öncelikle bakınız: (git: http://eksiduyu.ru/1191256)hatırlayanlar var mı bilmiyorum ama Mayıs'17 de yazmışım. O dönem cidden iyice sıkılmış ve bunalmıştım. Zaten bir süre sonra 5 yıldır çalıştığım işimden istifa ettim. Benim için biraz sancılı oldu. Allah'tan birikimim vardı da mental olarak kendimi
öncelikle bakınız:
(git:
eksiduyu.ru)
hatırlayanlar var mı bilmiyorum ama Mayıs'17 de yazmışım. O dönem cidden iyice sıkılmış ve bunalmıştım. Zaten bir süre sonra 5 yıldır çalıştığım işimden istifa ettim. Benim için biraz sancılı oldu. Allah'tan birikimim vardı da mental olarak kendimi toparlamamı ve hayalimin peşinden koşmamı sağladı. Önce İtü'de yüksek lisansa başladım. Önceki duyrumda Kosgeb yazmıştım ama projede fazlasıyla ar-ge unsuru ve yurtdışı potansiyeli olduğu için Tübitak üzerinden yürümenin araştırmalarım sonucunda daha uygun olduğunu farkettim. Sonra Tübitak 1512 BİGG desteğine başvurdum. Tabi öncelikle uygulayıcı kuruluşa başvuruluyor ve çeşitli eğitimler alınıyor. Yaklaşık olarak 3 ayın sonunda proje uygulayıcı kuruluştan geçti ve Tübitak'a başvuru yapabilme hakkı kazandım. Tübitak'ta ki süreç yaklaşık 5 ay sürdü ve bu süreçte sadece kendilerine sunum yaptım, onun dışında sonuçları beklemekle geçti. Derken sonuçlar belli oldu ve projemin geçtiğini öğrendim. Yaklaşık 200 bin liralık bir destek almaya hak kazandım sonra şirketleşme süreci başladı ve Ekim'18 de projeye başladık. devam ediyor.
Tüm bu süreç, sanki bir rüya gibi. Şu an her şey yolunda gidiyor fakat önümdeki süreçte cidden çok fazla engel olduğunu ve hepsini aşmam gerektiğini görüyorum. Bu proje bitecek yenisi başlayacak sonrasında yatırımcı bularak üretime geçmem gerekecek gibi özetlenebilir.
Çalıştığım alanın niş bir alan olduğunu, üretime geçtiğimde hem yurtdışına hem de yurt içine nüfus edebileceğimi biliyorum ama ayakta kalabilmek cidden çok büyük bir efor gerektiriyor, bazen insan ne yapıyorum l*n ben diyebiliyor. :)
siz böyle bir riski alır mıydınız?