Öğrenciyken burayi hep takip ederdim:
ankaraguzeldir.org

nö

Bazen insan 1 hafta önce yazdığı bir şeye bakıp "Lan ne kadar saçma yazmışım" diyebiliyor, 10 sene önce yazılan bir şeyi okumak daha utanç verici olabilir, o nedenle günlük tutulmamalı diye düşünüyorum ben.

Tutuyorum. Ama günü gününe değil canım isteyince yazıyorum. Hatta uzanip deftere bakinca 2018 de şimdiye kadar sadece 3 gün yazmışım. 2017' de ise 15 gün yazmışım. Yazma konusunda git gide köreldiğimi fark etmiştim zaten ama bu şekilde görmek garip oldu.
Ek
"sizce günlük tutuluyorsa neden tutulmali?"
El cevap
Zamana karşı kendini ve dusuncelerini unutmamak, kayıt altina almak için. Bazen kendi düşünsel evrimimi görmek komik olduğu kadar düşündürüyor. Geri dönüp okumak zevkli oluyor bazen.

Geçmişteki yaşantımı hatırlamak, o günlerde hissettiklerimi, bugünle karşılaştırmak adına tutmak isterdim. Fakat anladım ki yazacağım şeyler hep benzerce olacak. Hayatım boyunca, yıllarca aynı konular,kişiler,sorunlar çevresinde dönüp durdum. Farklı hisler,düşünceler,olaylar yazmak için günlüğe değil yıllığa ihtiyacım var sanırım.

Günlük tutmuyorum fakat duygularımı yazıyorum ara sıra bir deftere. Dönüp baktığımda o gün yaşadığım olayları değil de hissettiklerimi okumak daha çok hoşuma gidiyor.

Bence tutulmalı, bir şeyler yazabilmek, özellikle günlük gibi yazılarda, yaşanılanları yahut hissedilenleri somut olarak görebilmeye imkan sağlıyor.

Tutuyorum. Gunluk gibi degil de, aglama duvari gibi daha cok gerci. Insan unutan bir varlik, bu yuzden tutuyorum acikcasi en birinci sebep. Eskiden yazdigim seyleri okumak cogu zaman hosuma gidiyor. Bir zamanlar neler hissettigimi, neler dusundugumu gormek ve bundan tabiri caizse analizler yapmak guzel bir sey bence. 2018'de cok az yazdim. Simdi baktim 48 sayfa sadece. 2017'de 100-150 sayfa vardir. Ic bosaltmak icin de ideal bir sey bu arada. Ne zaman kendimi kotu hissetsem hemen defterime kosarim. Hatta ara ara sayfalarda "Hep mutsuzken yaziyorum, bugun de mutlu bir seyler yazayim da geri donup baktigimda hep mutsuz oldugumu sanmayayim." yazmisligim var. Oyle iste.

angelus +1

Günlük gibi değil ama her zaman yazmak istediğim zaman elime aldığım bir defter olur. Tarih de atarım ama günlük mantığıyla yaklaşmıyorum. Evet insan birkaç gün önce yaşadığı şeylere bakınca bile utanabiliyor ama yıllar sonra baktığınız zaman ne yaşadığınızın ve ne hissettiğinizin muhasebesini daha sakin bir kafayla yapabiliyorsunuz.

Olay "Sevgili Günlük," muhabbeti değil ama yazmak bence insanın içini rahatlatan bir şey. Liseden beri yazdığım yazıları biriktiriyorum ve okuduğum zaman iyi hissediyorum. İlla bir deftere bile ihtiyacınız yok. bilgisayarınızdan ya da telefonunuzdan yazıp Drive ya da mailinize ekleyebilirsiniz. Sonuçta sadece siz okuyacaksınız, kendinizle baş başa olduğunuz bir yer.

hayır.

psikolojim çok bozuk. düzeltmek için tutuyorum.

insan neden kendisinden, yaşadıklarından utansın ki? tam da bu sebeple yazılmalı. okumayı söktüğüm yaştan beri yazıyorum.

konuya ek olarak günlük tutanların cinsiyeti nedir? erkeklerin uğraşacaklarını zannetmiyorum.

ilk ilkokulda başladım 2001 de sanırım.. o dönem 3 4 yıl tuttum. her gün olmasa da sık yazdım, ajandam tümden doluydu.
üniversitede dönem dönem tuttum ama bu sefer ajandam dolmadı.

tutmanın faydası kendindeki, lisanındaki, duygularındaki değişimi görebilmen. insan çocukluğunu izliyor gibi oluyor. ve unuttuğum o kadar şey var ki. yaşadığım çoğu şeyi hatırlamıyorum ne yazık ki.

ek: cinsiyetim kadın.

lisede ve ortaokulda ısrar eden hocalar vardı. ısrarları ve telkinleriyle bir süre tutmuştum ama uzun sürmedi.

başından önemli olaylar geçen ve önemli devlet görevlerinde, gazetecelikte, sporculukta vs. bulunan anılarını yazması, hatta kitap haline getirmesi taraftarıyım ama öyle her gün günlük tutarak değil.

günlük deyince bana ergenlikte yapılan bir iş gibi geliyor, bu yaştan sonra günlük münlük tutmam.

kısacası önemli görülen anıları yazmaya evet ama önemli - önemsiz sıradan, günlük olayları her gün her gün yazmaya hayır.

Oyle bir luksum yok. O kadar bol zamanim yok.

casper koyun. görünmüyor çünkü.

İa olsun, kedim olsa ia koyardım ismini.

-İa gel kızım.
+Miyav

Stavro koy.

Rauf

Casper güzel fikir

Kömür
Badem
Şerafettin

ziya
ziyaaaaa

İbrahim koyun adını.

telepati,
pisisik,
tyler

recel

mestan

Kedi

Casper koyduk, diğer kedimizle de uyumlu oldular.

sagdaki edifice

Sağdaki

sağdaki.

Sağdaki. Siyah çok büyük, soldakinin de kadranı ufak ve şeklini beğenmedim. Sağdaki boyut olarak daha normal ve günlük kullanıma daha uygun casual/sport arası bir görünümü var.

ortadaki +1

Ortadaki.

Siyah olan.

Siyah

Siyah olan

tabii ki sağdaki. diğerlerine bakma bile.

sağdaki.

sağdaki edifice. evladiyelik zaten.

Ortadaki

mutsuz ve endişeliyim, çünkü geleceğe dair belirsizlikler var, bu da bende kaygıya yol açıyor :(

Idare ediyorum. Gunlerim mental ve fiziksel anlamda çok yorucu geçiyor. Birkaç hafta sonra rahatlayip bir rutine gireceğimi umuyorum.

Bugün şöyle bir söz okudum sanirim mutlu değilim uzunca bir suredir.

"İnsan mutlu olduğu zaman, hayatın anlamı ve diğer ölümsüz temalarla nadiren ilgilenir."
Solaris (1972)-Andrei Tarkovski

İş-spor-kitap-yemek.
Hayatım nötr yani öyle geçmesini sayıyorum günlerin

Bu soruya kadar farkında değildim ama iyi ha şu sıralar hayat. Güzel bazı tesadüfler oldu falan, keyifler yerinde.

Kilo aldım ama biraz, kilo vermem lazım.

iyiyiz allah'a sukur de, sizi darlayan nedir su fani dunyada?

mutsuz. tatsiz. tutsuz. kahvaltisiz ve gunesli. dolar karsisinda deger kaybettirilmeye calisilan tl gibiyim.

kahvaltisiz kalmasaydim iyiydi :/

mutluyum, yoğun çalışarak geçiyor. Hayatımın duraklama noktasındayım galiba. Bayram tatilinden sonra gerekli motivasyonu sağlayamadım hala.

zor ve ağır bir süreç geçiriyorum iş ve aileyle ilgili. bu da mevsim değişimiyle birlikte migrenin tavan yapmasına neden oldu. uyuyorum uyanıyorum ağrı devam ediyor, bazen uyuyamıyorum bile ağrıdan, cinnet geçirmek üzereyim. mesela geçen çarşamba başlayan migren atağı hala tam olarak geçmedi. arka planda çalışmaya devam ediyor kendisi.

ama genel anlamda gayet mutluyum. bir sıkıntı yok şükür.

Oyun oynamak istiyorum oynayacak arkadaş yok , kitap okumak istiyorum alışkanlığım yok , film izlemek istiyorum film yok , dizi izlemek istiyorum dizi kalmadı , sevgilimden de yeni ayrıldım yapacak birşeyim yok mutsuz değilim de ne bileyim tuhaf

Şartlar tam istediğimden çok uzakta,
İnsanlar hiç beklediğim gibi tepkiler vermiyor,
Hayat beni hiç ummadığım veya kaçındığım bir noktaya doğru vakumladı,
Piyasalar ve ekonomi belirsizliğini koruyor,
Şu noktada ailemin bana çok ihtiyacı var,
Buna rağmen benim sözümü dinleyen bile yok : )
Duygusal konuları paylaşabileceğim kimselerden de biraz uzakta kaldım.

Bundan tam 10 ay önce 'Her şey bu kadar mı üst üste gelir?' dediğim, ailemden iki kişiyi arka arkaya kaybettiğim bir dönem başladı ve henüz tam manasıyla geçmiş değil.

Daha fazla detay vermek istemiyorum, ama bunlardan başka da büyük küçük tonla olumsuz durumlar var.

Yani eğer depresyona girmek istersem her türlü bahanem var. Buna rağmen hayatın akışına biraz katıldım ve rahatladım. Her şey olacağına varır kafasındayım. Mutsuz değilim, olumsuz da değilim. Umutluyum ve motivasyonlarım var.

Olursa Ekim'e...

sıradan geçen günler. akşamlar kabak çekirdiği falan yiyip bir demet tiyatro izliyorum.

herkes bedelli yaparken ben askere gideğim yakında bir de, taramalı tüfekle gezeceğim.

Valla en sevmediğim insan diye kategorize etmedim kimseyi. Kişiye ve özelliğine göre değişiyor. Genel olarak cahil, cimri ve saygısız insanlardan pek haz etmiyorum.
Şu gunlerde ise biri eğer, ister tanidigi ister tanimadigi olsun yanından ayrilan insan hakkında kötü sözle konuşuyorsa o insana sempati beslemem mümkün olmuyor.

Benim de is yerinden. Ayni arkadas grubunun icinde de oldugumuzdan sevmek icin cok ugrastim ve nefret etmemek icin aktif caba gosteriyorum, gorecegim zaman medistasyona baslayasim geliyor.

Sevmiyorum cunku cok isguzar ve surekli yarismak istiyor. Surekli rekabet ortami olusturmaya calisiyor. Ayni kisiye rapor verdigimizden, hem de disarida da ayni arkadas grubunda bulundugumuzdan "Oglum bak git" de yapamiyorum. Bir de insan olarak da olgun degil.

