aynen öyle benim kızım valizmi delik değiş etti mesela hem de aşırı tırmalama huyu olan bir hayvan değil, gerçi şimi tırmalama tahtası vs. ile bu sorunu da aşıyoruz ama illa ki tırnak gelecektir o koltuklara . Ama alın kedi ya kedi güzeldir.

mutlaka yaparlar demiyoruz ama yaparlar. özellikle güzel kumaş koltuk takımlarına dayanamıyor bunlar.

tırmalama tahtası da olsa koltuklar çok cazip.

bizim evde salon kedilere yasak. kapısı kapalı, misafir gelince açılıyor. oturma odasında kenarı tahta bir kanepe bulduk, aldık. yatak odasında da yatağın yanını tırmaladılar bana şirinlik olsun diye. sabahlar odama gelince çok şiriniz biz, bizi sev diyorlar :)

Bizim kedi kesinlikle tirmalama tahtasi kullanmıyordu. Bir kere koltukları tirmaladigini bile görmedim ama. Yatakların bazasini tirmalardi o da hic zarar vermezdi bazaya belli bile olmuyordu yani. Demem o ki kediden kediye değişir, deriyi tirmalayacagini pek sanmıyorum ama tabi ki belli olmaz.

Ev eşyaları ile ilgili takıntısı olan, çizilmesin bozulmasın diyen kişiler kesinlikle kedi sahiplenmemeli. Kediler hem çok zeki hem de çok özgür hayvanlardır. Dünya bir taraflarında olmaz. Sırf size kızdığı için koltuğu oturulmaz hale getirebilir.

her türlü tırmalarlar. aslında şöyle; normalde tırmalamazlar ama siz tırmalama diyeceğiniz için tırmalarlar, koltukları sakındıkça tırmalarlar, size gıcık olur tırmalarlar.. haa evde yalnız kalırlar o zaman tırmalamazlar bak. öle çakal hayvanlardır :) tırnakların ucunu keserseniz çok zarar vermez, ayrıca dikkat ederseniz zararı minimuma indirirsiniz

benim de mobilyalarım deri ve iki kedim de patilerini bile sürmüyorlar. deri kaygan olduğu için tırnağını takarak çekme ihtiyacını gidermiyor. tırmalama kütüğünde takılıyorlar hep. eğer kumaş koltuk olsaydı kesinlikle zarar verirlerdi eminim çünkü sandalyelerin kumaşından uzak tutmak için savaş veriyoruz resmen. mobilyaları yenileyecek olsam sırf kediler yüzünden yine deri alırdım. tek kusuru koşup oynarken çizme ihtimalleri ama onu da hafif nemli veya zeytinyağlı bezle ovalayınca geçiyor.

:D üzerine örtüler filan da etki etmez bu arada, içine girer gene yapar

Ama ama :((

sırf koltukla kalsalar iyi. portmantodaki deri çanta ve montumun bir gecede didik didik edildiğini bilirim.
ya odaların kapıları kapatılacak ya kediler bir odaya kapatılacak :/

Bizim yemek masasının deri sandalyelerinin her birinde binlerce küçük delik var. Uzaktan pek belli olmuyorlar. Üstünde yürümek hoşuna gidiyor arkadaşın böyle tırnakları batıra batıra.

kedi alıyorsanız büün bu olasılıkları kabul etmeniz lazım. bunlar iyi huylu da olsa hayvan sonuçta biblo değil.

örneklern okuduğunuz kadarıyla görmüşsünüzdür. yapan da var yapmayan da.

ayrıca ilk kez kedi bakacaksınız. terbiye edemeyip tepenize çıkartmanız büyük olasılık. sonra aman neymiş bu diye sokağa atmayın. en az 15 sene evinizin bir parçası oluyorlar.

Geçirir ama deri koltuk kediye feda olsun diye düşünüyorsunuz sonradan. Biz başta çıldırıyorduk, alıştık.

turkish.alibaba.com

evimin en güzel mobilyası olan siyah deri 3'lü koltuğumu kedilere feda ettim. evet, amına koymadan bırakmıyorlar. şimdi salona yeni koltuk takımı aldım, onlara yaklaştırmıyorum.

sadece koltukların derileri değil bütün çantalarım da diş ve tırnak izi.
dışardan bakan biri kedi beslediğimi 96850540 metre öteden anlayabilir.
ayrıca sadece tırmalamak değil tüyleri de olacak kedinin her yerde. sürekli halı silinecek, koltuklar süpürülecek, normal süpürge asla yeteyecek etkilisi alınacak. siz süpüreceksiniz o koltuğun özellikle süpürdüğünüz kısmına yatacak.
sabah kafanıza tüneyerek uyandıracak. odaya almıyorsanız kapının önünde yaygara kopartacak.
etrafa kum saçacak.

kalıcı hasar vermenin yanında mobilyayı sürekli "kirletecekler" yani. he ben onların tüyüne kurban olurum, o ayrı.

edit: kanepenin arkasını toptan söktüler içine girip oynamak için.
şimdi de sırt üstü yatıp koltuğun altında tırnak törpülüyolar. sanırım paramparça olana kadar bekleyip sonra yenisini alıcaz koltukların...

daha 2 aylık koltukların anasını ağlattı bizimki, tırnak kesimini aksatmamamıza rağmen.

sadece evde mi bakacaksınız yoksa dışarı çıkacak mı? Çıkacaksa çipletin ve kuduz aşısı yaptırmayı ihmal etmeyin. Onun dışında ilk olarak karma aşı var sanırım. Tandıklarınıza sorarak ya da forumlardan kazıklamayan iyi bir veteriner öğrenin ve devamlı ona götürün. Bir de aşı defteri çıkartın tabii yoksa.

edit: ilk kedi olduğu için ek yapayım, kapalı kedi tuvaleti alın. Küçükken ev yemeğine alıştırın. Gerçi herkes beslenme hakkında farklı şeyler söyler ama bence en iyisi ev yemeği ve kuru mama karışık beslemek. Bir tane ucuz tırmalama çubuğu alın, şansınız varsa alışır ve halılar yerine onu tırmalar. Bir de bir yastık/sepet yapın ya da alın, basit bir şey olsun, onda yatmaya alışırsa koltukta vs yatarak belli bölgeleri tüy yığınına çevirmesi engellenmiş olur bir nebze. Bir de alçakta duran kırılacak değerli nesneleri kaldırın, sonra üzülmeyin. 1 yaşına gelirken de kısırlaştırın.

edit: evet, neferkitty'nin dediği gibi salçalı, çok baharatlı şeyler vermeyin. Ama fasulye, mercimek, bezelye yemeklerini falan filan yiyor alışırsa. Bir de ciğer alın, haşlayıp doğrayıp buzlupa atın. Mamanız falan biterse buzluktan çıkarıp çözdürüp verirsiniz hemen. Yine ciğeri veya eti tavuğu falan haşlanmış havuç, bezelye gibi şeylerle çekip kendi yaş mamanızı yapabilirsiniz.

ilk aşısı karma aşı
sonra lösemi
sonra kuduz olcak ve bunların 2. dozları olcak

2-3 ayda bir de iç-dış parazitleri yapılcak

1 yaşından sonra da tek doz her sene karma-lösemi-kuduz yenilencek sanırım bu kısımdan emin değilim

kum, aşı ve mama masrafı olur sadece.

onun dışında salçalı ev yemekleri vermeyin kaliteli mama alırsanız kediniz hastalanmaz ve siz de masrafa girmezsiniz.
salçalı ev yemekleri kedilerin mide ph'ını bozup kediyi hatta evi bile kokutuyormuş, onun dışında haşlanmış her şeyi verebilirsin demişti veteriner.

kumu da sakın sokaktan filan alıp getirmeyin kedi de siz de parazit kaparsınız.

silikon tanecikli içermeyen kumlardan alırsınız, ciğerlerine yapışıyormuş silikonlu kumlar.

taşımak için box lazım olcak, bi kaç minik oyuncağı (benim kedi de 3 aylık çok oyuncu oluyolar bu dönem) bi de pofuduk yatak tamamdır bu iş.

sahiplenin çok güzel bişi benim de ilk kedim oldu kendisi 1 ay önce geldi eve, bi zorluğu yok.
edit: bir de sanırım 7 aylıkken filan kısırlaştırma var.

eve getirince burdan isim bile bulunur ben kedimin ismini duyurudan buldum :D

kediler yıkanmaz.

detayları biraz açsan. çünkü ne demek istediğin tam anlaşılmıyor.
çilek kedi mi?
geçici olarak evden uzaklaştırıp köpek alışınca geri mi alacaksın?
köpek sevmiyor diye verecek misin?

ilanda şehir, yaş ve cinsiyet ayrıntılarını da belirtin daha çabuk sonuca ulaşırsınız.

pek güzelmiş bir an önce yuvalanır inşallah.

1 yaşları civarı olduğunu tahmin ediyoruz. Cinsiyeti erkek, Bayramoğlu Kocaeli'nde bulduk ama İstanbul'a getirdik. Uyarı için teşekkürler:)

bence hiç bahçeyi karıştırmayın şimdilik, kısır değilse hele. kemiksiz bu hayvanlar resmen, tasmadan bir kurtuluveriyorlar saniyelik bir iş kaçması.
bir iki yeni top alın çıngıraklı falan evden çıkmadan önce azıcık topla oynatıp topa kitlendiği anda kaçın, kediler akıllı hayvanlar muhattabı yoksa çok yırtmıyorlar kendilerini. tabi o miyavlama kızgınlık miyavlaması değilse. o halde yapacak bir şey yok.

ev boş olunca bağırmasına ekstra pek bir şey yapamazsın. yani onu oyalayacak oyuncaklar alabilirsin mesela. var öyle kedinin tek başına eğlenebileceği oyuncaklar internetten satın alabileceğin. onun dışında zamanla alışacaktır zaten. kediler pek eğitilemiyor ancak alışkanlık kazandığında bir davranışı kapabiliyorlar, işine gelirse tabii.

dediğim gibi olay alışkanlık. bir şeye alıştıktan sonra ondan vazgeçmesini sağlamanın tek yolu ona daha iyi bir alternatif sunmak. günde 10 dakika falan yetmeyecektir büyük ihtimalle. sonuçta tuvalet ihtiyacı için değil, tamamiyle eğlence amaçlı çıkmak istiyor. bu eğlencesini evin içerisinde bir şekilde yaratabilirsen kedin sıkılmaz ve dışarıyı aramaz. farklı oyuncaklar, gerekirse kendisine bir köşe ayırıp, oraya kedinin tırmanabileceği birkaç raf...vs ayarlayabilirsin. bu tip şeyleri seviyorlar.

aslinda buna cozum direkt 2. kedi. bizimki cok sessizdir ama bazen uzun zaman oynayamiyoruz, hayvan uzgun uzgun bakiyor, gelip koltugumu tirmalamaya filan basliyor dikkat cekmek icin.

en dogru cevabı ve dozajı vet. verir

ama ben kendi kedimi ki huysuzun onde gideni istanbul izmir arası birçok kez ilaçsız tasıdım. kabında tabiki.

neden uyutuyorsunuz ki anlamadım. bizde iki tane kedi var biri iran kedisi diğeride sokak kedisi. ikiside yeri geliyo kavga bile ediyolar. fiat albea arabayla, yazın sıcağında, arabada 4 kişi varken, bir kedi taşıma çantasıyla 6-8 saat arası yol gidiyoruz. ilk yarım saat sokak kedisi korkuyo bagırıyo falan sonra alışıp susuyolar. tahminimce taşıma çantasına koyup otobuse alırsanız yanınıza ki daha geniş alan, ferah alan, bir ssorun çıkarmaz. yazıktır uyut falan. ha uçağa binecekseniz bilemem basınç falan

edit: hatta alıştıklarında ikisinide taşıma kapından çıkartıp koltuğa oturtuyoruz.

ben de uyutmanız taraftarı değilim. her sene en az iki kere (yazın ailemin yanına gitmek ve istanbula dönmek için) 8 saatlik yol yapıyoruz benim kediyle. normal otobüse biniyorum tercihen eli yüzü düzgün yeni bir model araca, kediyi de taşıma kafesiyle bagja veriyor aman üstüne bir şey koymayın aman şu valizlere iyice yaslayayım da yerinden oynamasın diye yerleştiriyorum. sonra 8 saatlik yol boyunca bagajda kalıyor(muavin kediseverse otobüs feribotta ya da moladayken falan bagajı açıp kediye bakmama izin veriyor)
zaten ilk taşıdığımda ben de endişelenmiştim ama bagajda karanlıkta sarsıntıda iki miyavlayıp uyuyor hayvan, genelde bagaj kapısı açıldığında uyuyor oluyor hatta ışık ses gelince uyanıyor, ilaç falan vermeksizin durum bu. zaten kendi kafesine işemesi sıçması sözkonusu değil, kedi titiz hayvan tutuyor yapmıyor.
hele arabayla gidecekseniz direk koyun kafese kafesi koyun arka koltuğa emniyet kemeriyle sabitleyin, ama o halde sizi gördükçe orda olduğunuzu bildikçe miyavlayabilir.(kedinin huyuna bağlı benimki miyavlar arabayla giderken ama abiminki sus pus olur oturur mesela)
bir kere uyku için damla bir ilaç verdim, belki daha rahat eder diye, ama hayvan sersemleyince daha bir sinirlendi, uyumamak için inat etti başı düştükçe miyavladı burnu ıslak ıslak oldu bıyıkları titrek titrek oldu ağzı kuruduğundan herhalde sürekli ağız şapırdatıp böyle zorlukla yutkundu. bir daha da vermedim.

kiz arkadasim bizim kediyi rusya'dan ucakla getirdi, 10 saat civari. Tabi havaalani na gitmesi, donmesi filan bayagi uzun yani. Sakinlestirici vermedi. Yalniz beslememek ya da az beslemek lazim yola cikmadan once. Hayvana ufaktan eziyet tabi ama tek seferlik bir seydi. Bir de bizim kedi dunyanin en uysal kedisi olabilir, yol boyunca giki cikmamis neredeyse.

ya ben de zaten uyutma taraftarı değilim de hiç tecrübem olmadığı için nasıl olur bilemedim o yüzden sordum biraz da :) benimki kutusuna kesinlikle girmiyor öyle bi sorun var,yani kutuyu evin herhangi bi yerine bile koyamıyorum balkonda duruyor çünkü kutuyu görünce bile deliriyor. sedapet kutuya sokacak kadar sakinleştirmez mi ki? olmadı zaten bi veterinere gidip sorucam da fikir alayım demiştim. teşekkürler herkese :)

Golden besliyorum, ve keske daha agirbasli bir kopegim olsaydi diyorum. Cunku cok hareketli ve surekli oyun istiyor kafasini oksayip yemegini vermek yetmiyor. Ama kendisini satin almadim, yavruyken annesi olunce beslemek zorunda kaldik. Her seyden cok seviyorum onu iyi ki var ve simdi baska kopekle degistirelim desen kabul etmem ama eger cins secme sansiniz varsa ve butun gun evde durmuyorsaniz golden retriever almayin.

Golden besliyorum, gayette uslu ve sakin, ayrıca lafta dinler, mutfağa falan girmez. yatağa çıkmaz, ayrıca tuvaletinide öyle halıya falan yapmaz, 2 kez dışarı çıkıyor.

Eğer hiç beslemediysen sakın bulaşma. Ne bırakabiliyorsun ne onsuz yapabiliyorsun. Evde bırakıp bir yere kalmaya gitmen dert olacak, ev temizliği her daim sorun olacak. Dişleri kaşınacak her yeri kemirecek, tuvalet eğitimine ayak uydurması zaman alacak, günde en az 2 defa dışarı çıkarman gerekecek. Ve bunlar aynen bebeklerde olduğu gibi ara verilmeksizin devam etmesi gereken maddeler.

Bir de ailenden biri gibi oluyor, 10-15 senelik ömrü bir noktada bitiyor, işte o zaman nerden bulaştım bu işe diyorsun.

tabi ki beslemiyorum. evinde köpek besleyenler marjinal oluyor hep. hiç doğal da değil. ne hakla bunu savunursunuz? eşcinselliği de savunursunuz siz marjinaller sizi.

