Ben de asla yapamam. 4-5 sene önceki en yakın arkadaşım çağırmıştı 2 gün gezdik falan, davet edilmeme rağmen geceleri otele döndüm yine.

Şu anki en yakın arkadaşım olsa, haftasonu geliyorum sana uygunsa koltuğun benimdir derim yani ama çooooooook yakın olmamız lazım.

Haklısınız bence. Şehre gelmeden önce haber verse ve birlikte vakit geçirseniz neyse de böylesi yüzsüzlük. İyi yapmışsınız.

arkadaşımla yakınlığıma bağlı. sevdiğim biriyse zaten otelde kalmasını ben istemem, bende kalsın isterim. ama samimiyetmize güvenerek "ben oraya geliyorum, sende kalabilir miyim" de dese "aa ben davet etmeden yanladı" falan diye düşünmem, gel buyur derim. ama fazla yakınım değilse, tüm koşullar iyi bile olsa (pandemi olmasa, evde kardeşim homeofis olmasa, evim yayla gibi olsa vs.) gene de kabul etmeyebilirim, niye rahatımı bozayım. fazla yakın olmadığın biri evinde kalsa rahatın bozulur çünkü.

ben ki kaç kere tanımadığım insanlarla ev arkadaşlığı yapmış & yapmakta olan biriyim ama o başka bu başka. hele ki şu pandemi döneminde bence kabul etsen garip olurdu.

ay hele ki bir de tanımadığın biriyle gelecek. vallahi millet yüzsüz, YÜZ-SÜZ.

iyi ki kabul etmemişsiniz. yoksa sinir olacaktınız durduk yerde.
otele para vermeyi boşa para akıtmak gibi düşünüyor insanlar. sadece uyuduğu için para vermek saçma geliyor. çok samimi bir arkadaşımsa belki kalırım, ama ben de otelciyim. samimi olmadığım biri otel olmadığı için evime gelmeye çalışsa huzursuzlanırım. eve birini almak çok özel bir durum.

sadece bir kere, hiç tanımadığım bir şehirde, gece yarısı kalmıştım. yani olaylar öyle gelişti ve ne yapacağımı bilemedim. çok samimi olmadığım bir arkadaşı arayıp, burada nasıl otel bulacağımı sormuştum. hemen beni aldı, kendi evi müsait olmadığı için ablasının evine götürdü. çok mahcup olmuştum ama çok iyi gelmişti. istisnai durumlar hep var. ama seninkiler baya şehri bilen, başlarına aksilik gelmemiş insanlar. ayıp olan biri varsa sensin. takma.

Ogrenciyken ve cok kisitli bir butceyle yasarken, tabii ki yaptim. Zoraki, son dakikalik bir istek olarak degil; oncesinde o insanla iletisime gecerek ve kucuk bir hediye goturerek mesela.

Tanidiklarim, benim isimin gucumun oldugu, en yogun oldugum vakitlerde dahi gelip kalsinlar, aksam bir yemek masasinda bulusuruz, ne olacak? Hic sorun yapmam, on gun eve cokulmedigi surece, tanimadigim insanlarla da gelip kalabilirler.

Ama pandemi doneminde sizin yaptiginizi yapardim.

Kesinlikle katılıyorum. Nefret ediyorum misafirlikten. Misafir olmaktan da, ağırlamaktan da. Hele davetsiz misafirden ekstra nefret ederim.

hayatımda ilk kez böyle bişey duyuyorum. bence arkadaşlarınızı ve arkadaşlıklarınızı gözden geçirin önce.
bırak konaklamayı normal ziyarete bile davetsiz/emrivakiyle gelme yüzsüzlüğü göstermez benim arkadaşlarım.

couchsurfing'de karşı biri değilim ama oradan izin, haber verme falan var :D

tam bir kıroluk diye düşünüyorum ne düşüneceğim. iletişimimi keserim böyle dandun insanlarla.

Gezmeyi göze almışsa konaklamayı da düşünmeli ve önceden ayarlamalı. Ben de nefret ederim. Haklısınız.

Yatılı misafir sevmiyorum. Misafirliğin en güzeli 1-2 saat oturup gitmektir.

arkadaşın kalacak yer bulmak için zahmetlere girmişse, bütçesine takla attırmışsa üzül. aksi halde üzülme

haklisiniz. hicbir sekilde uzulmeyin.

ben de eski bir arkadasimi boyle evimde agirlamistim, uzun zamandir gorusmuyor ve konusmuyorduk hasret gideririz diye kabul ettim. kiz beni birakti gitti baska arkadaslariyla bulustu gezdi sonra evime geldi. ben sok oldum. sigara icemezsin dememe ragmen bir de odamda sigara icmis. asiri sinir oldum. ayni sekilde bir daha gelmek istedi ve kabul etmedim. bu yaptiklarini da yuzune vurdum. daha da konusmuyoruz. zaten konusmuyorduk, gerek yok.

hele simdi corona varken, annem ve kardesimi bile eve kabul etmiyorum. sifir risk ile tek basima yasiyorum, evden cikmiyorum. hic gerek yok.

ben de asla boyle bir teklifte bulunmam kimseye. rahat edemem.

Bu tamamen samimiyetle ilgili. Bir aile dostumuz var. Bir sabah zil sesiyle uyanırız ki cümbür cemaat kapımızdalar (70'li yıllarda bizim evde telefonumuz bile yokken kalkar Ankara'dan gelirlerdi, hey gidi çocukluğum)... Can dostumuz. Başka da bu rahatlıkta biri olmadı, sanırım olamaz da artık.
Yazdığınız senaryo, hele pandemi döneminde, az uzak dursun. Bu ne samimiyet?

buna benzer araba isteme mevzusu var birde,

çok acil olur eyvallah ama keyfi sebeple neden birinin aracını istiyorsun? git kirala.

ev için çok samimi isek ve elemanın mutlu olacağını düşünüyorsam sorarım. yoksa sormam.

işi düşünce aramış hiç kendini kasma

Ayıp yatakta olur. Kimse size istemediğiniz bir şeyi yaptırmak zorunda değil o ya da bu nedenden istememişsiniz ve kabul etmemişsiniz. Hepimiz özgür bireyleriz, kimseye bir söz vermemişsiniz, size güvenerek gelinmemiş o şehire ayrıca kimseyi de yarı yolda bırakmamışsınız. Hiç ayıp olmamış, gayette kendi kararınızı vermişsiniz. Üstüne daha fazla düşünmeye gerek bile yok.

yanlış bir şey değil yaptığınız. şahsen misafiri de misafirliği de sevmem. en geç üç gün öncesinden belirtilmesi ve de uygunluğuma göre olur derim olmaz da derim. pandemiden evvel bir arkadaşımın düğününe gittim 3 günlüğüne. gitmeden evvel oteli falan ayarlamış parasını da ödemiştim. illa bizimle kalacaksın diyen arkadaşlarıma otelin parasını verdim orda kalmazsam bana koyar diyerek reddetmiştim :)

“Gezip para harcamayı göze almışsam zaten gider kendime uygun bir otel bulup parası neyse veririm. Param yoksa da hiç gitmem. Asla bedava kalacak yer dilenemem kimseden. “

Kelimesi kelimesini katılıyorum

2012 macbook air alma. süründürür seni. şöyle diyeyim bende ssd'li 2011 macbook pro var o bile tat vermiyor.

m1 işlemcili macbook air al. müthiş bir alet.

macbook'un bir ömrü var 5 yıl falan. 5 yıl sonra standart bilgisayar oluyor. takılmalar ısınmalar falan.

o sebeple standart bir şekilde kullanmayı düşünüyorsan alma.

Ne amaçla kullanacağınız önemli. 2 sene önceye kadar 2012 pro kullanıyordum, ekran çözünürlüğü çok düşük. Websitelerinin bile bir kısmı desteklememeye başlamış olabilir. Yani işletim sistemi program şu bu değil web'de gezmek bile çok konforlu olmaz muhtemelen.

OS olarak bildiğim kadarıyla Catalina destekliyor, yani son güncellemeyi almadı, bundan sonrakileri de alamayacak. Apple'ın geriye dönük desteği çok iyi değil, yine kullanım şeklinize bağlı tabi ama 1-2 yıl sonra bir sürü uyumsuzluk sorunuyla karşılaşabilirsiniz.

Yanisi, ben olsam almam.

early 2015 var bende.

pil ömrü gözle görülür bir şekilde azalması dışında hiçbir sıkınıtısı yok.çalıştırmasını beklediğin her şeyi çalıştırıyor ve beklediğin performansta kullanıyorsun.

en azından fikir olsun diye söylüyorum 2012 için bişi diyemem biraz eski gibi.

eğer air ile işim çözülecek olsaydı 11binlira bana bedava gelirdi, ne yazık ki apple bilgisayar konusunda 47binden aşağı düşemedim fiyat konusunda.

10 senelik makinaya hiç bişey olmasa pil lazm olur, servise gidersin bulamazsın, özel servise gidersin 1500 lira isterler. kendin alsan taksan da 1000 lira tutar.

ayrıca 5 seneden gün almış her bilgisayar her an gidici durumdadır, apple 5 seneden sonra yedek parça tamir desteği garantisi vermiyor, ellerinde varsa yaparlar, kol gibi de geçirirler, yoksa alet çöp olur, zira bak 2015 model çıkma macbook fanları 500 liradan satılıyor orjinali kaç paradır allah bilir.

11 bin lira vermek manyaklık değil telefon parası neredeyse, gayet mantıklı. 6-7 sene çok rahat kullanırsın. 2012 model almak biraz parayı sokağa atmak demek şu anda, üstüne pili değişir bi ton para ödersin, arızalanır anakartı değişir bi ton para ödersin. gerek yok.

2012 model almak çok mantıklı olmayabilir. gerçi ben mesela bu cevabı 2011 macbook air'den yazıyorum. hala işimi gayet iyi görüyor, fakat mesela geçtiğimiz yıl pilini değiştirmek zorunda kaldım (ki geç bile değiştirdim, çok uzun zaman "service battery" uyarısı ile çalıştı). şimdi de işim için kullanırken (yani mesela toplantı programları falan kullanırken) yavaşlıyor, ısınıyor çok. artık iş için götürmeyince yenisini almak durumunda kaldım.

gündelik ağır olmayan işlerde (web'de gezinmek, word'de bi şey yazmak gibi) hala rahat kullanılıyor ama birkaç programı (office gibi basit programlar da olsalar) aynı anda kullanacağınız işler yapacaksanız eğer, tavsiye etmem. biraz daha yeni bir model bakın derim. pluton'un dediği gibi işletim sistemi kaynaklı uyumsuzluk mevzuları da canınızı sıkabilir.

Herkese çok teşekkürler. Müthiş yardımcı oldunuz. Buz gibi soğudum 2012 modelinden ^^ O zaman ben en iyisi 5 sene kullanbileceğim bir laptop bakayım çok daha uygun ücretlere. Sonuçta ben bunu prestijli gözüksün diye değil performans beklediğim için alacaktım.. 9 yaşında bir cihazdan da hakikaten performans beklemek çok mantıklı olmadı..

usta, kıy paraya m1'li air'i al. kesin. ram'inin 8gb olmasına falan aldırma. bu yeni bir işlemci yapısı. iphone'larda nasıl az ram'le çok iş oluyorsa artık mac'lerde de az ram'le çok iş yapılabiliyor.

"ohaaa bu ne laan?" diyeceksin.

Logo dan niye memnun değilsiniz?
Lokal destek veriyorum. Standart versiyon geliştirmeye açık ve özelleştirme konusu geniş.

sugarcrm

tam ilaç.

@neymiş

4 yıldır kullanıyoruz (enterprise modeliymiş sanırım) ne adam gibi eğitim verebildiler (logo merkezden gelip) ne de istediğimiz gibi şeikllendirebildik. hep yamalarla ilerliyoruz. logo merkez teklif altında default TL gelmesini bile 1 ay sonra ancak hata olarak kabul etti. benim gözümde tam bir çöp.

Default ayar tanımlama seçeneği var mesela, uygulama içinden kendiniz de yapabilirsiniz. özelleştirme için destek almaya bakın derim.
Ekran tasarımı vs ile istediğiniz şekle gelir.

docs.logo.com.tr

zoho crm :)

Kaçırılan bir şey yok bence.kimse uzun vadeli düşünmüyor

şimdi sıkıntı şurada faiz yüksek çünkü ekonomi o kadar kötü ki bankalar para bulamıyor yüksek faiz ile para toplamaya çalışıyor.

ekonomi kötü ise demek ki ödemeler yapılmıyor, işler bitmiyor.

yani sen 1m tl ile piyasaya girsen mesela %40 karlı bir işe bütün paranı harcasan %17 ihtimal ile o para sana dönmeyecek. paran batacak.

o sebeple ya evet tl değer kaybediyor ama en azından %17 kar ile garanti para alıyorum demek 1m tl üstü için kötü bir düşünce değil.

bu piyasa koşullarında.

bunları yazarken ağlıyorum üzüntüden ama durum bu.

Biz fakiriz olum bize göre milyon bile hayal olduğu için çok sorun etmiyoruz ilerisini (:

2021 ekonomisinde biz fakiriz bana ne faizden falan diyemezsin

çünkü işverenin elindeki paranın hepsini %15'ten faize yatırırsa işsiz kalırsın.

Haklısın, çarpık bir düşünce.

10 yıl önceki maaşım 1.000 liraydı. O zaman yetiyordu. Şimdi 1.000 lirayla geçinmek imkansız.

@duyurukullanıcısı ben nasılsa hep 50 liralık alıyorum kafasında değilim de bu bilginin sende olması seni daha korunaklı yapmıyor sonuçta patron zaten beni çalıştırmaktan daha kazançlı görürse faizi gider oraya yatırır senin elinde buna karşı bir şey yapacağın enstrüman yok.
yani illaki hayatımızı etkiliyor makro ekonomi ama filler tepişir çimenler ezilir modu.

ana paran tl'de kaldığı için sürekli eriyecek.
ev alıp kiraya vermek daha mantıklı çünkü en azındna elindeki meta değer kaybetmeyecek ve kazandığın para (kira) her sene artacak.
tahliye taahhütnamesi yapıp 2-3 senede bir kiracı değiştirirsen gerçek enflasyon oranındada zam yaparsın.
sadece kira sözleşmesi yaparsan gerçek enflasyon %40'ken devlet %15 açıklar, kiradan eline geçecek para yine azalır.

bence mantıklı olabilecek tek yol şu, yıllık 180 bin faiz aldın diyelim. Yarısıyla yaşayıp (belki az az çalışıp ek gelir elde edip) 90 binini hisse, fon vb. ile 2x yapmaya çalışırsan (ki yılda %80-90 artan fonlar var, %60 bile yapsan yine iyi tabii) en azından normalde aldığın faize yakın bir parayı geri biriktirmiş olursun. Ben böyle yapmaya çalışırdım.

finansal açıdan çarpık bir düşünce evet. zaten 1 milyon sahibi olan hiç kimse parasını faize koyup beklemiyor. parayı faize koyup bekleme kafasındaki kimse de 1 milyon sahibi olamıyor.

Kritik nokta gelirin % kaçıyla geçinilebildiği, eğer tamamı harcanıyorsa doğal olarak uzun vadede tabi ki geçerliliği yok. Fakat mesela 1/3'ü ile yaşanabiliyorsa birikimler değer kaybını karşılayabilir. Bunun dışında tl'de olmak her zaman için bir risk ve kayıp demek.

Evet mali açıdan çarpık bir düşünce hazıra dağ dayanmaz ayrıca bu düşünce faiz oranlarını sabit varsayarak kurgulanmış mesela 5 yıl sonra faizlerin ciddi oranda düşebilme ihtimali var 90'lı yıllarda %80 faiz oranları vardı 2-3 yıl öncesine kadar %8 lere kadar düştü faiz oranları ve şu an pandemi vs. gibi olağanüstü sebeplerle tekrar yükseldi ama elbet tekrar düşecek. Ev alıp kiraya vermek daha mantıklı hem evin değeri artıyor hem de kira geliri elde ediliyor ev fiyatları yerine göre 10 yılda 10 kat değerlenebiliyor veya bu para borsaya yatırılsa hem temettü geliri elde edilir hem de hisse senedi değer kazanır.

kaçırdığın bir şey yok da kendi ağzınla demişsin. 10-15 sene ayda 15 bin alsan sence de bir şeyler yapmaz mısın geleceğin için? 4-5 bine işte çalışmak yerine 1 milyonum olsa elbet istifa eder faişze koyarım paramı

yüklü miktardaki parayı faize yatırmak size kazanç sağlamaz. faizi anaparanın üzerine koyarak (bileşik faiz) sadece o mevcut paranın zaman içinde gücünün erimesini (alım gücünü) engellersiniz.

bu nedenle mevduat faizi %17 iken kredi faizi %34'dür.

20 sene evvelki 1 milyon lira ile kaç kg. gıda malzemesi aldığınıza bakınız. bugün kaç kg. gıda malzemesi aldığınıza bakınız.

bugün bir 1 milyon liraya ev alıp onun kirası ile geçinirim deseniz bile gerçekte o evin kendini kira getirisi ile amorti etmesi ortalama 25-30 yıl sürüyor. zaten o süreden sonra ev kâr getirisi sağlıyor. zaten bina 50 yaşına gelince de yenisi yapmak gerekiyor.

biz hiçbir zaman o özendiğimiz gelişmiş ülkeler gibi olamayacağız çünkü para/varlık yönetimi denen olayı bilmiyoruz.

1 Milyon param olsun yarın gider istifayı basarım.
Aylık 5 bin ile memleketimde mis gibi yaşarım (evim var)
Geri kalan 10 bin yılda 120 bin yapar, buda bulunduğum il de her sene 1 ev satın alabilirim demek.

Hayat İstanbul'dan ibaret değil, faizi güzel kullanırsan ölene kadar elin cebinde yaşayarak gezersin.

Ben bayılıyorum bu düşünceye.
Ekşide faiz gelirini eleştiren Adamlar aylık 3-4bin maaşa çalışıyor, 1 milyon para mı? Onun faiziyle geçinilir mi diyor.1 milyonu olan adamın şu ya da bu şekilde 1 milyonu var ve senden (sen derken sen değil eleştirenler) her türlü daha rahat bakıyor geleceğe. nedir bu rahatlık? daha az gerginlik yaşıyor, bir işte çalışacaksa daha seçici oluyor, kimsenin derdini çekmiyor, 3-4 bine hayatını heba etmiyor vs. faiz geliri tl olarak çok dert ediliyorsa her ayın faizi ile 2 bin dolar alabilirsin, yıllık 25bin dolara kadar yolu var. Az para mı? Boyle daha guzel geliyor kulaga degil mi?

Milyon TL aylık faizde 14000 kadar para bırakıyor olmalı.
Bunun ne kadarı ile yaşamaya devam edip kalanı anaparaya ekleyeceğiz?
4000 e çalışan adamın da maliyeti 6000nkadardir.
Tamamen aynı şekilde yaşasa (ki gerçekten zordur bankada para varken) her ay ancak 7 8bin kadar kenara koyar.
Enflasyona bakınca da evet bu para birnsure götürür ama kesinlikle azalacaktır.

1 milyon tl değil de, şöyle 300-400bin dolarlık uzun vadeli eurobond ile çalışmadan geçinebilirsin.
vergi sonrası dahil eline aylık 10bin tl den fazla geçer, üstelik dolara endeksli bir gelir ve vade sonunda ana paranı yine dolar olarak geri alıyorsun.
tek riski TR'nin batması.

1 milyon tl'ye gelirsek borsa'da bir temettü portföyü oluştursan yıllık ortalama %7 getirse 70bin tl gelir, portföy bir şekilde enflasyona karşı kendini korur.

devir değişti artık çocuklar bizim gibi sokakta çelik çomak oynamak zorunda değil. canı ne istiyorsa akranları ile neyin muhabbetini yapıyorlarsa onu oynasın. en az 8 saat gece uyuyorsa ve yemek yiyorsa problem değil ne yaptığı. 12 punto renksiz alfabeli kitap mı okucak o yaştaki çocuk. serbest bırakın 30 yaş büyük adamla oynamaktansa akranları ile böğüre böğüre istedğini oynasın online. belki espor şampiyonu olur ilerde. ytd.

