geçen hafta geçtim oradan. dediğin gibi ben eds, tedes vs. korkusuna tünellerde falan yavaşlarken 08,53,61 plakalı araçlar canavar gibi basıyordu. hatta en son bir yolcu otobüsünün bile hız yaptığını görünce ben de bastım geçtim.

piyasa o kadar sallantıda ki, şu anda 25 bin liraya alacağınız aracı 2019 ortalarında 30-35 bin liraya falan alabilirsiniz, ben 4-5 ay önce 50 bin liralık bir araba aldım, piyasası da o civardaydı. şimdi piyasası ortalama 60 bin lira ve üzeri.

İhtiyacınız varsa hemen alın bence. Araba değiştirecekseniz değiştirmeyin ancak önümüz pek aydınlık durmuyor kenarda dursun paranız.

2019 model sıfır araçlar 2018 de çıkan sifirlarin fiyat olarak belki de %50 fazlası olacak. Bu zincirleme tüm 2. El alt modelleri etkileyecek. Kredi çekeceksen daha yüksek faizle çekeceksin. Ben kendi arabamin piyasasinin yükseldiğini gozlemliyorum. Kısaca alım hep zorlaşıyor niyet ve ihtiyaç varsa fazla beklenmemeli diye düşünüyorum.

Nvidia ekran kartın varsa gsync olmasına bak.

Çözünürlük ve refresh rate mevcut ekran kartına bağlı, 4k 144hz monitör alırsın ama 1070 üstü kartın yoksa bir işe yaramaz. Geleceğe yatırım dersen öyle bak. Bence 60fps yeterli, çözünürlük daha önemli bence, ben GTA tarzı oyunlar oynadığım için. FPS falan oynuyorsan 144hzler daha rahat oluyor sanırım.

www.asus.com

bunu kullanıyorum. neden bunu aldım;

IPS mi? oyun için IPS gereksiz, IPS renklerin doğruluğunu hedefleyen bi ekran tipi yani video/foto editing vs yapacaksan IPS ok ama oyun için IPS hayır çünkü IPS ekranın tepki süresi TN'e göre daha uzun, yani ilk sorunun cevabı olarak IPS şart değil.

MS değeri. oyun için en önemli şeylerden birisi bu. olabildiğince düşük olmalı ve 5ms'nin altında olması zorunluluk. misal benimki 1 ms ama grey to grey 1ms, yani minimum 1 ms, yeri gelir 5-10 ms ye bile çıkabilir ama 5ms olan bi monitör yeri gelir 20 ms ye bile çıkabilir. MS değeri olarak asıl mühim şey de aslında monitörlerin input lagı.

HZ değeri ve g-sync free sync. 60 hz den şimdiki 165 hz monitörüme geçtim ve kullanmaya başladığım ilk üç gün akıcılık nedeniyle başımın döndüğü zamanlar oldu.

4K olup olmaması; ben 2K monitör aldım. gtx 980 kullanıyorum (rtx 2080 ya 2080 ti ya geçicem) ve 2K ile devam edicem. taş çatlasa 70 cm 1 metre uzağında duran bir ekranın 4K olmasına gerek yok. 2080ti ile aynı oyunu 4K ile oynasan atıyorum, 60 fps alıyorsan 2K'da 120-130 FPS alabileceksin. dibindeki monitörden de bu çözünürlük farkını aslında çok da anlamayacaksın.

donanım işinin sonu yok, şu an daha yeni yeni 4K 144 hz monitörler çıkıyor ve deli gibi pahalıdır muhtemelen ve sana 4K da 144 fps verebilecek kart da RTX serisi. yani hepsi her şey para.

bütçene göre kendi önceliklerini belirleyip ona göre tercih yapmalısın.

şahsi fikrimce sorduklarının önem sırası oyuncu monitörü için; MS > HZ > g-sync freesync > 4K = IPS

Talep çok olduğu için.

Insanlar euro ile geliyorlar. Euro da pahalı. Avrupa'da bir günlük ev 100 Euro ediyor. Bu da 700 lira işte. 700 lira sana pahalı, İngiliz Alman turist için değil.

an itibariyle:

100 USD = 604.29 TRY
100 EUR = 700.64 TRY

fakirliğimiz batsın

Cunku talep cok ve bir evde min 3-4 kisi kalabilir. O zaman uygun oluyor. Bir de aylik/sezonluk tabi ki daha uygun oluyor.

isteğe bağlı sigorta diye araştırın sgk nın sitesinden.
primleri ödeyerek emekli olabilirsiniz.

şayet Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde çalışmıyorsanız devlet size genel sağlık sigortası diye bir saçmalık dayatacaktır. sadece sağlık hizmetlerinden faydalanmak isterseniz bunu ödemeniz yeterli.

@angelofdeath
yurtdisinda calisiyorsam buna basvurabiliyor muyum peki?

Yurdışında resmi olarak (yani oranın sgk'sına kayıtlı olarak) çalışıyorsanız zaten bu süreleri daha sonra geriye dönük olarak borçlanma hakkınız var.

bankada nakit para varsa ona ipotek koyarak hemen ayarlarlar kredinizi. sonuç olarak ödemediğiniz her taksit otomatik olarak bloke edilmiş hesaptan düşer.

not: bankadaki para evin ederi kadar değil, faizi ile birlikte alacağınız kredi kadar olması beklenir.

Angelofdeath +1

Düzenli gelir yoksa sadece maddi teminat olduğu için kredi vermezler. Ama nakit karşılığı varsa verirler tabii.

degilse sahip oldugum eve ipotek koydurabilir miyim? veya duzenli geliri olan birini kefil gosterebilir miyim?

Kefilden ziyade krediyi çekenin düzenli geliri olmalı. Yine de bankalara sorun ama, belki bir yol gösterirler.

Her kredi müşterisi farklı bir senaryodur ve her bankanın bu senaryoya bakış açısı farklıdır. Bir banka kredi verirken öteki vermeyebilir. Bir banka örneğin 200 bin e onay verirken öteki 150 bin e onay verebilir. Kredi çıkar ya da çikmaz diyemeyiz.

Krediye nakit karşılık gosterebiliyorsan bu çok ciddi bir artıdır. Konutun kendisi yerine farkı bir konutu ipotek göstermek demişsin, acaba o konutun değeri kredi ile alınacak konutun değerini karşılıyor mu ve üzerinde başka ipotek var mı?

Kefil demişsin, kefilin gelir durumu, kkb skoru, kredi riskleri vb. Birçok kritere bakılır ve bunlara göre karar verilir.

Kısacası sen iyisi mi bir banka üzerinden kredi başvurusu yapıp sonucu al. Sorunun cevabı her türlü kriterine göre hem evet hem hayir çünkü.

Ikinci ev kredisi diye bir şey vardı bir ara. Ilkine ipotek koyup veriyorlar.

Ama sorudan bağımsız olarak, bu aralar ev almak mantıklı değil.

neden mantikli degil kanka?

windows fotograf goruntuleyici ile de bu bahsettiginiz basit degisimler mumkun.
Genelde her bilgisayarda oluyor.

satış politikası. Xbox yeni yönetim fiyatları oldukça aşağı çekti rekabet için. Hatta gamepass 2 aylık 6 tl falan bu ara.

Başka türlü yarışamıyor çünkü. En son konsol çıktığında ps4 pro ile hemen hemen aynı ya da bi tık üstü paraya satıldı kimse yüzüne bakmadı. Bir ay sonra her yerde kampanyalar başladı

playstation tok satici. cunku playstation 30-35 yildir var. belli bir kalitesi, stabilitesi ve adi var. bu fark dunyanin her yerinde ayni sadece turkiye'de degil.

Kadıköy rıhtımda kütüphane vardı. Orayı deneyebilirsin eğer Kadıköy'e yakınsan..

idea mı ne öyle bir yer var diyordu arkadaş kadıköy'de. rıhtımda kütüphane dedikleri orası olabilir.

Atatürk kütüphanesi
Taksimde

aziz berkay kütüphanesi / rıhtım kadıköy
kadıköy belediyesi idea / moda kadıköy

bahsettigin tanima uyan (edebi ve nostaljik) milyonlarca acik ve kapanmis blog var. her 3 blogdan biri boyle diyelim.

Nahnu?

gliserin varsa gün içinde birkaç kez kulağına dök, yarın bir kbb ci bulup temizletmek için hazır hale gelsin en azından.

Hiç muhattap olmamak ve zaman. İyi veya kötü davranmamak. Ve zaman.

Hiç sevmediğim, ayar olduğum bi adamla aynı ofiste 1 yıl çalıştım. İlk 5 ay “sokayım böyle işe ak, istifa mı etsem” derken sabrettim. Sallamadım. Görmedim. Olabildiğince az muhatap oldum.