Barınaklarda ve facebook hayvansever gruplarında çok güzel köpekler var. Safkan köpekler de var. Eğer safkan olması senin için önemli değilse, böyle bir seçim yapabilirsin. Hatta bir arkadaşım çok yakın zamanda, yoğurtçu parkında bir yavru kuçu buldu. Dilersen bu adresten görebilirsin. www.facebook.com

Benim de bir kuçum var, bir alman kurdu kırması. Gezi parkı dolaylarında bulundu. Sahiplendim. 6 aydır birlikteyiz. Zor iş köpek bakmak ama artık çocuğum gibi. Her yere birlikte gidiyoruz.

Onunla yaşarken hissettiğim bir ihtiyaçtan dolayı da kopegimlenereye.com adlı siteyi açtım. Köpek ile birlikte şehirde gezebileceğin yerler için bir rehber oluşturuyoruz. Bir bakmanı tavsiye ederim.

Erkek Golden'ım var. Şu anda 1,5 yaşında, yani daha en deli zamanlarında. Genelde evden çalışıyorum. Bütün gün evde olamayacağım zamanlarda güvendiğim bir köpek otelinin "kreşine" bırakıyorum. Hem bütün gün aklım evde kalmıyor hem de köpeğim bütün gün başka köpeklerle oynayıp sosyalleşiyor ve enerjisini atıyor.

Golden'lar büyük, çok hareketli ve sahibinin yanında zaman geçirmekten keyif alan köpekler. O yüzden gün boyunca sık sık ilgilenemeyecekseniz farklı bir tür almanız daha doğru olur.

Bir de lütfen "yavru köpek olsun, eğitimini ben vermek istiyorum" diye düşünmeyin. Büyük köpekler pek çok açıdan daha avantajlı oluyor.

izleyebildigin kadar cesar millan izlemeni tavsiye ederim : )

ben de kurulu duzene gecer gecmez bir kopek almak istiyorum.
belki o zamana kadar esin dostun kopegi varsa onla vakit gecirip biraz sorumluluklarini paylasmayi denemeni de tavsiye ederim.

Çok araştırırsanız çok kafanız karışır. Barınağa gidip size en çok benzeyen köpeği alsanız daha bile sağlıklı olabilir...

he.
labrador var iki gündür.
horluyo ve osuruyo.
çok uysal. sokakta yeterince vakit geçirirse eve gelince hemen uyuyo yorulup.
kedilerle oynamak için ağlıyo.
yiyecek istediğinde vermezsem 5 yaşında olmasına bakmadan puppy eye yapıyo.
obez.
kapkara. çok güzel.

Tipinden çok senin mutlu edebileceğin bir köpek edinmeye bak. Yani senin karakterine uyacak, sen her gün saatlerce dolaştırıp koşturamayacaksan sporcu yapıya sahip bir köpek edinme örneğin. Bütün gün evde tek kalacaksa evde yatıp pinekleyecek türden bir köpek seç. Benim hobim mobim yok her akşam saatlerce köpekle oynarım diyosan oyuncu köpek seç. en önemlisi de mümkünse sokaktan, barınaktan kurtar. illa bebek olsun deme bebek köpek çok zordur bütün gün yanında olman gerekir. illaki yavru olsun dersen 4-5 aydan büyük olsun zaten büyümüş köpeği kimse almak istemiyor sen birini kurtarmış olursun.

cinssiz iki kucuk kopegim var. barinakta cana yakin, insan seven ve sessiz bir kopek buldum ve aldim, ama bu ozelliklerini gormeden once de, iste bizim kopegimiz bu olmali demistim ilki icin. yani gordugun anda diyorsun, iste benle olmasi gereken kopek bu! diye. sonrasinda kisiligi benim yasadigim yere uygun mu diye dusunuyorsun ve karar veriyorsun. ikincisi de oyle idi.

öncelikle, 3 bacaklı bir kediyi sokakta bırakmayıp evinize alarak kediye çok büyük iyilik etmişsiniz. çok mutlu oldum.

şuralarda yazanları faydalı bulacağınızı düşünüyorum:
www.martidergisi.com
www.sokakkedisi.net

o-oo bunlar basit bi google aramasıyla çıktı sanırım. utandım şimdi. her şeyi duyuruya sormaya alışmışım :(

bunlardan başka kişisel tecrübeleri olan herkesin tavsiyesine açığım, sonuçta kediler her biri ayrı dünya hayvanlar.

bir veterinere götürmeni tavsiye ederim bakımı her kediyle bir değildir sanırım. diyeceğim de zaten iki kedin varmış bilmeyeceğin şeyler değil. neyse böyle duyarlı bir davranışı takdir etmekti zaten niyetim

evet, "3 bacaklı kedi bakımı" diye tırnak işareti olmadan aramaya yapınca pek çok faydalı sonuç çıktı. dediğiniz gibi, tecrübesi olanların kendi tavsiyeleri önemli. o yüzden duyuru açmakla iyi etmişsiniz.

bunu ben de araştırmıştım epey.
bir arkadaşımın üç bacaklı kedisi var, normal kedi bakımından hiçbi farkı olmadığını söylemişti.

üç bacaklı olduğu için yaşadıkları tek sorun kedinin ağaca tırmandıktan sonra inememesi olmuştu.

aşırı bir zorluğu yok yani.

valla kedi, evdeki diğer iki arkadaşından daha neşeli, daha cana yakın, daha hırçın. zannedersem kediler de insanlar gibi, mutlu olmak ya da olmamak arasında kendi tercihlerini yapıyorlar. bu manyak hem mutlu hem canavar olmayı tercih etmiş gibi ^_^

1- Normal. Kedilerin ter bezleri sadece patilerindedir. Bu da yeterli gelmediği için, dili dışarıda soluyarak, vücut ısı dengesini ayarlayabiliyor.
2- Kızgınlık kapıda. Hayırlı olsun efenim.
3- 6 aylık bir oğluş sahibi olarak ben de bunu henüz netleştirebilmiş değilim. Kimi hekim 1 yaştan önce yapmayın, böbrek ve idrar yolu sorunlarına neden olur diyor, kimi hekim de cinsel olgunluğa eriştikten sonra mesele yok diyor.

1- kedin nefes almıyor, öksürüyor muhtemelen. astımı olabilir, ev tozluysa ondan olabilir, tüy kusacak olabilir vs.
2- normal normal, kızgınlığı yaklaşmış gerçi ama henüz korkacak bir şey yok.
3- kedimi kısırlaştırdım, hareketsizleşmedi hala koştururken hızını alamayıp duvarlara tosluyor, doğru diyetle beslerseniz ve enerjisini atmasını sağlarsanız obez olmuyor ki benimki çok yediği halde olmadı. mutlaka kısırlaştırın, kızıştıkça hem.o acı çeker hem siz acı çekersiniz. ben miyavlaması yüzünden evden atılacaktım dışarı çıkmak için deli gibi çaba harcıyorlar kızışınca. özetle, kestirip rahatladık.

kısırlaştırma şart gibi yoksa evin her yerine işaret bırakır. 1 yaş uygun kısırlaştırma için ama 6 ay biraz erken geldi bana. en azından hormon iğneleri ile bir süre daha idare eder işaretleme başladıktan sonra. kedilerimde öyle yaptım, yapıyorum.

kısırlaştırma vakti için, bir yaşı beklemenin gerekliliğini düşünen veterinerler var, ben 11 aylıkken kısırlaştırdım, geç kızışmıştı benim oğlan rahattım o yüzden. erkek kedide bence risk almayıp beklemek en uygunu, zaten erkeklerde idrar yolu sıkıntıları çok fazla, kısırlaştırmanın bunu artırdığına dair bilimsel bir veri olmasa da "ya artırırsa" şeklinde bir düşünce var bende.

karabaş

kömür

kömür

nötrino

karam
mabel

karbon

çuku

gece

murat?

zeytin derdik eskiden.

zoro

bogurtlen
erik

sahibi erkek mi disi mi? kendi?

drogba

köpek erkek, 5 yaşında, sahibi dişi. ay kadın yani.

blackburn,
excalibur,
arthur.

köpeği henüz tanımıyoruz, daha gelmedi yani, aklımızda fikir olması açısından sordum. kendisiyle ilgili ben de sadece beş yaşında siyah bir labrador olduğunu biliyorum. :)

Rocky (roki)

Sadece yemek yerken yemek yediğiniz odanin kapisini kap katabilirsiniz. Bu kadar kısa sürede alınabileceğini sanmıyorum.

Kedinin tırmalayacağı ve tam aksi tırmalamayacağı yerleri işaretlemek adına veterinerlerde spreyler satılıyor, denebilirsiniz.

Editleyemiyorum.. Umarım yazdıklarımı anlamissindir. Hepsi telefonun suçu..

yolculuk öncesinde tırnakları kestirilir halı, koltuk tırmalayamaz.

ayrıca bir kedi kütüğü mü ne diyorlar böyle hasır örgülü kuleler var onlardan alın ve gittiğinizde koltuksuz bir odada o kule ile bırakın,tırnaklarını bilemek için o oyuncağı kullanır ve ona alışır böylece koltuk ve perdeler kurtulur

yemek zamanı odaya kilitlenir, odada perdelere zarar verir diyorsanız yemek saatleri taşıma kutusuna koyarsınız

ekstra olarak sprey püskürtmeli şişe içine su koyup masaya yaklaştığında sıkın yerini bilsin

gelecek haftasonu kurban bayrami degil.

ilk önce öyle kedi spreyini ilk defa duyuyorum teyzem kediler için çekyat örtüsü kullanıyor ve koltukların arkası cidden kedinin pedikür yerine dönmüş o tırmalama şeyi alın üstüne biraz catnip sıkın o kedinin huyu kediyi ikna edemezsin kedilerinde sevdiğim yanı bu kendilerine has karakterleri var. anneni hiç ikna edemezsin.

@rakun söylediğim şeyler catnip tarzı şeyler. Veterinerden aldim tirmalama tahtasina catnip sık, perdelere de ötekinden sık dedi. Ama ben ismini unuttuğum için sprey dedim genel olarak. Ama belki de para tuzağıdır, ne kadar işe yarar hiç bilmiyorum. Çünkü benimki de catnipe hiç tepki vermezdi mesela. Dediğin gibi , kendine has karakterleri falan.

catnipi ot olarak almak lazım o zaman aktardan falan öteki türlü olmaz hatta catnipi ot olarak alıp oyuncağın içini açıp içine yerleştirdikten sonra tekrar dikin diyolardı

kurban bayramı mı kurbana aylar var ama.

başka bir inanç için varsa bilmiyorsam da benim eşşekliğim pardon şimdiden.

golden'la labradorun arasındaki tek fark tüy uzunluğu diyebilirim.
golden kadar oyuncu olmaz falan diye bir şey yok.

evet, mesela benim köpeğim 2 kasım'da öldü, 15 yaşındaydı.
annemin iş düzeni, benim çalışmaya başladıktan sonraki düzenim vb. sonucunda hiç o kadar yalnız bırakmadık.
elbette sabahtan akşama kadar yalnız kaldığı da oldu, ama hayat düzeni şeklinde değil.

yalnız bırakacaksanız gerçekten almayın.
çok mutsuz oluyorlar.
bizimki 4-5 saat falan bahçede koşmasına rağmen, gece oyun oynamak için kafamıza top atıp uyandırırdı 6-7 yaşına kadar.
bir de sabah akşam dolaştırılıyordu bunun üstüne.
enerjisini siz düşünün.

bir de şu var; ben panço yalnız kalmasın diye yılbaşında evde oturduğumu bilirim.
çünkü havaifişeklerden korkup havlıyordu.
apartmandan laf ediyorlardı.
onun önüne geçmek için yalnız bırakmamaya çalışıyorduk öyle günlerde.

bunun aynısı olmayabilir, ama bu tarz fedakarlıklar yapmanız gerekecek.
gerçi şimdi bana sorsanız, keşke hâlâ yaşıyor olsaydı da her yılbaşında evde otursaydım.
ama işte o zamanlarda bazen zorlanabiliyorsunuz.
köpek bakmak, çocuk bakmak kadar zor.
hatta çocuk bir süre sonra kendi başına idare ediyor.
köpek öyle değil.
benim köpeğim 15 yaşında öldü.
15 yaşına kadar ilk günkü gibi baktık her şeyiyle.
çocuk olsa, eşek kadar adam olmuştu o yaşta.

ama 8 kediyle yaşıyordu ve kedileri de çok severdi.
yani bu cinslerin kediyle sorunu olmaz genelde.

bir de, apartmandakilere sorun.
eğer çoğunluk sağlanırsa, mal sahibi bile olsanız köpek için dava açılır.
zaten mal sahibi olmakla kiracı olmak arasında pek fark olmuyor.
bir dava açılması halinde mahkeme köpeğin tahliyesine karar veriyor.
yani köpeği yollarsanız kendiniz oturabiliyorsunuz.

ve eğer apartmanın yönetmeliğinde köpek beslenmemesi gibi bir karar alınmışsa zaten işiniz iyice zor.

Soylenenlere katilmiyorum. Golden cok oyuncudur, golden gunde 2 saat disarida dolasmali, golden evin altini ustune getirir. Goldeni yalniz birakma cok aglar. Bu soylenenlerin hepsi hikaye.

Ayni sey insanlar icin de soylenir, her gun 1 saat yurumeli, 2,5 litre su icmeli, tv x mesafeden izlenmeli gibi gibi. Bunu kacimiz yapiyoruz, yapan ve yapmayan arasinda ne kadar fark var ?

Bu isler egitimle ilgilidir. Bizim golden imiz mutfaktan iceriye 2. adimi dahi atmaz cunku oyle disiplin edildi. Asla yataklara cikmaya yeltenmez. Oyuncaklari disinda gidip bi seyleri kemirmez. Aynisi insanda da yok mu ? Yaramaz cocuk vardir, uslu cocuk vardir.

Hepsi yanlis degil hakkini verelim. Kopeklerin en mutlu olduklari anlar yaradiklarini hissettikleri anlar, oyun oynadiklari anlar ve sahibiyle fiziksel temas icinde oldugu anlar. O yuzden birlikte vakit gecirmeniz gerekir bol bol. Labrador kopekleri gecmiste balikci aglarini toplarlarmis gecmiste, sizin bu kopegi mutlu etmek icin onu bi goreve alistirmaniz gerek boyle. Ben letonya'da copleri cikartan labrador gordum -20 derecede, bileklere kadar karda, zemin buz, posetleri tek tek goturup konteynira atiyordu ve isi bitirip gelip yanimiza oturdugunda havasini heyecanini gormen gerek. Sanirsin ki rock star. Gelip bizimle oturup waffle yiyodu. Bu gibi seyler kopegin 2 saat egzersiz yapmasindan cok daha faydali. 2 saat sahilde yurutecegine 15 dk gomdugun bir seyi arasin ayni egzersizi yapmis olur ve daha mutlu olur.

Yalniz kalmasin mevzusu da su sekilde. Zaten ilk basta 3 sonra 2 kere tuvalete cikarticaksin her gun. Ortalama 15-20 bu ise gidicek hazirlanip cikman tuvaletini yapmasi yaptigini kaldirman ve donunce patilerini silmen falan. Ama bu yetmez tabiki. Aksam tuvaletten sonra soyle oturup 1-2 saat onunla fiziksel temasta olman gerek. 15 sene boyunca sabah 8 aksam 8 evde yalniz olmasi tabiki iyi degil. Evde devriye gezebilecegi bir alan ve ogle yemeginde eve gelen kardes, haftada 2 gun temizlige gelen kadin gibi insan gormesi sosyallesmesine yardimci olur, onunla ilgilenmese bile evde dolasan birileri olsa guzel olur.

Disi olursa cok havlamaz, ilk kez gordugu insanlara 1-2 kere burada patron benim havlamalari yapar ama sonra alisir. Evde uzun sure yalniz kalirsa kapinin onunden gecenlere havlayabilir.

