halı kalıcı ama. zeminle birleşik. halıflex gibi. kiradayım.

kalıcı halı ne? duvardan duvara halıdan mı bahsediyorsun?

evet yazdım ya

halıyı sulu temizlemişlerse nemli kalmış olabilir. halıyı kokla. kokunun kaynağı halıysa iyi bi temizlik ister, halıyı söksen yeridir.

koku halıdaysa, bolca havalandır. camlar açıkken içeriyi deli gibi ısıt. bir an önce nemi gitsin.

ev sahibinizle konuşun, halı nemli bırakılmış rutubet ve ıslak köpek kokusu var diye halıyı söktürücem diye, halı zaten tek parça halinde sökülebiliyor evsahibi atma derse yüklükte falan saklarsın naftalinleyip.

hayır

yan kambur? hafif tedirgin ama maceracı hissettiğinde sıpa denilen kedimiz, kendisini sık sık pataklayan ama çok sevdiği dibinden ayrılmadığı kitosa hafif atarlı ama iyi niyetli yaklaşırken yapıyor. ama kediler arasında çok iyi bir anlama gelmiyor sanırım, kitos kızıyor hep bu yan kambur yapıp yaklaşmaya başladığında koşarak. yani bir şey ilgimi çekiyor yanaşmak istiyorum ama biraz da tırstım şöyle sırtımı kabartıp iri olduğumu da göstereyim de, gibi bir anlama geliyor.

kulaklarını öne doğru uzatıyo ama yatırıyo denemez

www.youtube.com


şöyle mi?

evet :D

kendini korkutucu göstermeye çalışıyor aklı sıra haspam, amaç rakibin gözünü korkutmak.

korktuklarında da yapıyorlar

senden çok pis tırsıyorum ama belki çok zorlarsam seni dövebilirim o yüzden bırak şurada gördüğüm o hareket eden şeyin yanına gideyim bakayim sonra zaten geri döneceğim ve ben yanından geçerken sakın beni dövme zaten dövemezsin bak kocaman oldum agzını yüzünü kırarım.

net olarak bu aslında. oyun değil tamamen tedirginlik ve korku.

hakaret varsa dava ac. baska turlu silinmez.

özel mesaj ifşası normalde uçurulma sebebi olarak değerlendirilebilir. eğer yazar uçarsa entry silinir ama ben zannetmiyorum ki öyle bir şey olsun.

nick altında hakarete maruz kalanlar bu entryleri sildirebiliyordu yanlış hatırlamıyorsam. ispiyonla bakalım.

nickaltındakileri bünyen kaldıramıyorsa girdiğin entrylere yazdığın mesajlara dikkat edeceksin.

kompisko'ya katılmakla beraber gg olarak ispiyonladım hayrına.

Bir yazar hakkında yazılanlar onun şikayeti üzerine silinebiliyor


İletişim bölümünden sözlüğe mesaj at, eğer gerçekten yasal olarak sakıncalı hakaret vs varsa siliniyor

onun dışında birisi ile özel mesajlaşmalarınızı aleni olarak yazamazsınız, bu kanunlara aykırı, haberleşmenin gizliliği ilkesine göre. Bu konuda dikkatli olun. Özel mesaj özelde kalır, ifşa edilemez, eğer hukuka aykırı ise şikayette bulunabilirsiniz

tecavüze uğrayan liseli kızlar hakkında böyle bir entry yazan bir insansınız. tinypic.com bu arada cahilliğiniz bariz ama yine de belirteyim, 15-18 yaş arası kızlarla cinsel ilişki kurulması halinde küçüğün rızası varsa tecavüz anlamına gelen 'çocukların cinsel istismarı suçu' değil, 'reşit olanla cinsel ilişki suçu' oluşur. bu konudaki bahsedilen rıza da kızın ay ben istemedim demesine değil, vücudundaki saldırı zorlama izlerine ya da tehtid vs. olmasına göre belirlenir. 15 yaşından küçük bir kızla cinsel ilişkide bu tür zorlama şiddet tehtid bir nitelikli unsurken, 15 yaşından büyüklerde suçun unsurudur, yani suçun oluşması için gereklidir.

Tesekkur ederim tavsiyeleriniz icin. Alice kardes dusuncemi yargilayin diye degil, tavsiye istemek icin actin duyuruyu. Alakasi oldugunu dusunmuyorum, ki troll olsan bile bu hakaretten rahatsiz olmayacagim anlamina gelmez.

mesajları yayınlamıyorum çünkü mesaj yayınlamanın formata aykırı olduğunu biliyorum.

özel hayatının ölümüne sebep olacaksa insanlara durduk yere özel mesaj yoluyla sataşmayacaksın, bu kadar onurlu bir insansan hele, karşındaki seninle iğneleyici üslubuna rağmen içtenlikle konuşuyorsa, bunu göz ardı edip iğneleyici laflara devam etmeyeceksin.

hakaret var, bana hakaret ediliyor diye feryat etmenin luzumu yok, sapık olduğunu söyledim ki bunun da arkasındayım. kezbanlığı hakaret olarak görmüyorum.

ben ilgilenen insanlar için nickaltına tekrardan, nickaltıma yazdığına cevaben bir yazı yazdım. bir çok insan bana onlara da aynı trollüğü yaptığını özel mesajla ilettiler, 19 yaşında ufacık bir kızmışsın, bana kalkmış hakaretler edip ergen diyorsun. benim geyikle yazdığım entryden sana ne, penis boyumdan sana ne... sen bir insana hahaha penis boyun şöyle böyle, bence senin amacın bu, ayrıca penis boyu için şu kadar yeterlidir vs vs diye mesaj atarsan, o insanın seni erkek sanması çok normal, haliyle sana ona göre cevap atması da normal, atılan o cevaba, ya ben bayanım desen, ben zaten haa o zaman kusura bakma geyiğim için derim, sense allah acil şifalar versin falan diyerek hakaretvari konuşuyorsun. ondan sonra kalkıp yok ben aslında erkeğim, sevgilim görürse bana çok kızar, rica ederim sil diyorsun. ama bunu rica ederken bile hakaret ediyorsun. ben de diyorum ki, eğer sevgilin hesabını sana veriyorsa bu hatasının karşılığını görsün ve bundan sonra vermesin, bu nickaltı da sana ders olsun. ama sonra sevgilimin ağzından yazdım ben esasında bayanım diye tekrardan bir garip çarpıtmalar... amaç ne buradaki, bundan sonraki mesaj atıp trolleyeceğin insanların nickaltını görmemesi. çünkü bana yaptığının aynısını bir çok üyeye yapıyormuşsun.

allah akıl fikir versin genç kardeşim. madem sevgilin var, madem sen bir bayansın, ben gibi sapık ve takıntılı (!) adamlara penis boyu üstünden mesajlar atma. atıyorsan da onlarla erkek gibi konuşma, kibar ol, bak o zaman bu sorunların hiçbiri yaşanmaz.

çoook

thank god no.

annemi çok :/

Annemi ağlatmıştım, babamı hiç ağlatmadım ağlayacak biri değil zaten anca ölürsem falan ağlar..

İkisini de utandırdığım bir an olmadı.. Yani olmamıştır herhalde, olduysa da bilerek yapmamışımdır..

bildiğime göre olmadı. ben bilmeden olduğunu da sanmam, utandırıcı/ağlatıcı şeyler sözkonusu olmadı. (ama ne bileyim bir sebeple bana dair ağlamış olabilirler mi acaba? merak ettim şimdi, ikisi de hayatta olmadığından merakımı da gideremeyeceğim.)

babamı sadece 2 kere ağlarken gördüm, beni üniversitenin yurduna yerleştirdi. artık ayrılık vakti geldi vedalaştık bi baktım ağlıyor, ben de ağlamaya başladım.

bir de kedimiz öldüğünde ağlamıştı ama o benle ilgili değil.

annem ağlar çok sinirlenirse veya çok üzülürse. bir de ben çok ağlarsam o da ağlar hemen :)

çocuk-ebeveyn ilişkisi gereği olmalı empati kurmak zor, en beklemediğim anda ağlatıp hayal kırıklığı yaşatabiliyoruz

Universiteyi baska bi sehirde okumaya giderken annem babam ablam ben sarilip aglamistik.

babam muhtemelen benim hatırlamadığımı sanıyordu, ancak içkiliyken annemi abimi bir kaç kez dövdüğünü hatırlıyorum ben küçükken, hatta bir seferinde oteldeydik lobiye koşmuştum annemi öldürüyor diye ağlaya ağlaya daha 7 yaşında falandım.
20 li yaşlarımın başındayken konuşuyorduk işte baba kız sohbeti, söylemiştim sen böyle böyle yapmıştın, hatırlıyorum diye. ağlamadı ama suratı bir fena olmuştu gözleri dolmuştu, utanmıştı. Biraz duygusuz gelebilir ama, memnunum söylediğime, bildiğimi hatırladığımı bilsin istedim o da pişmanlığını ifade etme fırsatı buldu. bir şekilde bu babama karşı hep biraz kızgın olmama, mesafeli olmama neden olan, yüreğimi ağırlaştıran konu çözülmüş oldu, o hatalıydım dedi, ben affettim. bir yük kalkmış oldu.

Utandirmaktan degil ama babam istedigin seyleri yapamiyorum diye aglamisti
Annemi de ergenligin tavan doneminde sen hic iyi anne degilsin demistim aglama krizlerine girmisti

evcil hayvan insana çocuğuymuş gibi geliyor ya da en azından o kategoriye koyuyorsun kafanda.

yani yapılacak en makul şey kendi kendini yatıştırmak.
veterinerine güveniyorsan içini rahat ettirmeye çalışacaksın.
ama mesela ben de kedilerimden birini bile veterinerde bırakmaktan hoşlanmıyorum.

ya ben hiçbir veterinere güvenemiyorum. ankarada zibil gibi veteriner denedim, hepsi bir şekilde para kazanmak için saçma sapan şeyler yaptılar kedime. yanlış tedavi uygulayan bile oldu. hiçbirisine güvenemiyorum dolayısıyla ve evde olmadıkları her an diken üstünde oturuyorum.

Bu normal değil. Psikoterapi görmeniz lâzım.

normal bence, çok sevdiğin ve sana muhtaç, iyi olması da mutlu olması da sağlıklı olması da tamamen ve sadece senin sorumluluğunda olan bir canlı sonuçta. bu açıdan da insanların çocukları hakkındaki hislerine benziyor.
benim son derece sakin, duygusuz, öküz abim bile eve gelip kedisini etrafta göremezse camdan mı düştü bir yere mi sıkıştı diye, aslında muhtemelen evin bir köşesinde mırıl mırıl uyuduğunu bilse de, fellik fellik arıyor sesleniyor iyi olduğunu gözüyle görmeden oturmuyor.
duyuru da kedim kustu, kedim halsiz, kedim mama yemiyor, kedim hapşuruyor duyurularıyla dolu, herkes endişeleniyor kedisi için.

gayet normal, şahsen en sevdiğim canlı kedim benim de.. Kızım haricinde pek umrumda değil açıkçası başka canlılar ya da insanlar.. Patisine zarar gelse dünyayı yakarım allama..

şimdi bırakırsan eğer sistem hala aynıysa önümüzdeki sene için puanın yarı yarıya düşmüş olacak ve 2 sene kaybetmiş olacaksın.

1 sene sabret yine sevemezsen orayı her öğrencinin hayali olan yatay geçişi düşünürsün.

ders notların iyi olsun seneye geçiş yaparsın

bu şartlar altında derslerine odaklanıp yatay geçiş yapacak seviyede olabilecek misin? bence, istediğin bölümü kazanabileceğine inanıyorsan düşünme bile, çık gel.

ben istanbul gibi yerde "özel yurt"ta (!) 3 ay kaldım, psikolojim bozuldu resmen. okulu mokulu da bıraktım, arkadaşımla yaşamaya başladım. puanım kesilmesine rağmen istediğim bölümü kazandım, şimdi her şey yolunda.

"alışabilirim" dersen, sevebileceğini düşünüyorsan, "ya aslında bazı güzel tarafları da yok değil hani" diyorsan sabretmeyi dene. ama cidden çekilecek gibi değilse koy götüne, dön geri. üniversite bu, 1 sene kaybedip istediğin yeri kazanmayı mı istersin yoksa milletin hayatının en güzel dönemi diye anlattığı 4-5 seneyi, gençliğinin en canavar zamanlarını hatırlamak bile istememeyi mi?

istediğin gibi değilse, istediğin gibi yap. heyt be.

erkeksen lipstick'e git, sonra dönmekten vazgeçersin.

insan üniversite için evini barkını bırakıp nereye gitse, hele bir de evinin rahatına alışmışken yurtta kalınca bunları hissediyor. insan bildiği tanıdığı şehirden büyüdüğü yerden ayrılınca, her yer uzak, karışık, sapa geliyor.
ben üniversite için izmir'den istanbula gelince bile aynı hisleri hissettim. fatih te bir özel yurtta kalıyordum, bana göre alakasız rezil bir yerdi, yurtta banyoyu paylaşmak, sürekli kopan yavaş bir internet, yolları ulaşımı bilmediğimden her yere uzakmışım allahın siktir ettiği yerdeymişim gibi geliyordu. düşünün bir de istanbul da, fatih gibi aslında her yere yakın sayılan merkezi bir yerde. yani şu anki hisleriniz, ki daha okul açılalı 1 ay olmadı bile, yeni bir şehire üniversiteye giden çoğu insanın deneyimlediği hisler.bir alışamama, beklediğini bulamama dönemi normal. bence biraz dişinizi sıkın, düzenim kalmadı diyorsunuz ya, e yepyeni bir yere geldiniz eski düzeninizin bozulması bocalamanız normal, bir süre sonra orada da bir düzen oturtacaksınız, önce ufak ufak atıyorum yurda yakın bir kafe bulacaksınız bir süre sonra tanıdık, bilindik, rahat hissedebileceğiniz bir yer olacak. ulaşım alternatiflerini, yakınlarda gidilecek güzel yerleri öğreneceksiniz. üç beş arkadaş edinince, dersler ağırlaşıp bütün gün sizi meşgul edince, bir anda kendinizi yeni de olsa bir düzenin içinde bulacaksınız,alışacaksınız. ha yeni bir yere alışmak yeni bir düzen kurmak çok zor geliyorsa, evinize dönebilirsiniz ama bir kez eve döndünüz mü bir daha o evden ayrılmak başka bir okula başka bir şehire gitmek daha da gözünüzde büyüyecek. bu başlangıçta kıbrısta yaşadığınız nahoş hisleriniz sizi eve bağlıyacak. ben memnunum ev düzenimden, ailemin benim için kurduğu düzenden, kendi başıma bir düzen kurmak ailemden uzakta, zorlukları da olsa kendi kendimin patronu(yani efendisi gibi tam sözcüğü bulamadım) olmak, yemek, internet, temizlik, ulaşım sorunlarımı kendim çözebilmek gibi bir derdim yok, ben evlenene kadar ailem bana baksa temizliğimi yemeğimi yapsa daha iyi olur diyorsanız dönün bence. zira dediğim gibi bu herhangi bir başka şehirde üniversite okumaya giden, yurtta kalan, yeni bir düzen kurması gereken her insanın hissedeceği türden bir şey, hangi şehire giderseniz gidin aile evinden ayrılınca böyle bir dönem oluyor, o yüzden tek alternatifi kurulu düzen olan aile evinde kalmaya devam etmek.