Olumlu bir insan oldugunu iddia ediyor ve olumlu olmasina olumlu da; cevresini dikkate almayan bir olumlulugu var. Ornegin, bulundugumuz yerde politik dogruculuk tavan. O yuzden kimse kimseye dogrudan soylesin ya da boylesin demiyor. Olgun bir insan olmadigini birkac kisi daha yuzune vurmus, birkac kisiyi uzmus ama "Olgun degilsin" diyememisler, garip bir sesle "Ne kadar genc ruhlusun sen!" diyebilmisler. Hepimiz "Ne demek istediklerini anladin degil mi" dedik; "Bir ihtimal olgun degilsin dedi ama bence bu da cok guzel. Genc ruhlu olmak enerjik, dinamik, vb. olmak demek. Ben oyle anladim" dedi. Friends'de Phoebe'nin bir erkek arkadasi vardi hayat nesesiyle herkesi yoran, onun gibi bir sey.
i.pinimg.com

Duygusal zeka yerlerde. Yani, hangimizinki goklerde de, ornegimi vereyim. Kotu bir haftaydi, acik acik anlatmak istemiyorum buraya da; diyelim ki konu acildi ve patronla "Ben ileride sunu yapmak istiyorum" demis bulundunuz ve o an konu acilmis oldugu icin "Henuz hazir degilsin ama ileride hazir olursun" dedi. Bunu arkadaslara anlattim uzgun uzgun ve "Sallama", "Bir dahakine" gibi avutucu seslerin arasindan bas bas "Yasasin! Bana demedi. Demek ki ben hazirim" diye bir kahkaha duydum ondan. Aradan yil gecti ve iki gun once kendisi duydu ayni seyi. "Nasil yani, ben senden kotu durumda miyim" diye tepki verdi (Sonra gruptaki digerlerine "Senden de mi kotuyum" diye sordu). Sadece benimle degil; herkesle iliskisi boyle. Millet genelde dalga gecerek savuruyor, "He supersin kocum sen" diye savusturuyor.

Sunu anladim ki iltifat ettikce bana yardim etmeye calisiyor. O yuzden iltifata boguyorum kendisini bu ara.

Kendi ozguvensizligini baskalainin moralini bozarak kapatmaya calisan biri var. Baya boyle bi kiz o gun ozenmis guzel guzel giyinmis suslenmis falan diyelim gider onda illa bir kusur bulur. “Ay canim gozlerine ne olmus senin altlari hep mosmor. Agladin mi sen?” Bu arada kizin gozu gayet normadir. Agladin mi sen kismini cevresindekiler duysun diye yuksek sesle soyler ki millete dedikodu malzemesi ciksin. hatta eksik gordugu her seyi yuksek sesle soyler. Surekli edebiyattan kafkadan falan bahseder yildiz tilbe dinleyip her muhabbette butun dunyanin onun ustune geldiginden insanlarin onu hep sirtindan bicakladigindan falan bahseder kendini naif kirilgan biri gibi gostermeye calisir ama sinsi fesatin tekidir. Simdiye kadar bana bir lafi sozu dokunmadi ama baskalarina yaptiklarini izledikce tiksiniyorum.

insanlardan genel olarak pek hoşlanmasam da sevmemek, yüzünü dahi görmek istememek çok sık olan bir şey değildir benim için; buna rağmen bir iş arkadaşımı katıksız sevmiyorum. çok denedim böyle düşünmemek, hareketlerini görmezden gelmek için ama bir yere kadar, hakikaten ruh hastası çıktı hatun.

birlikte çalışmadığımız bir işte hatası ortaya çıktığında, üstümüzün yanında ben tesadüfen o ortamda bulunuyorsam "bak treamorg, yanlış yapmışız" gibi cümleler kurabilen bir insan kendisi. rekabet kavramı çok yanlış budaklanmış kafasında. aynı zamanda fiziksel üstünlüklere de çok değer yükleyen biri, örneğin benim evimde kaldığı bir gecenin sabahında, "oha makyajsız da güzelsin, sana sinir oldum" dedi kadın yüzünü buruştura buruştura. wtf. hayatımda güzel bir şey olursa üzülür, boka bakar gibi bakar, yine de umursamıyormuş tavrını takınmaya çalışır, daha da acıklı bir hal alır.

dedikodu demiş miydim? onun da bini bin para. duyduğunu yetiştirmeye gelir, dinlemek istemediğimi söylediğimde de yine aynı boka bakma ifadesi, akabinde "ben de boş insan değilim, bunlarla uğraşmam da bu önemli bir şey aslında" tavırları falan, oof of.

kendi statüsünün altında olduğuna inandığı insanları aşağılar, fotokopiciye fırça kayar, temizlikçiye "ben x'im haberin var mı" tavırlarında konuşur, denk geldiğimde utancımdan koşarak uzaklaşırım. bir de bunu marifetmiş gibi anlatır.

ha aycho'nun örneğindeki durum bunda da var yalnız, tüm bunlara rağmen kendisinin çok olumlu ve "olmuş" insan olduğuna inanır.

ben artık gülüp geçiyorum, sen de öyle yap, kalmasın tırın altında falan. (:

Kayınbiraderim.

Tam bir döl israfı.
Iq 50, ego Zlatan, özgüven 0, merak 0, zevk -20, mizah -1500, yapışkanlık 300.

Ben açık açık 5 vakit yazmadığını üstü kapalı 5 vakit olarak geçtiğini biliyorum. Nitekim burada da öyle diyor:
sorularlaislamiyet.com

sorularlaislamiyet.com

Benim bildigim 3 vakit de yazmiyor kuranda.

umut sarıkaya karikatürü gibi olacak ama kuranda direkt olarak namazın geçmediği konusu bile ciddi savunulabilen bir durum.

Kuran ı Kerim i tercümeden okuyup anlamaya çalışınca saçmalamış arkadaşın. Sor bakalım abdestin nasıl alınacağı anlatılıyor muymuş?

Burada sonlara doğru güzel açıklanmış:
m.dinimizislam.com

Ben hud suresi 114. Ayetten buluyorum. “Gündüzün iki tarafı (2) ve gecenin zülüflerinde (çoğul, minimum 3) ...”

Arapçada tekil, ikil ve çoğul vardır. Çoğul 3’ten başlar. Kuranda adı geçen 3 namaz var.

@sirahmet: abdestin nasıl alınacağı çok net yazılıdır. Maide 6.

ben bu konuyu arastirmistim. maalesef ben de 5 vakit cikaramadim. 3 vakit buldum, zorlarsam belki 4. vakiti bulabiliyorum ama bes vakit bulamadim. ha hala 5 vakit kilmaya devam ediyorum cunku ekstra namazin bir zarari yok. ama Kur'an'da 5 vakit acik acik yaziyor diyemem.

peygambersiz/hadissiz islam diye bir şey olamaz. sünnette yani peygamberden görülen namaz ise kesin olarak 5 vakittir.

Dinimiz nakil dinidir, kuran her konuda uzun uzun anlatım yapmaz her zaman. Oruç tutun, namaz kılın, hacca gidin, zekat verin, kurban kesin yazar ama tam tarif vermez. Bunları bize peygamberimiz (s.a.v) (eski ümmetlerde de onların peygamberleri) öğretir.

Kuranı değil Türkçe, anadili Arapça olan biri bile tefsirsiz okusa kafası karışır.

Peygamber efendimize yanında bazı sahabiler varken bir vahiy gelir (bir konu tartışılırken, cevap aranırken ve de peygamberin buna bir cevabı/bilgisi yok iken vahiy gelmesi çok fazladır. Hatta Hz. Ömer'in taraf olduğu/savunduğu/öngördüğü görüşte çok fazla ayet gelmiştir, ayrı bir konu)

Peygamber efendimiz gelen bu vahyi/ayeti yanıdakilere okur, sahabilerden biri (yanlış hatırlamıyorsam Hz. Ebubekir) der ki;

"Ya Allah'ın resulu, bu ayet ne anlama gelmektedir?"

Bakın dikkatinizi çekerim, adamın ana dilinde konuştuğu bir peygamber var karşısında. Bir vahiy geliyor ve ayet okunuyor, ama yine de "ne anlama geliyor" diye açıklama isteniyor.

Ama yok bizim süper zeki bazı insanlarımız hadise/peygambere gerek yok, ben kuranı okur anlarım sanıyor. Ondan sonra bektaşinin dediği gibi, "kuranda namaza yanaşmayın" yazıyor!

islamin tek gercek kaynagi Kur'an'dir. Kur'an Allah'in sozudur ve dinin butun kurallari Kur'anda yazilmistir. hadislere, sunnete gore Kur'an'da yazmayan birsey helal/haram yada farz olamaz. Hz. Muhammed'in gorevi sadece teblig idi, dini kural(helal/haram, farz vs) koymak, pergamberlerin gorevleri arasinda yoktur ve bu tevhid inancina da ters duser. Kur'an'dan bu konu ile ilgili bazi ayetler:

Biz bu kitabı sana, her şeyin ayrıntılı açıklayıcısı, bir doğruya iletici, bir rahmet, Müslümanlara bir müjde olarak indirdik. (16-Nahl-89)

Kendilerine okunmakta olan Kitab’ı sana indirmemiz onlara yetmiyor mu? (29-Ankebut-51)

Hüküm yalnız Allah’ındır. O kendisinden başkasına kulluk etmemenizi emretmiştir. Dosdoğru olan din işte budur. Ama insanların çoğu bilmiyorlar. (12-Yusuf-40)

Kendi hükmünde hiç kimseyi ortak kılmaz. Rabbin’in kitabından sana vahyedileni oku. O’nun kelimelerini değiştirecek hiçbir kudret yoktur. (18-Kehf-26,27)

Rabbinin sözü hem doğruluk, hem adalet bakımından tamamlanmıştır. O’nun sözlerini değiştirecek hiçbir kuvvet yoktur. (6-Enam-115)

Allah size kitabı detaylandırılmış bir halde indirmişken Allah’ın dışında bir hakem mi arayayım? (6-Enam-114)

Rabbin asla unutkan değildir. (19-Meryem-64)

Kitap’ta hiçbir şeyi eksik bırakmadık. (6-Enam-38)

Size ne oluyor, nasıl hüküm veriyorsunuz? Hiç mi öğüt almıyorsunuz? Yoksa sizin apaçık olan bir deliliniz mi var? Şayet doğru söylüyorsanız kitabınızı getirin. (37-Saffat-154-157)

Neyiniz var? Nasıl hüküm veriyorsunuz? Yoksa okuyup, ders almakta olduğunuz bir kitabınız mı var? İçinde keyfinize uyanın sizin olduğu. 68-Kalem-36,37)

Sen de aralarında, Allah’ın indirdiğiyle hükmet. (5-Maide-49)

De ki “Ben sizi ancak vahiy ile uyarıyorum.” (21-Enbiya-45)

Bana gore, Kur'an dinin anayasasidir. Butun kurallar burada belirtilmistir. Hadisler ve sunnet bu kurallarin gunluk hayata nasil uygulanacagini gosteren bir nevi yonetmelik gibidir. En eski hadis kitabi Hz. Muhammed oldukten yuzyil sonra yazilmis olmasina ragmen, arada bir suru insanin rivayeti olmasina ragmen ve insanin kelime anlami 'unutan" olmasina ragmen ve peygamberler dahil hatasiz hicbir insan olamayacagi yine Kur'an da belirtilmis olmasina ragmen hadislere gore dini kural koymak Kur'an'i inkar etmektir.

içinde bulunan hadisli, dualı bölümler bonus gibi. sadece vakti söylemekle kalmayıp, yanına “bugün hangi duayı okusam” rehberi gibi davranıyor. sanki uygulama değil de mahalle imamı.

Google Play Store: play.google.com
Apple Store: apps.apple.com

Calisma arkadaslarinizla bir seyler yapin?

Bulundugunuz ulkenin gezilecek/gorulecek yerlerine gidin, dogal guzelliklerini gorun...

bağcılar'ı hayal et, sıkılmazsın

Mastürbasyon denenebilir

Mandala

Ne kayıp görüşmek mi görüşmemek mi?
3 kişi ile hiç iletişimim kopmadı liseden. 10 sene önce mezun oldum. Vay be 10 sene olmuş. Gaddeymit!!

görüşmüyorum. sadece yıllar önce bir arkadaşım ulaşmıştı email ile, bir kaç email ve bayram kutlaması sonrasında iletişimimiz durdu. bazı şanslı insanlar oluyor, orta lise arkadaşları ile aynı iş yerinde filan oluyorlar, hem garip geliyor hem de imreniyorum.

gorusmemek kayip

biriyle görüşüyodum, buldumcuk oldu sonradan. artık görüşmüyoruz skkdkd

Neredeyse nepsi yaşam tarzı bakımından muhafazakar dindar, gelir bakımından fakir fukara veya orta altı gelirli ailelerin başarılı ancak memurluk peşindeki vizyonsuz ve sıradan çocuklarıydı. Yüzde 90’ı da gitti öğretmen oldu. Bana bir faydası olmayacak sıkıcı insanlardı. Arada denk geliyorum da özel görüştüğüm kimse yok.

