Hiç bir türk'ün kullanmadığı (genelde) hakları kullanmak sahip olmak.

her türlü sahtekarlığı yapıp ceza almamak.
kendisine ceza yazan polise "sen kimsin?" diye hesap sormak.
istenirse daha sayarım, bizzat şahit olduğum şeyler bunlar.

@want2die ben de doğuda kaldım. Tır şoförlüğü, hayvancılık oldukça yaygın yani çalışana iş çok. Ulaşım zorluğundan dolayı fabrika yapılmamış olması çok normal sonuçta gemiyle ulaşım sağlanamaz. Doğuya yapılan yatırım hiçbir yere yapılmıyor. Bak Ağrı'da havaalanı varken www.agri.dhmi.gov.tr Yalova'da havaalanı yok. Yazdıklarının şahsi düşüncelerinin olmadığını, doğuluların öyle düşündüğünü söylemişsin, haklısın bunları ben onlara söyleyince apışıp kalıyorlardı.

kış gibi ankaraya gidiyordum.
gece otobüsü.
ölüyorum uykudan. kessen uyanmam.
soğuk da var üşüyorum, sabaha hasta oldum zaten.
sisli puslu bi yerde durmuş otobüs.

dürtüklendim, kimlik dedi polis , nası çıkarttım bilmiyorum.
gitti. ben uyukluyorum. bir başkası geldi. vandan mı bindin dedi. yooo dedim, uyukluyorum. gitti. kadın polis geldi. ayağa kalk dedi. saç diplerimden beri aradı. kimliğimi verdi. gitti.

hareket ettik.
bi daha durmuşuz. bu dediklerim bir daha olmuş.

hareket etmişiz bir daha ve bir daha.


gün aydınlanır gibiydi ben yine aranıyordum, otobüsten bi ses duydum , alın götürün şu kızı bu kaçıncı be.

tam o an uyandım. kaçıncı lan diye.
polis de şaşırdı birden ayılmama.
ne oluyor dedim.
arama dedi. kontrol.
bu kaçıncı dedim?
kimsin sen dedi?
kimlik elinizde dedim.
vandan mı bindin dedi?
bu otobüs van otobüsü mü dedim?
biletini ver dedi
verdim.
aşağı in dedi.
tam olarak ne arıyorsunuz sorun söyleyeyim bakın dedim.
sessizlik oldu.
o an fark ettim ankaranın girişindeyiz ve kum gibi polis her yer.

bıraktılar. bindim.
yanımdaki kıza ne oldu diye sordum.
3 arama noktasında da sadece seni aradılar cüzdanını bile boşalttılar dedi.

van doğumluyum. kimlikte yazan bu. bu muamele vana.


ne uzun yazarmışım.

yakın geçmişte:
- anadillerini kullanmaları yasaktı.
- kürt=terörist olarak yaftalandılar.
- dış görünüşleri, şiveleri, yaşam tarzları ile dalga geçildi.

şu duyuruda milyonuncu yazışım ama yazmaya devam hadi bakalım. öncelikle direkt kişiye cevap vermeyi sevmem üstüne alınmasın kimse, sadece yazdıklarım arasında onlar da yer alacak.
şunu da peşin peşin belirteyim kürtler hep mağdur, onların hiç suçu yok demiyorum aman dikkat.

ilk olarak bedava elektrik su denmiş. bunu türkler de yapıyor. 5 yıldır suya elektriğe para vermeyen tanıdığım türk var. kesin bilgi yani duyum değil.
ikincisi, yeşil kart kürtlere öel tanınan bir şey mi ki? tüm doktor şiddeti kürtler üzerinden mi yapılıyor? bunların cevabını gerçekten bilmiyorum aydınlatsın varsa bilen.
üçüncüsü, bedava dükkan işletme denmiş. bak şimdi gaziantep'te yaşıyorum. istanbul'u bilemem ama burada en işlek caddelerin birinde tamamen ruhsatsız vergisiz çalışan dükkanlar var. bir değil iki değil koca cadde dükkanlarla kaplı yıllardır ne ruhsat ne bir şey. kürtlere özel mi diyeceğim de direkt bildiğim en az 3 türk var dükkanı olan orada.
dördüncüsü, pkk neden çıkmış? bu bir araştırılsın öğrenilsin. hak aramak diyoruz ya, işte baskıya dayanamayıp çıkılma olayı var. zamanında devletimiz yapmış ki bir şeyler diyorum detay vermeye gerek yok. pkk'yı haklı çıkarmıyorum yargılama meraklıları saldırmasın üzerime sadece bir zamanlar baskı vardı ve bunlar patlak verdi demek istiyorum.
şunu da merak ediyorum. inşaat işçileri ya da bu tür işlerde neden kürt yoğunluğu var? onları statü olarak daha altta(!) tutan, kalmasına sebep olan şey ne? gerçekten bilmiyorum sebebi ama bunda da bir eksikliğimiz olmuş olmalı devlet olarak. bir şeyler eksik ama ne, bilmiyorum.

yani demek istediğim ülkede yaşanan olumsuzluklarda kürtler de var türkler de. burada yaşayan her vatandaşda da var. ama nedense aynı şeyi hem kürt hem türk yapsa kürt daha çok akılda kalıyor. hatta olaydan ziyade kürt olan birinin yapması olayı bastırıyor. bu algıdan olsa gerek direkt keskin eleştirilerde bulunuluyor. belki de o yüzden hep kürt türk ayrımına maruz kalıyor birileri. daima eleştirilen, hakkının yendiğini düşünen vb. tarafta olsanız ne düşünür ne hissederdiniz bilemem.
sadece kürtlük türklük olayıyla yaklaştım duruma. kürtlerin kendi karakter özelliklerine girmedim ki bu konuda yazacak yetkinliğim de yok.

"ilk olarak bedava elektrik su denmiş. bunu türkler de yapıyor"

dan sonra okumadım .

30 sene boyunca devlete elektriğini ödemeyen bir kiş bile görmedim türk.zaten ödemezse kesilir:)ama doğuda kesilmiyor.

ha bir de sürekli belediye otobüsü yakma eşitsizlikleri var.

geçenlerde içerisinde bir kız da yanarak ölmüştü..

@uzunuzunilgi "pkk neden çıkmış? bu bir araştırılsın öğrenilsin. hak aramak diyoruz ya, işte baskıya dayanamayıp çıkılma olayı var." demişsin. o yüzden mi pkk ilk çıktığı zaman kürtleri öldürüyordu? kürtlerin hakkını savunmak için onları öldürmek... iyiymiş.
ayrıca: inci.sozlukspot.com (son satır)

uzunuzunilgi'nin yazısından sonra yorum yapma gereği duydum:

1 - ekonomik gelişmemişliğin kürtlere yönelik olduğuna inanmıyorum. iç anadolu'da, bilecik'te, zonguldak'ta da işsizlik oranı hiç de azımsanmayacak kadar yüksek.
teşvikler yetersiz denebilir ama bir türlü güven ortamı da kurulamayınca kimse yatırım yapmıyor.

şunu anlamak gerek: kapitalist bir sistem içindeyiz ve bu düzende devletten yatırım beklemek mantıklı değil. özel sektörü destekleyebilirsin ancak.

2 - yakın geçmişin öcünü almalarını doğru bulmuyorum. şu anda bu hakları var işte. geriye dönük tazminat mı ödeyelim napalım bilemiyorum. aksanla dalga geçilmesi husussa karadenizliler de temel fıkraları için örgüt kurma hakkına sahip olabilirler.

bunlar da benim fikirlerim, devam edin gençler yazmaya :)

bir ülkede devletin bir numarasına kadar bir etnik gruba mensup adam (turgut özal)yükseliyorsa o ülkede ayrımcılık yapılıyor demek tek kelime ile saçmalıktır.

doğuda iş yok deniliyor. o bölge tarım ve hayvancılık bölgesi. asıl işin olmadığı yer iç anadoludur. nüfusa kayıtlı 7 milyon sivaslının kaçının sivasta oturduğunu sorarım!
hayvancılık ve tarım diye küçümsemeyin. işini bilen bir köylü şehirde kazanılacak paranın on katını köyde kazanır şehirde harcanandan on kat daha azını harcar. mesela eniştem istanbulda tutunamadı ve köye gitti. 100 kadar koyun aldı. koyunları senede çift çift doğurdu. sermayesinin 2 katını bir senede kazanan bir şirket var mı? eniştem bu koyunları kredi çekerek aldı. düşünsenize 2 senede tüm borçlarını ödeyebilme imkanı var. üstüne ana sermaye de elinde kalacak şekilde. yani eğer orada işsizlik var ise bu devletin kabahati olduğu kadar o bölge halkının da kabahati. çalışacaksın. bölge artık barajlar sayesinde çok daha verimli halde.

@hayir anlatamadim ki sana, insanlar kullandıkları elektriğin karşılığını tabii ki ödemeli ama ben de sana sorarım ey vicdan sahibi olduğunu düşünen insan o bölgede yapılmış her çeşit insani zulmün karşılığını hangi kudret sağlayacak? Sosyal, ekonomik, hukuki eşitsizliklerin binlercesinden örnekler mi sıralayalım buraya? Bırakın artık şu elektrik mevzusunu ergenler gibi her konu açılışında aynı şeyleri zırvalamayın biraz açın kitap okuyun, gidin oraları gezin kendiniz görün. Dövlet bize böhmir iticiliğiniz kadar bir de bu var yani gören de o halkın %95 i elektriğini ödemiyor zanneder.

Adaletse herkes için adalet kardeşim.

devletin onlara bakmaması :(

toplu cevap.)

başta belirttim. kürtler mükemmel demiyorum. sadece her yerde her konuda yazılan birkaç klasik demeç var onlara karşı çıkıyorum. elektrik vergi vs olayları evet doğuda daha fazla biliyorum. ama bunları kıstas alıp tek taraflı değerlendirmeleri doğru bulmuyorum. 'türkler de böyle..' girişimin sebebi bu. doğu tarafında yaşayıp da görüyorum. çokça kürt arkadaşım var. türkleri yerip kürtleri haklı çıkarma uğraşım yok. ben türk'üm başlı başına kendimi yermem rahat olunsun. sırf bu diktalardan dolayı özellikle belirttim karşı atağa geçmeyin diye.

pkk olayına gelince. gayet uzun yazdığım bir yer vardı bulamıyorum. neyse, konu pkk'nın haklılık haksızlık durumu değil. pkk örnekti. adamların deyimi ne? 'kürtlerin hakkı vs'. adamlara bunu dedirtecek şeyi vermemeliydik diyorum, adamlar kendilerini bu cümleyle haklı çıkarmaya çalışmasına izin verdik. bundan şikayet ediyorum. pkk'nın en ufak savunulacak bir yanı yok. amaçlar tamamen farklı kürt hakkından öte onlarda. ama gel gör hala kürt hakkı diye dolaşıyorlar. pkk tamanen kürt değil, her kürt pkk değil diye de yazmadığım yer yok bu konularda. anlaşılmadıysam tekrar ediyorum, pkk'nın savunulacak tek bir yanı yok ama adamlar güya çıkış felsefeleriyle kendilerini haklı göstermeye çalışıyor ve buna sebebiyeti biz verdik maalesef.

ekonomik gelişemişlik olayına gelince, orada bir görüşüm yok. sadece dikkatimi çeken bir durum bu. neden? diye sorup da cevap alamıyordum o kadar. araştırılmaya değer hala benim için, bilen düşünen varsa bu konuda cevap beklerim.

@sıradışı, 2. madde için konuşuyorum sadece. orada da şu var benim gördüğüm kadarıyla. karadenin şiveyle dalga geçilirken gülüp eğlenilir, bir sempati sööz konusu olur falan. ama kürt şivesiyle geçilirken bir aşağılama, yerme durumu vardır. tabi bunu herkes yapmıyor ama o ikisinin arsında yaklaşık olarak böyle bir fark var. benim çevremde böyle denk geldiyse bilemeyecem tabi.

@bh. insani zulmlerden kastınız nedir biraz daha ayrıntı verirseniz sevinirim.

not: 4 ay öncesine kadar ben de gaziantep'te yaşıyordum.

Kürtçe konuştuğu için, İş arkadaşlarından baskı yemesi ve bunun için müdürü tarafından istifaya zorlanmak. Şimdi bunun hesabını hangi türkiye cumhuriyeti diplomatı verecek. Hangi türkoğlu türk verecek. Bu sadece benim sorunum

@advocatusdiaboli, onlardan biri ama direkt o değil.) silinmiş galiba hala bulamadım. ne çok başlığa yazmışım bu konularda yalnız. hala o başlığı bile tam okuyamadım ciddi tartışma dönmüştü çünkü. hatırlattığın iyi oldu teşekkür ettim :)

@siradisi00, size yaşadığım tek bir olayı aktaracağım gerisini siz hayal edin ve düşünün. Sırtımdan yaralanmış, dikişlerim yeni atılmış halde hastanenin polis odasında sivil polislerden anama, bacıma, insanıma her türlü küfrü işitip üstüne sopayla dayak yemekle tehdit edildim. Tüm bunlar sırf Kürt olduğum içindi, adam bunu suratıma söyledi. Eğitim hayatımın yanacağını söylediğimde ise bana söylediği şuydu: "Sizlerin okumaya hakkı yok oğlum." Yani bu sadece spesifik bir örnek. Sırf etnisitimden ötürü bunun kaç katını yaşadım ve benim gibi kaç Kürt bunları ve çok daha fazlasını yaşadı, yaşıyor, muhtemelen de yaşayacak. Şimdi bunlar insani zulümlere girer mi, sizi tatmin eder mi orası da siz ve inançlarınız arasında.

want2die +1

ben 2 yıl zonguldak'ta yaşadım. her yer dağlık, ortalık leş. açık okuyun ekşide zonguldak hakkında yazanları. la kent kente benzemiyor. bildiğin korku filmi seti amk. ama kimse dövlet bize bohmir demiyor. haftada bir maden göçüğü olur, habere de çıkmaz. yani bu durum savunulacak bir şey değil tabi ama her yerde böyle sıkıntılar var.
ben de dindar değilim diye işimde yükselemiyorum / dışlanıyorum. devletin polisi gelip takip ediyor beni, sosyal medyayı... kendi 15 yıllık arkadaşım bana dedi ki: "bir iş olsa; bir sen bir de dindar bir aday olsa hiç düşünmez dindarı seçerim. "
hangi türkçü, müslüman bu durumun sorumluluğunu alıyor merak ediyorum ben de...

@divit, kavga ettiğim için, o yaşlarda yeterince sağlıklı düşünemediğim için.

eksisozluk.com

@siradisi00, kimse kalkıp diyor mu Zonguldak'ta niye var bizde yok diye? Türkiye'nin geneline baktığında en içler acısı halde olan şehirlerin çoğunluğu hangi bölgede? Bahsettiğin adaletsizliklerde sana veya başkalarına destek çıkmayan kişi vicdansızdır zaten. Ama bir topluma yapılmış, tarihe yazılmış, bunca eziyete rağmen üstüne kalkıp bir de daşşak geçerek dövlet bize bohmir diyen insanın vicdanına tüküreyim ben zaten. Lisede de böyle arkadaşlarına sürekli "tamam ağlama lan." diyen tipler var ya aha işte onlardan zerre farkınız yok.

@atina Türkçe bildiği halde niye iş arkadaşlarının anlayamayacağı bir şekilde konuşuyor? Konuştuğu kuş dili bile olsa başkalarının anlayamayacağı bir şekilde konuşmak ayıptır tıpkı toplum içinde kulaktan kulağa konuşmak gibi. Böyle basit bir kişisel sorunu siyasileştirmen anlamsız, tek sorun bu olsaydı onu (anlattığın kişi kendinsen seni) işe almazlardı öyle değil mi? Belki de yaptığı(n) işten memnun değillerdi ve bahanesi oldu.

Bütün pis ve kaçak işlerin sorumlusu Kürtlermiş gibi şu duyuruda yazılanlar yeterli değil mi ? Diyarbakır Cezaevini, öğrenci işlerinde çalışırken sivil polisin gelip tüm doğulu öğrencilerin dosyalarından birer kopya aldığına şahit olmamı, Ahmet Kaya'ya yapılanları da yazayım yeterli değilse örnek olarak.

Peki Ankara'nın doğusunu baya görmüş geçirmiş bir Türk olarak yazayım bişeyler:
-Eğitim
Buraya gelen öğretmenler buradan bir an önce kaçma derdinde oluyorlar, zorunlu süreyi doldurmadan nikahı kıyıp özür grubundan hop Ankara'ya İstanbul'a kaçıyorlar.. eğitim konusunda öğrencilerini zayıf bırakıp gidiyorlar, ben ki liseyi bu bölgede bir anadolu lisesinde okudum, hazırlık sınıfında ingilizce öğretmeni evlenip basıp gitti ikinci dönem dersler çoğu zaman boş geçti müdür yardımcısı girdi filan.. zaten önyargı da olunca açıkçası hocaların öğrencilere davranışları da çok kötüydü..
-Yatırım
Evet Ağrı'ya havaalanı yaptılar ,Yalova'da yok doğru da allah aşkına hava alanı olsa ne olur olmasa ne olur kardeş :) İstanbul- Yalova seferi mi lazım :)
Onun dışında devlet teşviği son zamanlarda baya arttı buna bağlı olarak özel sektör yatırımlarında kıpırdanma görüyorum,
Tabii şu anki politikalar gereği arkadaşların da dediği gibi devletin fabrika yapacak hali yok, ama çoğu yerde devletin kendisi yok , örneğin trafik polisi , örneğin tarihi, turistik yerler tamamen bakımsız ve ilgisiz bırakılmış veya skandal restorasyonlar yapılmış..iki örnek mesela
(git: vanhaber.com
)
(git: img.diyadinnet.com
)
-Güvenlik
Bu konuda maalesef devlet yoluyla yıllarca eziyet görmüş insanlar, hizbullah,özellikle 90 larda buralarda kan kusturuyormuş, sokakta akşam 5'ten sonra kimse yürüyemiyormuş, düşünün kardeşinizi bir gün alıyorlar cesedini nehir kenarında günler sonra buluyorsunuz,
Otobüs seyahatlerinde örneğin kaçakçılık için arama yapılır,kimlik kontrolleri yapılır eğitimli köpekler koridorda gezdirilir .. O ot veya sigara bulunmasın demiyorum sadece durumu anlatıyorum ,
-Sağlık
Sağlıkta da yine ilginç bir durum var, özel hastaneler var marka hepsi medikal park gibi ama çoğu uzman doktor doğuya güneydoğuya gelir burada 30 binlere varan ücretlerde 1-2 yıl çalışır tecrübesizliklerini atar atarken de çok yanlış tedaviler yapar ölüme varan kimse de sorgulamaz ve geri batıya dönerler buna çok şahit oldum ve bu yüzden asla bu bölgede tedavi veya ameliyat olmadım..

her şey söylenmiş ben göremedim söylenmişse affola, kürt kelimesinin bir hakaret olarak kullanılması. çok duyuyorum kürt müsün olum ya kürde bak kürde tarzında şeylere. terorizme, kaçak elektriğe vs. bilumum pisliğe bakacak olursak da eminim kalıbımı basıyorum -hiç burada şunu yaptım bunu yaptım orada burada yaşadım anlatmıycam bile- orana vurduğunda kürtlerdeki suç oranı çok çok daha azdır. o kadar itilmelerine hor görülmelerine rağmen.

