksınız diye konuşuyor. Tabi etkilenip konuşuyoruz aramızda. Ya yanılıyorsak. Ama bir türlü yanıldığımıza ikna olmuyoruz. Odadan çıktığımızda da konu unutuluyor. Ta ki diğer gidişi kadar.

inançlı biri olarak bazen, bazı konularda boşluğa düştüğüm oluyor. ama kesin ve sağlam bir imanım var, buna eminim. çok şükür :) ama bazen çok zor bazı şeyleri bağdaştırmak, anlamak... ağır geliyor yani.

nasıl oluyor da oluyorlar en çok kafamı meşgul eden şey. her neyse...

ayrıldığım bir paylaşımlı evde, yerime gelen arkadas duvara astığım atatürk baskılı bayrakları kendisine bırakmamı istemişti. birini alıp birini de ona bıraktım. daha sonra görüştüğümüzde, hasta ve ateşli olduğu bir gün yatakta yatarken, duvarda asılı duran bayrağı görüp bayağı bir korktuğunu ve bildiği bütün duaları okuduğunu anlatmıştı. sonradan bayrak ve atatürk olduğunu fark etmiş. kendisi ateist. öyle olduğunu söylüyor.

Allah fikri zaten saçma ve olanaksız geldiği için "atayiz" oluyor insanlar, niye tekrar "Var mıdır lan acaba?" diye düşünsünler. Sen arada bir "yer çekimi yok mu acaba?" diye düşür müsün mesela?

Ha şu oluyor, bazen hayatın içinde o kadar zalimce, adaletsiz ve basbayağı kötü şeyleri görüyorum ki müslümanların yaptıkları, aklımdan "ulan inşallah bunların sabahtan akşama kadar sayıkladıkları allahları vardır da öldüklerinde cehennemde karşılar bunları" diye düşündüğüm oluyor.

kleider,bu da güzel bir ezber, e ben zaten ilk cevaptan sonra genelleme mi yaptım ki ezberden bu lafı ediyorsun ?

fengari, e düşünen varmış işte yukarda. Bu tarz soruların doğrusu yanlısı yoktur arkadaş. Kimi arada var mı acaba diye düşünür kimi de düşünmez. Bu kadar basit.

Hayır.
Esprisine belki ama ciddi anlamda aklımın ucundan geçmez, septik olduğum dönem geçeli çok oldu.

Dusunmuyorum

düşünmüyorum. varsa da memnun olurum çünkü insan aklının bile çürütebileceği bir din gönderdiğini zannetmiyorum, yaratıcım benden daha akıllı olduğu için muhtemelen anlatılanlardan çok daha adil ve güzel bir sistemi vardır; bundan atayizler de nasiplenir. kendi adıma islam'a kesinlikle inanmıyorum, benim mantığıma göre her şeyi bilen ve her şeyden üstün olan bir yaratıcının böyle bir din göndermesi mümkün değil.

ha belki ben kafayı yemişimdir, o da her zaman ihtimal dahilinde ama zannetmiyorum. öteki tarafta müslümanların anlattığı gibi bir allah görürsem cidden çok şaşırırım.

ben bir ara nasreddin hoca var mi yok mu diye dusunuyordum

Estağfurullah, ne demek, önemli değil, lütfen, vb.

1. Ne demek
2. Rica ederim
3. Sen de
4. Siz de
5. Eyvallah

sirali yazdim ama samimiyet seviyesine gore karisik da cevaplanabilir. hepsini ayni anda kullanmamak lazim ama..

Çok samimi olduğum kişiler bunları bana demez pek, dedikleri zaman da şakayla "bi daha benden bi şey isteme ama" falan deriz birbirimize, ama arada resmiyet varsa "ne demek" veya "önemli değil" diyorum.

Rıca ederım hepsi için en uygunu.

Ben genelde teşekkür ediyorum karşılık olarak da.

4.bp.blogspot.com

Bu.

edit: ama daha mütevazi bir biçimde gülümsüyorum böyle pişmiş kelle gibi değil daha anlık oluyor ayrıca.

Genellikle estagfurullah derim.

hi hm derim, asla dinle ilgili ifade kullanmam. Cok da kibar olmam gereken yerde "Rica ederim." derim ama ornegin biri icin kapiyi acarsam kucuk bir seydir "hi hm" diyorum.

Rica ederim
Ne demek
Bi sey degil canim nolacak

ilk 4 - ricæderim
5. - eyvallah

"Rica ederim" diyorum.

1 önemli değil
2 önemli değil
3 sen de sağol
4 siz de sağolun
5 sağol

rica ederim

Eyvallah genelde

Hepsi için çok farklı şeyler söylemiyorum ama yakınlığıma ve ne için teşekkür ettiğine göre "Rica ederim", "Ne demek, her zaman", "Lafı olmaz", "N'olcak canım" ve göz kırpma/havadan öpücük gönderme şeklinde sıralayabiliriz. Bazen şaşırıp ben de teşekkür ediyorum. Bazı kereler "Doğum günün kutlu olsun" diyen birine "Senin de", "İyi yolculuklar" diyene "Sana da" demişliğim vardır. Yalnız, "Allah razı olsun" denirse, "Sağ olun. Sizden de" derim.

Yabancıya: rica ederim
Arkadaşa: ne demek yahu, lafı bile olmaz, aşkolsun yav, asıl ben teşekkür ederim
Amire, büyüğe: estağfurullah

ayıpsın karşim

bulabilirsen eğer, ahmad tea, dökme olanı ama sallama değil. lezizdir.

Herhangi bir aktardan al yaprak olarak al. Demlemesi cok daha onemli ama kaynar olmayacak su ve 3 dakikayi gecmeyecek.

10 senedir yeşil çay içen birisi olarak türkiye de satılan yeşil çaylardan bir cacık olmaz alacaksan asıl memleketinden çinden getirteceksin

aktardan alacaksın. marketlerde kutularda satılanlar çöp. gerçek yeşil çay bildiğin kınadır leş gibi kokar, iğrençtir. diğerlerine esans karıştırıyorlar hep. bu yüzden aktardan al.

Bu ne kadar goturduyse o kadar. Bulabilecegini sanmiyorum gerci orijinal bataryasini artik.

orijinal almaktansa 'nohon' gibi nispeten kaliteli üretim yapan yan sanayi almanızı tavsiye ederim. zira lityum piller raftayken bile ömrü tükenen pillerdir. s4'ün üretiminden itibaren 4 sene geçtiğini düşünürsek orijinal yerine daha 'taze' batarya almak daha mantıklı.

mevcut olan çalışıyorsa adaptör almanıza gerek yok.

Ben de deji kullanıyorum tavsiye ederim. Orjinalden daha uzun ömürlü

orjinal yok, bi ara hepsiburada da orjinali denk gelmişti kaçırdım. Alacaklarının hiçbirisi aynı performansı sağlamayacak, 1 seneye kalmadan aynı duruma düşecek.

zamanında araştırdığımda deji hakkında ilk aylar için oldukça iyi yorumlar vardı. @
fazla silgisi olan var mi'da belirtmiş zaten.

ben telefonu 2012'de almıştım, geçen eylülde bataryası şişmeye başladığı için değiştirdim.

şimdilik iyi gidiyor, ama orijinal batarya bulmak sıkıntılı bir iş. teknosa'da vardı hala var mı emin değilim. bulursanız alın bence, min 2 sene götüreceğini düşünüyorum ben.

Karakter yaratma ekraninda takili kaldim.

Eşleşince çoğu yazmadı, yazıştıklarımla da kafa olarak uyuşmadık. Tip varsa çok ekmek çıkar.

Türkiye'de artık pek işe yaramıyor.

Çoğu defa match alıp kiminle eşleştiğimi bile göremeden unmatch edildiğine şahit oldum. Onun dışında eşleşme olunca da genelde konuşma gerçekleşmedi. Arnold +1 özetle.

olay tamamen tarz fotograf. bu fotolar profesyonel cekim olursa daha iyi. tarzdan kasit da hipster sakali olabilir, yanlari kisa ustu uzun dikenimsi sac olabilir. ya da ustte topuz yapiyolar ya. guzel bir kiyafet ve aksesuarlarla suslemen gerek, bileklik, saat, bere vs... onun haricinde ortamlara akiyorum tarzi bi clubbing fotosu ve hobim var temali hiking fotosu da is gorebilir. bunlari ben yapmadim da olay bu. olay tamamen fotolarda ne kadar tarz oldugun.

Turkiye ---》 allah dusurmesin kardes..

Yurtdisi ---》 allah razi olsun kardes...

Tamamen zaman kaybi bence. Bunu yalnizca ego tatmini icin kullanan bir kiz arkadasim var. Kendusine gelen like larla mutlu oluyor. Bi baska arkadasim da burdan tanistigi kisiyle evlendi. Garip durumlar var yani

türkiye'de hiçbir işe yaradığını düşünmüyorum. eskiden birkaç kişiyle eşleşirdim. uzun zamandır tek kişiyle eşleştiğim yok. eşleşsen bile cevap vermeyip silen kezbanlarla dolu.

Türkiye'de işe yaramıyor kesinlikle. Yarasa da %1 ihtimal

ben kullanmadım. kullanan erkek arkadaşlarımdan sadece birisi bir kişiyle randevu koparabildi. kız arkadaşlarımda çok sıkıntı yok, işlerini görüyorlar. bazısı ilişkiyi ciddiye alıp almayacağını kestiremediğinden huzursuzluk yaşıyor.

Oraya dusmek hos bir sey degil. Erkek ixin de kiz icin de.

Baldur2 +1 olay fotoğrafta bitiyor. Çoğunluğun mesleği okulları sahte yazılmış. Bir de yurt dışı fotoğrafları acayip prim yapıyor. Paran olduğunu gezmeyi sosyal olduğunu milletin gözüne sokman lazım.

Yurtdışında kullanıyorum iyi ekmek düşüyor, tabi havalı fotoğraf, sosyal olduğunu vs belli eden fotpğraflar iş görüyor özellikle

Başıma birşey gelmeyekse eğer, türkiyede de çalışıyor. Ama tabi yurdışında ki arkadaşların anlattığı gibi/kadar değil. Galiba biz burada onlara göre daha az eşleşme alıp daha fazla emek harcıyorduruz. Çünkü bizde mesela eşleşme olup ben senin bildiğin kadınlardan değilim diyeni de var, kafadan kontak olup sohbet edemeyeni de var, ya da eşleşme sonrası hiç muhabbet etmeyeni de var. O yüzden sosyo-kültürel olarak türkiyede ki eşleşme ve devam arkadaşlığı yurtdışına göre daha zor olabilir ancak oluyor.

Ben şunu da farkettim, illere ve semtlere göre de farklılık gösteriyor eşleşme. Mesela tatil beldelerinde daha sık eşleşme düşüyor. Büyük şehirlerinde alt orta sınıf semtlerinde daha fazla eşleşme düşüyor.

turkiye'de ilk bulusmami gecen hafta bir kadinla yaptim, rezaletti.

yerden bitme insan iliskileri sıkıntılı. eger fena halde uyumlu degilseniz her iliskinin bir zamana ihtiyaci var. aksi halde siritiyor.

yapmacikti cok. bi daha yazmadim zaten.

buralarda gerçekten ego için kullanılıyor ve eğer ego için kullanan bir kadın arkadaşım olsa suratına bir tane tokat patlatırım. çok malca bir kullanım amacı. eğer buralarda da o amaçla kullanan kadınlar varsa baya MAL olduğunuzu bu vesileyle söylemiş olayım.

nereden yayıldı kezbanların arasına aq şeyi anlayamadım ki, seküler kesim olarak kullanıyorduk ne güzel. şimdi, türbanlı gelinliğini giymiş kocasıyla çektirdiği düğün fotoğrafını profiline koyan insan var. bu programı kullanan kadınlarda beyinsizlik genele vurulduğunda biraz had safhada, insan programın açıklamasını hiç mi okumaz lan?

ben merakıma dayanamadım, ilk defa yaklaşık üç hafta önce kurdum.
dört gün boyunca 150 civarı insanı sağa kaydırdım ki bunların birçoğunu "sen de gel madem" diye gönülsüzce yaptım. abartı, tıraş yok. cidden böyle.
dört günde bir kişiyle bile match olmadım. "pff, siktirin gidin" deyip sildim programı.

yani işim tinder'a kalsa ölmüşüm de, kalmaz. zerre itibar etmem öyle leş ortamlara.
he yurtdışında insanların nasıl verimli kullandığını ben de hayret ve ibretle okuyorum, gıpta ediyorum.

ben Türkiye'de hiç match almadım ama yurtdışında yeteri kadar aldım. Tinder plus sayesinde çeşitli ülkeleri deneme şansım da oldu.

