İnsanlar aşık olmayı boşa özlemiyor; sevilen kişi sadece bir araç, sevmek amaç. Bunun da insanın narsistliğiyle bir bağlantısı vardı ama şimdi hatırlayamadım nasılını.

ben devilred'in tam tersi düşünüyorum. aslında sonunda yine narsisizme bağlanıyor ama benimki farklı yoldan. asla "aşık olmayı" özlemiyorum çünkü sevgi benim için özel, çaba gerektiren bir şey. değeri, ayrıcalığı olmalı diye düşünüyorum. sevdiğim kişi için, ilişkim için hiçbir şekilde değilse bile mental olarak çok enerji harcarım, orası kesin. böyle bir şeye beni sevmeyen, bunu hak ettiğini düşünmediğim biri için katlanmam. sevmenin en güzel yanı hayatını paylaşabileceğin ikinci bir kişiyi getirmesi. yoksa hiç sevmezdim ben açıkçası, seviyor olmanın neyini seveyim ki bana ne. ben kişiyi seviyorum. sevgimi hak ettiğini düşünmüyorsam enerjimi daha başka şeylere kanalize ederim, ne uğraşcam.

ben devilred'e katiliyorum.

Oldu. Hatta iki his birbirine o kadar yakın ki "Ben onu mu seviyorum, sevmeyi mi seviyorum" diye sorardım bol bol. Sonra ayrıldık ve başka biriyle de beraber olduktan sonra böyle bir soru hiç kafamda olmadı. Sonrasında "Meğer ben kendimi ilişkide sanıyormuşum" dedim.

Alışkanlık hali değil tam. Duygularının senden mi, ondan öı kaynaklandığına emin olamama ve aradaki bağı çözememe gibi sanki. "Bir ley havada ama be havada" gibi bir adını koyamama durumu oluyor. "Kafamda önemli bir soru kalmadı"lık bir birlikteliğin ne kadar önemli olduğunu anladım.

Bu benim de dikkatimi çekti. Tanımadan çok asiri, deli gibi hoşlandığım, elimin ayağımın titrediği insanlarla tanıştıktan sonra aşırı derecede sıradan bir ilişkim oluyor. Ben de sevmeyi sevmek tabirini kullanıyorum hep bu konudan bahsederken. Bu bı alışkanlık olabilir. O ilk andaki heyecanı yaşamak aşkı yaşamaktan daha kolay ve daha masrafsız olarak görünebilir ve hissettirebilir insana. Ayrıca o ilk an hissettiklerini hissetmek için böyle bir insana dönüşmüş olabilirsin, yani bunu alışkanlık edinmiş olabilirsin. Bence kötü bı alışkanlık ve normal olmamalı. Bana normal gelmiyor.

Su an seni buraya baglayacak bir evragin yoksa bu halde alman zor.yeni kurdugun firmada sosyal guvenligini bir sure odeyip,banka hareketlerini ve bir miktar birikimini belgeleyebilirsen vizeni rahatlikla alirsin.

kendisi tbb sitesinde hiç bir baro levhasına kayıtlı gözükmüyor.

Maks 1 ay. Tabi soylediklerinizden yola cikarak. Udemy falan ugrasmayin bence zaman kaybi olur. Direk dokumantasyonundan okuyun. Stackoverflow'da takilin.

Ayrıntı verme, müsait değilim de bitir. Fazla laubali, toplu görüşmek yeter de artar.

ders olmuş bundan sonra kimseye ayrıntı bilgi vermezsiniz.
yahu bunlardan sana ne deyip terslerim ben olsam.

Gerçekten laubali imiş. Bahanelere devam, iyi çocuk diyorsun madem, açıkça terslemeye gerek yok.

Bi de sana yazıyor olmasın bu? Ben bu kadar laubali öğrenci duymadım hiç de.

Bana da yazıyormuş gibi geldi. Bizim jocalarımız da bir yere kadar ayrıntı verirdi, biz de verirdk. Aramızda samimiyet çoktu ama bu da çok laubaliymiş. Ya hiçbir şey yazmamak ya da sert cevap vermek gerek. Ama bu kadar ısrar ve laubalilik biraz yürüyormuş gibi.

Ay yok hiç zannetmiyorum yazma yürüme olacağını falan benden olumlu bi şey olamayacağını çok iyi biliyodur bence. Ben eski okuldan ayrılalı baya oluyor, ondan beri görüşmedik de o zaman şakalaşıyoduk falan ama gene de bu derece değildi şaşırdım.

Laubalilikten ziyade terbiyesizlik bu. Hocayı geçtim, fazla samimi olduğun arkadas dışında -ki onun da sınırı var- kimseyle böyle konuşulmaz. Terslenmeyi hak etmiş bence.

Ha bir de insanlar nasıl bu kadar laubali demişsiniz, siz izin verdiğiniz için büyük ihtimalle. Baska hicbir hocasi ile bu sekilde rahat konuşamıyordur muhtemelen. Her zaman belli bir mesafeyi korumak, sınır aşıldığında gereken tepkiyi göstermek lazim.

Aşırı densizmiş öğrencin, kesinlikle seninle bu şekilde konuşmaması konusunda uyarmalısın. Tepki göstermeyip konuyu geçiştirirsen aynı laubalilikle tekrar karşılaşabilirsin.

Camasir yikadigini soylemen samimiyet fakat elde yikayip yikamadigini sormasi laubalilik?

Laubaliligin ötesi biraz bu terbiyesizlik. Toplu görüşmelesim de gec. Bahane ile düzelmez bu

Babanla ilgili konu da biraz haddini asmiyor musun? diyebilrsin.Cocuk inanilmaz itici ve patavatsizmis yalniz.Muhtemelen arkadaslik iliskilerinde de böyledir bu jöle. En sevmedigim tip. Kisa cevaplarla kestirip at.

bu saygisizca yazdiklarina ragmen halen terslemis olmanla onun bunları yazmasi ayni nedenden.

*terslememis

ben diyecek şey bulamadım, eşime okudum, dehşete kapıldı ağzını falan bozdu, adam söylemiyle şöyle dedi: "s.ktir git derim, ne borcum var amq, onun borcu var o kadar öğretmiş etmiş öğretmeni, her yerden engellerim, herkesi kendi ailesi gibi mi sanıyormuş..." evet benim/bizim için bu kadar ağır olurdu tepki..

yol yakınken kurtulmak lazım.

Minyon biriysen (1.55 m boy ve 55 kg) yüz buluyordur. Bazı hocalar hiç hoca gibi durmuyor. Espri yaparak seni eğlendirmeye çalışıyor da olabilir. Rahatsız oluyorsan uyar. Zor bir şey değil.

Ben olsam kestirip atardım. Açıkça yazayım. "Annen yularını gevşek bıraksaydı baban bir sürü çocuk peydahlardı." demek istemiş. Bu ne biçim bir öğrenci-öğretmen ilişkisi? Hiç sevmem böyle tipleri. Benim hocam olsa "Peki hocam kolay gelsin, müsait olduğunuz bir zaman görüşmek üzere." der kapatırım. Samimi bir hocamsa "Yardıma veya herhangi bir şeye ihtiyacınız var mı?" derim. Ötesi doğru değil. Açık açık terslemelisin.

Keşke yaşları da yazsaydın. Ona göre yürüyo mu yürümüyo mu anlardık.

bu arkadaşla toplu bile görüşme derim. haddini bildirip engellemek lazım hiç hoşlanmam böyle şeylerden. senin hatanı da söyleyeyim, birine direkt hayır demek yerine böyle ayrıntı vermen, karşı tarafı gelemeyeceğine ikna etmeye calısman doğru değil. uygun değilim kusurabakma diyerek sonsuzluğa gönderebilirsin böyle girişimleri.

sivilceleri kapatacak şekilde sakala bir düzen verin. 1 numara olur 2 numara olur size kalmış o. ama kesinlikle dağınık sakalla gitmeyin derim.

Sakalları kes ki cilt hava alsın yenilensin. Sürwkli sakal cilt içşn kötü.

İş yerine göre sakalı kes ya da kesme. Banka vs kesicen mecbur. Ama organizasyondur tanıtım vs sosyal bi iştir. Şekil ver. Dağınık olmasın toparla.

daha fazla yiyeceksin. ağırlık çalışacaksın. mümkünse büyük hareketler...

o şekilde kilo vermeye devam edebilecek miyim peki? yağdan tabi

yes of course.

1350 kaloriyle beslendiğin sürece kas kaybının dışında daha büyük yaşamsal riskler de bekliyor seni. Sana bu programı kim verdiyse ilk önce onu değiştir.

o kas vey yağ ölçen tartılara pek güvenme derim. kasların o derece erimesi için ya çok çok aç kalman ya da aşırı çalıştırman lazım.

kollar yağsız ise kol kaslarından ölçüm alarak gerçekten ufalma var mı yok mu takip edebilirsin.

1. 1350 kalori ney yahu? pigme filan degilsen metabolizmana bile yetmez o. yemeyerek zayıflanmaz. yiyerek zayıflanır. dogru ye, sporu sağlam yap.

2. orpheus +1. makinelerin sana dedigi şu kadar kas şu kadar yağ kaybettin laflarına çok inanma. baya baya sallamasyon onlar.

3. daha çok protein tüket.

ramazan için vermişti o diyeti, sonrası için de 1600 kcal'ik yazdı bugün. diyetisyen sonuçta bu kadar büyük bir hata yapar mı ki? sizin yazdıklarınız karşısında şok üstüne şok yaşıyorum ben o kadar az mı 1350 harbiden? normalde ayı gibi yiyen biriydim ben ne güzel azalttım diyordum

Antreman öncesi ve sonrası beslenmenizle alakalı bir durum olduğunu düşünüyorum. Aynı sorunların yaşayan bir kadın tanıdıktan yola çıkarsak antreman öncesinde en az 1 saat öncesinden bir miktar kaliteli karbonhidrat almanız gerekiyor. 2-3 saatlik açlık üstüne antreman yaparsanız; antreman sırasında vücudun ihtiyacı olan enerji kaslarda depolanan glikojen kaynaklarının kullanılmasına, bu da kas kaybına neden olur şeklinde bir açıklama yapmışlardı hocalar. Antreman sonrasındaki beslenmenizde kaliteli karbonhidrat ve bol protein içerikli olmalı

bugün aç karnında spor yapabiliyorsan yap daha çok yağ yakarsın dedi diyetisyenim. profosyenel bir diyet yapayım deyip gidiyorum ne kadar farklı şeyler söylendi burada böyle. öyle ya da böyle 20 günde 4.9 kilo yağ gitti ama sağlıksız vermişim anladığım kadarıyla. yemekten 40-50 dk sonra çıkıyordum yürüyüşe. 2. bir diyetisyenle görüşeyim en iyisi

hocam size tavsiye edebileceğim 2 süffer kaynak:

1-www.fitekran.com
2-fitblog.macfit.com.tr

burada kulaktan dolma olmayan onlarca mikteşem bilgi okuyabilirsiniz (duyuruda yazılanlara bok atmıyorum yanlış olmasın tabi). öğrendiklerimden hatırladığım kadarıyla şunu diyeyim: bir kere aldığınız kalori çok çok az. gereğinden fazla kalori açığı oluşturursanız vücut yağları korumaya alır ve kaslardan yakmaya başlayabilir(miş. üstteki yerlerden okumuştum hep bunları) ayrıca kilo verirken kas kaybını önlemenin yolu ağırlık egzersizleri yapmaktan geçiyor.

başarılar.

netmaster modemin ip bloğu 192.168.0.1 şeklinde. tp link in dediğine göre 192.168.1.100 şeklinde. ikisi farklı subnetler. bilgisayarın hangi subnetteyse ona erişebilirsin ki local hostundaki dosyalar geldiğine göre senin bilgisayarın ip si 192.168.1.100. tp link ve netmaster ın ip adresleri başka.

iki modemi de resetle.
net master 192.168.0.1 tp linl 192.168.1.1 olacak. (tp den emin değilim)

sonra tp linke bağlan, wi-fi ayarlarını yap, dhcp yi kapat ve lan ayarlarından lan ip sini 192.168.0.254 yap.

tp linki netmaster a ethernetle bağla sonra da pc ile bağlan. ikisine de erişebiliyor olman lazım.

tp linki access point olarak kullandığını varsaydım.