*van depremi olduğunda facebook'ta oh olsun geberdiler benzeri şeyler yazan pek çok insanla karşılaşmak. hatta bir kişinin toprak istiyordunuz, al işte toprağın altını size verdik, inleye inleye kullanın yazdığını bizzat görmek.
*annemlerin köy isimlerinin tamamının türkçeleştirilmesi. çocukluklarından itibaren köylerinin ismi bildikleri kelimelerden vazgeçmek zorunda bırakılmaları. üstelik bu köylerin doğuda değil, zamanında asimilasyon amacıyla iç anadoluya zorla gönderilmiş kürtlerin yaşadığı kürt köyleri olması. iç anadolu kürtleri diye bir kavram olduğunu yaşım ilerledikçe öğrenmek.
*dersim'in kayıp kızları, 5 no'lu cezaevi ve benzeri belgeselleri izleyince, diyarbakır cezaevi gibi konuları öğrendikçe, asit çukurları-toplu mezarlar yavaş yavaş ortaya çıkarılmaya başladıkça neden annemin biz almanya'da büyürken bize tek kelime kürtçe öğretmediğini anlamak.
*işe aldığım sekreterimizin ilk günlerinde kürtleri sürekli aşağılayan yorumlar yapması, sonra patronumuzun laf arasında phoebe hanımın annesi kürt dediğinde ama siz öyle değilsiniz phoebe hanım demesi. bilemiyorum, ben sekreter, o benim pozisyonumda yönetici olsa böyle toparlamaya çalışır mıydı.
*sivaslı bir kürt alevi arkadaşımın bütün çocukluk anılarının babasının falaka ve dayak sonrası köy evlerinin bahçesine atılmasıyla dolu olması.
*izmir alaybey'de bir apartmanın yarısını kaplayacak şekilde "buraya sadece TÜRKler girebilir" yazılı bir afişle kaplanmış olması ( hitler'in cafe ve restoren girişlerine yahudiler ve köpekler giremez yazması gibi )

bu kültürle büyümedim açıkcası, liseye kadar almanya'da yaşadım. annem kürt babam türk. ama annemin bize her zaman kürtlükle ilgili hiç konuşmamamızı tembihlediğini, baba tarafımında bizden uzak durduğunu, hor gördüğünü ve fırsat buldukça laf sokup aşağıladıklarını çok net hatırlıyorum. ben annemin gayet akıcı bir şekilde kürtçe konuşabildiğini ilk duyduğumda üniversite 3. sınıftaydım. elimdeki bardağı düşürmüştüm şaşkınlıktan.

hiç bir tarafın milliyetçisi değilim. dini inancımda yok. humanizme ve dünya vatandaşlığına inanıyorum.

@buzdagi iş arkadaşlarımla değil, müşteriler ile konuştum. başkasının bu dili anlayıp anlamadığı beni ilgilendirmez. anlayanla konuşurum.anlamayanla değil.
"başkalarının anlayamayacağı bir şekilde konuşmak ayıptır " yazmış bir de :) bu yazdığını 100 defa yaz bir deftere sonra gel bir defa daha konuşalım.

ayrıca kurumsal bir şirkette çalışıyorum. beni işe alanlar bana şirkette mobbing yapanlar değil, dolayısıyla saçma sapan bir yorum yapmışsın. tek bir bakış açısıyla.

herkesin sana baskı yaptığını düşün ve ister istemez aldığın ve takındığın tavırı ve refleksi düşün. müdürün de bunu rapor etmesini düşün.
işiniz gücünüz kürt olmuş.
okulda, iş hayatında, hatta futbolda bile bu ayrımcılığı görmek mümkün. ama problem değil. böyle büyüyor kürt çocukları işte hayata.
not: bilmediğimiz şeylere yorum yapmayalım.

genel görgü kuralına bak :) ne kadar görgülü olduğun ortada. zoruna gitmeyecek. alışacaksınız yavaş yavaş. sakin sakin.

kafan çalışmıyor galiba. kaç defa yazacağım daha. nnüşteri ile konuştum müşteri ile. yakınlık kurup kürtçe konuştu. özel sektörde özellikle kurumsal şirketlerde bunlar çok normal şeyler. bildiği diller kısmına kürtçe yazmıştım zaten.
not: türkiyenin en büyük 2 holdinginden birinde çalıştım.

hep varsayım üzerine konuşuyorsun.ne iş yaptığımı bilmeden. bence fazla konuşma. ben ayrımcılığın olduğunu ve bana yapıldığını söylüyorum. sen de yok sana ayrımcılık yapılmamıştır diyorsun. neyin kafasındasın sen arkadaş? ben gördüğümü söylerken,sen görmediğini savunuyorsun?üstelik de bu diretme niye? neyi savunuyorsun sen? amcın ne?

Devlet bize bakmalı olayını doğru buluyorum.

Şimdi empati kuruyorum. Ben doğuda doğmuş olsaydım ve şu anki yaşımda olsaydım. Ve iş bulamasaydım. Ya devlet yatırım yapmadığı için (ki bu doğru) devlete kin beslerdim. Skerm lan öleyim mi açlıktan? Eğer yatırım yapmıyorsa o zaman bende çalarım, kaçak kullanırım falan filan. Ne yapayım ölümümü mü bekleyeyim? Ağlayayım mı sürekli?

İkinci seçenek olarak İstanbul'a gelirdim. (ki gelmelerini haklı buluyorum)
Çalışıp para kazanmak için başka çare yok. Genelde bütün üretim tesisleri kocaeli, adapazarı vs marmara'da olduğundan buraya gelirdim.

www.ogretmendiyari.com

ehliyet yeter moruk raad ol.

ehliyet yetmişti bana

öncesinde arayıp lütfen geçerli bir kimliğiniz olsun yanınıza geldiğimizde demişlerdi.

Ziyaret Edilesi Yerler
Haydar Aliyev Kültür Merkezi
İçeri Şehir
Şehitler Hıyabanı
Ateşgah

Yapılasılar
Grup olarak gidiyorsanız güzel laser-tag merkezi var
Bakü bulvarını gezin

Güzel midir?
Tek gidişlik bir şehir bence.

Benim ablamlar gıttı. Şehri baya gezmısler ve cok cok begenmısler. Ancak nerelerı gezmısler tam olarak bılemeyecegım

jazz kulüpleri vardı pek güzel. fuzuli el yazmaları müzesinide çok beğenmiştim. birde sahilde kule vardı, hatırlayamadım şimdi ismini ama bir sürü merdivenle çıkıyorsunuz, benim hoşuma gitmişti.

otobandan gitmezsen işin zor gibi o saatte.

07:15'te bostanlıdan arabalı vapurla kolayca üçkuyulara geçersiniz, 25 dakika kadar sürüyor. ordan çok yakın değil mi?

şu ana kadar hiç erasmuslu ev arkadaşım olmadı, böyle bir istek içine de girmedim ama farklı bir kültürü tanımak ya da dil pratiği yapmak olabilir belki. fazla mı iyimserim ne?

büyük ihtimal kültürel farklılık ve zenginlik için.


ben böyle düşünmek istiyorum. bari bu konuda temiz olsun insanlar.

ya bu bize has bir pislik değil, dünyanın her yerinde yabancı skiliyor affedersiniz ama bilmiyorum yine de bana çok terbiyesizce geliyor. türkiye yeterince zengin bir ülke bence. yani hataylı bir ev arkadaşı da size bissürü şey öğretebilir örneğin. üniversite öğrencisinin dil ya da kültür tanımak için ev arkadaşına ihtiyacı olduğunu sanmıyorum, tonla imkanı var. sonuçta o şehirde okuyan, ev arkadaşı olacak erasmuslu çocuk berlin-istanbul yapmıyor otobüsle sabah akşam, onunla aynı okulda okuyor.

ne bileyim ben erasmuslu ev arkadaşı arasam en azından ulu orta yazmaktan çekinirdim herhalde. tabii belki sadece ben kötü niyetliyimdir, gerçekten tek dertleri kültürdür bilemiyorum.

vay anasını 400 liralık kira payını 300 euro olarak almak... süper fikirmiş ben de hemen bir erasmuslu bulayım evime. her yer türk biz zaten doymuşuz türke ve yeni yeni dışarı açılan bir milletiz insanlar da o yüzden yabancı birileriyle yaşamak istiyor olabilirler bir nevi dışarı açılma olarak. ama illa sadece erasmus olayı saçma ben ev arkadaşı ararım sadece erasmus öğrencisi nispeten avantajlı olur. tabii bu demek değil ki öküzse kafası bana uymuyorsa evime alırım.

eve erasmus öğrencisi alacak kadar genç değilim ama geçen yıl maddi bir sıkışıklık sebebiyle ev arkadaşı edinmek zorunda kaldım, önce türk biri geldi, 2 ay zar zor dayandım. ev böcekleniyordu neredeyse onun odasında günlerce küflenene kadar tuttuğu yiyeceklerden. genel alan temizliği falan hak getireydi zaten. ama dışardan baktığında gayet kokoş, süslü püslü bir arkadaştı. yani hayatta demezsin bu kadın bu kadar pis olabilir diye. sonra couchsurfingten avustralyalı bir kadın geldi. 1 yıl kaldık, sıfır problem yaşadık, hatta çok iyi arkadaş olduk ve birbirimize kısa sürede çok şey kattık. insan eşyalarıma bu kadar mı özenli davranır, mevcut ev düzenine bu kadar mı saygı duyar. ağlaştık karşılıklı kadın başka ülkeye taşınırken. gayet normal paylaştık masrafları falan. şimdi ev arkadaşına ihtiyacım kalmadı ama yine de yabancı biriyle evi paylaşmayı düşünüyorum. tabii bu örnek demek değil ki türklerin tamamı o kız gibi, yabancıların hepsi de eski ev arkadaşım gibi.

Hiç eve Erasmuslu almadım, öyle bir uğraşı içinde de değilim ama daha önce yurtdışında 7 ay ev paylaştım, oradan bir şeyler bulabilirim. Herkesin dediği gibi dil geliştirme ve kültür tanıma çalışmaları dışında Erasmus demek aslında 6 ayda bir değişen ev arkadaşı demek. Bu da ev arkadaşlığına daha az sorumluluk getiriyor. Ev arkadaşlığının eğlence kısmı bitip sorumluluk kısmı başladığında ev arkadaşı hemen değişiyor ve eve taze kan geliyor. Beğenmediğin bir ev arkadaşı ile en fazla 6 ay bir aradasın, beğendiğin bir ev arkadaşı ile ülkesine gittiğinde iletişim içinde olabilirsin. Hem de belki bir gün onun ülkesine de gidebilirsin. Aslında biraz daha fazla sosyallik getiriyor yani.

Ayrıca, bildiğim birtakım öğrenciler Erasmus ile gelenlerle ev kirasını paylaşmıyor, onlara oda kiralıyor. Yani, diyelim ki evin kirası 700 TL. Onu 3 kişi paylaşmıyorlar da evdeki Türk her şeyi ödeyip, her şey dahil ayda 500-600 gibi bir fiyat çekiyor gelenler için, o da insaflıysa. Normalde bir Türk öğrenci için bu para pahalı olabilecekken ve ödemeler aksayabilecekken Erasmus ile gelen 170-200 Euro civarı bir şey bozduruyor, onun için hiç bir şey değil. Yabancı ve ucuz bir ülkede bizim ayda 200 TL kira vermemiz gibi bir şey. Bu yüzden ödeme sıkıntılı olmuyor, bazıları da fiyatı biraz daha büyütebiliyorlar.

Bir de Erasmus ile gelenler eve kız-erkek atma konusunda daha rahat olabiliyorlar, bu da evdeki Türk için "Komşuda pişer, bize de düşer" durumu oluşturabiliyor.

400 lira olan kirayı 300 euro olarak almak için genelde.

kısa süreli oldugu için erasmuslu tercih ettim ben. cok dayanılamaz olursa bi kaç ay idare ederim nasıl olsa diye.

Evdeki tek Türk sizseniz, onlar yolcu siz hancı oluyorsunuz. Yani evde sizin kurallarınız geçerli oluyor. Onlar zaten 6 aya gidecekleri için size uyuyorlar. Güzel güzel geçiniyorsunuz.

maddi bir beklentiyle ya da fırsatçılık yapmak için değil. kız ev arkadaşı bulmak, aramak çok zor, yok efendim erkek arkadaşın gelmesin o evdeyken duş alamam?!?! yok efendim kahvaltıda benim peynirimden yenmiş bıkbık. SANANE!! desen de anlamıyor milletimiz, o yüzden erasmuslu tercih ederim, istiyorum da.

Ben yapmadım ama yeni kültür tanımak, dil öğrenmek veya pratik yapmak, ortamlara akmak, yurtdışından çevre edinmek falan filan

Bir arkadasim hem speaking pratigi icin istiyor, hem de gelip gecici olduklari icin. Oyle 1-2 yil ayni kisiyle kalsa bunalirmis.

sektor temsilcilerine gidiyor o davetiyeler. atiyorum odasi varsa ode uyelerine, ya da o alanda ticaret siciline kaydi olanlara. bazen fuarin internet sitesinden sinirli sayida ucretsiz davetiye bastirilabiliyor. ama tamamen etkinligine bagli.

sinema burada festivali icin altta izmir sanat gisesinden davetiyenizi alin diyor ama digerleri icin bir bilgi yok.

edit: izfas.com.tr bu etkinlik de ismet inonu sanat merkezindenmis.

sinema burda festivali için gidip normal gişeden bir sürü davetiye almışlığım vardır pek çok film için...

Aradığın böyle bir şey mi bilemedim ama ben bu video'yu çok seviyorum. m.youtube.com/watch?v=qa2IWYs3ags&itct=CDsQpDAYACITCNH-uOONtsACFawhfgodkBUAN1IUbGF0aW4gZGFuY2UgYmVnaW5uZXI%3D&gl=IN&hl=en&client=mv-google

aynen bu tarz videolara ihtiyacım var. kendim araştırırken kayboldum videolar arasında. böyle denenmiş ve memnun kalınmış video önerileri gelse birkaç tane daha süper olur...teşekkürler.

sigaranın size gelmediği taraflarda oturabilirsiniz. ben dışarda öyle yoğun bir sigara dumanına maruz kaldığımı hatırlamıyorum.

not: sigara içmiyorum.

sıcak havalarda bu yüzden içerde oturmak zorunda kalıyorum çünkü açık alanlar sigara içmek için ayrılmış adeta.
ayrıca ne h,kmetse ben ne tarafa otursam sigara dumanı bana geliyor. rüzgar bile yön değiştiriyor resmen gıcıklığına.

ayrılmalı.
ki yasak gelecek deniyordu açık mekanlarla ilgili de. detaylarını bilmiyorum.
eksisozluk.com

Sigara içiyorum; bence de ayrılmalı. Neticede ben sigara içiyor olmama rağmen beni bile rahatsız ediyor bazen duman.

Ekim ayından itibaren yasak başlıyor. Bir çok yerde düzenlemeler yapılmaya başlandı. Açık alanların belirli bir yüzdesi sigara içenler için ayrılacak. diğer masalarda içilemeyecek. Bursa'da kongre merkezinde gördüm, kapı önlerinde sigara içilecek bölgeler yere çizilen kırmızı çizgilerle belirtilmiş. o çizginin dışında içilemez. ayrıca çalıştığım yerde açık alanlar içilebilir, içilemez diye ayrıldı.

herşeyi böyle kafaya takarsanız heleki büyük şehirlerde yaşam zehir olur. alışmaya bakın.

sadece kahvaltı vesaire alanları için geçerli değil ki bu dumanaltı olayı. hele o otobüsün kapısına kadar son nefesi çekip, otobüse binerken arkasındakilere doğru dumanı üfleyip, izmariti oraya atıp otobüse binenler yok mu. hem kendisi kokuyor inanılmaz kötü şekilde ve bunu çekmek zorunda kalıyorsun, hemde arkada ki insanları o dumana boğuyor.

kafayı takmakta değil bu, içmeyen biri olarak hakikaten tiksiniyorum ben o kokudan ve dumandan...

evet ayrılmalı başka bir alan.

2 ya da 3 ay olmadan (tam olarak hatırlamıyorum) zaten iş borakma bildrimi yapmanıza gerek yok. Direkt çıkabilirsiniz.

2 ay deneme süresi kanuni bir durum. direk cıkabilirsiniz. uygun bir dille istifa ettiğiniz söyleyin

Deneme süresinin sözleşmede olması gerekiyor her yerde geçerli değil. Ayrıca iş arama izni işverenin sizi çıkarmak istemesi durumunda geçerli. Maaş da ay başında yatmayabilir genelde çıkış olunca sonradan yatırabiliyolar insiyatif biraz.

Deneme süresi sözleşmede yazmasada geçerlidir. Buna göre hareket edebilirsiniz.

2 ay dolmadigi icin ihbar suresi gibi bir kavraminiz yok. Deneme suresi de(ilk 2 ay) sozlesmede yazmada bile gecerli bir madde. Ayriliyorum diyip ayrilabilirsiniz

ihbar konusu:
çalışanın deneme süresinde olduğu sözleşmede açıkça belirtilmelidir. (4857/15)

iş arama izni konusu:
belirsiz süreli sözleşmeye bağlı çalışıyorsanız, istifa da etseniz, bildirim süresi içerisinde günlük 2 saat iş arama izniniz vardır.

