Çok ciddi iltihap var agzinda, antibiyotik tedavisi görmesi gerekecek muhtemelen, bir süredir yemek yiyemiyor olabilir umarım buna bağlı başka bir sıkıntısı çıkmaz.

Calisivirüs olma ihtimali var. Mutlaka veterinere götür. Hatta teşhisi bana da söylersen mutlu olurum.

salya akıyor ağzından çok değil ama dudak etrafında ıslaklık var. sureklı yemek ıstıyor. yanı iştahı yerınde. fakat dişleri mi ağzımı ne bu ozellıkle o beyaz kur gıbı olan salkımsı sey ndır anlamıyorum. o nedenle sormak ıstedım.

Agzinda salya olmasi hayra alamet degil. Veterinerde kuduz asisini da yaptirt mutlaka.

Ahaha :D oltaya getirip bizi uçurtacak mısın? Yine de formata uyması için cevap vereyim: başım ağrıyor sabahtan beri.

neden ki, bu dertlesme duyurularini da mi yasakladilar?
o yuzden mi duyurunun helvasini yiyoruz?

Çalışıyorum. Bir insanın işine aşık olması çok güzel bir duygu. İşimle sevgililer gününü kutluyoruz :))

idare eder. iş 9,5/10. özel hayat 2/10.

@rock n roll, ne mutlu sana! ne is yaptigini merak etmedim desem yalan olur.

@gabe h coud, eh yine ortalama o kadar fena degil gibi :/

İyidir senden naber nasıl hayat

Diyafram ağrım fena bugün de. Neden meydana geldiğini bilmiyorum maalesef. Yok mu bir doktor?

Yorgunum, işim çok yoğun ve yorucu geçiyor. Kendimi yetersiz hissediyorum. Tatile ihtiyacım var. Sen nasılsın?

Kötü. Icimi dokememe sorunum var. yine de tskkrlr, svglr

Yorganı kafama çekip öylece yatmak istiyorum. İş ev umrumda değil bu ara ama mecburiyetten rutine devam.

bi şey olduğu yok. bugün ofis günüydü. yatmadan öyle bi duyuruya bakayım dedim.

Şimdilik müthiş.

Kafam güzel. Viyana'dayım. Sabah 6 kalkacağım. 7.11'de Prag trenim var. Bir aksilik çıkmazsa - çıkmacağına inanıyorum - Prag'a gittiğimde daha müthiş olacak.

tesekkur ederim, iyiyim ben de. haftaya dolomites'e kayaga gidecegim ama tek sorun kayak yapmayi henuz bilmemem. heyecanliyim.
bugun 9.30dan 19.00a kadar toplantilarim var pes pese, bugunu cikarirsam kayagi da halledebilecegime inaniyorum :D

@simderun, gecmis olsun, ihmal etme onu, git bi doktora hemen.

@brnbrs, gecen haftasonu yaptim onu, yorgandan kafami cikarmadan yattim resmen. arada lazim. umarim vaktin olur yapmaya.

@put it in your appropriate place, oo supermis, iyi gezmeler.

@111111 Çok teşekkür ederim. Evet, doktor yolu göründü.

3-4 yıldır hiç girmemişim duyuruya. kendi çapımda nostalji yaşıyorum :)

ben de genelde uyarmam. çünkü nasıl teoki vereceğini bilmiyorum uğraşamam. kimse vazgeçilmez değil. ha değer verdiğin biridir. ya da uyarınca değişeceğine inancın varsa uyarırsın.

sizin bizim ne yaptigimiz onemli degil. dogrusu ve yanlisi ne ona bakmak lazim. hayatta binbir turlu olay, durum, istisna vs dinamik var. herkese ibmde calisiyormus gibi davranamazsiniz. davranirsaniz cevrenizde pek hos bir intiba birakmazsiniz.

insanlara onlardan ne beklediğimi söylerim

eve temizlikçi hizmeti alırken, iş yerinde task dağıtırken

daha esnek davranıyorum, insan yönetmek ve verim almak böyle bir şey bence

buenosdias+1

Size göre doğruyla olması gereken şey her zaman genel geçer doğru olmayabileceği gibi, insanların hata ve davranışlarının çeşitli geçerli sebepleri olabilir. O yüzden insanlarla konuşup onları anlamaya çalışmaktan zarar gelmez diye düşünüyorum.

Ben önce uyarırım ona rağmen olmuyorsa çalışmam o kişiyle. Ama bu arada kendime de bakarım, acaba yaptığımız anlaşmaya ben de tam anlamıyla uydum mu? Ya da karşımdaki insandan kapasitesinin üzerinde beklentide bulunuyor muyum? Mesela az para verip çok iş mi bekliyorum? Sigorta yaptım mı? Çünkü bazen insanlar çok zor durumda kaldığında mecburen bazı şeyleri kabul ediyorlar ama nihayetinde insan. Ego devreye giriyor vs. Her zaman önce uyarıdan yanayım.

uyarırsın pişman olursun, bozulur,
uyarmazsın pişman olursun, düzelmeye meyilli birisidir, toparlar kendini, sebepleri varmıştır vs.

arkadaşların dediği gibi durumu iyi analiz etmek ve ona uygun davranmak olabilir.

Sıkıntı yaşadığı bir çalışanı uyarmak, düzeltmek, verimli hale getirmek yerine her seferinde göndermeyi seçen kişi pek başarılı bir yönetici değildir.
Çok aşırı örnekleri dışında tutarsak gönderdiğiniz kişi ile yerine gelecek kişi arasında dağlar kadar fark olmayacaktır. Sürekli işe birilerini alıp gönderip yenisini almak uzun vadede baktığımızda çok zararlı olabilir.

Kendi evinizin temizliği konusunda bu şekilde davranınca eviniz temizlenmemiş oluyor ve bununla baş edebiliyorsunuz ama çalıştığınız şirkette işler bu kadar sık aksadığı zaman suçlu o verimsiz çalışan değil o departmanı yönetemeyen, o çalışanlardan verim alamayan yönetici olacaktır.

en iyisini yapmışsınız. bu saatten sonra millete yol yordam mı öğreteceksin.
ahlaki kurallar, etik davranışlar her yerde aynıdır.

4 saat kalmaması ayrı bir sorun işini yapmaması daha büyük sorun.
eli çabuk olsa tamam dersin o da yok.

bu insanlar insanların iyi niyetlerini sömüren tipler.

Uyarı işin doğasında olan bir şey. En iyi çalışan bile işi savsaklayabilir. Bence hiç uyarı yapmadan her şeyi harfiyen kitabına uygun yapan ve bu motivasyonunu sürekli devam ettiren birini bulma olasılığına sarılmak sadece sizi yorar. İşleri kendiniz için zorlaştırmış olursunuz. Bu kişi ideal bir çalışan olurdu, ancak gerçek hayatta ideal tanımlar çoğunlukla hayal ürünü olarak kalır.

İş bağlamında düşününce işi savsaklayan çalışan = kötü çalışan demek değil. Eğer normal şartlarda işini düzgün yapan biriyse ve sonradan işin bozulduğunu görüyorsanız uyarı yaparsınız ve eğer iş düzelirse bundan hem kendisi hem de düzgün iş yapan birini elinde tutan kişi olarak siz fayda sağlarsınız.

Uyarıyı dikkate almak da bir meziyet ve iyi bir çalışanın bir göstergesi. Bana sorarsanız sizin tavrınız uzun vadede size kaybettirir.

ben daha cok zor konusmalardan kacan ve kendine de zaman zaman kirilgan ve zayif olma izni vermedigi icin karsi tarafla da bunu iletesemeyen ve buna izin vermeyen bir insan goruyorum acikcasi. sizi bilemem ama insanlar makine degil, herkesin iyi gunu, kotu gunu, zor gunu var, bu bazen bir gun degil belli bir zaman suruyor. bunu benle konusmadan bana yol veren bir liderim olsa, dusunecegim son sey 'bana soylemeden benim yapmam gerekirdi' olurdu herhalde. kimin ne yasadigi, neden ne yaptigi konusunda hicbir fikriniz yok, fikrimiz yok aslinda, yasamin ozu bu. kendi varsayimlarinizla yasiyorsunuz anladigim kadariyla. mutevazi olmak onemli. hayat sizin dogrularinizdan, ne nasil olmali'larinizdan ibaret degil.

Uyarmadan yol vermek bana yanlış geliyor. Kimse benim zihnimi okumak veya benimle birebir aynı önceliklere sahip değil. Elbette iş etiği ve sorumluluk denen kavramlar çok önemli (yani uyarmadan işini düzgün yapan kişi tabi ki uyarı aldıktan sonra düzgün yapandan daha önde bu anlamda), ama herkesin geçmiş deneyimleri, çalıştıkları ortamlar ve kişiler de farklı. İki kişinin aynı noktada buluşması için konuşmak gerekir. Ha, konuşma üzerine hala bildiğini okuyordur, o zaman elbette yollarımızı ayırırız.

Bu gibi hizmet alimlarinda tutumunuz ise yarayabilir ancak is yasaminda da bu sekilde davranirsaniz yoneticlilik kariyerinizde hayal ettiginiz yere gelmeniz zor olur.

Bu tarz durumlarda herseyi en bastan konusup firsat vermemek lazim

Iste sure veriyorum, o surede bitmezse maille uyari, art niyetli birsey varsa uyarmakla yorulmam.
Bir de 100% hakli olup en kibar sekilde uyardiginda bile insanlar tavir aliyor, triplere giriyor. o yuzden hic ugrasamam.

Birde her insan herseyi dusunebilecek kapasitede olmayabiliyor.

uyarmam, uyarmakla insan değiştiğini hiç görmedin. temizlik gibi basit bir konuda yol vermek en doğrusu.

Belirli başlı durumlar için elbette ki öncelikle uyarmak gerekiyor. Onun dışında yazdığın her şeyde haklısın. Yani çalışma stili değişikliği ile çalışmama farklı şeyler. Çalışmayanı uyarmaya gerek yok. Uyardıkça çalışıyorsa, uyaran olmayınca kaytarıyordur. Beyaz yakalı işçilerin ve memurların %80'i de böyle.

fişi çekmek deniyor muydu bu duruma? bir çırpıda silmek diye biliyordum ben.

cevap: bence uyarmak denenmeli. hepimiz insanız. hata yapabiliriz. hayatımızda sağlığımızda vs. kötü giden durumlar olabilir.

uyarmam. hatalarını düşünemeyecek insanla önce muhabbeti indirger, sonra da keserim.

Değişkenlere tavırlara bağlı
Sizi haksız bulmadım

kötü niyetli insanları silmek daha mantıklı
düzeltmeye çalışmak yıpratıcı olur

herkes hata yapar kimse mükemmel değildir
bu gibi durumlarda ben hata yaptığımda silseler nasıl olur empatisi yaparım

parasını az verebilirdiniz temizlikçinin ya da ne derdi varmış diye sormak
bir de hiç kimse başkasının evine özenmek ne kadar iş ahlakı deseniz de
ev temizliği için başkasını çağırmak güvenmek evi emanet etmek büyük risk

"bir sürü iş varken youtube mu izliyorsun?"
iş zamanında yetişmez ise sizin üstünüz sizden hesap sorar
ve projeler genelde zamanında yetişmez, iyi bir yönetici en başta bundan daha dramatik durumlar için hata payı bırakır, zamanından önce işi bitirerek prim yapar

haksızsınız demiyorum ama sildiğiniz insan yerine daha iyisini bulmaya çalışmak da yorucu

"Şayet Allah insanları yapıp ettikleri yüzünden hemen cezalandıracak olsaydı, yerin üstünde tek bir canlı bırakmazdı; ...." bir de bu ayet gelir aklıma

bir çeşit pasif agresyon. iletişim eksikliği. tabii türkiye gibi eleştiriye kapalı insanların olduğu bir ülkede bunun olması normal ama doğru değil. düzgün bir üslupla rahatsızlığını dile getirmeyi öğrenmelisin. belki olumsuz bir geri dönüşten de kaçabiliyor olabilirsin bununla yüzleşmeyi de öğrenmelisin belki. en başta sana zararı olur.

burada kilit nokta da şu aslında. bir durumdan rahatsız olabilirsin. bu çok normal ve en doğal hakkın. bunu karşıdakini de kırmadan, kırılmadan dile getirmelisin. karşıdaki de kırılmamalı. ama türkiye'de insanlar eleştiriye açık olmadığı için hatta görevleri hatırlatıldığı zaman düşmanlaştığı için böyle bir pasif agresyon gelişiyor. ben de yumjuşak bir şekilde söyleyemem rahatsızlığımı. ya hiç bir şey demem senin gibi ilişiğimi keserim ya da kavga ederim. o yüzden aslında doğru iletişim kurmayı öğrenip rahatsız olduğumuz konuyu kavga da etmeden dile getirmemiz lazım. kimisi de laf cambazıdır, kendini çok iyi ifade eder o kadına rahatsızlığını söyler ama ipleri de koparmaz, bir gerginlik yaşamaz. bu önemli bir yetenek ve geliştirmek gerek.

insandan insana değişir. böyle yapınca çevrende insan kalmaz. iş yaptıracak insan bulamazsın. sonuç odaklı olmak lazım. en baştan konuş, beklentilerini anlat. olmuyorsa ok ama kendi kendine çözsün, ben demezsem işini yapmıyor bakış açısı doğru değil. ülkede çalışan beyaz yakalının çoğunluğu gizli işsiz. internette takılmak üzerine, mail döndürmek üzerine maaş alıyor. hepsini kovalım o zaman.

Zaten uyarmanızla, kendini düzeltecek karakterde biri, baştan bunu yapmaz. En güzelini yapmışsınız.

Uyarsaydınız, ya "bana iş mi yok" diye gidecekti, ya da kalıp baştan savma iş yapacaktı.


.

110'dan 78 düştüm 1 senede. Kas falan hak getire tabi, gençtik bilmiyorduk.

Onun dışında covid dönemi gene birkaç ayda 12 kg verdim evde oturup kalori takibi yaparak.

Ikisi de ideal değil tabi çünkü birinde kas gidiyor diğerinde düzgün spor yok zaten evde tikili.