1 yılın sonunda işten şutlandı. İnşallah aynısını sen de yaşarsın. Müthiş bi his :))))

Sakin isini o mal yuzunden tehlikeye atma. O her isyerinde olmak zorunda olan o. cocugudur. O'nu hepimiz taniyoruz, isimleri farkli farkli olabilir. Diger arkadaslarin soylendigi gibi notr ol, isine saril, hepsi bu.

Yukaridakiler +1
"Zamanla salar, birakir" diye dusunur ve "Ya sabir" cekerdim. Bir de muhatap olmamak denmis ve ben de cok katiliyorum da, iyice insana yapisan bir tipse, sen konusmasan veya bakmasan bile istemedigin ot gibi dibinde bitiyorsa cok da mumkun olmayabiliyor. Sakin kalip isle ilgili seyleri konusmak daha onemli.

Arada yeni biri gelirse gidip ona da sarabilir, o zaman ugrasmaz belki.

Bir zaman sonra herkes kimin ne oldugunu anlar zaten, cok fazla kimin ne oldugunu saklamak mumkun degil is ortaminda. Musterih olunuz :)

Şöyle de dusunebilirsin: her gıcık olduğun biri olduğunda istifa mı edeceksin, hadi burayı bıraktın kariyer vs. açısından da daha iyi bir yer buldun diyelim. Böyle ömrünü surduremeyecegine göre?

Bir önem kıyaslaması ya da sıralaması yapabilirsin belki. O adam ve sana verdiği rahatsızlık mi daha önemli, yoksa senin orada bulunuşun ve bulunuş amacın ya da sana olası getirileri mi? bu minvalde sorular sorunlar kendine sonra da cevap bul.

Sabret ve mümkünse muhatap olma. Zorunlu anlar dışında konuşma. Öyle asık suratlı ol ki gülümsediğini hiç görmesin. Başkalarıyla gülüyosan o geldiği an surat as. Zamanla uzaklaşır ama bunu birkaç ay yapmak seni yorabilir, olsun bence.

Şunu unutma, ne yaparsan yap adam hakkında ofistekilerle konuşma. Gerizekalılar belli ederler hareketleriyle. Laf taşıyanları zaten hiç söylemiyorum. Hiçkimse, hiçkimse hakkında ne düşündüğünü bilmesin. Bunu başarırsan numberone oldun gitti zaten.

çek kenara söyle. madem sığır, kibar olma. ne hissediyorsan kaba dille karakterinin bozuk olduğunu anlat ve bir daha yanına yörene yanaşmamasını söyle.

Üst yönetime şikayet de edebilirsin. Illa elinde bir şey olmasına gerek yok. Yakinen izlemeye alırlarsa fark ederler ve gönderirler.

İşletme heasbı kullanıyorlardır parayla değil sonuçta

Yani normal sen ben gibi kullanıcı bu tarz bilgilrre erimez di mi? Ben kendi hesabımı kurcaladım bulamadım

The Rachel Divide - Netflix'te.
Yine Netflix'te, belgesel denebilir mi bilmiyorum ama, 18 dk'lık her bölümü farklı bir şey hakkında olan Explained diye bir program var. Onlara bakıp neye daha çok ilgi duyduğunuzu, neyi araştırmak istediğinizi kararlaştırabilirsiniz belki.
Bir de Türk yapımı Tabu diye bir belgesel var, ondan da çok etkilenmiştim.

The true cost
16 ton
Benim çocuğum
Baraka
The fog of war
Cosmos ( gerci daha yeni başladim sayilir:/)

baraka
Samsara
dunyada ne yasamlar var ufkum acildi bunlari izlerken

90 yıllık ayrılık; mübadele.

işçinin ölümü, sanırım şuradan izlenebiliyor,

www.politikfilm.org

beş farklı ülkede beş farklı çalışan/emekçi grubunun hayatını konu alıyor. özellikle ilgilendiğim ve çok sevdiğim bir yer olduğu için ukrayna kısmına ayrıca bayıldım. öyle hayatımı falan değiştirmedi, beni daha "az mızmız" biri yapmadı ama sanırım güçlendirdi. ne kadar şanslı olduğumu, insanların gerektiğinde sınırları ne kadar zorlayabileceğini vs. gösterdi. hala çok mızmızlanırım ama en azından aklımın bir köşesinde bu belgesel ve içindeki insanlar durur, "iyisin iyi, ağlama" derim.

spoiler mı değil mi bilemedim, çok ufak bir şey, yine de parmaklıklar ardına yazayım,

***
ukrayna kısmında bir düğün var. arkada çalan şarkı şu: www.youtube.com

ben bu belgeseli izlediğimde ukrayna'da bir şey yoktu. şimdi hayatı konu alınan işçilerin büyük bölümü ya kaçmak zorunda kaldı ya da öldü zira şu an o bölgede (donbass) savaş var. bu şarkıyı hala sık sık dinlerim, hüzünlenip bitch gibi ağlarım.
***

years of living dangerously
parched

planet earth serisi
david yetman america serisi
portillo’nun great indian railways

ozellikle sonuncusu hindistan’a olan onyargimi kirmami sagladi

Cosmos

Born to Rage: the Warrior Gene
www.youtube.com

Otel Odaları

Evrenin ucuna yolculuk

Racing extinction

garanti.

İnternet şubesinden veya bankayı arayıp gönderinin x şubesini yapılmasını isteyebiliyorsun.

isbank.
ama diger bankalar da "subeye yonlendirme" yapabilmesi lazim.

Tam hatırlamıyorum ama Ing ya da Enpara kartımı şubeden aldım. Yüksek ihtimal ING idi. Evde bulamamışlardı, gidip şubaden kendim almak zorunda kaldım. Ta şubede kuryelerin içine girdim, hepsi tekrar teslimata çıkıyordum. Hatta beni bulamayan kuryeyle karşılaştım. Ha abi sen miydin o, dün evde bulamadım ben seni dedi. Adam haklıydı, harbiden evde değildim. Sabahın köründe gittim kendim aldım kartı. Zarfı orada açıp imzalattılar.

Denizbank da isterseniz şubeden veriyor .

Yapı krediyi arayıp kartı şubeye yönlendirmek istediğinizi söyleyebilirdiniz?
Enpara şubesiz bankacılık olduğu için bir şey diyemeyeceğim ama şubesi olan her bankada kartlar şubeye yönlendirilebilir.

Yapı Kredi kartımı şubeden teslim istedim, Finansbank'tan da aynı şekilde almıştım.

Yapmiyor Yapi Kredi. Sadece hesap kartini subeden teslim ediyor. Sozlesmeli oldugu icin kredi kartini subeden teslim etmiyor. Bu nedenle kart iptal ettim. Enpara da yapmiyor.

Yapı Kredi kredi kartına da yapıyor. Kuryenet'e veriyorlar, sonra arıyorsun şubeye yönlendirin diyorsun ve kart oraya gidiyor. Daha yeni yaptım.

Sözleşmelileri yönlendirmiyorlar. Daha dün konuştum. Muhtemelen yenilenen kartı yönlendirmişlerdir.

Evet, yenilenen karttı benimkisi.

Kleopatra koyu..gayet sakin ve guzel bi koy.

Momo beach, 75 lira giriş var. nezih ve elit bir ortam şuanlık ergen yok denecek kadar az. dalyan’da.

amazonda alüminyumsuz deodorantlar satılıyordu. türkiyede yoksa ordan sipariş edin.
alüminyum alzheimer yapar. ihtiyarladığınızda aynada kendinizi tanımazsınız.
yok buna değer diyorsanız nşa'da mhrs'den psikiyatri randevüsü almanız lazım.

rossman da alüminyumsuz, parfümsüz vesaire vesaire deoroll onlar var. ben çok memnunum.

@pseudologia fantastica aliminyum meselesi

O miktarda alüminyum un zararı yok. Google scholar a “aliminum disase” yazarsan ve karşna çıkan 2-3 makaleyi okursan bu tip -mikro- miktarlarda tüketimin bir zararı olmadığını göreceksin.

Sebamed kullandım fakat beni kesmedi.