zararın neresinden dönülürse kardır kardeşim, bak bende bilkentteyim, burda bizim bölümde istanbullu bir çocuk vardı, sevemedi, alışamadı, ortamı yoktu falan, yarım dönem dayandı daha sonrada baktı olacak gibi değil ben böyle geçiremem bir 3.5 yıl daha dedi ve gitti.(öncesinde 1 yılda hazırlık okumuş). kendini fazla geç olmadan kendi sevdiği yere attı yani, yıl kaybetmeden daha fazla. ha bende aynı durumdayım, ama okuyoruz mecburiyetten, yapacak bişiy yok ama sana tekrar diyebilirim ki kesinlikle istanbul'da daha güzel olur gibi hissediyorsan (ki öyle görünüşe bakılırsa) git orda bir üniversiteye gir. üniversite yıllarını benim gibi boş boş, sonradan pişman olacak şekilde geçirme...

sağdaki daha iyi. soldakinin o dantel tül kısmı pek güzel değil

sagdaki cicekli daha uygun bence.

soldaki elbise en ufak fazlalıkları çok belli eder. riskli baya. sağdaki daha uygun.

sağdaki elbisenin peplum gibi şeyleri var ya hani. daha önce hiç giymedim kalçayı geniş mi gösterir?

eğer karnın ve kalçan varsa oraları kapatır. güzel durur

Soldaki ama bele parlak renk bir kemer lazım

sağdaki.

verdikleri beden tablosuna göre güya 36 bedenim ama mankenin üstündeki 36 imiş. 36 mı almalıyım 38 mi sizce.

bence çok küçük bir kasabada falan değilseniz, netten almayın bu tür bir elbise. her şehirde artık koton, zara var. istanbuldaysanız zaten forever new var. çok özelliği olan değişik bir elbise değil ikisi de.bu markalarda aynısını benzerini bol bol bulursunuz hem deneme şansınız olur.

Bence 38 almalısınız. Sağdaki daha hoş olacaktır.

peplum elbise daha güzel model olarak ama kumaş/renk olarak seçeneklerin varsa. aslında evde yapılacaksa ve kilo varsa vücuda yapışandan ziyade uçuş uçuş şeylere bakmak daha iyi olur bence.

Herkes sağdaki demiş ama o kalçadaki zımbırtılar artık banal oldu iyice. Soldaki de dantel mantel ı-ıh. Daha güzelleri çarşıda vardır bence de.

Bence ikisi de kötü. Siz bilirsiniz elbette.

38 beden ama sıkıysan siyahı, göbek falan varsa çiçekliyi al derim. siyah olan kusurları baya belli eder bence.

beğendiysen beğendin kankalemeto, bir şey yapmak zorunda değilsin.

stil sahibi insanların hastasıyım

oluyor kesinlikle. sokakta çok güzel binlerce kadın var; ama kendine bakmayı bilen, tarz sahibi, zeki ve özgüvenli kadın apayrı ve nadir bir şey. bu yüzden diyoruz işte çirkin kadın yoktur diye. kendine bakan, kendini geliştiren kadın her zaman ötekilerden güzeldir benim için. varsın victoria's secret mankeni gibi olmayıversin.

ben hiç giyinemem mesela. o kadar para dökerim gene olmuyor. başkasına bakıyorum benim verdiğim paranın yarısıyla benden daha güzel giyiniyor. sinir oluyorum.

bir kadın olarak ben de çok tarz sahibi kendine özgü bir giyinişi olan kadınlara bayılıyorum ve bu iş gerçekten ayrı bir zevk, göz istiyor. benim asla almayı düşünmeyeceğim, nasıl bir şeylerle birlikte giyilir tasavvur edemeyeceğim kıyafetleri alıp on numara sanat eseri gibi bir araya getiriyorlar.benim yalnız moda dergilerinde gördüğüm günlük hayatımda asla kullanabileceğimi sanmadığım tarzda 40 lı yıllardan esinlenmiş parçaları atıyorum gayet günlük casual bir kıyafete bile uyduruyorlar. erkeklerde bu çok daha nadir görülüyor bence. yani bir hipster, bir fazla efemine görünmeden ya da abartıp dede kılıklı olmadan 'tarz sahibi' görünen kendine özgü görünebilen erkek daha az.

hacı çok istiyorsan çıkartıp masaya vur ne diyelim B) ben giyime fazla önem vermiyorum açıkçası.. çünkü *paspal* diye tabir ettikleri şekilde giyinenlerden kültürlü, zeki insan tanıdım çok. tezat bir biçimde full marka pahalı giyinenlerden mal insan tanıdım yani. genelleme olabilir ama ben meseleye farklı bakıyorum B)

Ne yapmak lazım derken, hoşlanıyorsunuz da açılayım mı durumu mu var? Onu bilemem de, normalde (hemcins ya da karşı cins fark etmez) bir insanda çok beğendiğim bir şey (özellik, saç baş, kıyafet) olursa bunu açıkça ifade ederim. Karşıdakinin yüzünde o an açan gülleri görmek çok güzel olur.

Zaten öyle pek hoşlanıyor sayılmam, bişey yapmayı düşünüyor değilim. Genel kanıyı merak ettiğim için sordum.

@saatgeceninonikisi: Evet, iltifat çok basit ve iyi fikirmiş :)

Giyim konusunda eğitim almış ve de eğitim vermiş bir insan olarak birinci şart yerine ve zamanına göre giyinmektir. Gündüz vakti sokaklarda aşırı abiye yüksek topuklu giyinmeyin mesela, gündüz aşırı makyaj yapmayın. Sadelik herzaman en güzeli, modayı ucundan kıyısından kendinize yakışacak kadar üzerinizde taşıyın.
özetle şunu söylemek istiyorum önce klasik giyimin şartlarını -zaman ve mekan - bilmelisiniz. Moda ikonu olma düşüncesini itici buluyorum. Ambalaja fazla kafayı takmaz, gardrobunuzu birbirine uyumlu renklerle - ve elbette aksesuarla- düzenlemeye çalışınız. Kadın ya da erkek öncelikle beyni geliştirmek birinci şart. Moda sizi izlesin:)

Benim de böyle çok güzel makyaj yapan bi arkadaşım var. Müthiş uyduruyor renkleri kıyafetleri fln. ama aslında kısa boylu tombik kıvırcık karışık saçlı bi tip. ama makyajla dehşet oluyor. çok bakımlı. çok keskin renkler, pırıltılar kullanıyor ama hiç abartı durmuyor. tarz meselesi, yakıştırma becerisi işte. her gün ne giyecek diye bakıyo millet.

beğendiğin birine nasıl davranıyorsan öyle davranacaksın ben soruyu mu anlamadım acaba? neden olursa olsun beğenmişsin işte. ilgilen, bir yerlere davet et.

tarz/üslup her şeydir. güzellik hiçbir şey.

kız yabani gibi olmayayım diye bir boşluğu bırakmamıştır.eğer sorsaydın selamlaşabilen iki insan olurdunuz.o kız senden hoşlanmıyor henüz.

yazdığından yola çıkarak, çekingen olabilirsin de mal değilsin.

ben yerine göre dünyanın en çekingen, en mal adamıyım. geçen sene "bu derslik mi bizimkisi?" dediğim çocuk bana arkasını dönüp panoya bakmaya başlamış, daha sonra dışarda selam verdiğimde de tek bir yüz kasını oynatmamıştı.

bu sene aynı şekilde, hocanın dediğine "tamam" diyen, sonra hoca sorduğunda "anlamamıştım ben..." diyen, verilen selamı almaktan, adını söylemekten aciz pek çok "genç" gördüm.

mallık başka bir şey.

kız açık açık seks teklif etmiş ama anlayamamışsın.

Sınıf yoğun değilse, normalde insanlar aralık bırakarak otururlar. Biraz da bakmışsa filan ilgisi olabilir.

Dert etme. Bir sonraki derste karşılaşırsınız. Erken gidip otur. Yine yanına/yakınına oturursa ders hakkında bişey sormak için muhabbet aç. Gelip, seni görüp, uzak bir yere oturursa, ondan bir sonraki derse biraz geç gidip onun yanında tek sandalye boş bırakarak otur, gene benzer bir muhabbet kurmaya çalış.

Sonra selamlaşmalar, "naber"ler, "adın ne", "bölüm ne", "nasılsın".... gidişata göre ilgisi varsa anlayıp ona göre hareket edersin.

kimse kimseye durup dururken defalarca bakmaz, beğenmiştir seni. bi de bu işler en kolay lisede, üniiversitede oluyor. hele kızlar yanıyor. kaçırma böyle fırsatları :)

kız ilgi duymuş da olabilir ama sana bakması, yanına oturması ille bu anlama gelmez.mesela 3 senedir alıp geçemediğim bir ders var, o derste mümkün olan en çalışkan görünüşlü insanın bulabildiğim en dibine oturuyorum, ders boyunca da bir fırsatını kolluyorum sık sık bakıyorum boş bir anında yakalasam da dersle ilgili kaçırdığım hoca bir kitap tavsiye etmiştir, bu derse giren asistan kimdir gibi sorular sorsam diye.:)

Sıkıntı yok, yalnız değilsin.

yalnızsın.

ömür boyu yalnız da kalabilirsin. alışveriş sevmeyen kadın mı olur...

ben de hıc sevmıyorum, zorla arkadaşlarım çıkarırsa da hemen mağazada ılk bulduğum koltuğa oturuyorum, onlar çıkarken benı alıyolar oradan

alnından öpülesi, var mı senin gibi kızlar ya. uzat o mübarek alnını. helal olsun. şaşırmadım değil hani.

sizin varlığınız bizim inancımızı arttıyor.. Artık sizin gibilere rastlanmıyor

benimle evlenir misin?

erkekler oo ne şahane harika, aranan özellik demiş de. alışveriş yapmadan giyinme işini ne yapıyorsunuz? okula-işe giderkenle akşam sevgilinizle buluşurken aynı kıyafetleri mi giyiyorsunuz. siz alışverişe çıkmadan şu ünlülere yaptıkları gibi direk eve mi getiriyorlar kıyafetleri? aynı tişörtten 10 tane alıp haftanın her günü birini giyerek mi giyim sorununuzu çözüyorsunuz?
duş lifi, şampuan, vücut kremi, duş jeli, parfüm, ağda gibi ihtiyaçlarınızı anneniz mi alışverişe çıkıp alıyor?
biriyle buluşurken daha özenli giyinmek istediğinizde, alışverişi sevmiyorum diye eşofmanla mı gidiyorsunuz? her sene hiç değilse bir kaban, bir ceket, iş görüşmesi vs. için bir etek ceket takım, bir kaç kot almak gerekiyor hadi bunu zoraki yaptınız, her gün üzerinize giyecek kazak ve tişörtler, yazın deniz zamanı gelince havlu, bikini/mayo ve terlikler eve mi ışınlanıyor?
ay ben hiç alışverişi sevmem, hiç işim olmaz diyorsunuz da, o zaman kıyafetlerinizin ve kişisel ihtiyaçlarınızın geldiği sihirli deliği bize de söyleyin, biz de mal gibi en azından biribirine uyumlu bir çanta ayakkabı olsun okula giderken giymelik günlük diye o 'off boğuluyorum' avm lerde dolaşmayalım?

konuyla ilgili özel olarak; yaptığınız şey bana mantıksız geldi.
ev eşyalarını kendi seçmeli insan.. sonuçta kullanacak olan sizsiniz.
genel olarak; mağaza ve ürün çokluğu insanı bir yerden sonra yoruyor. kafa karıştırıyor. o yüzden mümkün olan minimum mağaza sayısında toparlamaya çalışıp işimi bitiriyorum.

benim de soğuk terler dökmeme neden oluyo. avm büyük işkence, haftasonu hele ki. yo dostum

yalnız değilsin ben de oldum olası sevmem. ailemin yanından taşınınca anladım, ben başkasıyla alışverişe çıkmayı, iki saat olur mu olmaz mı tartışmayı, kendi işin yetmezmiş gibi bir de başkasının işini halletmesini beklemek zorunda olmayı sevmiyormuşum. şimdi özellikle kıyafet alışverişine hep kendi başıma gidiyorum. ister bir-iki yere bakıp çıkıyorum ister detaylıca geziyorum. çok daha keyifli ve amaca yönelik oluyor.

