Çok oldu kafayı kıralı. 1 yıldır evdeyim.

var böyle birşey evet, yalnızsan daha kötüdür.

ben evde takılmayı çok seven biriyim. hatta hep şu güzel evimde doya doya takılamadım tek başına derdim hep.

berbat bi haldeyim. sıfıra yakın verimlilik. asla o planladığım gibi güzel vakit falan geçiremiyorum. eve eliptik bisiklet aldım, sadece tozunu alıyorum.
en son spor salonuna gidip üyeliğimi yenilettim, böyle olmayacak korka korka gideceğim napiim. : /
bomboş geçiyor günlerim. ama bommmmmmmmmmmm boş.

hayatım seyahatlerde geçiyordu bu evden çalışma olayından önce. ofis bile değil sürekli dışarıda. korona öncesi bekardım. evlendim ve şimdi full evdeyim istisnasız. inanılmaz radikal bir değişim oldu bende yani spor yapmaya kitap okumaya iş dışı aktiviteler yaparak hayatımı idame ettirmeye ve psikolojimi korumaya çalışıyorum. spor çok işe yarıyor diyebilirim, bırakınca direkt fark ediyor. yoga falan yap. spor yapmadığım günler gece zor uyuyorum açıkçası.

Aynen yanlız yaşıyorum.
Bbende spor salonunu bırakıp evdeki salona yatırım yaptım. Bir sürü ekipman aldım. Ama salon kapısını acmayya çekiniyorum. Birde üstüne peteklerini bile kapattım resmen hiç girmeyeyim diye.
Önceden PS biraz zevk verirdi. Onu da tamamen bıraktım. Ne oalcak böyle artık işte de verimim düşüyor gitgide

Bozuldu. Bozulmadı diyen varsa tebrik ediyorum kendisini.

Çok oldu kafayı kıralı +1
Yazın idare ediyordum hafta sonu çıkıp ama son yasaklardan beri evden çıkamıyorum çünkü akşama kadar yoğun çalışıyorum.
Evin kendisi hapis gibi geldiği için içinde ne yaparsam yapayım rahatlayamıyorum.

Hayvan gibi çalışıyorum. Normalde de cok calisirdim de su an sabah 9da aciyorum arada aralar yemek vs derken bazen gece 1de kapatıyorum. Ya dur sunu da yapayim diye diye bu hale geldi.

Spor salonu, restoran özledim. Maskesizligi özledim.
Evliyim, aliskiniz evde olmaya ama bu kadar da evde olmak sıkıntı.
Spor yapiyorum ama vallaha barbelle siir yazicam özlemimden.

güzel gidiyor. 1 senedir evdeyim. arada ofise gidiyorum, arada arkadaşlarla buluşuyorum. akşamları da programlama öğreniyorum, egzersiz bazen vs. tv yok, dizi film çok nadir.

Yok aksine, benim psikolojim düzeldi.

5 senedir aralıksız günde minimum 10 maksimum 18 saat arası çalışıyordum. Şimdi 2,5 aydır hiç çalışmıyorum. Her gün ev temizliyorum bana süper iyi geliyor. Yıllardır içimde kalan bütün detayları, çekmeceleri, kitapları tek tek düzenliyorum.

Gün aşırı dükkana gidip orada da boya, temizlik vs yapıyorum. Evde resim yapıyorum, taş boyuyorum. Yıllar sonra duyuruya döndüm çok uzun uzun yazıyorum. Kedimle köpeğimle oynuyorum.

Kendime, aileme, arkadaşlarıma yemek yapabiliyorum. Senelerdir yaptığım yemeklerin daha ben tadına bakamadan bitmesinden, stok kaygısıyla yiyememekten ve bunları parayla satmak zorunda kalmaktan çok sıkılmıştım. Dur iki porsiyon kalmış şimdi müşteri isterse eksilmesin diye senelerdir her gün 10 saat yemek yapıp kendim peynir ekmekle besleniyordum asjdkah :D

Haftada 2 gün filan misafir geliyor, bizim gibi evden dışarı adım atmayan arkadaşlarımız. Ya da biz gidiyoruz. Oyun oynuyoruz, mangal yakıyoruz. Yalnızken dizi, film vs. Baktığın zaman verimsizlik akıyor üzerimden ama bu da benim kendi iç verimim diye bakıyorum. Yıllardır hayalini kurduğum bir şeydi. Tek kelimeyle kusursuz.

kafeler açıkken kafeye gidiyordum arada. onlar kapanınca kötü oldu biraz
dizi vs seyretme açısından iyi oluyor. belgesel açıyorum işle birlikte sürekli

Pandeminin basindan beri yaklasik 11 ay evden calistim. Cok nadiren ofise gidiyordum bi degisiklik olsun diye. Sabah 8:30 uyan, 9:00 bilgisayari ac, programlanmis bi makine gibi isleri yap ama 15 dk'lik kahvaltiyi bile saat 13-14 gibi yap gibi bi akis.

1 senelik surecte 3 senelik is cikardim. Ama insan yuzu bile goremiyordum, en buyuk aktivitem markete gitmek ve arabayi yikamakti, ki bazen onlara bile vakit kalmiyordu.

Dedim ben istifa edeyim. Maasim falan da iyiydi baya ama yok dedim bu hayat degil.

Simdi daha iyiyim. Hala anlamsiz bi yogunluk var hayatimda ama oteki turlu olacak gibi degildi.

Birak isi.

Bozulmadı. Yola giden zamana çok acırdım ben. Şimdi yola gitmeyen zamanda sabah spor yapıyorum, akşam resim, heykel, dizi, film geçiyor öyle. Her güne yapacak bir sey buluyorum.

Eve geçtiğimizden beri o kadar yoğun 7/24 çalışıyoruz ki yöneticim artık yeter dedi ve istifa etti. İki kişi çalışıyorduk ben tek başıma kaldım. Delirdim biraz.

Bir aralar hep evdeydik, şimdi 50%. Keşke hep evde olsam. Hazırlanma derdi yok, yol derdi yok.

Boş zamanlarda internette boş boş dolanmak veya telefonda oyun oynamak yerine piyanoya sarmıştım, hayalimdeki oyunun prototipini yapmıştım zengin olacaktım, Just Dance oynuyordum, kitap okuyordum, dizi izliyordum vs :(

Keşke hep evde olsam.

katiliyorum, ayrica bu evde calismayi yucelten tiplere de ayrica ayarim. linkedin'de falan ilik ilik postlar paylasiyorlar bunla ilgili hepsinin altina doseyesim geliyor canima yetti valla; ki ben 2-3 gun ofise gidiyorum ona ragmen..

evdeyim, mutluyum ofise gitmeyi gerek duymuyorum. uzun vadede bu şekilde çalışmaya pozitif bakıyorum mümkünse insanlar istedikleri şehirlerde yaşayabilsinler.

İşimden nefret ettiğimi anladım. Çalıştığım yer değil, işin kendisinden. Evde sadece ben ve iş varız başka hiçbir şey yok. Benim için işe giderken yolda geçirilen zaman (bu benim için günün en güzel kısımlarından biriydi mesela, kitap/müzik/podcast dinliyordum, yolun bir kısmını yürüyordum), ofisteki insanlarla muhabbet etmek falanmış günü kurtaran. Başka bir planım olsa işi bırakacağım ama her şey için motivasyonum o kadar düşük ki işi bıraksam da bir şey yapamayacak haldeyim. Zaten bu dönemde nasıl iş değiştireyim, hele de tamamen sektör değiştirmek hiç mümkün değilmiş gibi geliyor. Yaptığım işin de gittikçe kötüye gittiğini görüyorum. İnsan çalıştıkça işinde daha iyi olmaz mı? Ben geriye gidiyorum işte. O da üstüne biniyor senden bir bok olmaz şu haline bak diye iyice kendimden de nefret ettim. Geçen sene hayatım için baya radikal değişiklikler yapma kararlarım vardı ama bu olay dünyayı öyle bir sikip attı ki onları da asla gerçekleştiremeyeceğim ile de yüzleşmem lazım. Bu dönemin benim için görece ne kadar rahat geçtiğinin farkındayım bu arada, onu aklımda tutarak çabalıyorum işte. Tekrar terapiye başlamam lazım sanırım. Bunu da yıllardır diyorum ama onu bile yapamadım peh

Büdüt: Hep evden çalışalımcı veya hep ofisten çalışalımcı değilim. Herkesin nerede verimli çalıştığı farklı. Bence evden çalışılabilecek işlerde insanlara bu seçenek sunulmalı. Ama bizim şirket full evden çalışmaya geçiyoruz, ofisi kapatıyoruz falan derse işi bırakırım direk. Ben bu şekilde çalışamıyorum, benim için çalışma yeri ve yaşama yerinin ayrı olması çok önemli. Öğrenciyken bile evde ders çalışmazdım hep kütüphaneye, ya da bir kafeye vb giderdim. Ben de sinir oluyorum karantinada verimin dibine vurdum, her akşam gurme yemek yapıyorum, 3 dil öğrendim diyenlere ama dediğim gibi herkes farklı.

Yedim kafayı ya , benim kadar gamsız insanı dert sahibi yaptı, terapi falan alıyorum o derece. Sıyırdık valla

ev hapsi gibi bir şey evden çalışma + haftasonu yasakları.

ben aylardır atlatamadığım bir ayrılığa rağmen psikolojik olarak gayet iyiyim.

etkisi olduğunu düşündüklerim:

-yıllardır düşük olan demir seviyem için demir ilacı almaya başladım. (kan değerlerine baktır. halihazırda düşük olan değerlerin olabilir ya da bu yeni evde oturma düzeninde düşmüş olabilirler. bazıları direkt psikolojini etkiliyor.)
-çok fazla dışarı çıkıyorum. yürüyüş yapıyorum. birilerine gidiyorum. birileri bana geliyor. senelerdir görüşmediğim arkadaşımı aradım, sıkıntıdan ölüyormuş. arayınca çok sevindi hemen gel dedi. herkes baymış, herkes yalnız hissediyor. sosyalleşmek lazım.
-karbonhidrat yemiyorum olabildiğince.
-yoga yapıyorum. zoom üzerinden yapılan online yoga dersleri var, kendi kendine yapmaktan çok daha iyi ve etkili oluyor. yasaklar başlamadan önce de birçok farklı aktivite yapıyordum. kamp, dalış, wakeboard.. bence kafayı yememenin çözümü hareket etmekten geçiyor.
-evde oturacaksam xbox oynuyorum. hafta boyu bir sürü şey yaptığımdan bazen bütün cumartesiyi oyun oynayarak geçirsem de hiçbir şey yapmadan günü bitirdim hissi olmuyor.

@nuisance +1

Evden çalışmak iyi güzel de şu düzende tam bir ev hapsi.

Yazılımcıyım, yeni işe başladım Ekim gibi. İş arkadaşlarımın hiçbirini yüz yüze görmedim. Kalabalık bir ekibiz aslında ama bire bir çalıştığım 3-4 kişi var, günlük toplantılarda 3-4 kişi daha ekleniyor bunun haricinde kimseyle tanışmıyor ve işin düşmedikçe iletişim kurmuyorsun. Ama trafik çekmemek, mesaiye beş kala uyanmak vs. bunlar güzel şeyler tabi.

Önceden düzenli spor yapardım. Şu an salon üyeliğim var ama salona gitmek istemiyorum. Havalar 10 derecenin üstüne çıktı mı bisiklet sürüyorum, boş boş yürüyorum evden uzaklaşıp.

Eşimle bazen birlikte bazen ayrı ayrı bir şeyler yapıyoruz da vakit geçiyor. Yoksa yalnız olsam çoktan keçileri kaçırmıştım.

Hasta olmadık, olmuyoruz belki ama bu durum çoğumuzun psikolojisini bozdu. Ben iyiyim, böylesi daha iyi diyen elbette vardır ancak yasaklar devam ederse özellikle yaşlılar vs. ciddi sağlık sorunları yaşayacak fiziksel/psikolojik.

Yorumlar için teşekkürler.
En azından yanlız değilmişim çoğu kişi ben gibi kafayı sıyırmış:) Tamamiyle pozitif etkilenen kişilere saygılarımı sunuyorum ve tebrik ediyorum gerçekten.
Ama hayatı aynı kalan kişi pek yok gibi yani ya çok olumsuz etkilemiş ya da pozitif bu durum da ilginç olmuş.

