Hepsi için aynı saate randevu alsam bir problem olur mu? Yoksa işlemler farklı bankolardan mı gerçekleştiriliyor? Nüfus müdürlüğü telefonu açmadı

Nasıl çevrilebilir?

"Republic is (the individual??) of the orphans."

dalga serbest.

bu adamın durumu nedir? dalga geçmediği bariz. şizofreni falan mı?

eksiup.com

6. kat çatı katı, banyoda çamaşır makinesinin üstünde buldum. Evde 5 tane kedi var. Terasta sürekli kuş avlıyor gerizekalılar. Evin içinden çıkana bak. Fare mi bu? Allahım ağlıycam:( Fare gerçekten dimi

Nereden geliyordur, nasıl gider? :(((

Motivasyonunuzu sorgulamiyorum. Sb.

Bu benim çok dikkatimi çekiyor. Yabancı insanlara "siz" diye hitap etmez miyiz? İnsanlar niye dilenciye ya da karnının aç olduğunu söyleyip yiyecek isteyen insanlara "siz" değil "sen" diye hitap ediyor? Kendimizden daha mı düşük seviyede görüyoruz. Bize "muhtaç" olduklarını hissettiğimiz için kendimizi üstün mü tutuyoruz? Ben de bunu yapıyordum ama artık benden küçük değilse (çocuk vs) siz diyorum onlar da insan ve herkes kadar saygı duyulmayı hak ediyorlar. Tabii iş taciz boyutuna girmezse..

Avusturyalıların daha tutucu insanlar olduklarını duydum. Aslında genel olarak avusturya hakkında iyi bir şey duyamadım. Almanya'dan ve almanlardan farkları nelerdir?

Lost izlerken, bir bölüm bittiğinde sonraki bölümü hiç vakit kaybetmeden izlerdim. Çünkü inanılmaz merak uyandırıyordu.
Breaking bad, walking dead, prison break, netflix dizileri dahil bir sürü 8 puan üstü dizi izledim fakat hiç biri bu kadar heyecanlandırmadı beni. breaking bad de de hemen açardık bir sonraki bölümü ama bir lost olamadı hiç bir zaman. (merak uyandırma konusunda)

bunlar benim kişisel görüşüm. size de öyle oldu mu görüşlerinizi merak ediyorum.

Edit: 200 ile gittim zannedilmis sanirim. Gittiğim yolda komple 80 siniri vardi. Max 110 ile gitmişimdir.

Dün gece 11 gibi dörtlüleri yakip bahçelievlerden umraniyeye basarak geldim çünkü kan kaybediyordum, 2 litre kan kaybetmişim. Kimse de yol vermedi bu arada korna calarak gidiyorum ne bicim milletiz anlamadim ki.

Oralardaki hastanelere gittim igne yapıp gonderdiler. Bademcige ameliyati yapan doktor baksin dediler. Agzimdan su gibi kan akiyor dikis patlamis zaten gerginim, muameleye bak..

Neyse doktorumu aradim hemen acile gelin dedi, kan ter icinde basip geldim hiz sınırı falan dinlemeden. Ceza gelirse bunu mazeret sunabilir miyim?

Son anda yetismisim çünkü gidince kan kusup rahatladim ama sonra kan kaybindan tansiyonum dusmus bayilmisim. Iyi ki arac kullanirken olmadi diyorum :/

aynı konularda dördüncü kez duyuru açışım oluyor. bu sefer sitem edip cevap aramaktan ziyade biraz içimi dökmek isteğim. biraz dağınık olacak, kusura bakmayın:

30'a merdiven dayamış bir erkek kişisiyim.

2009'da, 18 yaşında yeni bir lise mezunu, ümitli bir bilgisayar mühendisliği öğrencisi olarak geldim affedersiniz hayatımı siken bu şehre. şehrin adını boş verelim.