"Hayir" i anlamasini saglarsaniz bir seye 5-10 kere hayir deniyorsa zaten yapmaktan vazgececektir. Dedigim gibi kimse gozunuzu korkutmasin o aman soyle zor boyle zor yazanlarin maalesef buyuk bir kismi tasmasini takip soyle disarida bir tur atayim da havam olsun diyerek kopek almis insanlardir, gercekten hayatinda boyle bir dost isteyen insana asla zor gelmeyecek seyler olacak sorumlulugunda.

kegums'un cevabının direkt olarak bana yazıldığını düşünmüyorum, ama yine de cevaben kendime göre bilgilendirici şeyler yazmak istedim.

benimki de özel bir eğitim almamasına, aile içinde yaşamasına rağmen gerçekten çok söz dinlerdi.
sehpada duran oyuncağını biz vermediğimiz sürece almazdı, sus dediğin anda susardı, kendisine ait olmayan hiçbir yiyeceği yemezdi vb.

hiçbir zaman evin içinde kabloları kemiren, sıkıntı veren, terlik yiyen, yaramazlık yapan falan bir hayvan olmadı.
sadece çok fazla enerjisi vardı ve çok hareketliydi.

dediğim gibi, sabah dolaştırıp çişini yaptırmak 15-20 dakika sürse, o dolaşmadan birkaç saat sonra çıkıp, bütün gün kulübün bahçesinde 3-4 saat koşardı.
daha sonra akşam tekrar 15-20 dakikalık bir ihtiyaç dolaşması olurdu.

ama özellikle 4-5 yaşına kadar bütün bu aktivitenin üzerine, akşamları da oyun oynamak isterdi.

söylendiği gibi dişiler hem daha sakin, hem de daha uysal oluyorlar.
yani erkeklerin hareketi de daha fazla.
köpeği görevlendirmek gerçekten önemli.
market torbalarını bile taşırkenki gururu görmeye değer.
yani verilen görevi yerine getirdiği zaman onlardan mutlusu olmuyor; ama şu da bir gerçek ki, köpeğin sağlığı için o hareketin ne kadar yararlı olduğunu biz panço ölmeden önceki 2 yılda anladık.

kanser gibi bir hastalığı ya da kronik bir rahatsızlığı, düzenli kullandığı bir ilaç vb hiç olmadı.
sadece son 6 aydır artık çişini arada bir kaçırmaya başlamıştı.
arka bacakları zaman içinde güçsüzleşmiş olsa da, öldüğü gün bile yerinden kendi kendine kalkıp, kendi kendine yürüyebiliyordu.
benim köpeğim yaşlılıktan, artık ömrü dolduğu için öldü.
ama dediğim gibi, hastalıktan sürünüp, düzenli bakıma ihtiyacı olacak bir hale gelmedi.
ve ben bunu gençliğindeki aktifliğine bağlıyorum.
15 yaşlarında olup da, arka bacaklarında hiç sorun olmadan, hatta hafif tempoda koşabilen köpeği az görürsünüz.
bahsettiğim düzen 7-8 yaşına kadar devam etmişti ve dediğim gibi, her zaman zinde ve sağlıklı bir hayvan olarak öldü.

köpek bakmak, ona bakarken zor gelen bir şey değil.
hiçbir anne de çocuk büyütmek çok zor diye yakınmıyor.
kimse gereken fedakarlıkları yaparken bundan şikayetçi olmuyor.
mesela bunları yapabilecek biri olmak.
o hayvanın 15, belki 20 yıl yaşayacağını düşünerek, olabilecek her şeyi göze almak.
panço felç de olabilirdi.
her gün altından kakasını temizlemek zorunda da kalabilirdik.
her köpek benim anlattığım şekilde ölmüyor.
ki öldüğü gün, kendimi hayatımda en çaresiz hissettiğim gündür.

uzun lafın kısası; zihinsel olarak sorumluluk alması hayvan için ne kadar yararlı ve gerekli olsa da, bu tip köpekler harekete ihtiyaç duyar.
yani "2 saat yürüteceğine 15 dakika x yap, o ona yeter" fikrine katılmıyorum.

zaten sokak hayvanları vs konularıyla da çok ilgili olan ve hayatı kedi-köpeklerle içli dışlı geçen biri olarak, 15 yaşında bir köpeğin ne demek olduğunu biliyorum.
kötü bakılmış ya da hasta olan 15 yaşındaki köpeğin ne demek olduğunu da biliyorum.

yapanla yapmayan arasındaki fark da benim için budur.
ben köpeğimi gayet idealist bir şekilde yetiştirdim ve hayatımı yeri geldiğinde onun ihtiyaçlarını göz önünde bulundurup, kendiminkileri ikinci plana atarak yaşadım.
bu elbette sürekli olan bir şey değil, ama olabilen ya da gerekebilen bir şey.

yani her köpek günde 4 saat koşmayabilir, 2 saat oynadığında onunla idare eder belki.
ama yaşlandığında ne olur?
yaşı ilerlediğinde, evdeki hareketi de azaldığında ne kadar kilo alır?
bunun bir de yarını var, onu da düşünmek lazım.
ben bunu söylemeye çalışıyorum.
dolayısıyla golden ya da labrador tarzı bir köpeği eve alıp, günde 2 kere 15-20 dakikadan, toplamda 1 saat dolaştırıp, sonra oynamak köpeğin gelecekteki sağlığıyla yakından ilintili.

ki zaten hayvan fiziksel aktiviteye ihtiyaç duyuyor, yani bu bir gerçek.

ayrıca benim söylediğim şey zaten "golden evin altını üstüne getirir, golden yalnız bırakılınca çok ağlar" vs değildi.

yavru sahiplenmeyeceğim sahiplenirsem.
sahipleneceğim hayvan 5 yaşında bir labrador zaten. yaşlandığı için kimse almıyormuş.

ayrıca hayvanla ilgilenmeyecek, sadece tuvalete çıkartıp bırakacak halim yok, yapılması gerekecek fedakarlıkların da, işin evden çıkmaya kadar varacağını da bilerek köpek sahiplenmeye karar verdim zaten. bunları göze almasam ne işim olur. sadece yaşayabileceğim zorlukları, olası durumları önceden bilmek için bilgi edinmeye çalışıyorum.

her dün sabah 8de çıkıp akşam 8de gelme drumu da yok zaten, haftada üç gün o yoğunlukta olurum en fazla.

işkence edersiniz falan diyorsunuz ama, benim tanıdığım labradorlar apartmanda yaşıyor, sahipleri çalışıyor ve gayet mutlular. belki biraz fazla ilgilenmek için uykudan feragat etmem gerekecek, çok da yorulacağım ama bunu da göze alıyorum zaten.

"işkence edersiniz" fazla sert. hayvanın egzersizini aksatacağımız anlamına da gelmiyor gün içinde evde olmamamız. akşamları çıkıp saatlerce yürümekten, hatta köpeğin peşinde koşmaktan bile gocunmam, ki zaten düzenli yürüyüş yapması gereken biri olarak köpekle birlikte güzel bir düzen oturtabileceğimizi düşünüyorum.

sorumluluk alıp alamamaya konu nereden geldi bilmiyorum, benimle ilgili olmadığını umut ediyorum bunun. çünkü birine "sen gündüz iştesin köpek sorumluluğu alamazsın" demek mantıklı değil, ki blatta hiberna'yı ve duyurulara verdiği cevapların mantıklı olduğunu da biliyorum. o yüzden genel olarak köpek sahiplenme olayından bahsedildiğini düşünerek es geçiyorum.

zaten ne kadar koşması yürümesi gerek, evde ne kadar oynamak lazım diye sormamın seebi de hayatımı nasıl düzenleyeceğime karar vermek istemem. hani bundan "aman çok gezmek istemiyor" anlamı çıkmasın. ilk defa köpek besleyeceğim, ihtiyaçlarını sahiplenmeden önce öğrenmek istiyorum. eğer beceremeyeceksem alıp hayvanı mutsuz etmeyeyim diye...

cevaplar için teşekkürler.

ben işkence etmekten bahsetmedim, ama (gözümden kaçmadıysa) sanırım burada cevaplayan kimse bahsetmemiş.

zaten köpeğe bahçede değil, evde bakılır.
yani bahçede, kulübede köpek bakmak benim onayladığım bir şey değil.
dolayısıyla apartmanda köpek bakmayı da hayvana işkence olarak görmüyorum.

dediğiniz gibi, genel olarak köpekle yaşama - köpek bakma durumuyla ilgili kendi tecrübemi aktardım sadece.
yoksa elbette dünyadaki herkes çalışıyor.
ama bizim aile düzenimiz köpeği sürekli yalnız bırakmayı gerektirmiyordu.
herkesin köpek besleme şekli, köpeğiyle olan ilişkisi kendine elbette.
benim anlattıklarım hem kendi yaşadıklarımı, hem de yaşanabilecek ihtimalleri içeriyor.

5 yaşında bir labradorla daha kolay iletişim kuracağınızı düşünüyorum.
yavrudan almaktan çok daha kolay olur sizin için.
hem o çocukluk enerjisini atmış olur, hem de sizin yaptığınız iyilik karşısında minnet duyar.

sadece bazen yalnız kalmak konusunda sorun yaratabilir.
terk edilmiş hayvanlarda genelde tekrar terk edilme korkusu olabiliyor.
ama bu da zaten size alıştıktan ve güvendikten sonra düzelir.

işkence kısmı başka bir platformdan karışmış özür dilerim :)

peki bir sorum daha olsun, ankara'da nerede yüzdürebiliriz bu köpecikleri? su hastasılar bildiğim kadarıyla çünkülüm. haftasnları alıp gitsek şöyle, biz otursak o yüzse saatlerce... ne güzel olur. hem eğlenir, hem enerjisini atar...

ankara'da neresi var bilemiyorum.
ama eğer bahçe gibi bir yer varsa, çocukları soktukları şişme havuzlardan alıp onlara su doldurabilirsiniz.
öyle de çok eğleniyorlar.

yüzmeyi çok seviyorlar elbette, ama suyla oynamak da çok hoşlarına gidiyor.
bu da bir seçenek olabilir ankara için.

bir de şunu belirteyim ben, önümüzdeki 6 ay boyunca (köpeğin bu kadar zamanda bize zaten alışacağını güveneceğini ve belli bir düzenin oluşacağını düşünüyorum) ben neredeyse sürekli onunla vakit geçireceğim. sonrasında yoğunlaşacağım biraz, ihmal etmeyeceğim tabi ki ama gündüz dışarıda olmam gerekecek hafta içleri. bunun için de programımı en az günde eve geç gelmek zorunda kalacak şekilde ayarlayabilirim. (iki gün 8-5 arası dışarıda olup sonrasında üç dört saat gitmek gibi)

ben normalde evde duran bir insan değilim zaten, eğer ki bir köpek sahiplenirsem girebileceği mekanları, sorun çıkmayacak parkları (burada köpeklerden rahatsız olanlar var diye parkın ortasında köpekler için telle çevrili alan oluşturuluyor da) vs. öğrenip ona göre her şeyi düzenleyip mümkün olduğunca benimle beraber olması için uğraşacağım.

bunları söylememin sebebi sorumluluktan kaçmadığımı görmenizi istemem. çünkü ben de köpek sahiplenmeyi düşünen insanlara, köpek bakmadığım halde sadece araştırdıklarımla ve biraz gördüklerimle, "çok zor çok büyük sorumluluk tekrar düşün sonra sahiplendirmek zorunda kalırsan bunalıma girmesin hayvan" vs diyorum.

ve sahiplendiğim hayvanı bırakmak benim için söz konusu dahi olamaz. eski evimden kedim çok miyavladığı için (kızgınlık dönemi) neredeyse atılıyordum, sahiplendir dedi bir sürü insan, hepsine ateş püskürdüm. bir hayvanı himayeme aldığım andan itibaren o benim evladımdır.

alışır da yumurta varken pek rahatsız etmeyin. korkar morkar geri gelmez. yazık olur yavrulara.

bi de et yemez. buğday falan verin.

benim balkonda da vardı bi ara. yumurtaların üstündeyken elimi uzatınca kanatını açıyodu, böyle çirkin de bi görüntü alıyodu ve çok hızlı nefes alıp vermeye başlıyodu. çok korkuyolar sanırım. bence hiç elleme, rahatsız edersin. ayrıca öyle et de pek yemez gibi. ben mercimek filan koyuyodum arada.

bulgur falan yer ama yakınına serp pek yanaşma bence ürker çünkü. bir de güvercinler rahatsız etmesin garibanı, arada bakarak ol madem sevdin:)

biz balkonda besledik 2 yumurtalı bir aileyi. anne hep yumurtaların üzerinde durduğu için, baba yemek getiriyordu. biz de yanlarına buğday koyduk, yumulup yiyorlardı. yavrular doğunca da babam ikisini de muhabbet kuşu gibi parmağına alıp seviyordu, anne baba bir şey demiyordu. uçmaya başlamadan 1 gün önce de yavruların ayaklarına renkli lastik gibi şeyler taktık bir gün geri gelirlerse tanıyalım diye. 10-15 gün buralarda takılıp, bizim balkona hala gelip yemek yiyip gittikten sonra bir daha gelmez oldular dördü birden.

Tırnak kadar kalbi vardır bu kumruların o eller onu sevmek için her uzandığında kalpten gidebilirler..

bir de gerci yapmazsin ama, sakin yumurtalara dokunma. insan kokusu sinerse bir daha gelmezlermis. ilk dogduklarinda cok cirkin oluyorlar. sonra guzellesiyorlar.

bence hiç elleşme.

zaten dikkat edersen "yakalayıp sevesim var" demişsin. o kovalamacadan sonra diyelim yakaladın kuş sence ısınır mı hiç sana?

yavrularını bırakıp giderler en ufak rahatsızlıkta bu kuşlar. o yüzden merhaba merhabayı aşmasın samimiyetiniz. günaydan kumru iyi geceler kumru. zaten 1-2 aya yavrularını da alıp başka diyarlara göçecektir :)

dokunma hatta perde arkasından bak o yokken ekmek buğday kırıntısı dök.çok tırsık hayvanlardır bi korktular mı çoluk çocuk dinlemeden kaçar giderler.

bu yıl rahat ederse seneye de gelebilir. çok yakın temasa girmeyin bence de, en azından yumurtalar varken. tahıl yahut ekmek kırıntısı bırakabilirsiniz 'güvenli' bir mesafeden. alışırsa, severse tekrar gelir dediğim gibi.

Cevaplar için çok sağolun dostlar.. Alışırsa tekrar gelir diyenleriniz olmuş.. Aynı kuş mu bilmiyorum ama pencerem çok sık şekilde bir yuva halini alıyor.. Guluk guluk sesleriyle uyanıyorum, güzel oluyor.. Eti geyiğine dediydim ama buğday vereyim o zaman ben bu şapşala..

eğer fotoğrafta olduğu gibi, pencerenin dibindeyse ona ufak kartondan kutu gibi bi yuva yapmak iyi olmaz mı diye düşündüm kendi kendime? soğuk, yağmur vb. şeyler olabiliyo, hem de daha güvende hisseder sanki kendini?

Van'da orman varsa ve hala soyu tüketilmemişse vardır. Türkiye'de ormanların çoğunda var ama tabii avlayıp avlayıp duruyorlar.

Şu an Van'dayım ve buranın çölden farkı yok. varsa da önceden varmış belki de. ağaçtan eser olmayan kıt bir coğrafya burası. van kedisinin olduğundan bile şüpheliyim açıkçası.

askerlik sebebiyle Van'da 9 ay, özellikle dağlarında zaman geçirmiş birisi olarak ormanvari bir bitki örtüsü yok diyebilirim, kısmen dere kenarlarında çok cılız bir şekilde var. yaz aylarında güzel yeşillikler ve çiçekler gördüm yalnızca yükseklerde, ağaçlar tek tüktü. Erciş'e gitmedim, bilmiyorum ama o tarafın daha ağaçlık-yeşillik olduğunu duymuştum, bi ihtimal oralarda olabilir. ben yalnızca kurta ve tilkiye rast gelmiştim.

temizmama.com
kullanıpta memnun kalmayan yok. 15kg üstü kargo da beleş. ayda 15kg mama 30kg kadar da kum alıyoruz biz. bi sıkıntı çıkmadı. kaliteside goody den iyi.

genelde premium mamalar önerilir aslında. veterineriniz doğru söylemiş goody vs. market mamaları zararlı hayvana. adresemama.com a da bakın bir.
genelde bütçenize fazla gelmezse acana, royal canin, orijen en çok önerilen mamalar.

çok sever, bağlanır sana. nereye gidersen peşinden gelir.

bi kedi sülasesi var burda.
ben pek yakın münasebet şey yapamıyorum. sevmediğimden değil de olmuyor, hayvanlar ile ben ayrıyız 1 2 metreden fazla yaklaşmayız.
neyse ben bu kedi kabilesine balık, tavuk artık annemden ne kaçırdıysam veriyorum. özellikle hava soğukken.

yabışıyorlar. resmen görmesin beni çıkıym gidiym diye camdan bakıp evden öyle çıkıyorum.

