Biraz ekstrem bir durumdayım. Oğlum 7 yaşında, doğduğunda ekonomik durumum pek iç açıcı değildi, bereketiyle gelir dedikleri doğruymuş.

Deli gibi çalıştım, evde hep ek iş yaptım, endüstriyel projelerden öğrenci projelerine kadar ayırt etmeden yaptım ve şu anki çalıştığım iş yerini bu sayede buldum. Proje yaptığım bir iş yeri tam zamanlı çalışmamı istedi, mevcut işimden istifa edip şehir değiştirdim.

Çocuğumun oyuncak bütçesiyle ev geçindirenler var, iyi baktığımı düşünüyorum, beni ekonomik olarak zorlamıyor ama ikinci çocuğu hem yaşımdan dolayı hem de yeni bir çocuğa verecek manevi gücüm yok diye yapmıyorum.

Hiç pişman değilim, ömrümde hiçkimseyi bu kadar sevmedim. Düzgün bir insan olması için elimden geleni yapıyorum.

Çocuğu olan arkadaşlar genelde ailelerinden destek alıyorlar. kimi ev veriyor kimi aile para falan. Tek maaşsa eğer zaten geçinmek imkansız gibi

çocuk doğduktan 3 ay sonra krediyle ev alıp birde tadilat yaptırdık. çünkü neden olmasın! bu dertlere girmeseydim hiç zorlanmazdım ama şu an çok zorlanıyorum.

çocuk genel olarak masraflı tabi. ama pişman olmak falan aklımın ucundan geçmedi.

Masrafı çok ama zorlamıyor şu an.

Anne olduğuma bir gün bile pişman olmadım. Aynada gördüğüm kadını tanıyamasam da yorgunluktan geberiyor olsam da hayatta yaptığım en güzel şey kızım.

Bir an bile pişman olmadım. Hayatımda daha anlamlı hiç bir şey yok çünkü. Çok yoruluyorsun, çok fedakarlık yapıyorsun, kendini unutuyorsun ama hepsi anlamlı bir şey için. Sırf bu motivasyon bile insan üstü bir şekilde insana dayanma kuvveti veriyor. Maddi olarak da imkanlarım daha az olsaydı daha uygun şekilde büyütürdük. Mesela 25 binlik bisikleti değil de bin liralık olanı alırdık. Ama çocuk için bir şey farketmiyor zaten sevgi dolu ailesi olsun yeter.

Oğlum doğduğunda hemen bir tane daha yapmalıyım bu ne muhteşem bir şey demiştim. Hala aynı düşüncedeyim inşallah bir kez daha doğuracağım, fırsatım olursa bir tane daha hatta. Çocuk çok güzel bir şey ve bu evrende kıyaslayabileceğin herhangi başka bir güzellik yok.

Bakamayacağımı hatta hem kendime hem babası ve ailesine hem de ülkenin gidişatına güvenmediğim için çocuk yapmadım, çocuk istemediğim için de evlenemedim. O şekilde düşün. İnsanların lüzumsuz eleştirilerini dikkate almana gerek yok, üzülme öyle her şeye.

İnsan duygusal olarak bazen her şeyden nefret eder. Çocukken ergenken ana babamızın ölmesini istediğimiz olmuştur, çok insana olur bu. Geçici bir durumdur ve bir süre seni hırpalarken sen yapman gerekeni yapıp kendine bakıyorsun ne durumdayım ne istiyorum ne yapabilirim diye. Şahsen hem parasızlıktan hem de vefa borcu hissettiğimden ayrı eve çıkamıyorum, mutlaka bir arada yaşamak zorundayız ve ben ona bakmak zorundayım diye hissediyorum, gitmiyorum bir yere. Kendimden veriyorum, kendime ait bir düzen, bir alan oluşturamıyorum, odamdan ibaret her şey. Öldükten sonra ulan keşke böyle yapmasaydım diyecek miyim bilmem, annemi yalnız bırakmaktan öldükten sonra hoşlanmayacağımı biliyorum ama.

Bu benim kendi vicdani hesaplaşmam, herkeste farklı olabilir, kimse kimseyi referans almak zorunda değildir. Bir dayanağa çok ihtiyaç duyuluyorsa en üst değer olarak gördüğü şeylerin (mesela dinlerin, milliyet gibi felsefe gibi çeşitli aidiyet duyulan şeylerin) ilkelerine başvurulur, düşünülür, karar verilir. Yine sen karar verirsin, insanları aşırı ciddiye almamak lazım.

Duyuru'daki teknik aksaklık yüzünden bir türlü düzeltemedim; en baştaki kısım "bakamayacağımı bildiğim için" olacaktı.

Maddi olarak biraz zorlanıyorum ama pişman değilim. Bebeğin sana bakarak güldüğünü görünce ancak neden şimdiye kadar bekledim diye pişman olursun.

Bebek olduktan sonra, bebeğin konforu için eş ile fikir ayrılıkları çok oluyor, daha sık tartışmaya başlıyosun asıl o yoruyo.

Tek çocuğum var bebekliğinden beri tek başına bakıyorum. Bu sene ilkokula başladı. Evvelinde bakımında hep annem destekçi idi. O olmazsa işim maddi manevi çok zordu.

Çocuk isterken her yönden ne kadar zor olduğunu biliyordum, bu sebeple bir sürpriz olmadı. Ülkeye güvenim yok kendim didinerek gelir yaratmaya çalıştım. Doğum izninde dahi outletlerde kabinde ürün çekimi yapıp online sattım. O denli boş durmadan çalıştım, çalışıyorum. Eğitiminden sağlığına, giyimine, oyuncağına kadar en iyisini sağlamak için parçalıyorum açıkcası kendimi. Yorgunluktan kimi zaman canlı cenaze gibi geziyorum ama feda olsun yavru kuşuma.

Yorumlardan görüldüğü gibi kimse pişman olduğunu itiraf edemiyor:)

maddi olarak zorlanmıyoruz ama bu çok değişken bir şey. bebekken bi hastalığı ya da özel mamayla beslenme gibi durumları olmazsa pek bi masrafı yok açıkçası. ama sonrasında kreş vs derken iş değişiyor. ha devlet kreşine gönderirsiniz aylık 2 bin tl, belediye kreşine gönderirsiniz 10 bin tl, özel kreşe verirsiniz 30 bine de var 60 bine de. kreşe vermez büyükler bakar, bedava. kızım 3 yaşında elle tutulur tek masrafı kreş şu an. onun dışında kıyafet, ayakkabı vs çok büyük kalemler değil.

manevi olarak zor. pişman mıyım, hayır. yani zaten doğurduğun ve sevdiğin bi canlıdan pişman olman imkansız oluyor bir nevi. keşke doğurmasaydım filan diye aklımdan geçirdiğim günler tabi ki oluyor da doğurmuşum yani pişman olsam ne olacak :D zaten koşuşturma ile geçiyor, hayatını da ona göre uyarlıyorsun, durup düşünmeye pek vakit kalmıyor bile bazen. bir de beklentiyi de ayarlamak gerek zaten öncesinde. hayat baştan aşağı değişiyor yani çocuk olduktan sonra o bar benim bu bar senin takılmayı filan planlıyorsan tabi ki pişman olursun. akşam sekizden sonrası ölüyor senin için artık. uyku saatlerine göre dışarıda olabilirsin. bebek arabada uyumayı seviyorsa şanslısın, sendromları var, inat dönemleri var, tuvalet eğitimi var, bok temizlemesi var. var da var. hani beklenti zaten bunlar olmalı. güzel yanları da ekstrası işi, katlanır kılıyor. kendini hazırlamadan hamile kalıp, işi düzgünce bölüşemeyen, destek almayan ebeveyn tabi ki pişman olur.

ha bir de destek almıyorsanız zor gerçekten. bizde eşimin ailesi bakım konusunda destek oldu. onlar olmasaydı bitmiştik. bakıcıya veremezdim mesela, evden çalışma imkanım yoksa işten çıkmam gerekebilirdi... şu an kreşe gidiyor olmasına rağmen alıp bırakma konusunda hala destek veriyorlar mesela.

araba şart gibi bir şey bu arada.

evlilik de çok sağlam olmalı. en benim diyen erkek bile babalık konusunda saçmalıyor. sizin eski duyuruları hatırlar gibiyim. onları düşünürsek eğer çocuk planı varsa önce evliliği sağlamlaştırın derim. duyuru sadece maddi açıdan bakılıyor gibi geldi olaya. ama maddiyat 1 önemli ise diğer konular 2 önemli bence.

Çocuk bencillik, sırf sen ebeveyn duygularını tatmin edeceksin diye dünyaya getiriyorsun. Paran, zamanın gidiyor. Bu senin tercihin. Ama aynı zamanda çocuğu da bir savaşa sokuyorsun. Sana bir şey olsa çocuk ortada kalacak. Paran yok, gidiyon doğurup sokağa salıyorsun. İstediklerini alamıyorsun. Çocuk hep eksik kalıyor. Niye çünkü analık duygusunu yaşayacağım. Çocuk bildiğin dert ve bela.

Edit: bir de rızkıyla gelir diyen cahiller var. Evet filistinde afrikada öyle geldi. Kesin.

Bunu aileye değil çocuğa sormak lazım.

Ailemin hiç arabası olmadı. Bir kere ödev yaparken maket bıçağı ile elimi kestim, acile gitmek için minibüs bekledik, öyle gittim. Taksi çok pahalı olur diye binmedik.

Bir yere giderdik, 16k denen lanet otobüste midem bulana bulana giderdim. Zor tutardım kendimi, otobüs iner inmez kusardım.

Kreş falan hak getire, anaokuluna bile gitmedim.

Ne doğru düzgün bir oyuncağım oldu, ne de herhangi bir şeyim. Kendi odam bile yoktu.

Ama aileme sorarsanız hiç pişman değildir, elinden geleni yaptık derler.

@ nothing in my way, onu özelden yazıyorlar, sanırım linç yemek istemiyorlar :(

Lanet olsun çocuğa, keşke ölse gibisinden değil de annelik / babalık bana göre değilmiş, sonradan anladım... gibisinden.

@ elorelia, evet o da ayrı bir konu zaten, onu denkleme katarsam hiç düşünemiyorum da işte şimdilik sadece "çocuk" olayını sorguluyorum.

benim çocuğum yok ama kardeşimin ikizleri var. bana göre çocuk sahibi olmaktan değil, beraber çocuk sahibi olduğu kişiden pişman. ikisi de devlet memuru, eşi neredeyse 7/24 çalışıyor ama ona rağmen borçları bitmiyor. eşinin işi oluyor akşam geç geliyor, işi oluyor haftasonu bir yerlere gidiyor, işi oluyor iki üç gün eve gelmiyor. kardeşim neredeyse yalnız anne*. annemler çocuk bakma, okuldan alma gibi konularda destek oluyor, ben maddi destek oluyorum.

Güzel soru ama türkiyede dürüstçe cevap verilebilecek en son sorulardan.
Burada da bunu görebilirsin. Artık dönüşü olmayan bir şey için en azından tepki almayalım diyerek herkes halinden memnun taklidi yapıyor. Bir de herkes varını yoğunu, hayatını, emeğini herşeyini çocuğuna veriyor ama sokaklar ssç den geçilmiyor ne hikmetse.

Tek çocuk var başımıza gelecekleri öngördük ekonomik imkanlarımız vardı bu sebeple ekonomik olarak hiç sorun yaşamadık
Diğer zorluklarından yana zerre pişman değiliz

Yakınımda bir örnek var da düşünmeden edemiyorum acaba çocuğu olmasa hayatı farklı mı olurdu, yoksa aynı mı olur diye.

Amcam ülkenin sayılı üniversitelerinden 2000lerin başına mezun olmuş bir mühendis.
İngilizcesi de çok iyi. Normalde hep zaten biraz içe kapanıkmış ama öğrenciyken dünyayı falan gezerdi.

Evlendi 2 çocuğu oldu. Eşi de benzer donanımda. İkisi de çalışmasına rağmen çocuk bakmaktan ne bir ev değiştirebildiler ne bir araba değiştirebildiler (2000 model) ne bir seyahat ediyorlar. İstanbulda 20 yıldır ev-iş arası gelip gidiyorlar.

Ne zaman maddi olarak bişey sorsam, ya çocukların okul masrafı çok nasıl yapalim diyor.

Yıllık zaten şu kadar para gitti diyor. Hayır öyle pahalı oyuncaklar, kıyafetler de almazlar yani. Tek kısmadıkları şey eğitim ve yeme içme.

Ama ben anlamıyorum 2 tane uzman veya yönetici seviyesinde evli insan, nasıl 2 tane çocuğa bakarken hayatlarını bu kadar ot gibi yaşayabilirler?

Hiç mi bir hobiniz yok, merak ettiğiniz bir yer yok.

Amcam kuzenlerle olan gruba sürekli evliliğin pişmanlık olduğu alt metinli komikli videolar atıyor son yıllarda. Şakayla karışık amca zorla tutuluyorsan işaret yap diyeceğim de demiyorum.

Yenge tarafını bilmiyorum onda da durum farksız değildir herhalde.

Böyle olunca hadi evlilik pişmanlık olabiliyor bunu herkes rahatlıkla dile getiriyor da, acaba kendilerine itiraf edemedikleri diğer bir konu da, belki çocukların da pişmanlık olduğudur. İnsan bunu kendine yediremeyebilir ama hayatlarını yaşayamadıklarına engel şeylerden biri de çocuk yapmaları olabilir.

Belki aranızda nispeten daha iyi yaşayanı vardır ama yine de çocuk hayatınızı bir şekilde etkilediği için belki çocuksuz olsaydım... ki senaryoyu düşünüyorsunuzdur ama suçu da çocuğa atmak vicdanınızdan geçmiyordur. Çünkü sonuçta çocuğun da bir suçu yok, onu siz yaptınız.

Ah o gülüşü yok mu, ah o sarılması yok mu, ah o anne baba demesi yok mu... diyerek belki de kendinizi tatmin etmeye çalışıyorsunuzdur. Kaldı ki çocuğun da hayırlı olup olmaması, sorunlu olup olmaması gibi de bir ihtimal var da ona çok girmiyorum.

Geri dönüşü olmayan bir karar için "ya aslında biraz pişmanım" demenin de ne faydası olur bilemiyorum ama en azından belki dürüst olanlar vardır, bana bir fikir verirler diye sordum.

Bir de ben yanlış mı hatırlıyorum sanki dizilerde filmlerde ya da gerçek hayatta duydum ya.

Kavga sırasında senin oğlun, senin kızın, babasının oğlu, anasının kızı ne olacak,
Sen istedin, al çocuk istiyodun ne oldu, sen istedin sen bak, çocukla ilgilenmiyorsun, zaten onu hiç sevmedin vs. vs... liste uzar gider. Evi terk edenler, çocuğunu terkedenler de cabası.

Bunlar olmuyor mu? Pedagojik olarak veya psikolojik olarak yanlış söylemler ve hareketler, bunları yapabilecek olanlar çocuk yapmamalı bence de ama mantıklı düşününce böyle konuşuyoruz, çocuğu yapınca, yani bizzat deneyimleyince işin uzmanı da olsak işler çığırından çıkabilirmiş gibi geliyor.

O yüzden tek tük bir kaç kişi dışında kimsenin bunu itiraf etmemesi de garip geldi.

Sanki bunlar hep oluyormuş da evli ve çocuklu kişiler arasında bunlar bilinen bir gerçekmiş, ama bunlar gizli bir örgüt olarak dışarıyla paylaşmıyorlarmış gibi geliyor.

Çevre baskısı ve duygusal baskı hala üzerlerinizde hakim ve gerçeği düşünmekten ya da söylemekten alı koyuyormuş gibi geliyor.

