şimdilik hiçbir şey yapamıyorsun

onla sanırım nüfus dairesindeki kioskla bişeyler yapılıyor ben de tam anlamadım

yeni kimlikler ne işe yarıyorsa şifrelerde şimdilik bir işe yaramıyor..

onunle nufus mudurlugune gidip şifreyi değiştiriyorsun kendı ıstedıgın bır sıfre ile yakın zmaanda işlemler başlıyacak kaybetmeden halledin.

Piston basic edition kullanıyorum. Fiyat/performans bakımından kullandığım en iyi ürün olabilir.
Ona bakabilirsin.

Nereden aldın kulaklığı hocam fiyat nedir ?

Hocam çok afedersin ancak bakabildim. Gearbest'ten almıştım ben, kargo dahil 33 lira idi. 1 haftada geldi.
Şu an da indirim var tesadüfen gördüm. 10 dolar fiyatı.

Çok övüyorlar ama ben pek güvenemiyorum. Zenfone falan bakın bence

Xiaomi redmi 3 kullaniyorum muthis.

şuan o fiyat skalasında her yerde önerilen cihaz.

ben bu haftasonu aldım, bundan önceki telefonum zenfone 5'ti. çok memnunum şimdilik.

kadıköy'deki bahariye mobile'den alabilirsiniz, ama hepsiburada'ya göre 100 tl kadar daha pahalı. kendi isimlerine fatura kesip arıza durumunda yardımcı olabileceklerini söylediler.

alınır tabi ki. f/p demek şayomi demek.

f/p olarak en çok övülen bir telefon. sahip değilim ama gördüğüm, düşündüğüm bir iki şeyi paylaşmak istiyorum:

1- garanti olayı sorun. yetkili servisi yok, aldığınız yer "değiştiririz, yaparız, ederiz" der ama bu ülkedeki esnafı da çalışma ahlakını da hepimiz biliyoruz. yani standart br yetkili servis hizmeti beklemeyin asla.

2- telefon nasıl desem, çok çabuk kırılıyor, hasar görüyor sanki. bir iki tane video izledim youtube da, hani şu elle bükme hareketi var ya, çatırt diye gidiveriyor sanki maketmiş gibi. kullanırken, arka cebe koyarken falan dikkat edin, kabı kaçağı varsa kaplatın, takın.

ben kullanıyorum 5 aydır falan.
cepport mys intelli den alacaksanız almayın.
servis delta ise almayın.
pili beni tatmin etmiyor açıkçası ama nasıl oluyorsa 6 saat falan ekran süresi alanlar var. (oyun falan oynamam)
parmak izi yeni dev beta ile biraz daha düzeldi.
xiaomi biraz sallıyordu bu modeli ama yakın zamanda kernel kodlarını vs açtı yazılım olarak 4 sene falan daha gider.

Var. Benim öğrencilerim öğrendi.

App den girdim suan bi sıkıntı yok

Bolgendeki dandik bi ozel hastaneye git. 10 dakkada yazarlar.
Ben kendi yasadigim sehirde 20 liraya almistim saglik rapurunu

Verebilir ama doktor da haklı asıl bu işler için tahlil yapılması gerekiyor. İşini usulüne uygun yapan birisiymiş demek ki.

daha geçen dayımla konuştuk. Ege mezunu, 20 yıl önce üniversitesindeki mediko dan almış raporunu. Medikonun doktoru o kadar incelemiş ki takdir ettik adamı, 20 yıl sonra bile. 1 hafta sürenizin kalması hastanenin ya da doktorum suçu değil. Aile hekimiyken bana da böyle emrivaki yapmak isteyen hastalar geliyordu, yok turnuvası var, maça çıkacak vs diye. Ben de rapor vermiyordum. Bu inat falan değil, gerçekten de o raporun gerektirdiği tetkikin elinde olmaması/ yapmaya yetkinin olmaması ile ilgili. Aile hekimi ilkeli bir insanmış ki vermemiş size.

Aile hekiminiz iyi bir doktormuş, o haklı.

Havuzdan sistit kapmıştım küçükken, hala acısını çekerim. Keşke bütün doktorlar iyice kontrol edip de verseler raporu.

Mediko ya git. Ytu de onlardan alabiliyorsun.

Dandik hastane +1. 10 dakikada veriyorlar.

yalnız benim yazıdan anladığım dermatoloji ve dahiliye/aile hekimi şeklinde.

yani aile hekimi veya medikodan alman yetmeyecek; illa cildiyeye görünmen lazım rapor için.

doktor haklı; diğer arkadaşlarının raporlarını kabul etmiş olmaları üniversitenin hatası. kendi yönetmeliklerine aykırı davranmışlar.

pasta diye bir sey var. fondoten kivaminda bir urun. oto tamircisi tarsi yerlerde bulabilirsiniz. onu metal yuzeye surup ustupu ile silence peril peril oluyor.

peki çarklar paslanmışsa ne yapabiliriz?

fotoğraf kısmını bilemiycem ama kimlik yenileme olayı 2020ye kadar devam ediyor. şu an şart değil yani.

Tamam canim onda sikinti yok zaten. Eski kimlikle eski resimle yurtdisina cikarken sorun yasar miyim diye soruyorum? Suan icin yenileme sansim yokmus cunku

Pasaport senin uluslararası kimlik belgendir zaten. Dünyanın her yerinde kimlik yerine geçiyor. Nüfus cüzdanına neden ihtiyaç duyuyorsun anlamıyorum?

savata +1
yurtiçinde de yurtdışında da pasaportun yanında olduğu takdirde kimliğe ayrıca gerek yok.

sıralama şöyledir:

pasaport > kimlik > ehliyet = oda | baro kimlikleri > okul kimlikleri > belediye biniş kartları (kimlik belgesi içeren)

yurtdışında kimligi napıcan? pasaport yeterli.

Anladim. Emniyet mudurglugunde oyle soylemedikleri icin evham yaptim baya bi
Tesekkur ediyorum

Nüfus müdürlüğüne git, yeni kimliğe başvur bu sırada geçici kimlik belgesi iste. Hemen a4 olarak geçici kimlik belgesi verecekler yeni fotoğrafla. Her ihtimale karşı bu belgeyi de yanında bulundur sorun yaşamazsın.

merkezden bahsediyorsan öğrenci evlerine göz atabilirsin.
yazın öğrenciler evine gidiyor kira yükünden kurtulmak isteyenler veya yaz okulunda kirayı bölüşmek isteyen öğrenciler çıkabilir.

ben kendi kişisel hesabıma facebook ile giriyordum, facebook'u kapatınca spotify destek'e yazdım hemen geri dönüş yapıp o mailimi açığa aldılar, ben tekrardan üye oldum ama bütün listelerim, beğenilerim falan aktarıldı yeni hesaba.

info'ya yazarsanız facebook hesabından koparırlar diye tahmin ediyorum hesabı.

renkli, güzel bir kulaküstü kulaklık olabilir.
şekilli şukullu bir deri bileklik olabilir.
çok sevdiği bir müzik grubu/kişisi varsa onun tişörtü olabilir.

aziz nesin'le tanıştı mı? birkaç aziz nesin kitabı alabilirsiniz belki.

"Asi kızlara uykudan önce hikayeler" diye bir kitap var, duydunuz mu bilmiyorum. Ben okumadım ama arkadaşlarım çocuklarının çok sevdiğinden bahsetti, onu alabilirsiniz.

www.dr.com.tr

Küçük bir fotoğraf makinesi alabilirsiniz, belki fotoğraf çekmeye ilgi duymaya başlar.

mızıka alabilirsiniz

ukulele alin.

Teleskop al. Öyle çok profesyonel değil 300 civarına başlangıç için. Facebook'ta reklamlarını görüyorum, yanında bişey daha veriyor tam hatırlayamadım

Uygulaması olan birşey, güvenlik amaçlı yapılıyor, pek saçma değil şüpheli işlemler olabiliyor

gayet normal.

Bende seninle aynı durumdayım, teb para gelince bana sormadılar hiç.
enpara'da para gelince yanlış isimle göndermişlerdi, banka aradı beni hesabına para geldi fakat alıcı isminle hesap ismi uymadığı için parayı hesaba geçiremiyoruz demişlerdi.

bir şey demeyeceksin paşa paşa ödeyeceksin yapacak bir şey yok. geçmiş olsun

Onlar her gün dolabı tekrar doldururken neyi eksildiğini not edecekler ve sana check-out yaparken fatura edecekler. giren girdi yani.

Yediklerini ödiceksin, kola 5-10 tl dir çizi 5 tl falandır çok kazık hesap çıkmaz.

Valla benim son kaldığım otelde soft içecekler her gün yenileniyordu ve ücretsizdi. Votka rakı vs. ücretliydi sadece. Muhtemelen çiziyi ödersin, kola ve meyve suyu onlardan olur diye umuyorum.

git marketten al yerine koy ya. ucuz otellerin ucuz uygulamaları işte. bi kolaya 5 tl ödeme.

@bohr atom modeli +1

Havlu şampuan tuvalet kağıdı falan da ücretli mı beyler? :(

bohr hakli ama coktan not etmis olabilirler.

ya da acikca durumu belirt, bu seferlik belki tahsil etmezler.

oda temizlenmeden önce git marketten, bakkaldan al aynısını yerine koy boşuna fazladan para ödeme +1

marketten alacaksan, odadan çıkarken kapıya rahatsız etmeyiniz kağıdı as, sen yokken girmesinler.

Zopa eksikliği,
bir ayda on minibüsçünün tartıştığı kişilerce öldürüldüğü haberlerde çıkarsa bak bakalım hepsi ömer babaya dönüyor mu dönmüyor mu?
Millet bulaşmamak için çekip gidiyor bunlar da kendini bir bok zannediyor. Çaresi bireysel silahlanma vr devletin bu itler için insana ceza vermemesi.

sorsan hayat onlara çok zor, çok çekiyorlar. ondan sinirliler.

Kendilerini o bölgenin ağası sanmalarından ve yaptıkları hiçbir şey cezalandırılmadığından böyleler.

sopa +1

geçen gün aynı konuyu babamla konuştuk.

bkz. elbruz bilge

toplanıp 15 gün içinde kaşınanları kaşıyacaksın, kurunun yanında yaş da yanarsa yanacak. bak ondan sonra gık diyorlar mı? ama bunu diyince biz faşist, ölenlerden bahsedince de anarşist oluyoruz. en güzel çözüm ise devletin sıkı kontrolü, yüksek caydırıcılığa sahip cezaları olmasıdır. ama yok, sıkıyı bırak kontrol dahi yok. her şeyine göz yumulan şımarık veletler gibi minibüsçüler.

minibüsçülük kolay iş değil çünkü. hem trafikle, hem insanlarla aynı anda uğraşmak herkesin yapabileceği iş değil. bir de doğası gereği maskülen bir iş, dolayısı ile hepsi ağır abi.

