Pek ateist değilmiş gibime geldi. Seni yemiş.

şizofreni olabilir

Ne dusunelim, kendi tercihi. Baskasina zarari yok, istedigine inansin.

Umarım bu işten bi çıkarı olmuştur olmadıysa vay haline.

İltica başvurusu falan yaptıysa şayet, belki ileride mahkemede delil olarak kullanmak için eski tarihli konuşmalar (şu an aranızda geçen) kayıtta dursun diye şimdiden böyle muhabbetlere girmiş olabilir. Sorunca gösterir ben ta Kasım 2019'dan beri bu yoldayım zaten falan diye.

Ateist bir adamın Allah'ı Polonya'da bulabileceğini sanmıyorum.

bu arada polonya epey tutucu, pek düşündüğünüz gibi değil. ne bileyim bir şekilde misyonerlere filan denk gelmiştir, olabilir.

Allah yolunu açık etsin.

Ortama ayak uydurma meselesi gibi düşünüyorum.
Buralarda ise daha çok çeşitli sosyal alanlarda mealist takılanların, bir zaman sonra deizme ya da ateizme kaymasıyla ilgili haberler söz konusu.
Medeniyeti ise orta çağ karanlığındaki avrupaya Endülüs emevilerin öğretti. Kilise göz açtırmıyordu o zaman hiç kimseye. Yani Endülüs emevilerinden yıkıldıktan Sonra Avrupa (sözde) medeniyette öncü oldu. Rönesans ve reformun en önemli etkeni Endülüs emevileridir.

Ortama ayak uydurma +1

Yok öyle "şuraya gittim ışığı gördüm" muhabbeti. Arkadaşın biraz kolpa.

Bence Polonya’da zor günler geçirirken bir misyonerle yolları kesişti. O kadar çok var ki Avrupa’da hristiyanlığı yaymaya çalışan, insanları dine çağıran kiliseye davet eden anlayışlı, ılımlı, güleryüzlü, sakin insanlar. Otobüs durağında denk gelmiştim ben, evime de geldiler birkaç kere. Kötü hissettiği bir ana denk gelmiştir, sıcaklık hissetmiştir ve gitmiştir. Aile gibi benimsemiştir.

Ortama ayak uydurmuş biraz. Sonuçta kimseye zararı yoksa kimseye kötülük etmiyorsa çalmıyorsa yalan söylemiyorsa doğru isler yapıyorsa hayırlı olsun.

bi şey düşünmüyorum, adam pekala "aa mantıklı lan" deyip inanmış olabilir.

ben de ateistim ama ortodoksların kültürüne, kilise ortamına, öğretilerine vs. bayılıyorum. inanılmaz çekici geliyor, hoşuma gidiyor. türkiye'de müslüman ve dindar tek bir arkadaşım yok mesela ama slav arkadaşlarımın/tanıdıklarımın önemli bir bölümü dindar sayılmasa bile en azından inancı konusunda gayet net insanlar. içimde bir yaratıcının varlığına dair en ufak bir inanç olsaydı kesinlikle hristiyan olurdum. ben kültür olarak seviyorum ama gerçekliğine inanmıyorum, o yüzden hâlâ ateistim. arkadaş belki fikrini değiştirmiştir, insan her zaman aynı kalmıyor. allah yolunu açık etsin ne diyek.

Bunda sorgulanacak bir şey göremiyorum. Ateisttir diye sorgulamıyor anlamına gelmezdi, kaldı ki arayış içindeymiş. Belki şöyle belki böyle ama bir şekilde şu anki seçimi bu. Özgür iradesi var, kendisi için en iyi seçimi yine kendi yapabilecek yaşta. Bence bunun üzerine kafa yormak anlamsız.

Multecilige basvurur yakinda.

hayırlı olsun. başkasının inancı bize müdahale noktasına gelmediği sürece bizi ilgilendirmez.

inancını paylaşmıyorum, inancına saygı duyuyorum.

kendi tercihiyse diyecek bir şey yok ama boşluktayken dine hızla dalış yapanlarda ayarı tutturamama, kafayı kıracak kadar ileri gitme olaylarına denk geldim. ara ara yoklayıp keyfinin yerinde olup olmadığını anlayın. inancından dolayı eleştirmeyin (hangi din olursa olsun), alaycı konuşmayın.

eğer yeni hayat tarzı dışında garip gelen bir şeyler sezerseniz ve sizin yanında olma şansınız yoksa yakınlarına durumu haber edebilirsiniz. dinle kafası yıkanıp kukla gibi kullanmasınlar adamı. dediğim gibi bir anda hızlı giriş yapanlar her şeyi yapmaya teşne olabiliyorlar.

eğer her şey yolundaysa @megalomaniac+1

Gerçek bir ateist değilmiş evvela bunu söyleyeyim. İçinde hep bir tanrı inancı taşıyormuş. Kendi adıma konuşayım bu saatten sonra hiçbir din beni kendine çekemez. Arkadaşın için konuşursak yarın ben hristiyanlığı da bıraktım diyeceğine adım gibi eminim. Ha yine müslüman oldum da diyebilir yani = )

Bizdeki ateistlerin ekserisi bi islama karşılar zaten. Ona saldırdıkları kadar hiçbir dine ve öğretilerine saldırmazlar. Öyle işine gelmiştir. Çok var böyle.

"neler düşünüyosunuz?"

düşüncemizi söyleyelim de sonra şe'olmasın.

ateist olmaktan iyidir. inşallah islama döner. 20 yıldır insanlar hırsızları, rantçıları, zalimleri, haksızlıkları, iltimasçıları, ve darbecileri görüp bunları islama mal etti. halbuki bunlar Kuran'da açıkça yasaklandığı halde. "savaştayız (bok savaştasınız) o yüzden bize bize mübah, biz cemaatiz Allah bizimle, biz yapmasak kafirler yapıp önümüze geçer" gibi dayanaksız argümanlarla dini manipule edip insanları dinden soğuttular. belki bunun etkisidir.

@mekaniker, kardeş, o ateistler bu ülkede islam dini yüzünden baskılandıkları için olabilir mi acaba? kaldı ki hiçbir avrupa ülkesinde dinin sosyal yaşam üzerindeki etkisi bu kadar büyük değil. burada bağnazlar hükümette söz sahibi. avrupa'da birkaç ülke dışında bağnazı anca sokakta görürsün, "deli" deyip geçersin. orada tarikatlar bakanlıklara sokulmaz, ülkedeki her şey dine göre ayarlanmaz, insanlar nasıl yaşamak ve davranmak istedikleri konusunda büyük ölçüde özgürdür. ayrıca hristiyanların çoğu dini kendi kültürlerine adapte etmiştir; ruslar kendi dillerinde veya eski slavca kullanarak dua edebilir, inancını kendi kültürüne eklemleyebilir. ayrıca modern dünyada hiçbir dinin temsilcileri islam'ınkiler kadar agresif ve kısıtlayıcı değildir; çoğu yerde dindar cemaatler kendi içine kapanıp kendi işine bakarken burada devleti ele geçirmeye çalışır, onu yapamıyorsa otobüsteki kadına sataşır.

şunların arasındaki farkı anlayamıyor musunuz gerçekten?

@der meister beni destekler nitelikte konuşmuşsun zaten ama yine de havaya üflemek isterim. Baskı altında yaşadığın için üzgünüm. Umarım senin için özgürce yaşanılacak günler yakındır.

Anlayamadığım çok şey var haklısın. Kendimi ilerletme konusunda çaba gösteriyorum. Fakat bunların içerisinde kendini nasıl bu kadar bilgisiz bırakabilmiş olman da var. Kusura bakma dostum bunun çabasını senin göstermen gerek. Ülkede yaşanan kirliliğin müsebbibi olarak dini gösteremezsin. Yanlı gözle bakmayı bir kenara bırakmaya karar verirsen sana dünyada zenginliğin ve refahın, masumiyeti doğrulamayacağına dair okumalarda bulunman için yardımcı olabilirim.

maddi açıdan masraf oluşturmayacaksa (veya en azından tolere edebileceğiniz bir masraf olacaksa) bence evde oturmaktan her türlü iyidir. workaway süper bir olay. açıkçası işveren olsam bu tarz girişimleri önemserdim şahsen.

ha workaway için çokça masraf yapacaksanız, sırf bükreş veya budapeşte'yi göreceğim diye sabahtan akşama kadar hostelde çalışıp üstüne para verecekseniz (kalacak yer ve yemeği karşılarlar muhtemelen ama siz de gece gündüz hostelde kalmayacaksınız sonuçta, dışarıda attığınız her adım masraf olacak) bence anlamsız olur.

para varsa güzel, yoksa kötü.

@ der meister

Konuştuğum yerler iki öğün yemek, içecek vs veriyor. Yani konaklama, yeme-içme masraflarım neredeyse 0 olacak. Ayrıca canım başka bir şey isterse, gidip ona masraf yapacağım ki o da çok aman aman bir maliyet oluşturmaz diye düşünüyorum bu ülkelerde.

Ayrıca ortalama olarak 4-5 saat çalışacağım günde, sonra tüm gün bana kalacak gibi gözüküyor.

Bu arada çok güzel bir noktaya değindiniz. Bugüne kadar UEFA ve Euroleague için gönüllü işlerde çalıştım, ayrıca yine gönüllü pozisyonunda editör olarak çalışmıştım ama gittiğim bazı işverenler, "Hmm sen böyle gönüllü çalışmışsın ama biz daha ciddi işler yapıyoruz" dedi açık açık.

Yani normalde bunların işe alımda artı katması gerek ama maalesef Türkiye'de bunu önemseyen çok az yere denk geldim, onlar da bir şekilde olmadı.

ozellikle ingilizceni gelistirebilecegin bir yere/ortama git bence. ustune baska bir seyler de ogrenebilecegin hatta cvne normal ismis gibi yazabilecegin bir sey olursa daha da iyi (ne kadar var boyle bir sey bilmiyorum tabi)

@ hot potato

Hostel'de çalışmak kendi alanımdan çok farklı bir şey olsa da, evet yazabilirim diye düşünüyorum özgeçmişime.

Bunun dışında, bu şehirler turist çeken yerler.İngilizce pratik konusunda katkısı olacağından kuşkum yok.

İngilizce pratikin yanı sıra burda ya da orada sıkı çalışıp dil geliştirmeye bakın

Ikisine de gitmedim, ama duyduklarimdan yola cikarak eger para kazanilmayacaksa asya ulkelerini oneririm. Tayland, vietnam vs. avrupaya kiyasla daha ucuzdur ve cok ciddi bir avrupali genc turist akini var.

@ icim urperiyor

Aslında bunu ben de düşündüm ama uçak biletleri çok pahalı Asya'ya. Her ne kadar hayat ucuz olsa da bazı ülkelerde, uçak bileti çok ciddi bütçe istiyor.

Mesela Budapeşte'ye gitmek istersem, trenle Sofya'ya, oradan da Wizzair'la Budapeşte'ye giderim diye planlıyorum ki böyle yapınca gidiş-dönüş 350-400 tl'ye geliyor. (istanbul'dan Budapeşte'ye direkt gidersem 800 tl civarında bir para çıkacak cebimden.

Normalim, sen nasılsın?

Canım sıkkın. Değişmiyor. Koşu bandında kostugumu hissediyorum. Yoruluyorum terliyorum ama aynı noktadayim. İnancımı da kaybettim. Olmayacak. Değişmiyor. Ne yapsam değişmiyor. Gerçi artık birşey yapmayı da bıraktım. Koyverdim. Saat kaç olmuş hala evdeyim ofise gitmedim. Daha duş alıp cikicam. Aman öyle işte.

calismaktan sikilmak realist bir durum degil bana gore, eger calismaktan sikildigini dusunen varsa isini sevmiyordur, cunku para kazanmak icin calismak gerekiyor.
ben iyiyim, bugun diger gunlere gore biraz daha rahat bir gunum is yerinde, o yuzden kalan islerimi toparliyorum.
sen nasilsin?

yorgunum.

@amarantaursula, @interviewwiththewampire
Kötüden hallice :<

İşi bulduk bulmasına da daha ilk maaşı almadan epey masraf yapmam gerekti. Yüksek lisansa başlamıştım. İş sebebiyle derslere uğrayamadım. Burnu yere düşse eğilip almayacak profesörlere dert anlatmaya çalışıyorum. Artık kurtarabildiğimi kurtarır diğerlerini bırakırım.

Kafamda, ileri vadede gerçekleşmesini istediğim hedefler var. Onların arasından seçim yapmam gerekiyor.

Tüm bu işlerin arasında acayip aşık olasım var. Hadi bakalım :)

Ortalamaya vurduğumuzda iyi diyebilirim. İşim çok rutin, günün çoğu zamanı iş yerinde boş geçiyor ben de bir şeylerle doldurmaya çalışıyorum, açıköğretim derslerine çalışıyorum. Sigarayı azalttım, epey azalttım yani günde 2 paketten 7-8 taneye düşürdüm, güzel bir şeymiş. Hayatıma biri girdi yeni sevgililik dönemi yaşıyoruz. Güzel yani.

ben çok bunaldım. kötüyüm diyemem. gelecek kaygısı çok ciddi yük oluşturuyor sadece.

yaşı almış yürümüş öğrenciyim. üzerimdeki baskı yüzünden derslerimi anca verebiliyorum (o da bölümü çok sevdiğim için, fazla uğraşmam gerekmediğinden, hevesli olduğumdan... ciddi efor sarf etmem gerekse küp şeker gibi dağılırım) ve başka hiçbir şey yapamıyorum. eskiden ara sıra üç kuruş getiren bir yan işim vardı, o da bitti sayılır, artık gelmiyor hiçbir şey. bi' yerden aramışlardı, eskiden çalıştığım yer sayılır aslında. dediler biz seni yine istiyoruz, şöyle olacak böyle olacak. aşırı mutlu oldum. hem çok sevdiğim, hem fazla vakit almayan hem de benim gibi öğrenci hayatı yaşayan biri için düzgün ve düzenli gelir sağlayacak bir işti. bugün, yarın, bekle, şu ara çok yoğunuz şu dönem bitsin vs. diye diye uzadıkça uzadı. kovalamıyorum artık. aradım sordum, hep "dur" dediler. aylar oldu. aptal gibi bekledim, ümit ettim. rahat rahat hem okuyup hem çalışacağım, düze çıkacağım, okulumu da aslanlar gibi bitireceğim diye düşünürken şimdi bombok ortada kaldım.

yani babam sağolsun çok yardımcı oluyor, ben 100 lira istersem 150 lira gönderiyor ama çok üzülüyorum. aha erasmus imkanı doğdu, ne halt olacağı belli değil, 6 ay sonra nerede yaşayacağımı bile kestiremiyorum. her şeyi bi kenara bırakıp şöyle yırtık, cevval bir adam olup "ne iş olsa yaparım abi" kıvamında önüme gelene dalsam, gidip garsonluk ya da başka bi iş yapsam, hem bel fıtığım var (bazen düz yolda yürüyemediğim oluyor) hem de mevcut sebepler dolayısıyla anksiyetem çok zorluyor. zaten üç kuruşluk beynim var, yoğun iş temposu & okul falan derken hepten dağılıp paramparça olmaktan korkuyorum.

ailem de aynısını söylüyor, "olm zaten malsın biz para gönderiyoz işte sktir git okuluna, mezun ol, sonra gerilirsin. şu an gerilme" diyor ama duramıyorum gerilmeden. yanlış anlaşılmasın ay çok kötü hayatım var derdim başımdan aşkın demiyorum asla. yaşamayı seviyorum. sahip olduğum şeyler benim için çok kıymetli. bu yaşta baba parasıyla hala okuyor olabilmek çok büyük lüks. ama geriliyorum işte. birazcık daha rahat, daha az gergin olabilseydim, ne bileyim geleceğe dair umudum olabilseydi istiyorum.

böyle kafamda saç kalmadan 2-3 sene daha zorlayacağım, anamın babamın iliğini kemiğini sömüreceğim. sonra günde 10 saat mesaiyle hadımköy'de 2500 liraya falan iş bulursam şanslı sayacağım kendimi. bundan şikayet edince de nankör diyecekler, tembel diyecekler. çok üzülüyorum. yaşamayı sevmesem intihar ederdim ama seviyorum işte pi.

Sözlükte de bir sürü insan giremediğini yazmıştı. Yurt dışında bir sorun yok, sorunsuz giriliyor ama Türkiye özelinde erişim sorunu ya da belki kısıtlaması var demek ki.

türkiye için genel bir sorun söz konusu sanırım. ben de giremiyorum, arada sapıtıyor. arkadaşlarımda da durum farklı değilmiş. bende bu akşam diğer siteler de öyle çoğunlukla... başta cevap vermiyor sayfa. sonra hiçbir şey olmamış gibi jet hızında yükleniyor. sizde de öyle mi acaba? ben de türknet kullanıyorum, yine onlardan kaynaklı bir tuhaflık mı, merak ettim. internet stabil değil bu akşam. sıkıntı var.

C:\Windows\System32\drivers\etc içindeki host dosyasını açıp içindekileri silin, ben böyle çözdüm.
edit: çözemedim,düzelmedi.

bir hata göremedim. kemoterapinin etkisini artıracak ek hedefleri tespit etmek ana amaçtır diyor.

@kelepir, ... and ... IS A major goal diyor. Yani swimming and running is a sports demek gibi değil mi? ... and ... are major goals olması gerekmiyor mu? neden is kullanmış ben anlamadım.

şöyle düşün... what is a major goal in cancer research?

predicting the response and identifying additional targets that will improve the efficacy of chemotherapy. "what" sorusuna cevap olarak tek bir şey söyleyebilirsin, haliyle "is" kullanmasında sıkıntı yok.

"that" kullanımı garip değil, identifying ile başlayan kısmı bağlıyor o. "kemoterapinin etkinliğini arttıracak ek hedefleri tespit etmek" = identifying additional targets that will improve the efficacy of chemotherapy, bu kısmı bağlayan "that" o.

üzgünüm ama bir şey yok cümlede.

predicting (...)- tahmin etmek
and- ve
identifying (...) - belirlemek
is a major goal in cancer research - kanser araştırmalarında temel bir hedeftir.

are da olabilir ama o zaman bunlar ayrı ayrı, "are major goals" olurlar. demek ki ayrı ayrı değiller, "predicting and identifying" tek bir şey. "evi silmek süpürmek zor bir iş" der gibi türkçe.

ikinci söylediğinizi demek istememiş ve bu cümle her açıdan son derece düzgün.

"Şimdi burada, "response'u tahmin etmek ve kemoterapi verimliliğini artıran additional hedefleri belirlemek, kanser araştırmalarının ana hedefidir" mi diyor? eğer öyle diyorsa neden "is" kullanmış? "are" kullanması gerekmiyor mu?"

cevap: "Predicting the response and identifying additional targets that will improve the efficacy of chemotherapy are two major goals in cancer research." diyebilirdi ve o zaman are olurdu ancak mevcut kurguda is olur.

"Yoksa şunu mu demek istemiş: "response'u tahmin etmek ve additional targetleri belirlemek kemoterapinin verimliliğini artırır ve bu kanser araştırmalarında ana hedeftir"
Böyle dediğini zannetmiyorum ama dediği buysa da bu sefer "that" kullanımı biraz garip değil mi?"

cevap: "response'u tahmin etmek ve kemoterapinin verimliligini arttiracak ek hedefleri belirlemek" buradaki ozne. that'in neresinin garip oldugunu anlamadim da cumlede herhangi bir kotuluk yok, bence oldugu gibi benimse.

bence is kullanmadan önce multiple eylemi that ile tek bir clause haline getiriyor o yüzden is.

_________________________

ama senin dediğin plural kullanımını that'den hemen sonra gelen will'de görebiliriz aslında, will yerine geniş zaman kullanmış olsaydı mesela, improves değil improve diyecekti.

