3 idiots bu konuda en iyilerinden.

Tabi filmle mutlu olmayı bekleme, geçici bi his verir sadece. Hayatındaki pürüzleri gidermeye odaklan, uzun vadeli bir değişim için

Mubi'de son izlediklerime baktım şimdi. Bunlar arasında beni en çok mutlu eden filmlerden biri Nanni Moretti'nin 1993 yapımı Caro Diario. Herkese hitap etmeyebilir ama bana tatlı sıcak bir film gibi gelmişti. Bir an evvele bir vespa alıp gezme isteği uyandırmıştı.

400 blows geldi benim aklıma

Boyhood ya da kriterlerinize tam uyuyor mu bilmiyorum ama kutup yıldızı aşıkları. Çocuklar var, buyumeler var, çok da güzel bir aşk hikayesi var ama romantik komedi vs değil.

cocuklu büyümeli mutluluklu filmim "flipped" benim. www.imdb.com arada açar açar izlerim.

flipped +1

it's a wonderful life. hem tam sezonu şu an

teşekkürler herkese. @hypathia flipped tam olarak aradığım gibi çıktı, en çok sana teşekkürler. ama diğerlerini de deneyip sevdikçe tikleyeceğim.

Little manhattan

@stronzo, sana da dev teşekkürlerdi. bugüne kadar izlediğim en mükemmel büyüme filmlerinden biri 400 blows oldu.

Ben devlet hastanesini özellikle eğitim araştırma hastanelerini tercih ediyorum. Şansıma bu konularda ciddi sorun yaşamadım.

özel sağlık sigortası olduğu için özel hastane tercih ediyorum.

sgk varsa tamamlayıcı sağlık sigortası ile özele gitmek baya mantıklı.

üniversite hastanelerini tercih ediyorum ama kendim de doktor olduğum için sıra bekleme gibi konularda çok sıkıntım olmuyor o açıdan çok nötr bi cevap değil bu.

Annem de hemşire, devletten emekli olduktan sonra özel hastanede çalışıyor böyle meşhur ve kaliteli olanlardan birinde. Babam fıtık ameliyatı oldu geçen aylarda ve annemin çalıştığı hastane baya indirimli şekilde yaptı. O hastane odasındaki aşırı lüks imkanlar bana çok göz boyama geldi. Yani sağlık imkanları olarak da kötü değildir muhtemelen ama yıllardır üniversite hastanelerindeki işini gördüğü kadar olan konforu görünce, odada lig tv olması, hastanedeki divan pastanesinden odaya oda servisi yemek söyleyebilmek falan bilmiyorum abartı geldi bana dshsddh

Yani kısacası kaliteli sağlık hizmetinin otel gibi bakım olan bir yerde çok verilemeyeceğine dair bir hissiyatım var. Bi de üniversite hastanelerinin bu ülkedeki zirve yerler olduğunu düşünüyorum tıp bilgisi açısından.

Yıllardır özel sağlık sigortam var. Her türlü basit iş için özel hastanelere gidiyorum.
Ama ciddi, önemli, karmaşık bir sağlık sorunum olduğunda genelde özel hastanelerde çözemiyorlar, işi uzatıyorlar, pek çok tahlil ve görüntüleme yapıyorlar. Sonunda devlet hastanesine gitmek zorunda kalıyorum. Nadiren. Yani 2-3 yılda bir belki.

Devlet hastanesine randevulu şekilde gittiğimde hem bekleme konusunda hiç sorun yaşamadım hem de muayene, tanı koyma konusunda.

Mesela apandisit ameliyatı olmam gerekse özel hastaneyi tercih ederim, kalple ilgili bir ameliyat için de özel hastaneyi tercih ederim. Fakat 100 bin kişide bir görülen, ilginç bir hastalık/ameliyat durumunda devlet hastanesini tercih ederim. Veya en azından tanıyı devlet/üniversite hastanesinde alıp tedavi/ameliyat belirlendikten sonra özel hastaneye giderim.

Nundu +1
Ailem sağlıkçı. Özelde calistilar genelde ama hep dedikleri en iyi özel bir üniversite hastanesi etmez.
Türkiye'de her şeyi bu özellerin eline biraktilar ve yakinda sıkıntılar daha da artacak.

Yani çok basit şeyler için özel iyi olsa da asla o eski üniversite hastaneleri seviyesi olmaz. Yani çoğu zaten garip tiplerin yönettiği ticarethaneler.

özel hastane. yaşadığım yerde devlet hastaneleri çok kötü.

yeterli ödeme gücüne sahip herkes devlet hastanelerindeki yığılmadan sıyrılmak adına özel hastane tercih edebilir elbet. ancak acil ve ileri uzmanlık gerektiren vakalarda ilgili hastalık üzerine uzmanlaşmış devlet hastanelerini (üniversite hastaneleri, siyami ersek, koşuyolu kalp vs.) tercih etmekte bir sakınca görmüyorum. olayın düz hizmet, yani otelcilik kısmı tamamen tırı vırı.

özel hastanedeki tek kişilik odanın iyileşmeye etkisi çok büyük. literatürde var...

devlet hastanesini tercih ediyorum. doktorların özlük haklarında yapılan iyileştirmelerden sonra yaşadığım ildeki özel hastanelerin iyi doktorları geri devlete dönmeye başladı son 1-2 aydır. Yakında özel hastaneler yeni mezun doktorlarla dolacak.
büyükşehirlerde, büyük özel hastanelerde durum farklı olabilir tabi ama küçük yerlerde devlet hastanesi bence daha efdal.

Turkiye'deyken tam kapsamli sigortam vardi, genelde evimin yanindaki acibadem veya memorial'a giderdim. Sira beklememek ve cok kolay sekilde randevu alabilmek cok iyiydi. 5 sene boyunca hic devlet hastanesine gitmedim.

Son geldigimde doktor arkadasimin yanina ugradim kan degerlerine baktirmak icin(2 yil sonra ilk kan testim, yeyy). Doktor yakin arkadasim olmasina ragmen git geller baya yordu, kan vermek icin 45dk bekledim mesela. Ozelde olsa gir cik cok daha kisa surerdi. Devlet hastanesinde ancak cok vaktin varsa tedavi alabiliyorsun bana kalirsa. Doktor da ilk muayenede test isteyip yolluyor direkt seni fazla dinlemeye firsati olmadan.

Aciliyetim yoksa üniversite hastanesinden gün alırdım,ama en son gittiğimde muayene için 1 ay bekledim mr randevusunu 8 ay sonrasına verdikleri için artık gitmiyorum..

Tamamlayıcım olduğu için neredeyse her işimi aynı gün özel hastanede hallediyorum. Hem iş için sürekli izin almamış oluyorum hemde tanı konup tedavi başlıyor.

Beklememek ve adam gibi derdimi anlatacak vaktimin olabilmesi için özele gidiyorum. Ama özel dediğimde de doktora bakıyorum iyi mi diye. Burada başkent hastanesi var doktorları iyi genel olarak. Onu tercih ediyorum

Sırf bu yüzden tamamlayıcı yaptık. Devlette muayene ve tedavi zorlaştı. Kuzenimin ayağı kuruldu ameliyata girmesi gerekiyordu 1 hafta sonrasına gün verdiler. Şirketin yaptığı özel sağlık sayesinde ertesi gün hemen ameliyata girdi.

devlet hastanelerinde doğru düzgün tedavi imkanı yok diye düşünüyorum. sağlıklı bir muayene ortamı yok maalesef.

human centipede, martyrs

Bad Boy Bubby (1993) geldi aklıma ama ne kadar istediğinizi karşılar emin değilim.

Antichrist.

mientras duermes tarifine uyan en iyi film budur.

teyzem

antichrist demeye geldim, gaspar noe izlenmiştir kesin ama enter the void ve biraz da climax.

La piel que habito

Grotesque isminde, YouTube tan izlenilebilen bir japon filmi izlemiştim. O olabilir.

taxidermia

Mum&dad 2008
m.imdb.com

midsommar

cannibal holocaust
pink flamingos (solom'un 120 gününde de öyle korku öğeleri yoktu diye hatırlıyorum. o yüzden bu ruh hastası filmi yazdım)

edit: aklıma bir de tusk geldi şimdi.

Valla daha sık çözmekten başka bir şey gelmedi aklıma.
Ben de linkteki uygulamayı çözüyorum. İnternetsiz çalışsa daha fazla ilerleyebileceğimi düşünüyorum.

@Amaranta ursula +1

Benim kullandığım da bu:

play.google.com

bi ara ders çalışmamak için yapacak şey ararken sudokuya sarmıştım ben de birkaç ay deli gibi sudoku çözüyordum. Sudoku'nun birkaç trick hareketi var internetten bakabilirsiniz, yani kendinizin de biraz düşünseniz bulabileceğiniz rakamları tek bakışta görmenizi sağlayan hamleler. Şu an hatırlamıyorum mantıklarını ama işte şu noktalarda şu sayı varsa şu kare kesin bu sayıdır gibi bir iki yöntem vardı.

Kakuro ve futoshiki de çok keyifli bulmacalar bu arada onları da tavsiye ederim :)

Trickler +1
Kendiniz de cozdukce geliştirebilirsiniz. Çizili hallerine baksanız daha anlaşılır ama ilk aklıma gelen trick şu:

Diyelim sol üst köşede 1 var. Bu ne demek? Onu içine alan 3x3 luk karede 1 olamaz ve onun olduğu satır ve sutunda 1 olamaz demek. Diğer 3x3 lerdeki 1'leri tarayarak ilerliyorsunuz ve tüm 1 olabilecek ve olamayacak yerleri tespit ediyorsunuz. Bu genelde başlangıç hamlem benim, daha ayrıntı şeyler de var @nundu'nun dediği gibi biraz ararsanız bir sürü bulursunuz.

Yazmam.

Yazma tabii ki.

yazmam.

ben yazıyorum ya bu tarz şeylere takılmak için çok yaşlıyım herhalde. karşıdakinin fikrini de pek umursamıyor da olabilirim ehhehe.

eğer konuşmak istemiyorsa söyleyebilmeli insanlar. neden netlikten kaçıyorlar asla anlamıyorum. sadece daha çok karmaşa oluyor.

çok defa karşı tarafla konuşmak istemediğimi, ilgilenmediğimi direkt söylemişimdir de hiçbir zaman kimse bana direkt yazma artık lütfen demedi bu sessizlikleri bozduğumda...

İnsanların işi-gücü olabilir, unutabilir. Yazmak istememiştir, olabilir. Sonra da kalmıştır öyle. Ben böyle durumlarda tekrar yazmakta sakınca görmüyorum. Tekrar yazdığında da cevap vermezse ya da gereksiz mesafeli davranıyorsa daha fazla zaman harcamana gerek yok.

Bazı şeyler için yaptığımızda, bazı şeyler için de yapmadığımız için kaçan fırsatlarda pişman oluruz. Genelde ise her iki pişmanlık da bizi bekler. Bu senaryoda yapmadığın için yaşayacağın pişmanlık daha çok olur. Çünkü yapsaydın olacak şeylerin ihtimalleri kafanı kurcalar durur. Yaptığında olacağın pişmanlığı ise "meh! neyse..." ile atlatabilirsin.

Bu duyuruyu açarken aradığınız yorum benim. Aklınızı kurcalayan cevaplar da burada.

İletişimi sonlandırırım, yazmam. Kimsenin nazı, niyazı, huyunu suyunu bilemezsiniz. Hoş bunları çekmek zorunda da değilsiniz. Bir açıklaması varsa efendi gibi gelir "böyle böyle" açıklar. Önem veriyorsa bunu yapar. "Günaydın" yazmak düşündüğünüz kadar basit ve önemlilik içeriyor. Next.

susannah +1, eğer iyi hissediyorsanız yazın gitsin, yine cevap vermez ya da soğuk konuşursa cevabınızı almış olursunuz. açık iletişim iyidir iyi.

susannah +1

yazılmaması gerekir.