Ben de “yine bir şey yapmadan gün bitti” kısmını anlamıyorum. Diyorum ki ne güzel hayatları varmış pandemiden önce.
Ofise gittiğimiz normal dönemlerde, haftanın 4-5 günü falan yogaya gidiyordum geri kalan 2-3 günde de iş çıkışı yemek, alkol ve sohbet ile geçiyordu. Son bir yılın rutini buydu hatta. Bazen haftasonları 1-2 arkadaşım gelirdi kalmaya. Ama ofise gitmekten, mesaiye ofiste kalmaktan, dedikodulardan nefret ediyordum.
Pandemi ile beraber yoga salonu kapandı onun yerine haftada üç gün özel hoca ile çalışıyorum. Sabahları 15 dakikalık bir akışım var onu yapıyorum. Onun haricinde öğle arasında çamaşır yıkama özgürlüğü var, istediğim müziği dinleyerek çalışabilme özgürlüğüm var mesela bugün ofiste olsam muhtemelen karın ağrısından ağlayarak çalışıyor olurdum ama şu an koltuğa uzandım, sıcak su torbam var. Kapkalın giyindim, topuklu ayakkabı üzerinde ağrıya sabretmeye çalışmıyorum.
Çok stresli bir işim var ama ona rağmen iş arkadaşlarımın yüzünü görmeden çalışabildiğim için her gün şükrediyorum, bu bile yeterli bir sebep mutlu olmam için.
Arkadaşlarımı pek özlemedim sanırım, telefonla görüşüyoruz.
Deniz kenarında yürüyüş yapmayı özledim ama bunu yapamadığım için delirdim, öldüm bittim diyemem.
Sadece daha iyi şartlarda nasıl olabilirdi diyorum. Biraz daha geç yatabilsem daha çok kitap okumak isterdim. Bir de bazen yalnız olmak zorluyor. Mesela geçen haftasonuydu sanırım arayan soran da olmayınca 2 gün konuşmadığımı fark ettim. Garip bir his. Ailesiyle değil ama sevdiği insan ile yaşayanlara özeniyorum. Ben de en azından haftada 3 gün falan sevdiğim bir insanla beraber kalarak birlikte vakit geçirmek isterdim. Sanırım o da olsa, ağzımdan memnuniyetsiz herhangi bir söz çıkmazdı.

Mesela spor yapıyormuşsun, neden bıraktın? Hayat manasız mı geliyor, spor yapmaya mı değmez? ”bir şey yapmak”tan kasıt nedir tam olarak? Kendini geliştirmek mi? Vakti bir şeylerle doldurmak mı?
Mesela ben bu haftasonu resim yapacağım, yazı yazacağım. Temizlik yapacağım mesela, onu bile zevkle bekliyorum. Bu his çok kötü, anlıyorum. Ama öneri verebilmek için en azından normalde sevdiğin şeyleri yapmayı neden bıraktığını anlamamız lazım.

Evet. Psikoloji bozukluğunun kıstası nedir bilemiyorum ama bir anormallik hali seziyorum ben de.

2020 martindan beri evden calisiyorum, ilk 6 ay turkiyedeydim, son 6 aydir londradayim.

Turkiyedeyken normalde sabah 7.15'te uyanir, eve de 7.30-8 gibi gelirdim. Haftaici pek bir sey yapamazdim haliyle. Evden calismaya baslayinca 6'dan sonra bisiklete binmeye basladim. Esimle duzenli yuruyuse cikmaya basladik.

Ardindan londra'ya geldik, su anda ha istanbul'dayim ha burda. Gunduz calisiyorum, is bitince cevredeki parklara yuruyuse gidiyoruz o kadar. Hayatimda pek degisikligi olmadi.

Koronavirus olmasaydi cok daha farkli olurdu tabi ki ama ofiste olmaktansa evde olmak daha guzel geliyor bana. Hem istedigim gibi calisabiliyorum hem de evde oluyorum (Biraz evci bir insanim).

Eger yalniz olsaydim cok daha kotu gecerdi.

Evde olmayı aşırı seven ve işe gitmekten nefret eden bir insan olarak bunca zamandır içten içe keşke böyle devam etse diye düşünürken artık dayanamayacak noktaya geldiğimi hissediyorum ne yazık ki

Cafeler, barlar, sinemalar vs. açılsa bu kadar problem olmazdı ama benim için.

Her sabah hazırlanıp işe gitmenin kadar iğrenç ve acı verici olduğunu bildiğim için zerre şikayetim yok bu durumdan. Yasaklar bitip de rahat rahat dolaşmaya başladığımız zaman home-office olayı çok daha iyi olacak. Şu an tek sıkıntı akşam işi bitirdikten sonra yapacak bir şeyin, gidecek bir yerin olmaması.

bozulmaması için bilinçli çaba sarf ediyorum. :) daha doğrusu, bozulma seviyesini asgari seviyede tutmaya çalışıyorum. her ne kadar evde vakit geçirmeyi seven biri olsam da, ben de iş ve ev ortamlarının ayrı olmasını tercih eden insanlardanım. kafeler açık olsa bu kadar zorlanmazdım, bir yandan yiyip içerek saatlerce çalışabiliyordum çünkü. aynı zamanda bir iki insan yüzü görmek, dışarıda hayata karışmış olmak da iyi geliyordu.

bu yeni düzen bakımından, sürekli verimli olmaya çalışmak bana çok yorucu geliyor. buna harcanan çabanın kendisi, işin kendisinden de zorlayıcı. bu açıdan kendimi çok sıkıştırmamaya çalışıyorum ama bir yandan da uzun süreler verimli olmamı gerektiren bir işim var; o yüzden sıkışmışlık hissinden kurtulamıyorum. :) yalnız yaşıyorum ve kendimle keyifli vakit geçirebilen biriyim. düzenli spor yapıyorum, enstrüman çalıyorum, bol bol okuyorum çiziyorum vs. ancak sevgilim olsaydı ve en azından hafta sonlarını onunla birlikte vakit geçirerek ve bir şeyler paylaşarak değerlendirebilseydim, hafta içi iş günleri daha verimli olabilirdi benim açımdan, bir ihtimal. :)

ha şu da var, çok sıkıldığımdan yola çıkarak özellikle sosyal medya bazında abuk subuk insanlarla vakit geçirmeye de çalışmıyorum. enerjimi pozitif ve hayat kalitesini yüksek tutmaya çalışan, buna özen gösteren insanlara yöneltemiyorsam, tek başına vakit geçirmeyi her türlü tercih ediyorum. ötekisi psikolojiyi daha da bozuyor bence. ^^

kafayı yiyorum. durumum hiç iyi değil.

Yalnız yaşamaktan değil ama pandemi özelinde evet çok sıkılıyorum. Hafta sonları özellikle çok anlamsız geçiyor.

Yoo :)

sabahtan akşama kadar iş hem de yoğun tempolu iş

genelde akşam sıkılıyorum ama bilgisayar oyunundan zevk almaz isem mesela veya aşırı dertliysem

öte yandan geçen bir sene nasıl hızlı geçmiş anlamadım.

-------

sevgilimle 2 sene beraber yaşadıktan sonra bu durumdayım. onunla yaşamak kesinlikle tercihim. şu an bir yandan aşırı depresif bir moddayım.

hafta içi bir şekilde geçiyor da hafta sonları zorlanıyorum.

Hafta içi değil de, hafta sonu epey bi sıkıcı oluyor.

hafta içi hayır ama hafta sonu çok sıkılıyorum.

yok kafam çok rahat ya :)

Çalışmak zorunda olmasam hiç sıkılmam. Evden çalıştığım için sıkılıyorum.

Eskiden hiç sıkılmazdım da şimdi ara ara sıkılıyorum. Yalnız yaşamaktan değil de işte pandemiden yani.

Yok valla ben yalnız kalamadigim zaman daha çok sıkılıyorum :)

köpeğim sıkılmama fırsat vermiyor :)

Evet çoğu kişi o kadar denyimsiz ki hayata karşı... Ya da boşluktan saçma sapan şeyleri dert ediniyorlar sanırım. Kendi şu ana kadar yaşadığım sorun ve deneyimlerle kıyaslıyorum, devede kulak kalıyor diğer insanlarınki. Ben de dinlemiyorum bu sebeple :) Çoluk çocukla uğraşmamak adına :) Henüz psikolojik ve ruhsal olgunluğa ulaşmamış çoğu kişi maalesef.

valla çok uzun zamandır bunun bilincindeyim. bu kimseler hayatta pek bi şey görmemişler ve her başlarına geleni önemli sanıyorlar. dertleri de böyle sevinçleri de. şaşırtıcı buldukları şeyler de, arkadaşlarıyla konuştukları da.

benim kafamdan geçirmeye dahi tenezzül etmeyeceğim şeyler için bazı insanların çıkardıkları yaygaraya bakıyorum ve gerçekten garipsiyorum.

Evet, çevremdeki insanlar genelde hep aileden zengin, ailedeki herkesin ve kendilerinin sağlığı yerinde, 40 yaşında hala çalışmayıp ama anadan babadan parası akmaya devam eden kişiler :D Bazen onların günlük dertlerini dinleyince “vay aq derde bak :D” diyorum ama herkesin derdi kendine büyük sonuçta. Kafamı dağıtıyorum başka dertler dinleyerek, sorun olmuyor. Benim derdim de bi başkasına küçük gelebilir. Yargılamaktan kaçındığım konulardır.

Herkesin hayat yolu farklı, her olayın insanlar üzerindeki tesirleri de öyle. O yüzden insanların dertlerini kederlerini küçümsemeyi doğru bulmuyorum. Başka insanların yaşanmışıklarını kendilerininkiler üzerinden ölçen, ben bunlara dert bile demem gibi tutumlar sergileyen insanlar bana asıl olgunluğa erişememiş kişiler gibi geliyor. Sonuçta kimse yargı mercii, onay mercii falan değil bu hayatta. Böyle insanlar kendilerini fazla önemsiyor bence. Herkesin derdi tasası kendinedir.

Alınganlık: medeniyetin en zayıf halkasıdır
Kimse edebiyatı sevmek zorunda değil. Estetik kaygı ile konuşmak, hareket etmek, giyinmek zorunda değil. İnsanlar alınır mı diye düşünmek zorunda değil. Topluluk olarak sıçmış bir toplum bu. İnsanları değiştirmeyi düşünmeden yaşa, kendini geliştir. Değiştiğini, daha iyi olduğunu göreceksin. bilinçli bir varlıksın. Buna uygun yaşa. Hayatını estetik yerine işlevselliğe ada. Minimalist hayat tarzı da bu demek. Sosyal medyasız internetsiz teknolojisiz, silahsız bir dünyayı kendimiz yaratmalıyız. Gelecekte şiddet yanlısı, savaş meraklısı askerlerin kurduğu bir ülkede mı yaşamak bu dünyanın ne kaderi ne de tek seçeneği. Teknoloji askeri bir taktik sadece. Askeriyenin Prototipini ürettiği her teknolojik cihaz topluma süslü bir şekilde entegre oldu. Askeriye hayatımızı insani şartlar sağlayarak yaşamamızı istemiyor. haritaları üzerinde çizdikleri hayalî sınır çizgileri arasında
Elimizi kolumuzu sallayarak dolasmamizi istemiyorlar. Cahil ve aptal köleler olmanızı istiyorlar. Bu yüzden boktan bir eğitim ile büyüyor ve açlık sınırı altinda yaşıyoruz çoğumuz. Tüm toplum bir kurtarıcı bekliyor. Kendisi kurtarmak istemiyor. Ona unutturulan en önemli gerçek yalnız olmadığı aslında, sadece hatırlaması gerekiyor insanların. İnternetteki televizyondaki gazetedeki tüm beyin yıkama propagandalarından uzaklaşın. Konsantre olun. Gerçekçiliğe odaklanın. Bu sizi alınganlıktan korur. Bu sizi mantıklı kılar. Konsantrasyon; meditasyonun ana etkisidir. Kendinizi kabul edin, gelen tüm düşünceleri kabul edin, aklınızda dolaşan tüm düşünceler boş yere orada değil. Kenara atılmış düşüncelerinizi irdeleyip, konsantrasyonunuzu bozan düşünceleri algınızdan çıkardığınızda daha hafif ve daha kontrollü hissedeceksiniz.

*Sarhoşken konu üzerine düşünürken yazmıştım daha geçen gün bunları. İnsanların bi kendini salıp rahatlaması lazım. Çok kasıyor herkes.

Kendim için düşünüyorum, ne eften püften şeylere bozuluyorsun diye :) Ben de bazen evde kendi kendime anlatıyorum, bazen zaten anlatırken sorunu çözüyorum, aydınlanma geliyor yani. Başkalarının derdi için düşünmem ama.

Herkesin derdi kendine büyüktür.

Herkesin derdi kendine büyüktür tabii de, bu ufacık dertleri büyüttüğümüz gerçeğini değiştirmiyor.

- terfi aldım, hayırlı olsuna gelmedi.

- o, çok daha az iş yapıyor, işi bana kitliyorlar (bu şikayete, abi belki ona da başka bir iş vermişlerdir, senin haberin yoktur dedim, doğru çıktı tahminim)

Bir de, bir arkadaş, yan ofisteki arkadaşının gürültü yapmasından şikayetçi. Yapılacak birkaç şey var. Git uyar, kulaklık tak müzik dinle, tıkaç tak. İçinde büyütme işte.

Son olarak, bir arkadaş ortak yapmaları gereken işi diğer kişi hep buna kitliyormus, önce böyle dedi, sonra onu çağırana kadar ben hallediyorum dedi.

Sonra da şikayet ediyor, e çağır işte.

Bir de, trafikte herkes aptalmis gibi hareket et derler ya. Hayatın her alanında geçerli belki de bu. Normalde ofiste niye sürekli gürültü yapar ki insan? İşte onu, akıllı bir insan olarak kabul edersen, durduğun yerde kudurursun. Git uyar işte gerizekalıyı.

öncelikle 1200 TL'nin açılımını sormanızı tavsiye ederim. 750 TL ücret haricinde ödenecek bir harç vs mi var acaba? Birden fazla kategoride mi tescil yapıldı acaba?

tescil ücreti 750 lira, başvuruda da 283 lira(tek kalem icin) ödeniyor. ben epats'ten kendim başvurdum, daha tescil edilmedi ama arastirmalarimda bunu öğrendim.

okuma yazmam var, vekile ihtiyac yok diye dusundum. bakalım artık.