Gayrıresmî adı, "Mini Dünya Kupası" olarak geçiyor. Dünya Kupası'ndan bir yıl önce (gerçekleştirileceği yıl değişebiliyor, bir yıl öncesi yeni yeni alınan bir karar), sonraki yılda ev sahibi olacak ülke tarafından gerçekleştirilen bir organizasyon. Bildiğim kadarıyla her kıtanın şampiyonları ile birlikte turnuvaya davet usulü gelen diğer takımlar arasında oynanan bir turnuva işte. Fakat, kıta şampiyonları mevzusundan emin değilim. Tüm milli takımlar aynı ciddiyetle yer almıyor; hatta daveti geri çevirenler de olabiliyor.

Mesela bu yıl, Almanya'nın yedek ağırlıklı bir kadroyla geldiğini gördüm. Keza, eğer yanlış hatırlamıyorsam aynı Almanya 2003'teki daveti geri çevirmiş, daha sonra yerine Türkiye davet edilmişti.

dünya kupası'nı düzenleyecek ülkede gerçekleştirilen, kimsenin iplemediği, prova türü bir organizasyon. herhangi bir ehemmiyeti yok yani, dünya kupası öncesinde eksik-gedik varsa tamamlansın, organizasyon provası yapılsın diye oynanıyor.

ronaldo yu yoruyorlar bosa. o da niye oynuyor hayret ettim

suudi arabistan tarafından ilk defa organize edildi. 3 turnuva kadar onlar ev sahipliği yaptı; sonra fifa organizasyonu eline aldı. 2005'e kadar 2 yılda bir gerçekleşiyormuş. 2005'ten beri 4 yılda bir oynanıyor. kıta şampiyonları, dünya kupası şampiyonu ve ev sahibi katılıyor.

mesela 2013'te ispanya hem son dünya şampiyonu hem de son avrupa şampiyonu olduğu için kupaya euro 2012 finalisti olarak italya davet edilmiş.

bizim için güzel de takımlar angarya gözüyle bakıyorlardır. almanya yedeklerle geldi mesela; ama fifa'dan ve organizasyon komitesinden tepki aldılar.

ne sormak istediğini tam anlayamadım ama hukuk iyidir

tobb 3 dönem bir okul bu yönüyle zorlar, hukuk hem yerel bölüm seni bu ülkeye bağlar, hem de çok fazla mezun veriyor 15 bin falan. piyasada çok fazla avukat var nerdeyse asgari ücrete çalşıyorlar, hakimlik savcılık torpil işi.

biz de uluslarla hukuk diye düşündük ama uluslara daha yakınız şu an.

işletme de joker bölüm hatta uluslardan daha joker ama bizim kız işletme sevmiyormuş

hukuk yerele sınırlar diye bir şey yok, türkiyede hukuk okuyup yurtdışında yüksek lisans yaptıktan sonra dili geliştirdikten sonra uluslararası çalışılır.

burada önemli olan meslek seçimi, ne yapılmak istendiği. hukuk çok mezun veriyor evet, ama işletme, iktisat, uluslarası da çok mezun veriyor. hukukun avantajı diploma ile meslek sahibi olunabilmesi. iibf bölümlerinin dezavantajı doğrudan bir meslek sahibi olunamaması.

hukuk bu anlamda daha avantajlı, iibf bölümlerinden mezun olup girilebilecek çalışabilecek pek çok pozisyon hukuk mezunlarını da kapsıyor, tabiki ikisinin ayrıldığı keskin noktalar var ancak iibf mezunlarının pek çoğu kpss ve kurum sınavlarına mecbur kalmak zorunda oluyor, hukukta avukatlıkta böyle bir sınav sınırlaması henüz yok

Marmara Üniversitesi ya da İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi ülkedeki diğer hukuk fakültelerinden bir adım önde. Hukuk mezunu çok diyerek bu üniversiteleri kolayca gözden çıkarmamak gerek. Ben olsam hukuk okurdum. İşletme hala riskli bir bölüm.

Bu konuda yillarini vermis gormus gecirmis biri olarak daha yolun basindaki birine saatlerce anlatabilirim ama sonda soyleyecegimi basta soyleyip birakayim,
Sakın ve asla isletme, uluslar vb. bir tercih yapip omrunden 5 seneyi cope atip kalanini da karartma,
Kesinlikle hukuku tercih et..
Gerisini de aorma, gerek yok, iibf bolumleri copten baska birsey degil..

iibf genelllenecek bir fakülte değil. Gidip de Düzce Üniversitesinde okumayacaksın tabii. Okuyabiliyorsan işletmeyi odtü Boğaziçi gsü Bilkent koç vsde oku ama TOBB da iyidir.

Hukuk için ailede avukat vs varsa seç derim. Yoksa gördüğüm kadarıyla çok zorlanıyorlar. Hukukun dezavantajı şu; herkesin avukat olabilmesi. Baba parasıyla ite kaka okuyan biri için iyi bir şey ama çaluşkansan kötü. Çünkü avukatlık sınavı olsa sen geçebileceksin ama sınav yok ve herkes avukat. Bu mesleğin prestijini ve maaşını düşürüyor.

Birçok avukat KPSS kasıyor kurum avukatlığı vs. çünkü serbest çalışmak zor eğer baban anan avukat değilse birlikte çalışmayacaksan. İşçi avukat olup ayda 2 bin liraya başkasını zengin et zor.

Iktisat bilgisi olmadığı için iibflerin girdiği sınavlarda zorlanıyorlar
Hukuk okuyup yurtdışında çalışma hayali yok denecek kadar az. Hukuk yazma demiyorum sadece büyük hayallere girip hayal kırıklığına uğrama

Bana kalırsa 2sini de bırak imkanın varda odtü Bilkent ya da TOBB da bilgisayar Müh yapıp direkt yurtdışında çalışırsın

@antonin ve @alttraraf +1
Hukuk ulke ile sinirlamaz, daha once cok yazdik, iibf'nin yapabildigi bir cok seyi yapabiliyorsun zaten. Isletme ise bence iibf'nin en kisir bolumlerinden biri. Eger imkan varsa ve yurtdisi dusunuyorsan muhendislik yoksa yine ayni yolda hukuk.

Ayrica galatasaray, koc, ankara univ. ve hatta bilkent varken marmara'nin bir tik onde oldugunu dusunmek sacma.

@limon isletmede bunu yapmam mumkun olmaz mi? Mis yuksek lisansiyla?

öncelikle iibf diye genelleyip çok mezun veriyor vs. demek saçma.
işletme, iktisat, uluslar, siyaset gibi bölümleri galatasaray, odtü, boğaziçi, bilkent, koç bir de sabancı gibi top class okullarda okuyacaksın. yoksa aöf, bayburt üniversitesi, hatta ve hatta dokuz eylül, marmara vs. işletmedeki adam bile senin rakibin değil.
bu okullar kendi aralarında paslaşırlar. senin rakibin burdaki adamlar yani 350 bin iibf mezununun hepsi senin rakibin değil. çalışkanlığınla okulunun ismiyle öne çıkacaksın. çok iyi ingilizce yanında, 2. 3. yabancı dilin olacak. yani mezun çok değil. git bu okulların kontenajanlarına bak kaç kişi alıyorsa rakibin o kadar senin. diğerleri değil. iş başvurularında bunu anlayacaksın. haa, tobb da fena değildir ama bence bu dediğim okullara bak daha etiketlidir.

hukuktaysa istersen ankara, gsü mezunu ol, kıbrıstaki adam da avukat sen de avukatsın. hukuk kontenjanlarına bak her yıl piyasaya o kontenjandaki kadar avukat sürülecek.

öyle mezun olur olmaz büyük şirketlere hukuk müşaviri olacak adam binde birdir o da çok donanımlı ve referanslıdır. bu da çok nadirdir.

eğer ailede avukat varsa ve stajdan sonra onla birlikte çalışacak, sana dosya dava paslayabilecekse yaz. yoksa serbest avukatlıkta çok sıkıntı çekersin. büro açmak, zor hasbelkader açsan idare etmek zor. birkaç yıl cepten yemen gerek. ben bizim kızın ailesine de söyledim bunları ama nato kafa nato mermerler. haa, baban, annen avukatsa ondan büro kalacaksa yaz.

serbest avukatlık çevre işi. ailen zenginse, iş adamı falansa, çevresi genişse, ya da hukukçuysa seç çevremde birçok avukat kpss kasmaya başladı. kurum avukatlığı vs. kapalım diye. çünkü kaç yıllık avukatlar bile serbest avukatlıkta sıkıntı çekiyor. garanti iş olsun memur olalım diyorlar. o da hem puanları yüksek, hem alım az. yani imkansız değil tabii olan var ama kolay değil.

sen sıkıntı çekerken, özelde baba parasıyla okumuş adam babasının parası sayesinde bürosunu açacak çevresi sayesinde iş kapacak, babası avukatsa onun bürosuna konup hazır müşterisi olacak avukatım diye çalım satacak, sen onun bunun ağız kokusunu çekeceksin.

işçi avukatlık içler acısı, hukukçu olup da emeğin sömürülecek, 2 bin liraya çay kahve yapmaktan tut, yer bile paspaslatacaklar. onun bunun ağız kokusunu çekeceksin.

noterliğe girmiyorum bile. sıranın gelmesine ömrün vefa ederse 55-60 yaşında doğu ve güneydoğunun ilçelerinden birine noter olursun.

teoride iibfnin girebileceği sınavlara girmelerine rağmen, iktisat, maliye, muhasebe bilmedikleri için bu tarz sınavları da zorlanacakları ve ciddi bir çalışma gerekeceği kesin. bu tarz yerlerde çok hukukçu görmedim.

hakimlik-savcılık kimine göre kraldır ama sınavı geçsen bile torpil morpil konuları karışık ki. ben yine de istemezdim. en tehlikeli yerlerde güneydoğunun ilçelerinde teröristiyle, uyuşturucu kaçakçısıyla, adi suçlusuyla uğraşacaksın filan. kısıtlı bir hayatın olacak anca 45-50den sonra belki ısparta, antalya gibi yerlere gelirsin. sürekli tayin falan olur. ülkede, hukuk adaletin olmamasına girmiyorum bile.

yani avukat olursun olmasına da hukukta iş yapmak, para kazanmak sıkıntı. haa, para kazanamasan bile avukatım der geçersin. ama kaç yıllık avukatlar bile sıkıntı çekiyor serbest avukatlıkta. haa, bana sorarsan en kralı serbest avukatlık ama baban falan avukatsa. iş yapabiliyorsan.bir de avukatlık karakter meselesi. insanlarla, sorunlarla uğraşmayı seviyorsan, her türlü insanla muhatap olurum dersen okey.