Rossman Alterra, melissalı limonlu olan roll on.

daha cok dinleyebilirsin. bir kelimeyi kullanmadan once baska turlu soz etmeyi yada iliskili seyleri cok fazla carpitmayi dene. ise yariyor. ;)

Valla bence öncelikle karşı tarafı iyi dinlemelisiniz ve soylediklerini aklınizda tutabilmeli o konusurken sadece ona ve soylediklerine odaklanmalisiniz. O konuşurken kafanizda da söyleyeceklerinizi şekillendirebilirsiniz. Akliniz başka bir yerde olunca karsidakini daha az anlayacaksiniz haliyle daha az konuşacaksiniz. Bu yüzden bence iyi konuşabilmenin sırrı iyi dinleme, iyi hafiza ve iyi bir kelime dağarcığıdır.

kitap oku tavsiyesi pek doğru değil. okumak, yazmak ve konuşmak ayrı şeyler. yazılı ifade gücü yüksek olan biri sözlü iletişimde çuvallayabilir. tam tersi de geçerli.

bence aradığınız şey; sunum becerileri, ikna etme yetkinliği, diksiyon, etkili konuşma gibi alanlarda olabilir. bunlarla ilgili kurslar da var ama ne kadar faydalı bilmiyorum. internetten basit bir araştırmayla bile hızlı kazanımlar elde edebilirsiniz. eğer ingilizceniz varsa yerli kaynaklara bakmayın bile.

bu arada, asıl söyleyeceğim şey şu: kompleks cümleler kurmak, güzel ve etkileyici konuşmak demek değil. bu çok karıştırılıyor. sırf bu görüntüyü vermek adına dinleyiciyi/okuyucuyu yoran, ilgiyi hızla kaybeden sunumlar, konuşmalar, yazılar görüyorum. özellikle iş hayatında. hiç gereği yok. hiç işe yaramıyor.

halbuki özellikle sözlü iletişimde bir konuyu olabilecek en basit şekilde anlatmak en doğrusudur. (3-5 kelimeyle konuşalım demiyorum, anlatmak istediğim şey farklı.)

ne demiş einstein:

"Everything should be made as simple as possible, but not simpler"

inşallah o demiştir. :)

Üsteki cevaba katılıyorum. Okumak, yazmak ve konuşmak, üçü de apayrı şeyler. Orhan Pamuk'u konuşurken hiç dinlediniz mi, bilmiyorum, o kadar heyecanlı ve kopuk kopuk konuşuyor ki insan o harika cümleleri bu adam mı yazdı diye düşünmeden edemiyor.

Bu biraz da tarz meselesi. Kısa cümleler kurmak anlaşılabilir olmak için daha iyi bir yöntem.

Bir konuyu 3 kelime ile de 1 kelime ile de anlatmak mümkün olabilir. Böyle durumlarda 3 kelime konuşmak aslında gereksiz. Buna ek olarak çok konuşan, az şey anlatan kimseler bana konuya hakim olmadıkları hissini veriyorlar. Bundan kaçınmak için yalnızca gerekli detayları eklemeye özen göstermek gerek.

Kompleks cümle kurmak yerine vurgularını doğru ve abartılı yapıp, konuşurken de sakin bir tavırla konuşursan karşındaki kişi daha çok etkilenebilir.

İyi hikaye anlatan kimseler, aceleye getirmezler, taklitler ve yansımalarla konuyu süslerler, betimlemelerle konuyu zenginleştirirler, dokunma, tat alma ve koklama gibi duyguları da sözlerle ve mimiklerle harekete geçirmeye çalışırlar.

'Çoban elindeki yamuk değnekle ağaca bir vuruş vurdu, buruşuk yeşil elmaların hepsi patır patır kuru toprağa düştü.'

Bir cümlede bir çok bilgiyi birden vermek zengin bir anlatım için iyi bir yöntem olabilir.

Ayrıca düşünerek konuştuğunda ve ayrıntıları araya sıkıştırarak anlattığında, mesela bu cümleyi kurarken düşünüyorum, cümlelerin de uzayacaktır. Çok düşünüp uzatırsan işin ucu kaçabilir.

Bana kalırsa derdini en az kelimeyle anlatmak daha büyük marifet.

Antoine de Saint-Exupéry'nin söylediği rivayet edilen bir özlü söz var: “Mükemmelliğe, eklenecek bir şey kalmadığında değil, çıkarılacak bir şey bulunamadığında ulaşılır.”

Küçük Prens bu yüzden çok derin bir kitaptır.

Derdin uzun cümle veya kısa cümleden ziyade 'zengin cümle kurmak' olmalı.

Bişeyi öğrenebilmek için nasıl yapıldığını görmek, gözlemlemek gerekir. Bu durumda da bahsettiğin tarzda cümleler okuyarak beyninde bu cümleleri değerlendirmiş ve cümlelerin kurulma yapısını anlamış olacaksın. Sadece okumak değil, uzun ve girift cümleler okumak lazım. Bilimsel makale bu konuda fazlaca işe yarar ama sıkıcı oluyorsa ağdalı cümleler içeren kitaplar da iş görür. Kelime dağarcığını da genişletmen lazım ama zaten gelişecek bu tarz şeyler okudukça.

Ayrıca yabancı dil öğrenmek de çok işe yarıyor. Uzun ve girift cümleler kurma konusunda başarılı biri olarak benim düşüncem yabancı dillerdeki kendini farklı ifade etme şekillerinin diğer bilinen diğer dillere de sirayet ettiği yönünde.

Diğer konu ise pratik, çok konuşan biri olarak(gerek dolu gerek geyik) bir yerden sonra anlatımını geliştiriyorsun.

Bunlardan öte, işin biraz da yetenekle ilgisi olduğunu düşünüyorum; yine de belirli bir seviyeye çekilebilir tabii...

yayınlayamaz.

eskiden yayınlanıyordu. fakat sonradan gizli çekimlerle ilgili hukuki kurallar sıkılaştırıldı. o nedenle artık şaka programları pek kalmadı ülkemizde. abd'de kağıt imzalatıyorlar anında.

Alayi kurgu. Yok oyle birsey.

popüler kültür zehirlemiyor.
popüler kültür bir ilaç ve insanlar sürünün kabul edilir bir üyesi olmak için bu ilaca sığınıyor.
kendi arkadaş grubunuzu kuracaksınız. ama bu işin sonu büyük bir yalnızlık. ucube gözüyle bakılmaya kadar gidiyor bu iş. benim 40 yaşımda kurabilidğim zhirlenmemiş arkadaş sayısı 3-4 kişi.

Malesef ilginç insan az.

Oturup her başlığı okumuyorum, fakat sağda solda mutlaka yeni şeyler de var.

Sözlükten sıkıldıysan biraz reddit'e takıl, o da olmazsa sosyal medyadan biraz uzaklaş.

Onun yerine tarayıcına stumble ekle, interneti gez.

'Nasıl kurtulacağız?' Öyle bir şey yok, dağın başına gidip keşiş olman gerek.

'Nothing is original. Everything is rehashed shit'

Torrentte çok güzel kopyalar var.

evet izlemişken blueray indir izle. Ben indirdim evladiyelik duruyor.

Animatrix'i izlemediysen mutlaka izle.

bence magnolia izle değişsin hayatın

Var olmaz mi. Nasilsin iyi misin calisiyorum iyiyim diyip kestirip atiyorum. Hayatim hakkinda detaya girmiyorum. Ozellikle bayram ziyaretlerinde cok yapiliyor bu tur muhabbetler. Yillar once sevmedigim akrabalarima ziyarete gitmeyi biraktim ben. Kafam rahat.

Hiçbir şeyi beğenmeme timi gerçek hayatta da var, evet. Mantıklı argümanlarla geliyorlarsa ciddi konularda dinlemek faydalı oluyor. Ama bazısı sadece kıskançlığından ("Bu nasıl benim aklıma gelmedi?"), bazısı çok bilmişliğinden kurduğunuz hayali iki saniye içinde yerle bir edebiliyor.

keşke öyle olsa, benim çevrem bir fikre ''hadi bakalım'' diye yaklaşırlar. Kazanırsan başarıyı sahiplenirler, kaybedersen de en iyi ihtimalle yalnız bırakır sessiz kalırlar/ ya da söylemedikleri/sormadığınız halde ben sana demiştim derler.

Yalnız, şunu anlamıyorum, insanlar sizin fikrinize/projenize amalarla geliyorsa bu şahane birşey değil mi ? Ne yani, illa kendinizi pohpohlayacak kişilerle mi arkadaş olmak istiyorsunuz, instagram hastalığı zannederdim ben bunu ama demek ki gerçek hayatta da var. Adam size ama ile geliyorsa fikrinize alternatif bir olumsuzluğa dikkat çekiyor demek ki, sana göre ''tutarlı ya da akıllıca'' ''birşey'' olması onun gerçekte ''tutarlı ve akıllıca'' ''birşey'' olduğunu garanti etmez. Şimdi benim yeğenime sorsan; onun hayatına dair en tutarlı ve akıllıca ''şey''le bence aptallığın dik alası olabilir -ki büyük ihtimalle de öyle olur.

