Annem istanbul'a geldiginde hergün 1 yere götürdüm. atiyorum kapali carsiya gittik, sonra yemek. ya da önce kahvalti. o kadar.

Anneniz gelmek istiyor mu? Bu soruyu cevaplamamışsınız. Benim de annem maalesef bu sene bel sıkıntıları çekmeye başladı, uzun süre yürüyemiyor. Alpler’de trekking yerine, büyük şehirleri gezmeli, bol ara vermeli bir tatil planladım. Her anda sizle olmak zorunda da değil. Siz müzeye girersiniz o otele öğlen uykusuna gider ya da bir cafede insanları izler, kitap okur, şarap içer. Tatile bir arkadaşınızla gitseniz de 7/24 sürekli beraber olmak zorunda değilsiniz. Böyle düşünürseniz orta yolu bulursunuz bence.

ben yaptim ama annem de en az benim kadar cok yurur, bizim de gunluk 40-45 bin adim atmisligimiz var birlikte, bana misin demez yuruyus ve gezme konusunda. o yuzden o konularda sorun yasamadik biz.

Annemle 3-4 kez yurt dışına gittim ve hepsinde biraz dinlenip biraz gezerek hallettik. Kendisinden hiç beklemezdim ama ortalama günlük 25 bin civarı adım attık birlikte her gezimizde böyle ara vere vere yürüyerek. Bana kalsa ben her yere yürürüm çok çok uzun mesafeler olmadıkça ama mesela Paris’te annem olduğu için 3 metro durağı mesafedeki yerleri normalde yürüyecekken metro ile gitmiştim ve ona da rahat olmuştu.

Nereye gideceğinizi bilmiyorum tabii ama yurt dışında şehir gezisinde araba kiralamak pek mantıklı gelmiyor bana şehrin tadını yeterince çıkaramayacağımı düşündüğüm için.

nereye gideceksiniz bilmiyorum ama park yerleri ucretli oluyor zaten maliyetli olur taksi de cok pahali. teyzemle cok gezdim ama o benim enerjime yetmiyordu tavsiye etmem cunku ben sabahtan aksama kadar yururum o da hareketlidir alisveriste falan ama dizlerinden rahatsiz yokuslu yerlerde vs. sorun oluyordu

"yurtdisi"ndan kastiniz hangi ulke, onu yazarsaniz daha net tavsiye gelebilir. Yurtdisinda her ulke ayni degil. ABD'de cok az yurumeyle bolca seyahat mumkun olabilirken mesela Norvec'i dusunmeyin bile.

Geçen sene Tunus'a, bu sene de Makedonya'ya gittik annem abim ve ben olarak. Kendisinin dizi protez ve hızı da penguen seviyesinde :) Araba kiralamıştık, gündüz bir yerlere gidip oraları gezdik, gayet rahat oldu. Akşamları çıkmadı, abimle ben takıldık.
Genç kişiler için biraz daraltıcı olsa da acayip mutlu oluyorlar.

see everything through rose tinted glasses

Rose tinted yerine direkt pink glasses da denebilir.

ingilizcede pink glasses diye yaygin bir kullanim yok, o turkce.

robokot +1

katy perry chained to the rythym şarkısı sözü

"so put your rose-colored glasses on and party on"

Şehirden kaçıyorsam.

Fransa sahilleri
İspanya sahilleri
Portekiz Algarve bölgesi (faro, portimao vb)
İtalya Adalar (Sardinya)

Az kültür falan da yaşayım diyorsanız
Londra (Yakın şehirler de olur Reading, Slough)
Berlin
Paris
Lizbon

Hem şehir olsun hem beni daraltmasın diyorsanız küçük ama herşey olan şehirler
zurih
basel
munich
nice
lizbon

Ben mantıklı adamım. Para konuşur. Giderim Yunanistan, Hırvatistan gibi bir ülkeye hem paramı kazanırım hem tatilimi yaparım hem ucuz olur. Kışın da böyle Prag, Krakow vs daha cosy olan orta Avrupa şehirlerine kaçarım. Öyle Londra, Munich, Zurich, Paris Barcelona falan buralarda yaşamak ucuz değil, huzurlu da değil ya neyse. Özellikle İskandinavya'dan uzak dururdum, dünyanın en gereksiz en sıkıcı en düşmanca havası olan yerleri.

Ek bir bilgi.
Ayda 50-60 bin ile avrupada 1+1 de güzel beyaz yakalı hayatı yaşanır.

Ama asyaya gidersen
Tayland, malezya
Baya kral hayatı yaşarsın.

Benim en büyük hayalim mesela
Kick box (muay thai) kursuna katılmak taylandda 3 aylık.

Tiger Muay Thai
Kurs + denize sıfır villa + yemek paketleri var 2 3 bin dolara aylık

Ayda 50-60 bin tl, kısacası 5-6 bin euro ile Avrupa'da yaşayamayacagin şehir yok.

Ben olsam kışları kış turizmi olan yerler (alpler civarı güzel).
Fransa normandiya/Bretagne bölgesi de güzel gezmelik. Bunun dışında çoğu büyük şehire de giderim.

Yazın; vallaha bütün akdeniz sahilini gezerim heralde. İtalya/yunanistan/fransa/ispanya hepsinin güzel sahil yerleri var+adaları.

Nordik tarafına kuzey isiklarini görmek icin giderim, başka da birşey için gitmem.


Hatta bütün bunlari yapmak için 4x4 ikinci el araç alırım. Canim isteyince gider daglara çıkarım, canim ister gider sahile inerim. Ufak şehirlere giderim falan. Tahminen 10 bin euroya mis gibi arac vardir, aylik sigortasi da max 80 euro falan olur. O gelirle zaten koymaz.

Direkt olarak baslica buyuk sehirlere git sirayla ve bunlari tecrube et. Paris, Berlin. Londra, Amsterdam, Stockholm Frankfurt, Madrid falan iste... Kucuk kasabalari bunlarda yasarken de kesfedersin haftasonu vs. Hem bunlar dururken kucuk kasabalara gitmek anlamsiz hem de bir cevren veya ugrasin (universite gibi) olmadan kucuk kasabada 3 ay gecirmek verimsiz.

merhaba,
buna benzer bir durumdayiz yil boyunca 3 farkli yerde donup duruyoruz, halletmeniz gereken bir kac teknik detay var.
oncelikle pasaportunuz hangi ulkeye ait? Turk pasaportunuz varsa vize ve turist olarak kalacaginiz icin 90 gun siniriniz var. eger bir ab ulkesinde 90 gunden fazla kalacaksaniz oturum izni almaniz gerekli. yine AB'de pek cok ulkeden 2 aydan daha uzun sure ev kiralacayacaksaniz registration/ikamet kaydi zorunlulugu var ve bunu da turist olarak Turk pasaportu ile yapmaniz pek mumkun degil. Ozetle AB'de 90 gunden fazla turist vizesi ile kalamazsiniz ( istisnalar vardir, ya da ben yanlis biliyor olabilirim elbette uzman arkadaslar duzeltir. )

Oturum izni, mavi kart ya da AB pasaportunuz varsa eger bu mumkun. Bu isi yapacaksaniz dikkat etmeniz gereken sey istediginiz yerlere high season'da gitmemek. aksi takdirde bir kac ay icin ev bulmak zorlasiyor ve kiralar da dogal olarak yuksek oluyor.

Kis aylari icin tavsiyem Portekiz olur. Kasim - Mart arasi ozellikle guneyi gayet guzel. Lizbon'da kiralar son bir kac yildir cosmus durumda ama sehir de her yil daha kozmopolit oluyor. 20'li yaslarimda olsam hic dusunmez tercih ederdim. Biraz daha sessiz sakin isterseniz bati kiyilari var, Cascais cok uzel ama zengin muhiti biraz kuzeye giderseniz santa cruz gibi sahil kasabalari var ufak tefek. Dalga sorfune de merakliysaniz cennet gibi.
Bunun disinda Portekizin guneyi ozellikle kis aylarinda daha sakin. Faro - Tavira civarinda cok guzel plajlar var. Evlerin cogu yazlik icin kullanildigindan kisin ev bulmak da daha kolay.

Bahar aylari icin nacizane tavsiyem Turkiye'nin guneyi olurdu. Nisan - Haziran arasi hem kalabalik yok hem de hava ve deniz muhtesem.

Yaz aylari icinse Orta ve kuzey Avrupa mantikli. Insanlar yaz tatiline giderken kendi evlerini kiraya veriyorlar, uygun fiyatli ev bulmak mumkun. Kuzeye gittikce gunler uzuyor, hava duzgunse eger 5'te paydos yaptiktan sonra 11'e kadar gun isi altinda parklarda, sahilde vakit gecirmek mumkun. Hayat sakin ve yavas.

Ilk basta soyledigim gibi Turk pasaportu ile bunu yapmaniz mumkun degil, o konuda sorununuz yoksa 5-6 bin euro ile bu dongude mutevazi, huzurlu bir hayat yasarsiniz.

@viski
90 günden fazla kalamama olayını, öğrenci vizesi-dil kursu vs ile çözerim diye düşünmüştüm, çözemez miyim?

bilemiyorum, tecrubem yok o konuda.

2 ay ve ustu kaldigim yasadigim sehirler avrupa icin;

Cordoba
Paris
Guney Fransa Kirsali(Montpellier civari)
Carcassonne
Orta Fransa Kirsali(dordogne)
Nitra
Krakow

Bunun disinda guney amerika ve asya'da da benzer sureler bulundugum oldu.

Kesinlikle fransa'nin cogu yerini oneririm, mubarek ulkede her sey var, dunyadaki tum ulkeleri tek bir ulkeye hapsetmisler gibi. Sehirleri ayri guzel, kirsali ayri guzel, tabi hicbir ozelligi olmayan yerleri de var elbet.

Yazdiginiz plan dogrultusunda, multikulturel buyuk sehirleri de, sirin koy kasabalari da cok seven biri olarak;

Paris
Amsterdam
Madrid
Carcassonne(yaz vakti)
Cordoba Yahut Granada Baharda
Fransa'nin dordogne bolgesinden bir kasaba yahut koy(Hérault da olur, denize yakin dagda yasanilabilir)
Iyice jungle isteniyorsa belki Ardeche(cok iyi bir komun hayati tadi alinabilir)
Krakow'da kesinlikle bir mevsim, yaz olmasina gerek yok.
Budapeste'de sonbahar olabilir.

Benim gibi cok ozellikli gorunmeyen ama bolge sosyolojilerine merakli bir gozlemciyseniz dogu avrupa'daki slovakya slovenya hirvatistan gibi ulkelerin kucuk sehirlerine bakilabilir.

Avrupa degil ama Avrupa; Fas degerlendirilmelidir, Fas avrupa'ya istanbul'dan cok daha yakin. vs vs.bahsettiginiz hayat guney amerika'da vs de cok guzel yasanir, neler var neler...

Porto-Lizbon
Yunanistanda herhangi bir yazlik sahil
Fransa
Hirvatistan ve Karadag sahil kesimleri
Bunaldiginizda partileme zamanlari Berlin
Sirasi gelince Belgrad-Sofya
Kiev

Sanirim ilk baslayacagim ulke Portekiz olurdu

Dapdandik çakma çapraz çanta alıp 5 yıl verimli olarak kullandım su geçirmedi. Hala utanmadan kullanıyorum ama biraz suyu çıktı aslında :D

Bence yapan yere göre de değişmekle birlikte ööh çakma bu deyip burun kıvırılmayacak çantalar var.

Ben yaklaşık 10 senedir bir markadaki çantalara takık durumdaydım kendimce her boydan siyah-beyaz-kahve-lacivert çanta koleksiyonu oluşturuyordum. (Şuan saçma geliyor evet)
Bir gün instagramda beşte biri fiyatına veren bir sayfa gördüm herkes de mesaj atmış orijinalden farkı yok çok kaliteli vs. Dedim bir ben enayiymişim memlekette verdim siparişi. Galiba ikinci takmamda açma kapatma yeri düştü. İkinci sezonda dikişleri patladı. Evdekileri yerden yere vura vura kullanıyorum tekinde aşınma yok bu aldığım pert.
Ben tövbeliyim çakmaya. Bence 3 sene ömrü olmaz.

@hedep hah işte o marka adı verirseniz belki o işinin ehli çakmacılar belki bizi de memnun edebilir :)

@cilekli pasta valla instagramdan ürün almak için bayağı cesaretli olmak gerekiyor. cesaretinizi takdir ettim. benim gittiğim yer aslında şehirde de bilinen bir esnaf yoksa duyuruyu bile açmazdım.

"böyle çantalar genelde su geçirir mi? eskiden okul çantalarımız gibi kollardan kopma yırtılma yapar mı kolayca?"

bu kriterler uzerinden gidiyorsak bence swiss gear o kadar da kaliteli bir marka degil zaten. cakmasini degil de gercegini alsan bile bunlari yasayabilirsin, bir garantisi yok.

@hot potato bir backpacker kadar olmasa da çoook uzun bir süre ve sıkça bir swiss gear kullandım, hor kullanmama rağmen sadece ufak tefek yırtıkları oldu. en küçük bir su, kopma veya fermuar bozukluğu yaşamadım. hala da kullanırdım ama artık ömrünü doldurdu.

İzmir Kemeraltı kestelli caddesindeki çantacılardan birinden almıştım. Bir markası yoktu benimkinde jack wolfskin yazıyordu ama modelinin jack wolfskin ile uzaktan yakından alakası yoktu ve aynı modelin başka başka marka işlenmiş hali de vardı.

Rakı götür :) Sosyalleşme için faydalı oluyor. Yerel içkilere meraklı olup denemek için sohbet etme aracı da olabiliyor.

Benim tavsiyem gereksiz kalabalik ve agirlik yapacak sey goturme ilk asamada. Bir yerles, duzenini kur, neyin ne oldugunu kafanda oturt, ondan sonraki Turkiye'ye gidisinde alip goturursun.

"x burada çok daha ucuz" hesaplari gercekten ihtiyacin olan bir sey degilse bir kolaylik saglamaz / tasarruf ettirmez.

youtu.be

hot potato +1

Ben mesela sonraki gidişimde çarşaf takımı götürmüştüm. Burda uygun fiyatlı bulduklarım üçüncü yıkamada 10 yıllıkmış gibi gözükmeye başlamışlardı.

hiçbir şey, hatta ben 2. defa almanyaya taşınacağım, 1 bavulu bile doldurmamayı düşünüyorum. gerek yok.

Almanya’da her şey var, bulamayacağınız bir şey olacağını sanmıyorum.

Kaliteli nevresim -bulamazsın demeyeyim ama- çok zor bulursun. Bence nevresim takımı al.
Ayrıca rakı alma sakın, kazık yemiş olursun.
Onun haricinde her şey için hot potato+1
Zaten zamanla git-gel yapa yapa bir bakmışsın tüm evini Türkiye’den taşıyarak kurmuşsun.

Turk lirasi birikimiyle gidip onu harcamak uzere gidiyorsaniz kullanacaginiz her seyi goturun.

Calismak uzere gidip euro kazanacaksaniz minimum esyalari goturun. Euro kazandikca alirsiniz, daha ucuza gelir.

almanya soğuktur. çok alman couch surfçü ağırladım. hemen hepsi sahlepe bayıldılar.
orijinaL sahlep pahalı bir şey ve yurt dışıdna bulması kolay değil.
sahlep seviyorsan sahlep götür derim.

Eger tasiniyorsaniz ve sirketiniz tasinma destegi veriyorsa mobilya, nevresim ve tekstil goturmek mantikli.

Almanya Turk populasyonunun yogunlugu sebebi ile her turlu Turk yiyeceginin orta kalitesini bulmak mumkun. Oradaki yoneticinize, is ve normal arkadaslariniza lokum vs... goturulebilir ama zorunlu degil.

kitap. sürekli yabancı dilde okumak bir süre sonra "yether ulan kendi dilimi özledim" moduna sokabiliyor.

çantaya 15-20 tane kitap atın. ben her geldiğimde öyle yapıyorum.

Evin hazirsa, götürebilecegin ne varsa götür.
tekstil, almanya'da pahali. zara ile reserved var bizim koton gibi düsünebilirsin bütce olarak, ama ic camasiri, corap, iste ve evde giyeceklerini getir bence. bana primark ucuz dediler ama gittim 10 euroluk kazak el bezi gibi geldi bana.
güzel seyler var ama pahali.

güzel zeytin yok.
spor ayakkabi falan tasimana gerek yok, ama güzel topuklu ayakkabi gibi, kundura mi diyim, pahali.
kahve icmeyi seviyorsan fincan takimini getir, yok mu burada, var ama benim pasabahceden aldigim bardaklarin es degeri burada pahali.
bere getir, kesinlikle. 20 euro cunku.
güzel defter seviyordan, kullaniyorsan bi kac tane getir. pahali ve burada bizdeki gibi cesit yok. d&r'in 20 liralik kapakli defterleri 20 euro. uyduruk bi telli defter var ondan kullaniyorlar.

yeme icme, Türk marketlerinde veya edeka da falan bulunuyor ama Tr'de ki gibi degil onlari daha sonra ayarlarsin. belki baharat pul biber falan kullaniyorsan getir.

raki götürme, almanya'da zaten daha ucuz.