''Madde 15 - Taraflarca iş sözleşmesine bir deneme kaydı konulduğunda, bunun süresi en çok iki ay olabilir. Ancak
deneme süresi toplu iş sözleşmeleriyle dört aya kadar uzatılabilir.
Deneme süresi içinde taraflar iş sözleşmesini bildirim süresine gerek olmaksızın ve tazminatsız feshedebilir. İşçinin
çalıştığı günler için ücret ve diğer hakları saklıdır.''

''Madde 9 - Taraflar iş sözleşmesini, Kanun hükümleriyle getirilen sınırlamalar saklı kalmak koşuluyla, ihtiyaçlarına
uygun türde düzenleyebilirler.
İş sözleşmeleri belirli veya belirsiz süreli yapılır. Bu sözleşmeler çalışma biçimleri bakımından tam süreli veya kısmî
süreli yahut deneme süreli ya da DİĞER TÜRDE oluşturulabilir.''


Hemen herkes deneme süresinin sözleşmede yazmasa da geçerli olduğunu söylemiş. Bir konuda kesin bir bilgiye sahip olmadan nasıl bu kadar kendinizden emin konuşabiliyorsunuz arkadaş. Hayır ''ben öyle biliyorum'' falan da yok. O kadar eminler ki yanlış söyledikleri şeyden. Neyse sakinim amk.

direkt olarak görme engelliler için olmasa da sesli rehberlik (audioguide) kayıtları var bizde. nasıl bir çalışma için gerekli? normalde ilgili müze, örenyeri ve sanat galerileri haricinde paylaşmıyoruz ama üstünde konuşabiliriz belki, onay alıp paylaşabilirim? türkçede var. almanya merkez ofisimiz görme engelliler içinde yapıyor ama orada ki müzelerin altyapısı buna uygun. biz burda maalesef işitme engelliler için bile zar zor ikna ediyoruz müze yönetimlerini.

(bkz: karanlıkta diyalog)

ben gitmiştim 2 defa. fena değildi jinekoloğu. ama hastane acayip kalabalıktı. özel hastanede de bu kadar bekleyeceksem niye fark ödüyorum ki ben dedim, gitmedim bir daha.

medikalparka gidiyorum ben jinekoloji için. doktorumdan memnunum. medikal'de aynı gün içinde birden fazla poliklinikte muayene olursanız sonrakileri indirimli ödüyorsunuz, nerdeyse yarı fiyatı. hani hormon testi için başka doktora falan yönlendirir, bilginiz olsun giderseniz. yine de sorun tabii öncesinde bu uygulama hala geçerli mi diye...

bina sorumlusu olarak anlatayım, sandık sorumlularındna sorumlu olursun. Kaç sandık varsa, tek tek tüm sandıkları gezersin düzenli aralıklarla, sorun var mı yok mu diye bakarsın. Sorun varsa elinden geleni yaparsın, sandık sorumlunla iletişimde kalırsın.

sonuçlar açıklandıktan sonra da sandık görevlinden tutanak fotoğrafını ya da imzalı kopyasını alırsın.

Saat 7'de pusulalar sayılmaya başlanır, o yüzden en geç 6'da okulda olup, 6.30 da insaları sandıklara göndermen gerek.

Bu da demektir ki aynı zamanda, gönüllü kartlarını tek tek herkesin adına yazıp verecksin, insanlara son hatırlatmaları ve bilgilendirmeleri yapacaksın.

Son seçimlerde sabah 6'dan gece 11 e kadar çalıştım, iflahım s... di tek kelimeyle.

isterseniz okul sorumlusu olmakla ilgili döküman gönderebilirim.

bu seçimlerde sadece 3 aday var ve oy sayımları mümkün değil genel seçim kadar uzun sürmez. bina sorumlusu ihtiyacı çok fazla, hakikaten çok zor gelmeyecekse yapın derim ben.

sadece müşahit olarak kayıt yaptırmıştım ama ihtiyacı görünce ilçe sorumlusu oldum, ordan biliyorum.

evet benim gibi sirke manyagi insanlar icin super fikir vermissin, mesela karpuzun cekirdegi cok cikiyor ya, onda da kullanilabilir mi bu dedigin veya sen hangi meyveyle daha cok yapiyorsun?

Elma, armut gibi meyvelerin çekirdekli orta kısımları ve kabuklarını şeftalinin kabukları falan kullanıyorum genelde.
Üzümden yiyecek sirke yapıyorum.

İri olan karpuz çekirdeklerini kurutup çerez olarak kullanabilirsin. Çok minik olanları kuşlara veriyorum.

Ayva çekirdeklerini kurutup saklıyorum. Emzikli olan anne olursa ona veriyorum, meme başı çatlağına iyi gelir. Olmazsa reçel yaparken bir cezvede kaynatıp suyu reçele ilave ediyorum. Ayva çekirdeğini kaynattığım su jöle gibi oluyor. Reçel daha kıvamlı oluyor.

Meyve çekirdeklerini de yıkayıp kurutuyorum. Sonra piknk, dağ yürüyüşünde onları doğaya serpiyorum.

Vişne çekirdeklerini soğuk-sıcak su torbası niyetine kullanmak üzere yıkayıp kurutuyorum. Küçük torbalar dikip içine çekirdekleri koyuyorum. Sıcak su torbasından daha güvenli oluyor, özellikle bebekler için.

*bamya pişirirken çok hafif elma sirkesi eklemek hem lezzetini arttırır, hem de o sıvının etkisini azaltır.
*makarna soslarını makarnanın kendi haşlama suyuyla inceltmek ve haşlama suyuna çok az defene yaprağı veya adaçayı atmak.
*dolma yaparken salçalı suyunu çğden hazırlamamk, salçayı kavurup sonra ılık su eklemek, üstüne dolmaları dizmek, daha su gerekiyorsa eklemek.dolmaların içine limon suyu ve kuru naneden hazırlnmış sostan birer tatlı kaşığı dökmek.
*kuru fasulyeleri akşamdan yıkayıp ıslatmak. sonra sabah pişirmeden birkaç saat önce suyunu değiştirip yeni suya aktarmak ve bu suya eser miktarda süt eklemek.
*mercimek köftesi için mercimeğin iki katı su, yarısı kadar ince bulgur kullanmak.
*kısır yaparken ince bulgur için çay bardağı ile porsiyon hesabı yapmak. limon suyu ve tuzunu bulguru ıslarken eklemek. baharatlarını salçalı sosa eklemek, sosla birlikte bulgura yedirmek, bu salçalı sosa muhakkak kimyon ve ince rendelenmiş sarımsak eklemek.

iyi bayramlar olsun herkese.

Toz ceviz, et yemeklerine veya içinde et parçası olan yemeklere hafif acımsı (acı sayılmaz bile) çok süper bir aroma veriyor. Ayrıca normal sarmısak veya toz sarmısak ile süper tatlar elde ediliyor.

Merhaba eğer belli bir yaştan sonra ailenizle yaşamak zorunda kalıyorsanız normal bence böyle olması. Eğer aynı evdeyseniz, maddi imkan varsa ayrı eve çıkmanızı tavsiye ediyorum

love, bunun bi geçmişi olmalı?
durduk yere böyle değildir sanırım?

çok uzun zamandır ayrıyım. ama ne zaman yanyana gelsem aile bireylerinden biriyle darallar basıyor. önceden sıkıntı yaşamışlığım var direkt olmasa da dolaylı olarak. ama onlarla alakalandırdığımı sanmıyorum. sanırsam birtakım şeyler yitmiş içimde...

bir şey durduk yere yitmez, bi şekilde onlarla alakalandırmışsın ki bitmiş diyorum ben nacizane.

var, ben varım. annem hariç diyeyim.

soruları ile mi, muhabbetleri ile mi bunaltıyorlar acaba? çok mu farklı bakıyorsunuz hayata? bu yüzlerden olabilir sanırım.
genel olarak akraba ortamlarından hiç hoşlanmıyorum ben de. mecburen görüşüldüğünde de yapmacık bir hale bürünüyorum aynen. kendimi de sevmiyorum o zaman, o yapmacık halimle. kötü bir durum.

Bende tam tersi durum söz konusu, her zaman sevmişimdir ailemi ama son zamanlarda daha bir düşkün oldum. Eskiden çok düşmezdim üstlerine, yani normal bir ilişkimiz vardı, şimdi içtikleri suyun soğukluğunu bile kontrol ediyorum.

Önemli olan onları kaybettikten sonra pişmanlık duymamak. keşke yapmasaydım falan dersen sıkıntı.

Yalnız yaşamaya, hayatınızla ilgili sorular sorulmamasına alıştıysanız da onlarla geçirdiğiniz her dakika sizi boğuyor olabilir. Yine yukarda söylendiği gibi bakış açılarınız çok farklıysa muhabbetlerine katlanamıyor da olabilirsiniz.

hiç ortak noktamız yok sanırım ailemle (tabii ki zorlasam çıkar 5-10 tane). kız kardeşim ile zaten hiç görüşmüyorum, ömür boyu da görüşmeyi düşünmüyorum, yaptığı birtakım hadsizlikler/kalleşliklerden dolayı. ailemden iyice kopmam da yakın zamanlara denk düşüyor sanırım (önceden de can-ciğer kuzu sarması olmadık hiç).

kız kardeşim ölse üzülmem sanırım, bana göre kendisi oksijen israfı zaten. annem-babam ölse de şu an hissettiklerimden pişman olabileceğim bir durumda değilim. içimden bişeyler gelmiyor diye neden pişman olayım?

her ne kadar kızsan da ailen. allah göstermesin başına birşey geldiğinde ilk yardımına koşacak olan onlar.

beraberken daral gelmesi farklı onları sevmemen çok farklı, hayatta en çok acı çektiğim anlardan biri babamla süper markete girmektir adamı deli eder her şeyin fiyatına 50 defa bakar pintilikten değil yine gider en kalitelisini alır ama 2 kere gitmesem 3'te aklım kalıyor lan diyorum ölümlü dünya git zaman geçir annenle babanla olabildiğinden fazla. zamanla o işkence veren market alışverişi bile zevk vermeye başlıyor yeter ki içinde sevgi olsun.

ama belli ki bir sürü sorunlar olmuş sizin aile ile aranızda. o yüzden bu kopukluk. silmişsiniz defterden gibi.
yine de bu durumdan "hiç" rahatsız olmasanız bu soruyu sormazdınız bence.

ben mesela rahatsızım. "oldukları gibi niye kabullenemiyorum" diyorum. "zaten kırk yılda bir görüşüyorum, ne olur yani 2 sevmediğim muhabbete katlansam." diyorum. "niye bir bağ hissedemiyorum" diyorum.
insanlar kuzenleriyle şahane vakitler geçirdiğinde, ne bileyim, akrabaların düğünlerine koşa koşa gittiğinde falan, sorguluyorum kendi durumumu. daha tahammüllü olmaya çalışıyorum vs.

sizin de saklı bir memnuniyetsizliğiniz varsa ve bir ihtimal çözülebilecek konularsa, belki konuşulmamış bir şeyler kalmıştır (atıyorum tamamen) anne-babaya yeniden şans vermeye her zaman değer derim.

@komando kani var bende, ben o "ama onlar senin ailen!" mantığına pek inanmıyorum açıkçası. bu zamana kadar başıma birçok şey geldi, bir kısmı ve bazı en kritikleri de kendileri yüzünden. yardımıma koşmaları gibi bir durum söz konusu olmadı o zaman. ayrıca bu söylediğin de bencil bir tavır, yardım etsinler diye onları etrafımda bulundurmak hiç istemem. zaten bazı konularda vicdan yapıp sürekli üstüme düşme çabaları iyice bunaltıyor, belki bir sebebi de budur...

@icemint, aslında ben sadece diğer insanlardan da böyle hissedenler var mı diye merak ettiğim için sormuştum :) konu benim durumumu analize geldi biraz :D

görüşme eğer kendini kötü hissediyorsan. açıkçası ölse üzülmem zaten oksijen israfı diyebilecek haldeysen görüşme. mesela ben çok düşkünümdür anneme, ablama. ölseler ben de ölürdüm gibi hissediyorum.

var. cok da güzel.
ilk zamanlarda pek bir arayip konuşma isteği duyarlardi ama artik o da yok.
telefonlarim da rahat, ben de...

kendi hayatinin patronu kendin oluyorsun.

anne-baba değil de abimle ilişkimiz berbat. yani kavga falan durumları yok, muhabbetimiz sıfır. nadiren konuşuruz. üstelik aynı evde yaşamamıza rağmen. geçen ev yolunda otobüste karşılaştık. yanıma geldi oturdu, soğuk bir selamlaşma, sonra o kitabını açtı ben telefon. otobüsten indikten sonra biraz hızlı yürüdü beni beklemedi, apartmana o başka yoldan gitti ben başka. üzüldüm o gün bayağı o halimize. düzelme ihtimali de yok gibi bunca seneden sonra. evlenip gitse de evde karşıma çıkmasa diye bekliyorum artık.

yaş kaç? bunu hepimiz dönem dönem yaşadık veya yaşıyoruz halen.

bir abla, bir abi kaybettim. en büyük ablam ile en küçük olan ben kaldık. kendisi biz almanya'a yaşarken tarikat işlerine girdiği için cenazeler hariç hiç iletişim kurmuyoruz. babam vefat etti yıllar önce. annem 78 yaşında, okuması yazması yok, hacı, orta anadoluda küçük bir ilde bilindik bir hayatı var, ki bunların hiç biri onu suçlu veya hatalı yapmaz, farklı yapar sadece. ortak hiç bir noktamız yok maalesef ve sağlık durumu iyi değil. akrabalarla hiç iletişimimim yok annemin hastalığı falan olmadığı sürece.

"kimsesiz" olmakla, özgür olmak arasında ki o belirsiz alan/kara delik emin ol düşündüğün kadar zevkli ve/veya huzurlu değil. hayatıma dair verdiğim bütün önemli kararlarıma şerh koyan bir durum. her türlü saçmalıklarına veya hatalarına sırf kan bağı var diye katlanın demiyorum elbet ama, orta bir yol bulmayı deneyin, çözüm odaklı olmaya çalışın, onları oldukları gibi kabul etmeyi deneyin. köprüleri yakmak, iletişimi kesmek, minimuma indirmek, onlardan sürekli bunalmak çözüm değil, yapmayın bunu kendinize.

lise bittiği andan bu yana evden ayrıyım,belirtme gereği duydum.

Ben de yaşıyorum. Ailemi çok seviyorum fakat uzaktan seviyorum. Aynı evde yaşamak çok zor. Bir an önce gitmeye uğraşıyorum. Bence önemli olan bu durumu onları kırmadan halletmek. Uzakta olmak da tek çözümü gibi. İster istemez daha az görüşüp daha az konuşmuş oluyorsunuz zaten.

anne baba için böyle diyemem, dünyada beni en çok düşünen ve en çok sevdiğim 2 insan. ama genel olarak bu durum haricinde aynı şeyleri yaşıyorum.
ikinci dereceden akrabaların çoğuna karşı bu durumdayım. bir kısmıyla hiç görüşmeyiz, ortada bi dargınlık falan da yok da işte anlattığın gibi bir bağ yok.

şarkıda geçiyor ya 'kardeşin duymaz, el oğlu duyar..' diye. çoğu zaman kardeşten çok çok öte arkadaşlarım oldu. kardeşimin hiç de ilgilenmediği durumlarda arkadaşlarımla dertleştim, onlarla paylaştım. benden 7 yaş küçük henüz olgunlaşmadı normaldir, zamane gençliği falan diye çok üzerinde durmuyorum. ama sağolsun ben yan odada çok üzüldüğüm bir konu için ağlama krizlerine girmişken 'abla üzülme be kıyamam' demesini geçtim, odama bile girmeyip,kapıyı çekip gitmişliği vardır evden. ben en ufak sıkıntı çekmesin, üzülmesin diye uğraşır dururum. ama kardeş işte atsan atılmaz satsan satılmaz :)

çok içinin ısınmadığı insanlarla mümkün mertebe mesafeli olmak iyidir. sadece aileden/akrabadan diye herkesi sevmek, yüzüne gülmek, beraber vakit geçirmek durumunda değiliz. için rahat olsun :)
o kişiyle ilgili tatlı anıları akla getirmeye çalışıp,(çocukluktan falan) yine de hiçbir şekilde içinde bir ısınma olmuyorsa ya da öyle bir anı hiç olmadıysa üzerinde çok da durmamak lazım;)

İşte ben de tam bu sebepten evlenemiyorum.biri olsa evlensem mecburen onu da bu durumun içine sokucam,utanıcam,mutsuz edicem diye.kimseye anlatamıyprum da sebebin bu olduğunu.bulunduğum ortamda mutlu olacaksam da despot babam aklıma geliyor.onun küsmeleri,surat asmaları,en ufak şeye kızıp günlerce kaşlarıyla konuşmasını.çocukken korkardık.şimdi nefreti var.cevap verince hakkını arayınca assssla tartışmaz kabul etmez.sen çok konuşmak istiyosun galiba der.midem kaldırmıyor onun sesini duymayı.hadi görüşmem de benim hayatımla oynuyor.evlenmeme en büyük engel.haberi yok.lanet olsun.
Yalnız değilsin.içimi döktüm ben de.hep sormak paylaşmak bir çare bulmak istiyordum ama nerden başlasam ne anlatsam bilemiyordum.offf

tamponla girebilirsiniz bence, sık sık değiştirin yeter. ben giriyorum, hiç bir sağlık sorunu vesairede yaşamıyorum.

Bence de tampon. Ekstra ilac alip bunyeyi etkilemek pek sağlıkli degil zaten.

bence primolut, rahim o durumdayken etraftaki mikrop vs karşı daha korumasız oluyor.

bence primolut. Şişkinlik falan pek yapmıyor, regl gibi işte. tamponla falan uğraşmazdım ben.