bir hukukçunun yurtdışında iş bulması, bir işletmecinin iş bulmasından daha düşük ihtimallidir. zaten hukuk diplomanızla orda hakim, savcı, avukat olamazsınız. denklik olmamasının yanında orda avukat olmak için 6 yıl staj, avukatlık sınavı vs. var mezun olur olmaz havadan avukat yapmıyorlar. o yüzden oralarda prestiji ve maaşı yüksek. dile de anadil seviyesinde hakim olmak gerekiyor. bunlar haricindeki işler için de saydığım okullardan mezun biri olarak daha rahat iş bulursun. türkiyede hukuk okuyup yurtdışında çalışan insan bir elin parmaklarını geçmez, onlar da bilkent, koç mezunu falandır marmarayla olmaz.

bu arada marmama hukuk da iyi bir ingilizce öğrenemeyeceksin muhtemelen.
böyle çok kötülemiş gibi oldum, sana hukuk seçme işletme seç demiyorum. sadece hukuk bir altın anahtar değil her kapıyı açın, insanları gazlıyorlar sonra çocuk içine girip dışına çıkınca büyük hayal kırıklığı yaşıyor. bunu da gördüm çevremden.

eskiden okuyan az olduğu için millet para kazanmış ama bu kurt avukatlar köşe başlarını tutmuş, ölene kadar avukatlık yapıyorlar. emekli hakim savcılar da avukatlık yapıyor emekli maaşının yanında, yani toy birinin müşteri bulması zor.

işletme joker bölümdür, bizim kıza da dedim ulusları bitirince bir işletme mezununa göre daha çok çalışman gerekecek bazı şeyler, öğrenmen için çünkü piyasada gereken şeyleri öğrenmiyor. işletme özelde, iktisat devlette işine yarar. eğer idari hakim olmak istersen de işletme vs. okuyabilirsin. hukuku bunlardan belirin kılan avukat olmaktır.
o yüzden ben illa avukat olucam diyorsan hukuk düşün zaten, başka bir şey düşünme.

saydığım okullarda işletme-iktisat ya da iibf marmara hukuktan daha kötü değildir hatta iyidir. bu bölümlerde ilgi alanına göre istediğin her mesleği yapabilirsin diploman joker görevi görür piyasada. illa avukat olucam diyorsan hukuk yaz, illaki avukat olursun, onu herkes oluyor. ama herkes para kazanamıyor.

işletmede de yurtdışı yapabilirsin tabii. sadece bilgisayarda daha garantidir işin.

edit: şu an türkiye'de ne okursan oku sıkıntı, tıp dahil bence. hatta almanyada falan mühendislik bak, cüzi bir okul harcı var. burda okuma devri bitmiş artık. 58 bin yeni kontenjan getiriyormuş yök yeni işsizler yaratmak için.

@limoncello, o kadar yanlış yorumda bulunmuşsunuz ki:

1- ankara, istanbul, bilkent hukuktan mezun birisiyle diğer okullardan mezun ikisi de avukat olacak okul ismi önemli değil kısmı yanlış. bu okullardan mezun olanlar diğerlerine göre çok daha şanslı. çünkü büyük bürolar, firmalar sadece belli başlı okullardan mezun alıyor.

2- babası sayesinde büro açan babasının çevresi sayesinde dosya kapan adam başarılı olmuyor. iki dosya alır, batırınca da kimse hatır gönül dinlemez. avukatlık çevre ile büyür ancak bu çevre anadan babadan gelen çevre değil. başarılı oldukça büyüyen çevre. 2-3 yıl bir büroada çalışıp ofis açıp gayretleriyle başarılı olan binlerce avukat var.

3- hukuk okuyan birisinin yurtdışında çalışması diğer bölümlere göre daha zor değil. yurtdışında yapılacak hukuk yüksek lisansı, iyi bir yabancı dil ile yurtdışında gayet çalışılır, denklik yok kısmı da yanlış bilgi, yurtdışında yapılan hukuk yüksek lisansı pek çok ülkede avukatlık yapmak için yeterli. ama zaten yurtdışında yapılan iyi bir yüksek lisanstan ve iyi bir yabancı dilden sonra buna gerek yok zira yurtdışında veya türkiyede uluslararası çalışan şirketlerde çok iyi imkanlarla çalışmak garanti.

4- piyasada çok avukat, hukuk mezunu bulunması hiç bir şeyi değiştirmiyor, önemli olan kişinin nasıl olduğu, kendini nasıl geliştirdiği.

5- işçi avukatlara çay, kahve yaptıramazlar, temizlik falan. nerden çıkıyor bunlar. bunu yapan avukat barodan men edilir, avukatlık kanununa aykırı böyle sallamasyon şeyler uydurmayın.

kısacası hukuk insanlara daha çok kapı açıyor, iyi bir okuldan hukuk mezunu olup da iş bulma konusunda sıkıntı yaşayan yok ancak iibf konusunda bu sıkıntı var çünkü devlet dışında iş imkanları daha kısıtlı.

burada önemli olan kişinin ne yapmak istediği ileride.

yanlış değil, gerçekçi yorumda bulundum.

bilmeyenler için burda da yazayım: tobb'da 3 dönem eğitim var ortak eğitim adı altında. güzel bir şey ama zor. herkes tatildeyken sen okulda ya da stajda olacaksın. ya da millet okuldayken sen işte/stajda. mezun olduğunda 1 yıllık iş/staj deneyimiyle mezun olacaksın ki fotokopi çektirilen staj değil bunlar. ciddi ciddi çalışıp maaş aldığın stajlar. okurken para kazanacaksın yani asgari ücret civarı. kuzenim bir şey icat etmişti galiba elektronikte. her bölüm için var ortak eğitim.

eğitim dili türkçe, çünkü anadilde eğitime inanıyormuş hisarcıklıoğlu. ama hazırlığı kastırıcı ve geçmen için toefl vermen gerek. bir de mezun olmak için bitirken tekrar toefl vermen gerek.

eğitimi iyi, 2. yabancı dil seçiyorsun. puanları çok yüksek zaten.

kampüs hak getire tabii ama çok güzel bir yurt yaptılar şehir dışından gelirsen tam bursluya bedava. aylık cep harçlığı da var.

benim kuzenim 10 yıl önce tobbun elek. elektonik müh. kazandı. şimdi ortak eğitimde okurken çalıştığı vestelde çalışıyor.

hukuka gelince; bak güzel kardeşim eğer ki ben avukat olucam, hukukçu olucam diyorsan hiç başka bir şey düşünme bile hukuk yaz geç. ama sende böyle değil sanırım. 'hukuk çok güzel, gelsene, sana her kapıyı açar' şeklinde gaza gelip okuyacaksan. hayal kırıklığına uğraman çok olası.


her bölümde okul tabii çok önemli, hukukta tıpta okul önemli değil diyen ben değilim zaten insanlar. ama hukuk okulunun en az önemli olduğu bölümlerden biri olmakta. çünkü mezun olan herkes avukat olabiliyor. o yüzden millet herhangibir hukuka kapak atalım da bari avukat olalım kafasında.

avukat olmak için bir engel var mı? yok. sınav ya da belli okullardan avukat almak yok. herkes avukat. bu mesleğin prestijini ve maaşını düşüren bir durum. çalışmayan adamın işine gelir bu durum ama iyi bir okuldan mezun olmuş bir avukatlık sınavı olsa kazanabilecek kişi için dezavantaj. belli hukuk fakültelerinde mezun olmak daha iyidir tabii. ama herkes piyasaya avukat olarak çıkabiliyor sıkıntı bu.

ikincisi; artık o kendini geliştirirsen başarılı olursun devirlerini geçti bu ülke maalesef. umut kırmak için söylemiyorum. bundan birkaç yıl önce olsa çok daha idealist konuşurdum sana. ama arkan sağlam değilse, ailende hukukçu yoksa serbest avukatlık çok ama çok zor. imkansız demiyorum ama zorlanacaksın. 10 yıldan fazladır iş hayatındayım, birçok hukuk okuyan arkadaşım var bazısı avukatlık yapıyor, bazısı yapmıyor. ve genel olarak da işi hayatından gözlemliyorum. serbest avukatlık yapanlardan kapatıp büroya geçen ya da kpss kasan çok arkadaşım var bunlar 10 yıla yakın piyasada olan ankara hukuk vs. mezunu ankara barosuna bağlı olanlar. bir kurum vs. olsa diyorlar.
belki onlar beceriksizdir diyeceğim de değiller. sadece kolay değil. tutunanı vardır. ama hukukçu olunca sana kapılar açılmayacak bunu bilerek gir okula.

yoksa herkes enayi değil ki büro açıp yürütmek bu kadar kolay olsa elalemin ağız kokusunu çekip başkasının iş yükünü yüklenip ayda 2 bin liraya talim etsin açar bürosunu. sonra müşteriler yağar gelsin paralar gitsin paralar.

öncelikle büro açmak için para gerek, o şart. açtın büroyu, astın tabelayı. reklam yasağı da var. pardon da sana kim, neden gelsin? tecrübesiz bir avukata. 3-5 yıl bir şey değil. senin gibi binlerce insan var. bürolar için de. ankara, marmara hukuk yılda 800, istanbul hukuk 1250 mezunu veriyor. senin gibi 'iyi' hukuklardan mezun binlerce kişi olacak. staj yapacak yer bulmak bile zor.

avukatlık deneyim işi, yaş işi. çalışırsan, kendini geliştirirsen yaparsın olayı gerçekçi değil artık. paran varsa, arkan varsa, çevren varsa, her işe hayır demezsen kazanabilirsin. babasının pasladığı davayı batırmaz zaten adam. çevresinde destekçisi olacak. zaten davayı direkt vermesine bile gerek yok. babasıyla birlikte avukat olarak çalışacak. isterse hiç davaya girmesin.

senin dava batırmayacağının garantisi de yok. avukatlık herhalde ömür boyu yapılan bir meslek. köşeleri yılların kurt avukatları kapmış, parası olan onlara gidecek. her iyi davayı, para getirecek davayı belli avukatlar alacak. sana ne kalacak. cmkdan gelecek 3-5 şeyle bir şey döndürmeye çalışacaksın yetmeyecek.
10 yıllık iü hukuktan mezun serbest avukat arkadaşım eşiyle ayrılma noktasına geldi iş yapamıyor diye. bunları da bil. cepten yiyecek paran varsa birkaç yıldır öyle o da en az 3-5 yıl belki biraz kara geçmeye başlarsın. yetmedi emekli hakim, savcılar da emekli olduktan sonra açıyor bir büro emekli maaşının yanında. onları da kat hesaba.

serbest avukatlıkta yurdum insanıyla uğraşacaksın. bir kere karakter önemli. öyle naif, kibar vs. biriysen olmaz. gerçekten bir yırtık olacaksın, adam kullanmayı,vs de bileceksin yeri gelecek. telefonun, araban pahalı marka olacak. bu dediklerim ciddi. sen istediğin kadar mütevazi ol. yoksa dedim ya yurdum insanıyla uğraşacaksın, mütevazi gözükürsen, 'bundan bir cacık olmaz, işi beceremez derler'.

hukuk okuyan birinin eğer uluslararası şirketler vs.de çalışacaksa da iş bulması o kadar kolay değil. sadece yüksek lisans yapmakla kimse sizi işe almaz. uluslararası örgütler, şirketlerde danışmanlık falan zor olmakla beraber, sadece koç, bilkent tarzı eğitim veren okulların birkaç parlak öğrencisi belki.