Çocuk dergileri ya da robotik-kodlama için eğitim kitleri alabilirsiniz. Etkinlik, bulmaca, deney içeren kitap-dergi olursa ilgisini çekebilir.

www.tubitakdergileri.com.tr

www.robotistan.com

Online eğitim platformları var, katılabilir belki. Ben bi bambuyu biliyorum.

instagram.com

tableti, oyunu onun becerilerini geliştirecek şekilde kullanabilirsiniz aslında.

ben kuzenlerle çok güzel art arda need for speed porsche unleashed veya test drive 6 oynardım.

eve bir direksiyon alırsınız, bir o yarışır veya bir siz. yükleyin forza gibi dirt rally 2.0 gibi oyunları, berecileri de artar hem.

not: taa 2000 yılında guillemont ferrari 550 marenello direksiyonum vardı :)

abi bu çocuğun anası ortaokul öğretmeni. her gün tablet oynamaktan beyinleri uyuşmuş çocuklarla uğraşıyor. ben pedagojik formasyonun dibine vurmuş annesine "bırak yaşıtlarıyla ne muhabbet ediyorsa sabahtan akşama oyun oynasın, oyun becerisini geliştirmek için kullanıp elektronik oyun şampiyonu olsun" derim?

zaten alıp suç ve ceza okusun demiyorum. bir kütüphane dolusu çocuk kitabı var, yazılısı da var, resimlisi de var. 2-16 yaş arası her türlü kitap var. bilim teknik'inden tut, gezi, uzay, yaşam, yaşına uygun çeşit çeşit dergi var. ayrıca deney kitapları, arduino setleri var. evde org var, gitar var, öğretip yol gösterebilecek adam da var. yani tablet oynamıyorsa bunun alternatifi eski devirdeki çelik çomak mıdır? yok mudur günümüzde tablet harici çocuk eyleme yöntemi?

kaldı ki yaşıtlarıyla zoom açıp karşılıklı da oynuyorlar saatlerce. ama ben sabahtan akşama yaşıtıyla online oyun oynayan, anca yiyip için sıçan, elinde tabletle mala dönmüş şişko bir çocuk olsun istemiyorum lan. oynamasın, saksı gibi kitap okuyup bilimsel çalışma yapsın da demiyorum. ama hareket lazım, biraz o tazecik beyninin gelişmesi de lazım. sadece yüksek ses ve hareketli parlak ışıklardan ibaret tabletle beyni uyuşsun istemiyorum.

arkadaşlarıyla parka götürüyoruz koştursunlar diye. arkadaşı 2. dakikada sıkılıp anasından tablet istiyor, parkta oturup tablet oynuyor. ben böyle bir çocuk olsun istemiyorum ki. tabletse tablet, yasak değil oynasın da kısıtlı oynasın. mala dönüşecek kadar oynamasın.

bizde de bu modelin küçük yaş versiyonu var. dışarı çıkmak dışında başka bir oyalayıcı bulamıyoruz. tabletle fazla vakit geçirdiği günler durağan aktivitelere hiç ama hiç yanaşmıyor. sabahtan lego, resim vb aktiviteyi tutturabilirsek o günü daha sakin geçirebiliyor, yoksa tüm gün mızmızlanıyor bi şeyi beğenmiyor. kutu oyunu sevmiyor sizinki de demek ki. ya dışarda yapacak birşeyler bulun ya da tablet vermeden biraz can sıkıntısına sabredip legolara dalmasını bekleyin. yapacak birşey bulamayınca mecburen üretmeye başlar.

bir de tüm oyuncakları oyunları gözünün önünden kaldırın, unutsun. sırayla çıkarırsınız daha hevesli olur.

bizim apartmandaki o yaştaki çocuklar slime yapımına merak salmışlardı, biraz ortalık batıyor ama epey oyalanıyorlardı onunla.

slime var, kinetik kum var, hot wheels parkurları, onlarca arabası var, odası oyuncak dolu.

kutu oyunu da seviyor, mesela saatlerce monopoly oynayabiliyoruz, iyi de oynuyor kerata. ama 2 kişiyle de onun tadı yok. 2 kişilik kutu oyunu da maksimum yarım saat idare ediyor.

tavla öğrettim bu hafta, yeni diye biraz ilgisini çekti ama bunun da ömrü 1-2 hafta sürer maksimum.

hiçbir arkadaşının bilmediği kadar kağıt oyunu biliyor. pişti, uno falan derken batak öğrendi, ciddi ciddi oynuyor lan adam. bitince yandaki ıstakaları devirmeli okey oynuyor. bildiğin emmi oldu 9 yaşında.

yani genel olarak sıkılgan çocuklar evi kirletecek aktivitelerden (uzmanlar duyusal diyorlar da işte aslında evi batıran aktivite) hoşlanıyor gibi bir gözlemim var :) deney seti gibi oyunlar alabilirsiniz. the dad lab var meşhur, instagram hesabı ve deney kitabı var. onlardan birlikte yapabilirsiniz.

"kitap okuma" kendi içinde bir sebep içermiyor sebep bu olabilir mi sizce?

yani çocukların bilgisayara yönelmesinin bir sebebi var, anne babalarımızın kitaplarda buldukları amaçları bilgisayarlarda buluyorlar. bir oyun oynarken, bir video ya da dizi izlerken bir amacınız, tatmin ettiğiniz bir duygunuz var.

bir film arayan insana "ne tür olsun", "nasıl konuları seviyorsun" diye soruyoruz. biliyoruz ki kendisiyle alakasız bir konuda film izlerken sıkılacak. Ama kitaplar için böyle değil bu. Kitap okumak her zaman düz bir eylem.

Ne yapayım? - Kitap oku.

Çok anlamsız oluyor haliyle. Çocuğuna kitaplar alıp hoşuna gideceği "fazla eğitici olmayan!" hikayeler okuyarak ilgisini kitaplara çekebilirsiniz. Kitap okumanın, matematik çalışmak ve nasihat dinlemekten bir farkı olmalı ki çocuk kitaba yönelsin.

öneri olarak çocuğunuzun sevdiği oyunların, filmlerin ya da benzeri şeylerin kitapları varsa onları alabilirsiniz.

Teknik boyutuna giremem cunku ben evdeki 7 yasindaki kiza cozum bulamiyorum.

Bu yuzden buraya sadece lego yazmaya geld8m.lego ciddi ugrastiriyor.sevdigi seriyi aldigimda bastan sona ugrasip kendisi yapiyor,diger serilerle birlestiriyor.bunun disindaki tum oyuncaklarda yanina yanci ariyor.

Birde en son amazon un kopegi var,duz plastikten geliyor,yaninda bir suru minik bez parcalari var,sen onlari tuy diye o plastigin ustune isliyorsun.kendi kopegini kendin tasarla gibi.onu verdim yaklasik 2 saat hic basindan kalkmadan tek tek herseyini yapti,susadim bile demedi.uretebildigi herseyde cok guzel vakit geciriyor bizimki.

Çocuğum yok öneri mahiyetinde sallayacağım :) yeğenlerim üzerinden fikir yürütüyorum ve aslın çocukların fiziksel olarak enerjilerini atamama problemleri var, enerjisini atamyan çocuğa boyama , okuma vb. aktivitenin tillahını sunsanız bir yere kadar idare ediyor. Bir de çocukların zaman algısı da bizden farklı bence, o yüzden çabucak sıkılıyorlar, özellikle bir akranlarıyla sürdüremedikeri için bu tip aktiviteleri. Benim önerim günlük programa ek olarak tabii, bir nintendo wii konsol almanız, kırık mırık uygun fiyata bolca var ikinci el, bütçe varsa switch alın tabii, dans mı spor mu neye hevesi varsa fiziksel olarak kendini orada yorsun. sonra zaten dinlenmek için daha sakin aktivitelere kayacaktır. tabletten bence daha iyi her türlü, çünkü uzun süre elindeki ekrana bakan çocuklarda postür ve gözelere neler olacak bilemiyoruz yakında.

Maketle falan uğraşmasını sağlayabilirsiniz belki.

Bu arada kitap okumayı teşvik etmek için belli aralıklarla Wifi şifresini değiştirip Wifi şifresini kitapta geçen spesifik bir detay yapabilirsiniz. Bu sayede şifreyi bulana kadar kitap okur hem de tabletten falan uzaklaştırmış olursunuz. Kitap okumanın ödülü tablet olur.

Hep derler ya çocuklar anne babayı örnek alır diye. Siz istediğiniz kadar kitap oku deyin, sizin elinizde kitap görmediği sürece mümkün değil okumaz.

Bu yaşta çocuklar için spor çok iyi bir etkinlik. Youtube'da falan o yaş grubu için egzersiz programları var. Güvenilir bir uzmanınkini bulup başlatın. En azından enerjisini atar daha çabuk yorulur:)

Robotik kodlama iyi fikir en azından meşgul olur.

Kutu oyunlara (board game) dalsanız. Monopoly'den başlayın, diğerlerine geçersiniz.

satranç demeye geldim.

Sokağa çıkma saaatleri parka gidip scooter-bisiklet ve yorulabilceği şeyleri yapabilirsiniz (Arkadaşlarım böyle yapıyor). Gün içinde enstrüman, lego, birlikte bilgisayar oyunu gibi şeyler yapıyorlar.

Ormana gidip gezin.

Ben tabletçi yeğenimi masal anlatarak oyalayabiliyorum. İlgilendiği şeyler var, mesela örümcek adamı çok seviyor. Masaldaki ana karakterin adına örümcek adam diyip yardırıyorum, bayıla bayıla dinliyor.

cocukta tüm türk cocuklarında olduğu gibi konsantrasyon eksikliği var. yani bir şeye konsantre olamıyor.

bence bunu değiştirmeniz lazım.

olağanüstüdür bence de. tüm ömür çekilmez ama kesinlikle birkaç ay ya da bir yıl falan deneyimlemek isterdim.

çok farklı olamaz.

global dünya.

avrupa ve amerikadan fiziksel olarak uzak olmak hiçbir şeyi değiştirmiyor.

bu ülkelerin kurumsal ve ekonomik dünyalarını yaşıyoruz dünyanın her yerinde.

hocam gecen adini ilk kez duydugum bir ada var. tum ana karalara en uzak noktadaki yermis

ve uzerinde 250-300 kisi yasiyormus. cok izole ama bir sure sonra korkutucu bir sey, en yakin kara parcasina bir haftada falan gidiyorsun, o da gemiyle falan.

tristan da cunha


www.google.com!3m1!1e3!4m5!3m4!1s0x25a3b1a1af6dc9b:0x69ee2d95dc98aedb!8m2!3d-37.1052489!4d-12.2776838

buranin disinda senin de bahsettigin yerler ilk etapta fantastik gelse de biraz sikici yerler sanirim. ama yeni zelanda farkli uzak da olsa kocaman ulke en azindan saglik egitim vs gibi hizmetleri sinirsiz olarak alabilirsin

@exlibris: 300 kişinin yaşadığı yere de gidilmez ya. hem dediğim gibi uzak olmalı, hem de biraz gelişmiş olmalı. min 100 bin kişinin yaşadığı bir yer. fiji var işte. 880 bin kişi yazıyor. hawaii biraz fazla gelişmiş gibi, 1,5 milyon kişi yaşıyormuş. ama oranın da lost avantajı var :)

dediğin yer konum itibariyle çok iyiymiş ama gidip de köye yerleşmek istemem yani :) (yani yaşamak derken, hepsi hayal tabii de)

istanbulda adalarda yaşamanın bile başka ruh hali ve düzeni var. Keza bozcaada gökçeada da öyle, ilginç bir ada hissi mahrumiyet bölgesi hissi yaşanıyor

Ankara'nın göbeğine tam 100 km mesafede bir köyde yaşayıp hayatında hiç kasabaya inmemiş bir kadın görmüştüm,
Köyünden ilk defa askere gitmek için çıkan çok kişi gördüm sonra.
Köyünün okyanus ortasında ya da 3 kıta ortasında olmasının kendisi için bir anlam ifade etmeyecek dünya kadar insan yaşıyor memlekette.

Mahrumiyet hissi arti 1

bence hiç birşey yapamayacaksın zaten en yakın kara 1000 km burada da yapılacaklar belli hissi ile huzur içerisinde yaşanır.

"Ada, hem bağımsızlığın, yani müstakil oluşun sembolüdür, hem de dört bir yanından sınırlı oluşun."

standart türk ailesi celal şengör falan dinlemez. yani sen onu koysan önüne kapatır. başka şeye bakar.

ben bu tür kültürel testi standart türk ailesinin çocukları ile olan konuşmalarım sayesinde deniyorum.

insanlar youtube'da ne kadar çöp içerik varsa onu izlemek istiyor. çünkü çöp içerik kafa boşaltıyor. evet belki standart türk ailesi zaten fazla yükleme yapmıyor neyi boşaltıcaksın diyeceksin ama onu bile boşaltmak istiyor.

mesela atıyorum ben günde 100birim bilgi alıyor ve akşam 1-2 saat piano çalarak bu bilgiyi sindirmek istiyorsam

standart türk ailesi bireyleri 3 birim bilgi alıyor ve bunu da dizi olsun, saçma tartışma programı olsun, spor programı olsun, acun olsun atmak istiyor.

yani öncelikle giriş çapını arttırman lazım 3'ten 50'ye ki celal şengör'ün 2 buçuk saatlik yayınını anlayabilecek düzeye gelsinler. daha mevzu orada değil yani sen düşün.

peki bunu nasıl yapıcaksın?

işte burda romantik sosyologlardan ziyade realist sosyologlara ihtiyacımız var. yani kulağa hoş gelen ama türk toplumunda bir işe yaramayan tanımlamaları unutmak gerekiyor.

türk halkının en sevdiği şey nedir?
laf sokmak.

şengör, ortaylı, demirsoy'un falan kahvehane ortamında kullanılabilecek laflarını alıp kolaj yapman gerekıyor ki insanlar bunu kullanabilsinler, kullanabilirlerse merak ederler o zamanda araştırırlar.

o sebeple o iş senin dediğin gibi sadece playlist oluşturarak olacak iş değil.

ali nesin her gün canlı matematik anlatıyor bak bakalım chat e insanlar ne yazıyor?

Tv, youtube veya sosyal medya bu konuda faydadan cok zarar getirir bir seyler ogrenmek ve gelisim icin kitap ve makale okumak faydali olabilir zira akademik konular medyada yer almiyor alsa bile medyanin manipulatif yonu ve reyting amaci oldugunu unutmamak lazim dediginiz gibi surekli medyaya (yazili,gorsel, sosyal) maruz kalip medyanin her turlu manipulasyonuna ugrayan her turlu cop bilgi ve dezenformasyona inanan kitleler mevcut zaten.

Ha bu arada celal sengorun havali konusmalari genc nesil arasinda etkili oluyor belli ki ne de olsa topluma aykiri konusanlar cezbedici oluyor ama celal bey kendi alani disinda bir cok konuda tarafli ve dogru soylemiyor ne yazik ki

mesela aslı şafak bence bomboş bir insan. direk silerim o playlisti.

ara sıra annem whatsapp resimlerini sil diyor mesela. işte millet whatsapp'tan bir dünya resim göndermiş.

hepsi laf sokmalı özlü söz.

gündem özel programları (youtube)

barış özcan (youtube)

trt belgesel kanalı (youtube)

trt dinle uygulaması

trt 2 kanalı (youtube)

psikolojiyle ilgili: tülay kök (youtube). genelde kadınlara hitap ediyor.



aklıma geldikçe eklerim.

Üstün Dökmen'i mesela izletemezsin bizim millete çünkü adam tam senin yarana dokunuyor diğerleri acımasın diye sıvazlıyor.

ataletini yenmesi, aşması diyoruz biz.

müyendiz değilim de "ignition" diyesim geldi.

devreye aldık deriz.

Trigger olabilir?

(bkz: kickstart)

Valla ben de mezun olduktan sonra havalı havalı şeyler kullanıcaz ümidiyle gittim.

Gördüğüm:

+yapıştır ananiyimioguz/ateşle bakıyım ananiyimioguz.

-oldu mu abi?

+süpersin

Hiç öyle trigger mirigır yok valla pratikte görmedim.

Biri kapılar ardında duysa adımız çıkar maazallah.

Ama soru teknik olarak ne kullanılır ise bana da en mantıklı tetikleme / trigger geldi.

marş?

tahrik deniyor bu olaya (harekete geçirme) ama bunun fiil halini duymadım hiç. tahrik etmek falan gibi. almancada mesela tahrik antrieb, bunun fiil hali antreiben.

özel bir terim adı yoksa kickstart kullanabilirsiniz

gemiciler "çakmak" terimi kullanıyor sanırım bunun için

Ignition bildiğin set fire tarzı ateşleme. Yani içten yanmalı bir motorun durumundan söz edilmiyorsa ignition olmaz bence.

Kickstart da elle, ayakla sert bir fiziki güç uygulanarak yapılan başlatmaya karşılık geliyor.

İlk hareket (marş motoru ile yapılan) starting?

İngilizcede de bildiğim kadarıyla "drive" denir ve Türkçede "tahrik" anlamına gelir.

"ilk hareketi vermek" deniyor bazı yerlerde. makinenin / sistemin tipine göre "çakmak" denebilir ya da "marş" basmak denebilir.

Tahrik mantıklı ya da sinyal gibi bir şeyse tetiklemek olabilir

arkadaşlar hepinize teşekkür ederim.

@golgi aygıtı aydınlattı;
aradığım şey; "stirling çevrimi" idi.

eylem de trigger olabilir en yakın.

Son darbe: 28 şubat youtube.com

Ayrıca 32. Gün arşiv hesabı tam aradığın yer bence.

youtube.com

O dönemlerle ilgili her türlü siyasi ve toplumsal olayla ilgili inanılmaz bir arşivdir..

bu mevzuları 2065'te ölmek üzere olan kişilerle yapılan röportajlardan anca öğrenebilirsin.

daha arşivler yeni yeni açılıyor düşün.

32. Günü biliyorum, izliyorum da arada.

@duyurukullanıcısı tam olarak arkasında ne var demiyorum, neler oldu neler yaşandı tarihsel süreç yani

fetö konusu için doksanlarda yazılmış neci hablemitoğlu - köstebek'i öneririm özellikle. zaten adamı öldürmüşler kitabı yazdıktan sonra. özellikle fetö tehdidini akp bağlamından uzakta incelemek için çok faydalı bir kitap.

onun dışında güncel olaylar için de metastaz 1-2 serisi bence başarılı.

İletişim, Doğan Kitap'ın yakın tarih kitaplarına bakabilirsiniz. Araştırmacı ve yetkin gazetecilerin araştırma kitaplarından güvendiğiniz isimleri seçebilirsiniz. Çiğdem Toker, Murat Yetkin, Gökçer Tahincoğlu, Timur Soykan gibi
iletisim.com.tr
www.sozcukitabevi.com
www.dogankitap.com.tr

mp4 olarak kaydetmen lazım.

blender output ayarlarında var mp4. encoding'den mpeg-4'ü seçeceksin.

Yutuba yükle gizli link olarak

danışmanlıkta main itemlerden para kazanamazsın mesela sap, microsoft365, infor gibi.

bu temel itemlerin fiyatı bellidir. senin vereceğin danışmanlık ücreti de bellidir. yani kazanılacak karlar bellidir.

o sebeple para kazabilmek için yanında bundle ürün koyman gerekir. belki %20 performansla kullanıcak ama olsun adam zaten kesenin ağzını açmış fırsat bu fırsat diye artık yerli, yabancı verirsin malları.

bu 2. 3. parti yazılımlardan %50 yakın para kazanıyorsun ki cidden inanılmaz.