Ben eşleştim birkaç kez ama konuşma fırsatım olmasına rağmen çok yüzeysel buldum uygulamayı. Hatta bir kez eskort ile eşleştim. Kız normalde bir alışveriş merkezinde çalışıyor ama aslında eskort. Böyle garip şeyler de oluyor. Ben bu kadar kalitesizliğe dayanamayıp bir iki gün sonra sildim uygulamayı. Arada bir vakit öldürmek için tekrar yüklesem mi diye düşünüyorum ama.

fuhuş yuvası. e5 kenarında gördüklerin daha namuslu.

tinder i zkiş app olarak bilirim.

Turkiye'de 0. Yurtdisinda deneyip de eslesme alamadigim ulke yoktur desem yeri. Sadece birtakim fiziki imkansizliklardan dolayi bulusma olmadi ya da ben usendim.

1 senedir kullanmıyorum ama öncesinde kullandım. Türkiye'de 100 kişiyi sağa attıysam 10 match almışımdır. Yurtdışında bu oran inanılmaz yüksek. Yurtdışında kullandım böyle böyle geyikleri büyük oranda gerçektir yani. Türkiye'deki match aldığım kızlarla kafamın uyuştuğu yoktu. Yurtdışındaki kızlarla kafamın uyuştuğu bi hayli fazlaydı, birkaçıyla buluştuk, bir şeyler de yaşandı. Fakat yabancı kızların kullanım amacı sadece seks desek de yanlış söylemiş oluruz, herkes kafa dengi insanlarla vakit geçirmek, bir şeyler paylaşmak istiyor. Hiç seks istemiyorlarsa direk söylüyorlar, netler. Gezmeye gittiğiniz ülkede size şehri gezdirip tanınatacak, bu sırada güzel vakit geçirebileceğiniz arkadaşlıklar da kazandırabilir. Türkiye'de kullanılacak bir uygulama değil kısacası. Tinder plus kullanarak ülke dışında eşleşme alabiliyorsunuz, hatta Android telefonunuz varsa fake gps yapın. 1 hafta takılın orda burda, dediğimi anlarsınız.

yüzde 30 ingilizce demek aslında yüzde yüz türkçe demek. içinden gelmiyorsa zorlama çünkü motivasyonunu kıracak bir sürü şey olacak. yani pes etmemen için ciddi bir motivasyonun yoksa boşuna kasma kendini bu kadar.

ne mi yap, türkçeyi hayatından çıkar. siyah giyen adamları aç türkçe değil ingilizce izle(alt yazı ile tabii ki), oyun oynuyorsan burada ne dedi yav deyip aç sözlük karıştır. müzik dinliyorsan aç sözlükten anlamlarına bak.

ingilizce hazırlık senin şu seviyene göre sadece temel bir yapı oluşturur daha da ötesine götürmez.(sınıftakilerin seviyesi de sana yakın olacak diye varsayıyorum)

1. Dersleri düzenli takip edeceksin öncelikle, verilen ödevleri aksatmadan yapacaksın.
2. Piyasada yabancı menşeli gramer kitapları var, onları al, öğrendiğiniz konulara göre alıştırmalarını çöz. Yani sana derste verilen ödevler ile yetinme, pekiştirme yap.
3. Ayda bir 2-3 önceki konuya dön, tekrar et, alıştırma çöz.
4. Basit ingilizce hikaye kitapları var, biraz ilerleyince onları al, oku, sözlük en yakın arkadaşın olsun, seviş hatta sözlükle.
5. Kendi seviyene yakın bulabildiğin her şeyi oku. İnternet alıştırma/ dil öğretme videoları kaynıyor, hepsini aç, dinle, not al.
6. Bu kadar kısa sürede hızlı bir yükselme istiyorsan bu 1 sene boyunca için, dışın, her hücren ingilizceyi dert edinmeli, sürekli bununla yatıp kalkman gerekir yani.

cosmicstring +1
ingilizce - türkçe'yi hayatınızdan en kısa zamanda çıkarın. sadece ingilizce sözlüklüklerin seviyeleri var, en alt seviyeden baslayın.

Bu arada am is are cumle kuramam diyen birine ing ing sozluk onermek ne kadar mantikli bilemiyorum. Ing ing sozlukten bir sey anlayabilecegini sanmiyorum.

@proletarier aller lander vereinigt euch
Dikkat ettiyseniz cosmicstring de, ben de "mümkün oldugu kadar erken" dedik. Kaldi ki sifirdan baslayanlar için bile ingilizce - ingilizce sözlükler var ; resimle açikliyor, sema ile açikliyor ama ingilizce açikliyor. Ingilizce - türkçe sözlük kullanmak, ingilizce bir kelimenin türkçe bir kelime olduguna inanmak gibi bir aliskanlik yaratiyor. "Extension of the universe" deyimini duyunca, "anlamadim, evrenin dahili telefon numarasi da ne?" diyenler gördüm ben.

İngilizce hazırlık işe yaramıyor diyen insan tembeldir. Ben de yüzde 30 İngilizce eğitim veren bir okulda iki yıl okudum, sonra bıraktım. Lisede sayısalcı olduğum için haftada 5 saat matematik, 4 saat geometri, 3'er saat fizik, kimya, biyoloji falan görüyorduk. İlkokulda İngilizceyi seviyordum ama lisede bayağı koptum. Hazırlığı 84 ile bitirdim ve sıralamada ilk 10-15 arası bir yerdeydim. Bana bir sürü şey kattı. Amerikalı bir hocadan bile ders aldım. Okulda zaten İngiliz ve Rus hocalar vardı ama yurt dışından gelen misafir hocaları kastediyorum Amerikalı derken. Hazırlıkta esas olan İngilizcenin içine girebildiğin kadar girmek. Ben derste anlatılan her şeyi yazardım. Hala da yazarım. Mutlaka yazı yaz, konuşmaktan korkma. Sana gülecek adam gitsin Oxford'ta okusun. Orada senden çok daha kötü seviyede insanlar var. Ben bile kendimi kötü görmeme rağmen telaffuz, kelime bilgisi, genel kültür anlamında okulun yüzde 70'inden daha iyiydim. Sen de dizi, film kültürü olan bir insansan, 9GAG vs. takip ediyorsan büyük ihtimalle sen de onlardan daha iyi olacaksın. Sınıfında hazırlık ne abi yeaaa, mezun olunca kursa giderim diyen Einstein'lar olacak. O sığırları dinleme sakın. 1. sınıfa başladıktan sonra İngilizce anlatılan derslerde çok işine yarayacak.

Tavsiyeleriniz için teşekkürler ve daha varsa dinlemeye açığım. Gramer kitaplarını, sözlükleri vb okulun vereceği listeye bırakmayı düşünüyorum? Sonuçta muhakkak okul gramer sözlük vb almamız için isim verecektir. O dönem geldiğinde ekstra olarak resimli ingilizce ingilizce ve a1 seviyesine uygun ingilizce türkçe sözlükler de alabilirim.

Benim ingilizce hazırlığı isteme nedenim okuldaki eğitimden ziyade 1 yıl gibi büyük bir zamanı sadece İngilizce'ye ayırma imkanımın olmasıdır. Yani okul 8.30-12.30 desek bile öyle böyle 14.00'ten sonra tüm gün bana kalıyor ve 3-4 saatimi daha ingilizce çalışmaya ayırabilirim. Ayrıca İngilizce altyazılı dizi izlemek, ingilizce pratik Android uygulamaları, internetteki ingilizceyle ilgili her türlü olanak yine elimin altında olacak. Youtube da ne yazık ki matematik kadar doğru düzgün ingilizce eğitimi veren bir kanal yok sanırım? Bi Özkan Çelen kaliteliye benziyor, onun derslerini de takip etmeyi düşünüyorum.

Ağustosun ikinci haftası eve gelince How ı met your mother'a başlayacağım ama diziyi hiç izlememiş olduğum için direkt ingilizce altyazılı izlemek diziyi çöp etmek gibi geliyor bana, acaba önce bölümü Tr altyazılı ardından İng altyazılı mı izlesem. Öyle de çok zamanımı alır, zaten romantik komediye çok ilgim yok ama kararsızım yine de.

Iyi gidiyor. Gecen yil Los Angeles'a yanima geldiginde 3 hafta harika gecmisti. Giderken dayanamadim havalimaninda agladim. Simdi yine yanindayim da firsatin farkina varamiyorum. Isten dolayi cok az konusabiliyoruz.

sevgilim yok. fakat olsa da böyle eziyet bir ilişki istemezdim. tartışma, kıskançlık falan.

hayatı daha da zorlaştırmaya gerek yok. ilişki dediğin o kadar yıpratıcı olmamalı.

yok ki :(

ilişki, sevgililik denilen şey insana hayatındaki huzur veren kısım olmalı. okul, iş, güç vs gibi günlük uğraşların verdiği stresten insanı arındıran şey sevgililik olmalı. ilişkiniz gündelik şeylerin üzerine size ekstra stres, sıkıntı yüklüyorsa ayrılın.

başka bi şekilde daha söylemek gerekirse; hayatı birkaç çeşit yemekten oluşan bi akşam yemeği gibi düşünürsek, çorba, ana/ara yemek, salata vs yi aile, iş, arkadaşlar vs gibi düşünürseniz sevgili bu yemekteki tatlıdır. tatlı opsiyoneldir. mantıklı birisiyseniz sevmediğiniz tatlıyı yemezsiniz. hayatınızı mahveden ya da daha da zora sokan ilişkiyi de bitirirsiniz. bu kadar basit. kimse kimseye katlanmak, başkasını kabul etmek ya da hayatında birisini tutmak zorunda değil. sizden ayrılmak isteyen birisine dahi neden diye sormadan ok deyip geçin. zorla yenilen tatlı, tatlı gelmez. hatta kilo yapar sağlığa zarar verir :)

abi yanlış anlama da bu yalnızken çok güzel kafası hiç mantıklı değil.

eskiden olurdu evet başkalarıyla, hatta ben bunu kaçınılmaz bir ilişki dinamiği olarak görürdüm ama şu an hiç olmuyor akıp gidiyor her şey sorunsuz bir şekilde zaten öyle olunca da ilişki dediğin şey zevk veriyor mutlu ediyor yoksa yaşadığın şey ilişki adı altında eziyet oluyor.

Şu an yok, ilişkim olmasını da özledim artık valla.

Eski ilişkimi düşünüyorum da aşırı kıskançlık, kavga falan olmuyordu pek. Çok nadir birkaç kavgamız olmuştu 3 4 senede.

Sizin söylediğiniz gibiyse, rahatsız ediciymiş gibi o.

tartışma kıskançlık dozunda olduğu süree ilişkinin heyecan verici taraflarıdır, süper sorunsuz ilişki aşırı sıkıcı. o ne lan?

Eh oluyor tabii hepsi.