İnsanların genel negatif yaklaşımıyla mı karşılaşıyorsunuz bilmiyorum ama, algoritmik zekaya sahip herhangi bir bünyeyle fikir paylaşımınızda bile ''öv beni'' tadında kişilerseniz -ki böyle bir ton insan tanıyorum eleştiriye asla tahammül edemeyip de ''düzeyli eleştiri kabulümüz'' diyen- size yapacak birşey yok. Ama yok gerçekten ''akıllıca'' şeylerse projeleriniz karşınızdaki insanların ''ama'' larına da, onların kaygılarına da ''tutarlı ve akıllıca'' çözümler geliştirip o ''amaları'' savuşturabiliyor olmanız lazım, tabi bunda karşınızdaki insanların da temel düzeyde mantık kabiliyeti olduğu varsayımıyla hareket ediyorum. Yok zaten karşınızdaki kişi ''fikir bağnazıysa'' ; ''laiklik elden'' gider ve bir anda ''155 aranarak vatan haini'' oluverirsiniz Allah muhafaza.

Cevrem de kismen boyle ama bununla ilgili genel birkac sey daha cok karsima cikti. Bulabilirsem onlari paylasmak istedim.

Ilkinin adini bulamadim. Yari Turk yari Amerikan bir kiz vardi, Sozluk'te ya da baska bir mecrada gundem olmustu sanirim. Vlog baslatma fikrini paylasmis zamaninda arkadaslariyla. Ne kadar Turk arkadasim varsa "Aman, bir suru vlogger var, sen ne yapacaksin ki yeni. Hic gerek yok, cok uzun sure ugrastirir seni" demisler; Amerika'ya gittiginde oradaki arkadaslari "Aaa, ne guzel, neler anlatacaksin" diye heyecanlanmislar. Kizcagiz da, yazik, "Ne guzel vlogum oldu. Neden Turk arkadaslarim boyle dedi, anlayamadim acikcasi" falan diyordu Youtube'da.

Tam da bununla ilgili her zaman yapistirdigim Hosftede'nin kultur endeksini yapistirayim. Bircok halti aciklayabilen bir sey bu.
image.slidesharecdn.com
Burada Turkiye'nin "uncertainty avoidance" dedigi sey birkac konuyu birden kapsiyor. Turkiye'nin puani 100 ustunden 85. Bu konulardan biri de gelecegin garanti altina alinmasi ya da hayatin standart yoluyla ilerlemesi. Yani, bir anlamda ise girdiginde "Emekliligi var mi"nin ilk akla gelen sorulardan olmasi, memur olup is garantisinin saglanmasi, vb. Turkiye girisimci bir ulke degil, girisimci olani seven bir kulturu yok. Son zamanlarda kabugunu kirmaya baslasa da, tam tersine her seyin eskiden olan yollarla yapilmasini ilke edinen bir ulke.

Bir kitabi 2010 civari okudum, yanimda da degil, yazari kimdi hic hatirlamiyorum. Amerika, Ingiltere ve Turkiye karsilastirmasini yapiyordu. Bu iki ulkeden kendi isini kurmak icin okulu birakan insanlarla Turkiye'yi karsilastiriyordu ve diyordu ki "Ingiltere ve Amerika'da kendi isini kurmayip omur boyu baskasinin isinde, firmada calismak belirli bir egitim duzeyi olan insanlar icin cok anlamsiz geliyor. 'Tabii ki kendi isimi kuracagim' mantalitesi var. Turkiye'de biri onu yapmaya kalksa ilk basta annesi 'Evladim, guzelim maasin duzenli yatiyorken neden simdi batip cikacagin belli bile olmayan ise giriyorsun ki' der. Isini kurana kadar o kadar cok hevesi baltalanir ki, isi kuramaz, kursa da yurutmeye mecali kalmaz hale gelir"

Erhan Erkut'un bu konuyla ilgili soyle bir roportaji da var:

Turkiye’de biliyorsunuz veliler geliyor üniversite tanıtımına, çocukları üniversiteye gönderip göndermeme kararını veliler veriyor. Tipik nazik veli reaksiyonu: “Hocam ağzına sağlık, bütün bunlar çok ilginç ama bize daha tipik, bu işler sizin üniversiteden dışarı çıkmayacak mı?” tarzı bir soru hemen hemen her tanıtım toplantısından sonra geliyor. Tabii burada sayın veli nazik oluyor, tercümesi şöyle: ”Ya sen uçuyorsun kardeşim. Sen bunları bırak da bizim Hüsnü Bey’in yanında bir memuriyet bir şeyler var mı hani? Ayda 800-1000 lira maaşa bizim çocuk sonunda kavuşabilecek mi?”

Ayni roportajda o da Hofstede'den bahsetmis.
www.etohum.com

Aslinda isten cok bahsettim ama genel olarak her guya siradisi yaklasim bu sekilde. Ailenin "Ne zaman evleneceksin" sorusundan, "Ben sana yapma demiyorum, hobi olarak yine yap"ina kadar. Ozetle, akillica veya planlica da olsa toplumumuz riski sevmez ve steril bir cevre degilse elini sallasan boyle insanlara degiyor.

Cok var benim cevrede de.
En cok karsilasitigim tepki de "ama nasil yapacaksin ki", "iyi de nasil olacak sen nasil yapacaksin bunu", "ama cok zor nasil yapacaksin" tarzi. Ben senin gibi gerizekali degilim ki beceremeyeyim diyesim geliyor bazen:)
"bu isin bir yolu var, bunu gerceklestirmek icin izlenecek bir yol ve gerekli bilgileri alabilecek neyin nasil olacagini ogrenebilmen icin de su su kaynaklar var, mucize gerekmiyor" turu cevaplar veriyorum artik uzatmadan.

Bu arada @aychovsky'nin ilk ornekte bahsettigi hatirlayamadigi arkadas "kimberly reyhan"
www.youtube.com

nasıl yaklaştıkları önemli. "o iş olmaz" diyip kestirip atıyorlar mı yoksa "ama o işin şöyle şöyle bir yönü de var, onu nasıl halledeceksin?" mi diyorlar? yaptıkları şey ikincisiyse o kadar kafaya takılacak bir şey değil, hatta ben buna yapıcı eleştiri derim. senin aklına gelmeyen bir dezavantajdan/riskten falan bahsediyor olamazlar mı?

geçenlerde kardeşim de bana gelip bir iş fikri danıştı. saçma geldiği için vazgeçirdim. sonra o da bana hak verdi, şimdi aynı fikrin daha makul bir versiyonunu düşünüyor. ona ama'larla başlayan cümleler kurmasam aynı hafta elindeki tüm parayı saçma bir şeye gömecekti belki de.

danıştığın insanları kendinden düşük/eğitimsiz vs. gördüğün için önyargılı düşünüyor olabilirsin. belki de gerçekten mantıklı şeyler söylüyorlardır.

birakin soylensinler, ne olacak?

insanlar konusur, kimi zaman hic dusunmedigin negatiflikleri sana siralar ki bu oldukca isine yarar ve seni gelistirir. kimi zaman da seni dibe cekmeye calisan konusmalar yaparlar, pes etmeni isterler. o zaman da onlari dinlemeyebilirsin. insanlari dinlemedigin surece bir sikinti yok. dinlersen, onlara benzemeye baslarsin ki bu da, en olumcul noktadir. seni kendi firtinasina sokmustur artik.

konusmanin bi zarari yok. negatif soylenenler hayata negatif taraftan bakarlar, kendileri icin bile. bu onlarin dogalarinda var. onlari degitiremezsin ama bazen kendi faydan icin onlardan yararlanmali, konusmalarina izin vermelisin.

google’da biraz baktim anladigimi yaziyorum:
ortodoks kiliselerinde normalde sandalye olmaz, oturma duzeni protestanlik ile hristiyanliga girmistir.
sonralari ortodokslar yaslilar ve hastalar icin duvar kenarina olmak uzere bu tarz sandalyeler koymuslar. rahatsiz yapilma sebebi muhtemelen sandalye kulturunu zoraki almalari ve protestanlik ile bu konuda ayrismak istemeleri.

Osmanlı döneminde Anadolu'ya ve İstanbul'a gelen misyonerlerin hatıratlarında ortodoks kiliselerinde sandalye olmadığı yazar. Kültüre sonradan girmiş bir uygulama olduğu için böyle olabilir diyerek cedex'e katılıyorum.

tamam, oyle olabilir belki ama o seklin ozel bir sebebi vardi. tamamen atiyorum, "boyle oturunca dua edenler isa'nin cilesini anliyor" filan gibi bir sebep, onu ariyordum aslinda. ben de biraz bakindim da bulamadim :(

%100 polyester elbiseye o fiyat cidden fazla. madem almışsın makinenin elde yıkama programında benzer renklerde yıkayabilirsin.

epikriz raporunu istemeyi sakın unutma.

