yerlisi olmadığım bir il ilçedeydim. devlet hastanesinde bir poliklinikten randevu aldık ve randevudan önce oradaydık. kapı önündeki bankoya özellikle sorduk "başka bir şey kayıt vesaire yapmanıza gerek yok" deyip bir barkod verdiler. bizim randevumuz 13:30, ekran yandı 13:40 randevusunu aldı doktor. sonra tekrar yandı 13:50, 14:00 randevuları yandı aldı onları içeri. ancak sonra bize gelmedi sıra. içeri girdik doktor dedi ki randevunuz onaylanmamış bankodan onaylatın böyle bakamam. çıktık banko dedi öyle bir şey yok. anlamadık. millet giriyor bu sırada ama ekran numara falan hak getire öyle bir olay yok kapının önüne yığılmışlar kapıya en yakın olan giriyor. ben böyle yerlerde imkanımı kullanıp diyeyim, öyle girmeyi sevmiyorum hak geçiyor diye düşünüyorum. eee bize noldu, beni geç de normal vatandaş randevu alıyorsa nasıl giriyor içeri almıyorsa nasıl giriyor? o doktorda neden/nasıl 13:30 randevulu biz varken daha sonraki saate randevusu olan başkası ekranda yanıyor?

İlk duyurumuzda konudan biraz bahsetmiştim.

1) Ev sahibinin tam iki ay önce kira zammı döneminde istediği kira artışını yapmıştık.

2) Geçen hafta "evi satıyorum tiyatrosu" ile birilerini getirip iki aya evden çıkın muhabbeti yaptı.(Şaka gibi yeğenini eve satın alan kişi diye getirmiş meğerse.)

3) Bunun üstüne siz evi satın biz yeni ev sahibiyle görüşürüz deyince de alıcıların numarasını vermedi, bizi aramalara boğmaya başladı.

4) Baştan itibaren hep amca vs. diye saygıyı bırakmadan konuştuk. Son aramasında ise kendimizi, durumumuzu ciddi bir biçimde ifade ettik.

Ve hele şükür bizi çıkarmaktan vazgeçti.

Adam 1.500 lira fazla kira alabilmek için müptezel gibi halen bizi arıyor.

Kira arttırım tarihi üzerinden ise henüz iki ay geçmiş, kira arttırma niyetini de açıkça bize diyemiyor...

Bu ısrarlı aramalarını açmalı ya da geri dönmeli mi? (Bazıları aramasına geri dön diyor, bazısı hiç aramayın telefonda sizi tahrik etmeye çalışır,

karşılaşırsanız da hukuk yoluna gidebilirsiniz bizlik bir problem yok deyin diyor.)

Sizce nasıl davranmalı?

marka ve cinsiyet belirtirseniz sevinirim.

sb

İki senedir çalışıyorum. Video derslerle çalışıp, sonrasında konular bitince deneme çözüp bu sene girdim. Sonuç resimdeki gibi oldu...(p121:74 puan)

Soru bankası çözmeye çok üşeniyorum açıkçası. Onun yerine deneme çözmek geliyor içimden.

Nasıl çalışmalı? P121'i bir 83-84 yapabilmek için en azından?

Teşekkürler şimdiden...

Şöyle demli, bayağı oturmuş kıvamda bir çay için ideal demlenmesi süresi nedir sizce?

Son zamanlarda twitter'da değişik versiyonlarına sık rastladığım bir video

twitter.com

Gelenler kim, ne için geliyorlar, nerenin adeti, getirdikleri o süslü paketlerde ne var, gelenler bir aile olamaz, sülale mi geliyor, bu kadar kişi geliyorsa ve içerde de bu kadar kişi karşılıyorsa Türk tipi 2+1 80 metrekare evin neresine sığıyorlar, içerde ne yapıyorlar?

Kız isteme diye düşündüm ama yine de bir sorayım dedim.