Bir kişiyle görüşüyorum. Yoğun olmazsak ayda en azından bir defa görüşmeye çalışıyoruz.
Ailem dışında yanında en rahat olduğum kişi o, hayata bakışımız çoğu zaman uyuşmuyor ama iletişimimiz iyi.

Hiçbiri yok. Sosyal medya üzerinden bir kısmı ekli ama samimiyet, yakınlık vs yok hiçbiriyle aramda. Bir tek kişi vardı yakın olduğum ve fırsat buldukça görüştüğüm, o da evlenince artık organik olarak lise ile bağıntılı kimse kalmadı. Üzen bir şey mi, bilmiyorum. Ruh halime göre değişiyor bu. Mesela etrafımda gözlemlediğim kadarıyla çoğu insan daima bir arkadaş grubuna güvenerek hareket ediyor. Sosyal ve sevgi açısından bir dayanak olarak görüyorlar. Hem lise grubu hem de üniversite arkadaş grubu olan biri iki tarafta da özgüvenli oluyor. Çünkü lise olmasa üniversite, üniversite olmasa lise arkadaş grubu var ve bu obalr için bir dayanak.

10 yıl olmuş liseden mezun olalı (oha) ve birkaç yıl öncesine kadar gerek İstanbul'da gerekse liseyi okuduğum şehirde denk gelmeye çalışır, 5-10 kişiyi bir araya toplar geyik yapardık da son bir yıldır hiçbiriyle görüşmüyorum.

Benim çevremde çok iyi yerlere gelenden mahalleye bela salana kadar geniş bir yelpaze var. Sanırım yaşla birlikte paylaşım da azalıyor, öncelikler değişiyor. Üniversite grubumdan bile en yakın olduklarımla zar zor görüşüyoruz. Evlenen, yurtdışına giden, mezun olduktan sonra sesi soluğu kesilen derken ayda yılda bir görüşünce mutlu oluyoruz.

Ben liseden 10 kişiyle düzenli görüşüyorum. 6 kişilik bir grubumuz var, aramızdan su sızmaz. Herkes farklı dünyalarda farklı işlerde güçlerde şu an ama kopmadık.

En yakın arkadaşım liseden, neredeyse her gün konuşuruz onunla. Onun dışında 5 kişilik bir grubumuz var, yurt dışında yaşayanlar olduğu için sık görüşemiyoruz ama iletişimdeyiz sürekli. Lise arkadaşlarımı çok seviyorum.

hiçbir lise arkadaşımla görüşmüyorum.
facebook'ta hemen hemen hepsi ekliydi. kimisi sonradan çıkardı, kimisi hesabını kapattı/dondurdu. kalanlarla da görüşmüyoruz, sadece ekli olarak duruyorlar :))

bence görüşmeye gerek de yok. lise çok güzeldi, geçti gitti. şimdi bir araya gelsek çok konuşamayız gibi geliyor bana. aradan geçen 10+ seneden fazla zaman içinde hepimiz çok farklı insanlar olduk. tekrar lisedeki uyum olmaz ve bu canımızı sıkacaktır.

geçmişi bırakıp yeni arkadaşlar bulmak lazım.

Aramda ülke farkı var, haliyle canlı canlı görüşmeyeli çok oldu. Bir de ben 18 sene önce mezun oldum liseden. Şimdi çoğunluğun ikinci, üçüncü çocuğu var. Bazıları bekar veya yurtdışında falan. Lise dönemim iğrenç değildi ama ta o zamandan “Üniversite başlasa da şu insanları görmek zorunda kalmasam” diye düşünürdüm. Ben de çok ergendim, o halimle bile ortam çok ergen gelirdi. Üniversiteye başlayınca çok rahatladım. Görüşmeye devam ettik ara ara, şimdi doğum günümüzü kutluyoruz Facebook üzerinden. Kayıp 0. Üniversite arkadaşlarımla görülüyorum fırsat oldukça, her geldiğimde görüşüyoruz.

orta okuldan kalma 9 kisiyiz. herkes baska sehirlerde/ulkelerde baska hayatlar kurdu (evlilik-coluk cocukvs) fakat aktif olarak gorusuyoruz. ayda bir falan da yuzyuze gorusuyoruz (ev gezmesi-disarda muhabbet-yilda bir kere herkesin geldigi kamp organizasyonu-tee kanada'dakini bile gormeye gittik 2-3 kisi)

universitede de 5imiz ayni evdeydik zaten.

herkesin sosyal arkadas cevresi var takilip gorustugu ama en nihayetinde kemik kadro hep ayni. 16 yildir boyle.

Tabudeviren +1

liseden grubumuz vardı. 5-6 kişilik bir grup. hala görüşürüz. 5 sene oldu mezun olalı

11 yıl olmuş. Iki kişiyle hala samimiyetim var, gorusuyorum. Ayrı ülkelerde yaşadığımız için iki kere falan görüşebiliyoruz yılda. Ama olan bitenlerden haberdar ediyoruz birbirimizi, ailelerini tanıyorum, yarın yazlıklarına gitsem kimse ''a buf-e kür de kimmiş, niye gelmiş?'' demez.

6 yıl oldu mezun olalı. denk geldikçe görüşüyoruz bi 10 15 kişi. aynı şehirdeyken her hafta görüşürdük.

Mezun olalı 8 yıl oluyor, hiçbir lise arkadaşımla görüşmüyorum.
Lisedeyken çok samimi 5-6 kişilik bir grubumuz vardı, hatta 4ümüz aynı üniversitenin aynı fakültesini kazandık. Muhabettimizin sonsuza kadar sürmesi için tüm şartlar oluşmuştu ama ne olduysa bir şekilde ben koptum onlardan. Yıllardır görmedim hiçbirini.

2 kisiyle görüşüyoruz. Biriyle uzaktayiz birbirimize ama ayda 2 defa telefonda görüşürüz. Diğeriyle de ayda 1 ya da 2 ayda 1 yoğunlumuza gore bulusuruz.

bir de şunu söylemek istiyorum: eğer üniversitenin ilk yıllarındaysan, üniversitede kendine iyi bir arkadaş/arkadaş grubu bulamamış ve bu yüzden lisedekileri özlemeye başlamış olabilirsin. eğer böyleyse bu ruh halinden koşarak kaç bu duygudan. yoksa üniversite hayatın berbat geçer.

sadece 1 tanesiyle görüşüyorum. 7-8 sene olacak lise biteli. çok şey paylaştık. çok ortak yönümüz var. canımı veririm o ibnetor için, o derece. ama geri kalanı ak koyun olup çıktılar. en son baktım olacak gibi değil silip engelledim hepsini.

@tabudeviren yok yahu mezun olalı 6 yıl oluyor :')

15 sene olacak mezun olalı. bir 10 kişi falan görüşürüz.

Ortak WhatsApp grubumuz var. Her gün bir şeyler yazarız.

dördüyle görüşüyorum. biriyle hemen hemen her gün telefonda ve ortalama haftada bir de yüz yüze. ikisiyle ülkeye uğradıklarında. yılda 1-2, 2 yılda 1-2 gibi sıklıklarla. onun dışında arada birbirimize e-mail ya da kartpostal atıyoruz. sonuncusuyla da saydığım ülke dışındaki arkadaşlardan biri geldiğinde görüşüyorum, onun dışında görüşmüyorum.

9 sene oldu mezun olalı.
Sadece 2 siyle 2 3 ayda denk gelirsek görüşüyorum, biri yakın arkadaşimin sevgilisi her ay görüşüyorum.
Diğer 2 yakın arkadaşim ki en yakinimdilar,tam buldumcuk oldular, son 2 3 yılda baya koptuk ve bir daha bir araya gelmeyi düşünmüyorum.

lise değil ama ilkokuldan 1, ortaokuldan 3 arkadaşımla haftada minimum 1 kere görüşüyoruz bunlar bekar olanlar, evli olan 2 tanesiyle ayda 1 kere görüşmeye çalışıyoruz. Üni hazırlıktan bir kız arkadaşımla aynı şehirlere geldikçe mutlaka görüşürüz takribi 2 ayda 1. En kısa olanı 12 en uzunu ise 22 senelik arkadaşlarım, dostluk benim için ilk sırada gelir

2 tanesiyle telefon ve mesajlasma yoluyla arada gorusuyorum. Nadiren de yuzyuze. Bu ikisi disinda yok, gorusmek isteyecegim yoktu zaten baska.

görüşüyorum sayısını bilmiyorum

Dönmez.
Ekstra soruya: Soğuması çok normal. Hep bir taraf nereye kadar.

Kırıldıysa, ittirmekte. Yorulduysa soğur
Nefes alınca rahatlar ve dönmez.

1. Bazen soğuduğunu zannediyorsun ama olay tamamen onun içinde çözemediği konularla ilgili oluyor, senden bağımsız gelişiyor. Direk kestirip de atabilirdi. Ben bunu bir kez yaptım. Ondan biraz ayrı kalınca aslında onu sevdiğimi olayın onunla ilgili olmadığını anladım, geri dönmek istedim ama gururuma yediremedim :) Eğer ara verelim gibi bir şey demiş olsaydım o arada onun değerini anlayınca dönmem daha kolay olurdu ve muhtemelen daha çok bağlanırdım. Tabi karşı tarafın da çok sevip affetmesi ve bu olanları anlayışla karşılayabilecek olgunlukta olması önemli.

2.Normal. Sevgiyi sadece hissetmek yetmiyor bazen somut davranışlara yansımasını görmek istiyor insan. Yeteri kadar sevgi ve alaka göstermediğin her şey soğur, doğanın kanunu bu aslında.

Malesef dönmez

büyük ihtimal ayrılmak için dönecek.

@noraliya
İlk başlarda direkt ayrılmak istedi. Ayrılmasın diye bayağı konuştum çiçekler alıp özürler diledim, kendimi düzelteceğimi söyledim ama her muhabbeti beni suçlayarak bitirdi. Bi zaman sonra yoluna girdiğini düşündüm ama bu seferde olay ara verelim seninle konuşasım gelmiyor oldu. Ben de zorla olacak şey değil kendi başına kalıp karar versin istedim. Aslında bu işin gitmeyeceğinin farkındayım ama çok açık bir kapı bıraktım. Yazmak ve konuşmak istediğinde yaz dedim. Zaten onun bi hatası olduğunda çok kızsamda hemen affederim, bunu biliyor. Ama işte geri dönmek için tamamen soğumamış olması ve kendini bana karşı doldurmamış olması lazım diye düşünüyorum. Artık kabullendim, ne olacaksa olsun.

Geri dönmesi için gereken tek şey onu umursamaman, bunu hissedince ya da anlayınca dönmek için bir hamle yapar ama bu sevdiğinden mi olur emin olamayız. Çoğu zaman meraktan dönülür 'ben ne yapsam affederdi, beni her koşulda severdi nasıl bu kadar kolay unuttu neden umursamıyor' gibi düşünüp merak eder. Yani katil cinayet mahalline mutlaka geri döner hesabı...