Iyi gibi, son bir senedir baya duz bir cizgi tutturduk. 3,5 seneden sonra artik kavga edecek bir sey bulamiyoruz, kiskanclik da cok olmuyor. "Su kim, oyle mi dedi, ha dikkat et ben bu kisiden cok hoslanmadim" konusmasi geciyor en fazla, ustune ikinci defa konusmuyoruz bile. Sanirim kendimle iliskideyim adjdjjd.

Boyle olunca da hic yipratici olmuyor, ayni zamanda en arkadasim.

3-5 ayda bir falan tartisiyoruz. Oyle kiskanmali kusmeli tartismali iliskim olsa bunla mi ugrasicam diyip kaçarım zaten.

Bazen iyi, bazen kötü.
Tartışmalar oluyor zaman zaman. Zaman zaman bıkıyorsun da ama yukarıda bir arkadaşın da dediği gibi ilişki denen şey hayatın huzurlu kısmını oluşturmalı. Yani kavga etmek, bazen gerçekten önemsiz bir şey olabiliyor. Birbirini kırmadan eften püften kavga edip sonunda birbirine gülüyor da olabilirsin; kıskançlığını dalgaya vurarak huzur kaçırmadan gözdağı verip yine sonunda birbirine gülebilirsin. Yeri gelir 1 saat, yeri gelir 1 gece küsebilirsin de...

Şahsi kanaatim sorun olan kısmın bu davranışlar olmadığı. Nasıl ki kavgasız, kıskançlıksız, hep barışık mıç mıç ilişkiler en iyisi en huzurlusu olmuyor; yukarıda bahsettiğim şeyleri yaşadığın ilişki de en kötüsü ve huzursuzu olmaz.

Kiminle yaşadığın, nasıl yaşadığın, tahammül sınırın önemli bence.

Birbirini kırıp dökmüyorsan, üzmüyorsan, bunaltmıyorsan o ilişki diğer şeyler olsa da iyidir, güzeldir bence.

Tartışma o kadar da fena bir şey değil, kıskançlığı yeri gelir sen de yaşarsın ama nasıl yansıttığın, nasıl tartıştığın ve tahammül edip edemediğin önemli işte.

gereksiz tartışma çıkarmamayı ve parçası olmamayı öğrendim. bu karşımdakinin davranşına hehe deyip geçiştirmek değil. cidden mantık ve akıl ile olayı analiz ederek sakin kalarak tartışmak ile oluyor.

kavga-ayrıl-barış bunlar ilişkinin çivisini çıkarır. bir defa kavga barışma ayrılma yaşandığı zaman devamı geliyor o yüzden o ilk ayrılığı asla yaşamam. ayrılacaksam da bu düşünülmüş bir karar olur ve geri dönmem. karşımdaki de bu tavrımı bilir yok yere olay çıkarmaz ayrılmaz.

bu tip şeylere dikkat edince ilişki yük olmuyor insan hayatına. yük olacak insan da aslında zaten baştan belli ama biz öyle olmayacağına kendimizi kandırarak inanıyoruz. bunu yapmamak lazım.

sevgililerinizin sınırlarına saygı duyun. x bir durumda onun bir davranışı size uymuyorsa bile "bu onun isteği" deyip çok zorlanmayacaksanız bunu yapın. yani "düşündüğünüzü" boş verin, onun istediğine odaklanın. çünkü her insanın sınırları vardır. o sizin bir uzantınız değil. genelde öyle algılandığından "benim uzantımın bu hareketini beğenmedim" diyerek abukluyor insan.

yok yapmadım. soruya cevap vereyim dedim vermezsem dövecekmişsin gibi hissetim de.. kusura bakma abi hiç aklımdan bile geçmedi.

Lisedeyken kutu kolayı yırtıp onun keskin kenarıyla yapmıştım. Neden, çünkü depresif bir ergendim ve bunun cool olacağını düşünmüştüm. içten içe ilgi çekmek istiyordum. Yaparken bir şey hissetmedim, çok acımadı.

Jiletmedim düşününce bile içim kalkıyor. ama makasın ucuyla ve kibritin ucuyla harf yapmaya çalışmıştık sırf acıcak mı nasıl olacak özentisiyle. Yaş 15 tabii.

hiç yapmadım ve yapmak aklımın ucundan bile geçmedi. ama bunu yapanları yargılamamak veya pek de sorgulamamak lazım çünkü genelde ergenlik dönemlerinde yapılıyor ve o dönemlerde çevren neyse sen de yüzde 80 ihtimalle o oluyorsun. benim çevrem süper elit beyfendilerden ve hamfendilerden oluştuğu için hiç böyle şeyler olmazdı. ama olan kişileri biliyorum mesela hiç öyle insanlar olmamalarına rağmen çevreleri yüzünden yapmışlardı.

Hic jiletlemedim de hayatimda 1 kez sinir krizi gecirdim sanirim, elimde bardak tabak olsa onlari kirardim ama rotring kalem vardi. Bunla elimin ustunu kazimisim. Ben ne yaptigimin farkinda degildim, aci da cekmedim, rahatladim zaten. Sonra kan filan olunca farkettim.

2005te oldu, izi durur hala. Simdi biri sorarsa tost makinasi sikistirdim
Ya da kedi yapti filan diyorum. Gerci anca kaplan kurtarir o izleri :D

Ortaokulda koluma falçatayla 'Ayça' yazmıştım. Bir derdim olduğundan değil, önümde oturan Caner öyle yapınca, ben de 'Allah Allah, niye öyle yapıyor ki, nasıl bir şey acaba' gibisinden yapmıştım. Başkasında dövme görünce 'Hadi, ben de yaptırayım' demiş gibi. Benden sonra da yanımda oturan Ahu aynısını yaptı, sonra onun arkasındaki derken bir süre sonra sınıfta herkesin kolunda kendi adı olmuştu. Tam bu Müslüm Baba, jilet olaylarının olduğu dönemdi. Çok acımadı. Zaten canım tatlı olduğu için bastırmadım ama bir ayda falan geçti.

Hocalar bize 'Arkadaşın pencereden atlasa sen de mi atlayacaksın' diye kızmıştı. O an 'Yok' demiştim ama o kafayla atlardım muhtemelen. :)

12, 13 yaşlarında, bir yaz amcoolu'nun kuaföründe çıraklık yaptım.
90'lardı, arabesk can çekişiyordu ama henüz ölmemişti.
o kadar jilet ustura bolluğu arasında sıkıntıdan, meraktan koluma derin bir faça attım.
şimdi koluma bakıyorum ama izini göremiyorum. tek "façam" oydu.

ilk kez kendime zarar verdiğim zaman kedimi kaybettiğim gündü. 25 yaş civarı. o gece sokakta dolaşırken yüzüme taşla vurmuştum birkaç kez. kendimi suçluyordum. sonrasında ne hissettiğimi hatırlamıyorum. ilk kez jiletle kendimi kesmem de kız arkadaşımla tartıştıktan sonra olmuştu. jilet de veterinerin kediye vereceğimiz hapı kesmemiz için verdiği jiletti. kedimi kaybettiğim zamana yakın dönemlerdi yani. sonra aralıklarla başvurduğum bir yöntem oldu bu. "alev aldığım" anlarda kendimi kesiyordum. rahatlama getiriyordu. sonraları bu yalnızca alev aldığım anlarda yaptığım bir eylem olmaktan öteye geçip bağımlılığa dönüştü. ceketimin cebinde jilet taşır oldum. cep telefonumun bataryası lastikle tutturulmuştur, x-ray olan yerlere girerken ona bağlayıp sokuyordum falan. müziğin, içkinin yanında eşlik etmeye başladı. bir albümü ilk dinleyişimin ardından "hmmm autoluminescent da tam jiletlikmiş, onu geceye saklayayım" diye sokakta albümü döndürdükçe o ayırdığım şarkıyı atlıyordum. vücutta şekiller çizmeye başladım. 1-1.5 sene kadar sigara içtiğim bir dönem oldu. o dönemde sigara da söndürüyordum üstümde. hala da duruyor bir paket, söndürmek için kullanırım diye. hehe. yalnız ilk birkaçı dışında nadir görünen yerlere yaptım/yapıyorum. göğüs, karın, kasık gibi. diğer türlüsünün "yardıma ihtiyacım var" mesajı olarak algılanabileceğini düşünüyorum. ama son bir 5 aydır falan bağımlılık niteliği taşımıyor. en son 1-1.5 ay önce falan kestim kendimi sanırım. havalar ısındıktan sonra spora başlarım. içimden gelse de vazgeçiyorum bu dönemde. çünkü bazı hareketlerde zorluk çıkarıyor yaralar. açılıp kanıyor, ihtiyacım olmadığı bir anda acı veriyor vs.

bir de 21-22 falandım, bir arkadaşım kolunu kesmişti falçatayla. dikiş atılması gerekmişti. o zaman tiksindirici geldiğini hatırlıyorum. sonra 23 civarı amerikalı bir kız arkadaşım vardı. küçük yaşta tecavüze uğramıştı. o da kendini keserdi. geceleri uyuyamaz, günde 3 saat uykuyla falan takılırdı. onun yaptıklarına da akıl erdiremiyordum. cahillikten bu eylemi kafamda belli bir kesimle özdeşleştirmiştim, onun yapması garip geliyordu. yaklaşık 2 sene sonra kendim başladım. şimdi hayatta kalmayı borçlu olduğum (bunun ne kadar olumlu bir şey olduğu tartışılır tabii) boş zaman aktivitelerinden biri olarak nitelendiriyorum bunu. ne enteresan.

+neden sorusuyla ilgili olarak da elbette tam bilememekle beraber travma ve depresyonla baş etme yöntemi olarak kendine zarar verme/kendini cezalandırma yolunu seçmek diye bir tahmin yürütüyorum.

silerim muhtemelen bunu sonra... birini durdurmak için maket bıçağıyla bayağı bir kesmiştim kendimi.

koy kenara, dursun hatıra olarak. ilerde çoluğuna torununa gösterirsin.

@dedim o kadar eski ki
teknik olarak kullanılamaz sanırım?

çöp

takıntılı biriysen makasla kes.

ikisini aynı anda kullanmanın cezası var. benimki çekmecede duruyor öyle.

Kimligi yenileyince eskisini almiyorlar mi? Mobil oldugum icin mesaj atamiyorum.

aynısını sormaya gelmiştim. bugün geldi yeni kimlik. takıntılıyım. yaksam mı eskisini?

eskiyi niye alsınlar, halı mı bu? sizin şahsınıza ait bir kimlik. dolayısıyla sizde kalıyor. isterseniz kesip atın, isterseniz saklayın. bence kesip atmayın ama, dursun bir kenarda.

en iyisi imha etmek.

normalde alıp yerine 15 gün geçerli bir belge veriyorlar ama aşırı yoğunluk olduğu dolayısıyla da kimlikler geç geldiği için belge vermek yerine eski kimlikleri almayabiliyorlar.

saklayın yahu mis gibi hatıra işte. türkiye'de bir dönem bu saçma şeyler kullanılıyordu diye toruna tombalağa gösterirsiniz. içlerinde meraklısı çıkarsa on numara bir hediye bırakmış olursunuz. dedemin eski usül defter şeklindeki nüfus cüzdanını ve osmanlıca yazılmış bir tapu evrağını saklarım ben mesela.

pasaportumun en arka sayfasında uyukluyor..

mahalle arasındaysa doğal. bazı yerlerde sadece ağırlık falan oluyor. aylığı 50 lira gibi komik rakamlar tabi... sigara içen abiler gelip halter emiyolar

Yok, bahsettigim yer bir MacFit subesi.

benim gittiğim mahalle arası spor salonunda vardı. en önemli mi bilmem ama gittiklerimin hepsinde vardı.

Bozulmustur bir sey olmustur belki ya da cok sote bir yerdedir?

olması lazım tabi ama bence spor salonunda tartılmanın bir anlamı yok. tartılma işleminin sabah uyandıktan sonra aç karnına mümkünse tuvaletten sonra yapılması çok daha sağlıklı sonuç veriyor.