@alice practice, alışveriş sevmiyorum dedim yoksa hiç yapmıyorum değil tabi ki..
kıyafet olayı: lisede aldığım kıyafet/ayakkabıyı hala giyebiliyorum. ufak tefek olmakla alakalı olabilir. plaza kadını değilim. eskiden yurtdışında doktora yapıyordum. şimdi home-office çalışıyorum. ne giydiğim kimsenin umrunda değil...ama kötü giyindiğimi düşünmüyorum. Mevsim sonunda, güvenparkın oralarda mesela birini beklerken veya otobüsten inip eve dönerken, yahut arkadaşlarım/kardeşim alışverişe sürüklediğinde bir mağazaya girip alıp çıkıyorum. 5 dakika sürmüyor benim giysi alışverişim. Bana şu tonlarda şu model bir elbise lazım diye alışverişe çıkıp akşama kadar onu aradığım hiç olmadı. Düğünlerde giyeceğim elbiseleri ,şık iş kıyafetlerini filan ucuz görüp beğendiğim an alırım, belki 2 sene sonra giyerim. ayakkabı-çanta da keza. Tabi bir de şimdi param yok sonra alayım gibi bir olayım hiç olmadı benim...en azından 10 yıldır olmadı hep çalışıyordum çünkü ve hiç de çok fazla paralar vermem son anda bişey almam. Modayı bilmiyorum hiç takip etmedim. arada yurtdışına çıkınca da mutlaka sevdiğim yerlere uğrayıp bakıyorum. Sevdiğim veya ilk kez gittiğim bir şehirde sokaklarda kaybolarak dükkanlara girip çıkabilirim mesela bu sorun değil hatta eğlenceli bile oluyor.
kimseyle buluşmaya eşofmanla gitmedim, emin olabilirsin ama katalogdan fırlamış gibi de gezemem :) okuldayken (ki ben mezun olalı 8 sene oldu) kampüste yaşıyordum 2-3 haftada bir reale gidiyordum. o kadar (bilkent).
evin ihtiyaçları için alışveriş yapıyorum tabi ki yalnız ben pazara veya pazar gibi reyonu olan marketlere gidip elimle seçmeyi seviyorum mesela AVMler beni boğuyor.
ağda vb. ihtiyacım yok lazer epilasyon. krem jel vs. için takıntılı değilim ki marka/özel bişey kullanmıyorum evin altındaki marketten de alırım -zaten genelde kampanya olunca stok yapıp uzun süre kullanıyorum- bunun için giyinip kuşanıp alışverişe gitmem gerekmiyor hiç şampuanım bitmiş gidip alayım demedim daha. ki 15 senedir saçım belimde neredeyse.
günlük hayatımda makyaj yapmıyorum...bin tane tonik, temizleyici, krem vs almıyorum çok temel şeyleri tüketiyorum.
denize gitmedim bu yaz ama bikinim var 2-3 tane var galiba niye her yaz bi tane alayım ki?
ben sizi çok iyi anlıyorum zira kızkardeşime de sorsam aynı şeyleri söyleyecek sizinle. fakat son tahlilde giydiğimize, yediğimize, içtiğimiz, görünümümüze bakarsak ben arada büyük bir fark da görmüyorum...anlamadım ki.

ben de sevmem. ihtiyacim olunca bir seye sirf onun icin cikar dolanirim. ama bos zamanim varsa hadi gidip avm dolanayim demem. oyle cok kiyafet de almam. iki pantolonla idare edebilirim. manken gibi giyinmek, giydigim her seyi renk olarak uydurmak zorunda degilim ben. iki spor ayakkabisini degistir degistir giyerim. sikinti da olmadi su zamana kadar. bir sey lazimsa alinir. artist gibi giyinmenin giyinmek.zorunda oldugunu dusunmek sacmaliktan ote degil benim icin. ustelik herkes onca para bayip kendini adam gibi gosterebilir ama sirf o insanlarin varligindan dolayi da giyimi cok sallamam ben. aynen bazen de esofman giyip sokaga cikiyorum. ne lazimsa iki uc.parca ondan olur. bitti. bizdekiler renk renk desen desen ugrasiyor, gorende modaci sanar. selametle diyorum onlara.

@nax, ev ailemin. Eşyaları da benim kullanma durumuma göre değil kendilerine göre aldılar. yoksa dediklerinizde haklısınız. sadece benim olan evler de kurdum (doktorada filan) herşeyi kendim seçtim, diktim, yaptım :) ama bu kadar yine gezmemiştim... Herşey birden olsun, hepsi olsun, dükkan dükkan gezilsin değil de yaşaya yaşaya, sindire sindire olmasını seviyorum ev eşyalarının.

@ niye ama on numara cevap olmus, bayildim cevabiniza. ve +1 diyorum.

harika bi özellik bence. insanlar kıymetini bilmeliler.
Başının ağrımasının sebebi de kapalı mekanda havalandırmanın kalitesizliği, ikincisi çoğunun elektrik tesisatı alttan geçiyor, o kadar kablo ve elektrik de manyetik alan oluşturuyor, bu da baş ağrısı yorgunlık vs.ye sebep oluyor.
Bunları gerekçe gösterek onları da açık havadaki çarşı pazara da alıştırbilirsin belki:)

Var, ben
Arkadaşlarla dışarı çıktığımızda pazarlık yaparım, eğer mağaza vitrin bakacaksanız gelmiyorum ben diye.
bir şeye ihtiyacım varsa nerden alacağımı öğrenir gidip alır çıkarım 5 dakkada.
Mecbur kaldığım durumlarda da saçımı başımı yolarım sıkıntıda alışverişte. Siz bakın ben şurdaotururum derim saklanırım bi yerde.

@ innerbliss, sorma benim çok yakın 2 erkek arkadaşım var illallah ettiler benden artık. İkisi de çok seviyor ya bi de giyip giyip çıkartıyorlar o kıyafetleri... Sabırsız bi insan da değilim aslında ama hakketen çatlıyorum. Ben pazarlığı şöyle yapıyorum: kuğuludayım ben, gidin gezin alışverişinizi yapın sonra burda buluşalım. öyle.
@dafaiss benimkiler için sorun değil havada karada heryerde alışveriş yaparlar ama açık havada mobilya, elektronik eşya satan yer bilmiyorum :)

@niye ama: onun için ayrı bi duyuru açmalısınız belki de:)
Ben de sizin gibi olduğum için bu konuda karşıdakiler bozuluyor mudur empati yapamıyorum, ama sanmıyorum da. Ama eğer sözkonusu "dışarı çıkmak" deyince doğrudan avmleri anlayan avm insanları ise işler değişebilir. O zaman zaten dışarıda karşılıklı tavizsiz birlikte olmanızın, birlikte alışveriş yapmanızın... imkanı yok.

Ben de varim
Gezdikce darlanirim

bence kendiniz de demişsiniz, bir mağazada bir şeyi gördüğüm beğendiğim anda alıyorum, para derdim yok diye, bu da aslında alışverişi neden sevmediğinizi açıklıyor. benim gibi alt-orta sınıf kadınlar, bir mağazada bir şey gördüğünde çoğu zaman direk alamaz, bütçesine uygun değildir, bu yüzden mağaza mağaza gezer, daha bütçemize uygun olan yine de üstümüzde ucuz durmayacak bir şeyler ararız. bu size garip ya da komik geliyor olabilir ama, mağaza mağaza dolaşıp sonunda bütçemize uygun, yine de üzerimizde ucuz durmayan giyilebilir bir şeyler bulabildiğimiz için de alışverişi severiz.
yoksa herhangi bir markanın mağazasına girip kazaktan dona kadar her ihtiyacımı alıp aldıklarımı limuzinime taşı alfred deme şansımız olsa, sanırım biz de indirim dönemlerinde mağazalara koşmak, bir kazak için dükkan dükkan dolaşmak çılgınlığına girmeyiz.
daha önce de karşılaştım bu durumla, benden daha üst ekonomik seviyeden bir arkadaş vitrinde bir elbise gördü, ay alice bu sana acaip yakışır dedi, ki hakikaten giysem yakışır, ama fiyatına bir baktım ben günlük bir elbiseye o parayı zaten veremem, mırın kırın ettim geçiştirdim, mangoya bakalım dedim, o da tam bunu dedi ay bu ne yaa bir dolu kıyafet deniyorsun kaç saat sıkılmıyor musun vs. lan o ilk görüşte bariz güzel elbiseyi direk alıp gitsem alışveriş yapmayı sevmeyen kuul kız olucaktım şimdi mango kızı oldum paranın gözü kör olsun. o nefret ettiğiniz mangoda kaç saat geçiriyoruz çünkü başka bir yerden eli yüzü düzgün bir siyah dar kot pantalonu 15 liraya bulmam mümkün değil, ben de biliyorum elbette atıyorum maviye gidip bir siyah olivia 27 beden lütfen diyip çıkmayı.

@ alice tatlım sen beni çok yanlış anladın, mangoyu bırak pazardan bile giyiniyorum ben. marka filan giymiyorum. ha maviden kot alıp 15 yıl onu da giyebilirim. beğeneyim yeter ki.
30 liraya 50 liraya abiye elbise alıp giymişliğim çoktur. aslında neredeyse tüm abiyelerim böyle...fiyat vermediğimden yanlış anlaşıldı galiba.

anlamadığım gezmeden aramadan nasıl mucizevi şekilde karşınıza çıkıyor üstünüze oturacak düzgün ve ucuz kıyafetler. söyleyin biz de mesai harcamayalım, ucuz yerlerin handikapı budur çünkü, çoğu ürünü dandiktir arar arar iyisini bulursun hele pazarda dolanmadan aranmadan nasıl buluyorsunuz merak ettim?

vallahi ben de bilmiyorum ki çok yakından bilen komşu teyzemiz (30 senelik komşumuz) da aynen bunu der...sen durur durur bir çarşıya gidersin şıp şıp şıp alır gelirsin biz 3 ay gezsek bulamayız diye...belki şundan: siz bişey "arıyorsunuz" ben aramıyorum. yani bana da dükkan dükkan gezmek saçma geliyor. 36 beden fazlasıyla standart bi kadınım denemeden alabiliyorum belki ondan. belki modaymış, şundan da alayımmış gibi derdim olmadığından. belki neyi giyerim, ne yakışır gibi konularda kendimi bildiğimden...başka bir açıklamam yok.

@alice gözyaşlarım seninle. çok güzel yazmışsın ama sıkıntı şurda, ihtiyaç olup olmadan dükkan dükkan dolaşmak. her görülen şeyin uygununu bulacam dersen eğer alışveriş bir ömür sürer.

ayrıca bu kadar alışverişi sevmeyen kadın varmış da bizim haberimiz yokmuş, çok enteresan. bu modeller yeni sanırım :)

@hayatbirfilm_basroldesensin vallahi ben yeni model değilim hatta antikayım nerdeyse. yeni modellerde durumu bilemiyorum.

seni sevmesi için hiçbir şey yapamazsın.söylersin açıkça.mücadeleni,savaşını verirsin, ama olmuyorsa da kabullenirsin.yapabileceğin hiçbir şey yok.

Yapmıyoruz. İlgisizse ilgi uyandırmak, sevdirmek zor. Açıl, söyle, niyeti varsa gelir, yoksa gider.

netten tanıştık. reelde tanışmak istemedi. Aslında ben sadece dükkanları gezip onunla birşeyler beğenmek istedim birlikte, çünkü alışveriş yapıcakmış bugün. O uzak durdu.

Üzüldüm bu duruma ya. Çaresiz hissettim. Nasıl mücadele edeyim hiç bilmiyorum. Bir anlamı olur mu ki..

daha görmeden etmeden ses tonunu bile duymadan tam olarak neyine aşık oldunuz ki? ya da sadece resmini görüp ona mı aşık oldunuz? öyle şey mi olur ya?
bir de netten tanıştığım biri ısrarla gerçek hayatta buluşmak istese sempatikten çok ürkütücü olur, sizinle alışverişe çıkmak istemediğini söyleyerek kız duruşunu belirtmiş, daha fazla ısrar ederseniz bu mücadele etmek değil huzursuz etmek olur, kızın yaşı da sizden küçükmüş, netten kızları ağına düşüren sapık durumuna düşersiniz.

anladım alice practice. Uzak mı durayım o zaman? Ben o kadar kötü niyetli düşünmemiştim.

siz kötü niyetli olmayabilirsiniz tabii, ancak internette tanıştığı ve gerçek hayatta görüşmek isteyen her kendinden büyük erkeğin iyi niyetli olabileceğini varsayarak davranmasını bekleyemezsiniz kızdan, en azından kendi güvenliği açısından mantıklı olmaz bu.
bence uzak durun,ortak bir noktanız varsa kız sohbet açarsa konuşabilirsiniz, ama gerçek hayatta görüşme teklifinizi tekrarlamayın. bir de gerçekten merak ediyorum netten tanıştığınız karşılıklı oturup iki laf etmediğiniz kızla, ne konuştunuz ki aşık oldum diyebiliyorsunuz?

sen surda bahsedilen arkadas misin yoksa?

www.facebook.com

duyurudan tanıştıysan o da şu an bunu okumuyor mu?
isterse seni ilgilenir artık gördü senin istediğini :/

Yok o değilim, nikim o değil.yaş farkımız o kadar değil.

sakin ol şampiyon :))

31 çekmekten çıldırdım adlı duyuruyu açıkçası okumaya zamanımı harcamam ben :) yanlış anlama aşağılamak için söylemiyorum ama kendi açımdan düşüncem bu benim. bunun yanında düzgün bir türkçe ve gramer kurallarıyla beraber gelen kolay okunulabilirlik duyurunun cevap almasını kolaylaştıracaktır

oha velet çok tatlısın <3

son duyurunu 3 kere okumaya meylettim, anlamadim . babani mi sevmiyosun, babana mi kufretmis anlamadim biseyler yanlis gidiyordu dostum, neler oluyor demeye kalmadan zap yaptim bi sonraki duyuruya.

ayristirarak.

kisa cumleler kurarak.

belki o zaman.