Magandalık ve trafik canavarlığı yapmayan minibüs şoförlerinin müşterilerini, yapanlar kapıyor. Zamanla o hale geliyorlar. Sadece onlara sopa değil, ülkeye Punisher lazım bence.

genellemek istemem ama zaten bir kısmının sicili bozuk ya da başka türlü işlere girememiş kayıp tipler. başıma geldi oradan biliyorum.

bir de bence normalde başka bir fiziksel ortamda sana söz geçiremeyeceğini, üstünlük gösteremeyeceğini biliyor ama o an o minibüsün içinde üzerinde hakimiyet kurabiliyor
o kişisel zevklerine uygun acayip süslemeler ve yazılar da sen oraya girdiğin andan itibaren bunu destekliyor. adam kendini orada öyle ifade ediyor, etmek istiyor. sen olamayışının hırsını mırsını da öyle agresif hareketlerle gösteriyor. welcome to his jungle.

minibüsçüler, taksiciler, otobüs şöförleri...

aralarındaki iyi ve dürüst insanları çıkarırsak geriye kalan leş tayfa için söylenecek bir şey yok.

istanbul'daki en önemli mesele toplu taşımacılıktaki huzur ve güvenin sağlanması. idarecilerin bu leş tayfanın rehabilitasyonunu sağlaması lazımken bunları kendi halinde bırakması.

Ulmon-CityMaps2go

Google maps. Denedim yurtidisnda. Arabayla gezerken ona bel bagladim.

google maps +1

tabi yurtdışına çıkmadan önce gideceğiniz yerin haritasını çevrimdışı indirmeniz gerekiyor. seçeneklerden çevrimdışı alanlar-özel alan'a tıklayın, açılan haritadan gideceğiniz şehri bulup indirin. en küçük patikaya kadar indiriyor. telefon uçak modundayken bile indirdiğiniz alanın haritasını normal bir şekilde kullanabiliyorsunuz.

ben sygic kullanıyorum para verip aldım ömür boyu lisansını
60 lira gbi bişiydi zamanında enpara indirimiyle 30 liraya almıştım.
yurtdışındaki patikaları hız limitlerini radarları vs her şeyi gösteriyor.
yunanistanda birçok saklı kalmış plajı sygic sayesinde keşfettim.
tavsiye ederim...

Google maps offline olarak indirilebiliyor.
maps.me şu ana kadar gördüklerim arasında en iyisiydi.

facebook'da motorail grubu var, oraya üye olmanı öneririm. hem bu sorularına doyurucu cevap alırsın, hem de konuya ısınırsın.

b sınıfı motor ehliyetine çevirmek diye bir şey yok. 0'dan a2 ehliyet alacaksınız kursa kaydolup.

a2 ehliyet alacaksın önce. 1000 tl civarı masrafı olabilir. ama ehliyet eğitimi harici güzel bir kurstan eğitim almanı da şiddetle tavsiye ederim.

sonra, 50 cc'lik bir motor, scooter bile olsa güçsüz kalacaktır. nerede yaşadığını bilmiyorum ama istanbulda sorun çekersin örneğin. beğendiğin motor ise 125 cc'lik, fazlasıyla yeterli.

not: 10 yıl kadar aralıklarla 50cc mobilet kullandım, şimdilerde 250 cc motor kullanıcısıyım.

başka soruların varsa dm.

ek:

şu motorlara da bakmanı tavsiye ederim, daelim güney kore menşeli güvenilir bir marka:

www.daelimtr.com

www.daelimtr.com

www.daelimtr.com

4748 TL

2,359.44 tl

Hocam alacağınız maaş 7-8 bin liradan az ise değmez. Giderler türkiye'nin 2 katı olur genelde.

Git beni de yanına aldır.
Burdan on kat iyidir.

genelde turkiye carpi 2 gibi dusunebilirsin evet.

kiralar yillik pesin veriliyor genelde 1500-2000 tl gibi dusun yasanilabilir bir evi.

onun disinda hukuka kurallara saygili isen guzel yasarsin, medeni bir ulke. 7000 lira alti maas olursa gitme yine de.

hangi sirkette calisacaksin?

kıbrıs buradan bir 15 yıl geride ama 2 kat pahalı. hesabını kitabını ona göre yap.

www.numbeo.com

2009 yılında kıbrıs'tan ayrıldım, aşağıda yazdıklarım sonradan değişmiş olabilir.

toplu taşıma yok gibi bir şey, hele mesai saatinden sonra hiç yok. alkol, sigara, benzin Türkiye'ye göre daha ucuzdu. bazı bölgelerde haftada 3 gün şebekeden su geliyor, diğer günler depodaki suyu kullanıyorsunuz. elektrik sık sık kesilebiliyor. bayram ve üniversitelerin açılış kapanış zamanlarında uçak biletlerini erken almak gerekiyor, aksi takdirde ya biletler çok pahalı oluyor veya hiç yer kalmıyor.

bir de şimdi aklıma geldi, yaz mesaisi olayı var devlet dairelerinde. pazartesi 16:00 veya 16:30da, diğer günler 14:00da kapanıyor devlet daireleri.

kuzenim 6 yıldır girne'de yaşıyor ben de hemen hemen 2 ayda bir gidiyorum yanına . en büyük şikayeti elektrik faturası . bir ayda 700 tl ödediği bile oldu yazın klima kışın da ısıtıcı çalıştırmak zorunda olduğu için çok geliyor .
kiralar yüksek sayılır ama iyi araştırırsan uygun fiyata ev bulursun .kuzenim yıllık peşin vermedi. aylık 1250 tl ye 2+1 girne merkezde çarşıda oturuyor .
devlet dairelerinde işin düştüğü zaman aylarca uğraşıyorsun çünkü 2 ye kadar çalışıyorlar ve çok rahatlar . iş bitirmek gibi bir dertleri yok .oturma izni vs mutlaka sen de gidip göreceksin .

kıbrıslılar mutlu insanlar eğlenceliler orada rahat yaşarsın .

herkese çok teşekkürler.

bütün gün araştırdım, orada yaşayan bir iki kişi ile de konuştum belirtilen şartlarda mevcut işim de kalmam daha doğru sanırım. evet kariyer açısından gitmem iyi olabilirdi fakat, lefkoşa yaşam standartları, en kötüsü de devlet dairelerinin kaporta ustaları gibi bugün git yarın gel, klima bozuk bugün çalışmıyoruz dediği bir yerde çalışma izni, sağlık güvencesi prosedürleri, araba alsan ruhsat bilmem ne gibi sürekli olarak devlet daireleri ile işi olacak bir yabancıysanız lefkoşa doğru adres değil sanırım. en azından benim gözüm korktu. şimdi kıbrıs ve kariyer deyince insan kıbrısta ne kariyeri olabilir ki diye merak ediyor. yerli bir elektrikli otomobil projeleri var, günsel. bizde her seçim arefesi gündeme gelip kaybolurken, kıbrıs gibi kıstlı kaynakları olan bir yerde ciddi ciddi bir yatırıma dönüşmüş olması ne kadar ironik değil mi? :)

Ben turbanli ile evlenmek isteyeni anlamam, fantezi gibi. Dindar birini istersin de turbanli istemek sapiklik gibi.

Bu manyaklar hep senin çevrende. Gerçi bu manyaklardan çok ne yazık ki de senin çevrene de denk gelmiş demek ki.

Dinden soğudum ya. Bu ülke insanları yüzünden. Ciddiyim eskiden dindardım şuan ne olduğum belirsiz.
@bir ileti paylaştım +1
Sapıklık ve fantezi gibi.

bu manyaklar senin çevrende bence. benim etrafımda buna şaşıran kimse olmaz. hatta türbanlıyla evlenmek istiyorum dersen şaşırıp sana garip garip bakarlar.

@bir ileti paylastım+1. Bana birisi türbanlı olsun ya dese of ne muhafazakar, sen yarın eşim çalışamaz da dersin deyip iletişimi keserim. Bıktım muhafazakarlıktan valla.

@bir ileti paylastim +1
@powerpufgirl +1

Manyaklar çok, akıllı uslu insan azaldı. Ben şaşırmazdım çünkü başı örtülü olan kızla evlenip başınu hemen açtırmış arkadaşım var ve üstelik imam hatip mezunu üstelik Konyalı. Dünyada her şey oluyor, dünya sanki insanın aklına gelen her şeyin uygulama sahası gibi. Artık buna karar verdim. Şaşırmıyorum.

Türbanlıyla evlenmek istemek de hayatında türbanlı görmek istememek de gayet olağan şeyler. Acaip tarafı yok. Bakma sen insanların aşırı şartlanmış bilgisiz zihinlerine. Onlar bilinçli değiller. Bilinçli insan, bir konuda olması gerektiği gibi davranmıyor olsa da kendini belli eder, gelişime açıktır, samimidir, olumludur. Böyle bak bakalım çevrende ne göreceksin.

Senin çevrede sıkıntı var bence. Ben hatuna ilk bunu sormuştum ailede türbanlı birisi var mı diye? Teyzesi türbanlı mesela o bile beni rahatsız ediyor.

Ne insanlar muhafazakarlaştı ne de verdiğin örnekte bir manyaklık var. Bu sadece bir tercih.

mantık şu;

türbanlı : el değmemiş
türbansız: kimin ellediği belli değil.

maalesef düşünce yapısı bu şekilde. zaten çok moda değil mi erkeklerin belli yaştan sonra annelerinden 'iyi aile kızı' bulmalarını talep etmeleri...

abi kimle evlenirseniz evlenin yeter ki aşk ve muhabbet dolu bir yuvanız olsun. bu aralar bu iki kelimeye hayranım. aşk ve muhabbet.

ne muhafazakar bir yaşam tarzına sahibim, ne de herhangi bir dinle bir alakam var, ne de ailemde bunun zıttı biri var.
ancak burada yazılanlar okudukça kafamdan aşağı kaynar sular dökülüyor.