Bu herkeste oluyor diyemem ama, bu kadar herkesin "hiç olmuyor hayır" demesi belki de iyi kötü değer yargılarınızı tetikliyor ve kendinizi kötü ebeveyn olarak düşünmenize sebep olacak diye kendinize bile itiraf edemiyorsunuzdur kim bilir.

Bu arada belki cevap verenler gerçekten tek tük sıkıntılar olsa da hem kendileri hem çocukları sorunsuza yakındır ve güzel geçiyordur hayatları, ona bir şey diyemem.

1-cocuk=sorun demek o yuzden kimse sorun yok diyemez herhalde. Zorluk olarak benim tahminimin kesinlikle ustune gecti. Maddi olarak zorlanmiyorum diyemem. Kendimden kisarak su ustunde kalmaya calisiyorum.
2-tek cocukta durdugum icin hayir. finansal olarak tek cocugun ustune cikmam imkansiza yakindi.
3-aile baskisi sifirdi. ben istedim oldu, sifir pismanlik. tekrar basa donsem yine cocuk yaparim.

Benim telefon hep sessizde, uyurken de öyle.

Internet kapalı ses açık.

hER ŞEy AÇıK. 7/24 HizMeT

Sessiz

Sessiz. uykum çok hafif. sessizlik önemli. acil durum olursa da bekleyecek mecbur.
gün içinde de sessiz unutuyorum çoğu zaman. zaten telefon aramasını da pek kullanmıyorum. çoğunlukla whatsapp'tan herşey.

Normalde aksamlari sessize aliyordu kendisini otomatik. Sorna geçen sene sabahin dördünde böyle baş ağrısı ile uyaninca telefonda bir sürü arama görmem, babamin vefat haberini almam falan. Bu sebepten ötürü psikolojik olarak telefonumu asla ama asla sessize almıyorum. Yani daha doğrusu uygulamalar sessizde ama whatsapp, arama vs her şey açık ulasmak isteyen ulaşır.

ucak modu

internet kapalı sesi de kapalı.

uçak modu, internet açık, sessiz mod.

İstanbul'da yaşayıp telefonunu sessiz veya uçak modunda kullanabilen varsa büyük bir hayranlık duyarım kendisine. Benim maalesef her şey açık, telefon yanı başımda, şarjı yüksek oranda dolu ya da yanı başımdaki prize takılı halde :/

rahatsız etmeyin modu, bir kaç kişi istisna listesinde.

İnternet açık, ses açık

Hersey acik, hatta ses gun icinde kapaliyken yatarken mutlaka acik, maalesef biraz takintiliyim. Vito Corleone gibi kotu haberleri bir anca once almak istiyorum.

Uçak modu ve sessiz. İnternet falan da kapalı.

Rahatsız etmeyin 22:00'den sonra açık, internet kapalı.

Favorilerdeki kişiler (annem, babam, kardeşlerim) aradığında çalıyor.

Ses ve internet açık, silverleaf gibi şarjı dolu ya da prize takılı, bildirimler zaten her zaman sessiz.

Telefon 7x24 sessizde, saati hiç çıkarmam. Bir şey olursa o kıpraşır.

@ logisticsmanager'ın söylediği sebep de var da, bankada parası ya da kredi kartı olanın nasıl bir cesaretle gece oldu diye telefonunu işitilmeyecek hale getirdiğini de hiç anlamamışımdır.

internet kapalı çağrılara açık. acil durumlarda ulaşılabilir olmalı insan.

uyku modu; sessizde ama bazı kişiler üst üste ararsa çalıyor.

hücresel veri/wifi kapalı, sadece aramalar için ses açık

internet açık ses açık

almak için para biriktirdim ama gün gelince kendime o kadar para harcamak çok geldi almadım

Alıyorum. Doğum günü indirimi yağıyor markalardan:) ziyan mı olsun

Denemek istediğim bir yemek ısmarlıyorum kendime. Mesela farklı bir dünya mutfağından olabilir. Hediye beklentim yoktur, hatta alınmasa daha iyi bence.

Alıyorum. Geçen yıl elbise bu sene ayakkabı almıştım. Bir de baklava alıp mum koyup üflüyorum tek başıma:D
Başkasının doğum günümü kutlamasını pasta vs almasını hic istemiyorum. En yakın arkadaşlarım telefon ederler o kadar.

41 bereketli bir sayi ve yas, masallah simdiden.

kendime hediye alirim. anneme ve sevgilime de hediye aldirtirim :P

Aliyorum. Normal zamanda da basardigim bi sey falan oldugunu dusunursem kendime yine hediye aliyorum. Normalde parasina kiyamayacagim bir sey falan oluyor bunlar.

Daha gelmedi doğum günüm ama bugün gidip streamer ve hoparlör alacağım sanirkm

alırım. her sene olmaz ama bu da benim doğum günü hediyem olsun diye kendimi teselli ederim.

kendimi yemeğe de çıkarırım, kendime pastamı da alırım.

doğum günü bahane alışveriş şahane. alırım tabii. :d

Kendime masaj, spa vb paketler alıyorum. Normalde tercih ettiğim standart paketler değil de daha afilli olanları seçiyorum :).

Kitap alırım hep

4-5 yıldır alıyorum. Siz de alın. Kendimizi sevindirmeye hakkımız var:))

Alırım. Genelde kıyafet ve ayakkabı olur bu.

birebir hediye olarak düşünmesem de biraz çok da gerekli olmayan bir ayakkabı vs aldıysam ve d.günü zamanıysa "amaaan bu da kendime d.günü hediyesi olsun" diye kendimi kandırmaya başladım son zamanlarda :)

35 yaşımdan beri her sene hayatta kalmayı başardığım için (benden değil, dış faktörlerden) kendime hediye alıyorum.

özellikle doğumgünümde kendime bir şey alayım diye düşünmüyorum ama, doğumgünüme yakın zamanlarda bir şey alacağım zaman "bu da kendime doğum günü hediyesi olsun" deyip hunharca paraya kıyıyorum.

Eskiden alırdım, fakat artık benim için hiçbir şey ifade etmiyor.

Valla genelde almam ama gecen sene kendi kendimi gaza getirme amacli hep istedigim ama erteledigim biseyi yapmak icin onceden bisekil aksiyon alip kendimi odullendirmeye karar vermistim. Sonuc da baska bir husran olmustu cunku yapmak istedigim sey tamamen aklimdan cikmisti ve durup dururken zarara girmistim.

Ege

ege

egede her yer ege isimli erkek çocuk değiştirin bence. benim sülalede bile 5 tane var.

İkisi de güzel ama ne kadar erkek Deniz tanıdıktan pek sevemedim. Egeler mülayim oluyorlar ama :)

Deniz.

Uniseks de olsa gayet güzel bir isim ve erkeğe de çok yakışıyor bence.

Fraise +1

Oğlum olsaydı deniz koyacaktım. Kızım oldu koymadım, o kadar yakışıyor erkeğe bence de :)

uniseks isim sevmedigim icin bu ikisi arasinda Ege.

Deniz çünkü ege kadar saçma değil. Çocuğa isminin anlamını sordular diyelim, yunanistan'da çökmüş bir deniz falan mı diyecek.

ikisi de çok güzel. deniz bi tık daha ağır bastı.

kadın erkek deniz çok güzel isim bence. Uniseks sıkıntı olmasın diye iki isim düşünülebilir belki

Ege

ikisinden biraz:
Denge

ege denizi ?

herkesin çocuğun ismi deniz ya da ege. başka isim kullanmak yasaklandı mı?

başka isim +1
ayrıca egeli değilse ege koyma. trabzonlu ege biraz sakil oluyor gibi geliyor bana

İkisi de fena değil , klasik isimleri ve uniseks isimlerin erkeklerde kullanımını severim bu sebeple ben Deniz'i tercih ederdim sanırım, bir de Ege bu dönemde çok popüler sanki, Deniz de az bulunan bir isim değil elbette ama Ege kadar çok kullanılmıyor gibi, bu durum da tercihe yön verebilir. Bu arada Ege ismi de erkeklerde daha çok kullanılıyor olsa da uniseks.

deniz uniseks o yüzden ege diyenlere kötü haber, ege de uniseks.

ege çok bölge adı derdim. sülaleden egeliyseniz anlamlı tabii.

deniz asla eskimeyen tertemiz bir isim.

Bence ikisi de çok hoş isimler; Deniz daha kapsayıcı ama Ege’ye istinaden :)

Bence ikisini de koyun Deniz Ege olsun.

Ege denizi

Deniz.

Ben biraz araştırma yaptım. Formasyon olayı eskiden özel olarak alınan bir şeymiş ama şimdi kpss ile öğretmenlik kazanınca devlet staj ile birlikte önce formasyon veriyormuş kendisi. Zor bir yanı var gibi gözükmüyor yani hatta daha iyi gibi belki. Meslek anlamında da ciddi bir iş yaptığınız, insanlara eğitim verdiğiniz bilincinde olursanız ve bu sizin için değerliyse öğretmenlik tercih edilebilir. Sevdiğiniz bie konu ve bunun üzerine çokça araştırma ve okumalar yapabilirsiniz ve bu sizin işiniz. Güzel bir şey aslında ama hayat her zaman planladığımız şekilde olmayabiliyor. Hangi okul, nasıl bir yönetim, nasıl bir öğrenci-veli kitlesi, nasıl bir şehir-ilce vs. yaşayıp görürsünüz veya büroda devam edersiniz, ikisi de uygun görünüyor çünkü bir sıkıntınız yok anladığım kadarıyla.

farklı bölümler okumuş ama benzer süreçlerden geçmişiz, 7 yıllık öğretmenim. işime aşık değilim ama düzgün yapmaya çalışıyorum. öğretmenlik şöyle ki sevmediğinizde kulaklığı takıp yalnız çalışabileceğiniz bir alan değil, sürekli iletişim halindeyiz, bu yüzden bu işi sevmemek çevrenizi de etkiliyor. öğrenciden dönüt alamamak benim için en fenası ama garip şekilde öğrencilerle bir bağ oluşuyor zaman içinde.
tarih dersi lisede okutuluyor, buna göre düşünmek gerek. derse katkı yapan öğrencilerle müthiş bir doyum alıyorsunuz ama kötü okul problemli öğrenci vs gibi durumlarda çok zorluyor, idealizmle gerçek arasında gidip geliyorsunuz.

edit: bu meslek sevilmediğinde sadece kişiyi değil karşıdakini de etkiliyor, en çok üstüne düşünülmesi gereken bu.

Şimdi hatırladım, önceki duyurunuzda bulunduğunuz işi sevmediginizden bahsetmiştiniz. O zaman bence bu yola girilebilir. Büro memurundan daha az cazip değil heralde koşulları.

cevaplar için teşekkürler. @siyahgece lise öğrencileri daha problemli oluyor hatta yapı itibariyle sert biri değilseniz psikolojik olarak yıpranmak mümkün. öğretmen olduğunuz için bunu benden daha iyi bilirsiniz. sınıfta kesinlikle liderlik özelliği ön planda olmalı yoksa hiçbir öğrenci sizi umursamamaz bu ise psikolojik olarak yıprandırır insanı. umursanmamak, saygı görmemek... bir öğretmeni aşağılayan duygular. tarih öğretmeni olacağım derken bu dersin lisede verildiğini unutmuşum, lisede öğretmen olmayı hiç istemem. ilkokulda öğretmenlik yapmayı hayal etmiştim ben direkt orada öğrencilerle iletişim kurmak daha kolay. galiba bu mesleğin pek de bana göre olmadığını anlamalıyım. bir mesleği seçerken en önemli şey, o mesleği yapabileceğine dair inançtır. bu inançtan bende pek yok.

@havadakarada hafızanıza hayran kaldım gerçekten :) bu yolu düşünüyorum ama öğretmenlik büro memurluğu gibi bireysel çalışabilecek bir iş değil, tamamen sorumluluk isteyen, senin haricinde birçok insanın sorumluluğunu almış olduğun bir meslek. bu mesleğin psikolojik olarak beni yıprandıracağından, üzerinden kalkamamaktan endişe ediyorum.

ortaokulda sosyal bilgiler dersine girme hakkınız olabilir, emin olmasam da eklemek isterim.
her 3 yılda bir istersen şehir değiştirme hakkı -en çok bunu seviyorum-, bir çok mesleğe göre kişiye daha çok zaman bırakması, bu sayede istediğin alanda ilerleyebilme gibi artıları da yazayım, çok kötü bir tablo olmasın.

işyerinde mobbing konulu duyurunuzu okumuştum. size alternatif sunayım. öğretmenliğe geçip 2 yıl çalışıp müdür yardımcısı olabilirsiniz. müdür yardımcılığa da bir nevi büro personelliği aslında.

öğretmenliği bile isteye yani keyif alacağı için seçip devlet de çalışanlar da kolaylıkla soğuyor. eğitimin içi zaten boşaltılmış durumda. öğretmenliği yapmaktan keyif alınacak okul sayısı gerçekten çok az, ilçelerde bildiğin sıradan liselerin bile önemli bir kısmı proje okulu kapsamına alınıyor ve oralara ne tercih ne tayin yapamıyorsun torpilin yoksa. okul müdürü veya okul müdürüne talimat verebilecek kişi kimi isterse onu alır sistemi yani özetle. meslek, imam hatip, çpl vb dışında çalışacak okul bırakmıyorlar yani. oralarda da mesleki tatmin falan beklenemez. para alırım öğrencileri idare ederim gerisi beni bağlamazcı biri değilsen bahtiyar olamazsın oralarda işin özü. idareci olursan, müdürüne de çok bağlı olmakla birlikte, normal büro memurluğuna kıyasla çok daha rahat büro memurluğu yaparsın idarecilikte.

Tarih öğretmeniyim. Çocukları ben de sevmiyorum o yüzden ilkokul, ortaokul öğretmenliğini hiç düşünmedim. Liseli gençlerle iletişim kurmak, anlaşabilmek, espri yaptığında anlayabilmeleri güzel bir his :) ve yapabilme konusuna gelince, öyle öğretmenler var ki karşına alsan iki kelime konuşamazsın, bomboş. Onlar yapıyorsa herkes yapabilir diye düşünüyorum. Tarih konusunda da ders kitaplarının dışına çıkıp konuyla alakalı ilgi çekici anekdotlar anlatıyorum. İlgi dağılmışsa direkt toplanıyor :) yani okuyup öğrenmek gerekiyor devamlı.

Öğretmenliği seviyorum, zaman zaman çok yorucu olsa da. Tabii atanma kısmı biraz sıkıntılı, orada fazlaca çabalamak gerekiyor.

Onu arkasi dusunulmeden alinmis kararlar. Cep delik cepken delik, keyfimiz pasada yok.

başka türlü bu işin çözülmesi imkansız. birileri öleceğine birileri aç kalsın daha iyi modunda devlet. doğruluğu tartışılır tabii kişiden kişiye ama ben doğru buluyorum. pandemi 1.5 senedir devam ediyor, geçen yıl nisanda belki evet ciddi bir problem yarattı ama 1.5 sene geçtikten sonra herkes artık maddi durumunu böyle kararlar olursa ne yaparım diye ayarlamalıydı.

hindistan olmaya gidiyorduk yani. ha hükümetin yaptığı şeyler doğru mu genel olarak yanlış, kongreler, vesaire şu bu. onu da ayrıca sorgulamak lazım tabii ki. ama devlet yapamadı da halk çok mu ayak uydurdu. bayramlaşmalar olsaydı ne hale gelecektik kim bilir. millet namaza gidiyor hala resmen.

ya çok temel bir şeyi yapamadı devlet,

süphelendiğine test yap,
pozitif çıkanı kontrol et,

bunu yapamadı devlet. yok yani. bunu kontrol edemedi. o sebeple hayır tam kapanma falan kimseyi mutlu etmez.

hayır etmedi. beni iş olarak etkileyen bir durum yok neyse ki, hatta o anlamda avantajlıyım bile diyebilirim.

ama mesai saatlerim ve yasak saatlerinin saçmalığı yüzünden sevdiğim insanları aylardır göremiyorum, bir ay daha eklendi durduk yere.

açlıktan değil ama hasretimden öleceğim galiba.