Tampon tabii ki. Neden hormonunu bozasın 3 gün için.

toplum psikologları diye bir gönüllü grup ev tuttular kınık'ta çocuklara terapi yapabilmek için. eşya topladılar burdan da terapi esnasında kullanabilecekleri ve evde ihtiyaç duyabilecekleri. isterseniz sorabilirim kime ulaştırmak faydalı olur diye?

aklıma geldi de, bir adam vardı, facebook'u hacklenmişti, adam model olarak çalıştırdığı tüm kadınlarla yatmaya çalışyordu, daha kötüsü giriş cümlesi şöyleydi; "selam, bakire misin merve?"
bazılarıyla yatıyordu da.
bir de arkadaşlarıyla zaman üniversiteli kızlar zamanı, onlarla yatmalıyız geyiği yapıyorlardı.
o gün bugündür izmir'de fotoğraf ajansı görür görmez ayaklarım kıçıma vura vura kaçıyorum.
kavruk, kıvırcık saçlı bi sahibi varsa uzak dur o ajanstan. :(

erkeğim la :) bi arkadaşa staj yeri arıyorum. ki o da muhafazakâr.

o zaman daha da uzak dur abi. :d

www.karanlikoda.org işinizi görür mü?

@phoebe, burası iyiymiş. gölge stüdyo'nun sahibi de eğitim veriyor.

aptallıktır. net.

erkeğim.

getir ne olcak. dünyada 7 milyar insan var. öyle yada böyle yaşasın gitsin.

ben de istemiyorum çocuk. çocuk doğurmak bencilliktir. bu kadar kötü bir dünyada yaşarken hiç günahsız, masum bir varlığa bu kötülükleri yaşattırmak bencillik. insanlar sadece güzel şeyler düşünerek çocuk yapıyor. en kötü ihtimalleri düşünmek zorundasın.

Böyle bir kadının Türk aile yapısında mutlu olma şansı keşke olsaydı ama yok sanırım. Evlenmemek, evlenmek istememek, evli olup çocuk sahibi olmak istememek nedense aileler bunu hakaret gibi görüyorlar ve mutlaka bunlar olmalıymış gibi davranıyorlar. Benim yaşadığım hayattan daha iyi bir hayat yaşayamayacaksa o çocuğu dünyaya getirmemek kadın olarak benim en büyük hakkım değil mi?

Bazılarına göre olmaz öyle şey.
Aptallık değil, buna da kimse karar veremez senden başka. Sen doğuracaksın sen bakacaksın sen fedakarlık edeceksin, hatta belki doğururken öleceksin kimbilir? O çocuğa bir şey olduğunda en büyük acıyı sen çekeceksin. Kimsenin buna Aptallık demek gibi bir hakkı yok.

Sen öldüğünde o cocuk senin acını çekecek. Ölürken kendi acısını çekecek. Hayat ona kimbilir ne sıkıntılar getirecek. Bence dogurmamak cok akıllı bir davranış.

Türk aile yapısında mutlu olur mu demissin, olmaz. Toplum baskısını takmayacak kadar ferah olursa durum başka tabi.

ben de istemiyorum. ve getirmeyeceğim.
türk aile yapısındansa kendi iç dengemiz çok daha mühim.

dış çerçeveyi önemsemiyorum.
ama daha çekirdeğe baktığımda,
yani annemler ve dedemler açısından baktığımda: bir torun hasretleri var, nereden kaynaklanıyorsa...
kardeşim karşılar umarım bu hasretlerini diyorum.

değil bence, senin kendi hayatın içinden geldiği zaman zaten kararını verirsin ben erkeğim, iki tane ablam var biri evli diğeri evlenmedi, evli olan sadece çocuğu olduğu için mutlu sürekli onunla, iyi bir işi vardı çocuguma bakıcam diyip bıraktı eşiylede arası çok iyi değil sadece çocuk odaklı bir hayata döndü içten içe depresyonda. Evli olmayan da geziyo, sürekli bir aktivite peşinde mutlu gibi tam emin değilim, ikisinin yaşı da 30 üzerinde. bizimkiler ikisine de evlen ya da evlenme diye baskı yapmadılar hiç, durum bu şekilde...

yalnız olmadığımı bilmek çok güzel! çok çok güzel!

bu tamamen senin seçimin neden aptallık olsun, türk aile yapısında da mutlu olursun bu seçimle yaşayıp gayet mutlu olan arkadaşlarım var

bence de bu tamamen senin kendi özgür seçimin. Türk aile yapısı konusuna pek girmek istemiyorum ama eşinin de senin de ortak kararınızda pek tabii çok doğal bişi. insanlar çocuk sahibi olmak için çok ciddi düşünce süreçlerinden geçmel bence. maddi olanaklar da çok iyi olmalı manevi olarak da hem anne hem de baba çok sağlam olmalı bence. aksi halde o çocuğa da yazık o çocugun yaşayacağı çevreye de yazık. ki annelik duygusu tabii ki güzeldir hoştur ama biraz fazla demogojisinin yapıldığını da düşünmüyor değilim. "anne ol da anlarsın" vs tarzı söylemler mesela bana çok saçma geliyor. ki ben anne olduktan sonra psikolojisi bozulan ama bunun hiç de farkında olmayan çok insan tanıyorum. sıkışık bir toplumda yaşadığımız için insanlar anne olunca kendilerini bunun üzerinden tanımlamaya ve burada şu an saymaya üşendiğim daha bir çok saçma psikolojik durumlara girebiliyor. sonrası ise mutsuz çocuklar, sorunlu insanlar. karakteri oturmuş, akli dengesi yerinde ve kişisel gelişimini tamamlamış kişiler anne olmalı bence. ha ben kendi açımdan konuşayım sürekli ölçüp biçiyorum ve ne yazık ki henüz yeterince gelişmiş olduğumu görmediğim için ne zaman buna hazır olurum onu bilemiyorum.

edit: kadın

cevap verirken cinsiyet de belirtir misiniz? çok değişik oluyor böyle fikirleri okumak. benzer düşünceler kadınlarda mı baskın yoksa erkeklerde mi mesela merak ediyorum.

neden aptallık olsun? sevmediğin ve istemediğin bir şeyi güzelmiş diye yapamazsın. türk aile yapısında mutlu olabilmesi zor ama. mutlu demeyelim de huzurlu. hiç tanımadığın biri dahi sana bebek yüzünden baskı yapabilir.

eğer çocuk istemeseydim (ki ben ileride istiyorum) bir tek ileride pişman olma olasılığımdan korkardım. 40lardan sonra çocuk için enerji ayırmak çok zor. gençken bile zor.

Ben aslında çok istiyorum bi çocuğum olmasını ama yapmayacağım sanırım. Kronik ve genetik geçişli hastalıklarım var benim. Genetik sicilim bozuk yani. Göz göre göre, benimle aynı zorlukları yaşayacağını bile bile, sırf ben çok istiyorum anne olmayı diye, kendi bencilliğimden dolayı dünyaya getirmek, çocuğuma haksızlık olur diye düşünüyorum. Çok istiyorum ama muhtemelen bu yüzden yapmayacağım.

herkes belli yaşlarda böyle konuşur, evlendikten sonra iyi ki yapmışım seni lan der. o yüzden boş muhabbet gibi geliyor bana bunlar biraz. tıpkı çoğumuzun çocukken ben büyüyünce evlenmeyeceğim, kızları sevmiyorum zaten falan demesi gibi.

çocuk şu kıytırık dünyaya tat getiren tek varlık. benim çocuğum yok ama çocuğu olup da şu cümleyi söylemeyen tek insan görmedim. ben erkek halimle böyle düşündüğüme göre böyle söyleyen kadınların direk kendini kandırdıklarına inanıyorum. yani istisnalar kaideyi bozmaz ama eline 6 aylık bebek verilip ay çok tatlııı demeyen kadına rastlamadım ben daha.

erkek.

@fayfim ama mesele zaten bebekleri sevmeme meselesi değil ki. Burada şartlardan kaynaklı çocuk yapmama ya da çocuk yapmayı istememe durumunu konuşuyoruz. yoksa altı aylık bebeği evet kadınların büyük bir çoğunluğu eline aldığında ay çok tatlı der, tatlıdır da ancak bu o kadının çocuk yapmayı istediğini gösterir mi? hayır.

evlenmemek ve çocuk sahibi olmamak bir eksiklikmiş, kusurmuş gibi davranıyor insanlar. bunu bende anlamlandıramıyorum. özellikle çocuk istemiyorum veya yeniden evlenmek istemiyorum diye bir durumum yok. ama illa ki evlenmeliyim ve çocuk sahibi olmalıyım gibi bir hissiyatımda yok. olursa, güzel olur, ama olmazsa da bunu kendimde bir mutsuzluk sebebi gibi algılamam ve eksiklikte hissetmem.

evli ve çocuklu arkadaşlarla görüştüğümde istisnasız hepsi yalnızken ( kadın-erkek farketmiyor ) ne kadar bunaldıklarından, evliliğin dezavantajlarından, çocuğun insanı ne kadar yorduğundan, en güzelini yaptığımdan, hayallerinin yarım kaldığından vesaire vesaire şikayet edip duruyorlar ama hakikaten ses tonlarında ki o karanlık ifade çok net. ne zaman sofraya oturuyoruz kalabalık bir şekilde, kafalar böyle hafif yan yatık, acıma ve şefkat karışımı sahte bir ses tonuyla, phoebecim artık sende bir hayat arkadaşı edinsen, çoluk çocuğa karışsan diyorlar. bazı anlarda kendimi zor tutuyorum, ikiyüzlüler daha 15 dakika önce başka konuşuyordunuz dememek için. demem o ki; evli ve çocuklu olanlar mutlu diye bir şart yok.

kesinlikle hafife aldığımdan değil ama anne olan kadınların yaşayacakları o güzel duygularında önemli bir kısmının öğretilmiş ve empoze edilmiş olduğunu düşünüyorum ben. özellikle bizim gibi doğu toplumlarında. türk erkek arkadaşlarım yabancı bir kadın ile evlendiğinde evin tüm işini üstüne yıkmak, çocuk doğunca işini bırakmasını beklemek gibi beklentileri yokken, aynı arkadaşımın ilk eşi olan türk kadına neler yaşattığını bizzat biliyorum. bu sosyal rollere mümkün mertebe yenilmemek lazım. tabii ki insanın enerjisinin düştüğü ve acaba dediği anlar oluyor, ama neden-sonuç ilişkilerini zihninizde doğru kurarsanız bu çok nadiren oluyor ve çabucak geçip gidiyor.

bir defa evlenip ayrıldım, bir defa da evliliğin eşiğinden döndüm, çocuksuzum, gayet de mutluyum, iç huzurum yerinde.

maalesef çocuk çok farklı amaçlara hitaben yapılabiliyor bu ülkede. "yaşlanınca bakacak birisi olsun"culardan, "evliliğimizi çocuk kurtaracak"çılara, "doğurganlığım bitmeden yapayım da, sonra pişman olurum"cular da dahil olmak üzere bir çok farklı sebepten çocuk yapıyorlar insanlar, esasen çocuk istemeseler bile. son grup biraz da, indirim bitmeden ihtiyacı olmasa bile kenarda dursun diye alakasız şeyler alanlara benziyor hatta...

bu yukarıdakiler bana göre benciller grubu. bir de hakkaten o sevgiyi yaşamak isteyenler var ama. bir çocuğa bakmanın tadı, onu büyütmenin, geliştiğini görmenin keyfi, çocuklarının da hakkaten donanımlı olması için çabalamalarıyla birleşince çok da güzel insanlar yetişebilir. ama nasıl bir dünyaya? onu da düşünmek lazım. dolayısıyla bir +/- tablosu oluşuyor bu tip insanların kafasında istemsiz. hangi taraf ağır basarsa onu yapıyorlar. istemeyenler de var, isteyenler de. ama yetişen düzgün insan sayısındaki azlığı göz önünde bulunduracak olursak, istemeyenler çoğunlukta gibi...

bir de "uğraşamam ben çocukla, ayak bağı resmen, ne işim var?"cılardan, "çocuk çok büyük sorumluluk, altından kalkamayız, yavrucak rezil kepaze olmasın sırf biz yapıyoruz diye"cilere kadar, direkt istemeyenler var.

bunların hepsi insanların kendi kararları, aile ile yakından uzaktan alakası yok. torun hasretiyle yanan ebeveynler de bana göre sadece sevmelik çocuk arıyolar, derdini çekmeden sevmelik... ortada dert olmadan sevmek en kolayı. onlar da bencil.

türk aile yapısında mutlu olmanın yolu da, kendinden başka kimsenin görüşüne bağlanmamak bana kalırsa. herkes istediğini söyleyebilir, sen hangisinin doğru olduğuna kendi gerçeklerinle karar verebiliyorsan hiç de huzurun bozulmaz. aynısı aileden gelen evlenme baskısı, okulu bitirme baskısı ve bilimum diğer baskılar için de geçerli :)

-erkekim

fayfim; bebek seviyoruz ama doğurmak istemiyoruz. çocuk seven bir kadınım. 6 aylık bebek verseler bana çok tatlı da derim, öperim de, şebeklik de yaparım ona. ama doğurmak istemem.

cinsiyeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet :)))

cinsiyet arkadaşlar!

phoebe çok güzel anlatmışsın, tebrikler.

ve fayfim, olay çocukları sevmemek değil. ben çocukları çok seviyorum. hatta isterdim ki bir çocuk yapabileyim. ergenlik yaşlarını da çok geçtim. ama ben hala böyle bir dünyaya bir çocuk getirmek istemiyorum. onun yerine terk edilmiş bir çocuğa bakmak istiyorum mesela.

yaşayabileceğim en güzel duygulardan fedakarlık etmek falan diye düşünmüyorum bu konu hakkında, ne de olsa yaşadığım duyguların en güzelinin hangisi olduğuna karar verecek olan benim. (kadın tarafıyım) eşimle 10 senedir beraber 1 senedir de evliyiz. çocuk konusunda da aynı fikirlere sahibiz, olmayan bir şeyin eksikliğini hissetmiyoruz.

mutluyuz fakat insanların gevşek gevşek çocuk ne zaman, ne zaman çocuğunuzu sevicez çocuksuz hayat geçer mi pişman olursunuz vs. muhabbetlerinden kaçış yok ne yazık ki. lan çocuk doğursam çocuğu senin gibi denyoya değil göstermek, adını bile bilmesini istemem demek istediğim bir dünya var hayallerimde.

evet, kimse kimsenin görüşüne ve kararına karışamaz, doğru söylüyorsunuz da cosmicstring'in belirttiği de bir gerçek var ortada. hadi aileyi geçtim ama 'neslim devam etsin' düşüncesinin hakim olduğu bir toplumda yetişen hangi erkek bu karara saygı duyar?

bence toplum oraya doğru gidiyor yavaş yavaş. 3 çocuk yapmanın salavat verildiği bu ülkede, çocuk yapmaktan iyice soğuyor bazı insanlar. dünyanın ve ülkenin gittiği yer malum. yukarıda saydığım bencil kesim dışındakiler de düşüncelerini çocuk yapmama üzerine fikslemeye başlıyorlar ciddi ciddi. o yüzden aslında belli bir süre sonra bu soru da ciddiyetini yitirecek bence toplumumuzda ve umuyorum kısa süre sonra...

@fayfim
çocuk yapmayacağım. bahsettiğin yaşları ise geçeli çok oldu. çocukları da çok severim ayrıca. hatta fazlaca sevdiğim için yapmayacağım bile denebilir.
kıytırık hayata tat getirsin/getirecek diye çocuk yapılmasını çok çok yersiz buluyorum. bu açıdan baktığımızda onun da kıytırık bir hayatı olacak zira.

hem ilgiye muhtaç yeterince çocuk var zaten, dessynin de dediği gibi.

Evli ve iki çocuklu bir anneyim. Bu dünyaya çocuk getirmek isteyip istememek kişinin kendi hayat görüşü. "Masum varlığa kötülük yaşatmak..." bana fazlaca abartılmış bir tanım geldi. Ben evlatlarımla mutluyum. Ama mutlu olmayacağını düşünen varsa yapmasın zaten çocuk. O zaman hakikaten yazık çocuğa.

Türk aile yapısında böyle birinin mutlu olabilme şansı tamamen bu düşüncesini eşiyle - evlenmeden önce - net bir biçimde paylaşmasıyla mümkün. Karı-koca aynı görüşteyse diğerleri karışamaz.

Ben de hormonlarima yenik dusmezsem yapmayacagim. Her turlu mantiksiz, sacma geliyor. Dogacak cocugun sartlarin dusuk ve orta sinif icin giderek kotulestigi bir dunyada ve ulkede, bir suru riskten siyrilip mutlu ve saglikli bir yasam surmesi cok cok dusuk ihtimal. Yine orta sinif bi aile cocuk yaptigi an yasam standardi dusuyo, e cocugunki de. Manevi olarak da buyuk risk, hayatin geri donusu olmayan bi sekilde degisiyo, baska bi hayattan ve bireyden tamamen sorumlu oluyosun vs.

Neyse milyarlarca olumsuz nedene karsilik "yumuk yumuk ayaklariii" veya "yaslaninca bakar" diye cocuk yapmak bencilce bi delilik gibi geliyo bana. Ama bunu gel de ozellikle bu toplumdaki insanlara anlat. Boyle bi insanin mutlu olabilmesi oncelikle ayni kafa yapisi ve ayni kararliliktaki bi esi olmasina bagli, bu kadar kritik bi konuda esinizle catisirsaniz iliski de siz de cok yipranirsiniz. Ikinci olarak da insanlarin soyleyeceklerine hazirlikli olup onlari takmamayi ogrenmek gerekiyor, bicok konuda oldugu gibi.

Çok insan var ve çok tüketiyoruz. Bu kadar insan yetmiyor gibi bi de çocuk yapmak düşüncesizlik bencillik gibi geliyor. Olur da evlenirsem ve çocuğumuz olsun istersek de ailesiz binlerce çocuk var yurtlarda, onlardan birini bebekken almak daha insanî geliyor. Elalem de "demek ki çocuğu olmuyor o yüzden evlat edindi" der muhtemelen. Bizde çocuk sahibi olamamanın alternatifi olarak görünüyor bu durum malesef. Çocuk yapabiliyor olsam da yapmayıp evlat edinmeyi seçmek isterim. Kadınım.