Yazdıklarından anladığım kadarıyla kafasında bu ilişkiyi daha önce bitirmiş maalesef. Genelde suçlamalar başlayınca karşı taraf ayrılmak için bahane arayışına girmiş oluyor çünkü. Bence sen de kafanda bitir ve yoluna bak, ara vermek bile olsa seni bi kere kaybetmeyi göze alan insan yine bunu yapar. İlk yazdığım cevaptaki ben içinde geçerliydi bu mesela. Geçmiş olsun

Eğer sensiz yapamazsa dönebiliyor, tecrübeyle sabit. Yapabileceğin en iyi şey kendi yoluna bakmak.

Simdiden yenisini bul hayat kisa. bekleme.

:(((((((((((((((((((

Ben dönmemiştim.

Nefes almak nedir ya? Sen de bunu yedin?

ayrılmasın diye bayağı konuşmuşsun özürler dilemişsin izin vermemişsin ayrılmasına. nefes alındığında sen de kabullenmiş olursun artık. ayrılabilir olur. doğrudan bunları düşünmüyordur muhtemelen. ama bunlar olur.

@datnet yemek değil, zaten söyledim ayrılığı kabullendim diye muhtemelen sonumuz ayrılık olacaktı. Muhtemelen de öyle olacak, sadece geri döner belki bi ümit. Ama yalnız bıraktım onu ses çıkarmıyorum. İstediği neyse o olsun, pamuk ipliğine bağlı zoraki yanımda tutmak istemiyorum artık, isteksiz konuşmaları insanın zoruna gidiyor. O yüzden, yoksa bende herşeyin farkındayım. Aramız iyileşti dediğimde bile ya bozulursa tekrar dedim ve korktuğum oldu.

@siradam
Mecburen kabullendim. O kadar çaba sonuçsuz kalınca akla bir şey geliyor, özgür bırakmak ve olanları izlemek. Dediğim gibi muhtemelen ayrılacak o tekrar yazma zamanı hiç gelmeyecek ama bir ümit işte.

Şimdi düşündüm de ben bu dediklerinize hiç dikkat etmiyormuşum. Galiba her türlü ilk deliği kullandığımdan olabilir :/

Valla ben 80 ya da 85 beden kullanıyorum. Benim için hangi deliğe geldiği değil, kemer uzantısının ilk pantolon zımbırtısından ileri gitmemesidir. Ona göre beden seçerim.
Buradaki gibi: encrypted-tbn1.gstatic.com

Filipis +1

Kemer ilke köprüden geçiyorsa tamamdır.

Şahsen istemem

İstemezdim.

bir sürü insan dürbünle bakacak gözetleyecek falan, perdeler 2 dk açık kalsa neyin var neyin yok görürler.

istanbul'daki en overrated mekan, kesinlikle istemezdim.

bundan yillar evvel kiz kulesinde telsiz istasyonu vardi. babamin en yakin arkadaslarindan biri geceleri burada nobetci telsiz zabiti olarak calisti. kis yaz fark etmeden kuledeki kendisi ve asagilarda takilan bekci disinda kimse yok tabi. bir sure sonra psikolojisi bozulmustu.

demem o ki yalniz yasanacaksa pek iyi bir tecrube olmayabilir bir sure sonra.

Bizim mezuniyet balomuz Kiz Kulesi'nde yapilmisti ve manzara hayal kirikligi olmasa da, o kadar etkileyici degildi. Kiz Kulesi'nden Istanbul'a bakmak, Istanbul'dan Kiz Kulesi'ne bakmak kadar zevkli degil. Atiyorum, Salacak'taki bir evin hem tarihi yarimada, hem Besiktas hem de Kiz Kulesi manzarasi var ama Kiz Kulesi'nde Kiz Kulesi manzarasi yok, manzarayi manzara yapan asil parca eksik. Onun yerine Uskudar manzarasi var, Uskudar Sahilyolu trafigini ya da Besiktas'ta Barbaros Bulvari trafigini izleyebiliyorsun, vb. Icinde olmaktansa seyredebilecegim bir yerinde olmak isterim. "Salacak da yalin olacak" deseler tamam derim de, Kiz Kulesi'nden markete gitmesi ayri dert, yagmurlu, firtinali havasi ayri dert, cayir cayir ruzgar alir, "Hadi bize gel iki dakika" diyemezsin kimseye. Zor is.

hayır.

Hayır. Tarihi simgeler dışarıdan çok daha görkemli ve cazibeli geliyor.

İsterdim. Geleni gideni olmaz. Mis. Teknesi olan arkadaşlarım gelebilirdi sadece. Para var huzur var.

Hayir. O kadar izole olmak istemem.

Kesinlikle yaşardım üç dört ay en azından.

la bakkal su bile getirmez, sigaran bitse sictin

Kesin isterdim <3

çok rutubet olur

Sadece adres verirken bile havası yeter: Siyamkedisi Kızkulesi / İstanbul

istemem hiç bana göre değil

yalan yalanı doğurur, çok yalan felaketi.. dürüst olmak her zaman en doğrusu. ha bazı şeyleri geç söylersin onu bilemem ama, özellikle ailene yalan söylememelisin:)

Türkiye'de yaşayıp bunu yapmayan insan sayısı azdır diye düşünüyorum. Herhangi bir baskıya maruz kalmadan kendi istediğim hayatı yaşayabilmek için ilişkilerime veya genel manada özel hayatıma dair birçok şeyi sakladığım oldu, ya da durumu kurtarmak için yalan söylediğim. Önceleri kötü hissettiğim oluyordu, ama açıkçası beni bunu yapmaya iten şey yine ailemin kendisi. Böyle devam eder bu yüzden.

hayatımın %90 nından ailemin haberi yok.

Hayatımın %95 inden ailemin haberi yok.

Hic olmadi. Aninda soylemesem bile bir muddet sonra soylerim. Seffaf olmak iyi geliyor. Hayatim hafifliyor.

eğitimle ilgili hiç olmadı. ama özel hayatımı anlatmam, sakladığımdan değil de özel olduğundan. ne koşullarda çalıştığımı da üzülmesin diye anlatmıyorum :)
onun dışında şeffafız yani hiç yalan söylemem, annem de kararlarımı onaylamasa da saygı duyar. sadece "gerek yok" diye anlatmıyorum anlatmadıklarımı, zaten uzaktayız.

Üniversitede aobp dahil puanımın hariç olduğuna inandırdım. Aobp dahil burslu kazandığımı söyledim.

Halbuki burssuza yerleşmiştim. Okulun mütevelli heyetiyle görüşüp tam burs aldım. Bedava okudum. Ailem hala bilmez.

Yetti mi, yetmedi.

Okulu 3 sene uzattım. Asistan olarak devam ettiğimi söyledim. Onu da sorunsuz yediler.

bilinmeyen birkaç şey var, evet.
onlar da eğitim hayatımla değil, özel hayatımla ilgili.

yalan söylemek değil belki ama neden aileye ya da herhangi birine karşı %100 şeffaf olunsun ki?

arkadaşlar, binde bir de olsa sadece kendinize kalan şeyler olsun. bir "özel"iniz olsun.

Egitim hayatimla ilgili olmadi ama bol bol "Burculara ders calismaya" gittim. Iliskimin icinden uzak tutmaya calistim. Annem beni 40 yasinda dogurmus, aramizda cok nesil farki var. Anneme "Sevgilimle bulusuyoruz" dersem, o onu muhallebicide oturuyoruz ve en fazla elimiz ele kaza eseri degiyor olarak dusunuyordu, komsu kizlarindan biri "Muhallebici mi kaldi teyze" dedigi gunden beri pek rahat birakmiyor. Bir de "Her bulusmada cicek aliniyor mu", "Her aydonumunde hediye aliniyor mu" gibi benim hayatta ilgilenmedigim seylere cok fazla anlam yukledigi icin iyice uzak tutuyorum. Sevismem falan iyice kalp krizi sebebi.

Onun disinda da, bayagi bir seyi anlatmiyorum ama saklama gibi degil, "Ne gerek var, niye anlatayim" gibi. Iki sene once bir kiz arkadasimla Buyukada'ya gitmistik, onu soylememisim, ki bilincli falan da degil. Gecen gun arkadasimla karsilasip ondan ogrenmis, sanki bilerek saklamisim gibi arayip hesap sordu. Boyle konularda cok hassas.

Kucuk yaslardan beri hemen hemen her sey yasakti bana. Arkadasin dogum gunune diger arkadaslarim gidemezdi cunku evleri cok uzakti (yuruyerek yarim saat, otobusle 5-6 dakika). Tum arkadaslarim giderdi, ben gidemezdim; izin vermezdi. Arkadaslarim da bu yuzden benimle dalga gecerdi "Sen aslinda 5 yasindasin, evden cikamazsin, ihahaha" diye. Kucuk yasta hem annemi merak ettirmemek hem de arkadaslarin dalga gecmesini onlemek icin yalan soylemeye basladim. Yani, 30 dakika otedeki X sitesinde degil de, 10 dakika otedeki Y sitesinde oturdugunu soyledim dogum gunlerine giderken. O yuzden agirlik hissetmedim pek boyle basit konularda. Su anda da 75 yasinda zaten. Kendi dunyasinda mutlu olsun, bu yastan sonra dunyasini yikmamin anlami yok.

Olmuş olabilir. Olmamış da olabilir. Tam hatırlamıyorum şu an ama genelde bilirler.

Okulun uzadığını bir türlü söylemedim fakat yakın zamanda söyleyeceğim onun dışında ise genelde her şeyi anlatmasam da, özellikle bir şey gizlemem.

Eğitimle ilgili olmadı.
Özel hayatımla ilgili de özellikle gizlemediğim ama bilmedikleri ufak tefek şeyler vardır.

Normalde tuvalete gitsem haber veririm, ailemle paylaşırım ama birkaç şeyde haberlerinin olmadığı şeyler elbette var. Mesela üniversite okurken son iki senemi evde geçirdim. Bir tek annem bildi bunu. Sonra arkadaşlarımın bildiği ama ailemin bilse büyük ihtimalle çok çok büyük hayal kırıklığına uğrayacağı şeyler de var. İşin açıkçası yaptığım şeylerden zerre pişmanlık duymuyorum ama ailemi üzmektense bilmemeleri çok daha iyi.

bilmeleri gerekmeyen şeyleri bilmiyorlar. her şeyi bilmeleri gerekmiyor, romantizme gerek yok.

eğitim hayatımla ilgili bir şeyler gizlemedim,takdir teşekkür de aldığım oldu,10 zayıflı karne getirdiğimde,üniversitede zaten sana not,sınav soracak halimiz yok dediler, bende sene kaybetmedim gerçi ancak özel hayatımı değil de kendimi anlatmamaya başladım büyüdükçe çünkü aramızdaki uçurum baya büyüdü,onlar bana yaklaşamaz biliyorum bende onlar üzülmesin diye bazı düşüncelerimi anlatmıyorum fakat zorlanmaya başlamadım değil!

bilmeleri gerekip de gizlediğim tek şey var sanırım. onu da onların iyiliği, biraz da kendi rahatım için "şimdilik" saklıyorum. Her şeyi bilmeleri gerekmiyor zaten.

Maalesef mi demeliyim hep doğruyu söyledim. Annem çok takipçiydi zaten. Dersler kousunda da diğer konularda da. Bu sebeple lisede sadece 1,5 sene bir erkek arkadaşım oldu (bu arada birkaç yalan söylemiş olabilirim "arkadaşlarla çıktık" gibi iki başımıza çıktığımız halde. Evlenmeden önce de çok kısa bir flört dönemi yaşadım, yine baskılar yüzünde. Ben şanslıydım ki nokta atışı yapmışım. Yoksa çekilir gibi değil bu baskı. Seneler sonra (ablam bekar) ablama "isteyen yapardı" gibi bir laf söylemişti.
Nu içinde yatsın, çok özlüyorum, ama bu tartışmalarımızı değil.