Tam kapatma var ama destek para vs yok. Aşılama olmadığı sürece faydasız bi olay. Nereden baksan sıkıntılı bi süreç olacak

benim kardesim bir patron sirketinde calisiyordu, 3 haftalik kesinti olacakmis maaslarindan. ne anladik bu kapanma isinden simdi?

tam kapanma isteyenler ya 25 yas alti kesim, ya normalde de evden cikmayan sosyal hayati olmadan mutlu olan insanlar ya da parasi pulu olup bahceli evlerde falan yasayanlar bana kalirsa. milletin sagligindan cok turizm dusunulerek verilmis bi karar ayrica. hazirandan eylul ayina kadar rahat oluruz cunku tatil zamani para girmesi lazim, otellerin dolmasi lazim. sonra yine eve kapaninlar baslar. bunun sonu yok ben anlamsiz buldum karari. evde kaldigimizla kalicaz - psikoloji bozulacak, millet haziran itibariyle borc icinde yuzecek - sonunda da bi sey degismeyecek

Oyunda pausea bastık. 17 Mayıs'ta yasaklar bitecek 10 Haziran'da yine aynı vaka sayıları.

Beni mutlu etti. Maaş desteği alamayacak olanlar için elbette kötü ama okumuşu da okumamışı da cahil ülkemde insanların zorla evine sokulması gerekiyordu.

Çevremde o kadar çok vaka duyuyorum ki (kendim de dahil, şu anda Corona hastasıyım) ve içlerinde o kadar ağır geçirenler var ki bu gidişe bir şekilde müdahale edilmesi gerekiyordu.

Serbest bırakınca herkes suyunu çıkarıyor. Evet insanlar maddi olarak çok etkileniyor ve buna da bir çözüm bulunması gerekiyor ama önlem alınması şarttı.

değişen bir şey olmadı bana eyds vardı o ertelendi kötü oldu. mutlu yada mutsuz bir hissim yok

Kapanmanin uygun bir karar oldugunu dusunuyorum.


Fakaaat... Hicbir destek paketi aciklanmadi. Hos aciklansa da guzel ve yalniz ulkemizin halka, esnafa olan destegini(!) Biliyoruz zaten.

Kapanma beni mutlu eder, ama bu sekliyle asla degil. Ben zaten issizim, son maaslarimdan kalan uc bes kurus parayi bitirmemeye calisiyorum zaten benim icin cok da onemli degil. Ama persembeden sonra bes kurussuz kalacak cok aile var, ve icim aciyor. Bu insanlar kiralarini nasil odeyecek? Faturalarini kredilerini nasil odeyecek? Alisveris yapip kendinin, coluk cocugunun karnini nasil doyuracak?!

Boyle desteksiz atilan kararlar... Nasil vicdanlarina sigdirabiliyorlar...

asla mutlu etmedi. evden çalışıyorum tuzum kuru gibi gözüküyo ama dışarı çıkamamak kötü baya.

Mutlu değilim elbette ama olması gereken buydu. 17 Mayıs sonrası da çok önemli. Birden salarsan kısıtları hiçbir anlamı olmaz.

Zamaninda burada "cumhuriyeti tarihinin en büyük yardim paketleri bunlar, devlet su an covid en iyi yöneten devlet" kimi komik şeyler yazan arkadaşlara sormak lazim. Ayri konu o arkadaşlara göre Çin'den kaçan üretim Türkiye'ye geliyordu, Türkiye dövizi indiriyordu falan filan. Bayadir yazmiyor, saklaniyor olabilirler.

Maalesef Türkiye'yi gelismis ülkeden ayiran da bu. Tam kapanma olmali ama tam kapandik ac kalirsan kal banane kadar saçma düşünce olamaz. Devlet buna yardim etmeyecekse neden var, neden vergi aliyor?

Ya süresiz izin yasal yapan devletten daha ne beklenir ayri konu.

Tam kapanma gerekli miydi, bilmiyorum. Benim açımdan değişen; Haftaya 5 gün boyunca 9-5 gidecektim. Tam kapanma ile en fazla iki gün gideceğim.


Bunun dışında değişen bir şey olmadı. Mutlu oldum mu sorusuna cevap veremem açıkçası.

Ya para muhabbetini geçiyorum, yolda dümdüz yürümen yasak. Adam gelip hesap soruyor "sen benden izin almadan nasıl kafanı dışarı girdiğin delikten dışarı çıkarırsın" diye, üstüne para cezası yazıyor. Millet de bunu normal, hatta haklı bulup, bulmayanları cehaletle suçluyor. Böyle bakınca az bile yapıyorlar diyorum, zam vergi yolsuzluk şu bu geçtim, ben olsam oy haklarını falan da alırdım ellerinden, covid movid bi bahane her türlü bulunur.

Her şeyi geçtim ortada bir veri yok. Devletin verdiği bi rakam var, şu kadar kişi öldü diye, ama doğru mu, gerçek mi, ayrıntıları ne vs. hiçbir fikrimiz yok. 1 seneyi geçti bu bilgiye doğru düzgün erişimimiz yok. Gerçekte ne olup bittiğini bilmiyoruz. Sadece medya korku pompalıyor, insanlar da kafayı yiyor ekran başında.

Doğru düzgün veri paylaşan bir UK var ona bakıyorum, 15-64 yaş grubuna excess death rakamı toplamda 10 bin. Şaka değil, 10 bin kişi, 60 milyon nüfusu olan ülkede yüzde 0.02'den az ediyor. Kaldı ki buna nüfus artışı dahil mi onu da bilmiyoruz, belki bu bile yok. (Virüsten ölüp biten İspanya için de durum benzer, toplamda 5 bin kişi. Oranın nüfusu da yaklaşık 50 milyon, yüzde 0.01, merak edenler için link: excessmortality.shinyapps.io )

Yani olay şu, hastalık yaşlılara etki ediyor. Yaşlıları koruma altına alırsın, zaten emekli maaşları falan da var, ama onun haricinde bütün ülkeyi kapatıp milleti sefalete mahkum etmenin, yolda yürümelerini bile yasaklamanın mantıklı hiçbir gerekçesi yok.

Başından beri düşündüğüm ve aksini gösteren bir kanıt bulamadığım şey, devletlerin covid'i bir bahane olarak kullanıp kişisel özgürlükleri (ve insanların ekonomik güçlerini) yok etmeye çalıştığı. "Çocuklar porno izliyor" diyip nasıl tüm interneti yasakladılarsa aynı şeyi yapıyorlar, millet de izliyor avel avel.

Edit: covid geçirdim. Evden çalışıyorum, ekonomik anlamda bana giren çıkan yok. İnsanların bu kadar kolay kerizlenebiliyor oluşuna sinirliyim.

ekonomik anlamda insanları çok olumsuz etkileyecek bir karar oldu. ama diğer taraftan geçen hafta izmir folkart'ın altındaki 3 meyhanede gündüz 16:30 civarı tıklım tıklım doluydu. iğne atsanız yere düşmeyecek şekilde içip oynuyordu insanlar. bir beş dakika donup kaldım, izledim, bunların sorumsuzluğu yüzünden kaç insanın canı yanacak diye düşündüm. gerçekten paralize oldum, gidip olay falan çıkarasım geldi. eleştirmeye gelince herkes kongrelere atıp tutuyor ama kendilerine gelince yok ev partileri, yok maskeyi ciddiye almamalar...böyle o kadar çok kişi var ki sorumsuz, başkalarının yaşam hakkına saygı duymayan, bencil...önemli ölçüde bu insanlar yüzünden şu anki durumda sizin gibi kişiler zaten. çok geçmiş olsun. umarım en kısa zamanda bambaşka bir proje çıkarda telafi edilir bu durumunuz.

Phoebe +1
Şu durumdan nasıl çıkacağız, insanlar nasıl geçinecek, karnını doyuracak bilmiyorum. Ama bilinçli sandığım insanlarda bile öyle bir gevşeklik var ki "ya ne olacağıdı" demek istiyorum ağzımı yaya yaya.

bollocks44 gecmis olsun hocam asla mutlu degilim korona yetti artik sirf asiya ulasamiyoruz diye bizi eve kapatiyorlar . en basta yapilacakti o kapanmalar o zaman kimsenin itirazi yoktu. ama simdi bir sene sonra hicbir manasi yok bikti insanlar coktu artik.hem ekonomik anlamda hem planlarin yatmasi anlaminda.

bu arada yorum yapan arkadaşlar çevrelerinde ailelerinden, sevdiklerinden vefat eden var mı onu da paylaşırlarsa sevinirim. bu yorumda çok fark ediyor çünkü, evde oturup her türlü olanaktan faydalanıp grip gibi atlatıp aa bir şey değilmiş bak ölüm oranı 0.02 diyenler olduğu gibi, çocuğunu eşini kaybeden insanlar da var.

Phoebe +1
kobuzchu kiz +1

insanlar "ayy çok sıkıldım" diye çocukça hallere bürünüp tamamen keyfi gezme-tozma-tatil modunda yaşadığı için buna mecbur kalındı.
benim çevremde de can sıkıntısından iki saat market gezen, avm'den güneş gözlüğü alanlar, umarsızca onunla bununla otellerde buluşup ons yapanlar, sürekli sohbet muhabbet için ev toplantıları yapanlar falan var.
söyleyince de, "e ama napalım? böyle de yaşanmıyor." gibi saçma bir cevap alıyorsun.
koşullara uyum sağlamada asla olgun ve aklı başında davranamıyoruz.

bir buçuk yıl içinde, temas ettikten sonra 7-10 gün karantinada bekleyip öyle test yaptırılması gerektiğini bile anlayamadık.
temastan bir gün sonra test yaptırıp pozitif olduğu halde test sonucunu negatif görüp sokaklarda geziyor insanlar.
benim çevremde okumuş etmiş falan dediklerim bile şu süreci anlayamadı, cahil cahil bilinçsizce hareket etti.
bir şeyi yapmamak için illa yasak olması mı lazım?
böyle olunca da zorla eve kapatmaktan başka çare yok.
geç kalındı zaten.

not:
çok yakın bir arkadaşım çok ağır geçirdi.
onun dışında dolaylı olarak tanıdıklarımdan ölen 1-2 kişi oldu ama şahsen tanıdığım kimse ölmedi.
hafif geçiren arkadaşlarım da oldu.

edit:
resmi olarak alınan önlemlerin yetersizliği ve ekonomik koşullar işin ayrı bir boyutu.
ama daha da kötüsünün olmaması için bunun yapılması artık şart oldu.
o yüzden geç bile kalındığını düşünüyorum.
yeni zelanda'da bir kişi bile pozitif olsa bütün ülke kapandığı için şu anda elli bin kişilik konserlerde maskesiz ve rahat şekilde cirit atıyorlar.
halkın ve hükümetin sorumsuzluğu birleşince bu oluyor.

Ben mutlu değilim, çünkü sürdürülebilir, düzgün uygulanan, planlanmış bir şey değil, bayram sonrası yaz geliyor, gördüğüm kadarıyla insanların çok büyük bir kısmının virüs falan umurunda değil, yine insanlar sokağa, tatil yerlerine avmlere doluşacak, kurban bayramına bir tur yine yasaklar gelir, yaz sezon bitimi yine bir tur yasaklar daha gelir v.s v.s gibi.

Yasaktan muaf olan sektörlerden birinde çalışıyorum, dönüşümlü ve evden çalışma kararı bize bırakıldı, işyerinde maaşım tıkır tıkır yatıyor, ekstradan piyasa da yaptığım bazı işler aksayacak gibi malzeme temin ve mevcut ekonomik durumla alakalı olarak ancak çok da önemli değil, iş sonra da yapılır para da kazanılır.

Restoran, inşaat ve turizm işinde olan arkadaşlar çok zor durumdaydı, hammade fiyatları uçmuş durumda, ürün tedarik sıkıntısı mevcut, ödemeler zamanında yapılmıyor, restoranları paket servis zor döndürüyordu, kiralar zaten uçuktu, işten çıkarmalarda olmuştu, kredi ödemeleri de vardı birçoğunun bakalım önümüzdeki ayları nasıl atlatacaklar.

Yokluk nedir bilen bir insan evladı olarak, hizmet sektöründe, gündelik işlerde çalışan ve de ancak hayatını idame ettirecek kadar para kazanabilen insanların devlet tarafından yeterli bir seviyede maddi destek sağlanmadan yalnız bırakıldıkları için üzülüyorum.

Çevremde 1. derece yakın akrabalarım ve yakın arkadaş grubundan vefat eden olmadı ancak komşulardan, uzaktan akraba ve tanıdıklardan vefat edenler oldu.

işim dolayısıyla tam kapanma gibi bir şansım yok. lanet olsun...

yahu bir de yasaklara uyulmadı polemiği var. Yahu apartmanlara köle bir ülkede yaşıyoruz, millet 2-3 odalı evlerde yaşıyor çoğu insanın tek eğlencesi avm'ye gidip dükkan gezmek. Fakir bir ülkeyiz yapacak bir şeyimiz yok çoğu şehirde.

maskeden başlayalım, günde 3 maske kullanılsa aylık 90 maske eder, 50 lira para. dezenfektanı osu busu 100tl sadece enfeksiyondan koruma. yahu millet borç harç yaşıyor, fatura ödeyemiyor.

ölme kalma oranına gelince, en fazla yaşlıları vuruyor maalesef. fakat zaten 2-3 yılı kalmış bir adamı ailesinden, çevresinden sosyal ortamından koparıp dışarı çıkmasını yasakladığınızda daha büyük bir zarar veriyorsunuz.

Maalesef ne devlet ne insanlar düzgün yönetemiyor süreci.

Pandemi süreci berbat yönetildi/yönetiliyor.
vaka sayıları saklandı, sn.koca cenazeye katıldı, özür diledi, sonra tekrar cenazelere katılmaya devam etti.
bir maskeyi bile dağıtmayı beceremediler. patates soğan dağıtırken izdiham oldu.
patates/soğan dağıtacak seviyeye ulaşmak ise ayrı bir konu zaten.
Vaka sayıları azalırken 100 binlerle övüne övüne ayasofya açıldı, açılacaksa açılsın da insanlar yığıldı yine vaka sayıları patladı.
yasaklar kaldırılıp lebaleb kongre yapıldı, insanlar öldü,
olayı zaten bu noktaya getiren bu zamana kadar yapılan yanlışlar.

Şimdi tam kapanma olsa ne olacak? Sonra yine kaldıkları yerden kafalarına göre devam edecekler..

Evet. Benim için okul kapanmıştı ama eşim 12. Sınıflara derse gidiyordu. Aşılanmadığımız için diken üstünde bekliyorduk. O da gitmeyecek artık. Diğer meslek gruplarının çoğu için bir değişiklik yok tabii.

benim geçen seneki ders kitabım. fena değil doyurucu ve doğru bilgiler var en azından.

auzefkitap.istanbul.edu.tr

Marc van de mieroop - eski mısır tarihi

ben geçirmedim ama haftasonu yapacağım otobüs yolculuğu sonrasında burayı editlerim muhtemelen :D

ben de olmadım ve gitgide bunalıyorum çember daraldıkça

ben ve ailemden kimse olmadı. en yakın işyerinde ve komşularda oldu şimdiye kadar. arada önemli süre yakın temas kurduklarım da oldu. 3 kez falan farklı sebeplerle test yaptırdım ama hala negatifim. genlerle alakalı bir şeyler olduğunu düşünüyorum.

ben de olmadım. yazın 3 ayımı hep hastanelerde geçirdim, şimdi de her gün iş saatlerinde toplu taşıma kullanıyorum ve iş gereği adliyede oluyorum. aşırı da dikkat etmiyorum yani, tek kat maske takıyorum, işim bitince dezenfektan sıkıyorum o kadar.