"türbanlı kadın ne yea, her haltı yiyolar sonra türban takıyolar" kadar saçma sapan bir fikri nasıl dillendirebiliyorsunuz?
kahvehanede oturup sokaktan geçenleri kesip "aha mini eteği giymiş demek ki yollu" diye geviş getiren hıyarlardan ne farkınız kalıyor? bunu kendinize yakıştırıyor musunuz?

duyuruya gelecek olursak, "türbanlı kadınla evlenir misin?" gibi artık ortaokulda filan kalan "bir milyon verseler eşşek gibi anırır mısın?" tadındaki soruları çok önemsemeyin. herkesin belli bir dünya görüşü ve yaşam tarzı var, tabi ki bunlara uygun biriyle birliktelikler kuracaksınız, nedir yani...

benim çevremde de şaşıran kimse yok. sadece arada bir "büyük konuşma" diyenler (kınadığını yaşamak - büyük konuşulan konunun başa gelmesi vs.) çıkıyor, ıslak meşe odunu ile dövesim geliyor onları. muhabbeti kursağında bırakıyorlar insanın. karmayı falan düşünüp "lan acaba başıma gelir mi?" diye bir korkuyor insan.

türbanla ilgili şahsi fikrimi geçiyorum. herkes kafasına ne isterse onu taksın, kimseyi yargılamayacağım.

ama senin çevren baya manyak. en basitinden arkadaşın senin türbanlı kadından hoşlanmayacağını duyduğunda niye şaşırıyor ki?

benim çevremde durum tam tersi. hem iş arkadaşlarımdan, hem de normal arkadaşlarımdan herhangi birisi tutup türbanlı biriyle evlenmek istediğini söylese büyük ihtimalle delirdiğini düşünürüm çünkü "ben türbanlıyla evlenicem" neyin kafası. "ben mini etekliyle evlenicem" ya da "ben saçı kısa biriyle evlenicem" diyor muyuz?

Elo +

Netflix

netflixte kubrick filmleri var mi?

blutv
kubrick'in iki tane filmi var.
lync'in bir tane filmi var.

zamanla artabilir tabi

Hocam ithalatci garantili demek onu satan dukkanin verdigi garanti demek. Ne kadar ilgilenirler, ne kadar guvenilirler bilemeyiz. Distributor garantili almak lazim kesinlikle. Koskoca uretici ve turkiyebdagitimi yaoan firmanin garantisi oluyor.

Kanka Satan dukkan Samsung diyor. Kim ki ithalatci firma acaba?

Aman ithalatçı garantiliye yanaşmayın.

denetim, ben de denetimle başlamıştım.

Denetimci olmak isterdim.

denetimci ortalıkta çok maliyet analisti daha sınırlı bulunuyor, maliyet diyorum

4-6 arasi diyorum.
eskisehir oldugu icin biraz dusuk olabilir ama 5-7 yil tecrube az degil.

7 bin diyorum. Tahmin tabi benimkisi

Uzman seviyesi olarak belirtmişler.
Max 5bin brüt diyorum.

6 dan aşağı kesinlikle vermezler. hem firma iyi hem poz iyi hem de baya tecrübeli istiyorlsr

super sakho

ayrıca şarkı hintçe değil ermenice

Soruna tam olarak cevap değil belki ama. Eğer çevrende Konya-Kulu lu birini bulursan sana tüm detayı ile herşeyi anlatır. İsveç kululudan sorulur :)

@primetime Hem İsveç'te, hem Danimarka'da Kulu'lu kişilerle karşılaştım. Genelde esnaf işi yapıyorlar. Benim durum biraz daha teknik durum sanırım.

İsveç genel olarak zaten pahalı da Stockholm'de hayat ayrı bir pahalı. Maaşın da ona göre bir tık fazla olacağını düşünüyorum. Göteborg'u tavsiye ederim, Stockholm'den sonraki ikinci büyük şehir.

Not: çalışmadım ama birkaç ay yaşadım isveç'te

7 / 24

zor sanırım. çünkü aileden değil de kendi emeklerinle gelmek istersen bir yerlere ya tıp mühendislik gibi üni mezunu olup direkt 5-10k'ya çalışırsın,ya da kendi işini kurar yardırmaya bakarsın ama dediğin meblağlar için de en az 10 küsür sene geçmesi gerekir.

network marketing yapıp da daha kucuk yaslarda o parayı kazanan birini tanıyorum

Evet çok zor.

O yaşta istisnai bir durum olur.

aylik 50 bin, yillik 600 bin tl. 150 bin dolar desek.

21 yasinda universite bitirip, 26 yasinda doktora bitirsen, google vs ise girsen olabilir.

ya da esnaf veya muteahhit olacaksin ama o zaman maas degil gelirin olur.

esnafsındır, türkiye'de olmayan bi şey bulup ithalatına başlamışsındır olur.
sporcusundur, yeteneklisindir ve büyük takımların dikkatini çekmişsindir olur.
piyasası olan el zanaatın vardır, olur.

bunlar dışında zor. üst düzey görevli olmak zaten imkansız, üst düzey olmak için önce alt düzey görevli olmak lazım.

İş hayatında orta düzeyde bir aileden gelip de söylediğin mertebeleri "maaş" olarak alan birine hiç rastlamadım. Bir istisna olarak diplomat yakını olup genel kültür, dil vb. anlamında kendini çok geliştirmiş sağlam çevre yapmışsan olabilir.

Bir istisna mühendislik şirketlerinde patronun gözdesi yıllanmış mühendisler oluyor. İcra kuruluna falan girince alıyorsun tabi o paraları.

O yaşlarda zor ama 30 dersen çok zor değil.
Bizim akraba var, kocası çok erken ölmüş. Ondan kalan dul maaşı ve yazları tarlaya çapaya pamuğa giderek 3 çocuk buyutmuş. Çocuklar da zehir tabi. Uçu de daha 30 bile olmadan senin dediğin gibi ust duzey yonetici, mufettiş ve cumhuriyet başsavcısı oldular.

Bence ailede değil çocukta bitiyor iş. Ailesi çok zengin olup bi bok olamayan bir suru insan var.

Net mi brut mu



XD

@halanne saydığın meslekler 50k almaz. max 10k falan alırlar. onlar da zengin değildir zaten. onları yapmak zor değildir.

ve evet orta gelirli birinin üst sınıfa çıkması çok çok çok zordur. istisnalar her zaman vardır tabii ancak %95'i bunu yapamaz. hatta alt sınıftan orta sınıfa çıkmak bile kolay değildir.

@black mamba tam olarak bunu dedim bende.Orta duzeyli birinin ust sinifa cikmasindan bahsettim bende.Cok zor yani...

okul olarak sadece top okullarda okuyup mba yaparak olur bu gördüğüm kadarıyla. ya da girişimcilik yaparak. ancak bu da biraz üst orta sınıfın elinde oluyor maalesef. alt orta ve alt sınıftan bunu yapmak çok zor. gerçi yapan var da %5 falandır. hatta daha az.

onun dışında bence başarı denilen şey tamamen bulunulan sınıfla alakalı. mesela savcılık vs. denilmiş. savcılar genelde alt sınıftan çıkar. babası zengin olan adam 5-10k için ilçe ilçe gezmez. zengin olanlar genelde özelde parayla bir hukuk diploması alıp keyfine bakıyor. az daha parası varsa yurtdışında bir de yüksek lisans yapıyor. gariban çocuğunun didinerek olduğu savcılık mesleğinden çok kazanabiliyor.

yine de imkansız değil. yani fakirsin diye kimse şu işi yapamazsın demez. ancak sıkıntı burda. bakış açısı. çevremde birçok kesimden insan var. mesela memur ailelerden gelen arkadaşlarım kpss kasarken biraz daha imkanı olan ve üst sınıf olanlar yurtdışı seçeneğini değerlendiriyor. memur çocuğu da bunu yapar ama nasıl olacağını bilmiyor. işçi çocuğu ise 2 yıllık okula girse kendini şanslı sayıyor.

ama yine de imkansız değil. mehmet şimşek var mesela. adam batman'ın bir köyünden çıkıp merrill lynch'te çalışıp sonra bakan olmuş bir adam. böyle örnek çok.

Mumbai
Napoli

Benim belgesellerde gördüğüm şehir Rio De Janeiro var. Favelalara bakıyor evler. Hırsızlık ve gasp çok yaygın. Evlere girmek için birsürü kapıdan geçmek gerekiyor.

sorunun içerisinde sadece soru değil eleştiri de olduğu için ordan yardırıp konuşmak istiyorum. türkiye burası. lahmacuncunun,iftar çadırlarının varoşlukla uzaktan yakından alakası yok,beğen yada beğenme onlar bu ülkenin değerleri hocam. 4 sene hollanda'da yaşadım(utrecht-venlo) emin ol bizimkini özletecek varoşlukları gördüm.

göktürk demişken şunu da okumanızı tavsiye ederim. sanırım sizde hayatını kazanamayanlardansınız: medium.com

hangi ülkeydi hatırlayamadım, otoban kenarlarına duvar yapmışlar diye duymuştum gecekondu mahalleleri gözükmesin diye.

Tum gelismemis ulkelerde durum boyle. Zengin fakir ucurumu cok yuksek.

Kotu olan sey ise o varoslardaki insanlarin kendilerinin daima fakir olmasina neden olan politikacilari destekliyor olmalari.

Bati'da da durum az cok bu hale geliyor ama Turkiye'dekinin 10'da 1'i degil. 10 gun Balkan gezisi tatili yapip demiyorum bunu. Hem Avrupa'da hem ABD'de yasadim ki Los Angeles'tan yaziyorum su anda. Bos yere Traveller degil hesabim.

@prens zuko göktürk amerika'daki suburbların karşılığı biraz, batı ataşehir de buna örnek olabilir mesela, o da şimdi aklıma geldi, 0'dan yerleşim olduğu için araya varoş karışamamış. Ben oturmuyorum buralarda yoksa, ben istinye'de oturup, her gün apartmanlara küfrediyorum <3. Fotoğraf sergisi olayı da eleştirimin bir parçasıydı ciddiye alanlar olmuş, almayın :'D. Ben görmekle ilgileniyorum sadece, kara mizah tarzı değişik bir tat alıyorum bu durumdan. Gene de isteyene fotoğraflarımı gösteririm.

@traveller, Gelişmemiş ülke diyorsunuz ama Türkiye'nin bile çoğu şehrinde bu derece tezatlık yoktur. Özellikle belirli semt ve cadde isimleriyle gelseniz daha iyi. ayrıca travellersiniz ama genelleyip cevap vermişsiniz. Bir tane bile yer belirtmemişsiniz :/. Ben zengin fakir uçurumunu değil, bunların gözümüze sokulduğu yerleri soruyorum.