öğün öğün yazabilirseniz sevinirim.

Beğeniyor musunuz? Giyer misiniz?
Giyen kızlara yakıştırıyor musunuz?

Hayatının tamamını sweat ile geçiren insanlar var. Erkekler için de yorum yapabilirsiniz tabi ki.

Edit: ben çok özensiz buluyorum, eşofman gibi. İşe giderken en azından daha özenli olmak isterim. O yüzden garip gelmişti. Ama baya seviliyormuş abajshs.

kadinlar icin? yav cok guzel durdu ama asiri keko mu yoksa tarz mi arada kaldim

Ben hem uzakta hem de uçak modunda şarja takıyorum.

sosyal medyadan tanıştık, bir aydır saatlerce görüntülü bir şekilde konuşuyoruz. ben erkek kişisiyim, kendisi çok iyi bir kariyeri olan, moskovada yalnız yaşayan bir kadın. mühendisim ve maddi durumum ona kıyasla hiç iyi değil. ne ev ne araba, yaş 30, kendisinin 33.

ben bugün bildiğin aşık olduğumu hissettim. uzun zamandır böyle içten güldüğümü hatırlamıyorum. telefonda görmek, hayatını, kültürünü tanıtması, sokakta yürürken bana geçtiği yerleri göstermesi, beraber şarkılar dinlemek, doğu avrupa sineması izlememiz, kendi kültürümüzü tanıtmak, birbirmize kendi dillerimizi öğretmemiz, sevecenliği. yirmili yaşlarıma geri döndüm, resmen uzak mesafe ilişkisi yaşıyorum. o da benden hoşlandığını açıkça belli ediyor. bilmiyorum fakat hayatı ve kendisi hakkında çok açık. güveniyorum ona. ara sıra tatlı atışmalar, sataşmalar, sevimli kıskançlıklar. bilemiyorum rüyada gibiyim son bir aydır.

fakat bir yandan da gerçek dünyaya dönersek, ayda 12k kazanan, aile evinde yaşayan loserın biriyim. ona tüm durumu içtenlikle anlattım, anlayışla karşıladı. fakat durumlar canımı çok sıkıyor. kendimi eksik hissediyorum. ona buraya gel diyemem, benim de oraya gitmem nasıl olur bilmiyorum. yanına gittiğimde, eksiklik hisseder miyim hiç bilmiyorum. kabul etse oraya yerleşmeye kalksam, hadi yuva kuralım desem, iş bulmak vesaire nasıl olur hiç ama hiç bilmiyorum.

realist olmak gerekirse, el yüz düzgünlüğü bakımından iyi durumdayım fakat konum olarak dengi olduğumu düşünmüyorum ve bazen savaş vesaire belki kafasını dağıtmak için mi benimle konuşuyor diye düşünmeden edemiyorum. ben son iki-üç eski sevgilim de dahil olmak üzere, son iki senedir böyle iyi, böyle yoğun kimseyle anlaşamadım. bulmuşken devam etmek mi gerekir yoksa bu masaldan yol yakınken vazgeçmek mi gerekiyor bilmiyorum. içimi dökmek istedim, teşekkür ederim.

Bir mağazada, ya da örnek veriyorum bir restoranda ya da burger king'de mcdonalds'da size saygısızca davranıldı diyelim. Yani direkt hakaret değil de , yüzünüze bakmadan konuştular ya da sinirli bir şekilde cevap verildi ya da kısa kısa cevaplar verildiğinde nasıl davranıyorsunuz.

Açıkçası ben bu tip durumlarda hiç umursamayıp, bir daha da o mağazaya gitmiyorum çünkü karşılık versem o seviyeye düşeceğim. Boşu boşuna kendimi yormanın gereksiz olduğunu düşünüyorum. Çünkü karşıdaki kişi eğitimsiz ve eğitilemez biri olarak geliyor bana.

komşum ayva reçeli yapmış da bana da ikram etti sağ olsun. fakat şimdi bu kaseyi geri verirken boş vermek olmaz dimi? ben böyle şeyler yapmıyorum, yemek de pek yapmam. nasıl vermeli bu kaseyi geri? yoksa hiç vermeyeyim mi?