Ben geçirmedim. Ben ki her sene ağır bir grip geçiririm ve alerjik rinitim var. Bir senedir maske takıp dokunduğum yerlere dikkat ettiğim için, kalabalık ortamlara hiç girmediğim için ve işe kendi aracımla gidip geldiğim için nezle bile olmadım. Hatta alerjim bile iyileşti.

ben de geçirmedim.
evden çalıştığım için genelde evdeyim, haftada 1 markete gidiyorum sadece.
evden çıktığım anda çift maske takıyorum aylardır.
normalde kronik sinüzit, farenjit, alerji hepsi var, her kış en az 2-3 kez antibiyotik kullanırdım, bu kış hastalanmadım.

Ben de olmadım ama çok ciddi derecede eve tıkılmış durumdayım 1.5 senedir. Ufak bir iki tatil ve kayak dışında gerçek manada evim dışında kapalı bir ortama hiç girmedim.

ben. nerdeyse her gun metro, otobus, minibus kullaniyorum. sokaktayim. ama olmadim henuz.

ben geçirmedim. gerçi geçtiğimiz yılın şubat ayından bu yana en az üç kez birkaç gün yataktan çıkamamalı, ateşli, sırt-bel ağrılı rahatsızlıklar yaşadım ama farklı zamanlarda yaptırdığım iki test negatif çıkmıştı. "covid geçirsem ölürdüm" diye düşünüyorum, o yüzden farkında olmadan geçirmediğim kanaatindeyim.

Ben ve ailem bir çok kez birinci derece temaslı olduk ama henüz hiç birimiz korona olmadık. 2019un sonunda abim askere gitmişti, yurt dışından askerliğe gelen çok varmış birliğinde. Askerde hasta oldu, aşırı derecede ciğerden gelen öksürük, halsizlik, kanlı gözler vs. Zaatüre olabilir dediler o zaman. Askerden gelince (bedelli :)) sırasıyla hepimiz hastalandık ama onun kadar şiddetli değildik. Belki o dönem geçirmiş olabiliriz diye düşünüyoruz.

Ben. Maske var, mesafe elimden geldiğince.. entübe olurum altıma bez bağlarlar korkusuyla her şeyi askıya aldım. Son 1 senedir tek sosyal aktivitem market alışverişi. Virüsü kaparsam yakarım bu gezegeni!

Ben olmadım. Evden zorunlu haller dışında çıkmıyorum. Kimseyle görüşmüyorum.

Ben geçirmedim. Tek yaşıyorum. Her gün metrobüs + otobüs kullanıyorum.

Ben de geçirmedim. Birkaç ay önce mecburi 2 saatlik otobüs yolculuğu, geçen ay da bir ay içinde iki uçak yolculuğu yaptım yine bir şey olmadı şükür.

Belki semptomsuz atlattım bilmiyorum ama kendimi hiç kötü hissetmedim. Normalde soğuk algınlığı vs. olurdu o bile olmadı bu sene artık maskeden mi sürekli evde olmaktan mı bilmiyorum.

Bu süreçte evlendim, nikah yaptım, ev için zibilyar kere alışverişe çıktım, balayı ayağına akdeniz şeridini gezdim, öğretmen olduğum için günlerce yüz yüze eğitim verdim, küçücük salonlarda seminer ve eğitimlere katıldım, totalde 2-3 kere toplu taşıma kullandım, uçağa bindim, evime girip çıkanlar oldu, hatta covidli bir arkadaşla karantina dolayısıyla 20 gün aynı evde kaldım. 4 kere test oldum 4 kere negatif.

beni incelesinler bence bu işin çözümü bende gizli.

ben olmadım. mart 2020 -haziran 2020 evden çalıştık. haziran -ekim arası ofise döndüm. o dönemde mağazalara girip alışveriş de yaptım, öğlen arasında abartmadan cafe/restoranlarda yemek yedim. yazın bir kere uçağa bindim, tatil yaptım. ekim'den beri evden çalışıyorum. bu esnada hiç dışarıda oturup yemek yemedik. toplu taşıma bir kere kullandım. zorunlu olduğu için doktor ziyaretlerim oldu, hatta ameliyat oldum.

Ben de olmadım. Bildiğim kadarıyla olmadım en azından.

Burnumuzun dibine kadar da geldi hastalık aslında, eşimin kızkardeşi hamileyken geçirmiş ki o aralar aynı arabaya bindik, beraber yemek yedik vs. Geçen hafta çok yakın arkadaşlarımız pozitif çıktı, test yaptırmalarından bir gün önce "sahile gidelim hava alalım" dediğimizde "pozitif temasımız var, ne olur ne olmaz gelmeyelim" demişlerdi bize.

Evden çalışıyorum, son bir yıldır toplu taşıma 3-4 kez kullandım. AVM'ye veya market manav vs dışında bir mağazaya en son ne zaman girdiğimi hatırlamıyorum bile artık. Tatil yapmadım, dikkat ettiğine güvenmediğim insanlarla bir araya gelmedim, tedbirler gevşedi ben gevşemedim. Zaten evcimen insanım, sosyalleşme davetlerini reddetmek için güzel bahane oldu, oturuyorum işte evde.

Edit: Bak unutmuşum, geçen yaz bir nikaha ve nikahtan sonra meyhanede 20-30 kişilik yemeğe katıldım. Bir yıldan fazladır sanırım 2 kez dışarıda oturup yemek yedim, biri bu nikahtı.

geçen sene şubatta baş ağrılı, sümüklü, kırıklı falan bir hasta oldum ama korona mıydım bilmiyorum. iki gün gibi kısa bir sürede toparladım, emin olamıyorum o yüzden.

eksisozluk.com

bıyıklarımı, sakallarımı, elimi devamlı ağzıma götürürüm, öyle dezenfektan mezenfektan işlerine de hiç girmedim. maskeyi binalarda mecbur takıyoruz tabii de, bulunduğum ülkede sokakta bile zorunlu olmasına rağmen sokakta takmıyorum mesela. haftanın 3 günü de komple işe gidiyoruz.

Geçirmedim. Evden çıkmıyor değilim. 3 kere uçak yolcuğu yaptım, hatta bu perşembe yine yapıyorum. kalabalık ev ortamlarında takıldım. Mekanlara girdim çıktım. toplu taşıma kullandım ama hala geçirmedim. Veya geçirdim belirti göstermedim onu bilemiyorum :D

Maşallah herkese <3

*Haaa bir kere de ameliyat oldum :D

Bizim eve de girmedi neyse ki. Eşimle birlikte evden çalışıyoruz. Market alışverişini internetten yapıyoruz. Ayda 1 belki anne baba ziyareti yapıyoruz.

Geçirmedim veya belirtisiz geçirdim. Önlem olarak sadece toplu taşımaya zorunlu haller dışında binmedim onun dışında hafta sonu dahil neredeyse her gün insanlarla temasım oldu.

Bildiğim kadarıyla geçirmedim. Bir yıldır zorunluluk harici evden çıkmadım. Geçen hafta okullar kapanana kadar da bir ay boyunca haftanın dört günü yüz yüze ders verdim. Aşıyı bekliyoruz bir umut.

her yere girip çıkıyorum, maske, mesafe gibi önlemleri de gerçek bir endişe duyduğumdan değil, "dostlar alışverişte görsün, linç yemeyelim" diye uyguluyorum. henüz hastalanmadım.

benim tavrımın doğru olduğunu savunmuyorum ama bazı insanlar kara veba, ebola salgını varmışçasına para, poşet filan dezenfekte ediyorlar. onları da anlayamıyorum.

Önlemlere pek önem vermem, dezenfektan kullanmam, spor salonu, yazın full havuz, avm, kafe, restoran her şey var. Hala olmadım. Olacağımı da düşünmüyorum.

ben. ailemden de kimse geçirmedi çok şükür. çalıştığım yerde de bizim departmanda kimse geçirmedi. toplu taşıma kullanmadım hiç geçen seneden beri, az da olsa gezdim bu süreçte ama hep dikkat ettim hijyenime. arkadaşım pek yok :( sanırım o yüzden...

Munih, ofisten eve donus yolunda metrodan ciktiktan sonra "10 dakika yururum bir sey olmaz" diyerek -25 derecede eve yurumustum. Eve vardigimda yuzumun rengi kirmizi/mor arasiydi :)

Hayat ona gore uyum sagliyor, kacacak bir durum yok. Turkiye'den ayrilan birisi hemen her yere uyum saglayablir :)

Simdiki sirkette bir ekip arkadasim Yakutsk sehrinden, kislari -50 dereceyi gorduklerini soylemisti.

ankara'da 4 sene yaşadım. -15 °C'ye kadar düşüyordu sıcaklık. kışın kat kat giyiniyordum, atkı, kulankık, bere, kapüşon, eldiven ne varsa takıp öyle çıkıyordum dışarı. hele sabaha karşı aşti'ye varıp da yurda gitmek için seyrek geçen bir otobüsü uzun uzun beklerken burnum, kulaklarım, ellerim öyle üşüyordu ki :( çok kötüydü. normalde bölüm ve yurt iyi ısınırdı, ama bazen yurdun kaloriferleri bozulurdu veya başka bölümlerin çok soğuk sınıflarında dersim olurdu, onlar tam işkenceydi benim için. mezun olduktan sonra sıcak iklime yerleştim :)

soğuktan nefret ederim. ankara bu kadar işkenceyse gerçek anlamda "soğuk iklim"de yaşamayı geçtim kısa süreliğine bile bulunmak istemem.

Berlin.

Cok cok az etkiledi. Ankara´da ogrenciydim 3 yil, kampüsünde tilki gorulen dag basinda bir üniversitede okudugum icin, kar tipisi nedeniyle yollarda kaldigim, ulasimin durdugu bir yerden sonra Berlin sogugu ve sartlari zorlamadi. Cok iyi giyinmeyi, kat kat giyinmeyi ogreniyorsunuz. Sogugunda bisiklet de surdum, disarida vakit gecirdim. Surekli gri ve yagmurlu kuzey Almanya sehirlerinde yasamak istemem ama.

5 yıl erzurum
3 yıl ağrı
6 yıl kastamonu
19 yıl eskişehir

-20'de yarım saat otobüs beklediğim de oldu kabanla yatıp soğuktan evdeki halı perdeleri üstüme örtüp "inşallah kalıcı hasar bırakmaz" dediğim de. -40'ı da gördüm. "izmir daha soğuk çünkü nem var diyen yumuşak popolulara bilgisayar başında gülüyordum. erzurum'da kristal yağdığını gördüm. burnum kaç kere birbirine yapıştı. patlayan çeşmeler 3 metrelik buz tepesi yapıyordu. kapıyı açtığında dışarıdan içeri sis bombası atılmış gibi buhar giriyordu. kolay uyum sağladım. erzurumdan dönüşte eskişehir'de 3 kış ceketle gezdim.

zamanında anlatmışım buyrun. dünyanın en soğuk yerlerinden biri astana.

eksisozluk.com

ankara. doğma büyüme ankaralıyım. ama kışın bile aşırı soğuk olduğunu düşünmüyorum, çok fazla önlem almadan dışarıda uzun süreli vakit geçirebiliyorum. takım elbise üstüne mont kombinasyonuyla çok üşüdüğüm nadirdir. bazen titretici soğuk oluyor ama çok sık değil. atkı, eldiven, bere kullanmam bu arada.

alman şehirlerinin çoğu okyanus iklimine sahip ve ankara'dan daha düşük kış sıcaklık değerlerine sahip değiller. dolayısıyla çok fark yaratmaması normal bence.

van'da yasadim. bazen -40'lara kadar inen bir havasi var. hava cok keskin. ancak insan uyum sagliyor. zor anacim. sonra goctuk sicak diyarlara. simdi gitsem yasayamam.

Doğma büyüme Ankaralıyım. Eğitim için 6 ay Finlandiyada yaşadım. Gündüzleri -30 olan çokca gün yaşadım. Bir şekilde uyum sağlıyorsun ve bence -20'den sonra hissedilen çok değişmiyor gibi :)

Geçen sene Stockholm’de aralık ayında gece vakti dışarı çıktığım bir zaman ilk nefes aldığım anda boğazıma buz saplandı sanmıştım burnum kaskatı oldu, üşüme ve titremeden bahsetmiyorum bile açık kalan yerler donup düşebilir o kadar soğuktu.

ağrı'da ikinci yılım. -30ları görüyoruz. kışın çıkıp bir yerlere gitmek hayal. işten eve, evden işe. -27'te eldivensiz 10 dakika eve yürümek durumunda kalmıştım. çantadan anahtarı bulup çıkaramıyordum, parmaklarım hissetmiyordu. bir keresinde de o kadar titriyordu ki ellerim anahtarı kilide sokamamıştım. saç, kaş, kirpik, burun içinin donması olağan şeyler. yürürken dikkat edeceksin her yer buz pisti. pek alışılacak gibi gelmiyor kulağa değil mi? :)

Viyana.
Istanbul’a gore filan oldukca soguk ama coook soguk demem. Gerci pis bi ruzgari var bu sehrin mahvediyor.

Ha burada yasamaya basladigimdan beri istanbul’da insanlarin koca koca kis montlari giydigi gunlerde deri ceketle filan geziyorum ben.
Alisiliyor, sonucta kat kat giyiyorsun, oluyor. Cok sikinti degil.
Kisin 10 gun kutup dairesi kuzeyindeydim, sadece 1er kat fazla giyindim. Ha geceleri disarida kirpikler saclar filan donuyordu tabi.

İnsan herşey uyum sağlıyor. Şöyle bir video bırakayım, yer Sibirya, başlığında yazdığına göre eğer sıcaklık -55 dereceden yukarıysa bugün güzel bir gündü diyorlarmış orada yaşayanlar.

www.youtube.com

Şimdi değil ama 5-10 sene önce Eskişehir'de birkaç soğuk kış hatırlıyorum. Soğuktan kastım öğleden önce -20 civarları. O zamanlar müstakil bir evde oturuyordum. Mutfak musluğum default olarak donardı. Günlerce, mutfak musluğunu kullanamazdım. Tüple filan ısıtmak için çok uğraşmışımdır. Banyo musluğu donmasın diye içim sızlaya sızlaya geceleri musluktan çok az akmasına izin verirdim. Ama her zor şeyin güzel tarafı da olabiliyor, mesela sobalı bir evdi, işten eve geldiğimde ev buz gibi olurdu, ama sobayı yaktıktan sonra keyfine doyum olmazdı.

-32 finlandiya.
hatta izmirde yola çıktığımızda +20 dereceydi, 8 saat sonra helsinkiye indiğimizde -20 dereceydi. şoku düşün.
doğma büyüme oralı olsam heralde hiç koymazdı çünkü biz giyinip dışarı çıktığımızda michellinin lastik adamına benziyorduk ama onlar tşört, üzerine bir hırka/sweat, onun da üzerine sağlamcana bir montla gayet rahat o soğukta durabiliyordu. daha yeni doğmuş bebek vardı mesela, hastaneden çıkıyorlardı. biz olsak normal havada bile 40 gün sokağa çıkarmayız ama o kadın (yeni doğum yaptığı yürüyüşünden belliydi) bebeği kızak gibi bir şeye koyup kar üstünde kaldırımda çeke çeke evine götürdü. kreşler her gün 1-2 saat bahçede oynatıyorlar -20 -30 demeden. çocuk böyle büyüyünce ister istemez alışıyor soğuk havaya. genetik olarak da yatkınlar tabi ki.
ama ben dondum, gerçi ben zaten çok üşürüm ama orası ayrı bir soğuktu. fakat gene de uyum sağlıyorsun, kar görmemiş masum izmirliler olarak her gün kar yağması, günde sadece 4-5 saat güneş ışığı o da kalın bulutların arkasından zar zor görebilmek zorluyor tabi ama alışıyorsun neticede çünkü elinde olan bir şey değil. hatta eksi dereceleri göze alıp o kış kuzey avrupa turuna çıktık, hatta kuzey avrupa bile bize komadı ki ne olacak en fazla biraz serin olur diyip bir sonraki kış güney avrupa turuna çıktık, o da son 50 yılın en soğuk avrupa kışına denk geldi, bi yerimizde bişeyimiz dondu ama gene de ölmedik vs.
soğuk diye finlandiyadan da kaçmadık, erasmus bitti döndük, gene olsa gene gideriz ama bu sefer daha hazırlıklı gideriz.