Şişli, nişantaşı ve beşiktaş'taki evler eski, yeni yapılanlar da küçücük. insanlar depremden korkuyor. Ayrıca trafik iş yeriniz oralarda değilse çok büyük problem, isteyen tercih edebilir ben edemiyorum. ataşehirde, göktürkte, istinyede oturan kaç kişi tanıyorsunuz da bu sonuca vardınız acaba? Rezidansta oturan herkes varoş mu oluyor, çok ilginç gerçekten. Hep de öyle dediğiniz gibi varoş insanlar da yaşamıyor. Varoş ali ağaoğlu bahsettiğiniz semtlerde oturuyor asıl.

Ayrıca nişantaşı çok güzel tamam, pangaltına doğru azıcık inince noluyor nişantaşı? Varoş orası da varoş. Topağacı çok güzel 2 sokak inmeye bakıyor güzelliğin bitmesi. Beşiktaşın kendisi varoş olmuş zaten oraya hiç girmiyorum. Cevabınız soruma cevap değil. Çok biliyorum sananlardan bi kez daha bıktığımı anladım bu duyuruda.

bu konuyu ele alan güzel bir film var.
la zona/the zone
www.imdb.com

bu o kadar yaygın bir örnek ki İstanbul'da...
dragos'ta villada ya da müstakil evde yaşıyorsun, hafta sonları adam gelip önünde ya da hemen aşağında atletiyle, çıplak ayağıyla mangal yapıyor.
zaten bostancıdan itibaren sahil rezil halde.
hafta sonları resmen duman altı falan oluyor.

varos kelimesinin benim bildigim disinda bir anlami yoksa soruda bir tuhaflik var. istinye'de luks evlerin karsisinda iftar cadiri olmasindaki tezatligin varosla nasil bir baglantisi var anlamadim. diyorsunuz ki gokturk varos degil. halbuki varosun kendisi gokturk'tur. yani merkezin disinda kalan yerlesim yeri. lahmacuncu - tasarim butik deyince aslinda niyetiniz belli oluyor biraz. siz yasam tarzlari arasindaki ucurumu gosteren sehir fotograflari pesindesiniz saniyorum. istanbul'da ise oyle bir ayrim yok. her sey ic ice, ust uste bu sehirde. ama maslak'ta agaoglu'nun mashattan konutlari var mesela. etrafinda ineklerin otladigi bir yesil alan var. yr welcome.

hacıllı diyorlar bi.

Ömerli barajı tarafları güzel diyorlardı

hacıllı'yı öneririm. goo.gl

burgazada madam martha koyu.

yakin mi bilmem ama erdek'te ant camping.

Erikli yaylası diye bir yere gidiyor herkes

Logitech ise gönderir yenisini

evet logitech.

logitech unifying ise klavyen de eskiyeyazıyorsa kablosuz unifying bişe alıp onun çükünü kullanabilirsin ikisi için de

6 ay sonra istemiştim, verdiler.

Dijitali vermezsen başka yere giderim diyorsun, seve seve veriyorlar. Yalnız bazıları düşük çözünürlüklü vermek gibi çakallıklar yapabilir, baştan konuşun.

ankara armada'da dijitali cdye cekmek icin ayrica para aliyor.

imza atmadığınız için bir sorun çıkmaz, zaten 2 ay deneme süreci var yani bir sorun olmaz.

önce firmayı öv bol bol teşekkür et ilgilerine fln. sonra kendin için çok daha cazip red edemeyeceğin idealin hayalin olan bir teklif geldiğini ve bunh kaçırmamak için teklifinizi kabul edemiyorum tarzı bir mail at.

ve firmalar eşit ise 1500 tl aylık çok iyi bir para kesinlikle kabul et, hayırlı olsun :)

senin için daha avantajlı başka bir yerden teklif geldiğini söyle, anlarlar bence. yalana gerek yok. bağlayıcı herhangi bir şey yapmamışsın. iptal edilebilir. ama yine de ufaktan özür dileyebilirsin.

Ben İstanbul'da yaşıyorum tam tersi, en alt katta oturmaktan korkuyorum. Deprem olsa tüm evler üzerimize yıkılırmış gibi saçma bir inancim var. Sırf bu yüzden ev tutarken mis gibi bahçeli evi tutmadım.

Benim ilk oturduğum apartman katı 7. kattaydı. (7 katlı ev) Hatta, Allah yerden 7 kat yüksekte denince 'Herhalde bu civarlarda bir yerdedir' diye düşünmüştüm çocuk aklımla. Abime sordum, o da trolledi 'Evet, buralarda. Doğru, 7. kat' diye. Ben de Allah ile aynı katta yaşamanın mutluluğunu yaşadım bir süre.

Bir alt katta çaprazda en yakın arkadaşlarımdan Vildan ve ters tarafta Bahar vardı. Onlarla bütün gün balkondan mandal atıp tutmaca oynardık ve bir şeylere denk getirip nişan alacağız diye bol bol sarkardık. Annelerimiz de haliyle her saniyede başımızda olamazlardı. Yasaklasalar da biz kaçardık balkona zaten. Sonradan işi büyütüp sulu balon, top falan atmaya başladık zaten. Baktılar, biz malız ve günün birinde düşeceğiz, balkon demirlerini iki kat yükseltip göğüs seviyemize çıkarttılar. O günleri şimdi hatırlayınca başım dönüyor o yükseklikten. Çocuk aklımızla korkmamışız.

Bir de İzmir'de büyüdüm. İzmir'de 1-2 senede bir 5-6 civarı depremler olur. O yüzden, bol bol deprem hissettim ama 'Yıkılsa en üstte nasılsa biz varız' diye rahattım. 'Bizim üstümüze sadece çatı düşecek, asıl Vildan'ın, Bahar'ın üstüne biz düşeceğiz' diye düşünüyordum.

Bir 6 sene de 8. katta oturdum. Açıkçası, balkonu çok sevdiğim için yazı balkonda geçiriyordum zaten. Balkondan eğilip aşağıya bakmak gerçekten korkutuyor ama o manzarayı izleyince de keyif alıyordum doğrusu. Eğilip bakmadığın sürece alışabilirsin gibi geliyor. Bakacağın yer güzelse de için açılır baktıkça.

bende durum tam tersi. yüksek bir binanın alt katlarında oturmaktan çok korkuyorum. bütün bina üstüme yıkılacak gibi hissediyorum, gözüme uyku girmiyor. bu yüzden bir daire kiralayacağım zaman hep en üst katı tercih ediyorum.

Gece gece mübarek Kaddafi'yi hatırlattın. Sanırım onda hem yükseklik korkusu hem de klostrofobi vardı ve her gittiği ülkede sahra çadırı kurdudur orada yatardı.

Neyse silinmesin diye cevap yazayım, benim hafif bir yükseklik korkum var,terasta falan tam dibe kadar gitmeyi sevmem. Ama hep +4 katlarda oturdum. Aklıma bile gelmedi.

99 depremini avcılarda yaşadım, etrafımızdaki evlerin yerle bir olduğunu hatırlıyorum. Yine de bi dönem 25. Katta şu an 10. Katta kalabildim/kalabiliyorum.

Deprem öncesi yapılmış, ya da rastgele müteahhitler tarafından yapılmış az katlı evlerdense son deprem yönetmeliğine uygun (2012 sonrası) ve büyük inşaat firmalarınca inşa edilmiş yüksek katlı evleri daha güvenli buluyorum.

@maleficent

Okuyunca bile nefesim kesildi :/ Ben beşinci kata dayanamıyorum, 39 nedir yahu :O

yükseklikten sayılıyormu bilmiyorum ama 11. katta oturuyorum, arkadan bakınca 13.kat oluyor ve benim de inanılmaz yükseklik korkum var. Bu yükseklik korkusu mesleğime de ters ama yükseklik korkusunu atamadım, hatta mesela bende ki tam yükseklik korkusu mu onu da bilmiyorum. şöyle oluyor, yukarıdan aşağı bakarken atlayasım geliyor, elim ayağım boşalıyor gibi hissediyorum. mesela elimde hiçbirşey tutamıyorum yukarıdayken, cep telefonunu filan cebime koyuyorum, sanki tutamaycakmışım gibi hissediyorum. sizin de korkunuz böyle birşey mi bilmiyorum.

onun dışında imkanım olsa(yani param) çok daha yüksekte ev almayı isteyebilirim, seviyorum esasında camdan izlemeyi, fi dizisinde can manayın ilk evini çok beğenmiştim mesela, yine o kadar da olmasa bu faziletin kızlarında ki o 2. çocuğun evi de güzel. bizim burada yeni yeni kule ev yapıları geldi ama tadı kaçık bir şekilde pahalı, yani maaşla çalışacak olsam ömrüm boyunca alamam. normalde alacağımı sanmıyorum gerçi de, otururum yani daha yüksekte.

Ben aksine ne kadar yüksekteysem o kadar huzurlu hissediyorum. Önceden 1. Kattaydık her yer yüksek katlı binaydı ve gökyüzünü göremiyorum deliriyordum. Şimdi 6. Kattayım 60. Kat olsa da olurdu.

kafa

Zıt etkili iki şeyi birlikte almış oluyorsun. Sarhoşluğu hissetmediğin için daha çok içip zehirlenirsin.

hiçbir şey yapamazsın, ne yapabilirsin? öyle bir şey olursa mutlaka boşluğu doldurmak isteyenler olacaktır. alternatifler gelir. ama o kadar videoyu arşivleyen biri de olmadığına göre neredeyse hepsi ulaşılmaz olacaktır.

Youtube sunucu büyüklüğünün bir alternatifi yok ama piyasa boşluğunu doldurmak isteyenler olacaktır. Böyle bir durum olmayacağı için hayallerimi uzatmıyorum

bi ara yutup engellenmişti de izleseneye çökmüştü millet.

her ortamin alternatifi var ve cikmaya da devam ediyorlar pazarda pay almak icin. Kapanirsa, illa bir tanesi onun yerini almak icin atak yapacak. Atiyorum, dailymotion youtube ozellikleri ile evrilecek.

bir şey olabiliyorsa olur hacı. napsterın audio galaxynin, bearshareın, rapidsharen falan kapandığını gördük. ama hiç sonu gelmedi. her sektör için böyle.