3 yıl almanyada yaşadım bu dediğime dikkat et:
ayakkabı al mümkünse yeni. eğer gelir alışveriş yapar giderim diyosan o ayrı ama ayakkabı fiyatları buraya göre fahiş pahalı. ben 35k nüfuslu şehrinde yaşadım. adını sanını bilmediğin 80lerden kalma ayakkabıları 300 400 euroya satıyolardı

@kidlazer hangi ayakkabıymış o ya, son model air max'ler bile 150 euro bandında geziyor. normal bir spor ayakkabı 60-70 euroya rahat bulunabilir. hatta indirimle 30-40 euro'ya adidas falan bulunabilir.

ilginç hakikaten.

ben o dediğin ayakkabıları hiç görmedim. erfurt'ta yakın ufak bir şehirdeki fiyatlar bunlar. ha bu arada iş görüşmeleri için köln tarafı hariç almanyanın her yerine seyahat ettim hepsinde karşılaştığım manzara aynıydı

kaliteli giyim esyalarina yatirim yapin. ayrica sacinizi burada guzelce kestirin ki orada uzun sure kuafore ihtiyac duymayin.
ayrica kucuk bir sehre gidecekseniz, KidLazer +1

is hayatinda herkes cat pat ingilizce konusuyor. kimse oxford ingilizcesi konusmuyor. eger gittiginiz memleketin anadili oysa gene sikinti yok. kendini onlarin yerine koy. bir alman gelip turk sirketinde catpat turkce konusuyor. kimse yadirgamaz aksine otantik buluruz. ay ne tatli konusuyorsun diye. dil ozguveninizi arttiracak yada tatmin duzeyinizi azaltacak eylemler yapin. ne bileyim yakin is arkadaslarinizla ingilizce eglenceli konular hakkinda konusun. ingilizce sunum yada toplantilar yapin, insanlarin onunde yuksek sesle ingilizce sarki soyleyin falan gibi seyler.

@buenosdias, evden çalışıyorlar, o etkileşim olsa dediğin gibi daha kolay olurdu muhtemelen. Bakkala markete gidince de çok konuşmuyoruz ki kendimize güvenelim. :D

Aslında benim endişem işle ilgili önemli bir bilgi/yapılacak şeyi kaçırmak. Bunu önlemek için sürekli toplantı notu ve yazılı teyit mi almalıyım acaba kritik işlerde?

is hayatinda herkes cat pat ingilizce konusmuyor, bence olay yaptigin ise gore, ne kadar toplantiya katildigina, ne kadar autonomously calistigina, ortama vb gore degisiyor. ben londra'da calismaya basladigim ilk 1 yil kendimi bu konuda cok kotu gordum ve surekli olarak hizli akici konusup hipotez koymam/savunmam gerekiyordu. yoneticimle haftalik gorusmelerimizde bunu dile getirdigimde gayet iyi oldugumu soyluyordu ama ben oyle hissedemedim.

londra'dan once bangkok da calistim ve evet orada herkes cat pat konusuyordu. hangi ulkede olacagin, egitim seviyesi ve is arkadaslarin cok buyuk bi etken. gecen ilkbahar IELTS'den 8.5 aldim ve kendime gayet guveniyorum. Ha IELTS ingilizce belirmeden ote bi strateji sinavi. Dogru hazirlaninca yuksek not aliniyor ama yinede ozguvenim cok artti.

eger evden calisilan bi ortamsa cok dikkatli dinle, bol bol not al onemli kisimlari/kelimeleri daha sonra geri donmek istersen hatirlatici olur. anlamazsan tekrar sor.

cat pat turkce konusan bi alman turkiye'deki bi sirkette otantik karsilanabilir evet. bu hem turk kulturunden kaynakli hem de muhtemelen o sirketteki tek alman kisi olacagindan. ama global bi sirkette dunyanin her yerinden gelen insanlar ile calisiyorsan kimse otantiklik pesinde degil, herkes isini yapma derdinde.

evden calisiyorsan teknolojiden yardim al. parasina kiyip iyi bir screen recorder uygulamasi al. toplantilardan once tek tusla kayit et, durdur, devam ettir. toplantidan sonra kacirdigin birsey oldugunu dusunuyorsan acip tekrar izle. boylelikle hem kendi hatalarini da 3. bir gozle gormus olursun.

"Konu, native olmadığımız bir dilde danışman olarak is yapmak."
bence bunu daha az muglak bir sekilde yazsaniz daha faydali yorumlar gelebilir. Ingiltere'de ingilizce calismanin beklentileriyle dubai'de ingilizce calsimanin beklentileri ayni olmaz. Veya Fransa'da Fransizca calisacaksaniz mesela ohooo.

"is hayatinda herkes cat pat ingilizce konusuyor. kimse oxford ingilizcesi konusmuyor."
Her yeri Turkiye gibi sanmayalim. Isvec'te falan bayagi "oxford ingilizcesi" konusuyor olacaklar calistiginiz yere gore.

"İşi aldigima göre yeterli duzeydeyim diyor mantığım"
Bu dogru. Dil seviyenizin farkindadilar zaten. Is yerinde basarili olmak icin dil en onemli etken degil. Disiplin, insan iliskileri, inisiyatif alma falan daha onde olabilir.

"parasina kiyip iyi bir screen recorder uygulamasi al."
+50000. ben uygulama arastirmadim ama bayagi telefon uzerinden kaydediyorum onemli toplantilari. En tam, en detayli notlari ben yolluyorum toplantidan sonra. Not yollamasam bile yollayan kisi "sunu tam anlamadim hangi tarihti deadline" falan derse sak yapistiriyorum 31 Mart. Biraz zaman aliyor ama faydasi hem kendi isim icin hem de "toplantida her seyi iyi dinleyen hicbir seyi kacirmayan dikkatli eleman" algisi icin kesinlikle deger. Zira normalde dikkatim de cok daginik.

yine ayni sekilde bir aciginizin oldugunu dusunuyorsaniz toplantilara ekstra hazirlanarak asabilirsiniz. native speaker'in aklina cart diye gelen sorular kelimeler cumleler size gelmiyorsa on hazirlik yardimci olabilir.

@hot potato, haklısınız kendi gündemim bu olunca anlatırken pek detay vermemisim. Ülke İngiltere, o yüzden ekstra tedirginim tabii.

En mantıklısı; toplantı ve konuşmaları kaydetmek gibi duruyor o zaman önerilere göre. Bunu kesin yapacağım. Teşekkürler.

Is hayatinda cat pat dil konusarak kusura bakmayin ama cat-pat is yapilir. Cevabi size bagli.

Ana dilimde is yapmiyorum ve benden ana dil konusuru gibi, o dilde yetkinligini saglamis olmam, ona gore calismam bekleniyor. Yeterli duzeyde konusmasam asla o topa girmezdim, yaptigim iste kullandigim dil cok onemli. Yetersiz hissetsem muhtemelen her gün kendimden nefret ederek eve donerdim. Dil bilgimin cok aranmadigi bir is yapar, kendimi hirpalamazdim.

Sizin is yerinizde, diger insanlarin durumu nedir? Siz hata yapinca bununla yasayabilecek misiniz? Elbette hatam olur diyenlerden misiniz; yoksa bu durum sizi cok ezip, yiyip biterecek mi?

@buf-e kür, yani kimse istemez hata yapmayı ama yaparsam da sadece başlangıç için yaptığımda aşırı yiyip bitirmem kendimi (çok kritik bir şey değilse tabii). Onun dışında maruz kaldıkça ve gündelik kullandıkça zaten o ivmeyi yakalayacağımı düşünüyorum. Umarım umduğum gibi olur. Olmayabilir de tabii, göreceğiz bakalım.

Hollanda

"Romanya, Sırbistan gibi ülkelere gitmek mantıklı olmaz mı?"

1) Gelismemis, ekonomisi kotu ulkeler. Issizlik cok. Ithal muhendise talep az.
2) Dil bariyeri. Sirbistan'da falan belirli firmalar haricinde ingilizce olarak calisamazsin.

dubai'de 5-6 sene calisip oradan edindigi cevreyle iskocya'ya gecen arkadasim var. ona sorsan dubai'deki ortam ve bin kat daha iyi.

simdi nasil bilmiyorum ama rusya ve turki cumhuriyetler eskiden para biriktirmek icin gidilen yerlerdi. misal benim abim de asya'ya gitti. oralara gidip de hic kalmak isteyeni gormedim.

bu isler biraz da kisiden kisiye degisir ama turkiye'den baska bir ulkeye expat/gocmen olarak gideceksen (hele ki ilk seferse bu gidis) eger kesinlikle daha gelismis bir ulke olmali.

almanya. otomotiv endüstrisinin kalbi neticede.

romanya gibi ülkelerde kalifiye gençler çalışmak için diğer avrupa ülkelerine göçmeyi tercih ediyor. bu bir fikir verebilir.

irak

Bu kadar dert ediyorsan çalışma hocam silah zoruyla çalıştırmıyorlardır neticede. Dediklerinin hepsi olabilir.

soruya soru ile cevap vereyim, düşünmeden mi hareket edersin hayatta?

Benim böyle bir şey yapmam için festival headliner'larına bayılmam lazım. Gidecek param yoksa paraya ihtiyacım var demektir, bu durumda hem çalışıp hem de konserleri dinlemek win win.
Zaten festivallerdeki hijyen beklentisi de düşük, öyle başında şefin sürekli bıdı bıdı yapacağını da sanmıyorum. Festival seni çekiyorsa yap bence.

@evimin paspasi meselede aksine dusunmemek yok, fazla dusunmek var gibi ama yorumuna da saygi duyarim

@bruce hocam dedigim gibi gece isi. bizim calistigimiz saatlerde yok muzik, aksam 10 da muzik bitiyor, millet dagiliyor falan biz basliyoruz sabah 10a kadar

Geçici işse seve seve yapardım. Ne olacak. Farklı bir tecrübe.

öğrencilik yıllarında konserlerde çalışmış( yurtdışı dahil) tecrübeli biri konuşuyor. Zaten ortam falan hayal, o kadar yorucu ki saat gelsin de eve gidip dinleniyim modunda oluyor insan. 3 gün festivallerde en yorucu gün tabiki son gün.

Ben de işin zorluğu ve keyfi yanı için değil, getirisi için çalışıyordum çünkü ihtiyacım vardı. Bahsettiğin rakam güzel, tak eldivenini kulaklığını, konsantre bir şekilde çalış. Covid bir risk ama o konuda hem organizasyon hem de sen hassas olmalısın. Daha önce tecrübe etmediysen bu iyi bir deneme olabilir senin için. baktın çok yıprandın bir dahaki sefere 500 euro verip izleyici olursun.

Ben seve seve yapardım. Hele ki yurtdışında hiç tereddüt etmezdim. Farklı bir tecrübe. Zaten en sevdiğim anılarım da hep deliler gibi yorulduğum zamanlara ait. :)

Tam olarak tereddutun ne ki? En kotu ihtimalle birakip gidersin. Zaten bu ihtimali goz onunde bulundurup fazladan eleman istihdam etmis olacaklar.

ya öğrencilikte her iş yapılır tabii doğru ama müzik festival tuvaletleri askerdeki tuvaletlerden sonra hayatımda gördüğüm en pis 2. ortamlar olabilir. ben bu hastalık döneminde o işe girmezdim sanırım.

Sansliysan cuzdan, saat bulup kazancini katlarsin, mis gibi is iste. Gunduz olsa yapilmaz bak. Yasitlarin egleniyor, sen onlarin onunden copunu aliyorsun, goz goze gelmekten falan utanir insan, Guantanamo'da boyle izdirap veren iskence turu yoktur. Tam Ferihalik sahne, Feriha cop toplarken okul arkadaslarina rasliyormus festivalde. Gerci Feriha ordan da siyrilirdi, babam temizlik hizmeti veren sirketin sahibi ben iscilere goz kulak oluyorum falan derdi:)

@roket adam ne ogrencisi hocam 30 yasinda adamim:) Tuvalet olayini hic dusunmemistim ya, ben elimde cop alma cubugu dolasacam butun gece diye hayal ediyordum, tuvaleti hatirlattigin kotu oldu simdi, hem onu ozel sirket yapiyordur ya, kurulumu wastei bilmemnesi adamlarin sorumlulugudur tuvalet isinin, kesin gocmeniz en zayif halkayiz diye en pis isi bize iteleyecekler var ya

tuvaletleri kendi şirketi temizliyorsa da, yine de tuvalet temizlersin, ama tuvalete yapmayanlarınkini.

kafanı karıştırmak bir yana, sen üstüne düşündükçe ayakların geri geri gidecek. kafana koy, gözünü karart, şu an bu yapılacak de, acıdan hislerden sıyrıl ve yap.

Paraya çok ihtiyacı olan bir öğrenci sorsa yapılabilir derdim ama 30 yaşında ve bu kadar ayrıntı düşünen biri için uygun bir iş değil bence. Başlığı görür görmez festival tuvaletleri canlandı benim de gözümde.

Zaten çalışıp aynı zamanda grupları dinleyebileceksiniz sanmıştım ama öyle bir durum da yok galiba. Festival tuvaleti temizlemek için hiçbir sebep kalmadı bu durumda bana göre :D

gidip yenikapi'da milletin bokunu, cercopunu toplamaktan farki yok. sadece yer ve zaman farklı.

boya kısmı ilginç olmuş. bir şey diyemem ama kedi için haber vermeye bence gerek yok. köpek olsa bazı binalarda problem olabiliyor ses sebebiyle ama kedide problem olmaz.

Öyle şey olmaz. Boyalı alırsan boyalı teslim edersin, boyasız alırsan boyasız teslim edersin. Şözleşmeye yazmayı unutmayın ama evi boyasız aldım, boyasız halde teslim edeceğim diye madde. Sonra evsahibi-emlakçı arasında kalmayın.

"ister boyatmazsın depozito ödersin, çıkarken boyatırsın."

bu ne sacma sey. boyasiz girdigim evi boyayip mi cikacakmisim?

kediyi ben de haber vermezdim.

ben boyatmazsam ve depozito ödeyeceğim, çıkarken neye göre depozitoyu alma durumum olacak. klozet duş gibi şeylere bakarak mı karar verecekler

En yakın arkadaşımı 23 yaşında kazandım, 2 numaralı talihli ile ise 24 yaşında.

Dediğiniz gibi zor tabii. Şu an bir sürü yeni arkadaş istiyorum bünyemin ihtiyacı var ama bunun için gerekli enerjimin olmadığı bir dönemdeyim, her şeyin üstüne yalnız kalınca depresif depresif takılıyorum.

Hobilere yönelin arkadaşlar sizi bulur :)

İş hayatında daha fazla arkadaşlıklar, dostluklar edineceksin. Hatta eğitim hayatındakilerin bir zaman sonra adını hatırlasan soyadını hatırlamayacaksın.

Çok fazla iş yerinde çalışmasam da her ayrıldığım iş yerinden çok sağlam arkadaştan öte insanlarla tanıştım.

Tabii ki mümkün iş hayatı var vs. İnsan 50 yaşında bile ykın arkadaşlık kuruyor.

yani duzenli olarak bulundugun her ortam ordakilerle arkadaslik kurabilmek demek. her gun gittigim benzinligin kasiyeriyle de arkadas gibiyim artik. aynisini cafe'ler vs icin uygularsan basarili olur. is hayati oncesinde okulda vs de bu sekilde arkadas oluyoruz zaten her gun gore gore. is hayati yakin arkadas yapmak icin cok ideal olmayabilir, en azindan ayni is yeri icin. yine de cok guzel dostluklar edindim calistigim sirketlerde o ayri. hobilerden falan zaten edinirsin de demek istedigim, duzenli olarak ayni ortamda bulundugun pompaciyla bile arkadas olursun yani zaman icinde. benim aksine 18 yasina kadar arkadasim yoktu :d

Çok zor değil, iş yüzünden tanıştığım her beş kişiden en az biri ile düzgün iletişimimi sürdürdüm. (proje bazlı çalışıyorum) yaş 33.

Başka sabit görüştüğüm insanların olduğu ortamlara girsem oradan da kafamın uyduğu çıkar mutlaka ki kıl bir herifimdir ilk etapta.

niye olmasin. hatta soyle soyleyeyim 33 yasindayim ve 18-20 arasi arkadasim var. bunlar arasindan 22 yasindayken arkadas olduklarimin sayisi 3.

45 yaşımdayım hala arkadaş edinebiliyorum.
üstelik asker evladı olarak aşırı ev mahalle değiştirmiş biri olarak benim için de zor oluyordu eskiden.
insanlar değişiyor.

<3

şu anki en yakın arkadaşlarımla 22 yaşında tanıştım. sonrasında da samimi olduğum insanlar oldu ama onlar yurtdışında idi. bizde insanlar yeni insanlarla yakın olmaya kapalı oluyor. üniversitede bile hazırlıktan tanıştıkları ile okul bitirenleri gördüm. ama olmayacak şey değil, benim samimi olduğum insanlar bulunduğum çevreye göre değişti. üniversite okurken liseye bağlı kalmadım.

En yakın arkadaşımla 27 yaşında tanıştım. 2.5 senedir kankayız.