En kaba tabirle siktiri cekerim boyle insanlara. Hani ciddi ciddi. Hic dayanamam.

Böyle arkadaşlara (bkz: attention whore ) deniliyor, hiç haz etmem.

Her insan az ya da cok takdir edilmeyi, begenilmeyi ister. Sosyal varliklariz ve sosyal ortamlarda boyler seyler her insan da az ya da cok vardir.

Lakin, "attention whore' olma durumu bir kisilik bozuklugu bana gore. Kendi ozguveni olan, kendine has hayat gorusunu oturtmus, bazi seyleri asmayi basarmis insanlar da olmaz bu durum.

Attention whorelar genelde surekli onay alma haliyle yasarlar. Git gide '"dependent-personality-disorder" (DPD) durumu ortaya cikar. Ozgun degillerdir. Bir seylerin eksikligi dolayisiyla bu durumu yasiyorlardir.

Kanimca iyi bir hal degildir uzerine gidilip degistirilmesi gerekir.

Sosyal medyanin kendisi degil ama sosyal medya "bagimliliginin" bunda kesin payi oldugunu ben de dusunuyorum.

@qazaqwsx bu 'özgün olmama durumu' ilginç geldi, çünkü aynı arkadaşın daha önce gidip bende gördüğü alakasız birkaç seyin aynısını (kazak, tekli koltuk gibi) aldığını fark etmiştim. pek üzerinde durmamıştım 'beğenmiştir, almıştır' diye ama olay oturdu gibi şimdi.

ilgi odağı olmak için yırtınan insanlar değil de; yalnızca yaptığı işe yoğunlaşan ve bu işte iyi seviyelere geldikleri için gayri ihtiyari ilgi odağı olan insanlar var. işte tüm saygım onlaradır. benim ilgimi o kişiler çekiyor.
misal, nuri bilge ceylan.
veyahut bilim dünyasından fizikçimiz mete atatüre.

ne özgüveni, tamamen mallık.
sosyal medyanın getirisi olan şeyler bunlar.
herkes dünyanın kendi etrafında döndüğünü sanıyor.

İlgi odağı olmayı hep severdim. çocukken hep şarkıcı olma hayalleri kurardım, hep sahneye çıkardım mesela. Ya da odak demeyelim ama ilgilenilmeyi severim. Hatta, birçok insan ister adının güzel şeylerle anılmasını. Şurada + 1 geldiğinde kendime tezahürat yapmasam da, iki saniyelik 'ehehe, sağ olsun' diye sevinirim. 'Anaaa, biri aycho demiş' diye mutlu olur, anlık şımarırım kötü bir şeyde değilse. İşyerimde bir başarımdan bahsedilse orta yerde, o gün göbek ata ata dolaşırım. Sevgilim ilgi gösterince mutlu olurum, hiçbir neden yokken ilgi göstermezse dikkatini nasıl çekeceğim diye maymuna dönerim. Biri elbiseme 'Ne güzel elbiseymiş' dese, 'Ben de çok sevdim bunu, yaşasın başkası da sevdi' der, 32 diş sırıtırım.

Burada kişiyi iyiden kötüden ayıran sınır; kendisine hep ilgi gösterilmesini beklerken başkasına ilgili göstermemesi, başkalarına zerre ilgi göstermemesi, tüm ilgiyi kendisinin emmesi, assolist havasına girmesi olabilir. Bence bu bir dengedir; birileri seni şımartır, sen de başka birini şımartırsın. Böylece güzel bir denge ve döngü oluşmuş olur. Herkes dışarıdan ilgi görürse herkes mutlu olur. Biraz şımartılmak herkesin hakkı. Şımartılan insan, o mutluluğu ile güzel de şımartır, mutlu eder. İlgi gösterdiğin, şımarttığın insandaki o utanmış ama hoşuna gitmiş gülümseme kadar güzel ifade çok azdır, sırf o ifadeyi görmek için bile şımartmak güzeldir. Kötü dönemindesindir, normalden fazla ilgi toparlamana yardımcı olur. Yarın da başkası için gerekir.

Şımartıldığını sana geri vermiyorsa, başkasına iletmiyorsa, kendi emip duruyorsa, 'Yazık kimin çocuğuysa' der geçerim. İlgi odağı olmakla, herkesin yegane ilgi odağı olması arasında fark var.

Bir de ilginin kıskanılması konusu var. Gerek ilgi odağını kıskanma, gerek başkasına gösterilen ilgiyi kıskanma olsun, tek başına ilgi odağı olmak istemek kadar ağır davranışlar. Bugün sen şımartılırsın, yarın ben. Herkesin şımartılma ve ilgi alanı da farklı olabilir ama bir yer mutlaka vardır.

Hatta konuyla ilgili
s-media-cache-ak0.pinimg.com
Bunu hepimiz için yapmamız gerek bence.

yapman gereken tek şey mean bastardları asmak, yapmazsan sıçtın, olmazsa olmaz gibi bi anlam sanırım.

Ben de soyle anladim. Sadece mean bastardlari asman gerek. Ama asilmasi gereken mean bastardlari.

Virgül olmaması lazim

virgulde sorun yok, sadece mean bastardlari as diyor. emin ol astiklarin mean bastard diyor.

Hayır, arkadaşlar yanlış yorumlamış bana kalırsa.

"Aslında sadece aşağılık piçleri asman gerek. Ama aşağılık piçleri kesinlikle asman gerekiyor."

Yani ilk cümlede "aşağılık piçler dışında asman gereken biri yok" derken, ikinci cümlede "aşağılık piçleri mutlaka asmalısın" demeye çalışıyor.

@proletarier +1

iyi günümde yanımda olanı da, kötü günde yanımda olmayanı da biliyorum misal. telefon ettiğimde açmayanı...

:) zor günler geçiriyorum. maddi, manevi... o kadar sıkıntılı ama bir o kadar da öğretici ki...

beni kötü günümde umursamayanın, geçmişte bana yaptığı güzellikleri de var. o güzelliklerin hatrına, ben de bana yakışanı yapıyorum. eski patronu yaklaşık 50 bin liralık bir zarara sokacak şikayeti etmeyeceğim mesela.

kendisine maddi-manevi, elimden geldiğince destek olduğum insanların, bugün yanımda olmamasını ya da saçmasapan yalanlarla kaçmasını çok önemsemiyorum artık.

selamı sabahı kesiyoruz, azaltıyoruz. hiçbir şey yokmuş gibi havadan sudan muhabbet ediyoruz gerekli olduğunda.

"yakın diyebileceğim bir arkadaşım" olamaz artık o kişi.

ben insanları sınamaktan çekinmem, yani teste tutuyoruz tabiri caizse.

Ama bu şöyle; herkes herşeyi veremez sana, insanların potansiyelleri ve senin için tahammül edeceği/vazgeçeceği şeyler farklı oluyor. O yüzden kırmızı çizgiden sonrasını sınıyorsun, mesela hangi durumlarda yardım eder hangi durumlarda etmez, hangi durumlarda kıskançlık, çekememezlik yapar hangi durumlarda yapmaz. güvenilirmidir, sır tutarmı, dedikodu yaparmı, borcuna sadık mı, borç verir mi gibi gibi.

mesela adam borcuna sadıktır ama dedikodunu yapabilir; ya da sır tutar ama borcuna sadık değildir, yahut bazı konularda çok yardımseverdir o kadar çok şeyden feragat edebilir ama bazı durumlarda çok kıskançtır onu başarmanı istemez, ve bu yönde hamle de yapabilir.

yani insanları kalıplara sokma sistemi çalışmadığı için böyle bi' sonuç yakalattı hayat bana. bi' özelliği olumlu olabiliyorken aynı konuda başka bi' özelliği olumsuz olabiliyor. Bu yüzden insanları mod-a mod şu özelliklerinden dolayı hayatıma sokarım ya da şu özelliklerinden dolayı hayatımdan çıkartırım, ona artık samimi davranmam ona şunu bunu yapmam diyemiyorum.

Alışveriş gibi birşey bu ikili ilişkiler. biz istesek de istemesek de böyle. Acıklı bi' durum.
Yani onun bu özelliklerini farkedip, arkadaşımızı dostumuzu tanıyıp, bu kişinin bu karakterini tölere edip edemeyeceğimizi kendimize sorarak ilerliyoruz, mesela çok iyi birisi ama sohbeti kötü çekilmiyorsa; sohbet konusunda alternatif doğuruyoruz, onunla film izliyoruz, ortak bi' nesnede eğlence doğuruyoruz. ya da sohbeti çok iyi ama borcuna sadık değilse ona borç vermiyoruz gibi gibi. karakter özelliklerine göre tavrımızla ilerliyoruz.

Onun dışında tavır ile değilde karakterle ilerlersen çok canın yanar.

Sizden bağımsız olan hayatına bakın. En yakınları hakkında ne düşündüğüne, size neler anlattığına. İlişkisini bitirdiği insanlara neler yaptığına bakın. Kimlerle nasıl ayrılmış. Kime ne yaptıysa size de onu yapacak. Hazırlıklı olun.

Tecrubelerimi on yargilarimla harmanliyorum genelde dogru cikiyor.

Bir tanıdıklar kendi yiyecekleri tarlaya ilaç katmıyor ama satacaklarına katiyor. Bu kötü niyet iste.

daha önceki hareketleri ile karşılaştırıyorum. benzer hareketlerde bulunmuşsa kötü niyetlidir diyorum. tavrım samimiyeti azaltmak tabiki

Niyete bakıyorum. Bir irade veya amaç var mı olumsuz bir davranış gösterirken yoksa gayri ihtiyari, insani bir boşluk anında farkında olmadan mı yapmış? Bilerek ve bir amaç doğrultusunda öyle davrandıysa iletişimi minimuma indiriyorum. Yok diğer türlüyse, olayın derecesine göre bazen şakayla bazen ciddi paylaşıyorum hissiyatımı ve yaptığını.

Önce bir kendime bakarım, eğer hali hazırda zor zamanlar geçirdiğim ve o kişiden bağımsız paranoyaklaştığım bir zaman ise, benefit of the doubt'ı veririm yakın diyebileceğim arkadaşıma. Ama emareler ciddi görünüyorsa, ilişkisine bağlı olarak ya söylerim ya da kendimi çekerim zarar göreceğimi düşünüyorsam.

ayda 1 2 kere avrasya tünelini kullanmak olacak sanırım.

güzel yemeğe iyi para vermek sanırım en büyük lüksüm. maaşımın en büyük kısmı kaliteli yiyeceğe gidiyor. onun haricinde teknolojik aletlerimi alırken alabileceğimin en iyisini almayı tercih ediyorum, hem evladiyelik hem de hoşuma gidiyor; ego tatmini işte...

Kitap okuyup duruyorum. Kendime kindle aldım. Artık her kitap sonu internete girip kitap almak benim lüksüm.

seks

bahçeli bir evde oturuyorum, lüks denilebilecek bir arabam var.
istediğim an tatile gidebiliyorum.
çıkar çıkmaz iphone ve macbook alıyorum.

hoşuma giden bir şeyler aldıkça şımarıyorum. bok herifin tekiyim.

leman, uykusuz falan arasıra...

max. iki bira, yanında fıstık :)

etin en yağsızını alıyorum.

Çok çalıştığım zaman kendime seyahat armağan ediyorum. Tatil olarak değil de gezi olarak daha çok.

küveti sıcak suyla doldurup içinde uzun süre vakit geçirmek, düzenli nefes egzersizine vakit ayırmak, sıcak su tüketmek, bira çeşitleri denemek, bisikletle doğaya çıkmak.

kendime buzlu kahve yapıyorum ^^

Duyuru'da üyeliğim var. Bu bi lüks. asfasfas

hayatımda hiç yemek yapmadım. çünkü hiç ihtiyaç duymadım
işyerinde istersem uyuyabiliyorum. kimse karışmıyor.
mesai saatlerinde iş yerini terk edip çarşıda gezebiliyorum.
kafam çok atarsa 10 gün içinde ülkeyi temelli terk edebilirm

Evim metrobüse yakın. Evet beklentilerim biraz düşük sanırım.

sabah yataktan ne zaman istersem o zaman kalkıyorum.