Protesto yürüyüşleri yapar google ı kinariz. Geri adım attiririz gibi geliyor bana çünkü benim izlediğim şeylerin yüzde 80 i bu siteden. Diğer yüzde 20 de kaçak yayın yapan şerefsizler. Evimde tvim yok. Youtube elim ayağım resmen. Ted konuşmaları falan. Hepsini geçtim bir çok site youtube embedded kodları ile bir şeyler yapıyor.

Yeri dolmaz çünkü birden youtube olmadı. 16 17 yıllık bir know how basit değil. Adı geçen siteler ya da yeni gelecek siteler sadece reklam planlamasını oturtan kadar bir 5 yıl geçmesi gerekir.

O yüzden kapatılsa inanılmaz bir boşluk olur. Nasıl dolacagi bilinen ama doldurulamayan bir boşluk.

youtube herhalde dünya internet trafiğinin 5te 1i falandır. öyle bir durum korkunç olur. hafızamızı kaybetmiş gibi oluruz.

>"Almost overnight, YouTube shut down 900 groups and individuals documenting the civil war in Syria."
interc.pt

Bugün "idiot plot"u öğrendim. Terim, "eğer bütün karakterler aptal olmasaydı hemen çözülebilecek problemler içeren her tür plot" olarak tanımlayan film eleştirmeni R.Ebert tarafından popülerleştirildi.

TIL: Today I Learned

Yine anlamadım :/ Sorun dilde değil galiba.

Hani bazı filmlerde ya da dizilerde basit bir şey yapılması gerekir olayı çözmek için ama hepsi aptal gibi davranıp gözunun önündeki göremez, yanlış şey yaparlar ve film uzar ya. Onlara idiot pilot yani aptal hikaye gibi bir şey deniyormuş terim olarak. onu da bugün öğrendim diyor.

Öğrenmekten kastiniz tam olarak nedir? Bellek zayifligindan mi sikayetcisiniz ya da dikkatiniz eskisi gibi degil mi? Bu trz bilissel fonksiyonlar ve bilgi isleme surecleri depresyonda normal donemlere gore olumsuz anlamda cok farklilasiyor. Antidepresanla alakası tabii ki olabilir ozellikle yeni basladiysaniz. Ogrenme baglama bagli gerceklesen bir fenomen. Motivasyonel faktorler surec icerisinde cok etkili. Mesela bir sey sizin icin onemliyse ya da duygusal acidan yogun uyarilma yasiyorsaniz cok daha kolay ogrenirsiniz.

bence evlencek birini bul pişman olmazsın

not : erkeğim

23 yaşındayım, 5 yıllık bi ilişkim var, sürekli evlenelim artık daha ne kadar böyle sürecek siye baskı görüyorum, ama evlenmeye hiç niyetim yok. Evlilik gerçekten çok korkutuyor beni. 5 yıl önce de böyleydi, 5 yıl sonra da böyle olacağını öngörebiliyorum.
Daha sonrası için bir fikrim yok, benim kafamda hep 30umdan sonra evlenirim gibi bir plan olduğu için 30a kadar korkup kaçacağımı düşünüyorum.

İnsanlar sorun değil bence ama sen yaşının geçtiğini düşündüğün için evlilikten korkuyorsun gibi geldi bana. Evlen mutlaka ileride zor olur.

İsteyip istemediğimi bilmiyorum ama düşencesi bile titremeye yol açıyor bende. Lafın gelişi söylemiyorum bunu, gerçekten fiziksel tepki veriyor vücudum.

Geçen gün anneme de dedim, hiçbir zaman o evlilik tanımı içerisinde konumlandırmadım kendimi, konumlandırmadım. Neden bilmiyorum ama olmadı işte, içimden gelmedi hiç. Büyük sorumluluk, daha kendi hayatım içinde tam olmamışım ben, tam olmadan olmaz ki bu işler diyorum sanırım kendi kendime. Yalnız kalmak da istemiyorum ileride, birtakım çelişkilerdeyim.

31 yaşın son demlerindeyim, bitse de gitsek hatta, hiç sevemedim kendisini.

ben. her geçen gün evlilik fikrinden daha da soğuyorum.

29-30 yaşındayken ben de delicesine ürküyordum. Hatta bol bol 'Niye sevdiğim kişiden evlenerek nefret etme riskini göze alayım ki' diyordum. Meğer sorun o zaman birlikte olduğum kişideymiş. Yeni yeni fikre ısınıyorum. Şu anda da çocuk fikri delicesine 'Hayatta olmaz, imkansız, istemem' görünüyor. Ona da zamanı gelince bakacağım. Ailemde 40-45 yaşları arası doğumlar bol, o yüzden çok da düşünmüyorum.

Bir arkadaşımla konuştum az önce. O da 36 yaşında. 'Benim hayalim hep evlenmemekti. Şimdi evlenmek istediğimi fark ettim' dedi. Yeni bir sevgili sahibi, göreceğiz.

Bir kuzenim var, 48 yaşında evlenmedi. O bile, 'Bilmem, zamanı gelince bakarız' diyor.

Eski patronum, 60 yaşında. O da 3 ay sonra evleniyor.

Dördümüzün de kız kurusu olmak dışında ortak noktası şu, pişman değiliz. Kendim hakkında polemik yapmayayım, taraflı olur; bu kuzen evlilik teklifi almamış ya da cinsel hayatı olmayan biri değil. Hazır hissetmemiş, istememiş ve yeni yeni hazır hissediyor. Açıkçası ben de tren kaçtığını düşünmüyorum çocuk düşünülmüyorsa. Yapabilinecek insan ne zaman denk gelirse. Bunun için zorlamaya, o an içinden gelmeyen bir şeyi yapmaya gerek yok. Zamanı geri çevirememek gerçekten bir dert, o konuda söyleyeceğim bir şey yok ama ilerisi için çok korkulacak bir şey olduğunu düşünmüyorum.

Bende bu durum tam tersi. Is guc sahibi de olduktan sonra evlenmek istiyor artik insan. Evlilik dusuncesini hicbir zaman aklindan gecirmemis bir insan olarak evlilik olabilir artik diyorum. Evlenilecek kadin atsin birileri ustume.

25 / erkek.

kendimi bildim bileli gözümü korkutan bir şeydi. boşanmış aile çocuğuyum onun da etkisi vardı. şu an 25 yaşındayım, son 1 senedir nedense çok sıcak bakıyorum evliliğe. özellikle çocuk olacaksa bu yaşlarda olsun ki, yaş ilerleyince kafam kaldırmaz gibi geliyor. neden sıcak bakmaya başladın dersen, sevgili gibi gez toz beraber yaşa. nereye kadar. asıl o sıkıcı geliyor bana artık.

@ayça, aslında evlilik bizim kulturumuzde cekilcek cile degil zaten de o cocuk olayı tum işi tereddute sokuyor zaten:/

Evlilik kurumu keşke baştan hiç olmasaymış diyorum. Ama evlilik denen şeyin var oldugu mevcut durumda evlilik deyince korkup kaçanlardan da degilim. Tabi ilerisi icin. Su yaşımda evlenmek kötü olurdu. Sevdigim bir insanla makul bir zamanda evlenme fikrine gayet sıcak bakıyorum ama çocuk olayından emin degilim. Su an icin cocuga cok soguk bakiyorum. Ileride degisir muhtemelen.

Ergenliğimden beri evliliğe bakış açım hiç değişmedi. Hep nefret ettim toplumdaki bu evlilik dayatmasından. Bir an bile "acaba olur mu" diye geçirmedim aklımdan, her zaman aşırı uzaktım evlilik fikrine. Yıllardır bu fikrim değişmediyse artık yeni insanlar tanıyıp yeni şeyler gördükten, sorunlu evliliklere şahit olduktan sonra fikrimin değişeceğini sanmıyorum hiç.

Ben varım yani sonuç olarak. 24 yaşındayım.

31 k evlenmek istemiyorum. Ömür boyu gömlek ütüleyemem.

Ne gerek evlilige. Herkes yapiyor diye mi yani.

Suicides underground +1

Bir is arkadasim gecen baktim erkek arkadasinin gomlegini utuluyor. Sogudum cidden kizdan

27 k
Evlilik son 1 seneye kadar hep manasız ve eziyet dolu görünmüştü bana. İçinde illa ki aldatma olacakmış gibi, neden bu ihaneti yaşayayım ve hayatımı çıkmaza sokup modumu düşüreyim ki? diyodum.
Ama şuan öyle bakmıyorum, güven problemini biraz daha aştım, yalnız yaşamaktan alabildiğine korkuyorum. Aile dostlar falan biyere kadar, insan kendini yalnız hissediyor. Aileyle yaşamak kalabalık geliyor, tek yaşamak da çok yalnız. En iyisi 2 kişi olmak, sevdiğinle uyumak, her şeyden senin haber vermene gerek olmadan haberdar olması, senin hikayeni yarı yarıya paylaşması ve bunun resmiyete bağlanmış olması.
"Tam ve sürekli bir hayat ortaklığı" kanun tanımını ilk okuduğumda kabus gibi hapis gibi boğucu bir çıkmaz demiştim. Ama şuan tam tersi, tek başına olmak arkadaşlarla aileyle avunmaya çalışmak karanlık bi çukur gibi geliyor.

Çocuk sahibi olma konusunu düşünmek bile istemiyorum. Bazen kabuslarımda hamile olduğumu karnımın kocaman olduğunu görüyorum.

evliligi gomlek utulemeye indirgeyen, sevgilisinin gomlegini utuledi diye kizdan soguyan lumpenler kadar garip, sig bir topluluk gormedim sanirim. evlenmeyi istemeyenlere hicbir lafim yok da bu zihniyet muthis ya, ciddi ciddi yetiskin insanlarin boyle seyler yazabilmesi, bu konuda bu kadar dar goruslu olmasi urkutucu.

Tamamen tanıştığın insanla ilgili bence. Ben ütü yapmayı pek sevmiyorum diye gömlek giymem yaka takar üstüne kazak giyerim diyen sevgilim vardı mesela. Tamam belki ileride böyle olmaz ütülerim illa ama o da başka bir şey yapar bir şekilde beraber yürür. Evlenince de hayatında güzel ve kötü anlar olacak evlenmeyince de. O yüzden evliliği bir şeylerden vazgeçiş ya da kazanma olarak görmek biraz saçma geliyor bana. Bakarsın biri olur evlenirsin olmaz evlenmezsin. Her şey mümkün.