Eşimin sınıf arkadaşının sevgilisiyle 21 yaşında eşimi okul çıkışı almaya gittiğimde tanışmıştık. O da kız arkadaşını almaya gelmişti. Dönüşte arabayla gidecekleri yere kadar bıraktık. Bırakış o bırakış hala kopamadık bacanağımla (birbirimize böyle hitap ediyoruz) Okul döneminde de sık sık görüşüyorduk, okuldan sonra da memleketleri Zonguldak'a döndüklerinde iletişime kesmedik. Rize'den İzmir'e dönerken kafamıza esti diye evlerine kalmaya da gittik. Sağ olsunlar Zonguldak'tan İzmir'e düğünlerimize geldiler, biz de geçen ay onların düğünlerine gittik. Hatta düğün dönüşü daha önce nikah kıydıkları için Ankara'da yaşadıkları evlerine dönerken biz de gittik, bir gece de orada misafir ettiler. Arabayı değiştirmeyi düşünüyordum, sağ olsun düğün takılarını bile teklif etti adam al boş boş duruyor işine yarasın en azından diye. Sapık gibi her attığı fotoğrafa yorum atıyorum yeter artık İzmir'e gelin hadi diye. Aynı şekilde her fırsatta çıkın hadi yola çayı koyuyorum diyor (yol dediği İzmir-Ankara :D) Bence yaşla alakası kesinlikle yok, diğer bir yandan da 20 küsur yıllık kardeşim dediğim en yakın arkadaşımla saçma sapan bir nedenden dolayı karşı karşıya oturmamıza rağmen görüşmüyoruz 3 yıldır. Böyleleri de var.

pişmaniye. en azından şaşıracaklardır

Türk kahvesi seti (cezvesi vs ile beraber), soslu kuruyemişler (soslu mısır, kaplamalı yer fıstığı filan), türkiyeye özel cipsler (doritos turca, yoğurtlu yeşillikli filan), kestane şekeri (özellikle yüzde yüz kestaneden oluşmayanlar daha az şekerli)

kestane şekeri + 1. sucuklu ceviz. cezerye gibi atıştırmalıklar. pestil. helva. pişmaniye. tarhana çorbası için tarhana ilginç olabilir. çay ve çaydanlık. kahve ve kahve cezvesi. bozulmayacaksa iyi kalitede yöresel peynir.

Pişmaniye olabilir. ofise gideceği için böyle kahve seti çay seti uygun değil. cips de olmaz soslu kuruyemişe de bayılmayabilirler. kestane şekeri burda da var. pestil cezerye atıştırmalıklar da olabilir. başka tekliflere açığım

ben lokuma bayilmayan yabanci gormedim, yedikleri lokum bayat olabilir mi?

ben turkiye'den donuste ofise hep ali muhiddin hacı bekir'den 1-2kg lokum gotururum, tazelik/lezzet garanti.

Cevizli sucuk, cezerye, ceviz ezmesi gibi urunler cok tatli degil.
Tutku gibi atistirmaliklari sevdi bizimkiler.
Findikli, antep fistikli beyaz veya normal cikolata.

baklava ve lokumda sorun ciktiysa pismaniye'yi unut bence. yemesi turkler icin bile sikinti. asiri sekerli, her yere dokulen bir sey ve yapis yapis.

bence lokumu bir daha degerlendir. lokumu seviyorler/sevmiyorlar demek yanlis cok genis bir kavram. kesinlikle cifte kavrulmus, tercihen fistikli kucuk kuplu cesitlere yonel, asiri yapis yapis ve her yere dagilan cinslerindense.

kuru kayisi ve incir dunyanin hicbir yerinde turkiye'deki kadar populer degil. dolayisiyla is arkadaslarinin alisik olmadigi bir sey olarak ilginc gelebilir. hazir yapilmis kuru meyve tabaklarina bakabilirsin.
(ikisinin de bir numarali ureticisi turkiye dolayisiyla bunlar turk meyvesi baglami yakalanilabilir en.wikipedia.org en.wikipedia.org )

Her dönüşümde lokum götürüyordum. Sonra bir gün aklıma geldi pişmaniye de götürdüm, bir daha lokum taşıma dediler :) Lokumu genel olarak biliyor insanlar, bizim versiyon pişmaniyeyi daha az biliyorlar sanırım, çok da beğeniliyor.

bireysel hediye ise fiskobirlik götür, almanlari kiskandiriyorum :).
toplu olarak gruba falan aliyorsan kahve dünyasindan badem ezmesi ile lokum alip geciyorum.

bir de lokum cok degisken birsey, kahve dünyasi degilde kaliteli bise istersen servet sekerlemeye bakabilirsin.

+ almansa bunlar sasirdim. degillerse de kök yesinler, bizim gruba gelen japon ve araplarin ne getirdigini bilmesem bisey demezdim.

Benim çoğu arkadaşım cezeryeye bayılıyor nedense.
Maraş sucuğu da olabilir.

Lokumları kaliteli almıştım, seçmece yaptım işte fıstıklı narlı sakızlı falan. beğenmediler değil beğendiler ama bayılmadılar sadece. Tavsiyeleri dikkate alıp alacağım 1-2 bişey. muhtemelen pişmaniye+bişey daha.

Saçma bir söz. Mantık yok. Fazla konusmaya ve düsünmeye gerek yok.

kastedilen realize etmek.

diyorlar ki herkesin dilindeyse silkelenme vakti gelmiştir düşüşten önce satıp kaçmak lazımdır.

Uzun vadeli yatırımcı borsadan kolay kolay çıkmaz, hatta düşüşleri "Ay portfolyomun değeri düştü" şeklinde değil de "Alım fırsatı doğdu" diye düşünür. Sizi dediğiniz şey kısa vadeli al-sat yapanlar için söylenen bir söz, zira kısa vadeli yatırım yapan kişilerin risk algısı daha farklı. Bunun üstüne, yüksek kazanç beklentisiyle borsaya giren yatırımcının ise risk algısı yok; onlar baya baya az zamanda çok para kazanacaklarını, kaybetmelerinin neredeyse imkansız olduğunu düşünerek giriyor.

Bu da aslında şu demek; normalde borsada yatırım yapmayan insanların parasıyla bir balon şişmeye ve fiyatlar artmaya başlıyor ancak piyasanın standart düzeltmelerinden biri geldiğinde amatör yatırımcılar zararlarını minimize etme güdüsüyle yarın yokmuşçasına satış yapıp kaçmaya çalıştığı için balon patlıyor, fiyatlar dibi görüyor.

Sen de kısa vadeli yatırım yapan bir yatırımcıysa ideal olanı bu trendi tepeye ulaşmadan yakalayıp karını realize etmek. Herkesin bir yatırım aracından bahsetmesi de tepeye yaklaşıldığının kaba bir göstergesi.

Uzun vadeli yatırımcı borsadan kolay kolay çıkmaz +1

S&P500 uzun donem grafigine bak. En buyuk yukselmeler genelde sert cakilmalari izler. Cikan birinin geri giresiye kadar ciddi bir yukselisi kacirmasi cok olasi cunku gercekte kimse nerenin en tepe nerenin en dip oldugunu bilmiyor.

Zaten güzel şekilde anlatilmis ama uzun dönem yatirimci için iki sey vardir;
Don't time the market derler yani borsanin düşüş yukselislerini yakalamaya çalışma yapamazsin. Bunun en iyi örneği covid dönemi borsa heralde. benim yatirim yaptigim edflee 4-5 sene önceki değerine duserken cok kısa süre sonra eski değerin de üstüne cikti. Covid dönemi korkup cikanlar aslında kaybetti. Covid dönemi girenler deli gibi kazandi. Covid dönemi hiç dokunmayana birşey olmadi.

Dollar-cost averaging. Bunda da olay her ay düzenli şekilde yatirim yapmak. Bazen düşükten bazen yüksekten ama her ay. Bu şekilde ne borsa düşmesi ne hisse düşmüş yükselmiş umrunuzda olmuyor. Spekülatif hareketlere bakmıyorsunuz.
www.investopedia.com

Sizin dediğinizi diyen adamlar trader tarzi adamlar olduğu icin dedikleri hakli bir yerde. Bu kadar ele ayaga düştuyse bir balon vardir. Bitcoin düşüşü öncesi annem bana "oğlum bu bitcoin ne" dedi, dedim tamam gg bitcoin. Arkadaş gruplarinda bile coinler konusuluyordu. Demekki balon olusmus yani.

o kadar da saçma bir söz değil. herkesin diline düşmüşse borsa uzunca bir zamandır coşmuş ve zirveleri test ediyor demektir. borsalar her daim yükselmeye meyilli yatırım araçlarıdır ama zik zak çizerek bu trendi devam ettirirler. 2018 başında borsaya girer lan ben uzun vadeci olacam derseniz 2020 mart ayına kadar sürünürsünüz. siz uzun vadeden 10 yılları anlıyorum derseniz ve o kadar sabredeceğinizi iddia ediyorsanız bir şey diyemem. bitcoin başlığı 5'ten alıp 10 dolara satanlarla dolu.

en azından herkesin diline düşmüşse girerken dikkatli olmakta fayda var. ben kendi adıma maksimum 6 ay tutmuşumdur. mesele herkes coşarken çıkabilmek herkes ağlarken de cesaret edip girebilmekte. misal erdoğan mb olayında borsa üç gün arka arkaya çakıldı. o gün misal tüpraş'a girebilen adam aldığı noktaya göre şu anda %30-50 arası kar etti. yok ben uzun vadeciyim diyen adam 2017 yılında aldğı tüpraş'tan hala zararlı durumda.

how the economic machine works adli video bence guzel bir izleme olabilir genel kultur acisindan. www.youtube.com

borsa da genel ekonomi gibi cyclelardan ibaret, yukaridaki arkadaslar yeterince aciklamis daha fazla ek yapmaya gerek duymuyorum videoyu birakip kaciyorum.

Yanıtlarınız için çok teşekkür ederim.

Çok normal. İnsanlık hali belki sizinle paylaşamadığı bir şey oldu evde buluşmak istemedi ya da sırf keyfi istemediği için sizinle evde yalnız kalmak istemedi. Yani kadın büyük ihtimal artık onunla görüşmenizin tek derdinin onunla evde yalnız kalmak olduğunu düşünüp, sizden soğumuştur. Haklı da. Kaba bir dille de bunu dile getirmemiş.

Ee tamam öyle yapalım o zaman derim, ne olacak. Bence gereksiz bir tepki olmuş.

belki normalinden erken regl oldu ve evde baş başa kalmak istemedi sekse evrilebilir diye? ya da kendisini son anda rahat hissedemeyeceği bir şey oldu? bu son dakika haber verme olayı bir rutin olsaydı o zaman bu kadar büyük tepki vermeniz anlaşılabilirdi ama bu durumda seks yoksa ben de yokum aga gibi bi his yarattınız muhtemelen onda.

@Phoebe regl mevzusu olmadığını biliyorum. mevzusu geçmişti bir vesileyle, o yüzden :)

teklif pazartesi, belirlenen gün cumartesi, bu "evde olmasın" çıkışı ise cuma gecesi. ve o ana dek tek bir negatif bir diyalog olmadı aramızda. cumayı gayet güzel bir iletişimle geçirdikten sonra tam yatmak üzereydim. yani sebep bulamıyorum gerçekten.

Özet olarak seks yapmayı kazandığınız bir hak olarak gördünüz ve kadın kişisi istemeyince kızdınız yani. Normal olmayan tek şey bu.

bu talebi en son ne zaman dile getirmesi gerekiyordu?
en geç yedi iş günü önceden mi?

kadın kendini rahat hissetmemiş, belki hazır olmadığını düşündü, belki regl oldu, belki başka bir şey var.
söz verdi, program yaptı diye ne sizin evinize gelmek zorunda ne de sizinle özel bir şey yaşamak zorunda.
eve gelseydi ve ilk kez baş başa kaldığınızda yapmayı planladığınız şeyi yapmaya yanaşmasaydı da, "önceden haberini vermedi" diye bozulacak mıydınız?
bozulacakmışsınız belli ki gerçi.

bu prensip meselesi olacak bir konu değil.
kadın gayet uygun bir dille konuşmuş.
bu istek üzerine bu kadar olay çıkarttığınız için de "iyi ki evine gitmedim" dedirtmişsinizdir zaten.

"sebep bulamıyorum" diyorsunuz da, sizin bir sebep bulmanıza gerek yok.
emin olamamıştır, biraz daha zamana ihtiyaç duymuştur, bunun hesabını vermek zorunda değil ki.

Evine gidersen seks baskisi yapacakmissin gibi dusunmus ve disarida bulusmak istemis. Bu degisiklik isteginin son anda gelmesi de cok normal bir sey. Butun hafta dusunmus ve icine sinmemis, rahat hissetmemis demek ki.

Aslında başlığın temel sorusu şu:

"Siz bu tarz bir durumda karşı tarafın karar değişikliği ile geldiğini görseniz, nasıl bir tavır takınırdınız? Bozulur musunuz, yoksa "Tamam, öyle yapalım o zaman" mı dersiniz?"

Ama nedense bazı arkadaşlar, durumu direkt benim üzerimden yorumlamayı tercih etmişler. Seks baskısı, seks yapma hakkı falan.

Karşıdaki insanın "Bu teklifi hiç yapmayacaksın sanmıştım :)" ile başlayan ve hafta boyu laflarken hınzır hınzır zarflar attığını (ima değil, DİREKT) biliyor musunuz? Bilmiyorsunuz elbette. O zaman geçelim bir zahmet.

Ben "Böyle bir durumda tavrınız ne olurdu?" kısmındayım tamamen.

Kankisi vazgeçirmiş net şekilde

Böyle bir durumda tavrım eğer karşımdaki insana ilgim varsa, beğendiğim biriyse durumu olduğu gibi kabul eder ikimize uygun, güzel zaman geçireceğimiz yeni bir plan yapardım. Çünkü boş yere gerginliğe ne gerek var diye düşünüyorum. Ha beğenmediğim biriyse bem haftasonu işim çıktı derim, buluşmayı iptal eder, konuşmayı azaltır, iletişimi keserim. Böyle şeyler öyle moral düşürecek şeyler değilki.

hınzır laflar atmakla kalmayıp her bir santimetre karesinin piksel piksel fotoğrafını göndermiş, sizi nasıl istediğine dair paragraflarca şiir de yazmış olabilir.

daha önce de yazdığım gibi, bunlara rağmen geldiğinde o anda orada da fikri değişebilirdi.
o anda da hazır olmadığını düşünebilirdi, çekinebilirdi vb.
bu işlerin prensibi, "söz vermiştin"i olmaz.
rahat hissetmediyse hissetmemiştir, kendine göre bir mazereti var elbet ve bunun sizin için mantıklı olması gibi bir zorunluluk olamaz.

"tabii, sen nasıl istersen" diyerek geçseydiniz, hiçbir sorun olmayacaktı ve sadece seks istediğinizi de düşünmeyecekti.

bir kadın için seks konusunda en ufak aksilik çıktığında veya olumsuzluk olduğunda ortamda gerginlik yaratan erkek kadar rahatsız edici, bazen de ürkütücü başka bir şey yoktur.

regl olmuştur diyorum. zaman ver.

Ciddi bir ilişki/evlilik düşünüyorsa
Bence denendin
Dışardan eve geçme ihtimalini de kaybettin

Atarla trip arası bi şey yapacaktın senin gerçek hedefine göre
Onu da biz bilemeyiz

Son anda plan değişikliği hayatta en sevmediğim şeylerden biri. Çok hoşnut olduğum bir özelliğim değil, değiştirmeye de çalışıyorum (epey gelişme var), ama böyle bi durum da var yani. Herkes son anda planların değişmesinden çok hoşnut olmak zorunda değil.

Bu tarz bir şey başıma geldiğinde "neden" diye soruyorum. Açık ve samimi bir cevap verirse, cevaba göre tolere edebiliyorum. Vermezse bloğu basıyorum. Ruh hali günü gününü tutmayan, plansız, tutarsız ve dengesiz insanlardan hoşlanmıyorum çünkü. Hele 32 yaşındaysa ne isteyip ne istemediğini bilmesini beklerim, 20 olsa neyse.

Yani karşıdakinin kendini hazır hissetmemesi / istememesi okey bi durum, ama bunu düzgünce bir iletişim kurarak ifade etmemesine / edememesine gıcık olmak da okey. Hatta "sadece seks için" bi kadınla iletişim kurmak da normal bir davranış. Millet niye bu kadar trigger'lanmış anlamadım.

Kadın da burada "sadece seks mi, yoksa bana ilgisi de var mı" shit test'i yapmış. Testten kalmışsınız. Amacınız sadece seks bile olsa kadının böyle düşündüğünü anlayıp ona göre tavır alabilirdiniz. Yani kadın 32 ise siz de 30+ yaşlardasınız diye düşünüyorum, artık öğrenin böyle şeyleri.

ben 1-2 sorardım neden diye, sonra tamam öyle yapalım derdim.

muhtemelen çok düşündü ya da fikri değişti, o günlük eve konusunda isteksizdi büyütmeye gerek yok. tekrar aynısını yaparsa bu sefer yol verirdiniz.

Dışarıda görüşür, tatlı tatlı hissettiklerimi ifade eder, sonunda uzaklaşma isteği bile olsa anlayışla karşılayacağımı hissettirir bir sorun olup olmadığını kendisine sorardım.

belki duyguları değişmiştir, belki sizin bu gibi durumlarda nasıl davranacağınızı tartıyordur kim bilir, cazırtı yaparsanız tavrını haklı çıkartırsınız, yeni ilişkilerde olur böyle şeyler büyütmeseydiniz keşke.