Yemegi her gun ayni saatte verebilirseniz harika olur. Cok iyi bir zamanlama yetenekleri var. Bir de zaten kokuyu aliyorlar aninda, ruzgar goturuyor onlara. Cok uzaklarda degilse de gelir. Cok zevklidir sokak hayvanlarini beslemek. Birden bire hepsinin annesi oluveriyorsunuz, bu da sanirim dunyanin en guzel duygusu.

Ne zaman kısırlaştırıldı? Yakın zamanda kısırlaştırıldı ise daha hormonlarını bitirmemiş, stoktan yiyor olabilir.

6 aya yakın oldu.

Mumkun, kisirlastirmanin iki yontemi var terminolojiye tam hakim degilim ama birinde o istegi duymaya devam ettigi halde sperm olmadigi icin ureyemiyor, digerinde testestorona dair tum hormonlari aldiklari icin istek de duymuyor uremiyor da.

Birinci yontem genelde belediyelerin tercih ettigi bi yontem, hormon alininca kediye miskinlik gelip kendini savunmada gucluk yasamasin diye. Nispeten daha kolay bir operasyon oldugu icin kimi vet. hekimler de bu yontemi tercih ediyor.

yani benim bildiğim hayvan kısırlaşınca cinsel isteği hormonları azalıyor, bir de yavrulayamaz hale geliyor, ama bu pipili işlere girişmesine engel değil.bizim kıza kısır haliyle bahçeye çıktığında talipler olurdu hatta iş üstünde de bastık. oğlan da 2 senedir kısır ama arada polar olsun minder olsun sürttürüyo. boşalmıyor, pis koku püskürtmüyor ama arada aha şu pipiyi sürtünce içim bir hoş oldu diyor belli ki.

Bu arada erkek kediniz kizginlikta olan disiye karsilik vermeye calisabilir, aynisini yasadik bizimkilerle ama bakti ki beceremiyor vazgecip utanip gitmisti bizim oglan :) sonra disiyi de kisirlastirdik zaten... bir an once kisirlastirin derim erkegi de tetikliyor cunku onun kizginlikta olmasi.

mümkün, ama "teknik olarak" yetersiz.
yani kısırlaşmamış olma ihtimali yok, ama o kendini hâlâ aktif zannediyor muhtemelen.
erkek kedilerde çok sık karşılaşılıyor bu durumla.
en fazla dişiden iki pati yer, uzaklaşır.
bir zararı olmaz yani.

dişiyi bir an önce kısırlaştırmak istiyorum ben de ama kendisi hasta ve teşhis edemedik bir türlü, daha aşılarını bile yaptıramadık bu yüzden henüz. yani bu seferlik bu şekilde atlatmak zorundayız kızgınlık dönemini.

kızın oğlandan hamile kalma olasılığu yok yani? rahatlıyorum o zaman...

öncelikle hayvan düşmanlarını siktir et. sana karışma hakkını nerden bulacaklar?

evde arta kalan yemekleri koyabilirsiniz dışarı, yiyorlar. özel olarak mama alıp da koyabilirsin. bir de internette bolca bulabileceğin ev yapımı kedi evleri vs var kutudan falan yapılan. öyle bi şeyler de yapabilirsin.

makarna verme.
ciğer ve kemik suyu güzel olur.
son sorunun cevabını bilsem kavgasız bir hayatım olurdu sanırım.

kedi evi yap içine kuru mama bırak.
belli noktalara su koy.
ciğer güzel fikir.
kabadayı bir köpeğin gelip hepsini mideye indirip diğer yavrucakların aç kalması ihtimalini düşün. (birden çok noktaya az az yemek koymak)

az önce veterinerden dönüyorum, otobüse bindim. şoför ne dese beğenirsin? 'kedi seveceğim diye hayvanları özgürlüklerinden alıkoyuyorsunuz, sal sokağa gitsin.' tabi bir münakaşa yaşadık. bir de utanmadan böyle konuşuyorum da kızıyor musun gerçekten diyor. tabi ki kızıyorum çünkü bilinçsizsiniz dedim. başka ne denir? demem o ki bu zihniyette insanlar var, sen dikkat çekmeden yap ne yapacaksan. valla gıcık olup hayvanlara çivili sosis yedirmeye çalışan ruh hastaları olabilir.

@nathanieltroy
@mutevazi
@sistem enkazı

makarnayı eledim.
kedi evi iyi fikir fakat burası o kadar yağmurlu ki kediler kedi eviyle birlikte sürüklenir gider. :(
şimdi ciğer ve kemik ok.
peki kemik sadece suyu mu kemikleri koymayayım mı?

teorik olarak şikayet etme hakları var. (çöp dökmek sınıfına giriyormuş belediye babında) bu yüzden lokasyon olarak kamuya ya da kimseye ait olmayan (mesela terk edilmiş bölgeler, senelerce onarımı yapılmamış kamu projelerinin bulunduğu çevreler, kendi bahçeniz vsvsvs) karışılamasın. ikincisi ortalık yere koymayın, direkt yere dökmeyin kapla vs koyarsanız güzel olur, burda yaşlı bir amca her geçen o kapları atıyor size ne ya, sizin karışmaya hakkınız yok diyip kapları delmiş bir güzel bağlamış tellere. kimse atamıyor karışmıyor da artık kavga etmeye yüzleri yok, bahaneleri de yok kirlilikmiş yağ pire yapıyormuş cartmış curtmuş.

zincirleyenini de görmüşlüğüm var bu kapları. neyse bu 2. bir değinmek istediğim nokta idi. kediler için durum çok farklı onları gözden ırak besleyebiliyorsun ama köpekler büyük iri göze batıyor hem de korkanı daha çok. bu yüzden mümkünse sahilde ağaçların altında parkların ücra köşeleri tarzı gözden ırak olan yerler seçin. Köpeklerin kabı mümkünse hep aynı kalsın lokasyon ve insan da aynı olduğu sürece ısınmaya başlarlar size.

saldırma amacı güdeceklerini sanmam çünkü kendileri fazla korktuğundan agresif takılıyorlar. çünkü yavruyken alınıp bırakılınca diğer köpekler tarafından da iyi dövülüyor çok acı çekiyorlar. bu yüzden onlar samimiyeti kurana kadar sokulup tedirgin etmeyin hem de size bir şey olmasın.

yemek konusu ise benim bilgim haricinde. sadece geçenlerde kaynatılmış kemik vermeyin kemik çok çatlamaya müsaitleşiyor kaynayınca boğazlarına takılır kırılan parçalar diye not düşmüşüm aklıma. onun haricinde balıklı hamurlu bir tarif var mesela bu balıkçılarda bulabileceğiniz eski iç mzlemelerle yapılan. bu tarz tarifler var. maddi durum el veriyorsa birkaç ayda bir 15 kiloluk bir alınabilir. çok az a verilmek üzere. vitamin şu bu takviyeleri olsun diye.

burda teyzelerden biri 50 kadar kediye bakıyor bahçesinde. sürekli olarak kasaplardan çıkma parça vs istiyor. garipseyeni oluşur ama aldırmayın.

tartışmalar olacak ama bunu diyen adamların empati yoksunu olduğun da unutmayalım. hayvan sevmeyen birine insan demem ben.

son olarak az buçuk bilgilerim bunlar. yazlıkta iken bu durumdan çok rahatsız olup elimden geldiğince yardım etmeye çalışmıstım. haklısınız. çok iyi bir iş yapıyorsunuz.

kemik için, kalın ve sert olan kemikler sorun yapmıyor sanırım ama pişmiş ince kemikle ilgili bazı sıkıntıları var köpklerin. kırıkları fazla keskin oluyor. yani kemiği pişirecekseniz suyunu vermeniz uygun olur. kemik suyunun içine ekmek atabilirsiniz belki. çiğ kemik vermek de bir alternatif köpekler için.
hayır çiğ kemik verince saldırgan olmuyorlar, onlar hurafe hep. çiğ besleme diye bir şey var.

miço ya da bonacibo tarzı bir kuru mama sipariş ederseniz ciğer vermekten daha ucuza gelir bu arada, onu da söylemeden geçmeyeyim.

Ben bi tavukçuyla anlaştım. Pazar günleri haric her gün tavuk artığı ne çıkarsa 5 kilo 10 kilo, fiks menü 5 lira. Mahalleli benden şikayetçi, bütün sokak köpeklerini mahalleye topluyormuşum adffasdfs

çiğ et verme de ne verirsen ver.

@batuhanolabilir süreç hakkında bilginiz var mı? kız başıma koca köpekleri arabaya atıp veterinere götürme gibi bi şansım yok ama belediyeyle görüşebilirm belki

Büyük marketlerle konuşup tarihi bir ya da iki gün geçmiş ama daha önce hiç çözülmemiş dondurulmuş gıdaları size vermelerini isteyebilirsiniz. Bildiğim kadarıyla süresi geçmiş malları imha etmek zorundalar, dolayısıyla size bu malları ücretsiz verirlerse iki taraf da kazanır. Köfte, tavuk, artık ne olursa. Onları pişirip sokak hayvanlarına verebilirsiniz.

Kasaplardan kemik almak da ücretsiz ve güzel bir yöntemdir. Yalnız köpeklere tavuk kemiği gibi ince kemikler vermemelisiniz. Mide ve bağırsaklarını delme, boğazlarına takılma gibi sorunlar yaşayabiliyorlar.

kopekler icin tavuk boynu bulabilirseniz verin aslinda, pisirmenize de gerek yok.
hatta pismis tavuk vermeyin mumkunse, kemik pisince sertlestigi icin, kirildiginda sivri kiriliyor ve olumcul olabiliyor.
bir de toptancilarda kilosu 50 kurusa satilan tavuk gogsu kafesi (et disinda kalan kisim) var verebileceginiz.

Harry Potter filmlerindeki baykuşları yavruyken alıp köfte ve pişmiş et ile beslediklerini biliyorum yani vahşileşmesin diye çiğ et vermiyorlar.

yasak olmasa da, o kus evcil bir kus degil bence hic girismeyin hayvana yazik.

ama cok sevimliler o ayri www.youtube.com

www.youtube.com :))

ben araştırdım bi ara evet yasak baykuş beslemek
vazgeçme sebebim bütün gece ötecek olmasıydı :D

arkadaşım kafeste atmaca besliyordu garibim hayvan öldü de kurtuldu.

Önce baykuş bulmalısın
eksiduyu.ru

Türkiye'de yasak baykuş beslemek.

devlet tarafından evcil hayvan olarak tanımlanan türlerin dışında hayvan beslemek yasak Türkiye'de.

Kedi Siyam mı? benimki öyleydi ve ses harbiden feciydi. 11 aylıkken kısırlaştırdık kendisini. Eğer senesini doldurduysa ara dönemi beklemeyin.

passiflora bitkisel olduğu için verebilirsiniz.
ama ölçüsünü veterinere sorun.
iki çay kaşığından fazla olmaması lazım yanlış hatırlamıyorsam.

zaten haftalarca, aylarca süren bir şey değil.
birkaç gün boyunca günde 1-2 kere (veteriner ne kadar derse) verirseniz o da rahat atlatır, siz de rahat edersiniz.


edit:

yalnız passiflorayı suya katamazsınız.
belli bir doz vermeniz lazım.
o zaman da suyun tamamını içmezi lazım.
zaten onun kokusunu alınca suyu da içmez.
alın bir çay kaşığını, tutun, yutturun.

yani "aman suyuna koyalım, içtikçe onu da alır" diye bir şey yok, onu anlatmak istedim.

Hayır, veterinere sormadan kediye pasiflora filan vermeyin. Bir etkisi yok onun insana (bkz: plasebo), hayvan için üretilen bir şurup da değil sonuçta. Sevişmek isteyen ergene pasiflora verince yatışacağını sanmak gibi bir şey bu. Hayvan doğası gereği çiftleşmek istiyor, çiftleşemeyince de strese giriyor garibim.

Bu bağırışlar devam eder yatıştırıcı iğne kullanılmadıkça ama o da kısırlaştırma için uygun olmayacağından yapacak bir şey yok.

Bol bol ilgi gösterin, bol bol sevin. Bağırdığında okşayın kafasını sırtını, hafifçe poposuna vurun, o hoşuna gider. Bizimkileri kısırlaştırana kadar bizim yöntem buydu.

passifloranın etkisi vardır ve veterinerler çok zor durumda kalındığında tavsiye ederler.

üstelik yapılacak her sakinleştiriciden daha sağlıklıdır, çünkü bitkiseldir.

Benim tıp fakültesinde okuyan şimdi hekim olan kuzenim Pasiflora'nın alkolden farksız olduğunu, bitkisel olmadığını söylemişti. Ben vermemenizden yanayım. Sizin kediniz, sizin sorumluluğunuz.

passiflora incarnata, yani bizim passiflora olarak bildiğimiz, hatta tam türkçesi çarkıfelek olan bitki.

yani bu şurup o bitkinin şurup haline getirilmişidir.
bitkinin farmakolojik olarak kullanılan kısmı alkaloid taşır.
ama bu yaygın olarak bütün bitkilerde bulunur zaten.
yani passiflora'nın içindeki "alkol", bitkinin kendisinde bulunur.

bu durumda nasıl bitkisel olmadığını anlamadım.
bunun dışında üstünde de bitkisel yazar, hatta doktorların passiflora vermesinin tek amacı bitkisel olmasıdır.

büyük olmayan sorunlar karşısında ya da anlık huzursuzluklarda boşuna kimyasal yüklemek istemeyen doktorların hepsi passiflorayı bitkisel olduğu için tavsiye eder.
passifloranın bütün olayı bitkisel olması.

yani sakinleştirici iğne yaptırıp hayvanı bayıltmak yerine, 1 çay kaşığı passiflora verirseniz 1 ya da bilemediniz 2-3 kere, zaten o yeter de artar bile.
sakin sakin dolaşır.

ama dediğim gibi veterinere sorun.
kilosuna, yaşına göre dozunu söyler.

Kuzenimin kastettiği de içinde alkol olduğudur, aynı zamnda içinde kimyasallar da bulunuyor çünkü direkt bitkinin kendisi yenmiyor. Bir takım işlemlerden geçiyor tüketiciye sunulana kadar.

Ben benimkilerin aşı zamanı geldiğinde ya da mama alırken vb. veterinerimize soracağım Pasiflorayı. Pasiflora insanlarda bağımlılık yapıyor, belki biliyorsunuzdur. Ben zararsız olduğuna inanmıyorum. Bitkisel olduğu zararsız olduğu anlamına gelmiyor. Zehirli bitkiler de var. Tabi ki Pasiflora zehirli değil, ancak bitki diye yan etkileri yok sanmayın.

Bende bir onkoloğun kanser hastaları için bitkiler ve yan etkileri üzerine yazdığı bir kitap var, annem için almıştım. Hiç aklınıza gelmeyecek bitkilerin, gayet tehlikeli yan etkileri var. Üstelik biz insanlar için bu yan etkiler tehlike oluştururken, 3 kg kedi için çok daha etkili.

Ben bu nedenle konuya hassas yaklaşıyorum. Bence en iyisi sabretmek. Hiçbir ilaç vermeden beklemek. İlaç verilecekse de sadece veteriner tavsiye ettiği için vermek.

şu olay çok canımı sıkıyor kendi yorumlarımı yazacağımda hayvan sağlıklıysa salabilirsiniz yani kısırlaştırmak hayvanı kötü duruma sürükler eskisi gibi davranmaz mesela teyzem kedi bakar camiide sokakta gördüğü kör veya ayağı kırık hayvanlar varsa onları kısırlaştırır. hayvanın hakkına tecavüz etmeyin zaten onların yaşam alanlarının içine ederek gerekli kadar doğayı kirlettik. ayrıca kediyi kısırlaştırırsan eskisi gibi davranmayacak ve büyük ihtimalle baya kilo alacaktır. eve istersen erkek bir kedi al alamıyorsanda sokağa sal birileri ile takılır gelir eve.

mesela benim bir erkek kedim vardı kısırlaştırmadım giderdi hafta sonu dışarıya takılırdı 2-3 dişi kedi ile bazen dişi kediyi eve getirdiğide oldu (ciddiyim) gelirdi sonra işte araba altında kaldı rahmetli severdim kendisini arada rüyalarıma girer sözümü dinlerdi kerata kısadan hisse sırf hayvana bakıyorsunuz diye onun sağlığı ile bu tür oynayamazsınız. ben bunu etik bulmuyorum.

Bizimkisi de deli gibi bağırıyordu, sabredip bekliyorsunuz yapılacak pek bir şey yok. Kucağımıza alıp severek uyutuyorduk biz. Bol bol uyuyunca bağıracak daha az vakti kalıyor. Oyun oynatarak yormaya çalışın, o zaman unutuyorlar azdıklarını.