Konuyla ilgili duyuru açmışlığım, uzun uzun yazmışlığım bile var.
eksiduyu.ru

Gerçi o günden sonra değişen şeyler oldu, "Belki bir gün isteyebilirim, bir gün ben de böyle şeyi ister miyim acaba" durumundayım; isteme umudum var.

bir de cinsiyetleri belirtseydiniz dadundan yenmezdi :(

Merhaba,

30 yaş, kadın.

Ben de çocuk istemeyenlerdenim. Çok büyük fedakarlık ve riskli bir durum gibi geliyor o sebepten istemiyorum. Ama ben şanslıydım, eski eşim de çocuk istemiyordu dolayısyla ailelerden hiç baskı falan görmedik. Bazen densiz insanlar "artık sıra sizde", "aa çocuksuz olur mu, en azından kedi köpek alın" gibi aptalca fikirlerini dayatmaya çalışıyorlar ama zerre kadar umrumda olmadığı için alınmıyordum.

Oliver Burkeman'ın Help isimli kitabında bazı araştırmalar alıntılanmış ve çocuk sahibi olmanın insanın hayatına mutsuzluk getirdiği sonucu çıkmış bu araştırmalarda. Detaylarını hatırlamıyorum ama özetle bir süre sonra ebeveynlerin "eh yani, öyle çok da süper bir şey değil" dediklerinden bahsediliyordu.

Ha şunu da söyleyeyim, bir bebek görürsem bacağını falan ısırmaya da kalkarım yani, çocuklardan tiksinmiyorum, sadece benim olsunlar istemiyorum.

30'umdan önce doğuracağımı zaten zannetmiyorum ama komple doğurmamak isterim açıkçası. bir sürü hayalim, bir sürü planım var ve farkındayım bu hayallerim 30 yaşını geçmeden gerçekleştirilebilecek şeyler değil. tüm bunları bir kenara bırakıp hayata bir kere geldiğimi bile bile neden çevre, aile gibi etkenlerin etisinde kalıp çocuk yapayım ulan ben? istemiyorum işte. tutturmuşlar bir çocuk çocuk. ya ben o çocuğu koleje yollayamazsam çıldırırım mesela. bir dediğini eksik edersem çıldırırım. ben ciddi sıkıntı içinde büyüdüm, ya ona aynı şeyleri ben yaşatırsam? düşüncesi bile tüylerimi ürpertiyor. onu rahat, konforlu ve izole bir ortamda büyütemeyeceksem neden doğuruyorum? ciddi takıntılıyım evet ama ben atacağı her adımı düşünüp balatayı sıyırcağım bir varlık istemiyorum. zaten savaşın eşiğindeyiz, kim öle kim kala, su kaynakları kuruyor su savaşları çıkacak bir de üstüne. iğrenç beton çevre. hastalıklar. biz sınırdayız siz farkında değilsiniz, bizim doğuracağımız nesil tamamen dış etmenlere bağlı sıkıntlar çekerek yaşayacak. bunun vebalini alıp da doğuranlara helal olsun diyorum. 19K

çocuk sahibi olmadan önce şunları düşünmeli insanlar:
ben çocuğumu iyi bir evde, iyi bir semtte oturtabilecek miyim?
güzel kıyafetler giydirebilecek miyim?
sağlıklı besleyebilecek miyim?
resim kursuna, baleye, spora, kendini geliştirebileceği bir aktivite yaptırabilecek miyim?
iyi bir eğitim aldırabilecek miyim?
iyi bir anne/baba olabilecek miyim, yeterli miyim bu konuda?
çocuğum engelli olursa, yatalak olursa 70-80 yaşımda 30 yaşına gelmiş bir insanın bezini altından almaya gücüm olacak mı?
sorunlu bir çocuk olursa hayatımın sonuna kadar onun peşinden koşabilecek miyim?
ben ölürsem kim bakacak ona, suistimal ederler mi?
koruyabilecek miyim?
sapığın biri tebelleş olursa napıcam?
iş sahibi olabilecek mi?
dünyadaki kaynaklar yetmiyor insanları beslemeye, hormonlu, yapay besinlerle mi besleyim çocuğumu?
savaşlar var, insanlık bitti. bunlara rağmen kabul diyorsanız yapın.

Ne güzel. Yalnız olmadığımı bilmek çok güzel. Sanıyorum çoğumuz fikirleri yavaştan oturmuş yaşta olan insanlarız. Bir de çocuk sahibi olmak istemiyorum denildiğinde 'seni çılgııııın' tarzı bakışlar atan ve sözler sarf eden ama aslında kendi hayatlarında o ifade etmeye çalıştıkları çılgınlıkları kendileri yapan insanlar olmasa keşke. Halbuki ben normal bir kadın, normal bir insanım. Bazen enerji düşüyor işte.

bir de olaya tersten bakmak lazım: ben doğmamış olsaydım...
gerçekten objektif düşünmeye çalışıyorum ve: çok da önemi yok.
ssg'nin kürtajla ilgili dediği "bundan gocunmazdım" lafı gibi oldu sanki ama samimi olarak böyle düşünüyorum.
dolayısı ile "yapmamak da bencilliktir" fikrine de katılmıyorum bu yüzden.
tartışılabilir elbette.

d3dsacqprgcsqh.cloudfront.net

bir çocuğun mutsuz olmasın diye yaşam hakkını elinden almak doğru mu? bırakın da mutlu olup olmayacağına yaşasın kendisi karar versin bence. ne bileyim annem ev hanımı babam öğretmen benim. bana öyle bir elim yağda bir elim balda bir hayat da sunamadılar. ellerinden geldiğince en iyi şartlarda yaşatmaya çalıştılar ama.

yine de onlar çocuğa istediği şartları sunamayız diye çocuk yapmasalardı ben var olmayacaktım şimdi. var olduğum için son derece mutluyum, hayatta mutsuz dahi olsam. büyük ihtimal siz de mutlusunuzdur. olası çocuklarıma da yaşam hakkını sunmak isterim yani. benim de onlara mükemmel bir yaşam sunamayacak olmama rağmen.

bunlara rağmen kızdığım bir nokta var, 3 kuruş maaşı olmayıp da 10 çocuk yapan tipler. sen yap rızkını allah verirciler. 1-2 çocuk yapmak insanlık hakkıdır herkesin ama 6 çocuk yapıp da para bulamayıp altıncı çocuğa bez alamadığın için altı pişik olup ağlıyorsa o çocuk seni allah kahretsin.

fayfim, anacım, senin dediğin kürtaj gibi bir konuya giriyor ki onu burada değinmiyoruz. doğmamış bir çocuğun ve hatta döllenmemiş bir yumurtanın nasıl olur da yaşam hakkını elinden almış oluyoruz?

green.blogs.nytimes.com :P

@fayfim
son yazdığına, sen yazmadan önce cevap vermiş olmuşum. :)

bence hiç çocuk yapmamakla kürtaj arasında felsefi olarak bakınca çok da bir fark yok. kürtajla alınan cenin yumurtayla spermin birleşmesiyle oluşuyor. sonuç odaklı baktığınız zaman birleşmesini engellemekle birleştikten 2 hafta sonra almak bana aynı gibi geliyor. ikisinde de olası bir çocuğunuza yaşam hakkı vermemiş oluyorsunuz. o ya da bu nedenle.

ikisi aynı şey demiyorum tabi ki. baktığım mantık örgüsünü açıklamaya çalışıyorum. nasıl ikisini aynı kefeye koyarsın demeyin şimdi.

@fayfim o zaman senin dediğine göre her seviştiğimizde bir çocuk doğurmazsak felsefi açıdan yanlış mı yapıyor olacağız? birilerinin yaşama "hakkı"nı elinden alıyoruz diye.

bir de ben "bırakın da mutlu olup olmayacağına yaşasın kendisi karar versin bence." cümlesine anlam veremedim. mutsuz olduğuna karar verirse intihar mı edecek bu çocuk yani? o zaman ne olacak? kürtajdan ya da hiç çocuk yapmamaktan daha mı iyi oluyor bu?

bir de, o bakış açısıyla bakarsak fayfim, kimsesiz çocukların kaderini de etkilemiş olmuyor muyuz çocuk doğurarak? sonuç odaklı bakacaksak madem doğurmadığı çocuk kadar evlat edinmek isteyen bir aile her can verdiği bir bebek için başka bir çocuğun hayatını karartmış olmuyor mu bir nevi? ve yine dediğin şekilde her aile en az bir çocuk doğursa, trilyonlarca insan bir anda üremiş olsa dünya'da tüm diğer kaynakların hayatına son vermiş olmuyor muyuz? sadece kendi bebeğimiz mi düşünülmesi gereken ve sorumluluğumuzdaki şey?

"Aptallık değildir kesinlikle. Kendi seçimi, kararıdır.

Ama ben konuya sanırım biraz daha duygusal yaklaştığım için, mutlu olabilme şansı pek yoktur gibime geliyor. Çevremden de gözlemlediğim kadarıyla, özellikle kadınlar hayata karşı olumsuzluklarla karşılaştıkları zaman, çocukları için direnmeye çalışıyor. O ya da bu şekilde, ayakta durmanın, savaşmanın yollarını arıyorlar.

Ne bileyim ya. Her şeyin üstüste gittiği, bütün olumsuzlukların çığ gibi üstüme ilerlediği zamanda; benim kanımdan, canımdan; tamamiyle benim olan bi canlının bana güç vereceğine inanıyorum. Onunla beraber büyümek, üzülmek, gülmek, ağlamak; bence çok başka bi duygudur. Dünyaya kafa tutabilirmişim gibime geliyor. :)

Tabii çocuk istemedi diye kesinlikle mutsuz olur, diye bir şey asla diyemem. Ama kendi görüşümce, dünyaya çocuk getirdiği için daha mutlu olur. Dünyada yaşanan kötü olaylara rağmen, kafamızı kaldırdığımızda güneşi, gökyüzünü, ayı, yıldızı görebiliyoruz. Yağmuru hissedebiliyoruz. Hayatı tanıyabilmemiz için kötü dostlar, yaralarımızı sarabilmemize vesile olan omzunda ağladığımız başlar var. Niye kendimden olacak birini tüm bu güzellikleri tatmaktan mahrum bırakayım ki?"

diye düşünüyorum ben. Beni bu duygusallık mahfedecek sanırım. :)

23, k.

@fayfim e o zaman gebe kalabileceğimiz her an icraate geçmeliyiz senin mantığına göre. kadın ortalama 30'unda başlayıp 40 yaşına kadar senede bir doğum yapsa 10 çocuğu oluyor. doğal ve ideal olan bu mu sence?

az çocuk yapmak ve çok çocuk yapmayı değil hiç çocuk yapmamakla çocuk yapmayı kıyaslıyorum. o yüzden nefes aldıkça çocuk yapmalıyız o zaman diye bir düşüncem tabi ki yok.

her aile ortalama 2 çocuk yaparsa insan soyu tükenmeye başlar. bir milletin nüfusunun sabit kalabilmesi için ortalama çocuk sayısının 2.3 mü ne olması gerekiyordu hatırladığım kadarıyla. o yüzden 2 çocuk yaparak dünya kaynaklarını tüketmiş olmazsınız merak etmeyin. sıkıntıyı 10 çocuk doğuranlar yaratıyor.

çok hoşuma gitti, paylaşayım istedim => parenting.blogs.nytimes.com

bu kadar pesimist olmak saçma bence. sonuçta o çocuğun sokukta dilenci olmasının ya da tam tersine iş dünyasında çok başarılı bir insan olmasının en büyük etkeni yetiştirilme tarzı ve imkanlar. eğer sen ona bu imkanları sunamayacaksan ve yetiştiremeyeceksen tabi ki çocuk doğurma bu konuda haklısın. ama iyi bir işin varsa ve güzel yetiştirebileceksen bence çocuk dünyadaki en güzel şey

erkekim, çocuğuma annelik yapacak kadını arıyorum duyrulur

Murathan Mungan'ın Yüksek Topuklar romanını öneririm :) Onun başkişisi Nermin de bizim gibi düşünüyor...

Çok çok affedersiniz ama s*kmişim Türk aile yapısını. Hayattaki tek "başarı"sı kedinin köpeğin de yapabildiği doğurmak eylemi olan insanlar bu aman çocuksuzsan eksiksin diyenler.
Tercih meselesi, isteyen yapar isteyen yapmaz. Mutlu da olabilir yapmayan, işi varsa gücü varsa hiiiç takmaz etraftaki mal sürüsünü.

Cinsiyeti unutmuşum yahu, kadın.

Bir de yine hayattaki tek "başarı"sı çocuk yapmak olanların "annelil-babalık dünyanın en güzel şeyi" cümlesine kıl olanlardanım.

Erkeğim
Ben çocuk isteyen bir insanım eşim şu anda istemiyor saygıyla karşılıyorum.
Sağlık sebebiyle yada başka bir sebeple çocuğunun olamaması olabilir sıkıntı değil. Ama ikimiz de çocuk isteyen insanlarız sadece zamanı bekliyoruz.

Bence hiç çocuk istememek kadının kendi kararı olabilir ancak çocuk isteyen bir insanla mutluluğu uzun sürmez. Karı koca ikisi de çocuk istemiyorlarsa ancak mutlu olabilirler.

Yaşanabilir alanlar tükeniyor, hayatta kalmak için gerekli olan doğal kaynaklar tükeniyor, insan ırkı git gide daha kötü bir ırka dönüşüyor ama biz sırf üreme yeteneğimiz var diye kontrolsüz bir şekilde çoğalıyoruz. Ben üremenin tamamen durup insan ırkının yok olması taraftarıyım, umarım yediğimiz içtiğimiz hormonlu gıdalar böyle bir şeye neden olurlar. Erkek.

müstakbel çocuğumu otobüste kim taciz edecek, hangi sevgilisi çok üzecek, kapkaça uğrasa kaç ayda kendine gelecek, evliliği mutlu olacak mı, komşusu dedikodusunu yapacak mı, eltisi iftira atacak mı?

aslında başımıza gelme ihtimali olan kötü (!) olan o kadar çok şey var ki. hatta başımıza da gelmiştir çoğu.
duygusal olduğumuz için zayıfız. çabuk etkileniyoruz. ama bi o kadar da güçlüyüz. zekiyiz, vicdanlıyız, cesuruz.

dünya her zaman kötüydü. ve mutlu olan insanlar vardı. bu mutlu insanlar illa zengin, tüm dünyayı dolaşan, etrafında 40 hizmetçi olan insanlar değil ki.
sevdiği adama kavuşan bir kadın, yıllar sonra çocuğu olan bi çift, hayalindeki mesleği yapan biri, muhtaçların yüzlerini güldüren bi yardımsever, vatanı için savaşan bir asker, sınır tanımayan bir doktor, amacı uğruna ölen her hangi biri olabilir.

dünyada kötülük çok fazla, ama iyiler de var. onlar daha da azınlık olmamalı. aksine kötülüğün karşısında duracak daha çok insan olmalı.
sırf üzülmesin, sıkıntı çekmesin diye bu dünyanın ihtiyacı olan iyi insanları doğurmak istememek bencillik gibi geliyor bana.

ben çocuğuma önce diğer canlıların haklarını öğretmek isterim. öğrensin ki kimsenin canını yakmaya yeltenemesin bile. ve haksızlığın karşısında da dimdik dursun. gerekirse bu uğurda savaşsın. belki bi kaç kişinin iyiye dönmesi için yardımcı olsun. benim kızım gelse 'anne okula gitmedim kadın hakları yürüyüşüne katıldım' dese alnından öperim.
zaman zaman üzülecek, diğer insanların dertleriyle dertlenecek ama insan olmak da bu değil mi zaten? yeni doğan bebeğe kıyamadığından 'ağlamasın' diyebilir misin? yaşadığını, var olduğunu hissetmek için ağlamak lazım.

iyilik-kötülük savaşında daha çok iyi 'asker'e ihtiyaç var. eğer sizin doğrunuz kaçmak değil de savaşmaksa sizin yetiştirdiğiniz bilinçli çocuklar olacak bunlar.
ben çocuğuma kıyamam, benim çocuğum başkaları için yaşamasın diyosanız da kaygılarınızda haklısınız. o çocuk üzülecek, o çocuğun canı yanacak ama o çocuk belki bi gün tüm dünyayı değil ama birinin dünyasını değiştirecek.

yazdıklarım ütopik gelebilir, hatta çocuklarım oksijen israfı da olabilir. ama denemeye değer.

yorumları okumadım, sorunu yanlış anlamamışımdır umarım.
25 gadın.

yorumları okuduktan sonra gelen edit: kaygılarınızın çoğu başına gelmiş, çocukluğu fakirlikle geçmiş, hiç bi zaman istediği şey alınmamış, ataerkil ailede ve yobaz bi şehirde büyümüş, bahsettiğiniz hobileri üniversitede kendi imkanlarıyla yapmaya çalışmış, hatta istediği okula gidememiş biri olarak yazdım üsttekileri.
ama akşam sevgilimle sahilde iki çekirdek çitleyip sohbet etmek büyük keyif benim için, tartışan iki sevgiliyi barıştırmak büyük mutluluk, ilerde hayat kurtaracak olmak büyük haz.

yaşanan her sıkıntı insanı olgunlaştırır, tabiri caizse adam eder. parayla, seyahatle, ilgisi bile olmayan kurslara göndermekle mutlu insan daha doğrusu 'insan' yetiştirilmez. şu an beğenmediğimiz zengin aile çocuğu şımarık insanlar öyle yetiştirilmiş zaten.

sanırım kafamızdaki 'ideal insan' kavramları çok farklı. ben tüketici olarak değil üretici olarak mutluluk ve içsel tatmin yakalanabileceğini savunuyorum.

edit2: ne çok yazmışım, çocuğum benim kadar çok konuşmasın :)

Beni cidden en iyi sen anladın parasite. Ben sadece bu düşünce ile ataerkil bir toplumda ne kadar mutlu olabileceğimi bilmiyorum. Durum yoklaması yapmak istedim ve yalnız olmadığımı gördüm, çok mutlu oldum :)

ben bebeğimi o kadar çok seviyorum ki, bu boktan dünyaya gelmesin, olduğu yerde kalsın istiyorum

diyosun...

tutarlı, geçerli ve mantıklı.

böyle bir kadının Türk aile yapısında yoğun eleştirilere maruz kalma ihtimali çok yüksektir. ama o eleştirileri, ustalıkla ve sabırla savuşturabilir.

sadece şu ilk cümleyi söylemesi yeterli olur.

ama sana bişiy diyim mi? senin bebeğin olacak.