(Predicting the response) AND (identifying additional targets that will improve the efficacy of chemotherapy) (is) (a major goal) (in cancer research).

öğelerine ayırdım, gayet doğru.

erotik masaja gidin. ya da otele çağırın. güzel kafa dağıtıyor, ciddiyim.

Kiev planı kesin değilse Belgrad'a kırın rotayı yılbaşı için.

saci sakali kesip kiyafete ozen gosterin, konaklama ve donus bileti ciktilarinizi yaniniza alin gumrukten gecerken. hevesiniz kursaginizda kalmasin sonra :)

son donemde cok killik yapiyorlar.

erotik masaja gitmeyin bağımlılık yapar, tekrar söylüyorum sakın gitmeyin.

bence ilk önce kendinize dürüst olun ya da arkadaşınıza =) zamparalık yapmicaksanız ne işiniz var kışın ortasında kiev'de. götünüz donar. 2 sap bi de, adam eşinden boşanmış, zor zaptedersin arkadaşını =)

gündüzleri kültür turu yapıp gece takılırsınız işte. ısınmak için de alkol türevlerini abartmayın.

Gotunuz donar biraz da Sibirya falan degil orasi rahat ol.
Erotik masaj gidin +1
Saci sakali kesmenize falan gerek yok, efsane bunlar.

@kveldulv
tabii ki imkanlar dahilinde zamparalık yapacağız :) ama abaza değiliz sırf zamparalık olsun diye değil az açılalım bi iki yer görelim diye düşündük velhasıl :)

@stavro
efsane demiş ama günde kaç kişinin geri gönderildiğinden haberi yok muhtemelen. ben bildiğim/gördüğüm bir veri üzerinden söyledim söyleyeceğimi. arkadaşın da bir bildiği var ki konuşuyor heralde. saçı sakalı kesin derken özen gösterin anlamında söylediğimi belirtmeme gerek yok sanırım.

Sikinti yasayanlari ben de gordum, o ayri konu. Bunun sac sakalla ilgisi yok, efsane dedigim bu. Adam seni gonderecekse Leonardo Dicaprio'nun Titanic'teki hali olsan da gonderir zaten. Sac sakali toparlamanla ilgisi yok. Ben isid terk halimle girip cikiyorum Ukrayna ve diger ulkelere mesela. Benim gibisi dolu.

benim her kiev sorusuna cevabımdır: anavatan anıtı (rodina mat) ve peçersk lavra. tarih & savaş merakınız yoksa ilki sıkabilir ama çok güzel bir müzesi var, her gittiğimde uğrarım. peçersk lavra inanılmaz güzel bir yer, imkanınız olursa kulelere falan da çıkın, dinyeper manzarası enfes. arsenalna metro durağı civarında zaten saydıklarım, o bölgeyi karış karış gezin derim, bissürü müze & anıt var, çok şirin bir yer.

podil'e uğrayabilirsiniz, orası da sevimli mekan. andriyivski yokuşu mu ne vardı, adını unuttum devasa bir katedral var o taraflarda yine, st. sophia idi galiba.

g*tünüzün ne kadar donacağı şans işi. son dört ya da beş kışın hepsinde ukrayna'da 10-30 gün arasında bulundum. -24 de gördüm 8-10 derece de gördüm. bazen şubat ayının istanbul'u gibi olabiliyor nadiren olsa da... tam yılbaşında kısa süreli sağlam bir soğuk hava dalgası yemedikleri sürece -5 ile 5 derece arasında falan olur sanırım. içlik, gömlek üstüne kazak gibi ufak tefek eklemelerle gayet rahat üstesinden gelirsiniz. ama hava durumunu takip etmek lazım, ihtimal oldukça düşük olmakla birlikte -20 görürseniz de şaşırmayın.

Eğlence, kop kop mekanı önerecek olan var mı ? Damsız giriliyor mu mesela varsa güzel mekan ? Pahalı mıdır ucuz mudur ortalama mıdır nedir durum bilgi verebilecek var mı

türk televizyonlarında yayınlanacak maçlar için soruyorsanız,

sporekrani.com

burada youtube, laola1.tv gibi platformlardan yapılan resmi yayınlar da paylaşılıyor.

bir almanca kursuna başlamanı öneririm. özellikle grammerde belli konular öğretmensiz zor oluyor. kurs seçerken de asıl işi almanca kursu olan bir yer öneririm. her dili öğretiyoruz kurslarında belli bir seviyeden sonra sınıf bulman zor olabilir.

Öncelikle İngilizceye ne kadar hakimsiniz onu kendinize sorun.

Bir dili öğrenecek kadar yabancı dile hakimseniz, kendiniz Almanca öğrenebilirsiniz.
Değilseniz, biraz evde özne (özellikle çoğullar), yardımcı fiil (bin, ist, sind, hat) vb. temel öğelere bakın evde. dative and accusative ya da ayrılabilen fiillere (türkçesini bilmiyorum "trennbare verben" diyorlar almanca) girmeye gerek yok kesinlikle.

yavaş yavaş cümlecikler kurmaya başladıktan sonra (geliyorum, gidiyorum, istiyorum) sonra iki fiilli cümleler kurun. "Bu yaz almanya'ya gitmek istiyorum" gibi. "Akşam annemi aramam gerekiyor" ve "akşam annemi arayacağım". birisinde anrufen, diğerine rufe (...) an gibi komplike cümlelere başlayın.

Şimdi okuyunca zor ve/veya karmaşık gelebilir ama yapmaya başlayınca zevkli oluyor. Özellikle çoğu insanın çok zor dediği bir dilde böyle bağlaçlarla falan cümleler kurmaya başlayınca daha da hevesleniyor insan.

Ben almanya'dayken Münih havalimanına gidiyordum. uçağa ucu ucuna yetişeceğim, neyse ki sadece sırt çantam vardı. trene bindiğimde ters yöne gittiğimi fark ettim. bir sonraki durakta indim ve oradaki çalışana almanca "İngilizce biliyor musunuz" diye sordum. almanca bildiğim halde güvenemedim kendime. 5 saniye sonra baya ben adama sonraki tren saat kaçta gelecek, kaç numara, burada havalimanına kaç dakikada giderim, yetişebilir miyim falan diyordum o da anlatıyordu. tren geldi. trene binince fark ettim, o can havli ile almancayı söktüm 2 dakikada.

Çok uzun yazdım, bi de hikaye ekledim kusura bakmayın ama A2 seviyesine gelince B civarı gibi bi' Almanya'ya gidin derim. Hoş, euro artık çok yüksek ama şansınız varsa 3-6 ay güzel tecrübe olur.

fono türkçe biraz ezber mantıkla yol aldırabilir

ingilizceniz varmis, youtube'daki learn german with jenny kanalindan yardirin derim. mis.

türkçe olarak düşünüyorsanız ondan olabilir.

Etkili Pratik İngilizce, Burak Öztürk youtube kanalına bskın @bagcivan in dediği konuyu anlatıyor. Dil öğrenmek tek yönlü bir eylem değil, gramer çalışmanız, yazmanız vs de lazım aynı zamanda.

Yeterince okumuyorsun.

kelimeleri değil phrase'leri ezberlemelisin.

örn: "impossible to find" phrase'i senin kurmaya çalıştığın cümlenin temeli.

bilirkişi değilim ama bence de pratik. konuşamıyorsan konuşma pratiği, yazamıyorsan yazma pratiği yapmalısın.

dilbilgisi sikintisi gibi..

Yeterince okumuyorsun bence de olumlu bir eleştiri.

Bunun haricinde cümleyi parça parça kurmaya çalış ilk başlarda. Şöyle ki;

"Bu videoda şunu gördüm ki Japonya'da üzerinde İngilizce açıklama olan etiket bulmak imkansız" cümlesini ele alalım ve parçalayalım. Mot-a-mot çevirmeyeceğim ama fikir verir diye düşünüyorum .

"impossible/difficult/hard to find" - bulmak zor.
in Japan - Japonya'da.
What I have understood from this video is ... - Bu videodan anladığım şu ki...
sign/label in English language. = İngilizce dilinde tabela/etiket/açıklama/duyuru vs.


Cümlenin 1'inci bölümü: "what I have understood from this video" (videodan anladığım) - is (şu ki)...
2'nci bölümü: in Japan, it is really hard to find (come across) a traffic sign/signboard/label in English language/announcement/explanation etc.

Türkçedeki öğelerine ayırma işini yapıp küçük cümlelerden başlarsanız, bence bir yerden sonra daha akıcı şekilde çevirebilirsiniz. Biraz zaman alır, kafaya takmayın. İşin sonunda dönüp baktığınızda o fark yaratmadığını düşündüğünüz şeyler, üst level için büyük bir sıçrama oluyor.

gramer eksigi +1, @fxinturevi zaten cok guzel aciklamis. cumleyi parcalara ayirabilmen, minik minik parcalari birlestirebilmen gerekiyor. sonucta kimse cumleyi tek seferde cikarmiyor agzindan, parca parca geliyor. muhtemelen gramer altyapin zayif oldugundan, 3-4 farkli kelime grubunu dogru sirayla bir araya getiremediginden oturu zorlaniyorsun. "cumle kurarken neyi bilmem gerekecek?" sorusunun cevabi icin bol bol okuyup olabildigince farkli cumle cesitleri gormeni, "bildigim seyleri dogru sirayla nasil kullanacagim?" sorusunun cevabi icin de gramer calismani tavsiye ederim. basbayagi kitap basina oturup cumlenin ogeleri nedir, hangisi nereye gelir, baglaclar nasil kullanilir vs. gibi konulara bakmak gerek.

anadilini nasil ogrendiysen o sekilde yabanci dil ogrenmeyi dene.
Dinleyerek.
Dizileri ingilizce dinle, makale, kitap vs oku.
Subject + verb + object ve turkce dusunme.

Yaş ilerledikçe, metabolizma yavaşlıyor haliyle dikkat etmezsen kilo almaya başlıyorsun. Hele birde ofis de çalışıyorsan geçmiş olsun kilo almak gayet kolay hareketsiz yaşam sabah simit poğaça vs.

19-20 yaşında kilo almak için aktardan karışım alıyordum şaka gibi, şimdi boks ve vg yaparak düzen kurdum.

Metobolizma ve yeme alışkanlığın hareket spor tarzın kilo almanı yada zayıflamanı belirler. Vücut tipleri de etkili bu konuda

kilo aldıktan sonra vermesi çok efor gerektiriyor. 60lı kilolardan 80li kilolara çıktım, aktif sporcu ve gençtim. sakatlandım 20 kg aldım veremiyorum.

@fritz-x

vücut tipleri diye bir şey olmadığı biliniyor, not düşeyim. (ecto, meso bunlardan bahsediyorsan)

Gençken zayıf olan ilerde kolay kilo verir.

Hiçbir zaman aşırı kilolu olmadım ama bir örnek olması açısından söylüyorum. 190+ boyum var 24 25 yaşına kadar 75 kiloyu geçmedim aşırı zayıftım. Sonra 95 96 kilolara çıktım aynı yemek yeme ve hayat düzenine rağmen. Ve aynı yeme ve hayat düzeniyle bir yılda 20 kiloya yakın kilo kaybettim yine aynı kilolara düştüm. Neden aldı veya neden verdim hiçbir fikrim yok düzen tümüyle aynı.

19 yasima kadar at gibiydim, takip eden 6 yilda 40 kiloya yakin aldim.

o zamanki yasam tarzimi surdurerek kilo vermem imkansiz. karbi azaltip bol sebzeli, proteinli, abur cubursuz ve nispeten bol hareketli bir yasam tarzi tutturdugum zaman kilo verebiliyorum yalnizca. eh o kadar ugrasinca veriyorsun.

bence zayif yasayip sonradan kilo almak cok kotu. adapte olmak cok zor cunku. ben 16 yasinda ayni sekilde yasiyordum ama tig gibiydim. alistigim duzeni birakmam lazim simdi, cunku o duzen 25 yasinda saglikli yasamak icin uygun degil. bu zihinsel degisim sureci cok yoruyor beni. ayi gibi yiyip icebilmeyi ozluyorum. simdi acikmiyorum mesela, az yiyorum ve mutlu da oluyorum ama catlayana kadar yemeye alismisim ornegin, yadirgiyorum o yuzden cabuk doymayi.

bence kilo vermek zor is. en basta almamak en iyisi. matematiksel olarak da boyle bu... ben su an gunde 2000 kalori alsam ayda sadece 1.5 kilo falan verebilirim. halbuki ideal kilomda olsam gunde 2350 civari yerim, ayni kalirim.

o yuzden kotu yani kilo vermeye calismak.

uğraşmak istemiyorlar ya da ev müsait olmuyor. bi de herkese yemek beğendirmek zor.

kaç öğün yemeğini kendin yapıyorsun, merak ettim. ben yemekle uğraşmayı seven, rahatlatıcı bulan birisi olarak istisnasız her allahın günü mutfağa girmekten nefret ediyorum. çok şükür bir öğünü okulda halledebiliyorum, bazen gaza gelip direkt tek öğün yiyorum vs. böylelikle olabildiğince az girmeye çalışıyorum mutfağa. başka ihtiyaç olsa da yemek bu... herkes günde en az bir kez yiyor. her günün 1-2 saatini yemek hazırlamak & malzeme almak için harcamak acayip bunaltıcı geliyor bana. kaldı ki dünyanın en boş adamlarından biriyim, gerçekten işi gücü olan insanlara nasıl koyuyordur kim bilir.

imkânım olsa sanırım 10 öğünümden 9'unu dışarıda yerim... hafta sonu kahvaltısı ya da özellikle denemek/yapmak, kendi kendime pişirmek istediğim bir şey yoksa hiç girmem mutfağa. boş iş çünkü. uğraş allah uğraş... niye? en temel yaşamsal fonksiyonları yerine getirebilmek için. ohooo. hiç hoş değil.

ya bütün malzemeler hazır olsa bile düşünsene akşam 6'da işten eve gelmişsin (türkiye şartlarında pek az insan bu kadar şanslı). üstüne yemek hazırlayacaksın. hazırlaması, pişirmesi, yemesi, bulaşığını yıkaması vs. derken temiz bir saat gidecek. zaten kendine ayırabileceğin 4-5 saatin anca var, onun da en az birini öyle bomboş yemek peşinde koşturarak geçireceksin. bir değil iki değil neredeyse her gün böyle... nesi keyifli ki bunun?

Disarida yiyince benim kafam dagiliyor biraz. Arada ondan tercih ediyorum.
Ozellikle arkadasla girmektense tek yemege cikmayi daha cok severim. Desarj yani benim icin

kırk yılda bir yemek yapıyorsan tabi eğlenceli ama her gün işten çıkıp evde yapıyorsan arada bir nefes almak gerekiyor. evlenmeden önce makarna harici yemek yapmayan insandım, o da mecbur kalınca. ama şu an her gün işten çıkıp eve gidip yemek yapıyoruz eşimle. aynı yemeği ikinci gün yiyemediğimizden her gün mutfaktayız. üstelik yemek yapma sürecinde en sıkıntılı durum ise hangi yemeği yapacağını bulmak. bu yüzden arada dışarıda yemek veya dışarıdan söylemek iyi geliyor.
eskiden hemen her gün dışarıda yer evde yemek yemezdim. o da sıkıcıydı ama.

Ne yesem diye düşünmek, yorgunken ona zaman ayırmak ve her gün her gün uğraşmak bıktırıcı. Seçım şansı varsa arada değişiklik iyi oluyor.

yalnız yaşıyorum.. 10dakikalık bir yeme eylemi için "yarım saat yemek hazırlama + yarım saat bulaşık temizlik" gibi şeylerle uğraşmak o kadar zoruma gidiyor ki.. bu nedenle akşamları genellikle tost yapıyorum.. hiç bulaşık çıkarmadığı için de tostuma buradan teşekkür ederim :)

rus olduğuna emin miyiz? jack london olabilir mi?

aklıma tolsto dayının "efendi ile uşak"ı geldi, o olabilir mi?

hmm, şimdi öyle deyince kesin rus diyemedim :)
adı neydi peki?

evet efendi ile uşak idi. şahane!
@der meister, teşekkür ederim.

"Genç bir doktorun anıları"

Rusyada geçiyor, kar kış tipi felakette at arabasıyla gidiyorlar, bir yerden sonra yol kayboluyor, öylece kalıyorlar, kurt sesleri yaklaşırken doktor silahını eline alıyor ve beklyior.... devamını oku

Efendi ve usak diycektim ben de. Benden once demisler:)

haklisin. boyle tipler yuzunden zamaninda rus dili ve edebiyati okumaktan korkmustum. 23 yasinda basladim, keske daha erken cesaret edebilseymisim diyorum.

rusca cok zor, bazi okullarda egitim kotu eyvallah ona itirazim yok da dort senede ogrenilmez, ise yaramaz vs. hepsi hikaye. biraz ilgi duyup uzerine dusen adam bizim okulda (devlet universitesi) hazirlikla birlikte bes senede catir catir rusca ogrenir, is bulur.

Bizim insanımız dil öğrenme işini inanılmaz abartıyor. Geçen yine ekşi'de bir ingilizce öğretmeni "ingilizce öğretmeniyiz diye altyazısız film izleyebilmemizi falan beklemiyosunuz heralde" gibi bir entry yazmıştı sjskss. Kendimi övmek için söylemiyorum herkesin yine Rusça gibi abarttığı Almanca'da 8 ay gibi bir sürede b2 sertifikası almıştım. Ben çok zeki olduğumdan değil, hevesle çalıştığımdan. Bunca 5-10 dil bilen adam uzaylı değil. Her şey bir emeğin karşışığında geliyor. Emek sarfedersen olur.

İlk rusyaya gittikten 14 ay sonra derdimi anlatabiliyordum çok rahat.

Eşim rus ve 10 seneyi geçti evde de işte de 10 küsür saat rusça konuşuyorum ama hala eksiklerim var. Bir de 3. Yaşında kızım türkçede alışsın diye Türkçe konuşmaya başladım evde.

10 seneyi geçti eşim hala alışveriş listesini el yazısı ile yazdığı zaman kızıyorum mesela.

Adamın hangi seviyede öğrenmeye çalıştığını biliyor muyuz. Günlük konuşmaları yapamıyorum falan dememiş. Kursa gidiyorum demiş.

Adam belki edebi çeviri yapacak seviyede öğrenmek istiyor, belki ticari sözleşme hazırlayacak/inceleyecek seviyede öğrenmek istiyor.

Anadilim Türkçe. Dil bilgim de iyidir. Önüme ticari sözleşme koysan %70ini anlamam anadilimde olmasına rağmen .

Hangi seviyede öğrenmek istediğini bilmeden böyle boş yorum yapmamak lazım. Ben sadece günlük muhabbet etsem bana yeter diye düşünüyorum 1 yılda istediğim seviyeye gelirim. Başkası nükleer santral projesinin şartnamesini Rusça yazmak ister 13 sene yetmeyebilir.

@levpontryagin haklısın tabii ama yazdığı önceki cümleyle birlikte değerlendiriyorum konuyu,

"mobil uygulamalar ve youtube aracılığıyla istediğin kadar disiplinli ve azimli bir çalışma rutini geliştir bir kaç ayda rusça olarak kitap okuyacak, belgesel ve film izleyip anlayacak dereceye gelmen mümkün değildir. iyi yiyorlar burada milleti."

dedikten sonra bunu eklemiş. haliyle iki kitap okuyayım, sokakta konuşayım diyen adamlara bakın ben 13 yıldır öğrenemedim, geçin bu işleri nah öğrenirsiniz demek gibi oluyor.

birkaç ay diyenler olmuş o kadar da değil filan dese tamam diyeceğim de "1 ayda öğrenirsin diyenlere karşı tez olarak 13 yıldır öğrenemedim" demek tam saçma.

13 yıldır öğrenemedim dememiş adam bence yazının herhangi bir yerinde.