Yaklaşık 10-15 gün önce planlandı.
Bir arkadaşımız 9 yatak odalı bir villa kiraladı iki günlüğüne, hepimiz oraya toplanıyoruz. Kaç kişi olacağımız belli değil henüz ama o eğlencede bir şekilde uyuyacak yer buluyor insan.
Cuma gecesinden gidip Pazar öğlen ayrılacağız.

Ablam gelecek, onunla ilgileneceğim. Birkaç film bakacağım ben de.

Plan yapmadım. Genelde çağırıyorlar birinin evine falan oraya dahil oluyorum.

Arkadaşımla Uludağa gidiyoruz

İşten güçten zaman bulabilirsek paris’e gideceğiz.

bir arkadasimla evde oturup film izleriz. normalde yedigimizden birazcik daha kaliteli yiyecek alirim buyuk ihtimalle. film olarak eski, klasik bir sey. su listeden yururum en.wikipedia.org

bir otelde konaklamalı program ayarladık. gece yemeli içmeli, geceyi de otelde geçirmeli.

yılbaşında dışarı çıkmaktan nefret ederim. evde olacağız yılbaşından bi hafta sonra finlandiya’ya gideceğiz

Ev direkt. Ana-baba-kardeş yemek falan yeriz. Başka şehirde oturan diğer kardeşim, yengem ve yeğenimle görüntülü konuşuruz. Babamların dünürleri de tahminen dahil olur. Sonra hep beraber, babamların kedisini de kucağımıza alarak fotoğraf çektiririz. Makinenin otomatik ayarı var. Bu yani.

keşke ailemin yanı olsaydı ama almanya bu sene.

Kedimle koltuklara serileceğiz.

Oyun oynarım.

- 2018'e board game oynayarak girmiştim kuzenlerimle.
- 2019'a sanırsam Football Manager oynamıştım.
- 2020'e God of War idi.
- 2021'e This War of Mine.

Bu sene hangisi olur bilmiyorum.

Manitam + sevdiğimiz dostlarla beraber evde yiyerek, içerek girmeyi planlıyoruz.

Medeniyetin olmadigi bir yerde plan yaptik. Dag bayir cayir uzun yürüyüsler yapariz, plan bu. Ekran, televizyon yok zaten gittigimiz yerde.

her zamanki gibi aile yemeği ve muhtemelen bir şeyler izleyerek geçer.
saat bir gibi çalışmaya devam ederim.

3 sene az değil. para varken, öyle yaşanmaz. bol taksitli, kredili bir şekilde eve tadilat ve yeni ev eşyası alırım. 3 sene sonra eşyalı kiraya veririm. Mantıklı yani. Cebinden cash ödeme, ona dikkat et.

spotçu derim ben, eğer taraflar ikinci el'e sıkıntılı diye bakmıyorsa.

Valla ben eve tadilat yapar, yeni eşya vs de almazdım bu senaryoda. Zaten gideceksem taksitleri yeni bitridiğim eşyaları ederinin çok altında spotçuya satmak saçma geldi.

Tadilat ve yeni eşya yolunu seçerdim. Sonra da eşyalı olarak kiraya vermek ya da eşyayı satmak mantıklı

Ben olsam yenilemezdim. Eşyalı olarak kiraya vereceksiniz ama sizin kullanamayacağınız (ya da en fazla üç sene kullanabileceğiniz) eşyalar için dünya para vermezdim ben olsam.

bu esya vs konusunu bizim millet cok abartiyor, ben hicbirine dokunmazdim bir servis cagirir beyaz esyalari tamir ettiririm. koltugun da gerekirse kiliflari yenilenir nedir yani. boya yaptirmakta bir sorun yok 1 sene icin bile boya yapilir sonucta. ufak tadilat + mevcut esyalarla devam ederdim.

1.eşyaları kiracılar kullanmadıysa aynen devam. eksikler çıktıkça yenilenir.
2.esyaları kiracılar kullandıysa yatak odası yenilenir. devam edilir.

devir harcama devri değil bir evin tadilatı mutfak banyo dahilse 250000₺ ayrıca ustaların başında saçların ağarması kesin.

yurtdışı planı varsa kiracıya mı ev yaptıracaksınız. planlar iptal olursa belki 3 senelik birikimle daha iyi bir ev alınır o döşenir.

mutluluklar dilerim yeni yuvanızda.

Tadilat kesinlikle yaptırırdım. Çok kötü durumda olan ya da görüntüsü gerçekten hoşuma gitmeyen eşya varsa, yeteri kadar konforlu değilse de yenisini alırdım. Baştan aşağı evi düzmezdim.

İşiniz mi yok. Başka ev kiralayın. Birilerinin 15 yıl oturduğu evle mi uğraşacaksınız. Ben uğraşmazdım.

Aloha, sizin gelecekti halinizim.
Eşya almadık, aynen kullanmaya devam ettik. Eve boya, badana yapıp biraz temizledik, yaşanır hale getirdik. Yurtdışına taşınma zamanı geldiğinde, bir tanıdığımızın kızı okul için şehre geliyordu, ikinci el eşyalarla ev düzmek istiyorlar dedi. Tüm evi, götürmediğimiz herşeyi kıza toptan bir fiyata verdik. Çok büyük şans oldu tabii bu.
Bizim de buzdolabı bazen soğutmayı unutuyordu, bulaşık makinesinin kafası gidiyordu arada, ama o masrafı yapacağımıza yurtdışı için kenarda para toplamış olduk, iyi de oldu.

Yeni evli bir çift olarak hayatının en güzel olabilecek 3 yılını kötü bir evde geçirmek istemezdim açıkçası. O "geçicilik" psikolojisi zaten genel olarak kötü bir şey, ben 3 ay bile kalacaksam bulunduğum yeri iyileştirmeye çalışırım. Bütün mutfağın yenilenmesi gibi büyük tadilatlara muhtemelen girmezdim ama gözüme batan eşyaların hepsini değiştirirdim.

kullanılabilir veya onarılabilir eşyaları kullanmaya devam etmek, eksikleri spotçudan halletmek. doğalgaz ve boya gibi şart olan onarımları yapmak şart olmayan parke gibi kısımlarla devam etmek olmalı. bahsettiğiniz şeyleri yaparsanız çok ciddi masraf çıkar. hiç yapmazsanız da çok kötü olur. orta yolu bulun bence

roket adam +1

ortak kullanilan & ogrenci tarafindan kullanilmis esya bakim gormemis olabilir, bir sure sonra surekli sorunlu seylerle ugrasmaktan bikabilirsiniz. esyalar iyi durumdaysa, iyi bakilmissa bilemem tabi. 3 yilin sonunda ne olacagi da belli olmaz. bakarsiniz turkiye cicek gibi ulke olur gitmekten vazgecersiniz. ayrica 30 yaslarindaysaniz 3 yil kalan hayatinizin belki de yuzde 7-8'ine denk geliyor. dolayisiyla 3 sene az degil, ayrica mal sahibisiniz, ben olsam yenilerdim daireyi (15 yillik dairede tesisat yenilemek muhtemelen gerekli degildir). 3 sene temiz kullanip sonra da az kullanilmis daireyi iyi paraya da kiraya vermek kolay olur. ayrica durumunuz daha iyi olursa hic kiraya vermeyip geldigimizde de kalacagimiz yerimiz olsun diye daireyi tutmak isteyebilirsiniz.

bu arada ben ayni durumda 2 sene sonra zaten yurtdisina gidecegim diye bu tip islere girismedim pisman oldum, bosuna kepazelik cektim bir yil. 4. senem hala turkiyedeyim, gitmeye de niyetim yok.

3 yıl kısa bir süre değil.
kısa bir süre sonra o eski ve bozuk eşyalar sinirlerinizi bozar.
tamir edilebilen her şeyi net bir şekilde tamir ettirip, zorunlu tadilatları mutlaka yaptırırdım ben. güzel bir de badana yaptırırım.

evi kendi evim gibi hissetirecek bir kaç tane de ufak eşya alırdım.

Valla 3 yıl az bir süre değil. Bu zaman içinde ön göremediğiniz sayısız sürpriz ile karşılaşabilirsiniz. Sağlık, çocuk, ekonomi, deprem, zar zurt...

Mevcut kiracılı eve girmektense, kiracılarla devam veya yeni birine kiraya verip, oradan gelecek geliri de kullanarak orta-üst arası bir eve kiraya çıkarım. Hem bu durum sizin kazanıcınızı çok etkilemez, hem güzel bir evde ilk yıllarınızı yaşarsınız.

Herman Melville- Kâtip Bartleby.

kimsenin bilmediği okumadığı falan değil zaten de yine de atıyorum bir kürk mantolu madonna kadar popüler de değildir diye düşündüğüm ve beni etkileyen:

dino buzatti - tatar çölü

bir de

wilhelm genazino - mutsuzluk zamanlarında mutluluk

Cesare Pavese - Tepelerdeki Şeytan

sümerli ludingirra - muazzez ilmkiye cig.

kisa bir kitap, adamlarin o zamanlar yasadigi hayat, dusundukleri vs beni baya etkilemisti.

Fernando Pessoa - Huzursuzluğun Kitabı.
Bitirememiştim. Ağır bir kitaptır bu arada.

Hakan Bulgurlu ~ Tehlikeli Tırmanış.

andrew davidson - zebani

ortalarında anlatılanlar için orta dünya / game of thrones dünyaları gibi bir evren yaratılıp film çekilir ama kitabın o dünyayla hiç alakası yok. garip.

Sabahattin Ali - Gramofon Avrat
Selim İleri'nin eserleri
Orhan Kemal - Murtaza

hayatı yeniden keşfedin

Bu yıl okuduklarım içinde hem popüler olmayan hem de etkilendiğim ilk aklıma gelen:

Anarşist Ahlak - Pyotr Alekseyevic Kropotkin

JD Salinger - Franny & Zooey
Flannery O'Connor - Her İnişin Bir Çıkışı Vardır
Mehmet Eroğlu - Geç Kalmış Ölü
Ferid Edgü - Hakkari'de Bir Mevsim
Olga Tokarczuk - Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde


Dün de uzun zamandır merak ettiğim John Kennedy Toole - Alıklar Birliği'ni aldım, ona başlıycam.

Ursula K. Le Guin / Karanlığın Sol Eli
Clarissa Pinkola Estés / Kurtlarla Koşan Kadınlar
Jared Diamond / Tüfek, Mikrop ve Çelik: İnsan Topluluklarının Yazgıları
Aleksandr Belyaev / Su Adamı

sallinger - franny and zooey +1.

ek olarak:

sallinger - dokuz öykü
philip roth - nemesis

Yasama baska bir acidan bakmak ve karakterimizi degistirmek icin;

The Untethered Soul: The Journey Beyond Yourself

Atomik Aliskanliklar - bu cok etkilemedi zira bunu okudugumda farkindaligim epey gelismisti ama yeni baslayanlar icin once kim olmak istedigimiz sorusuna cevap verip sonra aliskanlari yerlestirmek icin guzel bir kaynak.

Olanı Sevmek Yaşamınızı Değiştirebilecek 4 Soru

Isigini Arayanlarin Karanlik Yani

İçimizdeki Şaman Duyguların Simyası

Thinking in Systems: A Primer

kitaplarveseyler.blogspot.com

Akçasazın Ağaları - Yaşar Kemal
İnce Memed'den çok daha iyi bir kitaptır.

Ben bu ara her sabah annemin yaptığı tarhanayi içiyorum. Gün içinde de kış çayı içip akşam da meyve yemeye gayret ediyorum. Sizdeki gibi ağır geçirmedim çok şükür ki ama bu yaptıklarımın etkisi vardır muhakkak.

Çinko kapsül alın

bol sıvı dışında işe yarar hiçbir şey bulamadım. sinüzit varsa zaten allah sabır versin. yoksa yine iyi.

yediklerinizle aldığınız faydayı hiçbir takviye ürün sağlamaz.
turunçgiller , tavuk suyuna çorba( kemikli olsun biraz kolajeni çıksın)

kesinlikle acilen umca alın.
bu eşikten döndürürse o döndürür.
geçmiş olsun.

Soyup yiyorum.