Çok var ya, olması da gerek bence her şeyi niye bilsinler ki?

Bazı şeyleri sırf üzülmesinler diye söylemiyorum. Bilmemelerinin onlara veya bana bir zararı yok. Ama bilirseler ben bir sürü dırdırla, onlar da yersiz kaygılarla meşgul olacaklar.

Çok iyi bir yalancı değilim, bazılarını bilmiyormuş gibi yapıyor da olabilirler ama böyle iyi bence.

hayatımın %97sinden haberleri yok.

geri kalan %3 de onlarla geçirdiğim mecburi zamana tekabül ediyor. eylül ayında bu oranda bir artış gözleniyor tabii.

Yalan söylemek kitabımda yok.

Ali Şeriati kitaplarinda çokça Ali' den ve felsefesinden söz eder. Ben dine karşı din ve dinler tarihi I kitaplarini şimdilik okuyabildim ama her iki kitapta da sorunuza cevap olacak şeyler okudum.

Ali şeriati'nin Ali isminde bir kitabı da var.

Hazreti Ali hem sünniler için hem Şiiler için hem de Alevi-Bektaşiler için önemli bir figür olduğu için, onun hakkında yazılmış sekuler bir kitap bulabilmen zor görünüyor. Nahcü'l- Belaga onun vefatından yaklaşık bir asır sonra, soyundan gelenler tarafindan derlenmiştir ve Hazreti Ali'nin sohbetlerini, vaazlarını içerir.
Onun dışında Hazreti Ali cesaret ve bilgide öne çıkmasıyla, hakkında efsanevi denilebilecek bir literatür oluşmuştur. Hazreti Ali cenkleri bunun en önemli göstergesidir. Yine, Şiiler kendi gulat gelenekleri nedeniyle bambaşka bir Ali (k.v) figürü ortaya çıkarmışlardır.

Diğer yandan, Hazreti Ali birçok tarikat için kurucu babadır. O nedenle onlar da çok kıymet vermistir.

Benim tavsiyem bunların hepsinden birer ikişer ornek kitap karıştırarak Hazreti Ali'yi anlamaya çalışmak.

İlahiyatcilarin kaleme aldığı akademik metinler bu efsanevi unsurlardan arındırılmıştır. Onlara da bakabilirsiniz.Mehmet Azimli'nin Dört Halifeyi Farklı Okumak serisi olabilir.

Beyan yayınlarına sorabilirsin. Islam tarihî ve kişilikleri hakkında iyi kitaplar basıyorlar. Kitap seçiminde yardımcı oluyorlar.

Cok feci zor bir soru ama kısır demek istiyorum emin olmadan:/

Mercimek köftesi hiç sevmem kısır çok severim benim için kolay bi seçim oldu

İkisine karşı da hislerim yoğun ama sanırım kısır demek zorundayım

ikisini de severim birini bir daha yiyemeyeceksin deseler kısırı eler mercimek köftesiyle devam ederim.

mercimek köftesi ama soru menemenden kolay.

mercimek köftesi bence de alır ama daha çekişmeli soru bence içli köftenin haşlama mı kızartma mı olacağı yönünde (haşlama+1).

kısır
daha bugün yedim

İkisi de iç'in önünde diz çöküp tövbe eder.
borektarifi.com

Kısır ama sulu kısır ısırganla yenilen
Gerçi kuru kosor da seviom

tabii ki kısır.

Kısır ama mercimek köftesi de mükemmel bir şey aslında.

Mercimek köftesi

Mercimek köftesi çok sık yediğim bi şey değil, severim olunca ama alışık değilim yani.

Kısır çok severim.

Çok kolay soru cevap kısır

ikisi de leş gibi kokan iğrenç şeyler ama illa tercih etmek zorunda kalsaydım kısır derdim sanırım.

İkisini de hiç sevmem. Kerhen kısır diyorum.

Kısır.
Mercimek köftesini samimi bulmuyorum. Karaktersiz bir şey.

10 yıl yemesem aklıma gelmeyecek şeyler. yine de mercimek köftesi bir adım önde. yanında ayran olduğu müddetçe.

limon ve nar eksisi yoksa ikisi de degil.

Kısır.

(Menemen soğansız, içli köfte haşlama)

Mercimek koftesi.
Kisir sey gibi, salcali guvercin yemi.

Zor soru. Bir vegan olarak ikisini de buldugumda yerim.

Ben masada biraz ugrastiran seyleri daha cok seviyorum. Direkt tencereden aktarmayacaksin da mesela, kendin kombinleyeceksin falan. Mercimek koftesi yemek bu nedenle daha zevkli.

Genelde kanepe diyor ecnebiler.
Bence mercimek köftesi. Ya da çiğ köfte. Sıkımlık olanlardan.
Ya da sigara boreği.

Mitite köfte
Tatlı ve tuzlu kanepeler
Mini sigara böreği
Limon soslu havuç ve salatalık çubukları
Baharatlı patates topları
Mozeralla peynirli ve taze fesleğenli domates dilimleri

Valla karşı tarafa, söyleyiş tarzına ve mevzu bahis konuya göre değişiyor. Ama genelde hakliysa "aa evet öyle olabilir" ya da "olsun ben seviyorum " şeklinde tepki veriyorum .

normalde ailem dışında herhangi bir şeyi körü körüne savunmam. bu bahsettiğin türde durumlarda eleştiriş şeklini izliyorum. eğer eleştirisi hakikaten mantıklı ise kulak kabartıp dinliyorum hatta ateşler nitelikte bir iki karşıt laf atıyorum, vizyonum genişliyor.
ama kulaktan duyma bilgiyle öten birisine karşı tavrım tamamen o anki ruh halime göre yersiz eleştiriyi yerlere çarpmak ile sakinliğimi koruyup konuşmamak arasında değişiyor.

@amaranta +1

Eleştiri var eleştiri var. Fikrini beyan ediyorsa Eyv ama saldırma amaçlı yapıyorsa ben de saldırırım

Salaklığın daniskası aslında ama evet genellikle insanları kötü etkileyebiliyor, fazlaca özdeşleştiğimizden ötürü sevdiğimiz şeylerle.
Misal benim oyun konsolu koleksiyonum var sayısını bilmediğim kadar oyunum ve klasik konsolum var artık kişiliğimin bir parçası. Hayatımda fiziksel olarak da bilişsel olarak da epey bir emek vermişim bu konuya, gelip de direkt olarak yav 30 yaşında oyun mu oynanır diyenleri mevzuyu zaten hiç anlamadıklarından ötürü hiç takmıyorum da az çok kültürü bilen birisi retro oyun ile meşgul olmanın fena halde vakit kaybı olduğunu söylediğinde ister istemez direkt olarak bana da değdirmiş oluyor ve alınıyorum elbette.

Genelde insanlar ayrılık yaşadığı konularda anlaşamıyorlar. Anlaşmazlık esnasında karşındakinin mantığını anlayıp katılmamak yerine genellikle yekün olarak karşı çıktığımız için (çıktıkları için) salakça durumlarda kalabiliyoruz zaman zaman. Örneğin X seven ve sevmeyen iki insanın birbirine argümanlarını sunduktan sonra sakin bir şekilde evet anladık birbirimizi dediği çok az yaşanıyor.

Sanırım bu sebeple de ortak ilgi alanı ve zevkler arıyoruz sosyal hayatımızda, anlaşmanın çok bi yolu yok bari aynı şeyleri sevelim de tatsızlık çıkmasın diye :)

ben sevdiğim şeylerin eleştirilmesine bayılırım ama her zaman çaktırmam; gevşek görünüyorsun bir noktadan sonra.
kendi içinde mantıklı bir argüman ile eleştiriyorsa kişi, anlatmasını isterim sebeplerini, ufuk açıcı olabiliyor. saçma salak bir şekilde savunuyorsa "sen ne anlarsın tırrek" diyip geçiyorum.

Amaranta + 1

Eleştiriye bağlı. Yakın arkadaşımsa “Tövbe de de çarpılma” ya da “Öyle deme, gölgelerin gücüne gider” diye dalga geçerim.
karikaturistan.files.wordpress.com
Tanıdık biri değilse de “Niye ya, bence güzel”, “Olsun, ben seviyorum” derim.

çok kişisel alıp savunmaya geçerim.

sırf bu yüzden tavsiye vermez oldum. çünkü o filmle, kitapla, oyunla benim kurduğum ilişki farklı oluyor bu duygu durumuna yakın olmayacak kişilerle paylaşmam.

"x'i sevenler geri zekalıdır, embesildir, vay efendim armuttur" demediği müddetçe saygı duyarım. ben seviyorum der geçerim.

Sevdiğim/ anlaştığım biriyse zaten doğal şekilde "aaa ben çok severim mesela" diyip sevdiğim taraflarını anlatıyorum.
Diğer türlü birine anlatmak için zaman& çaba harcamıyorum. He he diyip geçiyorum umrumda olmuyor..

Pek etkilenmiyorum ben. Ama mantiksiz bir yaklasimla elestirmisse o zaman gicik olurum ve savunmaya gecerim.
Sevdigim şeyleri sahiplenmem fazla, elestrildi diye tehdit olarak algilamam.

açıkçası söyleyiş tarzı ve söylediklerine bağlı değişir ama genelde umurumda olmaz ne söylediği zevkler ve renkler derim. Söyledikleri ve tarzı o insanın zeka durumu hakkında bilgi sahibi yapar sadece.

"ayrılmanın daha mantıklı göründüğü durumlar için."
Ayrilmak daha mantikliysa bitmeli. Mantık sizi hayata bağlar

ayrılmanın mantıklı göründüğü anda ilişki bitiyor bende. anlattığın şartlar ise hakikaten mantıklı bence.

sanırım bu yüzden hiç uzun süren düzgün bir ilişkim yok. hea pişman mıyım? ofkors no

"Acaba" diye düşünme aşamasına geçildiğinde benim için bitiyor kafada. Sonra tamamen de bitiyor zaten. Bunu söyleyebilirim.

seviyorduk birbirimizi, sevmenin yetmediğini biliyorum ama gerizekalı olduğum için devam ettirdim. ilk defa mantığımı değil duygularımı dinledim. kafamı şeyedeyim, çok büyük hataydı. ha o niye benden de fazla ısrarla devam ettirdi hala anlamıyorum.
cevap: iradesiz olmak, mantığı devre dışı bırakıp duygulara göre karar vermek

ben de hep iç sesimi dinleyerek hareket ederim, yapmamalı mi :(

yapma. sakın yapma.

geçerli bi sebep yok. mutsuzluk veriyorsa herkes yoluna bakmalı.

ayrılmak daha mantıklı olduğu halde devam ettirmeye yöneltecek sebepler arıyorsam mazohistimdir, bence.

Hay Mantık tepenizden baksın arkadaşlar :)

Bence bi şans daha verin.
Sevgi bitmeden her zaman umut vardır.
Sevgi bittiği anda her şey biter.

Gerçek manada “anlamını” koruyan ve ilişkiyi sonsuzlaştırma gücüne sahip tek şey gerçek sevgidir.

Diğer türlü her ihtimal ayrı bir enerji ve bedel ister gibi geliyor. Ve gerekli itici gücü muhtemelen dış kaynaklı olur muhtemelen. Orda da asıl soru sürdürülebilirlik?

mantıkla hareket etmedim şimdiye dek, bana göre değil ama artık mantığımı devreye sokmaliyim belki de.