Tavrım şu olurdu;

Peki der bozulduğumu belli etmez ve dışarıda, öncekiler gibi zaman geçirirdim. Anlıyorum heves kursakta kalması çok kötü ama biraz da siyasetci olmak lazım.

O buluşmada hiç bozuntuya vermeden günü geçirir ve ertesi günlerdeki mesajlaşma sohbetlerini de devam ettirirdim.

Ama bir daha da o istemeden eve çağırmazdım, çünkü bu durumdan sonra bir kapalı alanda baş başa kalma teklifi karşı taraftan gelmeli.

Bundan sonraki tavrından niyetini okuyacak.
Ciddi ilişki mi sekizli flört mü olayınız. İşte bunu anlamak istiyor

Disarda bulusmak isteyip eve gelmek istememesi fiziksel yakinlik kurmak istemedigini net gosteriyor, onceden ne konustugunuzun bir onemi yok. Sevismekten vazgectiginde evinize de gelmek istememesi bence asil takilmaniz gereken nokta. Artik nasil bir izlenim biraktiniz bilmiyorum ama evinize gelip sevismeye yanasmamasinin sikinti olacagini hissettirdiginizden dogrudan disarida bulusalim demis. Yoksa birkac kez disarida gorustuyseniz evde de gayet normal vakit gecirebilirsiniz.

Orta yakinliktaysaniz gerek yok. Duz bir mutluluklar dileriz yazip gecin.

Yanınızda olamadığım için üzgünüm diyip geçin:)

Hiç mazerete girme, mutluluklarını dile geç.

suicides+1 sonra mutluluklar dileyin.

bu ülkenin en son sorunu ekonomi.

bence gidin. yalniz gitme sebepleri asla turkiye'nin ekonomik durumuyla alakali olmamali. hollanda'ya gideceksiniz ama bunun size katkilari nedir onu iyi arastirin.

gidis sebebimiz ekonomik degil.

gitmediginde 10 yil sonra pisman olmayacagini dusunuyorsan gitme.

Keşke yerinizde olsaydım. Koşa koşa giderdim ben.

Ekonomik olarak buyuk ihtimalle Amsterdam'da daha iyi olmayacaksiniz. Turkiye'de yol yordam bildiginiz, aileniz cevreniz falan oldugunuz icin daha bilinclisiniz ve haliyle cevinizden cikan para da ona gore daha efektif. Baska bir ulkeye gidince fiyat/performans kontekstiniz olmayacagi icin, ozellikle servis sektorunun pahali oldugu bir yerde gundelik yasam ekonominiz iyilesmeyecektir anlattiklariniz isiginda.

Gitmenize degmesi icin Hollanda'da yasamaya, bati avrupa kulturune vs ozel bir ilgi, heves duymaniz lazim. Veya Turkiye'deki durumdan rahatsiz olmaniz lazim. Yoksa gundelik zorluklari gozunuzde buyutmeden asacak motivasyonu bulamayabilirsiniz.

selam,
ben amsterdam'a tam uc yil once tasindim, yasim 22'yken. sizin kadar beni baglayan bir sey yoktu elbette ama Turkiye'deki konumum yasima gore cok iyiydi. buraya issiz olarak geldim, en bastan universite okudum. iyi ki yapmisim diyorum her gun.

hayatimda her gun midemi agritan gundemler yok, turkiye'de maruz kaldigim ayrimciligi burada hic yasamadim, sokakta bir kez olsun kendimi guvensiz hissetmedim, devletle kurdugum iliskide her seyin benim iyiligim icin duzenlendigini tecrube edebiliyorum (bazen hosuma gitmese bile), etrafimdaki insanlar yasantima saygili. burada arkadas da edinebilirsiniz, hatta kuzenim (kirkli yaslarinda) 6 sene once tasindi buraya ve cok guzel bir cevreleri var cogu turk ailelerden olusan. 8 yasinda bir cocuklari var ve cocuk her gun okula kosa kosa gidiyor, cesitli aktivitelere zaman ayiriyor.

bilhassa amsterdam'da gun gectikce expat turkler artiyor, hala cogunluk "gurbetci" turk ama kendi kafa yapiniza yakin insanlari biraz ararsaniz bulabileceginize eminim.

eger anne-babanizin sagligi ve guvenliginden emin olabiliyorsaniz (kaldi ki su an karar verseniz 15-16 saat icinde turkiye'de olursunuz, donmek de zor degil) amsterdam'in yasantisinda sizi zorlayacak hicbir sey yok. hele ki istanbul'da hayatta kalabildiyseniz. elmali biskrem bile var burada :)

gidis sebebimiz tabi ki turkiye'nin durumu. gidersek belki donmeyiz bile.

@Hallegadola: ben de oyle diyordum is ciddi degilken.

@hot potato: ekonomik olarak bizim icin cok fark olmayacak muhtemelen, evet.

@reavelyn: keske o kadar erken gidebilseydik biz de. tabi gec gidip de orada cevresini olusturanlar da olmuyor degil. tabi kimi de yapamayip geri donuyor.

"deli misin kosarak gitmen lazım" cevabı kendin vermişsin. Türkiye'den Ortalamanın üzeri sayılabilecek bir gelire sahibim. Şu an gel amsterdam da uber şoförlüğü yap deseler koşa koşa giderim.

Ekonomiyi filan boşver, insan kalitesi sorunu var bu ülkede. Trafikte birinin senin önünü kesip öldürmeyeceğinin ya da makas atan bir alçağın katletmeyeceğinin bile garantisi yok. Bak daha büyük İstanbul depremi var, ülke ne olacak nasıl toparlanır kim bilir.

5 dakika bile düşünmezdim. İki kere hollanda'ya gittim, ikisinde de aşık oldum.

Yani amsterdamın artılarını siz zaten biliyorsunuz anlatmaya gerek yok ama anne baba gerçekten o kadar önemli ki.. durumları nasıl rhatsızlıkları var mı bilemiyorum ama inanın ölümden sonra keşkeler bitmiyor. Hele de aynı şehirdeyseniz kıymetini bilin. Babamın ölümünden önce şu duyuruyu görseydim deli mi ne sorduğunu soruya bak derdim. Hakkınızda en güzeli olsun.

çocuk düşünüyorsan git, düşünmüyorsan zaten tr'de sürekli çalışacağın için yine paran olacaktır.

@cilekli krep: benim de korkum biraz da o. yaslandilar artik. babamin damarlari tikaniyor, stent takildi falan. zaten ufak/orta problemleri var. ayni sehirde degiliz ama yakin sayilir (istanbul - edirne). esimin ailesi burada, onun annesi daha genc ama yine onun da saglik problemleri olabiliyor.

benim kendi problemlerim de var ayrica. 10 kilodan fazla verdim gecen sene ve geri alamiyorum. neden verdim bilmiyorum. 2 ogun yeme duzenine gectik, belki onun etkisidir ama cok yesem de kilo alamamak endislendiriyor. bir de yakin zamanda plastrone aapndisit derdi cikti basima, hala iyilesemedim tam, tekrar doktora gidecegim cuma gunu, belki ameliyat diyecek. amsterdam'da sikinti yasar miyim korkum var. ayrica dis implanti yaptiriyordum, yarida yakalanmis oldum bu teklifle.

Git sonra canin isterse donersin.
Gidersen donme secenegin var.

Gitmezsen hic donemezsin.

Bu durumda gitmek en mantiklisi.

standartlarinda ufak bir dusus bile olmayacakmis madem, gitmekten baska secenel goremiyorum ben.

tek sıkıntı aile ve arkadaşlar(sadece aile hatta, çünkü yaşlanıyorlar :/), mümkünse gidip 5-6 yılda oraya alışıp vatandaşlık alıp sonra geri dönüp dönmemeyi tekrar düşünmek lazım.(yaşlılıkta Akdeniz iyi olur ama Hollanda vatandaşı ve euro birikimli olarak emekli olmak bambaşka olur, ayrıca o zaman gelince dünya ne halde olacak Akdeniz küresel ısınmadan dolayı yaşanmaz halde mi olacak vs. bilmiyoruz) Herkesin aradığı fırsat bu, hele çocuk planınız varsa bence kesin yapılmalı.

Bu arada kendim için Hollanda'ya bakarken oranın çifte vatandaşlığı kabul etmediğini görmüştüm. Ek bilgi olarak yazayım ama kimse söylesem "hehe Türk vatandaşlığından çıkarsın olur biter" demişlerdi :') Ben birkaç şirkete başvurmuştum dönen olmadı, daha net bir cv hazırlayıp zorlamayı düşünüyorum mesela.

Belli ki konfor alanınızın dışına çıkmak zor geliyor, normaldir. Açıkçası ben ülkenin durumundan vb. bağımsız bir insanın böyle fırsatları değerlendirmesi gerektiğini düşünüyorum. Mevcut koşullarda bu tartışmaların hep maddi kazanç ya da siyaset düzleminde değerlendirilmeleri normal ama bence farklı açılardan düşünmeye de çalışın. Farklı bir ülkede yaşamak, orada bir hayat kurmak, sosyal çevreye adapte olmak insanı geliştiren şeyler. Keza insanın işini her zaman alışık olduğu yapıdan çıkartıp başka kültürlerden insanlarla yapması da farklı bir tatmin sağlıyor.

Diğer yandan Amsterdam'da yaşamanın avantajları da dezavantajları da olacaktır. Mesela Amsterdam'da kiralar bildiğim kadarıyla oldukça pahalı; bugün İstanbul'da iyi bir semtte yaşarken orada aynı şeyi yapamayabilir, şehirden görece biraz daha uzak bir yerde yaşamak durumunda kalabilirsiniz. Veya iklim sizi zorlayabilir... Diğer yandan Avrupa'nın güzel bir noktasında olacaksınız; bir tarafınızda Almanyai diğer tarafta Belçika ve Fransa... Tatilleriniz çok eğlenceli olabilir.

Aile konusuna gelince, açıkçası ben bu konuda katıyım, şahsen ne zaman kararlarımı başkaları yüzünden değiştirmek zorunda kalsam o insanların bir noktada beni pişman ettiğini gördüm. Kaldı ki Edirne - İstanbul 2 saatse Amsterdam - İstanbul 4.5 saat. Bu kadar basit olmadığının farkındayım ama o kadar abartılacak bir şey yok bence.

Yorumlarda gidiş sebebimiz Türkiye'nin durumu demişsiniz ama bugüne kadar gemileri yakmadıysanız ve kurulu düzeninizden memnunsanız yurt dışına gittiğinizde özellikle ilk 6 ayda sıfırdan hayat kurarken karşılaşacağınız ufak tefek aksaklıklar bile gözünüzde büyüyecektir.

Benzer durumda olan birkaç arkadaşıma gaz vermiştim. Hepsi ilk 1-2 senede geri döndüler. O yüzden böyle iyi ya diyorsanız hiç boşu boşuna bürokrasisiyle bilmemnesiyle uğraşmayın. Hem zaman hem de para kaybı.

Ben 36 esim 31 yasindaykem tr den herseyi birakip 3 yil once amerikaya tasindik.

Ayni sene

Abim 41 esi 40 yasinda 2 cocukla herseyi birakip amsterdama tasindilar. ( abim aldigim en iyi karardi diyor )

4 muzde tr sartlarinda cok iyi gelirleri olan tr deli ilk 5 unv mezun kisileriz

Kesinlikle gidin derim, ydisinda yasamak cok buyik tecrube. Su an konfor alaninizdan cikmak zor geldiginden tereddut yasiyorsunuz ( aynisini ben de yasamistim ) hatta bir aksilik ciksa da gidemesek, sucluluk da hissetmem diye de dusunuyorsunuzdur :) and

değil.
böyle dediğim için sallamış gibi olacak ama değil yani.

değil tabiiki.

bu arada bonus bilgi türkiyeden yurt dışına giden müşavirlerin yabancı dil bilme şartı da kaldırıldı yakın zamanda :D
www.gazeteduvar.com.tr

türkiyede 0 dille hayata devam edebilirsiniz. teşekkürler.

Her ulkenin asiri antika ve kullanissiz burokratik adetleri ve dilleri var. Bazilari Turkiye kadar kotu olmayabilir ama direkt "degil" demek yanlis.

Bazı ülkeler çok daha vasat durumda, üzülme.
Hangi kurumlarda sorun yaşıyorsunuz bilmiyorum ama ben bişey yapmaya çalıştığımda genelde olabildiğince yardım etmeye çalışan, gereğinden fazla açıklama yapan insanlara denk geliyorum.
Üniversitelerden bahsediyorsanız orada henüz iyi memura denk gelmedim:)

geçen bir mahkeme kağıdı gördüm. adam neredeyse her üç kelimeden sonra virgül koymuş. yersiz hem de. virgülün kullanımı bellidir. savcısından katibine çoğu aynı.

lgs'de noktalama ve yazımdan birer soru geliyor. geçen sene o da yoktu. ayt tyt dediğin benzer. eğitimi verilmiyor. ölçmelerde ağırlıkları çok çok az. öğretmenim oradan biliyorum.

Valla değil diyen tam olarak hangi ülkelerden bahsediyor bilemiyorum ama ben bizim kurumlara çok rahmet okudum yurtdışındayken. Çek konsolosluğuna vize başvurusu yaparken delirmiştim. Ülkeye taşındım, banka hesabı açtım, banka kartımı bir değil iki kez Türkiye'ye gönderdiler. Her seferinde Çek adresimi vermeme rağmen. En son adrese göndermeyi beceremeyince o ilde bulunan bankadan alın dediler de 1.5 ay sonra karta ulaşabildim. Almanya'da banka hesabı açmak için tam 45 dk yalvardım, ancak öyle açtılar. Sonra kartı ve internet şubesini kullanabilmem için 5 ayrı posta göndereceklerini söylediler. Meğer internet şifresi, kullanıcı adı, kart şifresi, kartın kendisi falan hep ayrı ayrı geliyormuş. En son kartı kullanmayı başarınca internet bankacılığının peşine düşmedim artık, zaten postalardan biri gelmedi.

Yine Almanya'da arkadaşıma ev tutmak için banka hesabına ihtiyacı olduğunu söylediler, banka da kalıcı ev adresi istediği için loop'a girdi durum. Aynı şeyi Fransa'da doktoraya başlayan arkadaşıma yaptılar. En son kızcağızın hocası kendi evine kaydettirdi de banka hesabı açıp, ev tutabildi. Bu sonuncu kişinin bir de AB vatandaşlığı vardı.

Vize uzatmaya gidersin, ayrı uğraştırır. Bankası ayrı, kayıt büroları ayrı. Bizde muhteşem demiyorum da bu sadece bizde kötü değil.

Bürokrasi işleri mantıkla ilişkisini kesmiş durumda, birçok arkadaşım Avrupa ülkelerinde de benzer sıkıntıları yaşadılar. Güncel bir elektronik platform ve veri tabanı ile bir şeyler çok kolay çözülebilecekmiş ama bu konuya gerekli ilgi yokmuş gibi geliyor bana.

Yurtdisinda bana gelen resmi belgelerin cogunlu standart hale getirilmis yazilar. Adam ayni mektubu herkese yolluyor, sadece isim adres, varsa rakamlar degisiyor.

Devletin isleyisini bilmeyen memurlar benim de cok karsilastigim bir problem disarida, adam sana papagan gibi internete bak orada yaziyor diyor, ya da link yolluyor yolladigi link bile calismiyor. Yaw orada yok diyorsun cevap vermiyor, veremiyor. Devlet kademeleri bir suru ise yaramayan adam dolu. Bir suru vasifsiz adama masa/sandalye vermisler fazla ses cikartmadan oturup emeklilik bekliyorlar.

Bu tarz sikintilar yurtdisinda yok demek utopik, uzun sureler disarida yasamadan bunlari gormeniz imkansiz zaten.

Yurtdisinda kesinlikle daha az olan sey burokraside rusvet. Alt kademelerde yok denecek kadar az, irtifa yukseldikce arttigina eminim ama ortalama bir vatandasin gorebilecegi seviyede degil.

Destek şart.

kendi işini kurmalisin. o kadar nefret ediyorsan zaten icinden cikmak icin her seyi denersin. daha iyilerine gercekten layiksan bir sekilde basarirsin zaten. bak zengin olan nasil yapiyor, sen de dene.

Bela birdir. Sabretmezsen iki olur.
Öyle ki, bir zaman gelir şimdiki halini bile ararsın.
Psikolojik destek için harcayacağın parayı fakirleri arayıp bularak onların hal hatırını sorarak kendilerine verirsen hayata dair sancı veren bazı düşüncelerin de değişebilir.

@erva katılmıyorum. Kişinin halinden memnun olmayıp daha iyisini istemesi doğraken bahşedilen nefsinin gereği.

Kim daha kötüyü ister?


Ayrıca kimine trilyonlar verip kimini kuruşlarla imtihan eden sistemi adil bulmuyorum. Beşerin yaptığı sınav bile daha adil.

Birine trilyon vermeyip milyonlar verse, diğerini de kuruşa mahkum etmek yerine trlyonlardan arda kalanım içinden en azından binler verse adil olmaz mıydı?

Ben iki cihanda da adeletin olduğuna inanarak büyüdüm de. Pek öyle değil gibi sanki.