Greyfurt en sevdiğim meyve. Bayılıyorum yani kendisine. Beyaz kısımları ayıklanırsa daha lezzetli tabii ama ayıklamadan da yiyorum o acımsı kekremsi tadı da seviyorum.

dıştaki turuncu kabuğunu tamamen soyuyorum. sonra ortadan ikiye bölüp içini yiyorum

Çok açıkta duranlar rahatsız ediyor onları soyuyorum. Onun dışında tamamen temizlemeye uğraşmıyorum. Greyfurt severim.

Beyaz zari faydali. Pektin denen cozunebilir fiber iceriyor ve bu bagirsak florasi icin iyi bir besin maddesi. Bagisikligi da guclendirmeye destek, ve antioksidan, antienflamatuar besin maddeleri de var. Segmentlerin arasindaki duvarlar da faydali.

Direkt yiyemiyorsan, smoothie'lere, salatalara koyabilirsin. Kurutup da yenebilirmis ve hatta toz haline getirerek de.

bok gibi tadi oldugu icin soyup da yiyorum, ondan gelecek fayda da gelmeyiversin eger varsa tabi.

zarı soyup öyle yiyorum. bu hali bile acı gibi. yararlı olan dış kabuğun altındaki pamuksu kısım mı?

kabuğunu soyunuz, dilimleyip tabağa koyunuz.
tuzlayıp afiyetle yiyiniz.
tabii kaya tuzu ile.

Ben de tuz yakışır diye düşünüyorum. Yarın alam da yiyem. Teşekkürler

İskender
Kabak çekirdeği
Mandalina
Patlamış mısır

Antep fıstığı demeye gelmiştim. Yok böyle bir yiyecek bence ya.

guacamole

Gün tabağındaki her şey. Kısır, mercimek köftesi, yaprak sarma vb.
Bir de kalamar

çikolata

Cevizli sucuk.
Edit: Fıstıklı baklavayı unutmuşum.

Patates kızartması
Meyveli kek
Baklava
Kizartma

Lahmacun
Bira
Tiramisu, magnolia gibi kremali tatlilar
Sobiyet/baklava
Pogaca
Sucuk
Cekirdek

Hayatımdan her türlü zararlı maddeyi çıkardım/ azalttım. Kola hariç :(( kola diyorum.

eski tip gofret. epeyidir görsem de almıyorum çünkü açınca paketi bitiriyorum.
luppo da son bir aydır bu şekilde. galiba onu da almayacağım artık.

Aklımda direkt bir şey canlanmadı. Cevaplar da yardımcı olmadı. Ama az tuzlu çekirdek diyebilirim bağımlılık yapanlarindan :)

Patates kizartmasi.

patates kızartması

Domatesli pilav
Patates tava
Fındık

Midye

1- pasta 2- cips ozellikle sade patates cipsi
3- kavurma

patates kızartması ve nugget :D yanında soslarla mhhmm

kestane (tabi iyi kızartılmış ve kaliteli bir tür olması lazım)

Luppo veya uno'nun minik kruvasanlarına başlayınca duramıyorum o yüzden eve almıyoruz bayadır.

Sevdiğim şeylere düşündüm, menemen, sinop mantı falan ama öyle hiç durmadan yiyebileceğim hatrı sayılır bir şey yok bence ya.

hiç durmadan her sabah deseydin menemen derdim ama başladıktan sonra hiç durmadan en uzun besin aklıma gelmiyor hepsi eşit yerlerde bitiyor. öyle sıyrılıp giden fark yaratacak bir şey aklıma gelmedi :(

kuruyemiş çok severim ama bir eşik var oraya gelince bayıyor hepsi.

Tek oturuşta yarım kilo antep fıstığı yemişliğim var. Antep fıstığı+1 diyebilirim bu yüzden.

Bir de patates kızartması ve makarna.

Edit: En büyük zaaflarım olan sokak simidi ve beyaz ekmeği unutmuşum. Yani karbonhidrat :(

hiç özellikle zorlamadım max ne kadar yiyebilirim bilmiyorum ama bi oturuşta 1kg üzeri tavuk eti yiyebiliyorum rahatlıkla hiç şişmeden. ama tavaya 1kg tek seferde sığmadığından yarım kilo yapıp onu yedikten sonra kalanını pişiriyorum genelde. 1.5kg da çok zorlamaz herhalde kendimi zorlasam 2kg'ı görürüm ama rahatsız eder.
aynı şekilde 1kg kırmızı eti de rahatlıkla yiyebilirim ama kırmızı et zaten daha yağlı olduğundan gerek yok. ortalama 500gr kadar yiyorum kırmızı eti bi öğünde.

"en çok miktarda" diyen arkadaşlar hacimsel anlamda mı diyor yoksa ağırlığına göre mi? çünkü 1kg eti neredeyse herkes yiyebilir ama burada cips çikolata vs. diyenler 1kg'ı tek oturuşta yiyebilir mi acaba?

eskiden pizzayı çok yerdim. dominos'un buradaki şubesi güzel yapıyordu mesela. büyük boy dublex cheddar hamurlu ekstra peynirli filan pizzayı üstüne kampanyayla bedava gelen orta boyu(yine dublex hamur ve ekstra peynir ekliyordum) bitirebiliyordum. yanına da 1l civarı coca cola zero. bu şekilde dublex hamur ve ek peynirle standart ince hamurlu halinin iki katından fazla oluyordur herhalde... ama 2 yılı geçiyor pizza yemeyeli, sağlıksız şeyleri bıraktım artık sadece et yiyorum haliyle bundan sonra en fazla yiyebileceğim şey et :D

tahin pekmez

Tereyağı, limonu bol, taze ve sıcak olacak şekilde schnitzel..
Karnım aç ve aklıma girdi yine.

Hangilerinin yurt dışında olmadığını veya zor bulunduğunu bilmediğim için en çok sevdiklerimi veya en çok kullandıklarımı götürürdüm.

@muhayyer divan+1
Yine de cevap vermek gerekirse tarhana ve buğday cipsi götürürdüm sanırım.
Edit: hardallı eti gong da olabilir ama son zamanlarda malzemden kırptıkları için piyasadakilerin de bir tadı yok:(

Antep fıstıklı çikolata.

Cikolatada antep fıstığı kullanılan bir şey değil çok çok zor oluyor normal markalarda.

Ama yalan olmasın; türk marketinde bulunmayacak abur cubur yok pek.

Probis

geçen hafta almanya'ya gittik giderken arkadaşlara sorduk ne istersiniz diye, cheetos cips dediler. orda yasakmış.

Şölen'in ve Eti'nin birçok ürünü yurtdışında var bilginize. özellikle bu ara Eti Browni, Karam, Ozmo sürpriz yumurta gibi ürünleri çok görüyorum raflarda.

hocam bu nereye gittiğine bağlı olarak değişir. avrupada muhtemelen hemen hemen hepsini bulabilirsin ama yıllardır afrikadayım, buraya gelirken şalgam, beyaz peynir, ton balığı, rakı, kuruyemiş ve valizde kalan her yere tuzlu herhangi bir abur cuburu sıkıştırıyorum çünkü türk marketi yok, damak tadımıza uyan bazı ürünler var fakat çok pahalı. adamlar şekerli şeylerle kafayı bozmuş tuzlu bulmak çok zor.

Merhaba, tanımlarınıza tam olarak uymasa da Behemoth - At The Left Hand Ov God'ın sonunda yaklaşık 1 dakikalık "Hak la ilahe illallah" bölümü var

@hidskjalf değilmiş ama teşekkürler

Dorian‘in yunus emre gel gör beni coveri var ama?

www.youtube.com

Pentagram - Thousands in the eastland + bir olabilir mi? İhtimal düşük ama yine de yazmak istedim:)

maalesef değil arkadaşlar

çok merak ettim ya, pentagram ya da kuan olabilir.

Acaba Rammstein- Zerstören olabilir mi? Gerçi o ilahi değil türkü daha ziyade ama şansımı denemek istedim.

o kadar popüler bir grup değildi, daha deneysel Norveç türü metaller gibi düşünün

Ben kullanıyorum, PC'de f.lux kurulu olmasına rağmen gözlüğü takınca çok fark ediyor.


Edit: Benim kullanma sebebim de uzun süre mavi ekran ışığına maruz kalınca migrenimi tetiklemesinden dolayı.

The American Academy of Ophthalmology says you don't need them and has gone on record as not recommending any kind of special eyewear for computer users. The organization says blue light from digital devices does not lead to eye disease and doesn't even cause eyestrain.

(google)

hurafe olduğunu duymuştum da googlelayım dedim bu çıktı zaten. bence pazarlama bu olay.

Fl-41 ozellikli camlar varmis bir de hic duydunuz mu? Nerelerde satilir bu?

Faydalı değil. Zararlı bile olabilir. Kaçı bilimsel olarak test edilmiş? Tamamen gözlükçü uydurması.

ben kullanıyorum gayet güzel çanta

Eastpak kullanmazdım. 29 yaşındayım, Reebok sırt çantası kullanıyorum. Eastpak biraz liseli tarzı.

Valla bence değil. Ben de 28'im almayı düşünüyorum.

benim de anilarim canlandi basligi okuyunca.

altina converse giymedigin surece idare eder bence.

istiyosanız klasik bi model bence çok yermenin alemi yok. ama kaft daha ağır duruyor eğer beğenirseniz

Thule, Targus modellerine de bakabilirsiniz. Ben National Geographic'in sırt çantasını aldım geçen yıl memnunum. 30um.

Bahsettiğin çanta şu değil mi? m.media-amazon.com

Ben bunda hiçbir sorun göremiyorum. Özellikle lap-top varsa (ama takım elbiseli değilsen) zaten mecbur sırt çantası kullanacaksın. Bunlar da olabildiğince sade gözüküyor.

Lise ikiden beri ayni sirt cantasini kullaniyorum. Benle 3 kita dolasti, günlük olarak da kullaniyorum hala. Sirt cantasinin, üzerinde 101 dalmacyali falan yoksa, gercekten yasla ne alakasi var, anlamis degilim. 30 yasini da gectim. Siyah-gri Jansport cantamla hic diskrimine edilmedim.

Bu tarz bir model düşünecek olursanız şiddetle öneririm:

www.hepsiburada.com

@kahvedesu Markadan ziyade algı önemli olan aslında, benim için çok da önemli değil sağlamlık ve sadelik olarak isteğimi karşılıyor fakat toplumda bu çantanın liseli çantası algısı devam ediyorsa atıyorum kafede otururken bir grup gencin fısır fısır bunun hakkında konuşmasını istemem hatta bazen manasız şeylerin videosunu çekiyorlar, tatsızlık çıkar. dolayısıyla böyle bir algı varsa almadan önce bilmek istemem sebepli bir soru bu.

@msb bu model güzelmiş evet ama aradığım çanta seyahatlarda sağda solda sürtecek içinde ıvır zıvır kolay ulaşılabilir malzemeleri koyacağım gerekirse yastık olarak kullanabileceğim düz bir model.

Algı dediğiniz şey sonuçta 1 ve 0 değil. Eastpak kullanıyorsunuz diye kimse direk liseli demez, ama o yönde bi algı oluşma ihtimali daha yüksek olur.

eastpak in en klasik modeli zaten, jansport ve eastpak zaten 30 yıl garantili diye satılıyordu çanta hakkını veriyor :))

Ona bakarsan türünden bağımsız “sırt çantası” takmayı çocuksu bulanlar da var ama ben ve çevremdeki herkes takıyor. (30+) Beğendiğin bişeyi al geç bence. (Bende bi tane Caselogic 17” laptop/sırt çantası var, pull&bear deri görünümlü var, Manfrotto kamera sırt çantası var)

yapıştırın geçin hocam. alınır yani.

liseli miseli falan ilk defa duyuyorum valla.

Npc gibi yaşayan tipleri dikkate almayın buradaki, gayet güzel çanta.

hiç garip değil. güzel çanta, yakısır

ünv'deyken aldığım jansport çanta her gün sırtımda. 36 yaşındayım.