@co2s2 teşekkürler cevabınız için. ekstra bir harç vs olduğunu sanmıyorum, tek kategoride başvuru yapılmıştı.

1200 TL'nin açılımını sorun +1

Tescil ücreti 750 TL sabit, markanın sınıf sayısına göre değişmiyor. Kalan 450 TL tescil kararının takibi, size iletilmesi ve harcın yatırılması ücretleri için aldığı vekillik ücretidir diye tahmin ediyorum. Genelde tüm vekiller bu şekilde çalışır. Örneğin 10 yıl sonra yenileme ücreti ödenmesi gerekecek, bunun takibi, size hatırlatılması ve ücretin ödenmesi için de resmi harç yanında bir vekillik ücreti alınacaktır. Sektör bu şekilde, yani bir etiklik veya yasallık tartışması yok. Hani çok para diyebilirsiniz, daha ucuz vekile geçebilirsiniz ama kimse bedavaya yapmaz.

Ben EPATS'ı aktif kullanmıyorum ama kullanan markacı arkadaşıma sordum. Eğer başvuru şahsınıza aitse TC kimlik numaranız ile yapabiliyor olmanız gerektiğini söyledi. Eğer başvuru sahibi tüzel kişi ise sonra sistemden girip tescil harcını yatırmak isterseniz o zaman imza sirküleri vb. sunup kendinizi işlem yapmak için yetkili olarak tanıtmanız gerekiyormuş. Bunun için vekili azletmenize gerek yokmuş.

Dosyayı tamamen vekilden alırsanız örneğin tescil kararından sonra 2 ay içinde üçüncü kişiler itiraz edebilirler. Bu durumda itiraza cevap hazırlamak için de vekil yardımına ihtiyaç duyabilirsiniz, bu da aklınızda olsun.

Bu patent, marka, tasarım vs başvuruları sürekli masraf doğuruyor. Öyle parayı verdik başvurduk bitti gibi olmuyor yani.

Büdüt: Güzel olanı size en baştan çıkabilecek bütün masrafları bütçe olarak göndermeleri olurdu tabi. Bu problemi öbür taraftan biz de yaşıyoruz, müşteriler e para verdim ya niye sürekli daha fazlasını istiyorsun diyorlar. O yüzden en başta net olmak en iyisi.

@peki madem teşekkürler cevabınız için. sürecin en başında hiçbir ücret ödememiş olsam söylediğiniz noktaya ben de tamamen hak verirdim ama zaten en başta hiç az buz olmayan bir ücret ödedim, ve dediğiniz gibi en baştan ne bir masraf beklentisi belirttiler ne de sonradan başka bir ücret çıkacağını. işin can sıkan noktası hem bu, hem de tescil ücreti 750 tl iken bunu belirtmeden direkt 1200 tl gibi bir tutarla karşılaşmam.

ailem çevresindeki ihtiyacı olan kişilerden haberdar oluyor, ya onlara ya da belediyenin ihtiyaç sahiplerine ulaştırmak üzere mahalleye koyduğu elbise kutuları var.

ya çevrede bildik birileri varsa ona veririm ya da belediyenin giysi dolaplarına atarım.

Ben kendi kıyafetlerimi kumbaraya atıyorum.
Bebeğimin bir kere giyilmiş veya etiketi kıyafetleri oluyor onları üçe beşe bakmadan dolaptan satıp yerine oyuncak alıyorum dolap paramla. Sonra o oyuncakla oynama dönemi geçince çöpün kenarına koyuyorum yarım saate kayboluyor. Birilerini mutlu ediyorum diye düşünüyorum bu yolla.

kumbaraya atıyorum. ablam da durumu iyi olmayan komşularına veriyor, siz de teklif edebilirsiniz.

sevgi mağazası var acıbademde oraya götürüyorum.

bizim semtte 2. el pazarında satanlar oluyor, onlara bağış olarak veriyoruz.

Bazen kumbaraya koyuyorum bazende çevremde ihtiyacı olanlara veriyorum. Bazende dolap uygulamasında satıyorum

kiz meslek lisesi var bizim burada, gidip müdür yardimcisina sormustum. ihtiyaci olan bir ögrencilerine verdiler.

Açık Gardırop'a vermiştim ben de

eşim genelde bize temizliğe gelen kadınlara veriyor. oturduğunuz evde kapıcı varsa onlara söyleyin, ama "ihtiyacınız vardır" demeyin "sen etrafı tanıyorsundur, ihtiyacı olan birine verin bunları" dersiniz.

8 kilo aldım aktif spor yapmama rağmen

20 kilo aldim, hamile kaldim :)

Pandemiden beri daha disiplinli bir şekilde spor yapmaya ve beslenmeye başladım. Kilomu bilmiyorum sonuç iyi.

Hamile kalmadım, 10 yıldır yaptığım aktif spor yaşamımı pause ettim, 10 kg aldım.

10 kilo verdim. IF yapıyordum zaten, aynen devam ettim. Toplamda da 2 yılda 20 kilo verdim.

20 kilo aldım, sabah akşam yiyip içip yatıyorum. İnşallah bir ara diyete/spora başlayacağım :)

surekli yatmama ragmen hic kilo almadim. on yildir ayni kilodayim.

nisan basindan beri evden calisiyorum. basta kilo verdim. sonra geri aldim.

sonuc olarak 1 kilo daha fazlayim sadece.

ne yaptigima gelecek olursak, pek fark yok. ise giderken de disardan cok az yerdim. simdi de oyle. bu demek degil ki borek corek yemiyorum. bayaa yiyorum hem de. 3-5 kilo daha hafif olsam iyi olur ama neyse :)

Ben 5 kilo aldım. Böyle olmayacak dedim diyetisyene gittim 13 verdim :)

10 kilo aldım, ilk defa bu kilolardayım.

çok zor kilo alırım ona rağmen hareketsizlikten ilk iki ay 3 kilo aldım. sonra adapte olunca durdu.

Ben de kasım başı gibi yurt dışından dönüp eve kapandım, ondan sonra 8 kilo civarı aldım. toplamda başından sonuna 85 den 97 oldum ama hangi kiloları ne ara aldın bilmiyorum

Mart ayinda tek basima yasadigim Amerika’dan dönüp partnerimle yasamaya basladim. Amerika’dayken kilo alma korkusuyla cok sade ve sebze, et ve tam tahillara dayanan bir beslenme seklim vardi. Abur cubur, sekerli ve yagli yiyeceklerden tamamen uzaktim. Türkiye’ye dönünce kendimi Türk mutfagina vurdum ve gelsin cigerler gitsin mantilar seklinde beslenmeye basladim. Disaridan da cok yemeye basladik, evde de denemedigim kek, pasta, börek tarifi kalmadi. Mart-Haziran arasi 11 kg aldim. Yazin 3 kg verdim, su an +10 kg ile baslangica geri döndüm. Pandemiden önce yoga, trx vs grup derslerine katilan ve her gün 8-10 bin adim yürüyen biriydim. Pandeminin ilk aylarinda günlük yürüyüslere cikmamiza ragmen su an onu da birakmis durumdayiz. Atistirmalari kestik, iki ögüne indik ve pasta börek islerini biraktik su an. Kah gram gram kilo verip kah yerimizde saymaya devam :)

Ha bir de ilk lockdown sirasinda alkol tüketimimiz acayip artmisti. Günlük kokteyl saatimizin yaninda yemeklerle sarap eslestirip icmeye falan baslamistik. Su an onu da oldukca azalttik.

Mart 2020: 79,61 kg
Ocak 2020: 76,92 kg

3 kilo verilmiş. Beslenmeye dikkat ediyorum, günde 20-30 dk yoga yapıyorum, yazın bi de bisiklet sürüyordum.

değişmedim. spor yapıyorum

6 kilo aldım :(

7 kilo verdim. Evde olunca hem spora daha çok zaman ayırabildim. Hem de daha sağlıklı beslenmeye başladım.

ilk 2-3 hafta hariç hiç spor yapmadım, 3 kilo verdim. dışarıda güzel şeyler yemeyi kesince otomatik olarak vermiş oldum. zaten 3 senedir if yapıp istediğimi yememe rağmen kilomu koruyordum, denklemdeki kalori girişi azalınca veriverdim.

8-9 kg verdim.
Noelden beri 2-3 kg aldim.

Kalori takibi yaparak verdim ki sporum salonlarin kapanmasi sebebiyle barfisk sinav kettbell ile hareketr donustu.

Kalori takibi yapmadigim icin sonrasinda aldim.

3 kilo verdim. Hiç bi zaman kilolu bi insan olmamıştım. Pandemi başında yemek ile daha az uğraşmak için IF’e başladım. Genel olarak tatlı ve abur cubur seven bi insan değilim. İlk 6 ay nike training’i çok aktif kullandım kas oranımın ciddi bi şekilde arttığını gözle görülür bi şekilde gördüm. Sonra nike training’i yapmamaya başladım bu sürede kilo değişimi olmadı ama kas oranımın azaldığını hissediyorum.

Basinda 2 kg aldim, sonra 5 kg verdim.
Havalarin isinmasiyla parka gitmeye ve disarda vakit gecirmeye basladim, sikintidan yemek yeme durumum da gecti. Net etkiyi paketli gidalardan uzak durarak almisimdir.

Evde tartı yok o yüzden kesin bir şey diyemiyorum ama kıyafetlerim hala aynı şekilde oluyor o yüzden hiç değişmedim diyebilirim.

mart 2020:82 civari

şubat 2021: 91 civari

94 e kadar çıkmıştım ancak şuan diyetteyim.hedefim yeniden 82 leri görebilmek.

5 kilo falan verdim. Evde olunca öğünleri atlıyorum, işteyken yine öğle yemeği yerdim, sabah bişeyler yerdim. Evde tek düzgün öğün yiyorum gerisi atıştırma şeklinde geçiyor :D

Her gün en ufak bir şey için bile tartışırlar. Bence normali bu:)

size göre aşağılama olan sözler veya hareketler onların rutini haline gelmiş olabilir mi? Bunun dışında ilişkide tartışmasa olmasa muhtemelen birbirlerini boğazlayabilirler.

Normali bu +1

Bence sizinkiler tartışmaktan zevk alıyor. Ve hayır normali bu değil. Bizimkiler 5 6 ayda bir anca tartışır onda da küslük vs uzatilmaz.

Çocukluğumuzu, ergenliğimizi, gençliğimizi zehir ettiler. Sağolsunlar evlilikten soğuttular.

Günde 1-2 heralde.

Benimkiler anlaşmazlık yaşadıklarında susmayı biliyorlar. Tabi tartışıyorlar ama seslerini yükseltmeden ve hakeret etmeden. Baktılar olacak gibi değil susuyorlar, bir süre sonra normale dönüyorlar.

Ben çocukken (20 yıl kadar önce) çok tartışırlardı, sonra azalmaya başladı. Ben de zaten yıllardır onlarlar oturmuyorum o yüzden kesin bir şey diyemem ama çok ender tartışıyorlar artık sanki.

Normali o değil elbette. Annem hayattayken bizimkiler çok sık tartışmazdı, en azından ben çok sık şahit olmazdım. Evde bağrış çağrış kavga olduğunu sadece iki kez hatırlıyorum. Onun da biri annemle babam arasındaydı, nedenini bilmiyorum; diğeri geniş aileyle ilgili bir meselede babamın telefonda bağırmasıydı, babam çok haklıydı. Bunlar dışında bağırıp çağırmadan konuşabiliyorlardı çoğunlukla, ufak tartışmalarda da asla aşağılama hakaret falan duymadım ikisinden de.

Hergun amansızca. Yarınlar yokmuscasina. Bence babam çok lafa salça oluyor. Yoksa çözülmeyecek meseleler değil.

kucuk ama hemen hemen her gun. konular bir turlu degistirilmeyen aliskanliklardan veya onu niye oraya koydun, kapiyi niye sert kapattin tarzi kucuk seyler. bence bu tartismalar da bir nevi aliskanliga donmus artik vazgecemiyorlar.

Tartıştıkları belli konular vardı. Evirip çevirip aynı konularda yıllarca nerdeyse her gün tartıştılar. Sonunda boşandılar da rahatladık.

Yani herkes demiş ama "bağırarak ve birbirlerini aşağılayarak sonlandırıyorlar." normal falan değil onu belirteyim.

Bir iki ayda bir falan derdim ben. Bu da olmasın isterdim ama ortalamaya göre iyi yine de.