Ornek:

kardeşim, aşık olamıyorum zorla mı?:D

ben de aşk acısı çeksem de, buraya derdimin dermanını aramaya gelsem keşke... ama benim de sorunlarım farklı, buna göre kategoriler var dimi!
madem cevap vermeyeceksiniz, niye açıyosunuz?
herkes benim sorularımı yanıtlamak zorunda değil ama, 54784152689 tane üyeniz var, bi allahın kulu da yazmıyo...

bi de şu tipler var: "duyuru çok uzun okumadım ama yanıtlayayım".
madem uzun, ben onu sabırlı insanlar okusun diye yazmışımdır dimi?
okumuyosan cevap da vermeyeceksin.

cidden anlamıyorum, yeni üyeyim diye mi ayrımcılık yapıp duyurularımı yanıtlamıyorsunuz?
çünkü aşk acısı çekenlere 6524185465 tane yanıt veriyorsunuz...

eyvallah. da gibson ın söylediğine takıldım, ne varmış ki gramerimde? herkesin yazdığı gibi yazıyorum işte. tdk olmaya ne gerek var?

dostum çok göz yoruyor ve bir süre sonra boş boş okuyorum ben. ne okuduğumu anlamıyorum ve sonunda sikerler diyerek kapatıyorum. 31 çekmekten çıldırdım adlı duyurunu okudum ama onda da 15 kişiye saldırdım videosunu açtım nedense,anlamadım yani başkan

arkadaşım niye azarlıyorsun insanları (bkz. bizleri) anlamadım.

sonuçta o kadar çok bunaldım, darlandım, depresyondayım, asosyalim, kimseyle tanışamıyorum, sevgilimden ayrıldım bunalımdayım duyurusu var ki ben şahsen illallah diyorum artık. herkes mi sorunlu, herkes mi depresyonda?

benzer duyurulara yazılanları da okumuyorsunuz. hemen hepsine aynı şeyler yazılıyor. biz de özel hayatımızda başarıdan başarıya koşmuyoruz, ama biraz yaş icabı biraz da yaşadıklarımız icabı üç-beş yapılacak yapılmayacak şey biliyoruz.

misal ben tekrar tekrar yazıyorum. evde oturup bunalmayın. dışarı çıkın. spor yapın. hiç bir şey yapamıyorsanız yürüyün boş boş. ama öyle 15 dakika değil en az 1,5-2 saat.

biraz insan içine karışın. odanıza tıkılıp ne kadar şanssızım ben, dünyadaki en mutsuz insan benim diye ağlamayın. ailenizle vakit geçirin. komşular, akrabalarla ilgilenin. yardıma ihtiyacı olanlara yardım edin.

bir hobi bulun, hiç bir şey yapamıyorsanız kendinizi geliştirin, genel kültürünüzü arttırın. kitap okuyun. okunan kitaplar, öğrenilen bilgiler hiç bir zaman boşa gitmez. en lüzumsuz bilgi bile öğrenim hayatınızda ya da hayatınızın değişik yerlerinde işe yarayabilir.

ayrıca biraz da düzgün yazın. gerçekten karışık kuruşuk yazıyorsunuz (senin yazdıklarını okumadım, ya da hatırlamıyorum-bunları direkt senin için yazmıyorum.) kitap okuyun-kompozisyon yazın diyorum artık kızıyorum. çünkü anlaşılmaz şeyler yazıyorlar. sonra okuyunca tam anlayamıyorsun. beni yanlış anladınız diye tekrardan çemkiriyorlar.

bunun gibi şeyler.

bir de burada duyurularına cevap alanlar bir mucize yaşamıyor, cevaplar ile bir şeye çare bulunmuyor. yaş ortalaması düşük, çoğu insanın senin gibi sıkıntıları var. onu da unutma. o verilen bilmem kaç milyor yanıt çoklukla aynı oluyor.

şimdi gördüm anladığım kadarıyla cevapladım bir önceki duyurunuzu. tdk olmadan da derli toplu paragraflı, cümlelerinin başı sonu belli yazılar yazabilirsiniz bu arada.

hepimiz bir olup kararlaştırdık yenilerin yazılarını cevaplamıyoruz.

Şaka bir yana gibsonrules zaten gerekenleri söylemiş, birazda bu ilgi çekmekle alakalı çok kişisel şeyler yada sıkıcı şeyler yazarsan ilgi çekmiyor insanların yazası gelmiyor.

öncelikle ortaokulu bitirecek yaştaysanız, arkadaşlarınızın kim olacağına, kimin sizin için doğru ve faydalı olduğuna siz karar verirsiniz, aileniz değil. aileniz arkadaşlarınızı sizin kadar iyi tanıyamaz, arkadaşlarınızın dış görünüşüne, ne kadar efendi, terbiyeli çocuk görünüşüne aldanır, yüzeysel karar verirler.
bu nedenle, bir insanın seni kıskandığını, sana yarardan çok zararı dokunduğunu düşünüyorsan, direk hayatından çıkartmalısın.yaşadığın paranoya, göreceğin zarar, önce seni ilgilendirir, zararı görecek olan sensen bu konuda önemli olan da senin kararın olmalıdır.
arkadaşlığını bitir o kişiyle, küçük bir sosyal çevrede yaşıyorsun sanırım, her girdiğim ortamda birilerini tanıyor demişsin, o ortak sosyal çevreleri de o kişiye bırak gitsin, onunla karşılaştıkça ortak muhabbet oldukça huzurun kaçacak, tedbili mekanda ferahlık vardır, bunu bir yenilgi olarak da düşünme. o ortamlarda sana zaten çok değer veren, arkadaş olmaya değer birileri varsa da sen kendini o ortamdan çektikten sonra da sana gelir.

en önemlisi bu konuda babanı ikna etmeye çalışma, eğer ne iyi çocuktu neden arkadaşlığını kestin derse de baban, bana bir çok zararı dokundu, siz uzaktan görmüyorsunuz, onun arkadaşlığı bana zarar veriyordu, sırf siz onu uzaktan iyi bir insan sanıyorsunuz diye zarar görmeye devam mı edeyim de.

çocuğun seni kıskandığına nasıl karar verdin bilmiyorum ama sen açık vermediğin sürece, onu hayatına almadığın sürece uzaktan kıskançlığıyla sana bir zarar veremez. hayatına ne kadar dahil olursa kıskançlığıyla o kadar işini bozar zarar verir. burada da anahtar çocuğa belli etmeden, öfkeden kıskançlıktan delirtip gözünü karartmadan siktiri çekmek. yani bugün görüşelim der bugün çıkmıycam dersin, yarın görüşelim der, odamı temizliycem eski kitaplarımı ayırıcam zamanım yok dersin. ama bahane uydururken başka biriyle planım var deme, ne yapar eder ya 'rastlantıyla' karşılaşır ya da o birlikte plan yaptığın kişiyi tanıyorsa kendini de dahil ettirir böyle kişiler. yani o çağırdığında gerçekten dışarı çıkacak olsan bile ona söyleme sonradan öğrenirse, çok ısrar ettiler ya ne zamandır görmüyordum falan de. sonuç olarak o kişiyle zaman geçirme yani.

sen ölüp ailen onay verene kadar, genel organ bağışının hükmü yoktur. hayattayken istediğin anda bu bağış kararından vazgeçebilirsin de. ancak sen öldükten sonra bu genel organ bağışın hüküm doğurur. o yüzden hali hazırda hayattayken istediğin organı istediğin birine vermene engel değildir.

evlat edinmek daha iyi.mutlaka kendi çocuğum olsun düşüncesi bana çok bencilce geliyor.yeni bireyler dünyaya getirmektense varolan insanların hayatını değiştirmek daha kutsal.o çocuklar da bir yere ait olmak istiyorlar,anne baba sevgisini yaşamaya ihtiyaçları var.hem de o çocukların geleceği için de iyi birşey yapılmış olur.kendini kurtaramayabilir çünkü.

mantıksız değil. ama ne bileyim, öz kardeş daha iyi olur gibi. bir hastalık durumunda birbirlerinin bedeninden faydalanabilirler. öz olmayan bir kardeşle beden uyuşması ihtimali, öze göre daha düşük. bunun dışında birinin hayatını güzelleştirmek istemek elbette ki çok güzel, katılıyorum fazlasıyla.

evlatlık olsaydım ergenlikten sonra öğrenmek isterdim sanırım. biraz daha aklım başıma gelince yani. ama öğrenmek isterdim ille.

ben istemem elalemin piçine ben mi bakıcam gibi bir düşüncem var.

bence garipsenecek bir şey değil. ancak çocuklar arasında sorun olur diye düşünüyorum aralarında 10 yaş falan olmadığı sürece. kardeşler zaten hep birbirini kıskanır, bizi öz biri evlatlık olursa bu sürekli sorun haline gelir bence. "o öz/evlatlık olduğu için öyle dimi"

yarın öbürgün o öz çocukla evlatlığın arasında bir sürtüşme yaşansa (tipik kardeş kavgaları) ve öz olan ötekinin evlatlık olduğuyla ilgili olumsuz şeyler söylese pek de hoş olmaz sanırım.

the imp,bu kadar sevgisiz olmak seni hasta eder.'elalemin piçi'çok çirkin bir laf.

Evlatlık olma konusunun iki kardeş arasında sorun çıkarabileceğini söyleyenler olmuş, bu yüzden ya ikisi de küçükken bu iş halledilecek (mesela kendim çocuğum oldu, o 4 yaşını bitirmeden bie vlat edineceğim) ya ya kendi çocuğum büyüyüp, o konuyu gündeme getirmeyecek kadar anlayışlı olabileceğini düşündüğüm zaman ya da ilk önce evlat edinilecek bebeyi alacağım, o biraz büyüyecek sonra kerdeşi doğacak.

yaşları yakın da olabilir birbirlerine. Hatta öylesi daha iyi. Ama şöyle bişy var ki anne ya da babadan biri istemeden aralarında ayrımcılık yapabilir. "isteyerek" olacaksa zaten evlat edinmezler ama, benim bahsettiğim örneğin biyolojik anne/babası olmadığın çocuğa "aman belli etmeyelim, hissettirmeyelim" diyerekten davranaraktan bir nevi "pozitif ayrımcılık" yapılması. Bunu iyi kontrol edebilmek ve bu kararı vermeden önce bunun olmayacağına şahsen emin olmak gerek.
İkincisi de yaşları yakın olmasa da kıskançlık triplerine girmeyecek denli yaş farkı olması. Örneğin evlatlk olan çocuk hem öyle olduğunu öğrenmiş, hem de bunun yaratacağı -varsa- hassas psikolojik süreci atlatmış olmalı ki kendi çocuğunu yapsın ebeveynler. Bu da aralarında 15 yaş kadar fark olması demek ki yaşlarının aynı olması buna göre daha iyi. Mesela öz çocuğunuz 6 aylıkken 6 aylık-12 aylık civarı yaşta bir bebeği evlat edinmek. İkisi de bunu kaldırabilecek yaşa eriştiğinde de birlikte öğrenirler bunu.
Olası ağızdan kaçırma vakalarına karşı çok yakınlar dışında kimsenin öğrenmemesi -nasıl olur fikrim yok- taraftarıyım ayrıca mümkün olduğunca. Yani durumu dedeler, babaanne, anneanne; varsa da amca teyze hala dayı tayfasından sadece yetişkinler bilmeli.

ya da şöyle bişye şahit olmuştum ben; erken ebeveyn olan çiftler (25 yaş ve öncesi) öz çocukları kendi başının çaresine bakacak hale geldiklerinde 40-45 yaşlarında oluyorlar. O aşamada evlatlık alınan bir çocuk ya da çocuklar (kardeş de olabilirler hatta) kimse açısından herhangi bir sorun yaratmaz tahmin ediyorum ki.

hiç çocuk en iyisi. ama illa evlatlık da olsa olsun derseniz, dışarıdan desteklemek en iyisi. illa da evde olsun derseniz öz evlat tabii ki.

bence dusuncen cok güzel. ben illa benim cocugum olsun demiyorum ama sevdiğim bir insanin cocugu olsun isterim. mantikli hicbir aciklamasi yok. nden boyle istediğimi gercekten bilmiyirum. bir de sut emzirmeyi yabana atmamak lazim. cocukla bag kuruyor. bir anne inkar etse de iz cocuklari arasında bile sevgisi esit olmuyor. bilemedim ama dusunceniz gercekten cok naif ve guzel

evlatlık fikri çok güzel ama gerçekten kanından olana bile tahammül etmek bazen çok zorken, gerçekten bir ömür boyu kanından olmayan birine sevgi besleyebilecek misin bunu düşünmen lazım. aynı şekilde erkek arkadaşının, kocanın da. hiç çocuk olmaz bir o olursa, ya da ikisi de evlatlık olursa sorun olmaz gibi geliyor bana ama bir öz bir evlatlık illa ki istemeden birinin diğerinden değerli olacağına inanıyorum. içgüdüsel olarak da öyle zaten. çok maddi durumu iyi bir ev olmazsa o eve 2 çocuk 1i evlatlık girmemeli. çünkü yarın bigün öz evlada çeşitli imkanlar sunmak isterken diğerinin de sorumluluğu olduğu için bi çocuğunuzun imkanlarından kısacaksınız ki bu onu deli etmeye yeter bile. kısmasanız biri arkadan baksa bu da onu üzmeye yeter. biri birine vursa istemeden öz çocuğunuzu savunur diğerine kızarsınız. bunlar öyle kolay işler değil. niyet çok güzel ama işte hiç kolay değil.

evlatlık almayı hiç düşünmem,
bunun sebebi ise herhangi bir konuda mutlaka eşit davranamayacağım ve öz çocuğumun tarafını tutacağıma emin olmamdan dolayıdır.
öz ile üvey mutlaka aynı olmaz diye düşünüyorum.
bağları gevşek bir aile ise ek bir sorun olmaz üvey ile öz.
yani amerika-avrupadaki aileler ve bizim toplumun aile ve yaşayışı arasında dünyalar kadar fark var.
bu arada çocuk gibi bir isteğim yok ama olacaksa öz olmalı derim.

fikriniz çok güzel, ancak çocuk esirgeme yuvalarında kalan çocukların çoğu, annesi babası belli ama annesi babası bakamadığı için orda kalan çocuklar, bunlar zaten evlat edinmeye verilmiyori ancak koruyucu aile olarak alabiliyorsunuz, anne babası istediğinde geri alıyor.
onun dışında terk ediilmiş bebekler/çocuklar açısından da şöyle bir sorun var. çoğu genelde çocuk sahibi olamayan ana-baba henüz 1 yaşını tamamlamamış bebek evlat edinmek istiyor, kanundaki şartlara sahip olsanız bile, uzun bir süreçten geçip bekleme listesine giriyorsunuz, ancak 2-3 yaş ve üzeri terk edilen çocukları kimse evlat edinmek istemiyor genelde, bebek istedikleri için, yani ister istemez çocuğa evlatlık olduğunu açıklayana kadar neden kardeşinin bir dolu varken kendinin bebeklk fotoğrafı olmadığını açıklamak zorunda kalıyorsunuz.
bir de çevremde, kuzenlerimde gördüğüm şöyle bir durum var, ay ama çocuk size benzemez, sonuçta sizin kanınızdan değildir diyenlere karşı. benim kuzenlerim, bebek yaşta evlat edinildiler, tabi atıyorum esmer bir bebek anne babası sarışın diye sarışınlaşmaz, ama kendini büyüten insanların tavılarını, alışkanlıklarını, çevresel faktörlerini edinir, yani kuzenlerim anne babalarından daha uzun/ daha beyaz tenli vs. oldular ancak yemek yeme alışkanlıkları, konuşma tarzları, giyinme tarzları, gülüşleri, ağlayışları, tavırları birebir kendilerini yetiştiren insanlardan aldılar. hatta aynı beslenme, aynı hayat tarzı nedeniyle göt göbek oranları oturup kalkmaları bile aynı oldu. o kadar çok duyuyorum ki benim kuzenler hakkında ay şuna bak aynı anasına çekmiş falan diye. ister istemez küçük bir çocuğu büyüttüğünüzde kendinize benzer, sizi örnek alır, sizin gibi olur.

kesinlikle para varsa yapılmalı. bir angelina ve brad çifti bunların en iyi örneği. hiçbir çocuğa hak geçmiyordur kesin. öyle bi ortamsa neden olmasın. kanun kadar zengin de olmasanız da olur da iki çocuğu yaşatacak ucu ucuna ayı geçirmeyecek gelirde bi ev olması lazım. özel bi okula 2 çocuk gönderip gerekirse yurt dışına çıkaracak kadar paralardan bahsediyorum. bi çocuğa aile vericem derken diğerinin iyi bi hayat sürmesini engellemek olmaz.