Ben ortaokuldan beri hala kullanıyorum, yaş 35, herhalde 30 sene daha gider.

Hocam YouTube da türkiye satranç federasyonunun dersleri var. Yasin Emrah yağız anlatıyor gayet tane tane ve detaylı anlatıyor. Onları izleyin lichess den online oynayın şehrinizdeki turnuvalara gidin oynadıkça öğrenirsiniz sadece izlemek yetmez

Lichess indiriyorsunuz ve başlangıçta bilgisayara karşı oynuyorsunuz. Uygulamadaki günün bulmacalarıni çözüyorsunuz. Sonra gerçek rakiplerle eşleşiyorsunuz.

Oyundan zevk alcak seviyeye gelmeniz biraz zaman alabilir. Tüm taşlarla oyuna girişmeden önce oyun sonlarına çalışmanı tavsiye ederim. En basitinden 2 kale, tek vezir, tek kale, iki fil, at fil matlarını düşünmeden oynayacak seviyeye gelirseniz gerçek oyun sırasında da rahat edersiniz.

açılış calisin. siyah ve beyaz icin kendinize acilis belirleyin ve ogrenin.
Youtube'da cok tatli bir insan var Naxmi Can. FM olmasi lazim. Kanalinin adi da satranchess olmali.
ek olarak sanirim satranc365 diye bir kanal var orada da GM'ler (vahap sanal vs.) "anlatarak oynuyorum" gibi bir seri yapiyorlar. bu oyun bu kadar basit mi dedirtiyor insana. Yavsiye ederim. Yine cok iyi bir insan olmasindan mutevellit chessnetwork oneririm.

Vahap Şanal’ın anlatarak oynuyorum serisi çok faydalı. Bundan kesinlikle fayda görürsünüz, bununla birlikte chess.com’da diamond üyelik yapıp tüm derslere erişim sağlayabilirsiniz de. Senelik 250 lira gibi bir para. Harika anlatım, dersin akabinde de konuyla ilgili hemen tahta üstünde pratik.

Bu arada, ciddi ciddi oturup çalışmak gerekiyor aksi takdirde gelişim evresi platoya giriyor. Sürekli oynayıp “niye şu puanı aşamıyorum az zekalı mıyım” diye tribe girebilirsiniz haberiniz olsun :)

her gün mesaili ofis zorunluğum olsaydı kesinlikle istanbul’da yaşamazdım hatta yurtdışına taşınırdım o kadar diyeyim.
hareketsizlik dışında hiç bir dezavantajı yok remoteun o da benim kendi tembelliğim. salon var havuz var gitmiyorum.
sosyalleşme vs istediğim zaman iş arkadaşlarımla buluşuyorum zaten. ki remote çalışmak beni daha sosyal yaptı, artık hem dışarıda hem arkadaşlarımla daha kaliteli zaman geçiriyorum. üst baş alışverişinde de iş için kıyafet masrafım olmadığı için artık daha kaliteli şeylere bakabiliyorum.

yani remote ya da hibrit forever diyorum allah bir daha ofise düşürmesin.

Hayat kalitesinin bu kadar dusuk oldugu ulkede remote ya da hibrit forever +1, hatta mumkunse hibrit bile olmasin. Spor konusunda disiplinliyim, o konuda hic etkilenmedim; ofiste sevdigim uc-bes insani ofis disinda da goruyorum zaten. Sadece bagdas kurup oturarak calismaya alistigim icin dizlerim fena durumda, o kadar da olur.

normalde istanbul'da ikamet ediyordum vve hibrit bir işim vardı, bu pandemi mevzusu daha tam başlamadan yurtdışına taşındıktan sonra tabi tamamen remote oldu ve çok çok memnunum kesinlikle diğer türlüsü her tür zaman ve maddi kayıp, fiziksel yorgunluk da cabası oluyor ofise gitmek için verdiğin çaba kesinlikle gereksiz.. hareket kısmı da bence aynı sonuçta ofiste de 8 saat full oturuluyor bir değişiklik olmadığı gibi bir de lokasyona bağlı bir ton yol çekiliyor saatlerce.. evden çalışma kısmında bence kendinize zaman zaman sizi motive edecek mekan değişiklikleri yapın; örneğin haftada 2 cafe çalışacağım yada şu günün yarısı evden öğleden sonrası da şurada çalışacağım diye.. hangi şehirdesiniz bilmiyorum ancak her yerde pek çok cafe, kütüphane, ortak çalışma alanları mevcut hatta mesai sonrası için bulunduğunuz yerlere yakın etkinlikleri de kovalayıp kendinize plan yaparsınız.. belki bunlar o evden çıkamama durumunuza iyi gelecek küçük hap öneriler olabilir..

Çok memnunum.

Cok memnunum, her sabah sabahin korunde gunesten once kalkip dus alip fon cekip giyinip makyaj yapip 1 saat yol gitmeyi delilik olarak goruyorum.

Biyerlere giyinip hazirlanmak, aynada kendini guzel gormek guzel sey. Gecen remote bir etkinlikte kameralar acik olacak diye ceket filan giydim, sacima fon cektirdim, esim keske arada bir boyle calissan dedi sonra ahahah :D

Fakat bunlari yapmak icin ille de ofise gitmeye, hele hele her gun gitmeye kattiyen gerek yok. Insanlarla disarda da bulusuluyor neticede, bakima sarf edeceginiz eforu o zaman da sarf edebilirsiniz, ki benim icin ofise gitmekten cok daha iyi oluyor, daha guzel ozeniyorum.

Spor konusunda da tam tersini dusunuyorum, ben hayatimda spor yapmis insan degilim, salona git isin spor yap sogu esne dus al sac kurut geri gel vs bence asiri zaman alan bisey. ancak evden calistigim icin zaman konusunda cok daha esnegim, basit bi sekilde evde agirlik kaldirip indirebiliyorum mesela 30dk lik bir bosluk buldugumda, veya binanin etrafinda 3-5 tur kosup gelebiliyorum. ofiste boyle seyler yapamiyordum.

Aşırı memnunum, sırf 2 ayımı remote iş aramaya adadım ve nihayetinde şans yüzüme güldü: 3 aydır remote çalışıyorum.

Avantajları:
- İstediğim şehirde yaşayabilirim, İstanbul'un kaosuna mecbur değilim artık.
- Hergün 2 saatim trafikte gerginlikle geçmiyor, hayatıma 2 saat (ve hatta öğle arası ile 3) ekledim.
- Ofistekilerin boş muhabbetinden kurtuldum. (Bazı insanlar ofise gitmeye sosyalleşmek diyor ama benim için züldü)
- Masamı değiştirdim ve ayakta da çalışabildiğim yükseltilebilir bir masa aldım; boyun fıtığımın ağrılarından kurtuldum. Çalışma odamı keyfime göre düzenledim, ofiste cam açıp oksijen almak için bile kaç kişinin onayı gerekirdi...
- Ofisin sunduğu yemeklere ve hergün saat 12'de yemek yemeye mecbur değilim artık.
- Çalışırken müzik dinleyebiliyorum.

Dezavantajları:
- 404 not found

Değilim. Hiç değilim. Sizin hissettiğiniz birebir aynı şeyleri hissediyorum.
Aynı evde çalışıp aynı evde yaşayınca çalışma alanı kavramını kaybettim. Bazen haftasonu da iş yapmam gerek hissine kapılıyorum. İş hayatımda daha büyük bir odak haline geldi. En olumsuz etkisi buydu.
Evde olduğum halde vücut olarak daha yorgun hissediyorum.
Daha bakımsız/özensiz oldum. Eski kıyafetlerim gözüme tuhaf gelmeye başladı. Hep çok rahat giysiler giymek istiyorum. Aklıma gelen etkileri bunlardı.

Haftada 5 gun erken kalkıp makyaj yapip giyinip yol çekip sabah 8-9da ofiste olmayi hedefleyen bir hayata dönemem gibi geliyor artik. Bazen ofistekilerle bulusup ofis gunu yapmak ya disardan calismak iyi oluyor. Is sonrası da gunu isten ayrimak icin fiziksel ya da sosyal bir aktivite ile kafa dağıtmak gerek.

haftanın 5 günü istanbul'da trafik çekerek işe gidip geliyorum 9-18.30 arası çalışıyorum ve evden çalışanların şikayetini tam olarak anlayamıyorum. işe gidip gelmek sizi disipline sokuyor (şu saatte kalkacaksın, spora işten sonra şu saatte gideceksin vs. gibi) ama bunu kendiniz de yapabilirsiniz. kendinize haftalık plan yapın, 18.00de mi bitiyor iş, kapatın bilgisayarı çıkın dışarıya spora 18.30 da başlayın. sabah bakımsız mısınız, 30 dakika erken kalkın bir duş alın saçınıza şekil verin öyle oturun bilgisayar başına, bunu haftada 2-3 kere bile yapsanız yeter. sosyalleşemiyor musunuz, 18.00de kapatın bilgisayarı arkadaşınızla buluşun 18.30 da.
bence iş hayatının hayatımızı organize etmesine o kadar alışmışız ki kendimiz bu organizasyonu yapamıyoruz/zor buluyoruz. birileri bizim için yapsın istiyoruz. aslında her şey kendi elinizde.

wendy:ben de remote calismazken senin gibi dusunuyordum. asla anlayamiyordum sikayet edenleri

Ben haftanın 4 günü akşamları 10a kadar kursa yazıldım. Çok iyi geldi. Yoksa aynı şekilde hissediyordum kıyafet konusunda özellikle. Ama şimdi mesai bitiyor ben giyinip süslenip kursa gidiyorum çok iyi oluyor.

hibrit 3 gün ofis, 2 gün ev, onlar da pazartesi cuma. full ev olsa daha iyi olur benim için ama çalışanlar performans göstermiyor. ya da şöyle diyeyim, performans göstermeyen çalışanlar oluyor. keşke herkes sorumluluğunun bilincinde olsa. remote en iyisi aslında. kıyafet almamak, kendine bakmamak benim için geçerli değildi. anlayamıyorum nasıl böyle yapıyor insanlar.

yaşadıklarınıza "goblin mode" tanımı yapıldı geçenlerde. ilgimi çok çekti çünkü ben de böyleyim. ve pandemi öncesindeki halime dönmeyi de reddediyorum. kalem etekler, stiletto ve fönlü saçlar, her gün makyajın anlamsızlığı yüzüme vuruyor. insanlarla sosyalleşirken yapay mıydım yoksa sığ insan mıydım diyorum şimdileri. bir de işten çıkıp gezerdim, o enerji şimdi nerede gibi sorular da var kafamda.
remote çalışma bitti bende maalesef. ofise döndüm. ve istanbul'da artık ofis hayatına devam edemeyeceğimi anlayıp, istanbul'u terk ettim. çalıştığım şirketin mersin şubesindeyim artık. deniz manzaralı evimden trafiksiz bir şehirde ofise gelişim 15 dk. bu şekilde çözüm bulabildim. öte yandan artık ofise spor ayakkabı, kot giyip makyajsız gidiyorum. bilmem o eski halime döner miyim.

evden çalışmak çok güzel, seviyorum. ancak bir yerden sonra tam olarak anlattığınız hislerin duyumsandığı bir evre başlıyor. ben de özellikle evden ve semtten çıkmadığım dönemde bu konuları çok düşünüyorum. sonra biraz dışarı çıkınca rahat battığını anlayıp kendime geliyorum. :) bu bir lüks özellikle istanbul'da, olabildiğince korumak gerek. sadece çok yüksek maaş farkları ve kendi işi için vazgeçmeli insan bu lüksten, eğer zorunluluk yoksa tabii. yoksa her şeye alışıyor insan.

Ece, elif, Meryem

sende zeyneb tipi var

ada
maya da olur

yurtdisinda resmi evraklar disinda profesyonel ve sosyal hayatta istediginiz ismi kullanabilirsiniz, resmi olarak ekletmeye gerek yok. benim gordugum bircok asyali bunu yapiyor.

ancak olur da ekletirseniz en basa ekletin, ikinci isimmis gibi degil. cunku ilkini soyluyorlar bana, ikincisini middle name gibi algiliyorlar.