Geçmiş olsun, hayvanın immun sistemi iyi ise, hayvan iyi anne sütü aldı ise hastalığı atlatma oranı yüksektir. Hastalığın tedavisi semptomatiktir. Hayvanın bağışıklığı düşük ise hayvan ölebilir, hekim ne yaparsa yapsın ölebilir, yaşaya da bilir. Erken müdahale tabii ki çok önemli. Geçmiş olsun.
Umarım iyileşir,

Ayarli anahtar al bir tane ,genel islerinde kullanirsin.

papağan pense alabilirsin, boru anahtarı alabilirsin, papağın pensenin büyük olanlarından alabilirsin.

zaten nalbura söylesen sana gösterir.

duş başlığı ve hortumunu bağlayan zımbırtı elle kuvvetlice döndürünce çıkıyor. olmazsa ayarlı pense onu ve daha başka bir çok işini görür.

Papağan pense alacaksınız

bir şeye gerek yok, hepsi genelde tek boy zaten. elle açılıyor tüm parçalar.

Penseyle sökersin rahat rahat. Kirençlendiyse ilk bir tur zorlar belki sonra elle açarsın.

philips one blade pro

@try again, o kadar da değil yahu. Bari hiç olmazsa 3 basamaklı rakamlarda kalalım. Bu modele baktım, bin küsür TL fiyatı var zira.

bi gariplik olmasin ben 50 pound'a aldim
www.amazon.co.uk

Full bodylerden uzak dur. Vücut ve yüz için ayrı cihazlar almanı tavsiye ederim. Ben vücut için Philips'in BG2024 diye basit bir modeli var 200 tl civarı. Her sene başlığını değiştiriyorsun. Fena değil kullanımı. Çok kompleks cihazlar almaya gerek yok konu tıraş olunca.

@red tek cihazla halledeyim hepsini diye düşündüm ama işe yaramaz onlar diyorsun sanırım... O zaman yüz için ayrı olarak ne önerirsiniz?

Dostum yüz için de standart bir şey alacaksın zaten iki alternatifin var. philips veya braun. Basic modelleri olabilir. Mediamarkt'ta çok geniş bir ürün gamı var. Yüz için olan modellerde kesim ölçülerine göre ilave başlık içeren modeller oluyor. Fiyat da bu başlıklar yüzünden oynuyor genelde.

Mesela incik boncuk satan yerlerde takı kursu filan oluyor arada. Onlar MEB'den izin mizin almıyorlardır gibime geliyor. Belki bu tip bir yere gidip müşteri olacakmış gibi sorulabilir bunlar.

Tekelciye sorulabilir çekmiş mi çekmemiş mi diye.

Yapı krediden borcun olmadığına dair yazılı evrak talep edilebilir.

Ekstre tarihinde ekstre kesilir, ona göre ödeme yaparsınız.

provizyonda olduğu için görünmemiş olabilir. 1-2 gün sonra yansır ekstreye.

haftaya bi ararsın ben kapattırmıştım da bi borcum harcım kaldı mı diye. söylerler. dert etme, borcun varsa onlar sana ulaşır zaten.

Temassız işlemler hemen görünmeyebilir. Temsilci sana “bugün itibariyle” demek zorunda hatta o yüzden.

Ekstre kesildiğinde belli olur.

Deezer'dan çok memnunum. (Türkçe müzik nadir dinlerim)

Başvurulur bence. Son 3 aylik döküm sonuçta.

Başvurulur hiç de sorun olmaz

Basvurulur

Kredi Notunuz için hesap kesim tarihinden sonra ödemenizin çok ufak olsa da avantajı var. Faiz vb konularda erken veya hesap kesip tarihinden sonra hiç etkisi yok.

Hesap kesim tarihinden sonra 10 gün içinde ödemeniz gerekir. O süre içinde ödeyin.Kredi notunuz için daha iyi olur.

güvercin değil kumru. pişmiş bulgur vermeyi deneyin.

kumru yavrusu, güvercin değil.

bulgur ya da arpa şehriye yiyebilir ayrıca.

Kumru. üzerine ketçap ve mayonez sıkarak yiyebilirsiniz. yanında kola gider.

kumru. dünyanın en tipsiz kuşu lan bu. eşşek bundan güzel. keşke eşşek uçsa.

Calisana ikisi de kolay (altyapiya bagli olarak)

Ne icin gerektigi ile alakali ama general daha kolay

Writing ilk kismi farkli, Academic'te bir chart/process yorumlaniyor General'da bir mektup vb yaziliyor.

Reading farkli. Academic'te 3 academic metin var, General'da 5 tane genel Ingilizce metni var. Ancak ayni puana ulasmak icin General'da daha fazla soru dogru yanitlamak gerekli.

Listening, Speaking, Writing 2 ayni.

general daha basit.

...de soruyu niye sorudugunu anlamadim. hicbir kurum ikisini da kabul etmez. ya birini ya digerini eder dolayisiyla secme sansin yok.

listening - ikisi de ayni
speaking - ikisi de ayni

writing - gt'de task 1de mektup yaziyorsun, ac'de grafik yorumluyorsun.
task 2 ayni

reading - gt, academic olana gore daha kolay ama ayni skoru almak icin daha fazla cozmen gerekiyor. mesela 40 sorudan 30 dogru yaparsan ac'de 7, gt'de 6 alirsin.

Reading'i biraz inceledim de, ikisinde de toplam 40 soru var.
Ayni puana ulasmak icin general'da daha fazla dogru cevap gerekiyor demissiniz. Nasil oluyor da ayni puana ulasmak icin daha fazla puan almak gerekiyor? Kafam karisti bu konuda. Soru sayisi ayni ise puanlama sistemi de ayni olmasi gerekmiyor mu mantik olarak?

Edit: soyle bir sey buldum: www.examenglish.com
Bu puanlama sistemi dogru mudur? Arada cok fark yok gorunuse gore. Bir de academic icin cok bonkor geldi bu sistem bana. Dogruysa generale girmeye gerek yok.
General'de kontenjan sikinti biraz cunku.
Edit: ielts'in kendi sitesinde bulamamistim bunu:D

bunu ielts'i hazirlayanlara sorsana delikanli :)
resmi puanlama aciklamasi:

www.ielts.org

www.cepteteb.com.tr

harcama tl/euro/gbp olarak yansiyacagi bankana ve senin tercihlerine kalmis. bana euro/usd ne harcasam o yansiyordu, esime tl'ye cevirilip. bu yuzden ben her seferinde gidip usd alip kart odemek zorunda kaliyordum. ama tl'ye cevrilip yansimasini istersende bankanin ceviridigi tutar genelde biraz iteleme oluyor.

turkiye'den swift 3 gunde geciyor buraya, yalniz problem su ki ingiltere'de Biometric Residence Permit olmadan banka hesabi acamassin. yani ilk onemli konu. ailen hangi bankaya para gonderecek?

niye paylasicaksin instagramini.

iş ile alaklı değilse paylaşma bence

muhtemelen yok. genelde bir sonraki yıl için sınava girersin. ama istisnai durumlar olabilir. en iyi okulun erasmus birimi cevap verir.

Yarım dönem gideceksen oluyo kardeşim öyle yapti. Eylülde gitmedi şubatta gitti. Okuluna bağlı bence

Yapabilirsin. Ben de subatta gittim. Para olsaydi full giderdim

Inciraltinda degil. Uckuyular metrodan çıkınca düz devam edersen opetin yan yolunda göreceksin tüm ilçe dolmuslarini. Urlanin Saatlerini bilmiyorum ama sık aralıklarla kalktigina eminim.

kırmızı toz biber ve daha çok domates

Domatese ek olarak biraz salca

Tatlı kırmızı toz biber ve bol domates. Rengi veren domatesten çok o toz biber.