Ardahan’da görev yapıyorum. En düşük -45 olmuştu. Genelde de -25 civarı olur. Sadece düşmeden yürümek zorluyor :). İsteyerek geldiğim için bir sıkıntı yok benim için

bir mankenle aynı ada soyada sahip olduğum için hep onunla ilgili bilgiler çıkıyor.

İsim-Soyisim olarak her ikisi de az kullanıldığından bütün sosyal medya hesaplarım, üniversiteyle ilgili birkaç bilgi çıkıyor. Bundan dolayı sosyal medyada bir platform hariç anonime döndüm.

sıfır. linkedin yok. facebook profili arama motorlarına kapalı. twitter gerçek isim değil.

2 adet sosyal medya hesabım çıkıyor, birini kapattırmak için her şeyi yapardım ama kapatamıyorum. Bir de üstte çıkıyor popüler bir site olmamasına rağmen. Haber siteleri vs çıkıyor bir de benimle alakalı onlar da...:(

benim de minimumda bilgi cikiyor hele evlendikten sonra soyismim degisti ve su anda dunya uzerindeki tek kombinasyon ama linkedin disinda veri cikmiyor. zamaninda anonimlikle kafayi bozmustum cunku, kullandigim nickler bile her site icin birbirinden farklidir.

benimle aynı isim+soyisimde akp'li bir siyasetçi var. :( hiçbir şey bulamıyorum kendimle ilgili.

Ad soyad combom dünyada bir tane var çok unique, o yüzden sadece ben çıkıyordum. Lisedeyken yaptığım freelance işlere falan adımı yazmam hataymış :)

Üniversitede iken çoğunu sildirdim, SEO nedir bilmeden de SEO yaptım şimdi en tepede portfolyom, ardından blog'um, ardından linkedin'im çıkıyor kalanı benimle ilgili değiller.

hayat hikayem çıkıyor. Ama kendi adıma websitem falan var, yaptığım videolar işler, linkedin, oluşturduğum kurs vs. Aslında kişisel pr çalışması gibi. (adımı yazınca soyadımı google tamamlıyor gizli modda bile ahaha:D)

Keşke sırasını ayarlayabilsem veya bazılarını silebilsem.

Bana dair bir şey çıkmıyor. Platoniğim olmak istemezdim haha yazık :(

Benden de bir tane var. Google'layınca sadece linkedin hesabım çıkıyor. Adı benle aynı, soyadı benimkinden bir harf eksik olan bir sosyal medya fenomeni çıkıyor bayağı, fotoğrafları paylaşımları fln. Tanımayan biri mesela mailde fln görüp aratsa soyadına dikkat etmeyip beni o zannedecek :/

Simdi arattim okulum cikiyor sadece. Bir de birkac kampanya imzalamisim, onlar.

genel olarak nerede ne işler yaptığım, ne okuduğum, ne ürettiğim, yaptığım yayınlar falan çıkıyor. bol bol da çektiğim fotoğraflar ya da kendi fotoğraflarım çıkıyor. bir de zamanında forum sitelerinde falan açtığım satılık ilanları çıkıyor. ayrıca saçma şekilde beğendiğim birkaç kadın vardı, onların da farklı sitelerdeki profil fotoları çıkıyor ne alaka ise. artık ne kadar çok like attıysam asdasda.

adım ve soyadım pek yaygın olmadığı için muhtemelen başka birisi çıkmıyor.

benim ismim ve soyismimle aynı olan bir kişi çıkıyor. benimle alakalı hiçbir bilgi yok. 22 senedir internet kullanıyorum. özel bir şey yapmıyorum..

yayınlar, haberler, sosyal medya profilleri...akademik işler ağırlıklı.
adım ve soyadım bir tek bende vardır TR'de :D

Ben kendimi aratarak çıkanlara göre düzenledim. Şu an sadece LinkedIn profil resmim çıkıyor o da LinkedIn görünürlüğümü kapatmama rağmen kaldı. Tanımayan bana dair bir şey bulamaz :)

facebook'um yok da, linkedin ve researchgate'ten dolayi okudugum, calistigim okullar, yazdigim makaleler, tezler, fotograflarim falan hepsi cikiyor.

saçımızı taramayı sevmememiz dışında hiç benzemiyoruz, bambaşka insanlarız, alakamız yok.

İnadımız benzer. O yüzden genelde farklı düşündüğümüz konularda, birimiz alınan karardan memnun olmaz. Ama ben daha mantıklı tercihler yaptığım için bana haklı olmanın zevkini yaşatır çoğu zaman.

Bden yapımız epey benziyor, karakter hiç.

Hic benzemiyoruz desem yeridir

farklı insanlarız.

neredeyse hiç :)

Evet. Ozellikle belli bi yastan sonra birebir benzemeye basladik. Hatta annem anlatir atarli giderli olusun ayni benim gencligim diye.

Bi tek yeme icme zevkimiz benzemiyo ama bence bu yasadigin ortam kosullariyla alakali.

Keşke benzesem ama hiç benzemiyorum.

Hiç benzemiyoruz.

Hiçbir şekilde benzemiyoruz.

alakası yok.

Hayata bakışımız, zevklerimiz vs.yönlerden bambaşkayız. Ama kontrolcülük, kendi eliyle yapmayınca içi rahat etmeme, emanet usulüyle iş yaptıramama, titizlik gibi yönlerden giderek benzeşiyoruz.

Benzeyen olumsuz özelliklerimi törpüledim. Onun dışında pek benzer bir yönümüz yok.

amazon

idefix hep öyle.

ben hepsiburadadan söyledim hızlı geldi. (satıcı hepsiburada olacak şekilde yoksa uzar)

onun dışında babilden söyledim o da hızlı geldi.

En son ilknokta.com'dan kitap aldım, beklediğimden uzun sürdü. Eganba (aynı zamanda Babil ve Odakitap) kesintisiz çalışıyor.

eganba (babil vs) önermiyorum. Stokta olan kitabı 1 haftadır gönderemediler.

Ramazan ayı öncesinde Dr'dan 5 kitap almıştım. 1 haftada geldi.

Eganbadan pazartesi verdigim siparis bugun kargoya verilmis. 25 kitap. Belki biraz yavas ama bu donemde canimi sikacak kadar degil. Idefix, d&rdan uzak durun.

Pandora - sanirim bi haftaya geldi

Hepsiburada, ertesi gün geldi. Satıcının Hepsiburada olması önemli.

eganba'dan üç defa sipariş verdim sorunsuz geldi.

Kitapyurdu. 8 gün dediler 5 gün olmadan geldi.

2. E

son ses müzik ailemi de rahatsız etmeyecek mi ? niye son ses açayım. depozito fatura işlemleri bir kere uğraşılacak şeyler. komşu riski var, evet ona bir şey diyemem.

Şimdilik 1 diyorum ortam kötü riske gerek yok, hem ekonomik hem de malum olaylar. Emlakci parasına en azından bir odanın yalıtımını arttırabilirsin. Fakat fırsatınız olursa aileden biraz uzak yere tasının derim, akla hayale gelmeyecek sorunlar çıkabilir bir de özlersiniz birbirinizi daha tatlı olur her şey.

İkisi de aynı semt, aynı mahalle. Ailemin yanı. Diğer kişinin ailesi de olur arada derin problem yoksa. Cinsiyet kadın.

aileye yakın olmaz.
tabiki2.
hiç mi kirada kalmadınız? bu kadar insan nasıl yaşıyor? dediğiniz şeylerin olmayacağı/daha az rastlanacağı semtleri tercih edin o zaman.

kadın.

1'i denemek risksiz ve rahat. 2'yi hayatınızın her dönemi yaşayabilirsiniz.

ilk sene yurtta kalın. beğenmezseniz eşinizle eve çıkarsınız :D

erkeğim.

edit: yalnız 1'de annenizin evinize müdahalesi ortamı duman edebilir. dikkatli ve hazırlıklı olun, önlem alın :)

2. k

özellikle yeni evli çift (iki tarafınki de fark etmez) aileyle altlı üstlü yaşamamalı.

depozito, fatura işlemleri bir gün +1
son ses müzik aileyi de rahatsız etmeyecek mi? +1

düzgün bir muhitse size özel olarak denk gelmesi dışında komşular genelde normal olur.
en kötü ihtimalle selam falan vermeyen tipler olabiliyorlar.
alt-üst dairede çocuk var mı, katta tek daire mi, değilse komşular kimdir nedir diye sorun, öyle tutun.

bir de bu "kira olduğu için bir çivi dahi çakamayacağınız ve yabancı gibi yaşayacağınız ev" kafasını da hiç anlamıyorum.
gayet güzel çivini de çakıyorsun, evin olarak da benimsiyorsun.

ahahah ne güzel anlatmışssınız. tabii ki ikinci seçenek. K.

kendi açınızdan öyle olabilir ama eşiniz nerede yaşamak istiyor önemli olan o. 7/24 kayınvalide, kayınpederle iletişim halinde olmak istemeyebilir. eve gelen giden, sizin nereye gittiğiniz vs hep gözlem altında olacak. kiracı durumundan daha fazla eleştiriyle karşılaşabilirsiniz, standart bir aile için konuşuyorum. 1'in avantajı bol olsada, ben 2'yi tercih ederdim.

önceki ailenizin evinde kendi ailenizi var edemezsiniz.
üste para verseler de olmaz.

elbette 2.

ailesinin evi aynı şehirde, kendi kirada yaşayan kadın.

çocuk düşünülüyorsa 1.E
düşünülmüyorsa 2.E
o çocuğa kim bakacak? kimse ahkam kesmesin. adres belli. çift çalışıyorsa büyükanne büyükbaba.

asla 1.de kalmam. hele yeni evliyken.

milyonlarca insan kirada kaliyor. kirada kalmak yuksek hir risk degil. madem o evi satin, ailenize veya baskasina.

oradan gelecek paraya biras daha koyup icinizin rahat edecegi bir yerde ailelere yakin olmayan bir yerde ev alin.

2. secenekte harcanacak paralar gozunuzde buyuyor olabilir.

gayet de istediginiz gibi doser civi cakarsiniz. sanki herkes de kendi evini ic mimara verip tasarla bakalim diyor. alt tarafi tv monteler, saat asarsin.

tek sorun ailenin sevisme sesinizi duymasi olmayacak.

o kadar yakiniz oglum neden aksamlari bize yemege gelmiyorsunuz?? neden bizi evinize cagirmiyorsunuz? dun gece cok bagristiniz ne oldu anlatin??

catkapi gelmeler, surekli bir sey istemeler, kendi evinde rahatca sevisememek, ailenin haberi olmadan eve girip cikamamak...


Kadinim.

2

Eslerinin anne babalarina tahammul edemeyenler olduklerinde miraslarini catir catir yiyorlar. Hatta bunun icin kavga bile ediyorlar. Insan anne, babasini hic sirtindan indirmese bile azdir.

Sevisme sesleriniz yabancilara gidecegine anne babaniza gitsin. Her halukarda 1.secenek. E.

2.
1. De eve girip çıkan takip ediliyor, zamanla ortak kullanım daha fazla artıyor. Evliliğin başında iki aileden de uzak olmak lazım. Sizin gönlünüz 1den yana ama 1’i seçip pişman olan tanıdıklarım var.

Eşiniz karar versin. Net.
Ve sakın bu konuda kendisine baskı yapmayın. 5 sene sonra eğer isterseniz çatı katına yerleşirsiniz. O zamana kadar (umarım) kendi ailenizin temellerini atmış & sağlamlaştırmış olursunuz. Ailenin yanı başında oturmanın tek dezavantajı "sevişme sesleri" değil. Hatta zaten bu konu izolasyonla gayet çözülebilecek bir şey. Erkek kafası "ev ev üstüne kurulmaz" sözünü genelde yanlış anlıyor. El kızı anamla babamla geçinemezse zaten ..irsin gitsin diyenler çok büyük bir grup. Kendi ayaklarınızın üzerinde durun önce bir, sonra isterseniz yakına gelirsiniz.

Kadın

Siz birinciyi seçmek istiyorsunuz gibi görünüyor öyle anlatmişsınız eşiniz ne diyor bu işe?

Umarim evlendigimde kocamin ailesinin ust katinda yasamak zorunda kalmam. Kesinlikle ikinci seçeneği seçerim.

İkinci seçenek de bu kadar gözünde büyümesin evleniyorsun bu dediğin kira fatura depozito komşu olaylarını 19 yaşında yaşamaya başladım ben bunlar zor şeyler değil.

Kadın

2
Kadın

Ananem hayatımız boyunca bizimle yaşadı ve asla aile ile ilgili şeylere karışmadı. Annen baban bilir dedi.

Kendi annem de dahil eşimin annesinin ananem gibi olacağını düşünmüyorum. Aileye yakın olmak iyi değil.

Siz sanırım ailenizin yanında kalmak istiyorsunuz, işler karışınca buraya ailem ve eşim arasında kaldım duyurusu açarsınız.

Kesinlikle 2.
Aksi halde her markete gittiğinizde, her gezmeye çıktığınızda onların haberi olacak, çağırsa mıydık diye düşüneceksiniz. Misafir geldiğinde de acaba onları da çağırmak gerekir mi diyeceksiniz. Anneniz yemek yaptığında hep getirmek isteyecek, almazsanız küsecek.
Aynı mahallede olun, yardıma ihtiyaçları olduğunda hemen koşup gidersiniz. Yemek yapar evinize çağırırsınız, akşam çaya gider sonra kalkıp evinize gelirsiniz. Ama aynı apartman asla.

2. Seçenek.

1.'nin ne kadar cazip olduğu önemsiz.

Kadın

2. K

Nedenini yazılanlarla benzer olacağından belirtmeme gerek yok sanırım.

kesinlikle 1. e

eşinin ailesine tanımadan öcü muamelesi yapan kadınla da evlenilmez bu da 2. :)

gül gibi kafamın rahat olacağı evim varken neden kirada zorluk çekeyim? kiralanan eve uygun eşya alırsın sonra evden çıkarılırsın uğraş dur. evin varken kiraya çıkmak maddi manevi kayıptır. annen baban her şeye karışan manyak tipler değilse kesinlikle evinde otur.

Aklını mı yedin arkadaşım. Erkek de olsan bunun olumsuzluklarını düşünüyor olman gerek. Dünyanın en iyi annesine de sahip olsan eşin hakkında muhakkak bir şeyler gözüne batacaktır. Bu da bir süre sonra eşine ve sana da yansımaya başlayacak. Çok yakın olmaya gerek yok ama seçeneklerden 2. diyorum, erkeğim.

kesinlikle bir degil. artik yeni bir aile kuruyorsunuz, ozel alan olusturmaniz sizin faydaniza

dag dag ustunde olur ev ev ustunde olmaz demis eskiler. bi bildikleri vardir muhtemelen. yepyeni evliyken aileyle ic ice yasamak biraz rahatsiz edici olabilir. dunyanin en muthis insanlari bile olsalar bir arada yasamak sıkıntı yaratabilir. mutlaka daha rahat olacak pek cok yonden ama sorun olacak da cok yonu var biraz riskli bi durum. ben olsam tercih etmezdim mecbur degilsem. cinsiyet kadin.