Şima güzel isim. bir iki kişiden duydum şu ana kadar. Sima diye kaydeder şima diye söyletirsin yabancıya. beğenir kullanırsan eğer kulağına üflerim yalnız.

Ben de lisansımı yurtdışında okudum ve master için yine yurtdışına gideceğim. Benim de ismimde Türkçe karakter var ve telaffuz edilmeye çalışıldığı zaman canım sıkılıyordu o yüzden bu konuyu adıma yabancı kökenli bir isim eklettirerek çözdüm. ilk isim olarak eklettim mahkeme kararıyla böylece yurtdışında onu kullanmaya başladım. bence ekletecekseniz doğrudan yabancı bir isim ekletin.
ps 1: ab çifte vatandaşlığım var & yurtdışında okuduğum için mahkemede geçerli sebeplerim olduğundan kolay oldu.
ps 2: isim ekleme, değiştirme vb işlemleri e-devletten yapılamıyor. o işlem sadece örneğin tugce olan ismin tuğçe olarak düzeltilmesi şeklinde yapılıyor. yani sadece harf/anlam hatalarına sebep olan isimlerde yapılıyor. isim ekletmek ya da değiştirmek için asliye hukuk mahkemesine dava açmak gerek.

@IncredibleMau, onu da Zima diye telaffuz eder muhtemelen. Ben düzeltme yapmami gerektirmeyecek bir isim ariyorum :)

@neymis, @freebird5406_2 Zeynep ve Elif isimlerini cok severim ama kendimde düsünemedim.

@ntikadimag, dedigin yöntemi de düsünebilirim. Ayrica ilk isim olarak degistirme uyarisi icin de tesekkür ederim. Haklisin...

Ben adımı degistirseydim Asya koyardım. Keşke adım Asya olsa:'(
Önerim de Asya.

deniz, leyla, defne, melisa, eva, yasemin (jasmin?), nil ilk aklıma gelenler.

işin resmi kısmını hiç bilmiyorum ama değiştirirseniz sanki yarın bi gün dert de olabilir gibi geldi? sallıyorum hazırdaki diplomalarınızda yeni isminiz yazmıyor olacak, pasaportunuzu - ehliyetinizi yenilemeniz gerekecek mi? gibi... iyi araştırmak lazım olumsuz etkisi olur mu kısmını.

e devletten değişiklik ya da ekleme yapılmıyor. Yazım hataları yahut küçük düşürücü anlama sahip isimler değiştiriliyor.

sırf telaffuzu kolay diye yazıyorum: su -> sue

Ada, Anna, Nehir,
hatta Elizabeth/Liz

@asisamus +1
Diploma için okulun öğrenci işlerine gidip diplomanın arkasına yeni adı budur/aynı kişidir şeklinde şerh düşürttürmek gerek. Çünkü diploma sadece bir kere basılır. Ayrıca kimlik, pasaport ve ehliyet de yenilemek gerekiyor tabi. Bankalara ve telefon operatörüne mahkeme kararını götürüp bilgileri güncelletmek gerekiyor. Ama günün sonunda tüm bunlara değiyor :)

Genel prensip su olmali: "merhaba ben x" dediginde insanlarin "hadi canim senin ismin neden x olsun ki" demiyecegi bir isim olmali. tutup "benim adim gwyneth" desen sacma olur ama ismin sarah (zehra), mary/maria (meryem), eva (havva) falan olabilir zira bu cografyadan cikmis evrensel isimler. turkiye'den gelmis birinde emanet durmayacak bir sey sec yani (ornek: elizabeth olmaz, ne alaka)

bazi yorumlarim:
ece? en kotu onerilerden biri. yazilisyla soylenisi arasinda bir baglanti yok, c turkce karakter. yabanci is ortaminda okuyamaz, okumayinca da aklinda kalmaz. her seferinde iskence olur.
nehir? bu da felaket. kendi ismin bundan daha kolay telaffuz ediliyordur.
zeynep? degistirmisken direkt daha batili bir isim al bence ki degistirdigine degsin.
maya? striptizci ismi bana gore

suzan - susan

yahsi batiya selam gonderelim boylece heueheu

Bu hizmet, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun Geçici 11. maddesi uyarınca, 2525 sayılı Soyadı Kanununun 3. maddesine aykırı soyadları ile yazım ve imla hatası veya düzeltme işareti kullanılmamasından kaynaklanan anlam değişiklikleri bulunan, genel ahlaka uygun olmayan, toplum tarafından gülünç karşılandığı değerlendirilen ad ve soyadlarının il veya ilçe idare kurulu tarafından verilecek kararla değiştirilmesine yönelik başvuruyu kapsamaktadır. Yukarıda belirtilen gerekçeler dışında kalan ad ve soyadı değişikliği talepleri için mahkeme kararı alınması gerekmektedir.

sorunuza tam cevap degil ama bu nedenle e-devlet uzerinden basvuru yapip isminizi degistiremezsiniz. yine mahkemeye gitmeniz gerekir.

demre

resmi olarak ismi taşıyo olmanız şart değil bence. kimse pasaportunuzu açıp göstermenizi istemeyecek. ben olsam resmi şeylerle hiç uğraşmayıp (üstelik bir de yurtdışındaysam) direkt seçtiğim bir ismi kullanırdım.

Olivia. Acelya gibi, Turkce soylemesi kolay, yabancilar da anliyor. Cok da guzel isim.
Turkce olsun diyorsaniz Miray, Neva dilan fena degil.

Benim cevremde ismi karma karisik olan insanlar genelde ya isimlerinin kisaltmasini kulaniyor (Vijayaraghavan --> Vij, ya da VJ gibi), ya da benzer bir baska on ad kullaniyorlar (Victor gibi). Sirket mailleri sistemleri fln dogrudan boyle isleniyor, evrak vs istemiyorlar genelde (loaksyon Kanada, formlarda legal isim ve tercih edilen isim seklinde iki bosluk oluyor)

Arkadaslar hem önerileriniz hem de yasal süreciyle ilgili bilgilendirdiginiz icin cok tesekkür ederim. Bir süre daha düsünecegim sanirim ama isimler arasinda Asya en cok hosuma gidendi. Yabanci isim olasiligini da ayrica düsünecegim.

Takviye değil ama bir bardak ılık süt olabilir. Ayran da olabilir. Laktik asit konusu.

Ben de öyleyim bir süredir. Kalıcı yaz saatinin etkisi diye düşünüyorum. Sabah 9 gece karanlığında, hava kapalıysa sabah 10'a kadar gece gibi. Uyku saati 3'e atıyor bu yüzden

Spotify uyku listeleri

çok klasik bir öneri olacak ama kitap okumak, bende de aynı problem vardı, bir kitap okuyucu aldım ve yatarken okuyorum daha onuncu sayfadayken sızıyorum.

kitap okumak, kuran dinlemek

Kedi otu ekstraktı kullandım bir ara ben. Hem pamuk gibi uyutuyordu hem de kolay uykuya dalıyordum. 2 ay falan içtim her gün, sonra bıraktım bu uyku olayı da düzenlenmişti. Üstünden bir sene geçti uykularim hala güzel.

"Headspace: İnteraktif Gevşeme Rehberi" var netflixte bir ara ne yaparsam yapayım ne içersem içeyim asla uyuyamıyordum. Uykusuzluktan bayılıp öyle dalıyodum uykuya. Ne olacak deyip denedim ve mışıl mışıl uykuya daldım.

antidepresanı ve magnezyumu sabahları alın

göz masajı, parmak uçlarıyla göz kapağı üzerinden çok hafifçe her noktaya 1-2 dk
bütün kasları kasıp gevşetmek birkaç kere
akşam telefon pc ekranını sarartmak - gece ışığı modu
uyumadan 1 saat önceden ekranları bırakmak
evdeki beyaz ışıkları 6500 kelvinden en fazla 3500-4000 kelvin olacak şekilde çevirmek

1 mg melatonin, yataga gecmeden 1 saat önce. iyi uykular. Antidepresan uyutmayabiliyor da? Öyle değil mi? İlacın ilk ayında evde gece geziyordu annem, çok iyi hatırlıyorum. Bi' okuman lazım yan etkilerini.

alkol

Takviye sayılır mı bilmiyorum ama rooibos çayı beni acayip yumuşatıp mışıl mışıl uyutuyor.

spor, özellikle düzenli koşu. 8 gibi 1 saat koşarsan 11 e kalmaz bebek gibi uyursun

yoga nidra. youtubedan sesi sizi irrite etmeyen birini bulup açabilirsiniz. sadece yatıp dinliyorsunuz. gevşemenize yardımcı olur. tabi yoga nidrada amaç uyumak değil ama ben hiç uyumadan bırakamıyorum.

Bana böyle durumlarda insanlar ölmüş gibi davranmak aşırı saçma geliyor. Genel kabul bu yönde biliyorum ama asla mantığıma sigdiramiyorum. Kabullenmicem de xd

Engellemek sırf rahatsız etmekten değil, bazen "elim gitmesin" niyetiyle de olur. Onu ayrı tutalim.

Duygular devam ediyorsa kangreni kesip atmak da mantıklı tabii. Onun dışında sessizlik yemini etmiş gibi davranmak anlamsız bence

Valla zararı yoksa engellenemez de konuşmaya iletişimi devam ettirmeye de ne gerek var?

Geçen bob Mortimer'in otobiyografi kitabini okuyordum. Orada buna değiniyordu; beraber büyüyoruz, beraber bir sürü şey paylaşıyoruz (mutluluk/aci) ama sonra bitiyor. O kadar yıl paylaştığım kişinin yüzünü bile zor hatırlıyorum, üzücü diyordu.

Düşündüğüm zaman katılıyorum ama zaten bu seviyede bir ilişkinin de (ayrıldıktan sonra konusmaya devam edilen seviyeli bir arkadaşlık) zor bulunacağını düşünüyorum.

Engellemek falan bana da saçma geliyor. Baksam şimdi bütün eski sevgililerimin numarasi, sosyal medyası vardır.

Engellemeye gerek yok ama iletisime devam etmeye de gerek yok bence

Valla ben acikcasi oyle ayrildiktan sonra iletisime devam etme olayini falan pek sevmiyorum. Su ana kadar ayrildiktan hemen sonra kisinin numarasini silme, engelleme gibi olaylara girismedim ancak bisekil denk gelip sildigim de oldu.

Insanlarin ayrildiktan hemen sonra numara engelleme ya da silme olaylarini da garipsemem ancak. Misal ayrilma karsi tarafa saygini yitirebilecegin bir olay(aldatma vs) yuzunden olduysa o durumda numaranin engellenmesi, kisinin silinmesi bana sacma gelmez.

eger karsi taraf surekli rahatsiz etmiyorsa engellemenin bir anlami yok. duygular bir sure daha devam edebiliyor ama surekli gormuyorsan, konusmuyorsan bir sure sonra zaten sonumleniyor.

Kendinize cevap vermişsiniz zaten aslında.

Her ayrılık bir değil, kimisi ayrıldığında içinde bir şey kalmamış olduğu için ayrılıyor. Bu halde araşarı iyiyse devam ediyorlar zaten görüşmeye.

Kimi de dramatik ayrılıyor, bir taraf hala seviyor oluyor hem bitiren taraf için hem terk edilen taraf için bir sürü istenmeyen durum yaşanıyor. Niçin böyle bir şeyi sürdürmek için kendinizi paralayacaksınız ki? Buna sebep ne tam olarak? Zaten ortada yıpratıcı ve sağlıksız bir durum var. İki taraf da travma yaşıyor bu süreçte.

omur boyu iletisim kesilmeyecekse ne olacak bayram kutlamak falan mi?:)
uzak durulmasi gereken bi sey. bilhassa yeni iliskiye baslaniyorsa. ben uzak duramiyorum ama o apayri bi mesele

Düşman olma ama çok yüzgöz de olma. Yine gerçekte ayrılma şekline göre değişiyor.