Bi parça biber salçası koyarsan kıpkırmızı olur.

hepsi yanlış... domatesi tavaya koyduktan sonra bardak altıyla ya da patates eziciyle ezeceksin... püre olana kadar değil ama parçalar çok sert de kalmıcak. çok daha fazla su salıyor böyle ve kıpkırmızı lezzetli bir şey oluyor.

domatesin dandikliğinden ileri gelir. çözüm iyi bir domatesle bir daha denemek.

domates/yumurta oranı yanlış. yumurtayı azaltmayı ya da domatı arttırmayı dene.

domatesi küp küp doğruyorsan eğer böyle yapmaktan vazgeç. Domatesi iri parçalar halinde kes ve tuzunu at. Domatesi yumuşayacaktır zaten bir süre sonra. Yumuşayınca ezmeye yarayan bir araç kullanarak tavanın içinde ez. Böylece suyu kaybolmaz. Yumurtanın da sayısını azalt. İlla karışmış olsun istemiyorsan yumurtayı karıştırmak yerine göz de bırakabilirsin. Öyle de güzel olur.

edilir. istanbulda iseniz kadikoy de gsmiletisim var net adresleri falan da var hatta. kargo yaparsiniz en olmadi. basarili is cikardiklarini okumustum.

Peki sadece ekran ve home mu değişir (home tuşu kayıp) yoksa başka işi var mı? Bütçe önemli de o yüzden

bir iletisime gecin kendileriyle ben orada calismiyorum sadece yardimci olmak istedim.

Belli olmaz. Anakart bozulduysa o da değişmek zorunda yoksa ekran ve parmak izi takar(bunu çıkma alman gerekecek) çalıştırırsın. Tamir olsa bile çıkma parçayla olacak. Apple anakartı dışarda bulamazsın. Serviste zaten yenisini alman daha ucuza gelir.

Götür göster bakalım. En kötü ihtimalle geridönüşüm malzemesi olur:) Iphone çıkma parçası kıymetli piyasada.

Parmak izi okuyucu her cihazın ana kartı ile eşleştirilmiş diye biliyorum, orijinal apple ya da yan sanayi ne takarsanız takın home butonu olarak iş görecek fakat parmak okumayacaktır. Yalnızca apple yetkili servisi yeni bir parmak okuma sensörünü sizin anakartınızla eşleyebiliyor. Ha çok aşmış tamirciler bu mevzuya da takla attırıp yapmıştır bilemem en son durum buydu.

gsmiletişim +1

en en kötü ihtimalle, apple store'da ücretle cihaz değişimi yapılabilir. tabi bütçeye bağlı bir durum.

Kapalı çarşı civarındaki dövizcilerde olabilir ya da taksimdeki.

Latinos en estambul diye bir facebook grubu vardi. Orada sorun cikar bi venezuelali.

Ha bir de merkez bankasinda satildigini soylemisti konsolosluk.

Bende hemen hemen tum banknotlari var ancak Turkiye’de yasamiyorum :) Venezuela ya gitsen de zaten banknot bulman cok zor tum alisveris debit card ile donuyor. Havalimaninda bulusacak olursan bir aonraki gelisimde bir tane getiririm

"şu an açık pozisyon yok"
"aslında şöyle bir pozisyon var"

kurumsallık seviyesini bu iki cümleden anlayabiliyoruz bence.

Almanya icin soyluyorum, meslek isim basinda kullanilmiyor. Sanirim Avusturya´da farkli bu durum? Hitapta kullanılmaz meslek, en azından ögretmenlik mesleginde, sadece soyadı kullanılır. Sınıftakiler 'Frau Müller' der mesela. Sizin kulllandıgınız gibi bir kullanım duymadım, görmedim.

Bir de, Frau Lehrer kullanimi eskiden varmis. Frau Anwalt, Frau Doktor kullanimi hala var. Ve bunlar sadece meslek belirtiyor diye generisches Maskulinum halinde bırakıyorlar(dı).

Ben olsam Frau BLABLA, meine X Lehrer*in diye falan kaydederdim. Hitap ederken nasıl olsa böyle kullanımı yok, istediğiniz gibi kaydedin.

eve belgeyle beraber yarım ya da bir kilo konserve gönderdiklerini okudum internette, öyle bir şey yok yani?

Kavaklıdere Egeo Roze gayet iyidir. Tavsiye ederim.

Prosecco için de yalnızca şarap satan butiklere bakabilirsiniz. Şuradaki yazıda bahsediliyor: adimadimgurme.com

ben her zaman varsa borç kalemlerinin kapatılmasından yanayım. aksi halde aklının bir köşesinde hep o borçlu olma psikolojisiyle yaşamak can sıkıcı. öde kurtul sonra da kır at kredi kartını :)

Öde gitsin

para varsa öde gitsin. boşa faiz ödemeye gerek yok. al sattan da çok bi getirisi olmaz 3400 liranın.

tamamını öde

Öde tabi hepsini

Haksizsin. 30 yil once 3 gun su kesiliyordu diye simdi su kesilmesini cok normal bir sekilde neden karsiliyoruz? 3 gun su kesilmeyecek tabi. Yemek yapmayi bilmiyor olabilir ben yapmazsam kimse yapmayacak degil ben yapmazsam siparis veririm gelir.

Sen buz ustunde okula gittin diye niye islanacagimi bile bile disariya cikayim?

Ben yaptim onlar da yapsin bakis acisini cok hastalikli buluyorum.

1. suların 3 gün kesilmesi normal bir şey değil.
2. her sağlıklı insan günün en az 1 öğününde et yemelidir.
3. kampçılık, avcılık vs. gibi şeyler yapmak hayatın default akışında yer almıyor.

Eski kafalısın. Bunun şımarıklıkla alakası yok. Çağa ayak uyduruyorlar hepsi bu. Tamir, bakım, temizlik, yemek yapmak gibi beceriler olmadan da insanlar hayatta kalabiliyor. aklın alalmayacağı bir durum yok.

Dostum 21.yuzyilda dedigin beceriler gereksiz. Kas gucu degil beyin gucu gerekli insanlara. Canli tavugu kesmek yerine kod yazmayi ogrensinler. Avcilik yapmasalar da olur, yabanci dil ogrensinler.

Bu nedenle elestirilerinde genelde haksizsin cunku verdigin ornekler cok uc olmus. Yemek yapabilmek ile canli tavugu kesip oldurmek arasinda ucurum var. Ufak tefek tamir yapabilme becerisi ile kirik kaburgayla camasir yikamak arasinda cok buyuk fark var.

Orneklerini yemegini pisirmek, camasirini yikayabilmek, bir gun internetsiz eglenebilmek seklinde verseydin sana katilacaktim ancak cocuklardan ve genclerden avcilik, kirik kaburgayla bulasik yikama, 3 gun susuz kalma gibi seyler bekledigin icin cok abartmissin.

Bence haklısın, çok şımarık tipler de var, fakat algıda seçicilik ediyorsun.

Bu durumun nedenleriyse çok çeşitli.

Bir yandan önceki nesil çok zorluk görmüş. Bu yüzden kendi evladına en mükemmel ve korunaklı bir yaşam sunmuş. Buna rağmen aklı başında gençler de az değil.

Şımarık insan her nesilde, her dönemde var, fakat nüfus katlanarak artmış durumda, dolayısıyla oranlar aynı kalsa bile şımarık insan sayıca artmıştır.

Nesillerin olgunlaşma yaşı gittikçe yükseliyor. Bu kaçınılmaz olarak böyle çünkü hayata atılma yaşları, hayat deneyimi kazanmaya başlamaları gecikiyor.

Kalitenin düşmesi bir yana, eskiden lüks olan bazı şeyler artık harcıalem olmıuş. Bilgisayar, fast food, araba, internet, telefon...

Benim dedem 1926 doğumluydu, ilkokuldan sonra şapkası önlüğü yok diye müdür orta okula kaydetmek istemeyince gururu kırılmış. Annesi, 3 kuruşu bir araya getiremiyor, müdüre yalvarmış. (Babası o sıralarda askerde) Bu da 'anne ben okumak istemiyorum, çalışacam' demiş. Başlamış sezercik gibi tablada simit, şeker kamışı vs satmaya. Babası ikinci dünya savaşı sırasında tekrar askere gitmiş, ekmeği karneyle almışlar, fakat karne var para yok.

Derken derken bir yerlerde işçi olmuş, sonra askere gidip gelmiş, bir fabrika sahibinin yanında özel şoförlük dahil her işi yapmış, bir yandan istanbul'dan kamyon getirmiş, derken taksicilik yapmış, derken birikim yapıp bir dükkan açmış... Küçük yaşta hem annesine kardeşine bakmaya başlamış, hem de bu arada evlenip(3'ü hayırsız olmak üzere) 4 çocuk büyütmüş.

Hayatta her şeyi görmüş geçirmiş, her ortama girmiş çıkmış.

Benim neslime kadar gelince ortam çok başkaydı. 90'ları aile olarak derinden yaşadık, fakat ben çalışmak zorunda kalmadım. Hobi olarak çalıştım, hayatın içine soktu ailem beni, ama aile olarak lüks de tüketmedik.