Digiturkte spor extra var.

arada pasta almak

evde nudist takılmak.

Duyuru'da zaman harcıyorum. Şu aralar hakkaten lüks, ben de lüksü sömürdüm ama biraz da böyle rahatlıyorum. Ciddi ciddi lüks.
Organik şeyler alıyorum ama organik olmayanlar da kaçıyor.
Cilt bakımı yapıyorum.

Tütüne geçtim geçeli metrobüse yürümek yerine taksiyle gidiyorum. Ama gene metrobüse biniyorum :/

yemek,bulaşık,çamaşır,ütü vb işlerle meşgul olmamak
kindle çok güzel
kaliteli restoranlar keşfetmek
işim sayesinde yurtdışına gidebilmem
ödül olarak internet alışverişleri, arkadaşlarıma hediyeler almak
...

Kavurmalı kaşarlı pide. Yuvarlak olacak ama.
Tatlıya da çok para veriyorum.

Bir de motosiklet işte.

motosiklet, yılda bir yurtdışı genelde bir hafta, antika arabam var toplamaya çalışıyorum halen, yılda 3-4 kere turne yaptığımız bi toplulugumuz var şimdilik ülke içerisinde

günde 2 adet sade soda. yılda 700 tane içsem 50 kuruştan 350tl tutar, bence gayet lüks.

Ev işlerini anneme yıkıp uyumak.
Ev işlerini anneme yıkıp kendin-yap şeysiyle kafa dağıtmak.
Market alışverişi ayağına gidip oralarda acık dolaşmak kafama göre bakınmak.

yalnız yaşamak
kendi damak tadıma göre yemek, pasta, börek yapıp bunları birine beğendirmek zorunda olmamak
tatil zamanlarında istediğim saatte istediğim şeyi yapabilmek

Kendime gtx 1080li oyun bilgisayarı topladım. Bol bol şımartıyorum kendimi.

Huzur.
Parayla asla satın alınamayacak ve bu zamanda her insanın sahip olmadığı bir lüks. Yüzlerce hatta dolaylı olarak binlerce insanın sorumluluğunu taşıdığım çok stresli bir işim olmasına rağmen son 1 senedir inanılmaz huzurluyum. Huzurumu bozacak kişileri anında kendimden uzaklaştırıyorum ve olaylardan kendimi soyutluyorum. Huzurlu olmamda İst'da yaşamamamın da etkisi oldukça büyük tabi :)

Smule Sing,
macbook pro,
1 koli milka lila pause,
gitar.

ilişki süresince yapılan ortak aktivitelerde teklif ondan gelirse taraflar kendi paylarını öderken teklif benden gelirse benim iki tarafın payını da ödememin beklenmesi. hani flört dönemi falan değil baya ilişki, böyle bir kız vardı, benim için güzel bir tanım.

"ilişki süresince hiç elini cebine atmayan kız "

Kredi kartı yada para isteyen kız bu işin nirvanası zaten :)

flört dönemini es geçiyorum ilişki sırasında kendi imkanları yetmediği halde, aşkım şurda restoran açılmış oraya gidelim, buraya tatile gidelim vs. diyorsa ve tüm masraf size ait oluyorsa para yiyici oluyor. yani kendi parasının yetmeyeceği olayları siz teklif etmeden size teklif ediyorsa bingo.

Kadinlar soyle erkekler soyle olmalidir diye kadini erkegi kalip icine sokan geri kalmis kulturler icinde kadinin para erkegin seks kazanmasini saglayacak eylem. Aslinda kadinlar da erkekler de calissa ve erkekler once kadinlari ors.. seklinde dislamasa ve kendileri de boylece seks yapmada ozgur kalabilse bitebilecek durum.

aslında ince nokta şu:

parası olduğu halde harcama yapmaktan kaçınan kız.

erkek egemen toplumun faydalarından yararlanmak gibi bir şey..

ama kadınlar askerlik yapmıyorsa biraz da biz hesabı onlara kitleyebilmeliyiz diye düşünüyorum.

hem askerlikten muaf ol, hem de tavuk döneri ben ödeyeyim, olacak iş değil.

Arabayla evden aldırır.

Erkeği parasına göre seçer.

Asla hesap ödemez.

Sigara gibi ihtiyaçlarında da erkekten otlanır.

Sürekli para harcama odaklı yaşar. Onun için evde durmak çok sıkıcıdır. Sürekli gezmesi gerekir. Sponsoru da sevgilisidir


Her anlamda insanın sırtında bi yük yani.

Imkanı oldugu halde eline cebine atmayan kız, maalesef böyle bir ilişkim oldu kafamda hep "ya değişirse" umudu vardı,paramın olmadıgı bigün yemeği o ödedi devamına kahve içmeye gittiğimizde de "bunu da mı ben ödiycem" dedi. O zamana kadar hep yok canım diye düşündüm çünkü başıma gelmedi daha önceleri, aldıgı maaşı söylesem bana küfredersiniz, edin ama hakettim

aradaki duygusal yakınlığı veya arkadaşlığı kullanarak. kendi maddi ihtiyaçları için karşısındakinin iyi niyetini sömüren kişi.

kendi başımdan geçen bir örnek ile özeleyebilirim. bundan yıllar önce tanıştığım ilk başlarda aramızda biraz flört geçen fakat sonra arkadaşlık evresine geçtiğimiz bir kız vardı. bir şekilde tesadüfler sonucu olaylar gelişti ve beraber tatile çıktık.

ilk tatil planında masraflarla ilgili bir konu yoktu ben biletlerimi aldım. tatil yapacağımız mekan onun tanıdığıydı ve tatilin ücreti ödenmişti(kendi ödemişti). iki gün kala beklediği paranın gelmediğini söyledi. neyse zaten çok bir şey değil diye biletleri ben ödedim o da bana sonra geri ödeyeceğini söyledi.

tatile çıkarken gerçekten de parası olmadığını biliyorum bu arada dert etmedim. ancak devamında tatil süresince yanımda sürekli parasız ve mutsuz bir insan olması benim tatilimi de zehir edeceği için tatilde bazı masrafları da ben ödedim. her zamanki gibi dönüşte ödemek sözü ile kabul etti.

bu süreçte her harcamada rahatsızlık hissetiği belliydi. iyi niyetine inanarak rakamlar da pek büyük olmadığı için ben de umursamadım.

tatil bitti aradan vakit geçti sonra koptuk pek görüşmez olduk o para da unutuldu. aylar hatta yıllar sonra ortak bir arkadaşımızdan bu kızın başka sekillerde gene aynı durumları yaşadığını öğrendim. o ana kadar bu durumun anlık bir imkansızlıktan kaynaklı ve tatili kaçırmak istememesine bağlıyordum. yani kötü niyet aklıma hiç gelmemişti.

şimdi tekrar düşününce bu bana sadece çocukça geliyor. yaşamak istediği bir hayat var ve orada akıp gidiyor. bazı imkansızlıklar yüzünden yaşayamıyor ve bir şekilde başkalarının bu imkanlara sahip olduğunu biliyor.

insan doğası bilinçaltında en kısa-zahmetsiz yoldan en çok faydayı elde etme yönünde evrimleşmiştir. bu kız da bir şekilde ergenlikte belli bir yakınlıkta olduğu insanlara zor durumda olduğunu belli ederek vicdani dürtülerle istediğini elde edebileceğini öğrenmiş olmalı.

kendi ihtiyaçlarını sürekli karşısındaki kişiye aldıran kızdır bana göre.
kendi dışında kimseyi çok umursamaz, onun istediği şey alınsın da nasıl alınırsa alınsın.isterse 2 aylık sevgilisi bankadan kredi çeksin.

Para yiyici: amaci evlilik ya da mutluluk degil iliskiden cikar saglamaktir. Eskorttan daha itici gelir ama guzel de oluyorlar coklukla.
Maddiyatci kiz: beraberdir sever bile ama hep karsidan gelsin ister. Genel karakteri bozuktur. Pek orospu denmez ama evlilik materyali degildir.
Normal kadin: evlilik yoluma girip de butceler birlesmeden, beraber gelecek hayalleri kurulmadan once tek tarafli takilmayi sevmez. Gocunur. Sen yemek ismarladin kac seferdir bak bilmemne konserine bilet aldim iki tane der. Ilk bulusma kurali olarak erkegin ismarlamasina ya da araba ile eve birakmalara ses etmez. Adam seviyo beni diye sevinir.
Takintili kadin: ilk bulusmada bile yenen yemegin hesabi icin elini cuzdanina goturup ama yapma etme demenin otesine gecip israrci olur. Bi yemek ismarladin diye o gece yatmayi isteyecekmissin de bundan korkuyormus triplerine girer.

Benim kitapta maddiyat acisindan kadin siniflari boyle.

Benim arkadaşım çok güzel bir kız, haliyle erkeklerin bunu bir yerlere davet edip hesap ödetmeye alışmış. Bana da hep şunu der:"erkek değil mi odesin". Bir gün bir arkadaşım,o ve ben bir yere eğlenmeye gittik. Tam hesap ödeneceği sırada tuvalete gitti, çıkışta kim ödedi, borcum ne kadar diye sormadı bile. Erkek arkadaş odedi onunkini ve ben çok mahcup oldum.

Bana da sürekli anlatır: falancaya uçak biletimi aldırtırım, konturumu falanca ödetirim...böyle devam ediyor.

Tam olarak para yiyici kız bu bence.

para yiyici kız diye bir şey yok bence. paran yoksa ilişkide bulunma, ilişkiye girme kardeşim.

paranın lafı ve konusu olmamalı. birbirine odaklanmalı her çift.

Çıkarım tabii ki.

Çıkarım onla mı uğraşayım.

karşımdaki hocam sonuçta, çıkarım.

Fikrini değiştiremeyeceğim uyuz biriyse muhatap bile olmam çıkarım.

Öteki türlü hoçam kusura bakmayın vs. der, telefonu sessize de almaz direkt kapatırım.

Bu sene basima boyle bir olay geldi. Hoca tam bana dogru bakti ve "Cikin!" dedi. Ben de bir sey demedim ciktim. Simdi aciklama yapmaya calissam daha da uzayacak is, hem daha cok dersi bolmus olacaktim, zaten bitmeye az kalmisti, ciktim ben de.

çıkarım hiç polemiğe girmem

yanlış anlama: hocam ben değildim o ama yine de çıkayım iyi dersler.
telefon: affedersiniz hocam kusura bakmayın iyi dersler.

çıkarım, uğraşılmaz +1

Cikarim ve dersten sonra yanina gider ozur dilerim. Ornegin is yerinde bir toplantida sikiysa telefonun calsin da ozur dileme. Hocan patron degil diye mi ona atar yapiyorsunuz. Her profesor akilli durust falan demiyorum da ogrenciler de az iki yuzlu degil.

yanlış anlaşılma ile telefon çalması çok farklı durumlar. iki durumda da çıkarım. ha telefon çalmışsa özür dilerim sonra yanlış anlaşılma varsa durumu açıklar özür beklerim.

kibar bir şekilde afedersiniz, dersinizi dinlemek istiyorum derim. problemli biriyse hiç konuşmam çıkarım.

çıkmazdım, zamanında çıkmadım da. suçunuz yoksa niye çıkasınız? beni de hoca bana ait olmayan bir çöp yığını gürültüyle ön sıraya düştü diye istemsizce gülünce çıkarmak istedi. çıkmadım, bana ait değil dedim oturdum. küstü bana:) ders boyunca benim bulunduğum yere bakmadan ders anlattı.