Şu an amacım 1 senede 10 kg ama aynı zamanda agirliklari artırmak.

120 kilo, insülin direnci de olan bir kadın arkadaşımın, diyet ve spor programı yazıp 6 ayda 96 kiloya inmesini sağlamıştım.

Hedefe daha çok vardı ve iyi gidiyorduk ama, diyeti de sporu da benim hatırım için yapıyormuş gibi triplere girmeye başladı.

Çok yorunca yol verdim kendisine.

Son gördüğümde yine 120 civarıydı.

100den 78e yaklaşık 10 ayda.
kahvaltıda 4 dilim ekmek yiyordum. artık sadece günde tek dilim tam buğday ekmeği. reçel, nutella, bal falan tamamen kestim. arada şekersiz fıstık ezmezi.
abur cubur, paketli gıda her şeyi kestim. çekirdek, tuzlu fıstık falan bıraktım tek arada fındık.
gün içinde acıkırsam tek elma, armut veya mandalina.
gazlı içecekleri ve alkolü tamamen bıraktım.
yemeklerdende kızartmaları çıkarttım. tavuk ve balık ağırlıklı beslendim.
tüm bunların yanında haftada en az 5 gün 12-15km yürüyüş. evde de dambıl ve direnç bantlarıyla basit hareketler.
yaklaşık 1 yılda kilomu korudum son zamanlarda 6 kilo kadar geri aldım. aynı şekilde tekrar başlayıp bu seferde salona yazılıp kilo verme ile kas kütlemi arttırmayı planlıyorum.

Hayatım boyunca çok kilolar da aldım verdim de. Zaman olarak hatırlamıyorum ne kadar zamanda oldu ama 30 kilo verdim geçmişte. Ayrıca bunu birkaç kez yaptım. Çok ciddi kilolar verdim. Benim hem avantajım hem dezavantajım var. Ben çok hızlı kilo alabiliyorum, çok hızlı da kilo veriyorum. Karbonhidrata karşı isteğim çok oluyor. Ekmeği azaltınca gidiyor kilolar.

4 ayda 12 kgya yakın verdim. Kastan yiyince bıraktım,geri kalan 6 7 ayda vücudumu verdiğim kgya alıştırmaya çalıştım şu an indiğin kgyu koruyabiliyorum. Diyet sonunda dizimden ameliyat oldum,kötü bir ameliyat sürecinde ekstra 2 kg daha kaybettim ancak o 2kgyu aldım.
Kendi kendine yapılan diyetler vücuda anca zarar veriyor. Ben diyetisyenle verdim ki ona rağmen kas yaktım.

2006 yılında 68 kg iken ön çapraz bağ ameliyatı oldum 20 kg aldım. 2023 e kadar 88 lerde gezdim. 2023 yılında 89 kgdan 77 kgya düştüm ekstradan 2 bağ ameliyatı daha oldum şu an 78 77 bandındayım.

pandemi zamanı 2-3 ayda 10 kilo verdim. merdiven inip çıktım. 1 saatte 8 katlı binayı (6+2) inip çıkıyordum. ayrıca koştum. şekeri de bıraktım. ketoya yakın beslendim.

İki ayda yağ+ödem 15 kilo verdim. Diyetisyenin listesini harfiyen uyguladım.

Mutlaka bir kulaktan ateş ölçeriniz olsun. Temassızları falan boşverin.

Bebek telsizi. Kameralı mameralı fantastik işlere gerek yok. Uyudu mu uyandı mı sesini duysanız yeter.

Tebrikler bu arada. Sağlıkla kucağınıza alın.

Anne çalışacaksa ve süt bırakacaksanız mutlaka meme pompası. Manuelleri var, ucuz diye düşünebilirsiniz ama elle yapmak aşırı yorucu. Ama bu cihaz genellikle paylaşılır. Bizimki kaç çocuk büyüttü, şimdi kimbilir kimde. Çok uzun kullanılacak bir şey olmadığı için şişelerini sıfır alıp, cihazı ikinci el bakabilirsiniz. Anne çalışmıyorsa bile bebeğin emeceğinden fazlasını sağmak gerekebiliyor. Bence en gerekli cihazlardan biri.

Yatağa asılan dönenceymiş, ışıklı müzikli zımbırtıymış bunlara hiç gerek yok. Filmlerde görüp heves ediyorsanız alın.

Başkası şunu aldı ben de alayım..
diye bir şey yok.
Akla alınması gereken bir çok şey gelse de zamanla ortaya çıkan "zaruri" ihtiyaçlara göre hareket etmek daha iyi olur.

Dengeli gitmeye devam.

bir laf vardır bilir misiniz bilmiyorum.

çocuğun giydiği helal giydiği haram derler (: o yüzden kıyafet işini, bebek arabasını, kamerayı vs ikinci el almanızı öneriyorum şiddetle.

allah sağlıklar kucağınıza almak nasip etsin

İhtiyacınız olmayan bir şeyi cocuk doğmadan kesinlikle almayın. Hanım al ihtiyacım var diyecek siz de gidip alacaksınız. Neyi kullanır neyi kullanmazsiniz belli olmaz. Bez mama gibi urunleri Stok da yapmayın. Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin.

Hamile bir arkadaşım var, ne bulursa alıyor :)
Nevresim takımı çok olsun diyor, çocuğu olan diğer arkadaşlar. Bebeğe de bir sürü şey alıyor. Kendine de ne bulursa alıyor, daha çok abur cubur. Durduramıyoruz, yeme dediğimizde sinirlenip ağlıyor :))
Bu arada tebrikler

bizim bebe de 10 aylık
www.trendyol.com
şunu almıştık, çok acayip iş görüyor. gerçi şimdi bakınca fiyatı iki katına çıkmış ama buna benzer bişey eliniz ayağınız olur.
sallanan yatak. bu bebekten bebeğe değişiyor ama yana sallananlar veya yukarı-aşağı hareketli olanlar daha iyi olacak gibi. bizimkine onden arkaya sallanan almıştık, uykuya geçirmedi pek fazla.
ateş ölçer
bebek bezi stoklamaya gerek yok, ucuz olandan başlayın beğenirse devam edin. zaten boylarını kestiremiyorsunuz bebek nasıl gelişeceğini bilmediğiniz için.
www.trendyol.com
bu tip bebek önlüğü
prize takılan sivrisinek kovucu
küvet ve yıkama ekipmanları

daha çok şey var ama bunlar eliniz ayağınız oluyor.
sağlıklı sıhhatli ve hayırlı olsun inşallah

Giysi konusunda dikkatli olun. Bir çok çift o heyacana kapılıp bir sürü giysi alıyor. Ama bebekler inanılmaz hızlı büyüyorlar. Bugun olan giysi 1 ay sonra zor oluyor. Bunu hesap edip alın. Çevremde bir sürü giysi ayakkabı alıp bunların sadece 4de 2sini kullanabilmiş bir çok çift gördüm. 1 numara bebek bezinden 100 tane alıp koyun. Daha fazla almayın. Gaza gelip 250 tane alıp 70 tanesi bebege olmayan 1 beden bezle kalakalmayın.

7 aylık bir anne olarak yazıyorum:)
ilk zamanlar ne kadar gereksiz şey almışım şimdi farkediyorum.
en önemlisi kulak içi ateş ölçer, brown iyidir. paranızı buna yatırın.
bebek küveti, en ucuzundan alın, zaten 6 ay falan kullanıyor
meme pompası oldukça önemli, süt az geliyorsa sütü artırmak için, çok geliyorsa mastiti önlemek ve ara sağım yapmak için. ama ilk 10 gün pompa ile kesinlikle sağım yapmayın elle sağım yapın (kolostrumu pompa çekmiyor, kolostruma yazık olur)
ilk 3 ay reflü yatağı hayat kurtarır,ama eğer anne yanı alıyorsanız onu biraz eğimli kullanıp çarşafın içine havluları rolo yapıp da kullanabilirsiniz
bütün bu saydıklarımı ikinci el alın, çok rahat temiz ikinci el bulursunuz. ben (ateşölçer dışında) neredeyse her şeyi ikinci el aldım.
bebek bezi 1 numara çok almayın, bir de henüz stok yapmayın, bazı bebeler sleepy seviyor bazıları sevmiyor örn. o yüzden bebeniz doğsun deneyin hangisinde rahat ederse ona göre indirimlerden stok yapmaya başlayın.
hayırlı olsun şimdiden, bebeğiniz gelinceye kadar uyku depolamaya çalışın :)

Hayırlı olsun, sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim.

Ateşölçer ve süt sağma pompasını arkadaşlar söylemiş. Ve evet yediği helal, giydiği haram derler. Ben de hastane çıkışı hariç (anı olsun diye almıştım) 1 yaşına kadar her kıyafetini arkadaşlarımın çocuklarından toplamıştım.

Travel set bir bebek arabası almanızı tavsiye ederim. Hem araba koltuğu olarak kullanırsınız, hem evde odalar arasında gezerken içine yatırabilirsiniz hem de yaşı büyüdüğünde bebek arabası fonksiyonunu kullanırsınız. Ben 4 yaşına kadar aldığım Travel seti kullanmıştım. Sonra da başkasına hediye ettim, öyle de sağlamdı.

Ben bekar anne olarak tek başıma büyüttüm. Sadece ilk 10 gün annem vardı yanımda. Sonraki 6 ayda tek başıma bebekle yaşadım, boşanma için adliyelerde koşturdum ve şehirlerarası ev taşıdım. En büyük yardımcım da ilk6 Ay için sling sonrası için kanguru oldu. Kanguruyu da kaliteli bir markadan ikinci el almıştım.
Kesinlikle ihtiyacınız olduğunda almanızı öneririm. Önden stok yapmak kadar anlamsız bir şey yok. Mesela benim oğlum asla emzik, biberon ve ek gıda olarak mama kabul etmedi. Sağdığım sütümü bile çay kaşığı ile vermek zorunda kalmıştım.
İhtiyacınız olanı gerektikçe alırsınız.
Bir de ben beşik/yatak yerine park yatak ve içine düzgün bir ortopedik döşek aldım. 3 yaşına kadar döne döne uyudu. Tavsiye ederim.

hoş şeyler düşünmezdim.
eleman bi gezmiş gelmiş.

Elemanın yaşaması gereken bazı şeyler heyacanlar varmış. İşte onları yaşamış gelmiş. En son da çantada keklik kızımıza geri dönmüş. Olay bundan ibaret

Ben müdahale etmem, kendim böyle bir şeyi kabul etmezdim ama o etmiş. Kabulle alakalı bir şey bu. Neticede mutlu olacaksa ne önemi var.

20lerin ortalarında evlilik kararı almak istemeyebilir bir insan. Kendi sevgilim de böyle bir şey yapsa çok üzülürdüm, belki zor atlatırdım ama yine de anlayabilirdim. Ancak neticede bu kararı vermiş mi vermiş, o zaman yolu açık olsundur, bitmiştir.

Bence bazı önemli şeyler var. İnsanlar yaptıklarının sonuçlarını kabullenip bununla yaşamayı öğrenmeli. Belki bu iyi bir insandır, bilemiyorum. Ancak biliyorum ki onu geri kabul etmek benim üstüme vazife olmaz. Benle yaşadığı şeyin o noktada tamamen bittiğini idrak ederse belki sonraki ilişkilerinde bu kararın ağırlığını da daha iyi idrak eder. Ancak bunca şeyden sonra bana gelip kabul görürse ilerde belki evlendiğimizde, hayatının bunalımlı bir döneminde "döndüğümde beni tekrar kabul eder belki" diye düşünüp yine alıp başını gidebilir. Çünkü bu bir kere olmuş. İlla böyle yapacak demiyorum, ancak ben bu kişiyle bunu bir kere yaşamış bir insan olarak "böyle bir şeyin olmasını beklemiyorum" diyemem kendi adıma.

Ayrılık kararından dönülmesine tamamen karşı değilim, ancak bunun sebebi "yaptığım bir hataydı ve hata olduğunu anladım bir daha hiç olmayacak" temasında olmalı. "Gittim, gördüm yaşayacağımı yaşadım artık hazırım" temalı değil.

Bence çok önemli başka bir nokta da böyle bir olaydan sonra eşler arası his ortaklığının sağlam kalacağını sanmıyorum. Yaşadıkları şeyler insanda deneyim olarak kalır. Terk edilen kişinin sonraki ilişkilerinde ve genel olarak ilişkilere bakış açısında bu yaşadığı olayın ister istemez bir yeri olacaktır. Bu ayrılık sonrasında terk edilen kişinin karakteri, fikirleri, görüşleri inşa edilmeye devam ederken bu olayın da payı olacaktır. Terk eden kişi de aynı şekilde bu olayın etkisinden tamamen bağımsız gelişmeyecek. Yıllar sonra geri döndüğünüzde elinizde ne olacak? Belki de insanlara güveninizi kıran ve ona benzer gördüğünüz insanlara karşı daha temkinli olmanıza sebep olan kişinin ta kendisiyle hayat kuracaksınız. Ben bundan rahatsız olurdum.

yadırgardım, sonuçta birlikte yaşanabilecekken yaşanmamış ve muhtemelen üzüntülerle geçmiş bir on sene var.

"20lerin ortalarındaydılar" yazdığınıza göre 25 yaşındayken ayrılmış olsalar, 26-27-28....35 yaşına kadar bir sürü anı biriktirebilecekken bu mümkün olmamış. "bu ayrılığı yıllarca atlatamadı" yazdığınıza göre, kötü bir süreç geçirmiş.

hani birisiyle tanışırsın ve daha önce tanışmadığına pişman olursun ama burada seni bilen, seni tanıyan, hayatında olan biri göz göre göre uzaklaşıp, araya başkalarını alarak, yıllar sonra dönüyor. bu bende bir burukluk yaratırdı.

“evliliğe hazır olmayan” arkadaş bu on senede muhtemelen başkalarıyla evliliğe hazır oldu, ama tutturamadı demek ki. son çare olarak garanti yolu seçip eskiye döndü.

Neden 10 yıl bekledi acaba. Ben 10 yıl sonra asla yazmazdım, saçma ötesi.