Büyük ihtimalle anne-babanızın yaşındayımdır. Valla en son ne zaman tartıştığımızı hatırlamıyorum, 2 yıl olmuştur her halde. Tartıştığımız zaman da çocukların yanında tartışmayız. Genel olarak ortak zevk, düşünce ve hedefleri olan insanlarız. Bir de ben kadın tarafı olarak hiçbir zaman ekonomik sorumluluğun tamamını eşime yükleyip gerçekçi olmayan bir beklenti içine girmedim.
Benim anne-babam da çok tartışmazdı, ama büyüdüğüm zaman aslında birbirlerinden çok farklı ve maalesef birbirlerini sevmeyen insanlar olduklarını gördüm. Başta sevmişler ama sonra o beklentiler ve hayal kırıklıkları...
Eşimin anne-babasında fark ettiğim daha pasif agresif tavırlar var mesela. Baba bildiğini okuyor, anne durmadan konuşuyor, biz geldiğimizde babayı şikayet ediyor vs. Ama onlarda da bağırmak yok. Ben çok rahatsız olurdum herhalde bağırış-çağırış olsaydı. İki tarafın ebeveynleri de iletişim konusunda iyi değiller gördüğünüz gibi ancak en azından çocuklara travma bırakmamışlar.

peki madem +1.

ben küçükken çok kavga ederlerdi, hatta hafızamda tekme tokat bir kavgaları da var nasıl yerleştiyse bilincimden çıkmıyor o görüntü. ben gelince sonlandırmışlardı.

ama şu an neredeyse hiç kavga etmiyorlar.

aşağılama ve hakaret normal değil +1

haftalık olarak ufak tefek atışmaları olur bizimkilerin. yaklaşık iki ayda bir gibi de tartışma olur. aşağılama, küfür ve hakaret olmaz.

Bizimkiler normalde pek tartışmaz, annem arada söylenir ki genelde hep haklıdır, ufak ufak sitem eder. Çorap niye burada, neden geç hazırlandım, aradım niye açmıyorsun neden geri dönmüyorsun gibi. Şimdi pandemide ikisi de evde tartışmaların dozu biraz daha arttı normal ama ikisi de çok sıkıldı :)

Pandemi dönemi home office evde çalışıyorum bir dönemdir. Ortalama 40 su, 150-200 arası elektrik, 150-200 arası doğalgaz (kışın), 30-50 arası doğalgaz (normal dönem) geliyor.

benzer durumda su 50, elektrik de 150 civarı geliyor.

bekar calısan kişiyim. Su 20-30
100-150 elektrik.

Elektrik 60-70, su 25 filan.
Tek birey, home office

Benim ev 2+1 ama tek yaşıyorum. Su 30 civarı, elektrik de 200 civarı geliyor ama termosifon var.

2+1 tek yaşıyorum. Su: 21 elektrik: 60 ısınma: 300

Ben şarabın yanında cips - çerez ve peynir arıyorum
Başka bir gereklilik yok
Belki 1-2 çeşit mevsim meyvası da olabilir

- Şarküteri tabağı olsun mutlaka, güzel birkaç peynir, kuru et, belki kuru incir/kayısı vs. (Eski kaşar, emmental, gouda gibi olgun peynirler daha güzel gider)
- Kestaneyi de yakıştırıyorum şarap yanına ben, fırında ya da tavada kestane pişirip koyabilirsiniz.
- Galeta ya da milföy çubukları gibi ufak ekmeğimsiler. (mutfaksirlari.com)
- Yemek olarak çok yormayacak bir makarna olabilir. Carbonara kırmızı şarapla güzel gidiyor. (Domuz olmazsa dana fümeyle yapan tarifler var.)

Bonus: Şıra?

Ne kadar uzman bir şarap üreticisi olduğunu bilmiyorum o yüzden ortalama bir ev yapımı şarabı baz alarak tavsiye vermem gerekirse eğer ; peynir veya peynirle yapılmış bir meze olabilir, ağır olmayan bir çikolata, beyaz leblebi, mevsim meyveleri ama çok çeşide gerek yok bence sonuçta vodka içmiyorsunuz. Alkol almayacak arkadaş için aromalı gazozlardan biri olabilir mesela Uludağ'ın zencefilli gazozu farklılık yapabilir. Afiyet olsun şimdiden.

ana yemek olarak makarna yada pızza. sonra guzel cesıt cesıt peynırler ve sarkuterı bacon, italyan salamı, kuru yada fume et.. sonra yanına kuru meyveler ve yemısler, ayrı bi tabakta yas meyveler, galetalalar krakerler.. ayy en bi sevdiğim afiyet olsun yarasın.

Aklıma geldikçe ekliyorum.
- Çavdar ekmeği, ekşi mayalı ekmek gibi dolgun bir ekmek
- Şarküteri tabağına peynirlere yakışacak 1-2 çeşit reçel, acı biber reçeli çok güzel gider mesela
- Yine şarküteri tabağına badem, ceviz vs
- Mantarlı bir şeyler de olur bak. Mantarlı makarna ya da tereyağında sarımsakla sotelenmiş mantar
- Kestanenin yanına çilek, onu unuttum
- Bitter çikolata

kestane balı desem çok mu saçma kaçar acaba. çok çok ufak şekilde ekşi mayalı ekmekle benim çok hoşuma gidiyor. zaten her şey söylenmiş :D
kişiye özel edit: kahvaltı eder gibi değil :D kadeh başına iki kez minik ölçülerde

Kirmizi sarap ama nasil kirmizi sarap? Meyvemsi ve tanneni dusuk ise, Gamay (Beaujolais) ile yemek eslestirmesi diye aratin. Tanneni saglam ise, güclü yemegi de kaldirir.

Kirmizi sarap ile peynir tabagi eslestirmek cok zor istir. Genellikle kotu eslestirme yapilir.

Pizza, genel olarak domates sosu baskin yiyecekler, meyvemsi taze sarapla genelde iyi eslesmez. Biraz daha topraksilik ister.

Nasil sarap oldugunu soylerseniz eslestirme yapariz.

Hic sasmayacak olan elbette iyi bir grissinidir. Italya´da sarap tadimlarinda hep olur. Cünkü sarabi ortmez, baskilamaz, bir agzi temizler ve yeni yuduma hazirlar. Ac olanin da acligini bastirir.

Fırında ekmek içinde brie olabilir belki: goodcheapeats.com

A101 de görmüştüm. Akmina'nın litrelik meyveli sodası var. Ben kırmızı meyveler olanı alıyorum şarap gibi görünüyor. İçmeyen arkadaşa alternatif olabilir. Ya da bim'dw satılan meyveli sodalar...

Deodorant, tuvalet kagidiyla falan 120ye ciktiysaniz helal.

30'lu yumurta + 1 kilo peynir 100 lira civarı. En çok fiyatı artan yağ.

Benim en çok tükettiğim ürün peynir. Acayip pahalılaştı bence.

Coca Cola ve cips. Bir kola, bir cips alsan 10 TL bırakıyorsun. Eskiden 5 TL falandı ikisi.

hepsi ve daha fazlası için şöyle bir site var:
www.hissedilenenflasyon.com
reklam mı evet reklam ama ticari amacı olmayan bir site için bu farkındalığı ekşi yaymayacaksa kim yayacak?

@dekart
30'lu yumurta ve 1 kilo peynir hazirandan bu yana yaklaşık %20 artmış.
hissedilenenflasyon.com

@dissendium
kola-cips artmamış gibi ama siz daha iyi bilirsiniz.

hissedilenenflasyon.com

yumurta, peynir ve süt. en çok arttı.

Halat, tabure

kuruyemiş + süt ürünleri + yumurta

terapist ücretleri

Gofret mofret, çikolata gibi abur cuburlar da çok arttı ya...

artmayan bir şey yok ki. herkes canını en çok acıtanı yazmış.

benim canımı en çok alkol acıtıyor(hep pahalıydı ve ortalamaya göre çok artmadı belki ama bu aralar normalden en fazla tükettiğim şey)

En yakın zamanda deodorant vurdu beni

geçen gün yaşadığım durum tam olarak umut sarıkaya tipi mutsuzluğa giriyordu. listede et ürünü olmayan standart peynir, yumurta, pirinç, meyve sebze, sabun vs. alışverişi yaptım.. kasiyer 170 tl tuttu dedi kartı uzattım şifreyi girdim. alışveriş arabasına yerleştirirken -aa çok bişey tutmamış ya burası iyiymiş falan dedim hatta.. sevindirik oldum. neyse aldıklarımı bagaja yerleştirdim, elimi cebime attım ve fişteki tutarı görmemle kendime gülmem bir oldu.. meğer kasiyerin dediği 170 değil 370miş.. o an kendimi 5 yıl öncesinde zannedecek kadar ne içtiğimi düşünerek bindim arabama hüzünlü hüzünlü gittim evime.

yumurta yaza düşer gençler. tavuk dediğimiz de işçi gibidir, soğuğu pek sevmez ve verim düşer. tabi maliyetlerden dolayı 15 li fiyatları tekrar görmeyiz ama 20-30 arasından bu sene daha fazla yükselmez diye düşünüyorum.

ithal ürünlerde artış olabilir çünkü dövizle yurda giren ne kadar ürün varsa hazineyi boşaltır. hazine boşalırsa da bilgisayar, araba, cola, şampuan vs. ne kadar ithal ürün varsa üzerine zam konularak halk yerli olanına veya ithal ürün almamaya yönlendirilir.

ülkenin ekonomisi hepimizin bildiği üzere okey'e dönüyo. faizler bu düzeyde kalırsa belki fiyatlar bu seyirde bi süre daha devam eder ve tabi uzun vadede yine yükselir ama faiz düşmesi veya para basılması gibi bi durum söz konusu olursa işte o gün tekrar kaldığımız yerden devam ederiz.

faiz yüksek kalsın o zaman diyenler olacaktır. o iş öyle olmuyo... onun ülke ekonomisine uzun vadede çok daha büyük zararı var.

son bir sene değil de 2-3 seneyi baz alırsak süt ve süt ürünleri çok arttı.

kuruyemiş her zaman pahalıydı iyice alınmayacak seviyelere çıktı.

hiçbir şey. biriktirip en uzun programda yıkıyorum. hem su hem elektrik olarak en ekonomiği oluyor.

Yastık/minder vb yıkıyorum o programda.

tişört, iç çamaşırı, çorap, havlu, çarşaf, yastık kılıfı ne varsa.

Her tür çamaşırı yıkıyorum. Daha fazla hijyen istiyorsam ütülüyorum ekstra.
Corona için çamaşırları uzun süre ya da yüksek sıcaklıkta yıkamak gerekmiyor bu arada. İşi sabun hallediyor çünkü. Corona yokken de bu böyleydi aslında. Bu lanet kimyevi maddeler hayatı kolaylaştırmak için var edildiler. Bilime inanıyorum, veya inanmak istiyorum :)

Benim kullandığım makinada 60 dk o program bir de 15 dk var.

Ben alayını 60dklık programda yıkıyorum 30 derecede.

Kolonya ile ölen bir virüsten bahsediyoruz. Virüs açısından deterjan değdikten sonra değişen bir şey yok.

yazdan kışa ya da kıştan yaza geçerken dolaba yıkayarak kaldırdığım ama zaman içinde rutubete maruz kalmış olabilecek giysileri yıkıyorum. vıcık vıcık rutubet olmasa bile 6-7 ay katlı durmuş tişörtleri yıkamadan giymem.

Normal programdan sonra ekstra durulasın diye kullanıyorum. İçine az deterjan da koysam köpüklü çıkıyor. Yeni makinalar sanırım eskilere göre bayağı az su çekiyor, deterjandan arınmıyor çamaşır.

çorap.
ev terliği vs
masa örtüsü gibi şeyler.

kirlenmedigini dusundugum butun kiyafetleri yikiyorum. bi sey evde yere dusse kaldirsam direkt sepete gider daha giyemem. surekli corap degistiririm ama ne kirlilik ne koku olmadigi icin 30dk tatli canimi uzmemek icin ideal

Yatırıyorlar, hatta arttı bile. elektrik, internet yardımı gibi şeyleri de eklediler az da olsa.

Bizim şerefsizler de vermedi.
Biz ekip arkadaşlarıyla biraz hakkımız nedir ne değildir diye araştırmıştık. Sonra talep ilettik. İk dan olumsuz cvp geldi. Kanunen bir hak talep edilebilir diye sağdan soldan duyumları oldu ama... Öylece günler geyor işte.

marttan sonra kestiler ama tepki aldılar baya, 3-4 ay yatmadı sonra yatırdılar

bizde yemekhane ve servis vardi, evden calismaya gecince ekstra bir sey yapmadilar. ben istifa ettikten sonra aylik 89tl vermeye baslamislar, ekside de gundem oldu.

isbankasinin genel mudurluklerinde yemekhane var, evden calisilan bu donemde 500tl'lik yemek ceki vermisler. (ramazanda oruc tutup yemekhanede yemek yemeyenlere de verirlerdi)

Bizde en baştaki gibi devam ediyor. Saha ziyareti olmadığı halde benzin parası, hgs falan da devam ediyor.

yattı sağolsunlar.

yatiriyorlar binlerce lira birikti aylardir.

yatırıyorlar, yatırmaları lazım. evden çalışırken öğlen yemek yemiyor musunuz?

Ofise giderken yemekhanemiz vardı, yemek kartı vermiyorlardı.
Fakat pandemi başından beri eve geçtiğimiz için yemek kartı tanımladılar herkese evet yatıyor aylardır.

bizimkiler yatırmıyorlar.

Yatırıyorlar yeni zam yaptılar hatta, market alışverişinde kullanıyoruz, 9 aydır böyle

Bizim şirket 1/3'ünü yatırıyor normal yemek parasının. Saçma ve haksız bir uygulama ama patron şirketi olunca...

Normal yatiriyor arti olarak internet masrafi olarak fazla yatiriyor

Bizde kart yoktu, ofiste öğlen yemek çıkardı. Evden çalışmaya geçince bununla ilgili bir para yatırılmadı. Konusu bile açılmadı hatta.