“ imza: 2011 rus dili ve edebiyatı mezunu. şu an hala rusça kursuna giden bir insan.” diye ekleme yapmış sadece.

Hala öğreniyorum demiş.

@pontryagin, ben rusça kursuna da gittim rus dili ve edebiyatı bölümünde de okudum. nükleer santral projesinin şartnamesini okumayı bölümde öğrenmediysen kursta hiç öğrenmezsin. herhangi bir dil için bu kadar kapsamlı bir kurs olduğunu zannetmiyorum. rusça kursuna gidersin, çok iyi düzeyde rusça öğrenirsin, sonra oturup terminoloji çalışırsın. bunun için ayrı kursa gidilmez. dört sene bölümde okumuş, üstüne 9 sene daha geçirmiş bir adamın rusça kursuna gidiyor olması neresinden bakarsan bak çok tuhaf bir şey.

rusça çok zor, tonla istisnası var, her zaman hata yapıyorsun bunlara hiç itirazım yok ama ben bu "okulda öğrenilmiyor" kitlesinin kötü niyetli olduğunu düşünüyorum. rusçayı iyi bilmek, rusça iş yapabilmek için kusursuz olmana gerek yok. bizim bölümde rus arkadaşlar var, bazen bizim doğru söylediğimizi onlar yanlış söylüyor. dil cümle kurmaktan ibaret değil, bir sürü detayı var. virgül koyulacak yere virgül koymuyor mesela. bunlar tabii ki oluyor ama "rusça öğrenilmez" demek de saçmalık.

dediğim gibi her iki şeyi de tecrübe ettim ve dil-edebiyat bölümünde öğretilmeyen bir şeyin kursta öğretilmesine ihtimal vermiyorum. ha adam rusya'da yaşıyordur, yazarlık kursuna falan gidiyordur (gerçi o zaman rusça kursu demezdi) haklısın derim.

bunun gibi tipler yüzünden dil öğrencilerine "potansiyel işsiz" ya da "boş adam" gözüyle bakılıyor, sanki diğer bölümlerden mezun olan herkes süper işlere giriyormuş gibi... ben ergenliğimde bunun gibi arkadaşlara çok yazdım ekşi'den. hepsi moral bozdu, heves kırdı. sadece iyi ki bunları dinlemenin yanlış olduğunu fark edip rusça okumaya karar vermişim diyorum.

bu konuda hayli SALTY bir duyurucuyum, o yüzden müsaadenizle ben giydireceğim. 13 senede rusça öğrenemeyen adam rusça öğrenmek istemiyordur kardeşim, gerisi hikaye. dediğim gibi kusursuz olmak zorunda değilsin. rus bile hata yapıyor konuşurken. ama bölümü okuyup, üstüne 9 sene geçirip rusça konuşamıyorsan ya bize söylemediğin bi şey vardır ya da rusçadan nefret ediyorsundur. başka ihtimal göremiyorum.

dil zor tamam da almancanın 1-2 tık ötesi işte, sadece oturtması fazla zaman alıyor. bence arapça, çince, japonca gibi diller rusçaya kıyasla çok çok daha zor. hint-avrupa dillerinden birini iyi seviyede bilen birisi kendi kendine çalışsa bile 4-5 sene içinde akıcı rusça konuşur. hadi akıcı konuşamasın, rahat anlar ve iyi yazar; akıcı konuşması da 1-2 sene daha alsın... zorsa böyle zor. 10-12 senede öğrenilmeyecek kadar değil.

bir sürü türk rusça hocam oldu, bir sürü rusça bilen türk gördüm. 6-7 yıllık geçmişi olanlar dahi akıcı konuşabiliyordu. hemen hiçbiri rusya'ya bile gitmemiş insanlardı. eee bunlar dahi mi şimdi?

Der meister dediklerinin %90ına katılmakla beraber katılmadığım bir iki nokta var. Sadece şunu vurgulamak istiyorum.

adam Rusça öğrenemedim diye bir şey dememiş. Ya da ben öyle bir şey anlamadım yazdıklarından en azından. 2011de mezun oldum hala Rusça kursuna gidiyorum demiş. Belki adam 2011den sonra hiç kullanmadı, pazarda tezgah açmıştı, 7 yıl sonra dur lan Rusça ile ilgili iş yapayım dedi pratik ihtiyacı Vardı yeniden kursa başladı.


Bir de o nükleer santral şartnamesi örneğini kendim için kolaya kaçıp verdim. Onun yerine uluslararası ticaret, hukuk vs. Ne istersen koy. Ben inşaat lisans, yüksek lisans, doktorası yaptım. Bana nükleer santral şartnamesi hazırla desen ölü taklidi yaparım. Hazır şartname getir bunu analiz et desen yapamam. O şartnameyi kendi anadilimde hazırlayamam. Sırf teknik terimler için konuşmuyorum. Teknik terimler evrensel. Bir şekilde bulur yazarım. Ama o şartnamede yanlış kuracağım bir cümle şirkete bambaşka sorumluluklar yükleyebilir. Burada hukuk, inşaat bilginin yanında dilin de düzgün kullanımı önemli. Sırf bunun için kurslara gidiyor insanlar.

Yuh 13 yildir ogrenemiyorsan kafan basmiyordur, dil zor falan degildir.
Aynen katiliyorum. 13 yilda bir dili ogrenememek icin ya ogrenemyi istememek lazim ya da gerizekali olmak.
Adamin ne seviyede oldugunu bilmiyorum da hala kursa gitmeye gerek duyacak seviyedeysen sende bir sikinti vardir. Hicbir dil kursu seni bulbul gibi sakitmaz, bir yerden sonrasini sen kazanirsin dilin, kurs bir yere kadardır. 13 yilda hala kurs seviyesindeysen sende sorun vardir.

insanimiz kulturel olarak asiri ice donuk oldugu icin dil ogrenmeye direncli. dilini ogrendigin toplumun kulturunu benimsemeden, ona ozenmeden dil dogru duzgun ogrenilmez ama bizim ortalama insanimiz diger kulturlere ocu gibi bakiyor.

hal boyleyken de gercekten dil ogrenme tecrubesi olan orani cok az oldugu icin "cince ogrenin" "korece ogrenin" diye sacma tavsiyeler goruyoruz orada burada.

Bilemedim. Dil kursu, ama tam olarak ne? Diksiyon kursu ya da yeniden seviyeyi "tazelemek" icin c2 kursu olabilir?

Rus Dili ve Edebiyati mezunu biri, sanirim b2 ile c1 arasinda bir seviyede mezun oluyor.

Maalesef en iyi üniversitelerden mezun olsa bile, her dil mezunu cok iyi derecede dil bilmiyor. Almanca bolumu mezunlarinin konsolosluga yazdiklari dilekceleri ben duzelttim parayla, oradan biliyorum. Saniyorum Almanca daha kolay bir dil olarak goruluyor, Rusca ile karsilastirilinca. Ingiliz Dili ve Edebiyati mezunlarina ya da ogretmenlik mezunlarina bakin. Onlarin da durumu cok parlak degil?

Bir dilin ogrencisi olmayi kendine gorev bilmek, kendini surekli gelistirmek ayri. Sonucta ilerleyecek cok nokta var dil egitiminde. Ama hala kalkip b1, b2 kurslari aliyorsa, evet, bir ogrenme sorunu vardir. Ozensizce bolumu okumus ve kotu bir universiteden oylesine mezuniyet belgesi almis olmasi da mumkun.

öncelikle geçmiş olsun. çok klişe bir şey söyleyecek olsam da, hiçbir şey senden ve hem bedensel hem psikolojik sağlığından önemli değil.
üstelik 22 geç bir yaş da değil. ki bu arada mezun olacağın yaş olan 25 yaş da gayet normal, standart bir yaş.
türkiyede her şey bir yarış gibi algılanıyor malesef. ha 23 yaşında mezun olmuşsun ya 25 yaşında. istemediğin bir şehirde istemediğin bir bölüm okuyup zorla mezun olacağına, istediğin bir bölümü okuman hedeflerin için de daha doğru bir karar olur bence.

bir de kendinden 4 yaş küçüklerle okumak konusunda şüphelerin olmasın bence. üniversite en nihayetinde, lisede değilsin. benim üniversitede çok fazla benden 4-5 yaş büyük yakın arkadaşım vardı.

25 yaşında mezun olmanın nesi kötü ? 26-27 ? nedir yani bu korkaklık durumu onu anlamıyorum. Ailene açmama konusuda saçma , ebeveyn olduğunu düşün , şanssız bir kaza geçiriyor çocuğun , ona bağlı olarak düzgün olmayan bir psikolojiyle yanlış tercih yapıyor ve iyice mutsuz oluyor hatta o kadar ki intiharı düşünecek raddeye geliyor , dönüp senden yardım istiyor yada mutsuzum diyor , sırtını mı döneceksin?

Bu korkaklığı , tedirginliği anlayamıyorum ben , sen daha vereceğin kararın arkasında durmayı değil , gelen tepkileri şimdiden kafanda kurup yolunu direkt değiştirmeyi tercih etmişsin ama iç rahatlığı için burada paylaşmışsın , hatta o kadar reddedilmeyi kabul etmişsin ki herşeyden vazgeçip intihar edeyim demişsin.

Al eline kalemi kağıdı otur hesabını kitabını yap , hormonlarınla değil aklınla kararını ver ve harekete geç.

Ben ikinci üniversiteme 21 yaşımda başladım. Okulu bırakmayı aileme kabul ettirmesi çok zor oldu ama oldu bi şekilde. Kendimden küçük tribine hiçbir zaman girmedim. Çünkü ben ilk ünimde 18-19ken çoğunlukla kendimden büyükler ile takılmıştım. Doğal olarak onlar da benle takılmıştı ve çok da güzel insanlardı. Bu yüzden bu düşünce bana çok saçma geliyor. Zaten yeni bölümüne geç girmiş hazırlık okumuş insanlar da olacak. Şimdiki sınıfında senden büyük hiç mi insan yok?

Eğer bırakırsan geriye dönüp baktığında bu bikac senen gözüne görünmeyecek bile bana inan. Sadece eline yeni bir fırsat geçmiş olacak ve bunu çok iyi değerlendirmeni öneririm. Bölüm bırakan tonla insan var tonla yani. Eğer gerçekten istediğin bir bölümse ve öyle mutlu olacağına inanıyorsan kesinlikle yapmalısın. Çünkü istemediğin bir hayat içinde yaşanmıyor.

Teşekkür ederim fakat bir türlü

kazaya sebep olup kendimi bu duruma getirmek...
bir türlü bu pişmanlık duygusunu aşamıyorum.

ben de ikinciye 22 yaşımda başladım 26 da mezun oldum. kaza geçirmedim ama maddi yönden başımıza felaketler silsilesi geldi. çok çok zor zamanlardı. kendimi suçlayıp durdum ama bunun kimseye bir faydası yok. mutsuzsan son bir değişiklik daha yapılabilir bu senin hayatın. önemli olan bir sonraki okuluna başladığında, çalışma hayatına daha fazla geç kalmamak için staj, part time ne varsa kovalamak. gerisi hallolur. düşürme kendini.

insan kendini bunlar sadece benim başıma geliyor sanıyor ama o kadar fazla insan bizim gibi şeyler yaşamış ki. hayat devam ediyor. başka yollar açılıyor.

öncelikle kaza için çok geçmiş olsun bunu bir tarafa koyuyorum.
ama bahsettiğin x yaşında y'ye başlamak meselesi bu çağdan o kadar uzak bir mesele ki artık.. eğer gerçekten eğitim almak, hayatında eğitim yoluyla bir şeyler başarmak istiyorsan zaten yaşına değil amaçlarına odaklanman gerekir. (bu arada 22 yaşında bu krize girmek kırmak istemiyorum ama gerçekten abartılı bir durum) eğer iş, evlilik, çocuk silsilesinde geri kaldım meselesiyse iki yıllık bölümler var, hemen bitirip bir yerden hayata atılmak da mümkün. yok eğer 4 yaş küçüklerle okuma stresi bile sende intihar düşüncelerine yol açıyorsa burada söylenen hiçbir şey seni tatmin etmeyecektir, çünkü bakış açının gerçekten olgunlaşmaya ihtiyacı var.
ha bak sana gerçek trajediyi söyleyeyim bir şekilde doğru zamanda bitirip işsiz kalan milyonlarca genç. onlar hakikaten bir mücadele içerisinde. bu yazdıklarım seni kızdırabilir belki ama kendine bir hedef koyup ikna olmadan aileni de ikna edemezsin zaten. o yüzden umarım biraz sakinleşip, kapalı düşünce yapından uzaklaşarak farklı hayatların deneyimlerin farkına varırsın.(mesela amerika'da üniversite parası biriktirenler, ingilizce öğrenmek için ara verenler, lise sonrası dünyayı gezip sonra okula bakanlar...)
sağlığının bir an önce düzelmesini diliyorum, çok geçmiş olsun, onu baştan da söylemiştim zaten.

her seye gec kalmis hissediyorum bir-çok hayalime . bu kaza yuzunden

Hocam ben 18'de girdim de yine de 27'de mezun olabildim :D Hatta sizin geçerli bir sebebiniz de var, kaza geçirmişsiniz falan, benimki safi itlik serserilik. Kötü hissedecek bir durum yok yani bana sorarsanız, tekrar hazırlanın girin istediğiniz bölüme.

4 sene iktisat okudum.
4üncü senemin sonunda bitirmeden 6 sene daha konservatuvar okudum.

hiçbişey için geç değildir bu hayatta. yaşın önemi yok. sevdiğiniz şeyi yapın.

hşşş intihar falan yok, ne intiharı? geçmiş olsun. kaza oldu, geçmişte kaldı. kendini suçlama bu yüzden. önüne bak. 25 yaşında üniversite okumayı çok kolay sananların, o yaşta üçüncü üniversiteye başlayıp "ne var ki ben de okuyorum" diyecek kadar olaydan bihaber kişilerin aksine ben 25 yaşında ilk üniversitemi okuyorum. en iyi ihtimalle 28 yaşında mezun olacağım. ingilizce bilmek dışında hiçbir meziyetim yok diyebilirim, bölümü bitirince de bi' şey olamazsam işim yaş. niye devam ediyorum? çünkü biliyorum ki iki ihtimal var: ya 28'inci yaşımı göreceğim ya da öleceğim. ölürsem sorun yok... ölmezsem, o yaşa eriştiğimde şu anki bölümümü bitirmiş biri olmayı istiyorum.

o nedenle hiç çekinme derim. zaman her türlü geçecek, buna yapabileceğin hiçbir şey yok ama kendi yolunu değiştirmek her zaman senin elinde. ailenden destek alamayabilirsin, alsan bile kendini çok kötü hissedebilirsin ama inan 23 yaşında "niye okudum ki?" diyeceğin bir bölümden mezun olmak, 25 yaşında mezun olmaktan daha iyi değil. üstelik direkt okul sonrasını düşünme. daha okurken bi' şeyler yapma şansın var. hayat mezun olduğunda başlayacak diye bir kaide yok yani.

ben çok geriliyorum, her gün üzülüyorum ama biliyorum ki okumasam durumum çok daha kötü olurdu. şimdi "yaşım ilerledi, hala okuyorum, daha mezun olmama yıllar var" diyorum. okumasam "zaman geçiyor ve elimde hiçbir şey yok" diyecektim. şimdi en azından umudum var. eğer bu kadar rahatsızsan zaten önünde sonunda o bölümden ayrılırsın... yol yakınken yap bunu. güllük gülistanlık olmuyor, 30 yaş altı artık çok genç sayılsa da insanların "hmm bu yaşta hala bi baltaya sap olamamış" tavrına alışmak, çok ağır gelecek kaygısı yaşamak durumunda kalabilirsin ama tüm bunlar hiç istemediğin bir alanda sıkışıp kalmaktan her halükarda daha iyi. uzun vadede avantaja çevirme, geleceğini şekillendirme şansın var. risk almayıp olduğun yerde kalırsan muhtemelen eline hiçbir şey geçmeyecek.

ben kendimden 5 yaş küçüklerle okuyorum ama emekli asker sınıf arkadaşım da var :) böyle şeylere takılma, üniversite orası. her türden ve yaştan insan olacaktır. hem zaten nikahına almayacaksın ki ya kaç yaşında olduklarıyla niye ilgileniyorsun ki, yapacağın şey iki geyik, bırak sınıf arkadaşların kaç yaşında olursa olsun.

22 yaşımda okula girdim bir sebepten 31 yaşımda çıktım şimdi 33 üm yüksek kasıyorum.

Zorlandınız mi sınıfta okurken

arkadaşım 36 yaşında, hala okuyor, etrafındaki insanların yaşı küçük olsa bile kafası büyük oluyor.

Bir kadın tanıyorum. 20'sinde evlendi, liseden 2 yıl sonra. 3 yıl evli kaldı. Boşandı. Bir süre tedavi gördü, nöropsikiyatri hastanesinde yattı. Sonra sınava girdi, 25'inde üniversiteyi kazandı. Erasmus'la 6 ay yurt dışına gitti. Okulu bitirdi, bir süre öğretmenlik yaptı. Ardından en çok istediği işe girdi ve şu anda dünyayı geziyor.
Söyleyeceklerim bu kadar.

lisansi bitirmek icin 30'a kadar zaman var bence, 22 cok genc. sikinti yok.
30'dan sonra yuksek falan yapilabilir, orasi baska.

Ilacin ismi champix olabilir mi? Devlet odemiyormus ve 370 lira. Bilginize...

En zor anlardasın ya. 3 gün sabret sorası azalıyor. Ben de 2 kez bıraktım uzun süreli, yılbaşında yine bırakıcam. Çok mutsuz hissediyor olmalısın, çok normal. Yapman gereken tek şey üzerine gitmek. Yaparsın yaparsın.

bir anda biraktim, 21 ocakta, 1 sene olucak yakında. bir tane bile içmedim ( işin sırrı bu ) aklına içmek her geldiğinde bıraktığın için ne kadar özgür ve hafif olduğunu hissedip doğru bişey yaptığını düşün.

wellbutrin de ana amaci sigara birakma olmasina ragmen asiri etkili.

bir de fiziksel bagimlilik 3 günmüs, onu atlatinca rahatlayacaginizi düsünün biraz daha direnin. sakiz filan cigneyin. 3 günden sonra her sey kafada zaten yeterince istekliyseniz yaparsiniz.
agzinizin, elinizin, üstünüzün kokusunu filan düsünün, disaridan nasil igrenc algilandiginizi vs vs.. kötü seylere odaklanin.

1. ayımı doldurdum. nikotin sakızı çok yardımcı oldu tavsiye ederim ama bir de onu bırakmak gerek :))) sakıza da bağımlı olanlar varmış diye duydum.

gercekten cildircak gibi hissediyorum. dovecem yani anami babami o durumdayim

sigarayi birakmak cok kolay. icmiyosun artik. oh mis gibi temiz temiz.

Dur karşim, sakin. İşin büyük kısmını halletmişsin. Nedir o büyük kısım? tabii ki bırakmaya karar vermek. Şimdi telefonunu sessize al, aşağıdaki videoyu aç ve sonuna kadar izle. Sana sigarayı bırakma konusunda inanamayacağın kadar yardımcı olabilir. Ben bu video ile bıraktım ve herhalde 6-7 sene kadar oldu. Bu videonun sigarayı bırakmasına yardımcı olduğu bir sürü arkadaşım oldu.