Bence de psikolojik destek almalisin. Zira bahsettigin seyler "basarmak, bir sektoru sekillendirmek, liderlik etmek" falan degil. Araba, kiyafet, magaza falan gibi seylere odaklanmissin. Bu da basarisiz olmaya mahkum bir bakis acisi zira kendini karsilastirip asagilik hissedecegin senden daha zengin, daha iyi arabasi olan, daha buyuk evi olan insanlar hep olacak. Bence bu bahsettigin kadar ciddiye kesinlikle psikolojik bir sorun.

daha iyilerine layık"
"Potansiyelimin altındaki maddi durum"

Peki bunları değiştirmek için bir şey yapıyor musun? Yapıyorsan bunun seni oraya ulaşana dek canlı tutması gerek.

Bu arada çok para kazansan da pek bir şey değişmeyecek, onu söyleyeyim. Önemli olan alınan yolun kendisi, sonuç değil.

Psikolojik destek konusunda yorum yapamayacağım, fikrim yok.

@hayirdsiz, bence çok şey değişecek benim için. İsterseniz şartlarımızı değişebiliriz :)

Bir şeyler yapıyorum. Sonuca da yakınım. Ama beklemeye tahammülüm kalmadı.

Gayet normal düşünceler bunlar. Olması gereken hissiyat zaten bu.
Azmetmeye devam et umarım gönlünden geçen gibi olur

Gayet normal düşünüyorsun +1

Bu ülkede "standart" bir yaşamın adı lüks oldu artık. Yani belki Bugatti marka bir arabaya binmek lüks olabilir ama mesela eğer bir Alfa Romeo Giulietta almaya bile gücün yetmiyorsa, senden öte o ülkede bir sıkıntı var demektedir.

İnsanların bu durumu kanıksaması benim de canımı çok sıkıyor ama elde tek şans kalıyor, buralardan siktir olup gitmek

bence de haklısın böyle düşünmekle. bugün aynı şeyi düşündüm hatta. bu ülke zengine güzel. bu pahalılıkta maaşlı çalışan olarak yaşamak çok zor.

ben de aynıyım. desteklik durum yok bence. ortanın ortası olmak çok kötü.

Hayvan gibi zenginlikten kastin ne tam emin değilim.
Misal bir bmw bir yazlik gibi birşeyse farklı kendi uçağın olup uzaya seyahete gitmekse farklı.

Özellikle ikincisi gibi birşey için kendini bu kadar hirpaliyorsan üzülürüm ama diğeri için çabalaman normal.

Şükretmek zenginler tarafından fakirleri tutabilmek için üretilmiş bir şeydir. O yüzden daha fazlasını istemen normal ama bir noktada artık "tamam biraz kafamı dinleyeyim lan" demen de lazım.

Syabk +1
Erva’nın dediğini de uygulayabilirsin, verdikçe zenginleşirsin.

Ona kalırsa ben de kendimi çok daha iyi şeylere layık görüyorum ama sistem öyle çalışmıyor, Ayrıca Sakıp Sabancı’nın bir videosu dönüyordu, o kadar param oldu ama oğluma bir ayakkabı alamadım diye. Otomobil fabrikası kurdum ama oğlum benden bir araba istemedi diye. Çünkü çocukları engelliydi. O da daha iyisine layık olduğu düşünmüştür elbet ama bunun sonu yok. Birinin trilyonu varken yürüyemez, ötekisi milyonum yok diye diye koşar.

Potansiyelinin altında olduğunu düşünüyorsun ama değilsin emin ol. dünyada milyonlarca insan muhtemelen haketmediği şeyleri yaşadığını düşünüyordur.

ayrıca sistemi bozan veya gelir adetsizliği yapan beşerin ta kendisi. aslında siz de bunun bir parçasınız. 8 milyarlık dünyada 7,9 milyar insandan daha iyi yaşamak istiyorsunuz. bunun için her şeyi yapabilecek potansiyeliniz var işte dengeyi bozan da bu doyumsuzluk ve hırs.

fakirlikten orta halli bir duzeye gecmek nispeten kolay.
iyi maasli bir is bulursun ve artik bir seviye yukselmissin demektir.

ama o orta segmentten bir yukariya cikmak cok cok zor

dusunsene en iyi maasli calisan 30-40 bin filan aliyordur. belki 50-60 bin

ama ust segmentteki bi adamin arabasinin senelik masrafi 100bin olabiliyor.

zengin olmayi istemek ve bu dogrultuda calismak bence dogru. kabul edilebilir.

ancak bu konu hakkinda bir cok bilimsel calisma sonucu diyor ki; para ve mutluluk arasindaki korelasyon sandigimiz kadar guclu degil.

yani simdi 100 liran var 1 birim mutlusun. 1000 liran olunca 10 birim mutlu olmayacaksin

bir yerden sonra paranin mutluluga etkisi muhtesem azaliyor. ornek veriyorum, 100 milyon dolarin olmasiyla 110 milyon dolarin olmasi arasinda pek fark yok

bir de bence zenginlik parayla alakali bir durum degil. milyar dolarinda olsa elindekiler yetmiyorsa fakirsindir

potansiyelinin altındaki derken? serbest piyasa ekonomisinde herkes aşağı yukarı potansiyelinin tam olarak karşılığı pozisyonlarda yaşıyor aslında. genelde bu tarz cümleler kuranlar, kendine aynadan tam olarak bakamayan insanlar oluyor. mesela çok iyi teknik adamlar var, abi bana zaman verin facebook'u baştan sona yazayım triplerinde olurlar, belki geçrekten de yazarlar ama mark zuckerberg'in 1) sosyal becerisi 2) o dönemki ruhu ve fırsatı yakalama imkanı 3) risk iştahı 4) akademik geçmişi ve ortamı o arkadaşlarda olmadığı için bulunmak istedikleri yerde olamıyorlar. ben yerinde olsam, kuru kuru bunu istemekten ve şikayet edip mutsuz olmaktansa neden potansiyelinin altında kaldığına odaklanırım. psikolojik destekten ziyade kişisel ve kişilik gelişimime daha çok ağırlık verirdim. sen neden potansiyelinin altında bir yaşam sürdüğünü düşünüyorsun, şanssız olduğun nokta neresi, buna odaklanırım.

trde otomobil dışında yurtdışına göre çookk pahalı olan bir şey yok. üst düzey beyaz yakalı biri doğru yatırımları yaparsa birkaç yılda (tabiri caizse) milyoner olabiliyor hele ki şu enflasyon döneminde. karı koca çalışıp villada oturan yaşayan, hayatını düzen altına almış 35 yaşında insanlar tanıyorum hepsi de maaşlı çalışan. araba takıntınız yoksa bunlar mümkün, dediğim gibi beklenti ve plan meselesi. otomobil konusunda ise isyanında haklısın, ben de türkiyede giriş sınıfı lüks araç fiyatına amerikada porsche satıldığını görünce üzülüyorum ama o da işte ülkemizin bir dezavantajı.

MUhtemelen hayvan gibi zenginlik değil mevzu, emeğin karşılığında elde edebildiklerin.

Avrupalı bir dengin, rahatlıkla araba sahibi olup, meyvenin sebzenin, sütün, aburcuburun, kuruyemişin daha kalitelisine daha az emek karşılığında erişiyor. Beni de son 1 yıldır sıkan şey bu, tl bazında ne kadar para kazansam da bir gelişmiş ülkede yaşayanla denk şartlara erişmem çok zor.

Sadece otoyolda giderken bile lüks arabaların yabancı plaka olup istedikleri hızda gidebilmeleri bile canımı sıkıyor, ben saatlik çalışmamla 3 litre benzin alırken onlar muhtemelen 10 litre alabiliyor mesela.

Bu noktada psikololjik desteklik bir durum yok, kendi işini kurmak en mantıklı şey olur.

Kendi işini yapmadan bu çok zor.
Muhtemelen bu adamlar bu parayı kazanıyorken ben nasıl kazanamıyorum diye çok düşünüyor olman lazım. Çünkü bu konuda yalnız değilsin.

zengin olmanın ne demek olduğu hakkında, öyle sanıyorum ki, hiçbir fikrin yok.

ben şu an 31 yaşındayım ve şu anki en büyük korkum, elime bir anda yüksek miktarda bir para geçmesi. çünkü finansal zekam oluşmaya başladıkça şunu farkediyorum ki, aslında ben parayı kullanmayı bilmiyorum.

elime para geçse çar çur edeceğim diye çok korkuyorum.

şu an elime geçen parayı kuruşu kuruşuna takip ediyorum ve kendimi geliştirmeye çalışıyorum. elimdeki az miktarda paradan nasıl para yaratabilirim diye.

şu an senin eline havadan bir milyon tl geçse sen bu kafayla borca girersin. gidip ev araba alırsın ve üstüne kredi çekersin. daha da borçlanırsın.

ek iş bulup akşamları çalışırsın ve zerre zamanın kalmaz. maddi duurmun sadece iyi "görünür" ama hayatı yaşayamazsın ve 10 yıl sonra tamamen batarsın.

eğer tek bir tavsiye istiyorsan bu haftadan başlayarak her pazar akşamı bir saatini nakit akışını incelemeye ayır.

bol şans.

Davulun sesi uzaktan hoş gelir. Zengin olunca bütün dertlerinin biteceğini zannediyorsan yanılıyorsun dostum. Para değil huzur mutluluk getirir. İç huzurunu sağlamanın yollarını aramalısın ve hayattan zevk almayı öğrenmelisin. Gerekirse destek al.

kendini yetistirmis ve daha iyilerini haketmiyorsun demek ki. uzgunum tekrar deneyiniz

sana soru sormak istiyorum musadenle. su an 1 milyon dolar versem ne yaparsin? ne yapardin. ev ve araba mi alacaksin :)

planin nedir? is mi kuracaksin ne isi olacak bu?
bu soruya guzel bi cevap verebiliyorsan detaylayabiliyorsan hakediyorsun demektir. ve hakeden seye para kendiliginden gelir.

renk kodunda sıkıntı var bence. yeşil yazdıkları da yeşil değil ya da ben körüm. ben görsele bakarak alırdım.

Ben olsam ben de fotoğrafa güvenirdim. Pembe güzelmiş, güle güle kullanın.

Pembeye mor diyo bunlar.
Çok güzel kazak

Bence hic oyle fotografa guvenmeyin. Yarin evinize pakette mor bir kazak gelirse "iyi de ben bunu pembe diye aldim" diye sikayet ederseniz kabul etmezler. Acik acik mor yazan bir seyi sepete ekliyorsunuz.

12-2 arası yatıyorum, 8.30-8.50 gibi kalkıyorum.
Mesai esnek ama 9 diyelim.
yataktan çıkıp yüzümü yıkayıp masaya oturuyorum.
genelde yetiyor gün içinde uyumuyorum hiç.

Kaçta yatıyorsunuz?
ertesi gün işe gideceksem 11-12 gibi yatarım, evden çalışacağım gün 2 gibi.

Kaçta kalkıyorsunuz?
ofis için: 4:45'te kalkıyorum. evden ise 7:30

Mesai başlangıç saatiniz nedir?
8:00

Evden kaçta çıkıyorsunuz?
5:30

Uyuduğunuz uyku yetiyor mu?
Evet. Çünkü haftada 1 gün ofis.

ayy anket en sevdiğim :d

Kaçta yatıyorsunuz? 12-1 bazen 2-3
Kaçta kalkıyorsunuz? 8
Mesai başlangıç saatiniz nedir? 9.30
Evden kaçta çıkıyorsunuz? 9
Uyuduğunuz uyku yetiyor mu? yes sir

12-1 gibi yatıyorum.
7.15'te kalkıyorum.
evden 8 gibi çıkıyorum.
mesai 10da başlıyor.
erken kalktığımda 24 saat uyumuş bile olsam uyku yetmiyor.

00:00
08:30
09:00
remote
evet

23.00-24.00 gibi yatıp 08.45 gibi kalkıyorum. Mesai 09.30’da. Uyku bana hiçbir zaman yetmiyor.

Kaçta yatıyorsunuz? 2
Kaçta kalkıyorsunuz? 8:45
Mesai başlangıç saatiniz nedir? 9
Evden kaçta çıkıyorsunuz? n/a
Uyuduğunuz uyku yetiyor mu? hayir

Kaçta yatıyorsunuz? 12-2 arası değişiyor.
Kaçta kalkıyorsunuz? 7:15-7:30 arası
Mesai başlangıç saatiniz nedir? 9
Evden kaçta çıkıyorsunuz? 8:40
Uyuduğunuz uyku yetiyor mu? Değişir. 12'de yatarsam evet ama dün 1:30 gibi yattim 5:30 saat uyudum uykum geldi yani işte.

Kaçta yatıyorsunuz? 11-12
Kaçta kalkıyorsunuz? 7
Mesai başlangıç saatiniz nedir? 8
Evden kaçta çıkıyorsunuz? 7.15
Uyuduğunuz uyku yetiyor mu? Pek sayılmaz, 2 yaşında bebe var

* Genellikle 12'den sonra.
* 9'dan önce kalkmam nadirdir. Zaten alarm ile uyanırsam acayip mutsuz oluyorum.
* Resmi olarak 9-10 ama kişiden kişiye göre değişiyor.
* Çıkmıyorum, remote.
* Kendi kendime uyanırsam yetiyor. Aksi halde öğleden sonra 3 gibi pilim bitiyor.

- Kaçta yatıyorsunuz?
23.00 ile 00.00 arası. Bazen sarkıyor.

- Kaçta kalkıyorsunuz?
Sabah kimin aldığına bağlı olarak sabah 6 ile 6.30 civarı.

- Mesai başlangıç saatiniz nedir?
8.00

- Evden kaçta çıkıyorsunuz?
Kimin aldığına bağlı. Geçtiğimiz haftada 7'de çıkıyordum. Bu hafta 6.40.

- Uyuduğunuz uyku yetiyor mu?
Psikolojime bağlı sanırsam. Keyfim yerindeyse yetiyor, değilse yetmiyor.

00.30
07.15
08.00
07.40
Evet.

yatış 11 gibi. çoluk çocuk rahat verse 10'da yatarım. erkenden uyumayı seviyorum.
6'da kalkış
7:20 evden çıkış
45-60dk bisiklet turu
8:30 iş başı
uyku tam yetmiyor gibi. 10'da yatabilsem süper olacak.

Ben:
22.30-23 arası yatıyorum.
7 de kalkıyorum
mesaim 9 da ama evden çalışıyorum.
uyku yetiyor.

Eşim:
22.30- 23 arası yatıyor.
6 da kalkıyor.
Mesaisi 8 de , 6.40 da evden çıkıyor.
uykusu yetmiyor.

Kaçta yatıyorsunuz? 23:30-24:00
Kaçta kalkıyorsunuz?06:15
Mesai başlangıç saatiniz nedir? 8:15
Evden kaçta çıkıyorsunuz? 6:50
Uyuduğunuz uyku yetiyor mu?

yetmiyor bazen yolda uyuyorum bazen evden çalışıyorum o zaman 8 de kalkıyorum böylelikle dengeliyorum.

Kaçta yatıyorsunuz? "1-5 arasi "
Kaçta kalkıyorsunuz? "7-8 arasi"
Mesai başlangıç saatiniz nedir? "9:30 gibi"
Evden kaçta çıkıyorsunuz? "8:30 gibi"
Uyuduğunuz uyku yetiyor mu? "genellikle evet"

Kaçta yatıyorsunuz? 12-1
Kaçta kalkıyorsunuz? 6-6:30
Mesai başlangıç saatiniz nedir? 8
Evden kaçta çıkıyorsunuz? 7:05
Uyuduğunuz uyku yetiyor mu? asla

8.50'de kalkıyorum. 1-2 gibi yatıyorum. evden çalışıyorum. uyku yetiyor.

iş günü 12-2 yatış, 6-7 kalkış. işten dönünce 2 saat uyuyorum.

12-12:30 gibi yatıyorum.
06:10 da kalkış. uyku iç yetmiyor

Ofise gideceğim gün 1-2 de yatıp sabah 6:50 de kalkıyorum.

Evden çalışacağım gün 1-2 de yatıp 8 de kalkıyorum.

Kaçta yatıyorsunuz?

23-01 arası. Nadiren dışına çıkıyorum. Genelde 00.30 falan ama

Kaçta kalkıyorsunuz?

8.00

Mesai başlangıç saatiniz nedir?

9

Evden kaçta çıkıyorsunuz?

8.45

Uyuduğunuz uyku yetiyor mu?

Ehh ama ben hep üşengeç ve uykulu biriyim..

Kaçta yatıyorsunuz? 1’den önce mümkün olmuyor.
Kaçta kalkıyorsunuz? 08.20’de alarm çalıyor ve uyanıyorum.
Mesai başlangıç saatiniz nedir? 09.00
Evden kaçta çıkıyorsunuz? Evden çalışıyorum.
Uyuduğunuz uyku yetiyor mu? Hayır malesef yetmiyor, hayatımda hiç yettiğini de hatırlamıyorum.

ustalık ister tabi zor iştir. bi günde öğrenilecek şey değil. onu pişirmek, güzel kesmek, yanmamasını sağlamak, ne az ne çok pişmesini becermek kolay iş değil. ayrıca sıcak başında çalışmak da ayrı özveri.

gözlüklü bir futbol yorumcusu vardı onun döner dükkanı varmış usta kaçınca batmışlar.

sen düşün.