şehre ve okula adaptasyon konusunda korkunç sorun yaşamam, bir tane bile arkadaş edinememem, okul ortamında yapayalnız kalıp motive olamamam gibi psikolojik sorunların üzerine çok da iyi bir sayısalcı olmayışım gerçeği de eklenince üniversitenin ilk yılı üzerimden geçti. tanışma gibi olan ilk dönemi kazasız belasız atlattıysam da ikinci dönemde bir ders hariç hepsinden kaldım.

bir daha da okul konusunda yüzüm gülmedi. alttan alınan derslerle arkadaş ortamının bir kez daha değişmesi, derslerin kendisi dışında beni okula bağlayan hiçbir şey olmadığından, pek sorumluluk sahibi de olmayan biri olarak devam zorunluluğum olmayan derslere gitmeyişim, bunun beni okuldan daha da soğutuşu vs. üst üste bindikçe, ve yıllar ilerleyip sene 2015 olduğunda, okulun bitmeyeceği ayan beyan ortaya çıkmıştı zaten.

o yıl, bir şekilde bu lise mezunu, vasıfsız kişinin eline bir kariyer imkânı geçti. bir devlet bankasında memur olarak çalışma şansı. hâlâ okulu bitirme hayalim vardı ama olmayacağı aşikârdı. bana sorulduğunda yine de, ikinci öğretim öğrencisi olduğum okuluma da devam edebileceğim zannıyla doğup büyüdüğüm memleketimde değil, üniversitemin bulunduğu şehirde çalışmaya başlamayı tercih ettim.

işe başladığım 2016 yılında, başladıktan birkaç ay sonra bunun imkânsız olduğunu kesin olarak anladım.

*

(parantez)

2006 yılında, arkadaşım olan bir kıza âşık oldum. ecnebi deyimiyle out of my league bir kızdı, o zaman bile. gerçi her karşı cins öyle ya. neyse, platonik olarak geçirdiğim 8 yılın ardından 2014'te, bunun hislerimi noktalayacağı zannıyla, kızın sevgilisi varken, yanlış bir karar vererek kıza açıldım. herhangi bir karşılık görme beklentim yoktu. birazcık empati, anlayış ve merhamet bekliyordum sadece. arkadaşlığımızın sürmesini istiyordum. çok şey bekliyormuşum, zira o noktadan sonra geriye arkadaşlık denebilecek pek bir şey kalmadı.

*

2016'ya dönelim. çocukluk hayalim olan bilgisayar mühendisliği hedefleri birkaç ay içinde yok olmuş, hayatımda en çok nefret ettiğim sektör olan bankacılıkta, hayatta hep kaçmak isteyeceğim "insanlarla yüzyüze, iç içe çalışma" konseptinin tam ortasında, kariyer beklentileri olmayan bir insana dönüşmüş hâlde çalışıyordum.

tam bu sırada, âşık olduğum o kızla bir daha görüşebileceğim, eskisi gibi arkadaş olabileceğim ümitlerim azalarak bitti.

hayatımın en kötü günlerini yaşıyordum. intiharı bile düşündüm. absürt, abartı gelebilir, ama hayatta beklediğim, umut ettiğim hiçbir şey kalmamıştı.

beni daha iyi hissettirebileceğine inandığım tek yerin, bir psikiyatri kliniğinin yolunu tuttum. antidepresan kullanmaya başladım.

*

1-1,5 yıl kadar sonra kendimi biraz daha iyi hissediyordum, en azından intiharı düşünmeyecek kadar. iki antidepresanımdan birini psikiyatrımın tavsiyesiyle bıraktım. ama kötüye gittim. amaçsızlık, ait olmama hisleri geri döndü. psikiyatriye ek olarak klinik psikolog tarafından psikoterapiye de başlamaya karar verdim. aynı dönemde, mutsuzluğumun iş yaşantımdan kaynaklandığına ikna olduğum bir anda istifamı verdim, istifa etmemek için zar zor ikna edildim. yeniden iki ilaç kullanmaya başladım.