@whatyougetiswhatyoudid bunu da defalarca yaptım, hep aynı noktaya ulaşıyoruz.

herkes mutsuzluk veriyorsa ayrıl demiş de ben sana net bişi diyim, mutlu değilsen ayrıl. uzatmaya gerek yok toparlanmıyor o ilişki.

Bazı insanların kötüsü bile iyidir.

Abuk bir soru, iliski kotu, karsimdaki tip sorunlu, hayat sartlari kotu vs iyi gitmesi icin bir sebep yokken bu neyin zoru yav? Erkek mi yok dunyada?

Karşımda tam olarak anlattığın gibi, hatta daha da beteri bir insan vardı. En sonunda hiçbir şey beni böyle bir insan uğruna ilişki sürdürmeye zorlayamadı ve bitti. Yemin ederim üzerimden yük kalktı, kendime geldim.

Yakin zamanda benzer bir sey yasayip, mantigini dinleyip ayrilmis biri olarak @whatyougetiswhatyoudid +1 diyorum. Sevgi bitmeden iliskiyi bitirirsen yasayacagin pismanlik muazzam olacak. Surec boyle giderse zaten sevgin de bitecek. Sevgin bitene kadar bekle derim.

Sevgi, saygı, beraber geçirilen kaliteli zamanların varlığı, iletişimin verimli olması, ortak bir gelecek görebiliyor olmam, yoksa gereksiz bir duygusal yük, uzatmak anlamsız.

The fall.

Before serisi

amelie

Godfather 1-2
Matrix
One Flew Over the Cuckoo's Nest
Dogville

Kesinlikle la meglio gioventú, Bi 6 saat daha izlerdim. Bir de before serisi.

Goodfellas.

Seri olarak Matrix'in bitmesini istemezdim. Aynı kadro, aynı muhabbetler, aynı atmosfer sonsuza kadar olsa izlerdim. Şu dünyada iki yapım seviyorum; bir matrix serisi, iki Witcher serisi.

youth
www.imdb.com

Spoiler okuyunca benim tadım ve hevesim kaçıyor. O yüzden ben bitirdikten sonra yorum ve değerlendirmeleri okuyorum.

Kitabı okuduktan sonra o kitapla ilgili şeyler okumak daha tatlı bence.

Şahsen hiç önceden değerlendirme okumak gelmedi aklıma. Aksine merak edip kitaba dalıyorum

ben kitabı okuduktan sonra bakıyorum, daha iyi oluyor bence.

Bazı kitapların arka kapak yazıları bile çok tehlikeli olabiliyor spoiler konusunda. Keza önsözlerde öyle.
Ben okumayı tercih etmiyorum. Okurken satırlar üzerinde duraksayıp düşünmek daha çok hoşuma gidiyor. Sonra incelemeleri okuduğumda fark etmediğim yerleri de görmüş oluyorum.
Metinlerarasılık yönteminin kullanıldığı kitaplarda, okuduğum kitabın diğer eserlerle olan ilgisini keşfedersem ayrı bir zevk alıyorum. Ya da bu öge bulunmaksızın başka bir kitapla bağlantı kurmak da beni mutlu ediyor. Tabi bu hemen olacak bir şey değil.
Suna da değineyim, bir karakterin kitabın sonunda intihar edeceğinizi öğrendiğinizde, kitabı okurken o karakteri intihara götüren adımlara daha çok dikkat edersiniz sadece ya da yaptığı her şeyi "Zaten intihar edecek o yüzden yapıyor."a başlıyorsunuz.
Ben zaten kitapların nasıl bittiğine, şaşırtıcı olaylara odaklanmak yerine çok karakter ve ruh tahlillerine, dönemin sosyal ve politik eleştirilerine dayanan bir okuma yapmaktan daha çok zevk alıyorum.
Dediğinizi özellikle polisiye, fantastik ve macera romanları için tavsiye etmem çünkü okumanızın pek bir anlamı kalmaz.

Okumak iptiladır :)

Son yıllarda trend haline gelen yazarlara önsöz yazdırma, kitapla ilgili görseller, bilgiler verme kısmını bile es geçip zihnimde pozitif ya da negatif, karakterle ilgili iyi ya da kötü bir önyargı bile oluşturmak istemiyorum.

black holes in the sky'a katılıyorum. ben genelde herhangi bir şey okumam kitap ile ilgili, örneğin; ithaki yayınlarının bilim kurgu serisinin arka kapak yazılarını yüreği olan okusun, kitabın gizlerini kaldırdığı bile oluyor. en iyisi kitabın yazarı üzerinden gitmek ya da güvenilir arkadaş tavsiyeleri.

Ben de kitap bittikten sonra okuyorum kitaba dair her şeyi.

önce kitabı oku.

Yukarıdakilerin hepsine +1

Ben önsözü, kitap arkası yazıları bile kitap bittikten sonra okuyorum. İki ana sebebi var:
1. Bizim yayıncılar bile spoiler konusunda hiç hassas değil. "... Bütün bunlar olurken X'in ölmesi..." gibi bir cümle koyabiliyorlar. Bu da ister istemez kitaptan alınacak tadı, heyecanı öldürüyor.
2. Kitabı okumadan önce araştırmaları (inceleme yazısı, eleştiri ya da yazarın kendi düşüncelerinin edebi eserlerine etkisi gibi) okumak okuyucuyu şartlandırıyor. "Bak, bunun anlamı budur, bu yüzden bunu bilerek oku." diyor ve kitaba farklı pencereden bakmana da doğrudan engel oluyor. Hazıra konmana sebep oluyor vs.


Bu iki ana sebepten ötürü önsözleri, okuyucu ve eleştirmen yorumlarını hep en son okurum.

İyi ki doğmuşsun. Mutlu sağlıklı huzurlu ve başarılı bir yaş olmasıni dilerim.
Hediyen: m.youtube.com

Dgko.

Yaa İyi ki doğdun şapşiikk ! :))

Mutlu yaşlar dilerim, her şey gönlünce olsun.

İyi ki doğdun geçen trombosit vermiştim. Öpüyorm.

Tarafların birliktelikte ne aradığı ile ilgili. Bunun bireylerin yaşları, sosyal ve ekonomik durumlarla da alakası var. Yüzeysel özellikler olsa olsa sadece bir ön-şart olabilir, sadece ön-şartlarla yürüyen ilişkiler ve ve hatta eviliklikler patır patır dökülüyor. Dalganın geldiği yere kumdan bir kale yapmak gibi.

erkeğim, fiziğini suratını beğendiğim bi kızı reddettiğim oldu. kafa olarak çok açmamıştşı beni. sırf fiziksel olarak güzel bulduğum için beraber olduğum biri olmadı hiç hayatımda. tek gecelik mevzularda bile öncesindeki muhabbet önemli benim için. galiba bu yüzden çok fazla tek gecelik ilişkim olmuyor :D

@acetaminophen benim kastettiğim zaten sosyoekonomik durumdan bağımsız olarak genellenebilir şekilde böyle bir gerçek olması. Yaş olarak 22-35 yaş arası genç erişkinler diyebiliriz
@reavelyn aslında bunu da kastetmiyorum, yani beğendiğim bir kız değil de çok beğendiğim bir kız diyelim. Buradaki güzellik ölçütüm çarpıcı bir güzellik şeklinde. Zaten bahsi geçen diğer kızlar birçok insanın beğeneceği kızlar.

@tolkien hayranı böyle hiç eğlenceli olmuyo ama sen de ne düşündüğünü yaz ki konuşalım tartışalım

@nobody kız çorba da yapacak bir kız :D tek dezavantajı ortalama zeka ve muhabbet. Yani karşısındaki insan bariz daha zeki ve komik biri

haklısın ve öyle. ben erkek halimle bile aşırı çirkin ucube erkeklerle takılmaktan kaçınıyorum. hayatın her alanında her cinsiyet için geçerli bu dediğin.

Birkaç kere bu muhabbet aramızda geçti. Güzel/yakışıklı ama aptal biriyle sevgili olur musun diye soruldu. Ortamdaki herkes okumuş kültürlü insanlardı. Kızlar net hayır dediler. Erkeklerden birisi tabi olurum niye olmayayım dedi. Diğeri çekimser kaldı.

Bir arkadaşa o kızla nasıl çıktın diye sorulduğunda hormonlarının esiri olduğunu, beynin iptal olduğunu, testisleri aldırmanın kesin çözüm olduğunu filan söylemişti. Hakikaten iptal demek ki.

Evet erkekler için görsellik çok önemli. Çok çirkin bir erkek bile birini bulabilirken çirkin bir kadının şansı yok gibi. Onu geçiyorum, ortalama ve üstü için kızların şansı kişilikle orantılı oluyor. Dünya güzeli de olsa gerizekalı bir kızsa erkek sadece sevişmek ister onunla uzun süreli bir birliktelik düşünmez. Hemen hemen her erkek bu konuda hemfikirdir dünya güzeli gerizekalı kızla olacağına ortalama yüz güzelliğinde kişiliğine uyan bir kız olmalı.

Doğru mu anladım bilmiyorum ama demek istediğin bu mu?
Erkekler için:
Ortalama üstü güzellikte bir kadin varsın ortalama alti bilgi/kültür/ahlak düzeyinde olsun?
Buysa evet katılıyorum.

Etrafımda gerçekten çok bilgili kültürlü ve düzgun olup ortalamanin altinda bir guzelliği olan neredeyse birçok kadın arkadaşlarim yalnız.
Ekşi sözlukten bir erkek arkadaş aynen şöyle bir şey demişti:
Benden bilgili kültürlü kiz istemem, güzel olsun ve salak olmasin yeter.
Yani onun icin bir kizla birlikte olmanin tek kriteri kizin salak olmamasi ve güzel olmasiydi.
İşin aci tarafı kendisinin ortalama alti bilgi/kültürve ahlak seviyesinde olduğunun farkinda olmamasiydi.

Çok sığ düşünüyorsun sahiden, o kadar basit değil. Güzellik çok önemli değil daha çok başa bela, eli yüzü düzgün olmak daha çok prim yapar ciddi ilişkilerde. Çoğu erkek özgüvensiz çünkü. Bu kız beni aldatır mı çok talibi vardır diye düşünüyor tipik Ortadoğu kafası.

Ayrıca erkekler fazla kafası çalışan kadın sevmez, kafası çalışan kadını uyutamazsın. Sorgular yani, her konuda sadece kıskançlık bazında düşünme bunu.

Çok güzel, kültürlü, kariyerli, espirili arkadaşlarım var. Yaşları 30 ve üstü hala bekarlar, ne fuckbodyleri ne de uzun süreli ilişkileri oldu. Asılan çok kişi oluyor ama hiçbiri ciddi gözle bakmıyor, hoşlandıkları erkekler genelde 45 lik hanımefendileri ya da daha küçük 25 yaşlarındakileri tercih ediyorlar.

@perfectum aslında benim söylediğim tüm erkekler çok güzel kızlarla sevgili olmak isterler değil, çok güzel kızlar istedikleri herkesle sevgili olabilirler şeklinde. Sonuçta çok güzel bi kız bahsettiğin gibi özgüven problemli birini zaten tercih etmeyeceği için böyle bir ihtimal söz konusu olmuyo yani

@pastörizesüt "çok güzel kızlar istedikleri herkesle sevgili olabilirler" Böyle bir şey yok. Aşırı yanlış düşünüyorsun. Güzellik erkeğin skini kaldırır, sevgililik ayrı bir müessese.

"Sonuçta çok güzel bi kız bahsettiğin gibi özgüven problemli birini zaten tercih etmeyeceği için böyle bir ihtimal söz konusu olmuyo"

Ben sana adam özgüvensiz demedim farkındaysan. Adam çok özgüvenli olabilir ama bilinçaltı söylediğim şekilde çalışabilir ki genelde öyledir.