Gezmiş gelmiş işte. Artık gözü dışarda olmayacaksa uzaktan bakınca bmantıklı olabilir. Duygusal olarak bilemedim.

buna cok benzer bir hikaye sonunda evlenmis ve su anda mutlu oldugunu dusundugum iki eski is arkadasim var.

evlilikte yine bırakıp gitmeyeceği ve sonra tekrar geri dönmek istemeyeceği kesin mi :) ben karışmazdım ilişkilerine ve bir yorumda da bulunmazdım ama tecrübe işte…

Bence evlilikte mutlu olma ihtimallerini değiştirecek bir şey değil bu. Belki bu sefer doğru zamandır, birlikte mutlu bir evliliğe imza atarlar. 10 sene önce ayrılıkla sonuçlanan bir ilişki yaşamış olmaları şu an evliliklerinin mutluluk ihtimalini etkilemez bence.

10 yıla yakın arkadaşınızla görüşüp evlenmesindense böylesi daha sağlıklı olmuş en azından ne istediğini biliyordur artık.

bir taraf eksikse olmazdı zaten. hayatta yapmak istediklerini yapıp "tamamlanmış" hissetmek uzun süreli ilişkiler için daha sağlıklıdır. ayrıca sapiens çok eşlidir yani 'geri dönme' diye bir olay yok.
özet olarak sonuçta ne olur bilinmez ama ayrılmadan devam ettiği paralel evrendekine göre +5 puan daha sağlıklı olacak.

Bana da oluyor. Hep bir 2011 yılına gidiyorum.

Ben 90'ların sonunu seviyorum. Win 98, o dönem oynanan oyunlar. Fransa 98. Atari. Türkçe pop. Temmuz sıcağında amaçsızlık.

Bilinç geçmişteki kötü anıları çabuk siler, önemsizleştirir, bilinç altına iter.
Bu güzden geçmiş anılarımız hep olduğundan daha güzel olarak hatırlanır.
Aslında hiç de öyle değildir.

Bende de oyle. Buyuk bir ozlem hissediyorum. Kare kare canlaniyor gozumde. Bu ara daha cok hissediyorum ve acayip bi huzun kapliyor icimi ustelik sonrasinda. Istahim falan kaciyor gecmis ozlemim yuzunden bazen anlik yani. Hatta boyle bir soru acmayi bile dusunmustum bu hafta.

Evet ozluyorum, mutluyduk. 90'larin sonu 2000'lerin basi guzeldi. Mahallede buyumek. Disarda vakit gecirmek. Aileyle vakit gecirmek, beraber seyahat etmek. Akrabalarla pikniklere ormanlara gitmek.

Telefona ve sosyal medyaya gomulme yoktu o zamanlar. Ama Atari ve bilgisayarimiz olmustu. Eski oyunlar da guzeldi.

Bence sosyal medya insanlari cok etkiliyor. Ben ara veriyorum hep. Tabii aile/akraba ortami da degisiyor zamanla.

Gerci annemi de erken kaybettigim icin gecmise gitmek huzun veriyor daha cok. Dusunmemeye calisiyorum.

her dakika neredeyse. kendime başka bir şehirde doğru düzgün bir hayat inşa edemedim, çok bir şey ummuyordum ama bulduklarım bazı açılardan yeterli olmadı, kendimi açabildiğim biri yok, kapalı ve savunmacı yaşamak zorunda hissediyorum. otomatik olarak bunların hiçbirini yapmak zorunda kalmadığım 4-5 sene öncesini özlüyorum. bir çeşit savunma mekanizması kurmaktan başka bir şey değil yaptığımız.

ama bu konuda güzel bir kitap var, svetlana boym'un nostaljinin geleceği diye. orada nostaljinin aldatma ve manipülasyon mekanizmaları anlatılıyor. kitap biraz daha nostaljinin tarihsel bir olgu olması üzerine kurulu ama belki size cevaplar verecektir.

Mirket +1

Ama ben de özlüyorum o ayrı.

Mirket +1

Daha eskiden çok iyiydik çok mutluyduk demeyene denk gelmedim. Hatta 10 sene sonra konuşsak eminim bu yıllar güzel gelecek.

bende cok ozluyorum cocuklugumu. gunes bile bir farkliymis gibi geliyor bazen

5-10 sene onceki hayatima da ozlem duyuyorum bazen

muhtelemen 10 sene sonrada bugunu ozleyecegiz

ben ozlem duymuyorum cunku bana gecmis hep "yasadigim cok kotu bir olaya x yil kalmis olan yil" gibi geliyor.

gecmise donmek istemezdim sanirim. bazi seyleri en basindan degistirebilseydim isterdim ancak.

Veteriner hekim olmak istiyorum, kolay olmayacak ama deneyeceğim.

30'dan sonra tüm hayaller gerçekçi oluyor.

Mesleğimle ilgili olarak var, hala ilerleyebileceğim yerler var.

Ancak eskisine göre çok daha spesifik ve düz bir çizgide görünüyor artık ilerleme.

Yirmilerin başındaki belirsizliği özlüyorum bazen. Kafamı yastığa koyunca gözümde canlanan şeylerin ucu bucağı yoktu.

Mesleki ya da aile içi gerçekçi hayallerim olsa da hala tanrı kral olmak istiyorum.

30 dan önce çok rastgele yaşamışım. Daha yeni başladığımı düşünüyorum hayallerim planlı ve kararlı

hiç olmayacak/yapamayacağım şeylerin hayalini kurmadım. hayalini bile kurmadığım şeylere sahip oldum. küçük küçük hedefler ve planlar dışında bişey yok bende.

30'a girmemden hemen sonra Covid patladı o nedenle hangisinin etkisi daha büyük bilmiyorum ama hayatımın/vizyonumun çok küçüldüğünü hissediyorum.

ben hala superkahraman olabilecegime bile inaniyorum, 36

Kullanmasam bile saklarım. Bana hediye edilmiş bir şeyi başkasına hediye etmek bana göre hoş değil.

Değeri yoksa, kullanmıyorsam, sevmediysem elden çıkarıyorum. Ki bu da genelde başkasına vermek, çöpe atmak ya da satmak oluyor.

Hediye eden kişi sevgili ve yollarımız ayrılmış ise kesinlikle hiçbir anlam yüklemem ve tanımadığım insanlara veririm. Peçete satan çocuk olur yoldan herhangi bir insan olur yahut 2. El eşyaların toplandığı kutular var oraya atıyorum. Onun haricinde hediye eden kişi arkadaş akraba vs ise lazım olmasa da saklıyorum kalsın bir köşede kimseye de vermem kim isterse istesin.

hediyeleri genellikle saklarım. ama niteliğine göre bazı hediyeler elde tutmaya değmez.eşyasına göre değişir.

satabiliyorsam satarım, verebiliyorsam birine veririm, işyerinde bir yere bırakırım, unutulmuş gibi.. birisi alır.. veya çöpün yanında bir yere asarım.. ihtiyacı olan alsın götürsün..

kıyafet örneği mesela..

ama hiçbir işime yaramayacak tamamen çöp hediyelerse mesela ucuzcularda satılan uyduruk biblolar, yapay çiçekler gibi... direkt çöpe atarım.

Bende eşya biriktirememe var. Kullandığım şeyleri bile bir süre sonra atıyorum. O yüzden hediyeyi kullanmayacaksam o gün elden çıkarıyorum.

Yaşadığınız şehrin hiç görmediğiniz bir yerini keşfetmek olabilir.

bu havalarda ev en güzeli bana. yeni yemekler yapıp yeni şeyler izlerdim.

arkadaş ortamım varsa onlarla da takılırdım.

Yeni tarif deneyip arkadaşlara "gelin yiyelim" demek.

İşe gitmezdim ve uyurdum. İşime ne kadar aşkımdan ölüyor olsam da hem fiziksel hem de mental anlamda çok yorucu, birkaç gün uzak olmak iyi gelebilirdi.

bir günü mutfakta geçiririm, bira ya da şarap içip yiyecek bi' şeyler hazırlamak çok hoşuma gidiyor benim, gsevdiğim müzik eşliğinde.

muhtemelen her günü sabah 12-21 km arası bir mesafede koşardım, öğleden sonra bira ya da şarap devam :)

Tam bugün yaptım :D izin aldım.

Uyudum, spor programı izledim, Döner yedim, çay içtim, gözlerimi dinlendirdim, biraz analiz ve şimdi de kitap özeti okuyacağım. Bi gün daha alsaymışım olurmuş :d

Kıbrısa gider casinoda eğlenir kafamı sıfırlardım ve şu an gerçekten istediğim tek şey bu

Valla gerçekten hiçbir şey yapmazdım:D. Bundan sıkılırsam eğer civarda yürüyüşe çıkardım.

Hic bir sey yapmazdim, neden illa bisi yapmak zorunda hissediyorsunuz ki? Bir sey yapmadigimiz zaman bir seyler kacirdigimiz hissi bir dayatma aslinda. Ruhumu dinlendirirdim.

Giderdim

30 dakikada istediğim sporu yapamazdim heralde. Bunun yerine eve barfiks bari, 10/20kg ağırlık yeleği, ayarlanabilir dumbell falan alir evde kendim yapardım.

Ben sabah insani değilim ondan zor olurdu ama herkesin kendi değişkeni bu. Ben yapamazdim gibi.

benim amaç aslında kilo vermek. eskiden bu süreci halledebiliyordum. şimdi hareket alanım kısıtlandı, akşamları da gidemeyince. sabahları koşup zıplayıp kilo verme yolunda bir nebze daha fayda sağlayabilir mi diye düşünmekteyim

Giderdim de, gel şunu 45 dakika yapalım.

30 dakika non stop kossaniz bile yakacaginiz ekstra kalori olsun 300-400.
Kilo vermenin olayı diyet denmesinin sebebi spor yaparak yakılan kalorinin kalorisi yüksek gıdalara oranla çok az olmasi sebebi de evrimsel (çok hızlı enerji yakan bir vücut olsaydi hayatta kalamazdik).

Bu sebepten sporu sağlık olarak görüp kilo vermeyi tdee calculator bazal metabozlma - 500 kalori yapmak ve bunu myfitnesspal gibi uygulamalar ile her lokmayi hesap ederek takip etmek.

O sebepten ben olsam kendime sabah eziyet edecegime sporu uykumu rezil etmeden yaparim. Çünkü uyumak kilo vermede de yararli, bakınız arastirma;
www.ncbi.nlm.nih.gov

30 dakikalik evde body weight vs 1 saat uykudan kisip yapacaginiz 30 dk spor salonunda ben ilkini secerim. Buna ek haftada 4 gün body weight yapar 3 gün çıkar yürürüm.

Yapamam. Sabahları erken kalkmak akşam spora gitmekten daha zor. Zaten kendinizde bu kararlılığı görüyorsanız gidersiniz.

Kilo vermekse akşam git, çünkü insan akşam yemek yemek istiyor onun yerine spora gitmiş olursun. Programlara da katılmayı ver.

sabah gitmem. kalkmak benim için zor.
akşamı tercih ediyorum o yüzden.

Giderdim, hatta sakatlanmadan önce 3 ay önce gidiyordum da. O kadar iyi hisseiyorsun ki gün boyu. Denemende fayda var.

bir ara yazın düzenli olarak sabah spora gittim işe gitmeden önce. sabah 6 da kalkıp 6.30 da spor salonundaydım 7.30 a kadar spor sonra duş giyin çık 9 da işbaşı. sonra kış geldi. ve o karanlıkta spor salonuna gitmek çok zor geldi. bıraktım.
onun yerine sabah kalkıp evde yarım saat youtube dan lesli sansone yapıyorum kilo vermemde çok daha efektif olduğunu gördüm. hem sabah spor salonuna gitme telaşı yok, sadece yarım saat önce uyanıyorum, kahvemi koyuyorum 30 dkka leslie yapıp işe gidiyorum. tavsiye ederim.

İzmir'de sıradanlaşmış bir konu o.

Hayvanlar aç çünkü. Ayrıca ben kedileri beslemeyin yazan bir yerde açlıktan ölsem yemek yemem o işletmeye para kazandırmam.

Özellikle öyle yerleri tercih tercih ederim. Kedileri beslemeyin yazan yere gitmem, gittiysem geri çıkarım.
Masama gelen kedi de tabağımdan yiyebilir sıkıntı yok. Zaten ondan önce ben veririm yemeğimin içeriğinde kedinin yiyebileceği bir şey varsa.

doğru değil ama bizim ülkede kimse kimseyi düşünmediğinden normalleşmiş bir durum.

Bence sen değersiz değilsin öyle düşünme. Ben de mesela kendime karşı çok hoşgörülü değilimdir hatta kendimi en çok ben eleştiriyorum ama başkalarına daha hoşgörülü davranıyorum. Belki de mükemmelliyetçiyimdir. Bu arada ekleme yapayım, bence sen kendini değersiz görmüyorsun sadece potansiyelinin üzerine çıkmaya çalışıyorsun o yüzden sert davranıyorsun. Kendini kusursuz görseydin o düşüncenin arkasında değersizlik duygusu yatıyor olabilir. Çünkü kendini aşırı değerli görmek aslında hissedilen değersizlik duygusunu maskelemekmiş.

var var, çok. narsist olabilirim.

gerektiği zaman sesini çıkarabilmek, hakkını savunabilmek mental olarak sevgi ve saygıya en güzel örnektir. dexter gibi belli prensiplerle yaşayan insanın kendine saygısı vardır, denilebilir.

bunlar olumlu pekiştirmelerle mümkün. bir ortama girdiğinde zekanla, konuşmalarınla sivriliyor musun? bir sınava girdiğinde kolaylıkla ilklerde yer alıyor musun? bazılarına göre çok zor olan konular senin için çok kolay mı? disiplinli bir şekilde amacına ulaşana kadar çalışabiliyor musun? hepsi olmasa da buna benzer kendin ile gurur duyabileceğin tecrübelerin varsa, başka bir konu önüne geldiğinde, herkes yapıyorsa ben daha iyisini yaparım de. buna bir çok örnek verebilirim. araba kullanmam gerektiğinde, bunu herkes yapıyorsa ben daha iyi yaparım dedim. şimdi çok iyi araç kullanıyorum. yabancı dilde de böyle, işte de böyle. örneğin yüzmek. koşmak. hayatın her alanına yetişip bir de haftada 70-100 km koşuyorum, mesela. yapman gereken adım atmak, çalışmak. çoğu insan hiç bir konuda istikrarlı bir şekilde çalışmaz. yaparsan, emek verirsen, olur. bu mottoyla, kendine güvenerek giriş hayat önüne ne çıkarırsa.

kendime hayranım

Kendini sevmemek nasıl oluyormuş yav böyle psikologlara da ayar oluyorum. Bence bir insana kendisinin verdiği değerin hiçbir anlamı yok çevre size değer verse siz de kendinizi değerli hissedersiniz, yani insan kendi kendini nasıl üzebilir ki

Gabe h coud anlamadim ne dedigini.
Basariyla alakali bir konu degil ki bu. Oyle olsa kendimi sevmem gerekirdi.