Çıkmam. Ünide telefon çaldı diye hoca atmaya kalkacak da ben de çıkacağım? hoca rezil olduğuyla kalır.

Diğer bir açıdan bakarak yazayım. Bugüne kadar üç öğrenciyi topluca dersten çıkardım, birini de derse almadım.

Topluca dersten çıkarmamın sebebi sınıfın en arkasındaki masayı çevreleyip çay kahve modunda dersi dinlemeyip sohbet etmeleriydi. Bakışlarımla ve kaşlarımla uyarmayı denedim fakat üzerine topluca gülüşmeler başlayınca. Sohbetlerine dışarıda devam etmelerini rica ettim, çıktılar. Kimseyi zorla tutamam ki tüm sınıf tavırlarından rahatsız olmuştu. Sonra gelip özür dilediler.

Derse almamam da dersin ilk on dakikasında geç gelenlerden ötürü konsantre olamadığım için 11. dk. geleni lütfen artık kimseyi almıyorum deyip girmemesini istedim. Zaten aynı durum haftalar sonra etkinliğini sunarken kendi başına geldi ve beni anladığını söyledi.

Yani durup dururken öğrenciyi sınıfa almamak gibi bir durum olmuyor, en azından kendi adıma.

Soruya cevap: Kendim üniversitedeyken hocalarımı çok sevdiğim ve saygı duyduğum için çıkardım.

Çıkarım. İnatlaştığımda daha da haksız olduğum düşüncesini kafasına çivi gibi çakmış olurum. Sonra da mail atarım 'Özür dilerim, yanlışlıkla oldu' diye. Zaten kendimin %100 haklı olduğunu düşünmem genelde. En kötü ihtimalle bir şeyi yanlış anladığını, o yanlış anlama ile onun bakış açısından da haklı olduğunu düşünürüm. Bu hoca için değil, ailevi ya da arkadaşsal durumlar için de geçerlidir. Beni dinlemeyi reddediyorsa onun öküzlüğü, arkadaşın olsa konuşmazsın ama hoca olduğu için çok bir şey de yapamıyorsun.

Bir de telefon çalınca bence hoca haklıdır. Yani, dışarı atılacak bir şey değil tabii ama hocanın telefonu bile çalsa hoca haksızdır, öğrencinin telefonu çalarsa öğrenci haksızdır bence. Telefonun ders boyunca ele yakın olmaması gerekir bence, tek istisnası öğrenci dersi kaydediyorsa olabilir.,

Hiç kimseyi dışarı çıkarmadım hocalık dönemimde. Çok konuşan olursa öndeki tayfa genelde onları zorla susturur zaten 'Bir şey anlamıyoruz sizin yüzünüzden' diyerek, lince uğrarlar. Onları kendime siper ederim ama olmadığı yerlerde sorun çıkabilir tabii. :)

Evet.

Kendimi tek kelimeyle tanımlamam, haddim değil.

tek kelimeyle sıkıcı, iki kelimeyle drama queen...

moralim yerindeyse çok tatlıyım, uzun bir dönemdir işle ilgili sıkıntılarım o yüzden çok sıkıcıyım.

ya sıkıcı mıyım bilmem de, bu aralar pek gelenim gidenim yok
beklerim..
eksisozluk.com

Evet.

(bkz: merdümgiriz)

Evet.

Sıkıcı değilim. Sıkılan taraftayım.

kendimden sıkılıyorum ama başkaları sıkılmıyor benden bu beni ne yapar?

genelde öyle kafam rahat değilse sıkıcıyım. "sıkıcı ama iyi"

can sıkıntısı açısından bakarsak hayır. öyle 2 kişi yan yana geldik sohbet etmedim, muhabbeti baltaladım, eğlenmek isteyene ket vurdum, ortama ayak uydurmadım, negatif enerji saçtım gibi davranışlarım yok; şu yaşıma kadar kimseden duymamışımdır "öff çok sıkıcısın" lafını.

uyuz edip can sıkmak konusunda ise bazen hey heylerim gelince olabiliyorum ama o da genelde benim canım sıkıldığında oluyor.

ilk 2-3 saat hayır sonra sıkılırım, enerjim uzun vadeli değil ama varken de çok eğlenceliyimdir. tabii daha çok yanımdakine bağlı, ortamda güzel bir kız varsa ve henüz benim değilse sıkılma ihtimalim umudumu kesene kadar yok.

Soğukkanlı insanlarla soğukkanlı, samimi insanlarla samimi olduğum için yarı yarıya.

egoistçe bir yanıt olsun istemem ama hayır. en azından çevremdeki her insan ayrı ayrı olarak "seninle vakit geçirmeyi çok seviyorum." der. bir allah'ın kulunun da önceliği değilim, orası da ayrı mesele. tek kelime ile ifade edecek olursam da : yapayalnızım.

evet, bayağı sıkıcıyım. hiç unutmuyorum lisede bi' kız gece 4'te uyanıp buz hokeyi maçı izlememden çok etkilendiğini söylemişti. nasıl bir tırtlıksa artık, insanları etkilediğim şey bu kadar yani, gece maç izlemek.

Fazlasıyla.

sıkıcı insanlarla benim de modum düşüyor, sıkıcılaşıyormuşum gibi hissediyorum. ama sevdiğim muhabbetinden hoşlandığım insanların yanında benim de neşem yerine geliyor, esprilere sohbetlere doyum olmuyor. çevremden çok etkileniyorum yani anlık.

Sıkıcıyım.
Aslında ondan da emin değilim. Tek bildiğim sıkılmamam. En son ne zaman canımın sıkıldığını hatırlamıyorum.
Tek kelime bulamadım ama çok kelime de bulamadım

Değilim. Aile icinde, arkadaslar arasında falan en neşeli genelde ben olurum. Sevdigim insanların modunu yükseltiyormuşum öyle diyorlar. Üşengeç degilim ,hareketli bir yapım var. Kendimden sıkılmıyorum. insanların da pek sıkıldığını sanmıyorum, genelde sevilirim. Ama bu yeni tanistigim insanlarin yaninda hemen ortaya cikmaz. Başta soğuk görünürüm hatta.

sıkıyımdır
aynı zamanda bomboş bir insanım.

evet

Cok degisken, bazen cok sikici olurum bazen de eglenceli. Sikilma konusunda da en son ne zaman canim sikiliyor dedim hatirlamiyorum +1

aychovsky yalan soyluyor:) Sikici falan degil, 7/24 kesintisiz muhabbet edilebilitesi var:)

Bazı insanlara göre bazen sikiciymisim.

Yanımda yöremde asabımı bozan biri yoksa çenem düşer, karşımdakini de kıvama getiririm.

hayır

Kendi halime bırakıldığımda monoton bir insanım, dolayısıyla da sıkıcıyımdır muhtemelen. Aktif iletişim halinde olduğum kişiler varsa, arar sorar, sohbetimi severler(miş). Biraz girizgahı zor bir insanım sanırım.

Ha, tek kelime kısmını unutuyordum; üşengeçpezemenk.

Sevmediğim ya da yakın olmadığım kişilerin yanında suratım beton gibi. Tek kelime konuşmam. Sıkıcı ya da eğlenceli olmam yakınlığıma bağlı.

Tanımlayamam.

geç değil de evde pratik yapmak çok sıkıntı. çok yüksek bir sesi var ve evde senden başka yaşayan varsa ses rahatsız edebilir ama öğrenilir. nefes değil de dudak tekniği ve gücü daha önemli diye biliyorum.

Nefes önemli. Geç değil.

hayır değil ;)

Susturucusu yok mu bu meretin? Yaş sıkıntı olmaz, virtüöz olma amacın yoksa. Ses de sıkıntı olmaz diye biliyorum. Arkadaşın trompeti var, susturucu kullanıyor.

Eniştem 46 yaşında geçen sene öğrendi :)

Bu arada editleyemedim enişteme sorabilirim istersen kurs olayını o da istanbulda?

@archery olur, hay hay. :)

yok hocam ne geçi.
nefes olayına alışırsın, sigara vs. etkiler tabii.
gürültülü bi enstrüman, hangi boyunu alacaksın belirtmemişsin.
bende soprano var, çalmak için metroya binip bostanlı'ya gidiyorum, denize karşı yardırıyorum. :)
diğerlerinin sesi daha fazla çıkıyor.

tenor saksafon çalıyorum, henüz çalışan bir susturucu görmedim. ben çalıyorum, bütün apartman dinliyor.

geç değil, içine havlu sokarak çalarsan belki sesi biraz susturabilirsin :P
şaka bir yana, geç değil tabi ki ama müsait bir ortam olmazsa çevreye rahatsızlık verebiliyor. zamanında yan dairede komşumuz trompet çalıyordu, biz de dinliyorduk adam ne zaman üflese.

Kozyatagi zor da goztepe gayet de olur/oluyor. Ama minibus yolu yakini olmali.

çok ümitlenme derim o konuya. bir arkadaşım bu işten yürüyordu baya ama malum ülkenin durumu sebebiyle pek erasmus öğrencisi kalmamış istanbul'da bile zorlanıyormuş hatta rastgele birilerini bulmuş mecburen.

arkadaşım beşiktaş'ta bu arada eskiden baya rahatmış.

Kadıköy merkez son zamanlarda çok revaçta.

Arap öğrenci bulursun ancak erasmuslu öğrenci kalmadı

Bulursan en rahat beşiktaşta bulursun bence de

Yel degirmeni kadikoy. Orada bak

herturlu r&b sarkusi.

Guilty pleasure olmayan, rap ve spoken word tarzı.

genel olarak ilk aklıma gelen drake oldu. özellikle bir şarkı söylemem gerekirse weston road flows ama drake'i genel olarak beğeniyorum.

türk sanat musikisinden bazı parçalar.

ustune para verseler tarkan dinlemem ama kış güneşi şarkisi baska, tabi onda da yildiz ablamizon imzaciği var..

caz dinleyicisiyim ama evde gizli gizli şunu dinliyorum.
www.youtube.com

kira sözleşmesi benim üzerime zaten ama abonelikler başkası adına şu an.

ikisi için de sözleşme ya da tapu istiyorlar. başkasının üzerine olsa da o evde oturanın sen olduğunu ispatlamış oluyorsun. senin üzerine geçirirler aboneliği

Ankarada yapmıştım. Kontrat + nüfus müdürlüğünden ikametini aldığını gösterir bir belge ile gittim. Dedim aga benden önceki kaçmış gitmiş. Yeni kiracı benim. Onlarda bir öncekinin depozitosunu yaktılar kapadılar, yetmediysede ona takip başlattılar. Bende kendi depozitolarımı verip yenilerini açtırdım.

Ankara için söyleyeyim.

Kira sözleşmesi ve deprem sigortası istiyor ankara sular idaresi. Elektrik de aynı şekilde. Doğalgaz kartlı bilemicem.

ilgin yoksa öğrenilmez. varsa çok güzel olur benim de kafamın bir köşesinde hep.

Hobi olarak öğrenilir, niye öğrenilmesin? Bence programlama felsefe ile kucak kucağa giden, mantık kurmayı öğreten bir süreç ve gerçekten ufuk açıcı. Özellikle karmaşık problemleri bilgisayara aktarmak hayatı başka bir yerde simüle ediyormuşsunuz gibi. Hatta işle ilgili olsun olmasın, ortaokullarda falan kesin algoritma geliştirme dersleri olmalı (var mı bilmiyorum). Ayrıca hevesiniz varsa, neden öğrenmeyesiniz. Zararı olmayacağı gibi, faydası bile olabilir.

Tabii ki ogrenmelisin ! Oncelikle entelektuel tatmin icin sonrasinda cagdas kalabilmek icin gelecegi kacirmamak icin. Hayatta bazen sirf bize pratik bir getirisi olsun diye ogrenilmez her sey.