diğer taraftan sadece orda yüksek lisan yaparak, avrupada abd'de hemen avukatlık, hakim savcı falan olunabiliyor yani. iyiymiş adamların hukuk sistemleri o kadar kötü yani. hukuk ve tıp gibi eğitimler denklik esasına tabidir ve denklik almak çok zordur. siz genel bir hukuk nosyonu almış olabilirsiniz ama gördüğünün borçlar, ticaret medeni vs. gibi hukuk dersleri türk kanunlarıyla ilgili. yani bir masterla nasıl türkiyedeki eğitim ve ruhsatınızla orda avukatlık yapabilirsiniz bu kadar kolay mı bu işler.

oralardan yıllar süren stajlar ve avukatlık sınavı oluyor, kaldı ki anadil seviyesinde olmadan çalışmanız çok çok zor-ki o dili sonradan öğrenen birinin anadil seviyesine gelmesi de imkansız gibi.
hukukta yurtdışı masterı yapmak diğer bölümlere göre daha bile zordur. yani gerçekçi olarak bakarsak o kadar kolay değil yurdışında yaparsın yerele bağlamaz falan olayları. kaç kişi vardır bunu yapabilen. çok çalışırsan belki orda avukat asistanı olabilirsin.

dedim ya artık kendini geliştirme değil, çevre ve para önemli bir konu. ve tabii şans. imkansız değil ama 'kendini geliştirirsen her şey olur'da değil. artık öyle kendini geliştirmene de bakmıyor kimse valla.

gayet de her şeyi yaptırıyorlar. o sözde 'hukukçu'lar var ya o yanında çalıştırdıkları meslektaşları işçi avukatları öyle bir sömürüyorlar ki, baroya şikayet et hadi bakalım. çay da getir der, çıkmadan bir paspas atıver de der. beğenmezsen kapı orda. senin gibi 15 bin mezun çıkıyor her yıl. ha senin okulun ankara hukuk, marmara hukuktan her yıl 800, istanbul hukuktan 1250 mezun var. bulunmaz değilsin. türkiye gibi bir ülkede hukuk olmayan ülkede hukukçu hukukçuyu eziyor en önce. kimi kime şikayet ediyorsun. sallamasyon falan değil bizzat gördüklerim.

ben bu dediğin bölümlerin hiçbirini okumadım, okumuyorum. avukat ya da işletmeci değilim. sadece yansız gözle yazıyorum. bana kalırsa illa türkiye'de okuyacağım diyorsan ve tobb diyorsan dedim ya bilgisayar mühendisliği seç buralarda. öyle her kilidi açar maymuncuk gibidir lafları pratikte gerçekçi değil, ha diyorsan ki ben avukat vs. olucam başka şey düşünme hukuk yaz geç.
bana kalırsa da dediğim okulların işletme-iktisatı, marmara-iü hukuktan daha iyi en azından amfide oturacak yer bulur, adamakıllı ingilizce öğrenirsin. top okulların işletme -iktisat vs.lerinin özeldeki iş imkanı hukuktan aşağı değildir asla.

bu arada 2017'de avukatlık sınavı gelecek diyorlar. bu senin için iyi midir kötü müdür bilemem. meslek adına iyi bir şey. mezun olduktan sonra staja girebilmek için staj, geçersen 2 yıllık stajdan sonra avukat olabilmek için sınav olacakmış.

gerçi sözde önceden de çıkartıyorlardı sınav ama birileri için iptal edildi.
bu sınav da lafta kalır uygulanmaz bence.

Cevap yok ama resmi islerde kullanacaksaniz noter onayli ceviri istenir cok cok buyuk ihtimalle, bunlari kabul etmezler.
Hatta turk noterini bile kabul etmeyebilirler. Isinizi saglama alin derim.

evet o konuda farkındayız. önce konuyu iyice anlamak istiyoruz. daha sonra yabancı makamlardan çeviri vb. yapılabilecektir. ki yunanca oldugu için yunanistana başvurdugumuzda çeviriye pek gerek kalmayacaktır.

Irk olarak Traki yazıyormuş.

İlginç Ella - Yunan yazıyor denmisti

Yok, ilk önce öyle zannetti. Size mesajda yazdığım çeviri doğru. Mesaj atmadan önce yazmıştım onu.

sadece css dosyalarını değiştirme imkanın varsa ilk önce bootstrap.css içerisinde .container ile başlayan 1576. satırda "width: 1306px;" bunun altına
margin-top: -90px;
eklemeyi deneyip bi bakabilirsin. başka yerleri patlatma ihtimali olabilir. değişiklikten sonra bi diğer sayfalara da bakarsın.

ya da

ctrl+u ile sayfa kaynağından baktığım haline göre 139. satır şu anda böyle
<div id="container" class="container">

böyle yapma imkanın varsa düzelir.
<div id="container" class="container" style="margin-top: -90px;">

Şuan mobilim istersen yarın bakabiliriz. Wordpress altyapı kullandığın için css dosyalarını değiştirmeden ayarlar/görünüm/özelleştir kısmından css düzenlemelerini yapmanı tavsiye ederim.

style.css

satir 133
margin-top: 90px;

satir 772
padding: 0 50px;

olarak degistirince bosluklar kaybolacak.

buradaki sirketlerle temasa gecin.

support.wdc.com

mydisk güzel. bir iki kez işim düştü verilerin çoğunu kurtardılar. kişisel fotoğrafların falanın filanın varsa kesinlikle değmeyecektir onu söyleyeyim. çok para istiyorlar çünkü. para edecek şeyler varsa girilebilir o topa.

kazuo ishiguro (favorim)
kenzaburo oe
tabii ki haruki murakami
yukio mishima

edit: @safak'a bu konuda katılamıyorum. çünkü kazuo, ingiltere'de yaşasa da japon kimliğini ve kültürünü özümseyen ve tüm eserlerini bu unsurlar üzerine inşa eden bir yazar. edebi kimliğini geliştirme amacıyla batıdan faydalansa da doğuyu yaşatmaya çalışan bir doğulu kendisi (elbette benim algıma göre).

İshiguro'yu ben İngiliz sayıyorum.

Haruki Murakami

Ryunosuke Akutagava
Ve
Hatta japon düşünme tarzını anlamak için lone Wolf and cub okunmalı.

www.idefix.com

kanae minato. özellikle İtiraflar kitabını şiddetle öneriyorum.

tabii ki natsume soseki.

bilmiyorum ama bana mantıklı gelmedi. adam abone olurken verdiği depozitoları size bırakacak değil sonuçta. sizin bu işten nasıl bir karınız olabilir. ttnet fln olsa taahhütü vardır ondan devretmeye kasıyor derim. bence bulaşmayın

peki babam abonelik actirabilir mi kontrat benim ustume olmasina ragmen.

ustune holoskoyu da veririm

canıma minnet derim. aile ve çocuk gibi şeylerin sıkıntıdan, dert tasadan başka getirdiği ne var ki? yalnız yaşamak gibisi yok.

çok farazî olmuş. ben kabul ederim. istersen daha zorlu seçenekler vereyim sana.

Hepimiz yalnız ölüyoruz gibi klişelere hiç bulaşmadan ben kabul etmem diyorum. İstediğim hayat öyle bir hayat değil.

Havada karada güle oynaya kabul ederim. Aile kurmak gibi bir planım yok zira.

Şeytana güvenmiyorum.

aile olmaktan kasit nedir? aile olmadan sevgilim, iliskilerim falan olacaksa kabul ederim. komple yapayalniz bir hayat vaat ediliyorsa kabul etmem

Seytan varsa cehennem de var demektir, surda siksan 50-60 yil, hadi 100 yasarsin, onu iyi yasayip ebedi ceza iskenceye razi olmak sacma degil mi? Seytanla anlasma yapana kim bilir naparlar orda. Direk imana gelir oruca baslardim, on vakit namaz kilardim.

Bunu fantazi boyutunda düşünmeye gerek yok, zaten hergün olan sıradan birşey. Her birimiz işimize geleni tercih ettiğimiz için irili ufaklı, yüzlerce, binlerce yanlış iş yaptığımızda farklı birşey mi oluyor? Nereden baktığımıza göre adını farklı koyabiliriz sadece.

çok ucu açık bir anlaşma. çok rahat yaşayacaksın, sıkıntı çekmeyeceksin derken orta direk memur yapacaksa kalsın. bir buffet, bir gates, bir zuckerberg, bir rockefeller kadar zengin ama bir instagram gezgini gibi işten uzak yatarak yaşayacaksam ve de "yalnız ölmek"ten kasıt evlenmemek ve çocuk sahibi olmamak ise kendi kanımla imzalarım garanti olsun diye.

Kabul etmem. Alınırım da. Şeytanın benim ailemle ne işi var? ruhu istemiyor muydu o? neden ruhumu istemedin, sen benim ruhumı beğenmiyor musun derim.

Şeytan benimle anlaşma yapmaya çalıştığına göre doğru yoldayım derim.

Bsg derim.

Bunun için anlaşmaya gerek yok, çoğu insanı bekleyebilecek bir şey. Ben aileyi daha önemsiyorum .3 günlük dünya bari sevdiğimiz insanlarla aile olabilelim .

Kabul. Net.

Ancak üstte şeytana güvenmiyorum denmiş. Haklı! :D

jileti alayım derim. koca anlaşma kalemle mi yapılırmış.

Allah versin canım der devam ederim

İmzalamam ama aileden feragat edemeyeceğim ya da onu bunu rahat yaşamanın önünde tuttuğum için değil. Hayat benim hayatım ve elde ettiğim şeyler benim için çok değerli. Herhangi bir şey için kendimi parçalamak ya da zorla güzellik oldurmak istemiyorum ama hayat benim hayatım. Birinin anlaşmasıyla değil, istediğim gibi şekillendirmek istiyorum sonucu ne olursa olsun. Ham bir başarının içini doldurmamam, bir şeyi aldıysam arkasında temelim olmalı. Yanlış bir şey yaptıysam da sonuçlarına kaylanayım. Sonuçta hem rahat yaşamayıp hem yalnız da ölebilirim, neden olmasın da; geriye döndüğümde 'Bu benim hayatımdı' diyeyim, 'I did it my way' diyeyim. Destek ve yardım güzel şeyler ama torpil, büyü, vb. istemem. Benim canım cennet, cehennem istemiyor; benim canım dünyayı keşfetmek istiyor.

WP

odanin icerisindeki sicak hava cami olmayan bir pencereden esen rüzgarla dagildi, methuselah ilk doganlardandi, kendisi gibi dogan gruptaki diger cocuklarla beraber bir adada yasiyorlardi artik. bir kac sene önce bazi anlasma sahipleri yenidoganlari öldürmeye baslamisti ve bundan dolayi artik beraber yasiyorlardi.

bu karari vermelerine yardim eden methuselah'in babasi ise bu grubu bir arada tutmaya calisiyordu, kendilerine yeni nesil adini vermislerdi. onlara yardim eden anlasma sahipleri insanligin soyunun tükenmemesi icin ellerinden geleni yapiyorlardi. bir süredir adaya disaridan ziyaretci kabul edip hem onlarin sinirsiz imkanlari ile ihtiyaclarini temin ediyorlardi hem de siginakla ile beraber bir ambar insa ediyorlardi. bu ambar ise gelecklerine acilan bir kapi olacakti.

kabul edilen ziyaretciler anakarada büyük bir loto ile seciliyordu, insanlik tarihinin en büyük lotosu olan adaya ziyaret bileti cekilisine her sene 3 milyardan fazla kisi katiliyordu. toplamda ise sadece 200 kisilik bir grup adaya gitmeye hak kazaniyordu.

ada disinda kac yenidogan oldugunu bilmeselerde adanin nüfusunun bir kac kati oldugunu düsünüyordu methuselah'in babasi. fakat her grup kendileri kadar birlesmeye yanasmiyordu. hatta ilk yillarda aralarindan birinin ölümüne bile neden olmustu bu yakinlasmalar.