29,5! yaşımdayım ve seninle az çok aynı şeyleri düşünüyorum fakat şöyle de inandığım bir şey var; evlilik istenilmez istetilir diye. Yani muhtemelen o kafaya sokacak birisi çıkmadığı için karşımıza böyle düşünüyoruz.

evlenmeyi bilmem de
cocuk dogurup sonradan pişman olan hiç görmedim.

evlilik konusunda muhtemelen pişman olursun.
çünkü burası türkiye.
erkek halimle beni bunaltıyor dost akraba.

der meister +1

nutkum tutuldu.

Of cok guldum, hep utuden konusulmus. Utu muhim beyler. kimler kimler istedi de dedim utu yabmayi bilmiyorsan aufwiedersehen. Ben evlenmeyi cok seviyorum, herkese evlenme teklif ediyordum baska bir sosyal ortamda, cok komikti. Seye de heb gulmusumdur. Evlilik diyorsun, aklina dugun, akraba sorumluluklari bir seyler bi seyler geliyor. Olm bi gun beyaz bir elbise, bir takim giyeceksin, iki ayakta durup el cirpacaksin, biraz yorulacaksin, anneannen mutlu olacak! Olay bu yani. Yaşlılar mutlu olsun, ne olacak yani, sanki hergununu muthis anlamli seyler yaparak dolduruyorsun da bir geceye gelince ay dugunler cok sacma. Konudan dagildim, ne diyordum? Evliligin bu sevgili disinda geti4digi sevilmeyen seyleri iki dakikada halledince geriye muthis bir sey kaliyor bence. Yalniz hepimizin olmesi cok dandik bir sey. Gelecekteki kocamin olecek olmasina katlanamiyorum.

çocuk çok severim ama o sorumluluğu almak istemediğimden çocuk yapmam, o yüzden uzun süre evlenmem de diye düşünüyordum.

beni evliliğe itebilecek hiçbir neden yoktu bana göre zira 3 yıldır bir ilişkim var, birlikte yaşıyoruz, maddi sorunumuz yok vs. vs.

ama toplumun içine karıştıkça maalesef o sosyal baskıyı hissederek sudan çıkmış balığa dönüyorsun. en basitinden, halası beni komşularına "sözlüsü" diye tanıtırken daha ailemle bile tanışmamıştı sevgilim. yaptığımız ayıp günah değil neden böyle deme gereği duydu diye üzülmüştüm. o yüzden çocuk konusunda hala benzer düşünsem de 2-3 seneye evlenirim muhtemelen çünkü artık bu ülkenin kokuşmuş zihniyetiyle mücadele edemiyorum.

evlenmeyi iki kişinin canının istediği gibi şekillendirmek, kendi kurallarını belirlemek, yoldaşlık, heyecan, destek, eğlence gibi kavramları kaybetmeden sürdürülebilecek bir seçim olarak bakacak erkeği bırakın, genel olarak insan bulmanın çok zor olduğunu düşündüğümden evlenmek gibi bir düşüncem yok.

evlenmekten korkmuyorum da, kendi seçtiğim bir şeyden niye korkayım. En kötü ihtimalle boşanırsın, biter gider diye düşünüyorum, ama benim tuzum kuru. Çalışan bir kadınım, kendi param var, modern bir ailem/sosyal çevrem var, bu yaşıma kadar kimseden "evlen, çocuk yap" gibi bir baskı görmedim, görmüyorum.

daha önce evlendim, iki sene sürmedi. hayatımda yaptığım en saçma ve gereksiz şeydi.

Genel olarak evlilikten korkma kavramını pek anlamıyorum. Misal, durup dururken "ya attan düşersem" diye uykum kaçmıyor benim, zira ata binmeyeceğim, ata binmemi gerektiren ortamlarda bulunmayacağım, illa ata binmem gerekirse belki ders alıp pratik yapıp bunu başarıp başaramayacağımı deneyeceğim, hayat illa ata binmemi gerektiren bir şekilde ilerlerse de başka alternatiflerin de kabul göreceği bir yerde yaşamak için gerekenleri yaparak bir yol planı çizeceğim. Saçma bir metafor oldu ama, korkuyorsanız evlenmeyin demek istiyor şair burada.

Bence hızlı bir hayatınız yoksa çok pişman olursunuz. Birkaç tanıdığım var, hepsi açıkca belirtmese de pişmanlar. Bir tanesi geçen evlenmeyi denedi ama bu yaştan sonra sıkıntılı, olmadı...

Standart ev kadını veya evden-işe şeklinde bir hayatınız varsa mutlaka evlenin. Ancak ekstrem bir hayatınız varsa (örneğin dünyayı geziyorsanız), uzun bir süre niyetinizde buysa o zaman evlenmek istemiyorsanız evlenmeyin.


.

Benim arkadaşım beş yıl önce aklımdan geçmezdi evlenmek ama şimdi çok pişmanım diyor. Ciddi anlamda da istiyor evlilik. Bahsettiğim kişi 34,k.
Ben de biraz @kartallar yuksek ucar gibi düşünüyorum bu konuda.

İnsanlar hala bunun zorunluluk değil bir tercih olduğunu anlayamıyor.
Kadın bir erkeğe ait veya anne olmayınca daha değersiz değil, bunu karşındaki ile tartışmayı bilmek, ona gerçekten ne söylemeye çalıştığı konusunda yardım etmek lazım.
Çevresinde tek başına durabilen güçlü kadınların tü kaka ise kime neye göre olduğunu.. Bir insanın hayat kavgasını aşağılamaya vakit ayıran insanın vaktini almayı da bilmek lazım. Evliliğin zıttı Yalnızlık değil.

27-kadın

küçüklüğümden beri hiç evlenmek istemedim çünkü evlenmeye gerek olduğunu düşünmüyorum. eskiden korkutucu gelirdi sürekli aynı adamla yaşama fikri. şimdi ise tam tersi, bütün ömrümü aynı adamla geçirmek istiyorum ama bunun için niye evlenelim ki? bizim birbirimize "sana söz, iyi günde, kötü günde, hastalıkta, sağlıkta yanında olacağım. bunun altına imzamı dahi atarım. te bunlar da şahitlerim" demeye ihtiyacımız yok :D bunu zaten biliyoruz.

ailelerimiz açısından da şanslıyız, yıllardır sevgilimle beraber yaşamama rağmen hiç baskı kurmuyorlar "niye evlenmiyorsunuz" diye.

hem sonra evlenmeye kalksak düğün yapıcaz, annemler ablamın düğününde yaptıkları gibi 600 kişiyi çağırmak isteyecek, ben olmaz diyeceğim, kavga edeceğiz, sonuçta o 600 kişi gelecek, ve bir sürü gereksiz masraf olacak. yazık günah.

çocuk istersem o zaman evlenirim tabi. ama çocukları çok sevmeme rağmen şu yaşımda bir çocuğun minimum 18 yıllık sorumluluğunu almak istemiyorum. şu anki yaşam tarzım bir çocuk yetiştirmek için kesinlikle uygun değil. çocuk için hayatımı toptan değiştirmem gerekecek. çok zor. 

sevgilimin gömleğini de ütülerim donunu da yıkarım ayrıca. o da benim için yapar. bunlar da bir şey mi, insan sevdiğinin yüzü gülsün diye neler yapmaz ki. sanırım birbirimiz için yapmaktan gocunacağımız hiçbir şey yok şu hayatta. gömleğini ütülemekten şikayetçi olacağınız biriyle evlenmemelisiniz zaten.

bir kez evlendim(aslında imza atmamak için oldukça direndim ama işte enerjimizi neden insanlara bunu izah etmeye çalışarak harcayalım, kendimize harcarız söylemleriyle ikna oldum, belki de o dönem ikna olmak istedim). öyle travmalı, çok kötü bir evliliğim olmamasına rağmen inanılmaz pişman oldum. hayatımda verdiğim en yanlış karardı. balayından döndükten sonra pek çok kişiden, evlenmeden önceki etkinliklerime/hobilerime/iş tempoma vesaire devam edince, artık evli barklı kadınsın "uyarısı" aldığımda ne "halt" ettiğimi idrak edebilmiştim. eskiden işyerinde asiliklerim, aferin phoebe hakkımızı aldın diye yorumlanırken, evlilik sonrası e ama sende kendine bir çeki düzen vere dönüştü. hayatta evlilik kadar pişman olduğum hiç bir kararım olmadı gerçekten. o yaşa kadar inşa ettiğim bütün kimliğimi/zihinsel birikimimi sınırlamam ve evliliğe uygun bir kadın profiline dönüştürmem beklendi. bunu yaşamayan kadın sayısı son derece sınırlı bu ülkede. sosyo kültürel-ekonomik düzeyi farketmiyor. kadınlar bunu kendi aralarında dahi dile getiremiyor çoğunlukla. çünkü seçilmemiş/tercih edilmemiş kadın algısıyla anılmayı göze alamıyorlar. yemişim bu algıyı. benim mutluluğumdan, huzurumdan daha önemli ne var bu bir kere yaşayacağım hayatta? istisnai evlilikler elbette vardır, her evlilik böyledir diye ahkam kesmeyeceğim.

herkes tekrar evlenmeme sebebimin evlilik fobisi falan olduğunu düşünüyor. hiç alakası yok. bunun bir tercih olduğunu kabul etmek istememe sebepleri, çoğunlukla, kendileri bu sosyal algıyla mücadele edecek gücü kendilerinde göremedikleri için yaşadıkları iç çekişmeler. şükür iç huzurum çok yerinde ve son derece mutluyum. 50 yaşımı 50 yaşına gelince düşünürüm. neden olasılıklar üzerinden senaryolar yazıp bugünümü anksiyete ile geçireyim?

ezcümle; bir başkası ile birlikte olmadanda ben tam ve bütünüm. bir başkası ile hayatımı birleştirme kararı alırsam şayet, bu toplum istedi diye, kendimi tamamlamak için vesaire olmaz. bir yol arkadaşı istediğim için olur, ki imza atmayı yinede düşünmüyorum.