Balkon gömmeyse balkon demirinin hizasına kalın perde taktır.

gayet doğru bir karar almışlar. yönetimi kutlarım. hukuki yaptırımı olmasa bile herkesle papaz olursun. ev sahibin de iki gün sonra arar zaten, efenim böyle böyle diye.

apartmanı manava çevirmeyelim demişler.

Karar defterini alsan baksan belki çoğunluk kararı değildir. Ben olsam asarsım brandamı herkes kaldırınca bende kaldıracam, yiyorsa zorla kaldırın diye sert çıkardım. Ev sahibe bir danış yapayım mı diye onu da arkana alırsan hiç değilse ev sahibini ararlarsa bir de ordan paylanırlar.

Kiracı olduğun için muhtemelen itiraz etsen de sallanmaz.
Şöyle yap, balkonun güneş gelen cephesine iç taraftan korniş taktır, perde tak. Bu ne derlerse perdeyle ilgili bir şey yazmıyor kararda dersin.

evvet gömme balkon. her iki tarafının duvarı diğer dairelerin balkon duvarı. sadece demir var görünür yerde. perde de taktırmayız diyorlar.

@naelektrisan, iyi de eskilerden hala gayet perde ve branda kullanan var. onlar daire sahibi. tek fark bu.

@orhan tv. yok ev sahibimle aram çok iyidir. bu durumlarda beni savunuyor, tecrübeyle sabit.

As o zaman . Ev sahiplerinin kiracıları dışlamalarına hep sinir olmuşumdur. Herkes kaldırınca ben de kaldırırım de. Kimse evine zorla girip de bir şey sökemez. İşin hukuki boyutunu siktiret , kimsede olmasaydı ahlaken senin taktırıp hır çıkarman yanlıştı ama şimdi diğerlerini söktüremeden sana yaptırmamaları doğru değil. Hır çıkar, diğerleri sökülmeden bir daha rahatsız etmeyin beni de. Çünkü o ev sahipleri de bunu diyor büyük ihtimalle.

hacılar apartman yönetimi denen olguyu hafife almayın. kararla evden bile cıkartabilirler.

iyi de cam balkon yaptırmak balkonu kapatmakla aynı yaptırımlara sahip değil mi? aslında insanları kanuni olmayan bir duruma itmiş olmuyorlar mı?

Siz orada mülk sahibi değilsiniz anladığım kadarıyla. Karara itiraz edilecekse de sanıyorum ancak ev sahibiniz itiraz edebilir.

Kapat gitsin, sıkıntı yaratan olursa sıkıntılı olduğunu hissettir. Selamı sabahı keserler ve karışmazlar hayatına. Hepsi emekli adamlarsa sıkıntıdan uğraşıp seni çıkartmaya da çalışabilirler. İyi düşün

www.havas.net

havaş servisi var diye biliyorum ben gazipaşa için.

edit: okurcalar antalya yönündeydi pardon. bu servis otogara gidiyormuş zaten, ordan otobüse binebilirsiniz.

yok öyle bir yer. anca gaziemir konutların oraya park edip taksiyle gidebilirsin.

gaziemir kipa da iş görür.

ücretsiz değil ama, günübirlik gidiyorsam bir yere, dönüş biletini pegasustan alıyorum, otopark ücretinin yarısını ödüyorum tüm gün için.

Migrendir muhtemelen. Ben de de kusmalı oluyor çoğu zaman.

Umarım migrendir...

migren olabilir, ve ileri derece migrene ilaç falan bana mısın demez, ilaçların etki etmemesi de ondan. kafasını duvara sürten arkadaşlarım var ağrıdan. bir kaç kere annem de öyle oldu, dispansere koluna girerek götürdüm neredeyse bayılıyordu ve kustu.
en iyi gelen bildiğim şey de karanlıkta yatmak, tatlıdan kaçınmak.

annem migren hastasıdır ve ağrısı tuttuğunda kusar.. hastanelik olur, serum içine ağrı kesici ve mide bulantısı önleyici almadan da iyi olmaz.. bizim için normal yani..
kötü düşünmeyin, doktorun dediklerine göre karar verirsiniz iptal edip etmemeyi..

Sagolun canlar... En azindan migrenli insanlarin bunu yasiyor olabilecegini bilmek biraz yuregime su serpti. Ne muradiniz varsa olsun...

ayrıca ağrı kesici bir iğne olana dek dinmeyebiliyor sancı. hatta bir keresinde inat ettim kendiliğinden iyileşene kadar uyumak dışında bir şey yapmamaya karar verdim. fakat 3. günün gecesinde pes ederek acile gidip iğneyi yedikten sonra 4. günün akşamüstünde ağrı hafifledi. 5. günün sabahı tamamen ağrı dinmişti ta ki bir sonraki migren krizine kadar.

abi rahat ol, internetten hastalıklar hakkında hiç bir şey okuma, grip olursun, netten okuduklarınla kendini kanser zannedersin. bir şey çıkmaz merak etme

çok çok geçmiş olsun. 14 yıllık migren hastası olarak söylüyorum, kusabilenleri kıskanıyorum ben. günlerce öğürmekten mahvoluyorum. kusunca biraz olsun hafifliyor ağrı bildiğim kadarıyla, hatta tamamen geçtiğini söyleyenler var.
migren sindirimi kilitliyor, o yüzden ilacın ağrının geleceği hissedildiği an alınması gerek. normal ağrı kesiciler işe yaramadığında triptan içerenler kesebiliyor ancak.

migren aynı zamanda besin intoleransı olarakta kabul ediliyor son yıllarda. yediklerine, içtiklerine dikkat etsin. geriye dönük liste tutsun migreni tuttuğu zaman, ne yedi ne içti. cillop gibi listesi olur elinde 5-6 ay içinde. mideyi yoran her şey migrenimi tetikliyor benim mesela.

bir de yurtdışında melatonin içeren içecekler var. yabancı bir arkadaşım getirmişti bana migrenden uyuyamadığımı söylediğimde, işe de yaramıştı. bulabilirsiniz belki.

elbette ve muhakkak doktora gidin. ben kendi tecrübelerimi paylaştım sadece.

Migrende kusma olur. Beyin tumorlerine ait basagrisini migren agrisindan farkli bir agridir. Migren agrisini iyi bilen esiniz eger farkli bir agri ise ayirt edebilir.

Cok ama cok tesekkurler. Eksi duyuru insanlari... Seviyorum sizi :)

öncelikle geçmiş olsun,anormal bir durummuş gibi telaş yapmanıza gerek yok.biz de sülale boyu migren olduğu için teyzemde de annemde de migren tutarsa her zaman olmamakla birlikte (nadir yani) kusma meydana gelebiliyor.elbette ki tedbir amaçlı ne olur ne olmaz doktora gidin.dediğim gibi migren kusma ile kendini gösterebilir paniğe gerek yok.

Vizeyi yeni pasaportunla alacaksan engellemez tabiki. Polis ablanın anlattığı belki de kayıp pasaportun başkası tarafından kriminal bi işte kullanılması ve sonra bunun bi şekilde sicile yansımasıyla alakalıdır. Senin pasaport evde bir sıkıntı olmaz.

kaybolmuştu eski pasaportum, aynı şekilde kayıp dilekçesi verip yeni çıkarmıştım. sorun yaşamadım hiç vize işlemlerinde.

soruna cevap değil ama şöyle bir uyarı yapayım; pasaportunu kayıp ya da çalıntı durumlarında dilekçeyle bildirdikten sonra pasaportun otomatikman kara listeye alınır. evindeki pasaportunu bulduktan sonra imha et, ya da bulundu diye bildir onlar iptal etsin. zira kara listedeki pasaportun sahibi sen bile olsan yetkili birine o pasaportla yakalanırsan başına dert açabilir. (yaşadım ordan biliyorum)

evdeyse sıkıntı olmaz. sadece bulduğunda bulundu diye götür iptal ettir, o da başına bela açmasın diye. vizeyi etkilemez.

benim couchsurfing'ten ilk misafirim polonyalıydı. inanılmaz güzel zaman geçirdik, çok dolu dolu, kafa dengi biriydi. çokca gezen bir adamdı, bana couchsurfingte dikkat etmem gereken şeylerle ilgili yığınlada tüyo vermişti. yani bizim gibi hobaaa sarılayım, öpeyim modunda değiller belki ama soğukta değiller pek çok avrupa ülkesi gibi.

Polonyadaki couchsurfing tayfası oldukça aktif. ben Lodzdan krakowa arkadaşla gittiğimde couchsurfing yaptım gayet ilgilenmişlerdi.CS'dekilerin çoğu ya çok iyi ingilizce bildiğinden ya da ingilizce ve insan tanıma amacında olduklarından bence diğer ülkelerdekilere göre daha sıcak kanlılar dolaştırma ve ilgilenme konusunda,CS deki ana grup yabancıları seviyor Polonyanın genel halkının tersine.

onun dışında cs meetingleri ve dil exchangeleri pub crawları falan da çok sık olur her şehirinde polonyanın.

iyi eğlenceler.

gecen hafta 1 gece milanoda cs yaptım adam gelenlerin tarihli listesini yapmıstı 2 senede 200 kişi falandı hiç turk yoktu listede ve yuzde 70 polonyadandı. cok dikkatimi cekmişti.

15 tl idi en son(1.5 ay once)

tam alirsan 40 tl imis.
www.muze.gov.tr

İş bankasi maximum kartınız varsa onu kullanabilirsiniz. İlk bastığınız andan itibaren bir ay geçerli.

www.tdf.gov.tr
bi de ege üniversitesinin vardı.

dedak ve yüksek doğa severler ( yds ) gruplarının trekkinglerine katılıyorum ben arada. hemen malzeme almayın derim, ben gitme konusunda kendi kararlılığıma emin olduktan sonra baton falan aldım. facebook'ta grupları var, bakabilirsiniz güzergahlara.

sanırım ağda :(

diş.
yawşak doktor dişe dolgu mudur ne sikimdir yaparken o diş etini kesti.
ilacın etkisi gidince çok ağrıdı.
hayatımda ilk ve tek kez acıdan ağladım lan. böyle ağrı görmedim.

Parkur yaparken 4 metreden düştüm. İlk başlarda "bi şey olmadı hıiaeee" modundayken 1 gün içinde başlayan acı tam 1 ay boyunca devam etti. Okul döneminin ortası olmasından mütevellit 1 ay boyunca üstüne basmak zorunda kaldım. Her bastığımda - hatta basmadığımda bile- çektiğim acı inanılmazdı.

ağda+1
belki -ilk- adet sancısı

*arttıranlar için bknz: doğum sancısı
www.youtube.com

yanma çeşitleri. ütü, sıcak su, sigara vs. her çeşidi.

onu geç insan unutuyo ya la. tam olarak hatırlamıyosun bile. vay ansnı..

diode lazerin acısı. çocukken fizik tedavi görmüştüm canım çok yanmıştı ona ve tedavi öncesi ameliyat sürecine rağmen lazer diyorum. böyle bir acı yok.

sünnet ve kanal tedavisi.

ekleme: bu arada sünneti 2002 yılında oldum. çocuk falan değildim yani. gerçi çok büyük de değildim ama her şeyi hissettim.

eskiden ters u seklinde arkalikli olan cocuk bisikletleri vardi.

o demirden tutup tosunun birini itmeye yeltendim. on tekerlek havaya kalkip tirnaklarim yere gelecek sekilde demirle yer arasina parmaklarim girdi. tosunun agirligiyla bir tirnagim orada koptu, biri sallaniyordu, digeri de berbat haldeydi.

eve gidene kadar yol kan olmustu. gittik ve yerinde kalan hasarli tirnaklari da doktor cekti.
en kotusu buydu sanirim.

edit: yas 6'ydi ve hic aglamamistim. selam kizlar.
edit2: doktora gidene kadar agladim tabii ki. doktorda aglamadim ama. bu da iyi bence.

benim de ağda. hatta sırf şu ağda yüzünden erkek olmak istiyorum :(

güneş yanığı
ağda
adet sancıları
20lik diş ağrısı
ayrılık acısı

potaya asıldıktan sonra sırt üstü düşüp bir kaç saniye nefes alamamış aylarca belimi doğrultamamıştım.

küçükken, minicikken, 3 tekerli bisikletler olur ya, ön tekeri büyük, diğer arka tekeri 2 tane. onların dandik plastik yenileri değil, tenekeden eski modelleri.
şunun daha eskisi www.fikirdenk.com yokuş aşağıya kontrolsüz bir şekilde giderek garaj kapısına yüzü vurmak. bütün yüzü ama.

bir kaç ay boyunca yüzümde, burnumun tamamı, yanaklarım ve alnım kabuk bağlamıştı, o kadar kötü bir çarpma ve inanılmaz acı.

bir de yine küçükken, 3 katlı ev boyunda büyük bir dut ağacının en üst ince dallarından düştüm, yandaki evin çatısına, oradan vıjjk diye kayarak çatı kenarına geldim ellerimle alüminyum kenarlardan tuttum, ellerimi bıraktım ve aşağıya kafamın üstüne düştüm. bayılmıştım.

iki kez ayağıma çivi girdi ufakken.
araba çarptı ben yaya iken, o sağlam ağrıttı. kaza esnasında arabanın camına kafa attığım için dişim kırıldı. bu dişin kökü temizlenip implant tedavisi yapıldı. implant yapılırken de, damağım ilk açılışında kemiğin yeterince oluşmadığı görüldü ve dikildi tekrar. daha sonra ikinci kez açıp implant yaptılar. anam anam, olmaz öyle şey.

gözleri çizdirdim prk denen bi yöntem ile. acı büyük değildi ama yaklaşık 30 saat sürekli yandı gözlerim. uzun olması çok sinir bozucu.

Kolum baya derin kesilmisti, doktora gitmeyip kendi kendime sarmistim. Mide agrisi olabilir sonra. Ama en onemlisi sey sanirim, meniskusumde yirtik varken top oynayip celme yemistim. Onun ustune dizim davul gibi sisti ve uc gun boyunca bukemedim. Alciya alinmis gibi dusunebilirsin, bukmemin imkani yoktu. Cok cok kotuydu kesinlikle.

Bir de bunu zamaninda anneme sorduydum ki kendi hatri sayilir fiziksel acilar cekti. Anjio sirasinda uctaki ince bir damara stent atilirken demisti. By-pass'tan cokca cekinen biri olarak ameliyat edin demis sanirim. Kalp krizi de gecirmis biri olarak acisinin hemen hemen ayni oldugunu soyledi.

ayağıma kaynar su dökülünce yanık kremi yerine yanlışlıkla alakasız bi krem sürmüştüm, o yanma hissi üç-beş misline çıkmıştı. oydu sanırım.

yumruk atarak elimi kirmistim. darbe anindan 1 saniye sonraki aci gayet tatmin ediciydi.

olm bu ağda neyin nesiymiş böyle? yok mu bunun bir taktiği? bulamadı mı kadınlar hala bir şey?

kasıkve kulak ağrısı süreklilik gösterince dehşet.
ağda da tek seferde aşırı yüklendiği için.

Birçok kesik ve darbeye maruz kalmış biri olarak kesiklerin değil de darbelerin acıttığını söyleyebilirim.

En büyük acıyı da çıplak ayakla sürdüğüm bisikletin freninin tutmadığını farkederek ayaklarımı yere koyarak durdurmak istemem sonucunda parmaklarımın katlanıp 10-20 metre yere sürtünmesi ile iki ayağımın da parmak derilerinin asfaltta kalması idi. 1 ay sonrasında dahi ayakkabı giyemiyordum.

Edit: Şimdi aklıma geldi de bir de apandisit ağrısı var. Gece boyunca uyutmayıp üstüne bir de ağlatmıştı.

Doğum sancısıdır benim de

bir keresinde, küçükken çocuklar top oynuyorlar koşarak karşıya geçmeye çalışırken toplarına takılıp burnumun üstüne düşmüştüm.
bir kere de salıncak çarptı, yine burnumun üstüne düştüm. kan revan içinde kalmıştım. burun acısı da ayrıca çok kötü.

Böbrek taşı sancısı. Hiçbir acıyla kıyaslanmaz doğum hariç sanırım

böbrek taşı ağrısı

gömülü 20lik diş sonrası

6 ay hastaNede sırtım yattım, kafatasım çatladı, dizim 11 kerey çıktı.
Dün de gittim bütün genital bölgeye ağda yaptırdım.
Yeter mi? :)
Yetmezse devamı var çünkü...
N: erkeğim

Telefon cevabın içine etti, idare edin :)

@manas yok hala bulunamadı. diot lazer kesin çözüm diyolar ama o da çok acıtıyomuş. o ağda bikini bölgesinde insanı öldürüp yeniden diriltiyo.

"fiziksel acı" deyince aklıma gelen şu üçü var, ayırt etmem hepsini evladım gibi severim,

1) yaş 8-9 falan olsa gerek. şortum var, kaldırımda deli gibi koşuyorum. takılıp bi düştüm yere. diz kapağımın olduğu yerde deri değil de kıpkırmızı bir şey vardı, görüntü o kadar korkutmuştu ki acısı azalmıştı resmen.

2) yaş 11-12 falan olsa gerek. parkta maç yapıyoruz arkadaşlarla. alican vardı saçlarını sürekli jöleleyen antalyalı bi çocuk. efsane çalım attım buna aklını aldım, tam çektim topu koşuyorum bi çelme taktı bu aq, bebeler sağa sola kaçmasın diye herhalde böyle demirle çevriliydi bizim sahanın etrafı, laps diye kafamı oraya gömdüm. sokakta 6-7 sene top oynadım, bir oyuncunun ortak kararla kırmızı kart görüp oyun dışı kaldığı tek maç buydu. ibne alican.

3) yaş 19, bir ay önce. sağ ayağımda sebebini MR sonucuyla birlikte öğrenebileceğim, yürüdüğüm zaman bileğimi tamamen devre dışı bırakan bir ağrı var. biraz işim vardı, inanılmaz zorladım. eve geldikten sonra 1-2 saat boyunca ağladım acısından, ondan beterini de yaşamadım sanırım.

ağda ve epilatör.