15 yil sonra coluk cocuk catir cutur programlama yaparken ingilizce bilmeyen ebeveyn gibi aciz duruma dusmezsin en azindan. Dunya otomasyona dogru evrildi. Su modern dunyada gordugun her sey az cok artik programlama.

Ha para kazanmazsin belki ama bakis acin degisir belki kucuk kucukte olsa kendi yararina isler yapabilirsin.

Bana gore su an Ingilizce bilmek ne kadar temel ise, basic programlama bilmek keza o kadar anlamli.

www.codecademy.com
www.coursera.org
www.udacity.com

Buralardan baslayabilirsin. (ingilizce on kosul)

qazaqwsx +1 bende buralardan başladım hobi olarak. Sonra d&r a gidip kafama yatan kitapları aldım, okudum, çalıştım. Şimdi html, css, js, php , sql bve bootstrap biliyorum. Bu arada 3 tane web sitesi yaptım freelance olarak, gayette memnun kaldı müşteriler. Buarada başlangıçtan bu zamana kadar geçen süre 1 yıl oldu.

kullanırız tabii be bizden değerli mi köpeğimiz olsun girlzler boyzlar.

cidden kullanılır gayet normal.

Evet. Kullanabilirsin.

iki katına yaklaşmadı. geçen 9'a aldım. bence gerek yok tabii, bomonti falan gayet güzel hatta bence daha güzel.

caponca

japonca

keyif maksatli ogreniyorsan bize niye soruyorsun, hangi kulturden ve cografyadan keyif aldigini nereden bilelim? neye dayanarak cevap vermemizi bekliyorsun? ikisi de cok zor ve yillarca emek isteyen diller. keyif icin oturup da bunlari ogrenebilen biri gormedim ama illa ogrenecek olsaydim cince ogrenmeyi tercih ederdim.

su sapik japonlarin neyini seviyorlar hic anlamiyorum. disardan bakinca iyiler de o igrenc baskici, zenofobik, kasinti, ikiyuzlu toplumun bir parcasi olmayi asla istemezdim. mna kodumun konicivalari.

Anime kültürün varsa Japonca öğren.

Edit: Japonların zenofobi ile alakaları yok bu arada. Karate eğitimi için Türkiye'ye gelmiş bir Japon ile birkaç kez antrenman yapma fırsatım oldu. Adam bizimle beraber yerlerde yuvarlandı. Soyunma odasında bile önümde eğilip selam verdi adam. Aynı muameleyi sana kapı komşun olan Yunanlılar, Suriyeliler yapmaz.

Japonca

Kesinlikle Japonca, en azindan adamlarin alfabesi var, ogrenilmesi ve eglenilmesi daha kolay. Cince de karakter ve tonlama kasmaktan bir sure sonra keyif degil izdirap duyarsiniz.

Kola, gazoz vs. içme kesinlikle. Şekerden uzak dur. Düzenli yemek ye. Kaç yaşındasın bilmiyorum ama 65 kilo az gibi. Eskiden beri kilon pek değişmediyse önünde genetik engel olabilir.

hocam 65 kilo adamda göbek mi olur allah askına

65 kilo da ne göbeği bu? bira göbeği dedikleri tarz mı?
ayrıca kilo almadan kas kütlesi artmaz. beslenme bu işin en önemli kısmı. beslenme planı nedir söylerseniz yorum yapabiliriz. kaç öğün yiyorsunuz ve neler yiyorsunuz?

yağ artmış olmayabilir veya artmış olsa bile gayet doğal bir şey bu fücut çalışırken. görsel olarak fark var diyorsun, o vücut yağı ölçen tartılara pek güvenmezdim ben olsam.

goruntu duzeldiyse yag yakmis olma ihtimalin cok yuksek. olcum yapan alet kofti demek ki. en guzel yag orani olcumu elle ve gozle yapilani. eline o yaglar geliyorsa calismaya devam.

göbekten kasıtım hafif bir yağlanma yağlı bölge
yeme düzenimde açıkçası vardiya saatime göre değişiyor net şekilde uyduğum bir yeme programım yok normal beslenmeme devam ediyordum ancak spordan dolayı prosiyonlarımı biraz arttırmıştım.

hocam bu olay beslenmeye de antrenmana da uykuya da bağlı olabilir. değişkenlik gösterebilir ama ben şunu gözlemledim,
1.ya sağlam beslenirsin antrenmanı randımanlı yapmazsın = yağ kütlen artar kas kütlen de artar ama kas kütlen daha verimsiz artar.
2.ya sağlam beslenmezsin randımanlı antrenman yaparsın= yağ kütlen kas kütlen de azalır ya da sabit kalır.
3. uyku meselesine girmicem

şimdi nedir sağlam beslenmek: orası sana bağlı. senin vücut yapına bağlı. en basit olanı yeterli karbonhidrat ve fazlasıyla (aşırı olmayacak şekilde) protein, en az miktarda yağ ve diğer etkenler (vitamin, mineral) almak. bu dengeyi tutturabilmek. göbeği eritmenin en efektif yolu antrenmandan çok sağlam diyettir. şeker almayacaksın, unlu, yağlı şeyler yemeyeceksin, tatlı zaten olmayacak. şekerini meyvadan alacaksın çoğunlukla. tavuk, bulgur pilav, salata bunlar benim spor yaptığım zamanlardaki default besinlerimdi. ve yararını çok görüyordum.

Bence esas sorun skinny fat durumu. Kas kitlesini artırmak için ciddi anlamda kalori makrosuna dikkat etmek gerekiyor ve ağırlık çalışması ile artıyor. Göbeği gidermek için kaslanmak lazım yani, çöp gıdalardan uzak durmak tek başına yetmiyor kilo başına ıygun makroları alıp ağırlık çalışması ve haftada 2-3 gün de kardiyo yapmak lazım. Çok basit gibi gözükse de kas kitlesini artırmak cidden çok zor, matematik ve emek istiyor. Kas kitlesini artırmaya çalışırken kaloriyi ciddi anlamda kısmak tam tersi de etki yapabilir ağırsağlam'ın sitesinde çok güzel makro hesaplayıcı var oraya bir bakın derim.

Kalori sayımı için fatsecret uygulamasını kullanabilirsin

65 kilo bir erkeğe "Kardiyo yap göbek gider" diyen bir hocaya güvenme, o adam seni başından savıyor senin sorunun yağ değil düşük kas kütlesi, zaten 65 kilosun ne kadar yağın olabilir ki? Hadi diyelim 5 kilo daha yağ yaktın, o göbek yine gitmeyecek. Kas kütlen artmadığı sürece o göbek kalır. Kas kütleni artırman için sürekli ağırlık artırman tek başına önemli değil, sürekli ağırlık artırdığında sürekli zarar veriyorsun vücuduna, vücudunun bu zararı iyileştirmesi, yani kas fiberlerinin bölündükten sonra tekrar bir araya gelip daha kalın fiberlerin oluşması, yani kas kütlesinin artması için bir şeye ihtiyacın var: Yemek. Yemek yiyeceksin, kas ancak yemek yediğin sürece artar. Bunun için de kendine uygun toplam kalori ve kalorilerin makro dağılımını yapman lazım. Benim tahminim senin günlük en az 2700 kalori civarı bir enerji girdisine ihtiyacın var, sen eğer bunun üstünde bir kalori alırsan kas kütlen artar, altında alırsan artmaz, kas kütlen artarsa göbeğindeki o yağlı görünüş de gider. Ha ben 2700 kalori dedim ama bu 3000 kalori de olabilir, bunlar kişiye özel hesaplar. Tüm bunlarla birlikte kas kütlesi cidden çok kolay artan bir şey değil. Yani ortalama genlere sahip ama iyi beslenip iyi çalışıp iyi dinlenen bir erkeğin yılda alacağı kas miktarı en fazla 3-4 kilo olur, hadi 5 kilo diyelim. Bunu 12'ye böl, aylık kas gelişiminin ne kadar yavaş olduğunu bu şekilde anlayabilirsin.

İkincisi; izole çalışıyorsan çalışma. Yani programında barbell curll lateral raise falan varsa o program işine yaramaz. Eğer yarışmacı steroidli falan değilse, kimsenin izole çalışmasına gerek yok. Hem emek hem zaman kaybı. Bileşik egzersiz çalış. Bu 5*5 olur full body olur, tercih etmek sana kalmış, senin işine yarayacak olan bunlar. Benim gittiğim salonda 500 tane makina 1 tane squat rack var onu da benden başka kullanan yok, ne zaman gitsem makinalar dolu rack boş oturup ağlayacak gibi oluyorum. Bileşik çalış.

uyum gösterir.

peki laptop ekran kartlarıyla masaüstü bilgisayara uyumlu ekran kartları farklılık gösterir mi?
yanlış ürün almış olmayayım diye soruyorum.

buraya göre ekran kartı ana karta lehimliymiş, değiştirme işlemi pek kolay olmayabilir.
www.notebookreview.com

evet ben de biraz önce araştırırken farkettim. saanırım benim yapabileceğim bi şey değil lehimli olduğu için.

laptop ekran kartları daha farklı. şimdilerde bunların yanında genelde m yazıyor ama o çok eski bişey. gt240m olurdu yeni nesilde mesela. pcdeki modelin laptopa olanını temsil ederdi. pcler için olan modeller daha büyük laptoplar için olan modeller daha küçük oluyor. yani sen masaüstü ekran kartını alıp laptopa takamıyorsun. keşke öyle bişey olsa masaüstü almamıza gerek kalmazdı :D laptoplarda masaüstüler kadar performanslı olurdu o zaman. şimdi parayı yükseltip daha kaliteli bişeyler almaya çalışıyoruz ki dandik ama performanslı masaüstülerin şeyini yakalayabilsin. şimdi sorunun şu, 1- elinde laptopa uyumlu kart yok 2- olsa da laptopunun kartı onboard olduğu için takamıyorsun. çok sıkıntı bi işlem yani.

Belki yapilabilir baya bir ugrasla ama onunla ugrasacak bilgisayarci bulamazsin ona uygun gpu bulamazsin vs. yani sen tamamen unut bunu.

@freetakilir @proletarier

O zaman sorumu degistireyim. Cunku ekran karti bozuk teshisini bilgisayarci koydu. Ama bence ekran karti bozuk degil. Harici ekranda goruntu var çünkü.

Benim asıl problemim ekran data kablosundaydi. Ekran gelip gidiyordu. Ben de bilgisayarin ekran bolumunu actim. Dedim belki yerinden cikmistir. Data kablosunun girisyle oynadim biraz. Sonra laptopu acinca ekranin sag tarafinda kalin beyaz bir çizgi oldugunu gordum.

Hariciye bağladım goruntu var.

Ilk bilgisayarci dedi ki anakartta bir sorun var dedi. Yapsak bile randiman almaz dedi ve yapmak istemedi. Baska yere goturdum o da ekran karti diyo.

Bana ikisi de mantiksiz geliyo. Cunku ben sadece panel oldugu bolumu actim. Ne anakartla ne ekran kartiyla isim olmadı.

Sizce sorun ne olabilir.

4 hatta 3,5

3 bile olabilir

gerçek 3 bu değil. 5.

Gece tarifesi daha çok yazıyordu ama sonra gece tarifesi olayını kaldırıp gece-gündüz için tek bir tarife getirdiler diye biliyorum.
Yer: İstanbul

eskiden olsa gündüz ama artık tarife farkı kalmadı diye biliyorum.

edit: soruyu yanlış anlamışım, gündüz daha az yazar.

gece tarifesi varsa gece daha fazla yazar
ama istanbul için gece gündüz farkı yok.

İstanbul icin gece gunduz yok. Baska yerde iseniz, gece daha fazla yazar. Gece taksiye binerken gunduz acar misiniz denir. Bazisi acar bazisi acmaz.

hellsing ultimate'de olay zeka savaşı değil gibi aslında ama sadece son anda aslında her şeyin çok zekice planlandığını falan anladığın bir seri ama tabii bir code geass veya death note etmez.

death note etmez ama gideri var
myanimelist.net

Sen yaparsin bence ya. Termal macun var bende veririm. Bilgisayarciya verecegin paraya yazik.

hiç uğraşasım yok. vereyim gitsin. bende de var termal macun tenk yu ama şimdi kim kompresör bulacak falan...