Temel sorun şu; insanlar sigarayı bırakırken, sigarayı seviyorum ama sağlığım için bundan vaz geçmem gerekiyor motivasyonu ile bırakmaya çalışıyor. Sevdiğin bir şeyden vaz geçmek için büyük bir irade savaşı veriliyor. Bütün buna gerek yok. Çünkü sigarayı aslında sevmediğini, kendini nasıl kandırdığını fark ettiğinde bırakmak çok daha kolay oluyor. Bir dene, hiç bir şey kaybetmezsin. Gel sonra burda tekrar konuşalım.

www.youtube.com

3-4 ay icmeyisimin sonunda bir iki hafta önce tekrar başladım. yarın ya da üç dört güne bırakicam ben de. takipteyim duyuruyu

ya sigarayi birakinca sizde de asiri yorgunluk oluyor mu? benim vucudum hastaymisim gibi agriyor ya tovbe tovbe.........

abi şöyle söyliyim sana iyi gelecekse ananı babanı yine döv ama sigaraya dokunma. 3-4 gün sonra ciddi ölçüde azalacak istek. ben 2.5 yıl içtikten sonra yılbaşında (aslında tam yılbaşında değil, 5 ocak gibi) bıraktım, 11 aydır ateş ediyom. görebileceğin en iradesiz, en dangalak adamım. 25 yaşındayım, "gelirken niye tatlı bi şey almadın" diye anama kızıp duvar yumruklamışlığım var, o kadar mal bi herifim. sigarayı bıraktım. vallahi yaparsın, yeter ki ilk 3-4 günü atlat.

ama geri başlamamak için de zihniyeti değiştirmek lazım. çünkü açık konuşmak gerekirse bi yerden sonra YAKIŞIKLI_SAVAŞÇI_06 motivasyonu kayboluyor. en başta "sigarayla mücadele ediyorum" diye kendini gaza getirip içmediğin her sigara için gurur duyuyorsun. bi ay sonra mesela canın sigara çekerse mutluluk sebebin yok. zaten bırakmışsın, sana moral veren ekstra bi şey olmuyo... ama sigaran yok. işte geri başlayanlar genelde böyle anlarda düşüyor.

ben allen carr'ın sigarayı bırakma videosunu izlemiş ve gerçekten çok faydasını görmüştüm. özetle şunu diyor: bu zıkkımın sana hiçbir faydası yok. içince rahatlıyorsun, çünkü kendini sigara bağımlısı yaptın. sigara içmiyor olsan rahatlamak için buna ihtiyacın olmayacak. mevcut algının tek sebebi sigara içiyor olman. çok basit geliyor kulağa ama ben bunu duyunca "aa harbi lan" deyip bıraktıydım. her allahın günü pis kokacağıma, bi saat sigara içmeyince daralacağıma, nefessiz kalıp tonla para dökeceğime 3-4 gün meymun gibi yaşadım ama sonrasında her şey zamanla yoluna girdi.

unutma ki şu an çok ama çok sıkıntılı bir süreçten geçiyorsun, bundan daha kötüsü olmayacak. bundan sonra sadece daha iyiye gidiyor. ama işte bi yandan da "çok saçma bi şey yav niye sigara içiyom ki" demeye bak, yoksa sırf bırakmış olmak için bırakınca bi' süre sonra geri dönüyo insan. bırakmanın yanı sıra sigara içmeyi lüzumsuz görecek, sigara istemeyecek bir kafa yapısına kavuşmak lazım. yani iradeyi devreden çıkarmak, "sigara istiyorum ama içmicem" yerine "bi insan niye sigara ister ki" diyecek seviyeye gelmek lazım. yavaş yavaş hepsi oluyor. sabret.

bi sey diyim mi hala icmiyorum ve eskisi kadar sert gelmiyor ya ataklari. bunsuz da sarhoş olabildim.. of oluyor sanrim. ha hala canim cekiyor ama eskisi kadar aşırı degil.

Açılın, 3. yılı bitirip 4. yıla giren biri konuşuyor!

eksisozluk.com

Sadece bırakabileceğine inan gerisi çok kolay. Bu ilacı kullanırsan zaten çok rahat bırakırsın ama entryde de yazdığım gibi her önüne gelen kullanmasın bu ilacı, doktor kontrolü şart çünkü ciddi yan etkileri var.

ilaçsız şartsız koşulsuz bırakıyorum ya.

ben şehirden çok krakowda tuz madenlerini şaşırtıcı ve auschwitz kampını gezmeyi çok eğitici buldum. amsterdamda farklılık bulursun orası da güçlü bir seçenek

krakow'a gittim abi. şehri hiç beğenmedim. yani hiç beğenmedimden kastım klasik bir avrupa şehri işte, güzel ama özellikle gidilip görülecek bir yer değil. krakow'daki en güzel deneyimim de auschwitz'ti zaten.

dediğim gibi şehirde birşey yok sadece oradaki turistik mekanlar ilgimi çekti zaten şehir için gidilecek yer değil.

aklıma yazdıkça geliyor prag da bana otantik gelmişti eski prag ortaçağ ezgilerini barındırıyordu orayı sevmiştik. özellikle şehir gezeceğim dersen amsterdamdan sonra prag diyebilirim.

kiev olmaz mı kiev? ben avrupa'ya gitmedim ama batı ukrayna'nın orta avrupa mimarisine sahip olduğunu, polonya'ya çk benzediğini biliyorum. öte yandan kiev ve doğusu bana lviv'e kıyasla farklı bir ülke gibi gelmişti. yani batı ukrayna sanki avrupa'daymış da kiev hala sovyetler zamanındaymış gibiydi. bence kesinlikle farklı gelecektir.

avrupa'da para kazanıyorsan aşırı ucuz gelecektir zaten, çerez parasına altını üstüne getirirsin. rusya'nın aksine ukrayna tümüyle "avrupa ülkesi" sayılır oldu artık, ucuz uçak seferi vs. de bol. peçersk lavra'ya çıkıp oradan bi' dinyeper'i izle, "peh avrupa'dan farkı yokmuş" dersen kendime tokat atıcam.

lapland'a gidip farklı aktiviteler yapabilirsin. kuzey ışıklarını izlemek, saunaya girmek, oradan çıkıp buz gibi suya atlamak, huskilerle dolaşmak, kar motorsikletine binmek, noel baba ziyaret etmek, minttu içmek, geyik eti yemek vs.

tallinn de bence avrupa'dan farklı bir dokuya sahip, özellikle orta çağadan kalma kale surları farklı bir atmosfer sunuyor. birçok vahşi hayvan eti yeme şansın oluyor (ayı, geyik, ördek, tavşan), ballı birası filan da çok hoştu.

rusya zaten tamamen avrupa'dan farklı bir yer ama beklediğini vermeyebilir. bana kalırsa st. petersburg'taki hermitage müzesi bile rusya'yı başlı başına ziyaret etmek için bir sebep.

danimarka'nın kopenhag şehrinde christiania diye bir bölge var. bir nevi özerk bölge, hippi kültürü.

ben brugge'u çok beğenmiştim ama muhtemelen görmüşsündür.

ispanya'da kendine has kültürü olan pek çok bölge var. laylaylom gezmek yerine içine girersen sevebileceğin.

ne biliyim mesela finlandiya isveç arası cruiselar oluyor. gemiye biniyorsun, akşamdan, 12 saat sonra karşı taraftasın ama 12 saat boyunca gemide parti, ucuz içki ile çoşuyor millet.

ne istediğine göre değişir açıkçası. ne istediğini bilirsen illaki bulursun diye düşünüyorum.

Paris bence nevi sahsina münhasir bir kent. Bütün Fransa ayri, Paris ayri. Sehir yasami, yasamin akisi, mimarisi, her noktasi digerlerinden ayrilir. Londra, Kophenhag, Floransa ve Santorini de benim icin boyle yerler. Deneyim derseniz, Piemont eyaletinde Alba ve cevresi derim. Bir bolge daha ne kadar sansli olabilir? Alpler, evrenin en iyi trüf mantarlari, inanilmaz saraplar ve sarap tadimlari, cok iyi mutfak, cok iyi hizmet turizmi (abartisiz, tam kararinda), her tepe basinda iyi korunmus satolar....

seville, granada, cordoba falan o çevreyi gez. lizbon'a git.

anlattığına göre burada senin yaşadığın kadar tecrübe yaşayan yok. :D istersen avrupa dışına çıkıp bir yeni zelanda macerasına atılabilirsin, ben 2 yıl kadar auckland'ta yaşadım çoğu avrupa şehrinden keyifli bir popülasyonu vardı.

Krakow'u begenmeyen kiev'i de beğenmez.
Butun Avrupa sehirleri ayni fikrine aynen katiliyorum. Bir yerden sonra ayni geliyor. Hatta bununla olgili cok iyi bir karikatur vardi, "every European city map" diye harita yapmislar, olayi cok guzel acikliyordu:)

Amsterdam'i dene bence. Avrupa sehirleri hep ayni, Amsterdam farklilik yasatir. Ambiyans olarak da diğer avrupa sehirlerinden biraz farkli hatta.

Endulus baska bence.
Bir de napoli, sicilya... portekiz de degisikti (sirf lizbon degil, nazare, algarve bolgesi, obidos vs bi suru yer)

Onun disinda avusturya’da hiking yapabilirsiniz, cok gunlu hiking rotalari oluyor mesela. Ya da polonya’da zakopane ve etrafi, belarus (komunist etki, sirf minsk’ten bahsetmiyorum)

Izlanda, faroe adalari vs de degisikmis (onlara gitmedim)

Bence önce bir yozgat a git. kafana reset atıp ilk defa görüyormuş gib baştan gezersin bir daha o burun kıvırdığın avrupa şehrlerini :)
Bu arada uzak doğu yazamanın da latin amerika gelmiş sanırım.

sana katiliyorum. butun avrupa sehirleri birbirinin aynisi. bkz: twitter.com

nereleri gezdigini soyleseydin ona gore alternatifler yazabilirdim.
* eger gelmediysen Amsterdam'a gel tabi ki. sadece ot icin degil ama. amsterdam genel olarak diger avrupa ulkelerinden farkli bir sehir. gormekte fayda var.
* gitmediysen bruge de guzeldir. amsterdam'in kucuk versiyonu gibi yine kanallar vs var. bruge'de en cok hosuma giden sey sanki tum sehirde zaman durmus gibi. yeni bina yok, araba yok vs. kendimi 200 yil oncesinde yasiyormus gibi hissetmistim.
* yine gormediysen bir Isvicre sehrine git. Isvicreliler genel olarak avrupa'lilardan farklilar. Zurih yada Cenevre'ye gidip pahaliligin ve luksun ne demek oldugunu iliklerine kadar hissedebilirsin. zurih'te yoldaki arabalarin %90'i Audi, BMW ve Mercedes ve hepsi S-line, M ve AMG paket araclar. Tesla'nin ortalama alti kaldigi bir yer Zurih.
* eger kucuk yerler ile ilgileniyorsan Hollanda'nin Giethorn sehri/kasabasina gelebilirsin. Arac trafiginin olmadigi, ulasimin botlarla yapildigi bir yer. Kuzeyin venedik'i olarak gecer.
* kuzeyin venedik'i demisken, Venedik de yine cografi yapisi sebebiyle diger avrupa sehirlerinde biraz farkli gelebilir. botlari cikarirsan siradan bir avrupa sehri ama.

Airbnb'de kalacak yer dışında şehir turları da alıyorsunuz. Yukarıdaki spesifik örnekleri bu turlarla deneyimleyin bence.

amsterdam da iskadinav kültüründen etkilenmiş bir şehir. ben fransada normandiya bölgesine gitmiştim, doğası çok hoşuma gitti. etratata gidebilirsin. le havre şehir olarak çok hoşuma gitti. bretagne ve normandiya bölgeleri bence farklı.

Farklılık arıyorsan Rusya'ya git, tercihen Moskova ve St Petersburg.

Gramer olarak yanlış. Understanding sonrası bir preposition lazım en azından of, in, about vs. Anlayış, kavrayış yok ya da anlaşma, uyuşma yok gibisinden informal düzeyde bir konuşma cümlesinde kullanılmış olabilir

bir anlama yok.

"anlamanın yolu yoktu", "anlamak imkansızdı" gibi. kalıp değil ki bu yaygın olsun, normal cümle işte.

i tried. really tried. i have met and talked all the people in the town. try to explain what will happen if we not take some precautions. they have listen with empty eyes. i can clearly see their empty brains just for a couple of seconds look. clearly they even not try to understand. they just listen like they was doing some kind of hearing exercise. every person i have talked forgot everything i said in couple of seconds. there was no understanding it. so i leave the town and move where people at least try to understand what they hear.

Sanıyorum bu bi çeşit omition. tam kalibin adini hatirlamiyorum ama. anlayan kimse yok gibi kullaniliyor.

there was no who is understanding who+be+Ving omit ediyor. veya there was no who understands de dese ayni manaya gelirdi. who'yu atip Ving ile kullaniyor

bana da hatalı gibi geldi. daha doğrusu daha önce hiç böyle kullanıldığını görmedim. @onkiloversemtamamım'ın cevabını okuyunca eksiltme mantıklı geldi "there was no understanding (of) it" kimse tarafından anlaşılamıyor, da olabilir mesela. hangi roman bu acaba?

"there was no way of understanding it." olsaydı anlamanın yolu yoktu diye çevirilebilirdi.

gayet normal bir cumle +1.

arkadaslar her seyi anadolu lisesi ingilizcesi kaliplarina sokarak dusunmeyin. "Understanding sonrası bir preposition lazım" - hayir ne munasabet.

Senin örneğe göre 12 ile 8 arasında 8 saat boyunca ne istersen yiyorsun.

Anlatayım kısaca

Sabah akşam yemeği diye düşünme.

Yemek yemediğin süre 16 saat olsun.
Günün son yemeğinden sonra iki saat içerisinde uyuma
Yemek yemediğin sürede sadece su, şekersiz çay şekersiz sutsuz kahve ve sade soda tuketebukirsin.

saat aralığı olarak 12-8 verdiğin için söylüyorum, öğünlerini 12'yle 8 arasında alıyorsun. yemek yediğin saatler sınırlı olduğu için zaten öğle ve akşam yemeği yiyosun ve doyuyorsun. bu sırada azıcık dikkatli beslenirsen de zaten istemsiz kilo vermiş oluyorsu. örneğin gece 11de gelen ağza çukulata atma isteğini uppps bu saatte yiyemem hiç kusura bakma canım diyip ertesi güne öteliyor ve ertesi gün de o çukulatayı unutuyosun. böyle böyle kilo veriyosun işte, if böyle bişiy.

Kabaca bu.
O yemek yediğin kısımda çok çok kalori alırsan elbette zayıflatmaz ama yine de çok fayda görürsün.

ne istersen yiyorsun falan hikaye hocam öyle saçma şey olmaz zaten. ne istersen yemiyorsun tabi ki. protein ağırlıklı beslenmen lazım ki if bir işe yarasın.

kendim ne istersem yediğim ve protein ağırlıklı beslendiğim iki farklı şeklini tecrübe ettim. protein ağırlıklı if yapınca 1 ayda 7kg zayıfladım.

size tavsiyem diyetisyen kontrolünde yapmanız.

yanlış biliyorsam uzmanlar düzeltsin.

IF'nin olayı temelde yemek yeme periyodunu kısıtlamak, geri kalan sürede insülini tetikleyecek hamlelerden kaçınarak vücudun kendini yenilemesine ve yağ yakmasına fırsat tanımaktır. vücudun besin tükettikten sonra geçtiği çeşitli aşamalar var, bu nedenle oruç durumuna geçmenin 12-14 saat sürdüğü kabul edilir (aşağı yukarı). IF'in de farklı çeşitleri var. 16 saat yemeyip 8 saat yemek, 18 saat yemeyip 6 saat yemek, 20 saat yemeyip 4 saat yemek veya OMAD (one meal a day - günde tek öğün) şeklinde de yapılabiliyor. bu tamamen sana kalmış: IF'in kendi mantığı basit: oruç tutmanın avantajlarından yararlanmak, bu yüzden 16 saat aç kalmak.

ne yiyeceğin, ne yapacağın tamamen sana kalmış. IF bir diyet değil, beslenme tarzı sadece. sekiz saatlik aralıkta pekala iskender gömebilirsin ama kilo vermek amacıyla IF yapıyorsan kalori açığını yine bırakmak durumundasın. kalori sayıp detaylı hesaplara girişmeye gerek yok ama biraz daha dikkatli ve temkinli olmak iyi bir fikir; çünkü yakamayacağın kadar kalori alırsan 16 saat yine yetmeyecektir.

velhasıl IF'nin temeli çok basit ve anlaşılır. geri kalanını sen belirleyeceksin. kimse sana 8 saatlik sürende ne yiyeceğini söyleyemez. sadece şu var işte: sağlıklı yağların ve proteinin ağırlıklı olduğu, basit karbların olabildiğince az (mümkünse hiç olmasın) bulunduğu, kompleks karbonhidratların da uygun miktarlarda yer aldığı öğünler IF'i çok kolaylaştırır. özellikle alışma sürecinde uzun süre aç kalmak zor gelebilir, çikolata gofret yersen çok çabuk acıkırsın. o açıdan yediklerini de modifiye ediyor insan zaten yavaş yavaş IF'e geçince... "ben zaten 16 saat aç kalıcam, şimdi dürüm yiyip beş saat sonra karnımı guruldatacağıma oturup ıspanak falan yiyim" diyorsun.

ölçülü beslenmeyle (yeşillik, sebze, sağlıklı yağ, borotein ağırlıklı) birleştirildiğinde şahsen edindiğim kazanımlar şöyle oldu,

* gavur gibi kilo veriyorum. gerçi o benim çok şüşko olmamdan kaynaklı ama olsun, pata küte gidiyor yani.

* sürekli yemek derdi yok, ben öğlen okulda yiyorum, akşam da yarım saatte tavuktur mantardır sebze sotedir vs. bi şeyler yapıyorum.

* ölçtürmedim ama vücut rahat bırakıldığı için özellikle insülin falan rayına giriyor. normalde canı çikolata istiyor diye duvar yumruklayabilen bir hayvanım. IF düzenime sadık kaldığımda canım ne gofret, ne tatlı çekiyor. yemekleri bile "yemezsem vücut ters tepki verir" diye yiyorum, çok acıktığımdan değil. kaldı ki ben kalori alımımı ciddi ölçüde kısıtladım, günlük ihtiyacım ortalama 2500 kadarken ben 1700'ü geçmemeye dikkat ediyorum (kilo vermek için). ona rağmen acıkmıyorum.

* mental olarak biraz mallık var, herhalde karbonhidrat beynim hâlâ alışamadı ama fiziksel olarak kendimi lisedeki gibi hissediyorum, o zamankinden 30-35 kilo daha ağır olmama rağmen... atlayıp zıplayasım, durduk yere markete gidesim falan geliyor. enerji farkını daha 5-6. günde görmek mümkün.

if bir nevi niyetsiz oruc,hic kasma,bi yere kadar gidiyor bir yerden sonra hoytt yerim bole diyeti diyorsun.keto rules.elden ayaktan dusmuyorsun.

@duptıs, ya bu durum bana çok tuhaf geliyor. keto yapabilmek için terminatör gibi olmak lazım. çelik irade lazım. yani keto yapabilen bir insanın IF gibi nispeten çok daha kolay uygulanabilir bir yöntemi zor bulması bana çok ilginç geliyor. IF'i canın istiyorsa esnetirsin, çok zor geldiyse bir güncük ara verirsin, canın tatlı istiyorsa 8 saatlik yeme periyodunda gömersin bi' şeyler... keto çok çok katı. dışarıya çıksan yiyebileceğin neredeyse hiçbir şey yok. her öğünü, her şeyi titizlikle hesaplaman lazım. minnak bir karbonhidrat parçası yedin diyelim, hooop, belki üç günlük emek çöp oluyor. bence ketoyu yapan biri IF'in altını üstüne getirir.

onun dışında if+keto ikilisi müthiş olur tabii ama duyuru sahibinin insülin ve glikojen bile duymak istemediği göz önüne alınırsa bence kendisi ilgilenmez ketoyla. keto çok manyak bi şey, yapabilenler beni ürkütüyor. o ne biçim irade öyle yav.