Üzülünce midem bulanmıyor.

Ohoo hem de nasıl. Kusarım da hatta. Valla sık olan bir şey değil olunca da o an derdim mide bulantısı olmuyor zaten

Sinirle karışıksa evet. Canım hiçbir şey yemek istemez ayrıca

Evet, stres mideye vurur zaten cok anormal bir durum degil sanirim. Bende mide bulantisinin ustune, istahsizlik da yapiyor.

Bknz:Vagus siniri

Evet bir dönem ben de çok şık yaşadım bu durumu. Özellikle endişem varsa bir konu hakkında kusuyorum da maalesef. Kafada bitirmediğiniz sürece bitmez. Mideniz bulandığında kusun gitsin, rahatlarsınız.

@acemi, hahah yok valla bu konuda en vahşi kapitalist şirketten daha vahşi bir proleterim; kılım kıpırdamaz yamyamlar için. üzülme konusu başka ama o iş değiştirme mevzusunun kararsızlığı da var üst üste gelenler içinde. yarın gidince biraz saçmalayayım en iyisi, beğenmesinler beni.

Bende midede ağrı ve yanma oluyor genelde birseye üzülürsem veya strea yaparsam.

Nö

Evet. Çözümü de yok gibi. Gamsız insanlara imreniyorum

Çok üzüldüğüm durumlarda, ani ve büyük üzüntüde ilk tepkim mide bulantısı.

Evet. Yemek bile yiyemem. O sorun bitmedikçe çözülmez.

Midem ağrır evet

çok üzülürsem kusarım bile.

Benim de bulanıyor.

İş, sosyal ilişkiler, planlar aynı anda boka sarınca iştahım kaçıyor, yediğim yemekten tat alamıyorum. Elimden bir şey gelmiyor, kafamı dağıtıyorum veya spora veriyorum kendimi bir nebze daha iyi hissediyorum.

Yemek yiyemem, iştah gider kendimi zorlarsam kusacak gibi olurum :(

Yok midemi etkilemez hicbir sekilde. Istahim kacar ama bulanti, agri falan olmaz midede.

Çok üzüldüğüm içinden çıkamadığım durumlarda mideme bir yumruk iniyor, evet.
Açık havada yürü, yapabiliyorsan koş. İnanıyorsan namaz kıl. Meditasyon yap. Nefes egzersizi filan iyi geliyor.

Hayır. Çok çok üzgün olduğumda iştahım kesilir ama hayatımda birkaç kere oldu öyle. Biraz gamsızım da. Neyse. Çık yürüyüş yap +1, mümkünse deniz kenarında yürü. Hatta yüzmek de iyi gelir.
İlave: durum geçene kadar alkol de almamanı öneririm.

En işe yarayacak şeyi unutmuşum. Kedi sev. Kucağına otursun yayılsın, mest olsun, purrlasın, üzüntü müzüntü kalmaz.

Yok heyecanlanınca ya da aşırı mutluysam bulanır sadece.

sinir stres mide bulantısı yapar. hassas insanlarda daha çok görülür.
çocuklar duymasında selami panik yapınca kusacak gibi olurdu hatırlarsanız :)

Üzülünce midem bulanıyor.

Benim midem yanıyor.

Açsam odaklanamıyorum. Önce yemek. Sonra cayimi alıp işime geçiyorum.

mevzu içerisinde procrastination yoksa acıktığın zaman yemek gayet normal.

işe odaklandığımda aç olduğum aklıma gelmiyor. yemek yemeyi seven biriyim, o yüzden bu fırsatı dinlenme ve rahatlama için kullanmayı tercih ederim. bu nedenle eğer mümkünse önce işi bitirmeye veya kolaylamaya çalışıyorum. yani çalışırken beynim sürekli "yemek ye amk çocuğu geberdik" sinyali göndermiyorsa, beynim durma noktasına gelmemişse yemek için ara vermem. iş bittikten veya bitme noktasına geldikten sonra yemek daha güzel. kafam rahat, geniş geniş yerim mis.

Aç ayı oynamaz. Zaten odağım da işten yemeğe kaymışsa o devam ettiğim işten hayır gelmez.

Odaklanırsam açlığı hissetmiyorum +1

Açlık hissetsem bile işi bitirmeye öncelik veririm. Ama çok uzayacak bir işse ve her halükarda bölünecekse yemeği aradan çıkarıp devam ederim.

gerçekten önemli bir işse 4-5 saat aç kaldığım olmuştur. ama ekibi çalıştırıyorsam yemek saati 12 ise en geç 12:30 civarı bir yemek ısmarlar 10 dk'da ofiste onları yer ve sigara molası bile vermeden devam ederiz. çünkü sorumluluk bunu gerektirir.
not: madalya vermiyorlar ama ben böyle çalışırım.

"Dur su isi bitirip yiyeyim" derim. Cok acken bile kalkip yemek yerken aklim orada kaliyor, yemegin tadini anlamiyorum. Genelde ise findik fistikla calisirken acligi gecistirip is bitince yemegi tercih ederim. Keza yogunluktan ogleden sonra 4 gibi kahvalti yaptigim ve tuvalete gittigim cok olmustur.

yemek saatim belli ve şaşmıyor, o yüzden midem trompet çalsa bile yemiyorum; hele ki bir işe odaklandıysam hiç.

gelgelelim yemek saatim belli olduğu için acıkma dönemlerim de belli oluyor; o zamanlara önemli iş bırakmıyorum. yemek yemekten önceki, dahili ve sonraki belirli bir dönem kutsal bir dönem ve şovu başka bir şey çalamaz.

açlığa ve uykusuzluğa asla tahammül edemem. işim acil olsun olmasın, açsam gider yerim.

is bitmeden birakmam. aclik benim icin cok onemli degil. aciktiktan sonra 3-4 saat sonra da yiyebilirim. iki uc saat ac kalsam olmem ya. elimde olmayan sebeplerden oturu iki gun araliksiz oruc tutmuslugum bile var

evde ne var ne yok ki?
ben canım tatlı istediğinde şerbetli tatlı yemeden duramıyorum evde kemalpaşa yada ekmek tatlısı falan varsa paket halinde onların zerine şerbet döküp kısa sürede ttalı elde edilebilir.

youtube'da çakal lezzetler kanalına bir göz atın. evdeki malzemelere uygun bir şeyler vardır mutlaka.

mikrodalgada kek olaylarına bakın 5 dk sürüyor.

Etimekler tepsiye iki kat halinde dizilir. Şerbet kaynatılıp üstüne dökülür. Soğuyunca krem şanti hazırlanıp üstüne sürülür. Sarılıp dondurucuda bekletilir. Çıkarılıp kesilerek servis edilir. Afiyet olsun. (Anlatınca pek kısa sürmüyor gibi göründü ama bi ara çok sık yapıyordum.)

Pudingli bisküvili pasta: Petit-beurre bisküvi, puding, süt. Puding pişirilir, bisküviler dik duracak şekilde birbirine pudigle yapıştırılıp baton pasta gibi görünene kadar sıra uzatılır. Tabi önce tepsinin zeminine de biraz puding sürülmeli ki bisküviler durabilsin. En son puding bisküvi pastanın üzerine boca edilerek komple pudigle kaplı görünüm oluşturulur. Pasta dolapta soğumaya alınır. Soğuyunca düz değil de, verev (çapraz) şekilde kesilip şekilli dilimler elde edilir.

İrmik tatlısı.

7 çorba kaşığı irmik
14 çorba kaşığı şeker
1 kg süt
1 paket vanilya
İsteğe bağlı kaynarken çok az margarin atın. Yarısını kaba dökün araya tarçın serpin, geri kalanı da üstüne dökün. Buzdolabına atın, soğuyunca enfes oluyor.

Reçelli yoğurt.
Yogurda çilek ya da visne reçeli ekleyin varsa biskuvi parçalayin uzerine.

@amaranta ‘nın dediğine ekliyorum: ballı yoğurt: kaseye bal konur ve üst katına yoğurt eklenir. Dolapta soğutulur. Çıkarılıp yenir.

Makulce evet hayır.

Evet. Son görülme de açık.

evet.

son görülme kapalı.

ek bilgi verdim, iki tik isterim.

Değil, son görülme de açık değil.
Keşke mümkün olsa da çevirim içi olduğumu da gizleyebilsem.

Evet

Evet hepsi açık.

Açık.

evet

Evet. Ben kendim de bilmek istiyorum karşıdakinin mesajımı okuyup okumadığını. Benimkini bilmelerinin de sakıncası yok.

Evet

evet.

evet

Hayır, hatta mutekebbir +1.
Özel hayatıma müdahale hissediyorum böyle şeyleri, hiç gereği yok.

Hayır.
Bazen insanlarla mesajlarını okuduğum yazışmak istemediğim oluyor, canım o an istemiyor mesela. Mavi tik ve son görülme açık olunca bir sürü laf ediyorlar her an herkesle konuşmak zorundaymışım gibi.

Evet,son görülme de açık. Annemle babamı takip ediyorum ordan. Telefona cevap vermezlerse son görülmeye bakıp ona göre panik olup olmayacağıma karar veriyorum. (Aşırı ek bilgi içerir.)

evet, çünkü ben de görmek istiyorum mesajımın okunup okunmadığını. son görülmem kapalı ama. ben bakmıyorum madem kimse de benimkine bakmasın. -_-

Açık

Tik evet,
Son görülme hayır

Hayır hepsi kapalı.

evet.

Mavi tik acik
Son gorulme kapali

Mavi tık, son görülme hepsi açık.
Sadece profil fotoğrafımı rehberimde olmayanlar göremeyecek şekilde gizlilik ayarlarımı yaptım. hepsi bu.

Son görülme ve okundu bilgisi kapalı, hakkımda kısmı da hiç kimse.
Cevap verme zorunluluğu hissetmemek için kapattım.

hayır

Evet.

Kapali

hayır.

Makulce evet hayır.

senin tikini istemiyorum. tikini al basina cal.

evet.

tik kalsın, sorun değil.

Hepsi açık

son görülme kapalı, tik açık.

"görüldü atma" muhabbeti yapan birisi olursa (ki çok şükür genelde olmuyor) ağzına vuruyorum iki tane. "ne yazdığını okuyorum ama müsait değilsem cevap vermiyorum, müsait olduğumda yazıyorum" diyorum. birisi benim yazdığımı okuduğu halde cevap vermemişse de aynı sebepten dolayı bozulmam. böyle saçmasapan şeylere takılan insanlarla iletişim kurmak eziyet.

evet. kapatilabildigini bilmiyordum

Normalde açıldı, bugün kiz ark ile tartışınca kapattım

Ne son görülme ne de mavi tık ikisi de açık değil.

Açıktı hepsi. Şimdi kapattım görülmeyi

Değil.

Son görülme, mavi tik cart curt hepsi kapalı.

Benim son görülmem kapalı ama mavi tikim açık. Bi ara gizlemiştim ama insanlar yazdıklarımızı görmüyosun diyip aramaya başladıkları için mecbur açtım onu

mavi tik açık songörülme kapalı

hayır

yedeksin

geç klübeye

Bence boşverin ilgilenmiyor. Sizi yedeğe almış olma ihtimali yüksek.

Erasmusa giden Türk genci +1 malesef...

Tamam da orda bir şey yaptıysa bile şu an onlar yok?? Ben anlamadım cidden ne yapmaya çalıştığı açık demişsiniz ama. Orda olsa anlicam ama erasmustayken bile ben yazmıyordum her gün kendisi yazıyodu.

o veya bu nedenle sana eskisi kadar ilgisi kalmamış. ya yedekte bekletiyor ya da ilgisinin kalmadığını söyleyecek cesareti yok.