Var tabii ki. Mesela geçen gün iş yerinde birinin eşie diyabet tanısı kondu. Benim de kafamın içinde konu konuyu açtı, pankreasımı düşündüm. Dedim yani, canım pankreasım, seni ne kadar çok seviyorum, ne kadar güzel çalışıyorsun beni yaşatıyorsun.
Kendinle alakalı bir değersizlik hissin varsa sana bunu hissettirmiş/hissettiren birileri olmuştur hayatında. Üzgünüm ama bunu kronik hale getirecek kadar etkilendiysen, muhtemelen senin değer verdiğin biri(leri)dir bu/nlar.
Belki annen, belki baban?

Konusma ben konusuyorum: evet oyle bi durumum var. Bence de kaynagi o.

Kendimi seviyorum, kendimi tanıyorum. Ne iyi geliyor, ne iyi gelmiyor biliyorum. Bazen rahatımın yerinde olması yüzünden daha fazlasına kavuşabilecekken gereksiz bir gevşemeyle yerimde sayıyorum ama olsun.

Önce kendini tanıman lazım. Dışardan bakan birisi seni senden iyi görebilir ama en az onlar kadar kendini görebilmen lazım.

seviyorum kendimi. hatamla doğrumla, sevabımla yanlışımla :)
saygım büyük ölçüde var gibi ama yer yer kendime yeterince dikkat etmediğim zamanlarda başta kendime saygımı sorgulayıp toparlanmaya gayret ediyorum. ikili ilişkilerde taviz verdiğim, alttan aldığım durumlardan sonra düşündüğüm oluyor. ama ilerleyen süreçte başımın ağrımaması için yaptığımı söyleyerek kendimi telkin ediyorum...

Kendisine sevgisi ve saygisi olan insan sinir koyabilen, ona neyin iyi gelip gelmedigini bilen ve buna gore tercih yapan, kendine verdigi sozu tutan, kendini koruyan ve kollayan insandir. Bunlar baskasinin size verdigi degerden bagimsizdir, zaten siz bunlari yaptikca ve tercihleriniz bilincli oldukca yani sizi kendinize iyi davranip, oz sevgi ve sayginiz arttikca size boyle davranmayan insanlardan da dogal olarak uzaklasirsiniz. Kendi ozgun/otantik benligini bilir ve sahip cikar, toplumun dayattigi inanclari degil kendi degerlerini ve inanclarini belirler ve ona gore yasar.
Kendi degerini, baskasinin ona verdigi deger uzerinden tanimlayan insan gucunu baskasina teslim etmis olur, herkesi memnun etmeye calisan bir bukalemun haline gelir, boyle insanlara da kimse pek saygi duymaz ztn. Insanlar otantik insanlara saygi duyarlar. Bunun patalojik narsisizmle bir alakasi yoktur, saglikli ego dedigimiz seydir.

Ultra elestirel birisiyim, kendimi de cok elestiririm.
Kendimi pek sevdigim soylenemez, cikis noktama bakilirsa kendimi baya basarisiz birisi olarak goruyorum zaten.
Su anda cok farkli bir noktada olmam gerekirdi.
Bununla nasil basa cikiyorum? Kismet degilmis diyip kendimi rahatlatiyorum arada. Bir de cymbalta 60mg bu aralar iyi geliyor.

Kendime karşı sevgim ve saygım var.
Elimden geleninin en iyisini yapmaya çalışıyorum olmuyorsa da nerede eksik kaldığımı tespit etmeye çalışıyorum.
En sevmediğim huyum insanları kırmak pahasına da olsa daha fazla hayır diyememem. Onun haricinde kendimle aram oldukça iyi :)

kendine güven yoksa kendine sevgi ve saygı da yoktur, diye düşünüyorum.

Sevgim de saygım da var. Bunlar benimle ilgili olan pek çok şeyi şekillendiriyor.

Karar almam gerektiğinde kendime danışırım :)
Şaka gibi gelse de böyle bir durum var. Kararım anlık rahatlığımı mı destekliyor veya uzun vadeli mi olacak? Neler olmasını bekliyorum ve neden gibi kendine karşı içten ve sorumlulukla hareket etmek. Kendimi dinlerken yargılamamak ve sınırlarımı bilerek oluşabilecek olumsuz dönemlere hazır olacağımı ve gerçek sorunları anlık huzursuzluklarla maskelemeyeceğim konusunda öngörü ve kabul oluşturmak için kendime vakit ayırırım.

Evet canım kendim.

Ben de kendimi çok eleştiriyorum ama üstüme de çok fazla gelmiyorum. Düzeltmeye çalışıyorum, daha iyi olmaya çalışıyorum, hedefim neyse ona ilerlemeye çalışıyorum.

Bir zamanlar pek yoktu. Bu aralar normal.

Geçen sene acayip kendime karşı bir sevgim ve saygım vardı. 10 üzerinden 9'du kendime olan sevgim ve saygım.

Dediğim gibi normal bu aralar. Standart diyebilirim.

hacırotti +1
douchebag -1

oysa sorun kendi içinde +1
suç başkalarındadır demiyorum, bazı süreçler-sebepler neticesinde insan bi tuzağa düşüyor, takılı kalıyor orada. kendi başına çıkan çok az

kendine güven yoksa kendine sevgi ve saygı da yoktur -1
kendime güvenim çok. kendime saygım yok. çalışmadı formül.

mizaç bence. üstteği 2 örneğin 2şer versiyonunda da mizaçları, ırsi mirasları ve onların akıp yolunu bulmasını kounşuyoruz. bence.

Bence yok ya şimdi de başka birinin peşinden gidiyorum.

3 kadina sordum. Onemli dedik hep bir agizdan. 0.30 karat civari ve E rengini ideal bulduk

Sirkeci'deki pirlantacilar onerildi. 50.000 tl civari su an

Kendi adıma konuşacak olursam bence tektaş çok gereksiz bir şey. Ona vereceği parayla sokakta yaşayan hayvanlara mama alsa, tedavi ettirse ve kısırlaştırsa daha mutlu olurdum. @ ala 50.000 TL demiş o parayla epey bir şey yapılır.

Ben evlenmeden önce eşime "sakın tektas alıp gelme, kabul edeceğim varsa da etmem" demistim. İdeolojik ve humanistik nedenler yüzünden tektaşa karşıyım. İstemiyorum ve takmıyorum. Tektasiyla ortamda övünen insanları da bayağı bayağı asagiliyorum. Elmas endüstrisiyle ilgili biraz araştırma yapan herhangi biri de benden çok farklı düşünmez sanirim.

O yüzden illa yüzük olacaksa küçük atölyelerde kişiye özel tasarlanan, sade ama anlamlı bir yüzüğü bin kere pahalı tektaslara tercih ederim. Yüzük hiç olmasa da olur. Benim yok. Düz alyans takıyorum sadece.

Tektaş aşırı gereksiz bir şey. Kaç karat olduğu anlaşılmıyor bile bilmeyen biri tarafından. Ben istemiyordum ama kocam almıştı evlilik teklifi için. Arada takıyorum ama genelde aklıma bile gelmiyor bir köşede bekliyor.

Sevgiliniz hanım böyle şeylere önem veriyorsa varlığı, karatı, özelliği, rengi her şeyi önemli.

Sevgiliniz hanım tektaş olayını seviyor ama elmas endüstrisine karşı hassassa çok güzel sentetik taşlar var, swarovski başta gelmek üzere sentetik taşlara bakabilirsiniz.

Ha bence @fraise +1
Elmas fiyatları endüstri şişirmesiyle yükselmiş, gerçek kıymetinden kat kat daha pahalıya satılıyor. Yatırım desen yatırım değil, estetik desen sentetiği aynı işi görüyor.

Tektaş alması bile negatif bir şey olur. @fraise+1

Karat marat anlamadigimdan sahte bile olsa fark etmezdim. Ama tektasli teklif benim de hosuma gitmez. Usta isi mutevazi bi sey daha anlamli, ozel, biricik. Sevgiliniz de boyle mi dusunur caktirmadan sorsaniz iyi olur.

Merhaba, cevaplardan da anlaşıldığı üzere kişiden kişiye değişiyor.
Şunu söyleyeyim öncelikle kusursuz tekliften kastınız ne ? Çünkü bu da kişiden kişiye değişen bi' şey.
Teklif kusursuz olacaksa taş da kusursuz olacak :) Yani en iyi renk - D color -
en iyi berraklık - FL diye geçer - mı olmalı?

Alip alınmaması gerektiği başlı başına bi' tartışma, o kısmı geçtikten sonra alınacaksa bütçeyi çok aşırı zorlamadan alım gücünüze göre belirli bir boy, renk vb. belirleyerek onun üzerinden ilerlemek en mantıklısı.

bu islerin pro su sayilirim. tavsiyem karati ne kadar buyukse o kadar iyi. beraklik iviz zivir bakma. tek tas olayinda en iyi pirlanta en buyuk pirlantadir. kadinlar kendileri icin degil diger kadinlara gostermek icin aldiriyor o tasi.

0,3 karat çok küçük. 0,5'ten aşağısı çok minik gözükür.

0,5-0,7 karat, VS, D-E

Aslında ağzından biraz laf alabilseniz ne güzel olur. Benim çevremde kadının yakın arkaşlarına da sorulabiliyor. Pırlanta, renkli taş, imitasyon olarak ne istiyor. Sevdiği model, kesim nedir onu bilmek lazım. Pırlanta seviyorsa baget almayın mesela. Rengi ortalama üstü olursa iyi olur. Sarımsı bi rengi olmamalı.
Taşın büyüklüğü bence önemli. Benim çevremde 0.60-1 arası alınıyor. Ben büyük taş sevdiğim ama o kadar da para vermeyi gereksiz bulduğum için 0.80 büyüklüğünde beyaz topaz yaptırdık.

Kapalıçarşı civarında üretim yapan yerlere gidince model beğendiğinizde bütçenize uygun taş büyüklüğü ve rengi gösterip ona göre üretiyorlar. Seçeneğiniz daha fazla olur.

Daha ayrıntılı bilgi de verelim burada dursun.

taş boyuna girmiyorum, alabileceğiniz en büyük boy ama bana sorarsanız 0,30 dan küçük almayın, bütçe büyüğüne yetmiyorsa almayın, yerine farklı bir taş veya sevdiği altın bir yüzüğü alın.
taş rengi; H renkten sonrası farkedilir derecede beyazdan sarıya doğru gider. D veya E renge girmenize gerek yok, bütçe varsa F tamamdır, yoksa H renginden öteye gitmeyin, yani minimum H rengi diyelim.
berraklık; FL hiç gerek yok, VVs hiç gerek yok, VS gerek yok, temiz SI bulursanız alın geçin - tercihen SI 1 -

kilit kriter şudur; yüksek renk - düşük berraklık.

berraklıkta yüksek berraklığa extra para vermenize gerçekten gerek yok, çünkü son tüketicinin çok net anlayabileceği bi' durum değil. burdan 100 kişi çevir iyi bi SI 1 ile VVS dahi ayıramazlar, net söylüyorum. Ayırt eden de ilk bakışta ayırt edemez.
Ha bütçe varsa kesinlikle büyük taş, D renk ve IF berraklık, bunu konuşmuyoruz zaten:)

Burdaki kadınlara çok aldanma derim. Ben tektas istemem deyip evlilik arifesine geldiklerinde diğer arkadaşlarıyla taş buyuklugu kıyası yapan arkadaşlarım var çevremde. Mümkün olabilecek en büyük karayı seçersen iyi olur, sonra büyütmeye falan çalışıyorlar bir ton masraf:)

www.youtube.com

Felsefe hakkında hiçbir bilgisi olmayan 15 yaşında bir çocuğa anlatır gibi Felsefeyi taa en baştan alıp günümüze kadar, hiç sıkmadan, baymadan, konu daha iyi anlaşılsın diye bir kurgu içinde anlatan muhteşem bir kitap ve o kitabın youtube'da seslendirilmiş hali.

Emeği geçenlerden Allah razı olsun.
Okullarda ders olarak okutulması gerek bence.
Kitabı da alıp dinlerken kitaptan takip etmenizi, bazı yerleri başa sarıp sarıp bir kez daha dinlemenizi, sonra Platon'un, sonra Aristo'nun kitaplarına yönelmenizi tavsiye ederim.