şu kısmını bi netleştirelim.

16 saat aç kalmakta problem yok. zaten 8-9 saati uykuda geçiyor. sabah da deli gibi aç uyanmıyorum, öğlene kadar dayanabiliyorum.

asıl sıkıntı öğlen yemeği ile akşam yemeği arasında. sürekli çalıştığım için, sürekli enerji harcadığım için, bi de yaptığım iş sıkıcı olduğu için elim dursa ağzım durmuyor. elbette ki böyle bir sistem yapıyoruz diye yemeğe de abanmıyorum. yine sağlıklı besinler tüketmeye özen gösteriyorum.

peki 12'deki öğle yemeği ile, 8'deki akşam yemeği arasındaki 8 saatlik dilimimde bir şeyler atıştırabilir miyim? 12'de yemeği yedim. akşama kadar fındık fıstık atıştırsam? ne bileyim 1-2 mandalina yesem? çubuk kraker falan yesem? oluyor mu?

yoksa 12'de yemeği yedikten sonra 8'e kadar yine tamamen aç mı durucaz, sadece çaya kahveye mi izin var?

ya da bir yerlerde açlık bölümünde de "yeşillik serbest" demiş biri. akşam tv izlerken çekirdek yer gibi kıvırcık, marul, maydanoz, roka falan yiyebiliyor muyuz?

12-20 arası yiyecek tüketimi serbest. şöyle düşün, 16 saat oruç tutacaksın ya, sen diyorsun ki ben bunu 20-12 arasında yapıyorum. haliyle senin yemek periyodun 12-20 arası oluyor. öğlen yemeğini, akşam yemeğini ve istiyorsan atıştırmalığını, abur cuburunu vs. bu aralıkta yiyebilirsin. o 8 saat içerisinde "oruçlu olmak" beklentisi yok yani, o aralık senin vücudununun yemek göreceği, sindirimle uğraşacağı, "yemek geliyo la tililili" diye coşacağı periyot. bi kere yedim bi sonrakini 8 saat sonra yiyebilirim diye düşünme. sen akşam 20 ile öğlen 12 arası oruçlu musun? tamam, her ne yiyeceksen saat ayrımı yapmaksızın 12-20 arasında yani oruç tutmadığın sürede gömebilirsin. sadece yeme içme işini 20'de bitirdiğinden ve 16 saat geçmeden tekrar bir şey yemediğinden emin ol. olayın özü budur: 16 saat oruç tut, geri kalan 8 saatte serbestsin, ne yiyeceksen o zaman ye.

şimdi sen insülin, glikojen duymak istemiyorum diyorsun ama temelde orucu bozan şey insülinin tetiklenmesi olur. o yüzden vücudun sindirmek zorunda kalacağı bir şey tüketmemek lazım oruç süresince. bazıları 50 kaloriye kadar tüketilebilir deniyor ama ben riske girmiyorum. oruçluyken şekersiz-sütsüz (kısaca kalorisiz) çay, kahve, su, maden suyu vs. tüketilebilir sadece. ben maden suyuna limon da sıkıyorum bazen. interlekte bozmadığı yazıyor. yeşilliklerin kalorisi çok düşük tamam ama insülini tetikliyor olabilirler, emin olamadım. ben yemezdim. sonuçta vücudun "bi şeyler geliyo, bunu hücrelere götürelim" diyebilir.

insülin diyorum çünkü insülin salgılandığı anda oruç bozuluyor olmalı, o yüzden vücudun "bu bi şeyler yiyo" dememesi lazım oruç süresince. su, kahve, çay vs. kalorisiz olduğu için vücut onlara ses etmiyo zaten ama kalori girince çarşı karışır.

Abi arkadaşlar net anlatmış der meister özellikle açıklayıcı olmuş; IF bir diyet değil "sadece" beslenme periyodu oluşturan bir program, 8 saatlik bölümde istediğini yiyebilirsin; ister pizza ye ister tavuk ye ister pilav ye bunu ister tek öğünde ye istersen 15 dakikada bir ye bunlar sana kalmış, amacın kilo vermekse her şartta kalori açığı vermen gerekir zaten; IF'i kalori açığı vermeden istediğin kadar katı uygula kilo veremezsin; kalori açığı oluşturup 8 saatlik periyotta 10 öğün de yesen arada atıştırma da yapsan kilo verirsin ama en optimal sonucu, 8 saatlik dönemde alman gereken kaloriyi en az öğünle almak.

Ha ben kalori açığı verdim 2 öğün beslendim arada da 2 mandalina yedim, kilo verir miyim diye soruyorsan kilo verirsin evet. Fakat ana nokta he zaman kalori açığı, kalori açığı verdikten sonra her şekilde kilo verirsin, (bak burası önemli) IF sadece durmadan atıştırmanı engellemek için sana otokontrol sağlamayı amaçlar, en büyük özelliği budur.

Açlık bölümünde bir şey yeme abi sadece kalorisiz sıvılar, programın amacı zaten seni yememeye teşvik etmek, yeşillik yiyerek sistemi abuse etmeye gerek yok.

eğer kilo verme amaçlı yapıyorsan ne istersen yemiyorsun tabii ki.

btw
Bu araştırma / bu yöntem'i bulan Japon adam nobel ödülü aldı.
Bu yöntem kilo verme odaklı yöntem değil (kilo da verdirir tabii)
Bu yöntemi adamın bulma / ve adamın uzmanlığı "hücre yenileme"
bu yöntemle beslenirsen, daha geç yaşlanıyorsun ve daha iyi yenileniyor hücreler

Bir de, söylemeyi unuttum, IF'i kilo vermek maksadıyla yapacaksan bunu bir diyet programına entegre etmen gerekir, ancak o zaman çalışır. Yani IF+Lov Carb-IF+High Carb-IF+Lov Fat-IF+High Fat vs vs gibi. Önceden de dediğim gibi; IF kendi başına kilo verdirmez, kilo vermeni oluşturacak kalori hesaplaması yaptığın bir diyet programındaki yeme düzenine entegre edip bir beslenme rutini oluşturabilirsin sadece. Sana kilo verdirecek olan IF değil, uyguladığın diyet olacaktır.

çok kısa sürede çift haneli kilolar verdim.bunda bilinen, uygulanan yöntemlerden uzak beslenmem de faydalı oldu. her bünye bir değil ve bu meret her bünyede aynı etkiyi sağlamıyor.

öncelikle nasıl bir işte çalışıyorsunuz? masa başı-saha-beden işçiliği vs. eğer çok efor gerektiren bir işte çalışıyorsanız 18-6'dan uzun durun. ben 18-6 yöntemiyle başardım.

sonraki aşama günde kendinize bir saat seçmeniz. benim saatim akşam 7'ydi. yazın 8 oldu bu. gün içinde şekersiz her türlü içeceği içtim. 18-6 (6 saat yediğimiz süre) içerisinde 6 saatin sadece yarım saatinde yemek yedim. geri kalan 5,5 saatte hiç yemek yemedim. krakermiş, meyveymiş, lifli besinlermiş. onlarla kendimi geçiştirdim.

çok sigara ve çok kahve içerim. sabah kalkar kalkmaz kahve içenlerdenseniz kahveyi belli bir orana düşürmeniz lazım. mental olarak çok yıpratıyor bunlar insanı.

hiç ekmek yemedim, hiç ama. 2 tabak yemek yedim ama ekmek yemedim. tatlı falan da öyle.

spor da önemli. günde 10 12 km yürüdüğüm günler de oldu hiç yürümediğim de. ama en az 1 saat tempolu yürüyüş şart. çok daha hızlı ve rafine kilo veriyorsunuz. if'den sonra spor salonunda "lan buram da sarkmış" diye üzülmek yerine sporu önceden yapın ki iki iş birden çıkarmayın.

ben kendime bir ödül günü koydum. kokoreç'i çok severim, tavuk döneri de öyle. ödül günlerinde - mesela 2 haftada 1- yiyebildiğim kadar yedim. sporu da ona göre yaptım. ekmek de var bu aşamada.

en önemlisi de istikrar. arkadaşın doğum günü, kardeşimin mezuniyet kutlaması vs. demeden devam etmeniz lazım. bir kere bozuldu mu hep bozuluyor. denendi onaylandı.

son olarak yulaf ezmesi alın. bulunsun evde. bazen an gelecek ölecekmiş gibi hissedeceksin. 2 kaşıt yoğurt ve 2 kaşık yulaf, tek öğünü bile atlatmanıza yardımcı oluyor.

bol şans.

Amaç kilo vermekse en önemli şey kalori alımı. Hangi diyeti yaparsan yap, en nihayetinde aldığın kalori harcadığından fazlaysa kilo alırsın.

Intermittent fasting hem insülin direncini kontrol ederek metabolizmanı hızlandırmanı sağlıyor, hem de yağ yakımını hızlandırıyor. Kolestrolu falan azaltabileceği de iddialar arasında.

Ben bunu on/off 2 yıla yakındır yapıyorum ve kalorik alımı biraz kısıtladığımda sıradan diyetlere göre çok daha hızlı kilo veriyorum. Ama cipsleri gömdüğüm zaman o olmuyor tabi.

recep ivedik 5'in youtube videolarini izledim dun aksam. hani iki dakikalik kesitler yukluyorlar ya filmden, onlardan.

recep ivedik 2

serdar ortaç - mesafe albümü. özellikle "istersen" şarkısı. anlamsız ama bağıra çağıra söylemesi keyifli.

Masterchef :(

Hmm...
Online okey oynamak, tam bir vakit kaybı. Bazen yapıyorum hala.
10-11 sene öncesinde, sabahları yarı zamanlı çalıştığım ofisi açıp 9-10 gibi okula gitmeden önce İstiklal'deki bol kepçe lokantalarından birine uğrayıp ezogelin çorbamı içerken Fanatik'in yalan futbol haberlerini okumak :)

maalesef masterchef izliyorum ve merak ediyorum takip ediyorum.
beyin yıkayan programlardan hoşlanmam ama daniloyu sevip ortasından başladığım masterchef i takip ediyorum

Masterchef +1

özcan deniz derin duygular şarkısını dinlemek en sevdiğim guilty pleasure'ım

İşte benim stilim kavgalarını izlemek

Özcan deniz - derin duygular +1

leş gibi soğuk esprilere gülüyorum. başkalarına da yapıyorum. arkadaşsız kaldım bu yüzden.

Olumume turkce muzik dinliyorum bağımliyim. Sabah kahvaltida manus baba dinledim o derece :(

Demet Akalın'ın birkac sarkisini dinliyorum arada..

esra erol seyretmek

Netflix'te insanların kötü kötü pastalar falan yaptığı Nailed It diye bir program var. Onu izliyorum.

bir donem serdar ortac - ne olur gitme

son zamanlarda masterchef +1

amerikan survivorını izlemek. gerçi haftada bir 42 dakika program, ne kadar guilty pleasure sayılır bilemedim..

son zamanlarda arkadaş ortamında içtiğim 3 5 dal sigara, derken bu akşam bi coştum keyiflendim, yürüyüş yapıyordum ulan dedim bi paket sigara alayım, aldım yaktım bi tane, yürüyüşümün yarısında olmama ve çok dinlenik olmama rağmen ayaklarım beni eve resmen zor getirdi, ne gücüm ne kuvvetim kaldı.

anladım ki sigara böyle bişeymiş, pazartesi yeniden bırakıcam.

bi seansta hayatının değişmesi imkansız, zaten derdinizi anlatmanız ve psikoloğun sorunu anlaması en az 3-4 seans sürüyor. arkadaşınıza bir şey anlatırken bile dışarda bi yerde buluşup saatlerce konuşuyorsunuz. ben ilk gittiğimde baya gergindim, sonradan şekillendi herşey bana ödevler mödevler vermişti. parasız kaldığım için devam edememiştim.

İlk seansta mucize beklemiyordum ama 45 dakika bi şeyler anlatıp çıkıp ben ne yaptım şimdi hissiyle karşılaşınca anlamsız geldi bu durum.

Terapistin senle aynı frekansta, anlaşabileceğin, derdini zorlanmadan, açıkça anlatabileceğin biri olması lazım. Arada kurulan bağ önemli. Yoksa karanlık bir odada el yordamı lamba prizi aramaya benziyor terapi. Can sıkıyor.

ben çok mutlu olmuştum.

psikiyatristim yönlendirmişti "sen gafayı yemişsin sana terapi lazım, ilaç kurtarmaz" diye. genç, böyle bıcır bıcır, çok enerjik, sevimli bir kadındı. büyük beklentiyle gitmemiştim ama benim anlatmaya çalıştığım şeyleri çok daha anlaşılır ve yalın bir şekilde bana geri anlatması inanılmaz etkilemişti beni. yani mesela kadına bana çok kompleks gelen bi' şeyi anlatıyorum, öyle bir iki cümleyle cevap veriyor ki "ohaaa nasıl ya" dememek için zor tutuyorum kendimi. karı çok sevdiğim için avrupa'nın çeşitli şehirlerinin mobese kameralarını takip ettiğimi ve kar yağışını onlardan takip ettiğimi söylemiştim de yarılmıştı, onu hiç unutmuyorum. cuneo'da bir kamera bulmuştum o zaman, ona bakıyordum hep.

sanırım iki kez gidebildim. ikisinde de çok memnun kaldım, uzun vadede çok faydası olacağını hissettim. param yetmedi ama, ikiden sonra bırakıp sadece ilaç tedavisi + 30-40 günde bir psikiyatristi görme şeklinde devam ettim.

@der meister bana hiç geri bildirimde bulunmadı ya bi konudaki düşüncelerimin yanlış olduğunu söyledi sadece. Gerçekten pahalı bi de yani :D

Ben de faydalı bulacaktım ki adam bir seansta uyuyakaldı. Bana müsaade, diyerek gittim.

terapi böyle bir şey zaten. bazı haftalar çok verimsiz geçiyor gibi geliyor bazı haftalar amerikayı keşfetmiş kadar etkili oluyor. ilk seanstan bir şey söylemek zor. benim ilk seansımda ilk başta bir şey sormadan kendimi anlattırdı sonra çok saçmalayınca genel sorulara geçmişti.

rahatlama her zaman olan bir şey değil, hatta genel olarak tam tersi oluyor. çünkü (genel olarak) kötü tecrübelerin üzerinden geçiyorsunuz, hissettiklerinizi anlatıyorsunuz.

bir de okul meselesi var, psikologların yaklaşımı farklı. psikologunuza sorup bilgi alabilirsiniz. hatta aklınızdan geçen her şeyi, pahalı olmasını bile paylaşın bence.

ben her ay maaşımın 3'de 1'ini veriyorum, 2 senedir devam ediyorum. bazen kendimi zorlayarak gidiyorum bazen seans günü gelse de gitsem diyorum. 2 sene önceki halime göre kendimi çok daha iyi tanıyorum, hareketlerimi ve başkalarını daha iyi anlıyorum.

verdiğim paranın iki katını verelim, iki sene önceki haline dön deseler kabul etmem.

ilk psikologumla enerjim çok uydu. kendimi açmakta zor bir insan olmama rağmen o direncim kırıldı ve güzel bir teröpatik ilişkimiz oldu.

birkaç seansta hayatım değişmedi. ilk seansta neden bunları anlattım ben şimdi ne boka yarayacak deyip kendi kendime ağladığımı hatırlıyorum. ama uzun süreçte çok şey değişti.
terapistim akıllı biriydi. eğitimine de güveniyordum. uzun zaman gittim (4-5 yıl belli aralıklarla) yine başım sıkışınca bir şey danışacak olsam giderim.
iyi ilişki kurduğunuz terapistle güzel bir süreç oluyor.

bir de dipnot: terapi öyle ferahlayıp çıkacağınız bir deneyim olmayabilir. benim çok ağlaya zırlaya çıkıp delirme eşiğine geldiğim zamanlar oldu. o yüzden uzun vadede bakmak lazım sonuca.

@mattiadestro böyle düşünmene sevindim bana umut oluyor bu durumlar

ilki devlet hastanesi'nde bir herifti. o ne dedi ben ne dedim zerre anlamadık birbirimizi.

ikincisi bilmem ki ne yapsan tüh vah tarzında bir kadındı.

üçüncüsü çok genç bir kızdı. dikkatli sevimliydi ama pek verim alamadım.

dördüncüsü yaşlı bir amcaydı. bırak gızım boş işleri sorumluluktan gaçaman gibi şeyler söyledi. üzülerek ayrıldım kapısından.

beşincisi: tamamen farklı bir konu üzerinden danıştım kendisine. cinsellikti konumuz. çok çok iyi gelmişti ama zamanla özele çok daldığımız için utandım kendisinden.

yedinci de çok iyiydi. en son artık psikolog ihtiyacım yok diye gitmiyorum ama olur da ihtiyaç duyarsam numarası var. her an arayabilirsin dedi.

en iyisini sona sakladım, hayatımın dönüm noktasıydı. mesleğine aşık biriydi. beni dinlerken gözlerinin içi gülerdi. çok şeyleri fark edip düzeltmemde yardımcı oldu. bir çocuk gibi ilgilendi benimle. umarım çok mutludur.


aa bir tane daha var, onu hiç sevmedim kaltağın tekiydi.

birde üniversite 2'de gitmiştim, uyum sorunum vardı. dışlanmış hissediyordum girdiğim her toplulukta. ondan da verim alamamıştım. zaten üniversite hayatım kötü geçmişti.

sadece 2 psikoloğa farklı konularda danıştım, diğerlerine tamamen erteleme sorunu üzerinden müracaat ettim.

İlkinde bir şey anlamayı bekleme uzun soluklu bir şey bu çünkü. sadece vazgeçmeden devam et. Farkı zaman geçtikçe anlayacaksın :)

Neden kandırılmış hissettin? İlk gidişinde bir fark olmaz zaten. Ben de gittim psikoloğa birkaç ay ve biz sonlandırdık terapileri çünkü iyi görmüş beni. Ben psikoloğumu çok seviyorum o da beni çok seviyormuş. Hatta seni görmediğimde özlüyorum demişti. Onu tanıdığım için çok şanslıyım. Gerçekten mükemmel insan oluyormuş.

Bir ara değişime direnç gösterdiğim bir zaman beni eleştiri yağmuruna tuttu ama nasıl acımasızca eleştiriyor, hüngür hüngür ağladım. Bazen insanları sarsmak gerekiyor dedi :) sonra ben ödevlerimi yapmaya başladım ve amacıma da ulaştım.

Aslinda psikologunuzun ilk seansin daha cok bilgi edinme & tanişma tadinda gececegini belirterek seansa baslamasi gerekirdi. O kismi atladigi icin sizde verimsiz bir seans izlenimi birakmis olabilir ama devam eden seanslarda beklentileriniz daha olumlu sekilde ilerleyecektir.

Not: psikolog

şükela modunda mı görüntülüyordunuz başlığı? öyle olunca filtre devre dışı kalıyor, başlıkta ne varsa gösteriyor sözlük.

ben de mesaj atamıyorum kimseye, filtre yaparken bozdular sözlüğü :D

10 arda full takip ettigim donemler oldu, cokta troll yuvasi degil, bazi sorulardan guzel filmler, kulturler kazandim.
Vengoyu burda gorup endulus turu yapip kulturu baya arastirmistim, ilk sorumu 2007de sormusum hey gidi

eski kalitesinin yakınından bile geçemez. troll dolu ortalık. cevap veren 10 nick'ten temiz bi' 5-6'sı birilerinin beşinci hesabı ya da sırf pislik yapmak için üye olmuş dangalak bir tipe ait.

böyle deyince de sevmediğim herkese troll yaftası vurduğum düşünülüyor. hayır kardeşim. ben bu duyuruda en az 20 kişiyle tartışmışımdır. dissendium vardı mesela, her duyuruda didişiyorduk herifle. adam alplerin hiçbir numarası olmadığını, hakkari'de de dağ olduğunu falan yazıyordu. ama ben hiçbir zaman "BUNLARI DUYURUYA NİYE ALIYOSUNUZ" demedim. görüşlerimiz taban tabana zıt olsa da, anlaşamasak da buraya kendini yansıtan GERÇEK biriydi çünkü. böyle olanlara her zaman saygım var, duyuruyu güzelleştiren zaten insanların bu ortamda birbiriyle iletişim kurması, birbirine yardım etmesi.

o özelliğini büyük ölçüde yitirdi benim için. boş boş, antin kuntin soruların hepsi cevaplanır ama cidden "yahu bunu benim birilerine danışmam lazım, kendi başıma halledemem" diyeceğin hemen hiçbir soruya cevap alamazsın. zamanında öyle insanlarla tanışıyordum ki burada, oturduğum yerde 10 puan iq kazanıyordum. şimdi nerdeeee.