Bizde 2020 mart ayında "yemek ücreti istemeyeceğim" evrakına imza attırdı ve eve yolladılar. Sonra tam tamına 79 TL internet parası ödemeye başladı 2020 Aralık ayında. Evet mal zaabı gayserili holding.

aylik yemek karti vardi, simdi yatmiyor. turkiye'nin alaninda (sozde) onde gelen sirketlerinden biri. pandemi oncesi, normal calisma duzenindeyken haftada 1 gun home office alabiliyorduk (ayda 4 gun), aldigimizda da yatmiyor, hakedisten kesiliyordu.

benim şirkette yatırıyoruz. 3-4 bin lira var kartta.

yatiriyorlar.

arkadasimin sirketi yatirmiyor.

Yatıyor ve zam da yapıldı. Ek olarak internet faturası desteği de yapılıyor 100 liraya kadar. Ofise gidenin taksisi ya da benzini ödeniyor, ofise gitmeyenin yol parası ödenmiyor.

Yatıyor. Ayrıca bu ay %40 artış yapıldı.

Genel olarak yatırmadılar. Sadece sürekli giden birkaç personele sonradan yatırmaya başladılar.

Temizmama mito kullaniyorum. Whoppy isimli bir mama var onu da yiyorlar.

temizmama dan alıyoruz biz de.

www.temizmama.com

mito aşırı tuzlu diye enjoy alıyoruz, ayrıca su da dağıtıyoruz. @pendikpatidostlari

Temizmama alıyordum ama fiyatları inanılmaz arttı bir de kimse karar veremiyor iyi midir kötü müdür. Sonra Enjoy aldım ama onun taneleri çok büyük geldiğinden galiba eskisi gibi hızlı yemediler. Şimdi de Econature aldım, onu da çok hızlı yemiyorlar. Artık bu 15 kiloluk paketin sonuna gelince bir daha değerlendireceğim. Ben de su koyuyorum bu arada.

www.temizmama.com

Ben bundan aldım en son, hızlı bir şekilde bitiyor.

Temizmama Micho. Fiyat çok arttı, ama denediğim birkaç alternatiften memnun kalmadım. Kedilerin tadını beğendiklerinin tedarikinde, kargoda sorun çıktı. Hızlı teslim edilenleri kediler sevmedi.

A101 den ciğer ve taşlık. Ucuz sağlıklı. Hazır mama böbrekleri öldürür.

Micho ve Mito tavuklu. Aynı fabrikanın mamaları olduğunu söyledi petshop.

Elden fatura kaç kişi kaldı.

Gündüz marketlere gitmek ve/veya getir gibi uygulamalar serbest değil mi zaten ?

Karttan çekilir öncesinde erzak almak için.

Limit kalmadıysa bir şey diyemem.

1 Ocak resmi tatil değil mi zaten?

Son günü resmi tatile denk gelen süreler, ilk iş gününe uzar.

Ona rağmen maaş 1'inde yatıyorsa, zaten alışveriş yapmaya çıktığında çekebilirsin, markete neyin gitmeye izin var.

1inde çekmezsen paran yanmıyor 2sinde çekersin
normal zamanda da ayın 1'i haftasonuna denk gelirse napıyorsan onu yapıyorsun.
faturaların bir kesilme bir de son ödeme tarihleri vardır, araları da en az 10 gündür.

1 Ocak resmi tatil, resmi tatilde ne devlet ne de özel sektör maaş yatırmaz/yatıramaz, sonraki ilk iş günü halledilir.

Kafaya bak amk

Muhabbetin gidişatına göre arkadaş da olabiliyorsun ki. Tinderdan tanıştığım arkadaşlarım var:)

Okcupid den de friends seçeneğiyle arkadaş edinebilirsin

Bütün kapılar flörte çıkıyor sonuçta.

Ortak ilgi alanlarına sahip insanlarla tanışmak için o ortak alana ait ne bileyim forum olur, Facebook grubu olur, subreddit olur, discord serverı olur bu tür mecraları kullanmanız daha mantıklı. Yani aradığınız şey var zaten.

Bireysel tavsiyeler için sağ olun ama ben bu konuda sıkıntı yaşadığım veya için sormadım genel yargıyı merak ettim sadece, size yıllar önce arkadaşlarımızla dijital dünyadan konuşacağımız bir platform neden yok acaba dendiğinde okulda, işte, mahallede görüyoruz zaten saçma diyebilirdiniz ama şimdi yaygın mecralar... Bunu kastetmiştim sorarken

Benim düşüncem dediğim insanların ortak ilgi alanlarını tartışabileceğin mecralar zaten bulunduğu için özel olarak bir ihtiyaç yok. Belli ilgi alanlarına özel uygulamalar olabilir, mesela satranç gibi. Alanın kendisi üzerinden gider uygulamalar yani.

Bir de insanlar genel olarak romantik/cinsel ilişkilere arkadaşlıktan daha fazla önem veriyorlar. Burada da çok sık "sevgilin olunca karşı cins arkadaşlarınla arayı soğutmalısın," "tek dostum eşim başkası fazlalıktır" gibi yorumlar görüyorum. Bence dostlar insanın hayatında en az partner ve aile kadar önemli. Ama toplum genelde bu şekilde düşünmüyor gördüğüm kadarıyla. Arkadaş bir öncelik değil yani. Bu nedenle de böyle bir uygulama olmayabilir.

Ya reis arkadasim ekolay okey den karı kız kovaliyordu. Sahibinden de karı kız kovaliyor millet. Sen ne diyorsun

Çünkü uygulama para kazanmak için yazılır. Sadece arkadaş edinmeye yönelik yazılmış uygulama para kazandırmaz. Ücretli üyelik satamaz mesela.

bizim ofis 12 mart'da kapandi sonra eylul'de %25 kapasite ile acildi kasim'da amac %50 kapasiteye gecmekti, %5 bile dolmadi (gonullu basvurular arasindan). 2021 mart'a %25 hedefi koydu yine ama bir yandan ofifse gitmeyi tamamen gonulluye gecirme plani var.

mart'a kadar bir aksiyon beklemeyin

kardeşimin çalıştığı şirket mayıs'ta evden çalışmaya dönmüştü, haziran gibi geri döndü ve hala 5 gün gidiyorlar. (taksi parasını karşılıyor ama, birlikte birkaç kişi)

bir arkadaşım da 2 haftada 1 tam hafta gidiyor. Aslında çalışanlar şu an bile çalışıyor.

En erken haziran temmuz bence

bizimkiler bıraktı bunun üzerine düşünmeyi çünkü yukarıda söylendiği gibi hiç uymadı yapılan planlar. şu anda kimse bir daha ofise dönmeyecekmiş gibi çalışıyor; artık ne zaman işler yoluna girerse o zaman döneriz.

ben 1.5 yıl bekliyorum. yani 2020 mart - 2021 ağustos

Bizde de en son haziran 2021 lafı geçti ama herhangi bir plan yok.

2021 Eylül'ü bulacak gibi görünüyor.

Bizde tarih konuşulmuyor. Herkes aktif olarak aşı olabildiğinde tarih belirleyeceğiz dediler.

araba almak "zorundaysam" max. 150bin arabaya ayırırdım. gerisiyle yatırım yapardım.

Ehliyetim olmadığı için bu soruya cevap vermemin çok anlamsız olduğunun farkındayım ama ödenecek kredim varsa (yani borçtaysam) araba almazdım borcumu kapatırdım.

Ben olsam sabit gelirime göre belirlerdim. Sonuçta masraf arabayı almakla bitmiyor. Ne kadar pahalı bir araba alırsanız sigortası, kaskosu, bakım-arıza masrafları da o kadar artıyor.

Ev kredisini kapatır kalanı ile araba alırdım. Krediye girme işini sevmiyorum. Ayrıca arabanın da sabit gideri olacak onu da gözönünde bulundurun.

Dsg şanzımanı olmayan, otomatik, benzinli B sınıfı bir otomobil alırdım 200.000 civarı, clio olabilir

100'e araba, 400 de krediye veya yeni bir ev alıp kiraya verirdim, gelenle de krediyi öderdim. hem evim hem arabam olurdu ve kafam rahatlardı.

180k araba alırdım. Geri kalan para garantim olurdu. Neden 180? Çünku otomatik ve yeni model arabalar o fiyattan başlıyor.

Bi 500 de kredi çeker 1 milyonluk araç alırdım.

Bu soruyu cevaplamak için yeterli veri yok. Topal doktorun dediği gibi genel gelirini de paylaşman lazım. 500 bine alınacak arabanın kaskosu yıllık 7-8 bin tl çıkacaktır, vergi, servis, lastik vs dedin mi aylık 1000 tl giderin var. Lüks arabanın masrafı da standart bir arabadan 2 kat falan daha yüksek oluyor.

Örnek veriyorum ayda 20 bin kazanıyorsam 500'ün tamamını arabaya basarım, sıfır alırım ikinci elle falan uğraşmam. Muhtemelen volvo xc40 alırdım. Ama ayda 5 bin kazanıyorsam alacağım araba taş çatlasın 200 bin tl olur.

Ha bir de araba almak zorunda değilsen, sırf yatırım olarak bakıyorsam hiç almam zaten, bildiğin dert ve masraf kapısı çünkü. Gider bi ev daha alırım o zaman istanbulun güzel semtlerinden.

250 ile arac alip, kalan 250 ile yatirim (sepet) yaparim. 100'e otomobil alacaklar ne almayi dusunuyor merak ettim :D

200e alırdım. sıfır alırdım.

Ben 300-400 daha kredi çekip 800-900 bine güzel bir araba alırdım.

150 binlik araba alırdım diyoruz ama o araba da küçük beyaz en az 90bin km'de bir hatchback olacak. 200 ve üstü diyenlere kızamıyorum bu nedenle.

ev kredisini kapatırım. kalan paraya biraz ekler 2. el preminyum bir araç alırım. 2014 c180 vb. 350 bin

alacağım araba sıfır kilometre otomatik vites bir hatchback araba olurdu.
honda jazz, toyota yaris, opel corsa, ford fiesta gibi bir şey alırdım.

evin kredisini kapatırdım.
bir şeyler kalırsa yatırım yapardım.

250 ye falan golf alırdım ben geri kalanı da bilmiyorum artık

koladan pepsiden çıkma 98 99 2000 model dizel kangoo alırdım ben. arabayla tek ilişkim bazen eşya taşımak zorunda olmam ve genelde de saçma sapan paralar ödüyorum bunun için.

çevrem de var. eksiğini gediğini herşeyini yaptırsam harcayacağım maksimum para 20 lira tabi öyle üstünden tır geçmiş değil, normal olarak yıpranmış eskimiş bi araç.

benim arkadaş 2500 iraya aldı muayene yok, motor şanzıman pert., arabayı görsen kırmızıymış güneş yanığından pembe olmuş, kapılarda blmemne pepsi yazıları sökülmüş ama güneş yanığından izleri kalmış, ne boya var ne sinyal, içi ahır gibiydi.çok dalga geçtiydim.

adam araç tamircisi zaten, bi topladı arabayı 10 lira para harcadı sanki fabrikadan yeni çıkmış gibi oldu oha dedim yani. parçaları çok ucuzmuş meğerse. zaten elektronik de yok, valla herşeyi sıfır koydu taktı eleman, motoru şanzımanı herşeyi de kendisi topladı, bi kaportacıya 1000 lira falan verdi komple kaporta boya, o da arkadaş ayağına. şimdi iyi de para veriyolar satmıyor. iki sıra koltuk ve bagajlı olan versiyon, arkayı karavan yapıcam diyor.

bir de yakmıyor araba inanılır gibi değil.

Balkonunuz varsa ayakkabıları giydikten sonra dolaba koymadan önce bir gün balkonda bırakırsanız ayakkabının kokusu gidiyor. Belki bu şekilde dolaptaki koku azalır?

Büdüt: Ayakkabı kokusu için cevap istemiyorum demişsiniz aslında ama sanki en sağlam yok ayakkabıların kokmamasını sağlamak.

@peki madem, yok haklısınız, öncelikli amaç pek tabii ayakkabı kokusu yok olsun ki dolap kokmasın, benim demek istediğim ayakkabıyı giyme esnasında uygulanacak çözümler gordum hep, onlar işime yaramıyor demek istemiştim.

Öyleyse su an dolaptaki tüm ayakkabıları yıkayayım, zaten bunlar sık giyilmeyen ayakkabılar. giydikten sonra da havalandıracağız. boylece koku olmaz ınsallah. çok sağ olun

karbonat da koyacagım, cok tesekkurler @epitaf

Yaklasik 11 ay. Arada 1-2 freelance is yaptim sadece.
Geziyordum, iciyordum, arastirmalar yapiyordum sevdigim konularla ilgili, cokca kitap okuyordum.
Kendi secimimdi.

Simdi olsa bir konuda uzmanlasirdim, egitim alirdim vs. ama pisman degilim, o zaman oyle olmasini istedim ve oldu.

2,5 ay. mezun olup annemin evine dönmüştüm, iş arıyordum. başvurduğum hiçbir yer geri dönmüyordu. e iş olmayınca para da yok, okul bitince burs da bitti. cehennem gibi 2,5 aydı. vaktimin çoğu annemle kavga etmekle geçiyordu, arada ananeme kaçıyordum.