Ben öyle yaptım.
Masal tadında bilgi bombardımanı
Çok az kitap bana bu kitaptaki kadar keyif vermiştir.

ben olsam nigel warburton'ın eserlerine bakardım.
sonra ilk etapta platon'un diyaloglarını ve aristoteles'in kitaplarını okurdum.
akabinde biraz diğer filozofların çevresinde dolanarak onlar hakkında yazılmış kitap/makalelere bakıp daha sonra direkt birincil metinlere ulaşırdım.
ama kronolojik gitmek zorunda mısınız, bence değilsiniz.
atıyorum aristoteles okuduktan sonra bergson ilginizi çekti ona bakabilirsiniz. öncelikle bir araştırırsınız daha iyi anlamak için kimleri bilmek gerekir diye tabi.

yine de arada bir yerde david hume'un insanın anlama yetisi üzerine bir soruşturma ve john locke'un anlama yetisinin yöntemi üzerine kitaplarını okurdum :)

Ahmet Arslan İlkçağ Felsefe Tarihi serisi ile başlayabilirsiniz. Size o dönemin kapılarını açar, seride ilginizi çeken noktaları araştırıp kendinize bir yol çizebilirsiniz.

tabiki sofinin dünyası:)

Hobarey, Sofie'nin dünyası var ya aslında o çok zor bir kitap. Ben de var o kitap ama hiç anlamadım :)

Şu arkadaşı dene.
İşe yarıyor.

www.youtube.com

Meditasyon odaklanma gerektiriyor ben de yapamıyorum, yoga yapıyorum ama o da odaklanma gerektiriyor. Aslında yapabildigin kadar yap. Mesela gözlerini kapatıp hımmm yapmak şart değil :) sosyal medyadan uzaklaşıyorum, uzanıp gözümü tavana dikip sıkılana kadar duruyorum. Yemek yapıyorum, müzik dinliyorum vs.

başlangıçta meditasyon yerine white noise'da deneyebilirsin.

www.youtube.com

Meditopia indirdim bana aşırı yardimi oldu. 2 yıldır ucretli olarak kullanıyorum hatta ama ucretsiz kısmında da baya içerik vardi

zihni susturma için mindfullness. diğer meditasyon türleri sizin deneyip de bedeni ve zihninizin kabul etmesi ile alakalı. her türlü yönteme rağmen hala daha bahaneniz varsa bedeniniz direniyor demektir. kabul etmeyi, direnmemeyi öğrenmelisiniz. farkındalığınızı açmanız da bir yöntemdir bunlardan önce.

İngilizcen varsa Sam Harris'in Waking Up diye uygulaması var. Hatta Türkiye'denim kriz var falan diyince ücretsiz üyelik tanımlıyorlar. Tamamen seküler ve materyalistik bir yerden meditasyon anlatıyor, yaptırıyor. Yine ingilizce kaynak olarak Why Buddhism is true önerebilirim. Bu kitap seküler budist deme sebebim kendime. Meditasyonu ve Budizm'in temel öğretilerini evrimsel psikoloji ve felsefi bir perspektiften ele alıyor.

Ben şahsen bunlarla başladım. Sonra farkettim ki meditasyon baya bilimsel olarak çalışılan bir şey. Yapılan şey enerji menerji demeden de anlamlı ve faydalı. Günün sonunda bilinçli olmamız neye dikkat ettiğimiz, zihnimizde neler döndüğü ile aşırı ilintili. Meditasyon da dikkat denilen yetimizi anlamak ve pratik etmek en temelinde. Bu bağlamda spor salonuna gitmeye baya benziyor. Buda da peygamberden çok psikolog. Hiç fena olmayan bir zihin teorisi var, ve suffering'i (acı/tatminsizlik denilebilir çevirisi tartışmalı) azaltmaya yönelik bir reçete yazmış gibi düşünülebilir.

Türkiye'de ne kadar iyi olunabilirse o kadar iyiyiz, sen nasılsın?

iyi değilim ama kötü de değilim. bakacaaağz. sen nasılsın? cidden ben seni yıllar öncesinden hatırlıyorum. meister bu arada ben. az kavga etmediydik zamanında.

İdare etmeye çalışıyorum. Orta şeker maalesef. Daha iyi olabilseydi keşke.

Siz?

bugün uzun zaman sonra güzel bi kız gördüm, onunla nasıl tanışırım onu planlıyordum. hatta duyurusu bile var.

Selamlar bomba gibiyiz ya sen?

Çok yorgunum ama çalışmam lazım. Bu defa belimi doğrultacağım, rahata ereceğim dediğim her anda yeni bir şey patlak veriyor. Daha iyi olacağım umarım.

Senden ne haber?

Teşekkürler ben de iyi olmaya çalışıyorum

Normalde çok mutluydum da yarın yemekli misafirim olduğunu ve evi temzleyip yemek yapmam gerektiğini bildiğim için sıkıntıdayım :((( misafirlik yasaklansın yeter yaaaaa.

Kendi halimde iyiyim ya. Keyifler güzel.

Bu C-cuma akşamında bir stand-up gösterisine gittim. İzlediğim kişi eski şarkıcısı, 16 sene önce üniversiteme bahar şenliğime denk gelmişti. adjashdksa

Hamile yastığı:p

Suluk olabilir.

@aman üstüme geliyorlar aslında ben de böyle düşünüyorum. Ama bulamadım bir şey. Mutlu olsun diye hep uğraşıyorum o da farkında. Soramiyorum da sürpriz olacağı için ne istersin diye.

Zıbın seti alabilirsiniz.

gümüş telkari broş alın fiyatları 500-800 lira arası hem hamilelik dışı, yılda 4-5 sefer yakasına taksa hatıra olur

Kesinlikle hamilelik ve bebekle ilgili bir şey almayın. Madem yeni tanıştınız, sizin sevdiğiniz şeylerden oluşan bir paket yapabilirsiniz. Sevdiğiniz yazarın bir kitabı, sevdiğiniz bir çikolata gibi.. Güzel de bir not yazarsınız, beni mutlu eden şeyler umarım seni de mutlu eder gibi. Birbirinizi daha yakından tanımak için vesile olur.

Bize işyerinde dionesse markasının sabunlarından oda kokusundan filan oluşan bi kutu hedihe ettiler. Cilt bakımı için filan kullanılacak kil maskesi bi de a vitamınli serum bi de tonik gibi şeyler de var. Küçük kutularda ama farklı farklı şeyler koymuşlar aşırı hoşuma gitti. Öyle bi kutu alabilirsiniz. Bütçenize göre tabi.

Kime aldığıma bağlı. Sevgilime alırım çünkü verdiğim değerin parayla alakasız olduğunu çoktan çözmüştür.

Bunun haricinde bileklige bakınca gözlerim kanadı. İns 5-7 yaş yeğenine aliyorsundur

karşılıklı bir hediye değilse fiyatını dert etmezdim. yani yıl dönümü kutluyoruz ve eşim bana hediye olarak muhtemelen ps5 alacak ise tuhaf olur ama içimden geldi bak sana ne aldım gibiyse sorun olmaz bence.

görüntüsünden öte, bir hafta sonra kullanılamayacak hale gelecek büyük bir ihtimalle, dandikliğinden ötürü. tercih etmezdim ben de.

Fiyatı sıkıntı yapıyorsanız, daha pahalı bir hediyenin yanında verebilirsiniz.

Bana göre hediyenin fiyatı olmaz. Hediye karşı tarafın seni düşünmesi, önemsemesi anlamına geliyor. Herkes imkanı ölçüsünde davranır. Hediye güzel bir şey fiyatı önemli değil. Ömür boyu saklarsin. Her gördüğünde mutlu olursun.

Orijinal takı alamıyorsanız başka bir hediye alın bence.

Ben imitasyon takı hiç sevmem. Belki sevgiliniz de sevmiyordur.

Bileklik gerçekten çirkin bu arada.

ucuz hediye problem degil ama bu da cocuk oyuncagi gibi birsey

Yani eşime geçerken görmüşken öylesine alirim diyeceğim bir şey bu anca. Ucuz takı riskli çünkü metali sebebiyle alerji bile olabilir. Ucuz metal taki baya kötü yani.

Bence başka bir şey alın. Bence kitap bile şundan iyi. Parasinda değilim ama ucuz taki harbiden kötü oluyor.

yanıtlar için teşekkür ederim. nota şeklinde olmasını özellikle seçmiştim çünkü müzikle ilgileniyor. böyle altın rengi ancak çok büyük olmayan takıları var.

altın ve gümüş istememiştim. kafam hala karışı olsa da sanki sorumun cevabını aldım.

zaman ayıran cevap verme nezaketini gösteren herkese teşekkür ederim.

EYT'li olmasına az kalmış biriyle işim olmaz. Bir yere gidicez arkadaş gibi 40 yaş üstü olacak. Kendimi burada 25 yaşında biri gibi düşündüm. Olmaz.

çok güzel olur.

Böyle çok mutlu iki aile tanıyorum.

Allah mesut etsin

Birlikte oldugunuz kisi sizin duygusal olgunlugunuzu yansitir, bu iki insanin duygusal olgunlugu uyumlu ise gayet olur. Duygusal olgunluktan kastim geziyoruz egleniyoruz degil bu arada; uyusmazliklara yaklasiminiz, degerleriniz, oncelikleriniz vs.
Yeni nesle bakis acim ne yazik ki biraz onyargili bu nedenle 25 yasindaki birinin, saglikli olgunlasmis 40 yasindaki biri ile etkilesimi ve paylasiminin cok sinirli olacagini, 40 yasindaki kisinin halletmesi gereken meseleleri oldugunu dusunurum.
Ama ben de dahil olmak uzere, o 2 kisi disinda, kimin ne dusundugunun bir onemi yok.

bol manipülasyon soslu olur. afiyet olsun.

mis gibi olur, bence arada min. 10 yas lazim zaten.
iki tarafta yaslandikca oturur iliski. 40-55 mesela olmaz denebilir mi?

Amerikalı yazar Paul Auster'dan gelsin. "25'inden sonra herkes yaşıttır."

Gayet normal yaş farkı.

gayet uygun.

Yaş farkı fazla.

Yaş farkı çok fazla. Adamın 40 yaşında 25lik kadına bakması da problem. 55-70 bile olsalar yaş farkı çok fazla, kapanmaz.

Yeri var

Valla bugün ölsem en çok ev depozitosunu alamamış olmak koyar. Salı günü alacaktim çünkü depozitoyu.

Şunu haftaya çarşambaya kaydırırsak(hadi idare et,açıktan bir binlik çalışır) pek bişey koymaz sanırım. Bir tek İskoçya'ya gidememek biraz koyardı belki.

Geçmiş yaşlarım heba oldu, gelecekte daha iyi şeyler yaşama umudum varken ölüp gitmek bana çok koyardı.

Geçmiş yaşlarım heba oldu, gelecekte daha iyi şeyler yaşama umudum varken +1

gecmisin heba, gelecegin sefa gibi gorunmesi bence bir zihin yanilgisi

korkakligimdan deneyemedigim seyler icin uzulurdum

çocuğumu daha fazla göremeyecek olmak onun da annesiz büyüyecek olması üzer.

Aslında klişe gibi görünen enteresan bir soru: O beklediğim dönüm noktasını, yeni bir şeylere başlayarak, içime sinen bir şeyler yapmama durumu üzerdi beni. O bir yerlere henüz varamamış olma duygusu üzerdi.

öldükten sonra uzulemeyeceğimiz için hiçbir şey. bugün öleceğinizi bilseniz diye soruyorsanız eğer herhalde daha çok gezmek yemek içmek olabilir.

Korkakligimdan deneyemediklerim +1

3 tane aslanlar gibi evlat sahibi olmamak.

Soruyu ilk görünce "japonya'yi göremedim" dedim istemsizce ben de :) ama aslında sadece Japonya değil, çoğu şeyi "aman daha sonra yaparım" deyip, yapabilecek durumdayken erteliyorum. Sanırım erteledigim her şey diyebiliriz buna.

hayal ettiğim gibi bir aşk yaşayamamış olmak ve şarkıda dediği gibi "doymadım inan kanmadım sevgiye".

bir çocuğumun olmaması.(evli değilim)

Şöyle güzelinden bir pist makinesi alıp binememek. Hayalimdeki 2010 E92 M3 tabi ama başkaları da olur :D

Biraz daha para kazanabilirsem Türkiye'de, en kötü yurtdışında yapmak istiyorum bunu.

Öldükten sonraki hayat için yeteri kadar çalışmamış olmak beni çok üzer.

oğlumu babasız bırakmak. zaten dünya boktan bir yere dönüyor, böyle bensiz büyümesine hiç gerek yoktu.

Evlatların aile kurmasını görememek, istediğim bir sürü yer var gezecek, hepsini gezememiş olmak.

Hayallerimi tam olarak gerçekleştiremediğim için üzülürdüm

Evrenin gizemlerini öğrenememiş olmak.

Aralikta cok iyi bir sarap eventi var. Yilda bir kez oluyor, on bir ayin sultani. Kacirirsam cok uzulurum. Kahrolurum.

Cocuklarimin -ailemin uzulmesinden baska bir sey uzmez

hesapları kapatmamak.

borçlarımı kapatmamış, alacaklarımı almamış olmak. yaşlı bir annem var. benim arkadamdan borcumla harcımla uğraşmasın diye. sanırım annemi yalnız bırakmak. bu herhangi bir sevdiğiniz olabilir.

En çok kedimin günler, haftalar, aylarca beni arayacağını, beni beklerken hiç kimseye yüz vermeyeceğini, iştahtan kesileceğini bilmek... Kedimin bu huysuzluğu sebebiyle ben öldükten sonra aile içinde bakılmama, belki yabancı birine verilme ihtimali...

Sonra da İzlanda'ya gidememiş olmak.

Allah dostu evliyaların hayatlarını okuduğumda öyle imreniyorum ki bomboş çuval gibi hayat sürüyorum. Arifi Billah zatlar, misal Abdulkadir Geylani öyle muhteşem büyük bir zat ki; Allaha yemin ederim ki arşı ala avucumun içindedir der. 4000 talebesine ders verirken dizinin dibindeki öğrencisi nasıl duyuyorsa en uzaktaki de öyle duyarmış ne kerametler ne hayatlar.. tabii Allahın hediyesi ikramı bunlar... bizde denizden bir damla görseydik diyorum kendimce..

avrupa'da lockdown olan bir şehirdeyim. her gün öğleden sonra yataktan kalkıp, masa başına oturup yazmam gereken bir metne odaklanıyorum. sabah kahvaltımı düzgün yapıyorum. ancak dışarı çıkacak bir bahanem yoksa evden çıkmıyorum. istanbul'daki evimi özlediğimi hissediyorum. biraz yalnız hissediyorum.

sağlığım iyi, maddi durumum yerinde, işimde fena değilim. allah'a şükür diyorum.

ancak bazen sabaha karşı uyurken garip bir korku çöküyor içime, acaba yarın sabah uyanabilecek miyim diye soruyorum kendime. kendimden ve bedenimden çok emin olamadığımı hissediyorum. sabah uyandığımda, yine başladı gün, hadi bakalım, diyorum.

pek iyi değilim özetle ancak allah'a şükür. bizimki burjuva depresyonu.