Hahah :) Evet hizmeti veren firma için avantajlı tabii ki ama alan firma neden maliyeti düşünmüyor ve yönelmiyor başka şeylere, bilgisi mi olmuyor acaba alternatifler hakkında. Oradaki mantığı anlayamadık.

türk yönetici kafası kişi ile anlaşır ürün ile değil.

yani sen istediğin kadar sap'nin teknik özelliklerini anlat türk yönetici dinlemez o dk'nın referanslarına bakar, kıyafetine bakar, saati kaç para ona bakar arabası en kötü bi a4 olsun ona bakar.

ondan sonra dk ne derse alır. 100k usd yerine 150k usd olsun zaten kafasına göre bir bütçe belirlemiştir. onu aşmasa yeter.

sap extreme bir örnek ama sen atıyorum başka bir legacy yazılımının sadece isim olsun diye başlangıç paketini ver sonra yerli firmalardan bundle yap adama paket olarak ver sesini çıkarmaz. referans + a6 + pahalı saat + pahalı ofis varsa.

-Çünkü işten anlamıyorlar, herkes yazılımcı değil

-Sap markasına güveniyorlar, birşey olursa teknik destek hazır modundalar

-Danışman şirketler mutlaka alınmalı olmazsa olmaz şeklinde pazarlıyor o programları

-IT yöneticisi konumunda olan ve yazılımdan anlayanlar ise çoğunlukla sorumluluk almak istemiyor. In-house yazılım ya da 3rd party ücretsiz yazılım bir sorun çıkarması durumunda suçu atacak kimse yok. Ama arada SAP olunca gözler direkt SAP ye dönüyor.

-SAP kullanan şirketler zaten belli bir büyüklüğün üstündedir, o büyüklükte şirketlerde işlerin durması o lisansa vereceğin paradan kat ve kat fazlasını götürür, bu tarz bir durumda bakınız bir önceki madde. Zaten kimse kendi cebinden çıkarıp vermiyor, hal böyle olunca bu işin standardı budur SAP kullanacaksan bu masraf katlanacaksın modu oluyor( Hamama giren terler hesabı)

Çünkü sokaktan getirdiğin yazılımcı Ahmetin de, yazdığı kendi frontendin de ciddiye alınır bi yanı olmadığı için fioriye hybrise para veriliyor. Lisans parasının yanında karşısında muhattap da alıyor. Danışmanlık hizmeti sorun çözmek değildir, aynı zamanda uygun şekilde şirketin ihtiyaçları doğrultusunda doğru çözüme götürmektir. Ayrıca türkiyede projeler inanılmaz hızlı ilerliyor herkes işim hemen bitsin diyor o yüzden basıyor parayı. Yurtdışında 1 senede yapılan yazılım projesi bizim ülkede allaha emanet 3 ayda bitsin isteniyor. Öyle olunca paket çözüm alınıyor. sap yazılımcısı arkadaşın neden fiori ve hybris alıyolar anlam veremiyorum diyorsa ona mesleğinde başarılar dilerim.

Aynı toplantıda çalıştığı danışmanlık firmasında manager seviyesinde, sap ve fronted geçmişi olan bir developer da vardı o da dedi aslında benim şirketim olsa tercih etmezdim diye. Çünkü koskoca hizmet diye deli paralara sattıkları yazılımları ben ihtiyaca göre firmalara yazıp veriyorum çok çok daha az maliyetle diyor. İster web ister mobilden kullanıyorlar diyor. Analizse analiz, grafikse grafik hepsi yapılıyor zaten. Gerisi input ve al-verler.

Daha kompleks başka bir hizmet olsa tercihlerine çok şaşırmam ancak hybris ve fiori neredeyse yoldan geçen bir mid-level veya senior bir yazılımcının kendi imkanlarıyla yazacağı bir arayüzden daha ek bir şey yapmıyor anladığım kadarıyla.

Kaldı ki ben junior bir mobil yazılımcıyım. 1000 kişilik bir firmada çalışıyorum. Sap kullanıyorlar. Mobil cihaz kullanan tüm mavi yakalar için birçok ekran yazıp çıkardım tek başıma ve ben bunu 3-5 bin lira maaşla yapıyorum. Ekranları 300 kişi kullanıyor. Ne istedilerse de verdim şimdiye kadar react-native ile android uygulama geliştirerek. Kadrodayım zaten hesap verecek olan da benim, neden muhatap bulamasın ki?

React de öğrenmeye başladım, yakında web için de ihtiyaçları gideririm. İleride bana ödeyecekleri tutar hadi olsun olsun 7 olsun 12 olsun.

Sadece şu kısım mantıklı geldi dediklerinizden; bizim geliştirme için vaktimiz var ve yapıyoruz ama firmalar hızlı paket çözümler isteyebilirler. Bu gibi durumlar için satın alsınlar ama firmalara kesilen faturaları duydukça hala çok saçma geliyor ama millet deli kazanıyor ki koymuyor herhalde..

Senin kendine ve şirketine güvenin tam anlıyorum da ben sana güvenmiyorum, o yüzden fazla para veriyorum.
SAP alabilecek kapasitedeki şirketlerin SAP'ye verdikleri parayı çok düşündüklerini sanmıyorum, geçiş süreci baş ağrısı yarattığı için mümkün olduğunca kısa tutmak adına paket ürünler alınıyor.
Danışmanlık firmaları da bundan ayrıca para kazandıkları için tabiki de SAP çözümlerine yönlendirecekler, ayrıca 3.parti yazılımların SAP ile entegrasyonu muazzam baş ağrısı yaratıyor, herkes kendi doğrusunu karşıya yedirmeye çalışıyor böyle olunca işler yürümüyor uzuyor ve bizle alakalı olmadığı halde bizle sorun yaşıyor.
3. parti çözümü sen yazdın ben senle çalışmak istemediğim zaman ne olacak? Fiori ve Hybris danışmanlığı alınacak alternatif birden çok firma var sen bana zorluk çıkarırsan yol verir B firmasıyla çalışırım.
Şuan sana bunları yazarken bile bir 3. parti entegrasyon yapacak bir yazılım şirketindeki adamlara laf anlatmaya çalışıyorum hala işi bana itelemeye çalışıyorlar.

çünkü türkiye'de micro tedarik yok. yani 100kg alayım dobloya atayım marketlere satayım diye bir şey yok. gelişmemiş.

herkes toptancının gelip 100 ton patates alamasını bekliyor.

devlet patates ithalatına izin veriyor. toptancı gidip çin'den alıyor 500 ton. halde satıyor.

geçmiş olsun.

(bkz: dondurulmuş patates firmasının ortadoğu danışmanı)

Dobloya atıp marketlere satılmaya kalkılırsa kayıt ve denetim dışı olur söz konusu durum ancak geri kalmış ülkelerde olan bir şey. Bizdeki asıl sıkıntı aracıların olması ve çiftcilerin yeteri kadar kooperatifleşmemesi. Bir diğer konu tarım ürünlerinin ithal edilmesi (buğday, saman, ceviz, et vs.) bir ekonomi için kötü değil tam tersine olumlu bir şeydir ayrıca üreticiye zarar vermez sadece fiyatları dengede tutar halk ekonomi bilmediği için ekşide, sosyal medyada yalan yanlış bilgiler var.

1- iş sözleşmesinde yazıyorsa eder yoksa etmez. patron sorun çıkarmaz ise etmez.

2- bağkur ödemiyorsunuz sgk devam ama bir şekilde sgk kesilirse 15 gün içerisinde bağkur a geçmek zorundasınız. evet ondan sonra bağkur birikir. ödemelere bakın.

3- kira sözleşmesi şart. yoklamaya gelicekler. odada fazla eşya olmasın.

4- nace kodu yazdırıyorsun. ne satacaksan onu yazdırmak zorundasın. sen yine danışmanlık da yazdır. sıkışırsan danışmanlık kesersin.

5- no idea.

+1 @duyurukullanicisi

1. İş sözleşmesini okuyun önce işe girerken imzaladığı, bir kopya da kendinde olmalı.
2. İşten çıkarsa nur topu gibi bir borç birikmeye başlar, buraya dikkat.
3. Evet stopaj ödeyecek kendi adına değilse tapu tamamen, ihtimal sanal ofis de olabilir, ya da cüzi bir miktarda tutabilirsiniz kirayı.
4. Eskiden bu daha sıkıntılıymış ama şuan şahıs şirketine de kod ekletebiliyorsunuz, onu muhasebeciye sorarsınız, evet muhasebeciniz olmak zorunda.
5. Daha önce şirket kurmadıysa genç girişimci teşvikinden yararlanır(daha önce sigortalı çalışmış olmak buna engel değil ama halihazırda çalışırken nasıl ondan emin değilim) evet ama bir yıl sgk ödemiyorsunuz(sgknızı sizin yerinize devlet ödüyor, yani sgk başlıyor) bu teşvikle, ilk üç yıl 70.000 tlye kadar da gelir vergisi ödemiyorsunuz. Kalan tüm ödemelere devam. Yani yerinizde olasam kardeşinizin işten çıkma/çıkarılma durumu varsa biraz bekler bu sgk ödememe durumunu fırsata çeviririm. Yoksa bu hakkınız bir işe yaramayacak diye anlıyorum.

Ne olurdu derken? Şiir olarak mı müzik olarak mı tarz olarak mı ne demek istediğin anlaşılmıyor.

Mansur Ark - gazla gitsin

sallama dünyayı keyfine bak
bir taş üstüne taş koy da öyle yat
durgun suya ilişme azgın nehre dal
varoluşun sebebini bulda öyle ebedi uykuya dal

marş dediğin 4/4'lük olmalı malum. o yüzden ferdi özbeğen, eskimeyen dost diyorum.

o olmadı radiohead'in lucky'si

Hits from the bong

spoti haftalık keşf
www.spotify.com

www.youtube.com

teknoparkların yarışmalarına girersen oradan ofis alırsın.

bedava servis sağlayıcı hiç görmedim. bir keresinde bir yatırımcıya gitmiştim destek amaçlı bana server vermeyi kabul etmişti. destek falan işte anca.

bir de ben özel sektörün yaptığı hiç bir yarışma, fonlamaya güvenmiyorum. hepsi önceden belli.

2022 yılının Haziran 5. gününa kadar tescilli, bundan sonra bi 6 ay daha cezasını ödeyip markaya devam edebilir sahibi.

10 yıl + 6 ay süre geçtikten sonra boşa çıkıyordu değişmediyse.

markayı kullanmama markayı iptal sebebidir. dava açılabilir avukat vasıtasıyla vs. ama ne kadar sürer bilmiyorum 2022 hazirandan önce biter mi mesela :)

sınıflar tam benim kullanmak istediğim sınıflar :(

Koruma süresi tescil tarihinden değil, başvuru tarihinden itibaren işlemeye başlar. Yani 27.02.2021’de bitiyor, az kalmış. Koruma süresinin sona erdiği tarihten itibaren altı ay içinde de ek ücret ödeyip, yenileme talep edebilirler ama markayı hiç kullanmıyorlarsa büyük ihtimal yenileme talep etmezler.

@miranda

yani 2021 9.ayda ben başvuru yapabilir miyim?

yaparsınız, koruma süresi geçtikten sonra marka, “müddet” olarak gözükür zaten.

arge çağrılarına dijitalleştirme çağrılarına kobigellere başvurabilirsin.

ben geçen aldım ama %20 desteklendi hibe olarak onu da kullansam mı bilemedim.

yani öyle aman aman bir şey yok. tübitak'a 1501/1507 vs. bakabilirsin.

KOSGEB çok bilmiyorum ama @duyurukullanıcısı +1, tübitak bakın. Tübitak'ın çok basit bir filtresi var, onu geçecek bir proje oluşturuyorsunuz, hibeyi alıyorsunuz (bu sene 200 bin tl). Sonra o projeyi 1-2 ayda bitirip kenara koyup işinize bakıyorsunuz.

Pek etik değil ama herkes böyle yapıyor :/

devlet kesinlikle sana para verip al harca demez, sen harcarsın sonra talep edersin. bazen bu harcamanın ön onayı vardır bunun için proje filan gerekir.

yabancı dil mobil uygulama geliştirme ihtimalin varsa benimle iletişim kurabilirsin, bir çözümüm var tabi yine harcıyorsun öyle talep ediyorsun.

Kosgeb ilk işletmeni kurarken destek veriyor eğer değişmediyse. Onun için de önce kosgeb eğitimini alıyorsun, sertifikayı aldıktan sonra işi kuruyorsun, işletmeye başlıyorsun.

Sonra kosgeb'e gidip "ben işi kurdum" diyorsun. Adamlar da gelip bakıyor. Ne kadar masraf yaptıysan belli bir limite kadar hibe veriyor.

Ama orada da çok sıkılar. Yani bilgisayar aldın mesela, 15000 TL verdin, 10000 TL'lik makineyi niye almadın da bunu aldın diye soruyor sana.

Atıyorum adam dürümcü açmış dükkana gitmiş 20bin liralık smart tv alıp şirkete fatura etmiş "müşteri izler" diye. Onu ödemeyebiliyor mesela.

İşle doğrudan alakalı harcamalarını uygun görürse destekliyorlar.

vergiden kaçınma imkanlarının fazlalığı olabilir

Torrent kullanma imkanı

yazmışsınız zaten bankacılık diye. ben de spesifik bir şey yazayım.

kredi kartı ya da genel olarak her yerde kart kullanabiliyor olmak.

kanser ediyor avrupada nakit muhabbeti.

aklıma giyim kuşamın daha ucuz olması geldi, istediğiniz şeyse tabii.

issizlik asiri yuksek ve asgari ucret asiri dusuk oldugu icin hizmet isleri ucuz.

@alster bu tuhaf mesela, hangi ülke için bu söylediğiniz acaba ? ben genelde özellikle son dönemde sadece kart ile alışveriş gördüm hep, öncesinde de kart çoğunluktaydı sanki.

Aslında say say bitmez. 1. Vergiler düşük ve esnaf gelir vergisinden muaf 2. Online eğitimde başarılıyız. AÖF sisteminde Anadolu AÖF dünyada ikinci sırada 3. edevlet uygulamalarında başarılıyız hans'ın hala kağıt kalemle yaptığı günlerce süren bürokratik işlemleri Mehmet edevletten bir kaç dakikada halledebiliyor. 4. İnternet bankacılığı 5. Geniş ve yeni otoyollar avrupada bizdeki kadar yaygın değil 6. Avrupanın en büyük avmleri bizde zorlu center bu konuda Türkiye'nin yüz akı. 7. İş yapma ve iş yeri açma bizde daha kolay ve bürokrasi daha az ayrıca teşvikler ve hibeler var 8. Devlet dönem dönem vergi ve kredi yapılandırması getirip mükelleflere ödeme kolaylığı sağlıyor 9. Ticari taksiler çok ucuz toplumun her kesimi kullanabiliyor 10. Çalışıp krediyle ev sahibi olma süresi avrupadan çok daha kısa

@garavel yazdıklarım corona öncesi tabi :..) tabi tüm avrupayı genellemek ahmaklık olur. örneğin izlandada tam tersi kart her yerde geçiyor her miktara kadar.

marketler dışında çoğu dükkan tarzı işletmede özellike yeme-içme vb. durumlarda belli bir miktara kadar nakit sonrasında kart daha yaygın.

en azından ben çok denk geldim. tabii azalıyordur haliye. bankacalılık hizmetleri geriden geliyor resmen. daha bir kaç sene öncesinde kadar manuel şifre kağıdı veriyordu deutsche bank internet bankacılığında.. daha yeni yeni geçtiler yeni sistemlere.

En başta sağlık sistemi gelir zannımca

1- Turkiye'de ustalik cok ucuz. Muslukcu, boyaci, catici, dogalgaz tesisatcisi, elektrikci cagirdin mi battin demektir Avrupa'da, sayi olarak da azlar ha bos gununu denk getireceksin falan buyuk basagrisi. Terzi, kuru temizleme, bakim, tamirat pahali keza. Yenisi alsaydim daha iyiydi durumlari oluyor.
2- Hizmet sektoru. Resepsiyonist, garson, satis elemani bizim Turklerin kiymetini bilmemiz gerekiyor kesinlikle. Avrupadakiler hep artist. Adam kendini benle mi karsilastiriyor napiyor? Olum sen hizmet sektorundesin illa Rothschild ailesinden mi olmam lazim iyi bir hizmet alabilmek icin.

Emek ucuz, patronlar için güzel ülke.

insanların daha çözüm odaklı olması. en suratsız memura bile "abi be, işim çok zor zaten bak böyle böyle benim işi bi hallediversen" desen adam yapabiliyorsa yapar yapamıyorsa yol gösterir hiç yoktan. avrupa'da bi yönerge vardır onun dışına hayatta çıkmazlar deli ederler. adama mesai sonrası sorsan bu konuyu "he valla ne saçma iş helelelülele" der ama mesaide hiçbir riski olmasa da bütün inisiyatif onda olsa da o işini yapmaz.

avrupa çok geniş bir tanım. bulgaristan da avrupa, norveç de avrupa. bu arada yazılanların neredeyse tamamını avrupalı ortalama biri bir dezavantaj olarak görür.

örneğin:

@acebi'nin dediği aöf sistemi bir avantaj mı dezavantaj mı bilemedim. örneğin aöf mezunu bir insan almanya'da yüksek lisans yapamıyor. genelde kabul etmiyorlar. yani aöf ciddiye alınmıyor pek. yoksa avrupa'nın yapmak isteyip de yapamadığı bir şey değil. eğitim kalitesini düşürdüğünden olabilir.

@proletarier'in dediği için de geçerli olabilir. avrupa'da bir standart vardır, herkes bu standarda uygun iş yapmak zorundadır. sen müşteri olarak onlar hizmeti sağlayan olarak uyar. dolayısıyla herkes aynı muameleyi görür. hataya veya kayırmaya yer olmaz.

@Sour, böyle düşününce doğru ama şöyle açayım. Kurumlar hantaldır, gelişmeye kapalıdır. Bu kurumları gelişmeye zorlanması gerekir. Ortada çağ dışı-geçerliliğini yitirmiş bir prosedür varsa ve herkes buna uymaya devam ederse o süreç herkes için eziyet olmaya devam eder hasbelkader yetkili bir abinin gözüne batana kadar. Kuralları zararsızca esneten kişiler olması bu tür durumları yetkililerin gözünün önüne daha çabuk getirir. Kurumları gelişmeye zorlar yani.

Benim fikrim bu tabii böyle sanki değişmez bir gerçek gibi yazdım ama düşüncelerimi yazdım sadece.

@Sour avrupadan kasit bati avrupa ulkeleri bulgaristan moldova romanya degil tabii ki. Ikincisi AOF mezunuyla orgun mezunu ayni haklara sahipler hic bir fark yok ve dunya genelinde yuksek lisans yapabiliyorlar. AOF sistemi egitim kalitesini dusurmez firsat esitligi saglar yoksa AOF te muhendislik, tip veya mimarlik egitimi verilmiyor isletme veya kamu yonetimi egitimi vermek icin orgun fakulte kurmaya gerek yok. Ayrica avrupada da AOF var ve dunyada en basarilisi ingilterede.

Yok.

Online bankacılıkta şimdiye dek yapamadığım tek şey ev kredisi için birikim hesabını açamamaktı. Açmak için gereken randevuyu da online aldım.

Oturma izni başvurusundan kütüphane kartına, şahıs şirketi açmaktan reçeteli ilaç almaya kadar her şey online.

İki yılım dolmak üzere. Banka hesabımı açtıktan sonra nakit kullandığım tek yer Türkiye elçiliğiydi. Masamda hala elçilikte lazım olduğu için çektiğim paranın kalanı duruyor.

Vergi meselesinin az gibi görünmesi dolaylı vergilerin çokluğundan, kimsenin vergi bilinci olmamasından ve vergi kaçırmanın çok kolay olmasından dolayı. Finlandiya'da
ve Türkiye'de ödediğim gelir vergisi %25 (Edit: Tekrar düşündüm de sanırım Türkiye'de ödediğim gelir vergisi daha yüksek olabilir.) Dolaylı vergisiyle, ödediğim paranın karşılığını alamamamla, otuyla bokuyla Türkiye'de daha fazla vergi ödüyordum.