Önce 2 sonra duruma göre her zaman 1 geçme şansınız var zaten.

Kesinlikle 2.

Erkek.

çok zorda kalmadıkça 2. K
çocuk bile olsa aynı mahallede olacaksa 1.yi tercih etmem, kendi ailem bile olsa.

evlendikten sonra 1. tercih ederseniz dert etmeniz gereken en son şey sevişme sesleri olabilir.

anne-baba-siz-eşiniz hepiniz 4 bilinmeyenli denklemsiniz. anne nasıl bir kaynana, nasıl bir anne, ne kadar karışacak kıza, ev işleyişine, eve giren çıkana. baba da aynı şekil. siz ne kadar ana kuzusu bir tipsiniz. bunu eşinize nasıl yansıtacaksınız? eşiniz ailenizle ne derece geçinebiliyor olacak.

hepsi uyum içindeyse bile büyük ihtimal ilk 1 ya da 2 yılın ardından boşanma hakkında bilgi duyurunuzu girersiniz buraya.

aklı olan, evlenecekse 2'den şaşmaz.

Abim evlendiğinde tam da aynı şartlardaydı. 1. seçenekle devam etti. Ben o zaman yaşça küçüktüm ama şunu kesin söyleyebilirim. Büyüklerinizin sağlığı için uzakta olun. Abim ve yengem tartıştıklarında anne-babam diken üstünde olurdu ve tabi ben de. Abim öfkeli biri olduğu için de anne babam yatak odalarının kapısını dahi kapatmadan, endişe içinde uyudular hep, ya tartışmaları büyürse diye.
Gelin-kaynana arasında huzursuzluk olmadı. Yıllar geçti boşanmaya karar verdiler. Yengem başka biriyle evlendi, abim başka biriyle evlenip gitti. Annemle babamın o zamandan beri daha rahat olduklarını fark etsem de huzursuz, endişeli halleri kalıcı oldu. Hatta annemin şu an yaşadığı sağlık sorunlarının bu durumla da ilişkili olduğuna inanıyorum.
Demem o ki, sadece kendiniz için değerlendirmeyin şartları. Siz bu süreci iyi yönetebilecek misiniz? Komşulara karşı sorumluluğunuzun çok daha fazlası gerekiyor aile yanında yaşayınca. Malum şartlarda, sağlıklı ve iletişime açık bir aile ve partnerle 1. seçenek iyi de olabilir. Ama değerlendirirken ailenizin sağlığını, huzurunu da en az kendi kuracağınız aile için düşündüğünüz kadar düşünmenizi tavsiye ederim.

burada aile olayına benim kadar mesafeli insan az bulursun gerçekten öyle aile de aile aman da ailemsiz asla tarzı bir insanı bırak 2 senede bir görsem fazlasıyla yetiyor.

bu bilgiyi verdikten sonra şunu söyleyeyim, aile var aile var. benim annem beni aşırı üstüme düşerek büyüttü hala da öyle o yüzden hayatta yakın bir yeri bırak aynı şehirde bile yaşamam amaaaa bazı aileler de hiç böyle değil karnım aç desen kalk yap der ki olması gereken de bu. şimdi eğer ki ailen benimki gibiyse büyük ihtimalle üstte de otursan aynı mahallede de otursan her türlü rahatsız ederler. olay biraz sizin mesafe koymanızda bitiyor. tabii senin hanım ne düşünüyor o en önemlisi. içine sinmiyorsa her şeyi siktir et uzakta bi ev bul. hatta 2. seçeneği de sitret mümkünse 3. seçenek olarak daha uzaklardan bi ev bul.

2 tabii ki.

ama yok 2 olmasın diyosanız, direkt aileyle yaşayıp 1. opsiyonun kirasını cebe atın. zira bir farkı yok.

Tabiki uzak olan

1'in bir seçenek olarak düşünülmesini aklım almıyor.
eğer 3. seçenek şansı varsa 3, yoksa 2. sebeplerini yukarıda açıklamışlar, tekrar etmiyorum.

3. seçenek: başka semtte, iki tarafın ailesinden uzak bir yerde ..... devamı 2 ile aynı, ama ölmezsiniz merak etmeyin.

yazmadan duramayacağım, eşin de tek sıkıntının sevişme seslerinin aşağı gitmesi olduğunu mu düşünüyor? evetse emin misin, konuştunuz mu? ona da evetse ailenin evinde yaşayıp 1'deki evin kirasını alın, hem eşin de çalışmaz, evinin kadını olur. hem anneciğinin yemeklerini yemeye devam edersiniz, hem çocuğunuz olursa anneciğin bakar.

kadın.

ben özgürlüğüme düşkünüm, kontrol sevmem. benim için 2.

halamlar, kuzenim bu şekilde, hiçbir özelleri yok. çok rahatsız edici. yani aile içini geçtim misafirliğe bi komşu gelse ya da uzak akraba evde olup biteni biliyor.

iyi yanları da var tabi ki. yemek yapanları, eve bakanları var.
ya da halamların yaşı ileri olduğu için alışverişleri vs. yapılıyor.

diğer meslekler de yazıyor, mesela avukatlar. avukat de doktorluk bu ülkede meslekten çok bir ünvan, bir statü göstergesi. bir insanın kendini mesleği ile tanımlamasında bir sakınca yok bence, hele ki böyle itibarı olan mesleklerde.

bu sövme durumu insanımızın default hali; hayatını sürekli bir şeylerden irite olarak geçiren, bir kesime sallamayı "farkındalık" gören çok insan var. tıpkı instagram kullanıcı adını dr olan açanlara karışamadığımız gibi kimin neyden rahatsız olacağına da karışamıyoruz. birilerinin başına bela olup dert açmadıkları sürece sallamıyorum ben böyle şeyleri.

Eksisozlugu ciddiye almayi birakali yillar oldu. Bilgi alma disinda kullanmiyorum. Yas ve zeka ortalamasinda ciddi dususun oldugu bir mecrada genelde kahvehane muhabbeti donuyor.

yazılan şey yerine kimin söylediğini düşünmek lazım önce. ekşisözlük kredibilitesini kaybedeli 10 sene oldu. bi de bu başlık altında olumlu yorum arayamayız. tanımın kendisi zaten içeriği filtreliyor.

hiç de haksız değiller, bizim gibi gelişmemiş ülkelerde doktorlar ilah gibi görülürler. hekimlik bir meslek değil de bir statü göstergesidir. tıp okuyanların çoğu mesleği sevdiği için değil para ve statüsü için okuyor maalesef. dolayısıyla egoist olmaları ve insanlara üst perdeden bakmaları kaçınılmaz.

ister doktor isterse başka bir şey yazsınlar umrumda bile değil. isteyen plakasına yazsın. isteyen alnına yazsın.
niye böyle boş şeylere takılıyoruz. yazan - yapan ayrı, takılan ayrı dert.

Benden yukarı olan herkesi aşağılayayım refleksinden kaynaklanıyor. Aşağılık kompleksi yani, okuyup mesai harcamana gerek yok.

doktor akrabam var, adamin 2 instagram hesabi var. birinde dr titrini kullaniyor ama orada sadece tibbi paylasimlar yapiyor. digeri kisisel hesabi onda titr yok. bence normali bu.

sen her firsatta dr titrini milletin gozune sokuyorsan, ki bunu eskiden araba plakasi ile yaparlardi, bu bence direk eziklik gostergesi, kimse kusura bakmasin.

asagilik kompleksi.

bir de turkiye'de meslek her seyin onune konuyor. doktorsan, karakterin onemli degil, isi var parasi var vs. turkiye'de de gizli kast sistemi var aslinda bakma. kisiyi meslegine gore degerlendirme katsayisi azalir insallah bir gunde.

Doktorlukla alakali hesap degilse bana da degisik geliyor. Onu yazacagin yer LinkedIn olmasi lazim bence. Bio kismina yazsa da anlarim mesela. Ama DR Ahmet Mehmet seklinde olunca ne bileyim. Ha beni baglamaz rahatsiz da etmez ama gereksiz oldugu kesin. Birine ‘nasi gidiyor’ diye sordugunda ‘iyi nolsun doktorum iyi gidiyor’ gibi bi cevap aldigini dusun. Onu orada belirtmeye gerek yok. Zaten bi seyi belirtmek icin ekstra caba harcayan insanin bi amaci olmasi lazim. O amac nedir diye sorduruyor insana.

İçeriği okumadım ama başlık olarak tespit doğru. Eski fen lisesi mezunuyum, ÖSS tr derecem var. Donemimin yarısi tıpa gitti, ben tercih etmedim vicdani yük bidi bidi diye, şimdi pişmanım gerçi. gidenlerin neredeyse tamamı sosyal statü ve güvence için gitti, gerçekten insana kıymet verdiği için bu mesleği seçen azdı. Öte yandan aralarında bir tanesi vardı ki zaten lisede bile karakteri harika bı insandı, çok yardımsever di vs. Resmen hekim olmak için doğmuş. Ve şimdi muhteşem bir beyin cerrahi(tuş derecesine rağmen seçti). Arada girip çeşitli sitelerde hakkındaki yorumları okuyorum resmen gururlaniyorum bana neyse:) zaten bu işi severek yaptığı ve insana insan olduğu için değer verdiği için Anadolu'nun her yerinden gelen hastaları yere göğe sigdiramamis.
Diğerleri de işte rahatindan seçtikleri uzmanliklari bitirdi, çoğu yine doktorlarla evlendi. muhtemelen köylerine/kasabalarına döndüklerinde doktor bilmem kim diye karsilandiklari için cok mutlular.
Hakkıyla hekimlik yapan gözümde resmen insan üstü boyutta,. Ve biliyorum böyle çok doktorumuz var. Ama toplumumuzun yapısı gereği insanlarımız henüz kendini gerçekleştirmeyi iyi para ve sosyal saygınlığa esitlemis durumda. E doktorlar da bu böyle

Mesleki paylaşım yapıyorsa doğal, kişisel hesapta ünvan kullanıyorsa tuhaf geliyor bana da. Yani açık konuşmak gerekirse, mesleğini statü kazanmak için icra ettiğini düşünüyorum. Sadece hekimlere özgü bir durum değil bu, kişisel hesabını Doç. Dr. ünvanı ile kullanan bir akademisyen görsem de aynı şeyi düşünürüm.

Fakat bu aslında toplumsal bir mesele. Çocuklarımızı yetiştirirken "önemli olan karakterindir çocuğum, onurlu ve erdemli yaşa" demiyoruz, "önemli olan akademik sınavlar, doktor-avukat ol, ancak bu şekilde hem bizim, hem toplumun gözünde değer kazanırsın" diyoruz. Dolayısıyla bu kişisel hesaplara eklenen Dr ünvanını da, bir insanla tanışır tanışmaz mesleğini sormayı da, evleneceği insanı mesleğine göre seçmeyi de trajik ve çarpık bir toplumsal yapının eseri olarak görüyorum. Bir insana asla mesleği üzerinden değer biçmem.

ben doktorları anlıyorum da avukatlar ne alaka ya? ne özelliğin var da kendine ünvan verebiliyorsun ki?

Doktorlar ve avukatlar icin bir ada kuracaksin, hepsi orada bizden izole hayat yasayacaklar. Onlar icin kendileri haric herkes gereksiz shsjskshd :d

Gecen twitter’da gordum, cocugun biri kullanici adini advocate mi ne oyle bisi yapmis :d

Adaylik sureci var evet 1 yil suruyor. Hayir derslere giriyorsunuz. Ilce milli egitimde seminer veriliyor okul cikisi. Sonraki yil sinava giriyorsunuz ve adaylik kalkiyor.

Adaylığım bu sene kalktı
Atandıktan 1 sene sonra sinava giriyorsun 60 üzeri alinca kalkmis oluyor
Atandığin il ve ilceye bagli biz hiçbir sey yapmadik sadece sinava girdim her sey formaliteydi yakinda kaldirirlar cok sacma bi surec o kadar büyütülecek bi sey degil

bu arada aday öğretmen yetiştirme programında haftalık ve aylık çeşitli formlar doldurarak bir adaylık dosyası oluşturuyorsunuz. okul müdürü ve size atanan danışman öğretmen size birkaç kere not veriyor mebbis üzerinden. son olarak da müfettiş geliyor, o da not veriyor. koronadan dolayı ben o kısımlara gelemedim ama söylendiği gibi bu sürecin titizliği atandığınız il ve ilçeye göre değişiyor.

Basitçe anlatayım, atandığın zaman aday öğretmen olarak başlıyorsun. Bu adaylık 1 yıl sürüyor. Bu sürede normal öğretmen gibi maaşını alıp, derslerine girebiliyorsun. Toplam 30 gün süren seminerin var bir de. Bu 30 günü 1 döneme de yayabilirler, daha kısa veya uzun da tutabilirler. Seminerleri aldın, formunu doldurdun bitirdin diyelim bunlar mebbise işleniyor. Toplam 1 yılın bitince aks sınavı var ona giriyorsun. Ben kitap açmadan geçtim ama bazıları 1 gün, bazıları 1 bafta bazıları 1 yıl çalıştı bu sınava. Kendin karar verirsin buna ama eğitim yapabiliyorsan en fazla 1 hafta çalışarak çok rahat geçersin. Diyelim sınava girdin oldu da geçemedin 1 sene daha aynı süreci yaşarsın. Seni farklı bi okula verirler.(okulunu beğenmeyen bazı öğretmenler bilerek kalıyor, genelde daha iyi bi okula veriyorlar. Ama 2.defa kalırsan yönetmeliğe göre sözleşmen feshediliyor, baştan kpss ye girmen gerekiyor. Ama benim duyduğum kadarıyla 2 yıl kalanlar hala görevine devam ediyor). Sınavı geçtin diyelim adaylığın kalkıyor normal sözleşmeli öğretmen olarak okuluma devam ediyorsun.

++
Sürecin en zor görünen kısmı aday dosyası hazırlama bence. Baya kalın bir dosya hazırlatıyorlar, bazı ilçeler elle yazmanı vs istiyorlar. Benim ilçe rahatttı baya benden önce hazırlamış birinin word dosyasını aldım, adımı değiştirip verdim. Hiç bi sorun olmadı. Bakmadılar bile. Ama bazı ilçeler kasıyor işte. Omu atanınca ilçendekilere sorarsın.

tarihteki belirli olaylar üzerine çekilmiş filmlere bakabilirsin. ilgini çeken tarihsel büyük olayları listeleyip onlar üzerine çekilmiş filmler. ken loach filmleri ise sosyolojik ve politik açıdan dönem filmleri çekmiş başarılı bir yönetmen, the wind that shakes barley, land and freedom öneririm.

öyle trivia'larla dolu filmler pek yok, en fazla 1 cümlelik şeyler öğrenirsin zaten. yine yukarıdaki tarz düşünceden gidersek, çeşitli sanat dallarıyla ilgilenen filmlere bakabilirsin. mesela ressamlarla ilgili filmler, müzisyenlerle edebiyatçılarla ilgili filmler. şuralarda güzel listeler var mesela.
www.widewalls.ch
www.artandobject.com

ya da direkt sanatçıların hayatlarını konu alan biyografileri izleyebilirsin, sanat akımları ve tarih hakkında bilgi edinmene yarar. yine bir yerden şu listeyi buldum, çok iyi seçmişler.
"The Moon and Sixpence (1942), about the life of Paul Gauguin
Moulin Rouge (1952), about Henri de Toulouse–Lautrec
The Agony and the Ecstasy (1965), starring Charlton Heston as Michelangelo
Caravaggio (1986), about the story late-Renaissance master
Camille Claudel (1988), about the tormented sculptor (and Rodin’s muse)
Basquiat (1996), about the brilliant American painter
Artemisia (1997), about the 16th painter
Pollock (2000), which includes the story of one of the artist’s most important commissions, Mural, 1943—which is going on view at the Getty Center in March

şurada yazarlar hakkında biyografiler var
www.ranker.com

yine şuradaki filmler dünya tarihine mal olmuş olaylar hakkında bilgi sahibi olmanı sağlar
www.imdb.com

film değil de dizi önereyim. rome. iki kez izledim, çok iyidir.