Dikkatimi çekti aktroller zaten sanattan anlamıyor ama aydın kesimin çoğunluğu ben bildim havasında %90'ı yok şöyle olmalı bu olmamış, daha çok ekmek yemelisin gibi sert eleştiri ve kendini üstün görme havalarında. Karşısındakini eziyor gibi düşünüyorum. Bunlar paranoya değil çevremde olumsuz eleştiriye açığım tabii ama sözlükte herkes bir iş biliyor havasında hiperealist veya aşırı düşündüren bir çizim, tasarım heykel veya müzik koysan ona bile bahane bulacaklar gibi geliyor.

bu bir hastalık elbette

böyle bedava iş yapınca sanki firmaya extra bir katkı yapmışım gibi hissediyorum halbuki kapısında 20 tane araç var yani alakası yok

ama içimden bir ses bunu bedava yap falan diyor, elbette bedava bir şey yapmadım ama özellikle pazarlıklarda şöyle oluyor

fiyatımı veriyorum
yüksek diyorlar
o zaman işi yapmam diyorum
tamam bu sefer böyle olsun diyorlar
ve istediğim fiyattan işi alıyorum

ama üzülüyorum sanki adamları zarara uğratmışım gibi

veya şöyle oluyor

bir demo yapalım diyorlar
öyle bir demo yapıyorum ki bir tek logosunu yerleştirecek adam yani
biz biraz düşünelim diyorlar
iş genelde olmuyor ama demoyu biraz geliştirseler olur yani
bir nevi bedavaya çalışmış oluyorum

işte bu durumda da çok seviniyorum firmaya yardım etmişim gibi hissediyorum halbuki anasının gözü hepsi öyle bir yardımlık durum yok

geçen günde şey oldu
2 yıllık iş için fiyatımı verdim
demoyu yaptım
projeyi çizdim
bir ay düşünüp verdiğim fiyatın %40'ını söylediler
kabul etmedim ayrıldım

ama sonra baya üzüldüm %40'ı kabul etseydim firmaya nasıl yardımım dokunacaktı diye ama öyle hulusi kentmen firması da değil baya mafya vari insanlar.

yani böyle düşük, bedava iş yapınca acayip seviniyorum bildiğin hastalık

psikolog falan baktım ama anlamadılar bu durumu. firmalar farkına varsa mesela bedava çalış ahanda yemek, yatacak yer deseler anında tav olabilirim bir an.

bu nasıl bir psikolojik rahatsızlık? anlamadım.
nereye gitmem lazım?

Merhaba arkadaşlar, ben 2022 Kpss'de atanmama yetecek puanı aldım ama bir şeyi merak ediyorum. Güvenlik soruşturması vs sürecinde Ekşi Sözlük gibi sitelerde yazılanlar sorun oluyor mu? Soruşturmaya buralar da dahil ediliyor mu? Bilgisi olan yazabilirse çok sevinirim.

Merhabalar. Bir süredir sevgilimi arzulamama gibi bir durumum gelişmiş durumda. Onu seviyorum, fiziksel anlamda da çok beğendiğim, çok hoşuma giden bir kadın.. Ama bunlara rağmen bu son dönemlerde kendisine dair çok isteksizim. Bu isteksizlik de sertleşme sorunları yaşatıyor bana.

Böyle bir durum baş gösterdiğinde ne yapmalı peki? Konuşarak belli bir süre (x gün/x hafta) malum aksiyonlara ara mı vermeli? Ne önerirsiniz?