Döner ustalığı cidden zor bir iş. O döneri ince kesmek başlı başına bir meziyet. Yarım günde biraz zor öğrenilir.

Zor ve mesakatli is yalnızca ince kesmek değil sürekli döndürerek pisirmek pisen yerleri hizla kesmek kestiklerini tasniflemek siparis geldiğinde alip gramaja uygun bir sekilde ekmegin lavasin pidenin pilavin uzerine dizmek tabagi hazirlamak ayni zamanda doneri dondurmeye ve kesmeye devam etmek pratiklik ve el becerisi istiyor bir noktadan sonra dönerin şişe takılması da istenirse bu daha da zor bir iş

Olay sadece doner kesmek degil, o ortamda calismak. Bazi cevaplar is sanki evde izole bir sekilde doner kesmek gibiymis gibi anlatmis. Beceriden cok, o atomsfere uyum saglayabilecek misin?

kesmesini bilene döneri taktırırlarda. o döneri takmak çok büyük zahmet ya. kat kat ypaılıyor aralara ayarında kıyması bilmem yağı falan çok meşakketli ve tecrübe isteyen bişey

Cocuk sahibi degilim ve olmayi dusunmuyorum ama motive ve verimli/planliysaniz cocukla da gezebilirsiniz. Koronanin kisa vadede gececegi yok zaten.

planimiz bu degildi ama korona varken cocugu aradan cikarmis olanlardaniz. ilk sene zorlu geciyor, 9 aylik olmak uzereyiz ve 2 ay sonrasina okyanus otesi bir tatil plani yapiyorum. cocugu nasil yetistirirsek oyle buyuyecek sonucta diyerek mumkun oldugunca planlarimiza dahil etmeye calisiyoruz. tabii ki cocuksuz hayatimiza geri donmemize uzuuun yillar var onumuzde ama cocukla da baska bir turunu yasiyoruz o da guzel, farkli bir deneyim.

ben kendi adima konusursam cocuklugumdan beri anneligi hayal ederdim. sartlar musait olmus olsaydi gercekten 20lerin 2. yarisinda 2 cocuk 30larin basinda 1 cocuk daha yapip 3 cocukla 35i gormeyi hedefliyordum ama hayat biz planlar yaparken basimizdan gecenler sonucta. 35i bebegimi kucagima alarak gordum :) ve bu kadar annelik duskunu olan biri olarak ben bile bu dusunceyi coook sorguladim. gercekten yapabilir miyim, buyuk sorumluluk buyuk baglilik. mantikli dusununce hicbir rasyonel getirisi yok :) ama icimde engelleyemedigim bir annelik de vardi ve bir sekilde cozerim gibi geliyordu. simdi dusununce desteksiz yardimsiz cok zor, bu kadar istiyor olmasaydim sanirim ya bunalimdan asla cikamazdim ya da gercekten cok buyuk bir caresizlige duserdim.

yani uzun lafin kisasi asla evet hazirim denmiyor hep bir sey eksik onu da yapayim kafasinda oluyor cunku insan ve o yasa kadar hep kendisi icin yasadigi icin yapacak hep bir seyleri oluyor. ama icinde engelleyemedigin bir annelik varsa her sey bir sekilde cozuluyor. zombilige de alisiliyor :)

Anne değilim, kısa ve orta vadede çocuk da düşünmüyorum ancak bir ablam vardı, 34 yaşında falan 3. çocuğunu doğurdu. ilk ikisini 20'lerinin başında yapmış birbirine yakın zamanlarda. belki ilk çocuğunu 30'larda yapanlar keşke önce yapsaydım diyordur ama bu ablamız da "öbürlerinde gençtim, hep gezmek istedim çocuklar ayağımda pranga var gibi hissettirdi. şimdiki aklım olsa ilk çocuğumu 30'larda yaparım şimdi anne olmak çok daha güzel" demişti.

Dünyanın 40-50 yıl sonra ne halde olacağını ayrıntılı olarak inceleyip henüz doğmamış bir varlıkla empati yaptıktan sonra dünyaya gelmenin hiç gelmemekten onun için iyi olduğuna emin olduğum zaman çocuk yapmaya hazır hissedeceğim. Yani hiçbir zaman.

Yaş geçiyor endişesiyle.
Ama yaşamınız bir daha asla eskisi gibi olmuyor.
Büyüyüp evden ayrılsa bile.

Bence kendimizi hiçbir zaman hazır hissetmeyiz. Ben tam 31 yalındaydım doğum yaptığında. Çocuğu tek başına büyüten süper annelerden oldum. Çok zorlandım. Hayatımda ilk defa ev kadını modeli oldum. Bu da zorladı beni. Şimdi 3 yaşında hala daha zorluyor. Ama şahane de bir şey. Gece yatmadan önce ‘seni yağmurlar kadar çok seviyorum, en sevdiğim arkadaşımsın sen’ diyen bir insan yaptım :)) 3 yaş sonrası kreşle birlikte biraz daha iyi oldu diyebilirim.

Ve evet, keşke daha erken evlenip de doğursaymışım diyorum. Çünkü bazen enerjim bitiyor.

Biz her şeye çocuğu da dahil ettik. Zorlandığımız noktalar da oldu. Mesela çadırda uyumak, denize girmek ona göre değil. 5 yıldız otel havuz insanıymış :) nasıl alıştırırsan öyle olmuyor bazı şeyler.

Bir de eş durumu da önemli. Gerçekten destek olmalı. Canı istediğinde değil, çocuğun ve annenin ihtiyacı olduğunda destek olan, baba olmaya hazır biriyse şahane olur.

Eşim benden daha istekliydi çocuk için. O yüzden ben kendimi hazırlamakla uğraşmadım, beklemedim. Biz kadınlara kodlanan bir yapı var. Hemen adapte olunuyor zor da olsa. Baba öyle değil. Eşim çok bocaladı, bocalıyor da hala. Onlar zamanla anlıyorlar. Mesela çocuk konuşmaya başladığında onların da babalığı daha çok oturuyor bence.

Ve olsun diye uğraşmayın. Korunmayı bırakın ve ovülasyona biraz dikkat edin yeter. Öteki türlüsü de stres yaratır bence.

Yumurta kalitesini de düşünmek gerekiyor. Zamanlamayı ona göre ayarlamak vs. Yani sonuçta gerçek olan bir şey var ki yaş ilerledikçe yumurta kalitesi de azalıyor. Ama sırf bu yüzden de çocuk yapılmaz.

En başta minicik bir canlı ve sadece siz varsınız onun için. Ağlamak istediğinizde ağlayamayacaksınız, yüzünüz az da olsa aşık olamayacak, tuvalete giremeyecek, yemek yiyemeyecek, meme emmesi bırakması,tuvalet alışkanlığı, okula alıştırma, uykusu, yaş krizleri vs hepsi dert, uğraş, sabır. Ermişlerden olmaya hazır olun :)

Ama bunlar da korkutmasın. öyle güzellikleri de var ki yazmaya, anlatmaya cümleler yetmez.

Dünya bok gibi evet, daha da bok gibi olabilir ama güzel bir insan yetişirse, dünyayı güzelleştirmek için bir adım daha atmış olursunuz. Ben böyle bakıyorum.

Ve mutlaka bence zorunlu da olmalı, çocuk yapmaya karar vermeden önce biraz kendi çocukluğuna inmeli insan profesyonel birinden destek alarak. Bu çok öneml benim fikrim.

Ben çok zorlandım bazı noktalarda ama şimdi yanımda. Elleri yanaklarımda uyuyor. Nasıl güzel kokuyor, huzur veriyor anlatamam. Hiç de pişman olmadım. Tek pişmanlığım daha erken olmaması ve babası :)))

Uzun oldu ama umarım yardımcı olmuştur.
Ne zaman isterse o zaman gelsin, en doğru şeyleri kendileri daha iyi biliyor zira ;)

çocuk sosyal hayata engel değil, ilk bir iki aene sosyal hayatınızı çalacak.

Yani zaten duruldum bir de çccuk yapayım olursa çifte çöküş yaşanıyor.

Ben yapabilsem öncesinde yapardım. Bir de İngiiltere’desiniz mis gibi büyür

Geri kalan hayatımı çalışmadan sürdürebileceğim refaha ulaştığımda ve aynısını çocuğum için de garantilediğimi düşünürsem belki ufak bir ihtimal çocuk yapmayı aklımdan geçirebilirim. Onun haricinde bir bebeği sırf ben istiyorum diye bu dünyaya mahkum edecek değilim.

The King of Staten Island

The Squid And The Whale, Little Children, The Silver Linings Playbook (cok kotu bence), Friends with Money, Ladybird, Rachel at the Wedding

King of staten island. (Bill burr <3 )+1

Mutlaka izlemişsinizdir ama Forrest Gump'ta Amerikan kültüründe yer alan birçok öğeye/olaya gönderme var. Oldukça fazla hatta.

King of Staten island izleyeceğim. Diğer öneriler için de çok teşekkürler.

Ben tshirt m giyiyorum, ceket, kazak, elbise vs her şeyi m alıyorum. Muhtemelen o ceket içii gömlek payı da hesaba katılarak kalıplandırılıyor kıyafetler.

Mankenlerin hangi beden giydikleri cogu web sitesinde yaziyor. Mesela Small mankende bol duruyorsa ben bazen m aliyorum.
Buyuk ihtimalle giyilir ama kaliplarina vs. dikkat et. Bir de mesela kotonun bedenleri bir degil benim small tisortum de var xl da.

"zira ust uste giyerken beden sayisinda artis oluyor illaki."

Yoo hayir.

Deneyip al zaten. Bir de sindire sindire zamana yayarak al neyin olup olmayacagini anlayacak sekilde. Bir seferde tonlarca para gommek riskli ve hata yapma olasiligin yuksek.

çalışıyorsan bir sabah para çekmek için atm'ye gidersin şoka girersin...

ya da eft yapacağın tutar acilinden, bakiyeyi sıfır görürsün.

bankayı ararsın, bilgi veremiyoruz vergi dairesinden hesaplarınıza bloke konmuş, orayla görüşmelisiniz yanıtını alırsın...

sonra gidersin vergi dairesine kol gibi taksitlere bölerler, daha maaşın hesabına geçtiği anda ışık hızında kesintiyi alır, geri kalan hesabına geçer...

30 Agustosa kadar yapılandırma var. Ben basvurup ödücem. Yapılandırmada faizin çok büyük kısmı siliniyor.

Kendi hesaplarımı kullanamıyorum doğru dürüst. Maaş gelince hemen annemin hesabına atıyorum filan. Sıkıldım artık.

Henüz haciz gelmedi bu arada bana, 2015'te baslamıstı ödeme durumu.

Yine de tedbir olarak para bırakmıyorum.

Ben yarın törenle son taksitimi yatıracağım umarım, ancak ödememiş bir tanıdığım var.

Şöyle ki kendisinin maaş hesabına bloke kondu ve çekip ödemek istediği halde parayı vermedikleri için sağdan soldan borç alarak ödemeyi yapıp blokeyi kaldırabildi. Onun borcu 4-5bin falan kalmıştı gerçi. Ödeyemese devamında ne olacaktı bilmiyorum açıkçası.

bloke oranı %25 değil mi, ben mi yanlış biliyorum? ödenmemiş borç yüzünden hesaplara komple el koyulması, hesaba 3 bin lira yatsa bile bir kuruşunun hesap sahibi tarafından kullanılamaması gibi bir durum söz konusu mu?

Cok cahilce birkac sorum olacak:

E-haciz'de bir sey goremiyorsam bloke olacak durumda degilim anlamina mi geliyor?
Yapilandirma nadir sunulan bir firsat mi? Su an Turkiye'de degilim ve 31 Agustosa kadar basvuramam. Kacirirsam ne olur?

Bunun yüzünden bir aracıma haciz konulmuş. Yarım saat önce yapılandırma işlemini başlattım ödeyeceğim artık.

@hot potato GİB üzerinden vergi dairesine gitmeden yapılandırabiliyorsunuz.

Haciz gelenler ne kadar süre ödemedi?

Haziran 2019'da ödemem başladı o tarihten beri aksatmadan ödedim. En son Ekim 2020'de ödeyip Kasım'da askere gittiğim için askerlik sebebiyle erteleme başvurusu yaptım. Üstüne kyk'yi aradım talebiniz işleme alındı yazıyor 2 gün sonra askere gidicem takip edemeyeceğim artık dedim sıkıntı yok onaylanır sizin ödeme aksatmaniz yok dedi. 6 ay boyunca talebiniz işleme alındı diye kaldı orası. Nisan sonunda döndüm askerden işe tekrar başlamam bu ayı buldu geldiğimden beri de sadece Kasım 2020 taksidini ödedim :/ Eylül'de 5 aylık Kasım'da 5 aylık ödemeyle günümüze ulaşmayı planlıyordum İnş hazmetmezler :/

2013'te ödemeye başlamam gerekiyordu, yüksek lisans nedeniyle erteledim. 2015'te birkaç taksit ödedim, sonra yurtdışına gittim. 2019'da Türkiye'de bir devlet üniversitesinde çalışmaya başladım. Birkaç ay sonra e-haciz geldi. %20 ödemeden bloke kaldırmayız dediler. Bu sürede hesaptaki parayı kullanmak mümkün değil. Babama o kısmı ödetip geri kalanı taksitlendirdim. Sonra o taksitleri de ödemedim. Aralık ayında çıkan yapılandırmada faiz sildirip ödedik. Taksitleri ödeseydim yaklaşık 10K civarı taksit ödeyecektim, yapılandırınca 5K ödedim. Belki yardımı olur.

Not: %20 vergi daireleri arasında değişiyormuş. Benim borç İstanbul'da bir VD'ye bağlıydı. Ankara'da VD'ye gitmiştim bloke gelince. Onlar İstanbul ile pazarlık yaparsanız tutarı düşürebilirsiniz demişti. Pazarlık denedim ama kabul etmediler, lazım olursa denemekte yarar var.

Gelir idaresinin sistemine nedense giremiyordum 3-4 saattir, adresimde/mernis kaydimda falan sorun oldugu icin giremeycegim sandim ama simdi acildi, ben de basvurdum yapilandirmak icin. Tesekkurler herkese.

Ek/alakasiz soru: Benim zamaninda ogrenim kredisi ve burs basvursu secenekleri vardi, tercih yaparken. Ben ikisini de isaretlemistim ve kredi cikmisti, sadece burs secen bazi sinif arkadaslarima burs cikti diye hatirliyorum... Simdi nasil o sistem? Neye gore burs veya kredi cikiyor?

CV üzerinden kendini anlatmanı isteyeceklerdir.
Takım giymek önemli, ceket kravat olsun. Zararı olmaz faydası olur.
Aynı şekilde traş olmanın zararı olmaz faydası olur.

1. Mülakatta neler sorarlar? Tavsiyeleriniz neler?
Internette youtube'da falan cok kaynak var. common interview questions and answers falan diye arat. "tell me about a time when you had a conflict at work" dedigin de umm diye kalma.


2. Online olacağı için görüşmeye tişörtle katılmam sorun olur mu?
evet sorun olur.

Bir de sakal tıraşı olmam gerekir mi?
yerine gore degisir. son 10 senedir sakal kabul edilebilir kurumsal ortamlarda.

1) sorulacak olan: kendini kısaca tanıtman ve bu zamana kadar yaptığın/başardığın işlerin kısa ve teknik bir özeti.

2) sakın takım elbise giyme, koyu bir keten gömlek yeterli. sakal sorun değil. (şekli şamil basayev gibi değilse tabi)

başarılar dostum :)

@makarnavodka, bu sıcakta takım elbise kafama yatmadı. Gömlek giyeceğim. Tıraş olmaya karar verdim. Teşekkür ederim. :)

1- pozisyona gore degisir. tavsiyem cok yakin durma telefona/bilgisayara ve varsa kulaklik tak...

2- takim elbise kravat takma gomlek iyidir. yakasi da komple kapali olmasin. sac sakal derli topuysa yeterli. sakal herkeste var artik.

ingilizce mulakat dediginiz icin bunun yurtdisindan gelecegini tahmin ediyorum. eminim tisort giyseniz de sorun olmaz ama kendinizi rahat hissetmeyebilirsiniz. o yuzden...

gecen hafta almanya'dan buyuk bir firmayla gorusme yaptik. sen sen ol, olasi sorulari "interview questions firma ismi" seklinde arattir, olasi cevaplari kafanda kur.

belli basli yuvarlak cevaplar vermen istenir, benim gibi yapma ahaha. hala kendime guluyorum dusundukce.

ideal calisma ortami sizce nasil olmalidir? sorusuna iste "herkesin takim arkadasini destekledigi, birbirlerinin eksikliklerini tamamladigi bir ortamdir" demek yerine benim gibi "valla cok insanin oldugu yerde hata da cok oluyor, insanlari isi yapana kadar bekleyene kadar ben tek basima yapmayi tercih ederim" deme :D

fake it till you make it.

O size soruları sormaktaki asıl niyetinin ne olduğunu söyledi mi ki siz söyleyesiniz? Eğer söylemiyorsa hata etmişsiniz. Maaş artışı yine isteyin onda sıkıntı yok ama başka iş bakıyorum dediğiniz anda adam hesaplarını ona göre yapacak, yani o da yerine başka adam bakacak, belki de zaten aklında birisi vardı o yüzden sordu.