Ya ne guzel anlatmissiniz :) burnuva depresyonu demem ben yine de, allah dagina gore kar verir derler ya, herkesin kendine gore derdi var. bir baskasinin daha cok sikintisi olmasi, sizinkini gereksiz sikinti yapmaz. Oyle inanirim ben. Belki iyi gelir.

Gamsız insanım, pek bir şeyi sallamıyorum. Sağlığım da iyi, domuz gibiyim. Genel olarak sevdiğim bir işim var ve işsiz kalma korkum yok. Mümkün olduğunca keyif almaya çalışıyorum her şeyden. Çünkü beni anam keyif yapayım diye doğurmuş. Doğurmuş demişken, doğum günü kutlamalarına da başladım, tek bir güne sığdırmak yerine bir aya fln yayarak kutluyorum. Öyle işte:)

Sağlığın iyiyse sen de sal gitsin, hayat kısa, bu günler geri gelmeyecek.

Bu aralar şanssızlıklar peşimi birakmiyor, resmen bir çok isimde bir sorun çıkıyor. Ama olsun vardır bunda da bir hayır diyorum. Onun dışında işler yoğunlaşmaya başladı 2 haftadir, evden de çalışsam haftasonu dahi çalışmaya başladım. Bir de geçen hafta belimi incilttigim için işler falan da yetismemeye basladi. Ne olacak bilmiyorum.

Sabah 5 gibi kalkıp 5.30 gibi parkta yürüyüşe koşmaya gidiyorum 1 saat kadar. Hava yağmurlu ya da çok soğuk olunca bu yürüyüşleri akşama alıyorum çünkü bereyle, şalla koşmak filan rahat olmuyor:/ Sabah ya da akşam çıkamadıysam öğlen güneş varken çıkmaya çalışıyorum. Onun dışında sürekli plan program yapıyor sonra onlara uymuyorum filan:/ Misal güya bugün 2-3 akor filan öğrenmeye çalışacaktım ama tövbeler olsun.

İyi değilim dersem çok depresif konuşmuş olurum. Bazı insanların(karşı tarafın diyelim) zerre tınlamayacağı şeylere kafamı takıyorum. Biraz fazla duygusalım ve bazı şeyler moralimi bozuyor. Güçlü olmayı isterdim. İş güç var ama potansiyelimin bu iş olması da üzüyor. Bazı şeyler de bir araya gelince bazen gerçekten canım sıkılıyor ama yine de ben de Allah'a şükür diyorum.

Pandemi sebebiyle aylardır dışarı çıkmıyorum. Sulu boya yapıyorum bu aralar. Daha çok kitap okumaya başladım. Spor yapıyorum. Yeni şeyler öğrenmeye çalışıyorum kendimi geliştirmek için. Bazı hayallerim de var ama pandemi bitene kadar beklemem gerekiyor bunlar için

Çalışmam lazım çalışmıyorum. Hem ders hem iş. Crown son sezonu izledim, zaten dianayı çok severim, netflixte onunla alakalı belgeselleri izliyorum bugün. Manitamla buluşamadım, öyle.

@hallegadola crown’a ben de basliycam, diana’yi arastirmak istiyorum ben de. Cok zarif ve asil bir kadinmis.

@pati; nice saglikli mutlu guzel yaslara o zaman :)

Pandemi surecinin basindan beri evdeyim. Sabah uyan, bilgisayarin basina gec, isleri yetistir, aksam oldu bir seyler ye, bi sise sarap ac, internette takil, sonra yat. O degil de iyice alkole sardim, sonum amatem olacak gibi :)

Onun haricinde iyi gibiyim, isim gelirim vb iyi durumda. Gecim sikintim yok ama bi ic sikintisi geliyor ara ara. Evden cikip kadikoy sahile kadar soyunur halde kosasim da gelmiyor degil :)

Pandemi sürecinde 2 aydır işsizim. Zamanımı iyi değerlendirmediğimi düşünüyorum. 10:30-11:00 gibi uyanıyorum güzelce kahvaltımı yapıyorum. Evimde ve bahçemde kediler besliyorum onlara zaman ayırıyorum. Evde 2 günde bir egzersiz yapıyorum. Bu süreçte bel ağrısı rahatsızlığım oldu, hastaneye gitmedim ama yaptığım bazı egzersizlerle epey iyileşti.kitap okuma alışkanlığı kazanmaya ve İngilizce öğrenmeye çalışıyorum. Haftada 5 günbazen 6 yürüyüşe çıkıyorum hava güzelse bisiklet sürüyorum. Sokaklarda çok insan yoksa bisiklet sürmek çok keyifli. İş arıyorum internetten çok başvuru yaptım fakat hiç dönüş olmadı. Lise mezunuyum bu süreçte aöf de kayıtlı olduğum bölümde ders çalışıp en azından bir ders bile geösem kar diye bakıyorum. Umarım yapabilirim. Evdeyken bazen işsiz olduğum için sıkılsamda Allah a şükür genel anlamda iyiyim.

Mantık ve kalbimin çeliştiği noktada mantıklı olanı seçtiğimde hep içimde bir ukte kaldı ve arkama baka baka devam ettim.

Mantık!
Hep mantığımla hareket ederim aslında. Bir kere mantığım arka planda hayır diye bağırırken kalbimi dinledim, aşırı pişmanım.

Bazen kalbin sesini dinleyip hareket etmek kişinin yanlış kararlar verip üzülmesine sebep olabiliyor

kalp seni istediğin yere götürür. mantık, istemen gereken yere.

mantıklı olmak daha iyi ama zor.

Bir kadın olarak cevaplıyorum;
Bence hiçbir özelliği yok. Elması büyükmüş küçükmüş çok saçma. Sade bir safir yüzüğü tercih ederim kesinlikle.

evlenmenin ne özelliği varsa bunun da o özelliği var.
kabul görmüş, onaylanmış bir işaret. bir çeşit alameti farika.

çiçekte aynı mantık değil mi ? bitkiyi öldürüyorsun. çürümesini izlesin diye sevdiğine veriyorsun. toplumsal şeyler çoğu, moda gibi düşünmek lazım, ama hanım kısmı bekliyor işte.

Gereksiz ve abartı olmasının yanı sıra varoş da artık. Bim kasiyeri de takıyor doktora yapmış iş kadını da. Hele beş taş ve tek taşı üst üste takmış bir kadın görünce kafamdan direkt notunu veriyorum. Zamanında böyle bir yüzükle çıkagelen bir sevgilim olmuştu hala tüylerim ürperir.

Cicek olayi da ayni sekilde ama tek tas kadar pahali degil. Safir denilen yuzukler daha kibar duruyor sanki. Buyuk tas saga sola takilir. Nasil rahat ediyorlar ilginc.

Evlenmek bu kadar masrafli olmamali.

yenmeyen herşeye gereksiz dersek yaşamanın keyfi kalmaz. bütçen kadar toplumsal yasa örf adet ve gelenekleri yapmak zorundasın. ya da evlenmeyeceksin.

kadın kişisiyim ve bence de çok saçma bir şey, çok çirkin. onun yerine kişinin zevkine göre renkli taşları olan orijinal tasarım yüzükler alınabilir.

Gereksiz, abartı ve her şeyden önce Afrika'daki insanların kanı üzerinde bu yüzüklerin. Para verseler takmam, pırlantasız evlendim başıma bir şey gelmedi şükür.

de beers nedir kimindir ne yapar ne yapmıstır araştırınız...

kısaca: minik minik işleye işleye ve arzı elinde tutarak şeffaf taş parçalarından milyarlar elde eden firmadır. ''tek taş'' de beers'ın eseridir. bir biğlinçaltı reklamcılık şaheseridir.

Çevremde tek taş beş taş seven arkadaşlarım epey var. Seviyorlar, heyecanlanıyorlar, bazıları tek taşını kendi alıyor gerçekten, o derecede. Şimdi eğer müstakbel eşe alınacak bir şeyse bu ve eşinizin istediğini düşünüyorsanız bence alın. Diğer yüzükleri her zaman alabilirsiniz sonuçta. ( Şahsen benim var ama takmıyorum, anca düğüne falan. 5 liralık plastik yüzüğüm var onu daha çok seviyorum mesela )
Alırken de tavsiyem d olsun e olsun diye çok kasmayın. Büyüklüğü daha önemli, ilk anda büyüklüğü dikkat çekiyor.
Bu işler bütçe işi, paranız varsa geçim sıkıntınız yoksa sevdiğiniz birini ( her ne kadar sosyal platformlarda avam bir hareket olarak değerlendirilse de ) pırlanta alarak mutlu edebilecekseniz bence edin.

Bence de gereksiz.

safir yüzük de bi çirkin geldi bana, şimdi çok yazılmış diye google'a baktım da.

ben safir diyerek şunları kastetmiştim www.craftpirlanta.com

Pırlanta diyor ama daha minik, zarif bence. Murat Övüç de pırlantalarıyla övünüyor. Artık baydı bu pırlanta, herkes bir yarış içinde.

Yaprak döner, fırın sütlaç, cantık :((

tantuni

kokoreç

katmer :(
antep'ten getirtmeyi planlıyordum, şu iş patladı :(
eksiup.com

Suşi ve meksika yemekleri.

Uluçay Tantuni
Quick China
Cennetkuşu
:(((((

hamburger:(

doneri ozledigimi farkettim @bhits'nin cevabindan sonra.

kokoreç +1

Çiğ köfte

Bornovada beyti, Alsancakta boyoz, kordonda kaju ve dut kurusu, subwayde kurabiye

Tantuni, adana, döner, pis hamburger, pis pilav vb vb...

yapın ya, sefanız olsun. sıkmayın canınızı. kilo alsanız da verilir.

Hiç ya, sefam olsun

benimde böyle stres kaynaklı yeme problemim var. aklıma bu tarz yiyecekler geldi mi kafa dengi birkaç arkadaşla sohbetleniyoruz ya hep birlikte yada tek tek. kapattığımda kek poğaça gelmiyor aklıma. sadece kilo gibi düşünmeyin. sağlıklı beslenme mental direncimiz-sağlığımız içinde çok önemli.

yapma :(

ben 15 kilo verdikten sonra kilo konusunda ekstra dikkatli olmuştum, 2 kilo almak bile kabus gibiydi. karantinanın ilk günlerinde de sıkıntıdan kendimi mutfağa verince başlarda yine endişe ettim ya kilo alırsam vs diye. sonra da bunların hepsi çok boş geldi, kilo nedir yani, yediklerine dikkat edip spor yaptıktan sonra, en çok bir iki ay içinde verilir. mental sağlığım daha önemli diye düşünüyorum. zaten iki ayda alınacak maksimum kilo 10-15 tir. onun için de kendimi kısıtlamanın benim için mantıklı olmadığına karar verdim. ev yemeği de yapıp yiyorum, tatlı ve kalorili şeyler de. zaten bir taraftan spor da yapıyorsanız o kadar tirajik sonuçlar olmaz bence, canınız ne istiyorsa yapın yiyin , afiyet olsun.

Ben de dahil olmak üzere birçok kişi aynı durumdadır herhalde. Gerçi ben tuzlu değil, bol bol tatlı yapmak istiyorum. :) Arada sağlıklı tatlılar (şekere bulanmamış, meyveli, doyuruculuğu olan vs.) aradaysa normal anam babam usulü tatlılar yapıyorum. Üstüne bir de belimi sakatladığım için bir buçuk haftadır değil spor yapmak, evi bile süpüremiyorum.

Bu dönem evlere tıkılmamız psikolojik olarak yeterince yıpratıcı. Bir de yediğimiz içtiğimizi kısar ya da yediklerimizi kendimize zehir edersek, çok daha kötü oluruz diye düşünüyorum. Size iyi gelen, rahat ettiren neyse onu yapmaya devam edin bence. Dengeli beslenmeye de dikkat edin, gerisi bonusunuz olsun.

Gerçekten mental sağlığımı dengede tutmam çok daha önemli benim için bu günlerde. Zaten majör depresyon tedavisi gördüm uzun bir süre, onu da atlattim Allah'tan. Elimi oyalasin vallahi napalim artık :)

komşu abur cuburlara uyguladığım "sıfır atıştırmalık" politikası çöktü benim de. gerçekten gün içinde 2 öğün harici hiçbir şey yemeyen ben, yılların irade şampiyonu, kendini haribolara, eti cici bebelere bıraktı.
YİYCEZ ANASINI SATIYIM YİYCEZ, BİZ YEMİYCEZ DE KİM YİYCEK. GÖM GİTSİN.

bir anlığına sağ duyulu olmaya çalışırsam; yapıp komşularına ver, madem yapmaktan zevk alıyorsun. ya da kedi köpeğe uygun yap şeker tuz koymadan. yapıp yemeyeceğin bir senaryo üzerinde kafa yor yani.

GÖM GÖM.

Bence yeme. Kilo almaya başladın mı bir bakmışsın ipin ucu kaçmış. O biriken kiloları vermek çok zor. Ben çok kilo verdim, tekrar o kilolu günlerime geri dönmek istemem mesela. O yüzden çok dikkat ediyorum. Kilo alırsan moralin daha da bozulur bence. Yemek istiyorsan da sağlıklı şeylere yönel.

bence olabildiğince az alışverişe çıkmak ya da bu işleri yapan kişileri daha az sirkülasyona sokmak adına yeme içme işini de optimalde tutmak daha anlamlı. kaynakları hızlı tüketmesek daha iyi.

Daha az kalorili ama uğraştırıcı şeyler yapabilirsin mutfakta. Yulaflı tatlı tarifleri var mesela

internet olmasa yerdim.

yiyorum daha kötü olucam. beni sıkıntıya sokan evde olmak değil, evden çıkamayacağını bilmek. yasak olmasa bedavadan evden çalış demiş olsalar dışarı çağırsalar gitmezdim, aslında evde vakit geçirmeyi seviyorum. ama böyle zorunluluk hissiyle birleşince sıkıntı. dün bi çıktım yürüdüm ama kesmedi. sonumu iyi görmüyorum ben de.