Her ayrılık bir değil elbette ancak bitmiş bir ilişkinin başka bir ilişki suretiyle devam ettirilmesini anlamsız bulanlardanım ben. Burada doğru / yanlış aramaktan ziyade "ben ne istiyorum?" sorusunun cevabı olmalı bana kalırsa. Ben eski sevgililerimle görüşsem, yeni kuracağım bir ilişkiye soru işareti bırakırım diye düşünüyorum ve bundan hiç hoşlanmıyorum. Gerçekten duygular bitmiş ama arkadaşlık kalmış bile olsa karşımdakine rahatsızlık verme ihtimali çok yüksek. Bu yüzden hayır, bitmiş benim için tamamen bitmiştir.

baya iyi

İspanyolca bilmiyorum ama Kangal'dan mı bahsettiniz?

Fena değil gibi.

Rahatsız edici bir şey var. Cızırtı mı diş teli mi. Temiz net bir ses değil.

Ses iyi de sanki burun tıkanıklığı var o kötü.

sikinti yok, devam.

ıslandım

Ders çalışırken kullanıyordum ama elimi çok siyah yaptığı için bıraktım.

Hayır, ben daha ilkokuldayken uçlu kaleme geçmiştim o zamandan beri uçlu kalem kullanıyorum.

Kurşun kalemden nefret ederim. Bizim fakültede sınavlarda mürekkepli kalem kullanma zorunluluğu vardı, o sebeple birçok mürekkepli kalem denedim ve f/p olarak en iyisini buldum: images.app.goo.gl

nadiren, uclu kalep hic kullanmiyorum, genelde dolma kalem, az da olsa kursun kalem...

Resim yapıyorum,dereceli kalem kullanıyorum

Bugün itibariyle dolmakaleme başladım, bundan önce uçlu kalem kullanıyordum. Kurşun kalem sevmiyorum, parmaklarımı ağrıtıyordu diye hatırlıyorum bir de çok hafif bence.

Ben öğrenciyken hep tükenmez kalem kullanırdım hala da öyle. Tükenmez > kurşun > …………… > uçlu

Özellikle aramam ama masamda çantamda filan olur hep yedek niyetine.

Okul hayatı boyunca ilkokul dahil (3 ya da 4. sınıf) uçlu kalem kullandım. Gerçi üniversiteden itibaren mürekkepli kalemler (tükenmez kalem, dolma kalem, pilot kalem vb.) ağırlık kazanmaya başladı. İş hayatında sadece mürekkepli gibi bir şey. Çok nadir uçlu kalem.

Uçlu ve kurşun kalem kullanmayı çok seviyorum.
Okulda da işte de resmî evrak olmadığı sürece her zaman kurşun ya da uçlu kalem kullanırım.
Uçlu kalemim kıymetlidir biraz her zaman çantamdaki kalemliğimdedir, çıkarmaya üşendiğim zamanlarda masadaki kurşun kalemlerle yazarım.

kurşun kalemin kağıtla teması halinde çıkan sesten nefret ediyorum. Ama illa kurşun kalem olacaksa MERCANLI olacak ya da 2B. Önerimi de yapayım.
www.amazon.com.tr

dolma kalem > uçlu kalem > kurşun kalem > tükenmez kalem şeklinde.

işte hala kullandığımdır.

Kullanıyorum.

bence en iyi kurşun kalem bedava olan kurşun kalemdir. dolayısı ile ikea kalemleri bence en iyileri. tavsiye ederim şu an a kadar bir yamuklarını görmedim. delikanlı kalemlerdir.

Aa bilmiyordum bunu
2018 konseri ise inanılmazdı ehehe sırf onun söylemek için yazdım:)
Sakın ola kaçırmayın.

Biletler muhtemelen ya Passo, ya Biletix ya da İKSV üzerinden satışa çıkacak. O yüzden bence bunların sosyal medya hesaplarını takip etmek iyi olabilir.
Bu arada haber için teşekkürler ben de takip edeyim almak için.

ben de takipteyim, çıktı sanmıştım. en düşük ne kadar olur sizce?

@evimin paspasi, 2018'deki konserin biletini ben önlerden 205 TL'ye almışım. Bu konserin bileti de 600-700 tl olsa şaşırmam herhalde.

2018 konseri zorlu'daymış bu arada. Bu defaki Volkswagen Arena'da.

Greyder ve YDS. Linkteki de güzel ama.

Clarks. Boyner’den almıştım 5 sene önce falan, çok sağlam.

timberland

camper diyorlar ama param yetmedi

timberland çok iyi bu konuda ama bunlara göre epey pahalıdır.

ayakkabıyı ayakkabı üreten markadan al. gidip zaradan berskha dan hm den bot alma. sırf tasarımı güzel diye.

alacaksan outdoor al daha iyi.

Timberland

Ecco

mc kinley iyidir.
Columbia güzeldir.
www.amazon.com.tr

zara'dan bot almak mı? ya da zara'dan ayakkabı almak mı?
Eru Iluvatar akıl fikir versin.

bot Salomon veya Merrel'dir sayın kardeşim. jack wolfskin, north face, columbia giydim, kesinlikle bu ikisidir yanıt. hayırlı günler.

zaradan ayakkabi alinmaz +1

timberland +1
ayakkabilarina iyi bakmayan biri olarak timberland'i parcalamam ortalama 4 sene suruyor ve asiri konforlu.

oxs bot al bot ihtiyacını en az 10 sen çöz. 2012 yılında aldığım bot hala yepyeni. alın kullanın.

evet :(

bende soru işaretleri uyanır.. yani tuvaletten çıkınca elini yıkamaması, eve gelince yıkamaması, kirli kıyafetlerini değiştirmemesi, evde olsa bile duş almaması evet düşündürücü ve ben de uyarırım. Ama hijyen anlayışlarımız farklıysa ne kadar orta yol bulunur bilemedim, sonuçta iki tarafın da bakışı farklı, orta yol için iki taraf da adım atmalı.

Bahsettiğin şeyler beni rahatsız etmez ama mesela burnunu karıştırdıktan sonra ellerini yıkamadan yemeğe oturursa ona biraz bozulabilirim, onu da gördüm diye tabii asdasd onun dışında ellerini yıkamadan yemeğe oturdu diye çok şeyapmam, yani yanlış anlamayın da başka zaman gel yüzüme otur dediğimiz kişilere böyre davranmak anlamsız bence kargoyu aldıktan sonra elini yıksa ne olur yıkamasa ne olur.

Edit: Düşündüm de burnunu karıştırması da çok rahatsız etmiyor gibi ya.

Sevgilimse eğer ağzıma soksun pis elini isterse, sorun değil. Flörtümse ve önümde burnunu karıştırıyorsa baybay.

Bu örneklere odaklanmadan genel olarak hijyen farkı diye bir şey yok sanırım. Kirliler, hijyene dikkat edenler/önem verenler ve takıntılılar var. Kirliler/pasaklılar ile olmaz. Ben hijyene dikkat edenler/önem verenlerdenim. Muhtemelen takıntılılar da bana aynısını söyler.

Burun karıştırma örneği nerden çıktı bilmiyorum.
Ben bu verdiğiniz örneklerde bi absürtlük görmedim. Bilakis bu tip ufak tefek mikroplar insanı daha sağlıklı hale getiriyor.

Evinde bulaşık makinesi olmayan çocuklar olan çocuklardan daha sağlıklı oluyor. Çünkü tabaklarda bulaşık artığı kalıyor ve o hijyenik olmayan ortam bağışıklığı güçlendiriyor.

Beni bu kadar hijyen takıntısı olan ve olayın özünden yani “sağlıklı hayat sürmekten” kopan bir insandan soğurdum. Yani evet hijyen anlayışınızın paralel olmaması soğuma sebebi.

@zimbirik+1

İlişkilerde bu tür hayat tercihlerinin yakın olması sorunları azaltıyor. Hem kardeşim, hem yengem süper dağınıktırlar. Genetik ilmi gereği yeğenim de aynen anası-babası gibi. Evlerine gelince yerdeki oyuncakların üzerinden atlaya atlaya geçip, kanepenin üstüne yığılı kıyafetleri kenara itip kenarına oturuyorum bazen, o derece. İyice yaşayamaz hale gelince ancak temizlik-toplama işi yaparlar. Düşünüyorum da eğer benim kardeşim veya yengem diğerinin tersine aşırı titiz biri olsaydı evlilikleri 15 yıl sürmeyebilirdi.

vedatchilipeppers+1

Beni git ellerini yika diye uyaran biriyle evliysem boşanmayı, sevgiliysem ayrılmayı düşünmeye başlarım.

hijyen benim için çok önemli. asansörde düğmeye parmağıyla basınca eve geldiğinde ilk iş elini yıkamalı. yıka diye uyarmam, diretmem ama beni görünce zaten o da uyar herhalde. bu konularda uyarmalı ilişkide soğumak normal. her iki taraf için de.

Temizlik de pislik de insanın içindedir, hangisine yatkın olunacağı da daha çocuk yaşlarda şekilleniyor. Mesela normal her aile, çocuğuna dışarıdan gelince ellerin yıkanması gerektiğini öğretir. Bu aşırı bir şey falan değil, temizliğin en basit ve temel adımıdır. Ama çocuğun içinde temiz olma arzusu yoksa istediğin kadar anlat, boş, büyüyünce de yapmayacak.

Dışarıdan eve gelince "Amaan ne olacak yha, ben yıkamam ellerimi" zihniyetinde bir insanla değil flört, arkadaş olarak bile mesafeli olurum. Net.

sözüm meclisten dışarı ama erkeklerin çoğu bu tip durumlarda temizliği "unutabiliyor".
ya da mesela elini mutfak veya banyo lavabosunda yıkamanın farkından bihaber olabiliyor.
bebek bezini "nasılsa çöp" diye mutfak çöpüne de atabiliyor.
yani zaten çoğu zaman dürtüklemek gerekebiliyor ve çocuk gibi uyarmak zorunda kalıyorsunuz.

kişisel hijyen konusunda bir sorun yaşamıyorsam bu tip konular bana pek batmaz, hatta dikkatimi ne kadar çeker bilmiyorum.
en kötüsü hatırlatırım, bir noktadan sonra da öğrenir zaten.

1 kilo fıstıklı baklava bence gayet ideal. Hepsini bitirmek zorunda değilsiniz ki.

Hocam işte dükkanda yalnız takılıyo adam bi kilo biraz abartı olur. Baklava hariç ne olabilir diye düşünüyorum aklıma bi şey gelmiyor.

Baklava iyidir+1
Baklava asla fazla olmaz. eve götürür ailesiyle yer, ertesi gün yer, arkadaşlarıyla yer, ama mutlaka yer.

Türk kahvesi ve cezvesi

Onu garipserler ya hoş bi hediye de :>

Baklava iyidir +1
Komşu esnafa da ikram eder, yenir o.

lokum olabilir, ya da taze çekilmiş kahve ve çikolata ikilisi.

baklava götürülür götürülmez bilemem ama geçende yarım kilo fıstıklı baklavayı tek başıma zorlanmadan yedim demeye geldim. pahalı diye 1 kilodan vazgeçmesem yandık.

Çevre esnaf ve aileye de verilebilmesi açısından baklava veya benzeri başka bir tatlı (şöbiyet, kemalpaşa, tulumba, kadayıf, vs) sorun olmaz. Olayı yemek formatına taşımak gibi bir düşünce varsa börek de olur. Çay yanında su böreği.

pastaneden ekler alin, cayi da o soylesin. cay partisi yapmis olun.

Serdar Kuzuloğlu - Zihnimin Kıvrımları

varyete
diyojen
fularsız entellik
deniz göktaş'a ayıracak vaktim yok
sizin gününüz nasıl geçti

bunlar dinlemesi keyifli.

popülerlerden de "o tarz mı?" yı en baştan başlayabilirsin.
meksika açmazı falan da iyi.

he's just not that into you filmini izle. her inişin bir çıkışı vardır.