Türkiye'de düzgün bir semtte düzgün bir evi aileden ve eşten destek almadan alabilmek neredeyse imkansız. 2010 yılında Beylikdüzü'ndeki evler için 150 bin lira peşinat istiyorlardı. 4-5 sene önce Dereboyu caddesindeki saçmasapan bir evi 950 bin liraya satmışlardı. Burada tek başıma 10-12 ayda ofise 30-40 dakika mesafede bir ev için gereken mortgage'ın peşinatını biriktirebildim (Bir sırt çantası ve bavulla ülkeye girip her şeyi sıfırdan düzmeme rağmen.) Tek dezavantaj şehir merkezlerindeki ortalama ev büyüklüğünün Avrupa'da Türkiye'ye oranla daha küçük olması.

Türkiye'de musluk falan filan için bir sürü para döküp bir ay sonra tekrar çağırmak zorunda kaldığım 'usta'ların yerine buradaki işini yavaş ama düzgün yapanları tercih ederim.

Türkiye siyasi iradeye yanlarım, her türlü memuru siyasi networküm ve paramla satın alırım, işçiyi sömürür kısa yoldan köşeyi dönerim kafası için cennet gibi bir ülke.

Maasli calismiyorsan Türkiye daha güzel.
Istedigin an kov, istedigin gibi mobbing yap, istedigin gibi süresiz izine çıkar, sigortasini asgariden yatir, haftada 50 saat calistir ayni maasi ver, haftasonu ara, mesai sonrasi ara, tatilde ara. Cok mu vergi veriyorsun? Araba al sirkete vergiyle ode. Vergi borcun mu var? Odeme, af bekle vs vs

Onun dışında servis isleri ucuz; restoran vs ucuz, muslukcu vs isleri ucuz. Çünkü herkes cani istediği gibi bu islerde çalıştigi icin bir sürü var. Haliyle uc kuruşa düşüyor iscilik. Aynisi restoran islerinde de geçerli.

Onun dışında caninin Türkiye'de paran varsa caninin istedigi her şeyi yaparsin. Gece canin dondurma mi istedi? Kebap mi istiyorsun? Peki özel profesör doktor randevusu ? Hepsini parayi basarak yapabilirsin ama gelismis Avrupa ülkelerinde yapamazsin. En azından öyle 1000lira verdim randevuyu aldım falan yok buralarda. Özel hastane yok zaten.

Herhangi bir yerde tanıdığın varsa is halledersin. Devlet dairesi, polis, yargıç, savci. Zenginsen bütün bu sistemi alt edersin zaten, sistem seni korumak icin var.

Edevlet, kredi ve kart almanin olağanüstü gereksiz hizliligi (o yüzden yer gök kredi ve kredi kartı borcu), kiyafet/ayakkabi/deri ürünleri ucuz olmasi.

Eğitim sistemini ovecek durumda değilim. Ülkede yer gök üniversite mezunu kasiyer/fabrikada isci dolu ama bir tane aklı başında elektrikci, muslukcu bulmak imkansiz. Bunlari hiç egitmeyip herkesi üniversite mezunu yapman süper bir şey.

tüm dünyaya göre avantajı, eğitim araştırma hastanesinde tedavi oluyorsun, ödediğin ücret 7 tl, reçetenin yüzde seksenini ssk ödüyor(yani hepimiz), muayene eden uzman hekim, isviçrenin en baba hekimleri kalitesinde, belki daha iyi, bak sıfır mübalağa! aman nazar değmesin
ek: özetle bu konuda güncel tabirle tam bir sosyal devlet. amerikada donuna kadar alırlar, avrupada doktor bulamazsın sade vatandaşsan.

gerçekten merak ediyorum e-devlet gibi çok kapsamlı bir site var mı mesela avrupa ülkelerinin herhangi birinde ? ya da e-nabız vs.


@bruce ev konusunda ben hep türkiye'nin daha basit olduğunu düşünüyorum. ev bi kere bol çünkü. avrupada o durum yok.

TR'nin ALmanyaya gore avantajlari:

- Burokrasi daha az.
- Kurallari esnetmek cok daha kolay.Sorumlunun iki dudaginin arasinda her sey. Bu sayede adamini bulup kurallari esnetip herkesin onune gecebiliyorsunuz.
- Yemekler
- Teklifsiz iletisim ve tanisma daha kolay
- Giyim cok ucuz
- Sehir ici ulasim daha ucuz

Bu arada konut edinmek Turkiyede daha rahat degil bence.Turkiyede ucuz denilen kalitesiz yerlerle Avrupadaki pahali ve kaliteli yerleri karsilastirmak sik yapilan bir hata.

şu yorumları okuyan türkiye'yi dünyanın en iyi ülkesi sanır:)

@garavel, evin kalitesi kötü ve fiyatı fahiş olduktan sonra çok olmasının bir esprisi yok bence. 1 yıldır anneme babama emekliliklerini geçirecekleri yaz kış yaşayabilecekleri bir ev bakıyorum. Bakınca "acaba burada gerçekten insan yaşamış mı?" denilecek evler 600-700 bin liradan başlıyor. Balıkesir, İzmir ve Muğla taraflarında oturulabilecek bol ev varsa üzerime link atın :)

@bruce mclaren ciddi misiniz bilmiyorum ama 700 bine hele hele balıkesir muğla'da falan deli güzel evler alınabilir ya, ben izmirde yaşıyorum olduğum bölgede 700 bine mesela 4-5 yaşında 3+1 gayet güzel bir ev alınabilir, merkezi yerlerin civarında güzel bir sitede yani.

dediğiniz şey yazlık vs müstakil evse bilemem. ki yine alınır diye düşünüyorum ama aramaya çok üşendim :)

@garavel yazlık-müstakil evet. Konak'ta 30+ yıllık 2+1 ara kat daireye 400 bin lira vermek de bana pek akıl kari gelmiyor açıkçası :)

Edit: Acaba yanlış mı hatırlıyorum diye tekrar bakayım dedim. Alsancak'ta 30+ yaşında ara kat 2+1 daire 800 bin lira: www.sahibinden.com

zenginsen dunyadaki en guzel ulkedir. yalakalar, kurallarin, kanunlarin zenginin lehine islemesi, daha fazla saygi gormen, hizmet sektorunun hem kaliteli hem de ucuz olmasi. dis, sac, goz gibi estetik saglik operasyonlarinin cok ucuz olmasi.

@bruce mclaren izmirin en en en merkezi yerinde bakıyorsunuz, bu çok normal. mavişehire 5 dakika bostanlıya 10 dakika uzaklıkta çiğli ataşehir bölgesinde mesela nezih bir sitede 700 bin civarına çok iyi evde oturulabilir.

ama çok çok merkezi yerde tabii ki oturulamaz.

foça, gümüldür gibi yerlerde de ortalama bir yazlık alınabilir.

@garavel İzmir'i sizin kadar bilmediğim için uçuk bir örnek seçmiş olabilirim. Ama anlatmak istediğim farkı yine de gösteriyor. Helsinki'nin en en en merkezi yerinde bir evin mortgage'ına ayda 1.500-2.000 euro vererek satın almak ve hala fazla kasmadan kenara 1.000 euro koyabilmek mümkün. Ben bunu Türkiye'den ayrıldığım zaman da hayal edemiyordum, hele şimdiki ekonomik koşullarda hiç hayal edemiyorum.

Öneriler için ayrıca teşekkürler :)

Ev alma konusunda bati da en az turkiye kadar zor sartlar sunuyor acikcasi. Ev almak avrupa ulkelerinde kat kat daha kolay degil. Et, araba, benzin, elektronik vs turkiye'ye oranla cok daha rahat alinabiliyor olabilir ama ev ayni oranda zorlukta bence.

@hayat gercekten guzel

Neler mesela ?

Ucuz iş gücü, bürokrasi, bankacılık ve sağlık sistemleri kesinlikle.

Tabii bir de en önemli konu: gıda/mutfak/yemek (fiyatları değil çeşitleri).

e-devlet, bankacılık, genç nüfus ve acelecilik dolayısıyla gelen şeyler yani. Sağlık (gerekirse parasını verip özel hastaneye gidebilme lüksü.)

konut sahibi olma olayı her yerde sıkıntı ama mortgage sistemi olan ve enflasyonu yılda %1-2 olan yerlerde çok daha uzun vadeli rahat alıyorlar sanıyorum. Bizde ölüm.(şunu da hesaba katmak lazım, bizde iyi maaşla iş bulabildiğin yer İstanbul. Batıda illa Paris, Berlin, Londra'da yaşamadan da iyi maaş alabiliyorsun hatta ortalama aynı maaşı alıyorsun çoğu yerde. Gördüğüm bu. Biz küçükçe bir şehirde benzer paraları alabilsek daha rahat ev alıyor olurduk, alım gücümüz de artardı. İstanbul'un 8 milyon, gerisinin anadolu şehirlerine dağıldığı bir Türkiye hayal etsenize :)

şirket kurma işleri ve vergi çok mantıksız/kötü geliyor bana. Ki dünyada da en karışık sistemlerden biri olarak anılıyordu. Estonya mesela o işi çok basitleştirmiş, ben açıkçası internetteki işim tutarsa Türkiye'de değil Estonya'da falan şirket kurup oraya vergi vermek istiyorum.

Bence alt-orta sınıf için Avrupa süper, üst sınıf için Türkiye istediğin gibi at koşturabileceğin müthiş bir ülke.

edit: birçok konuda sorun olarak kuralsızlık, örneğin kriptopara gibi şeylerde işimize yarıyor. ABD'de hatta sanırım Fransa'da vs. yaşayanlar sattıktan sonra gelir vergisi vermek zorunda. Türkiye'de henüz belirtilen bir vergi yok. Abd, kanada, çin vb. ülkelerdeki insanlar çeşitli borsalara kaydolamıyor, coin satışlarına katılamıyor, biz katılabiliyoruz. Bu devlet bizi korumadığı için oluyor ama eğer para kazanabilirsen işine de yarıyor işte.

eğer çok paran varsa ve kötü bir alışkanlığın yoksa kafan rahat olsun kimse yanına yaklaşamaz

Ya herkes paradan evden bahsetmiş, kimse kültürden (ve özellikle iş kültüründen) bahsetmemiş, çok şaşırdım. (Değinen olmuş gerçi haklarını yemeyeyim, ama çok değil yine).

Tabi Avrupa'nın tamamını bilmiyorum ama gördüğüm kadarıyla "kuralcılık" çok baskın.

Bunun iyi yönleri var, ne yapman ve nasıl yapman gerektiği belli. Yap geç, kimse fazlasına zorlamaz, emeğine çökmez, tertemiz. Bizde memuriyet arayan ama biraz daha çok param olsun diyenlerin hayali gerçek olmuş.

Öte yandan sana sunulan ile yetinemiyorsan, daha iyisini güzelini yapmak istiyorsan, o kalıbın dışına çıkmanı çok zorlaştırıyorlar. Mantığı da şu: risk istemiyoruz. Plan yaptık, plana uyalım, fazlasına gerek yok, başımıza bir iş gelmesin yeter. 20 yaşındaki insanlar bile benim nenem gibi.

Bi 100 yıl öncesinde dünyayı keşfeden, kültürün, bilginin sınırlarını zorlayan insanların bunların ataları olduğuna inanmakta güçlük çekiyorum.

İşe gir, 9-5 arası git gel takıl, 30 yıllık ev kredisine gir, haftasonları da git drone uçur, gitar çal, dağda bayırda yürüyüş yap gel. Güzel/anlamlı bir ömrün böyle bir şey olduğuna inanan çok fazla insan var. Rahatları azıcık bozulduğunda bir anda aşırı sağ partilere yönelmeleri de bundan. Aman sorunları çözelim, yeni çıkış yolları arayalım vs. yok, para yok, mültecileri atalım gitsin. Sıradan adamı suçlamıyorum ama elitleri, okumuşları da bundan çok farklı değil.

TR'de gidilen yönü beğenmesem de bir dinamizm var, bu iyi bir şey bence, ben seviyorum.

Hollanda'da yasiyorum, burasi ile Turkiye'yi karsilastiracak olursak iklim, mutfak/yemek Turkiye'nin en buyuk artisi. Bunlar ve aile, yakinlar disinda Turkiye'de ozlenen pek bir sey yok.

Is yapma, is kulturu/ahlaki ise karsilastirilamaz. Turkiye'de birakin sozlu anlasmayi, yazili anlasmalari dahi kimse sallamiyor. Hukuken hakkinizi aramaya kalksaniz zaten o baska hikaye. Ozetle Turkiye'de ticaret ve is ahlaki yerlerde.

Turkiye'de bankacilik sistemi daha gelismis ve esnek fakat Avrupa gittikce arayi kapatiyor. Ozellikle odeme sistemleri konusunda Turkiye cok kisitli imkanlar sunuyor. e-devlet bu ulkelerin hepsinde var. Hollanda icin konusursak gayet basarilir ve bir suru ozel sirket ile ( elektrik, su gibi ) entegre olarak da calisiyor.

Ev alma meselesini karsilastirmak anlamsiz. Hollanda'da asgari ucret sahibi bir cift rahatlikla ev alabilir ( sehir merkezinde, kanal manzarali degil tabi ki ) bunun icin pesinata da gerek yok. AB vatandasi degilseniz faiz biraz daha yuksek ya da bir miktar pesinat (%10 sanirim) ayni faiz orani ile kredi almak mumkun. Gerekli olan tek sey suresiz is kontrati ve Hollanda'da 1 yildir ikamet etmek.

Turkiye'nin en buyuk avantajlarindan birisi ( tabi ki paraniz varsa ) ucuz iscilik. Zaten bahsedilmis, evde ampul patlasa degisitirmek icin adam cagirabilirsiniz. Gunluk yasam icin ornek verirsek, makul fiyata berber/kuafore gitmek mumkun.

Uzun uzun yazmak gereksiz aslinda. Turkiye'nin Avrupa'ya gore en buyuk avantaji yeterli paraniz var ise her turlu kurali, kanunu kendi avantajiniza olacak sekilde esnetebilirsiniz. Avrupa'da bu o kadar kolay degil.

@acemi

aöf mezunları almanya'da yüksek lisans yapabiliyor mu? (benim bildiğim kadarıyla kabul etmiyorlar, o nedenle soruyorum)

ingiltere'deki sistemi başarılı kılan nedir?

türkiye için online eğitimde başarılıyız, türkiye 3. sırada demişsiniz mesela. neye göre üçüncü sırada? öğrenci sayısına göre mi? eğer öyleyse anlamsız. eğitim kalitesine göre mi? bunu nasıl ölçmüşler bilmek isterim. yani buradan mezun olan öğrencilerle ilgili örgünlerle karşılaştıran bir araştırma mı yapılmış?

Öyle kelimlere dökerek anlatmak biraz zor anlatsak bile nasıl anlayacaksın. Test ederek öğrensen aslında çok basit.

Neden kelimelere dökmek zor olsun, hepsi bir işe yarıyor sonuçta, öyle değil mi?
Örn; filter volume artırıyor, reverb yankı yapıyor vs.

Filtre volume artırıp azaltmanın dışında sesi baskılayarak yumuşatıyor da. Reverb sesi bir odada, salonda veya stattaymış gibi yani boşluk hissi veriyor. Release sesin sonunu uzatıp kısaltıyor, attack ise başını uzatıp kısaltmaya yarıyor. Resonance sesin basıncı ile alakalı sanırım. Eq low düşük frekans eq high yüksek frekanstaki sesleri düzenlemeye yarıyor adından anlaşılacağı üzere. Chorus sese derinlik ve çok seslilik katar vs. Bunlar tamamen benim kendi çabalarım sonucunda öğrendiklerim.ses uzmanı değilim. Hiç bilmiyorken biri anlatsa pek işime yaramazdı muhtemelen

Cevabınız için teşekkürler.

Reddit'te de sormuştum, şöyle şahane bi' şey yollamışlar, burada dursun ki tüm meraklılar nemalanalım::

(git: learningsynths.ableton.com)

Selamlar filter ve resonance subtractive synth ve sampling kullanırken kullandığımız tek bantlı bir filtredir. Tek bantlı bir equalizer olarak düşünebilirsiniz (fab filter pro q videosu izlerseniz görsel olarak çok net anlarsınız) Filter potansını kıstığınızda üst frekanslardan başlayarak kesmeye başlar resonance ise tam bu kesim noktasını yükselterek vurgular. Tek bir filtre ve resonans niye diye düşünürseniz subtractive synth çalışma prensiplerine göz atmanızı öneririm (bkz: harmonik)

Attack Release (Aslında genellikle attack decay sustain release olarak rastlarız adsr) sesin siz tetikledikten sonra başlama ve siz bıraktıktan sonra tınlamaya devam etme süresi diyebiliriz kısaca. Yani basit olarak pad seslerde yüksek attack ve release kullanıyoruz ve yumuşak bir ses elde ediyoruz gitar gibi pluck seslerde düşük attack ve release kullanıyoruz.

Reverb ve chorus amount reverb ve chorus efektlerinin miktarları. (bkz: reverb) (bkz: chorus)

eq low ve eq high da bildiğimiz önceden belirlenmiş alt ve üst frekansları kesip, boostlayabileceğiniz equalizer.

O elinizdeki cihaz da bir rompler yani önceden örneklenmiş sesleri rom üzerinden değiştirilemeyen şekilde tekrar tetiklenip çalınmasına yarayan alet. Sampler ve Rom birleşiminden türemiş bir isim.

Tuş dediğiniz aslında tuş olamayan şeylere knob deniliyor. Canlı performanslarda ya da automation dediğimiz şeyleri yaparken işleri kolaylaştıran birtakım sinyal aparatları. Üstünde filter attack vs. Yazıyor diye illa o çalışacak diye bir şey yok. Midi learning, midi map gibi içerikleri olan müzik programlarında istediğiniz amaçta da kullanabilir, değiştirebilirsiniz. Genellikle hangi müzik programı kullanıyorsanız midi klavyenin sitesinden hazır kurulu driver dosyasını indirip program içine yükleyebilirsiniz.

www.dr.com.tr

www.dr.com.tr

bende mpk mini 2 var.

onları kendin de atayabiliyorsun bunu yapsın şunu yapsın diye. tabi default olarak gelen şeyler var.

@duyurukullanıcısı, evet bunda da atanıyor fakat bunun olayı bilgisayara bağlamadan/ses atamadan da kendi default ses ve özellikleriyle müzik yapılabiliyor olması.

@kadera bach, knob'u nasıl çevireceğimi bilemedim türkçeye, topuz düğme vs saçma geldi.
evet dediğiniz midi klavyeler için geçerli fakat bu ''play'' modeli, yani kendisi bir synthesizer, hali hazırda içinde atanmış ses ve ayarları var, o yüzden bu ayarları öğrenmek istedim.

Hiç düşünmemiştim doğrusu. Öyle kendimi ait hissettiğin bir yer olmadığı için belki. Yaşadığımız ilçede ismini soyadımızdan alan cadde var, oranin ilk sakinleri olduğumuzdan. O yeter herhalde. Haha.

çocukluğumun geçtiği Mihalıccık. Kendisi için bir bir tanıtım filmi yaptım zaten miras olarak. Ayrıca öldüğümde gömülmeyi istediğim yerdir Ömer Köy Eski Mezarlık.

ya benim de yok mesela ait hissettiğim yer belki istanbul'daki kampüsüm o kadar.

ama ilerde bir yer olursa oranın 3 boyutlu haritasını yapmak isterim. çiçekler böcekler kuşlar ağaç cinsleri vb.

hiç öyle bir şey düşünmedim ama ağaç bıraktım 5 tane :) o da aitlikten değil doğa sevgisinden.

Baştan söyleyeyim belki imkanım olsa giderim , sonra ulaşamadığın ciğer mındar hesabı olmasın. Biraz da zora gelemeyen bir yapım var komfor bölgemden çok çıkmaya meyilim yok hele tek başıma. Ama hiç y.dışında yaşama hayali de kurmadım.

Onun dışında vatanı seviyorum, toplumun tarihini kültürünü samimiyetini. Dilimizi de çok seviyorum.

28 E

Edit: bu arada farklı yıllarda 1 ay İngiltere 2 ay da Almanya olmak üzere y.dışında kaldım.