Arkadaşlar, maddiyat konusunda eğer iki çocuk yetiştirebilecek imkanım varsa ancak öyle bir işe kalkışırım. Aksi taktirde ülkemizde zaten 1 çocuğu bile doğru düzgün yetiştirebilmek, okutabilmek, ihtiyaçlarını karşılayabilmek zor.

Benzeme konusundaysa, fiziksel benzerlik açıkçası benim umrumda olmaz. @alice practice'e katılıyorum. Zaten çocuğum da benim kopyam olsun istemem ama haliyle yetiştirildiği kişiler ve çevre olarak bize benzeyeceğini düşünüyorum.

Kıyaslamak belki saçma ama kedim de benim kanımdan değil ama kardeşlerim kadar seviyorum :D

midilli zaten küçücük bir yer, bir tane de ufak çarşısı var, çarşıda fontana diye bir otel var, 2 kişilik oda geceliği 30 euro.genelde pansiyonlarda fiyat bu. yemek yemek için mutlaka kaldırimi ye gidin. ama gece geç saatlere kadar açık değil, akşam yemeği için 8 gibi gidin en geç, kabak çiçeği dolması, saganaki, ızgara ahtapot, kalamar ve karışık ot yiyin kaldırimi de mutlaka. deniz ürünlerinin fiyatları çok ucuz ve porsiyonları çok büyük. yazın gitseniz therm plajı denize girmek için çok güzel, bir de molivos tam yazlık gece hayatının olduğu yer, ama kışın bir halt olmaz. midilli de görülecek bir şey yok aslında bir ucundan diğer ucuna 'şehrin' 15 dakikada yürüyorsunuz, görülecek ne varsa görürsünüz. petra adanın öbür tarafında, o da adadaki bir diğer yerleşim yeri( midilli en büyük şehir ama kasabadan hallice öyle diyeyim) araba kiralayabilirsiniz günlüğü 30 euro genelde standart afilli jip falan kiralamazsanız. sahilde coffee shoplar var, gündüzleri herkes orlarda oturup pinekliyor zaten. 2 günden fazla kalmayın bir de aynı yerde döne dolaşa hayattan beziyor insan.

soğuk hava ve güneş kombinasyonu.

irlanda sanirim cilli nufusun en cok oldugu yer. genetik.

genetik.bir tür derideki renklenme bozukluğu/melanin birikimi.
Freckles can be found on anyone no matter their genetic background; however, the amount of freckles is genetic and is related to the presence of the melanocortin-1 receptor MC1R gene variant.[2] The formation of freckles is triggered by exposure to sunlight. The exposure to UV-B radiation activates melanocytes to increase melanin production, which can cause freckles to become darker and more visible.
çiller genetik arkaplanı ne olursa olsun herkeste bulunabilir ancak çil miktarı genetiktir ve melaninle alakalı bir gene bağlıdır.
çillerin oluşumunu güneş ışığı tetikler. Uv ışını melanositin daha fazla melanin üretmesini sağlar, bu da çilleri daha koyu ve belirgin hale getirir.
wikipedia dan anladığım bu kadar:D

kendini kota alıştır ve zevkli tişörtler/kazaklar almaya başla:

www.mavi.com
www.mavi.com
www.mavi.com
gibi gibi. sadece mavi.com.trye girip baktım beş dakika, biraz gezersen çok şık şeyler çıkartırsın zaten.

polo'nun spor montları çok şık oluyor bence. onlara bakabilirsin.
kot rahatsız, alışamam ben dersen spor keten pantolonlar var daha rahat olur.

falan filan... biraz da aksesuarla yırtarsın bence. ama onun için acele etme hele bi giyimin otursun.

@mutevazi pantolon yok dostum. pantolon yok.

eşofman altı giydiğiniz ve bundan vazgeçmediğiniz sürece giyiminize çekidüzen verme şansınız yok.insanların spora giderken ya da yatarken giydiği bir şeyle etrafta gezerseniz pis algısı yaratırsınız. yani gömlek giymeniz gerekmez ama pantalon medeniyetin bir gereği bir nevi.

bir ara ben de sadece eşofman giyerdim. adidasın abuk görünmeyen eşofmanları vardı o zamanlar. en azından kadın için. öyle şeyler arayıp yine bunlarla kombinleyebilirsin illa eşofman giyeceksen.

spor ayakkabı giyiyorsunuz tamam da, o ayakkabı mesela ayrı bir çirkin.daha bir güncel şehir hayatına uygun günlük ve spor ayakkabıya benzeyen en azından bir şey giyseniz mesela. o gösterdiğiniz ayakkabıyı eşofmanla düşünemedim bile, değişik bir tip.
www.impericon.com
supersklep.pl
daha böyle basit şeyler giyin.
bir de polar eşofman ne ya? en son babamlarla kaz dağlarına kışın dağda sucuk-ekmek yapmaya çıktığımızda giymiştim, onun dışında da giyilmesini tasvip etmiyorum.ha bir de hayatınızın bir noktasında pantalon giymeniz gerekecek zaten.
bir de eşofman altı üzerine kazak giyiyorsunuz? yani yok öyle bir şey.

eve 5 kap mama 5 kap su koyun dolu dolu, kapıyı pencereyi kapatın kedi atlamayacak şekilde, nayloncudan 5 liraya 2 tane kocaman leğen alın, doldurun içine kumu, kediyi öpün görüşürüz diyin, 1 hafta sonra aynen bulursunuz. evde kediyi 3-4 günlüğüne bıraktığım oldu bu şekilde, aynen geri buldum, az bir şey trip atıp hayatına devam etti.

burda duyuru açasanız şehir bilgisiyle vs., belki bir hafta bakacak olan çıkabilir.

çoğu şeyi tek başıma yapmayı severim , gidecek arkaşım olsada.

evde bile tek kalmayı severim.

evet kendime dönüyorum tek başımayken

ben.

evet. hemen her şeyi tek başıma yaparım.

özellikle alışverişe çıkmak, bir kafeye gidip bir kahve içmek, yürüyüş yapmak gibi şeyleri yanlız yapmayı seviyorum, bazen hatta ev arkadaşım ben de geleyim mi dediğinde yok ya biraz dolanıp gelicem diyip yalnız çıkıp keyfime bakıyorum:)

ben

Kafayı bulmak, seks ve tatil dışında her şeyi tek başıma yapmayı severim. Bu üçü, asla.

tek başıma gezmeyi seviyorum. önce zorunluluktandı şimdi normal

evet.

ama sosyal içici olmamdan kaynaklı ben de tek içmeyi sevmem, yani gereksiz bulurum.

i didn't know when you would be going.

"i didn't know when you would be going" için hiçbir sonuç bulunamadı.

i didn't know when you were leaving

bir de ben deneyeyim.
i didn't know the date of your leaving/departure.

i didn't know the date of your leaving ben de yazdım gugıla ama sonuç çıkmadı :)

I didn't know the date you were going to leave.

Markaların tamamı katkılıdır, zira raf ömrü belirsiz oluyor. Onlarda beklesin diye veriyorlar katkıyı.
En güzeli ihtiyacınız kadar incir toplayın ağaçtan :) bilmiyorsanız internetten tarifler bulun kendiniz yapın en doğalı böyle olur.

neredesiniz? köylü pazarları ya da mesela adana'da kültürova tarzı yerlerde ev yapımı incir reçeli bulabilirsiniz ki en bir güzelidir kendisi, kurban olunur. incir reçelim bitti :(

İstanbul'dayım, eminim çok bir güzeldir onlar :(
Evde yapmayı düşünmediğim için sormuştum. Geçenlerde bir yerde kahvaltı ederken yedim ilk defa, bayıldım çok güzeldi.

kadıköy'de rıhtım bölgesinde bir şekerlemeci var, kendi markaları reçelleri var, annem kendisi de reçel yapan biri olarak orayı tercih etmiş, onaylamıştı:) tanesi bol katkısı az lezzeti tam incir reçeli yapıyorlar, ki benim de favori reçelimdir.kadıköy e yakınsanız ayrıntılı tarif edeyim üşendim şimdi:)

Valla avrupa yakasındayım ama yolum düşerse giderim neden olmasın? ;)

soruyu görünce merak ettim
www.e-destan.com
böyle bişi buldum

niye öyle riskli işlere giriyosun?

siz parmak basmayın tabii ki de, dilekçeyi yazıp altına parmağını basıp postayla gönderiversin ya da kargoyla.5-6 lira bir şey tutar, alır dilekçeyi gerekli yere verirsiniz.
imza yerine parmak izi kullanımında aksi halde özel belgeyi sahte hazırlamış olursunuz, fark edilirse hapis cezası bile var.

yurtdisinda yazip parmak basip gonderse?

durduk yere sahtekar damgası yiyeceksiniz, dilekçeyi mail atın, çıktısına parmak basıp postayla göndersin. ben böyle yapardım kesinlikle.

Ne kaybedersin ki ?

yaşlı diye imza yetkisi olmaması ne demektir yahu? kim neye dayanarak iddia ediyor ki imzanın geçersizliğini? yaşlanınca imza yetkisi falan kaybolmaz. parmak basmak sadece okur yazar olmayan kişilerin resmi evrağı imzalayabilmesi için ortaya çıkmış bir çeşit imza yöntemidir. babaanneniz isterse 150 yaşında olsun, okur yazar ise ve aklı başında olmadığı heyet raporu ile kanıtlanmış falan değilse istediği yere imza atar ve buz gibi de geçerlidir.

bir şey olmaz.

yapıştır.

donmadığı sürece bozulmaz, dışarda beklemesi daha bile iyi olmuş. yapıştır+1

yapıştıralım o zaman eyvallah :)

delikanlı içkisidir öyle her şeye bozulmaz.

hiç riske etme gidip kilidi değiştirt

restoranı değil, polisi aramanız en mantıklısı.

bu arada kilidi de değiştirin.

çilingir bul internetten, durumu anlat yeni bir kilit getirir takar.

bir çilingir arayın yanında yeni kilit getirsin, 70-80 liraya gıcır gıcır yeni kilidiniz olur, hem de 5 tane yedek anahtarı oluyor yeni kilitlerin, yedek anahtarınız da olur, yoksa polisi de arasanız, şu durumda böyle bir ihbar üzerine iki yemekçiye de gidip soruşturma yapmayacaklar, değiştir kilidini diyecekler.

gibson ve midesiz demiş zaten. elinde delil yok, restoranın veya polisin ne yapmasını bekliyorsun ki?

kilidi değiştir. İnternetten bulabilirsin bir çilingir.
büyük bir ihtimal hesap etmediğin bir yerden çıkacaktır, dediğin kötü senaryo da olabilir elbette.

kilidi değiştir.

Ev arkadaşını değiştir

ciddi ciddi polisi ne yapacaksın?

baştan savarlar.

kilit değiştirt.

kilidi değiştirmek en mantıklısı, resotan kabul etse bile çocuklar gizler. vermez bilmemne. t-lock kilitlerinden taktır yapmamışlarsa bile yarın öbürgün biyerden çıkarsa töhmet altında kalmasnılar gerçekten..

yav ortalığı velveleye vermişim, ev arkadaşım almış götürmüş söylemesem farkında değil. niye böyle etti anlamadım. kargoyla gönderecekmiş. iyi ki salak gibi gidip kilit falan değiştirmemişim.

efsane duyuru olma yolunda bu duyuru bence :)

Diğer kedileri uzak bir yerde tutma ihtimali var mı?

yok ya diğer kediler çingen (ırkçı söylem olarak değil), hatta anne kedi çöp taşıyodu bahçeye, bebek bezleri falan dolmuştu etraf, kovduk 2 kez, 3 kere geri taşıdı

yemek veriyosun yine bizimkine sulanıyolar

:D bırakın öyle kalsın, hazır dünya barış günü bırakalım bu kavgayı.
www.youtube.com

mizacı böyleyse pek dokunmamalı. sokakta baktığımız bi erkek kedimiz var, eski kedimin evden kaçan yavrusu. şu sıra 7-8 yaşında. başlarda herkesten hareket eden her şeyden kaçardı. şu an bütün mahalleyi siyah beyaza boyadı kendisi. habire birilerini tokat manyağı yapıyor.

O zaman sizin kediyi ayırmak lazım, ama yerinizi durumuzu bilmediğim için pek fikir yürütemiyorum.