Bu arada 2 kedimi kısırlaştırdım, davranışlarında hiç bir olumsuz değişme olmadı, aksine çok asabi olan büyük kedim epey bir sakinleşti. Artık eve gelen arkadaşları parçalamıyor.

geçen hafta aynı konu için duyuru açtım :)
yiyecek birşey önermediler ama şunun faydasını gördüm
1- epey bi yordum onu oyun oynarak, oyuncakların haşatı çıktı
2- sürekli okşadım sevdim, o zaman sakinleşiyo. sırtına falan dokundukça sesi çıkmıyo. ve bence de ara dönemi bekleme. ben üç gün zor dayandım o strese.
şimdi kuzu gibi mırmır :)

@rakun, bu kadar dar baktığınız için bir sürü yavru kedi araba altında kalıyor.
kedim erkek ve ilk kızışmasında kısırlaştırdım. sokağa çıkıp çiftleşince ortalıktaki başıboş kedi sayısında artışa sebep olmuyor mu? o nasıl bir mantık? kısırlaştırmanın "aman evimde kedi sayısı artmasın" diye düşünülerek mi yapıldığını zannediyorsunuz acaba?
ayrıca, bakın kediniz araba altında kalmış ve ölmüş,kısırlaştırsanız ve evden çıkmasa böyle bir şey olmayacaktı öyle değil mi? yani temelde kediizi kısırlaştırmamış olmanız ölümüne sebep oldu.

benim kızım da kızıştı gün itibariyle. sağlık sorunları sebebiyle bir süre daha kısırlaştırmam imkansız. ama bağırması falan yok hiç, nasıl kızışma anlamadım. kızıştıktan belli bir süre sonra erkek kedi bulamayınca falan mı bağırıyorlar? ilk defa böyle bir süece tanıklık edeceğim de. sormuş olayım buradan ben de sorumu.

Kısırlaştırma kedileri hiç olumsuz etkilemiyor. Aksine kuzu gibi oluyorlar. Hormonlarına bağlı gelişen kanser riski ortadan kalkıyor. Kısır kedilerin kilo sorunu da yok çünkü kısır kedilerin zaten özel maması var. Hayatında evinde kedi bakmamış insanlar yalan yanlış bilgi veriyorlar, sinir oluyorum. Kedi ev hayvanıdır, mümkün olsa sokakta bir tane bile kedi bırakmazdım. Araba altında kalıp ölen, köpeklerin saldırısına uğrayan, pislik insanların zehirlediği işkence ettiği bir sürü kedi var sokakta. Yazık değil mi onlara? Evdekiler mışıl mışıl uyuyup, yiyip içip keyif yapıyorlar ne güzel. Hava şartlarından donanları, biber gazından yaralananları da unutmamalı. Kedilerin kısırlaştırılmasına da evde beslenmesine de karşı olan insanlara gerçekten inanamıyorum.

@mutevazi kedisine göre değişiyor diyebilirim 3 kedi sahibi olarak :) ilk ikisi ilk günden itibaren yeri göğü inlerirken 3.sü sadece kıçı havada gezip alçak sesle mırlıyordu.

passiflora'da anlaşamadık, ama kısırlaştırma ve evde kedi bakma konusunda meltem'e yüzde 39879 katılıyorum.

@meltem, tıptaki kuzenin farmakoloji dersini pek dinlememiş anlaşılan. etrafa kulaktan dolma yalan yanlış bilgiler vermek yerine farmakognozi bilim dalını araştırsın. bitkilerden ilaç yapıldığı ve gayet etkili olarak tedavide kullanıldığını öğrenirse belki başkalarına da saçma sapan şeyler söylemez.

ne kadar cahilce şeyler söylüyorsunuz şöyle bir okudum da hangi birine cevap vereyim şaşırdım. hayır bir şey değil insanlar bir şey bilip de konuştuğunuzu sanacaklar. bitkinin içinde alkol de var çünkü bitkinin etkin maddesi alkolde çözünerek işe yarar hale geliyor.

bağımlılıkla bu bitkinin zaten alakası bile yok. elbette her ilaç gibi passifloranın da yan etkileri var. zaten etkisiz olduğunu söyleyip zaten yan etkileri de var diyerek kendinizle de çelişmiş oluyorsunuz. ilaçlar risk/yarar durumunu göz önünde alarak doğru dozda ve doğru şekilde verildiğinde insanlara ve hayvanlara gayet yarar sağlar.

bir tane kitap okuyup farmakolojiden bihaber bi doktor akrabadan kulaktan dolma bilgiler edinip istediğiniz saçmalığa inanmakta serbestsiniz ama böyle herkesin okuyup etkilendiği bir ortamda bir eczacı olarak saçmalamamanızı rica edeceğim.

@mütevazi farkındayım bulunduğum yer şükür pek fazla araba yok arabaların yavru kedileri ezmesi duyarsızlıktan dolayı oluyor insan dediğimiz canlının kendisine gram saygısı yokken başka hayvanlar için mi olacak ? ah bide demiyormusun kedini kısırlaştırsaydın evde kalcaktı ölmeyecekti diye yahu oyuncakmı o kedi ? benim çocukluğum köyde geçti kısmen orman bile diyebilirim. insan ne anlar özgürlüğü alınmadan özgürlüğün ne olduğunu. Sen bu kedi ile günde kaç saat vakit geçiriyorsun ? 3-5 saat kediyle canım cicim yapma kızım demekle olmaz bu işler hayvanın doğası gereği özgür olması gerekir tutup 90 metre kare evde hayvana bağırıp azarlayacaksan yapacağı şeyler için, sen bence o kediyi bahçesi olan birine ver.

@merena Kuzenim Marmara tıptan dereceyle mezun oldu. Kanada'dan burs ile eğitim teklifi aldı. Elbette hiç tanımadığım size değil gayet başarılı olan ona inanıyorum. Bağımlılık yaptığını ise lisedeki erkek arkadaşım kullandığı için biliyorum. Plasebo olduğunu da ondan biliyorum. Ayrıca eczacı olan bir yakınım da onaylamıştı bunları. Görünen o ki kimse bir şey bilmiyor benim etrafımda, hepimiz cahiliz, her şeyi siz biliyorsunuz. :) Bir de belli ki nasıl tartışılacağını bilmiyorsunuz insanlarla. Laf sokma amacıyla yazmakla düzeltmek arasında büyük fark var.

ben bu passiflora olayına cevap vermek istemediğim için artık bir şey yazmamıştım da, ona bakarsanız benim annem 20 yıl psikolojik sorunları nedeniyle her zaman çantasında falan passiflora taşırdı.

ve düzensiz, ihtiyaç duyduğunda kullanırdı.
4 gün içmediği de olurdu, iki günde bir şişe bitirdiği de.
bazen aylarca içmezdi vsvs.
bağımlılık falan da yapmadı.
lisedeki erkek arkadaşınız ergenliğinde bağımlı olacak bir şey aramış kendince herhalde.

kusura bakmayın, ama sakinleştirici iğne yapmayı tavsiye edip, "o da bu dönemde olmaz" deyip, sonra passiflora'ya dünyanın en büyük zehri, plasebosu, etkisiz, ama bağımlılık yapan (!) maddesi diye dört koldan saldırmak çok saçma.

kızgınlık döneminde gerçekten çok zorlanan kedilere passiflora verilir ve hayvanlar bu dönemi 2 doz passiflora alarak çok rahat atlatırlar, bu kadar.

eğer böyle basit bir konuda tanıdıklar, doktorlar, eczacılar araya sokulunca en iyi siz biliyor oluyorsanız, emin olun sizden yüzlerce daha fazla kediyle muhatap olmuş ve olmaya devam eden biri olarak kedileri de ben sizden daha iyi biliyorum.
zaten bir şeylerden haberdar olsanız veterinerlerin uyguladığı bir şeye "etkisiz" gibi komik bir şey demezdiniz.
yanılıyorsunuz, kabul edin.

etkisiz diyorsunuz, bağımlılık yapar diyorsunuz, alkol diyorsunuz, işe yaramaz diyorsunuz.
işinize geldiği gibi çeviriyorsunuz.
bir kere zaten içinde alkol varsa bile bu "etkili"dir.
yani hem alkol var, hem etkisiz diyerek kendi kendinizi çürütüyorsunuz.
diyelim ki bu sadece alkolden farksız, o da sakinleştirir zaten.
ha, zararlı olur-olmaz o ayrı.
yani mutlaka bir etkisi var.
işinize geldiği gibi olayı çevirip konuyu uzatmayın lütfen.

bir de bitkilerin yan etkileri olduğunu vs. hepimiz biliyoruz.
bitkilerin tüketiciye sunulana kadar işlemden geçtiğini, olduğu gibi sunulmadığını da çok şükür biliyoruz.
yani karşınızdakini ezen ve "ben bilirim" tavrıyla yanlış konuşuyorsunuz, ondan sonra laf sokma çabası vb. diyorsunuz.

kimse sizin doktor, eczacı ya da bağımlılık geliştirmeye meraklı eski erkek arkadaşınızı umursamıyor.
ona bakarsanız benim passiflora'yla hiçbir sorunu olmayan bir sürü veteriner ve doktor tanıdığım var.
hatta aralarında profesör olan da var. (?!)

sizin tanıdıklarınızın dereceyle mezun olmuş olması ilacın piyasadan kalkmasına neden olmaya yetmiyor maalesef.

üstelik zaten farmakolojik olarak boş ve yanlış konuşuyorsunuz ilaçla ilgili.
tamam, siz kendi kedilerinize vermeyin, konu kapansın.

blatta hiberna, ben size yönelik yazmamıştım ki niye atladınız? Merena ikinci nickiniz filan mı?

Manyak gibi bana saldırmanın lüzumu yok. Yanlış biliyorsun dersin olur biter. Kadın/adam gelmişler benim kuzenime laf edip bana da saçmalıyorsun diyorlar. Ben de susayım, bir şey yazmayayım. Oldu. Konu nereden nereye geldi ya sayenizde. Mahalle kadınları gibi kavga ediyorsunuz benle.

bana da aynı ukalalığı yaptığınız için cevap veriyorum.
cevap vermemeyi tercih etmiştim, ama sayenizde bitkilerin işlemden geçip tüketiciye ulaştığını falan öğrendik.

ve asıl beni sinirlendiren nokta "yanlış" bilgi vermeniz.
"ben vermem kardeşim" dersiniz, kimse sesini çıkarmaz.
ama bir dayanak olmaksızın, farklı onlarca kaynaktan, saçma sapan bir sürü mazeret uyduruyorsunuz.

size ilacın farmakolojik içeriğini anlatmaya çalışıyorum, bana aldığınız kitabı, amca oğlunuzu, eski erkek arkadaşınızı anlatarak geliyorsunuz.

daha önceki mesajınızda kullanmadığım cevap hakkımı burada kullanmak istedim sadece, çünkü uzatılıyor konu.
artık "kimin akrabasının eğitimi daha iyi?"ye gidiyor ve sonuç olarak yanlış bilgi veriliyor.

edit:
tam olarak dediğiniz şeyi söyledim ben de zaten.
"yanlış biliyorsunuz" diyoruz, ama azimle bir yere bağlıyorsunuz.
"mahalle karılığı" buna denmiyor.
farkındaysanız size "siz" diye hitap ediyorum.

ben size bilimsel veri-içerik sunuyorum, siz bana kulaktan dolma şeylerle gelip, bir de "o öyle değil" diyorsunuz, ama başka bir argüman yok.
"olabilir, ben de veterinere sorarım" der kapatırsınız konuyu.
siz uzattıkça bize de cevap hakkı doğuyor, çünkü çürütmeye çalışıyorsunuz.

amca oğlum değil, hala kızı. :)

çürütebiliyorum da üstelik, ilginç değil mi?

edit:
ben "mahalle karılığı" diye bir tabir kullanmadım.

sen de diyebilirsiniz, benim için önemli olan üsluptur.

nasıl çürütebildiğinizi anlayamadım.
annenize aldığınız kitapta yazanlar sayesinde mi çürüdü?
belki ahmet maranki de bir şey demiştir seda sayan'da falan...

elimizdeki tek veri doktor akrabanızın "o ilaç değil, alkol" demesi ve erkek arkadaşınızın bağımlılığı (?).

her neyse, duyuru sahibi zaten alacağı cevabı almıştır.

ne güzel rahmetli anneme kanserin alternatif tedavileri üzerine aldığım kitapla da dalga geçtiniz, rahatladınız mı bari?

kitap şu:
www.canfezasezgin.com

erkek arkadaşımın değil, 10 sene önceki erkek arkadaşımın pasifloradan gördüğü zarar.

yahu allah aşkına, bunun hangi kitabı kime, neden aldığınızla ne ilgisi var hanımefendi?

başınız sağ olsun, ama bitkiler üzerine yazılan on binlerce kitap var, bundan haberiniz var mı?

yani sorun şu aslında; insanların yazdığı şeyi çürütmek üzerine bir cevap veriyorsunuz.
dolayısıyla insan argümanını savunma ihtiyacı içine giriyor, ama siz aynı çürütme isteğiyle devam ediyorsunuz.
öyle olabilir, "benim fikrim şu; o yüzden bence böyle" demiyorsunuz.
sürekli konudan sapıyorsunuz.

ben kitapla dalga da geçebilirim, bu annenizle ya da hastalığıyla dalga geçtiğim anlamına gelmez.
ahmet maranki de kanser için birçok şey öneriyor.
kanser için önerilen bir sürü şey var.
internet bununla kaynıyor.
bunu ciddiye almak-almamak kişinin kendisine kalmış ve ben her ne kadar annenizin hastalığı nedeniyle de almış olsanız, şu ortamda onu bilimsel veri olarak sayamıyorum.
çünkü bir doktor bir şey derken, diğeri başka bir şey diyor.

ben sadece size bitkinin içeriğiyle ve ilacın neden alkol içerdiğiyle ilgili bilgi verdim.

yalnız yanıldığınız nokta şu; size bilimsel veri sunulurken, siz bize kulaktan dolma ve "öyleymiş, böyleymiş" diye karşılık veriyorsunuz.
mesele o.
anlatabiliyor muyum?
kim sizin rahmetli annenizle ilgili bir şey dedi?
buna çamura yatmak denir.

kendimi yeterince ifade ettiğimi sanıyorum, artık cevap yazamayacağım.

şarap içirsin kedisine, o da rahatlatıyor. :)

o da doğal, içindeki alkolün ne önemi var ki?

sarhoş oluyorsa şarap tedavi etti demektşr. vay be.

alın işte, çürütmek bu kadar kolay.

anneme bir şey dediniz yazmadım, doğru okuyun.

benim kitabın yazarı onkolog, prof. dr. can feza sezgin. ahmet meranki kim diye baktım, gerçekten çok ciddiye alınacak bir web sitesine sahip! sanırım hekim bile değil kendisi. sitede dini içerik filan var. verdiğim linke bakarsanız yaptığınız kıyaslamanın ne kadar mesnetsiz olduğunu görürsünüz.

daha fazla strese giremeyeceğim ben de. en iyisi hiç muhatap olmayalım bundan böyle. kalın sağlıcakla.

genel bilgilendirme amacıyla: pasiflora konusunda yukarıda yazdıklarımı destekleyen bilimsel makaleyi buyrun: www.calmclinic.com

pasiflora'nın yararsızlığını kanıtlamayı kendime görev belledim. şunlara da bakın:
www.eksiduyuru.com
www.eksiduyuru.com

içirin passiflorayı hiçbir şey olmaz.

bağımlı olursa rehabilitasyon merkezine yollarsınız.

@meltem bakın hem placebo diyorsunuz hem de bağımlılık yaratır diyorsunuz. placebo farmakolojik etki göstermeyen madde demek. hiç etkisi olmayan madde nasıl bağımlılık yaratır, kullandığınız terimlerden bihabersiniz. içerisindeki alkolü suçlayacaksınız da hiç niyetlenmeyin o miktarlarda alkol bağımlılık falan yapmaz.

tek bir doktorun söylediğine karşılık aksini iddia eden de bir sürü doktor olacaktır. bir kişinin söyledikleri yeterince güvenilir değildir. ayrıca calmclinic gibi googledan bulduğunuz ilk siteye değil de science direct, pubmed gibi gerçek literatürlerin olduğu sitelere girerek etraflıca araştırma yaparsınız daha bilimsel olur. ayrıca savınızı destekleyen bir makale bulsanız da hemen sevinmeyin. araştırmaya devam edin, tek bir literatür hiçbir şeyin ispatı değil. bilmemek değil öğrenmemek ayıp. sözün özü biraz araştırın.

benim tek derdim bilgisi yeterli seviyede olmayan insanların diğerlerini olumsuz etkilemeye çalışmalarını engellemek. bırakın da bir doktor ya da eczacıdan bilgi alsın insanlar. sizden değil.