31 yaşındayım, 1 sene kadar yurtdışında yaşadım önceden, erasmus ve staj dolayısı ile. İş dolayısıyla sürekli yurtdışına gidiyorum, aşırı bir hevesim kalmadı yani bunun için. Çalıştığım iş dövizle kazanmanın mümkün olduğu bir sektör (bilişim sektörünün bi alt dalı), türkiye'de iyi para kazanınca bir avrupa ülkesinde yaşayamayacağın kadar lüks ve rahat bir hayat yaşayabiliyorsun. Zaten maddi olarak belli bi eşiği aştıktan sonra, duygusal faktörler devreye giriyor, rahatımı bırakıp başka ülkede göçmen olmanın dertleriyle uğraşmak istemiyorum, ailem burada, düzenim burada vs vs. Yani genel olarak gidişattan memnunum. Yurtdışında yaşadığım dönemde de insanların önyargısıyla uğraşmaktan, vizesi derdi gerginliğinden nefret etmiştim ki hiç ırkçılıkla karşılaşmadım ona rağmen böyle oldu. Göçmen olduğunda düşünmen gereken binlerce farklı konu olduğu için tüm potansiyelini tam olarak işine yansıtamıyorsun (mesela patrona karşı çıkman gereken bir durumda "lan neyse şimdi vizeyi tehlikeye atmayayım" deyip susuyorsun, ama o riski alabilen adamlar yükseliyor) Sessiz sakin bi hayat yaşıyorsun yani mecburen.

Şu anda yeni mezun olsaydım, ne bileyim ailemi bu kadar önemsemeseydim, en önemlisi de iyi para kazanabileceğim bir iş alanını keşfetmiş olmasaydım muhtemelen yurtdışına taşınmak isterdim. çünkü ortalama insana avrupa çok daha iyi bir hayat sunuyor, ama ortalama üstü olduğunuzda ciddi sınırlar var ne uzuyor ne kısalıyorsun. o sınırlar da türkiye'de yok. trilyoner de olabiliyorsun, sokakta da kalabiliyorsun.

şimdi ben italya ve norveç gibi iki ülkeye gittim. en çok norveç'te kaldım.

öncelikle oraya gidince bi b.k olmuyor. sen orada immigrant sın. yani kendi ülkesinde barınma için yeterli yetenekleri olmayan buraya gelip kimsenin yapmak istemediği işleri yapan kişi.

ama CEO bile var diyenler var.

evet çünkü senin profilinde o firmaya kimse ceo olmak istemiyor. benim danışmanlık verdiğim firmada ceo türk'tü ve ağzına sıçıyordu tasarımcılar. çünkü tasarımcı ceo'ya git şunu al diyor ceo para yok diyor tasarımcı bana ne lan git para bul o zmn diyor.

böyle bir sistemde firma ceo bulamazken oradan immigrant ın biri çıkıp tüm stressi üzerine alıyor iş bitince türkiye'deki gibi ceo mu taktiri alıyor dersiniz? hayır tasarımcı.

dış ülkeye hangi şartlarda gidilir? örnek veriyorum ailen vardır çocuğunun eğitimi için gidilir. çocuğum dünya vatandaşı olsun diye gidilir. biz zaten çekirdek aile içerisinde yaşıyoruz ve öylede yaşayacağız 10-15 yıl dersen bu şekilde gidilir.

ama ben tek başıma norveç'e gidecem orada 20 yıl yaşarım diyorsan o biraz cahillik kusura bakma.

bence bir yere yerleşmeyi düşünmeden önce en az 3 hafta kalıp sosyal hayatına bakmak lazım. internetten 2 resim görüp tav oluyor insanlar ki cidden cahillik.

36 yaşında bir erkeğim. burada faydadan ziyade pişmanlık kıyaslaması uygun olur. gidersem, kaldığımdan daha çok pişman olurum, gözüm arkada kalır çünkü.

Aslında ben gitmek isteseydim şimdiye kadar gitmeyi denemiş olurdum. Almanya'da çok akrabam var. Kalacak yer sorunum bir süre olmazdı. Euronun daha düşük olduğu zamanlarda Erasmus olsun, staj olsun gitme şansım olabilirdi. Üniversiteden sonra da olabilirdi. İlgimi çekmedi doğruyu söylemek gerekirse. Belki de konfor olarak işime gelmedi. Türkiye'den ne olursa olsun gideyim kafasında olmadım hiçbir zaman. Gelecekte gitmek istersem de gerçekten hayat kalitemi artıracak yerlere gitmek isterim. Mühendis olmama rağmen Almanya düşünmüyorum nedense. Ben gidecek olsam ABD, İngiltere, İspanya falan isterdim. Gitmek istememin nedeni de aslında doğal güzellik, güzel şehirler. 27E

Sosyal ortam.

Iyi egitimli, iyi kariyerli ve en onemlisi de uyum/dil sorunu cekmeyecek iki cok yakin arkadasimi silah zoruyla dahi Almanya´ya yerlesmeye ikna edemiyorum. Ikisi de kadin, neredeyse 30 yasindalar.

Inanilmaz sosyal insanlar, buyuk sosyal cevrelere aidiyet hissetmedikce iyi hissetmiyorlar. Avrupa´da yasadilar ve buradaki insan iliskilerini tatmin edici bulmuyorlar.

Guzel bir evde misafir olmaktansa, kendi evim her zaman daha cazip benim icin. Meslek, cv, dil itibariyle gitmek mumkundu ama daha mutlu olacagima inanmiyorum. Aile, sosyal yaşam, yabanci dilde yasam (bilsen bile yorucu oldugu kanaatindeyim, hastaneye gitsem doktoru tam anlarmiyim, mizaha ortak olabilir miyim vb.) gibi bircok faktoru var.

Bence yaş ilerledikçe herkes gençler kadar kolay karar veremiyor bu konuda. Bana öyle oldu. Eskiden bunun hayaliyle yaşardım şu an biraz çekiniyorum. Bir kere aile ve dostlar kısmı büyük sıkıntı. Ama farklı da bir deneyim imkanım olsa gider denerdim de kalmak için de güçlü nedenler var. En iyi nedenlerimden birisi ben gittikten sonra burada kalan küçük aile üyelerimi bu kokuşmuş zihniyetin ortasına bırakmak olur.

Ben gitmek istemiyorum. Üniversitede hayaller kurardim herkes gibi ben de ama iş hayatına, hayata girdikçe o işin oyle olmadığını anladım.

İyi bir maaşla ordan daha kral yaşarsın burada. Ama stres öldürür. :)

Ben de bir yandan gitmek istiyor bir yandan da gidemiyorum. Açıkcası gitmek zorunda hissediyorum kendimi. Geçen sene gidebilirken erteledim covid vs. bahane oldu. Daha önce almanya'da yaşadım hem her şey o kadar güzel ama bir yandan da o kadar zordu ki. Bildiğim her şey burada sonuçta. Kaç yıllık dostluklar vs. Bir seyler değişecek gibi olsa hiç düşünmem burada kalırım ama her şey giderek kötüleşiyor o yüzden iki üç sene sonra tekrar gitme ihtimalim olacak ve kendimi buna zorlayacak gibi hissediyorum.

istesem gidip ABD vatandaşı olabilirdim. Gitmedim.
Şimdiki mesleğimle de istesem gidebilirim. Öyle bir niyetim yok.

Muhalif faunusu içine kapılmazsanız o kadar da yaşanılmayacak ülke değil burası.

Gitmek isterim çünkü kaybedecek bir şeyim olduğunu düşünmüyorum, sıfırım zaten.

Türkiye'de krallar gibi yaşayacak bir gelirim yok ve olmayacak. İstediğim hayat standardını yakalayamayacağım. Üst düzey bir pozisyon ve maaşta değilim ve önümüzdeki 10-20 yıl da değişmeyecek.

Burada İstanbul'da rahatça yaşayıp üst düzey pozisyonu olan, kariyeri olan kişiyi anlarım, kaybedecek şeyleri vardır ve bunu korumak istiyordur ama sanırım yurtdışına yerleşmek isteyenlerin çoğunluğu benim gibi düşünüp kaybedecek çok şeyi olmayanlar.
Edit: ve tabii huzur ve sağlıklı bir zihniyetin içinde yaşama isteği. Türkiye'nin hala huzurla yaşanabilecek bir ülke olduğunu düşünürler fazla iyimser.

Yurtdışından teklifler gelmesine rağmen buradayım hala. 25/e.

Çünkü hayat standartlarım iyi. Avrupa'ya gitsem kiradan falan sonra elime daha az para geçecek. Burada işyerine metro ile 7dk'da gidebiliyorum; arkadaşlarım burada, çok batılı yetiştirilmeme rağmen burada olan kültür ayrılığının orada daha fazla olacağından eminim. "Ama sen hiç Türk'e benzemiyorsun." ırkçı kalıbını duymaktan bıktım.

Not düşeyim, ülke ve insanlarının çöp olduğu konusunda herkese katılıyorum. Sadece haber izleyip diğer insanların çektikleri yüzünden çıldırmazsam hayatım oldukça iyi burada.

gitmek isteyen arkadaslarim 3 tipte,
1. Tr'de is ortamindan, imkanlardan tatmin olmayanlar
2. Tr'de de bisey olmayan hayalci tipler
3. Parayla ilgili

Ben geri dönmek istiyorum cunku isimde uluslararasi oldum zaten, ama sosyal hayatta almanya'da irkcilik görmedigim halde kendimi iyi hissetmiyorum.

Gitmek istemiyorum, Türkiye ve İstanbul benim için cazip. Özellikle Linkedin üzerinden çok sayıda görüşme teklifi gelmesine rağmen mülakat dahi yapmıyorum. (33/E)

"Neden gitmek istemiyorsunuz" sorusu bile üzücü. Ailem, arkadaşlarım burada. Yaşadığım şehri, bölgeyi ve memleketimi seviyorum. İş anlamında seçeneklerim fazla. Niye gideyim ki? Kendi adıma gitmek için bir nedenim yok. Sevmediğim tonla durum var ama bunlar ülkeyi terk etmemi gerektirmiyor. Çok mecbur kalmadıkça bir yere gitmem.

Bir süre Avrupa'da kaldım. Sanılanın aksine muhteşem maddi şartlar yok, örneğin deneyimli bir yazılım mühendisi ay sonunu getirecek kadar para kazanır. Konut sorunu, istediğin evi kiralayamama problemlerin var. Maaşına oranla kiralar çok çok yüksek. Lokal dili bilmeden istediğin tarzda iş bulman sıkıntı. İş sözleşmeleri süreli. Ne kadar eğitimli ve nitelikli iş yaparsan yap "yabancı"sın.

her şeye rağmen gitmek istiyorum çünkü burada sıfırım. yani sevdiklerimden başka kaybedecek bir şeyim yok. 27E

ben varım. istersem muhtemelen 2 ayda iş bulup giderim. cehalet, ekonomik sıkıntılar, hükümet hepsinin farkındayım; ama sırf politik sebeplerden bu ülkeden kaçmak bana doğru gelmiyor. daha az kazanıyorum, medeniyet ve eğitim yerlerde; ama ben kendime bakarım arkadaş. oturduğum yer medeni, arkadaşlarım medeni. bana karışmaya teşebbüs edenlere haddini bildirecek özgüven ve statüye sahip olduğum için burada avrupa standartlarında yaşıyorum. o yüzden gitmek istemiyorum.

yaş: dinazor.
gençliğimde gitmek istemiştim aile izin + para vermedi + dili doğru konuşamamakta etkiliydi. (salaklık) yıllar içinde 15 e yakın ülke + şehir gördüm. gitmediğime pişmanlık duyarım hala.
sonra okul bitti TR ye göre iyi işlere girildi + evlilik + çoluk çocuk.
bu saatten sonra nereye gitçen?
ha bir de muhaliflik vardı. şu zamanlarda 3-4. sıralarda :-)

immigrant olmak istemiyorum. rahat ve konforlu olmayacaksa kendi ülkemde yaşamayı tercih ederim.

Ülkemden gitmek istemedim hiçbir zaman. Ama son zamanlarda çok korkar oldum bir kadın olarak. Tek başıma eve çıkacaktım, devamlı erteliyorum sebepsizce çünkü her an birileri (sucu, kargocu, mahalledeki herhangi biri) tecavüz edip beni öldürebilir evimde ve yaptıkları da yanına kalır. Bunun farkındalığıyla yaşamak çok ağır ve travmatik bir şey. O yüzden düzgün ve yasaların uygulandığı bir ülkede yaşamak istiyorum artık.

32 erkek kişisi olarak;

Fırsatım olsa giderim. Pek bir ümidim kalmadı. Çevremin yüzde 95'i, çok bilmiş insanlardan oluşuyor.

Beni, burada bağlayan etken yok. Annem babamın bir beklentisi kalmamış zaten. Bakıma muhtaç değiller. Bir yeğenlerim var, özleyeceğim. Kuzenlerim evli. Onların kendi bir hayatı var, her ne kadar iletişim de olsam.

Arkadaşlarımın çoğu evlendi, zaten normalde de pek sık görüşemiyorduk. Bir gün ansızın gitsem, kimsenin hoşcakal başkan, seni özleyeceğiz diyeceğini sanmıyorum.

Ne kadar becerikli bir insanım muamma. Gittiğimde kıyafetlerin yıkanması, yemeğin yapılması ve yıkanması, bir ton şey var.

Gittim döndüm. Özlüyorum bazı şeyleri ama orda ölmeyi asla düşünemedim. Arkadaş edinmek, uyum sağlamak vs. hiç zor şeyler değil, yeter ki maddi tatminin olsun. Ama bir türlü olmayan şeyler var, sevdiklerinin hepsini oraya getiremezsin. Türkiye'ye her gelmende misafir gibi hissetmek de çok batıyor. Burda kimseye kendimi ispatlamak zorunda hissetmiyorum ama orda bu konu benim içimde geçmeyen bir huzursuzluğa dönüşmüştü.
Polis görünce ben neden tedirgin olayım ayol?! Polis kim? Üstümü bile arayamaz. Alışmışım bi kere...
30 K.

ben gitmeyeceğim.
onlar gidecek!!

Yurtdisini ben luks bir restauranta benzetiyorum. Mekan super, servis harika, tabak canak muhtesem, atmosfer vs ust seviye. Yemeginizi seciyorsunuz, geliyor, tabak cok guzel dosenmis, siz de kopek gibi acsiniz zaten, derken bir isirik aliyorsunuz ve tadinin bombok oldugunun farkina variyorsunuz.

20 senedir kuzey amerika'da yasayan ve hala 30lu yaslarda olan biri olarak yazilanlarin cogu dogru ve bunu insanlarin gorebilmesine sevindim.

Adamlar maraba ariyorlar, o yuzden beyaz yakaya ben cikin gelin demem. Topu diktiyseniz ve ozellikle mavi yaka iseniz, dilinizin falan olmasina gerek yok disarda sizi hayal edemeyeceginiz bir hayat bekliyor, bir yolunu bulun ve uzayin.

Ama konforunu bozmaya korkan beyaz yakaysaniz, akliniza ilk gelen sey ulan yemekleri kim yapacak camasirlari nasil yikiyacaz ise, yurt disi deneyimizin 1-2 haftalik turistik gezilerden ibaret ise ve iyi kotu bir isiniz, duzeniniz var ise, uzak durun.

her seye ragmen gitmeme degil, her seye ragmen donerim'e odaklanin bence. once gidin sonra pisman olursaniz zaten istediginiz zaman donersiniz.

Ya ben de gitmedim ama sürekli bunun muhasebesini yapıyorum, anlatayım:

Öncelikle @roket adam +1. Yani şu an EU ortalamasının üstünde bir maaş alıyorum ama kira, hizmet vs. resmen bedava burada. EU'ya taşınsam süper zarardayım.

Öte yandan insan ve gıda kalitesi yerlerde. Koca ülkede güzel kahve, güzel et, güzel peynir, hatta güzel ekmek bile bulmak ölüm. Güzel insan da bulmak zor, insanların çok büyük bir kısmı ciddi psikolojik rahatsızlığa sahip ve bu ekonomik sebeplerden çok kültürel nedenlere dayanıyor. Bunu arkadaşlıktan ziyade kadın-erkek ilişkileri üzerinden söylüyorum. Çok saçma kültürel kodlar var, beni darlıyor. İş dünyasındaki etik vs. konularına hiç girmiyorum.

Herhangi bir vatan sevgim yok. Arkadaş ortamım güzel ama dünyanın neresine gitsem 1-2 senede benzer bir ortamı kurarım muhtemelen, sosyal bir insanım. Hayat kalitesi vs para açısından bakınca da hayat kalitesi daha ağır basıyor.

Yine de EU'ya gitmem. Güzel maaşlı bir US işi bakıyorum, karantina vs. olayları geçince ufaktan başvurulara başlarım.

28 / E

30-K

yurtdışında iş aramıyorum. ama güzel bir iş teklifi alsam giderim. gene de bir süre sonra dönerim herhalde. ya da bilmiyorum, oradaki tutunma, sosyal çevre edinme durumuma bağlı. özetle, "yeter ki yurtdışına bir kapağı atayım, ne iş olsa yaparım" kafasında değilim, oraya gidip sürünmek ya da zaman zaman ikinci vatandaş olarak görülmek istemem. güzel şartlar olmalı önce. çünkü şu anda da işim iyi, çevrem geniş ve TR standartlarının üzerinde yaşıyorum. kaldı ki lükse düşkünlüğüm de yok. kazandığım paradan bağımsız olarak çok az harcıyorum. para sıkıntısı çekmeyince türkiye çok güzel ülke. tatile gidilecek bir sürü yeri var. denizi, havası, doğası güzel. alışveriş, yeme içme ucuz. tiyatro, sinema, çok bilindikleri yanında çok alakasız spor aktiviteleri var ve bunlara çok rahat ulaşabiliyorum. yurtdışında ekstrem bir spor yapmak, bir hobi edinmek çok daha pahalı.

diğer yandan, bir sürü konser ve festival kaçırıyoruz burada. sonra, trafiğinden nefret ediyorum. ama ona da çok nadiren giriyorum aslında. bir de yozlaşmış ve yobaz bir kesim var tabi pek görmek istemediğim. ama onlarla muhattap olmayınca ve onların sayıca azınlıkta olduğu bir bölgede yaşayınca (kendi adıma konuşursam kadıköy) zaten fazla göze batmıyorlar.

bir kadın olarak sokakta tecavüz edilip öldürülürüm ve katillerim davulla zurnayla halay çeker korkum yok. bunlar oluyor malesef ama bana sanki benim başıma gelmezmiş gibi geliyor. bakalım hayırlısı. kaldı ki, bunlar oluyor diye ülkeden kaçmak bana göre değil. daha çok kalırım, daha çok karşılarında durmak isterim.

şans var tabii. ama az maalesef, genelde son çalışılan işi dikkate alıyorlar. ön yazında X yıl şu işte de deneyimim var, bu alana dönmek bana heyecan veriyor, istekliyim vs vurgularsan dikkate alırlar belki

şans her zaman var alakasız bir A sektörüne bile girebilirsin.

burada önemli olan pozisyonun içeriği. mesela sen 5 yıl Z sektöründe çalıştın diye acaba X sektöründe paslandın mı? %100 çalışma verimine kaç ayda ulaşabilirsin. seni 4 ay beklemek yerine acaba Z alanında başka birini mi alsak?

gibi düşünceler ortaya çıkar.

Görüşmeye gittiğinde kendini ne kadar güzel anlattığında önemli, ancak maalesef genellikle son çalışılan sektöre göre özgeçmişe bakıp değerlendiriyorlar.

Ön yazı dedikleri gibi önemli, ayrıca iş görüşmesinde görüştüğün kişilerin iletişim bilgilerini almak ve görüşme sonrasında o sektöre ve işe olan ilginden bahsederek bir teşekkür maili atmak bende hep işe yaradı son 3 işimden 2 sine bu şekilde maile cevap alarak girdim ve o işler o an çalıştığım sektörle bağlantılı olmasına rağmen bambaşka tecrübeler gerektirmekteydi.