Diode lazer, ağdanin on katı belki yuz katı acıtıyor kızgın metal basıyorlar gibi. Bütün vücuda yayılıyor ama o kızgınlık. Hatırladıkça bile ürperiyorum. Ayağım kırılmıştı onun yanında iğne batiyormuş gibi kalır.

Edit: İğneli epilasyon acısını da biliyorum hala diode.

Disime dolgu ve kanal tedavisi yaptirirken anam agladi. Uyusmuyor dislerim. Doktor napti netti uyusmadi ve tam 4 disimi hayvani bi aciyla doldurdu.

bu kadar ağda cevabından sonra bence erkekler kadınlara biraz daha fazla saygı duymalı diyor ve arttırıyorum: ağda +1

Atladığım yerde inşaat tahtasına çakılı üç çivinin ayağıma girdiği an :(

adet sancısı.

belimden iğne yapmıslardi. ebem sikilmişti.

Adetin ilk gunu
Gozumun onu karariyo bazen, soguk soguk terlemeler, belden asagisinda uyusma, ellerimde karincalanma, dikkati toparlayamama, nedensiz yere gelen aglama hissi ki en berbat olani, kafayi da yedim dedirtiyor

Agda acisi benim icin tirt.
Her ay 1 gun iptal. O 1 gune ne denk gelir artik kim bilir

böbrek tası agrısı.

Böbrek ağrısı, nefesin kesilir.

tırnak batması vardı ayağımda. onun ameliyatı değil de ameliyattan sonra bandajın açılması dikişler falan üf üf.

ağda diyenlere 4-5 saatlik iğneli epilasyon seansı diyerek arttırıyorum.

ağda dediğiniz 5-10 dakikada cart-curt biter

iğneli epilasyonda her kıl köküne iğne batırılıp tek tek elektrik verilir. genelde uyuşturma filan da yapılmaz. hele kemiğe yakın yerler feci acır.

böbrek taşı ağrısı.

hayattan soğutup yüksek yerden atlama hissi verir.

bobrek agrisi nefesi cidden kesiyor ve ayakta duramiyorsun kasiliyor vucudun elektrik carpmasi gibi

ve sunnet.. uff.. sadece 1 kisi yazmis sunnedi olum unutuyonuz mu lan. hepinizi uyuttular heralde, bize bi deodorant mi neyn siktilar o kadar

ağda diyenleri görüyor ve artırıyorum, cildin çok ince olduğu yerlere uygulanan lazer epilasyon :) ciyakladığımı bilirim yani

Bir arkadasim lastikle kagit atma sakasi yaparken 10 cm mesafeden lastik gozume gelmisti baya aglamistim sonra top oynarken yuzume denk gelmisti agzim burnum kan icinde kalmistim tirnak batmasi sebebiyle hastaneye gittim uyusturucu igneler etkiyi gostermeden daldilar ciglik cigliga bagirmistim idrar yolu enfeksiyonu gecirdigimde acidan oluyordum kasima bardak girdi yuzum kan icinde kaldi gene aglarken kucuk dilim dahi gozukuyordu karpuz keserken bicagi sapladigim yere parmagimi koydugumu farketmemisim parmagim 2ye bolunmekten son anda kurtulmustu ha bir de son olarak beyaz tenli oldugum icin guneste uzun sure kalma omuzlarimin kanadigini biliyorum ciglik cigliga acile gitme yolunu asla unutamam benim icin ne agda ne lazer bu gunes yanigi tek gecer.

Mobil oldugum icin editleyemedim ama aklima sonradan geldi birkeresinde kosu bandinda kosarken -arkasinda bosluk yoktu- yuksek hiza bastim ve dustum bosluk olmadigi icin ayaga kalkamadim ve birisi gelip durdurana kadar hayatimin en aci verici 20 saniyesini yasadim sonrasi malum dizlerim su topladi falan.

Yoğun çatışma arasında kaldığımda ciğerlerime çektiğim biber gazının acısını hiçbir acı yeniden hissettiremedi. İlk kez de değildi. Sadece çok uzun süre (dakikalarca) maruz kaldığım için geçmek bilmedi.

küçükken bir arkadaşıma artistlik yapmak isterken kırsal alanda saçma bir makineye ayaklarımla asılmıştım. tabi makine üzerime düşünce o kadar canım yandı ki bağırırken sesim çıkmadı, mal gibi kaldım. allahtan arkadaşım vardı da haber verebildi aileme.

sağlı sollu aynı anda olmak üzere böbrek taşı, gecenin bir vakti evi ayağa kaldırdığımı hatırlarım ki acıya dayanıklıyımdır, elimde 18 dikişlik bir yara var ve dikişleri uyuşturmadan attılar o bile etkilememişti.

yağmurlu bir günde bisikletle son sürat viraj dönerken park halindeki arabaya çarpmamak için ani firen yapıp bisikletle beraber 5-6 metre sürüklenmiş, kolumu, bacağımı, parmaklarımı bir güzel soymuştum. allahtan arka cebimdeki cüzdan sayesinde kıçıma bir şey olmamıştı.

eşek arısı soktu kolumu ve 1 ay kadar kolum hep ağrıdı

ateşim 39.5'a çıktı kış ortasında. soyunup yerlerde yuvarlandım. sonra üşüdüm sonra tekrar yandım. havaleye gıdım kala...

tekvando hocamla deneme maçı yaparken gaza gelip sağlam oturtunca ve hoca da gaza gelince tekmeyi basıp ayaklarımı yerden kesip yarım metre havalandırıp 1 metre kadar geriye sırt üstü düşürmesi ve sonrasında bel sakatlığından dolayı tekvandoyu bırakmam.

bir de ayakkabı vurmasına rağmen gün boyu yürümek. ayağımda 7-8 yerde su toplamıştı. bir tanesi 50 kuruş genişliğindeydi.

bir de spora gittim. gaza gelip ilk gün 100 mekik çektim. 3 gün yataktan çıkamadım.

en diyemedim ama aklıma bunlar geldi şimdi. :)

ön çapraz bağ kopması. yok hayır. ön çapraz bağ ameliyatı sonrasındaki ftr dönemi. bacak arasına tekme yemeyi tercih ederim.

diş sancısı ve böbrek sancısı çektim.

kadıköyden köprüye kadar yürüdük köprüye gelmeden bir kaç kilometre ötede polis barıkatı vardı. toma ilaçlı sıktı, tankın içinde yüzmüş kadar ıslandım. sonra gaz maz attılar derken her yerim yanmaya başladı. üstüne üstlük gözüm de kapandı, geçici kör oldum. en son hasanpaşa civarında üzerimde sadece şortum kaldı, çıplak olmama rağmen ateşler içinde yanıyodum. ertesi gün omzuma girip taşıyan arkadaşlar "gece uyuyamadım ensem fena yanıyodu senin amk" dedilerdi.

benzeri bir olayda bu sefer eldiven ve maskem varken atılan fişeği geri atmaya çalışıyordum ama fişeği bulamadım. gazı bitene kadar filan ayaklarımın arasında gezdi. beş dakika sonra ta.aklarım alev almıştı. o günden sonra şort giymedim.

Ağdanın kendisi pek acı vermiyor ama bir kere kaynar bir şişe sir ağda yanlışlıkla bacağımdaki bir noktaya dökülerek boca edildi. Su ile temizlenmediği için, sadece yağ ile çıkabileceği için bir süre de öyle kaldı. Kabarcıklı mabarcıklı yanık olmuştum. En çok odur herhalde.

- anestezi sancısı. ameliyat sonrasında uyuşma etkisini kaybedinceye kadar çektiğim acıyı hiç bir yerde çekmedim.

- kanal tedavisi. tek dişi uyuşturmak için 5 tane iğne yedim. ağlata ağlata yaptı orospu.

- iksir krem. nereden geldiyse evde varmış. bu ağrılar için bitkisel diye sağda solda satılan şeylerden. kayganlaştırıcı olarak kullandım. o gün çavuşun en kötü günüdür. bir yandı ama anlatamam ve uzun sürdü. yarım saat korkudan ve acıdan iflahım sikildi.

(bkz: anal fissür)
3 ay boyunca süren ve geçmeyen ağrı. Uykudan uyandırıyor.
(bkz: Lenf nodu)
aylarca uykusuz geçen geceler... Nedense geceleri azar. 5 ayrı doktora gidersin. Hiç biri olayı çözemez ve kanser riskinden gerçekmiş gibi bahsederler.

bi dönem penadur iğnesi yiyodum sürekli, bide böbrek taşı evet

Anestezi bana pek işlemiyor. Sünnet bildiğin kabir azabı gibi olmuştu. 15 dakikalık işkence seansı. Uyuşmadığına inandıramamıştım o yaşta.

edit: Bir kaç mesaj geldi kaldırdım.

işaret parmağım araba kapısına sıkıştı 1 ay önce. aklıma geldikçe titriyorum :)

asıl olanları unutmuşum: sünnetimdeki über doktor sayesinde yarım saat boyunca çığlık atmamla sonuçlanan bir operasyon yaşadım. ondan da kötüsü ise ismini bile söylemeye korkuyorum penadur. yani gidiyorsun bağıra bağıra ağlayacağını bile bile o iğneyi vurduruyorsun. bir penadur mağdurları derneği bile kurulabilir.

Ayağıma dolap düşmesi sonucu ayak başparmağımın kırılıp tırnağımın kopması :D aaaaaaa :D

Bi de basketbol oynarken liflerimin kopması ve salak gibi oynamaya devam etmem sonucu halimi iyice perişan ettiğim zaman.

Adet sancisi bu kadar buyuk etkiyi sadece Turk kizlarinda yapiyor bana kalirsa. ayrica (bkz: #8427633)

migren. kısmi felç geçiriyorum sanmıştı işyeri hekimimiz. tıp fakültesi hastanesine kaldırmışlardı korkup.

kıymık acısı...

ayak serçe parmağını divana çarpma durumu...

kalp ağrısı... acıların en büyüğü...

sağlam bir dayak yemiştim 8-10 kişi üstümde tepindi diyebilirim. (bkz: onbeş kişiye saldırdım )

kaynayan reçel şerbetinin ele dökülmesi.. günlerce nasıl yandı anlatamam. evet yandı. bildiğin açılan yaranın içinde kaynamaya devam ediyor fokur fokur. elim sürekli soğuk ve buzlu suyun içindeydi doğal olarak. ama lanet su 5 dakikada ısınıyor. habire değiştiriyorum falan. kremleyip tekrar koyuyorum elimi. ilk gün acıdan uyuyamadım. 2. gün yorgunluktan uyuyakaldım 3-4 saatlik.. sonra inleye inleye uyandım su ısınmış elim yanıyor cayır cayır.. ne pis durumdu. hatırlamak bile kötü. diyeceğim o ki bir tarafınızı yakmayın. baş parmağımdaki bir kemik çıkmıştı lisedeyken. tabi ben çıktığını bilmiyorum kıtır kıtır oynuyor bir şeyler. hiç önemsememiştim acı eşiğim çok yüksektir. 2 ay ağrı çektim. meğerse çıkmış o kemik. doktor görünce şaşırıp ''kaynamış bu ama ters kaynamış istersen kıralım düzeltelim düzgün kaynasın'' demişti. diyeceğim o ki yaşadığım hiçbir şey kaynar sıvılardan dolayı olan ciddi yanık kadar kötü değildi. uzak durun. en fazla ateşle falan yakın bir tarafınızı.

kendi dikkat ettiklerimi yazayım, belki fikir verir. toprak ne çok sıkı, ne çok gevşek olacak. toprak değiştirdikten hemen sonra bir sulamak gerekiyor. kökleri tam oturmamışta olabilir. bitkinin boyuna gelişmesini istiyorsam dar ve uzun saksı, yapraklarının yanlara doğru yayılmasını istiyorsam daha geniş saksı seçiyorum. ben genelde yarı yarıya eski toprakla yeni toprağı karıştırıyorum tamamen değiştirmektense.

kulüp ali iyidir. paspal dursa da kalitedir.

Alsancakta balık ekmek yenmez balık yenir. En az (gerçekten en az) 50 tl ile kalkarsın kişi başı. Eğer restorant arıyorsan alsancakts ye. Eğer salaş bir yer arıyorsan Konak'ta eski balık halinin girişinde deniz kızı diye bi yer var. Hayatımda yediğim en lezzetli balıklar genelde ondadır,zaten meşhur bir yer,hijyeniktir,salaş bir mekan. En fazla adam başı 30 liraya ne istersen yersin.

alsancak cami karşısında "zahmetsiz balık evi-erol'un yeri". süperdir, ekonomiktir, temizdir.

Merak etme hiçbir şey olmaz çünkü uyutuyorlar, ben de çok tırsıyordum iyi ki ameliyat olmuşum..

ben de askerdeyken oldum, cok iyi yapamadi ama doktor, bidaha olurum heralde 1-2 yila.

tek kotu yani, ameliyat sonrasi burun tamponlarinin 2 gun duracak olmasi. biraz bas agrisi yapiyor. yoksa burunla ilgili bi durum yok.

benzer bir durum için (bkz: deviasyon)

genel anestezi, iki üç gün kadar burnunda tampon oluyor ağzından nefes alıyorsun.

bende sadece kemik alınmıştı. eriyen tampon kullandılar ve çok rahat ettim. sabah ameliyat olup akşamüstü çıktım. genel anestezi zaten. ertesi gün biraz sersemdim. 2 gün içinde de işe döndüm. ama sizde törpüleme falan varmış, aynı mı olur emin değilim. geçmiş olsun.

tavsiyem başka doktora da git. ben de ameliyat oldum burnumdan ama aynıyım şu anda. geçen başka bir doktora gittim. sinüzüt var sende dedi. çok klasik olcak ama özellikle özel hastanelerdeki doktorlar para alabilmek için direk ameliyat diyor. ben şu anda sinüsleri kurutmak için doğal yollara başvurdum. dediğim gibi başka doktorlara da görün.

sinir sıkışması, karpal tünel sendromu olabilir.
annemde vardı ordan biliyorum.

moralinizi bozmak istemiyorum ama kız kardeşimin de böyleydi bir doktora götürdük ms teşhisi konuldu. ihmal etmeyin nörolojiye bir gösterin.

Ailecek mi boyle biseydeyiz acep?

Annem ben ameliyattayken cok stres yapip uzulmus ondan olmustu.

Babam altin tamirat ustasi onda da varmis son bi kac gundur.


Maaile bu sinir sikismasinda miyiz?

benzer belirtilerle doktora gittim, karpel tünel sendromu teşhisi konuldu. doktor şart tabi, bir araştırın isterseniz.

Karpal tünel sendromuna benziyor. Nörologa gidip EMG testi yaptırın.

bulursan bana da haber ver lütfen. hamam hasretiyle yaşıyorum son 1 yıldır.

İzmir'de pek çok hamam var. Ben gidenlerin, bilenlerin deneyimleriyle, bildikleriyle öneri sunmalarını istedim ama kimse bir şey bilmiyor galiba :)

Tarihi dokusunu koruyupta temiz olan bilmiyorum. Ama ben bornova sultan hamami ve gaziemir hamamina gidiyorum. Gaziemirdekinin saunasi falan guzel.

Bir B12 miktarı ölçtürülebilir.

kuru üzüm

kullandığınız bir ilaç varsa, yan etkiside olabilir.

şu meşhur ginseng extrat muhabbetinde hiç bi fgarkı olmadı.

zaten supradynle arasında fark bitek şu ginseng muhabbeti. bence küllüm yalan.

Ben de fark görmedim. Etki gorenler plasebo etkisinden faydalaniyor sanirim. Hoş ben kahve ictikten sonra uyuyan adamim. .

birkaç sene önce kullanmıştım, ekstra bir durumu yok. denemelerim oldu. 1 seneye yakın süredir centrum'dayım.

Ben hastanelik oldum kafaniza gore almayin derim. Mide bulantisindan oluyordum. Icinde bulunan bi vitamin belki vucudunuzda fazlaca var bi de onu icip yukleme yapmis oluyorsunuz. Bi dra sorun oyle icin.

sabah karnınızı iyice doyurup içmediğin takdirde bütün multivitaminlerde inanılmaz bir mide bulantısı ve insanı yere çökerten bir şeyler oluyor cidden. tek geçerli yol güzel bi kahvaltının hemen ardından içmek benim için.

ben 2003'te liseye hazırlanırken kullanıp faydasını gördüğümü düşünmüştüm. o düşünceye dayanarak hala faydalı olduğuna inanıyorum.

takviye oldugu net ve kesin. ama enerjik hissetmeniz uykunuzu alip daha kaliteli yasamaniz falan tamamen placebo kanaatimce. bana etkisi olmadi özel bir sekilde. verimli falan da hissetmedim. gene yorgundum gene hastaydim.

Multivitaminlerle ilgili bunların yarardan çok zarar sağladığına dair bir sürü makale, araştırma vb. var. Mesela bir tanesi aşağıda.

Bir dönem kullandım, bir faydasını görmedim. En iyisi sağlıklı ve dengeli beslenmek.

www.theatlantic.com

ben de bi boka yaramadı.

@salihdt böyle çürütmeler öne sürerken bari edu'lu link verin de bilimsel olduğunu görüp okuyalım.

adnan hocanın linkini verip evrim teorisini çürütmek gibi oluyo güleceğim çıkıyo, bir şey varsa bul kaynak da öğrenelim

migreniniz varsa dehşet tetikliyor, bilginiz olsun.

Sürekli otobüse binen insanlarda bir yerden sonra onarılmaz ruhsal sıkıntılar olması kaçınılmaz İstanbul'da. Bir deliye denk gelmişiniz, boşverin, sıkmayın canınızı.

taciz'den kastı sanıyorum ki "personal bubble" denen alan oluyor ki, toplu taşımada bunu diyene "zoruna mı gitti gardaş" denmeli bence, çaresizlikten onu yapmışsınız sonuçta, kimse ona bayılıp da ellemiyor.

toplu taşıma araçlarında bu tip manyaklara denk gelmek ihtimal dahilindedir ama bu manyaklara çıkıp da "ne yapıyorsun sen" diyecek kişilere rastlamak zordur. kimse ciddi bir şey olmadığı sürece böyleleriyle uğraşmak istemez. kimsenin çıkıp "bu kız nereye tutunsun" dememesinin sebebi, haksız olduğunuzu düşünmeleri değildir. o yüzden canınızı sıkmayın. yaptığınız ne ayıp ne de yanlış.

istanbul gibi yerde toplu taşıma sıkıntılı olmak zorunda ne yazık ki. he deyip geçmek lazım.