@merena ben zaten en başta veterinere sorun yazdım. okumadan, anlamadan saldırmış olmanız benim hatam değil.

yolculuk kedi için işkence, apartta yaşıyorsun apart yönetimi buna ne diyor orası da var, eğer arkadaşın falan varsa senin gibi yolculukların sırasında ona bırakabilirsin. ama biliyorsun ki sende çok ciddi sorumluluk istediği için bir süre sokak hayvanlarını sev düzene oturunca hayatın yanına alırsın benim önerim bu olacak.

şöyle kötü bir senaryo yazayim,
gitmen gerekti bir yere arkadaşının yanına bıraktın ve o sırada hayvana bir şey oldu acil müdahale gerekti ve arkadaşın yaptıramadı.

ya köpekleri sevebiliyorum da kediler pek yanaşmıyor kaçıyorlar :)

yavaş yavaş alışır kediler ya yemek vererek falan. tek dert o olsun. temizmama.com dan al 15 kiloluk mama günlük ver onlara sonra yanında yürürler :)

ben kedi sahibi bir ögrenciyim bi kaç günlük gezilerde birilerine bıraka biliyorum ama 1 haftayı geçen tatillerde büyük sıkıntı hem siz hem kediniz için otobüslerde sadece bagaja alıyorlar bende oraya hayatta sokmam kedimi. apart bir şekilde çözülür ama yolculukların sıkıntı yaratacaksa alma :( sömestre için şimdiden özel araç arıyorum kedimle beraber eve gidebilmek için düşün artık

bir cana bakmak gerçekten bu kadar zor olmamalı geçici sahiplenme mi yapsam 10 günlüğününe kedi bakımı falan :D

su soğuksa yemezler. kaç tane tospağ kaybettim açlıktan. kalorifer üstüne koyun, ya da su ısıtıcıları var pet shoplarda. onları atın suyun içine. sıcak olmak zorunda yoksa yemiyorlar. en azından benimkiler öyleydi.

ben 3 ay yem vermemiştim gayette yaşadı. (hayvanları çok severim yanlış anlasılmasın niyeyse o zaman öyle bi öküzlük yapmışım.)

kış uykusuna yatıyorlar. öldü sanmayın

Bizimkiler 5 yasindalar, her sabah mutlaka veriyoruz, zaten biz vermesek onlar akvaryumu kirma noktasına geliyorlar.

o yere eğilip balgam çıkarma gibi şeyler tüy kusmaya çalışması. Kendi kendine halleder, bol temiz suyu olsun, isterseniz bir saksıya çimen ekip koyun bir kenara, arada yer.

Midesinde tuy birikmis olabilir o hapsuruk dedigin one dogru kusma refleksi olabilir mesela midedeki tuyleri atmak icin cabalama hareketleri.

Aksırması tüy birikmesi olabilir ama hapşırması tüyden değil eminim. Burun akıntısı da vardı çünkü. Gece babaanne gibi horluyodu burnu dolu olduğundan. Son iki gündür enjektörle burun damlası damlatıyorum. Yeni yeni azaldı,en azından burnunda sümükleri kurumuyor şimdi :)

damat istediğinden emin misin başka bi sebebi olmasın ?

bi kere sevişsin ne olur ki?

Eminim :) vakti de geldi zaten.
Ya bence de bi kere sevişsin ama bebeklere kim bakacak? Sokakta bir sürü yavru var zaten. Bi hafta oldu daha kedi sahibi olalı. Ona yeni alıştım. Hamile bi kediye bakabilir miyim bilmiyorum.

1 hafta bekleyeceksiniz, yapacak bir şey yok. Bebeklere de bakacaksanız çiftleşsin.

1 kere sevissin falan gibi sacma sapan onerileri sallamayin. Yapacak hicbir sey yok, kisirlasana kadar onu olabildigince goz onunde tutun, sevin, oksayin, bir de su var kagit peceteyle falan poposuna hafif hafif vurabilirsiniz hosuna gidecektir bir nevi masturbasyon gibi, ama bu kisa sureli bir cozum olacak. Bekleyeceksiniz, sabredeceksiniz...

@meltem erkek kedi sahibi bi arkadaşım var, bebeklere de bakacağını teyit ediyor. bahçede bakıyor zaten yuva falan yapmış iki üç kedisiyle keyfi yerinde ama ilk iki ay ben nasıl bakarım onu düşünüyorum. yoksa bi defa doğurmasını isterim o da sağlıklı diyorlar.

@mutlusismankedi2015 onu bugün biraz yaptım peluşla falan dokundum ama yetmiyor tabi. küçük dokunuşlar daha beter yapmaz mı ? beni de cinsel obje görmesini istemiyorum zaten, öyle bi filmden kalma bilinçaltı korkum var.

Haha yok disi kedilerimden 2 tanesine kizginlik donemindeyken vet tavsiyesiyle yapmistik ama tabi cok fazla degil, gunde bir iki kez. O da cok beter oldugu zaman dilimlerinde.

Dogurtmayin derim. Ciftlesmeden kisirlasmasi daha saglikli ayrica. Dogum sureci, hamilelik sureci, bunlar cok zor seyler, gerek yok hem, bir suru yavru var sokakta arkadaslariniz onlara baksin bence.

abartmayın yahu yıkanmış oldu işte. şeker değil erimez merak etmeyin

vitamin verebilirsin belki,çocuk şurup vitamini verdiler benimkine en azından destekler biraz

çok yavru değilse hiçbir şey olmaz

2 aylık falan, minyon bir kedi. neyse uyudu şimdi herhalde bir problem çıkmaz.

akvaryumun üstünü kapat bidaha atlamasın süpermiş :))

korkmayın bir şey olmaz. kurutmuşsunuz. ama kurutma mak. de zararlı diyorlar ona da bir daha dikkat edin çok uzaktan çok hafif filan verin zorunda kalınca. artık bol bol sıcak tutun, o zaten bulmuş kaloriferi:) geçmiş olsun.
balıklar iyi mi bari?:)

yahu kediyi düşünmüşün de balıkların psikolojisi ne oldu? Onları neden sormuyorsun... :D

Evvela havluyla tuylerinin islakligini alacaksin. Sonra birakacaksin o kendi endini kuruluyor zaten. Bir daha da heyecan yapma benimki haftada 3 gun benimle banyoya giriyor da bisey olmuyor.

Akvaryuma yeniden atlar yalnız o. Siz evde yokken filan atlarsa kötü olur. Akvaryumu kaldırın. Islanacağından değil de sudan çıkamayıp, boğulursa diye korktum ben.

Şampiyonun kariyerine engel olmayın:)Bi şeycik olmaz.

agir cekimde izleyelim:

www.youtube.com

www.facebook.com

ben de vetmedicine'dan sahiplendim bir sürü annesiz kedi var haysev'e de göz atabilirsiniz.

yuva arayanlar:


www.petarkadas.com

bu çok tatlıymış mesela:)

www.petarkadas.com

www.facebook.com

Diş firçalamaktan farkı yok: ona göre zamanını ayarlıyorsun. ben örneğin sabah-akşam 7.45-19.45'te birer kez gezdiriyorum.

tamamen sana kalmış. köpeğini nasıl yetiştirirsen o şekilde davranıyor.

[email protected]'e kediniz için mail gönderirseniz Facebook sayfalarında yayınlarlar. www.facebook.com

@m e l t e m oraya da mail attım lakin buradan belki ekşici bir dostumuz alır tanıdığa gitmiş gibi olur diye buraya da yazayım dedim.

kaptık bunu biz :)

hatirlarlar.

hatirlar.

sizi sahipleri bellemişler. komut almayı bile öğretebilirsiniz.

1 sene sonra sana şaka ile bir cücük hareketi yapan olursa onun aklını alabilirler.

kesinlikle hatırlarlar. bende -daha doğrusu babamda- bunun çok örneği var. anlatır her zaman. bende köpeklere taptığım için melül melül dinlerim.

bir tanesi şu; sadece bir tane kesme şeker vermiş köpeğe, yanlış hatırlamıyorsam 1 sene sonra tanımış hayvan babamı. bizimki çok severmiş köpekleri gençliğinde. kuyuya düşen köpeği kurtarmışlığı bile varmış. :)

anamın astımı yüzünden eve alamıyorum orası ayrı. :(

Hatırlarlar. Ama köpekler çalıştığınız yere aitse kuru ekmek vermek gaddarcaymış biraz. Yok değillerse lütfen internete ilan verin de sahiplensin yavrucaklar.

valla benim köpek sanki hatırlamadı beni
1 sene görüşmedik gerçi, sonra hayvana bütün tavuk götürdüm. belki de onun şaşkınlığından adapte olamamıştır :D

uzaktan görünce hatırlamazlar. sesinden ve -yaklaşınca- kokundan kesin hatırlarlar.

onlara yemek verirken onlarla bol bol konuş. "acıktınız mı lan keratalar??" diye falan konuş yüksek sesle. sesini iyice tanısınlar.

sonra 1 sene sonra uzaktan, "gelin lan buraya napıyonuz siz eşşek kadar olmuşunuz" diye bağırdığın gibi kuyruk sallaya sallaya gelirler.

Kokundan hatırlarlar en kötü olasılıkla.

kısır değilse hormonal olabilir.
mevsimsel diyeceğim, ama asıl tüy dökme mevsimi geride kaldı.
tüyün dökülme oranı da önemli elbette.

sadece elinize gelecek kadarsa büyüme çağındaki sıradan tüy dökme olayı da olabilir.
yani bazı dönemlerde tüyler yenilenmek için de dökülür.
mevsim geçişlerinde dökülür.
büyürken tüy yapısı değiştiğinde dökülür.
hormonal olarak dökülebilir.

insan gibi düşünün.
saç dökülmesiyle çok fark yok.

dediğiniz gibi mama değiştirirseniz, yaşam tarzında değişiklik olursa artabilir/azalabilir.
onlar normal.
kelleşme ya da tutam tutam dökülme olmadığı sürece endişelenecek bir şey yok.

(bkz: furminator)

1-2 kez cıktım farklı ülkelere, giriş yapacağın ulkenin kanunları kurallarına bakman lazım. ülkelerden biri tarim ve hayvancılık müdürlüğünden yazı bile istemişti.

Benim veterinerim de aynısını dedi. Kurallarda "at least one month after rabies vaccination" diye geçiyor yanılmıyorsam. İlk bir ayda sanırım kuduz mikrobu kanda yüksek konsantrasyonda oluyor aşıdan dolayı o yüzden "at least one month after vaccination" diyorlar. Yani bir ay sonra değil durum da, titrasyon testi için aşının üzerinden en az bir ay geçmiş olması gerekiyor. Geçerli aşı varsa sıkıntı olacağını sanmıyorum. Bir de testin gideceğiniz ülkeye girişten en fazla üç ay önceye ait olması gerekiyor diye biliyorum. Problem çıkacağını sanmam. Hangi ülkeye gidiyordunuz?

Cevaplar için teşekkürler. Ülke İngiltere, zaten en çok uğraştıran da o galiba.
@alicia dominica ülkeye girişten en az 3 ay önce diye okudum ben de. Hatta şöyle diyor: "You must wait 3 calendar months from the date the blood sample was taken before travelling. The vet must give you a copy of the test results."

mikroçipi varsa ve aşıları tamsa sorun olmaz. resmi belgelerde 3 ay vs. yazabilir ama bunlar zorunlu değiller, çünkü kontrol edilmiyorlar. eskiden havalimanında çalışırdım ve kedinin belge kontrolü orada da yapılır. hiç bir zaman da aşının yapılma tarihinden şu kadar geçmiş mi diye bakmadım, öyle bir protokol yoktu çünkü. tabi yanlış da yönlendirmek istemem bu dediğim 2012'ye kadar böyleydi, belki şimdi sistem değişmiştir.

Köpeklere fısıldayan adam'ı çağır.

(bkz: Cesar Millan)

von juliet'ten erdinc sarimusaoglu ile konusun. internetten bulabilirsiniz. telefonda derdinizi anlatin bu sekilde egitimler var davranis terapisi vs seklinde.

anladığım kadarıyla eğitime başta ihtiyacı olan sizsiniz. yüksek ihtimalle köpeğe sürekli olarak ay cicim ay canım, olsun yapsın gibi köpeği şımartacak türden yaklaşımlarda bulunmuşsunuz.- tamamen kişisel tecrübeme dayanarak bu tespiti sıçtım-

internet eğitimlerini boşverin köpek ve sahibinin beraber eğitildiği eğitim programları var (Erkan Dişoğlu birisi sanırım bunlardan -eskiden çalıştığım dergidekilerin yeni köpek eğitmenleri bu kişi. tanımam etmem, ondan önce de dergide Taner Gümüşgerdan yazıyordu eğitmen olarak) bu tarz programlar daha faydalı olur.

kendi hasta sahiplerimde çok görürüm köpek eğitime gider, eğitimden döndükten 1 ay sonra eski haline döner. bunun nedeni de sahibinin eğitimsizliğidir.

özetle köpeğinizle beraber eğitim alabileceğiniz bir profesyonel eğitimci bulun :)

Ben 2 senedir cok şey denedim geçer dedik geçmedi sert davranalım dedik olmadı dahada vahşileşti ve ben iyi bi sahip olduğuma inanıyorum dünya tatlısı ger sözümü dinleyen bakışlarından anlayan 12 yasında goldenımda var ve o da eğitime gitti tabi temel itaat eğitimine ve hala aynı herşeyi bilir anlar bende sorun yok yani:)

o zaman köpeğinde davranış bozukluğu var diye düşünüyorum. bunun için de konuda uzmanlaşmış veteriner hekime danışmanı öneririm.

Ben değilim açıkçası. Çeşitli ilaçlar veririm ama sağlıklı bir tedavi olur mu bilemem. Konunun asıl uzmanı da Prof Dr Tamer Dodurka. o da yerel seçimlerde adaylığı olduğu için sanırım pek ilgilenemiyor. ulaşabilirsen ne mutlu (okuldan ayrıldı. ayrılmasaydı yardımcı olmaya çalışırdım.)

baykuş olabilir mi?

kuzgun olabilir belki. Tüyleri müyleri kargadan güzel ama surat biraz daha Erkin Koray'a benziyor.

www.kotusozluk.com

img.blogcu.com

uuuuhh uh diye öten ise kumrudur.

yok arkadaşlar bunlar değil..bahsettiğim kuş heryerde görülen bir cins parkta bahçede vs.. kuş cinsi aklıma gelmedi adı..karga büyüklüğünde ama siyah beyaz renkli kuyruklarıda bazılarının mavimsi oluyor

saksağan olabilir

siyah beyaz her yerde olan saksağan. Dolayısıyla helenart+1

halk arasindaki diger adi ala karga

saksağanın az tanınması çok üzücü. eskiden, evdeki ziynet eşyalarını çokça çaldıkları için, bu saksağanların yuvalarını düzenli dolaşıp küpe, yüzük, inci vs toplayan insanlar varmış. saksağanlar parlak nesnelere takıntılıdır. çok zekidirler. hiyerarşide cüsse farkı nedeniyle büyük ala kargalara ezilirler sadece. tüyleri efsanevi güzeldir.

zor günler geçiriyor olabilir.

yetiştirilme şekli çok önemli, bir yere bağlı, insanlarla görüştürülmeden büyüdüyse böyle vahşi oluyorlar.

sahiplerinin yetiştirmesi alakalı.
fazla gezdirmiyorlar bence köpeği, ssyalleşmesi lazım.

tahminim terrier olduğu yönünde. asabiyet bu ufak köpeklerde ırsi gibi bir şey, tabi bunda yetiştirilme tarzı da çok önemli. ancak hiç merak etme sadece kuru gürültü bunlar. elinden kurtulup gelince de çok bir şey yapmıyorlar :)

iorveth, tekmelesem uçar gider de yapamam öyle birşey, acayip tırsıyorum.sokağa çıkmaktan korkuyorum artık, karşıma çıkarsa diye :)

o size havlayınca siz de ona hırlayın havlayın. köpek mesajı almasa bile kadın alır. köpeğini sakinleştirmek için çaba gösterir en azından. daha da anlamazsa gidin köpeği ısırın. kadına da hırlayın. anlar yani. anlaması lazım.

yok zaten görmezden gelmen yeterli. sallanmayınca kendisini sallayacak başkalarını arıyorlar :)

daha önce hiç köpek beslemedim, kendimi bildim bileli kedim oldu ama daha 2 gündür sizde ve 2.5 aylık olduğunu söylüyorsunuz.
daha bebek yani bu canlı köpek de olsa. ağlaması, havlaması, gazetenin dışına kaçırması çok normal.

normal olduğunun farkındayım ama eğitim için ilk 16 haftanın çok önemli olduğu söyleniyor. bu konularda neler yapabilceğimi öğrenmek istiyorum.