Bahçeli 2.caddede blue internet kafe var abi kardeş isletiyorlar tamir vb isler de yaparlar guzel insanlardir. Tecrubeliler de...

Urbanears'in yorumlari pek iyi degil. Kesinlikle jbl ancak son donemlerde cin mali dedigimiz kulakliklarin cok bilindik markalardan yuksek notlar aldigini goruyoruz. Xiaomi ve ozellikle asagida paylastigima bir bakmanizi oneririm;

audiobudget.com

jbl

jvc'nin güzel fp modelleri var. jbl görünce aklıma geldi.

ikisi arasında jbl. ama model bazlı araştırma yapın marka yanıltabilir.

ikisini de kullandım. kesinlikle jbl öneririm.

jbl kullanıyorum, çok memnunum

Kesinlikle ikisi de degil. Pisman olmak istemiyorsan baska bir sey al. Gerci jbl'in ust seviye kulakliklari hakkinda fikrim yok ama ust seviye almayacagini tahmin ediyorum.

kaç paran var amacın ne? ona göre konuşalım daha iyi olur.

"yani"yi unutma. ikisinin güçlerini birleştirirsen şirinleri bile görebilirsin.

yazmayacan olacak bitecek.

Olabilir?

Aynen karsiim aynen.

Duyuruya +101019-99-9-9-00-01

kısmet.

o değil de...

Ben rahatsız olmuyorum ve "Aynen"i +1000000 gibi coşkulu bir anlamda kullanıyorum. Aynen benim için bir "Boşuna konuştun" değil, "Dediklerine %100 katıldım, ekleyecek bir şey bulamıyorum" demek. Bana aynen denince sevinirim ben.

Bi de "sıkıntı yok" çıktı son dönem. Valla hepsinin ağzına vurmak istiyorum.

Ev arkadasi dusunmez misin. Acikcasi kizilaya yurume mesafesi guzel de ne taraftan yurudugune de bagli. Tununs tarafindan yuruyeceksen gayet guzel deger kesinlikle ama kolej icin ayni seyi soyleyemem

@proletarier yok hocam kalabalıktan yıldığım için yanlız olmak istiyorum. tunus-tunalı tarafları güzel ama pahalı malesef :( kolej olur esat olur yakın olsunda nere olursa olsun modundayım

zamanı satın alamazsın yolda 1 saat kaybetmenin telafisi yok.

ankara'da 400'e ev yapracik'tan da ilerde, temelli taraflarinda ya da belki eryaman'in en ucubik yerindedir. bunun uzerine benzin ve bir de yollarda saatleriniz gececek, sosyal hayat kalmayacak ya da cok yorularak surdureceksiniz. eger durumunuz varsa esat, bahceli'nin bazi kisimlari, demirtepe, kolej, cebeci gibi yerleri de katarak, belki limiti 1000 liraya cikararak ev bakin bence.

bence işe yakın tut. hem nerede 1+1 pırıl pırıl evler 400'e imkansız. ancak yapracıkta falan tutarsın. dikimevi tarafına bak istersen.

Konforlu ev kesinlikle. Eski ev uğraştırıyor. Bir yerleri akıtır, kışın ısıtmaz, kombi her sene bozulur vs uzar gider. Yakın diye sürekli evle ilgili bir stresin olur.

Kassio katılıyorum.
Ayrıca yolda ölen zamanın telafisi yok.

ankarayi bilmiyorum ama ise yakin ev candir. isten eve yürüyerek gelmek hem rahatlatir hem stressi azaltir bunun yaninda yormaz.

Ben de Ankarayi bilmiyorum ama araba ile gidilecekse 1 saat yol cekilmez. Metro hattinin sonlarindadir, oturur kitabini okursun yolda, o zaman olabilir.

gel Ayrancı'ya eski bir apartman dairesine, kafanı rahat ettirir birçok yönden ama aylık 1.100-1.200 falan gözden çıkaracaksın orta halli ara kat bir daire için. Kazandığın ekstra zaman stressiz ortam yaşam kaliteni artıracaktır.

NOT: önceliğini yakınlıktan yana belirleyip Ayrancı taraflarına bakacaksan Emlakçı falan da önerebilirim özelden. Kendin bakacaksan Kuğulu Park-Tunalı dolaylarına ort. 10 dak. yürüme mesafesindeki Aşağı Ayrancı evlerini önerebilirim, ara kat ve görece iyi güneş alan 2+1 eli yüzü düzgün evler önceliğin olsun.

dikmen bebesiyim zaten dikmene de bakıcam ama fiyatlar çok uygun gelmedi dikmen sokullu taraflarının. ayrancı da biraz bütçeyi zorluyor. en uygun esat-seyran tarafları sanki. bi de zam isteyim ben hatta(bu zor sanki biraz ama :D )

urun.gittigidiyor.com

yapay kokular daha kötü kokutuyor. aktarlarda güzel kokan meyveler, tohumlar oluyor. ben bazı günler bir limonu kabuklarıyla dilimleyip odaya koyuyorum. asitli olduğu için çabuk dağılıyor kokusu.

Ben buğday tenliyim bileklerimiz aynı renkte görünüyor :)

Bana da sarı alt tonlu gibi geldiniz .

kıllarına bakarsak evet sarısın. arkadaşın dişiyse kıskanmıştır.

bana buğday ten nedense koyu tenlilerin koyu tenli olmaktan hoşlanmamaları nedeniyle kendilerince "politically correct" bir terim yaratma çabalarının başarılı sonucu gibi geliyor. bu bileğin buğdayla yulafla alakası yok. olsa olsa peynir olur.

@vegas oha burak özçivit buğday tenli mi adam baya kara yağız yahu.
@ceann www.google.com.tr şu kadına buğday deyip kendi bileğine beyaz mı diyosun :)

Cilt alt tonu sıcak-soğuk diye oluyor. Buğday-esmer olan alt ton değil, doğrudan ton.

Şimdi bilek içini koymuşsunuz, orası herkesin en beyaz olduğu yerlerden biri, bileğinin ters kısmını koysan orası da en koyu yerlerden biri ama buğday tenliye yakın duruyor resim genel olarak. Esmer değil gibi. Kumraldan koyu, esmerden açık.

Alt tona geçersek, şu test en kesinlerinden biri. (sadece bilek içi renginden belli olmuyor)

1. Bilek içindeki damarlar nasıl?
a) Yeşil ağırlıklı - turkuaza yakın mavi
b) Mavi - mor

2. Güneşte kızarır mısınız, bronzlaşır mısınız?
a) Bronzlaşırım.
b) Kızarırım.

3. Sarı veya turuncu t-shirt nasıl durur?
a) Çok yakışır, hep giyerim.
b) Soğuk renkler daha güzel durur.

4. Altın mı daha çok yakışır, gümüş mü?
a) Altın
b) Gümüş

5. Gözünüz hangi renk?
a) Kehribar, bal, açık yeşil, açık mavi, içinde altın tonu olan kahverengi
b) Kara, koyu kahverengi, griye yakın mavi, menekşe mavisi.

6. Yüzünüzü yıkadıktan sonra yüzünüzün yanına beyaz bir kağıt getirin. Yüzünüz nasıl görünüyor?
a) Çok kötü, iyice solgun göründüm.
b) İyi göründü. Beyaz beni açar.


Bir iki soru var ama hem hatırlayamadım, hem bulamadım.
Bu sorularda a çoğunlukta ise sıcak alt ton, b çoğunlukta ise soğuk alt ton, ikisi birbirine eşitse 3-3 gibi nötr alt ton. O iki soruyu da bulursam eklerim.

İngilizceniz varsa şu test iyi.
www.popsugar.com

Bir de bunlardan sadece biri olmak zorunda değil, bu bir skala. Benim için en iyisi sıcak-nötr karışımı oluyor mesela.

@ron dennis

goo.gl

Bugday ten bu oluyor sanirim ne esmer ne beyaz.

Ayçoyovski ten rengi ile alt tonun doğrudan alakası olmadığını anlatmış aslında . O yüzden diğer tartışmanın bunla alakası yok.

@pastörizesüt mankenler malum solaryum makyaj falan derken surekli renk değiştiriyorlar. Bir fotografta esmerken digerinde süt beyaz çıkabiliyorlar. Bu yuzden barbara palvin demeyip bugday tene örnek olabilecegini düşündüğüm bir fotografini koydum. :)

yanıt: sarı alt tonlu beyaz ten.

edit: barbara palvin'e buğday tenli diyorsan sen de buğday tenlisin. bemmbeyaz değilsiniz ikiniz de ama açık ten işte uzatmaya gerek yok.

cabiday'ın dediği doğtu. Duyuruda önce 'cilt alt tonu diye bir şey öğrenmiş' demişsin. Sonra da buğdaya falan geçilmiş. O yüzden hepsinden açıklayayım dedim.

Alt tonlardan warm'a Türkçede sıcak veya sarı alt ton deniyor, demek ki arkadaşın bakarak sıcak alt tonlu olduğunu söylemiş. Fotoğrafta da sıcağımsı duruyor.

Buğday tenli gibi görünüyorsun gerçekten. Bilek içi kumralımsı duruyor ama orası açık tenli insanlarda afyon mermerine yakın durur zaten. Esmer insanlarda bile diğer yerlerine göre açık durur ama kolunun üst resmini koysan, bu sefer de ortalamaya göre koyu bir yerini koymuş olacaksın. O yüzden çok da kolay karar veremedim.

Edit: Teninin rengi güzel, onunla ilgili kafamda bir soru/yorum yok ama rengine tam karar veremedim.

Arkadaşin hakli bence de.

yeteri kadar beyazsın. güzel ten. kahve?

Beyaz olmak gibi bir derdim yok. Beyaz olmanın diğer ten renklerine sahip olmaya bir ustunlugu olduğunu da düşünmüyorum. Soruda da açıkladığım gibi yıllarca kendimi beyaz bildigim icin google a bugday ten yazinca cikanlar karsisinda sasirip fikrinizi almak istedim o kadar.

diğer kadinlarin bedeninle ilgili yorumlarını dikkate alma. büyük ihtimalle yalan yanlis ve kötü niyetli yorumlar icin kendinizi boşuna üzersin. beyaz tenlisin, kötü bir sey de degil beyaz tenli olmak.

Bence de sıcak alt tonlu duruyorsun. Damarlar yeşil. Altın takılar, sarı-turuncular, şeftaliler daha çok yakışıyorsa tamamdır. Beyaz, Buğday, Esmer demek için de bilekler beyaz ama oradan tam belli olmaz, genelin ne renk?

Ben alt ton olarak nötrüm mesela. Sıcak-Soğuk olayı Esmer-Beyaz olayından farklı.

Aychovsky +1

Ayrıca Buğday bence Fitzpatrick III demek.

en.m.wikipedia.org

@Lim5 damar rengine baktigimda bi sonuca varamiyorum malesef. Isigin rengine gore mavi-yesil degisebiliyorlar. Bide diger bilegimde baya mor bir damar var ama yaninda yesil de var? Notr oldugumu da sanmiyorum dedikleri gibi sari ya da sicak alt tonluyum sanirim.

Bide aylardir karar veremedigim bir sac boyatma olayim var bunun icin ten rengi alt tonu falan da onemli sanirim. biraz da onun icin bu kadar ilgimi cekti konu ama belli ki bir yere varamayacagiz. En iyisi oldugun gibi kalmak sanirim. :)

Sıcak tonluysan böyle alalım.
encrypted-tbn3.gstatic.com

Kuaförler de biliyor. Sana o renk gitmez, bak şunu yapalım derler zaten.