Ahiret hayatında sıkıntı çıkarabilir gibi geliyor böyle bi anlaşma. O yüzden kabul etmem.:p

Yok kardeş derim

Ben buna yakın bir anlaşma imzalamış olabilirim...

pazarlık yapardım, çocuğum olsun ama gay olsun gibisinden bir teklifi kabul ettirmeye çalışırdım

At gitsin.

En azından akıllarında yer edersin.

Ve cidden, ne kaybedersin ki? olmamış işi mi?

Ama kötü bir mail yazma, bu isi neden istediğini ve neden uygun oldugunu belirten şeyler yaz.

gayet ilgi çekici oluyor, direk departman müdürüne atın.

senin durumundayım. son çare ise departman yöneticisine mesaj at.

ama şunu da ekleyeyim bazen mesaj atmak ters tepki yaratıyor. özellikle türkiyede ik'lar oldukça gıcık. eğer farklı birşey yaparsan vs anında eleniyorsun hatta olacak olsa bile olmuyor.

Aksine olumlu olur. Senin ne kadar istekli oldugunu gosterir. Koparana kadar cekmeye devam. Bol sanslar.

at tabi affetme. tanıdığım biri bir ay boyunca her gün iett'nin istanbul'da ki bir garajına giderek iş var mı , ilan açıldı mı diye sora sora en sonunda oraya girdi. 5-6 senedir de orada çalışıyor.

ben şu an telefonun internetini (vodafone) paylaştığım bilgisayarla vpn'siz girebiliyorum opera browser ile.

tek cümleden fazla kullanmıyorsunuz sanırım, çöp yorum yapacağınıza hiç yazmasanız daha fazla enerji saklayabilirsiniz.

onlar da insan.
bu konuda yazılacak anlatılacak çok şey var da bu ülkede özellikle değmez açıklamaya.
cevaplara göre çemkireceğim insanlara.

Delilik ve psikiyatri üstüne, çalışma alanım sebebiyle, araştırma yapma ve literatür tarama fırsatım az çok oldu. İki konuda ilgimi çekiyorlar. Birincisi rasyonel ve çıkarları doğrultusunda karar veren modern özneyi meşrulaştırmak için 'ikinci sınıf' insan (öteki) statüsüne düşürülüyorlar. İkincisi patolojikleştirme üzerinden bireyin özneleştirilmesi, denetimi ve disiplini için kullanılan mekanizmaların deneği haline getiriliyorlar. Bu sebeplerden dolayı, bu kişilere bakış açım, görece daha olumlu.

Hasta olduğunu bilen insana canım feda. Bir köşede sessiz sakin takılsın, kimseye sataşmasın, ağzımı açıp "deli la bu" demem. Ama nerede millete saran, sorunlu olduğunu kabul etmeyen manyaklar var, onların toplumdan uzaklaştırılmasını doğru buluyorum. Hele ki Amerika gibi bir ülkede bu çok normal çünkü insanlar sapıtmaya meyilli. Ben mesela hayatımda hiç psikoloğa gitmedim. Antidepresan kullanmadım. Ciddi durumlarda akıl hastalığı olup da ilaç kullanan her insana saygı duyarım ama ota boka antidepresan kullanıp 50 tane ilacın ismini ezbere bilecek kadar ilaç kullanmış insanlar gözümde direkt düşüyor. Aklımda zayıf olarak kalıyorlar.

başlarına gelen herhangi bir hastalıktan farksız. talihsiz kimseler işte.

daha kompleks olduklarını kabul etmekle birlikte sıradan bir vatandaş olarak ruhsal sorunların da fiziksel hastalıklardan farksız olduğunu düşünüyorum, dolayısıyla ciddi bir problemi olmadığı müddetçe hastaymış değilmiş, ilaç kullanıyormuş kullanmıyormuş vs. hiç ayırmam, sonuçta bacağı kırılan birine "geçmiş olsun" diyoruz, "yürüyemiyo da kodumun kertenkelesi" değil. üstelik psikolojik rahatsızlıklarda sınırlar o kadar belirgin değil. fazlasıyla sıradan ve normal görünen biri hasta olabilirken, "deli lan bu" dediğimiz birisi ruhsal olarak son derece sağlıklı olabiliyor. bu açıdan, ruhsal sağlığı olsun veya olmasın, insanları "hasta" veya "sağlıklı" olarak değerlendirmek doğru değil bence. hadi antidepresan kullanan arkadaşımız hasta olsun. biz kendimiz ne kadar sağlıklıyız peki? bizim antidepresan kullanmamamız gerektiğini, bu şekilde iyi olduğumuzu kim söylüyor? yanlış anlaşılmasın, "hepimiz hastayız abi aslında" ergenliği yapıyor değilim. sadece, demek istediğim, mental hastalıklarda fizikseldekilerdeki kadar keskin ve belirli ayrımlar yok. o yüzden ağır bir problem olmadığı ve kişi hastalığının bilincinde olup da bununla mücadele ettiği müddetçe ben hiçbir şekilde olumsuz değerlendirmem.

bir de bu hastalıkları ciddiye almayan, küçümseyen yaklaşımlar var.
"çok abartıyorsun herkes böyle şeyler yaşıyor" ya da "ben de depresyona girdim geçen ay şimdi iyiyim çok düşünme geçer" gibi.

açıkçası psikiyatrik bir sorunu olup bunun üzerine tedavi gören ya da ilaç kullanan herkese bakış açım, diğer insanlara olandan daha pozitif olabilir.

çünkü bu ülkede yaşayan insanların çok büyük bir kısmında, (henüz tanısı konmamış olsa da) halihazırda psikolojik rahatsızlığı bulunduğuna inanıyorum.

bunu fark edip kendisini olumlu bir yola sokmuş insanlara ise sırf bu sebeple daha çok saygı duyuyorum.

bunu yapmayan gidip bir çorba yüzünden adam vuruyor, ya da çoluk çocuğa musallat oluyor da ne oluyor? deli değil de katil ya da sapık diye anıyoruz kendilerini. ya da en hafif ihtimalde ise psikolojisi bozuk olup arkadaşlarına, ailesine çektiriyor; geçimsiz, huysuz diyip geçiyoruz. neden? çünkü henüz tanısı konmamış.

hepimiz deliyiz, ya da olabiliriz. bunu kabul edip hayatını ona göre idame ettirmeye çalışan ise candır bana göre.

Burada mı yoksa Sözlük'te mi okumuştum geçen gün bilmiyorum. 'İstanbulluların üçte biri acilen hastaneye kapatmalık, üçte biri ilaçla tedavilik, kalan üçte biri de uzun süreli terapiden sonra ancak travmalarını atlatır' diyordu. O yüzden, açıkçası nevrotik olanlara 'Normaaal, herhalde bozuk olacak. Kimin ruhu doğru ki' gözüyle bakıyorum. Hatta, doktora gidecek kadar bilinçli oldukları için ve çaba harcadıkları için de takdir ediyorum. Bunu kınayanları kınıyorum. Kınana kınana hem toplumsal hem bireysel travmalara karşı yardım almayarak manyağa bağladık; dışarıda yüzü gülen insan kalmadı, herkes canavar gibi davranıyor. Nevrotik davranmak delirmek ya da anormal olmak anlamına gelmiyor, stres kaynağı karşısında her insanın gireceği hal bu.

Psikozlara gelince, birkaçını bir anda içeren bir insanın yıllardır yakınıyım. Minör durumda olanları yukarıdaki gibi değerlendiriyorum ama majör olanlarının çok ama çok zor olduğunu biliyorum. Bazen kişinin kendisine de zor, bazen sadece bakana çok zor. Asla çekinmek veya konuşmamak gibi bir durumum olmadı ve olamaz da, o koşullarda birini gördüğümde zorluğunu ve yükünü hissediyorum hemen. Karşıdakinin nasıl yıprandığını düşünebiliyorum sadece.

Amerikalıların bizim gibi stres kaynakları yok çok fazla. İş en büyük stres kaynağı ama iş dışında da streslenecek çok bir şeyleri yok. Bu yüzden psikoloji bozacak çok büyük bir etmen de yok. 11 Eylül travması halen her yerde. Bizim gibi yılda 10 bomba patlamıyor. Trafikte zaman geçirmiyorlar. Kibar kibar davranıyorlar. E haliyle, ortada çok anksiyete yaratıcı şey de yok sıradan vatandaş için. Ama örneğin, bir göçmenin işi için kendini ispatlaması gerekiyor, bir zencinin bir beyaz polis karşısında kendini kollaması gerekiyor, bir Latinin herhangi bir yere girdiğinde alacağı tepkilere hazırlıklı olması gerekiyor. Azınlıklar için anksiyete kaynağı görece daha fazla ama sıradan vatandaş daha rahat.

Bir de Amerikalılar çok korkak. Büyük şehirlerden ve eğitimli insanlardan çok söz etmiyorum ama senin, benim gibi halk her şeyden ürküyor. Hatta bununla ilgili çekilmiş bir belgesel de var. Adını unuttum ama 'Kanadalılar neden cesur, Amerikalılar neden korkak' diye. New York ve bir iki büyük şehir dışında marjinalin m'sine dayanamayan, başkanlarını veya senatörlerini 'Aile hayatı var, mutlu ailesi var' diye seçen insanlar. Geçen sene en büyük korkuları palyaço görmekti. Çünkü geçen yaz kampüslerden birinde palyaço kılığındaki bir kişi kampüste iki kıza saldırmış. Ondan beri kışın bir kısmını 'Palyaço göreceğiz' diye geçirdiler. Troller de insanları korkutmak için palyaço kılığına girip milleti korkuttu. Mesleği palyaçoluk olan birinin arabasını parçaladılar, yolda saldırdılar. Kuzenimin kızı Amerika'da doğdu ve gece evinin kapısının önüne çöp atmaya korkuyordu 'Palyaço saldırırsa' diye. Geçen gün bir şey öğrendim, eğer evde biri intihar etmişse evin fiyatı bayağı düşüyor, çünkü hayaletinin evde olduğuna inanıyorlar ve ev zor satılıyor. O eve gelen insana da anında 'garip bir insan' damgasını yapıştırmaya meyilliler. Aynı şekilde, eski mahkumlardan ve psikoloji rahatsızlığı çekenlerden de rahatsız oluyorlar. Bunun yanında, bir de zaten bireyselliğin had safhada ve çoğu kişinin izole yaşadığı bir memleket. Normal olmayan her şey korkutuyor, aşağılanıyor. Dediğim gibi NY ve büyük şehirler dışında. Zaten dehümanizasyon için bahane arıyorlar, ruh hastalıkları da onlardan biri. En ufak şeyde dehümanizasyon standart zaten. Kahve içmeyince bile minik çapta 'Nasıl yani, sen insan olamazsın o zaman' tribine giren insanların ruh hastalığına tahammül etmesini bekleyemiyorum.

kpss'den daha çok kasmaları doğal değil mi? Daha ciddi bir sınav. Emanet bırakabiliyorsun. Ama kalem, kağıt, telefon ve hatta suyu içeri alamayacağından emin ol.

Kalemi biz götürüyorduk sanki ya, değişti mi?

Kalem goturebiliyorsun, istersen onların verdigi kalemi de kullanabiloyorsun.

Telefon vs goturdum ben, vestiyer hizmeti veriyorlar oraya biraktim her şeyi.

Göz kapağının üstünden yumuşak hareketlerle kaşıyabilirsin.

devilred+1

bir de genelde gözpınarını hafifçe kaşıyınca da geçiyor kaşıntı.