8ay+ olarak devam ediyor.

Ev ve bahçede boyanacak vs her şeye el attım. Netflix ve blutv'ye düştüm.

Yaşadığım yerde mesleğimle ilgili iş bulmam pek olası değil, pandemi sebebiyle şehir değişikliği durumuda askıda.

18 ay, hastalık nedeniyle.
Fiziksel olarak da çok düşkün olduğumdan daha çok tablet, bilgisayardan bir şeyler okuma, kitap okuma, Eurosport ve belgesel kanalları izleme ile geçti.

5 ay çalışmamıştım 2016 Ocak - Haziran arası. Kendi seçimimdi.

2 ay çalışmadım, istifa ettim. Deli gibi kitap okudum o sürede başka da bir şey yapamadan iş bulmuştum.

2017 ocak-2018 ağustos arası(20 ay) ve 2019 ocak-ağustos olmak üzere (8 ay) 2 büyük işsizlik dönemim oldu. İlk seferinde 15 ay iş aramadım, ilanlara bile bakmadım. Kafam çok doluydu rahatlamam gerekiyordu o yüzden elle tutulur ciddi hiç bir şey yapmadım, canım ne isterse onu yaptım, plansız programsız kafama göre. Bol bol gezdim, 5-6 defa yurtdışına çıktım, toplamda 8 ay falan yurtdışında kaldım, birikmiş tüm paramı harcadım. Pişman değilim gene olsa gene yaparım.

2.dönemde ilk andan itibaren iş aradım ama bayağı zorlandım çünkü yaklaşık 2 yıl işsizliğin üstüne 4 ay çalışıp istifa edince zor oldu iş bulmak.

Şimdiki işimden çok memnun değilim, mesleki anlamda iş tatmini sıfır, ama parası çok iyi, ayrıca pandemide full evden çalışıyorum, cv yi düzeltmek için en az 3-4 sene burada devam etmem lazım, sonrasında bakıcaz artık.

2018 ocak 2018 haziran 4 ay.

Yurtdisina cikinca is buldum ama sonra beğenmedim isi (cok hizli kabul etmistim daha gelmeden bulunca), maasi da düşüktü. Sözleşme bitimi 4 ay sonra gibi ciktim. 4 ay esimin ailesinin evinde is aradim, kısacası secimdi.

Fransızca calistim, spor yaptim, baya siselerce viski bitti, oyun oynadim, siselerce viski bitti :)

2.5 yıl ve hala da devam ediyor.İşsiz kaldıktan 1 yıl sonra yani geçen sene iş bulamadığım için serbest çevirmenliğe başladım. Son 2-3 ay öncesine kadar çok kasmıyordum ama kendime çeviride bir uzmanlık alanı belirleyince ağırlık vermeye başladım. Çalışmamak asla benim seçimim olmadı. Bir türlü iş bulamadım, bundan sonra da kolay kolay iş bulacağımı sanmıyorum. Başvurabileceğim bir iş ilanı bile bulamıyorum artık.

5ay iş bulamamıştım. İşkur un kursuna gitmiştim. Evde kafayı yemek üzereydim neyseki bulmuştum şimdi yine işsizim 3. Aydayım başvuruma dönen yok :(

2 yıl oldu bu ay itibari ile.
1,5 yılında çalışmam mümkün değildi ama sonrasında düzgün bir yer bulamadığım ve bulduklarım da beni istemediği için böyle uzadı gidiyor...

İsteyerek oldu, istifa ettim. 4 ay sürdü.

Benim her anım çok dolu genelde. O dönemde de yüksek lisansa ve bir kursa gidiyordum. Bunlara ağırlık verdim. Evde de kafam dağılsın diye dikiş nakış işlerine sarmıştım.

Tüm yazımı burda heba edemem diye bir anda ayrılmıştım baya gezip acısını çıkarmıştım çok güzeldi.

su anda suruyor bu donem. 2012'den beri calisiyordum max 1 hafta issiz kalmisimdir, o da kendi istegimle. simdi 2 aydir issizim. kendimi gelistirmeye dair pek bir sey yapamadim berbat bi ruh hali oldugu icin, genelde ilan kovalama, is gorusmeleri icin istenen ornek projelerle vs. geciyor zaman, depresyon tarzi. bu 2 ayda ancak portfolyomu hazir edebildim kendimi gelistirmeye dair, egitimler falan durdu bakamiyorum onlara.

2008 Şubat-Temmuz. Askerliği ertelemek için AÖF'e girecektim. Sınava hazırlanmak için işten ayrılmıştım. Temmuz ayında Metallica konserine diye İstanbul'a gidip iş bulunca bir daha dönmedim.

Şimdi düşündüm de hayatımdaki bütün büyük kararlarda (iş, şehir, ülke değiştirme falan filan) hep askerliğin etkisi var :)

Temmuz 2020'de mezun oldum. Hala işe başlamadım. Kendi tercihim.

Evde oturup TUS çalışıyorum çoğunlukla zaten TUS çalışmak için zorunlu hizmet atamasında askeriye kontenjanına girdim, güvenlik soruşturması vs uzun sürüyor çalışmaya başlama sarkıyor diye. Başlamam gerekirse de müstafi kalıp yine de gitmem. Doktorluk yapmak istemiyorum hiç.

8 ay kadar calismadim. isimden istifa etmistim yeni bir yere de hemen girmemistim. inanilmaz film izledim, gunde 3 4 film izliyordum. film acisindan baya bir kulturum oldu o sirada = )

Yüksek lisanstan mezun olup işe girene kadar 6 ay. Arada laboratuvara girip deneylerime devam ettim bir süre. Bir süre de yurtdışına doktoraya başvururum diye sınavlara hazırlanmakla ve girmekle geçti. Bu arada iş ilanı kovalamaca, çağırırlarsa görüşmeye gitme falan. Bütün bu süreç içerisinde baya depresyondaydım. Doktora gittim ilaç almaya başladım yeniden. Sonra bir yerden işe alındım oraya başladım.

böyle bir kızla görüşmek isterdim. hoşuma da giderdi açıkçası. linkedin harici tek bir sosyal medya kullanmayan arkadaşlarım var. bence çok güzel.

internetten fotoğrafının olmaması bu devirde nimet gibi bir şey.

Nesi garip ki, üç kere öp de başına koy kızı.
Kız değilim ama İnternette bana ait birsey de çıkmıyor. Imbd sayfası var Bi tek. Onda da fotoğrafım yok. WhatsAppta da yok. WhatsApp durumum da "merhaba ben WhatsApp kullanıyorum"

Sosyal medya kullanmayanları garip karşılanması kadar garip bir şey yok aslında. Hiçbir sosyal medya hesabım yok kullanmıyorum kullanmayı düşünmüyorum. Evet google'da da çıkmıyorum, seri katil olabilir miyim acaba.

Gayet normal bir durum altında bir şey aramana gerek yok.

benim de internette fotoğrafım, sosyal medya hesaplarım yok ve üçüncü bir kolum, yeşil renkli suratım yok. normal bi insanım.

Bende kullanmıyorum ve zamanında karşı cinse bu durum hep ilginç geldiği için ekmeğini çok yedim. Bu anlamda bir çabam bile yoktu olaylar kendiliğinden gelişti, sanıyorum gizemli bir hava katıyor insanlar kolayca kesfedemeyince üzerine düşüyor başka bir numarası yok.

Asosyal medya sacmaliktan baska hicbir zey degildir. Helal olsun kiza git evlen birden

Sunu da belirtmem gerekir ki Turk bu tarz kizlar var cok ama hepsi sapik seks bagimlisi kendilerini gizlemeye calisiyolar tek sebebi bu. Yani farkli durum gibi gozukuyor umarim oyledir

gçmişini saklamıyorsa sorun yok

Fransız falan mı? Avrupalıların bazıları kişisel gizliliğe çok önem veriyor ve akıllı telefon vb. şeyleri de çok az kullanıyorlar. Türk için garip (iş hayatının bile whatsappa girdiği bir ülke) ama onlar için normal.

Valla ben korkarım böylesinden

Evet Dünya'da hala sosyal medya ile kafayı bozmamis insanlar var

instagramı boşsa ya da kullanmıyorsa daha en baştan eleyen insanlar var, çok garip görüyorum. instagram kullanmak şart mı? asıl hayatını sürekli diğer insanlara canlı yayın yapanlarda sorun olmalı. bu insanların korkusunun temelinde, dolandırıcı vs olma ihtimali ve eski tecrübesi yatıyor. evli belki ama saklıyor gibi.

Bu tam olarak 3 sene önceki ben. Zaten fotoğraf çektiren bir insan değilim ve whatsapp profil fotoğrafı bile gereksiz geldiği için senelerce öyle kullanmıştım. 3 sene önce ilk kez köpeğimle uzaktan çekilmiş bir fotoğrafımızı profil fotoğrafı yaptım ve hiç değiştirmedim yıllardır.

İnstagram konusunda inanılmaz önyargılıydım çünkü sadece vakit kaybıymış gibi ve insanların abartı mutluluğunu görmek saçma geliyordu. Ama geçen sene vegan birkaç hesap keşfettim ve işime yarayacağı için uzaktan takip etmeye çalıştım ama üyelik olmadan bütün fotoğraflara ulaşamayınca bu sene başında sırf şu birkaç hesabı takip edebilmek için instagram açtım. 1 tane arkadaşımın bile haberi yok hala hesap açtığımdan. Tanıdığım kimsenin ve 1 tane bile kendi fotoğrafımın olmadığı bir hesabım var sonuç olarak.

Facebook hiç kullanmadım hayatımda. Twitter da yine birkaç hesabı takip etmek için açıp bir tane bile tweet atmamıştım.

Yani bana kalırsa son derece normal ve üzerinde düşünmeye gerek olmayan bir durum. Siz sosyal medya kullanmayı tercih ediyorsunuzdur, bahsettiğiniz kişi tercih etmiyordur. Bu kadar.

Benim de Instagram ve Twitter'ım yok, Facebook'um duruyor ama en son 2013'te aktiftim. İnterneti kendi hayatım için değil ilgim olan şeyleri tartışmak için kullanıyorum. Bu nedenle vakit geçirmek için mesela duyuru ve tumblr gibi anonim ortamları tercih ediyorum. Bence gayet düz bir insanım, arıza değilim. Beni birisi bu yüzden eleyecekse demek ki zaten hiç uyuşmazmışız diyerek yoluma bakarım açıkçası.

@IcedFlames +1

Bazı insanlar sosyal medya kullanmayana niye bu kadar şaşırıyorlar anlamıyorum cidden.

Bir de bu grubun yanında sosyal medya kullanmamayı çok büyük bir başarı, fedakarlık ya da sanal dünyaya karşı bir direniş olarak lanse eden sosyal medya kullanmayan grup var. Bana cidden bunu övmek, bununla övünmek oturup tek tek kullanmadığı ya da hiç açmadığı sosyal medya hesaplarını saymak vs çok boş geliyor. Bir de kullanmadığı ile övünüp, kullananları eleştiren hesaplarını kapatmaları için baskı yapan tipler gördüm. X kullanıyorsa ya da kullanmıyorsa şöyledir tarzı tüm genellemeleri çok sığ buluyorum açıkçası. İnsanoğlu çok garip gerçekten.

Yoğurtlu patlıcan ezme/salatası

Patlıcan közlenir soyulur, doğranır. Az sarımsaklı mümkünse süzme yoğurtla karıştırılıp üzerine zeytinyağı gezdirilir. Biraz ceviz kırılabilir içine. Üzerine maydanoz doğranabilir.

Ağzım sulandı.

kabuklar acı gelebilir, ben de o yüzden közlenmiş derim, beğendi vb.

Bu mevsimde yapmazdım, iyi patlıcan bulunmaz artık. Ama yapacaksam da musakka tipinde bir yemek yapardım, kızartılmış halini sunardım. Sadece közlenmişi çok yoğun gelir muhtemelen.

bence de sarımsaklı ve yoğurtlu patlıcan salatası.
zor olmasın demişsiniz, o yüzden beğendi demiyorum.
gerçi zor değildir de, daha önce yapmadıysanız ilkinde onu yapmayın.

patlıcanın kabuklarını soyup dilimleyin. ardından haşlayın. haşladıktan sonra geniş bir yere alıp bardağın altıyla ezin. biraz soğuyunca üstüne yoğurt ekleyip karıştırın. afiyet olsun.

dilerseniz üstüne kıymalı sos da koyabilirsiniz.

kizartmadan basla, patatesin falan arasinda yogurtlu.
limon eksi seversen köz patlican.

Yaz kızartması +1 Özellikle bol sarımsaklı bir domates sosu ile

karnıyarık ya da şakşuka. üfff canım istedi valla :)

beğendi yanına köfte veya tavuk olabilir, sarımsaklı yoğurtlu kızartma olabilir, şakşuka olabilir.

Memnuniyetsizlik yaşamam. Maddi değerinden ziyade üzerine düşünülmüş hediye daha kıymetli bence. Aksine pahalı bir hediye rahatsız eder. Aldığım hediyeler içinde en çok sevdiklerimden biri minik bir tahta taraktı misal.