@sanal hayvan, sanırım haklısın evet ben de kişisel alanıma fazlaca girilmesinden hoşlanmam ama söz konusu otobüs olunca, böyle bir lüksümüz olmuyor.

Ben de bir dahakine daha ihtiyatlı olayım. Değmeyim, değdirmeyeyim :)

kadının çıngar çıkarası varmış, sana denk gelmiş. ruh sağlığı yerinde olan biri değildir çok çok büyük ihtimalle. böyle bir tepki vermenin başka açıklamasını bulamıyorum çünkü.

divit güzel özetlemiş. Kapalı camı kapatmaya çalışan orta yaş biraz üstü amca da gördüm. Boşver, amlama(siklemee xx version) böyle şeyleri.

benim testislerimi elledi kadını biri.hemde 15-20 dk boyunca.metrobüste. o tacizse bu ne acaba.

bu gibi durumları çok düşündüm ben. çünkü herkes yaşıyor. fakat çoğumuz bir terslik olmasın, gerginlik çıkmasın diye pek tepki vermiyoruz. saygılıyız amk ne yazık ki. ben de aynıyım, yüzlerce örnek yaşadım. sonrasında da durumu değerlendirip keşke şunu deseydim amk! dedim. vardığım karar:

bizim genel insanımız mal. katıksız mal ve yapılması gereken oracıkta agresif bir şekilde ona çıkışmak. sıçacaksın ağzına, bön bön bakacak sonra. bu insanlar hiçbir şekilde saygıyı hakeden insanlar olmadığı için şart bunlara.

Ciddi anlamda insanlardan hoşlanmayan ve mecburi olarak her gün toplu taşıma kullanan bir kadın olarak ben de özellikle kadınların, "ben de kadınım bu da kadın o zaman yayılabilirim, kollarımız yapışık gidebiliriz, popolarımız değebilir" tavrına sinir oluyorum, başka seçenekleri de varken. Bu çocukta da kadında da erkekte de böyle, başka insanların değmesinden rahatsız oluyorum arkadaş, kadınsın diye aa tamam mı demeliyim?
Ama sizin durumunuz farklı, tutunmuşsunuz oraya bu durumda çıkıp da çemkirmesi doğru değil, arkadaşların da dediği gibi onun da kötü bir zamanıymış bence ama siz bozmayın moralinizi.

Tam rahatsızın tekiymiş o! :) Salla gitsin. Nokta.

Toplu taşımayı senelerdir kullanmıyorum ama otobüslerde orta yaşlı manyak kadın tipi klasiktir.

birkaç ay önce sabah kalabalık bir otobüse bindiğimde, yaşlıca bir amcanın 12-13 yaşlarında bir kız çocuğunu, bakın yazarken yine sinirlerim zıplıyor, kalabalıktan faydalanıp kaçamayacağı bir noktaya nasıl sıkıştırdığına bizzat şahit oldum. adamın gözleri kapalı sürtünüyor bildiğin. çocukla gözgöze bir geldik, gözleri dolmuş boncuk boncuk, hareket bile edemiyor. hemen yanımda ki kadında durumu farketti ve biz beyefendi çekil ordan deyip çocuğu çektik aramıza. çocuk nasıl titriyordu tarif edemem şu anda. amca zaten durağa gelinmesini fırsat bilip biz söylenirken indi otobüsten ve koşarak uzaklaştı. bu tarz şeyleri o kadar sık yaşıyor ki kadınlar ( erkekler yaşamıyor anlamında söylemiyorum, örnek kadın olduğu için böyle ifade ediyorum ), bu bazen aşırı reaksiyona sebebiyet veriyor, tepkiler kastını aşıyor. kadın haksız davranmış ve üslubunda sıkıntı var, sizde ne güzel tepkinizi göstermişsiniz ve iyi yapmışsınız. tabii ki herkese tecavüzcü coşkun muamelesi etmeye gerek yok ama bence anlamaya da çalışın böyle durumlarda. kaldı ki bende ohhh bu da kadın nasılsa rahatlığından hoşlanmıyorum.

fırsat sitelerinde bile tek bölge 1 yıllık 100 lira diyor (diode lazer/ütüleme için ve bacak hariç) bacak için de tek seans 100-200 arası tek seans.
öte yandan 50 liradan az isteyen ağdacı bilmiyorum.
işe gir, biriktir, lazere git.

Aile geçmişimde cilt kanseri olduğu için lazere gitmekten çekiniyorum. Henüz yeterli istatistiği ve verisi yok benim gözümde. Ağda yapıyorum evde kendim, zaten 14 yaşından beri kendim yapıyorum, elim alıştı artık. Ağdacılarda olan makinelerden aldım kaç yıl önce, hem kartuşlu hem yuvarlak olanı. Süper iş grüyor. Taş çatlasa tüm vücut 1.5-2 saat sürüyor ve sürekli yolunuyorum. Birtakım ayva tüyü dediğimiz şeyler için ise iğneli epilasyona gidiyorum.

Lazere guvenmedigim icin agda.
Bedavaya yapiyoz gel deseler de "bakariz" diyecegim

lazere neden güvenilmiyor?

Tuylerimiz belirgin degil
Erkekler kadar hizli ve pratik sonuc alinmiyor
Ureticiler bunu yenmek icin yok oyle isikli makina yok bizdeki makina boyle ziriltili makina diye diye derinin altindaki kokleri yakmak icin insan sagligina etkilerini denemeden suruyorlar piyasaya

Bir ilac bu gun kansere cagre dense insanlar uzerinde kullanimi 20 yili bulur, onu da cayir cayir recete etmezler, yeni deniyoruz falan diye cekinceli olunur

Ama is kozmetik olunca bas anasini satiym, zaten piyasasi da dehset.

Guvenmiyorum.

Ilerde bir gun hepimiz kanser olucaz kabul ama bu lazer etkisi eksik kalsin, BENCE

ağda gerçekten süper bir şey bence.

bi yakınım bir araştırma yapmış bazı doktorlar bundan 15-20 yıl sonra lazer yaptıran kişilerde kanser hastalığının çıkması gibi bir furya doğacak demiş. kesin konuşmamış ama öngörüyorum demiş. ben de kol atı için yaptırıyorum. çok memnunum ama pişmanım. bundan sonrası için kesinlikle düşünmüyorum.

hijyenik koşullarda yapılırsa sağlıklısı ağda gibi görünüyor.

not: kendi kendine ağda yapmayı başaranları tebrik ediyorum.

ben ağdayı da cildimi mahvettiği için bırakmıştım. sarkma riski de var biliyorsun. amerikalı ev arkadaşım jilet kullanınca ben de jilete döndüm. peki bu durumda ağdaya mı döneyim? çok kararsızım.

normal klasik ağda, üstelik hamamda. sauna ve hamam keyfi üstüne bonus. şöyle ki ağda, masaj, kese ve hamam&sauna kullanımına toplamda 40 civarı ödüyorum. lazer konusunda da birkaç salona gittim görüşme için, her biri o kadar farklı ve birbirinden alakasız söylemlerde bulundular ki vazgeçtim.

Biraz da size ve genlerinize bağlı. Bazısı ağdayı bir kereliğine bıraksa ve jiletlese Barbie bacağı Ahmet Kaya'nın sakalına döner; bazısı tüm ömür jiletlese yine sarı sarı çıkar.
Bir de şu var, bu coğrafyanın kadınlarının genleri karışıktır. Orta Doğu, Kafkas, Türk ve Balkan genleri çorba olmuş durumdadır. Balkan genleri olan şanslı, onlar o kadar kıllanmazlar, jilet milet genelde idare ediverirler ama Kafkas kökenleri olan kadınlara yazıktır. Çünkü Kafkas ırkları dünyanın en kıllı ırklarından biridir. Jiletlenince Ahmet Kaya olan güruh genelde bu kesimden çıkar (iki tarafın da istinası azımsanamayacak kadar var, o da ayrı) Amerika'lılar da karmakarışık olmalarına rağmen, onlarda kıllı ırkların karışımı çoğunlukta değil. O nedenle rahat jiletlenebiliyorlar. Aynı Kuzey Avrupa ırkları gibi.

Gda sarkma yapiyor diyenlere de ben hayranim, deriyi cekip donlastigi gibi oyun oynamiyorlar.
Hizli ve tek hamlede cekilir bildiginiz gibi, aksi halde caniniz daha cok yanar ve deformasyon ile sarkar.

Profesyonel yerlere gidin.

ben de kışın sir ağda yazın epilator kullanıyorum ama bikini bölgesi için her zaman 1.5 ay ara ile profesyonel bir yere gidiyorum orası da sir ağda ile yapıyor. lazer konusunda emin değilim. alıştım bi de yıllardır. bir dönem kafayı yeme noktasındaydım ama.. hallediyoruz.

ya aslında bu lazer zımbırtıları yurt dışında bizden çook daha önce kullanılmaya başlanmıştı, yok mu acaba bu konuda araştırma kanser oranı vs.

ben ergenliğin başında alıştım ağdaya kendimi bildim bileli ağda yapıyorum bu konuda anneme çok minnettarım jilet konusunda ödümü kopartmıştı. o bölgeye yapmak maks. 15 dakikamı alıyor, senelerdir başka bir şey yapmadığım için azaldığını da farkediyorum. ağda bezini malzemelerini falan toptancıdan alıyorum ucuza geliyor baya. bacakları da genelde epilatörle alıyorum arada ağdayla alıyorum moduma göre.

Ağdanın acısına dayanmakta çok güçlük çekiyordum, ağda yaptıracağım vakit mutlaka bir havlu mavlu ısırarak dayanıyordum o derece acıyordu canım.
Epilatör desen komple bacağımı 2 3 saatte zırlaya zırlaya alıyordum.

Canıma tak etti gittim pat diye başladım 1 sene evvel lazere. Şindi var ya o kadar rahatım ki.... %85 bitti tüy derdim. 2 3 seanslık rötuşlar atılıyor bebek gibi oldum komple. Elbiseyi üzerime geçirip çıkacağım yaz günlerini bekliyorum.

Tavsiyem jilet yapmaman, 20 30 lira taksitle braun'un makinelerinden alabilirsin. Ağdaya vereceğin parayı makineye ver, tatile falan gidersen yanında götürürsün ya da paran olmadı mı kendi kendine hallediverirsin.

lazer epilasyon amacıyla ilk kez 1970lerde kullanılıyor. yani ilk uygulamaların üstünden 40 seneden fazla geçti, kansere yol açsaydı çoktan ortaya çıkmış olurdu. saygılar.

bizim arkadaş kolonyayı döküp ateşliyor. lazer falan boş.

muk'a katılıyorum lazer konusunda. onca yıldır porno yıldızıdır mankenidir hep yaptırıyorlar, eğer öyle 15-20 yıl sonra kanser furyası olacak bir şeyi olsaydı şimdiye çıkardı diye düşünüyorum.

Epilasyon cihazı. saolsun yıllardır idare ediyor. korku yok, acı yok. 2-3 hafta rahat..

lazer cihazından "kıllanıyosanız" cihazın markasını ve modelini sorun ve gugıllayın. FDA onayı alıp almadığına bakın. FDA onayı almamış cihazın altına yatmayın.

o lazerle kıl tüy yok ettirennere en ufak bi bok olursa, FDA, o cihazı imal edenneri çıktıkları deliğe geri tıkhar!

online randevu alıpta gitmezsen sıkıntı oluyo. 3 kere gitmezsen seni banlıyolar hastaneden. valla bak.

Madem randevu aldin bence git. Oylesine bi agriysa bile genel bi kontrol olur.

aynen söyle demez öyle bir şey. vaktim yoktu o yüzden pazartesiye aldım dersin.

kısmi baş ağrıları eğer fiziksel bir hasar yoksa sıradan baş ağrısından (stres, yorgunluk, açlık, susuzluk vb. kaynaklı baş ağrısı) farklı sebeplerden ortaya çıkabiliyor. bence gidin. doktor da andaval değilse öyle bir cümle kurmaz.

hasmetizm; evet online randevu aldım. Bilmiyordum,teşekkür ederim.

Gitmeye karar verdim.Teşekkürler cevaplarınız için arkadaşlar.

bence git. belki bir test yaptirir bir sey yaptirir. almisken git.

gecmis olsun

exlibris teşekkür ederim :)

online randevu iptal edilebiliyor diye biliyorum ama sen yine de git.

ban falan yok yahu bin kere randevu iptal etmişimdir, sonra tekrar aldım. muhtemelen migrenin var, git sen yine.

iptal seçeneği olabilir. be nalıpta gitmezse banlanır diyorum zaten. ege üni hastanesinin online başvurusunda var bu bilgi açık şekilde.

online randevu alıp, 3 defadan fazla gitmemezlik ederseniz online sistemden faydalanamıyorsunuz bildiğim kadarıyla.

gece denetleyicisi derken? 16:00-24:00 duty manager olarak mı yoksa 24:00-08:00 night manager mı? departman müdürlüğü pozisyonu değilse tam olarak iş tanımı nedir, ona göre yardım etmeye çalışayım. bir de nasıl bir otel, şehir oteli mi, hangi şehir, otel kaç odalı v.b.?

gece müdürünü kastediyor sanırım. en az 3-4 olması muhtemel en az.

hannibal

ne kadar yeni?

house of cards -ilk sezon bitti-
sherlock -2 sezon bitti-
suits -2,5 sezon bitti-

orange is the new black

medcezir.


şaka lan şaka.

master of sex+1

Hep yabanci yazmislar turk dizisi yazmaya cekindim, sori.

new girl

siberia yarım kalmasaydı izlemeden ölme derdim ama bok gibi yerde bitirdiler güzelim diziyi. yine de süper 11 bölüm izlemek istersin belki.

@takilagimacanim, türk dizisi de olur.

Kayıp dizisini merak ediyorum, seveceğime emin gibiyim. Biraz izledim, fena değil. Başlarım bir ara.
Trt'de Buğra Gülsoy'un oynadığı diziyi de merak ediyorum, ona da bakarım biraz.
Ve tabi ki Ben de Özledim...

Kayıp izliyorum. Mete Horozoğlu çok yağuşuklu yav.

dizi de fena değil ama Mete olmasa izlemezdim muhtemelen.

kaçak.

house of cards, ben çok beğendim.

annen hakli, o kadar tavuk ust uste bayar. bence corba tavuk olsun, ana yemegi degistirin.

ana yemeği değiştirin. hasanpaşa köfte olabilir, fırında domatesli patatesli kaşarlı vs köfte olabilir. mantar soslu biftek olabilir.

çorba + et/köfte + patates püresi + pilav + salata + komposto olabilir belki.

ek olarak küçük sarılmış peynirli sigara böreği olabilir.

şu tarz bir şey de olabilir: www.birseninmutfagi.com

bu gibi durumlar için yayla çorbası bence en iyi tercihtir. sevmeyene denk gelmedim. yakışmadığı menü de görmedim.

geçen gün konuştuk onu arkadaşla, istanbul çok sıkıcı ve yapacak bir şey yok, halbuki izmir'de olsak neler neler yapardık dedik. sonra durup düşündük de, olayın öyle olmadığını fark ettik. istanbul'da şüphesiz çok olanak var, yani konserler festivaller, maçlar vesaire hep burada. ancak bir yerden bir yere gitmek ölüm, evden çıkmak işkence geliyor. izmir'de sabah bornova'da, öğlen alsancak'ta, akşam karşıyaka'da rahatça olabiliyorsun, yani şehre yayılan aktiviteleri rahatça takip edebiliyorsun. bir de arkadaşlar iyiymiş yahu izmir'de: kordon'da arkadaşlarla oturmak, iki laf etmek gibisi yok vallaha, roger waters geliyormuş falan hepsi bahane yanında.

not: konsersever biri olarak evet maalesef ki istanbul'un esiriyim bazı bazı.

yürümüyor.
hiçbir şey.

konser ne ya ışıklar sisler falan seyyar din gibi.
öyle abartılı olaylar sekülerliğe ters.

kasıt sosyo-kültürel etkinlikler ise evet yetersiz. tiyatro, sinema yetersiz. amatör filmlere olanak sağlanmıyor örneğin. sinema kültürü otomasyona bağlandı. eski sinemalar yok oldu, sadece izmir sineması ayakta gibi. tiyatro sahneleri yetersiz sayıda. Ankara istanbul'da dt sahneleri sayısı 10'u bulurken, izmir'de bu sayı :3 yaz mevsiminde zaten hiçbirsey yapılmıyor.

nasıl baktığınıza ve beklentilerinize göre değişir.

tepekule de ücretsiz film gösterimleri var mesela bu aralar, açıkhavada yıldızların altında, oh mis. pek çok film festivalide geliyor artık izmir'e. kış boyu yine ücretsiz film gösterimleri oluyor, desem'in film listeleri genelde iyi oluyor. fotoğrafçılık kulübü var bolca. hobilere dönük kurslar ( danstır falan filan ) belki istanbul seviyesinde ve çeşitliliğinde değil ama kesinlikle azımsanacak seviyede değil. büyük konserler derseniz zaten oldum olası hep istanbula gelir. istanbul ankarada sahnelenen nerdeyse bütün tiyatro oyunları geliyor. devlet tiyatrosu ile opera ve balede fena sayılmaz. yığınla yürüyüş ve gezi grubu var, inanılmaz güzel rotalara yürüyüşler düzenleniyor. eğlenme kısmında da aynı şekilde, şayet reina beklentiniz falan yoksa her çeşit eğlence anlayışına hitap eden mekanlar var. yeme içme sektöründe hizmet kalitesini kısmen düşük buluyorum ama öyle kötü falan değil. 1'er saat mesafede istediğiniz tatil yerindesiniz. çok güzel sergiler oluyor, arkas sanat galerisi çok iyi bu konuda, bir rembrandt sergisi olmasada aksoy plazada şu anda güzel bir sergi var mesela. yığınla müze ve örenyeri var yakın çevrede gezilebilecek. üstelik bütün bunlara istanbulda yaşayan insanların yaşadıkları stres, trafik vesaire olmadan ulaşabiliyorsunuz. gibi gibi gider bu liste yani...