10 üzerinden puanım 6 olur herhalde. zamanında 8'di. bu gidişle 5-4 diye gidecek öyle.

Fikir lazımsa faydalı oluyor, herkesin bir fikri var hemen her konu hakkında.

Ama Google'da kısa bir arama ile bulabileceğiniz bilgiler dışında bir bilgi gerekirse cevap nadiren geliyor.

buranın scriptini beğenmiyorum çok kötü

mobile desteği yok

çok bilgi veya tecrübe gerektiren sorulara cevap bulamıyorsun genelde yüzeysel soru cevaplar

Cok az cevap geliyor. Gerci geldiginde de cok yardimci olan insanlar da oluyor. Ama azinlik.

Anca anket tarzi bi soruya ya da komik bi olayin konu oldugu soruya yogun cevap geliyor.

Gecen seneye kadar uyeligim yoktu ama hep takip ederdim. ben de eskiden daha cok cevap ve daha enteresan, daha gerekli sorular oldugunu dusunuyorum. Yine de seviyorum. Bana iyi geliyor.

Bu arada ben de geyik sorular aciyorum bazen ama trol soru acmiyorum en azindan :)

6/10

eskiden çok ve düzgün cevaplar gelirdi, şimdi az ve trollük yapmaya/dalga geçmeye yönelik yanıtlar geliyor. ayrıca eski fikir çeşitliliği yok, çoğu cevap birbiri ile aynı mantıkta yani farklı bakış açısı yok.

Hukuk isim, cilt bakimi hobim ikisinden soru gorunce cevap yaziyorum mesaj atıyorum. Yuzeysel degil de daha detayli aciklama yapmaya calisiyorum.

Elektrik supurgemi buraya sorarak aldim notebook alirken de bayagi yardimci olanlar oldu. 1 2 kisiyle guzel sohbetlerim oluyo yakinda gorusmek de istiyorum bu insanlarla reelde.

Bikac sinir oldugum konu var. Ilki uzun uzun cevap yazdiginda ve tek cevap veren sensen bi tik bi tesekkur vs bile etmeden cevabi alip silenler oluyo sorusunu ondan hoslanmiyorum. Ikincisi troll haricinde 1 2 terbiyesiz saygısız ve suursuz insanlar var. Ucuncusu de bilmedigi konularda cok eminmis gibi alakasiz cevap veren tipler bi de sordugun soruyla alakasi olmayip yazdigin bi seye takilip bambaska cevaplar veren tipler. Bunlar haricinde 10 uzerinden rahat 7 veriirim

quora'ya yazsam elin hintlisinden gelecek cevabı neyleyeyim, bazı konularda kendi insanıma danışmayı daha uygun buluyorum. o yüzden faydalı.

bir iki troll denk geldi bana da, aklıevvelin biri durduk yere hakaret etmişti mesela, engeli basmadan evvel yazdıklarına bir baktım, fakir oldukları için ana babasından nefret eden bir sayko. yazık. :) böyle sorunlular, travmalılar çıkıyor arada. onun dışında iyi.

Tamamen ilgi çekmek amaçlı, 3-4 kişiye ait 8-10 troll hesaptan gelen aynı tip gönül işi ve cinsellik sorularından bıktığım için puanı düştü buranın. Eskiden aktiftim, fikir alma sorularına kafa yorardım ama şimdi soranlara güvenim kalmadığı için adamına göre muamele yapıyorum.

Yaklasik 11-12 yildir buralardayim, kimler geldi kimler gecti. Herkes eskiden daha icerikli aciklayici cevaplar gelirdi diyor fakat soyle de bir durum var, son 8-10 senede hepimizin hayatinda gunluk yasamsal degisiklikler oldu, birbirimize ayirdigimiz vakitler azaldi, icerikten ziyade goruntu on plana oturdu, artik like kulturuyle beslenir olduk cogumuz. Dolayisiyla kimse bir baskasi icin 30 dk'sini ayirip metin kurgulamak istemiyor. Cevabi yapistir-gec seklinde yaklasiyoruz. Belki cok fazla hizlandik hepimiz, duyuru'ya has bir durum oldugunu dusunmuyorum.

Ben her seye ragmen burayi ve buradaki insanlari seviyorum.

gayet samimi bi cevap değil mi? Soruya da cevap olsun on üzerinden 5 veriyorum.

Belki de bozuldu demenin sebeplerinden biri benim. Belki ben bozuyorum bildiğiniz duyuruyu. Çok değil 2002 den beri takip ediyorum. Çok şey kattı bana ben de çok şey kattım. Misal dil yaşayan bir olgudur, değişir, hatta ölür. Bu da öyle bir şey. Her şry değişmeye mahkumdur. Duyuru da değişiyor. Belki de en süzme saf bilgiye ulaşılabilecek yer artık duyuru değildir? Doğruyu söyliyim ben bi ara öyle düşünüyordum ama sonra ne oldu? Ben dalga geçmeye başladım duyuruda. O kadar çok alakasız soru cevap var ki. Arasından işe yara olanı sizin seçmeniz lazım. Burası bir ansiklopedi değil. En nihayetinde kuran adamın amacı her neyse, kullanıcılar bu siteyi yürütüyor ve ben de bi kullanıcıysam dalga geçmek de en az doğru bilgi kadar gerçek.

Ben bazı insanların duyuruda kendine ait kültürü olan bir grup yaratma çabasını veya beklentisini biraz lüzumsuz buluyorum zira öyle bir şey gözlemlemiyorum. O yüzden bir beklentim falan da yok. Yılda iki soru falan soruyorumdur herhalde, ama çok fazla cevap veriyorum. Canım istediği zaman bırakıp aylarca girmeyebiliyorum.

Buradaki bazı insanların korkutucu derecede cahil ve "this is why we can't have nice things" sözünü kanıtlar nitelikte olduğunu düşünüyorum. Saldırgan insan çok fazla. birçok insan "hmm bu bu kişinin fikri/tecrübesi" deyip geçemiyor. İlla ki "aramızdaki bazı ezik mallar/ lümpen bilmemneler (ne hakaret isterseniz koyun buraya) xyz yapıyorlar" diye bir laf çarptırma çabası. Sonra hemen benzer şeyler özel mesajlarda geliyor.

Ama bazı insanlar da şu Lübnan'daki gösteriler sırasında çocuk korkunca toplu halde "baby shark dododoo" diye şarkı söylemeye başlayan protestocular gibi, kıvrak zekalı, yardımsever, esprili insanlar. Onları takdir ediyorum.

10 üzerinden 5-6 veririm. Tasarımı kötü buluyorum, renkler vs.

Açılın gediklisi geldi, ilk üyelerdenim. Sözlük yazarıyım ama sözlük hesabımı kullanmıyorum. Günlük rutinim sorulara bakıp, merak uyandıran bir şey varsa internette araştırmaya başlarım. Başlangıç noktam gibi bir yerdi. Sözlüğe sırtımı döndüm ama hala pc'yi açtığımda ilk ziyaret ettiğim yerlerden birisi burası. Bir zamanlar Friendfeed vardı. Orada ufkum açılırdı. Duyurun katmerlisiydi. Google'da aranarak bulunacak şeyler sorulmaya başlandığından beri kalite giderek azaldı. Yine az da olsa arada güzel sorular geliyor. İzlemeyi değil okumayı seven bir neslin ayakta kalma çabası gibiyiz. Dayan duyuru. Puanım 6.

6 veririm, bi 8-10 sene evvel sozlukten cok buraya gelirdim, son 3 4 senedir neredeyse hic girmiyorum, yeni yeni 2 3 aydir arada bakiyorum, cok tenhalamis, eski hal gitmis gibi ama 10 sene de ne degismiyor ki.

Eskiden çok aktif kullanıyordum duyuruyu. Birkaç senedir çok nadir giriyorum duyuruya. Çok sevdiğim insanlar oldu burada. O zamanlar gibi değil artık burası ama yine de seviyorum burayı.

7 puanı var bende.

sosyal medya kullanmadığım için gün içerisindeki boşlukları duyuruyla dolduruyorum. sayesinde merak edip çok şey araştırıyorum, öğreniyorum. hoş.

10 sene olacak uye olali, dusununce ne zaman gecti onca yil diyor insan ama gecmis iste. cok super insanlarla tanistim buradan, guzel arkadaslarim oldu bu arkadaslardan biriyle ispanyaya gezmeye gittik hatta o derece sevdigim bir yer duyuru. ama zaman icinde her sey gibi burasi da sönükleşti tabii, eski ortami kalmadi maalesef. eskiden bu insanlar bu kadar seyi nasil biliyor diye sasirirdim burada cevaplari okurken. cok sey ogrendim, cok kisiye de yardimim dokunmustur. simdi artik eskisi gibi bilgili insanlar pek kalmadi, basit bi google aramasiyla ulasilabilecek sorulara bile bazen cevap gelmedigi oluyor. bir de en sinir oldugum seylerden biri de trol mudur yoksa gercelten gerizekali midir bilinmez bazi tiplerin fink atmasi. soru soruyorsun soruyla alakasiz gelip sana hakaret ediyor sacma sapan yerlere getirip konuyu sonra da anlamamakta israr ediyor filan. sorunlu tip ve atarli ergen bollugu var artik. ya da ben yaslandim bilemiyorum :) veda mesaji gibi oldu ahah neyse, puanim 7, eskiden olsa 9 derdim 1 puani da gercekten kullanissiz olan arayuzden kirardim.

uzun zamandır buradayım. duyuru benim için internetin diğer adı sayılabilir, burası benim çekinmeden fikrimi sorabileceğim yakın arkadaşım gibi. içinde kötü cevaplar çıkıyor, ama bana kazandırdıklarının yanında bunlar çok zayıf.
buranın biraz daha canlanmasını, sorulara 2-3 cevap gelmesindense 8-9 cevap gelmesini isterdim. yine de burada hiçbir kullanıcı kalmasa, sırf ara ara behzat ç açıp izler gibi buradaki duyuruları okurdum sanırım.
özet olarak buradaki insanları seviyorum.

siteyi 12 yıldır takip ediyorum. eskiden daha çok ciddiye alırdım ama artık şöyle bir bakıp geçiyorum. sorular da soruyorum ama öylesine soruyor gibiyim aslında. burada bazen çok dolu insanlar da görmekle birlikte sitenin genel olarak cahil, ezik ve sorunlu, kıskanç, özetle yaralı insanlarla dolu olduğunu düşünüyorum. yine de takip etmekten kendimi alamıyorum.

bir de düşünüyorum da tasarımı çok eskidi ve köhne bir yer haline geldi. kullanıcılar azaldı, fazlaca bir bizbizelik var gibi. nickler yenilense de sanki buranın 10 yıllık gediklisi gibi yazıyorlar. bir nick gidiyor öbürü geliyor falan. garip garip şeyler.

kimi insanlar laf sokmak için yer arıyor ya da okuduğunu anlamıyor. tartışacak biri bulma peşinde. yazık diyorum, uğraşmadan geçiyorum.

"Ama Google'da kısa bir arama ile bulabileceğiniz bilgiler dışında bir bilgi gerekirse cevap nadiren geliyor." bu cümleye de katılıyorum. hatta ben google'da bulunabilecek şeyleri görünce cevap yazmıyorum. eskiden çok cevap yazardım. artık çok spesifik ya da ilgi çekici olmadıkça hiç cevap yazasım gelmiyor. galiba ülkedeki insana inancımı da buradakine olan inancımı da birbirine paralel olarak kaybettim.

Berbat.

1/10.

Androidden giriyorum, duyurunun tarihi bile gorunmuyor. Te allahim... sene olmus 2020... 10 uzerinden 0.5 Yokluktan giriyoruz

akp bitti zaten de rte ayakta. şahıs olarak çok seviliyor. cb olduktan sonra da ne olsa "olum adam cb oldu partiyi boşladı, neler olduğunu bilmiyor vs diyorlar"

akp nin uzun ömürlü olmasının sebeplerden biri, muhalefetin tutarsızlıkları ve devletin bütünlüğü için bir araya gelip uzlaşı sağlamak yerine başka odaklarla yakınlık kurmalarıdır.
mobile.twitter.com

Oysa halk sadece ekonomiyi değil birlik ve bütünlüğü de düşünür.

Medya haber yapamıyor şu anda. Kötü bir haber yapsa hemen silivri. Rahmetli Ecevit'i medya bitirdi.

Akp bitti. Ama etkilerini bi 10 yıl daha yaşayacağız. 2007'den beri belkide tarihin en yoğun kadrolasmasi gerçekleştirildi devlette.
Nasıl ki geçmişte 60 yıl hükümetler sağ/muhafazakar jenerasyon olsa da devlet kadroları rte'nin meşhur "cehape zihniyeti" tarafından işgal edildiği için sağ hükümetler asla otorite kuramiyordu, bugün de tam tersi durum var kadrolarda.
He ideolojik olarak gudik ve yavşak tipler olduklarinsan temizlenmesi ötekiler gibi zor olmayacak.

Amerika ile aramizin bozulmasinin miladı ile fetoyla hukumetin arasının açılmasının miladı neredeyse aynı.

Politik okumaya sahip insanlar akp'nin ekonomi mengenesinden kurtulabilmek için fetoya tekrardan ufak ufak yol verdiğini görebiliyor. Barınç gibi temsilci/köprü hüviyetindeki tipler boşuna cb y.i.ş e dahil edilmedi, son zamanlardaki gelişmeler v.s, önümüzdeki dönem ekonomik bir ferahlama olası, kaybetmekten olan her insanın son şansını kullanmak için ölümcül bir hata bu tabi ama işin matematiği bu.

Akp denilen mekanizma kapısında kurdela kesilerek açılmadı, nasıl buyumesi bir süreçse yıkılması da bir süreç.
Bugünden yarına olacak bir şey değil.

Kaç yaşındasın bilmiyorum ama ekonomi aslanlar gibi ayakta. Bu yüzden henüz AKP bitmedi. 2000-2001 yılında ekonomi bitmişti. Yaklaşan krizde daha beterini yaşayacağımız için şuan bence ekonomi aslan gibi. Bu yüzden henüz AKP bitmedi.
Not: Varlıkların (ev, araba...vb) yenilebilir bişi olmadığını o gün anlayacağız. Nakit candır.

akp yerel seçimlerde çok sağlam darbe aldı aslında bence. 94 doğumluyum ben, el kadar bebe olduğum dönemi saymazsak akp türkiyesinde büyüdüm. inan şu an ankara, istanbul ve daha pek çok büyük şehrin chp'de olması inanılmaz tuhaf geliyor bana. benim gördüğüm, yaşadığım türkiye'de bunun olması imkânsızmış gibi... adamlar öyle bir ivme yakaladı ki chp'nin kalesi olarak görülen yerlerde bile (ki ben öyle bir yerde büyüdüm) %20'nin altına düşmüyorlar, düşünsene. velhasıl mevcut durum benim için akp'nin bitmese bile en azından biteceğini gösterebilen bir durum oldu.

öte yandan ekonomi de tümüyle bitmedi. zorlanmalar başladı ama iktidarı devirecek kadar ciddi değil. hele ki bizim ülkenin isyan eşiğinin çok çok yüksek olduğunu da düşünürsek bence şu aşamada akp'nin bitmemesi normal. ona daha var sanki.

şimdi ağzımı bozmak istemiyorum, zaten cevabımı silecekler ama "muhalefet başka odaklarla yakınlık kurmuş" diyen arkadaş hükümetin yakınlık kurduğu odaklara da baksın bir. bu kadar aymazlık olmaz. insanda utanma olur biraz. sürekli kandırılan, fetöcüleri devletin her kademesine dolduran, bu ülkenin askerinin belini kırmaya çalışan da muhalefetti di mi? halk birlik ve beraberliği düşündüğü için mi türk ordusu perişan edilirken sesini çıkarmadı? türk halkı birlik beraberlik falan düşünmez. çoğu cebinin derdinde, vizyonsuz, boş milliyetçi tiplerdir. kimse masal anlatmasın.

haber yapılamamasıyla ne ilgisi var? ekonomi diyorsunuz haber yapılmadan bittiği anlaşılamıyor mu? illa ekonomimiz bitmiştir bandı mı geçmesi lazım?
iktidar tek bir olguya bağlı değil. ekonomi mühim ama ekonomiden çok daha tırt şeyler iktidar değiştirtebilir tam tersi de geçerli.

@denek hayatım, ilgisi var, devletin hiç bir organından kriz var lafı daha henüz duyulmadı, sizin kendi çevrenizde kriz var yaw demeniz ile devletin kriz var demesi arasında dünya kadar fark var. tıpkı sallamadığınız birinin salak demesi ile anne/babanızın salak demesi gibi, etkileri farklı olur bu tür durumların.

medya'da kriz var diyecekse bunu sarı çizmeli mehmet ağaya söyletmez, adı uzman (uzmanlığı tartışmalı olabilir o konu fark etmez) birine söyletir.

kriz varsa vardır yoksa yoktur. van gölü canavarı değil bu birilerinin gerçek olduğunu ortaya çıkarması gerekmez. krizin varlığı/bilinmesi/hiseedilmesi/yaşanılması medyada görünürlüğüne bağlıysa o şey kriz değildir. kriz var ama medya yazmıyor ondan şey olmuyor fazlasıyla komik. şey olması için kriz yeterli. adam aaa açız lan biz televizyonda gördüm demez. komşusunun aç olduğu bilmesi için gazete gerekmez.

denek hayatım haklısın ama selam da haklı.

Şöyle ki, 2001 krizinde hatta ve hatta 2008 krizinde kanallar bu durumu sürekli tartışır ve gündemde tutardı, ki bu krizlerden biri genel bir dünya krizi olduğu hâlde.

Ama şu an herkes üç maymunu oynarken oyunu her seçimde iktidar partisine veren ve aldığı ekmeğin, suyun fiyatını asla düşünmeyecek olan yüzbinler de bu durumdan hâlâ bihaber.

Aslında bizim durumumuz kriz bile değil, bir çöküş. Krizin başı ve sonu vardır ve az çok nasıl bir çıkış olabileceği bellidir. Bizimkisi ise sonu belli olmayan bir yuvarlanma durumu.

@denek hayatım, ifade etmeye çalışayım ama tam beceremeyebilirim, senin benim yiyecek bulamayışımız zengini bağlamaz, zengin dediğim de 5/10 apartmanı otopark'ı olan, ticaret yapan adam değil, milyar dolar ile borsada yada şurada burada emtia ticareti yapan adamlardan bahsediyorum (ki çoğuna hayalimiz yetmez, öyle değişik şeyler alıp satar bu adamlar), bu insanlar senin benim lafıma bakmaz, devletin veya medyadaki uzmanların lafına bakar, bu adamlar panik yapıp (türk olsada fark etmez) ahanda kriz var paramız pul olacak diyerek paralarını çıkartmaya başladığında problem ayyuka çıkar, devlet maaş ödeyecek para bulamaz hale gelir, kaldı ki hastasine ilaç alsın, veya benzeri şeyler. ve devletin çöküşü bir günde başlayıverir (hükümet değil, devlet çöker) sen ben o şu bu, hepimiz toplanıp kendimizi yaksak böyle bir etki edemeyiz. bu yüzden biri ile devlet veya medyanın gücü aynı değil.