Durumunun bizden çok daha vahim olduğunu bildiğim ailelerin çocukları bile o dönem çalışmadılar. Lüks tüketimden vazgeçmediler, özel okullarda okudular ve nihayet battılar. Şimdi çalışmak zorundalar, belli bir yaşa kadar hayatı da öğrenmeden yetiştikleri için adaptasyonları çok zor oldu.

Ben hâlâ çalışmak zorunda değilim, buna rağmen bir nevi hobi olarak çalışıyorum.

Bence algıda seçicilik etmemek lazım. Görmek istersen şımarık olmayanları da görürsün. Zaten bir zaman gelecek bu şımarıklar da hayata atılacaklar.

Söylemek istediğimi de özetle ekleyeyim. Benim hayatta öğrendiğim önemli derslerden biri şuydu: Hayat herkese ihtiyacı olanı verir, istediğini vermez.

Bir sürü farklı sebepten dolayı görece daha rahat ve konforlu bir dünyaya gelen insanlardan bahsediyoruz, böyle olmaları normal. Yoksa benim köyde doğan, büyüyen yeğenlerim 6-7 yaşından beri çobanlık yapıp bir yandan okula gidip bir yandan köy hayatının gerektirdiği bütün o emek ve el becerisi isteyen şeyleri yapabiliyorlar; şartlar ile alakalı. Aslında tek başına insanların konfora alışmış olmaları bir sorun değil ancak Türkiye gibi ekonomik ve siyasi anlamda 20 sene öncesine dönme olasılığı olan bir ülkede hiç zorluk, yokluk görmemiş olmak bir kriz yaşanırsa sıkıntıya dönüşebilir. Tabi bunlar zaten yaşanılarak öğrenilen şeyler.

Emek konusu ise farklı. İnsan emeği hala dünyadaki en önemli girdi; yediğimiz, içtiğimiz, aldığımız, sattığımız her şeyin arkasında onlar olsun diye kimi zaman kitap başında, kimi zaman laboratuvarda, kimi zaman fabrikalarda uğraşan, çaba sarfeden, amiyane tabirle kıçını yırtan insanların emeği var. Bu emek döngüsünün para karşılığında dönmesi hatta bazı zamanlarda da çok ucuz olması onun kıymetsiz olduğu anlamına gelmiyor. Hiçbir şeyi kendin yapmak zorunda değilsin, yeterli kaynakların varsa her şeyi hazır al; bence sorun yok ancak aldıklarının arkasındaki bu döngüyü bilmeyen, umursamayan insanlar en basit tabiriyle tırt oluyorlar.

Muhtemelen son 15 bin yıldır falan her nesil bir sonraki nesli ise yaramaz, şımarık, beceriksiz buluyor. Her neslin bir sonrakinden daha keyif düşkünü olması kadar normal bir şey yok. Sorsan senin babanların nesli de seni aynı şekilde tariflerdi.

Şehirde köy hayatı yaşamadıkları için insanlara mı kızıyorsunuz? hahahaa herkes sizin gibi herkese açık alanı tarlaya çevirmek için uğraşmıyor. ben de sizin gibi insanlara gıcık oluyorum ve sürekli tartışıyorum. adam köyden gelmiş ailesiyle, boyna balkon yıkıyor, halısını silkeliyor, apartmanın/sitenin suyuyla arabasını, kilimini, halısını yıkıyor, bahçeyi tarlaya çevirmeye çalışıyor, o alana da kimseyi sokmuyor vs vs.

hayatımda ne köye gittim ne bir şey, işim olmaz. doğada hayatta kalma becerisi için tavuk mu boğmam gerekiyor akdkdkdd allah'ım şaka mısınız? ne doğada hayatta kalması, karanlık çağlardan mı geldiniz, neyce konuşuyorsunuz?

zevkine hayvan öldürmek (avcılık) ayrı, vücudunun ihtiyacı için hayvansal protein almak ayrı. gidip de amele gibi avlanmayacağım elbette.

Gebere Jackson
Ben köylüyüm, insanlar neden köy hayatı yaşamıyor, açık alanı tarlaya çevirmiyor mu demişim. Bence sen Türkçe bilmiyorsun ya da daha kötüsü okuduğunu anlamıyorsun.

Benim gibi insan ne? Beni ne kadar tanıyorsun? Balkon yıkamakla ilgili bir şey mi yazmışım. Niyet okuyup salakça yorumlar yapmadan evvel bir oku yazılanı rezil etme kendini.

Doğada hayatta kalmak için avlanmak da gerekebilir(ki buna balık tutmak da kuş vurmak da dahil) yeri gelir tavuk kesmen de gerekebilir.

Zevkine hayvan öldürmeye karşıyım ki zaten veganım ama gerekirse öldürürüm olay survival duruma gelirse bundan gocunmam.

Götünüzün dibinde Suriye örneği var. Venezuela'nın altından petrol fışkırdığı halde anası ağlamış durumda kıtlık halindeler. 2018'de yaşıyoruz da olmuyor mu bunlar? Neyinize güveniyorsunuz? Sorun şu ki hiçbir şeye hazır değilsiniz. Bunları sizin bilmemeniz, yapamamanız benden bir şey kaybettirmez kendi kişisel kaybınızdır. Daha 2 sene evvel üstünde f16'lar uçarken de yemeksepeti'nden yemek söyleyebildiniz mi?

Askere gitme, silah kullanmayı bilme, yemek yapmayı bilme, ulan nevresime yorgan geçirmek diye bir başlık var sözlükte ağlıyor bebeler. Bu kadar acziyetin üstüne bir de üstten üste konuşuyorsunuz komik. Sorsan ne işe yararsın diye zart firmasında zürt müdürüyüm. Bir bok üretmek var mı? Yok. İnsan yönetimi bilmek var mı? Yok. İki satır kod yazıyorsan onu ben de yazıyorum. Elektronikten anlamaksa ben de anlıyorum. Mesele bu değil ki. 2018'de yaşıyoruz da ülke sanki Twitter'ın Minecraft'ın falan üretildiği yer.

Bizim millet hele hele yeni nesil kadar tembel, gerizekalı, üretimden bihaber, hayatta kalmaktan bihaber, zayıf bir nesil, insan grubu falan görmedim.

Politik bir görüşü yok, sanatsal üretimi yok, tekniği kendinden önceki nesilden beter, eğitim anlamamışlar zaten, askeri kültür militarizm desen o da yok. Ne var? Kod yazıyoruz. Kodu 45 yaşındaki amcalarınız da yazıyor. Kod yazdın da dünyada elle gösteriliyoruz sanki götü boklu(literally) Hindistan'ın bebeleri bin basar yazılımda bize.

İnsanlar şehirde şehir hayatı yaşayacaklar elbette. kimse sizin içi boş komplo teorileriniz yüzünden hakarete uğramak zorunda değil. çok mu distopik kitap okuyorsunuz veya film izliyorsunuz, biraz azaltın lütfen, zira komik görünüyor buradan.

60 yaşında orta yaşlı amcamın facebook iletileri gibi ya, hangisine ne cevap vereyim bilemedim. herhangi bir sörvayvıl durumunda tavuk boğarsınız işte, biz de eleniriz. sevinsenize...

Kankacim agir sacmalamissin.

canlilar kendi habitatlarina uyum saglarlar ve ona gore yasarlar.senin gelistirdigin tavuk kesme,arazide kalma becerisi o adamda metrobuse tek seferde binebiliyor,vapurdan dusmeden karaya atlamayi,bonus toplamaya calisan arabalarin arasindan yolun karsisina gecmeyi becerebiliyor.adamin memleketinde buz yoksa napsin,zaten buzda neden bisiklete binsin.sen kolayi odul mekanizmasi olarak ogrenmissin,o adam zararli oldugunun bilincinde.
benim kalp krizi gecirdikten sonra arabaya binip hastaneye gitmem gibi,olm herosun hero cekiyorum kendime ,madalya takmalarini bekliyorum.doktor salak misin ambulans neden cagirmadin dedi.hakli adam.
Herkes kendine dogru,bana gorede iyi yuzemeyen adami anlamak mumkun degil,virajda onceligin kimde oldugunu bildigi halde kendi dalan koca bir ulke dolusu vizigot insanina akil sir erdirmek mumkun degil.arabasi cizldi diye kendini kaybeden malatapan abilerinde buharlasarak yok olmalari gerektigini dusunuyorum.selpak alirken f/p pesine dusen arkadaslarin halice atilmasi taraftariyim

kafa karışıklığı yaşıyorsun.