öncelikle sabır. daha sadece 2 gün olmuş. çocuğun ortama alışması lazım. cavalierler hassas canlılar, sürekli sevgi istemesi normal. ama sınırları sen belirlersin/belirlemelisin. onun olduğu odada uyumak yerine kafesine alıştırmakla başlayabilirsin.

önce kafesin önüne ödül maması bırak rastgele zamanlarda. gelip gidip oraya girip yesin. sonra yavaş yavaş kafesin içine doğru bırakmaya başla mamaları. zaten ödülünü kafesin içinde almaya başladığı zaman oranın korkulacak bi yer olmadığını anlayacak zamanla. yatağını da kafesin içne koyarsa o zamandan sonra, gün içinde kendini güvende hissedeceği yer kafesinin içi olacaktır.

tuvalet eğitimi için de önerilen şey, ilk başlarda köpeğin donalabildiği alanı biraz sınırlamak, hemen tüm evi açma, zaten yeni geldiği ortamı yavaş yavaş tanısın. heryere gazete kağıdı ser o alan içine, nereye yaparsa gazete kokusuna alışacak böylece. daha sonra o alanı yavaş yavaş genişletirken gazetelerin yerini genişletme, gözlemle. bu şekilde alıştırabilirsin.

ben de bir cavalier sahibi olarak tuvalet eğitimi sıkıntısı çekmiştim başlarda, sonra yavaş yavaş alışıyor. en kötüsünden dışarı çıkarmaya başladığın zamanlarda (aşıları tamamlandıktan sonra) hep dışarı yapmak isteyecektir. o yüzden, sabır sabır sabır. ve pozitif eğitim.

peki şunu sorucam kafes yerine yatak da aynı işi görmez mi? yani kafes yerine yatağını güvenli bölgesi bellese?

bir de zaten 1+1de yaşıyorum, büyük odanın kapısını kapatıyordum. yan odaya geçtiğimde deli gbii ağlıyor bağırıyor, evden ayrıldığımda da aynı şekilde. bi odaya kapatma odanın kapısını aç dediler açtım ama bu sefer de kontrol edemiyorum, yan odaya gidiyor sürekli, orası da yatak odası, zarar verebileceği çok eşya var, napmalıyım bilemedim. kapıyı kapatsam ben her çıkmak için kapıyı açtığımda dibimde bitiyor. hele ne zaman ayaklansam ayağımın dibinden ayrılmıyor.

Biliyorum hayvanlari seviyorsunuz da, vaktinizn cogunu hayvanla gecirmiyorsaniz, okul is vs. nedeniyle,nicin evde bakiyorsunuz? Yazik degil mi guzelim hayvanlarin kafese gazeteye alismalarini beklemek?

kapalı kalma hissini sevmemesi çok normal, hele o kapalı ortamda sen yoksan. belli bir zamanını köpeğine ayırman lazım, yoksa onu yan odaya kapat, sen istediğini yap şeklinde onu ne eğitebilirsin, ne de hayvancağızın kolay alışmasına yardımcı olabilirsin.

onun zarar verebileceği eşya olarak bakman da yanlış, ona zarar verebilecek şeyler varsa kötü tabii, ama her boşta gördüğü eşyaya zarar vermez köpekler, bu tamamen karakteriyle ve yetiştirilme tarzıyla alakalı. mesela benim köpeğim bugüne kadar evde hiçbirşeyi parçalamadı, seninkinin de böyle olmadığını nerden biliyorsun?

kim demiş geçirmediğimi? günde 3 saat yalnız kalıcak olmasından bahsediyoruz. cavalier gibi hassas bi ırkı sokaklara salmamızı beklemiyosunuz herhalde.

maalesef parçalıyor olmasından biliyorum :) ona zarar verebilicek kablolar ve henüz aşıları bitmediği için uzak tutmamın söylendiği tavşan var, onun zarar verebilceği eşyalar da var. konu daha çok yatak odasına alışmaması zaten. ben yan odaya geçiyim o naparsa yapsın gibi bir düşüncem yok, sadece yatmaya gittiğimde duş aldığımda vs yan odada olmam gerekiyor onun dışında hep bulunduğu odadayım zaten. bir de gariptir ki kafesini seviyor sanırım, kapısını asla kapatmamakla birlikte oraya girip oynuyor :)

bence kafesi sevmesi gayet güzel, demek ki zaten kendini güvende hissediyor orda oynayabildiğie göre. internette arama yapabilirsin köpeği yalnız bırakma lıştırmaları için. evden çıkıp gelmeli, ödül vermeli alıştırmalar/eğitimler var. onları uygulamaya başlayabilirsin.

teşekkür ederim :)

bir de çiş eğitimi konusunda dışarıya yaptığında kızmalı mıyım? kız diyolar ama ben kızamıyorum, zaten kızsam da pek işe yaramıyor gibi geliyor :) daha 2 aylık, bu eğitimi alabilir mi ki?

son olarak da eğer sabredersem bunlar geçicek dimi, 2-3 ay sabretmem gerekiyor? :)

önce komut öğretmelisin. "hayır" bence "gel"den ve adından sonra ilk benimsemesi gereken komut. kızmak değil de, neyi yapmasını istemiyorsan, hemen ardından hayır ile uyarmalısın. ama önce dediğim gibi hayır'ın konseptini güzel anlatmakta fayda var. belli bir süre sonra senin hayır dediğin eylemleri yapmasını istemediğini anlayacaktır. ama sadece hayır ile değil, yapıcı eğitim için ne yapması gerektiğini de göstermen lazım.

ör. tuvaletini yanlış yere yaptığı zaman gözünün önünde, hemen hayır diyerek uyar ve elinle alıp gazetenin üzerine koy onu.

bunları zamanlar anlamaya başlayacak tabii ki. tuvalet eğitimi sıkıntılıdır biraz. en geç sokağa çıkma zamanı geldiğinde düzene girecektir. ama düzenlerine sadık kalmalısın, düzenleri şaştıklarında, alışkın olmadıkları durumlarla karşılaştırklarında sıkıntı yaşıyorlar. misal, ben dün eve geç geldim işim olduğu için, normalde sokağa çıktığı saatten geçe kaldım eve gelirken, köşeye bir yere yapmış biraz çiş, hepsini değil ama rahatlatacak kadar heralde. çok büyük ihtimalle gelmeyeceğimi düşünerek ihtiyacını giderdi, zaten yaptığının yanlış olduğunun farkında, eve geldiğimde yüzüme melül melül bakyordu garibim.

Öncelikle bu yazıyı okumanızı öneririm. Şu bahsettiğiniz "sorunların" çoğuna çözüm olabilir:

evdekopekegitimi.org

Tuvalet eğitimi için; köpeğinin gazete üzerine her tuvalet yaptığında onu mutlaka abartılı şekilde sevip ödül verin. Bir süre sonra gazeteye tuvalet yapmanın ödüllendirilecek bir şey olduğunu kavrayıp koşa koşa gazeteye gitmeye başlayacaktır. Ama şunu da unutmayın; daha 2,5 aylık bir bebek olduğu için kasları yeterince gelişmiş değil. O yüzden bir süre evde kazalar olacak.

İki gün size alışması için çok kısa bir süre. Hiç tanımadığı bir evde, hiç tanımadığı bir insanla yaşamaya başlamış. Bu yüzden tedirgin oluyor ve sürekli sizin yanınızda olmak istiyor. Bu çok doğal. Size ve eve alışması için ona süre tanıyın.

Bir de köpeğinizin enerjisini attırırsanız çok daha sakin ve mutlu olur.

tasması da varsa evinden kaçmış olabilir. yakın yerlere ilan assanız?

bugün bulduysanız birkaç albüm yapıp facebook'ta falan paylaşın, belki de sahibi onu arıyordur şimdi.

www.facebook.com

www.facebook.com iyidir

kedi sahiplendiren veteriner klinikleri var onlardan bul bir tane. kediyi de bahsettiğin gibi kaçır götür sahiplendirsinler. derim ben.

öncelikle kedi soğuktan ölmez.
yani soğuğu dert etme.
açlıktan da ölmez.
sadece araba ezerse ölür.

kediyi al böyle lokantaların ne bilim tavuk döner satan büfelerin ya da balıkçıların olduğu bir yere sal gitsin.

yok artık, hasta o kadın.
bence nereye olursa olsun kaçırmaya bak, soğukta bile sokakta daha iyi bi yaşamı olabilir. tabii ki mümkünse sahiplendirilmesi daha iyi.

facebook'ta haysev'in sayfalarında iletişim numarası var, onlara bir danışabilir misin? ben de açıkçası çok şaşırdım bu duruma, tabi hayvanlara eziyet eden insanlar çok ne yazık ki, ama böyle evde hapis tutup da bir de saldırmaları kediciklere çok garip. yazık biri de ölmüş, belki de ilgilenmediklerinden öldü. diğeri kaçmış kurtarmış canını bence, kedi dövülür mü yav?

Sabah sabah çok sinirlendim. Hangi şehir bu? Ankara'ysa belediye ekipleri, polis vs. ayağa kaldırıp gidip alalım hayvanları yazıktır.

Ankara değilse HAYTAP veya HAYSEV'e başvurun, onlar prosedürü biliyordur.

oncelikle kedimi goturdugum veterinere danisacagim olumsuz yanit alirsam bir baska veterinere. en son olarak bu derneklere basvurmayi dusunuyorum zira soyledigim gibi, hayvana el konulmasi ozellikle engelli insanlarda daha zor oldugunu duydum onun icin pek guvenemiyorum.

verilen fikirler icin hem kendi adima hem de kurtulan kediler adina size tesekkur ederim. sonucu merak ediyorsaniz; eksisozluk.com

"not : bu anlattığım tabii ki türkiye'de olmadı."

:)

insan bir an umutlanıyor işte, "tabi ya" dedim notu okuyunca. ama böyle sonuçlanmasına sevindim. duyarlı insanların duyamadığı kim bilir ne çığlıklar var daha, darısı onların başına.

sahiplendirin hocam. facebookta orda burda gruplar var. derdinizi anlatın. evinde bi kedisi olsun isteyen çok insan var bakabilecek olana verin. kediler de 2-3 gün sıkıntı çekerler sıcak ev mama görünce alışırlar başka yere tekrar.

haysev'in facebook sayfasına ilan verin, orada mail adresleri var. oraya durumun acil olduğunu belirten bir mail atın bakalım. ben sahiplendiremedim gerçi ama baya bir paylaşan oluyor ilanları. bir de sahibinden.com'da da evcil hayvan sahiplendirme kısmı var ücretsiz, oradan da dönüş oluyor.

insanların ne niyetle alacaklarını bilemiyor insan. kısırlaştırdığım için üretme amaçlı almaları konusunda bir endişem yok ama ticaretin yaparlar diye insan korkuyor. ya da en iyi ihtimalle bakamayıp sokağa atarlarsa orada ayak uydurabilirler mi bilemiyorum. burada hiç yoksa bir düzeni var hayvanların. tek istediğim evden uzakta olmaları.

gonzales ney lan?

Hamster.

Tum gün mesgulum gidecek vaktim yok. Bilen varsa diye sordum. Aramizda veteriner de olabilir.

donarlar,kapatma sakın.

İstanbul'daysanız şu arkadaşı en azından geçici olarak -iyileşene kadar- sahiplenebilirsiniz:
www.eksiduyuru.com

hem bu sürede belki evdekiler de yumuşar, kabullenirler kediyi.

klasikko,ankara'da yaşıyorum.o kadar katılar ki İstanbul'da da olsam alamazdım.ailemi ikna etmenin bir yolunu bulmam lazım.

katılarsa yapacak bir şey yok. yarın bırakacaksanız bugün hiç almamak daha iyi. kendi evinizin olmasını bekleyeceksiniz ama bu sırada sokaktakiler için bir şeyler yapabilirsiniz, bahçenizde bakabilirsiniz vs.

Kendi evin olana kadar ertele bu isteği. Yoksa hem sen uzulursun hem kediye eziyet etmis olursun.

ikna edemezsin, çünkü onların endişelendikleri şeyler mutlaka olacak. onlar da önünde sonunda kediyi evden göndertecekler sana.
olan kediye olacak, eve alışmışken başka bir yerde, muhtemelen sokakta bulacak kendini..
o yüzden kendi evine çıkana kadar alma derim ben.

Bizimkiler de hiç sıcak bakmıyordu, hele annemin aklının ucundan geçmezdi evde kedi besleyeceği. Onlar 15 günlük tatildeyken, sokakta yavru kedi görüp sahiplendim. Tabi eve geldiklerinde kavga kıyamet bitmedi. Şimdi 5 ay oldu. Annem kucağına alıp seviyor hatta neredeyse iyi getirmişsin diyecek. Yani demem o ki bazen ne kadar karşı çıksalarda daha sonradan alışabiliyorlar ama önceden ikna etmenin yolu yok.

ölür üzülürüz

bu bir bahane filan degil... tokat kimin, kirbac kimin bi gercek... ailenin ferdini kaybetmis kimin oluyosunuz...

kediyi eve al. inanmazsın 5-6 senede alışıyorlar. onlar da sevmeye başlıyor.

bu kadar sevgin ve sabrın varsa hiç durma :)

mea maxima culpa,ben özellikle,hasta ya da engelli kedi almak istiyorum.sokakta yaşamaları zor çünkü.ama öyle bir kedi alsam iyice çıldırırlar.çok üzülürler kediye.tedavi ettiririm mutlaka ama yine de ''k''dediğim anda deliriyorlar :)

işte bu işler çok zor onu anlatmaya çalıştım.

sevmeyen, istemeyen çok zor alışıyor. iradeli olmanız lazım. bu işlerin zor olduğunu söylemiş miydim? bende ne hikayeler var.

ama yine de birkaç haftada da alışabilirler. belli mi olur

eğer senin gibi merhametliler ise sokaktan erişkin bir kedi alabilirsin, bir süre denersiniz, olur da evden gitmesi gerekirse sokağa alışkın olduğu için başının çaresine bakar bi şekilde sokağa dönünce.

ama sokağa alışkın büyük bi kedi olması lazım. zaten hasta veya engelliyse evde çok sorun çıkarmazlar.

Bizim kedimiz vardı eskiden, kanser oldu 13 yaşında kaybettik. ondan sonra annem bir daha eve hayvan almam diye tövbe etmişti. ama ben kuduruyodum hayvan diye, neyse.. bi gün duyurudan kedisine geçici bir ev arayan biriyle konuştum, kediyi eve aldım geçici olarak. ondan sonra annemin düşünüceleri değişti. bağlanma korkusu geçti yani, şimdi çocukluk hayalim köpek aldım.. annem keşke daha önce alsaydık bunu diyor.. ama kendisi hayvanları çok sever oldum olası zaten..

bu arada bir duyuru vardı, hasta bir kediyi bir süre evinde misafir etmek isteyen birini arıyorlardı.

istese de verme.bişey olur hayvana fazla yemekten bi de.

vermeyeyim de ortada hep mama oluyor evde çünkü büyük olan tam bir sefa pezevengi ve mamayı gidip gelip birkaç fırt alarak yiyor. benden istediğinde hiçbi şey vermezsem gidip mama yiyor. verdiğimden fazlasını yiyor hem de.

Benim dişi kedim de öyle, tam bir pis boğaz. Her şeyi yiyor. 1.5 yaşında şu an, daha bir şey olmadı kendisine. 4 kilo. Veteriner bir şey demediyse yesin bence yazık. Metabolizmayla alakalı bir şey olsa gerek. Bazı insanlar da domuz gibi yiyor ama bişey olmuyor.