Bruce +1

Temizlik yap, evdeki pirinci falan say, uti yap falan iste, gecmiyore vakit

Evde vakit geçirmeyi seviyorum. Uzun zamandır da çalışıyorum, evi özlemişim. Kendime zaman ayırabiliyorum. Çalıştığım için yapamadığım şeyler vardı onları yapıyorum. Ama tabii sıkılmayacağımı garanti edemem.

yemeye başladım evet. her ne kadar evi sevsem ve yapacak meşguliyet üretebilsem de ben hareketli bir insanım, hele eylülden beri öyle bir yoğunluk ve hareket içerisindeydim ki (örneğin 6 aydır her hafta iki kez istisnasız şehir değiştiriyordum) şu an yüz küsür metrekare ile sınırlandırılmış olmak resmen kaşındırıyor beni. ve daha bunun başlangıç olduğunu düşünmek.. bilemiyorum altan, sonunu hayırlı göremeyenlerdenim.

Yiyorum - internet olmasaydi ne yapardim bilmiyorum. Normalde yarin Paris’e ucusum vardi, gidemiyorum - cok mutsuzum duyuru uhuhuhu

ise gitmeye devam ettigim icin hayir. evden calisiyo olsaydim 2 ay rahat giderdim boyle. 1 hafta evde oturup 1 aydir disari adim atmiyor triplerine girenler degisik geliyo bana.

Zorunluluk hissi berbat.

Yine de deprasyondaki bir buf-e kürü ölü bir buf-e küre tercih ediyorum, simdilik.

Ben ise halen gidiyorum, buna ragmen kafayi yemek uzereyim.
Bruce'un dedigi gibi cikmamaktan ziyade cikamayacsgini bilmek etkiliyor aslinda. İntiharlik duruma gelecez bu gidisle.

Yemiyorum. Muhtemelen yemem de. Halbuki normalde evde durmayan birisiyimdir, mutlaka çıkardım ama virüs korkusu sanırım. Bir de özlemişim bir yere gitmemeyi. Umarım işe de gelmeyin derler de 1 hafta hiç çıkmam :)

ben hayatımda bi değişiklik göremiyorum o nedenle beni etkilemedi :D

Yoo, normalde de ayda yilda bir disari cikiyordum zaten. Okunacak bir ton e-book. izlenecek bir suru film/ dizi vardi.. Onlarla megulum 1 haftadir, keyfim yerimde.

az önce arkadaşımı aradım, 4-5 gündür yalnız ve sanırım o süreçte hiç markete de çıkmamış.

20 dakika boyunca konuştu. ara ara lafa girmeye çalıştım, her lafıma 10 şey söyledi. genelde yaşlılara küfür etti falan, bir de dışarı çıkanlara.

velhasıl şimdiden manyamış. dikkat et dedim, "ya ben iyiyim bir de arkadaşlarımı görsen" dedi.

evde vakit geçirmek o kadar da zor değil. işinizi evden halledebiliyor, sağlık sıkıntısınız yoksa ya da geçiminiz bu karantina muhabbetinden etkilenmediyse işin biraz keyfini çıkarmaya çalışın.

Aşırı mutluyum evde ya sonsuza kadar bu şekilde devam edebilirim.

Valla bugün yedim bence ben, duvarlar filan üzerime gelmeye başladı(ben bunun mecaz bişey olduğunu düşünürdüm, gerçekmiş) mutfağa gidiyorum dolabı açıyorum 1 kaç dk boyunca inceliyorum, tv yi açıyorum 1 den başlayıp son kanala kadar geliyorum, telefonu elimden düşürmiyorum zaten herhangi bi yerden ne yazılsa hemen cevap veriyorum. Elime kitap alamıyorum zaten harfler karışık geliyor okumayayım diye. Bugün akşam araba ile çıktım puzzle alırım dedim ama bulamadım onu da. Kendimi hapishane de gibi hissediyorum.

tek basima olsam belki yemezdim ama diger iki kisiyle beraber yasamak zorunda oldugum icin onlarin varligi bana kafayi yedirtebilir.

Normalde ofiste tüm gün oturduğum için akşam ya bisiklet sürer, ya salona gider, ya da yolu uzatır yürüyüş yapardım. İki haftadır evden çalışıyorum, normalde de evden çalışırdım haftada bir falan ama bu kadar uzun süre evden çıkmadığım olmamıştı.

İki kedimiz var, eşim de evden çalışıyor onunla uğraşıyorum bazen, bazen konsolda oyun oynuyorum ama zaman zaman acayip içim sıkılıyor kendi kendimi motive etmeye çalışıyorum.

Tek falan olsam ufaktan akıl sağlığımı kaybetmeye başlardım sanırım.

karnım doyana kadar yiyorum. tam doygunluk noktasına gelmemesi önemli, yoksa hem şişkinlik yapıyor hem kafa kalmıyor insanda ^^

ehehe şimdilik süper, önceleri kısa kısa zaman ayırıp tadını alamadığım şeylere zaman oldu epey. pfff yarın ofise gideceğim kaygısı olmadığı için de daha rahat yapıyorum yaptığım şeyleri.

Erkek olsun kadın olsun kendine güvenmeyen hiçkimse tercih edilmez. Çünkü herkes yanındaki insanın güçlü olmasını ister. Maalesef özgüvensiz kişiler saygı görmüyorlar.

O zaman aşka Bir nevi çıkar ilişkisi diyebilir miyiz?

doğrudan bir çıkar ilişkisi diyemeyiz bu durumda ama herkes mutlu olacağı koşullarda yaşamak ister ve bunda da yanlış hiçbir şey yok. kimse ezik, özgüvensiz ve sümsük birinin bebek bakıcısı olmak istemiyor şu kısacık ömründe haliyle. ben de yaptım bir hata dört beş ay önce buna benzer ama bir ay anca dayanabildim adama, kaçtım. hiç pembe dizi romantizmine giremiyorum yaşayıp gördüğüm için o yüzden, kadının da erkeğin de özgüvensizi çekilmiyor hiç.

Zor, ama bu kendine güvenin neyle tanımlandığına göre değişir, özellikle parasız olup özgüveni yerinde olan erkeklerin kabul görmediği bir toplumda siz isterseniz arşa yükselin sizi değerlendiren çoktan puanınızı vermiş oluyor.

sen bir kadının kalbine aşık olabilir misin önce bunu cevapla. kadınların da vereceği cevaplar aynı oranda olur.

benim bildiğim, erkekler genelde kalbine değil götüne aşık oluyor kadınların.
ben de erkeklere aşık olurken aynı bu şekildeyim.

kendine güvenmiyor derken neyine güvenmiyor? tipine, iyiliğine, sadakatine, pipisine, işine, başarısına? insanın kendine güveni ya da güvensizliği de çeşit çeşit, özgüvensizliğin sebebine göre değişir.

Bir insanı saf bir şekilde sevmek mümkün özgüven falan biraz zamane olgular, gerçek sevgiyi bulmak için bu kadar zorlamaya gerek yok. Çok güzel filmler izleyip mükemmel kitaplar okumuş belki herkes ama kimse ders çıkarmamış anlaşılan. Sorsak hepiniz kürk mantolu Madonna mı ay müthiş kitaptı dersiniz .ama iş aşka geldi mi özgüven arayan değişik insanlar oluveriyorsunuz.

Yakın çevremden bir örnek vereyim. İşi gücü olmayan zamanında penzin pompacısı(küçümsemek amacıyla söylemiyorum) olan bir arkadaşım, Matematik öğretmeni olan bir kadınla nişanlandı. Kendisi çok özgüvenli bir insandır.

Soruna cevap; talibi falan yok.

aşık olabilir ama sonra devamı gelmez. kendimden biliyorum. belki de hayatımda en derin izler bırakan ex'im bayağı çabalamıştı. "aguen ben senin kalbini sevdim. o yüzden kafamdaki soru işaretlerine rağmen denemeye devam ettim ama olmadı" demişti. zaten teşekkürleşip ayrıldık falan.

sonrasında bir süre depresyonun ardından yepyeni bir ben olarak çıksam da, tabiri caizse kızlar artık peşimden koşsa da o ex'e dönemiyorum hala çünkü geçti yani yapacak bir şey yok :/

1. sağlıklı beslenme nedir? ömür boyu devam ettireceğim beslenme şekli nasıl olmalı?
2. düzenli spor yapmayı hayatımın bir parçası haline nasıl getiririm? severek yapacağım spor nedir?

Doktora git değerlerini ölçtü. (Dahiliye) anormal durum yoksa yemeği azalt öğünü azalt mideni küçült verirsin. Ben spora gitmedim devam ettiremeyecegimi bildiğim için. 112 kilodan 96 kiloya 4 ayda indim.

işlenmiş şekeri kesmek ya da minimuma indirmek.

sürekli diyet yapmanın bir gerçekliği yok. o nedenle sağlıklı beslenmeyi (protein-karbonhidrat-yağ-vitamin dengesi) hayatın içine oturtmak gerekiyor. arada kaçamaklar olur ama genel, sağlıklı ve düzenli bir beslenme çizgisi olmalı.

Sağlıklı beslen, şekeri kes, az ve kendine uygun şeyler ye. If yap if faydalı bir şey.

If çok faydalı harika şahane bir şey

az ye. tek mesele bu. günde 2 öğün ye az ye.
akiam 6-7den sonra bi şey yeme.
ekmeği-şekeri-tatlıyı olabildiğinde kes.
su-ayran hariç içecek tüketmemeye çalış.

acıkırsan az şekerli meyvelere yönel.

stres yap. 1 ayda 3 kilo verdim. 2 yıl uğraşıp verememiştim.

intermittent fasting işe yarıyor, özet geçiyorum vücudu 16 saat aç bırakıyorsun(şekersiz çay-kahve ve su serbest) 8 saat normal insan gibi besleniyorsun.

Ben kendi yöntemimi yazayım. Ekmek, pirinç, bulgur, makarna gibi yiyecekleri kestim ve sade türk kahvesi içtim. Hergün 3 fincan sade türk kahvesi ve maden suyu. Bu şekilde 72 kilodan 54 kiloya düştüm. Uzun zamandır da bu kiloyu koruyorum.

Her insanın bünyesi farklı. Bu duyuruda yazılanların sadece tavsiye olduğunu unutmayın. Lütfen,bir başkasının yaptığı gibi kendinizi saatlerce bilinçli olarak aç bırakmak gibi bir hataya düşmeyin. Bugün ve yarın için değil ama yıllar sonra çok ciddi sağlık sorunları ile karşılaşabilirsiniz.

İki ay önce kilo vermeye karar verdim. Yediklerimi azaltıp, kendimi aç bırakarak kilo vermeye kalkıştım. Tartıda bir iki oynama oldu ama ne aynaya baktığımda ne de kıyafetlerimi giydiğimde ben bir fark göremedim. Üç beş gün denedim bu şekilde yaşamayı. Ama hiç sağlıklı değildi.

Bu şekilde fayda göremeyince spora yazıldım. Kendimi kasmadan haftada 2-3 kere günlük 1-1.5 saat spor yaparak 3-4 kilo verdim. Aynaya baktığımda ve kıyafet denediğimde bu kilo farkını görüyorum. Spor yapmanın kilo vermeme etkisinin yanında, sağlığım, psikoloji açısından da faydasını gördüm.

Mesela örnek vermek gerekirse ben bu aç kalma mantığı ile de bir 67 den 64e düşmüştüm. Ama sadece tartıda fark ettim. Çünkü ortada hareket spor yoktu.


Evinize-işinize yakın size ulaşım açısından bulabileceğiniz en uygun spor salonuna yazılın. Beslenme konusunda zaten neyin artısı var neyin eksisi var biliyorsunuzdur. Ya da youtube üzerinde fitness videoları var. Bu şekilde evde bile spor yapabilirsiniz. Spor şart.

Diyetisyene gitmeyi düşündüm. Ama fiyat açısından spor salonuna yazılmak daha avantajlı oldu. Zaten gittiğim spor salonunda ölçüm yapıyorlardı.

ben hatırlandığımı sanmıyorum çünkü çok kişinin hayatına etki etmiş, yer tutmuş değilim. hatırlanacak kadar hayatına etki ettiğim insanlarlaysa bir şekilde irtibattayım hala. sadece bir tanesiyle koptuk, o da sözlükte entry favorilersem görüyordur diye düşünüyorum, badisiydim en son.

kendini bi düşün bakalım ara sıra aklına gelen kişiler sana iyilik edenler mi kötülük edenler mi? veye en azından sevmediğin kişiler mi? ben genel olarak sevilen, sevilmesem bile nötr olan biriyim çevremde. kimseye zararım olmaz çok nadir yararım olur o yüzden kimse hatırlamıyordur.

1 kişi haricinde hayatlarından silinmişimdir. Ara sıra ben de hatırlarım ama boş takılmaktan yine. Aşık olduğum biri olsa muhtemelen hiçbiri aklıma gelmez :)

Nö

@proletarier, genelde iyilik edenleri düşünüyorum. Ama nedense insanların unutamadıkları hep kendilerinin ebesini kovalayanlar oluyor. Kimsenin canına okumadığım için hatırladığımı düşünmüyor olabilirim. Hmmm.

Hatırlaniyorumdur bence. Çünkü bı şekilde eskide kalan zaman mekan uyumsuzluğundan denk gelemediğim insanlar arayıp soruyorlar ya da yazıyorlar, görüşmek istiyorlar vs.

Hayatına, onu güzelleştirmek adına az veya çok dokunmadığım bir tanıdığım olmadı hiç. Yüzlerce arkadaş ve on civarı dosttan kimseyle görüşmüyorum son 1 senedir. Hatırlamıyorlardır muhtemelen. Ben de uzun süredir işsiz olduğum için hatırlıyor olacaktım -ki bunu erken fark edip hatırlamama kararı aldım. Bu yüzden tüm insanlardan kaçıp tam 8 ay karavanda doğada/dağda yaşadım. Kimse kimseyi hatırlamasa daha güzel olur.