örnek vereyim: steve jobs'un milyar dolarlarını yöneten yatırım firması/firmaları zamanında 5 milyarını türkiye cumhuriyetinin devlet bonolarına yatırdığını düşün, buna adını bildiğimiz yada bilmediğimiz (meksika mayfasının üyeleri bile olabilir) insanları da ekle. bu insanlar senin benim yiyecek ekmek bulamayışımız ile ilgilenmez.

kahvedeki adam kadın mı kızmı bilemem dediğinde sen evinde bunu duymazsın, duysan bile o kadar sinirlenmezsin, bunu bir devlet erkanı meydanda söylediğinde ise skandal olur. baktından o da insan diğeri de, baktığında ikisinin de ağzı burnu var, ikisi de aynı lafı söylüyor (noktasına virgülüne kadar) ama etkileri aynı olmuyor işte.


birde tüm bunlara rağmen, rte ekrana çıkıp kriz var arkadaşlar batıyoruz dese bile yok ya ona bunu söyletiyorlar diyecek 5 milyon insan bulabilirsin. misalen binali yıldırım'ın hoca efendi için söylediklerini insanlara izletiyorsun, montaj diyor, yalan diyor inanmıyor adam. gözüyle gördüğüne, kulağı ile duyduğuna inanmıyor ki.

birilerinin yazar kasa atmasını ya da çıkıp 70 sente muhtaçız demesini bekliyorsunuz sanırım anladığım o.
ülkede darbe gibi bi şey oldu ama olmadı piyasa zerre umursamadı.
ne kriz o eski krizler, ne toplum o eski toplum ne de iktidar dinamikleri aynı.
yatırımcı mal mı bilmiyor mu ülkenin ne olduğu da ntv açıp f5 çekerek mi öğreniyor yapmayın etmeyin.

Kara kara dusunecem.
Belki kelle pacaciya giderim.

arkadaşlarıma gidicem bu akşam, maç falan izlicez birlikte. spesiyal yemekleri bulgur pilavı ve fırında tavuk. muhtemelen yine şaşırtmayacaklar. bi çay demlerim ben de. oh mis.

Karnıyarık ve mercimek köftesi.

Kavurmalı kaşarlı pide

Annemle kıymalı börek açtık o pişiyor.

Mis gibi etli nohut yanina da pilav yaptim. En nefret ettigim sey yemej yapmakti artik aci cekmiyorum yaparken

Eve bi varayim brownie yicem sadece.
Cok iyi brownie yapan bi arkadas yapti dun yemedim cok gecti dayandim :D
Bugun yemek niyetine onu yicem.

Dün pizza söylemiştim hepsini yemedim kalanını da bu akşam gömerim

nohut yemegi, bulgur pilavi, dunden kalma
herhangi bi corba

fasulye, pilav, yeşil salata, turşu, şalgam, yoğurt tercihe göre.

tost yapıcam :/

karniyarik yapiyoruz biz de. yanina da yogurtlu ispanak.

bu akşam bi şey yemicem ama yapacak olsam mantarlı tavuk sote (belki soğan ve kırmızı+yeşil biber ekleyerek), üşenmezsem yanına azıcık bulgur pilavı yapardım. yarın böyle yapacağım zaten. doyurucu, nispeten sağlıklı, boroteyini bol, benim gibi karbonhidrat beyinliler için de bulgurda yeteri kadar karb var zaten. mis. iyi oluyo.

iki paket noodle gomdum.

ilk cümle "bend down" olacak. ilkinde çöpü almak için eğildim, ikincisine ona doğru eğildi diyor. üçüncüsünde de anlam ikincisiyle aynı aslında. kızı küçük olduğu için sarılmak için aşağı doğru eğilmesi gerekmiş belli ki, o yüzden down da eklemişler. dilin esnekliğiyle alâkalı bir kullanım. bizde de mesela "sarılmak için kızına doğru eğildi" dersin ama "kızına doğru aşağı eğildi" demezsin. bizdeki kullanımı farklı yerleşmiş, akıcı bir şekilde o "aşağı" anlamını vermek mümkün değil azından benim aklıma öyle bir varyasyon gelmiyor. bizim "eğilmek" deyince aklımızda oluşan şey belli çünkü, aşağısı yukarısı gerekmiyor. cümlenin gelişinden çıkarabiliyorsun. el oğlunda mis gibi kelime var yapıştırıyor.

benzer durum rusçada da söz konusu. onlar ön ekle yapıyor bu işi. örneğin "begat" koşmak demek. "vbegat" içeri doğru koşmak, "vıbegat" dışarı doğru koşmak, "sbegat" aşağı doğru koşmak vs... aslında türkçede de var bu. bu konuyla ilgili çok güzel bir entry vardı. hareket yönüne göre fiil ek alıyordu. geçmek, göçmek, sökmek, takmak gibi fiillerin tamamı buna benzer ön ek yapısıyla oluşmuş idi.

1) bend down olacak. Çöpü almak için (aşağı) eğilmek durumunda kaldım.

2) Yakınına geldi ve ona doğru eğildi. Geçmiş zaman kipi olduğu için bent.

3) Bu cümlede ufak bir nüans farkı var. Adamın kızından daha uzun boylu olduğunu çıkarabiliyoruz, üstteki cümlede buna bir vurgu yok.

hayat her şeye rağmen güzel ve yaşanılabilir. bize verilen ortalama 60 yıl sonrasında zaten yokuz. bunu güzel değerlendirebilmek için yaşıyoruz.

İnancım.

her şey gibi hayat da limitli. kendi ömrünün kalan limitini, aneannenin doldurmuş olduğu limite üzülerek harcamak mantıklı değil. yas doğal bir duygusal tepkidir. zamanla daha iyi hissedeceksin.

başınız sağolsun. böyle bir durumda derinden sarsılman ve hayatı sorgulaman çok normal. acı sanırım asla geçmiyordur ama insan adapte olup önüne bakmayı öğreniyor. kuzenim yanılmıyorsam nisan ayında intihar etti. halam hala yaşıyor... acısını hayal dahi edemiyorum ama demek ki insan hayatta kalabiliyor.

kişisel olarak benim spesifik bir amaç ve motivasyonum yok. aslında yok değil de çok dağınık... hem almanya hem de rusya'da yaşamak istiyorum. bunları yaparken ankara'yı çok seviyor ve ankara'da yaşlanmak istiyorum. gençlerbirliği maçlarını iple çekiyor fakat avangard omsk'la aynı şehirde olabilmek istiyorum. öte yandan omsk bence yaşamak için korkunç bir şehir, o yüzden ikinci takımım olan avangard'ı sanırım daima uzaktan sevmek zorunda kalacağım. almanca öğrenmek istiyorum ama vaktim ve beynim yetmiyor. aslında gerçekten insanların huzur içinde yaşayabildiği, sömürünün olmadığı bir düzen istiyorum ama öte yandan havuzlu villamın olabilmesini de istiyorum. çok param olsun, "başarılı" olabileyim istiyorum fakat bunu alışıldık yöntemlerle ve sabah akşam çalışan bir işkolik olarak yapmak istemiyorum. alternatifler hakkında ise fikrim yok.

kısacası "şu yüzden yaşıyorum" diyebileceğim hiçbir şey yok ama bir oraya bir buraya savruluyor ve açıkçası bundan keyif de alıyorum. böyle sağa sola baka baka, bi' şeyler peşinde koşa koşa geçiyor vakit. öyle özellikle mutlu, pozitif, sevimli, hayat dolu bir adam değilim ama açıkçası 100-120 sene yaşayabilmek istiyorum eheh. olduğu kadar, bakalım.

fark etmiş olabileceğin üzere bu hayallerin hiçbirinde "ikinci kişi" yok. kaybı beni çok derinden sarsacak, hayatımı değiştirecek insanlar elbette var ama mutluluğu başkasına bağlamamaya çalışıyorum elimden geldiğince.

Başın sağolsun. Motivasyonum sürekli değişiyor, net bi amacım yok. Ama genel olarak başıma daha neler geleceğini merak etmek diyebilirim.

'' Alışır her insan alışır zamanla
Kırılıp incinmeye.
Çünkü olağan, yıkılıp yıkılıp
Yeniden ayağa kalkmak ''

Benzer bir soruyu ben de sordum senin duyurunu görmeden önce. Benim de yok gerekli motivasyonum.

annemin cenazemi kaldırmasına izin veremem.

Benim de çok spesifik bir motivasyonum yok hayatta kalmak adına ama birkaç senedir insan hayatının her zaman anlamlı ve değerli olması gerekmediği gibi bir düşünce belirmeye başladı zihnimde. Sürekli bir performans kaygımız var birçok konuda ama şu an yatağa girsem ve ölene dek çıkmasam dünyanın yörüngesi kaymaz, büyük depremler, tayfunlar olmaz. Sadece hayattan çekilmiş olurum. Hayatı yaşamamış olurum. Ve bu da ölümcül bir hata sayılmaz yani. Keyif aldığımız kadar bir şeylere bulaşsak yeterli sanırım.

Şimdi düzenli bir iş ve gelir için atanmaya uğraşıyorum çünkü parasızlık boyundan büyük sorunları beraberinde getiriyor. Artık ailemle yaşamayayım, yaptığım iş bana keyif versin diye uğraşacağım. Onun dışında gerçekten başka bir şey istemiyorum. Hiççi mi oluyorum, bilmiyorum ama bir şeyleri çok fazla önemsemekten ve kendime tutarlı, değerli bir hayat hikayesi yazmaya çalışmaktan yoruldum.

Başın sağolsun.

başın sağ olsun.
annemi yıkamak beni bir anlamda rahatlatmıştı.
tabii ki biraz travmatize edici ve ömür boyu göz önünden gitmeyen fotoğraflar olarak kalıyor zihinde.
ama manevi olarak rahatlatmıştı.
o an "öldüğünü" idrak etmemi sağladı.
bu da hayatıma devam etmemi kolaylaştırdı bir anlamda.
bana sanki ölmüş birini yaşıyormuş gibi özlemek, çıkıp gelecekmiş gibi hissetmek ölümü idrak edememekten gibi gelir.
o açıdan bunu idrak etmek bana iyi gelmişti.
hatta dinibütün bir insan olmamama rağmen, bunun neden yapıldığını ve ritüel olarak "ölü yıkama" işleminin nedenini daha iyi anladım.

sarsıcı bir deneyim de olsa, bunu hayatın döngüsü olarak kabul etmek zorundayız.
tabii ki morg, tabut, ceset torbası, gasilhane, mezarlık vs. bunlar çok soğuk şeyler.
tokat etkisi yapıyor.
ama insan doğuyor, büyüyor, (şanslıysa) yaşlanıyor ve ölüyor.
biz de öleceğiz.

süreci kişiselleştirmeden bu şekilde algılamaya çalışmak lazım.
korkulanın ve belirsizliğin dışında, aslında hayata bağlanabilmek için zaten ölmeye ihtiyacımız var bir anlamda.
sonsuz bir hayat kimseyi mutlu etmez, kimseyi üretmeye ya da yaratmaya teşvik etmezdi.

insanı boşlukta bıraksa da, hayata bu yönden saygı duymak lazım.

kişisel olarak düşündüğün zaman, en azından "anneannem" diyorsun, yani uzun bir hayat yaşamış.
çocuğu olmuş, torunu olmuş, onlarla bir şeyler paylaşabilmiş.
bunlar insana normal geliyor, ama gerçekten şans aslında.
çocuğunu büyütemeden, torununu göremeden gidenler var.
her ölüm erken, ama bazıları daha erken olabiliyor.
anneannenin ölümünden ziyade yaşadığı hayatı düşünebilirsin, belki faydası olur.

benim hayatta kalma motivasyonum, yapmam gereken birçok şey olduğuna inanmam.
yani daha işim var.
ayrıca yaşamayı, canlılığı hissetmeyi de seviyor, bundan zevk alıyorum.
yaşama sevincimi ayakta tutabilen şeyler var çok şükür.

bir süre sonra ölüm kavramına alışıyor insan.
sen de alışacaksın.

son iki sene içinde amcam, dedem, annem ve anneannem gitti. elbette en çok annemin gidişi koydu. zamanla geçer mi bilmiyorum ama çok çok büyük bir travma. hayat her şeye rağmen güzel falan olmuyor. sadece alışıyorsun hepsi bu.

Belki bölümünü, okulunu sevmemiştir. O yüzdendir bu amaçsızlık, motivasyonsuzluk. Karşınıza alıp konuşsanız. Belki ilgi duyduğu bir alanda üniversite eğitimi almak onu kendine getirir. İsteyerek yazdı diyorsunuz ama okula başladıktan sonra yanlış tercih yaptığını düşünmüş olabilir. Ben de ilk üniversitemde böyleydim. Üç sene yalnızca birinci sınıf derslerini aldım, çoğunu veremedim. Bütün gün evde oturuyordum. 22 yaşında ikinci üniversiteme başladım. Geç değil yani.

psikoloğa da gitmiş. bişey yapabileceğinizi sanmıyorum. anlattklarından yola çıkarak hayatından son derece memnun olduğunu düşünüyorum.

hayatından memnun olan bir insanın da huyunu suyunu değiştiremeyeceğine göre, yapabileceğiniz bişey yok.

bizde de var böyle biri, fazla konfor sunmamak gerekiyor bence. bazı insan irade gösterip iç motivasyon sağlayamayabiliyor; motive olup durumunu değerlendirebilmesi için biraz zora gelmesi gerekiyor. nasihat, yönlendirme, teşvik vs bunların faydası olacağını zannetmiyorum.

O istemediği sürece bir şey yapamazsınız.

Salın kızı ya, bence hiçbir şeyi yok. Gayet iyi. 22 yaş daha genç 25 olsun sonra endişelenirsiniz illa endişelenecekseniz.
O kadar uzaksınız ki arkadaşları hakkında size yalan söylüyor. Yargılanacağınızı düşünüyordur ve haklı da. Anne babanızla ablanız hakkında gıybeti bırakın ve yakınlaşmaya bakın. Niyetiniz yoksa da rahat bırakın kızı.

22 yaş büyük duruyor ama aslında değil, bazı şeyler sonraları anca oturuyor. o zamanlar bölümü isteyerek yazmış olabilir ama bu şu an bölümü sevdiği anlamına gelmez. 17 yaşında neyi sevip sevmediğini bilmek aslında baya zor bir şey. bana kalırsa bölümünü sevmiyor. (zaten fizik hayli zorlu bir bölüm) bana da oldu bu. yüksek lisans yaparken isteyerek girdiğim ama içine girince istemediğimi fark ettiğim bir bölüme başladım. ilk yıl okula neredeyse hiç uğramadan, sonraları her dönem aldığım 3-4 dersten 1 tane vererek ilerledim ve 2 yıllık eğitimi 4 yılda bitirdim. evde oturup sadece oyun oynuyordum. bölümü sevip sevmediğini öğrenip ona göre plan oluşturun. bir de aileniz onu karşısına alıp konuşabilir. siz tek tek derslerine gidip gitmediğini, geçip geçmediğini takip edecek değilsiniz ama sene sonunda ailene bir sorumluluğu olduğunu bilsin.

ne yapabileceğinizi bilmiyorum ama yorumlara çok güldüm. ablanız gibiydim. ondan farklı olarak benim psikolojim bozulmuştu (kaldı ki bence ablanızın psikolojisi de bozuk - hiçbir alanda hiçbir aşama kaydetmeyip eve kapanmak hiçbir şekilde "sağlıklı" sayılamaz bence. bir şeylerden kaçıp kendini konfor alanına tıkıyor işte. ona bakarsak eroin alanlar da kendilerini iyi hissediyor. bunun sağlıklı ve normal olduğunu mu düşüneceğiz o zaman?). ben alanımı değiştirdim, gerçekten istediğim bir yola girdim. çok şükür, hem psikolojik tedavi hem de hayatımdaki radikal değişiklikler benim en azından şimdilik toparlamamı sağladı.

25 yaşındayım, iki gün sonra cebimde ne kadar para olacağını bilmiyorum, okulu bitirmeme daha iki sene var ve anksiyeteden geberiyorum. mutsuzum diyemem, bu günleri uzun vadede özlemle yad edeceğimden eminim ama her gün kaygılıyım işte. niye? çünkü "genç" yaşlarımı boşa harcadım. aslında eğlendim. hatta çok eğlendim. o zamanlardaki "boş" hayatımı bile çok özlüyorum açıkçası. ama sonuç itibariyle bugün o hurmalar tırmalıyor.

sadece kolay gelsin diyebiliyorum. yaşı çok gençmiş haha. yahu yaşı genç tamam da evden çıkmayan insanın hayata atılıp başarılı olmasını mı bekliyorsunuz? durduk yere bir gün "ben ne yapıyorum" deyip 180 derece dönmesini mi ya da? sorun nasılsa sizin sorununuz değil ya, "o öyle mutlu siz kendi işinize bakın" deyip geçiyorsunuz, ne ala... kendi kardeşiniz aynı durumda olsa bu kadar rahat olur muydunuz, "böyle mutlu bize ne" deyip kendini eve kapatmasına sessiz mi kalırsınız?

1. süprizlerin olduğu sistem 3 4 5 ya da 4 maçlı sistem 3 4 oynarım. italya tsl ve ingiltere premeir ligi izlediğim için takımlara az çok hakimim.
2. twitter da rollingking hesabını takip eden arkadaşlarım var.
3. kendine bir günde belli miktar belirle ve onun üstünde para harcama. canlı iddaa da artık taraf ve alt üst beraber oynanıyor bence çok mantıklı öyle 2 3 maç bulup yüksek girebilirsin. bu senenin en çok süpriz yapabilecek takımları torino wolverhampton eibar granada bunlara dikkat et.

Nesine oranları ile maalesef zaman geçirirsin ancak diyeceğim ama zaten amacım o demişsin.

Ben tenis ve basketbol bahislerine oynuyorum. Futbolda kesinlikle taraf bahisi oynamıyorum. Futbol ile ilgili fırsat bahisi görürsem 70 den sonra gol bahisi oynuyorum.

2-way bahisleri her zaman daha mantıklı oluyor. Paralı tipster falan komik işler. Bir insan bunları bilebilse zaten kendisi zengin olur.

Sadece arada istatistik olarak veya fikir olarak yardımcı oluyorlar kart bahislerine veya penaltı bahislerinde vs. Şu hakem kartları daha kolay gösteriyor şeklinde vs ama taraf bahislerinde kimseye güvenme.

@mikahakkinen
1- sistem olayını hiç bilmiyorum malesef :(
2- rollingking'e baktım teşekkürler, deneyeceğim.
3- teşekkürler.

@ihanet kac kisilik
ben de tenis ve basket oynadım bi aralar. teniste favoriye oynuyorum ve her defasında kaybediyor. geçen federer zayıf birine elendi mesela. basketbol pek takip etmiyorum ama takip edilse güzel bashisler açılıyo.

Madem 5 lira ile oynuyorsun şöyle bir şey yap.
En az 2 oran olacak şekilde kupon hazırlayacaksın. İlk kupona 5 atacaksın gelmedi ise ikinci kupona 10, gelene kadar katlayarak devam edeceksin. Geldiği an en az 5 TL karda oluyorsun. Geldiği an tekrardan 5 liralık kupon yaparsın. Üst üste 6 kupon yatana kadar paran yetiyor.