*

ve bugün. 4,5 yıllık bankacıyım. artık istifa veya intihar etmek gibi şeyler düşünmediğimden hareketle depresyonda olmadığımı söyleyebilirsek de diğer her şey aynı denebilir. hâlâ işimi sevmiyorum.

o kıza artık âşık değilim, ama artık birine âşık olabilme yetim kaldığını sanmıyorum. olsam bile hayatımın hiçbir döneminde karşılık görebileceğime inanmadım. ben 1.58 boyunda, 82 kilo, socially awkward bir acayip insanım. kim benimle ilişki yaşamak istesin ki?

iş ve aşk çıkınca hayattan geriye pek bir şey kalmıyor. niye yaşadığımı gerçekten bilmiyorum. her sabah lanet ederek işe gidiyorum, akşamlarımı ve boş vakitlerimi hiçbir şey yapmayarak, keyif almadan, boş geçiriyorum.

arkadaşım yok. hiç yok. iş arkadaşlarım var ama hepsi evli barklı çoluklu çocuklu insanlar. hiçbirine kendimi özel olarak yakın hissetmiyorum, iş dışında hiçbiriyle görüşmüyorum. insanlarla ilişki kurmakta hayat boyu güçlük çektim, hâlâ de çekiyorum. 'arkadaşım' diyebileceğim tek kişiler yıllar öncesinden, lise yıllarından kalma, farklı illerde yaşayan insanlar. birkaç haftada bir telefonlaşıyoruz, 3-5 ayda bir görüşüyoruz, o kadar.

iple çektiğim tek anlar maddi güçlükler nedeniyle ancak iki haftada bir gidebildiğim, hâlâ süren psikoterapi seanslarım. psikoterapistim bir kişilik bozukluğum olduğu görüşünde. hangisi olduğunu söylemiyor. sanırım narsisist veya şizoid bozukluklardan birine uyuyor olabilirim. eğitimini almış olan biri değilim, bilemem.

bunu niye yazdım bilmiyorum. dışarıdan nasıl görünüyorum bilmek istedim. gerçekten hissettiğim kadar zavallı mıyım? hep böyle boş, amaçsız, heyecansız mı yaşayacağım? ilaçlarımı bıraktığım anda tekrar depresif günlerim geri mi dönecek? ne yapmalıyım?

bilmiyorum. buraya kadar okuduysanız katlandığınız için teşekkür ederim.

Merhaba sevgili kullanıcılar.
İsviçreye 5-10 kg ağırlığında bir paket göndermem gerekiyor.
Bunu en güvenilir olarak nereden gönderebilirim, daha önceden tecrübeli arkadaşlar bilgi verirse çok mutlu olurum.

Zaman ayıran herkese teşekkür ederim.

Herkese merhaba,

İnsanlar değişmezler mi? Aslında bu bir soru vsden öte iç dökme postu olacak sanırım :) Yaklaşık 3 senelik süren bir ilişkim vardı ve Mart ayında yollarımızı ayırdık. Kız arkadaşımın benden önce fuckbuddy olarak takıldığı veya tek gecelik ilişkileri vs olmuş, bunları ilişki başında açıkça söylemişti, bende benden önce olanlar için onu yargılamak pek doğru gelmediği için sallamadım doğrusu. Ama o süreçte hasbelkader birisinin adını vs öğrendim. 3 yıllık ilişkimiz genel olarak gayet güzel geçti fakat farklı sebeplerden dolayı yollarımızı ayırdık, bu üç yıllık süre içerisinde bir çok defa benim baskım, iğneleyici vs sözlerim olmamasına rağmen kendi geçmişiyle ilgili yanlış yaptığını fuckbuddymiş vsmiş baktığında yanlış olarak değerlendirdiğini defalarca ifade etti. Neyse dediğim gibi zaten mart ayında normal olarak yollarımız ayrılmıştı bugün yine tesadüfi olarak benden önce fuckbuddy olarak takıldığı çocukla takipleştiğini gördüm, açıkçası çok umrumda değil fakat üzülmedim desem doğru olmaz, yani içimde bir şey yok ama üç yıllık süreyi düşününce içimde boşuna yaşanmış bir süreç olarak hissediyorum, ilişki bitimi sonrasında hiç iletişime geçmedim pek kavga vs gibi bir tarzım yok sessiz sakin unuturum fakat bugün ilk defa ona bununla ilgili bir şeyler yazmak geldi içimden, kimle görüştüğü pek umrumda değil bitip gitmiş ilişki fakat 3 yıl öncesinden böyle biriyle tekrar iletişime geçmesi beni üzdü. Gerçekten insanlar bu kadar mı aciz? Buraya yazıyorum çünkü burada güzel insanlar var yorumları güzel oluyor, şimdiden teşekkürler