Shindler's List - 1993

The Ten Commandments-1956-

petlebi ve markamama'yı kullandım son siparişlerimde. ikisi de sıkıntısız gönderim yapıyor.

marka olarak kedimi ilk sahiplendiğimde araştırarak n&d'yi seçmiştim hala aynı markayı kullanıyorum. kedilerimden biri çok seçici ama hiç sıkıntı yaşamadık. severek yiyorlar.

Yillardir gittigiidiyor’dan arasigim mamayi alip istedim hic sorun yasamadim simdiye kadar. Su ara royal canin sterilised yiyor bizim oglanlar istahla

Petlebi gayet iyi. Proplan kullaniyorum mama olarak da.

bir kez markamama'dan aldım sorun yaşamadım 1.5 günde geldi

nd yavru kedi mamasını aldım en son, 10 kg'ı 413 lira trendyol'da.

en iyileri purina proplan, royal ve n&d diye biliyorum (3'ünün de 10 kg'ı yaklaşık 400 lira) (10 kg, yavru kediye yaklaşık 5-6 ay gider)

acana(5.4 kg'ı 400 lira civarı) ve orijen en üst kategorideymiş ama onları sürekli karşılayamayacağımdan almadım

whiskas için kedilerin fast food'u diyorlar, bilinçsizlikten ilk 1-2 ay onu kullanmıştım

Royal canin derim. 11 yasinda dipçik gibi "yasini gostermeyen" siyam sahibi bildirdi :p

bri950/00 var bende bir yıldır kullanıyorum. yani memnunum. diğeri hakkında bir fikrim yok. yalnız ben bunu geçen yıl 2300'e almışım. uçmuş.

Bu fiyatlara alexandrite’la daha kısa sürede sonuç alırsın. Sarışın da olsan farketmez.
Asla gitmem, başkası yapmasın vs diyorsan falan mantıklı bi tek

Epilasyon paketim var ama 1 aydır kapalılar ve daha ne kadar kapalı olacakları belli değil @jimjim üstelik yarın açılsalar bile tamamen şu tehlikeli zamanlar geçene kadar pek gitmeyi düşünmüyorum.

doğru haklısın.
o zaman tavsiyem (bunlardan birini de kullandım ben ama modeli hatırlamıyorom muhtemelen ucuz olan) bölge genişse; atış sıklığı fazla olanı al.
şöyle ki; bunlar çatçatçat atış yapamıyor. basıyorsun böyle 2-3 sn bi kendine gelemesi gerekiyor. ama tek tek kılların üzerinden geçeceğini düşünürsek cinnetlik bir süreç oluyor.
o yüzden küçük bir bölge için alıyorsan en ucuzunu al geç.
yok eğer tüm vücut falansa en önemli kriter hızlı çalışması.
yoksa zaten kılı seyreltme açısından dediğim gibi hiç bi ipl'in mucizevi bir etkisi yok. üç aşağı beş yukarı aynı.

İlk versiyonunu almistim ilk ciktiginda.
Oncesinde epilasyon yaptirmistim ama dizlerim problemli oldugu icin tam olarak duzelmemisti. Aleti nadir kullaniyordum ama baya fark etti, dizlerim artik cok ince cikiyor. Sonra kollarima basladim, su an tek tukler ki yilda 1-2 kere yapiyordum, halen de arada 1-2 atis yapiyorum. Bugday tenliyim, ince siyahimsi tuylere sahibim. Alirken gorevli sarisim iseniz ya da esmer ve kalin olmayan kil yapiniz varsa ise yaramaz demisti.
Bendeki model precision plus imis

Ben kumralım ama daha çok bikini bölgesi için düşünüyorum. Bacak, kol ve koltuk altında zaten çok az var. Bikini bölgesi de 2 seans epilasyon sonrası epey inceldi ve azaldı. Böyle bakacak ve @65derece seni dediğine gelecek olursak, ucuz olanı alabilirim demek ki. Teşekkür ederim

eksiduyu.ru

6 yıldır samsung kullanıyoruz. herhangi bir sorun yaşatmadı.

Cok basit bir panasonic var mutluyuz


Bu aslinda hangi ozellik, hangi boyut istedigine göre degisir.

Bence marka farketmiyor. Watt degerinin yuksek olmasi daha onemli.

Evde normal firin varsa yok izgara yapiyor falan ozelliklerine girmeyin. Kullanilmiyor. Gereksiz fiyat yukseltir.

zweig kitapları

(bkz: maeve binchy)
(bkz: kristin hannah)

dan brown'un bütün kitapları. bi çırpıda bitiveriyor. özellikle melekler ve şeytanlar, da vinci şifresi.

Sarah Jio kitapları olabilir. Paris'ten Çiçeklerle adlı kitabı güzeldi. Annem diğer kitaplarını da okudu, çok sürükleyici diyor.

Anneme sordum Uzaklarda Bir Yerde dedi. Ben okumadım, kefil olamayacağım :)

Ahmet ümit romanlarını tavsiye ederim.

Zülfü livaneli
Ayşe Kulin
Orhan Pamuk

mubi'yi kullanmaya başladım ,oradan film izliyorum. arada netflix'e bakıyorum. cosmos ve westworld'ü takip ediyorum. kitap okuyorum. online eğitimle ilgileniyorum. spor yapıyorum. bunlarla günüm doluyor zaten.

Kitap okuyup film izlemekten gına geldi artık.

6k civarlarında bilgisayar bakıyorum fakat herkes salgın nedeniyle fiyatların olması gerekenden pahalı olduğunu düşünüyor, kazık yemek istemiyorum yoksa bilgisayara saracaktım zaten.

home office çalışıyorum. görüntülü toplantı yapmaktan kusma noktasına geldim, kulaklık kulağıma yapıştı. bir yandan yüksek lisans derslerine giriyorum o da online.. keşke bol bol nefliks izlicek zamanım olsaydı bok gibi karantina :(

www.sinefil.com

www.icheckmovies.com

kiehl's başarılı bu konuda

Temizleyici jel: Avene Cleanance / Bioderma Sensibio / Babe Stop AKN Cleansing Gel
Tonik: La Roche Posay Effaclar Tonik 200 ml Yağlı/Akneye Eğilim Gösteren Ciltlere Mikro-Soyucu
Krem: Babe Stop Akn Onarıcı Nemlendirici Krem / Babe Stop Akn Mattifying Moisturiser
Maske: Claderm Kil Maskesi / Dermoskin AcGun Arındırıcı Maske

Bu markaların çoğu her dermokozmetik sitesinde vardır. Hepsini tek bir yerden alabilirsiniz. Genel olarak yağlı/karma ciltler için La Roche, Babe, Bioderma ve Avene markaları iyidir.

bende herhangi bir yan etkisi olmadı. sabah bir şeyler yedikten sonra kullanırsanız daha iyi olur.

Sabah aç karnına içince bulantı yapıyor bende. Üniversitede sınav haftaları, şimdi yoğun dönemde sabah kahvaltıdan sonra kullanıyorum.

aç karna kusturuyor

kahvaltıdan sonra kullanıyordum ben öncesinde aldığımda midemi bulandırdığı için. bende de bir yan etki olmadı.

stresten, üzüntüden kilo verdim.

Almadım

Verdim bile :/

evde daha çok yiyorum ama almadım. spor yapıyorum sürekli vakit bol olduğundan.

aynı kilomdayim.

3 hafta homeofficede 3 kilo almışım

3 kilo aldım, haftada bikaç gün evde egzersiz yapıyorum 1’er saat ama yetmiyor demek ki...
Görenler daha sağlıklı ve dinç göründüğümü söylüyor. Yine de kilo almak istemiyorum:(

34. günüm 3 kilo almışım, daha bi o kadar da alırım 1 aya

bir ayi gecti, 2.5 kilo almisim. leslie diye bir sey varmis onu yapiyoruz ara sira hanimla

almadım, beslenmeme daha fazla dikkat etmeye başladım. vermiş bile olabilirim.

2 kilo aldim fakat kasitli olarak. Birkac kilo daha alacagim.

Normal sartlarda evde takilmam kilomu arttirmiyor. Hatta ne yiyecez napicaz diye ogun gecirerek kilo kaybettim oluyor.

almadım fakat kaslarımın zayıfladığını düşünüyorum. geçen gün eve su çıkarırken normalden çok fazla yordu.

Eşimle ikimiz de almışız, ne kadar bilmiyoruz tabi ama bariz belli aldığımız. Bu hafta işe gelince biraz kendime geldim hareketlendim iyi oldu. Bir de dizimde ağrı hissettim hareketlenince. Hareket ve spor şart!

6 gün idman, almam mümkün deil.

dışarıda ağzım boş durmaz, sürekli abur cubur gömerim.

eskiye nazaran kuş kadar yiyorum şu anda o nedenle. kilo almayı bırak, verdim bile.

8 kilo verdim 2 haftada. Hem sıkıntıdan hem az yememden hem de yurumemden. Hiç bir şey yolunda gitmiyor bari zayıflayım dedim. Daha da veririm.

almadım, verdim. çalışmayınca kendime daha iyi bakabildiğimden sporumu yapıp düzgün beslenebiliyorum.

Beklentin nedir acaba? Kullanmadım ama xiaomi kullanan var çevremde, olmaz mı :)

Egzersiz yaparken yaktigim kaloriyi, nabzimi, uyku takibini dogru saysin. Saat gibi de kullanayim. Erkenden bozulmasin. Bunlar :) xiaomi ye pek guvenemiyorum.

Ben beğendim ellerine sağlık. Sadece, arpejinin temposu daha düzenli olabilir. Metronom ile pratik yapıp geliştirebilirsin.

çok hoş olmuş, ağzına sağlık.

En sevdigim beatles sarkilarindan. Gece gece hos bir surpriz oldu. Agziniza saglik :)

Elinize sağlık harika:)

Leslie sansone

www.youtube.com istediğiniz çalışma şeklinde onlarca video var. seçip yapabilirsiniz, ben çok faydasını görmüştüm.

Okuluna, ogrencisine, ogretmenine gore degisir. Benim 18 kisilik sinifimda 3 tesekkur var sadece.

Özel okul ise herkese veriyorlar, ebeveynler de seviniyorlar.

Şimdi 4+4+4'te sistem nasıl bilmiyorum ama bizim dönemimizde 4 ve 5te takdir oluyodu. Takdir belgesini almayan yoktu devlet okullarında. 30'dan yüksek notu olmayanlara bile takdir veriyodu öğretmenler. Ortaokul ve liseyi özel okulda okudum ve orda baya sertti bu işler. Benim sınıfım hep ineklerle dolu olduğu için herkes takdir alıyordu zaten ama yan sınıflarda ortalaması baya düşük olanlar vardı

Yeğenimin sınıfında sadece 1 teşekkür var o da bizimki.
Devlet okulu lise 1 bu arada.

benim devlette çalışan arkadaşlarımın anlattıklarına göre teşekkür/takdir belgeleri bol keseden dağıtılıyor. bir sınıfta notlar düşükse, hesabı öğrencilere değil öğretmenlere soruluyor. onlar da daha kolay sorular sorarak notları yükseltmeye yöneliyor. tabii bunlar orta okul için geçerli. muhtemelen bu şişirme notlar nedeniyle liseye geçince bocalayan çok öğrenci oluyor.

Takdir teşekkür 4. Sınıftan itibaren başlıyor.
Devlet okulundayım ramlik öğrenciye bile teşekkür veriliyor artık.
Çok da bir değeri kalmadı.

Dinden kasıt Müslümanlık ise Müslüman olmayan bir çok kişinin de sünnet olduğunu göz önüne aldınız mı acaba?

18 yasinda kendisinin kararina birakmak agir basiyor ama sirf toplum disi ilan edilmesin diye ettirmeye de sicak bakarim. Ne yazik ki, bizim toplumumuzda bu tarz ozel konulara herkesin burnunu sokma hevesi var ve insanlarin kisisel gelisimlerini olumsuz yonde etkiliyor. Mesela dalga gecilmeye musait bir isim bile koymayi dusunmem sirf bu sebep yuzunden.

Not: Bazi cinsel sorunlara yol acabildigini duydum eger dogru ise kesinlikle yaptirtmam.

ettirmem, gereksiz riskli bir hareket.

Evet. Cunku hâlk bunu istiyor.

Ettirmem. Hiçbir faydası yok. Eziyet resmen. Ben nispeten geç ve hastanede oldum. O gün operasyondan sonra çektiğim acıyı hala unutamam.

işin içinde çıkamadıgım bir soru bu malesef :(

sünnet olmasına gönlüm razı değil

ama çevremiz şok olur ve inanılmaz baskı görürüz. ayrıca çocuk da hayatı boyunca türk toplumunda baskı altında olur.

umarım bu ola azalarak biter en kısa sürede

Amerikali erkeklerin cogunlugu saglik sebebiyle, Yahudi ve Muslumanlar dini sebeplerle sunnet oluyor. Ben de ettirirdim.

ettiririm. dinle alakalı değil, sağlıkla alakalı olduğu için. lisede hristiyan bir arkadaşım bu nedenle sorun yaşamıştı, çok iyi hatırlıyorum. ben de o zamana kadar biraz bilgisizdim. kim ne derse desin yaptırırım.

ettiririm. kültürel sebeple.

Bu ay 6 aylık oldu, haftaya falan ettireceğiz. Toplum baskısını biz kaldırırız ama o çocukluk ve ergenlik döneminde kaldıramayabilir. Yurt dışına biz de göndermek istiyoruz okul iş vs ama ne olacağımız da belli değil.

Adı üzerinde sünnet, ama toplum bunu farz, şart gibi dayatıyor.
Oğlumuz ilkokuldayken arkadaşları da sünnet oluyor diye gaza geldi. Biz de sağlık için diyerek sünnet ettirdik.
Aslında ateist olup olmamakla ilgisi yok bu konunun. Çünkü sonradan bir yazı okudum ve ufkum açıldı. Olay bir çocuğun vücut bütünlüğüne zarar vermek ve aslında bir suç. Ve bunu yapan cerrahlar da rant elde etmek için
bu suça ortak oluyorlar. Bir de "erkek oldun" diye sertifikalar veriyorlar.
Çocuk aklı erince karar vermeli.
Başımdan aşağı kaynar sular döküldü olaya bu yönüyle bakınca. Tek avuntum, sünnet derisinin dar olmasıydı.

ettiririm. konunun benim için dinle bağlantısı yok.

ki sırf "vaooov soo muzlim" diye bi şeyleri yapmaktan vazgeçseydi ohoo..

Ettirmek istemiyorum ama evleneceğim kişi ve ailesi tatlı su Müslümanlarından. Yani dinle hiç ilgileri yok ama böyle bir şeyin olmama ihtimalini akıllarına bile getirmiyorlardır. Onlar için önemli olduğundan bir teklif ederim ama sanırım çok uzatmam mevzuyu. Ama kesinlikle çok küçükken ve törensiz yaptırırım. Bir de çocuğun toplum içinde yaşayacağı baskıyı da göz önünde bulundurmak gerekiyor.

Dinsiz degilim ama fikrimi yazayim.Sunnet kadar sacma bir sey yok.Cocugum 4 yasinda simdiden mucadeleye basladim.Amacim sunnet olup olmamaya kendi karar versin dusuncesini esime asilamak.

ettiririm, yabancilar da sunnetli seviyor zaten daha cok.

ucuz diye sevmediğiniz bir şeye alışmaya çalımak işkence olur. ben de sevmiyorum, içmiyorum. şarap içmediğim için hayatımda bir eksiklik hissetmiyorum :)

Orta kalite bir şarap biraya göre ucuz değil. Kötü şarapları ben de sevmiyorum, ama alışınca her türlü gider...