Adam zehri vermiş. Onlar kovmadan siz başka iş bulup gidin.

Vazgecilmez veya yeri doldurulamaz degilsin. Ilk bunu fark edersin daha dogru karar verirsin. Sen gittikten sonra proje 6 ay sekmeye ugrar ama sonra gerekirse yerine 3 kisi alirlar proje ayni sekilde devam eder.

Aslında sözleşmemde kurum itibarını zedelemedigim sürece atılamayacağım yazıyor ama pandemi sebebiyle aday statüm kalkmadı henüz.

Bir de değil 6 ay, 1 hafta bile gecikemeyecek bir şey, bunlar avantajlarım sanırım ama haklısınız yanlış davranmışım saf saf :/

Ortada yanlış bir davranış yok gördüğüm kadarı ile. Esnerseniz eğip, bükerler. Taviz vermeyip toplantıyı bekleyin, hayrolsun.

Hayat çok kısa, bazı şeylere çok takılmayın. En güzelini yapmışsınız.

25bin brüt ile kendinizi 2-3 sene rahat idare edecek birikimi yapmışsınızdır. Yapmadıysanız, esas sıkıntı burada.


.

Hacim seni kovacaklar git is bul demis adam, bunu nasil anlamadin ya :)
Hani biz kovmayalim olay cirkinlensmesin sen git is bul diyor.

Ayrica butun sirketler veganlik falan kovalayan marjinal tayfaya ayar olur kimse sevmez.
Kac tanesini bir seyler bahane edip kovduklarini gordum.

sakın istifa etme, bırakın çok istiyorlarsa kovsunlar tazminatınız alın. hatta ayrılma görüşmesinde ekstra para isteyin aksi durumda mahkemeye vermekle tehdit edersiniz.

burada doğru strateji şu olurdu:

işten kesinlikle ayrılmak istemiyorum burada ve sizinle çalışmayı seviyorum ama şu şu konuları düzeltmek ve iyileştirmek benim için çok önemli çünkü şu konuda (mesela fazla mesai ya da yetersiz maaş ya da dandik müdürler gibi) daha ne kadar dayanabileceğimi bilmiyorum, psikolojimi çok etkiliyor.

böylece bu abi seni kazanmaya çalışacaktır, şartlarını iyileştirecektir, işinden memnun birini, herkes de memnunsa kafasına göre kovmak kolay değildir kurumsal yerlerde.

senin senaryoda şu anda sen gideceğini söylemişsin, daha bi iş falan da bulmadığın halde üstelik. ben müdürünün yerinde olsam hemen senin yerine adam bakmaya başlarım. muhtemelen yakında senin sorumluluklarını bir arkadaşına daha öğretmeye başlarlar, seni yedeklerler. sağa sola da bu eleman gidici haberiniz olsun derler. sonraki süreçte kovabilirler de.

Evet bu arada istifa falan etme is de arama.
Yiyorsa kovsunlar parani al.

Ayrica boyle sorulara her zaman cok mutluyum cok memnunum diye cevap ver.
Arkadas tavriyla yaklasan mudurlere inanma, mudur her zaman kendi *otunu dusunur arkadaslik,empati gibi duygulari kesinlikle yoktur.
Olani mudur yapmazlar zaten.

3 adamin mi ölsün yoksa sana %40 zam mi yapalim diye sorsan her yonetici parayi secer.

Cevaplar için teşekkürler. İstifa gibi bir niyetim yok, her şeye rağmen fena bir iş değil sadece çok daha iyileri var. Birkaç görüşme ayarladım bile, iyi bir yer bulana kadar buradayım.

Atamazlar derken kendimi ovmuyordum aslında pek, bir senede 20% falan istifa etti ve 4 kere alıma çıkılmasına rağmen pek kimse gelmiyor. Onla ilgili sanırım bu toplantı da ama bakacağız.

Ders almış oldum yine de :)

Sakin ol ve sozlesmeni bozmayacak bir bicimde dik dur.

Kovarlarsa da onlar kovsunlar tazminatini al.

Dostum trans haklari tamam da cruelty free urun ne allasen. Herhangi bir kozmetik urunde, ilacta, temizleyicide vs kullanilan tum bilesenler hayvanlar uzerinde test edilmistir zaten gecmiste. Cruelty free demek biz sadece bu bilesenleri kullanarak urettigimiz formulun son halini hayvanlar uzerinde test etmedik demek. Yani anlamsiz. zaten %99 kimse tavsana ruj surmuyor artik.

Diyecegim odur ki bos (tamamen marketing) bir dava uzerinden sivrilme.

"İşten ayrılma niyetiniz olunca bunu söyler misiniz siz yoksa gizli mi tutarsınız."
gizli tutarim.

Çıkıyor. Sebebini bilmiyorum ama yoğunluk olduğunda çıkıyor. Bir anda 300, 400 entry girilince.

bende çıkmıyor.

ilk kez görüyorum.

Biraz önce çıkıyordu. Bundan önce de cloudflare sayfası çıkıyordu, hiç girilmiyordu.

vpn ile girdiğim zaman çıkıyor. (bkz: cloudflare)

Evet

hem de her gun, 15 dakikada bir.

Çıkıyor. Sözlük çok şişiyor bu aralar.

Aynen bi tek vpnle girdigimde cikiyor ve bi turlu gitmek bilmiyor.

tr dısından girildiginde cikiyor. ddos önleme amaclı olsa gerek. sebebı vpn degıl, baglanılan ülkenin tr olmaması.

Çıkmıyor

yurtdışındayım sürekli çıkıyor.
yurtiçinde vpn ile bağlandığımda gene çıkıyopr.

Ben yurtiçindeyim, nadiren çıkıyor.

erişim yoğunluğu olduğunda çıkıyor. bunun da sebebi (sanırım) birden artan trafiğe karşı ddos önlemi.
eğer bu çıkıyorsa bilin ki önemli bir şey olmuştur ülkede.

ana para ne kadar?

Kapat. O parayla bir girisim yapmiyorsun neticede, nakit olarak bos bos duruyor. Euro kisa vadede azalabilir veya artabilir ama kapatirsan en azindan faiz giderin azalir, ki bu kesin bir sey.

18 taksitin 14'ü kaldı. Aylık aylık 2.310 TL ödüyorum.

-yemekten, icmekten, surmekten keyif aldiginiz "yerli" herseyin bol bol valize doldurun. 6 ay boyunca ezine peyniri ve burusuk zeytini, demleme cay'i mumla aradim.

-sehrinizde bol bol turk hediyesi alin. yeni insanlarla tanisinca jest olarak vermis olursun. havalimani veya abd'de hayvan gibi pahali olur.

Gerekebilecek resmi işlemler için Türkiye'de bir yakınınıza vekalet verin.

diş hekimine gidin, her ne kadar 1 hafta kalmış olsa da.. belki araya bir dolgu molgu sıkıştırır.

yanınıza ilaç alın. abd'de bazı ilaçları tr'deki gibi rahat alamazsınız.

Kesinlikle dis hekimine gidin + yaninizda mutlaka 2 3 kutu antibiyotik getirin.

Diş, ilaç ve vekalet +1.

Ben lazım olmaz diye vekalet vermedim. TR hattım kapandığı için bankamdaki paraya şu an ulaşamıyorum :) Vekalet vermeye gideyim dedim. Elçilik en erken randevu tarihini 1 ay sonrasına veriyor.

Uçuş tarihinden 1-2 hafta önce e-dövlet'e girip ne var ne yok kontrol edin. Dövletimiz 1-2 borç kitlemiş olabilir. Sonradan başınız ağrımasın.

Diş hekimi, hatta genel muayene + ilaç, ama özellikle antibiyotik tipi, market ilacı ve vitaminler bence orada daha ucuz ve çok
Ben yanınıza bolca ufak tefek hediyelik eşya götürmenizi tavsiye ederim. Nazar boncuğu gibi. Çevre edinmek için faydalı oluyor.
ABD'de 1 sene kadar yaşadım. Evet tam Ezine peyniri tadında peynir yok ama fetalar iş görür, tam sokak simiti yok ama onun yerine bagel var vs. oralara çok takılmayın. Yeniliğe açık olun, tadını çıkartın. Bir de annenizden kolay Türk yemekleri öğrenin ki muhakkak oaralarda international bir gece yaparlar, herkes ülkesinin yemeklerini filan yapar getirir.
Hangi şehir?

Bence "ben turk yemegi yemezsem olmaz" boyundurugundan ne kadar erken cikarsaniz adapte olmaniz ve sosyallesmeniz acisindan o kadar iyi olur. Valizde yiyecek goturmeyin. Hem orada bulacaklarinizla idare etmeyi ogrenin hem de nasil olsa kisa sure icinde bitecek.

Genel tavsiyem olabildigince az ivir zivir goturmeniz. Kiyafet falan da ayni sekilde. Illa ki alisveris yapasiniz gelecegi icin oradan alirsiniz zaten. Cok dokuntunuzun olmamasi ilk yerlesme asamasinda avantaj.

Turkiye'de bitirdiginiz okuldan kapali zarfta transkript faydali olabilir.

Turkiye'de eczaneden gidip alabileceginiz bir cok ilaci ABD'de yazdirmaniz lazim. Bir de cok daha pahali tabi. Dolayisiyla gerekebilecegeni dusundugunuz ilaclari abartmadan alin yaniniza yazildigi gibi.

Yaninizda elektronik esya (sac kurutma makinesi, kahve makinesi vs gibi) goturecekseniz 110V destekliyor mu diye bakin. Diger turlu dusuk performansta calisabilir, ya da hic calismaz. Ornegin bizim elektronik dis fircasinin sarj cihazlari idare eder sekilde de olsa calisti ama esimin sac duzlestiricisi asla yeterince isinamadigi icin ABD'den almak durumunda kaldik. Bosuna bavul hakkinizi doldurmayin diye soyluyorum.

Bir de priz ucu icin adaptoru Turkiye'den ucuza alabilirsiniz diye tahmin ediyorum. Burada acil gerektigi icin ultra dandik bi adaptor'e Target'ta $10 civari vermistik. 3 yil gecti hala arada canimi sikiyor o :)

Nereye gidiyorsunuz bilmiyorum ama ABD'nin %99'u icin araba kullanabilir olmak bir zorunluluk. Umarim ehliyetiniz vardir, yoksa en azindan bol bol surus pratigi yapin.

Diger arkadaslarin yazdiklari dis + antibiyotik + vekalet ve hediyelik icin de kocaman bir +1 diyorum

60 bin euro -> avrupa'da ayda 2.5k euro kenara atan tr'de 2 senede kredisiz ev alabilir.

Elbette ki abarti, bir seyin yayilmasi icin sansasyonel olmasi lazim. "20 senede bir ev alan gurbetci"yi kim neden konussun. Kazanani vardir tektuk bu hikayeye konu olan ama buyuk cogunlugu o kadar kazanmaz.

"avrupa'da ayda 2.5k euro kenara atan" bu cok basit bir seymis gibi yazilmis. kari koca olarak iyi kazanmalari ve cocuklarinin olmamasi falan lazim.

Kanka bir de alamanci arkadaşlarım söyle diyor. Bankada para tutmak Almanya'da, daha büyük problem. Hatta şöyle birsey anlatmıştı. Parayı harcamak için arkadaşı evi neredeyse yıkıp tekrar yaptırmış içini.

Avrupa'da ayda kenara 2.5k atabilmek için net maaşın minimum 4 olması lazım. O parayı anca iyi mühendis ve yazılımcı alır. Bu gurbetçi kitlenin o kadar kazandığını hiç sanmıyorum.

Artı kazansa bile reel enflasyon karşısında euro'nun etkisi azalıyor. 2 ay önce 800 bin lira olan evler 1 milyon lira olmuş. Ayda 2.5k biriktirse iki ayda anca 50 bin lira yapıyor.

2 olmaz 4 sene olur, sonucta catir catir aliyorlar.
Benim yan apartman gurbetci doldu evler 2 milyon tl.

Eskiden euro olarak getirip bankaya faize atiyorlardi su an euro faizi sifir oldugu icin ev aliyorlar.
Evler de dolar bazinda %10 artti son 1 senede.

Adamlar akilli yani.

Bunun her sene ev alan versiyonunu biliyorum. Mit değil, ama sayısı da çok değildir.

Ayda 2,5k€ kenara atmak, orada kendi iş yeri olan biri için çok zor değildir diye düşünüyorum (en basitinden dönerci dükkanı olan binlerce kişi var). Kalifiye işi olanlar bile yapabilir.

yahu adam almanya'da yaşıyor ve misyonu türkiye'den daire almak. bu adamlar düzgün şehirde yatırım veya yaşama amaçlı planlar yapmıyor ki. köyünden, kendi şehrinden falan ev alıyor. emlak piyasasına çok hakim değilim ama arapların çok rağbet etmediği küçük anadolu şehirlerinde daha az paraya harika daireler alınabilir diye düşünüyorum. bunun yarısına belki.

yine bu arkadaşlarımızın çoğu orda zaten cemiyet gibi yaşıyor. pek hobileri, uğraşları, zevkleri olduğunu zannetmiyorum. aldığı parayı kenara koyuyor zaten. yani ortalamanın üstünde bir kazancı olsa biraz dişini sıkan kişi senede 15 bin euro civarı koyar kenara. e 30 bin euro'ya da bence ev alırsın, yapılmayacak iş değil.

kaldı ki iki yıl olmasın üç dört olsun çok fark etmez, gelir farkı öyle boyutlara ulaştı ki hesabını kitabını bilen bir alman vatandaşı maksimum 5-6 senede türkiye'den ev alır. varlıklıysa bir senede alır, kumbarada para biriktiriyorsa 10 senede alır ama yine alır.

"memleketten ev alma" motivasyonuyla yaşayanlar zaten bunun için deli gibi biriktiriyordur, o açıdan çok şaşırmamak lazım.

Eskiden ev fiyatları bu kadar yüksek değildi. Benim Almanya'da bir sürü akrabam var. Hepsinin Türkiye'de 20, 30 yıldır evi var. Ev alma olayı yeni bir şey değil. Eskiden ev fiyatları ucuzken belki daha kolay ev alıyorlardı.

Fransa'da yaşayan Türk arkadaşım (benimle yaşıt, benim ev-arabam yok) Türkiye'den yazlık almayı düşünüyordu. 40 bin euro civarına ne bulabilirim diye bakınıyordu en son.

Yani 2 olmasa da 5-6 yılda biriktirmiş olsa bile çoğu bir şey almak istiyor, bazıları yatırım gözüyle bakıp (veya kaçak iş yapıp vergi kaçırıp vs) deli gibi alıyor. Doğrudur bence.

Yurtdışında da para biriktirmek o kadar kolay değil. Alır ama 8-10 yılda alır. 2 milyonluk evi 10 senede almak gayet iyi.

@nhk ni youkosu, arkadaşınız 40 bin euro'ya yazlık bulabilirse beni de haberdar etsin :) Bahçeli mahçeli yazlığı geçtim, ara kat apartman dairesi bile yok o fiyata.

Benim anlamadığım şey euro'nun artış hızı evlerin artış gerisindeyken kredi falan almadan nasıl ev alabildikleri. Karı koca ayda toplam net 6 bin euro civarı kazanmadıkça veya burfak'ın dediği gibi dönerci zinciri yoksa bu şartlarda bana pek mümkünmüş gibi gelmiyor.

gerçek. Örnek, dayım.
fransa lyon'da pazarcı. pazara tezgah açıp sebze-meyve satar yıllardır.
2 senede bir de değil, her sene ya daire, ya arazi filan alır.

Gerçek örnekleri var.
Ama bunlar İstanbul, izmir bakmiyor. Gidiyor köyünde ya da ic anadoluda vs bakiyor.
Bir de oralarda baya kötü yasiyorlar, örnek;
Adam belcika hollanda sinirinda. Gidip Hollanda'da elma topluyor Belçika'da yaşıyor.
Eşi sürekli tanıdıgi yerlere is aramaya geldi is vermedik belgesi imzalatip yillardir issizlik maasi aliyor.
Çocuklar sürekli ayni evde, paralar bir yerde birikiyor.

Bu paralarla karaman'da bina yaptilar iste.

Yani harbiden Avrupa'da düzgün yaşayıp (spor, müze, konser vs gezen, başka ülkelere giden, hobiye sahip olan, arada dışarıda yemek yiyen vs) tipler bunu zor yapar. Ama bahsettigim kisiler çocuklarla beraber 3-4 kisi çalışıp ayni bütçeye atiyor.

Bu değil ki her sene aliyor. Ama kendi acimdan düşünürsem eşim de benim kadar alsaydı ve dümdüz bomboş bir hayat yasasaydik tahmini ayda 2000 euro kenara atardik. Yilda 24bin euro eder. Iki yilda 500bin lira eder. Bunla da Türkiye'nin dandik geri kalmis illerinde ev alinir.

600 bin nerde ev hocam? anadolunun ilçelerini bi gezin. 200-300 bine yeni yapılı güzel 2+1 3+1 ler var. anadolu dediğiniz ankara merkez falan değildir umarım. gurbetçilerin de çoğu şehir merkezinden değil ilçesinden vs. göçenler zaten.