Sevgili duyurucular

Alanım IT değil. 6 aydır aktif iş aramama rağmen 20 ye yakın telefonla görüşme gerçekleştirdim ve 3 yerden de davet alarak mülakatlara katıldım ama yok. Çok sıkıldım ..Neyi yanlış yapıyorum? 3 yıllık iş tecrübem var ve Türkiyedeki ilanlara bakmaya başladım. Kime sorsam orda en kötü işi yap buraya geri gelme diyor.

Siz ne diyorsunuz? Motivasyonum kalmadı gerçekten..

Merhaba, bu adamı oyunculuk bölümünde ders olarak okutup nasıl oyunculuk yapılmaz diye göstermeleri gerekmez mi? Adamda hiç oyunculuk yok. Düz bakıyor o kadar. Hatalı mıyım?

harika bir şey değil mi ya? sizce?

korona yüzünden kimseye sarılamıyordum ne zamandır, kendim için değil de karşı taraf tedirgin olmasın diye. 9 aydan sonra anneme gittim ona bile sarılamadım. geçen gün birine sarılınca çok iyi hissettim, sonra aynı kişiye 3-5 kere daha sarıldım asdafsfg. normalde öyle şeyleri sevmem.

ankaraya gelirken yolda afyonda patates satıcıları var ordan patates alayım dedim. adam bana dedi bu 10 kilo 25 tl. pazarlıkla 20 tlye aldım. neyse eve geldim tarttım patates 6 kilo cıktı. şimdi bu adam neden müşteriyi dolandırır? bir daha ben antalya dönüşü patates alır mıyım? bizim küçük esnafımız neden böyle?

Merhaba,

göz çevremde kırışıklar yakın zamanda dikkatimi çekti. Heybetlisinden kaz ayakları oluşmuş. Krem önermeniz mümkün mü?

Erkekler yaş aldıkça tipleri oturur diyorlar ama sanki geriye gitmişim gibi.
Cinsiyet ve yaş da belirtir misiniz
Dürüst olabilirsiniz, hiçbirisi falan yazmanıza gerek yok, ikisinden biri, anket gibi düşünün
Ev kuşu değilim 2018den bi tek o foto kalmış diğeri de uyumlu olsun diye evden attım

Bol keseden kullanıyorlar da zararlı değil mi? Kalıntı bırakmıyorlarsa ben alıp her şeye sıkarım valla.

Kendisi 3 ay once covid geçirip iyileşti. Fakat 3 gün once görüştüğü kişi pozitif çıkmış. Gecirip iyilesen arkadas da pozitif olan arkadasla cuma görüşüp ctesi de benle görüştü. Şimdi soru şu; pozitif olan kişiden daha önce geçirmiş arkadaşa,ondan da bana covid geçmiş olabilir mi ?

arkadaşlar son zamanlarda bazı facebook gruplarına üye oldum.

Bunlar kalabalık ve mahalle çevresinde dayanışma amacı ile kurulmuş gruplar.

mahalle ise kira bedeli olarak ülke ortalamasından pahalı bir mahalle.

Paran yoksa oturma sığlığında değilim. Oda kiralama, ev paylaşma kültürünü son derece makul buluyorum.

Üniversite eğitimi olarak ise dağ başında bir bölüm okumaktansa gençlerin gerçekten büyük bir şehre gelip hayatı tanımalarını savunuyorum.

ikinci el eşya sorabilirsin, sürekli değiştirilen ürünleri sorabilirsin (tabaktır vesairedir) anlayabiliyorum.

Fakat x kişisi geliyor y sokağında ev açtım (en pahalı popüler sokak)

maddi durumum olmadığından aşağıdakilere ihtiyacım vardır:

aşağıdakiler ise çamaşır makinesi bulaşık makinesi ocak fırın bildiğin ev düzmemizi istiyor paşam. Perdesinden ütü masasına kadar.

bu tarz bir başlığa tepki gösterdim ve bildiğin linç yedim.