27 k, birebir aynı fikirdeyim sizinle.

yalnızca evlilik değil, genel olarak ilişki olayına alerjim var. ne zaman gereğinden fazla bir samimiyet oluşsa biriyle, ya bi yolunu bulup kendimden soğutuyorum, ya da ayaklarım totoma çarpa çarpa kaçıyorum. çevremdeki ilişkilere ve evliliklere baktıkça bu fikrim sadece pekişiyor. bundan 4-5 yıl önce bu görüşümün 30a yaklaştıkça değişeceğini ve isteyeceğimi düşünüyordum, tam tersi oldu. kafamda soru işareti bırakan tek husus toplum baskısı. bu yüzden mümkün olan en kısa zamanda daha medeni topraklara kaçmaya çalışıyorum, evlenmemiş kadınların buradaki kadar yadırganmadığı yeni diyarlara doğru.

sebebi ise büyük ihtimalle korkunç bir babaya sahip olmaktan kaynaklı çocukluk travmalarım. çok severek evlenen annemin neler yaşadığına doğrudan şahit oldum. önceden mantık evliliğine veya paravan evliliğe biraz daha yakındım, şimdi o da gitti. sevmediğim sürece aynı evin içinde ikinci bir kişinin varlığına katlanamıyorum. hiç gerek yok o yüzden. ama işte, dediğiniz gibi, 50 yaşıma geldiğimde akranlarım çocuk, ve hatta torun severken acaba pişman olur muyum diyorum ben de. hayırlısı yaa.

ekleme: sebep demişim, havada bırakmışım. tamamen kısıtlanma psikolojisiyle alakalı. istediğim an, istediğim kişilerle, istediğim aktivitelerde bulunmaya çok alıştım. yukarıda da bahsedilmiş, evlilik "kendine çeki düzen verme"ye mecbur bırakıyor insanı biraz. çok hareketli bir hayatım olduğundan da değil de, canımın istediği gibi hareket etme özgürlüğüme biraz fazla düşkünüm. hayatımı ikinci bir kişiye (çocuk da giriyor devreye bu noktada) göre şekillendirmek istemiyorum. aldığım kararların hepsini kendim öyle istediğim için almak istiyorum, mecburiyetten veya sırf uyum sağlayayım diye değil.

Hiç kimseyi sevmemiş, hiç kimse tarafından da sevilmemişsiniz.

Çağımızın sorunu bu olduğu için, kimse evlilik düşünmüyor ya da korkuyor.

evliliği ömür boyu gömlek ütülemek sananlar var. tamam evlenmenin bana göre de pek bir mantığı yok ama evlenince ev işini kadın yapar mantığındaki erkeklerle evlenip sonra da evlilikten soğuyorum demek salakça.

öyle delicesine istememek değil de biriyle nasıl geçineceğim konusunda ciddi endişelerim var. Bu da beni geride tutuyor.

Ailemde ve yakınımda geç evlenen/hala bekar olan ileri yaşlar var. 39'dan 73 yaşa kadar bir aralıktan bahsediyorum. Evlenenler keşke erken yaşta evlenseydik, bekarlar da keşke evlenseydik diyorlar.

Türkiye medeni bir yer olduğunda evlenen çift sayısı azalacak. İstemediğiniz kimseyle evlenmek zorunda değilsiniz.

öncelikle der meister +1


biriyle sürekli beraber olacak olmak, geçinme dusuncesi korkutucu. su yıla kadar evlilik benim de korktuğum bir şeydi. ama bilhassa su günlerde ' neden olmasın ya ^^ ' cümleleri geçiyor icimden.

22 k istemiyorum, korkunç

Insanlarla yapamamak ayrı bir sorun, onun evlenmeyi istemekle alakası yok. Iyi vakit gecirdiginiz insanlar yok demek ki etrafınızda?

Evlenme kısmına gelince, iki yıl öncesine kadar evlenmek istemiyordum. Hala da, çok baskı yoksa evlenmeyi sebepsiz görüyorum. Yaklasık iki senedir evliyim. Bu denli aile baskısı üzerimde olmasa ve beraber yasadıgım insanı sürekli 'saklama'ya calısmaktan bıkmıs olmasam, ikimiz de sacma buluyorduk evliliği,özellikle asla cocuk istemeyen bir cift olarak, hala da öyle buluyoruz.

27-k.

Eşim çift olmadan birey olmayı bildiği için evlilik öcü gibi gelmiyor şu an bana. Omuzuma binen hiçbir ekstra yük yok. Öyle oldugu için de, bir imza atıp aileyi rahatlatmak çok büyümedi gözümde.

23 yaşında bi erkek arkadaşım oldu, ilk 1 sene evlensem evlenirdim. Sonra bir soğudum bu evlilik olaylarından, 29 yaşımda da ayrıldık zaten...

30 yaşındayım, çocuk doğurmaya karar vermedikçe evlenmem diyorum. Korkmak ürkmek vs. değil, sadece gereksiz buluyorum.

var.
bulduğun adam
1. hem çok aşık olduğun bir adam olacak
2. hem sana çok aşık olacak.
3. hem sorun çıkartmayan düzgün bir dünür ailesi olacak.
4. hem ekonomik-kültürel olarak senin aile kültürüne uyum sağlayacak.
5. hem aldatma ihtimali düşük olacak, sadık kalacak.

böyle bir adam bulma olasılığı yerlerde sürünüyor açıkçası, en güzel kızlar için bile zor, hatta güzeller için beğeni skalası daraldığı için daha da zor. dolayısıyla bu sebeple bekar kalan bir sürü kız arkadaşım var bende bunlardan biriyim.

evlenmek istemeyen kadın yoktur, kendine layık gördüğü adamlar onunla evlenmek istemeyen kadın vardır. dolayısı ile yoktur, ütü mütü hikaye. coni dep gelsin gömleğimi ütüle desin yuvarlanarak ütüler. boş geyik bu, farklıyım ben edebiyatı işte. meriç avcısı şişman teyzeler daha çok girer bu işe.

FeCN
IO3-
CH3COOH
Potasyum di kromat
Sonuncusunda bi hata var sanki görmedim böyle bir bileşik hiç

bas gitar kursuna gidiyordum. tekrar başlayacağım mesela ama bu sefer daha teori üzerinden gidecek bir program isteyeceğim.

kurs enerji alan bir şey değil ki. kendimizi enerjisiz hissettiğimiz zamanların çoğu aslında psikolojik yorgunluk. o kabuğu bir kırsanız mesela zorlayıp bir iki gün o kursa hobiye vakit ayırsanız aslında yorgun olmadığınızı fark edersiniz.

kurs önerisi olarak evine bir klavye alıp bunun kursuna gidebilirsin, tenis kursuna gidebilirsin ki bence çok güzel bir şey.

Ben daha önce çeşitli kurslara gittim ama bunalmadan ya da çevreden öte ihtiyaç için gittim. Bir iki tanesine arkadaşla gittim. Açıkçası, bunalmış olsam faydasını görür müydüm bilmiyorum. Önemli olan kursa gitmiş olmak için gitmek ya da görev gibi yapmak değil; kursun kendisinin insanın sevdiği bir hobisi üstüne olması. Bir arkadaşım hafif sıkıntılı bir zamanında ve yelken kursuna başladı. Şu anda çok eğleniyormuş, çok güzel gidiyormuş. Hatta 'Hayatımda en güzel şey yelken kursu' diyor ve haftasonu gidiyor.

Bir diğeri abim. Kız arkadaşı ile okçuluk kursuna gitti. Meğer adamın oka yeteneği varmış, 40'ından sonra bunu keşfetmiş oldu. Sonradan lisans aldı ve yarışmaya girdi ikinci ayının sonunda. Evde ok yapıyor şimdi, çok eğleniyor. En büyük hobisi o oldu.

Hobiyi keşfetmek kolay değil. Sonuçta normal zamanda 'Hadi, ok atıyoruz' demiyor bana kimse ya da neye yeteneğim olup olmadığını da bilmiyorum. Motivasyonu şu sağlıyor, yaptığın şeyden zevk aldıkça iple çekiyorsun zaten. 'İş bitse de bir an önce gitsem' gibi şeyler söylerken buluyor insan kendini.

Üniversitede uzun süre tiyatro yaptım, kurstan ziyade bütün enerjimi ve zamanımı alacak kadar büyük bir şeydi, haftada 3 akşam 6dan gece 11e kadar sürüyordu. Keşke bırakmasaydım diyorum.
Evet başlaması zor, evet zaman zaman yorucu, ama başlayınca çok keyifli bir şey insanın ilgisi olan alanda bir şeyler yapması.
Üstelik çok daha sosyaldim o zamanlar, her prova çıkışı olmasa da sık sık kahve muhabbet takılıyorduk, haftasonları oyun izlemeye vs gidiyorduk.

haftaiçi çalışıyorum.ismek'te haftasonu 9 dan 2 ye kadar ingilizce kursuna gidiyorum.B1 seviyesi olacağım sınavı geçersem. 1 ay sonra bitecek ve sonrasında bu boş vakti nasıl değerlendiririm telaşı aldı beni. bisikletim çalınmayaydı daha bir rahat olurdum. ama şimdi evde oturup pc başında kalmak boğuyor beni, bir an önce yeni bir şey bulmak istiyorum açıkçası. tiyatro müzik falan yetenek fakiriyim o konuda. el becerim iyidir. uygun bir şeyler bulacağım artık.

ha bir de unutmadan. kurstaki ingilizce hocam enfes birisi çıktı. müthiş bilgili hoş sohbet bir insan. biraz da ondan ayrı kalmak üzüyor. koşar adım gidiyorum yani anlayacağın kursa.

Haftada 3 gün saat 18.00-21:00 arası Almanca kursum var. Kurs bitince Almanca bilecek olmam en büyük motivasyon kaynağım.

İki tane kurs bitirdim. Biri 64 saatlik AutoCAD, diğeri de 72 saatlik SolidWorks kursu. İkisi de bölümümle ilişkili olduğu için zevk aldım ama zordu bu kurslar. AutoCAD kursuna sabah saat 9'dan öğlen 1'e kadar haftanın ilk üç günü gidiyordum. Kurstan çıkıp okula gidiyordum. SolidWorks kursu da hafta sonu beşer saat idi. Bayağı yoruluyordum. Yiyeyim öyle motivasyonu. Bu tempoya gireceğime depresyona girerim daha iyi. İki film izlersin kafan dağılır. Kursa başlayınca "madem başladık bitirelim" diyorsun. İkinci kursumu bir saat bile devamsızlık yapmadan bitirmiştim. Hoca tebrik etmişti.

Günlük workshop diye geçen kurslara gidiyorum çok zaman da almıyor ama bunlar genelde yemek, teraryum ya da resim yapma gibi kafa dağıtmalık şeyler oluyor. Ciddi bir şekilde bir konuda uzmanlaşacağım kurslara gitmiyorum.