Splinter ustadan yardım isteyelim diyesim geliyor ama demiyecem.

tekvando kursuna yazdırın.

bi de, ben kendi kedilerimi biraz sert severim. insan gibi sevmem pek. sağ elimde upuzun bi kedi pençesi izi var (bu sokaktaki alfa erkeği kedimin anasından yadigar). kedi dünyasında miyagi san hatta siplinter usta diye bilinirim nihehe. kedilerin dalağını sevdiğim ve kendimi parçalatmaktan korkmadığım için genelde agresif ve dik başlı kedilerim oluyor, daha yetiştirdiğim kedinin sokakta madara olduğunu görmedim. kedinin hep tetikte olmasını, en kötü ihtimal olay yerinden hızla kaçabilecek kadar çevik olduğunun farkına varmasını sağlayın derim. yani çaresiz hissetmesin kendisini. en kötü ihtimal topuklayabileceğini bilsin. kalanını kedi erkekse testosteron dişiyse prolaktin halleder.

o zaman @kargn bayramdan sonra yanına staja göndericem

benim ilk kedi deneyimimm olduğu için korkak davrandım ben de. köpek insanıyım normalde, kedileri sevmem. tabi bu, bizim maymunla tanışana kadardı :) kedi tırmalamasından falan çekindiğim için baya sakin sakin seviyorum :D

normalde anneleri yavruları, hayatta kalmaya hazırlamak, kendini korumayı öğretmek için baya sert sıkıştıra sıkıştıra, hart hurt ısırıp özellikle ensesini boğazını yakalayıp ciyaklata ciyaklata seviyor.ben hatta ilk gördüğüm zamanlar cıngar çıkarıyordum ay ay ay yavrusunu boğuyor diye, cıyk edene kadar boynunu ısırıp kucağına kıstıran anne kediyi görünce, sonra hemen bırakıp yalayıp sevip yavruyu tekrar kapıveriyor bu sefer bacağından. sizinki anasız büyüyünce eğitimi eksik kalmış.
neyse sizin kedi bu konuda idmansız kalmış, azıcık haşin sevip ciyaklatsaydınız, en azından pençe atmayı tepiştirik dediğim arka ayaklarıyla fıtı fıtı vurmayı falan öğrenirdi.
ama bence endişelenecek bir şey yok, kediler gayet hayatta kalma yeteneği yüksek hayvanlar, sonra çoğu yavru kedi benim gördüğüm kadarıyla atak olmayı, mamayı kapıp kaçmayı, dayak yiye yiye öğreniyor, bizim bahçede bir vahşi ana ve 2 yavrusu vardı yavrular birbirlerine bile hırrlar hıss lardı mamayı diğerinin ağzından kapıp alnının ortasına sümsüğü yerdi. aynı yerde büyümüş birbirine alışmış bu kediler, zaten aşırı hasar vermezler yavaş yavaş o da mama kapmayı öğrenip bu dünyada kendine bir yer edinir. şimdilik aynı anda bahçenin iki ayrı ucuza mama dökmek denenebilir, diğerleri musallat olana kadar biraz da olsa kendi yiyebilsin, kendi mamasını bilsin, yavaştan kendi mamasını savunmaya başlasın diye.

kedi arka ayaklarını kullanıp kapışıyorsa eğitimi tamam olmuştur. böyle biraz zorlayıp, ufak ufak sinirlendirip hırçınlaştırınca falan. kimi kuyruğunun köküne temastan hoşlanmaz kimi gıdısına kimi burnuna kimi göbeğine kimi arka ayağının buduna. illa saldırmasını sağlayan bi açma kapama düğmeleri vardır. biraz kızıştırıp ön ayaklarıyla ve dişleriyle bir cismi ya da elinizi kapmalarını sağlayıp sonra da arka ayaklarıyla saldırı yapar şekilde tepişmelerini sağlarsanız, en önemli silahının farkına varacaktır. bu tür bir kavgada kaçan taraf insan tarafı olmalı. böylelikle yan yatmış halde kuyruğunu yere vururken zaferinin tadını çıkarabilir kedi hayvanı. özgüven patlaması falan da yaşar.

kargn arkadaş doğruları söylemiş. savaşçı bir kedi yaratmak istiyorsanız üstüne gideceksiniz, severken hoyrat davranacaksınız. o da böylece karşılık vermeyi öğreniyor ve silahlarının farkına varıyor (tırnak saldırısı, arka ayağını saniyede 5 kere kullanabilmek gibi) bizim kedimiz de dışarıya gidip geldiği vakitlerde diğer kedileri az tokatlamadı bu sayede. diğer kediler miyavlar bu kafasını "ya sabır" diye aşağı çeker, sonra kafası o haldeyken zıplaya zıplaya dövüşürdü. kaçtı sonra. dövüşçü ve agresifti, engelleyemedik.

yavrular kuru mama yemeye başladı mı? onun ölçütü bence budur, bizim bahçede baktığımız bebekler mesela bir yandan kuru mamayı eti canavar gibi yiyorlar ama arada keyiften herhalde anne izin verdikçe emmeye devam ediyorlar. 1,5 ay erken gerçi, 2 hafta daha bekleyin ideal anne sütü alma süresi 2 ay sanırım kedilerde, sonrasında mamaya saldırıyorlar anneleri de bıkıp bunlar emerken tepiklemeye başlıyor. bu arada 2 kediye bakmak 1 kediye bakmaktan her zaman daha kolaydır, ben söyleyeyim de, tek başına kalan kedi size daha çok sarar sabahları ayağınızı ısırır geceleri tek başına depar atmaktan sıkılıp halıları tırmıklar falan, 2 kedi olunca birbirlerini oyalıyorlar, daha yumuşak huylu oluyorlar, bir de siz ne kadar oynasanız günde yarım saat bir saat oynayacaksınız, doğasında avcılık olan hayvan tek başına oldu mu patates gibi yatıp sıkılıp mamaya veriyor kendini, ya da yavruyken canı sıkıldığı için yaramazlık yapıyor, 2 tane oldu mu sizin oynatamayacağınız kadar çok koşturup atlayıp zıplayıp yorulup kuzu gibi oluyorlar.

alma zamanı gelince de çat diye alacaksınız, ama işte kedinin kendine bakacak kadar geliştiğine emin olun, mama yiyebiliyor mu kendini yalayabiliyor temizleyebiliyor mu diye.

15-20 gün daha bekleyin almak için. daha iyi olur.

iki kedi alın +1000

eğer ki bütçe olarak da sıkıntı çekmeyecekseniz, bence de iki kedi alın

hipertroidi olarak dusun &arastir. duz adam ben.

the wild kitten haklı fazla kullanımla bir seferde bir avuç içmeyi mi kastediyorsunuz yoksa dozu size fazla olarak bir süre kullanmayı mı?
doz ayarlaması baya hassas bu ilaçların ben 1-2 ayda bir tsh t4 falan baktırıyorum kan verip, yine de bir süre fazla dozda kullandıysam iki tahlil arasında, hipertiroid belirtileri yapıyor, kilo verme sinirlilik cilt bozulması falan.
bir seferde 1 avuç içmekse sözkonusu bir fikrim yok ama.

50 mg ile başladım yaklaşık bir sene oldu 100 mg çıktım sabah bir tane alıyorum bomba gibi oluyorum eskiden halsizlik yataktan kalkamama yorgunluk vs vardı buhar olup uçtu.. sabahları dayak yemiş gibi işe gelmektense bu ilaç sayesinde gayet zinde olmak bence çok daha iyi...uzun lafın kısası bir zararını görmedim...
not:haşimetto yüzünden başladım bu ilaca....

fazla c vitamininin vücuttan atılması vücudu yoruyor, vücudun o iş için çok su harcıyor bir de.
hem de fazla turunçgilden rengin sararır şaka değil gerçek. 2 günde 1 bardak neyine yetmiyor:D

nerede çokluk orada bokluk. abartmamakta fayda var.

portakal suyundaki asit dişlere çok zararlı. akabinde diç fırçalamak gerekebilir.

aç karna içersen tansiyonu düşürüyormuş diye duyduydum.

günde bir litre değilde iki bardak iç. fazlası zarar.

(bkz: taze sıkılmış portakal suyu/@compadrito)

şekerin çıkar aşırı şekerli aşırı asitli bir içecek, sıkılmışta bilmem kaç tane portakalı yemiş oluyorsun fazlasıyla zararlı, ayrıca ten renginde döner bu da doğru

aradığınız şey barfiks. yani barfiks değil de aılı kalmanız yeterli. her ahlükarda bunu yaparsınız kollarınızın çok güçlü olmasına gerek yok. acayip rahatlatıyor insanı.

çeşitli hareketler var pilateste, esnemek için, bir araştırsanız aslında.

ben bunu ara sıra yere uzanarak yapıyorum, çok güzel oluyor. kolları yukarda birleştir, kolları yukarı bacakları aşağı çekiyorlarmış gibi açabildiğin kadar aç. bir yere asılı kalmak tabii ki daha iyi olur ama bu da yattığın yerde güzel rahatlatıyor.

On saniye barfikste asılı kalmakla başlayın. Her gün 1 saniye arttırın.

Ya da 60 ile başlayabiliyosanız... devamı aynı.

kaç tane bilemem ama kravatsız kullanılan bir gömlekle çektirin bence, gömlek de tercihen beyaz falan olmasın, pastel renkli olsun.

20 tane çektirebilirsin, hem belki daha uygun falan olabilir 20 tane çektirince.

takım ceket falan nerden çıktı abi ne gereği var? okula, yurda veriyorsun alt tarafı. istediğin gibi giyin. yüzün gözün görünsün, mesela sene boyunca uzun saçla gezeceksen uzun saçla çektir, ne bileyim 3 gün sonra saçlarını kestirmeyi düşünüyorsan şimdi kestir öyle çektir. ne giydiğinin nasıl baktığının falan önemi yok.

al 40 tane bulunsun. sürekli bi yerlere veriyorsun zaten ilk sene.

takım elbise filan istersen de fotoşop yapıyorlar. :)

Zirt pirt cektirmek degil de kopyaliyolar da zaten fotografcilar. Yine de 20 24 tane cektir, bulunsun.

2-1-4-3-5

1 hoş gibi

2 çok beğendim

3 şirin

4 beğenmedim

5 kötü bu ya

bence 2 numara güzel.
3 numara pazara falan giderken bileğe takılan çantalara benziyor, çok kötü yazı falan hoş değil.

2 kesinlikle benim de favorim :)

2. gayet güzel, diğerleri çok kötü bana göre..

Bence en şık ikinci imiş

1

4 hariç hepsi

2-1-4-3-5

1-2 çok hoş duruyorlar.

2

sonuncusu hariç hepsi alınabilir sevdim..

yenisini 15 dakikada çıkarıyorlar, yalnız en son bi 60 tl sıkıştırıyorlardı, son durum nedir bilmiyorum. ilana gerek yok ayrıca.

bulan nereye bırakmıştır acaba?

en yakın karakola bırakılır kimlik bulunduğunda.

ben bulmuş olsam, en yakındaki dükkana bırakırdım gelip sorarlar diye, ya da karakol..

karakol önündeki vezneye gittim, polisler gelmediğini söylediler, hukuken n'apmak lazım dedim, mesela çevirilsem ne olacak dedim, tc'ni bilmiyor musun dedi.

1.olabilir
2.yanlışsa bile kayıt yapılabilir
3.olur
4.önceliği yok; eğer işle ilgili bir durum değilse.

Öncelik Belgesi


Şehit ve gazi çocuğu ile malullük, vazife malullüğü veya harp mamullüğü aylığı alanların çocukları ile vazifa malullüğü aylığı bağlanması gerekirken ölenlerin çocukları(Sosyal Güvenlik Kurumundan alınacak belge)
diye tanımlanmış, vazife mamullüğü de sosyal sigortalar kanununda
Vazife Malûllüğü
ve Harp Malüllüğü
(5510 sayılı Sosyal Sigortalar Genel sağlık
Sigortası Kanunu)
MADDE 47
-
(Değişik: 17/4/2008
-
5754/27 md.)
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra ilk defa 4 üncü maddenin birinci fıkrasının
(c) bendi kapsamında s
igortalı olanlar için aşağıdaki hallerde vazife malûllüğü hükümleri
uygulanır. 25 inci maddede belirtilen malûllük; sigortalıların vazifelerini yaptıkları sırada
veya vazifeleri dışında idarelerince görevlendirildikleri herhangi bir kamu idaresine ait başk
a
işleri yaparken bu işlerden veya kurumlarının menfaatini korumak maksadıyla bir iş yaparken
ya da idarelerince sağlanan bir taşıtla işe gelişi ve işten dönüşü sırasında veya işyerinde
meydana gelen kazadan doğmuş olursa, buna vazife malûllüğü ve bunlara
uğrayanlara da
vazife malûlü denir. diye tanımlanmış.
yani vazife malüllüğü yalnız çalışırken işyerinde ya da iş yerinin aracında kazaya uğraması halinde sözkonusu.doğal ölüm vazife malullüğü olmuyor.

yetim maaşı da onla alakalı değil, herhangi bir şekilde sigortalı kişi ölünce henüz çalışmayan çocuklarına ya da çalışmayan eşine bağlanan bir maaş.

kyk yurdunda kalmıştım. yurtta kalanların yani asil çıkanlar neredeyse hepsi annesi babası boşanmış, anne veya babası vefat etmiş olanlardı.
kyk buna göre yurtlara yerleştirme yapıyor.
yanlış bir yeri işaretlemişsiniz ama sanmıyorum yine de yurt verirler size (umarım). maaşını, malını mülkünü yazmayanlara da çıkmıştı çünkü. eğer zaten çıkmazsa allah belalarını versin o zaman.
adresinizi değiştirmeniz sorun teşkil etmez.

seviyorsan git beğen bence.

beğenme gerek yok böyle sululuklara.

beğen gitsin ya üzerine alınırsa da alınsın noolcak. boş bir anına gelir de gösterdiğin açık ilgi hoşuna bile gider. ltfn bğnmi geri alr msn yaaa:S:s derse de kaçarsın zaten kızdan

beğen kanka

hoşlandığın kız için her şey mübahtır. beğen tabi ki.

gerek yok beğenme

ekle kızı?

ekle.konuşmaya başla. merhabalaştığın bi gün başına gelen, ilgi çekecek enteresan bi olay yarat. komik,eğlenceli bi olay olabilir.
örnek:
-o gün selamlaşmıştık hatırlıyomusun?
-evet (evet dediyse hafızasında ufakta olsa bi yer işgaliyeti söz konusudur)
-seni gördükten sonra eve gittim.otsbir çekcektim.bi gittim ev yok.tüpü açık bırakmışım,bina havaya uçmuş.
-hay allah tüh.
falan..
gerek yok böyle beğeneyim mi falan.

daha ne olsun.

yemek yapmayı bilen erkek hakkında iyi düşünürüm, yetişkin ve kendine bakabilen biri olduğu anlamına gelir, kirli donlarını salonda çıkarıp aynı çorabı 1 hafta giymeyi yaa erkek adamız biz karı işleri bize gelmez diye savunacak, hala bu yaşında temizliğini anasına yaptıracak bakıma muhtaç biri olmadığını da düşünürüm. hatta aksi halde kocaman olup yemek yapmayı bilmemek ne lan bisküviyle mi fast food la mı besleniyor bu hıyar diye, bir kadın eli değmeden hayatta kalamayan biri izlenimi verir.