F/p olarak bira daha iyi. Şarap değmez

Ben de hiç sevmiyorum. Arada içiyorum ama severek içmiyorum. Alışamadım, damak tadımıza uygun değil herhalde. Çok zorladım olmadı, olacağını sanmıyorum. Zorlama boşver :D

Sangria yapmayı deneyebilirsin belki öyle seversin

ortamda varsa katılırım ama onun dışında para verip de alacağım bir içki değil, ben de sevmiyorum pek. isteğin ucuza kafayı bulmaksa iki biranın üstüne şarap deneyebilirsin. hafif kafa gittikten sonra tadı daha çekilebilir gelecektir ama genel olarak şarabın daha ucuz olduğu konusuna katılmıyorum.

sana gelsin, hep istemiştim bu videoyu uygun bir zamanda paylaşmayı,

www.youtube.com

Kim başlamış ki tadı çok güzel diye bira ya da şarap içmeye? Senelerce içmedim şarap, çünkü ya tatları ya fiyatları korkunçtu. 2-3 senedir de iyi şarabın peşinden koşuyorum. Yani, sonradan sevenlerdenim.

Başlangıç şarapları şunlar: Cidre: İspanyol sidrasi olur, Alman Apfelwein'i olur. Aralarında küçük farklar var. Önemli olan içinde on tane kimyasal olmayan yalın bir cidre bulmanız. Alternatif olarak: Filtre edilmemiş 'yeni şarap' aslında şarabın yan ürünü(Almanca konuşulan ülkelerde Federweißer, Sauser olarak bilinir.). Basit, ucuz ve tatlı bir şaraptır. Belki üreticilere sorabilirsiniz, hangi isim altında satıyorlar Türkiye'de bilmiyorum. Sadece birkaç ay bulunabilir.

Genel tavsiye: Genç şarap tercih etmek ve sek şaraptan ilk başta uzak durmak. Chardonnay gibi 'ağır' beyazlardan uzak durmak, fıçı görmüşlerden uzak durmak... Yemekte tüketmek istiyorsanız köpüklü şarap tercih edebilirsiniz. Yemeklerle, tatlılarla eşleştirilmesi çok daha kolaydır.

Dömisek beyazlar iyidir. Ama yemek ile şarap eşleştirmeyi bilmiyorsanız, eşleştirmeyin. Yemek berbat olmasın.

Ben. Boğazımdan geçiremezdim. Şimdi şarap konusunda damak zevkim var.

Bir ara kafaya taktım. İyi şaraplar denedim. Yanında ne giderleri araştırdım. Okumalar yaptım böylelikle motivasyonum daha da arttı. Güzel ortamlarda bilerek kaliteli tadım yaptım. Ben de böyle çalıştı.

O zaman oluyor.

Benim de derdim home partylere, davetlere sürekli sixpack bira ile gitmekten gına gelmesiydi. Bi işe yaramıyor ağırlık vs. Millet şarabını alıyor geliyor çok kıskanıyordum.

ben de içkinin ve şarabın hiçbir türlüsünü içemem ama geçen carrefour'da rangers diye bir markanın gazlı kardadut şarabı vardı 0.33 lt sanırım, onu içebildim ilk defa ve cidden şaşırdım. tavsiye ederim ben içebildiysem siz de lıkır lıkır içersiniz.

şarap içme ritüelinden, keyfinden, imajından değil; kesinlikle FİYATINDAN.
hani kolonya içenler vardı eskiden, onun gibi hissediyorum kendimi alköl diye buna alışmaya çalışırken.

f/p bira iyi kesinlikle evet, p yüksek. keyif, zevk katsayısı bölende yüksek. ama f de yüksek işte alla karetmesin


sangria yapınca bunun alkölü o2 ile birleşip uçmuyo mu? bana alköl lazım, o yüzden ucuzunu arıyorum.

bi de üç kadehte, 3 kutu bira etkisi gibi bişey oluyor ya. hacimsel olarak da az, yoğunlu. fiyatı ok ( evdeyken).

Ucuz diye istiyorsan carrefour'un sava ve sava premium'u var ona bak. Fiyatı eskiden 15-20 liraydı şimdi 30+ olmuştur herhalde(2 yıldır falan almadım:D) ama tadı iyiydi, ha ben kırmızı şarap severim arada alırım o yüzden nesnel değerlendirme yapamayacağım.

Tek olay sarhoş olmaksa, işin içine şeker katarsan olayı hızlandırır. Beyaz şarap veya rose artı gazoz içen öğrenciler var mesela :D

ayrıca ben viskiyi hiçbir şeye değişmem ya(kimisi de vodka sever) yani 1 tane 70lik viski bana ara ara içerek 1.5 yıl yetti. %40 küsur alkol olduğundan az az götürüyordum. Başta pahalı gibi gelse de 1.5yıl diyorum bak, gerçi o süreçte her haftasonu dışarıda bira vs içiyordum yani sürekli evde içiyorsan o kadar gitmez tabii.

üç dört yıl önce ben de sevmiyordum. fiyat/ performans acisindan biraya göre daha tercih edilebilir oldugundan sangria ve şargoz şeklinde içmeye başladım. sonra yavaş yavaş alıştım, şimdi severek iciyorum. şarapta nasıl bir tat sevdiğini keşfedip ona göre hareket edebilirsin.

ilk etapta şarap eşlikcileri de tahammülünü artırabilir. beyaz nohut, kraker gibi nötr tatlar. mide bulantısını da önlüyor

meyve şarabı dene, belki seversin.

sevmediğin bir içkiyi herhangi bir sebeple içmek mantıklı değil.

uzun yıllar ben de sevemedim. meğerse kalitesiz şaraplar içip durduğumdanmış. orta ve üst kalite şaraplar içerek ya da fiyat/performans şaraplarından damak tadınıza uygun olanları tespit ederek bu işe girişirseniz şarabı sevebilirsiniz.

ha bu durumda daha ucuz mu oluyor? hayır, fakat biranın verdiği şişkinlik olmuyor, daha tatlı bir kafası var, biraya kıyasla azıcık biraz daha sağlıklı, sıcak/soğuk içilebiliyor hem kampa falan giderken alın 3-5 şişe mis. mantarlarını da biriktirin sonra güzel şeyler yaparsınız onlarla :)

Ben de nefret ediyorum zannederdim ama guzel bir st emillion sarabi icince sadece zevklerimin pahali oldugunu anladim. :) kalitesiz sarabi icenlere hayret ediyorum ne anlami var tadi guzel degilse, keyif yapamiyorsan sarabin ne anlami var diye. Ama tabi onlarin da kendince sebepleri var benim kafamin basmadigi.
Ozet olarak, bir de unlu ve biraz pahali bir sarabi denemeni oneririm. Ozellikle Fransa’dan gelmis. Bulabiliyosan st emillion’dan gelmis olan. Turk saraplarinda guzel ben bulamadim.

Oyh cok tatliymis:)
Once bi veterinere gidin, ic ve dis parazitleri onemli
Aşılar konusunda bazılarina cok da gerek olmasa da bir asi takvimi olur onu takip edersiniz zaten kopeginiz varsa asinasinjzdir. Anne sutunden koptugu zamanlar gibi boyut olarak, enerjisi kosturmasi filan da yerindeyse cok bir seye gerek yoktur bunlar disinda. Halsizse bazen immunex filan gibi seylerle takviye ediliyor. Hayirli olsu yeni yuvasi.

yazıldığı gibi veterinere götürüp bir iç-dış parazit aşısı yaptırın.
yavru olduğu için karma aşı ve sokaktan geldiği için viral lösemi falan gibi aşılarını da ileride olması gerekecek.

yavru olduğu için sallanan ve havada süzülen her şeye atlama ve avlanma antrenmanı yapma eğiliminde olabilir.
bu süreçte elinize, ayağınıza atlarsa kızın.
aşırı takıntı haline getirmezse, o huyu büyüdükçe yok olur.
oyuncak almanız da bu süreçte yardımcı olabilir.

kediler tuhaftır, oyuncak alırsınız, folyodan yapılmış topla oynar.
yatak alırsınız, gider kendi boyutlarının yarısı kadar olan koliye sığışır.
bunlar normal şeyler.

normal, gıdı ve kulak altı bölgeleri ağırlıklı olmak üzere, ayrıca kafa üstünden de sevebilirsiniz.
karnını severseniz dört patiyle tutup biraz oyun yapabilir :)

mama olarak n&d tavsiye ederim.
kedilere süt verilmez, ishal eder, gaz yapar.

soğan (soğan ailesinden pırasa vb. dahil) ve kakao gibi şeyler ve bazı bitkiler kediler için zehirlidir.
yani soğanlı yemek, çikolata falan yemesine izin vermeyin, dikkat edin.

kedilerde yükseklik algısı yoktur.
yani nereye kadar çıkarsa oradan inebileceğini hesap edemeyebilir.
o yüzden bazı kediler ağaca çıkıp sonra inemez.

bana sorarsanız sokağa bırakmayın, köpeği var, arabası var.

çok güzelmiş :)
güle güle büyütün.

çok teşekkür ederim cevaplar için. tabii ki sokağa bırakmayacağım, göğüsümde uyuttum bir kere nasıl bırakayım :( cinsi ne acaba?

Ya bu nasıl tatlı bir şey maşallah ;)) cinsini bilmiyorum ama çok uysal görünüyor , çok imrendim size şimdi ;))

düz sokak kedisi işte, sarman :) her kedinin karakteri farklı. bizim bir sarman vardı canavarın tekiydi mesela. kollarımız çizik çizikti. zamanla huyunu suyunu öğrenirsiniz. sarmanlar genelde erkek oluyor. erkek kedilerde de tahılsız mamalara sıkıntı çıkarabiliyor. tamamen tahılsız mama almayın.

Yaramazlık yaparsa kuyruğunu çek

Belediye plajı var, diğer plajlar var.
Hazır gitmişken dalış yapabilirsiniz.

kaputaş'ta yüzün. bol bol tadını çıkarın.

- kapuaj +1
- limanağzı bilal'in yeri
- kahvaltı için miskin kahaltı
- salaş köftteci bay köfte piyaz
- derya beach (küçük çakıl plajı)

kaputaja gidecekseniz sabah saatlerinde gidin hem park yeri bulursunuz hemde plajda çok kalabalığa kalmamış olursunuz. Kesinlikle tekne turuna katılın derim. eğer tekne turuna katılırsanız kale üçağız da keçi sütlü dondurma deneyebilirsiniz. Tekne turları genelde dolu oluyor biraz zorlama ile yer bulabileceğinizi düşünüyorum.

Suya su altına merakınız varsa, tüplü deneme dalışı yapmanızı şiddetle öneririm. Yarım gününüzü alıyor.

yapmasan daha iyi.

Hiçbişey olmaz. Ben kullanırken koşu da yaptım, yüzmeye de gittim.

Sözlükte net cümlelerle sakın yapmayın denmiş de bi kıllanmadım değil

Tansiyonun düşebilirmiş gibi geldi bana. Yapacaksan da abartma.

Yüz: La Roche Posay güneş kremi
La Roche Posay güneş sonrası
Neutrogena Yağsız Yüz Nemlendiricisi
Yves Rocher yüz temizleme jeli

Cilt: Yves Rocher vücut sütü
La Roche güneş sonrası nemlendirici krem

Saç: Yves Rocher Jojoba yağı
Nashi Argan durulanmayan bakım kremi
Herhangi bir market şampuanı

Yaş:25

Sac nashi sampuan sprey +1 ve on gunde bir falan nemlendirici bakim yapiyorum

Yuz donem donem farkli markalar kullanarak ama hepsi dermokozmetik ya da daha temiz icerikli markalar nemlendirme, maske, gunes koruyucu - markalar avene, la roche posay, skin ceuticals, weleda, itcosmetics gibi gibi

Nemlendirmek ve gunes korumak temel prensip

Saç için:
içine zeytinyağı eklediğim şampuan ve duş sonrası 1-2 damla zeytinyağı ile ovma.

Yüzüm için:
Sadece sabun. Geçen gün heves edip tonik yaptım ben genelde pek dikkat etmediğimden değişimi pek fark edemedim ama illa ki fark ediyordur. İçeriği de maden suyu, salatalık suyu, aloe vera, yeşilçay ve birkaç damla limon. Arada yumurta akı maskesi yapıyorum ya da türk kahvesi içtikten sonra telveyi yüzüme sürüyorum.

Cilt için: Valla sadece duş sonrası ayaklarıma masaj yaparak vazelin sürüyorum. Nemlendirici krem vs sevmiyorum ihtiyaç da duymuyorum açıkçası.
yaş:25

saçlarım sarı ışıltılı kahve, o yüzden john frieda'nın ona uygun şampuan ve saç kremini kullanıyorum. sen de sarı saçlara uygun olanını kullanabilirsin. bunun dışında 1 2 haftada bir saçıma hindistan cevizi yağı sürüp bekleyip yıkıyorum. bazen hindistan cevizi yağı ile shea butter'ı karıştırıp sürüyorum. saç uçları ve boyanın etkilerine iyi geliyor bayağı, saçlar pırıl pırıl oluyor.

cilt için aynı anda çok ürün kullanmamaya çalışıyorum. aklım yeni başıma geldi, artık dışarı çıkmadan önce yüze uygun güneş kremini (nemlendirici etkisi oılunca ayrıca nemlendirici sürmeye gerek kalmıyor) fiks sürüyorum. onun dışında ara ara kiehl's in cilt canlandırıcı yağlarından kullanıyorum. temizlik için yine kiehl'sin karma ve yağlı ciltler için gözenek temizleyici yüz maskesi ve toniğini düzenli olarak uyguluyorum.

vitamin olarak sadece suda eriyenlerden kullanıyorum ara ara ama bi faydasını beklediğimden değil açıkçası. günlük hafiften toparlayıcı etkisi olursa olsun diye. rossmann'ın alphabilmemne olanlarından. (: cilt açısından önem verdiğim şey klasik olarak bol su içmek ve sağlıklı beslenmeye çalışmak tabii.

yaş 31. şu ana kadar herhangi bir kırışıklık giderici/önleyici vaatli ürün kullanmadım. kullanmayı da düşünmüyorum uzunca bir süre.

Cilt için çok bir şey yapmıyorum açıkçası. Yüz yıkama köpüğü, nemlendirici ve tonik dışında hiçbir şey kullanmıyorum. Bir de güneş kremi sürmeden çıkmıyorum.

Saçımla bayağı uğraşıyorum çünkü saçlarıma biraz takığım çok döküldükleri için. Bir ara bıraksam da çok uzun süre boyunca e vitamini, bepanthen, bemiks, zeytinyağı, badem yağı... Bir sürü şeyi karıştırıp düzenli olarak maske yapıyordum. Şimdi yeniden başladım buna. Bunların dışında memnun olduğum bir hazır maskem daha var, bazen onu kullanıyorum. Ara ara saç peelingi kullanıyorum duşta. Her duş sonrası tonik ve saç serumu kullanıyorum. Bir de ısı öncesi sprey kullanıyorum ama artık ısıyla şekil vermemeye çalışıyorum. Bu kadar şeyle birazcık toparlayabildim şimdilik saçlarımı.

saçımda boya yok elseve şampuan ve saç kremi kullanıyorum. bu aralar ombre yaptırabilirim, o zaman rutin değişir muhtemelen.

yüz için de clarins'in süt temizleyicisi ve darphin köpük temizleyici. bunları değişmeli kullanıyorum. nemlendirici lancome. clarins'in bir serumunu da geceleri. güneş kremi clinique.

yoğun iş dönemlerinde pharmaton vs. kullandığım oluyor. geçen kış -20'lerde bayağı güzel hasta oldum. bu kış imuneks Q10 de ekleyeceğim vitamin takviyesinin yanına.

27.