Üniversiteye gelene kadar özgüveni olmayan bir tiptim. Üniversitede mutsuzdum. Gittim bir gönüllü topluluğuna katıldım hayatım o oldu sonra , açıldım. Şimdi mezunum yine bir gönüllülük faaliyeti buldum. Aynı zamanda Kadıköy'de bir Kültür atölyesine gidiyorum. Üniveristeden yeni mezun olmuştum. İstanbul'da tanıdığım kimse yoktu ve iş de bulamamıştım. Yaşamayı sevmesem kesin intihar falan ederdim öyle saçma sapan bir hayatım vardı. Atölyeye kayıt oldum öncelerde tanıdığım kimse olmadığı için nasıl yaparım nasıl ederim gibi düşüncelere kapıldım zamanla insanlarla kaynaştık. Hem çok önemli bir çevirmenden ders alıyor olmak hem de hayata bakışımı değiştiriyor olması benim en büyük motive kaynağım.
İsmek vb kursları denedim bana göre değil. O yüzden bir şeyler üretebileceğim daha görünür olabileceğim alanlarla uğraşmayı seviyorum.

I interned at various newspaper and television companies.
I like reading newspapers and magazines.
In my free time, I explore the lifestyles of people from different cultures.
In my travels, I like to meet new people.
I want to be in group studies.

İlk kısım böyle gibi.

I have done internships with several newspaper and television corporations. I like reading magazines and newspapers. I try to learn about the lifestyles of people from different cultures in my spare time. I love meeting new people in places I travel.

I would like to take part in group-works.

I volunteered for a short period of time in Macedonia in 2013. I had the chance to meet and talk to Macedonian people for a month.

I have traveled to 13 different countries in Asia and Europe so far. I have had experience in meeting different people.

My expectations from EVS are to learn a new language, improve my English and learn about new people and culture in the country I will be going to.

I would like to study towards a Master's degree when I complete EVS. I like doing research and working. I love having talks with people, and telling them about things. It is my ambition to be a competent academician in the field of cinema and television in the future.

nefes kontrolü ve soğukkanlılık ile bi de ilişkiye düzen lazım.

zevk almadan, performans odaklı sevişerek. kendi kendine öğrenebilirsin bunu maalesef.

yakında geç boşalma teknikleri diye bi duyuru açabilirim. takip et.

Sonradan öğrenilmez o ya benim başından beri hep geç 30-40 dk civarı sürüyor, geç boşalma problemim var heralde diye anlatıyodum. bu da bi problem.

başını sıkarak

ayrıca şunu söyleyeyim doğada seks süresini uzun tutmaya çalışan tek canlı biziz. bütün canlıların birleşmesi saniyeler sürüyor. o koskoca aslanlar kaplanlar 10 saniyede poşet... ama onların alameti farikası da günde 7-8 defa erekte olabilmeleri. yani madem seksi üreme amacından saptırıyoruz o zaman süreyi uzatmak için her şey mübah. seks sırasında sürekli evreler arası geçiş yapın oral, sevişme,seks, sevişme, oral vb. ilk boşalmadan sonra erekte olunca da ikinci erekte ilkinden uzun sürer genelde. akılda bulunsun.

Bayiliyorum herkesin bir fikri olmasina; adama mesela uranyum nasil zenginlestirilir diye sor şöylediye cevap verir

(bkz: kegel)

başını sıkmak zararlı bu arada. sıkma bir yerini afedersin.

o değil de 20 dakika boyunca gidip gelmek sence/sizce ne kadar mantıklı. bu süre zarfında bir kere partnerin "yeter bi sktr git mk" diyecektir. bir kadının rahatlaması için 20 dakika falan mı gerekiyor sanıyorsunuz? ben şahsen böyle bir kadın görmedim.

önemli olan boşaldıktan sonra ikinci veya üçüncü kez ne kadar kısa sürede tekrar aletin sertleştiği. bel,kalça ve bacak kaslarının ne kadar kuvvetli olduğu. çünkü bu kaslar da senin boşalmanda etken.

4.30'dan itibaren izle.

m.youtube.com

Kesinlikle katılıyorum. Dikkat çekmez olur mu? Bunu Sözlük'le de kısıtlamamak gerek; her yerde anlamsız bir öfke, laf sokma çabası, güç savaşı var. Buradan da çok mesaj alıyorum 'Millet laf sokacak, hiç kastetmediğim bir yere çekecek diye sorumu soramıyorum' diye. Ülke olarak yaşadığımız sinir harbinin bir yansıması gibi olabilir. Bir de biz hiç kibar bir toplum olmadık ki. Yani, olduğumuz dönemler olmuştur da, genel olarak 'Altta kalanın canı çıksın' yaklaşımı çok kişinin ailesinden başlayarak gördüğü bir şey. O nedenle şaşıramıyorum ama çok üzülüyorum.

yani yanlış anlama bunu küçümsemek için söylemiyorum ama bunu neden sözlüğe özgü bir şey sanıyorsun ki.

internet = toxic. hangi mecraya gidersen git(böyle kalabalık ortamlar tabii) herkes birilerine laf çakma, saldırma derdinde.

edit: ayrıca bunun sadece türkiye'ye özgü olduğunu sanmak da büyük yanılgı.

bu ara bayağı yeni yazar alındı onun büyük etkisi var. ha genel agresyon vardı da bu da üstüne kat çıktı.

ben o yüzden entry girmiyorum pek. eski hali yok tabii. off.. eski zamanlarım.

Türkiye internet camiası başından beri böyleydi

Sözlük artık çöplük resmen. Bi iki başlık okuyasim bile gelmiyor

Kesin bir cevap veremeyeceğim ama kendi tecrübelerimi söyleyeyim.

Multivitamin takviyeleri iyi beslenince çok bir işe yaramıyor. Genelde, multivitaminler vücudunda besin kaynaklı bir eksiklik varsa onu tamir ediyor. Yerine süper enerjiler vermiyor.

Tükenmişlik sendromu, yorgunluk, bitkinlik için aşvaganda kökünü öneriyorlar. Açıkçası denedim ben de bir iki kere, işe yaradı ama pişman oldum. Antibiyotiğin karaciğere yaptığı yıpratıcı etkiyi bu bitkisel özler de yapıyormuş. Hatta C vitamini için çok çok kötü sonuçları olan çalışmalar gördüm. Bu son 1-2 senede öne çıkan bir bilgi, hatta özel adı da var. Aşvaganda kökü için henüz bir çalışma yok. Tolerans geliştirmediği biliniyor ama riskli tabii ki.

Kafeine karşı tolerans gelişebiliyor ama yine de kafein şu ana kadarki en düzgün çözüm gibi.

önceki gün benzer bir soru sormuştum, şuraya bakabilirsin, www.eksiduyuru.com

ikincisi multivitaminler bu aralar reklamlarla falan bilinçli olarak dinç tutan, enerji veren şeyler gibi gösteriliyor. bu da apaçık aldatmaca. vitamin eksiğin yoksa bunların hiçbir faydası yok. hatta zararı olabilir. kanser de dahil. şurada da bu konuda yapılmış bir araştırma var. www.ncbi.nlm.nih.gov

özetle, böyle bir şüphen varsa doktora git. kısa vadade körlemesine bunları almanın plasebo dışında etkisi olmaz.

Vitaminlerin çoğunda fazlası depo edilmez yani vücuttan atılır. O yüzden düzgün besleniyorsanız vitamin takviyesi hiçbir işe yaramaz.

bi daha mı gelecem dünyaya :D şaka şaka bende son dönemde ihtiyaçlarımı alırken baya sorgular durumdayım tabi ki bunda ekonomik durumunda etkisi var. Buna rağmen rahat alabileceğim lüzumsuz harcamalarımı baya azalttım.

less is more

minimalizm ekonomide farklı iş görüyor. birikim yapan bir insansan minimalist oluyorsun. minimalistler için likit kraldır diyelim. ama sermayeyi yok sayamayız. herifin kira geliriyle geçindiği bir hayatı varsa minimalist olamaz.

yani nasıl denir, şartlar seni biçimlendiriyor. para geldiği kadar gidiyor lafı burdan geliyor.

Yok ben minimalist olmadim. Olmayi da hicbir sekilde dusunmuyorum sartlar ne olursa olsun. Daha fazlasini her zaman isteyecegim. Minimalist olmam, mantik adamiyim zaten gerek yok.

Gazeteye ilan vermek falan artık yok.
Nüfus müdürlüğüne gidip yenisini istiyorsun.

Ilan artık yok evet. Ben zamaninda para cezasi odemistim. artik o da yok diye biliyorum ama ceza olarak olmasa da işlem için bir miktar para aliyorlar sanirim yine de. Bir arastirirsiniz.

artık eski tip nüfus cüzdanı verilmediği için e-kimlik'ten randevu alıp daha kolay şekilde çipli kimlik kartı alabilirsiniz.

Adınıza şirket kurulmasin diye vergi dairesine bildirmelisiniz bir de. Nufusa da bir sorun yine de onlar sizi yonlendirir.

Numaranızı yollarsanız yarın bakmaya geleyim

Su azalmış ya da kandaki osmotik özellikli madde(protein vb.) artmış.

BEN NASIL YAPTIM?

ilk olarak en fazla eksik olan sayıları datada elimle yazdım. sonra baktım gözle sayamıyorum, eksik adetlerin yazdığı kolonun yanına tablodurum kolonu açıp countif ile yazdığım sayıların skorunu gözlemledim. daha sonra fark kolonu yaratıp hangi kod için ne kadar eksiğim var ona baktım. sayıları rastgele yerleştirdim ancak satırda aynı sayıyı birden fazla kullanamadığım için bu sefer bu 39 kod için 39 kolon açıp countif ile satırlarda kaç defa kullanmışım ona baktım. min 0 max 1 görünce tekrar etmediğimi anladım ancak bir de yarattığım matrixi başka bir yere transpose yapıştırıp çiftleyenleri uçurdum (çiftleyen çıkmadı.)
tüm olayı elle yaptığım için biraz zaman aldı haliyle.

Makro yazarak çözerdim.

Hangi üründen kaç tane eksikse random olarak önce ürünü bulup sırayla hücrelere yazmaya başlardım. 10. kolona gelince bir alt satırdan devam ederdim.

Edebiyat fakültesi kimlik kartıyla ana kampüse girmek bile sıkıntı olabiliyor. Fakültelere bir şekilde girebilsen bile, mutlaka hocalardan izin almanı tavsiye ediyorum. Hangisinin kabul edeceği de şahsi tercihlerine kalmış.

instagramdan sunset hashtag'ini bir inceleyin. bildiğim kadarıyla instagram gönderileri google'da doğrudan çıkmıyor.