2-sadece yemek yapmayı bilmek değil, yemek yapmayı sofra hazırlamayı iyi biliyor, hem de üşengeç değil, özenmiş yapmış, daha ne isterim ki. ben de yeterince yakınsak, kadınların mutfak dışındaki hünerlerinden bir kuple sunarım böyle becerikli, karnımı doyuran erkeğe;)

ne diyelim, yemekler yerine adamı yeriz.

guzeldir ne diyelim de yalniz bunu gosteris amaciyla yapiyorsa, ovune ovune gerine gerine anlatiyorsa orda biter onu da soyliyim.

yemek yapmayı bilmeyen insan mı olur derim.

edremit-burhaniye pazarlarında, köylülerin bulunduğu ayrı bir kısım vardır, sizin semtin pazarında da köylülerin geldiği kısımda bulabilirsiniz. çeşitli otlar, börülce, zeytin vb. kendi bağından bahçesinden topladıklarını satanlarda oluyor.

bursayı bilmediğinden bir yer tarif edemeyeceğim ama bazı aktarlarda oluyor, yoksa da konuşursanız getirtebilirler.

cumhuriyet caddesinde olabilir bi çok aktar/baharatçı neyin var orda ya da reyhan pazarının oralarda olabilir.

6 ay zeytinyağında bekletilmiş kudret narı araştırısanız daha doğru olur.
Aktarlarda bulabilirsiniz.

yetki hak hukuk adalet öldü maalesef dostum. olmasa bile kim dava edecek?

arakan marakan zamanında da onunla alakalı afişler asmışlardı. sanıyorum var.

img tayyip e teşekkürler reklamları ile donatmıştı bütün şehri zamanında, bu onun yanında bişi değil.

kanunsuzsa başlık açıcam...

Ulkemizde ekonomik kriz var, ama biz bize zerre faydasi olmayan araplarin pesinde kosuyoruz. Belediyenin buna yetkisi var ne yazik ki

Belediyenin yaptırdığını nereden biliyorsun? O reklamları düzenleyen ajansı ara sor. Derse ki belediye parasını bastırdı yaptı, o zaman sorgulamak mantıklı.

@pek vokal
reklamın sağ alt köşesini okudun mu?

altında canik belediyesi ismi ve logosu var, parasal kaynağı belediye olmasa özel bir kurum verse bu billboardlara ilanı, neden belediye nin ismini cismini koysunlar?
www.canik.bel.tr bu da belediyenin resmi sayfası, direk bu afişle açılıyor.

@alikavazinmahmut

sen deyince gördüm. o halde gidip bilgi edinme biriminden belediye başkanına soru soracaksın ya da bizzat kendisiyle görüşme şansın varsa sor nereden çıkıyor bu para diye? muhtemelen cevap alamayacaksın ya da kılıfına uydurulmuş bir cevap gelecek. kaymakamlığa şikayette bulunacaksın belediye başkanını. olacak olan bu...

(bkz: ilçeyi r4bia reklamıyla donatan belediye başkanı)

fincan diye tanıgımız var, fincan. bunlar mı garip :)

hep çocuk doğar doğmaz nüfusa kaydettirme/isim koyma ihtiyacı ve kültürü yüzünden bunlar bence.
halbuki çocuk bir doğsun az buçuk ne olduğu belli olsun karakterine göre isim konsun mesela.kızılderililer falan yapıyormuş ya.
peksıçan tezoturan mesela.

çocuğun karakteri şak diye oturan bir şey mi ki? 25 yaşında yaptığınız bir şey 30 yaşınıza geldiğinizde gayet saçma gelebiliyor. yukarıda verilen örnekler daha çok dede, nene isimlerinin torunlara konulması geleneğinden geliyor. mesela 3-4 aylık bir yeğenim var adı ali hakkı. dede isimleri. ayrıca sikimsonik sosyete ailesi isimlerinde daha samimi geliyor bunlar bana. algı, su vs. gibi.

isimler gayet de normal isimler. bence sizde bir gariplik var.

Kamil
Hakkı
Kezban
Aşkın

daha doğrusu modası geçmiş isimler evet heryerde dalga geçilebilir sakınılması gerek ama ilkokuldan iki arkadaşımı hatırlıyorum isimleri harika ve imparatordu nasıl beynime kazınmışsa geçen imparator diye isim var diye anlattım güldüm dev gibi...

adı bakire olan bi kız gördüm.

çok afedersin ama tek kelimeyle: GERİZEKALILIK olarak buluyorum.
senin seçme şansın olmayan, kendi çabanla becermediğin bir konuda hava atmanın, ya da gururlanmanın anlamı nedir?
ha şöyle bir konu var onu anlayabilirim biraz, azınlık oldukları için hor görülen asimile edilmeye çalışılan insanlar kendi alt kültürlerine biraz daha sarılırlar bu savunma mekanizmasıdır.

abi şöyle; alman kökenli olsam hiç düşünmedem atarım havamı siemens var audi var, kolay değil bunları üreten bir ulus olmak ama çok afedersin çerkesmiş, arnavutmuş, türkmüş, kürtmüş bunlar dünyada pek de bir şey yapamamış milletler, hava atılacak bir şeyleri yok. kısacası MALLIK olarak görüyorum.

bana da baya acaip geliyor, bir de hani kendi çocukluğunda ailesi göç etmiş olur, ya da mesela kuzey ege de tahtacı köyleri vardır, yalnızca alevilerin yaşadığı, kendi kültürlerine göre yaşadığı, öyle bir yerde büyümüş, bizim hepimizin dışında belli spesifik bir kültürde yetişmiş olur neyse de.
baya bildiğin istanbul, ankara, adana vs. de doğmuş, hayatında bulgaristana gitmemiş, ya da çerkez köyünde, alevi köyünde, türkmen köyünde vs. büyümemiş adam gelmiş biz böyleyiz biz şöyleyiz diyor, sanki kendi görmüş de biliyor hıyar.
bir de osmanlının küçülme dönemlerinde, belli yıl aralıklarında balkanlardan türkiye ye dönüp yerleşmiş, türk asıllı insanlar vardır ya, mesela dedemin babası da oğlan kardeşleriyle beraber gençliğinde bulgaristandan türkiye ye dönmüş, burada yerleştiği ege kasabasında evlenmiş, aradan kaç kuşak geçmiş, ben hayatımda bulgaristanı görmedim, o kültürde yetişmedim, benim durumumda olup da ya biz bulgar göçmeniyiz o yüzden böyle bir göçmenlik var tabi diyenler var ki, tam dayaklık. az buçuk araştırsalar bir de bulgaristan dan türkiyeye gelen büyük büyük babalarının ondan da bir 100-200 yıl önce osmanlı nın genişlemesiyle yeni alınan yerlere yerleştirilen, konya lı bursa lı türkler olduklarını görecekler ya, atalarım bi 200 sene bulgaristanda yaşamış, ordan kız almış o kültüre kaynaşmışlar, o yüzden 100 sene evvel türkiye ye de dönmüş olsalar, ben hiç bulgaristanı bile görmemiş olsam da göçmen olacam.hakkaten acaip.
sempatik değil, çoğu durumda da denyoca.

e çok normal değil mi bu? çocukluğundan itibaren alevi türküleriyle büyüyen bir insanın alevi türküleri açması kadar normal bir şey yoktur bence, ya da göçmenlik de aynı şekilde. göçmenlik, başka bi göçmenin olduğu bir ortamda ortak bi noktadır, muhabbeti açılır, konuşulur, kompleksli insanlar gıcık olur, kompleksli değilsen de 'ulan değişik bir şey var burada, bi dinliym bakalım ne diyorlar' diye dinlersin, bir şeyler öğrenirsin.

ayrıca göçmen olmanın getirdiği bir azınlık duygusu var. bizim ailede 'dedemler' gelmiş direkt, annem arnavutluk'ta doğmuş, bi bavulla kalkmış savaştan kaçıp trye gelmişler, türkçe dahi bilmiyorken çok ciddi bir servet ve eğitim birikimine ulaşmışlar. göçmen mantığı 'berabersek güçlüyüz, ayrılırsak kayboluruz' olduğu için bu insanların bu konuda çok daha hassas olması çok normal. bir göçmen daha bulduğu anda o adam boynuna sarılası gelecek, geliyor.

size tavsiyem bu tarz konuları kafaya takmayın. dünyanın her yerinde alt kimlikler ve onların gelenekleri / kültürleri ile alakalı muhabbetler yapılır. almanya'da bavyeralı arkadaşlrım kuzeyli arkadaşlarla kültür değiş tokuşu yaparken kimse 'ulan ibneye bak, bavyeralıymış, sikim' gibi laflar etmiyordu. ama aşağılık komplekslerimiz paçalarımızdan aktığı için sürekli birilerini susturmaya çalışıyoruz biz bu ülkede. enteresan.

kendi yaşadığımız kültür ortalama kültürden farklı olduğu için kendimizi anlatmak için yapıyoruz bunu. biz çok özeliz üstünüz demek için değil.

aydın'da büyüdüm, türkü diyince aklıma yörük ali efe türküsü geliyor. çerkes&türküm haliyle kürt adetleri değişik geliyor. nasıl kayserinin mantısı varsa kayserili mantıyı seviyorsa ( çocukluktan beri yediği için + mantıyı kim sevmez ) çerkes de kendi yemeğini seviyor söylüyor. ne varmış yani bunda? pohpohlama değil, sen çoğunluğun kültürüyle ortak özellikler taşıyorsundur, o kültüre göre hareket ediyorsundur ama adam evinde bundan farklı şeyler de yaptığı için yaptığınız şeyler değişik gelir o da anlatır. bu kadar basit.

ya da adamın kendisi göçmemiştir ama dedesi göçmüştür. tayin çıktı diye 2 yıllığına doğu görevine gelmedi o insanlar; orada evlerini, atlarını, topraklarını, sevdiklerini arkadaşlarını akrabalarını yollarda ölen bebeklerini bıraktılar, canlarını kurtarmak için geldiler. ösolu suriyelilere verilen paralar gibi paralar verilmedi o göçmenlere. o adamın torunu bu sıkıntıların uzantılarını yaşamadı mı sanıyorsunuz?

özet; saçma sapan konuşmayın la.

aman arkadaşlar, söylediklerimi kültürel faşizm yapıyormuşum gibi algılamayın. çok üzülürüm.

ben kendimi insancıl birisi olarak görürüm. batıda doğmuş olmama rağmen bir çok insandan daha iyi kürtçe biliyorum.

benim dikkatinizi çekmek istediğim nokta şuydu, bir sınıfınız var. ve bu sınıfla aranız çok iyi, her türlü kürtü ile alevisi ile, türkü ile kimliği belli olmayanı ile iyisiniz. ama belli bir kesim sürekli aralarda, o kadar insan otururken devamlı kendi köyünde kasabasında öğrendiği halayı sınıfın ortasında çekip, sesi son ses verip tililililili diye bağırıyorsa, biraz antipatik olmuyor mu?

ben böyle insanları kastediyorum.

benim doğrum şudur, bir ortama girdiğimde, benden farklı kimlikli insanlar da var ise o ortamda, kendi şovumu yapmam, empati kurup " lan adamlar benden değil ki, neden kendimi övüyorum" diye düşünürüm.

yoksa yörüğünden, lazına, çerkezinden kürdüne herkes candır, ciğerdir.

çerkesim, ve bende sevmem öyle konuşmayı. konu yemek olur mesela fikrimi söylerim, farklı bir mutfak çünkü herkes bilmez. ama şöyle bir şeyde var, kültürün yok olmasına izin vermemek. bu önemli bir şey ve göz ardı edilemez.

verdiğin örnek elbette abartı ve herkesi rahatsız eder. ben de kalan insanları dışlamamak adına bu muhabbeti o arkadaşlarla yalnızken yapmayı tercih ederim, o konuda haklı olabilirsin dediğin gibi. ayarını bilmek lazım.

Vekalet süresi icinde satılmışsa bir şey yapamazsınız

alan kişiye karşı 3. kişi konumunda olduğu ve vekalet sahibi kişiyle iş yaptığı için bir şey iddia edemezsiniz. dayıya karşı ise elbette sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde arsa satışından elde ettiği geliri dava edebilirsiniz.

@kullanicadi öyle söylersem bahane diye düşünecektir. Klasik laflar bunlar çünkü

bunun üzmeyen bir yolu yok, seninle sevgili olmak istiyor olamazsa üzülecek.en mantıklısı dürüst olmak, seninle konuşmaktan keyif alıyorum ancak sana aşık değilim, ben aşık olmadığım halde seninle sevgili olmam ikiyüzlülük olur, ister istemez hissedersin bendeki soğukluğu, böyle sevdiğin kadar sevilmeyeceğin bir ilişkiyi haketmiyorsun, kimse hak etmez. falan diye açıkla işte.

kısacık olan insan ömründe seni seven insanlarla bir şeyler yaşamayı düşünmelisin. hatayı baştan yapmışsın. onun sana karşı boş olmadığını bildiğin hâlde, onunla buluştuysan, bu umut vermek demektir. dene, olursa olur, olmazsa olmaz.

erkeklerden hoşlanıyorum demen en kestirme yol sanırım

@hohoya böyle olacağını tahmin etmemiştim

Yok öyle bir dünya.

Direk damardan acıyı zerkediceksin. Birazda küfür yiyeceksin. Anca oyle

Ümit falan vermedim, her sohbet ettiğimiz insana ümit mi vermiş oluyoruz?

Bir başkası olduğunu söylemek mi kırmadan söylemek oluyor? En çok üzüleceği şey bu olur herhalde.

şu an bir ilişkiye hazır hissetmiyorum, seni üzerim, işte ne biliyim bu minvalde klişe şeyler.

her ayrılık argümanı bir noktada klişe ve üzücü zaten. yapacak bir şey yok.

eski eşim/sevgilimin hamile olduğunu yeni öğrendim, benden saklıyormuş... diyebilirsin.

bu tarz durumlar da hep sevenin yanında olurum. Çünkü üzülmek çok kötü bir şey yakın zamanda tattım bu duyguyu. Bence kızın durumuda biraz heves gibi bir şey. Takıl biraz bakalım ne olacak. Belki de o bırakır seni.

bu işi bilen ve güvendiğin birisi yoksa bence hiç bulaşma.

dış ticaret işi yapan bir arkadaşım var. yıllarca çinde kaldı. para kazananlar kadar kaybeden var diyordu.

bir aralar tayakadın falan gibi bir bölgede bu paraya arsa alınabiliyordu. şimdinin parlayacak yerlerini bulup öyle bir yatırım yapılabilir.