Evet gerçek. eşimin akrabaları var isviçrede, gelip gaziosmanpaşa'dan apartman falan alıyorlar. binanın yüzüne bakmazsın, yıkıldı yıkılacak, yatırım olsun geldiğimizde kalırız, kalacak yer parası vermeyiz, kentsel dönüşüme girince de para yaparız diye alıyorlar. bu arada beyaz yakalı olarak karı koca çalışarak ayda 2 bin euro kenara atılabiliyor bir çok ülkede, mümkün yani. daha yeni bir arkadaşımın üsküdarda çok merkezi ve manzaralı, ama çook eski harabe gibi bir evini bir gurbetçi satın aldı. zam bile yapmadı kiraya, sıkıntı yok kentsel dönüşüme girince para yapıcam diyor. mantıklı bence.

almanya'da sıvacı tanıdığım var. baya bildiğin iş falan alıp gidip sıva yapıyor evlere, çok güzel paralar çeviriyor. dükkanı var, anlaştığı evlere, boyayı malzemeleri de kendi satıyor. 2-3 sene de bir gelip ev almıyor ama o güçten fazlası var. kuzenim de var belçika'da (fırıncı dükkanları var) o da sağlam kazanıyor. bir gelip 2-3 katlı havuzlu villa dikip gidebiliyorlar. maaşlı işçilerin zaten max maaşı 4-5 papel oluyor

Eski jeneresyon gidenleri beyaz yakalı düşünmemek lazım,çoğu orada ticaretle uğraşıyor ya da esnaf.Bunlar zamanında istanbulda, bizim anamız babamızın yüzüne bakmadığı bölgelerden,arsaları kapatmışlar.Depremden sonraki yıllarda da müteahitlere vermişler kat karşılığı.Bir arsadan 8-10 dairesi dükkanı vs olmuş.Tabi hepsi kirada.Türkiyede de para birikiyor yani.1999 dan beri istanbulda kiracıyım.Şimdiye kadarki tüm evsahiplerim almancıydı.Ve oturuduğum apartmanların yarısına sahipler ve kira topluyorlar.

abd'de ucu ucuna geçinen biri, geçen sene kendisinin ve eşinin kredi kartı nakit çekim limitiyle antalyadan 3+1 ev satın aldı.

Ikisini de temel seviyede ogren bence. Ayri seyler.

Asıl olay aslında muhasebeyle başlıyor kasaya para girmesinden itibaren, bence muhasebeyi öğrenmek daha önemli. Sonra zaten parayı nasıl yönetilmesi gerektiği görülüyor. Biraz ilerledikçe firmaların finansal raporlarını karıştırarak da fikir edinebilirsiniz

Finans paranızı yönetmeyi öğretir, muhasebe ise o parayı kanunlara uygun olarak kullanıp kullanmadığınızı denetler. Aslında ikiside birbirine yakın şeyler ama finans direkt parayla ilgileniyor muhasebe ise hukuki yönüyle de ilgileniyor. İkisini de temel olarak bilmeniz işinize yarar.

Google Play veya Amazon gibi bir mecradan digital olarak satin alabilir veya kiralayabilirsiniz (yasadiginiz ulkeye gore)

genel olarak hayatın her alanında cehalet mutluluktur zaten, bilmek düşündürür, acı verir, dert sahibi eder.

Mutluluk ama her zaman mutlu olmayı tercih etmek de biraz vurdumduymazlık.

Tum gun eksi sozluk'te reaksiyon okumaktansa zamanini daha guzel degerlendiriyorsan bu da gorece olarak mutluluga yol acabilir.

evet. cehalet iyidir.

kaygılanacak bir şeyiniz olmuyor:D

Kelam profesörü Prof. Dr. Şaban Ali Düzgün diyor ki "kelam, yaralamak incitmek demek, çünkü kelimeler yaralar, iz bırakır, etkiler."

O kadar şahane bir açıklama ki. Aldığın her bir yeni bilgiye göre şekilleniyor beynin ve bilinçaltın. Yani hayatın. Buradan bakınca ve dünyadaki bilgi kirliliği düşünülünce cehalet müthiş mutluluk hem de. Ama tabii ki cehalete hayır. Bu işin de bir dengesi var. Bunu bulmamız gerek.

En güzelini / mantıklısını yapıyorsunuz.

İnsan beyni dünyanın tüm felaketlerini aynı anda işlemek için evrilmiş bir mekanizma değil. Haber izlemek, gündem takip etmek zararlı bir şey o yüzden. Duyduğun şeylerin %99'una yapabileceğin de bir şey de yok, boşuna strese sokuyorsun kendini gündem takip ettiğin zaman.

Gerçekten senin için önemli ve umursadığın bir şey olsa bir şekilde haberin olur zaten. Arkadaşın söyler, sokakta/mekanda/işte duyarsın, haberi sana gelir. Gelmiyorsa zaten önemli değildir.

Bir sürü mal değneğinin yorumlarını okuyup sinirlenmek de bonusu. Ekşi'ye girilir mi ya, akıl işi değil gerçekten.

Haberleri takip etmekle cehaletin bir ilgisi olduğunu düşünmüyorum.

Kısa vadede mutluluktur, uzun vadede ise değildir.

Mutluluk değil cahillik

Seni mutlu ettiğini sanirisn ama aslında mutluluğu bilmezsin.

Mutluluk mutluluk umudunda, illaki cahil olmaya gerek yok diye düşünüyorum.

ben 4 yıl falan önce sildim hesabımı. cahile, aptala, ergene falan laf anlatmak cidden yoruyor insanı. kısacası cehalet mutluluk mudur bilemem ama cahile laf anlatmak ızdıraptır ve sonuçsuz bir çabadır bunu iyi biliyorum.

sanal dilencilik işte. gündelik hayatta oyuncak bebek alır kucağına sarıp, bebeğim hasta der. internette de benzerleri. hiç üzülmüyorum ya, salaklar versin para banane. burada da bir kullanıcı kedi ameliyat ettirmek için burada para toplamış sonra ortadan kaybolmuştu.

oyle anlattigin zaman kolay.

ama bir grup insani sana para gondermeye ikna etmek aslinda o kadar kolay degil. dogru gruba dogru zamanda dogru hikayeyi satman ve biraz da sansli olman gerekiyor. denemesi bedava, git yabanci bir foruma, reddite, insanlari sana para yollamaya ikna etmeye calis bakalim oluyor mu.

"Bu iş bu kadar basit mi ya?"

basit oldugunu kim soyledi ki? bu hikayenin gercek oldugunu varsayarsak muhtemlen adam halini cok duzgun izah etmis ve bagis yapabilecegi yerlere yazmis, yani dogru kitleyi bulmus. Basit bir sey yok.

Yanlış anladınız. Yurtdışından para sokuyor bir şekilde. Devlet de normalde çok takip eder bu işleri. Nasıl başına bişe gelmemiş onu merak ettim.

devlet icin paranin nereden (yurtdisi vs.) gelmesi degil gelmesi (zenginlesme) daha onemli. bitcoin ile bile alsan o bitcoini satip bir sekilde ya nakit olarak ya da hesabina aktarman gerekiyor. devletin ilgilendigi surec orada basliyor ve herkes icin ayni zaten. bir gun iskillenir ve "bu para hayirdir?" derse devlet o zaman aciklamak durumunda kalir. yasal olarak bagis toplayabilmek icin alinmasi gereken izinler ve uyulmasi gereken kurallar var sonucta. ha ama bu kisi birinin dikkatini ceker mi, cekerse devlet pesine duser mi sorusunun cevabi "belki" - kisi bunu yasa disi yollarla yapiyorsa aldigi bir risk olarak saymamiz gerekir.

(bkz: öğrenildiğinde ufku iki katına çıkaran şeyler/@ssg)

yani bkz fasilitesi içinde [başlık adı]/@[suser adı] şeklinde yapılıyor.

böyle yaptığında o başlıkta o kişi tarafından yazılan tüm entrylere ulaşırsın.

entry'ye link vermek istiyorsan numara kullanmak zorundasin. diger turlu yukarida yazildigi gibi tum entry'ler cikar.

(bkz: öğrenildiğinde ufku iki katına çıkaran şeyler/#30173157)

Tezsiz yapacagina hic yapma, universitelerin para gelsin diye cikardiklari bisey demisti akademisyen arkadasim. Benim alanim egitim bilimleri olmasina ragmen yapmaktan vazgectim. Size hic bi katkisi olacagini sanmiyorum. Yapacaksaniz tezli yl ya da butunlesik doktora falan yapin.

1 yıl için 7, 8 bin lira vereceğinize o parayla alanınızla ilgili eğitim alabilirsiniz. Kalite yönetim sistemi gibi... İSG de faydalı olabilir.

İki bölüm için derslere bakın. Mühendislik yönetimi gördüğüm kadarıyla endüstri mühendisliği tarzı bir eğitim içeriyordu.

"Bir de mesela birden fazla yere başvurup iki yerden kabul aldım diyelim, gitmediğim yere olan başvurum iptal olabiliyor değil mi"

basvuru "iptal" olmuyor ama kabul aldigin yere gitmek zorunda degilsin. kabul aldiktan sonra gidip kayit yaptiriyorsun tercih ettigin programa.

Biraz daha biriktirip yurt dışında yap, o sırada ücretsiz izne çık
Ücretiz eğitimli ve haftada 20 saat çalışma izni veren bir ülke bulursan buradakinden daha bi hayat standardında vakit geçirisin zaten
Sonra ister dön(çok daha büyük kozun olur) ister yurt dışında kal ( bir süre iş aramak için hakkın olacak)
Sonra gelsin kısa sürede eu oturumu

bende de var polen alerjisi, o problem çıkarmıyor.

o alerjiden kasit ilac alerjisi. yoksa herkesin polene seftaliye toza moza alerjisi var.

Lisedeki hocamiz Ingilizce - Turkce sozluk kullanmamiza izin vermiyordu, sadece Ingilizce - Ingilizce sozluk kullanma sarti vardi. Bunun buyuk faydasi oldugunu dusunuyorum. Onun disinda tabi ki bol bol okuma ve dinleme pratigi yapinca zamanla beyin artik ingilizceyi ingilizce olarak anlamaya basliyor, turkceye cevirmeye ihtiyac duymuyor.

birinci sınıfta bize ilk essay ödevleri verdiklerinde ben de önce türkçe yazıp veya önce türkçe düşünüp öyle yazıyordum. sonra bıraktım. sadece ing düşünüp ing yazdım. bir süre sürekli bu şekilde essay yazınca ing yazım tarzım ve türkçe yazım tarzım da ayrıştı. yani pratik, pratik, pratik...

bence öncelikle bol bol ingilizce cümle analizi çalışın. aslında ingilizcede cümle kurmak hatta uzun uzun cümlelerle derdinizi anlatmak çok kolay. bunun için transitions-conjunctions vb yapıları, isim-sıfat-fiil cümlelerini ve bunları birbirine eklemeyi öğrenmelisiniz. ayrıca bir cümleyi farklı yapılarda nasıl kurabileceğiniz üzerine de alıştırmalar yapın. özellikle passive voice denilen edilgen çatıları vs çok iyi çalışın.

türkçeden ingilizceye çevirmemek için kendinizi zorlamayın nasılsa zamanla cümleleri otomatik olarak yazmaya başlayacaksınız. türkçe yazıp sonra ingilizceye çevirmek sadece çok vakit alır ama olsun cümle kurmayı öğrenmek aslında tamamen size kalmış bir şey.
ben aşağıda ekli kursu aldığımda onlarca yıldır kurslarda öğrenemediğim çoğu şeyi öğrendim. çok faydalı bence tavsiye ederim.

www.coursera.org

cok sikici bir cevap olacak ama ingilizce kitap okuyun.

herkesin yatkinligi farkli, bazisina ingilizce hazirlikta gordugu ingilizce bu tip seyleri asmasi icin yeterli gelebilirken bazilarinin daha cok ugrasmasi gerekiyor. bolca okuyup yazmaniz lazim. kitap okumaya ek olarak forumlar reddit falan da okuyup yazmaniza yardimci olabilir. Su an sadece sinavdan sinava ingilizce okuyup yazmaniz gerekiyorsa istedigini asamayi kaydetmeniz zor olabilir.

Grammarly

Bilkent Otel'i arayıp sorun en yakın otel orası. Onun dışında tüm oteller uzak kalıyor üniversiteye. Çankaya ilçesi Ankara'nın yarısı. Bilkent bir ucu Çankaya semti diğer ucu. Taksiyle gidip gelecekseniz Tunalı Hilmi Caddesi ve civarına bakabilirsiniz.

misafirhanelere de bi göz atın. genelde çok ucuz oluyorlar. çevrede tarım bakanlığınınki varmış. gthb lodumlu diye geçiyor. bi arayın sorun

bilkent çankayanın sonu eskişehir yolu üzerinden bakın otellere. ya da beşevlerde öğretmen evi var önünden dolmuş geçer.

öğretmen evi kapandi yanilmiyorsam. cinnah'ta bir otel var 4 yildizli olması lazim o cok övulur ama kalmadim. adini bulursam editlerim.
kisa mesafe otobus ardindan dolmuş yapmanız lazim tabii bu otel icin. kizilay'da çokça misafirhane vardi once onlari bulup sonra onlari arastirabilirsiniz.

Ankara Çankaya Tunalı'da Gordion Otel.
Otel sahibi sayılırız. sadece siz değil bu vesile ile tüm yazar arkadaşları bekleriz. İndirimli yardımcı olabiliriz.

En yakını Bilkent Otel+1

Bunun dışında Kızılay ve Tunalıya kıyasla Çukurambar'daki oteller de taksi mesafesi açısından daha yakın kalıyor. Point Hotel, Holday Inn, Green Park bir de Mövenpick Hotel var bakabileceğiniz.

Asagidaki haritada mavi ok bilkentin girisi, sari ile taranmis bolge kizilay. Iki bolgeyi birlestiren dumlupinar bulvari (eskisehir yolu diye gecer) guzargahinda bir yerde kalmalisiniz. Cukurambar da olur (haritanin orta/alt kismi). Ben olsam taksiye binerim ulasim icin.

i.imgur.com

en.m.wikipedia.org

youtube videolari, kitap, duolingo falan hepsine ayni anda baliklama atlaman lazim derhal. hemen bugun indir duolingo'yu. turkiye'de cok ucuz fiyata suriyeli hoca da bulursun belli bir sure sonra. "en verimli yontem ne" arayisina girersen 1 sene sonra hala baslamamis olma ihtimalin %99.

youtube +1 bir de şehrinizde vakıflar falan varsa ücretsiz kursları oluyor. üniversitedeyken bi arkadaşım gitmişti.

öğrenmesi aşırı zevksiz bir dil. deli gibi kurallar bütün kurallara bir o kadar istisnalar. genel cümle yapısını öğrenseniz hatta günlük konuşma dili öğrenmeniz falan daha zevkli olur edebiyat no!!!!!

bir ara ben de sırf meraktan en azından harfleri öğreneyim diye şu videodan başlamıştım.

www.youtube.com

hocanın "bakın, ağzıma bakın" falan gibi garip bir enerjisi var, o da hoşuma gitmişti ne yalan söyliyim ehue.

Suriyeli den Arapça öğrenilmez, speaking amaçlı ise Ürdün vs tavsiye ediyorlar özel hoca

tavsiyeler için teşekkürler ama tam anlatamadım sanırım meramımı. duyuru başlığında yazdığım gibi giriş seviyesine kadar kendi kendime öğrenmek istiyorum, bu yüzden de youtube dan yada başka bir platformdan kanal tavsiyesi arıyorum.

Yüzünü görmediğim insanlara like atmıyordum kullanırken. 2 sene falan oldu kullanmayalı ama benim üniversitem de yazıyor işyerim de, üstelik çok kurumsal bir yer.

Utanılacak bir şey görmüyorum, hatta çok saçma bir tabu yani bu uygulamalara olan görüşler.

"seni gören de orayı kullanıyordur zaten, sıkıntı yok"
sizi gören kullanmasa da sıkıntı yok.

Yeni nesil bu mantığa açık değil.
Ayrıca yüzünü görmeyeceksem neden ve nasıl likekayayım?
Giyiminiz ve duruşunuz heralde çok fikir vermemiş ki soruyorsunuz.
Başlarda sizin gibi düşünürken bu paranoyanın sonu yok diyip tamamen bıraktım hem net hem de baya çok fotoğraf koyar oldum.
Yani sizin iş arkadaşınız veya kimse çekindiğiniz kişi(ler) sahte hesapla da sizinle yazışabilir?? Bitmez yani kuruntunun sonu yok..
Bi de o appler tu kaka, korkunç, batak, iğrenç yerler değilki biri görünce yargılasın? Ha öyle olduğunu düşünüyorsanız sizin ne işiniz var?

Yani bi tek bizim topluma mahsus heralde bu boyutta bi elalem ne der kafası. Elalem be der diye sevişemeyecek mi bu kadar insan hahah. Boşverin yani 70lerde de miyiz sizi orada görüp sosyal ortamlardan dışlamazlar buna paye veren bir ortamda da siz bulunmayın zaten. Ha appte görmüş ha instagramda “İK da çalışan emel hanımın/emin beyin götünü gördünüz mü?” diye gezinen tipler de var.. uzaklaşıp uzaklaştırın.