Bunu kullananlar memnun mu promosyon yattı bunda ezeyim diyorum gerçekten iyi ki aldım diyen var mı?
Bir de 10000 tl limit koydum önerebileceğiniz model var mı

Tesekkurler

Övecek bir şey bulamayıp mı övdü bu kadın şimdi? Ekstra bacaklarım da güzelmiş. Anlamsız bir övgü değil mi erkek için?

Eskiden tester vardı da artık neredeyse hiçbir yerde yok. Denemeden nasıl doğru rengi seçeceğiz? Kullandığım vardı ama ülkeden çekilmiş, hiçbir yerde satılmıtor artık. Yeni marka ve ton bulmam gerek.

eskiden beğeniyordum şimdi sanki kendi kafamda onu güzelleştirmişim o kadr şey gelmiyor. genclik dönemi icin değerlendirelim, yaşlanmanın olumsuz etkisini hesaba katmadan. sanırım kaşı gözünden ziyade havası enerjisi bi hoş he ne dersiniz? çok güzel olduğunu düşünen varsa onun gibi güzel bir başka isim daha ekleyebilir

images.app.goo.gl

yikarken sivri kisimlari uste gelecek sekilde mi yerlestiriyorsunuz yoksa asagi bakacak sekilde mi? yoksa dikkat etmiyor musunuz bu konuya?

Diyelim ki biri ile ikinci defa buluşacaksınız dışarıda ve siz hatun kişisiniz. Davet eden erkek ve iş yerinden. Fakat işyeri büyük ve lokasyonlarınız farklı. Yani yüzyüze görüsme olmuyor, mesajlasma dısında.

22.30 sularında çıktınız evden. Gece de 4.00 gibi döndünüz.

Sizce bu saatler randevu için tuhaf mı, normal mi?

Kendi yorumumu katmadan soruyorum. Er kişi karşı cins için farklı şeyler düşünür mü? Siz olsanız düşünür müydünüz? Ya da kızın yerinde olsanız bu saat aralığında siz de kalır mıydınız sohbet, muhabbete?

Dipnot. Normalde hatun kişi olarak eve en geç 02.00 'de falan gelmişsinizdir, onda da bilindik insanlarla berabersinizdir.

soru başlıkta.

Çalışma kalitenizi nasıl artırıyorsunuz? Çalışma ortamınızda neler var?

Örneğin, rahat sandalye, bardak tutacağı, ışık vs. böyle detay odaklı unsurlarınız var mı işinizi rahatlatan veya sevdiren?

10 kilo fazlam var. yillardir korudugum bi kiloydu. ama covidde kilo aldim. tv karsisinda ac olmadan atistirmaktan.
bi ara 5 kilo verdim. yine aldim.

boyum uzun. beni gorenler zaten cok zayiftin iyi olmus diyorlar.
ama bu kilolar uzerimde yuk. aliskin degilim.

kendi basima da veremiyorum. insulin direncim de varmis. dahiliye cok etkileyecek bi seviyede degil dedi ama.

diyetisyene gitsem eminim 10 cok, 5 yeterli diyecek.
5 veya 10. gitsem mi? ise yarar mi? benim sorunum irade. e diyetisyen de bana irade yuklemeyecek... yine de gitsem mi?
nasil bi fark yaratir acaba?

dış görünüşü, muhabbeti ya da bazı özellikleri tam aradığınız gibi
ama diğer özelliklerinin uyması imkansız ve büyük problem
olur da ama olmaz da gibi
orta nokta bulunabilir mi belirsiz
insanlar büyük ihtimalle değişmez

bu gibi durumlarda denemek yerine direk pas geçmeyi başarabiliyor musunuz
aklıma çaktırmadan tanımaya çalışıp karar vermek geliyor ama bir noktada yine aynı acaba döngüsü

Boyle 2 katli verandalo Amerikan tarzi mustakil bir ev maketi dusunun. Hobi olarak bununla ugrastim ahsaptan bunu yaptım ama simdi balkonuna bahcesine bir şeyler ekleyeyim devam edeyim diyorum.
Aklima masa sandalye ve bir salıncaktan baska bir sey gelmedi.