Duygu ve düşüncelerinizi dolaylı ve sitem yoluyla iletmeseniz de daha doğrudan açık olsanız bu belirsizliği yaşamazsınız, reddedilmek de romantik ilişkilerin bi parçası, madem her şey ortaya saçıldı bunu değerlendirin söyleyin işin aslı sana karşı böyle hislerim var diye, top sizden çıksın, sonuçta her iki cevapta da rahatlarsınız belirsizlik kalkar

Birinden hoşlanmak duygularını ona söylemek aptalca, utanılacak bişey değil çok insani, bunları söylemenizden dolayı sizi suçlu hissettirirse sallarsınız

Şu an bu olay hayatınızda bir tekamül noktası bunu değerlendirin :)

Keşke sitem etmeseydiniz. Birinden hoşlamak son derece normal ama karşıdaki sevgilinmiş de senle ilgilenmiyormuş gibi yazmak tüm ipleri koparır.

Sağlık olsun hocam, yolunuza bakarsınız artık. Canınızı sıkmayın. Ünlü düşünür İsmail YK'nın dediği gibi bazen beğendiklerimiz bizi beğenmeyebiliyor.

ilgi göstermeyince gururun incindiği için daha bir değerli olmuş. boşver gitsin, gözünde büyütme bu kişiyi ve reddedilmeni.

Sana deli gibi aşık ama naz yapıyor. Ona küçük sürprizler yapmaya devam et.

@free+1
Net olmak her zaman iyidir. Sitem edip ondan sonra telafi edecek sekilde davranmasan daha iyiydi cunku en azindan tutarli olmali insan ancak yine de cevap gelmediyse salla gitsin.

Oyle gurur meselesine falan girip de kendini hirpalama, kendince denedin olmadi. Onune bak.

"Kendimi kabugu kirilmis kablumbaga gibi hissediyorum." :D

sukaplumbagasi.com

Freebird+1
Rejection is redirection. Hic uzulmeyin yahu, bunlar hic utanilacak seyler degil. Ayrica asla unutmayin, insanlar yaptiklari degil yapmadiklari seyler icin pisman olurlar, siz yapmissiniz olmamis, o da guzel, baska bir yol cizersiniz kendinize. Sevmek utanilacak bir sey degil.

sen mesela icinin isinmadigi birine sirf sana sitem etti, askini itiraf etti falan diye isinip birlikte olur muydun? olmazdin. bu dunyanin en normal seyi. empati kurarsan kablumbaga gibi hissetmene gerek kalmadigini goreceksin.

Insanlar romantik partner secimlerini de ayni hayattaki bir cok baska seyde oldugu gibi kendi tecrubelerine, ailelerine, hayattaki baska deneyimlerine vs gore yapiyorlar. Veridkleri karar her zaman sizinle ilgili olmayabiliyor bile. Bazen de hakikaten direkt bizi sevmiyorlar. Uzucu ama yapacak bir sey yok. Sizin de bugune kadar hoslanmadiginiz bir suru insan olmustur.

Ama sitem isi olmamis. Insanlarin bizden beklentileri olmasi zaten stresli bir sey, bi de bu karsilikli ustunde anlasilmamis bir iliskiden gelince daha luzumsuz.

oluyor. uzerine dusunmuyoruz cunku bizim icin ciddi bi kaynak degil hayati kurana gore yasamiyoruz. geleneksel muslumanim ne savunurum ne sorgularim

Gecmiyor. Oyle olsa bin kez ortaya cikardi. Azinlikta olsak ta bizler gibi bilim ve sanat pesinde olan muslumanlar var. Caner taslaman gibileri takip ediyoruz.

Oluyor ve ben açıkçası bu şüpheyi oldukça yararlı buluyorum. Beni sığ bir kesin inançlı olmaktan koruyor, sorgulatıp araştırmaya itiyor. O anlarda aklıma Life of Pi'deki şu diyalog geliyor:
"Pi, Martel’in “şüpheye yer yok mu?” sorusuna “Aaa! Tabii ki var. Hem de her katta. Şüphe faydalıdır. İnancı canlı hale getirir. Ne de olsa ‘inancın gücünü sınanana kadar bilemezsin’ değil mi?”

Bu makalede açıklamış yazar:
"İmanın sadece bir ikrardan ibaret olmadığını bu ikrarla birlikte, onun gereği olarak yaşadığı sürece Tanrı tarafından sınamaya tabi tutulacağını, gerçek imanın, kendi ifadesiyle “inancın gücünün” bu sınama sonucunda ortaya çıkacağını ifade etmektedir."
Halil Uzdu, “Life of Pi” Filmi Üzerine Din Sosyolojisi Açısından Bir Değerlendirme”, Kafkas Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 8/15 (Ocak-January 2021), 211-229.

“İnanç mücadelesi en büyük ermiş için bile her sabah yeniden başlar” diye bir söz var. Sorgulamak, belli bir tahlil ve muhakeme sürecinden geçirmek zaten Kur’an’da da sürekli vurgulanan ve hatırlatılan kavramlar.

Evet, öyle ara sıra değil; sürekli sorguluyorum. Dünyayı, hayatı, varoluşumu, insanlık tarihini, fiziği, matematiği, evrenin sistematiğini, aşkı, mutluluğu, kederleri, hayalleri ve hayal kırıklıklarını… Ve daha birçok şeyi… Aklımız sürekli “nasıl?” ruhumuz sürekli “neden?” diye sorarken başka türlüsü de mümkün değil zaten.

Kur’an- Kerim’de hayatla, varoluşla, insan doğasıyla ve daha birçok kavramla ilgili son derece tutarlı açıklamalar var. İnsanlığın medeniyete en uzak halinin içine doğmuş, okuma yazma bilmeyen bir insanın tahayyül bile edemeyeceği bir kompozisyona, kavramsal zenginliğe ve insan ruhuna seslenen bir derinliğe sahip.

Dünyanın en mutlu insanı değilim ama ruhum hayata dair inanılmaz bir tatminkârlık içerisinde. İnsanlık olarak sınırlı aklımız, algımız ve bilgilerimizle ulaşabileceğimiz farkındalık eşiği çok sınırlı.

13,6 milyar yıllık evrenin tarihinde komik bile sayılmayacak 80-100 sene önce Einstein gibi bir dahi yaşadı. Ve öldüğünde tüm evreni Samanyolu Galaksi’sinden ibaret zannediyordu. Şimdi bambaşka bilimsel bir gerçeklikle muhatabız.

Bu vardığımız ya da varabileceğimiz son nokta da değil üstelik. Evren aşkın bir yapı ve bu aşkınlığı bu zenginlik, mükemmellik ve güzellikle yaratan bir Allah var. Ben inanıyorum. Kur’an’ın ifade ettiği bir sürü hakikatin varlığına da on yıllardır şahit oluyorum.

Bir yaradana inanıyorsunuz ve ondan size gelmiş bir kitap var. Müthiş bir heyecan. Ben bu heyecanla okuduktan sonra yavaş yavaş kafamı kurcalamıştı. Bir belki bir buçuk yıl kadar gerçek olduğu konusunda kendimi çok ikna etmeye çalıştım. -çok dindar bir aileden geliyorum- Fakat bocalama ile geçen onca zamandan sonra kendimi daha fazla kandıramadım. 10 - 12 yıldır da hayatımda islam yok. Kararımdan zerre şüphe duymadım. Çünkü öncesinde kendimi çok yiyip bitirdim.

19 kodu matematiksel bir delil ortaya koyuyor. İnsanların en çok sorguladığı dönemde (bilgisayar çağında), bilgisayar ile ortaya çıkan, insanlığın ortak dili olan matematik ile, evrensel bir mucize. Denizin yarılmasından daha büyük bir mucize çünkü tüm insanlığa gösteriliyor. Yine de görmek istemeyen görmez orası ayrı, bahane üretecek olan her türlü üretir.

olmuyor. Bana ateizm ve yaratıcının olmaması garip geliyor. İnsanlık ve evren tesadüfen mi oluştu ya da insanlık dünya arenasına nasıl çıktı? sorularının evrimsel cevaplarına pek inanamıyorum.

Muslumanken aklımdan geciyordu. Hatta kurani okuyunca aklimdan geçti ilk olarak "bu biraz garip sanki" diye :) Bir tık vicdan azabı hissederek, karsima çıkan tüm mantiksizliklari mantığa bürüdüm bir dönem. Daha fazla kendimi kandiramadim +2

Sonra zaten doğru yolu buldum xd artık kendimi daha tutarlı hissediyorum

500 yıl önce avustralyada amerikada doğsan yada 2000 yıl önce dünyada herhangi bir yerde doğsan böyle bir problemin olmayacaktı.

herhangi bir mantıksız durumda geleneksel islamcıları takip edenlerde genelde vardır bir hikmeti deyip kabulleniş aşaması oluyor. büyüklere, atalara itaat durumu yani.

zamanında ateist forumlarda dile getirilen şeyleri okuyunca ben de yok ya öyle değildir, kuranın vardır bir hikmeti diyordum ama bu da aslında bir kabullenişti.

sonraları anladım ki kuranı anlamadıklarında kendi görüşlerini kuran diye yutturmuşlar bize. haliyle bir ton çelişki türüyor bu durumda.

süleymaniye vakfının çalışmaları ile artık şüphe duyduğum bir şey yok.

Gercekliginden suphem yok ama bazen kendi kendime "yarabbi ben de senin kulubum, neden bu kadar sikinti?" Diye hayati sorguluyorum.

Asla isyan etmek istemem ama bazen dayanacak gucu kendimde bulamiyorum.

Birisinin musa gibi denizi yararak hayatimi degistirmesini beklemiyorum ama bu kadar ugrasip didinmeme ragmen neden bir turlu hayatim rayina oturmuyor diye merak ediyorum.

Intihar gunah olmasaydi.. diye ic geciriyorum.

evet, boyle bir ihtimal var cunku

Hiç geçmiyor. Sonradan islama dönen birisi olarak İslamın Derya deniz olduğunu idrak ettim fakat sorularımı dile getirmeyi bırakıp akışa kendimi bıraktığımda. Zaten sorularıma cevapları o süreçte bir bir aldım. Alt yapım olmalı dedim ve bunun için çaba verdim. İnandığım şeyi ne kadar biliyordum? Neyi temsil ediyordum? O çabalarım döneminde de zihnimi bu işe bulaştırmadım. Yolunu yordamını öğrendim anca. Onca zamandan sonra öğrendiğim bu işte,dedim ya Derya-deniz.İşte bu yol-yordam ya da adına adap diyelim , bunu bilince zihnimden geçen karmaşık düşüncelere nasıl yaklaşmam gerektiğini anladım, hassasiyet sınırlarını biliyorum, dilimi terbiye etmeyi biliyorum. Yani bakış açısını biliyorum illaki zihnimizden her türlü düşünce geçiyor fakat yaklaşımı nasıl olmalı biliyorum. Onca zaman öğrendiğim bu işte. Zira imandan çıkmak çok kolay.