Gözüne çok bastırmadan kaşıyabilirsin.Lens kullanırken gözün kuruyacağı için suni gözyaşı kullanmanı tavsiye ederim.Çok sıcaklarda da güneş gözlüğü kullanırsan lensin kurumaz.

Kasiyacaksan çok dikkatli ol, üst göz kapağının içine kaciyo namissiz

güvenpark tan odtüye giden dolmuşları kullanavilirsin

var ve eğer kızılay'dan gideceksen en kolayı da öyle gitmek zaten.

odtü minibüsüne binme bayağı geride inersin.
çayyolu minibüsü ideal.

doğrusu nedir o zaman yada burada anlatılmak istenen nedir?

vergi dairesinin keyfiyetinde bu durum. oraya gittiğinde seni müddür yardımcısının odasına yönlendirip orada durumunu anlatırsan o karar veriyor duruma. yer olarak asıl yeri dudullu nakil vasıtaları v.d. ama avrupa yakasındaysan vatan'dakine de gidebilirsin

Giden yolcu mu, gelen yolcu mu? Yakin olmakla birlikte farkli yerdeler

İşaretli Yer
Şerifali Mahallesi, Hüsrev Sokağı No:2, 34775 Dudullu Osb/Ümraniye/İstanbul yakınında

goo.gl

Yer burası.

dün baktığımda burada bi cevap vardı, silinmiş şimdi. işaretlediğiniz yer giden yolcu terminali, ben gelen yolcuya nasıl gidilir onu biliyorum sadece. 13m diye bi otobüs var, üsküdar-şerifali otobüsü (en son akşam 8de olması lazım, saatlerini kontrol etmenizi öneririm), uzunçayır metrobüsten geçiyormuş, son durak kamil koç/gelen. ordan yürüyerek 5 dakika işaretlediğiniz yer.

merhaba. 29 yaşındayım, kadınım.

1. çocukluğumdan beri isterdim, ailem daha sonra ikna oldu. ben 18 yaşındayken bir kedi aldık, evden taşındığımda dört tane vardı. şu an kendi oturduğum evde de iki tane var.

2. dışarıdan geldiğimizde kapıda karşılamaları, oturmuş kendi işimize bakarken gelip geçip komiklik yapmaları, her türlü hareketleriyle mutluluk kaynağı olmaları pozitif yönleri. tek negatif yönü ölecek olmaları.

3. pişman değilim, keşke imkanım olsa da daha fazlasını sahiplenebilsem. onun yaşam süresinin kısıtlı olduğunu bilme hissini o öldükten sonra bakıma muhtaç başka canlarla ilgileneceğimi düşünerek bastırmaya çalışıyorum.

HALLO! 32 E

1.Sokakta buldu hatun, ben de "al eve kalmasın o dışarıda" demiştim(değişik bir tekir kendisi, tüylü, sen biliyorsun zaten onu, gördün :) 3 yıldır bizimle birlikte şimdi.

2.Pozitif yönü varlığı, evin enerjisi o resmen, olmadığı vakitler bir şeyler eksik hep, negatif yönü de işte kumudur kakasıdır ^.^

3.Pişman değiliz çift olarak, o da bizim gibi evin bir ferdi, yaşam süresinin kısıtlı olması gözlerimi dolduruyor.

1. Ben karar vermedim. Çocukluğumdan beri hayvanlarım vardı. Her şey civcivlerle başladı. Akvaryum balıklarım oldu. Tavşan, serçe gibi geçici arkadaşlarla devam etti. Kuzu görünce kuzuya sarılıp eve götürelim diye ağlamıştım ama onu almadılar. Yemek için yılan balığı almışlardı ama ben onu da evcil hayvan yaptım. Sonra öldü tabi şartlar uygun değildi. Singapur kaplumbağalarından besledim uzun süre. Bizimle tatile bile gelirlerdi. Taşınırken babam iş yerine bırakmış. Çok üzülmüştüm. Hala özlüyorum. Şu an kedim var. 3 yaşında. Ellerinizden öper.

2. Ruh sağlığıma olumlu etkileri olduğunu düşünüyorum. Olmasa hayat çok sıkıcı olurdu. Arada kovalamaca oynuyoruz, iyi oluyor. Neşe kaynağı resmen. Yaramazlığı biraz dert. Sürekli bir şeyler kırıyor. Kablo kemiriyor. Tüy döküyor. Tuvalet işi kötü. Bazen saksılara da çiş yapıyor. Yine de değer, asla bırakmam.

3. Pişman değilim. İnşallah 20'lerini görür. Ölürse çok ağlarım. Imgur'sa görüyorum bazen, gözlerim doluyor.

1. universitede ev arkadasim eve kopek alalim, tatillerde ben eve gotururum dedi. 24 yasindaydim. eski sahibinin ilaniyla hala baktigim pideyi sahiplendim. sonra arkadasim vay benim astimim var diyince kopecik tamamen benim olmus oldu.

2. su an iki kopegim var, varliklari basli basina pozitif etki benim icin. inanilmaz baglandim. illa bi negatif yon bulacaksam kucuk serefsizin iseme huyunu soyleyebilirim. evde yalniz biraktiysak tepki olarak orta yere isiyor.

3. tabi ki pisman olmadim hicbir zaman. bir gun onlari kaybedecek olmak beni simdiden cok korkutuyor. hayvan sahibi olmanin en pis tarafi bu.

Merhaba, 30 K

1. Cocuklugumdan beri istiyordum, 28 yasimda sahiplendim. Olmek uzereydi, tedavi ettirip bir daha da sokaga birakmadim. Birakirsam olecekti cunku o yuzden sahiplenmeye karar verdim. Hatta surec cok zordu, burda duyuru bile actim. Bu arada tekir kediydi :)

2. Beni ve ailemi mutlu ediyor. Yuzune bakinca bile mutlu oluyoruz :) Evde bulunmasi acisindan negatif yonu yok. Kedi sahibi olmanin negatif yonunu soruyorsan hastaligi. Konusamadigi icin zor oluyor cozum bulmak bir sey oldugunda.

3. Pisman degilim. Ilk kedim oldu, evimde 1 hafta kalamadim anilar bitirdi beni. Ikinci kedime fip teshisi konuldu. Yakin bi zamanda olmesi bekleniyor. Arka bacaklar felc oldu, onler tam tutmuyor. Sokakta olsa daha kotu olurdu, belki de cok aci cekecekti, yuruyemedigi icin basina kim bilir neler gelecekti. Bunlari dusununce bile iyi ki diyorum. Asla pisman olmadim. Kalan zamanini en iyi sekilde gecirmesini saglayarak teselli ediyorum kendimi.

31K
1.Hayvanları çok severim. küçüklüğümde evde muhabbet kuşu beslemiştik. Bahçemizde hep kediler olurdu. biz de bulduğumuz annesiz kedileri getirip beslerdik. Benim 2 kaplumbağa 1 muhabbet kuşum var şu anda. Kaplumbağalarım 11 yaşında, birini cahillikten kendim satın almıştım. diğerini arkadaşımdan bakamayacağı için aldım. Kuşu da bakamayacak birinden sahiplendim.
2.Uzun süre tatile çıkamamak, kuşun fazla pislemesi. Onları çok seviyorum. Kaplumbağalar tam bir dinozor, hareketlerini izlemek çok zevkli. Kuş tam bir minnoş, hem biraz konuşuyor hem çok insancıl.
3.pişman değilim. Kaplumbağalarımın benden çok yaşayacağını biliyorum:) Kuşu ise kaliteli pellet yemle besliyorum, böylece daha uzun ömürlü olacağını düşünüyorum. O yuzden ölse bile en azından elimden geleni yaptım diyebileceğim.

merhaba

1- kaç yaşımda olduğumu hatırlamıyorum, dört ila altı yaş arasındaydım. ilk sahiplendiğim evcil hayvan bir muhabbet kuşuydu, daha sonra muhabbet kuşu kümesi sahibi oldum. zamanla azala azala 16 yaşıma kadar bana eşlik etti bu kuşlar. 11 yaşımdayken sokakta yaralı bir kedi bulup tuttum getirdim eve, ev oldu barınak.

2- herhangi bir evcil hayvanla iletişim kuramadığım bir ev düşünemiyorum, bir evi ev yapan şey bence insan dışında yaşayan bir canlı, mutluluk ve huzur benim için. negatif yönü ise her gün kaka kum temizlemek değil; sanırım benden önce ölecek olmaları.

3- asla pişman değilim. birkaç sene önce kedimi on altı yıl sonra kaybettim, hayatımda yaşadığım en travmatik ve üzücü olaydı. bir daha benzer duyguları yaşayacak olduğumu bilmek bazen beni çok üzüyor, ama elimden gelenin en iyisini yapıyorum ve güzel bir hayat paylaşıyorum dostlarımla. bu biraz üzüntümü hafifletiyor.

Filmi bilemem ama yazdığınız cümle George Bernard Shaw'a ait...

Orijinali: "There are two kinds of people in the world. The reasonable man adapts himself to the world: the unreasonable one persists in trying to adapt the world to himself. Therefore all progress depends on the unreasonable man."

ayağımı dışarıya sarkıtabilmek için koridor ve mümkünse en arka.

acil çıkış candır.

arka taraf koridor, cillop gibi servis.

10F, her zaman. en iyi koltuktur.

Acil çıkış çok ayak altı oluyor. En arkalar mis. Uçak boşsa ve online checkin yapmamışsan bir de yanına bloke rica edersin. Üç koltuğa yayılıp uçarsın.

10F +1

Ay bunu hatırlayan kalmış haha.

en arkalarda herhangi bir yer. hem yanım boş kalıyor hem de uçak iner inmez ayaklanıp koşturan insanlarla haşır neşir olmak yerine yer ekibini izliyorum camdan.

10F +1

neden bilmiyorum ama 24F

23M KOCAELİ

ben kanatlara yakın ve cam kenarında olmak istiyorum, özel bi koltuk tercihim yok, online check-in'de varsa eğer kanada yakın ve cam kenarı almaya çalışıyorum. motor sesi, kanadın voink voink sallanması, hem de dışarıyı izleyebiliyor olmak vs. tam anlamıyla "uçtuğumu" hissediyorum. hoşuma gidiyo, uçağa doyuyorum resmen.

kesinlikle 10f

kanattan 2-3 satır ileride oluyorum genelde yer varsa ağer. tabi bu türk hava yollarındaki koltuk seçme zamazingosunda oluyor genelde. onun dışında default pegasus ne verirse.

F olmasına özellikle dikkat ediyorum 9-10 F yetüşebilirsem alıyorum ama son zamanlarda hepm13F ile uçtum

Farklı kamera programı indirilemez mi?

1-tamamını enza'dan aldık. 1 ayda göndereceğiz dedikleri şeyleri 2.5 ayda gönderdiler. O yüzden tavsiye etmiyorum. Ama ürünleri güzel. O anlamda memnuniyetsizliğim olmadı.

2-tamamı bosch. Zeytinburnu taraflarında bir spotçudan aldım. Toplu alınca haliyle indirim de almış oldum. Tavsiyem, sakın böyle avm'lerdeki şubelerden almayın, kazık yersiniz. Akakce'den mutlaka fiyat bakın.
3- büyük alışverişleri toplu (mobilya, beyaz eşya vb.) diğerlerini dağınık aldık. Zigon mesela dekorazondan 60 liraya aldık, aynı ürünü bir mobilyacı 500'e kitlemeye çalışıyordu. Demem o ki, kazıklanmaya çok müsait bir durum evlilik, o yüzden kılı kırk yarmak gerek.