Bir evin bahcesinde masa sandaleyden baska ne olur? Bu evin etrafini dolduralim istiyorum. Hazır alinacak seyler değil kendim elle yapscagim deyler ama. Araba olmaz mesela:)

Selamlar. Duyurudaki hanımların fikirlerini görebilmeyi bir merak ediyorum.

1.80+ boylarında ortalama tipe sahip bir erkek mi, yoksa 1.70 boyundaki net yakışıklı bir erkek mi daha çok ilginizi çeker?

Bu mevzularda tip ve boy, tek kriter değil elbette ki, o kısmı bir kenara koyuyorum. Ama tamamen bu tür bir karşılaştırmanın özelinde soruyorum. Fikirlerinizi paylaşabilirseniz sevinirim.

EDIT: Bir arkadaşımla bu konuya dair aramızda bir muhabbet geçmişti, ben de burada başlık açıp fikirler görebilmek istemiştim. Güzel fikirler ve yorumlar geldi. Teşekkürler.

bir önceki havuçlu duyurumun altında birisi eşinin kahvaltıda karpuz yediğini garipsemiş. onun üzerine bu duyuruyu açmak şart oldu.

özellikle yazın kahvaltıda kavun, karpuzu mutlaka yeriz. incir, dikenli incir, üzüm, şeftali zaman zaman kahvaltımızda oluyor. bazen kahvaltıda sadece meyve yediğimi bilirim. ki bence karpuz+peynir (özellikle deri peyniri), üzüm+peynir, şeftali+bal(veya çikolata) mükemmel oluyor. hatta hani bazen her şeyden azar azar alıp ekmek arası yaparsın ya işte ben o ekmek arasına üzümü, inciri hep koyarım.

neyse soruya geri dönelim, kahvaltıda kavun karpuz başta olmak üzere meyve yiyen var mı?

Ben hep marketten alır meyve gibi kıtır kıtır yerdim. Sözlükte gördüm az önce meyve tabağında havuç olmasıyla dalga geçilmiş. Havuç zaten meyve değil mi?

Bir ege kasabasında tanıştık evlendik. Fakat burada evlilikti, ev işleriydi taşınmaydı kiracı sorunlarıydı adliyeydi derken çalıştığı yer bize ne senin özel hayatından bu kadar sık boş bırakamazsın yerini hastalar da şikayetçi diyerek 2,5 sene çalıştığı yerde işine son verdiler. Tazminat ve alacakları vardı hepsini hazırlamışlar hemen baya hazırlıklılardı. Devlet atamasına başvurdu farklı bir yer çıksa da eş durumundan çağırırım dedim ama çıkmadı.

Tekrar burada hekimlik yap diyorum, burada 50-100 birim kazanıyordum başka yerler 20 birim teklif ediyor o yüzden başkasının yanında çalışmak istemiyorum diyor. Zaten buraya da bayılmıyorum iş için geldim diyor. (Aksine ben bayılarak gelmiştim annemlerle yazlık alıp fark buradan başlıyor)

Kendi yerini aç burada diyorum, çevrem yok diyor ve burada yabancı hasta potansiyeli yüksek, dilim o kadar yeterli değil diyor.

İzmir - İstanbul gidelim yine 50-100 birim arası veren bir yer bulursun diyorum, oralara taşınınca yaşam masraflarımız artacak + tamam iyi kazanacağım ama yine çok yoğun ve stres altında geçecek, hem başkası yanında çalışırken kendi hasta potansiyelimi kazanmamıza, kendi adımızın duyulmasına izin vermiyorlar o yüzden eninde sonunda ben zaten kendi yerimi açacaktım en azından aynı eforu sırf kendim için harcarım diyor.

Ben de hak veriyor ve destekliyorum ancak tutturdu memlekete gidelim diye. Orada ailesi ve çevresi varmış.