Gerçek değil. Eskiden müslüman bir hayat yaşardım ama düşünmeden, öğretileni yaparak. Anlamını bilmediğim, ezberlediğim kelimeleri tekrar ederek. Hayatım boyu zekamla ön plana çıktım. Çocukken, 2. Sınıfta kuran kursuna gittiğimizde 1 haftada sübhanekeyi ezberleyemeyen tipleri gördüm ve bana çok kolay gelen bir şeydi. Onlarca sureyi çatır çatır ezberledim. Orta okulda din dersinde hoca sure ve ilahi ezberleyip okuyana sözlüden beş veriyordu. Her hafta bir beş daha alıyordum. Neye yarıyordu :) Düşünmüyordum. Yaşadığımız Anadolu kasabasında din çok önemliydi. Beş vakit camiye namaza giderdim ve çok takdir ediliyordum. Ben takdir edilmeyi seviyordum. Takdir edilme duygusunu başka konularda elde edince bunu niye yaptığımı sorguladım. Dinden çıkmam zor olmadı. Çok samimi ve dürüst bir insanım. Kendimi tanıyorum. Din dedikleri şey bana göre değildi. Bayram namazına diye çıkıp bir dolanıp eve geri dönenlerden oldum :) sonra bu din işlerinin büyük bir oyunun parçası olduğunu düşündüm. Belli kalıplar içinde düşünmek zorunda değilim. Pilot kalemden tanrının varlığını ispat edenler falan. Ona ayıracağım zamanı, eforu kendime ayırırım. Benim için artık en ufak bir anlamı yok. Saadet zincirlerini bilirsiniz. Yıllardır insanlar bunun içine bir şekilde girer. Sonradan girenler de bir şekilde size ulaşır, “sana hayatının fırsatını sunmak için aradım, arkadaşım” hadi oradan. Benden uzak olsun. Şu yazdığım yazı bile benden giden bir zaman. Ben kendi hikayemi anlatmayı seviyorum. Yoksa dinle ilgili tartışmaya, efor sarfetmeye en ufak niyetim yok.

bir arkadaşım var. Tüm büyük dinleri teker teker kıyafet dener gibi denedi. Ciddiyim. Musevi oldu, nasıl olduysa, kiliseye gidip peder beylerle görüştü, hristiyan oldu. En son İslamı seçti. Ama orada vahhabi görüşünde. En katı, en uç. Şeriat kafa kesme bilmem ne. Evet diyor. Yanacaksın diyor. Kendinden çok emin. Ama o tarafa geçtiğinden beri dünyası o kadar küçüldü ki. Evliydi eşim çalışamaz dedi. İşinden oldu. Yıllarca babasının verdiği harçlıkla yaşadı. Sonra kul hakkı demeyip torpille düz memur oldu. Aç mı kalsaydım diyor. Neyse çok uzatıyorum. Ben hayatımı yaşıyorum. Dinle ilgili nöronlarımdan birini bile feda etmem.

Yoga ve nefes egzersizi diyen vardı. Denemedim

Dikkatini dağıtacak ortamlardan uzak durmak adına ev yerine kütüphane gibi daha izole ortamları tercih edebilirsin. Herkesin işine odaklandığı ve dikkatini dağıtabilecek şeylerin daha az olması ve birazcık da ev konforundan uzak olması adına seni yapacağın işe daha fazla odaklayabilir. Bunun dışında uykunu iyi alabilmen, uzunca yürüyüşler yapman odaklanmanı arttırabilir.

Tebdil-i mekanda ferahlık var derler. Ben de çok kınamama rağmen bugün çalışmak için bilgisayarımi alıp bir kafeye gideceğim. Çünkü uzun süre ev ve kütüphanede çalışmak verimsiz geliyor. Yiyecek olarak ne iyi gelir bilmiyorum ama kahve odaklanmama uretmeme yardımcı oluyor. Onun dışında da pomodoro+1

Solgar nero nutrients

düzenli balık yağı

L-teanin+kahve kombosu

evden çalışıyorum, kasım 20'den beri açtım. 35 derecede açık şekilde yanıyor, o tarihten beri derecesine de hiç dokunmadım. gayet güzel sıcaklıkta benim için. evde orta kat ve yeni bir ev olduğu için sanırım ısınma problemi hissetmiyorum. daha fatura gelmedi, birkaç güne gelir.

40 derece ile açık.
Dün gece de soğuktu. Ara kat.
Ankara.

ev 24 derece sabit
dışarısı 1 derece
eylül ortasından beri kombi açık
cluj-napoca, ara kat

Kocaeli'deyim Kasım ayından beri salondaki oda termostatı 22,2°C'ye ayarlı.

2 haftadır açık, düşükten bir tık üstü sıcaklıkta çalışıyor. en üst kat, serin oluyor, özellikle akşamları.

Açmadık, daha hava açacak kadar soğumadıki. Ara kat, güney cephe, yalıtımlı yeni bina şuan şort tişört oturuyorum. İstanbul.

kasımın son haftasından beri 35 derecede açık.
akşamları serin oluyor.
izmir. ara kat.

gün içinde 10-12 saat kadar evde olmadığımız için ben açmıyorum. geldiğimde ev soğuksa en düşük derecede yatana kadar açıyorum. yatarken kapatıyorum. "abi sürekli yanacak, en tasarruflu öyle oluyor" dünyanın en büyük yalanı. denendi. ama tabii ki sürekli evdeyseniz sabit bir derecede sürekli yanması en ideali.

dün yakmadık. ara kat.

istanbul 2 gün öncesine kadar açıktı havalar yine 15-16 derece olunca kapatıldı. henüz istanbul'da mont giymeye bile baslamadım.

kombi değil de kaloriferler 22 derecede açık.

Valla bence almayın ama ille de alacağım derseniz bana Kerebiççi Oğuz'u önermişlerdi.
www.eksiduyuru.com

Kerebiçi Mersinliler dışında çok kişi ilk deneyiste sevemiyor maalesef; ben bir Mersinli olarak tabii ki bayiliyorum. Şahsi gozlemim ilk deneyiste cevizli olanı daha çok beğendi çevremdekiler, bence fıstıklısi da güzel ama ağır bulabilirsiniz.

Kerebicci Oğuz gayet iyidir; merkezdeki şubesinde sirkülasyon da çok olduğu için tazedir.

Kerebiççi hayri usta.

Kerebiççi Hayri usta

göz doktoruna git bulanık görüyosan. gözlük versin onu tak. en azından dinlendirici numaralı bi gözlük al

Benzer durumdayım üzerine işim de bilgisayar üzerinden yürüyor. 2 senedir f.lux kullanıyorum pc'de. Birkaç ay önce Atasun'dan ekran gözlüğü aldım. F.lux'a rağmen çok fark ediyor. Öneririm.

Göz doktoru, mavi filtreli gözlük camı kullanımı = huzur

Biraz para bayılıp 9-10 inch e-ink ekranlı kindle, onyx vs. e-reader almalısınız. Basılı kitap okur gibi okursunuz. Pc başında da oturmanıza gerek kalmaz.

Yaşamıyorum. Ölüm fikrine çok hazırım, herhangi bir an gelip alabilir beni.

Yaşamıyorum. Uzun yaşamak gibi bir arzum yok. 40-50'de ölmeye okeyim şahsen.

benim ölmem fikri keyfimi hiç kaçırmıyor. kafaya hiç takmıyorum.

sevdiklerimin ölme ihtimali veya uzun sürecek bir hastalık veya sakatlık ihtimali daha çok sıkıyor beni bazen.

hastalik&sakatlik&kaza tarzi seylerden aklim cikar ama ölüm pek aklima gelmiyor. bahsederken bile benim basima gelmeyecekmis giibi bi olay

hayır. iyiyim böyle.

bana oluyor evet.

ölü olma fikrinden korkmuyorum. inançsızım. öldükten sonrasına dair endişem veya korkum yok - hiçbir şey hissetmeyeceğime, olmayacağıma inanıyorum ama şu anki bilinç düzeyimle bir gün ölecek olma fikrini sevmiyorum.

düşünüyorum mesela... uzun yıllar uğraştım, belki evlendim, üç yaşında bir kızım var, 40-42 yaşındayım, bugünleri düşünüp gülümsüyorum "boşu boşuna heder ettin kendini, bak ne güzel oldu hayatın şimdi" diyorum... sonra hop, bir gün bayılıyorum durduk yere. son evre kanser çıkıyor.

böyle bir şeyden çok ama çok korkuyorum. "ölü olmak"tan yana problemim yok. ama ölmek, hatta öleceğini bilerek yavaş yavaş bu dünyadan ayrılma fikri inanılmaz yıpratıcı geliyor.

Ölüm fikrini hiç unutmadan yaşıyorum, en azından yaşamaya çalışıyorum. Birtakım hırslardan arındırıyor beni, daha affedici ve sakin olmamı sağlıyor ve rahatlatıyor beni.

Canımı falan sıkmıyor ama şu an ölsem ailem daha da yaşlandığı zaman onlara yardım edecek birinin olmayacak olması fikri beni huzursuz ediyor.

bilakis bu aklıma gelince daha enerjik oluyorum.

@roket+1
Kendim icin olum fikri hic ama hic korkutmuyor. Su an bunlari yazarken daha gonder tusuna basmadan olsem bile koymaz ancak sevdigim kisilerin olumu dusuncesi ara ara aklima gelince canim sikiliyor. Isin bana gore garip yani su, mesela bu dusunceleri paylastigim kisiler genelde sevdigim kisileri kendimden daha cok sevdigimi dusunuyor ancak uzerine iyice dusunuldugunde bana gore bu benim kendimi onlardan daha cok dusunmemim sonucu gibi geliyor. Ilginc.

"Zaten olecegiz ne gerek var" fikri ise genel olarak hayatima yon veren fikir acikcasi ve @encok un dedigi gibi aksine eni daha da enerjik yapiyor. Oyle hani "nasilsa uyanacagiz ne gerek var uyumaya" olayi gibi degil ancak mesela hayattan yeteri kadar zevk almayi engelledigimi, sacma sapan uzun vadeli planlari benimsedigimi farkettigim anda bunlari uygulamaktan vazgeciyorum. Mesela sevdigim bir seyi yemeyi sirf ileriye yonelik planlar sebebiyle yemekten kacindigimi farkettigim an hemen yiyorum.

ölümden dğil yaşlılıktan korkmalı

Ailemdekilerin ve yakın çevremin ölümü konusu korkutuyor onun dışında tat kaçıran bir konu yok. Hayatımda hiç o "hayat fani, ölüm ani" stili boş hissetmeyi yaşamadım. Ölmek istemem tabii ama ölümü düşünüp onunla ilgili korku da yaşamıyorum.

buenosdias +1

Ölecek olma düşüncesi tabii ki aklıma geliyor ama bu gerçeği kabullendim.
"zaten öleceğiz ne gerek var." demek yerine ölmeden ne kadar güzel şey yaşarsam o kadar iyi diye düşünüyorum.

Beni mahveden yaşlı olma ihtimalim. Bütün enerjimi düşüren ve tadımı kaçıran düşünce bu.

hiç ölesim yok. ölmek istemiyorum. öleceğim fikri aklıma geldikçe afakanlar basıyor.

m³ fiyatı yuvarlak hesap 5 lira üzerinden hesapladığım faturalar birbirini tutuyor

sizin de kullanımınıza göre normal gelmiş fatura

normal

Normal. Birkaç gün kombi açtım 330 lira geldi fatura.

5 gün düsük isida 475 lira geldi. Annem bir hafta olmadi daha yakali diyordu. Ev 3+1...

Bizimkini yazayım oranlayın. 167 m3 kullanmışız faturamız 967 geldi. Buruğum.

dideral

Hocam bu sakinleştiriciden ziyade doktor önerisiyle kullanılması gereken bir şey sanki. Öyle sınav ya da önemli bir günlük kullanım da değil sizinki anladığım kadarıyla. Bence endokrinoloji ya da psikiyatri bölümüne gittikten sonra önerilerini kullansanız daha iyi sanki:/

dideral geldi benim de aklima. neden terlediginizden emin olmadan bu cikarim cok makul gorunmedi ama. bir de vodka veya tekila gibi bi sey tasiyabilirsiniz cep boy.

Ben de dideral kullanıyorum antidepresanımın yanında ama bana çarpıntım için vermişti psikiyatrist. Ya çok çok güvendiğiniz bir eczacıya sorun ya da mutlaka doktora gidin. Böyle önerilerle ilaç kullanmayın.

2. Çünkü 1ncisi sanki kısa boyluyum da boyumu uzun göstermeye çalışıyormuşum gibi görünürdü.

Tarz olarak farklı ama bence doğru bir karşılaştırma olmaz. Ama illa seç diyorsan 2

2 ama kötünün iyisi.

twelfth+
ilk ayakkabı aklıma yüksek topuklu korkunç converse ayakkabıları getirdi.
ikincisi iyi bence.

ikisi de kötü ama illa seç dersen 1. daha rahat gibi duruyor buradan bakınca.

Valla hocam Massimo'yu siz ayakta tutuyorsunuz galiba. Neyse 2 diyorum ben de ama kötünün iyisi+1

Kesinlikle bu fiyata almamakla beraber kesinlikle 1.yi alırdım