öncelikle ürününüzün patentini alın.
vergi levhası da varsa sorun olmaz. doğrudan satabilirsiniz.

benzer bir tarım cihazı yaptık, müşterimiz de türkiyedeki en büyük holdinglerden biriydi. hiçbir belge (ce-tse) talep etmediler. direkt faturasını kesip yolladık. özetle hiçbir belgeye ihtiyacınız yok. bir istisnası garanti belgesi olabilir. bu belgeyi üretirken bir tescil kodu almanız gerekiyor. ama n11 vs size bu belgeyi sormaz. müşteri de durduk yere nerde bu belgenin tescili demez.

patent konusu karışık. öncelikle ürüne patent alınmaz. patent bir yeniliği tescil eder. burada da eğer bir yenilik varsa bunun nasıl ifade edileceği çok önemlidir. wipo vs patent kayıtlarına bakarsanız (tpe de olur) benzer onlarca-yüzlerce patent vardır.
tahminin gsm veya wifi, toprak nem ısı birşey sensörü yaptınız.

patent de kendi başına bir kazanç ifade etmez. pantetin kimi nasıl engelleyeceğini size nasıl bir ticari avantaj sağlayacağını çok iyi planlamış olmalısınız. yoksa boşuna masraf. tpe sitesine girin ilk 1-2 yıl ödemesi yapılmış sonra terk edilmiş patent sayısına bir bakın ne demek istediğimi anlayacaksınız.

Cevaplar için teşekkürler, patent başvurusu niyetimiz yok zaten, ürün çok fazla satılacak bir ürün değil ancak tek üreticisi biz olacağımız için bizi çevirecek kadar satılacağını düşünüyoruz. Yasal olarak satmamızda bir sıkıntı var mı? Ce belgesi, tse belgesi vs. zorunlu mu diye merak etmiştik, cevaplar için tekrar teşekkürler.

öncelikle hayırlı olsun.

patenti karşılayacak maddi gücünüz yoksa almayın. ben kopyaladım diyelim eğer bir avukata x para verip beni takip ettirecek kadar paranız yoksa almayın. tr'de çok kötü o işler.

tüm resmi işlerin gerekliliği (belgeler, şirket, tse vb) işler büyüyünce önünüze geliyor. o zamana kadar elinizdeki pul kadar parayı da belge lazım diye çar çur etmeyin. ürüne harcayın.

ben sizin yerinizde olsam internetten girmem. çünkü yeni bir ürün ise tüketici bunun tam ne işe yaradığını anlamayacaktır. onun yerine kısa bir süre direk satış ile başlayın. gidin kullanıcıya anlatın satmaya çalışın.

bir ürünü yapmak değil onu satmak onu değerli kılar

her ne kadar gözbebeğiniz gibi görsenizde mutlaka sorunları vardır. bu sorunları kullanıcı ile direk satış yaparken alacağınız eleştrilerden göreceksiniz. çoğu zaman mesela bu adımda ürünün ismi değişir. ürünün ismi çok önemli.

vergi levhanız var ise bir nace koduna bakmak faydalı olur. muhasebecinize sorun gerekiyorsa ekletin bir tane ilgili kodu. bence mutlaka bir danışmanlık ekletin. sıkışırsanız danışmanlık diye kesersiniz faturayı.

başka sorunuz olursa buradan veya mesajdan ulaşın.

1) Hayır, etmez.
2) Hayır. Ancak borcun neyden kaynaklandığına göre değişir. Örneğin kumardan kaynaklanan borç karşımdaki kişiye olan düşüncelerimi etkiler.

1-çok zenginse istemem gibi.
2-kendi maaşıyla ödeyebilecekse sorun yok

1. Maaşı zaten eğitimi ve kariyeriyle direkt ilgilidir, bu sebeple evet eder.
2. Eğer hali hazırda sahip olduğu bir ev - arsa - iş sebebiyle bu borç olmuşsa sorun etmem. Ama birine iyilik için bu borç varsa koşarak uzaklaşırım

1 eder.
2 borcun ne olduğuna bağlı. getirisi olmayan borç engel olabilir.

Eğer sorumluluk sahibi biriyse fark etmez

1- Evet..

2- Evet

bir kisiyle evlenmeye karar vermissem, o kisiyle uzun suredir sevgiliyim demektir. biriyle uzun sure sevgiliysem, her seyini kabul etmisim demektir. herifle takilip takilip hmm bunun maasi az, borcu cok, evlenmem hadi bye mi diyecegim? sonra da kendime evlenmelik zengin koca mi bakacagim?

ben egitimsiz, kariyeri olmayan biriyle sevgili olmam. sogurum zaten. cunku ben egitimli ve kariyer sahibi biriyim. kendim gibi orta halli biriyle olurum. fazlasinda gozum yok ama aziyla da anlasamam.

kendim gibi birinin de maasi, borcu sorun olmaz. illa benden cok alsin demem. benden az aliyor da olabilir ama egitimli ve caliskan olmali. ben de iskolik biriyim zaten. ya zaten boyle birinin maasi dusuk olamaz ki. genelde kendimden 10 yas buyuklere asik oldugumu da dusunursek boyle bir sey mumkun degil.

hem biriyle sevgiliysem zaten seviyorumdur yani. insan sevdigini bu sebeplerle birakip evlenmekten vazgecer mi?

mesela su an "o" bana gelse, borcu da olsa, isten de atilsa evlenirim.

Valla bakmıyorum diyen bana uyduruyor gibi geliyor, bir arkadaş ama güzel açıklamış yukarıda. Maksat eğitim seviyesi denkliği. Eğitim seviyesi aşağı yukarı aynı olan biriyle birlikte olunur, o an sizden az kazanıyor olabilir ama gün gelir sizin maaşınızı ikiye katlar.

Maaş önemli çünkü bir aile kuruluyor, herkes hayattan bir beklenti içersinde. Ailenin birliği bir nevi ekonominin de birliği demek. Aşırı zengin birlikte birlikte olmazdım zaten ben. Şu an manitamla aynı seviyedeyiz, eğitim ve aile denkliği olarak, iyi gidiyor bence.

İkinci soru konusunda da kendisine araba ev alır o borç ödenir o sorun değil. Ailesine ona buna başkasına saçmasapan krediler çekilmişse kabul etmem, söylerim zaten.

1- Evet
2- Evet. 300 bin tl dediğin rakam ayda 5 bin tl ödesen 5 senede bitiyor. Ciddi bir rakam yani küçük bir para değil.

Hayır diyen insan hayatında yokluk görmemiştir ya da kendisi zengindir, diğer tarafı dengeler. Bence evlilikteki en önemli konulardan bir tanesi maddi uyum. Bir tarafın maddi seviyesi çok iyi değilse de diğer tarafın bunu dengeleyebilmesi lazım, aksi takdirde sürünmek zorunda kalıyorsun. Huzursuzluk oluyor.

ben okul okurken eğitimim için (rakamlar 50-100K değişebilir) toplam 750K borca girdi ailem...

ona göre de kazançlı olacağını düşünülen bölüm..

karşı taraftan da aynı oykuyu bekliyor insan..

benim borcum benim borcum politikasından ilerledim..

sonucta ben okurken aileme cocuguma yararım olsun diye de okudum..

karşı tarafta elini taşın altına koyup bu anlattığım gibi yapması gerekir/di..

sağlık konusunda TR sosyalist sayılır.. o kadar borç çıkacağını düşünmüyorum..

özel okul borcuna ise okuduğu bölüme bakarım, çalıştığı kurumlara bakarım, maaşına bakarım, açıkcası herşeyine bakarım ve karar veririm..

ben dert aramıyorum, eş arıyorum fikrini savunurum.

asya ya da ilyas diye ölümler kaldı mı emin değilim

ekonominin sosyal ve kültürel hatta psikolojik (hatta ve hatta dolaylı olarak fiziksel) etkileri var.
saedec flört değil arkadaşlıklarda da sosyal yapı önemli? ztaen başka ne önemli olacak.

1-e heralde. maaş veya genel ekonomik hayat standardının benden "aşırı farklı" olması/olacağı garantisi çok yüksek maaş da olsa çok düşük maaş da alsa olumsuz bir yargıya sebep olur.

2-hayır. yüklü derken kime göre yüklü? bu soruyu sorana yüklü galiba? 30k kazanan insana yüklü olmuyordur.

özetle hayatını ne düzeyde yaşamak istemesiyle ilgili. az para kazanıyım, kendimi de geliştirmeyeyim. orta altı bi hayat yaşayayım diyen biriyle -serveti olsa da- sosyokültürel bakışı nedeniyle birlikte olmam.

1) hayır. maaşından ziyade çalışabilme, disiplin, sorumluluk alabilme gibi özelliklerine dikkat ederim. yani çok yetenekli, zaman zaman çok para kazanabilen ama devamlılığı olmayan birine kıyasla asgari ücretle çalışan ama devamlılığı olan, insana güven veren birini öne koyardım. sonuçta birlikte yuva kuracağız, belki 30-40 senemizi birlikte geçireceğiz. o aralıkta yaşam standardımız, kazandığımız para belki 50 kez değişecektir ama insanın karakteri kolay değişmiyor. asgari ücret alıp da çok sıkıştığımızda ek iş bakacak bir kadını ayda 10 bin lira kazanıp zora gelemeyen, kafasına göre işi bırakan birine tercih ederim. ikinci kişinin "kötü" olduğunu falan söylemiyorum, kişisel tercih elbette herkes istediği gibi yaşasın ama konu evlilikse eğer ben bir insana ne kadar güvenebileceğimi ön planda tutarım açıkçası. para sonra kazanılır. kaldı ki sevdiğim insanla "parası olduğu için" evlenmeyi düşünmüyorum, para kazanıp kendi hayatımı idame ettirmeyi şahsi sorumluluğum olarak görüyorum. eşimin çok para kazanması pastanın çileği olur, çok önemli bir şey değil.

2) kolay bir durum değil tabii ama evlenmemize engel olacağını zannetmiyorum. yine karakter ve bakış açısı meselesi bu esasen. atıyorum ben kendi maaşımla bir tanecik çikelata aldım diye "o kadar borcumuz var sen para harcıyosun" gibisinden laflar ederse ümüğünü sıkarım. onun dışında problem değil, elimden geldiğince ödemesine de yardımcı olurum. sevgi kolay bulunan bir şey değil, birlikte mutlu olduğum insana borcu var diye rest çekemem. varsa var nabalım, kimin borcu yok ki şu zamanda, canımızı mı alacaklar?

hayır diyenler yalan söylüyor. tr'deki boşanmaların %90'ı maddi kaynaklı şiddetli geçimsizlik kavga vs. kimse kimseye sen az para kazanıyorsun demiyor başka şeyleri bahane ediyor.

evleneceğin adam/kadın imza atmadan bir hafta önce sana geldi dedi ki benim 500k borcum var 15 yıl bunu kapatıcaz beraber

babayı evlenirsin.

maaşına bakmam ama mesleği, mesleğinin geleceğine bakmak lazım karşılıklı.
Birimizin başına bir iş gelse diğeri tek başına evi döndürebilir mi?

borcu harcını kendi ödeyecekse sorun yok
yine de 20 bin borca ses etmem
300bin borç çok, sorumsuz biri demektir 300bin borcu olan kişi (mortgage veya araba kredisi hariç)

Ben evlenmeyi düşünmüyorum ama Türkiye'deki evliliklerin çoğu mantık evliliğidir.

1- evet
2- hayır

ikisi de sevgili olmamda sorun yaratmaz. ikisi de evlilik kararımı etkiler. maasinin/parasinin miktarina bakmam, ama neyi nereye harcadığına bakarim. ev gecimini saglayamayacak gibiyse evlenmem. sacma sapan seylerle parasini carcur edip temel seyleri kısıyorsa askimdan olsem de ciddi dusunmem. tek basina yasasa ev gecindiremeyecek insanla evlenilmez. evlilik sadece ask/sevgi isi degil, olmamali.

Sorunun cevabı 2 türlü,
1)mantık evliliği durumunda iki sorunun cevabı da evet.
2)aşkın gözü kördür derler, böyle bu durumda hiç bir şey negatif etki etmez.

Ama çevremde gördüğüm kadarıyla o deli divane aşklar de bir müddet sonra bitiyor. Tanıdığım boşanmış olan çiftlerin hepsi zamanında aşık olarak evlenmişler, zamanla aşk bitince maddiyat dahil daha önce göze batmayan şeyler sorun oldu ve kaçınılmaz son.

Kimse kimseyi kandırmasın maddiyat önemli, aşk karın doyurmuyor. Belki az maaşla yaşamak bir derece tercih meselesi olabilir, ama borç meselesi sakat.

1- eğitim durumu ve hayattan/kendinden/evlilikten beklentileri, kariyer hedefleri benimle uyumluysa aldığı maaş sorun olmaz (uçurum yaratmıyorsa eğer. yaratıyorsa da zamanla bir şey paylaşamadığım için soğuma olabilir direkt olarak maaşı az ya ds benden çok fazla diye bitmez benim için. paylaşımla ilgili biraz). geliri için durum buyken yaptığı meslek çok daha önemli çünkü insanın yaptığı iş yaşama bakışını etkiliyor. burada yine işin içine sosyo-kültürel paylaşımlar giriyor. o yüzden mesleğine en başta dikkat ederim zaten.

2. yüklü miktarda borcu varsa eğer bunu kendi başına ödeyip eve de benim kadar katkı sağlayabilecek durumdaysa önemsemem. ama o, borcunu öderken evi yıllarca ben geçindirmek zorunda kalacaksam ve bu benim kişisel gelişimimi, kendimi gerçekleştirmek için harcayacağım kaynakları fazlasıyla etkileyecekse böyle bir evliliği yapmam.

elbette evlilik uzun bir sürecin meyvesi. yıllarca sevgili olup bunları görmezden gelip işler ciddileşince terk etmem. en başından zaten mesleği ve gelir durumu belli herkesin. hayatta beraber yürümek istemeyeceğim biriyle birkaç aydan fazla ilişki kurmuyorum (birkaç ay da tanıma evresi)

1-) Evet
2-) Evet

1. soru icin "tembellik" diye cevap vereyim. iki insandan nefret ederim kadin erkek fark etmeksizin. tembel ve cimri olan. ikisinin de kokusunu alirim tabir-i caizse. boyle tiplerle arkadas dahi olunmamali ama is sevgililikten evlenmeye filan gelmisse ola ki; tembellik zaten hepsine bir anlamda etki ediyor; bu da vizyonu etkiliyor bence. Valla ben biraz isin vizyon tarafina bakiyorum. Ben dunyayi gezmek isterim; adamin hic o taraklarda bezi yoksa, cocuklarin egitimine degil de arsaya parayi yatirmak istiyorsa filan beni cok etkiler ki etrafimda da bu sebeple iliskilerin bittigini cok gordum.

borcu filan beni ilgilendirmez. ama destek de olmam; benim borcuma da destek olmasini istemem veya beklemem.

Bu yazdıklarınız salgının hayatımızda olmadığı bir dönemde mi geçiyor? Yazdıklarınız bana çok garip geldi. Salgın zamanı komşuyla bu kadar içli dışlı olmak garip, yeni tanışılan insanlarla böyle içli dışlı olmakta garip. Salgın zamanını geçtim annem herhangi bir komşuyla böyle çat kapı evimize gelinecek şekilde yakınlık kursa ben rahatsız olurdum.

Anneniz belkide evine böyle çat kapı gelinmesinden rahatsız olmuştur, belki kendisi çok şey yapmıştır komşusundan karşılık alamamıştır rahatsız olmuştur. Niye böyle yeni tanışılan bi iki insan için annenize kızdığınızı anlamadım. Ne gerek var.

@GoodMorningTeacher salgın dönemi de maske falan takıyor zaten. Benim kızdığım şey dil sorunu olduğu en baştan belliyken neden bu kadar yüz verdi. En başta zaten bu mesafeyi korumak gerekiyordu. Şimdi o mesafeyi kimseyi incitmeden olması gereken yere getirmek için kendimi yükümlü hissediyorum. Hiç yoktan başıma iş açıldı sanki.

Evet anneniz garip. Bu davranışı sık sık tekrarlıyorsa sıkıntı. Yalnız siz onun hatasını telafi etmek için istemediğiniz bir şey yapmayın,yani yine selaminizi verin isterseniz görüşün de sırf anneniz böyle davrandı diye istemediğiniz bir samimiyet kurmayın bence onların da zamanla ayakları kesilir yapacak bir şey yok.

*annemizin davranışı garip demek istedim:)

Ya siz (aile olarak) bu ıraklı komşuyu çok kafaya takmıyor musunuz? Diğer komşularla ilişkileriniz de böyle mi ? Yani ben olsam (tamamen kendi tercihim) genel olarak komşularla çok samimi olmazdım.

anladigim kadariyla anan sicak davranmak isterken bu sicakligin cikar amacli kullanilmak istedigini dusunmus. bence hakli da. (turkce ogretme meselesi)

Size anlatamadığı bir şey görmüş, yaşamış vs. olabilir mi onlarla? Aklıma en mantıklı açıklama bu geliyor.

Eğer böyle bir şeyler olmamışsa, annenizin yaptığı hoş değil ama çok büyütecek bir şey de değil. Zamanla herkes unutur zaten. Boşverin.

normalde böyle tutarsız davranışları var mı? yoksa kesin bir şey olmuştur bence. sadece size söylemiyordur anneniz. ne yapmalı; nedenini sormalı, cevap tatmin etmezse bile merhaba merhaba, apartmanda hal hatır sormalı devam etmeli.

Abartıyorsunuz haklısınız. Madem bu noktaya kadar gelindi bence haftada 2 kez falan görüşün. Muhtemelen kimseyle iletişim kuramıyorlardır. eğer öğrenmeye çalışıyorlarsa türkçe öğretmenizde çok güzel bir yaklaşım olmuş

*abartmıyorsunuz yazacaktım.

Benim annemde millete yuz verir sonra buluttan nem kapar.
Onlarin da cevresi olmadığı icin annen sıkılmış olabilir.
Bi yalan uydur annemin bulasici hastaligi cikti diye, sen de denk geldikce gorusursun, kotu bisey yapmadilarsa.

ben de okurken annenizi rahatsız eden bir hadise olmuş diye düşündüm. direkt komşuların kendilerinden kaynaklı da olabilir, başka birinin yorumundan dolayı bir soğuma da olabilir.

çok haklısın. anne tutarsız davranmış. o insnalar açısından da üzücü bir durum.

Bence annen komşuların bir hatasını görmüş söylemiyor size, bu pasif agresif hareketi ben de çok yaparım maalesef. Annen bu kadar soğuk yapıyorsa bir bildiği vardır, ama annene sor bakalım inatla neden böyle soğuk yaptığını, konu dil değil bence. Valla aklıma kaçakçılıktan uyuşturucudan Iraklı herifin annenize sarkma ihtimaline kadar her şey geldi, elin Iraklısını çok fazla dert ettiniz bence. Bu pandemi zamanında ne tatlı alıp ziyaret etmesi. Boş verin ayakları kesilsin sizden.

ya bu işte bizim tipik türk özelliği,

ara değer yok ya hep ya hiç. ya çok sıcakkanlı ya çok soğuk.

o sebeple biz misafirperveriz çünkü yabancılar ilk geldiğinde soğuyacak kadar kalmıyorlar.

yabancılar ile iletişimde insanın 10 kere düşünmesi lazım çünkü özellikle eğitimsiz yerlerden gelen insanların istekleri bitmeyecek. çocuğu senin nüfusa yazdıralım a kadar gider o.

yapılan yanlış en azından belli bir ara ile uzaklaşma imkanı vermesi lazımdı.

annen kadinin ya da ozellikle adamin bir hatasini gormus ve size soylemiyor elini ayagini da ondan cekiyor.