öncelikle bunun sonu yok. sen dersin ki; "bu yeni şehirli gençler karınca ısırınca doktora gidiyor." 100 yıl önce yaşamış birisi de der ki; "lan bu 1970'den sonra doğanlar diş çektirecekleri zaman iğneyle uyuşturuyorlar. insan bu kadar da acıya dayanıksız olmamalı." ondan 300 yıl önce yaşamış birisi bir şey der, aklımız çıkar. o yüzden yeni nesil şöyle böyle vs. diye saymanın sınırı yok.

ayrıyetten, insan daima zorunda kaldığında yaşamak için yapması gerekeni yapar zaten. bahsettiğin şehirli genç nesil ete doyamıyor ve hayatında hiç tavuk kesip yememiş olabilir. ama koy onu da bir ormanın derinliğine ver eline sadece bıçak. bak nasıl 15 gün sonra bulduğu ilk hayvanı öldürüp ateş yakıp üstünde pişiriyor. insan veya hayvan, yaşamak için her şeyi yapar. her ortama adapte olur. o yüzden şu an bozulan bir şeyi tamir etmemeleri, et yemeye doyamamaları falan alakasız şeyler.

genel itibariyle dediğin şeyler konforla alakalı. gerektiğinde bütün insanlar o konforun içinden çıkabilir. 2 damla yağmur yağınca evden çıkmıyorlar evet, ama deprem olsa bir şey olsa günlerce haftalarca yağmurun altında yaşamanın yolunu bulurlar. insanoğlu mağarada yaşarken "ay yağmur yağıyor, ben bu akşam avlanmayayım." deme şansı yoktu ki. ne yiyecek? çocuğuna ne yedirecek? ama bugün buzdolabı var. marketten zaten haftalık alışveriş yapıyoruz. kombi var, doğalgaz var, ev sıcak. evde uğraşabileceğimiz şeyler var. tv, bilgisayar, kitap, müzik vs. hava kötüyse çıkmak için önemli bir sebep yoksa çıkılmıyor. çünkü evde gayet imkan var.

ki herkes ve her şey açıkçası bana hizmet ediyor. ben de başkalarına hizmet ediyorum. para diye bir şey icat ettik, çok sevdik, çok faydalı bulduk. ve globalleştik. modernleştik. şimdi fırın bana ekmek yapıyor, öğretmen çocuğuma bir şeyler öğretiyor, doktor beni iyileştiriyor, belediye evime yol-su-elektrik vs. dağıtıyor, polis beni koruyor, şoför beni götürüyor, mimar yaşayacağım binayı tasarlıyor ve ben de kendi mesleğimle milyonlarca insana hizmet ediyorum. herkes alın teri döküyor. herkes uğraşıyor, aşırı zengin %1'lik kısım dışında dünya'daki herkes hayatının çok önemli bir kısmını hizmet vererek para kazanmaya ayırıyor ve haliyle 3 gün su kesilmemesini, internetin gitmemesini, ambulansı aradığımda pizzacıdan hızlı gelmesini bekliyor.

anlatabildim mi kafamdakini?

Dedem gibisin :) Dedem beni tam senin istediğin tarz yetiştirdi :P

Tezek taşıttı, odun kırdırdı, evine lambiri çakmayı öğretti, fidan diktirdi, amcamın oğluyla köyün bütün hayvanları toplatıp 2 saatlik yola onları otlatmak için yolladı falan. Ve bunları niye yaptığını ise ''Oğlum, ileride insanın başına ne geleceği belli olmaz. İstanbul'a bir şey olur yine gelir burada yaşarsın'' diyerek açıkladı.

O yüzden dayanma damarım çok serttir benim. Dayanırım ama su ve elektrik kesintisi normal bir şey değil abi :) Ağlamam ama saçma gelir, küfür ederim. Dedemin ağlaçlarıyla ilgilenilmesi gerekiyor ama artık kendim gidip yapmıyorum, orada bir aile var onlara para veriyorum, onlar bakıyor. Ortama ayak uydurup evrimleşiyoruz. Böyle şeyler biz evrimleştikçe zor gelmeye başlıyor. Ama bunlar orada yaşayan-büyüyen insanlar için geçerli ya da benim gibi bir dedeleri olacak bunları öğretecek.

Adam istanbul'da yaşayıp büyüyünce her şey elinin altında oluyor, her şeye kolayca erişebiliyor ve dayanma damarları yumuşak oluyor. Niye yapayım, niye ıslanayım, niye tavuk keseyim. Zaten her şeye 5 dakika için ulaşabiliyorum diyor.

Haklısın. Ama şöyle de bi şey var, insan zorda kalınca her şeyi öğreniyo. Gerektiğinde o duruma da çok kolay adapte olurlar. Şu ortamda her şeye ağladıklarına bakmamak gerek yani

haklısın ama parametlerin yanlış. ben eski nesilim hatta muhtemelen senden de eskiyim. lakin et yerim ama tavuk boğazlayamam. balık severim ama avlayamam hatta çiğ et türevlerie elimi bile süremem. ama bir surviver durumunda anamı bile keser yerim.
şehirli nesildeki aşırı şımarıklık diyince enim de aklıma armut piş ağzıma düş şeklinde bir yaşam geliyor. akşama kadar bilgisayar başında hepsi ama excel veya word kullanmayı bimiyor çoğu. myedikleri önünde yemedikleri arkalarındadır buzdolabı ağzına kadar doludur evde ama bir sandviç yapmayı bilmez, sandiviç malzemesini markete gidip almayı hiç bilmez. köylerde kış soğuğunda ayağı terlikle gezer çocuklar, şehirdekiler hapşursa özel doktoruna götürülür. ama bunlar çocuktan değil anne-babadan kaynaklanıyor. o yüzden bence başlık şehirli nesildeki aşırı şımarıklık değil, yeni nesli ebeveynlerdeki çocuk yetiştirememe sorunu olmalıydı.

1888 gece kulübü değil de diğer isteklerinizi karşılıyor.

Ölü ya da diri falan yazardı filmlerde :)

bounty derler

ingilizcede bounty de deniyor ama x'in kafasına y koymuşlar diye cümle içinde kullanıldığını hatırlıyorum sanki türkçede. basitçe ödül de deniyor olabilir tabii. kafasına yahut kellesine ödül koymak...

Adam Tukcesi ne diye sormus.

"wanted"ı mı kastediyorsun?ha bu arada

www.youtube.com

kolon kiriş priz yerleri? kapı nerede, hangi tarafa açılıyor?
tek kişilik masa mı yoksa yeri geldiğinde birden fazla kişi kullanacak kadar büyük bir şey mi?
masa ve kitaplık dışında misafir ağırlama yeri olacak mı?
relax çalışma için lounge tarzı bir koltuk ya da ufak bir kanape olsun mu?

drive.google.com

Kolon kiriş yok.

Şimdilik tek kişilik bir masa. Belki sonra bir tane daha eklenir.

Cam önüne birer sandalye koymayı düşünüyorum aslında. :)

Misafir ağırlama olmayacak.

15x20 devasa bir ofis olur. ben uzun kenarların ikisini de boydan boya komple kitaplık yapardım. bir tarafın önüne de çalışma masasını ortalayarak yerleştirirdim. şunun gibi: www.google.com.hk

ya da bir tarafı kitaplık diğer tarafı alçak konsol yapar, masayı buranın önüne koyardım. arkadaki duvar ve konsol da mesleğinizle ya da hobilerinizle ilgili şeyler, hatta sizi çalışmaya motive edecek şeyler için bir sergileme alanı olurdu: encrypted-tbn0.gstatic.com

kısa kenara bir oturma köşesi yapardım. hem daha bir ofis havası versin hem de gerektiğinde yayıla yayıla okuma yapılabilsin diye deri koltuk koyardım.

cam önüne gelen kısma da güzel bir lounge koltuk ve aydınlatma koyardım: [houzz=www.houzz.com]

kitaplıkların altlarını üst raflara kıyasla biraz daha derin ve kapaklı yaptırın. hem görsel olarak daha zengin görünüyor hem de gereksiz şeyleri ya da çirkin gözükecek dosya vs tarzı şeyleri göz önünden kaldırmış oluyorsunuz. şunun gibi yani: surripui.net

kitaplıkların üstüne mutlaka aydınlatma takın, özellikle akşamları çok hoş oluyor: corktownseedco.com

ayrıca vaktiniz varsa hazır da boş bir odanız varken, kendiniz çizin ve kendiniz yapın. ölçü ve model çıkartın, kestirin birleştirin, bitti bile. kendi yaptığınız bir şeyin karşısında oturmak çok daha keyifli olacaktır. ve maliyeti de çok daha uygun olur. izmirdeyseniz yardımcı oluruz.

son derece kaliteli cevabınız içi çok teşekkürler. sağolun.