Biraz kumar ama çok parlak bir ürün varsa kafanda deli para kazanabilirsin. Risk alabiliyorsan yap derim.

çinden ne ürün getirticeksin, aklında spesifik bir şey var mı? yoksa bir aralar bir dolu açılmıştı çin pazarları ıvır zıvır ucuz toka, süs eşyası, gereksiz abuk sabuk naylon şeyler falan.öyle bir işe girişeceksen hiç girme, hem o işin popüleritesi bitti, hem de öyle bir işe girişeceksen git br tahtakale de şark hanı falan gez.

cin'den mal almak icin oraya gitmeniz gerek. eger bunlarla ugrasirim diyorsaniz gidin.
ama ivir zivir degil de teknik bir sey bulursaniz daha iyi olur.

bu arada çin'e gitmeniz gerekmiyor, alibaba.com gibi wholesale siteleri üzerinden ithalat yapabilirsiniz,

teknoloji odaklı düşünüyorum. tablet, telefon, kılıf filan gibi. ben ticaretten anlamam. sadece para koycam ve ürünleri buraya getirticem. çalışacak adamlar var.

sorun olacağını zannetmem.dedemin evinin etrafında 10'u aşkın kedisi var ve anneannem kedileri ev yemekleri ile besliyor.aç kalmalarından iyidir.

ucuz kurumamalar var, temizmama.com gbi sitelerde.öyle 5 kg lık falan mama alıp 2 ay besleyebilirsiniz.

kargolar canlı hayvan taşımaz diye biliyorum. ayrıca, cins iran kedilerinin ülke dışına çıkması da yasak.

öyle bir şey mümkün değil, yanında sahipli kedi bile uçakla getirmek istediğinizde karnesi aşıları vb. tam olmasına rağmen aylarca gözetim altında tutulabiliyor bulaşıcı hastalık riskine karşı. hele bir de cins bir hayvanı satın alıp getirmek istiyorsanız o hayvan kaçakçılığına giriyor. kargolar zaten taşımaz, bir şekilde göndermeye çalışırsanız da hayvan kaçakçılığından ceza almanız olası.

Anladım bu iş yalan. Petshop'lar aracılığıyla getirtilebilir mi peki? Onların ruhsatları falan vardır heralde.

türkiye de petshoplarda da çok fazla ülkeye kaçak sokulan(kamyon kasalarında gizlenip falan baya uyuşturucu kaçakçılığı gibi) hayvanlar satıyor maliyeti ucuz olduğundan, ancak işini doğru yapan bir petshop bulursanız evet onlar, getirilecek ülkenin mevzuatı o hayvanın ülke dışına çıkarılmasına izin veriyorsa canlı hayvan ithal edebiliyorlar.sözkonusu kedi iran kedisi ise türkiyede üretimi de olan bir tür aslında, hem sahipli bir kedinin annesinin altından alırsanız, petshoplarda sık rastlanan, sütten erken kesilme, bir kaç farklı anadan yavru bir araya konulma, aşıları satılıncaya kadar geciktirilme, merdivenaltı şartlarda üretilme kaynaklı hayvanların bebekken ölümüne yol açan enfeksiyon, hastalık, tedavisi zor kalıcı rahatsızlıklar riski en az olur.

Yahu Iran da belli ebattan buyuk hali ve Iran kedisi getirmek yasak. Disari cikmasina izin vermiyorlar

bilginlendirme için teşekkürler. iş yattı zaten. aradığımız türü de bulamadık.

Ben de buna benzer bi kız tanıdım. Devamlı karate yaptığını, yüzdüğünü, günde bilmem kaç km filan koştuğunu söylüyordu da evdeyken bir kere kıçını dahi kaldırabildiğini görmediğim, uyuşuğun önde gideniydi. Düzenli spor yapabilmesi imkansız. En son benden kısa kız boyunun da 1.73 olduğunu iddia edince yalan söylediğine emin oldum. Sebebini bilmiyorum, enteresan.

Önce ister istemez bir "yok artık" geçer kafamdan ama ciddiyse ve yalan söylemek için sebebi yoksa hormonal falan bir sıkıntısı vardır ya da yemeyi aşırı seviyordur. Gerçi o kadar spor yapan insanın bir kez "alla alla ben neden böyleyim" diye endokrinolojiye bir görünmemiş olması enteresan olur.
Bir de ne kadar spor, o önemli; haftada 4-5 kez 15 dakika yapıyor olabilir.

spor yapmak iyi güzel de "zayıflayacak" kadar spor yapmak çok zor.

zayıflamak için hem spor yapmak, hem de sağlıklı beslenmek gerekli. üstüne zayıflamanı zorlaştıran rahatsızlığın, hormonal durumlarının olmaması gerekli.

spor yaparak ara ara zayıflayan ve bunu doktor denetiminde öğrenmiş birisi olarak zayıflamak için düzenli olarak haftada ortalama 5 gün, en az 1 saat spor yapılması gerektiğini biliyorum ve bizzat test ettim.

ben yüzüyorum. normalde ben de ciddi bir şekilde birkaç hafta haftada 5 gün 1
saat-1,5 saat arası yüzer ve dikkat edersem kilo veriyorum.

şimdi gelelim gerçeklere insanlar spor yapıyorum dediklerinde taş çatlasın yarım saat yüzdüklerini ve o yüzmenin çok aheste olduğunu, yüzdüklerinden çok zamanı lak lak ve havuz kenarında boş boş dinlenmekle geçirdiklerini söyleyebilirim.

e böyle olunca ne oluyor? sadece spor yapmış, bir miktar sağlık kazanmış oluyorlar ama zayıflayacak kadar yeterli spor yapmıyorlar.

durum böyle.

Şey de olabilir; yapıyodur o sporu -abartma payını çıkıp yarısı kadar yaptığını varsayalım- sonra gidip 'ohh spor da yaptım bişi olmaz diyip yemeğe abanıyodur.

Mesela annemle teyzem her gün yürüyüşe gidip hava atıyolardı 'kilo vercez çok yürüyoz' falan diyolardı hakkaten de yürüyolardı. Ama eve gelip bikaç tane halleyi hüpletiyolardı. E noldu kilo aldılar göbek yaptılar yürüyüşe çıktıkları zaman diliminde :))

kışın 3-4 ayda günde 15-20 dakika ev içinde yapılabilecek egzersizler yapıp, ekmek yemeyip, sebze yemeği ve ızgara et yiyip 7-8 kilo verdim.bir nevi spor yapmadan kilo vermiş oldum.
yazlığa geldim günde 2km yürüyüş yapıyorum yarım saat 1 saat arası yüzüyorum, öğlen ayvalık tostu akşam rakı balık üstüne cila niyetine bira ile kışın verdiğim kiloların yarısını geri aldım.
yani spor tek başına belirleyici değil, boğazını tutmuyorsa şişman olması normal.

mümkündür...
ablam da ben de aynı kategorideniz.

ablam ilkokul 4. sınıfta hentbolle başlamış, sonra basketbola geçmiş ve yıllarca oynadı, odtü kız takımı da dahil. ve ergenliğinde, bütün spor yaptığğı bu yıllarda kilosu 70'in altına düşmedi, üstünde olduğu dönemler çok oldu.(boy 170). evlendikten sonra da düzenli olarak yüzdü, değişen bri şey yok. ilginçtir 39 yaşına geldiğinde birden bire kilo vermeye başladı ve 58'e kadar indi.

benim de durumum buna benzer, yıllarca spor yaptım...spor yaptığım zamanlarda en iyi ihtimalle fit olsam da asla zayıf olmadım. ta ki sporu diyetle destekleyene kadar!!!

ayrıca ankarada gittiğim bir spor salonunun (bir işyerine aitti) hem diyetislenliğini (uzmanlığıydı) hem de step hocalığını yapan kız bildiğiniz balık etliydi. ama deli gibi spor yaptırıyor, milleti ağlatıyordu.

yıllarca ablama anlam verememiştim, ta ki o kızı görene kadar. sonra kendim de bizzat yaşadım.

fit olmakla zayıf olmak biraz farklı şeyler.

psikoterapiste gitmek iyi gelir evet ama ne için gideceksin ve ne kadar süreyle gideceksin bunlar da önemli mevzular.

kişiden kişiye değişir. bana bir işe yaramadı. ben çok konuşabilen bir insan olmadığımdan boşa para israfı oldu. zaten çok da devam etmem etmedim. ama çok memnun kalanlar da var.

benim düşüncem şöyle, baya kötülendi ama.
eksisozluk.com

yalnızsan veya kimsenin seni anlamadığını düşünüyorsan git psikolog seni anlayacaktır. diğer türlü bence pek gerekli değil.
arkadaşının "-la siktiret kafana takma" cümlesini sana daha afili bir şekilde kurabilecek olan kişidir psikolog.
bu benim görüşüm yani bende ki etki bu.

sapından kesilmiş 3 gün sonra ceset olacak gül alacağına saksısında orkide al. elinde gülle buluşma iş yerine ya da evine kapısına git, içeri bırakabilsin.

seninle aynı model bir sevgilim var, kutulu gül alıp geldi 2 kere. poşetin de içine koymuş ooh kimse görmüyor.

ve inan bu "görülmeme" çabası gayet de karşı taraftan anlaşılıyor, hiiiç hoş olmuyor, aldığın çiçek kızı mutlu etmeli, sinirini bozmamalı.

verme zaten, onların da canı yok mu? Hem solup gidecek.
Hem ona vereceğin paranın toplamıyla öküz alırs... pardon güzel bir yemek yersiniz, ya da başka şeyler işte. İlla jest yapacak, bir şeyler hediye edeceksen daha hoş bişeyler de düşünebilirsin bence.

Dostum erkekliği bu tarz şeylerle göstermeye çalışma,olmuyor. Çiçek vermek ayıp değil güzeldir aksine.

cinsiyet: erkek

sevgilim ne düşünüyo bilmiyorum ama kadın tarafı olarak elimde çiçekle gezme beni de kızartıyo, öyle gezince durumu baya garipsiyorum.

yapabiliyosan çiçeksepeti'nden falan yolla. beklemediği bi anda, kapısında çiçekler falan. o süpriz olayı daha tatlı bence. ha aynı şehirdeyken saçma olması da muhtemel, kabul ediyorum

Ayni sehirdeyiz ama mektup da istiyor benden. Nedeeeeeen?

Kimsenin çükünde olmaz kardeşim, bakmıyor kimse sana öyle. Sevgilim olmayan birine bir kucak dolusu papatya verdim, sen bir zahmet bir gülü verebil sevgiline.

gül buketini al, göğüs hizasında tutarak dimdik yürü ve gülü sevgiline ver. saçmalama.

Belki kiz da elinde cicekle gezmek istemiyordur. Eski sevgilim ne zaman disarda cicek verse cantama koyardim o da bi sure sonra eve ya da is yerime gondermeye basladi sorun cozuldu.
Ayni sehirde cicek gonderilir mi diye dusunme, yaz bi mektup koy cicegin yanina gonder.

gül çok arabesk, elinde dolaşan erkeğide hiç sevmem doğru yoldasın

İstanbul'u düşünerek kalacak yer+faturalar+yemekler+ulaşım makul gözüküyor. Buca'yı bilemiyorum.

onu bunu bilmem ama izmirde ulaşımı çok sorun etmene gerek yok. tuvalet-banyo büyük eksiklik bence, oylama istiyorsan 700 lira tuvaletsiz, banyosuz yurda çok para. tek kişi kalacaksan başka tabi?

ankarda 350-400 tl'ye 1+1 eve çıkıp gerisiyle faturalara ödeyip daha rahat yaşabilirsin.

İstanbulda değil ise çok.

fiyat nasıl makul gözükebilir, hemde izmir gibi bir yerde. hatta arttırıyorum, 1 de bucada ... Bu hangi kampüsün karşısında ki. 9 çeşmelerin arkasında ki evlerin kiraları bile o civarda değil.

izmir için çok bence.
2-3 sene evvel istanbulda 2 kişilik odada kalıyordum içinde tuvaleti ve banyosu da vardı 600 liraydı.istanbulda bile banyolu 2 kişilik oda o fiyatayken bence çok.

Çok fazla ki odanın içinde banyosu bike yok, çekilmez ki bence oralarda iki arkadaş eve çıksanız en fazla 400-500 e kapatırsın

milletin ar damarı iyice çatlamış demek ki. 700 nedir arkadaş ?? kaldı ki bucada kaldım ben de yıllarca. tam lokasyon verebilir misin ? buradan değilse özelden de olur. sana merak ettiğin çok şey anlatabilirim belki de.

700 lira fazla. 1 sene özel yurtta kaldım bucada. o leziz yemekler sıcak su vs fasa fiso çıkabiliyor çoğu zaman. ben akşam yemeklerini çoğu zaman yiyemediğim için (öyle nazlı bir insan falan da değilim ama hakikaten kotuydu) çiğ kofteye abanmıştım. özetle o yemek olayı hakikaten sorun, verdiğin paraya değmeyip bi de yemek masrafınla 1000 lirayı bulabilirsin ki erkeksen olay iyice zıvanadan çıkabilir çunku doymama ihtimalin yuksek. iyi araştır ve pohpohlamalara çok kanma derim ben

@evrenos gazi, amir memur olmuyor mu? devlet memuru degil mi?

amirim diye hitap etmek lazım. ya da kendisi diyo ya ben sizin hizmetkarınızım diye. hizmetkarım da denebilir.

memur olsun ya da olmasın, başbakana ve bakanlara yalnız başbakan ve bakan diye hitabedilmesini düzenleyen bir suç ya da kabahat tanımı yok, şeref ve haysiyeti zedeleyen, hakaret niteliği taşıyan bir söz de değil 'memur bey' yani başbakan memur olmasa dahi, ki memurdur, yalnızca yanlış bir hitap olurdu, suç ya da kabahat olmayan bir şey için soruşturma olmaz hukuk devletinde.

not: memur mu değil mi tam bilemedim şimdi, atanmış değil seçilmiş görevliler, memur oluyor yine de bildiğim kadarıyla.vali nasıl memursa belediye başkanı ve ya muhtar da memurdur, kamu çalışanıdır, devletten maaş alır diyebiliyorsak başbakan da memurdur.

yahu adama "tayyip bey", "beyefendi" falan desen bile gözaltına alabilirler "sayın başbakanım" demedin diye. bırak ehliyet soran trafik polisi gibi memur bey demeyi.

memur zaten. Niye olsun ki?
Not: normal şartlar altında.