Aslında kimse unutulmaz çünkü bir şekilde zamanında iletişimde olmuşsun. Hatırlanırsın muhakkak ama herkes için farklı hatırlanırsın. Burada bile yıllar önce muhabbet ettiğim herkesi hatırlıyorum. Unutma şansın yok.

Ben baya hatirlaniyormusum, hani beklediğimden de fazla. Ama geçmişten insanlarla tekrar iletişime geçme olayıni kesinlikle öneririm.

2019 sonunda resolution diye böyle aklıma gelen insanlara mektuplar yazıp mesaj olarak atmıştım bana kattıkları, yaşadığımız şeyler falan hakkında.

Bir ikisiyle aram su an çok iyi.

mutlu yıllar.

benimde 29 şubat

mutlu yıllar :)

Kuzenim var.4 yılda bir denk gelir. Mutlu yaşlar dilerim.

Nüfusunda ne yazıyor? Her yıl doğum günü SMS i gelmiyor değil mi?

Doğum günün kutlu olsun bu arada :)

Gerçekten 29.02.xxxx yazıyor. Ve evet ne banka ne şirket hiç kimse diğer yıllarda mail ya da sms atmıyor.

Doğum günün kutlu olsun. Mutlu yıllar

önerim yok ama şarkı paylaşalım
youtu.be

Çıkarcı, kötü insan çok ve maalesef değiştiremezsin onları. Mutlaka iyiler de vardır denk gelememişsindir. Böyle bir durumda yalnız kalmaktan şikayetçi olma. Çünkü inan bana böylesi daha iyi. Samimiyetsiz, kötü insanlarla sırf yalnız kalmamak için ilişki kurarsan çok üzülürsün. Kendinle bol bol zaman geçir, kimseye ihtiyacın yok.

bikac cikarsiz arkadasin varsa en iyisi sensin

Doktorları bilmiyorum da akademide de rekabet çok birbirinin ayağını kaydırmak isteyen çok ama yine de tatlı insanlar var ya, arkadaş bulabiliyorum. Hiç kimseyi tanımadığım bi şehre geldikten sonra bile 7-8 yakın arkadaşım oldu, yani hadi bu olmadı eski arkadaşlardan bile bir şeyler çıkar diye düşünüyorum, mesela benim bi arkadaşımın hiç arkadaşı yok çünkü üniversitedeyken 1 arkadaşı varmış ve bitince de çalışmamış, hiç değişik bir çevreye girmemiş yani ama sen öyle değilsin, insanların başkaları hakkında söylediklerini de boşverebilirsin aslında herkesle aşırı yakın olmana gerek yok, pragmatist yaklaş biraz sen de, yalnız oturmaktansa gülüp eğlenmek daha güzel değil mi?

Özel hayat konusu bambaşka bi durum çoğu insan için başarısız olabiliyor bu, dinle bak çok tatlı şarkı youtu.be Bu konuda başka diyecek bir şeyim yok maalesef. Genel olarak laflamak istersen istediğin zaman mesaj atabilirsin.

Çıkarcılık artık hayatın her aşamasında var, bu sadece işe özgü değil. Ancak özel yaşamda olması ve yakın arkadaşların böyle olması üzücü. Benim bu durumda tek yaptığım böyle kişileri hayatımdan çıkarmak ve arkama bakmamak oldu :) Bir süre sonra gerçekten mutlu oluyorsun.

Bence bunu dert etme. Buradı çıkar gözeten de olsa yüzüme biri baksa, sevgili olsak diyen insanlarla dolu. Bu yüzden pek doğru yer değil burası bu soru için :))

Cevaba gelirsek ya odak çevreni değiştir ya da çok uzun da olsa çıkarsız sevecek birini bekle. Ha öyle biri çıkar da bu da çok efendi tipli deyip beğenmezsen o halde yalnızlığa mahkum olman normal.

Aşk kanatlandirir. Mutsuz bir yalnizlik ,kötü bir ilişkiden iyidir . Umarım beyaz atlı prensinizi bulursunuz.....

kanka lafı zaten oldukça samimiyetsiz gelir, hiç kullanmadım. ister istemez herkes menfaat peşinde, çok beklentiye girmemek lazım aslında. az insan çok huzur mantalitesi mutluluk getiriyor. flört kısmı da zaten aramakla, istemekle olmuyor, elbet kafa dengi birileri çıkıyor karşına.

Sigara içmenin sana hiçbir faydası yok. Sigara içtiğinde yaşadığın stres bitmeyecek, hayatın rutin gidiyorsa hareketlendirmeyecek. Mutlu olmanı sağlamayacak. Kısaca olumlu bir katkısı olmayacak.

kahve bağımlılığı edin

Sakıza başla, normal falım falan. Asıl böyle stres anlarında içmezsen bırakmış olursun zaten hayat günlük güneşlikken tabii ki rahat bırakılır. Bu anları da atlatırsan bi özgüven gelir ben böyle böyle oldu içmedim şimdi mi içecem gibisinden.

dogum gunun kutlu olsun ama lutfen hayatini degistirecek biseyin olmasini bekleme.
hayatinin degismesini istiyosan kalk ve bisey yap.

Doğum günün kutlu olsun.
@try +1
"Kendini yalnızca sen kurtarabilirsin."

barışa umuda ve rakınrola devam ! :)

gün henüz bitmedi.

nice senelere...

Doğum günün kutlu olsunnnnnnnn......

İyi ki doğdun naksidilllllll.....

unutma sen var isen Dünya var.

Doğum gününüz kutlu olsun. Sevdiklerinizle birlikte nice mutlu yıllara.
Şimdi, harekete geçme vakti!

Nice sağlıklı ve mutlu yaşlara..umarım dileğin gerçekleşir :)

Doğum günün kutlu olsun. Hayatını ancak kendin değiştirebilirsin, başkaları senin için bir şey yapamaz. Değiş ve hayatını değiştir.

Mutlu yıllar. Gidin ve güzel bir güne çevirin o zaman! Bunu başarabilirsiniz. Gerekirse tek başınıza çıkın, her şeyi unutun ve sadece eğlenin

Cok yakin arkadaşımın da bugun dogum gunu ben cok seviyorum bugunu :)))) senin var olmana da mutlu olan insanlar vardir mutlaka, iyi ki dogmussun mutlu yillar:))))

mutlu yillar <3 mutlulugunuz ve ic huzurunuz daim olsun :gülemojisi: :gulenemojidegilcicekolan:

sirf bir gun degil her yeni gunun guzel olsun nice mutlu yillaraaa

dgko.

Doğum günün kutlu olsun. Ultra şahane süper bir yaş olur umarım. =)

Affet gitsin kendine niye eziyet çektiriyorsun, nasıl olsa unutamayacaksın sevgin zamanla bitecek o zaman ayrılırsın, çok da takmayın ya.

şu anda bu duygusalllık ve melankolik ruh halinden dolayı onu affedersen kendine karşı saygın kendi iç dünyanda müthiş bir yara alacak. çok derin bir çatlak oluşacak. sonra bu ilişkin zamanla bitecek ama en kötüsü kendine saygını zedelediğin için, bundan sonraki arkadaşlık ve sevgililik ilişkilerinde asla dengeyi yakalayamayacaksın bu özsaygı kırılması yüzünden. kendine bu kötülüğü yapma.

affetmenle birlikte adamın sana yaşatabileceklerinden bahsetmedim bile bak. sana ve kendisine saygısı olan birisi bunu yapmazdı zaten. bir de şöyle düşün, ortada gerçekten bir ilişki olsaydı bu aldatma zemini / alanı oluşmazdı. ilişkiye senin yüklediğin anlam ile onun yüklediği çok farklı. aynı zeminde değilmişsiniz ki zaten.

Hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Ben olsam affedemezdim. Duygusal boşluktasın ve bu geçecek. Başka biri girecek hayatına ve geçecek. Teslim olma.

"2 yıl boyunca bi kızın bi erkeğe duyabileceği hislerin en büyüğüyle sevdim"

bu tamamen icinizdeki bir sey. baska insanlarin sevgisiyle karsilastirilip olculdu mu? hayir. ben de dünyanın en yakışıklı erkegiyim. hadi bakalim.

elemanin seninle isi bitmis yeni limanlara yelkeni coktan acmis bile.

affetmen kendini ezdirmekten baska bir ise yaramayacak.

canin birini istiyor ve bulamiyordan tinder happn okcupid falan yukle.

onsuz olmaz diyorsan onla ol, ne var yani, ama sunu da unutma, yine yapacak, sen yine kizican, yine affedicen, yine yapacak..
biz erkek milletinin karakterinde ruhunda icinde fitratinda herseyinde var cunku..
karar senin

affettikten sonra aynada kendi yüzüne bakabileceksen affedebilirsin.

Kocaman insansın, şurada bunu sorman bile saygısızlık kendine. Bu mevzu üzerine harcadığın vakte hakikaten yazık.

Seni bir şeyler diyerek ikna edemem belki ama lütfen bunu kendine yapma. Her acı geçiyor, hayat yepyeni insanlar çıkarıyor karşımıza. Sen de sana ve sevgine değer veren birini bulacaksın kesinlikle. Bu kötülüğü affedersen ömür boyu seni yoracak, yıpratacak bir yaran olacak bu. Kimse için yapma bunu, onun sana göstermediği saygıyı sen kendine göster.

Bir insan kendisini aldatan bir insanı nasıl özleyebilir ki?

affettiğin anda ileride tekrar aynı acıyı tadacaksın. tecrübeyle sabit bir uyarı bu.

affet ki seni bir daha aldatsın, 2. round daha keyifli oluyor

cevap sondan bir önceki cümlende saklı

Evlenmis olsan da esin senden once ölmüş olabilir, bosanmis olabilirsin. Cocugun olmayabilir, olsa da sana bakmayabilir. Yazdigin senaryo evlensen de 10 tane cocuk yapsan da basina gelebilir.

Evlilikten bagimsiz olarak yalniz ölmek evet üzücü ama hayatin gercegi artik günümuzde bu gozle bakiyorum ben.

35ten sonra evli olmamak da üzücü bence
o yaştan sonra barlarda karı kız kovalamak istemem

Evet aci. Yalnizlik aci olurdu. Hele de ileri yaslarda.

Ölmek bir an. Ömrün tek geçmesi kötü bana kalırsa.

@ceviz e katılıyorum. Ya evladın ya eşin ya da sen önce öleceksin aynı anda ölmediğin takdirde.

Tek olmak güzel değil ölçülü çoğalmakta fayda görüyorum.

Bence abartılıyor. Örneğin yüzlerce insanın içinde araba çarpıp ölenlere kimsenin yardım edemiyor olması daha acı mesela.

Huzurevinde de yaşarım, evimde yalnız da ölürüm önemli değil benim için. Doğru düzgün biri olacaksa evlenin, yalnız kalmaktan asla korkmayın.

Niye öyle olsun.

35 ten sonra yalnız olmak daha kötü.

yoo.

hayatı yaşamayı bilene daha iyi bile.

Sorunu soyle dusun, 8-10 saatik bir ucak yolculugun var, tek basina mi oturmak istersin, yoksa yolda elini tutacagin biriyle mi... bence ucak yolculugunu (hayati) sevmeyen biri icin ikisi de sıkici. Seviyorsan ikisi de keyifli ama iki kisi daha keyifli. Bana sorarsan hayat cok sıkici ve zor, acilar, hastaliklar, olumler... tek olmak %49.99999 evli olmak %50.00001. Ben ikinciyi sectim. Mutluyum. Cocugunun kokusu safligi...bunu yasamadan gocmemeli.

öldüğünde öldüğünün farkında olmazsın, bu geride kalanlar için acıdır.

nasıl öleceğimle ilgili hesap kitap yapmam. evli olup eşimin dirdirindan beyin kanaması geçirip de ölebilirim. evde tek başına kalıp aslında yanımda biri olsa basit bir müdahale ile kurtarilebilecekken de ölebilirim.

yalnizlik boktan bir durum. ama iyi bir insanla evlenemeyeceksen, sirf evlenmis olmak icin evlenmeyeceksin. bu durumda yalnizlik daha iyi.

Erkekler için daha farklı olabilir durum tabii, ama ben 35 yaşında bir kadın olarak hayatımda ilk defa bugünlerde "aa galiba ben hep yalnız kalıcam" diye düşünmeye başladım zaman zaman. Buna bir duygu ekli değil, sadece bir farkındalık. Daha önce de öyle olacağını düşünürdüm ama bir seçimdi daha çok. Şu anda yaşın kadınlar için ne kadar önemli bir faktör olduğunu dünya yüzüme yüzüme vuruyor. Daha önce kısa süre evli kaldım. O şekilde mutsuz bir ilişkiyle hayat geçirmektense yalnız olmayı şüphesiz tercih ederim, ama yalnızlığın tercih ile tek seçenek olması arasında duygusal olarak bir fark varmış, bu da bir gerçek.

Bunlar yalnız yaşama ile ilgili yorumum. Ölüm konusunda söyleyecek bir şey yok; benim babamın üç çocuğu, iki eşi (eski/yeni demek istiyorum), aile dostu vs vardı da yine yalnız öldü. Evlilik herhangi bir yaşam tarzı garantisi değil.

Yoo. Belli bir yaşa geldikten sonra zaten kimseyi çekememeye başlıyorsun, o zaman yalnızlık tercihe dönüşüyor.

sağolasın baldur benimde 3 e gidiyor. ben bu yıl 1 tane okudum 3 günde bitti. yani sayıyı 100 yapalım. :) sporu ve sevmeyi de ihmal etmeyelim.

En sevdiğim platformlardan birisi burası benim için. Normalde her sene yılbaşında kitap çekilişi yapılırdı fakat hediyeleşmeye döndü hiç mutlu değilim. Hepimize bol bilinçli,sağlıklı, huzurlu, mutlu, sevgi dolu seneler. İyi seneler herkese, hep böyle güzel kalın güzel insanlar :)

Senin de yeni yılın kutlu olsun.

iyi seneler.