şimdi elin adamını tanımadan sapık ilan etmeyelim de :) olay o kadar büyük olmayabilir, kadının istekleri anneye fazla gelmeye başlamış olabilir, başka biri ırkçı bir yorum yapmıştır ondan etkilenmiş olabilir. pencereden birşey silkelemişlerdir, kapıya çöp koymuşlardır vesaire vesaire, komşuluk bu, başka herhangi bir komşuyla yaşanacak sıradan bir problem yaşanmış da olabilir.
dil bilmeden bir yerde tutunmaya çalışmak zor. ben de parkta ıraklı bir kadınla karşılaşmıştım. kızı 1.sınıfa gidiyordu. online derslerde okumayı öğrenememiş, komşularından başka öğretecek kimse yok. öğretmen sürekli aileyi suçluyor, çocuğu aşağılıyormuş. ders için aldıkları telefonda çocuk sürekli tiktok izliyormuş. kadının tek umudu kızının sınıfta kalması, seneye yüzyüze eğitimin başlaması ve o şekilde öğrenebilmesiydi. böyle durumlarda yardımcı olmak iyiliktir yani hemen ters tepki vermemek gerek. sınırlar dahilinde yardım edilebilir. bence sınırların aşıldığını hissedince açık açık söylemek gerek, farklı kültür sonuçta bize fazla gelen onlara normal gelebilir.

bu sorunun cevabını bilmiyorum. geçen gün türkiye ile alakasız bir ülkeden bana yüklü miktarda bağış geldi. bu bağış ile birlikte git parti kur dediler bana. partiyi kuracağım. parayı hangi kanallarda propaganda yaparak nasıl kullanacağıma kadar şartname var. yakında beni de ekranlarda göreceksiniz.

seçim için yardım topluyorlar. belki o paranın peşindedirler.

seçmeniniz, destekleyenleriniz olması kadar, var olan seçmeni bölmek de para getiren bir girişimdir. bkz. potansiyel bölücülük

Geçen bir video izledim partileri anlatan. Galiba buydu. youtu.be

Kimsenin bu ise basarisiz olacagini bilerek girisecegini sanmiyorum. 95%inde bir umut, ya tutarsa dusuncesi vardir en azindan. Adam kendini kiyasliyor iste: birinin diplomasi bile yok diyor, faiz haramdir disinda ekonominin e'sini bilmiyor diyor, dis politikadan anladigi Israil, Filistin sadece diyor, otekinin liderlik vasfi yok miymiy diyor, benim bunlardan neyim eksik? Eksigim yok fazlam var, bunlar yapabiliyorsa ben hayli hayli yaparim bu isi. Bir de bu tarz guclu adamlarin cevresi yalaka, yardimci, hizmetli bir suru gereksiz alt kademe insanla cevrili. Onlarin gazina da geliyor. Atiyorum carsiya, esnafi gezerken kurtar bizi baskan, kurtar bizi vekilim falan gibi sozler duyuyorlar, saygi, hurmet goruyorlar gaza geliyorlar iste.

@iddiaaci arkadas biliyon birseyler sen :)

mesela atıyorum %48'e %49gibi bir oran çıktı diyelim. yani %3 var dışarda.

bu %3 kimin safına katılırsa o iktidar olacak.

o %3 için bakanlık bile verirler o kişiye atıyorum, babacan, davutoğlu, sarıgül vb.

Sarıgül milyarder bi adam. Parası var, lobisi var, şimdi sıra geldi Türkiyeyi tekrar eski kaos günlerine götürmede kendi rolünü üstlenmeyi.. Amerikanın izni olmadan kimse parti kuramaz bu ülkede.

Bkz Demokrat Parti başkanı Süleyman Soylu
Bkz Halkın Sesi Partisi başkanı Numan Kurtulmuş

Akp Saadetten ayrılıp kuruldu

DSP CHP'den ayrılıp kuruldu

ANAP MSP'den ayrılıp kuruldu (yanlışım yoksa)

Yakın zamana gelirsek İyi Parti MHP'den ayrılıp kuruldu.

Yani İnce'nin kuracağı partinin ciddi bir oy alıp almayacağını kimse bilemez, hadi Sarıgül'ün biraz yüzü eskidi, ama İnce'den umudum var.

İnce'nin genel başkanlık seçiminde kurduğu şu cümleler beni çok etkilemişti, birebir olmasa da aklımda kalanlar;

"arkadaşlar genel başkanın nasıl seçileceği tüzükte var, ama nasıl gideceği yok. Hepimiz insanız, ben de yarın koltuğa yapışıp gitmek istemeyebilirim, gelin tüzüğe bir kural koyalım, üst üste iki seçim kazanamayan genel başkan değişmek zorunda olsun"

çok standart loopları almış dj sarmadı beni bir elektronik müzik dinleyicisi olarak

2060 havada karada

ref model degilse tabi ki de 2060

2060 net olarak daha performanslı ama fiyat farkı varsa fiyat önemli ise tartışılabilir yoksa tartışılmaz.

rtx 2060 daha yüksek performans skoruna sahip. Performans skorları sırasıyla;
13978 vs 12025
Ancak fiyat/performans verileri olarak gtx 1660ti daha iyi görünüyor.(abd fiyatlarına göre; 400usd vs 300usd)
Kısaca aynı fiyata alabiliyorsan rtx 2060, fiyat farkı çoksa gtx 1660ti da gayet iyi.
Aşağıda linki inceleyebilirsin:
(git:www.videocardbenchmark.net)

render performance *** RTX2060 (133 fps) *** GTX1660ti (98.1 fps)

gpu.userbenchmark.com

Haklısın. Ben sert olması gereken ekleri yumuşak ünsüz olarak yazanlara da takığım.
1985'de... gibi. Doğrusu 1985'te.

yapacam
edecem

gibi kullanımlar da buna benzer bir etki yaratıyor bence

gereksiz d kullanımı değil ki bu, yanlış d kullanımı. komik olduğunu falan mı düşünüyorlar acaba?

Yani evet temel eğitimden yoksun olduğunu gösteriyor karşımdakinin.

Dayım falan böyle yazıyor whatsapp grubunda mesela ve gözüm seyiriyor ama yapabileceğim bi şey de yok.

Siz de uyarabileceğinizi uyarın, uyaramadığınıza yutkunun hayat bu tarz şeylere takılınca çekilmiyor pek.

araplasmis tipler yapiyor genelde. bazilari bilerek yapiyor.

yok.
ama artık yazmayı geçtim; konuşulanı anlayamayan insanlar var. ana dilini anlamıyor veya konuşamıyor falan.

yemek dadsız, duzsuz ve bişmemiş. her gün fox'un özeti.

eğer verdiğiniz örnekler gibiyse, evet ben de sinir oluyorum ve gözümde bağlan olan de'nin bitişik yazılması, "ğ" yerine "y" yazılması kadar itici ve yanlış. rakamlardan/sayılardan sonra da millet takmıyor pek. "saat beşde/5'de", "eskisi kadar tad yok", "herkesde bir tuhaflık var" gibi kısacası fıstıkçı şahap olayından habersizler.

ama köylülük durumundan rahatsız olmuyorum. yani "dadsız duzsuz", "picamayla", "arabaya doğru goştu" gibi, bir köylünün bazı ifadeleri yerel ağızla telaffuz edişinde herhangi bir iğrençlik ya da yanlışlık göremiyorum.

Ona gelene kadar günlük konuşma yazışma esnasında çok lüzumsuz İngilizce kullananlar var. Çok gereksiz Arapça lafşar kullanmaya çalışanlar var. Amaçlarının saygıdeğer bir şekilde anlaşılmak değil kendini ispat edecek yer yaratmak olduğunu düşündürüyorlar, işin anadil saygısı tarafının umurlarına çok çok uzak olduğundan eminim.

Yapay zeka birçok sektörde %100 insanın yerini almayacak. Ama çoğu alanda 5 kişinin yaptığı işi artık 2 kişi yapabilecek.

Çünkü yapay zeka uygulamalarıyla, bazı işleri yapmak kolaylaşacak.
Tercümanlık da büyük ihtimalle etkilenecek iş kollarından biri.

Hatta doğrudan konuşmayı algılayıp karşıdakine simultane tercüme edecek cihazlar tasarlanıyor.

Muhtemelen gelecek yıllarda birçok dokumanı birebir çevirebilecek uygulamalar görebileceğiz. Tercümanlar sadece kontrol mekanizması olarak bulunacak.

Şöyle örnek vereyim mesela finans alanında eskiden şirketin her harcamasının ilgili defterlere işlenmesi gerekiyordu. Bir sürü deftere sürekli kayıt yapılması gerekiyordu haliyle bu muhasebe alanında çok insan gücü demekti. Şimdi bilgisayarlar sayesinde tüm defterlere tek seferde kayıt yapabiliyorsunuz. Eskiden 3 kişinin yaptığını şimdi 1 kişi yapabiliyor.

Haliyle insan ihtiyacı azalıyor.

Bence o kadar bile yok ya cayır cayır çeviriyor valla programlar, makale yazanı falan da var.

(bkz: gpt-3)

Tabii ki redaksiyona vs. ihtiyaç olur ama Netflix'te bile korkunç çeviriler görüyorken insan içinden Google Translate'e çevirtselerdi keşke diyor :)

Çevirmen linçine hazırım.

google translate inanilmaz gelistirdi kendini, yillar oncesinden altavista babelfish'i hatirliyorum da reisin tonlamasiyla neredeeeen nereyeee geldik :)

bu arada youtube otomatik ceviri de inanilmaz basarili, google translate kadar iyi degil ama konusmayi taniyip cevirmesine sapka cikariyorum

senin de dedigin gibi 5-10 yila kimbili ne seviyelere gelecek

bir çevirmen olarak şahsi görüşüm

2014, tercümanlık bölümüne yeni girerken: abi bu google translate böyle giderse işsiz kalacağız ya offf
2021, çalışırken: abi bu google translate olmasa işsiz kalacağım

işin şakası bir yana dediğiniz gibi makineler yeterince gelişti diye insan çıkarmaları bana gerçekleşmez gibi geliyor. çünkü o çevirinin redaksiyona ihtiyacı olması bir yana ingilizce bir şey sorduğunda ne demek diye açıklayacak insana da ihtiyaç var, telefonda kurumun derdini anlatacak zoom'dan görüşecek insana vs vs...

ha benim şimdiki aklım olsa zaten tercümanlık okumazdım lakin çevirileri doğru yapıyor diye insanların bilgi birikiminin yabana atılması kolay değil iş hayatında. belki genel geçer metinler üzerinden konuşuyoruz ama bunun en ufak bir hatanın bile hayati olduğu tıp çevirisi var, edebi çevirisi var, var oğlu var... kaldı ki sözlü çeviride insan sıcaklığının yerini tutmayacağını düşünüyorum karşı tarafla iletişim kurarken.

son olarak bu teknolojiler çok güzel olsa da özellikle türkiye için insan gücünden daha ucuza gelmeleri uzun yıllar alacaktır. bunlar naçizane görüşlerim, her biri dediğimin tam tersi şekilde de gelişebilir, nispeten yakın zamanda çalışmaya başlamış bir çevirmen olarak kendi gözlemlerime dayanarak söylüyorum bunları.

1. dil öğrenmenin esas amacı çeviri yapmak değildir. iletişim kurmak ama daha da temelinde sadece zihinsel beceri kazanmak var. kompleks motor becerisi gibi düşünün. yani marjinal bi örnek vereyim; insanoğlu gemileri buldu ama yüzme öğreniyoruz hala gibi gibi.

2. çeviri olayında mutlaka üslup, janr vs böyle şeyler gerekli. çeviri sadece teknik bişey olmadığı için insan faktörü her zaman önemli olacaktır diye düşünüyorum.

bi de artık dünya değişiyor, yani dünyanın kendisi/düzeni bizzat değişiyor. tüm bu değişimler olacakken 20 sene öööyle oturup beklemesin bi zahmet meslek sahipleri. burada sadece çevirmenlere seslenmiyorum her meslek için geçerli bu olay. sürekli gelişime, dönüşüme açık bireyler olmak şart. ikinci üçüncü uğraşlar, işe dönüştürülebilecek ilgi alanları, hobiler bulmak şart. ilk işinize gerek kalmazsa diye de değil; ilk işinizi daha nitelikli yapabilin diye şart.

çevirmenin iş gücü azalır yani standart bir çeviri atıyorum 3 kişi ile yapılıyorsa bu 1 e düşer ama sonlanmaz. çünkü kavram, anlam, duygu ve düşüncenin aktarılması konusundaki kelime seçimini makine yapamaz yapsa bile çok standart çeviriler çıkar.

bu 3ten 1e düşme mevzusu da umarım çevirmenlerin daha çok dil öğrenmesine vesile olur.

türkiye'deki çalışanın bana sigorta yap dediğinde ne yapacaksın onu düşünmen lazım.

yoksa bitcoin ile ödemesini yap her ay, kabul ediyorsa sorun yok.

sorun daha çok alacağın mühendisin 2 ay sonra sgklı garanti bir işe geçmek isteyecek olması.

işveren olarak çalışanına bu tür garantiler verebilmen lazım.

türkiye'ye hizmet vermiyorsan + tr'de bir irtibat ofisi açarsan, çalışanların türkiye'de gelir vergisinden muaf olurlar. hem senin hem de çalışanların için müthiş bir avantaj olur. + olarak da adamların sigortasını falan da yapmış olursun, hem de çalıştıracağın adamlar da vergi denetim endişesi olmadan çalışmaya devam ederler.

Öncelikle o ülkedeki yabancı çalıştırma şartlarını sağlaman lazım
Mesela sen Türkiye’de bir şirket açıp hadi ben Almanya’da yaşayan bir almanı çalıştırayın diyemezsin

Yok ben Almanya’da bir tanıdığıma 20 bin euro göndereyim
Açsın orada bir şirket
Beni de alsın çalışan olarak :)
Hem oturma hem çalışma vizesi
Eşime de direkt aynı izinler geliyor
Öyle bir dünya yok maalesef

Yurtdışından gelen yüklü yatırımcılar da aynı böyle bir taktikle kar elde ediyorlar.

20.000 euro kredi çektin tl'ye çevirdin 180.000 tl, faize yatırdın. 6-7 ay sonra euro 12 tl oldu, senin faizdeki para hadi diyelim 192.000 tl olmuş olsun, elinde 16.000 euro kalır. Böyle bir risk var. Ama yüksek faiz düşük (!) kur sürerse kazançlı çıkılabilir. Arbitraj getirisi diyorlar buna.

Kendin söylemişsin aslında cevabını eur artmazsa diye. O riski göze alman gerekiyor. Zaten sıcak para ülkeye neden giriyor, avrupada amerikada getiriler cok düşük, burda oldukça yüksek. İnsanlar risk primini de işin içine katıp, ülkeye para sokuyor:)

Ya euro artarsa?

Çok teşekkürler. Ben biraz malım para pul işlerinde o yüzden kaçırdığim bir şey var mı diye size de sormak istedim.

Bu faizle EUR nun artacagini kısa vadede düşünmüyorum. Tabi her karar bir risk. Yatırım tavsiyesi değildir :)

Buarada işin bir de vergi kısmı var onu hiç bilmiyorum mesela ben. Burdaki gelirinden vergi kesilecek, herseferinde kredi ödemesi için para mı göndercen ordaki kesintiler vs.

Euro cinsinden devlet tahvili alabilir. Parası euroda kalır.

Vergi içinden kesiliyor olsa gerek.

bence getirisine değmeyecek bir risk.

20keuro 180k hadi 21k faiz ödemesi olsun 84 ayda. 7 yıl
aylık ödeme 243euro civarı ilk ödeyeceği tutar 243euro*12 = 2.916euro yani euro/try=9'dan 26.244TL ama ödeme euro üzeriden olucak.

180k'yı bankaya koyduğunuzda 2600TL gibi bir getirisi var. yılda 31.200TL

yani euro/try sabit kalırsa 2021 aralıkda gelen giden şu
türk bankasından 31.200TL geldi
alman bankasına 26.244TL ödemen var.

kar = 5000TL. güzel gibi gözüküyor. çünkü en fazla bir saat çalışarak yılda 5000TL kazandın.

ama burada euro nun artmayacağını var saydın.

türk bankasında faiz değişmeyeceği için gelirin sabit 31.200TL
ama euro artarsa alman bankasına ödeyeceğin para ;
9.2 olursa 26.827
9.5 olursa 27.700
9.8 olursa 28.500
11.0 olursa 32.000

demek ki en düz hesap ile eğer euro 2021 içersinde 11TL olursa bu operasyonu yapmanın anlamı yok.

şimdi euro 11 olur mu? bu bilginin sende olması lazım. tabi hesaba katmadığımız bir dünya şey var.

görebileceğin gibi bu tür operasyonlar büyük paralarda mantıklı. küçük paralarda değil.

üstteki cevaba istinaden, yurtdışından euro bozdurup tl faize giren birisi için enflasyon etkisi yoktur. tek riski euro kuru.

İyi diyemesem de temel seviyede klasik gitar çalmayı biliyorum. Bence müzik dinlemek daha zevkli. Çünkü şarkılarda birden fazla enstrüman duymak mümkün. Ama gitar çalarken sadece gitar sesi duyuyorsunuz. Şu şarkıyı dinleyesim geldi cümlesindeki şarkıda belki klarnet bile var. O klarnet sesi hem kendi başına hem de diğer enstrümanlarla birlikte şarkıya bir katkı sağlıyor, şarkının ruhunu oluşturuyor. Sadece bir enstrümanla o ruhu yakalamak zor bana göre. Ama enstrüman çalmanın farklı bir zevki var.

iyi çalanlar için her ikisi de zevklidir bence ama yeni öğrenen için öğrenmesi zulüm olduğundan dinlemek daha zevklidir. bir süre sonra sıkılıp enstrümanı bırakıyor çoğu insan bu sebepten bence.

parça bittikten sonra güzel tabi.

mesela ben bir klasik müzik parçasını 1 ayda falan bitirebiliyorum. o bir ay eziyet.

bir aydan sonrası keyif, zevk.

2 hafta çalma yine başa dönersin yani eziyet.

Dinlemenin ve çalmanın zevki farklı ikisi de zevkli

Zevk almak için çok iyi çalmak gerekmiyor kendine koyduğun hedefe ulaştıysan tatmin ediyor

@freebird5406_2 bahsettiğim şey çalarken melodiyi duyabilmek ile alakalıydı aslında. tabi ki çalıyor olmak da zevklidir ama asıl müziği duyup ondan zevk alınıyor mu?

Konservatuar okudum. Klasik kemençe çalıyorum biraz. Diyebilirim ki enstrüman çalmak zevkten çok gerilim sebebi benim için. Çünkü benim sazım birçok enstrümandan çok daha gerilim verici yapıda bir saz. Telleri tırnakla iterek çalınıyor ve ses sahası çok küçük, üstelik hafif hafif çalınamıyor yapısı gereği, bağırgan bir saz, en ufak bir hata yapmak çok çok kolayken bunun bir de kocaman bir sesle kendiliğinden ilan olunması cidden çok geriyor. Ama ezberden ve sevdiğiniz/kafadar diğer sazlarla beraber çaldığınızda muazzam bir mutluluk oluyor evet. Yine de onun içinde o gerilim oluyor. O yay vıyklaması her an olabilir.

ön bilgi: konservatuvar mezunuyum ama enstrüman mezunu değilim.

işin teknik kısmını yiyip bitirdikten sonra ancak duyguların ön plana geçebildiğini ve o bahsettiğiniz zevkin geldiğini düşünüyorum.

piyano çalıyorum. ne kadar ama ne kadar iyi çalışırsam çalışayım bir parçayı, gerçek piyanist tekniğim olmadığı için şarkının içine giremiyorum çünkü şarkıya hissi vermemi sağlayan bazı öğeler tekniğin içinde saklı. (dinleyenlerin çok güzel çalmışsın demesi bir kriter değil bence)

misal: parmak numaralarını doğru bağlayamadığın bir parçada istediğin duyguyu da veremezsin misal. ya da tuşen çok çok iyi değilse, nüansları iyi yapamıyorsan, pedal kullanımın çok iyi değilse bu karşılaştırmayı yapmak zor.

kendi adıma cevabım: o parçayı profesyonel birinden dinlediğimdeki kadar haz almıyorum. haz aldığım kısım, onu çıkarabilmek ve çalabilmek. (profesyonellerin hepsi bu tadı veriyor demiyorum... kimileri çok mekanik çalıyor. tuşesi, nüansları vs. çok önemli)

bence bu sorunun gerçek muhatabı, profesyonel enstrümanistler. burada da kaç tane vardır onlardan bilmiyorum.

ayrıca "şekil-zemin ilişkisi" konusu da bu konuyla bağlantılı okunması/araştırılması gereken bir konu diye düşündüm formasyon dönemi konularım aklıma gelince.

keman mezunu ve opera bale keman sanatcisi sözlükçü jeanluc mesela bu soruyu cevaplarsa okumayı çok isterim.


ek: şunun karıştırılmasını istemem cevabımla. bir enstrüman öğrenmek çok güzel ve çok haz veren bir şey başlı başına. ama soruyu farklı açıdan değerlendirdim.