Şehrin öte yanında bir sürü arkadaş birleşip ucuza ev açan gençlere ayıp olmuyor mu bu tarz şeyler?

x semtinde y sokağında ev açma sen de, z semtinde yarı kiraya otur eve çıktığında ocağın yatağın olsun en azından. Yanlış mı düşünüyorum allasen? bu tarz olay sergileyen bir sürü insan var.

bir de bu tipler bu tarz sağdan soldan kendilerini acındıracak ilanlar açıyor, ev topluyor sonra da oda ilanı veriyor kira+ masraflar deyip 500-600 lirayı cepliyor.

siz ne düşünüyorsunuz acaba? bir sürü şey var böyle.

klima isteyen gördüm, klima.

bankada 12.000 euro var. yastik altina atmayi dusunuyorum. 200'luk olarak cekmeyi dusunuyorum. bozdurmada sikinti olur mu?

kafanıza takılan veya problem olarak gördügünüz ne varsa bazen yardim almak için bazen de yalnızca iç dökmek için ona anlatır mısınız? yoksa sevgiliniz / eşiniz olmasına rağmen kendi içinizde tuttuğunuz veya başka insanlara anlattiginiz sıkıntılarınız var mi?

anlatmiyorsaniz ya da anlatamiyorsaniz bunun sebepleri nelerdir?

not: gündelik iş sorunları bu konunun dışındadır.

sırf onu sevdiğiniz için ilişki yaşadığınız oldu mu hiç? Başta sevmeme ama tanıdıkça hoşlanmaya başlama gibi. Erkekler için fiziği çok da iyi olmayan bir kadınla ya da kadınlar için çok kilolu bir erkekle gibi gibi.

Ne zaman insanlar insan gibi yaşamaya başlar? Ne zaman açlıktan kurtulur düze çıkarız? Ne zaman araba almak çılgınlık olmaktan çıkar? Maddi durumlar ve istanbulun genel insan profili acayip canımı sıkıyor artık dayanamıyorum. Biraz gelişmişlik düzeyimizin artması ne kadar zaman alacak sizce?

Herkese Merhaba, biraz tık uzağı gibi olacak ama durumum aşağıda

- Baba Memur emeklisi
- Kalacak über bi mal mülk yok
- Yaşım 29 2013 ten beri çalışıyorum
- İşimi seviyorum maaşım 4,5 k
- İstanbulda yaşıyorum

şimdi bu veriler ışığında da düşünürseniz, hep yurt dışında 1 sene yaşamak istediğim, EVS yapayım dıyorum yaş 30 olmadan.

Diyorum ki,

-Patronla konuşup anlaşmalı istifa edeyim tazminatı alayım ( bu iş yerimde mümkün)
- Temmuza kadar para biriktireyim ( 30 temmuzda doluyor)
- 1 sene gideyim yaşayayım hem tecrübe hem dil hemde azcık uzaklaşma olsun

Korkular,

-Döndüğümde, Ya iş bulamazsam

Sizce ne yapayım ? Şimdiden vakit ayıranlara çok teşekkür ediyorum bu benim icin önemli ve paylasabılecegım pek kimsem yok o nedenle fıkırlerınız benim icin çok önemli olacak.

Evet tam olarak bu. Aynı ortama nadiren denk geliyoruz. Bazen
çok yakın davranıyor. Bazen ise ben hiç yokmuşum gibi bakmıyor bile. Bu dengesiz tavırlar nedendir?

Çevremde var bir kaç kişi. Evlerini değiştirmezler, üstlerini başlarına bakmazlar, arabalarını değiştirmezler, gezip yeni yerler keşfetmezler. Anca biriktirelim, 30-40 yaşına geldik ama hala okuyup yükselelim, eğitimler alalım bir sürü, okumasak bile deli gibi çalışalım statü ve maaşları artıralım ama yine para harcamayalım kafasındalar.