İyi güzel de gidelim dediği yer Antep. Yemeklerini sevsem de doğuda yaşamak istemiyorum. Burada müstakil çok uyguna bir yer bulduk. Şehir sakin, temiz, ev güzel. Ben mutluydum burada orada ne yapacağım büyük ihtimalle aynı kiraya 1+0 bir yerde yaşayacağız. Daha güzel bir yere çıkın madem geliriniz var diyeceksiniz, ikimizin de kredi borcu + kendi yer açınca zaten masrafları olacak ve bir süre ekside ilerleyeceğiz büyük ihtimalle.

İdareten burada çalış borçların bitsin diyorum, zaman alehime işliyor diyor.

Antepte işler yoluna girerse çok kazanırmış, istediğimiz zaman istediğimiz yere tatile gider, yurt dışına vs. de çıkabilirmişiz.

Ama burada zaten çok kazanıyordu da ne oluyordu diyorum içimden.. Tamam evini aldı arabasını aldı da memur gibi yaşıyorduk yani..

İleride çok kazandığında yine başka bir yatırıma aktaracak, işine aktaracak. Para ve çalışma hırsı olanlar genelde parayı pek yemezler gibi geliyor her zaman bir mal alırlar veya mevcut işi büyütürler.

Bu koşuşturma içerisinde neye vakit bulacağız da ne yapacağız bilmiyorum.

Genelde benim maaş borçlar ve temel ihtiyaçlara gidiyor zaten. Şimdi onlar da artacak şehir değiştirince. Kendisi yatırımlarını yapıyor iyi güzel yapsın da benim yatırım yapacak param kalmıyor ki. Burada ben hesaplamıştım, ocaktan sonra yatırımlık bütçem kalacaktı. Ama gittik diyelim yarın öbür gün ayrılık girse bir şey olsa kendisi güçlenmiş halde devam edecek onun için hava hoş. Benim elimde ne var bu koşuşturmacadan ötürü? Koca bir sıfır.

Başından dedim ben evlilik için hazır değilim önce kendi işimde uzmanlaşıp kendi evimi falan almam lazım ondan sonra güçlü hissederim diye. Benim bir beklentim yok ki ne diye bekleyelim amaç birlikte hayatı geçirmek dedi.. giriştik evliliğe. Ki güzelde gidiyordu gayet şu çıkarılma olayını yaşamasaydık.

Hem orada işleri büyütürse buradan da yer açarmış ama orada 5 senemiz giderse çocuk da olur, annem burada o baksın dersin ömür billah çıkamayız buradan dedim. Ben çocuk mu istiyorum sanki ne zaman çocuk lafı geçti diyor. E yaş geldi 30a, 40'ında mı yapıcaz çocuk diyorum. Belki de hiç yapmayız diyor. Bişey diyemedim valla nötrüm ben çocuk konusunda. Hazır hissetmiyorum çünkü ben de henüz.

Ayrıca Antep'e o da bayılmıyormuş o yüzden çıkmış oradan ama sonra değiştirdi lafını para için her yere gidiyordum mecburen diyor. Antep de işte çevrem orada kardeşlerim orada ailem orada vs. diye dönmek istiyorum diyor.

İyi güzel de bu hikayede benim ne suçum var :| sanki yurt dışına gitmemiz gerekiyor desem veya o dese hadi gidip bir kaç sene eziyet çekelim denir değişiklik kabul edilebilir de Antep nedir yani kaldım öyle.

Kaldi ki dediğim gibi burada mutluydum, orada işler yoluna girenede kadar 1-2 sene daha kötü şartlarda idare etmemiz gerekece. Sonra işler büyüdü diyelim. Nerede büyüdüğüne bakıyorum, yine doğudayız. Asabım bozuluyor. Yoksa ben karşı değilim büyümesine falan destek olurum her anlamda ama şu doğuya göç konusunda pek motive değilim.