Merhaba; 2 hafta sonra düğünü olacak birisi olarak yaklaşık 1 yıldır ev ve eşya işleriyle uğraşıyorum. Neyse ki ben ve eşim bu konuda rahat olduğumuz için öyle çok kafaya takıp kendimizi yormadık. Ama kalem kalem neler yaptığımızı anlatayım.
oturmak için ikeadan tane koltuk aldık (git:www.ikea.com.tr )
ikinci el sandık odasından 4 tane koltuk ve facebook üzerinde bir yardım sayfasından sokağa atılmak üzere olan 2 berjeri ücretsiz aldık ve çok uygun fiyata ve döşemeciye bunların bakımını yapıp yeni kılıf kaplattırarak eşyalara ikinci bir şans verdik :)
antikacıdan giyinme odası için eski antika olan bir büyük gardrop ve yatak odası için küçük bir gardrop aldık.
ikinci el spotçudan çok uygun fiyata 6 kişilik ahşap masa ve 4lü ahşap sandalye aldık.
Beyaz eşyaları(dolap,ç.makinesi,b.makinesi,mini fırın vs.) 1 sene önce evkurdan aldık. Hepsi samsung marka.
Eşim kendi evinden de halı, tencere,tabak çanak vs. getirdi.
Son olarak yatak için letgo üzerinden birinden ikea ferforje yatak aldık.(git:www.google.com

Yani sonuç olarak temel şeyler dışında çok kasma. her şeyi zamanla yaparsan hem içine siner hem bütçeni yormaz. Tabi bu konuda partnerinle aynı pencereden bakmanız gerekiyor. Az eşya çok huzur.
Mutluluklar

En son böyle bildiğin marketten falan alabiliyordunuz. belge falan bir şey vermek yok. isimsiz zaten hatlar. hala öyle midir bilmiyorum fakat muhtemelen öyledir.

1 haftalık tur ise hiç kasmadan direk lycamobile'ın prepaidlerini değerlendirebilirsiniz:

www.lycamobile.it

www.eksiduyuru.com

tim alma bazen sokakta bile çekmiyor. vodafone al, kullanmadim ama tim'den iyi cekecegini farzediyorum.

alim sirasinda pasaport gerekiyor, hattin aktiflesmesini paket islemlerini orda yapiyolar 5 dakikada, hattin da hemen 10 dakikada falan aciliyor. ucretleri hatirlamiyorum ama pahali degildi.

Bence şöyle yap.
TR'deki dakika internet hakkını aynen yurtdışında kullanacağın tarifeler var günlük 15 TL gibi bir ücret ödüyorsun başka bir şey gelmiyor. Ben olsam böyle yapar kendi numaramı kullanırdım.

valla değdi en azından öyle düşünüyorum.istediğim gibi mi bak onu bilemiyorum işte

evet.

ben ales ve yds için konuşamayacağım onlar işime yaramadı kullanmadım ama genel olarak lisansta verdiğim emeğe değdi en azından. İstediğim gibi mi hayır.

Valla tezsiz yapıyor(d)um askerlik tecili için, bu açıdan bakarsak değdi. Ancak işle birlikte yürütmekte zorlandığım için bıraktım, o açıdan bakarsak da yarım yıl boşa gittiği için değmedi.

Ben de ales ve yds için çalışmadım ama ancak çalışsaydım kesinlikle değdiğini söyleyebilirdim. Hem kendimi geliştirdim hem de alanında uzmanlaşmış oldum. Gerçekten türkiye gibi bir ülkede iyi bir üniversitede yapılan yuksek lisans eğitimi size katkı sağlar.

Ales ve yds icin hic cabalamadim ama biri itu biri marmarada iki tezli yuksek lisansa girdim ikisinde de yaptiklarim cok sey katti bir suru sey ogrendim kendi adima.

faydasını görmedim diyemem ama düşündüğüm gibi de olmadı açıkçası.

edit: bu arada ales, yds vs çabalamak aklıma bile gelmedi bu değerlendirmede. onlar çok ufak kalıyor paper sunum vs derken. onlara değer mmi diyorsanız tabi ki değer.

Kesinlikle degdi, isim ile cok ilgili bir alanda yapmis oldum ancak keske calismaya basladiktan iki uc sene sonra yapsaydim, cok daha fazla faydalanirdim.

ALES ve YDS'nin çok fazla ayırt edici bir kısmı yok esasında. Ancak üzerinizdeki sorumluluğun artması muazzam bir hissiyat. Lisans dönemi boyunca rölantide çalıştırdığınız tüm beyin kıvrımlarını fazlasıyla zorlayabiliyorsunuz. Hatta, mesul olduğunuz lisans öğrencilerinin bulunması bile güzel bir his.

Lisans döneminde herkese verilip geçiştirilen basmakalıp müfredatların üzerine ancak lisansüstü eğitimde çıkıyorsunuz. Bence güzel gidiyor yani, emeğin karşılığını alıyorum gibi hissediyorum.

bu akşam 9da çıksan e5'ten çok rahat gidilir. (araçla gidildiğini düşünüyorum)

yarın akşam için pendik'e kadar metro, sonrasında taksi olur.

Buldum e9 alt bostancidan kalkiyomus. Google a yazinca iett saatleri gosteriyor. Ihtiyaci olan vardir kalsin burada. Tesekkurler :)

yalnız iskelenin ordaki durakta durmaz e9, ilerideki ana durakta duruyor. uyarmak istedim bazen millet bilmeden iskelnin prda bekliyor kaçırıyor otobüsü.

Hocam odanıza bir şekilde gelirse kapı açık olsun kesinlikle

Kızla hiç konuşma, bu yaşlardaki bir kızın "gururunu" incitecek bir şey söylediğin anda "X hoca beni taciz etti" deyip hayatını kaydırabilir o sinirle. Amirin falan kimse onunla konuş.

eğer bölüm başkanın da "gelsin konunşsun senle derse" mutlaka kayıt mayıt bir şey al derim.

eşim öğretmen benim de anlattıklarına ağzım açık kalıyor. ergenlik dönemlerinde çocuklar olayları inanılmaz farklı aktarabiliyorlar.

herhangi bir kiz ogrenci geldiginde, kapiyi her zaman acik tutun. basiniza is almayin.

gelecekse ogrenci kabul saatlerinde gelmesini tavsiyen edin. iletisimi kesmeyin, ne derdi oldugunu bilmiyorsunuz. iki gun sonra, kendine zarar verse vicdan azabi duyarsiniz ya da hukuki olarak basiniza dert bile acilabilir (hukukcu arkadaslar daha iyi bilirler bunu elbette.).

ya işte o da yaşandı tırsıyorum gerçekten bir problemi varsa diye. ama iyilikten de maraz doğuyor.
okulun bu işine kim bakıyorsa yönlendireyim bari aman

ya bana sanki farklı bir yöntem uygulayabilirmişsiniz gibi geldi. odama gelmek istiyor, demek ki başımı belaya sokacak olmayabilir olay. önceden ayarlayın ve danışmanından rica edin kız sizle görüşmeye geldiği zaman o da orada bulunsun. sizin yerinizde olsam derdi neymiş en azından bir dinlerdim, kötü bir şey gelse başına üzülürsünüz bence.

Yazışmalar falan kayıtlı olsun. Baktın yavşıyor çakar geçersin. Üniversite öğrencisi ve hoca arasındaki ilişki - iki tarafında rızası varsa- sorun teşkil etmez.

bu tip şeyleri çok duysam da doğru bulmuyorum.

Üniversite öğrenci akademisyen ilişkisi suçtur. Akademisyen direkt suçlanır. Örnekleri var.

valla pratikte sanırım pek işlemiyor onlar ama zaten banane.

tatil matil girince de öğrencileri görmez oldum ahaha. bakalım bu dönem denk gelmezsek iyi.

Soru banahitap etmiyor ama ben hormonlardır diye düşünüyorum.

Anlık hormonlar.
Bazen de ilgisiz bırakılmanın hırsı.

Erken yasta evlenen insanlar aldatiyor. Universite biter bitmek bir bok varmis gibi onune gelenle evleniyorlar sonra 25 - 30 yasina gelince yaslandiklarini ve hayati yasayamadiklarini dusunuyorlar.

Bir de toplumum erkeklere verdigi aldatma, taciz ve tecavuz etme ozgurlugu var.

uzak mesafe ilişkisiydi, aldattım. yani, cinsel isteklerin belirli bir zaman periyodu içinde tatmin edilememesi tetikledi bunu. kendisine de buradan selam olsun, buralarda takılan bir arkadaş kendisi. aldatılmayı da baya hak eden bir insanmış, sonradan kanıtladı onu.

toplumun da erkeklere verdiği aldatma, taciz ve tecavüz özgürlüğü falan yok. bu "white shame" denen olay bizim toplumumuzda entelektüel olarak belirli bir seviyede olan erkekler tarafından "man shame" diye hissettirilmeye başlandı.

erişkin bir yaşta iken aldatmadım. yani bence erişkin değildim. üniversiteye giderken bolca oldu.

ilişkiye bağlılık, sadakat yok. öyle aşırı da aşık olduğum biri olmadı. hatta bazen biri devam ederken, diğerleri başlayıp bitebiliyordu :D nedeni benim için çok net. değer vermiyordum. hatta biri evlenmek istediği için ayrılmıştım. neyse ki ne istediğimi biliyormuşum.

daha sonra (25+) karşıma çok sevdiğim biri çıkınca her şey değişti. ve hayır şu an o kişiyle birlikte değilim. ondan ayrılınca kimseyle görüşesim, muhattap olasım gelmedi. iki sene sonra şimdiki sevgilimle tanıştım, şu an ondan başkasını değil çekici, yakışıklı bile bulmuyorum. daha aç kalmasına dayanamadığım adama en küçük kötülüğü bile yapamam ki, aldatmak şöyle dursun. polonya'daki adamın kahvaltı yapmıyor diye başının etini yiyorum şu sıralar. eski işinden ötürü aylarca görüşemediğimiz olurdu, ben tatilde - o işte veya onun kendi ailesinin yazlığına benim kendi yazlığımıza gittiğimde dedikoduyu bile onunla yapıyordum. köşede bi adam var fedon gibi olmuş, veya kızlar burayı bodrum zannetmiş ne güzel kızlar var ya diye. birbirimizin eskiden ne olduğunu biliyoruz. ama birbirimizi sevdiğimizden de eminiz.

özet geç dersen: değer vermediğin, sevmediğin birini aldatıyorsun fırsat geçince. sevmeyi geçtim değer veriyorsan zaten aklına gelmiyor.

P okerface+1

Benim hikayem hababam sınıfı Ferit gibi:

-Naptın Ferit ?
-Sevdim hocam... (Lisede çocuk yaptı)

Şeklinde :) ben aldatmadım ayrılıp diğeriyle basladim. Çünkü o kadar çok sevmiyorduk birbirimizi. İkimize de çok koymayacak durumdaydı. belki de bu benim avuntum bilemiyorum :( inşallah koymamıştır yani.