Enstrüman çalmak şarkı söylemek gibi bişey, sevdiğin bir parçayı icra etmek elbet keyif veriyor. Ancak enstrümanın ne olduğu da önemli verdiği keyif için. Komple şarkıyı hissettirecek enstrümanları çalmanın verdiği keyif ayrı, mesela gitar. Tabii tek enstrüman asla yetmez, yanına en kötü şarkıyı söylemek lazım. Çalıp söylemek ise bambaşka bir yetenek.

Benim sesim kötü olduğu için ben grup içinde çalmayı seviyorum. Hep beraber icra edilen bir şarkı beni enstrüman çalma keyfine en yaklaştıran şey. Bunu her zaman yapamadığın için genelde bir şarkı açıp ona eşlik ederek tatmin ediyorum Bu kısmı.

Ama olay hiçbir zaman dinlerken çaldığın zevki almak değil bence. Tabii çok iyi bir çalgıcı isen iş değişir.

Bir de enstrüman çalıp kendi besteni yapma kısmı var ki en özgür hissettireni o. Ama orada da besten elle tutulur değilse biraz şevkin kırılıyor. Partisyonlar besteleyip asla bir "şarkıya" dönüştüremediğim çok olmuştur.

Enstrüman öğrenme aşamasındayken çalmak veya bir şarkıyı çıkartmaya çalışırken çalmak eziyet bence.

Zevkli tarafı; çektiğin acılar ve gösterdiğin sabır sonunda ortaya çıkan ürünü görmek/dinlemek.

Ama diyelim ki bir parçayı çıkarmak için uğraşmıyorsun, zaten bildiğin bir şeyi çalacaksın; tabii ki o müziğin içinde olmak ve bir yandan söylemek insana huzur veriyor, rahatlıyorum, kafamı boşaltıyorum, yeri geliyor stres atıyorum.

Bunu ancak deneyerek anlayabilirsin. Bir gün saksafon dene.

kendi basina degil de birileri ile beraberken daha zevk aliyorsun ya da konserde iken kesip insanlarin sana eslik edisi alkislamasi konserden sonra yanina gelmesi ne bileyim alakasiz bir yerde bi avmde aaa siz x degil misiniz demesi. bunlar hos seyler. zamanla yasayanlar iyice unlu olanlara bunlar basit geliyordur da ilk zamanlar hos oluyor.
ama bi sikintisi var. bir yerden sonra muzigi dinlemeyi kaciriyorsun. yanlis akor basacak mi ne basti. is muzikten cikiyor. muzige kapilamiyorsun. artik baslakalarinin hatalari direkt kulaginda bitiyor.
ya bir de buna en gec 15'te falan baslamak lazim 20'den 25 sonra enstrumani ele almak da afedersiniz biraz komik.

la traviata arkadaşımın dürtmesiyle gördüğüm konunuza, naçizane ben de bir kaç satır ekliyorum.. bilen bilir, bilmeyen az sonra öğrenecek; profesyonel müzisyenim (keman, orkestra şefi, besteci, aranjör) en baştaki "profesyonel" tabiri kendimi kastığım için değil, hayatımı bununla idame ettirdiğim veya daha çok hayatımı buna adadıdığım gibi bir anlamın karşılığındandır..

öncelikle şunu belirtmek isterim, müzisyenlik, belirli bir seviye bir enstrumanı icra etmeyi, ettirmeyi gerektirir. sahil gitarcılarına müzisyen denmeyişinin sebebi budur. enstrumanı hobi amaçlı çalıyorsanız ne güzel, devam edin lütfen. ama o enstrumanı çalıyor olun, ötesini bırakın biz yapalım..
çalmak ile dinlemek arasındaki haz farkına gelince, dinlerken zaten her enstruman ayrı parti biçiminde dinleyebiliyoruz. ama daha çok bu yapabilmekten öte, bir meslek hastalığı. tek tek duyuyoruz ve irdeliyoruz. sizin komple ses frekansları bütünü olarak algıladığınız şeyi, biz döküm döküm her frekans, her nota, her enstruman, her enstrumanın ayrı tınısı, her enstrumanın ayrı müzik cümlesi, akorları, kontrpuanları vb. layer layer irdeliyor, dinliyoruz. dolayısıyla biz müzisyenlerin de sıradan dinleyiciye kıyasla aldığımız haz da farklı..

bazı arkadaşlar şundan bahsetmiş; tek başına şarkısı çalınabilinen bir enstrumanı çaldığımda keyif alıyorum ama aynı anda şarkı söyleyince daha zevkli oluyor.. o iş öyle değil tabi.. istersen kilise orguyla çık karşıma, kemanda 3 nota ile senin anlattığından katbekat şey ifade edebilirim.. yani olay çok nota, polifonizm değil. öyle ki gerçek müzisyen, kendi enstrumanını çalarken, önce dinleyen müzisyendir.

bir başka arkadaşa ithafen, enstruman çalarken diğer ensturmanları duymuyorsan zaten çalmamalısın. müzik enstrumanı icra etmek, dinlemeyi gerektirir. dinlemelisin ki kendini ona göre ayarlayabilir, ona göre çalabilirsin. uyum bu şekilde oluşmaya başlar.

şimdi gelelim asıl konuya. elbette dinlerken de çalarken de aldığımız hazlar birbirinden farklı.. ama çalarken daha öznel olduğumuzdan, çaldığımız o yüzlerce yıllık eseri bile, bizden önce milyonlarca kez konserlerde çalınmış, binlerce kez albümlere kaydedilmiş, yüzlerce kez dinlenilmiş, herkesin ezbere her notasını bildiği eseri bile çalarken kendimizden bir şeyler katmayı düşünerek çalarız. zaten olması gereken de budur. müzisyenlikle operatörlük arasındaki fark gibi diyebiliriz. hatta samimiyetle şunu söyleyeyim. bazen teknik sebeplerden (sakatlık, lojistik sıkıntılar, seyahatler vb.) enstrumanımızdan uzak kaldığımız bazı zamanlarda, ya da en basidinden enstrumanımız yanımızda yokken karşımızda enstrumanımızı çalan birini gördüğümüz bir performansı izliyorsak, ve eğer o sahne iyiyse (hatta kötüyse de bile, başka nedenlerden ötürü...), parmak uçlarımız kaşınır. orada ben olsaydım keşke, ben çalsaydım'lar başlar.. o anı kıskanırız. o enerjiyi. sahnedeki meslekdaşımızın sonsuzluk denilen o kara boşluğa yolladığı notalarını kıskanırız tek tek, frekans frekans... bazen de sizi tanırlar ve sahneye çağırırlar, o enerjiyi paylaşmak için... zaten enstruman çalarken alınan haz dediğin şeyin büyük bir yüzdesi yine insandan, dinleyiciden geçen enerjidir esasında.. evet sevdiğin ensturmanı çalıyor olmaktan ve eğer iyiysen iyi olmaktan dolayı bir mutluluk vardır içinde. keza sevdiğin bir melodiyi tınlatıyor olmanın da getirdiği haz... jeneratör hesabı sürekli ürettiğin bir haz üretirsin enstrumanından ses çıkartırken. ama o ses frekansları, seyirciye saniyenin bilmem kaçta kaçı (bildiğin ses hızı işte) ulaştığında seyircinin enerjisi değişiverir. en somurtkanının kafasına soru işaretini bırakırsın, en gevezesi bi anda susuverir... aşık olanı daha aşık, bekar olan kadını kendine aşık edersin bazen.. o yüzden bu haz durumu bi farklıdır. anlatılmaz yaşanır dicem ama..

kelimeler anca böyle dökebildim..
sürçi lisan ettiysem affola, kalın sağlıcakla..

Koruyamiyorlar. Cok azi belki biraz koruyorlar. Mindhunter’da bi replik vardi buyuk sirketlerin ceo’larinin cogu narsisisttir diye. Zaten duygulariyla dusunen biri koskocaman sirketleri daha zor yonetir, cok mantik olan birine gore.

Kisacasi zaten cok da normal olmuyorlar. O yuzden kendilerini rehabilite etme gibi durumlari olmuyor. Ya cok iciyorlar, ya dogaya donuyorlar, ya evde kendilerine kaliyorlar.

bir anda o pozisyonlara gelmiyorlar. daha alt kademelerde işe başlıyorlar. strese alışa alışa üst kademelere çıkıyorlar. zaten psikolojileri izin vermezse üst kademelere yükselemezler.

Günde 4 saat uyuyan birinin sağlığını koruduğunu düşünmüyorum. Yetersiz uyku sağlık sorunlarına neden olur. Normalden fazla iş yapıyorsanız orada başkalarının yapması gereken işler de bulunuyor olabilir. Örnek olarak mühendislikte birçok çizim işi teknik ressamın yapması gereken bir iştir. Siz çizim yapıyorsanız aslında başkasının işini yapıyorsunuz demektir. Bahsettiğiniz büyük işlerde herkesin görevi bellidir. Çalışan sayısı fazladır. İşin planlaması çok iyi yapılmıştır.

"bu çalışma şeklimden şikayetçi değildim, çok kafa yorup saçma sapan şeylerin kafamı meşgul etmesini önlediğimi düşünüyordum."

sakincali bi dusunce

pişe pişe o pozisyonlara geliyorlar

bir günde o noktaya gelmiyorlar. yıllar içinde her seferinde bir adım daha büyük işler yaparak ilerliyorlar. o durumda bile bahsettiğin yöneticinin altında çalışan gene yılların tecrübesine sahip mühendisler altyöneticiler oluyor.

sen işin organizasyonunu bir kişilik düşünüyorsun. şirketlerin yıllar içinde kurduğu sistemler çok daha fool proof. tabi daha masraflı, daha yavaş ve daha az efektif. ama günün sonunda iş bitiyor.

İşkolik olup çalışmaktan zevk almayanlar kolay kolay yükselemez bence. Yani adamlara çalışmak zor gelmiyor, aksine hoşlarına gidiyor.
Bkz: rte.

Nerede ceo olduguna bagli. 100 kisilik sirkette ceo'ya daha cok iş düşer. Misal Türkiye'de calistigim sirkette cfo resmen acil para odeme onaylarini veriyordu.
Su an çalıştığım şirketin 100 bin calisani var. E haliyle ceo/cfo boyle olaylarla uğraşmıyor. Ceo'ya bir mail gidiyorsa emin ol en az 5-6 müdürü gecip gidiyor (misal su an avrupa-asya lojistik krizi ceo'ya kadar cikti ya da lojistik servis saglayici ile olan sikintida iki sirketin ceosu görüştü en son).

Yani benim de cok stresim var, tek fark benim stresimi aktarabilecegim üst müdürüm var. Ceo ise ulasilabilecek en son nokta.
Yani zaten oraya da yillarin birikimi ile gidiyorsun. Ben su an 3 sene icinde aldigim birikim ile ilk günkü kendimi karsilastirsam peheey. Düşün bir de 3-4 kademe atlayıp uzun yillar sonra oraya gelen adamlar haliyle belli yetkinlikleri olan kisiler.
Bu arada 4-5 saat uyuyorum olaylarina cok inanmiyorum.

Bana göre ceo vs değil de hayati isler (doktor/polis/asker/hemsire) daha ciddi. Açıkçası hayatini kaybetme riski ile sirketin para riski bana karsilastirilamaz geliyor. O sebepten askerdeki liderlere çok büyük ilgim var, sonuçta sirket yönetmekle emrindeki 20-30 kisinin hayatindan sorumlu olmak apayri.

işkolik oluyorlar
alt kademelerde pişerek ve alışarak o noktaya geliyorlar
aileden ve çevreden görerek o noktaya geliyorlar

benim ailemde üst düzey yönetici ve işkolik yok. o yüzden hiç alışkın olmadıgım durumlar. ben başa çıkamam mesela. bu da dışarıdan belli oldugu için kimse beni yönetici yapmıyor :)

işkolik oluyorlar'dan farklı bir yorumum olacak: benim o tarz pozisyonlara yükselmiş tanıdıklarımın çoğu orta seviyeden sonra iş-yaşam dengesini çok iyi kurmuş admalar oluyorlar. ne bileyim hobileri olan, spor falan yapan tipler oluyor. bahsettiğin kronik stres junior pozisyonlarda var, sonrasında artık insan onu yönetmesini de, dengelemesini de öğreniyor. birkaç defa iş değiştirip, kötü şeyler yaşayınca da bu konuya karşı direnç kazanıyorsun.

iş benim için bir araç. şirkete hayatımın bir kısmını kiralıyorum ve para kazanıyorum, hepsi bu. bunun bir adım ötesi bile hayatını alt üst eder, o yüzden bu profesyonelliğe en başında ulaşmak önemli. komplike yazılımlar, mühendisler vs bunların hepsinde her zaman bir safety net vardır, hata yapsan bile bireysel olarak sana kalmaz. sıkıntı yok yani.

bi tek tıbbı ayırıyorum bu listeden, tıp bireysel başarısızlığın adamı öldürebileceği tek dal olabilir. o yüzden zaten doktorları müthiş takdir ediyorum bir mühendis olarak, çok zor iş.

senin psikolojini bozan şey bilinmezlik, bilinmezlikle baş etme durumu. mesela bana deseler ki dk 1 saat sonra apandisit ameliyatı yapacaksın yoksa adam ölecek olduğum yere lacivert sçarım ama uzman doktora söylediğinde önce bi pizza yiyelim sonra ameliyata girelim diyor.

bu aralar tr'deki büyük firmaları it managerları ile görüşüyorum adamlardaki rahatlık kimsede yok. zaten 3-4 marka var satın alacağı adamın işi sadece satın almak. ucuza almak. yani yaptığı tek şey atıyorum windows'u rakipten ucuza almak. bu sebeple tr'de öyle aman aman bir dert tasa yok. çünkü iş yapan yok.

koskoca vestel, arçelik dünya'da bir numaraya oynayacak ürün bile çıkarmıyorlar çünkü ceo'nun tek derdi standart ürünü ucuza üretmek.

veya togg'u düşün.

togg'un ceo'sunun tek derdi avrupa'dan parça alıp aracı ucuza çıkarmak. adamın teknolojik olarak bir derdi yok.

dünyada ki örneklerinde ise hayatı sürekli stress içerisinde geçen insanların mutlaka sabit bir hobisi oluyor ve dünya yansa bu hobiye ayırdığı vakitten vazgeçmiyor.

çeşitli magazinel 4 saat uyuyor falan onları geçiniz. 4 saat ben uyuyorum zombi gibi geziyorum.

Olağan Psikopatlar diye bir kitap okumuştum. Bu kitapta sizin tabirinizle çok büyük işler yapan insanların. Psikopat olduğunu(cezaevlerine düşenlerden değil) ve yoğun stres altında etkilenmeden çalışabildiklerini yazıyordu..

pazar

Pazar 23.59

"by sunday 17 january at the latest" denmişse ben cumartesi gecesi 23:59:59'da gönderilmesi gerektiğini düşünürdüm açıkçası ama bu ifadeler hep sıkıntılı gerçekten, hele başka dilde olunca yanlış anlaşılmalara çok müsait oluyor. "by sunday" görürsem ben "en geç saturday" diye algılarım onu mesela, on sunday dememiş ki.

@der meister

hacı karıştırma ortalığı şimdi. herkes pazar diyor.

Öncesi tamamlasan iyi olurmuş gibi bi hava estirmişler :D ama en kötü PAzar 23:59a kadar vakit tanınmış.

saat kısmını farklı belirtmedilerse tabii.

pazar'ı pazartesiye bağlayan gece 23.59.

ya akademisyen olup en iyi ihtimal ile melih bulu ile uğraşmak neden istiyor insanlar?

sen zaten istediğin konuyu çalışamayacaksın. ya bütçe vermeyecekler ya imkan.

bu neyin sevdası anlayabilmiş değilim.

ya gerçekten akademisyen olmak istiyorsanız. en geç doktorada yurt dışına gidin. tonlarca burs var. yok eğer ben memur olacağım diyorsanız, yani erzuruma da giderim, kastamonudaki okulda da ar.gör.lükten başlarım kafasındaysanız başka tabi. o zaman da neden illa akademi? diye sorarım.

ayrıca tr'de akademisyenliğin ptt'de çalışmaktan bi farkı kalmadıki? üç beş nitelikli insan var e ama çoğunluk farklı olunca daha da mutsuz oluyorsunuz. nesi cazip ben de anlamıyorum. hangi umut yani? girseniz ne yapmayı/yapabilmeyi hedefliyorsunuz mesela?
@duyurukullanıcısı +1


cevap: yüksek lisans yaparken 3 farklı okulda sınava girdim, biri kendi okulumdu olmadı. yeni baştan farklı bir lisansa girip, bitirdim. sonra sıfırdan başlayan bu süreçte lisansüstü eğitime devam ederken bu alanda 3 sınava daha girdim, ilk ikisinde yedektim. 3.sünde kazandım. bu son girdiklerimde kontenjan hep 1 kişilikti. kendi adıma 2 yıl falan geçici olarak, bu pandemi döneminde uygun bulduğum için, yurt dışına göç etmeden önce para biriktirmek için akademideyim.

kaybolmaya yüz tutmuş umuduna tüy dikmek istemem ama: en sonuncusu 8 sene önce ve biri odtü olmak üzere 3 devlet üniversitesinde şansımı denedim, biri odtü olmak üzere ikisinde torpil nedeniyle başvurumda sorun çıkarıldı. odtü'de bölüm başkanı sınava girip almayacağı öğrencilerin (ben dahil) ağzına s.çtı. diğerinde de başvurum "şehir dışından posta yoluyla gönderildiği için" kabul edilmedi "elden teslim değil" diye, sonra bir dekanın kampüst lojmanında yaşayan yeğenini aldılar nihayetinde. üçüncüsü kargonun b.k yemesiydi, 1 haftada götürüp teslim edemedi başvurumu, kaçırdım.

4 kez sınava girdim. Üçünde 2. birinde 3. oldum. Bir tanesinde kazanan kızla aynı puanı aldık sınavdan ama o yl öğrencileriydi bir de yazılıdan sonra bir de sözlü mülakat gibi bir şey yapmışlardı, orada düğünüm olacak diye konu açmış vs. 2 tane de sınavına giremediklerim var. Postayla yolladığım için birinde öğrenci belgesi eksik dediler birinde de şansıma kanun çıktı yüksek lisansı uzatanlar kadroya başvuramıyordu ondan olmadı.

Heves kırmamak lazım ama düşününce ben bile şaşırıyorum akademiden soğuduğuma. Tc’de yapmayın yapıyorsanız. Hele hele global bir meslek dalı değilse harcayacağınız vakte, paraya değecek mi ciddi ciddi sorgulayın derim.

youtube türkiye trendlerine girin biraz bakın. cevap orda.

gerçi herhangi bir ülke trendlerine girin bakın. yeterli.

her şeyin ulaşılabilir olduğu zamanlarda neye, ne zaman, nasıl ulaşacağını bilen kişi sıyrılıyor zaten artık..

kendilerinin 1 milyon abone beklentileri olduğunu sanmıyorum. hele hele böyle toplama hadi siz de abone olup destek olun tarzı şişirilmiş 1 milyon aboneye hiç ihtiyaçları yok bence.

hatırlayan vardır mehmet kanur diye bir çocuk vardı sözlükçüler destek oldular abone sayısı fırladı. 150k abonesi var ama video izlenmeleri 2k'yı geçmiyor.

ben bu tarz kampanyaların çok gereksiz ve boş olduğunu düşünüyorum.

eğer gerçekten destek olmak istiyorsanız nesin yayınlarından kitap alabilirsiniz ya da direkt bağış yapabilirsiniz.