Aileleri emekçi, çiftçi falan mesela genelde gördüklerimin. Acaba görmedikleri için parayı harcamayı da mı bilmiyorlar? Tamam genelde hepsi sistemin kölesi olmaya gerek yok kafasındalar ama insan diyor ki emekli memur gibi yaşacaktıysanız, ne diye deli gibi yoruyorsunuz hala kendinizi? Haneye giren para ayda 40bin civarı, yönetici pozisyonundalar mesela. Yolda görseniz yüzlerine bakmazsınız. Yahu arkadaş tamam illa gidip pahalı pahalı markalara para gömmeyin ama biraz bi hayat kaliteniz artsın ev sıradan, araç sıradan, üst-baş sıradan. Ölüm var yahu. Ölünce ne olacak o birikmişler anlamıyorum ki ne diye bu var yemezlik?

Parası olan da harcasa laf ederiz harcamasa laf ederiz tuhaf milletiz :))

Temizlik konusunda.

Mesela, tezgah üstünde duran kaşıklıktan bir şey aldığım zaman suya tutmadan kullanmam, çünkü bana göre açıkta durduğu için tozlanıyor.
Mesela, çocuklu bi eve gittiğim zaman bütün salona yayılmış oyuncakları(eğer çocuk o an oynamıyorsa) kalkıp toplamamak için zor tutuyorum kendimi.
Mesela, dolaptan yumurta alınca onu yıkamadan asla kullanmam çünkü dışı yapış yapış oluyo genelde.
Mesela, yeni nesildeki takma/protez uzun tırnaklardan aşırı tiksiniyorum.
Mesela, evimde robot süpürge var, her gün muhakkak çalıştırıyorum. Evde hiç halı yok, ev terliklerinin altı sürekli kirleniyor. Bunu görünce yani her gün silinip süpürülen evde bile böyle toz/pislik oluyorsa halılı evler aşırı pis diye düşünmekten alamıyorum kendimi.

Bunlara karşılık yemekten bir şey çıksa kenara atar Yemeği yemeye devam ederim.
Dağınığımdır. Toprakla kumla taşla oynamayı çok severim. Kampa gitmeye bayılırım. Vs.

Sizce bende aşırı bir temizlik takıntısı var mı? Yoksa normal miyim?

Aranızda french veya parlatıcı/şeffaf da dahil günlük hayatında hiç oje kullanmayan var mı? İlginç bir şekilde son yıllarda neredeyse 10 kadından 8'i ojeli ve insanlarda, özellikle erkeklerde ''oje kullanmayan kadın bakımsızdır, bir kadın oje sürüyorsa kendine baktığı anlamına gelir'' algısı oluşmuş durumda.

Ben istemiyorum. 23 yaşında kadınım.

Siz de yaş ve cinsiyet belirterek cevap verirseniz sevinirim. Merak ediyorum. Çocuk istemeyen insan sayısı az gibi.

Teşekkürler.

Arkadaslar, kendimi bildim bileli hep yuksek model ya da sifie km cok guzel arabalarim oldu. Cesitli maddi sebeplerden dolayi küçülmeye gittim. Arabami falan sattim. Bir suredir arabasizdim. O kadar alismisim ki arabam olma fikrine, adeta psikolojimi derinden etkiliyordu.

Nihayetinde alacak karşılığı elime cok temiz, gicir gicir boyanmis, boyle bakınca yikik dökük gorunmeyen skoda favorut geçti.

Araba sorunsuz. Her turlu isimi goruyor. Benim icin gayet guzel bir durum. Ancak eski model arabaya binmeye hic aliskin degilim. Zannediyorum ki herkes bana bakip kucumsuyor falan. Halbuki hic hoş bir dusunce degil bu benimkisi. Aliskanliklardan dolayi boyle saniyorum. Arabayi satmayi bile düşündüm hemen ama su virüs surecinde toplu ulasima mecbur birakmamasi bile lutuf.

Alacak karsiligi motor alacaktin, cesaret edemeyince bunu aldim dört teker olsun diye.

Sorum ise sudur ki, sizde favoritin intibaı nasil? Trafikte vs gorunce ne dusunuyorsunuz?