25 yaşındayım. 12 yaşımdan beri bahis yapıyorum, 6 sene bu sektörde profesyonel olarak görev aldım. el kadar bebeyken futbol hastası olunca böyle oldu. sana söyleyeceğim tek şey şudur: iddaa'dan oynuyorsan hiç teknik-taktik falan kasma, kazanma ihtimalin inanılmaz düşük. bazı maçlar için tek maç bahsi açılmış olsa da seçenekler hala geniş olmadığı gibi oranlar da saçmasapan seviyelerde. yani tek maç açmış ama dışarıda 1.70 verilen oran burada 1.50 şimdi buna oynasan neee, oynamasan ne... kâra geçmek için %70-80 başarı oranına ihtiyacın oluyor ki bu çok saçma, böyle bir ortamda düzenli kazanç elde etmek imkânsız.

ayrıca dediğim gibi sektörde profesyonel olarak yer almış birisiyim, kesinlikle "sitenin elemanı" gibi bir durum yok. allah aşkına maç skorunu önceden biliyor olsak okurları yanlış yönlendirmek için bilerek ters tahmin mi yaparız? gidip o seçeneğe binlerce lira basarız. sağda solda reklamı yapılan, "iddaa'nın prensi" gibi tuhaf lakaplarla tanıtılan adamların olayı ligi yakından takip ederek maç özelinde bilgiye sahip olmaları. bazen sen futbolcunun sevgilisinden ayrıldığına kadar biliyorsun ama o maçta iddaa'nın i'sinden anlamayan arkadaşının "içime doğdu aga" diyerek yaptığı tahmin tutuyor :)

bahiste tercih edebileceğin çeşitli yaklaşımlar mevcut fakat bunların hiçbirini iddaa'ya uygulayamazsın. o yüzden uzun uzun anlatmaya gerek yok. örneğin ben rusya ikinci ligini çok severim, takip ederim. illegalde oraya oynardım. deplasman takımının maaşları ödenmiyor, dört as oyuncusu sakat, yedek kulübesinde beş topçu var... ev sahibine 1.60 oran veriliyor. böyle saçmasapan detaylar çok var. buna öğrenci halimle 50 lira atıyordum misal, şrak 90 dakikada 30 lira kazanıyordum. bunları iddaa'da yapamazsın. mbs saçmalığı var. oranlar düşük. müthiş bir başarı yüzdesiyle sürekli ama sürekli kupon tutturman lazım. iki tane kupon yatsa yine kaybedeceksin aldığını.

velhasıl iddaa matematiksel olarak bahis yapmaya uygun bir firma değil. verebileceğim en temel tavsiye şu olur: orandan bağımsız olarak kuponlarında iki maçı aşmamaya çalış. mbs 3 isteyen maçlara eğer kesinlikle emin değilsen, oynamayı çok istemiyorsan bulaşma. unutma ki 100'e 125 veren kupon tutturmak, 5'e 500 veren kuponun yatmasından iyidir. iddaa'da başka şansın yok pek. sistem deneyebilirsin ama bence para kaybı. risk çok yüksek, verdiğin para da az olmuyor. iki tane 1.20'lik oran tutturamıyoruz, beş tane 3+ oran mı bulacağız? çok uçuk ihtimaller.

tavsiyem eğer ingilizcen varsa yabancı bahis forum veya sitelerindeki yorumları okuman. belirli liglerde uzmanlaşmış, gerçekten kaliteli analizler yapan insanlar oluyor. betshoot'a bakabilirsin mesela, zaten yorumdan adam ne kadar biliyor, ne kadar sallıyor anlarsın az çok.

onun dışında beklentini yüksek tutma derim, bir ay sonra o elindeki 1000 lira 1001 lira olsun gelip elini öpücem. iddaa saçmalık. ben de arada heyecan olsun diye öyle 5-10 lira atıyom işte, kazanacağımdan değil. illegalde ben gayet de güzel kazanırdım, çok küçük de olsa ek gelir elde ediyordum diyebilirim. iddaa'da asla olmuyor. adamlar her türlü elini kolunu bağlıyor çünkü.

işim yoksa uyuyorum. uyanınca bazen geçiyor.

mesai çıkışını bekliyorum: kırmızı şarap iyi geliyor kafa dinleyeceğim. yarın akşam!

müzik de iyi gelir uyku da bu arada. bazan da yemek :D

Steam, viski, havuz.

depresyon bar

Radyo.

kitap, yuruyus, dizi-film, muzik, odev vs... bir sey bulunuyor her zaman. cogunlukla cok yalnizim ama yalniz olmamaktan ziyade doya doya "aaa yalnizim ya tuh" diyebilecek kadar zamanim olsun isterdim. bi sey yapmadan oyle bombos yasiyoz valla, yalniz olmasak ne olur.

Bira+dizi film

Ağırlık antrenmanı, PlayStation

bazı durumlar için bazı filmlerim/dizilerim var onları izliyorum. atıyorum mutluyken seinfield 3.sezon 7.bölüm mutsuzken himym 2.sezon 7.bölüm gibi. onları açar izlerim. bilmediğim dereye girmem.

Hemen telefonuma sarılır, acil durumda aranacaklar listeme bakar, oradan bir arkadaşımı seçer mesaj atmaya yeltenirim. Sonra diğer kişiliğim beni durdurur 'sen aramaz aranırsın, kalk dışarı çık, bir yere git otur zaten birileriyle yalnızlığını giderirsin.' der ve dışarı çıkarım. Sonra bir önceki kişilik sosyal iletişimde sıkıntı çektiği için yoldan geri çevirir beni ve yolumu yine bir arkadaşıma çeviririm. Arkadaşımla evde buluşup çay demleriz ve keyfimize bakarız.

Sıkılıyorum, sonra biraz daha sıkılıyorum, sonra bi çay koyuyorum.

sahile gidiyorum. daha da yalnız hissediyorum.
çay + cookie yapıyorum.
depresyon hırkası giyiyorum, camdan yağmuru izliyorum.

Yalniz hissetmekten hic rahatsizlik hissetmiyorum artik 27 yasindayim 20 yasindayken sorundu 17 yasinda kabustu ama su an mis gibi oluyor. Kronik yalniz degilim ailem arkadaslarim kardesim sevgilim okul is va derken yalniz kalinmiyor. Ama kaldigimda da dedigim gibi rahatsiz olmuyorum.

Bu his bana rahatsızlık vermiyor ama sokaklarda uzun uzun amaçsız yürümeyi seviyorum.

Ben vergi veriyorsam halkın refahının yükselmesini isterim, kulak arkama kadar vergi ile beslediğim devlet elbette bana yol, su, elektrik, halkıma iş imkanı, yüksek refah seviyesi sağlayacak.
Nasıl almanya işsizlere ev dahi veriyorsa benim devletim daha fazlasını verecek, işsize iş, fakire aş verecek.
Ben bunları kendim için değil mutlu, refah seviyesi yüksek bir toplum için istiyorum.
Çocuk sahiplerine 80 lira değil 800 lira verecek, o çocuk yırtık ayakkabıyla gezmeyecek.
Bunların komünizmle ne alakası var ben bunu anlamadım.
Komünizmde de olan bazı şeyler yazmışsın ancak bunlar komünizmden çok refah seviyesi yüksek sosyal kapitalist devletleri tanımlıyor.
Benim emeklim çalışmak zorundayken, ingilizin almanın emeklisi dünyayı geziyor emekli maaşıyla.
Bunu istemek komünizm değil dediğim gibi.
Daha fazla yazarsam kendimi tekrar edeceğim.
Ancak bu yazdıklarımla komünizmi de eleştirmedim.
Bunu da belirtmek isterim..

turk halki amerikan masaliyla uyutulmus, islam ve milliyetcilik gaziyla cosmus, komunizmi de niyeyse guya kendi degerlerinin tam karsisina koymus durumda. haliyle olesiye nefret ediyorlar. ocu gibi korkuyorlar mao zedong yoldasimdan.

E sosyalizm iyi bir şey zaten, ben bilerek istiyorum.

Söylediklerinizin komunizm/sosyalizm ile ilgisi yok.
Bu kadar çok vergi veren ve alım gücü sürekli düşen bir halkın bunları istemesi çok normal.

Kavram kargaşasına sahipsin. Komunizm, sosyalizm, sosyal devlet, sosyal kapitalizm bunların ayrımını idrak etmek gerek. Verdiğin örneklerdeki, halkın talepleri, komünizm veya sosyalizm değil, sosyal devlet ve sosyal kapitalizmin ruhuna yakın şeyler.

Bir devlet kapitalist ekonomik sisteme sahip olup aynı anda gayet de sosyal devlet örneği sergileyebilir, ki günümüzde hemen hemen her devlet en azından teoride, bunun üzerine şekillenmekte.

Cok kisa yazacagim. Bahsettiklerin temel devlet yukumlulukleri, komunist rejime ozel uygulamalar degil.

insanlar haklarını degil çıkarlarını savunur.

Farkli kesimlerin belirli konularda fikirlerini subjektif sekilde birlestirmekle 'halkin istedigi" yonetim sistemi ortaya konmuyor tabii. Diger yandan bizde "devlet" yasama cok mudahilve her rantta bir aktor oldugu icin "halk" da muslugun pesinde kosuyor veya sorarsan bize niye yapmiyor diyor.

Corbacilar

aksaray'da metro cikisinin dibinde kebapcilarin orada internet kafe vardi. mor idi galiba ismi. yurtta kaldigim donemde buz hokeyi maclarimi gece orada izlerdim, 24 saat acikti. tost yiyip red bull icerdim ayi gibi butun gece hey gidi.

kokoreççiler de beşe kadar falan açık oluyor genelde.

Havaalanlari.

taksimdeki atatürk kütüphanesi

Okusam ne olacak diye düşünüp çalışmadığımdan uzadı. 1 sene de tekrar öss’ye hazırlanmıştım okurken. Çok da mantıksız düşünmemişim tıp odtü falan okumadıktan sonra okusan ne olur okumasan ne olur boş yere vakit ve kaynak israfı ama şuan okuldan atılma ihtimalim pek de az değil.

dusunme.
iste calisma. interneti birak. otur kitabini ac ve dersini calis.
dusunme.

okulu bitir de sonra naparsan yap. ticarete atılmayacaksan en azından bi diploman olsun elinde.

her şeyi aynı anda yapmaya çalışıyorsun. sakin ol. paraya ihtiyacın yoksa işe girme şu durumda. derslerine asıl. önceliğin ve gündemin derslerini başarıyla vermek olsun. paraya ihtiyacın varsa zaten başka şansın olmayacak, tartışacak bir şey yok. ama kesinlikle çalışıp para kazanmak mecburiyetin yoksa okula odaklan.

okulu uzattım diye kendini perişan ediyorsun ama böyle çırpınarak daha fazla kayıp yaşayacaksın. önümde şu kadar dersim ve şu kadar zamanım var diye düşün, çık şu "okul uzadı dünya bitti" kafasından. böyle böyle üç kuruş baristalık parası için eğitim hayatını yakacaksın, 7-8 sene kendini yiyip bir diploma bile alamamış olacaksın. değiyor mu sence?

ihtiyacın yoksa okuluna git, derslerini ver.

@der meister, 1300 liram var şuan. Anne baba ayda 200 300 verdiğinde lafını ediyor harcarken keyfini süremiyorum. Hem zaten o yerden mezun olduktan sonra iyi ihtimalle 30 35i bulacak iyi kazanmam. Şu parta girsem kira derdim falan yok rahatça harcarım. Nereden yazdıysam şu okulu. Daha yüksek yerler bu kadar zorlamıyor. Salın beni yalvarırım.

allah akil fikir versin o zaman ne diyeyim, maddi sikintin yokken daha rahat para harcamak icin okulu bitirmek yerine baristalik kovalamak cidden muthis vizyoner bir hareket. bu kadar sevmiyorsan okuma, sen de kurtul hepimiz rahat edelim.

Ben hic anlamiyorum calistigi icin derse yetisemeyenleri. Burda soylemek istemiyorum ama zor bi bolum okudum. Hem bolum hem okul yuksek puanli diyeyim. Sinav zamani izin alirdim ya da icerde shift/gun degistirebiliyordun. O sekilde hallediyodum. Arada okula da ugruyodum. Derse girmesen bile sirf sinavla gecilebiliyor. Derste ne dinliyosunuz ki zaten. Belki de benden kaynaklidir. Ben hic "ben derste ogreniyorum"cu olamadim. Hep derste bi yerlere dalip giderdim. Notlar da kirtasiyede bile oluyo.
Bizim ulkemiz sadece okuyan ogrencilerin oldugu nadir ulkelerden bence. Para sikintin varsa calisirsin bu kadar basit. Calistigin icin okulu bitiremiyosan ya saatleri cok kotu bi isin vardir ya o bolumu okuyasin yoktur zaten.
Bol sans

Lady gaga - i like it rough

clouds - you went so silent
(git: www.youtube.com

youtu.be

hibou - clarity
www.youtube.com

Michael Kiwanuka-Cold Little Heart
youtu.be

www.youtube.com

open.spotify.com

beduk we dance www.youtube.com
bunu da the good doctor bolumunden begendim www.youtube.com

www.youtube.com

till babanın yeni şarkısını dinliyorum çıktığından beri: www.youtube.com

und ich laufe alleine immer weiter be kardsm

Elvis
www.youtube.com

www.youtube.com metalci ama doom değil Clouds falan onlar böyle daha gorgor

www.youtube.com alterno

www.youtube.com düz indie ama sanki pop gibi de

www.youtube.com indie ama rok

www.youtube.com oynaklı dıptıslı araba şarkısı

www.youtube.com türkçe ama ne şarkı

www.youtube.com bunların vokal cinsiyet değiştirdi

www.youtube.com selam abi nasılsın?

Pvris - Hallucinations
www.youtube.com

Asap Rocky - Palace
www.youtube.com

Grandson - Rock Bottom
www.youtube.com

Call Me Karizma - Rebels
www.youtube.com

Boards of canada - twoism
www.youtube.com

Lords Of The Underground - What i'm After
www.youtube.com

Bu ara döndürüp döndürüp bunları dinliyorum.

yaklaşık üç sene sigara içtim. görebileceğin en gergin ve anksiyeteli adamım. yaklaşık bir yıl önce bıraktım sigarayı. haliyle artık sigaraya yönlendirebilecek her türlü bahaneye "absolutely haram" diyerek karşı koymaya çalışıyorum.

ben de böyle gerildikçe ara ara içerek başlamıştım. devam edersen başlarsın. ben bu düzeni yıllarca sürdürmüştüm... nihayetinde tiryakiye dönüştüm. istisnası olduğunu da sanmıyorum. stres yaptıkça sigara içen adam önünde sonunda tam zamanlı içici olur.

Oluyor. Genelde sigara geçmişi olan insanlar yapıyor. Bazen olmayan da yapıyor.

-Bana bi sigara verin..

hic icmedim, durup dururken icen adami anlayamiyorum.

bir insan niye sigara icer sorusunun cevabi yok bende.

stressliysem gider kosarim cok net.

Benim de normalde sigara icmeyip de keyiften, alkolle falan birlikte tek tuk icen arkadaslarim var. Yeni moda herhalde. Ama stressten icmeye baslayan bilmiyorum.

7 sene önce sigarayı bıraktım, son 1 senedir bira yanında arkadaşların sardığı sigaradan duman alıyorum. paketlenmiş ambalajlı sigara içmiyorum, full tek dalı sonuna kadar içmiyorum.

kibarca istemediğini belirtmiş. kızım ben.

hoşsun ama benim standartımda değil başkasına göre hoşsundur kesin illa alan olur ben almıyım canım demiş.

Daha hoş biri senden önce buluşma teklif etmiş.

Yine de umudunu kaybetme, diğerinden randıman alamazsa seninle de buluşur. Belli ki müşkülde :p

Beğenmemiş.kırılma diye hoşsun demiş.

Evet müşkül durumda biraz . En azından fotonu dedim ama nafile.

Kibarca reddetmiş daha çok beğendiği birisi için.
Bence hiç uzatma, direkt bye bye diyip kapat

klass diye bi estonya filmi vardı. izlemedim ama iyi diyorlardı :D

Ondskan

cyberbully diye bir film var. game of thrones'un arya'sı oynuyor. tam istediğin gibi olmayabilir ama yakın.

www.imdb.com

ben x

Atypical olabilir sanırım.

Valla çok uygun değil ama whiplash da baya zorbalık vardı :)

13 reasons why

şahsi beğeni sıralama göre klass, plemya, ondskan, ben x. bu dördünü arka arkaya izlersen intihar edersin muhtemelen.

klass beni inanılmaz etkilemişti. yıllar geçti, hala müziğini falan açıp dinlerim arada. yanılmıyorsam çoğu oyuncunun ilk profesyonel deneyimiymiş film. o gözle izleyince daha da bir güzel oluyor.

plemya da çok sayko bir film. işitme engelli öğrencilerin kaldığı bir yatılı okul (ve etrafında) geçiyor; haliyle diyalog yok. hiç "sarmaz öyleyse" diye düşünme, 10-12 dakika sonra ne olup bittiğini çok rahat anlar hale geliyorsun.

ondskan ve ben x'i de severim, ondskan'ı öne koyma nedenim iskandinavya'da geçiyor olması. yoksa ben x de güzel.

spesifik yer önerim olmayacak, sadece şunu söylemeye geldim: rusya'nın küçük şehrinde yaşamış birini aksaray'a götürsen (aksaray demişken balat geldi aklıma ama son durumlar nasıl bilmiyorum, ne kadar güvenilir olur) yine mest olur. benim bu tarz irili ufaklı slav şehirlerinden gelen arkadaşlarım akp seçmeni gibi "ne güzel binalar", "ama yol yabtılar" diye dolaşıp duruyor. kendileri gariban değilse bile çoğunlukla o kadar ihmal edilmiş, o kadar atıl kalmış yerlerde yaşıyorlar ki nereye götürürsen götür kız muhtemelen kafayı yiyecektir zaten.

aklına hiçbir yer gelmezse kalk kadıköy'de, beşiktaş'ta dolaş sabahtan akşama kadar.

@der
imkanım dahilinde en güzel yerleri göstermek istiyorum.

Antalya'ya götürün, imkanınız varsa. Bayılıyorlar.

@komando
istanbul'dan kalkıp antalya'ya gitmemizi mi öneriyorsun gerçekten?

1 günü de Kadıköy'de geçirin bence. Moda, Caddebostan sahil, Suadiye falan hem Bağdat Caddesi hem Moda'yı yürüyerek gezersiniz. Oyuncak Müzesi'ne de girilebilir o gün.

1 gün de Beşiktaş'tan itibaren sahil boyunca boğaz hattını yürüyebilirsiniz. Ortaköy, Arnavutköy, Bebek, Emirgan vs.

Taksim ve Galata taraflarına da gidersiniz illa ki bir gün. Cihangir ve Karaköy de eklenebilir aynı güne.

Bunlar dışında aklıma gelen gitmeye değer yerler Balat tarafları, Kuzguncuk, İstanbul'u tepeden izlemek için Çamlıca tepesi. Pierre Loti de eklenebilir tabii tepeden izlemek için. Anadolu Kavağı da çok güzel yer aslında, muhtemelen beğenir kız arkadaşın ama bilmiyorum uzak mı gelir. Beylerbeyi, Çengelköy, Anadolu Hisarı vs. Anadolu Yakası'nda da boğaz hattı gezilebilir bir gün.

@kalte
ateist

Sultanahmet-Ayasofya-Topkapı Sarayı-Mısır çarşısı(1 güne sığar mı bunlar?) burasi 1 gune sigmaz bence. yani sigar da kostur kostur olur. sultanahmet,ayasofya, misir carsisi 1 gun olur. topkapi+ gulhane + eminonu baska bir gun olabilir.

Ciddiyim. Tüm rus kızları bayılır 2 günde olsa.

Siğmaz

Sultanahmet, eminönü civarı.
Taksim, karaköy
kız kulesinin oralar,
Rumelhisarı, anadolu hisarı,
Sarıyer (garipçe falan güzel bence) Kahvaltı yapılabilir, güzel bir günde
Balat

Buralar yeterli olacaktır bence