Gitsin postaneye yılbaşı kartı atsın mesela. Benden mutlusu olmaz. Maddi boyutunu önemsemem. İfade ettiği bir şey yok çünkü.

maddi boyutunu önemsemem. ama geçerken öylesine standart bişey (benim için özel bi anlamı olmayan kupa, tshirt vs ) aldıysa da hiç almasa daha iyiydi derim. yoksa parayla satın alınmasına bile gerek yok, kendi yaptığı,yazdığı bişey bile olabilir.

öte yandan gayet pahalı bişey alınca da yine hediyesine göre "vay öküz, görgüsüzlük yapıp bu hediyeyi almış" yerine "canım, benim için etiketini önemsememiş" diyebilirim.

düşünülüp alınan hediye ne? burada o önemli.

önemsemem, pahalı hediyenin altında ezilmek istemem.

pahalı hediye olması çoğunlukla artıdır.
ama ucuz hediye eksi değildir.

önemli olan elbette düşünmesi ama çoğunlukla düşünmeden alıyorlar bu da bir gerçek.
jimjim+1

Pahalı hediyenin altında ezilmek de dert sonuçta ama milyoncudan mutlu yıllar yazan kupa ile gelince al senin olsun demişliğim var :)

Eski işyerimde yılbaşı hediyeleşme çekilişi yapılırken tüm kadınlar ortaya konuşup ehihihi 100 liradan ucuz olmasın ehhihih şaka şaka ihihih yapmışlardı.

Öylesine bir yazasım geldi.

hediyede önemsenmiş olmak beni çok daha fazla mutlu ediyor. hediyeyi de değerli yapan şey benim için özel düşünülmüş olması. maddi değerini pek önemseyemiyorum.

Tek beklentim ucuz ya da pahalı beğendiğim bir şey alması. Sevgilimle artık bu zahmetlere girmek istemediğimiz için düz hediye çeki alıp geçiyoruz. Maddi ya da manevi anlam sevmiyorum işleve bakıyorum daha çok.

ucuz olmasi beni ilgilendirmez ama dandiklik ve dusuncesiz, gecistirilmis bir hediyeden hoslanmam. almak icin alinmasi kotu yani.

mesela gecen bir arkadasim baska bir arkadasima kolye aldi internetten. urunu alan kisi kendi adresine istedi o bakti gordu sonra diger arkadasa kargoladi. bence bu hediye cok guzel oldu :)

jimjim +1

bence burada maddi boyut, yol yordamla doğru orantılı olmalı.
bir de şöyle bir gerçek var: "düşünmesi yeter" diye bir şey yok bence.
hayır, düşünmesi yetmez, doğru düzgün bir hediye beklerim.
ama buradaki ölçü ne?

maddi durumu çok iyiyse, bana da eften püften bir şey aldıysa baştan savma bir hediye gibi görürüm ve kendimi değersiz hissederim.
maddi değeri yüksek olup hiç benle alakası olmayan bir şey alırsa da "düşünmemiş bile, parayı bastırıp almış" derim.
ikisi de beni mutlu etmez bu durumda.

yani bunun bir ortası olmalı.
bu doğum günümde sevgili değil de akraba konumunda biriyle buna benzer bir şey yaşadım mesela.
doğru zamanda, doğru tarzda, karşıdakine hem konum, hem yaş, hem ruh olarak hitap eden bir hediye almak önemli.
bu bazen el yapımı bir şey de olabilir, bir çanta ya da ayakkabı da.
çok değişken.

bir de yılbaşlarında daha eğlenceye yönelik, ıvır zıvır hediyeler alınabilir.
doğum günleri daha özel bence.

Hayır yaşamam. Hatta hayatımda beni en çok mutlu eden hediye elime hiç geçmemiş olan hediyeydi. Çünkü beklemediğim bir anda beklemediğim birisinden gelmişti, kabul edememiştim. Düşünülmek güzel şey.

Kadınlar yerine erkekler yazın oraya ve düşünün , genellemenin nasıl bir canavar olduğunu görün.

önemli olan sevmem.. sevdikten sonra parası önemli değil. özenini hissetmezsem üzülürüm.

eşime evlilik yıldönümünde iphone 11 aldım. ağladı ama üzüntüden "buna niye bu kadar para verdieeeaaaağğğn" çekti halbu ki hayaliydi. yani benimki maddiyata bakıyo ama harcama yönünden sdsfsd

Bu biraz kişilerin ekonomik durumuyla yaşıyla falan da ilgili. Özel bir gün olmadan öylesine içinden gelip alınan bir şeyin maddi boyutunu önemsemem. Ama karşımda işinde gücünde maddi problemi olmayan biri varsa doğum günü gibi özel bir günde doğru düzgün kaliteli bir şey beklerim.

Sırf benim beğeneceğimi, bana yakışacağını düşünerek fiyatına değer diyerek alınan bir hediye de düşünülmüş ve değer verildiğini gösteren hediyedir bana göre. Pahalıysa manevi değeri yoktur, düşünülmemiştir diye bir şey yok. Onun dışında akılda tutulmuş, o kişiye dair özel hediyeler de manevi anlamda önemlidir, pahalı olup olmadığına bakılmaz.

Yılbaşı özel bir gün değildir, kupa, kitap falan her şey alınabilir.

Pahalı hediyenin altında ezilmek istemem +1

Daha ileri giderek, hiç hediye alınmamasını tercih ederim.

Hediyenin benim düşünuldüğümu gösterme gibi bir işlevi yok bende. bu hediye işi beni okadar rahatsız ediyor ki 18-19 yaşı civarı hediye alıp vermeyi kestim yetişkinlerle. Hediyeleşme alışverişe dönüyor, üstelik sahiden zaman ve emek kaybı, her sene cetrefilleşen bir mesele, ugraşmaya değmez. Hayatı zorlaştıran bir şey çok. Coçuk tanıdık varsa alıyorum hala kücük seyler, onlar da resim falan yaparsa kabul ediyorum. Onlar dışında hediye konusunda katıyım.Şu olabilir, geziyorsunuzdur bir şeye bakıyordur, ihtiyaç ya da istediği o anda sen ödersin, kendiliğinden gelişen bir şey olur biter. Şimdiki sevgiliden de bir tek sneakers kabul ediyorum. O da diğerleri eskidiyse. Şöyle bir bakıyor, bunlar daha eskimemis diyor geçiyor, yıprandıysa ayakkabılar bir çift alıyor. Hep de aynı model bir sürprizi de yok ama ona seviniyorum çok (*-*)
ay soruya da cevap vermemis gibi oldum. Cevab veriyorym: Karşımdakini ucuzvu dneilecek ya da hava atacağı bir koşulu ortadan kaldirarak durumu çözüyorum

asla. hediyedir. düşünülmek güzel. :)

beni düşünerek seveceğim bir hediyeyi alması her zaman artıdır. misal yılbaşı hediyesi bana parfüm almış ama çok istediğim ve tek sevdiğim parfüm oydu, çok bilindik high end bir marka olmamasına rağmen kur farkından dolayı epey pahalı olan bir parfümdü. ben fiyatından dolayı alamıyordum. başka pahalı parfüm alsa hoşuma gitmezdi, özellikle onu almış olması beni çok mutlu etti. yani demek istediğim kişiye özel ve onun sevdiği bir şeyse maddi değerinin pek bir önemi olmuyor (fotoğraf baskılı yastık vb şeyler hariç).

Önemsemem. Pahalı olmaması tercih sebebi hatta. İnce görsün yeter.

Forbrydelsen

Forbrydelsen (+1)

Ófærð (Trapped) - Bu da İzlanda polisiye dizisi

Riget var bide deli işi

Forbrydelsen +1 bron hastası birisi olarak bu diziyi de sevdim.

Forbrydelsen
Deadwind
Midnight sun

Sırf Saga Noren'in 911'i ve insansız sokakları için bile izlenir.

Bulabilirseniz Dag'ı tavsiye ederim.

Bir de, yaklaşık iki yıllık yaşam tecrübeme göre bence asıl baş etmesi zor olan güneşin 15:30'da batması değil yazın 22:30'da batmaması :)

Sıfır, sıfır, sıfır ve sıfır.

0. Aynı insanı senelerce çekemiyorum.

Üniversiteden 3 yakın arkadaşım var; biri en yakin arkadasim hatta. Liseden yok, ortaokuldan görüştüğüm 2-3 kişi var ama farklı bir ülkedeyim artık; çok göremiyorum o yüzden.

Erkek arkadaşımın en yakın arkadaşları üniversiteden; 20 yıla yaklasiyorlar. Bu tamamen denk gelmeyle ilgili bir durum ama bana kalırsa. Ben de is yerinden hiç arkadaş edinemiyorum mesela.

İlkokul ve ortaokuldan 2 tane ikisi de aynı kisiler. Numaralarımız var. 3 sene önce buluşmuştuk. Şimdi hiçbirimiz sormuyoruz.

Liseden 2 kişiydi 1' e indi. O biriyle de her fırsatta görüşür buluşur ya da konuşuruz bir şekilde.

Üniversiteden 5-6 kişilik bir arkadaş grubuyuz. Hepimiz dağıldık başka şehirlere ama her fırsatta görüşüruz birbirimizin şehrine gidince. Zaten bunlardan ikisi en yakın iki arkadaşım sayılır. Şu an bile wptan bir şeyler yazıyorlar.

Valla arkadaşlık da emek istiyor diğer birçok şey gibi. Karşıma farklı zamanlarda farklı yerlerde çok sağlam insanlar çıktı. Onlar da beni hayatlarında tutmaya gayret etti ben de onları. Ben arkadaşlık ilişkilerinin kişinin karakteri ile ilgili önemli veriler sunduğunu düşünüyorum.

Edit: 26 yaşındayım.

orta okuldan 4
liseden 7
üniden 35 kadar

Liseden bir arkadaşım var ama gerçekten yılda bir konuşuruz. Başka ülkede yaşıyor, buraya geldiğinde görüşürüz, hiç zaman geçmemiş gibi muhabbet ederiz. Sonra evine döner hiç konuşmayız. Üniversiteden de arkadaşlarım var birkaç tane ama çok yakın değiliz. Bir derdim olsa onlara gitmem, onlar da bana gelmezler. Tanıdıklık ile arkadaşlık arasında bir durum gibi biraz.

Ben de bazen istiyorum keşke çocukluktan beri gelen, beni kendimden daha iyi tanıyan gerçek bir dostum olsaydı diye. Ama ben de sizin gibi üşengeçlikten kaybediyorum hep. @Amaranta ursula'nın dediği gibi emek istiyor bu işler. Bir de öyle bir insan çıkmadı karşıma hiç.

Hepsine sıfır diye arkadaşlara ek soru: Şimdiki arkadaşlarınızla nasıl tanıştınız?

26 yaşındayım, hala üniversite üçüncü sınıftayım.

liseden bir arkadaşımla lise sonrasında da görüşmeye devam etmiştik, tıpkı senin gibi birlikte yurtdışına falan bile çıkıp konsere gitmiştik vs... belki iki yıl olmuştur, "slm kanka nabıyon" dışında muhabbetimiz yok. o bile en son altı ay önce olmuştur belki. çünkü farklı ülkelerde yaşıyoruz artık, bağ tamamen koptu maalesef. yazsam ne yazacağımı bilmiyorum, öyle bir durum.

üniversiteden çok yakın bir arkadaşım var. aynı bölümdeydik, o sonradan bırakıp gitti ama mesafelere rağmen yazışır ve görüşürüz.

ama sürekli görüştüğüm, bana bir şey olsa 1-2 gün içinde şüphelenecek tek insan sevgilim ve ailem sanırım. öyle beni bir süre ortalıkta görmese "ne oldu acaba?" diyecek bir tane bile arkadaşım yok, iletişimimiz kısıtlı olduğu için bir ay haber alamasa kimse merak etmez.

ilkokul ve ortaokul sıfır. liseden 5-6, üniversiteden 4. 24 yaşındayım.

Ø

galeri14.uludagsozluk.com

Yaşım 38 olmak üzere. Eğer akşam akşam unuttuğum yoksa (ki sanmıyorum):

İlkokul:
• 0

Ortaokul:
• 1 tane en yakın arkadaş.
• 2 tane çok yakın arkadaş.
• 10 kadar yıllar Facebook sayesinde tekrar irtibat kurup yakınlaştığımız, sık buluşup goygoy yaptığımız ama şehir değiştirdiğim için ancak memlekete döndüğümde görüşebildiğim, Whatsapp'ta çok aktif kullanılan bir grubumuzun olduğu arkadaş grubu.

Lise:
• 1 - Ama ortaokul ve liseyi aynı yerde okuduğum için aslında üst maddeyle birleşik. Lisede okula gelip yeni tanıştıklarımdan bahsediyorum. Çok yakın değiliz. Aslında lisede 7/24 sürekli eküri gezip aramızdan birinin karşı cins olması nedeniyle adımızın çıkacağı kadar yakın olduğumuz 4'lü bi grubumuz vardı ama maalesef zaman içerisinde uzaklaştık.

Üniversite:
• 3 - Hepimiz farklı şehirlerdeyiz ama aynı şehirde olunca görüşüyoruz.

s ı f ı r

Lise öncesi sıfır. Lisede 10 kişilik bir arkadaş grubuyduk hala görüşüyoruz. Okuduğum lisede hala herkes arkadaş ama en kalabalıklardan biri biziz sanırım.

Üniversiteden 5.