Evrim agaci var zaten bilinirligi fazla. Bilimsel makaleler yayimliyorlar. Bilimle icli disli degilim ve gayet anlasilabilir yazilari var.
Tarihi kadim ise tarih sayfasi. Tarihe merakin varsa takip et. Ozgun paylasimlari var.

ladbible iyidir,
püis, petrol ürünleri işverenler sendikası'nı da takip ediyorum. motorindeki değişiklikleri söylüyorlar önceden. (haber siteleri de sendikadan takip etiyor)
food network

IELTS speaking diye bir grup var. pratik yapmak için partner aradığım bir yer. belki ilgini çekebilir.

tatile gitmiş kadar olursunuz içiniz açılır www.facebook.com
Türkiye sevdalısı yabancılarla tanışma imkanı da var

Üsküdar merkez ÖSYM karşısında Yeşim kuaför var. Cadde üstü. 1. Kat

Ben geçen kurban bayramının 1.akşamı gitmiştim. Sabaha karşı kimse yoktu. Benim fikrimi sorarsan geç git abi. Trakya komple akar yunana, turlar kişiseller derken sıra kudurur. Sabaha karşı geç paşa paşa ne sinir ol ne de bekle..

tekirdağdan değil de edirneden geç

Tabi bir de arkadaşın hangi rotaya gideceği önemli. İpsala'dan çıkmak yerine Edirne'de Pazarkule'den de çıkabilirsin. Oradan Kastanies, Orestieda uzerinden tekrar Alexandrapouili otobana bağlanabilirsin. Hem de Orestiada'da Mırmır Balık restoranında bir yemek yersin :)

Farketmez, o fon dediğin İş Bankası'nın hazırladığı ve yönettiği farklı enstrümanlardan oluşan bir yatırım sepeti.
Ama fon almak ne kadar mantıklı dersen, o tamamiyle benim bilgim dışında bir alan.

farketmez. tüm fonlar tek çatı altında: tefas

Yani kısacası fonlar tek merkezden yönetiliyor. Nereden alırsam alayım veya satarsam satayım komisyon gibi ekstra uygulamalar olmaz. Teşekkür ederim.

Bükreş, Sofya

st tropez

yazı beklemeye gerek yok her daim;

Berlin, Hamburg

Prag yaz ve kis

Budva, Mikonos, Naxos, Belgrad

ayia napa - güney kıbrıs

Bu ne kadar üzücü de olsa son derece normal bir durum. Kitap, film, müzik gibi şeyler ufuk açar. Ne kadar unutsan ve hatırlamasan da o ufkunu genişletmiş ve bakış açında gereken etkiyi yaratmıştır. Bu yüzden üzülme. Bazen bir sanat eserinin sende bıraktığı tek bir his bile olabilir, bu bile yeterlidir.

Ama illa da hatırlamak istediğin özel şeyler varsa bunlar üzerine kısa değerlendirme yazıları yazıp saklayabilirsin. Böylece hem eleştiri yazıların olur hem de hafızanda daha çok yer edinirler.

Aynısını bende yaşıyorum. Bu konu hakkında bilgisi olan arkadaşlar bir el atsın.

Evet normal. Kitap bir kere okunmaz, film bir sefer izlenmez. Gereksinim duyduğun her an tekrar okur ve izlersin. Her ikisiyle de uğraşırken notlar alınır, üstüne düşünülür ve başka insanlarla tartışılır. Bu sayede unutmayı en aza indirirsin, ancak bu en az bile çoğunu unutmanı engellemez.

Kitaplar ve filmler anlamlarını bildiğin kelimelerin ve sekansların birleşmesinden oluşur. Ama bu kesin olarak anlayabileceğin ve hatırlayacağın anlamına gelmez. Eğer %100 hatırlama ve anlama söz konusu olsaydı, herkes entelektüel bir düşünür olurdu zaten. Okuma ve izleme süreci aşırı emek isteyen bir iş ve arzu ettiğin hatırlama/anlama seviyelerine ulaşmak insanların onlarca yılını alıyor. Bu yüzden rahatsız olmaman lazım, yaşadığın olağan bir zorluk.

Büyük oranda unutuyorum. Yalnızca çok beğendiklerimi, beni en çok etkileyenleri hatırlıyorum.

Sorunun cevabına gelince, tabii ki normal. Yeni şeyler öğrendikçe beyin daha az önemli gördüğü bilgileri siliyor.

Arkadaşlarımın "wikipedia" diye isim takmasını, öğrencilerimin de benden tiksinmesini sağlayacak kadar detaylı hatırlıyorum. "X'in 2015 yılında yayınladığı Y kitabında blah blah blah diye bir söz geçer" falan diye konusurum genelde. Özel bir çaba göstermiyorum. İnsanların söylediklerini de hatırlarım hep. Sizin derdinizi çözmedi bu cevap tabii ama başlığa istinaden yazdım.

Ben ozel bi çaba gostermeden hatirliyorum ya. Hatta sopiro+1 benim arkadaslarim da beni wikipedia olarak çağırıyor :p

Mesela ben de insanlarin yuzlerini hatirlayamiyorum. O konuda baya kötüyüm, olur böyle şeyler herkesin hafızası belli konularda iyi belli konularda kötü

umarim normaldir cunku bende de sifir o konu.

Normalde isim, yüz, tarih gibi konularda hafızam cok iyidir ama kitaplarda isimleri unutuyorum. Olayları, konusunu falan unutmam ama isimleri genellikle unutuyorum. Filmleri unutmam kolay kolay.

bende ilginç bi şekilde her ayrıntıyı hatırlayıp sonunu hatırlamıyorum. gerçekten çok kafayı takarsam gidip sonunu bidaha okuyorum. filmi bidaha izliyorum.

bence normal kafa orada sabit kalmıyor ki hep farklı şeylerle meşgul.

bende unutuyorum aynı şekilde. kendimi anormal sanıyordum.

Eskiden hic unutmaz buyuk oranda hatirlardim ama nedense eskisi gibi degil artik. Buyuk oranda unutuyorum simdilerde.
Ayni sekilde yabanci bir kelimenin anlamina asla 2. kez bakmazdim, bir kez bakar ve ogrenirdim ama simdi 5-6 kez baktigim oluyor her seferinde unutuarak. 2. kez bakmak diye bir sey bilmezdim.

hafizanin kisitliligini farkettikten sonra hayata olan ilgimi kaybettim ben de. hersey anlamsiz ve gecici geliyor.

okudugum kitap, koseyazisi, hikaye, entry; izledigim film ve belgesellerin cok az bir kisminin cok azini hatirliyorum.

koy gotune modundayim artik.

ücretli izin günlerini de hesaba dahil etmen lazım. gelmediği günü düşerek yapmak daha doğru olur o şekilde.

2010 mb pro'da yaşadım gri dosya işaretini. Hdd değişti ve anakartta tamir yaptılar. toplamda 500 TL'ye patladı

Aynısı benim 2012'me oldu, format attılar o kadar, düzeldi. Dosyaları da kurtarmışlardı.

buram buram çapkınlık kokuyor cancağızım :))

haydaaa :)

Harbiden iyi niyetle açtım. Peki şöyle diyeyim. Kargo ücreti mukabilinde gönderirim.

bildiğim kadarı ile başkasına devredemiyorsun.

sen aracı üstüne aldın ve rehin yoksa senin açından ne sorun olabilir. alacaklı tarafın düşünmesi lazım bunu.

Rehin sözleşmesinde trafik tescil sırasında ilgili belgeyi vereceğimi de beyan etmişim, belgeyi vermediğim için rehin sözleşmesi de pek yürürlükte gibi olmuyor, bi nevi paradox oluşuyor yani. Çok bilgim olan konular olmadığı için sormak istedim.

senlik bir sorun yok hatta şu an aracı satabilirsin bile. ödemelerini düzenli yaparsan adamlar için de bir sorun yok.

Ben gittim. İki ay falan oldu. Olumsuz herhangi bir durum yaşamadım.

@veys zimmer Selanik'ten İstanbul'a dönüşte de yine Kamil Koç otobüsleri mi çalışıyor yoksa KTEL araçları mı hizmet veriyor, bilgin var mı?

Ben selanik dönüşü alpar tur ile geldim. geldiğim gün kamil koç'un seferi yoktu.

@veys zimmer

Kac saat sürüyor Selanik?
Kamil koc ile Almanyaya gitti babannem.Hic bi sorun yasamadi.

altılı ganyanın ilk ayağı başlamadan 1 saat önce falan hipodromda olursan iyi olur. güzel yer bulursun. çok güneş vuruyor çünkü kavruluyorsun resmen. bileti girişteki gişelerden alıyorsun. erkek 2tl, kadın 1tl, loca 5tl idi en son.

ilgincmis. anladigim kadariyla mezardaki o cocuk ve ruh oldugu icin uflediginde etki yapmiyor

Güldürü amacından çok birinin anısına çizilmiş bir karikatür gibi duruyor. Öyle göründü bana.

çok bir şey yok gibi geldi bana burada gezip görülecek. kavalalı mehmet ali paşa'nın evi var, kavala kalesi var bi de su kemeri var. denizi pek güzel gelmedi bana su soğuk değildir büyük ihtimalle çünkü yakın bi yerde girdim ben de ve baya ılıktı ama denizi pek hoş gelmedi bana kavala'nın bence pek güzel bir denizi yok, uğraştığınıza değmez gibi ama pek denize girme şansınız yoksa başka o zaman bilemem tabii.

tripadvisor'a bakmak lazım gerçi asıl az bilinen şeyler oradan çıkar.

kavalaya gitmişken dedeağaca geçin derim. sarikas adlı restorantta deniz ürünlerini yersiniz. ordan mesimvria'ya geçip denize girersiniz, mis. kavala boş çünkü biraz

Ben iki kez gittim çokta sevdim kavala yı, ufak bebekle yukarıya kaleye çıkmanız zor olabilir ama bence çıkın. Manzaraya bakın. İsmini tam hatırlayamadım ama kordonun ortasında sahile bakan bir restoran/Cafe var. Oradan çok memnun kalmıştık.

blender.
kesinlikle.
katı meyve sıkacağından istediğiniz karıştırma performansını alamazsınız.
bizde ikisi de var. blenderı tercih ediyoruz.

bu saglikli yasam gurulari slow juicer tavsiye ediyor bu is icin, ona da bakmanizi tavsiye ederim.

juice fasting yapan biri olarak katı meyve sıkacağı kullanıyorum.
ama bütçeniz yeterliyse slow juicer'ı tavsiye ederim kesinlikle.

blender kullandığınız zaman, sebze ve meyvenin posasını da tüketmiş oluyorsunuz.
katı meyve sıkacağında onlar atılıyor, sadece suyu içiliyor, ki doğru olan da o.

blender'la yaptıklarınız smoothie olur.

posasız meyve suyu içmek kaşıkla şeker yemeye eşdeğer diye biliyorum. meyve şekeri diye bir şey de var.

blender daha iyidir.

slow juicer denilen şeyi bilmiyorum ama ilk yazdığım şeye dikkat edip ona da bkaılabilir.

Çok abartılan ve kesinlikle fiyatını hak etmeyen bir set lingusta. bir kere lingusta metodundaki ses kayıtlarından ibaret olan dersleri kalıcı ve mantıklı şekilde ogrenebilmeniz için kesinlikle gramer bilmeniz gerekiyor. ve belli bir seviyenin uzerinde olmaniz. her ne kadar lingusta bunun aksini iddia etse de gramer bilmeden lingusta derslerini dinlemek sadece kör bir ezberden ibaret olacak ve bir süre sonra unutulup gidecek, verdiğiniz paraya yazık olacaktır. hatta belli bir noktadan sonra gramer bilginiz olmadigi icin ezber dahi yapamaz duruma gekeceksiniz; cunku mevzuyu kafanizda oturtamayacaksiniz. inanılmaz bir reklam bütçesine sahip oldukları için bu dezavantajları görmezden gelinerek astronomik rakamlara insanlar bu sete para veriyor malesef.

Başlangıç seviyesinden türkçe anlatımlı şekilde gramer öğrenmek istiyorsanız daylight isimli seti tavsiye ederim. Üstelik kendi resmi youtube kanalları üzerinden tüm dersleri ücretsiz olarak kullanıma açmış durumdalar.