Yazmayı kes
O zaman ilgisini çekersin denyonun

Erasmustan dönünce nerdeyim ne yapıyorum amk kafasinda geziyorsun bir kaç ay o durumda olabilir. Mesafe de varmış arada salla takılma

neyini anlamıyosun anlamadım eski ilgisi yok işte sana belki biriyle tanıştı, o zaman orada bir şey yaptı ama şimdi yok diyosun da nerden biliyosun ? illa uzakta biri olmayabilir türkiyeden edinmiştir hayatındaki kişiyi. iletişimi keserdim ben, beni istemeyeni ben hiç istemem.

gayet açık, net. bitmiş söyleyemiyor.

encrypted-tbn2.gstatic.com

Before sunrise tam aradığın film, sonra da 2 ve 3. filmleri izlersin.

www.imdb.com

dramı biraz ağır kaçabilir

500 Days of Summer. Bir de, dizi olarak, enteresan anlatımlı ve değişik bir eser olduğundan dolayı, The Affair.

Gerçi abd yapimi ama sira dışı diyorsanız:
m.imdb.com

Bin jip

sıra dışılıkta zirve harika aşk filmleri: eagle vs shark, buffalo '66. son olarak silver linings playbook da popüler bi film ama diğer saydıklarım kadar olmasa da sıra dışı ve başarılı bi aşk filmi bence.

Koyu akpli yurttan oda arkadaşım bir ara ziyaret günü ve saatlerinin olduğunu ve bunların netten randevu şeklinde alindigini demisti.

Haftaici mi sonu mu hatirlamiyorum ama ben gece girdim tuvalete cami tarafina polislerle muhabbet ettim falan tşşğa sardim iyce istiyosan gez dediler alakam olmadigi icin yanimdaki akpli elemana git hadi sen gez dedim gezdi

Batma tutma maliyet falan hiç bilmiyorum da izmirde öyle bir yer vardı baya da dolu oluyordu güzel fikir bence.

yürü kardeşim gerçekten iyi yapıyorsan durma gir işe yeter ki reklamını iyi yap

En azından başlarda evden yap sat bakalım. Zamanla geliştirirsin.

maalesef lezzetli olanın değil reklamlı olanın tutulduğu bir dönemdeyiz. en leş yiyecekler için bile milletin sıra beklediği günlerdeyiz. dolayısı ile önce reklam işine kafa yorman gerek. Instagram'dan mesela yardırman lazım. orada -sözde- gurme hesaplar var, onlarla iletişime geç, reklamını yapsınlar. böyle böyle devam et. tadını falan siktir et anlayacağın, reklama aban.

Benzerini sufle için (butik sufle durağı:) ) arada düşünüyorum etraf gaz veriyor ama bende o cesaret ve sermaye yok.
Arada kendimce düşünce benim aklima şu dezavantajlar geliyor haliyle cesaretim kiriliyor.
Yapacak kişi ben olacağım için malzemenin tazesini kovalamak gerek. Bunun için de güveneceğin bir eleman olmalı. Benim için misal yumurta, tereyağı ve bitterin iyisini sürekli olarak iyi olanından bulmak güç olur.

Sadece tatli değil yanina bir içecek de şart ki bu da başka bir eleman daha demek.
Dükkan, dekor, mini firin ekipmanlara filan hiç değinmiyorum.

İşin özü sermayeniz, vaktiniz ve cesaretiniz varsa açın durmayın.

Mutfak işi çok disiplinli bir iştir. Her zaman en iyi performans göstermeniz gerek.
140journous cafe ile ilgili bölümünü izleyin.
İşletmecilik tarafı işlerin zorlu kendi işini kurmuş bir insan olarak söylüyorum.
Evden yapıp satarak başlayabilirsin kendine güzel bir instagram hesabı oluştur. Reklam ver.
Reklam verirken belirli bir hedef kitle seç
Yaptığın ürünün iyi olduğunu göster satarsın.

İzmirde yaşamayan halimle izmirde böyle bir yer olduğunu ben bile duydum. Yeterince çabalarsan olmaması için hiçbir sebep yok. Biraz instagram reklam falan kas.

Portakallı varsa da gömmeyi isterim.

Eline sağlık :)
Neden olmasın? Şöyle bir örnek anlatayım. Müdürümün eşi çok güzel tiramisu yapar. Dünyanın en güzel tiramisusunu yaptığı konusunda iddialıdır. Birkaç ay önce "tiramisu yapıp kafelere numune bıraksam mı acaba olur mu ki" fikriyle işe girişti. Önce birkaç kafeye üçer beşer numune verdi. Bazılarından sipariş aldı. Başka kafelere de numune vermeye devam etti. Kısa zamanda bayağı sipariş alır oldu. Hatta bazı yerler vişneli, limonlu vs değişik versiyonlarını istemiş, onları da yapıyor. Yemeksepeti'nden de satışı var şimdi. En son kobilere hibe veriliyor ya öyle bir şeye başvuruyorlardı. Büyüttü işi kısa zamanda yani. Sen de böyle bir denemeyle başlayabilirsin belki hemen dükkan açmaktansa. Fikir vermesi için paylaştım.
Tutarsa bir dilim isterim.

istanbul’da bu tarz yerler cafelere veriyor......
sadece kahve satan (filtre kahve, americano ve.) yerlerle konuş, ilk zamanlar tanıtım fiyatı olarak uyguna ver. satılmayanların parasını isteme......

ve mutlaka masalarına cheesecake’imizi denemek ister misiniz? flyer’ı bastır ve bırak......

son olarak instagram sayfası aç......

Instagram dan yürü
Böylece batmazsın. Gelirin daha çok olur

yanında iyi çay ve kahve de verirsen neden olmasın

üniversiteli gençlerin takıldığı mekanlara yakın yere işini kurarsan iş yürüyebilir ama kayseri gibi bir yerde cheesecake'in tutabileceğini pek zannetmiyorum.

izmir konusuna gelirsek, bu tür dükkanlar yada cafeler alsancak'ın en merkezi konumlarında bulunan yerler. genelde "dış"ları oldukça janjanlı ve şirindir. instagramdan da reklamlarını çok iyi yapıyorlar. hatta medya ajansları ile çalıştıklarını duymuştum. izmirde çok fazla instagram üzerinden mekan gezen blogger olduğu için çok fazla kişiye ulaşarak bu tür yerlerin reklamlarını çok iyi yapıyorlar. Kayseride böyle insanlar var mı? instagram reklamlarına çok para gömmeniz ve elinizin açık olması lazım. sonra gerisi gelecektir.

öncelikle hali hazırda olan bir mekana cheesecake satmak için anlaş. bak bakalım müşteri dönüşleri ne oluyor, siparişleri yetiştirebiliyor musun, aynı kaliteyi tutturabiliyor musun? baktın iş güzel gidiyor kendi yerini açarsın.

Istanbul falan olsa tutardi ama kayseriyi bilemedim. Sonucta anadolu sehri. Universitesi var gerci ama kayseri diyince hamur isini guzel yapabilen insanlar geliyor aklima. Bu sebeple iyi dusunmek lazim. Kac kisi talep eder yeni tatlari?
Instagramdan baslamak en risksizi. Kentteki tadim festivalleri/ okullarin bahar senliklerine vs katilip kendinizi tanitabilirsiniz. Babyshower cilginligi veya internette butik kurabiye/yilbasi kurabiyesi vs temali hesaplar gibi calisabilirsiniz. Cafe acmak en son olacak is.

Asil Kayseri'de sahane cheeesecake yapan biryer olmadigi icin bu isin tutabilecegini düsünen bir ben miyim :D

Üniversiteye yakin kafelere numune birak, instagram'dan falan da kendi reklamini yaparsin.
Ufak Tefek Cinayetler dizisini izleyen ev kadinlari bile senin müsteri profilin olabilir :)

anam ne kadar ilgi görmüş :)

cafe tarzı bir yer düşünmüyorum zaten. 140journos un videosunu izlemiştim, bulunduğum semtte de dikiş tutturamayan onlarca cafenin batışına şahit olduğum için cafe olayına uzağım yazımda da belirttiğim gibi. instagram fikri oldukça mantıklı görünüyor. kayseri eski kayseri değil, son 2-3 yılda cafe vs konusunda korkunc bir patlama yaşıyor. evet bir izmir değil ama hani kayseri=yozgat diyemeyiz en azından. güveniyorum mantıkafalara :) işe girer de tutturursam herkese benden frambuazlı :) değerli fikirleriniz için çok tenks, bu kadar pozitif bir tepki beklemiyordum açıkçası

En fazla batarsin, daha kotusu olmaz. Dunyaya bir kere geliyorsun, dal.

bence kesinlikle kafelere ver. hatta önce böyle yap, tutup tutmadığına göre, kayseri'de bir çiskek rüzgarı estirirsen dükkan da açarsın. sırf çiskek yemeye giden insanı istanbul'da bile zor bulacağını düşünüyorum ya, neyse.

gülü seven kadın az
papatya gönder naif ve ucuz

kurban olayım gul gonderme
papatya

Ben kadın olarak genelde kaktüs, papatya ya da kır çiçeği tarzı şeyleri seviyorum. Ama bloom&fresh'in neredeyse bütün aranjmanlarını seviyorum. Çok doğal ve kaliteli tasarımlar yapıyorlar.

Şu çok hoş özellikle:

bloomandfresh.com

Ben de gül, zambak filan sevmem hiç. Sümbül, leylak, kır çiçekleri daha güzel. Ama muslugubozukhayrat +1 diyorum. Aranjman önemli.

orkideye hiçbirimiz hayır diyemeyiz :')

orkide, papatya.

dün benden teraryum istemişlerdi.

saksıda olsun mutlaka

Terrarium şahane bir şey beğenmeyen çok azdır. Görsel olarak çok hoş ben de hastasıyım ama maliyet olarak yüksek biraz. Uygun değilse papatya diyorum.
Papatya bence muhteşem bir şey hem ucuz hem de çok güzel yine sevmeyeni azdır diye düşünüyorum.

Gül kesinlikle gönderme +1

Orkide gönderme, orkide koyacak yer yok ofislerde, herkes orkide yolluyor. Papatya güzel.

yolla bi gerbera mis

gülü severim, gülde hiç sorun yok bence klişe diye sevilmiyor gibime geliyor, sade hoş bir aranjmanla klas durur. papatyaysa 2 güne solup gider, çok hoş bulmuyorum, ortasındaki sarılar dökülmeye başlıyor önce..
eşim genelde beyaz gül veya lisyantus alır bana.
lisyantus da mis gibi kokar ve genelde çok tomurcuklu olur vazoda da açmaya ve kokmaya devam eder.

Papatya.

Sevimli pembe şakayıklar, papatyalar, bol yeşilli otlar olmalı bence. Ben bunları pek seviyorum.

İlla gül olacaksa kırmızı gül olmasın da beyaz, pembe olabilir. Daha sade daha tatlı olur bence.

Valla ben musluk suyunu kullanıyorum.

Musluk suyu

musluk suyu? :(

Kalabak

Oo gelecegin potansiyel alzaymirlari. Javsu

İyi kahve, iyi su diye bir durum var.

Şu linkte açıklamışlar: www.baristainstitute.com

Kahveler.net'i inceliyorum da, çoğunlukla pınar madran ve sırma su tavsiye edilmiş. PH ve iletkenlik değeri etkiliymiş

kahveler.net

Çeşme suyu

kalabak +1

Arıtma kullanıyorum. Büyük kolaylık ve temizlik, öneririm.

arıtma kahve için tavsiye edilmiyordu, yerli yabancı baktığım kaynaklarda