Aktif görüştüklerim: İlkokul-1, Lise-3, Üniversite-1 sadece yakın arkadaşlarım tabi. Orda burda görüp selamlaştığım ya da arada bi storysine falan cevap atıp lafladıklarım değil

35 K. İlkokul sıra arkadaşımla hala görüşüyoruz.ikiniz de evlendik yakın oturuyoruz sık sık ailece görüşürüz.
Ortaokuldaki kankalarım birbirleriyle evlendiler hala görüşüyoruz benim için süper oldu bi kerede ikisini birden görüyorum.

Aslında tüm ilkokul ve ortaokul arkadaşlarımı sık sık görüyorum. Herkes hala aynı semtte oturuyor.
Liseden herhangi birini yolda görsem tanımam.

38 e
-orta-lise = sıfır
üniden 3 beş kişi var. onlarında bazıları çıkar ilişkisi işte, bana işleri düştüğü için arar sorar o da olmasa beni aramazlar biliyorum. çocukluktan beri ayrılmadığım bir çok arkadaşım var belki de onlara sebep okuldakiler falan öyle zaman geçirmelik yani.

32 E. Lise arkadaş grubumdan aynı şehirde olduğumuz 3 kişiyle düzenli görüşüyorum. Diğerleri istanbul göçtüğü için koptuk biraz. Üniversiteden 2 kişiyle irtibat halindeyim. Biri çok yakın arkadaşım zaten.

AA anket ne güzel
Mahalleden 2
İlk okul 0
Orta okul 0
Lise 4
Üniversite 0

Ilkokul: 6-7 kadar (pek sik gorusmeyiz ama arkadasiz)
Orta: ilkokulla ayni ekip
Lise: yok
Unv: 4-5 ama benim daha cok universite disi, sosyal cevremdendi arkadaslarim

ilkokul 0
ortaokul 2
lise 3
üniversite 2-3

Önceden bu sayı çok daha fazlaydı. Evlenenler bir şekilde buharlaşıyor galiba. Bir çoğu ile hiç görüşmemeye başlıyoruz. Bir kısmında ise ikinci katip seviyesine çekiliyor muhabbetler. Ortaokul yıllarından kalan arkadaşlarım da evli ancak onlarla aile üyesi gibiyiz şimdilik eşleri aforoz etmediler beni.

İlkokuldan 1, ortaokuldan 1, liseden 0, üniversiteden 4 (o da zamanla 1-2'ye düşer) hepsi yakın derecede. Zaten yakın olmadıklarımla da laf olsun diye görüşmeyi sevmediğimden kopuyorum direkt.
Yaş 28

28 yaşındayım.
İlkokul 1 (Aynı zamanda ortaokul arkadaşım) Ayda 1 görüşürüz.
Lise 5 Yılda 2 görüşürüz.
Üniversite 2 3 yılda bir görüşür, ayda bir telefonlaşırız.

Bu sayı aslında daha fazlaydı ama son 4 yılda evlenenler ortadan kayboldu veya iş güç derken uzak mesafelere gittiler.

ilkokul ortaokul kesinlikle sifir. hayatimin en kotu donemiydi ve butun sinif arkadaslarima nalet etmisimdir.
liseden 2 kisi ile iletisim halindeyim. gerci 1 diyelim daha dogru olur.
universiteden 8-10 falan.

Ilkokul-ortaokul-lise: 0
Universite: 2
Yuksek lisans: 2

32/K

32 Erkek kişisi olarak

İlkokul 2 kişi. Birinin ikizi var. Onu saymadım. Öyle çok sık görüşmüyoruz ama arada yazışıyoruz.

Liseden 1 kişi. Arkadaş evlendi. Geçen haftalarda da baba oldu. Bununla görüşüyordum sıksık. Evlenince ve pandemi nedeniyle yalan oldu.

Üniversiteden var bi 5 - 6 kişi. Çoğu evlendi. Bekar 2 kişi kaldık. arada yazıştığımız oluyor. Biriyle de senede 2 defa konuşuyoruz. Bu kadar.

Ulan tek değilmişim. Bi kendim sanıyordum arkadaşsız takılan.

ilkokul, ortaokuldan kalmadı. öncesinden kalan çocukluk arkadaşlarım var. liseden arada bir konuştuklarım var.

üniversiteden 4-5 tane var.

25/K

0-0-0-2

üniversiteden iki kişi var, onlardan biri evli. çok nadir görüşüyoruz, karısından izin alamıyor :D

öbürü de başka şehirde (ankara).
hiç görüşmüyorum.. o yazıyor.

En son tenet var, izleyince de anlaşılmıyor

la tormenta

Knife out.

La grande bouffe

Predestination

ben :D ne o öyle kredi kartı gibi ben onu kesin kaybederim

Ben de varım. Değiştirmeye üşeniyorum.

benimki 2003'ten kalma.

Yenilemedim, artik ne zaman cektirdigimi bile hatirlamadigim bir fotografimin oldugu eski kimligimi kullaniyorum hala.

ne para kaptırcan boşver

benim de eski hala.

Benimki de eski. Kendi rızamla şart olmadıkça vesikalık fotoğraf çektirmemek için son güne kadar direnirim diye düşünüyorum.

2023'e kadar uzatıldı mı ya o? Vallahi rahatladım, ben bu aralar iş yerinden izin almayı düşünüyordum değiştirmek için, boşuna gerilmişim.

Gı +1
benimki de eski.
noterlerde falan bazen ukalalık edip "değiştirmeniz lazıaam" diyenler oluyor ama bir sorun da yaşamadım.
2023'e kadar uzatıldığını bilmiyordum, öğrendiğim iyi oldu.

Benimki de eski

kimlikler için süre kısıtlaması yok.

ehliyetler için 2023 son.

Ben ilk çıktığında hem kimlik hem ehliyeti yenilemiştim ama eşim hala ikisini de yenilemedi.

benim de eski. ölmezsem değiştiririm :/

Eski benim de.

pandemi nedeniyle milletin kimlik yenileme onceligi kalmamis olabilir, dolayisiyla nufus mudurlukleri biraz tenha olabilir, tam da degistirmek icin guzel bir zaman. bence gidip degistir.

Ben de yenilemedim hala.

Noterde sıkıntı yaşadığım için yenilettim ben de, ev alırken problem çıkardılar.

ben de öyle yapıyorum

Ben de. Daha anonim geliyor

Ben de senin gibi yapıyorum

Duyuruda ayrı bir hesabım var ama hiç kullanmıyorum.

tek hesap sahibiyim. sözlük ve duyuru, hepsi için.

Duyuruya katıldıktan birkaç yıl sonra ekşide yazarlığım kabul oldu. Alışkanlıktan duyuru hesabımı kullandım hep. Zaten yıllardır ekşide de yazmıyorum.

ben.

bende :)

benim iki rumuzum da aynı ama biri duyuru için biri sözlük. farklı hesaplar.

hava kötü olsa zaten yasak olmasa da dışarı çıkasım gelmez, ama bu hafta sonu hava bu kadar güzelken eve tıkılmaktan bunaldım evet :(

ilk başlarda bana da bu kadar koymuyordu ama koronayla ilgili her şeyden, aylardır her yerde korona görmekten duymaktan o kadar bıktım ve bunaldım ki şimdi bayağı koyuyor.

ben alışkınım çok sıkılmadım. ama internet olmasaydı durum daha değişik olabilirdi...

Tüm aile üyeleri evde olunca normalden fazla ses oluyor. Sessizliği seven biri olarak kafam şişiyor. Yasağın en kötü taraflarından biri bu bence.

Ben asiri mutluyum. Tamam cikaak iyiydi ama sikayet etmek yerine evde vaktimi degerlendirdim, beklettigim evdeki bazi isleri yaptim, kitap okudum, dizi izledim, tembellik yaptim, pencere pervazlarini bile sildim, kirlenmis :)) kisacasi; sizin elinizde sikilmak veya sikilmamak

Hayır, aksine dönüşümüm bitiyor yarın işe gideceğim iki hafta, hiç istemiyorum gitmek. Ev iyi ya.

Spora ve akşam dışarıya çıkamamak dışında bir sorun yok. Herşeye alışıyor insan. Yasak hepimizin sağlığı için, sokağa bak bomboş ne tuhaf bir şey. Yüzyılda 1 gelir böylesi bir olay keyfini çıkar diyorum kendime.

Ben ilk yasaklarda daha çok boğulmuştum sanki. Sağlık çalışanı olduğum için her gün hastaneye ve sık sık nöbete gidip bir de üstüne her gün evde olmak aşırı kötüydü. Sonra istifam kabul oldu da kafam rahat şimdi asjsj. Bir de evi değiştirmemizin de etkisi var herhalde bende. İlk yasaklardaki evimiz balkonsuz ve çok eskiydi. Şimdi büyük teras var da açık havaya çıkabiliyorum içerde bunaldıkça.

Evcimen biri olmama rağmen beni de boğdu. İlk yasaktaki keyif kalmadı artık. Film izlerim dedim ama saatlerdir izleyecek bişey bulamıyorum. Sabrımız kalmamıştır.

Bende de böyle oldu. İlkinde çok iyi gelmişti ama şimdi hiçbir şeye odaklanamıyorum, çalışamıyorum falan. Tatsız.

Alıştım artık yadırgamıyorum

boğulmadım, aksine evde yapılması gereken ve ertelediğim bir sürü şey vardı, onları hallettim.
biraz da yorulmuştum son zamanlarda, dinlendim.
iyi bile geldi sayılır.

Kesinlikle çok boğdu. Sürekli evden çalışıyıyorum bir de, her sabah uyandığımda ne yapıyorum ben neden yaşıyorum gibi düşünceler doluyor kafama.

işim gereği sürekli dışarıdayım ve kalabalık ortamlardayım. covide yakalanmamam mucize. bana kalsa hiç çıkmam keşke evden çalışabilseydim :(

baya bunalım takılıyoruz evet.

dunya depresyon, kaygi ve intihar oranlari tavan yapmis durumda. covid'den daha cok kisi olduruyor bunlar.

Zaten evcimen olduğum için evde kalmak beni ekstra boğmuyor da 9 aydır evden çalışıyorum hala düzenimi oturtamadım, zaman yönetimini öğrenemedim. İş verimim düştü ama bir yandan da sanki uyanık olduğum her an çalışıyorum, işi düşünmediğim bir saat geçirmedim şu 9 ay. Ofise gidip işimi yapmayı, evde olunca da rahat olmayı özledim. Bu sınırsızlık beni boğuyor.

Hah iste ayni bu durumdayim @peki madem. Evde olunca da ev isi yapabiliyor veya kendime vakit ayirabiliyor degilim ki

baldur2 +1. hatta geçenlerde covidin insanlara kafayı yedirtecek olması diye başlık açacaktım:) bence bu böyle gittikçe insanlar kafayı yiyecek çok net.

14 gün boyunca evden çalıştım. sadece 2 kez pazara çıktım. daha da devam ettirebilirdim. beni pek boğmuyor bu karantina meselesi. meğer hayatım karantinaymış da ben yeni farketmişim.

Cumartesi pazar 11'de uyanmışız, hanımda bende çocuk gibi sırıta sırıta gezindik evin içinde. İşler için kötü bir şey ama cidden en azından bizim ihtiyacımız varmış. Dışarıda telefonda çok kötü oldu yaaa tavrı ile gezip konuşuyorum ama iyi geldi. Sözde kendi işimiz pazar günü bile sabahın 8'inde kalkıp gidiyorduk yıllardır.

Not : Geçen dönem kapanmada da aynı fikirdeydik.

Termal çoraplar var. kalınca. bende onlardan var bikaç çift. işe yarıyor. dene istersen

www.flo.com.tr

Bende bunun bir eski modeli var oldukça memnunum: www.oysho.com

Ondan önce Tedi'den benzer bir terlik almıştım ama çok çabuk paralanmıştı, o yüzden tavsiye etmiyorum.

Ben de genelde termal çorap ya da havlulu spor çorabı giyiyorum bu arada.

www.decathlon.com.tr ben bu çoraptan memnunum. Bir de kayak çorabı almıştım decathlondan ondan bulamadım. Kayak çorabı var ama benim aldığım marka yok.

Ev botu giyiyorum ben twigynin fln güzel ısıtıyor.

the night of

Çok klasik olacak ama...

Chernobyl ve The Queen's Gambit

the bodyguard

taboo
i am the night

Chernobyl, masum

The spy

Amerikan crime story

Unorthodox

The missing
Night of

When they see us.

Unsere mütter, unsere vater.

Alias grace
And then there were none

The Terror
Reprisal

11.22.63
The Night of
Haunting of Hill House (2 sezon gibi görünüyor ama adı farklı. İlk sezondan bağımsız ikincisi. Her sezonu mini dizi gibi yani ben ilk sezondan bahsediyorum)

patrick melrose.

benedict cumberbatch dokturuyor.

ayrica the night of da gayet guzeldi. bunda da john turturro dokturuyor.

chernobyl de harika cunku olaylar tamamen gercek. chernobyl'in bu kadar begenilmesinin sebebi bence olayin tamamen gerceklere dayali olmasi.

chernobyl
the lost room
the triangle

Band of brothers

i know this much is true
i may destroy you
the undoing

a young doctor's notebook

Lars Von Trier'in Riget'i ama Stephen King'inkine bulaşmayın, o tam bir çöp.

değmez