Her şeyi beğenmeyen öz kardeşi, kendisi erkek, şu an 7 kiloluk bir canavar. Veteriner "sıkıntı yok, kedi irisi bu" dedi.

"ay ne kdr yrsm yiym kilo almyrm" da diyor mu?

hayvanı alıştırmışsınız bir kere. o da yüzsüzlük ediyor. üç fiske vurma hakkınız var, değerlendirin.

benim kedim de öyleydi,buzdolabına giriyordu,çıkaramıyordum.benim ki de dişiydi.acaba dişiler böyle mi ki? :)
ortada mama bırakma bari.

@alicia "kedi irisi" fldjsşska

ya bu cüce bir de ama işte. :/ normal kedi de değil. oğlanın 7 aylıkkenki halinin yarısı kadar boyu var, onun üç katı yiyor.
veteriner sorun yok dedi ama benim cep sorun var diyor artık arkadaş bir aylık mama birbuçuk iki haftada bitiyor ya. evde 4 kedi besliyorum sanki.

@cigerdelen yok yeaa domuz gibi yok paraziti falan.

@rock n roll büyük olan ipne aç kalır ortada mama olmazsa

@beresiz fiske miske dinlemiyor :/

öğün öğün verin yemeği. mesela 60 gr ise günlüğü, bir öğünde 20 gr verin.
salçalı, baharatlı ve soğanlı yemek vermeyin assssla. alışacak normal yemeye.

bradshaw, zarar verecek yemekleri vermiyorum zaten hayatta ama cevaplarıma bakarsanız göreceğiniz gibi evdeki diğer kedi öğün usülü yemez hayatta. öğün usülü verirsem/ortada mama olmazsa biri sürekli aç gezer kedilerin bu sefer.

aklıma gelen çözüm: mamayı ortalıkta bırakmayın. büyük kedi yiyeceği zaman size miv miyav meu der zaten. o istedikçe verirsiniz, sonra da kaldırırsınız ortalıktan. bu da olmuyorsa sizin derdinize deva yok.

@jane

bence o yeni mamalarını royal canin kadar lezzetli bulmadıkları içindir. yani acıkıp koklayıp "leaa bunu mu yicem gene" diye uzaklaşıp çok acıkınca gelip yiyorlardır.

bende de royal canin var, 5 aylık dişi olan sürekli kıtır kıtır yiyor. bayılıyorlar o mamaya.

proplan ve purina dm var ortada sürekli. normalde barf besliyorum ki büyük ipne yüzünden sadece barf verdiğim zamanlarda günde beş altı öğün mama vermem gerekiyor.
mamadan değil ya bu hayvan makarnaya bile saldırıyor. ne olduğunu ayırmadan deli gibi yiyor.

bu arada evet acanayı ve orijeni proplan/rc kadar sevmiyorlar, tok tuttuğundan değil o.

eveeet, faydalı bir duyuru görmek güzel burda. ben de bulduğum kaynakları paylaşayım (ingilizce):

burda kuşlar ve köpekler de düşünülmüş: (diğer hayvanları da unutmayalım)
diy.org

şurda "easy" başlığı altındakilere bakabilirsiniz:
www.alleycat.org

şu da izolasyonu iyi bir yapım:
www.pawesome.net

şunu da youtube'da buldum. kızcağız, yukarda verdiğim link'teki yapımı video olarak anlatmış: (videodaki gereksiz ayrıntılara takılmayın, ya da takılın ne bilim :D)
www.youtube.com


şura daha ileri seviye bazı yapımlar var:
diycatshelter.blogspot.ca
www.urbancatleague.org

bu da toronto humane society'den, elkitabı gibi anlatılmış:
www.torontohumanesociety.com

2-3 gündür sürekli soruluyor.
postimg.org

Peki bu hayvanlar icine girecek mi? Bizim depomuzun kapisi hep acik kediler girsin sicak su deposunun yanina oturup isinsin diye ama girmiyorlar.

içine mama bırakırsanız kokusuyla hayvanları çekecektir. bir de, çok fazla insanın dolanmadığı yerlere koymaya özen gösterin, kalabalık içinde rahat edemeyebilirler.

ek olarak; kapılarını büyük kesmeyin köpeklerden rahatsız oluyorlar, kafasının gireceği kadar olsa yeter.

tabii ki durum hiç normal değil. ama bir yere şikayet etmeye kalksan da bir işe yarayacağını hiç zannetmiyorum.
(bkz: türkiye)

anca sahiplerine gidip dersin, yazıktır, günahtır bari bi kulube koyun hayvan üşümesin falan.
başka da bişey yapamazsın hafız.

Cok takdir edilesi yaptiginiz. Sahiplerin huyunu suyunu, apartman gorevlisinden ogrenebilirseniz ona gore davranin bence. Belki ilk uyarinizda duzeltirler durumu. Kapiya not asmak iyi bir davranis olur bence.

Biraz da Google'da arattim, isterseniz sunlara bakin.

forum.petarkadas.com&baslangic=0

www.haytap.org

sahibi olacak orospu çocukları zaten kulübeyle falan uğraşacak kadar hayvana değer veriyor olsalar oraya kapatmazlardı.

yapabileceğin şey tahtadan bi klübe yapıp, çok kolay yapması, ya da beceremem dersen bi yerden satın alıp adamların zilini çalıp köpeğinize klübe getirdim falan diyebilirsin. hazır kulübeyi belki tenezzül edip de koyarlar. biraz da utanırlar belki azıcık utanmaları varsa.

ayrıca soruna cevap veriyorum, bir köpeğin günde en az 1 saatlik iki yürüyüş yapması şarttır sağlıklı kalabilmek için. ayrıca köpekler de kediler gibi özel habitatlarına tuvalet yapmayı tercih etmezler. o köpeğe kalsa terasa sıçmaya meraklı değil yani bi gezdireni olsa. egzersiz yapamayan köpeğin psikolojik problemleri başgösterir. sonra da benim köpek manyak, ben köpek hasta, benim köpek laftan anlamıyo diye sokağa atmaya bahane çıkıyor bizim itlere(köpek sahiplerinden bahsediyorum).

dediğim gibi en kötü içine battanye koyup küçük bir kulübe yap götür heriflere. youtube'da bir sürü "how to" videosu var. sana noluyo derlerse de elindeki kulübeyle ağzını yüzünü patlat ibnelerin. şerefsizler.

Çok teşekkür ederim, sanırım bir kulübe yapabilirim, elimden gelir. Onunla birlikte de bir not bırakayım. Bugün daha çok delirecektim çünkü köpek yağmurda sırılsıklam oldu bütün gün, hava da buz gibi. Ayrıca köpeğin doğru düzgün mamasının olmadığını da öğrendim. Mama kabı var ama onu yalayıp duruyormuş. Üst katlardan daha net görünüyormuş. Bugün 'Üst kattaki köpeği besleyen it" temalı bir not yazmak istedim ama içine ne yazacağımı da tam bilemedim. Esasen evin anahtarını bıraksa öğle aralarımda ben dolaştırmak isterim ama benim de programım düzensiz ve yoğun. Zaten o yüzden hayvan sahibi değilim. Köpek bana kalır da ben de bakamazsam diye çekiniyorum. Ayrıca hayvan donuyor, önemli olan öncelikle o. Bu ikisini birden deneyeceğim.

Çok iyi olmak gerekmiyor hayvana üzülmek için, birkaç aydır görüyorum sürekli, köpek bakışı bakıp bakıp duruyor. Manyak gibi camdan cama köpekle konuşuyorum; bir yandan da korkuyorum hayvan atlamaya kalkarsa diye.

Bugün kar yağarken içeri almışlardı köpeği. Haftasonuna kadar kulübe yapacak zamanım olmayacak, haftasonu bir kulübe alabilirim ya da yapabilirim dedim, bu hafta ne yapsam diye düşünüyordum. Bugün artık içeri almış. Bir iki gün daha içeride durursa kulübe ile giderim. Hatta, belki haftasonu gidersem sahipleri evde olur, onlarla da konuşurum diye düşündüm.

Ne oldu bu kopegin akibeti? Antalya'da kurtarilan kopegi gorunce acaba bu muydu dedim.

YOk, ben İstanbul'dayım, sahibiyle konuştuk. Sahibi gece eve geldiğini o yüzden gece yarısı hayvanı dolaştırdığını söyledi. Ondan sonra da balkon kapısını açık bıraktı evin, köpek hem içeri hem dışarı çıktı. Ama bu aralar hava sıcak diye tekrar sürekli dışarıda hayvan. Sahibi anahtar vermeye pek yaklaşmıyor, anahtar verse ben bazı öğle aralarında en azından dolaştırabilirim onu. Ama en azından girip çıkıyor, donmuyor hayvan. Daha geniş oldu ortamı, zıplıyor kendi kendine. Ama sahibi makul bir kişi olmasına rağmen tanımadığı birinden yardım kabul etmiyor.

bunun bir facebook sayfası varsa link verir misiniz? ordan yaymak daha iyi sonuç verecektir.

haysev ile paylaştınız mı? petarkadaş'da da ilan yazabilirsiniz. yaptınız mı?

Ben çift besledim, iki yıl benimle ilgilenmediler ve kafeslerinden çıkmadılar. insan o kadar para ve zaman harcadıktan sonra biraz ilgi bekliyor. bundan sonra alırsam tek alırım.

tek besledim. kafese pek koymadım, evde sürekli biriler olurdu. çok sosyal bir kuş özellikle çocuklarla çok güzel anlaşıyor.

Ben yaklaşık bır aydır besliyorum tek olarak. Benim durum biraz tuhaf çunku kuş veba olmuş :( yeni yeni kendine geliyor. Enfeksiyon fışkırıyor her yerinden.. Evde yalnız kalıyor pek bi depresyona girmiyor ama evdeyken baya ilgi göster

hayvan bana alışsın, gelsin üstüme başıma konsun, ötsün konuşsun falan istiyosan erkek al tek besle.
hayvan bana alışsın, gelsin üstüme başıma konsun falan istiyosan dişi al tek besle.
yok orda dursun, benle ilgilenmese de olur, kendi çapında takılsınlar, eve süs olur diyorsan çift de alabilirsin. zaten çift olunca birbirlerinden başka kimseyi siklemezler.

anneniz karşıysa kesinlikle unutun derim bu fikri. ben unutmadım çok çok kötü zamanlardan geçtim. sıkıntılıydı epey.

aman yanlış anlamayın n'olur. köpeği evime alıp bırakacak bir adam izlenimi vermemiş olmayı dilerdim ama... özellikle o yüzden uzun uzun anlattım. durum net olsa buraya yazmaya zaman bile ayırmam gider kader arkadaşımı bulurum ama anne mevzusu çok net şu an. yardım beklentim de şu: ben bu sevgiyle ne yapacağım? annemi ikna etmenin yolları, git bir arkadaşının köpeği varsa onlarda zaman geçir. barınakta gönüllü ol vs. bu tür fikirler bekliyordum. bu arada biraz sosyal fobi sahibi bir insan olduğumdan barınağa gideyim çalışanlarla sohbet ederekten kuçularla takılayım yapamıyorum. insanlarla çoğu zaman aram çok iyi değil. yani öyle yabani değilim, evcil sayılırım ama yine de çekiniyorum vs :)

sana köpek buldum twitter.com

@syd

niyetinizin kötü olmadığını anladım zaten de ah işte yapabilsem onu.
aslında en iyisi köpekli bi ailenin beni sahiplenmesi sanırım şu an. valla acayip uygun olur. hem beni sokağa da bırakabilirler bir şekilde hayatta kalırım:)

Yalnız yaşamayı başardığınız zaman köpek almayın. Zavallı hayvan evde tüm gün sizi bekleyecek ve karşılığında 1 saat sevebileceksiniz onu, gerçekten üzülüyorlar- nereden mi biliyorum çünkü ev arkadaşım bir köpek.

Öncelikle ihtiyacı olan bir köpeğe geçici yuva olmakla başlayabilirsiniz. Bu konuda barınaklarla görüşüp geçici yuva olabileceğinizden bahsederseniz yardımcı olurlar. Anneniz eve gelen köpeğin kalıcı olmadığını, bir süre sonra gideceğini bilirse bu fikre daha rahat alışabilir. Sonra belli mi olur, belki anneniz de geçici yuvası olduğunuz kuçuya çok alışır, bırakmak istemez. ;)

anne desteği olmadan o evde köpek bakılmaz. samimi söylüyorum. hayatı boyunca hep köpek bakmış biri olarak söylüyorum.

o ev tüylenecek. çok fazla tüy. ve kokacak. kokmayan köpek yoktur. hele kış gelip de yağmurlar çamurlar başladı mı, ev çamur içinde kalacak, köpeğin kokusu da zirve yapacak. bunları bil.

yavru alırsan eğer, tuvalet eğitimi verilene kadar evde pek çok yere sıçılacak, işenecek. gazete eksiltme yöntemiyle tuvalet eğitimi vereceksen-ki nereden baksan 1 ayı bulabilir aşıları tamamlanana kadar- ev en az bir ay çiş-bok kokacak.

bu şartlar altında, eğer köpek istiyorsan valide okey verecek. başka çaren yok. seni tanımıyorum ama söyleyebilirim ki köpek aldıktan sonra sen 3-5 yıla hayatını kurup gideceksin, o köpeğin sabah gezdirmesinden akşam oynatmacasına kadar anneye kalacak. bunu unutma. eğer ben tek çıktığım eve köpeği de götürürüm diyorsan daha da kötü. bir köpeği sabah eve kapayıp akşama kadar evde tek bırakmak büyük işkence.

geçici yuvalandırmayı deneyebilirsin. valideyi gözlemle. belki kanı ısınır. anneye sevdirme işini sen köpeğe bırak. köpek onu halleder. eğer severse, biraz biraz çaktırmadan iş kitle. annen bir canlıyla ilgilenmeyi senin bildiğinden çok daha iyi biliyor. eğer köpeği gezdirmeye beslemeye vs. başlarsa söylenmeden (ya da az söylenerek =) ) o zaman köpeği sahiplenmenin konusunu açabilirsin.

tabi ki annene, anne bu köpek eninde sonunda sana kalacak deme, ben ilgilenicem ilgilenebildiğim kadar de, fakat unutma, harbiden eninde sonunda o köpeğin annene kaldığı noktalar gelecek.

bir ailede köpek bireysel bakılmaz ekip olarak bakılır. ekipte herkes eşittir ama anneler her zaman daha eşittir. hehe.

Aklima tek cozum, anneye bir yardimci tutmak geliyor. Her gun gelse, hosuna gitmez mi? Ayri eve cikip kira vereceginize, birini maasa baglamis olursunuz, anneciginiz yorulmaz. Kopegin tuy dokmesi durumunda da en pratik nasil temizlenir bunlari da anlatiriz daha sonra.

götürdüğün veterinerin güvenilirliğinden emin misin?
fotoda henüz bir enfeksiyonun çok başlangıç aşaması gibi görünüyor ve basit bir antibiyotikli damlayla çok çok daha kötülerinin kısa zamanda iyileştiğini gördüm :S

kedilerin ayrıca kanser vs hastalıklar dışındaki hastalıklarda çok hızlı iyileşme ya da kötüleşme gibi bir özellikleri vardır.
veteriner, ne tür bir hastalığı olduğunu söyledi mi?

3 senedir 2 kedimi götürdüğüm veteriner. güvenilir olduğunu düşünüyorum ama şimdi ne desem bilemedim :/
bu ilk bahçede bulduğumuzdaki fotoğrafı. bize dediği şey "soğuktan olmuş." bu fotoğraftan sonra nefes alamayacak kadar burnu tıkandı, hatta yemek yerken burnundan baloncuklar çıktı :( sonra bir gözü kızardı ve kapandı. burnunu çocuk gibi siliyorduk, gözlerini de.
umarım o iyileşiyordur, iyileşsin ben boşuna pansiyon ödemeye razıyım. yarın ailem bir fotoğrafını çekse, paylaşsam, fotodan durumu -en azından bir fikir yürütecek kadar (iyileşiyor mu yoksa kötüleşiyor mu gibi)- anlaşılır mı??

açıkcası gözünü açamayacak kadar hasta kedilerin 1 haftada iyileştiğini gördüm birçok kez. başka bir veterinerle daha görüşmenizi öneririm. belki buralardan biri izmir'de güvenilir başka bir veteriner biliyordur.
bakışları biraz durgun yaşı için ama 2 haftada iyileşemeyecek kadar da değil anladığım kadarıyla.
kedilerinizin herhangi ciddi sayılabilecek bir hastalığı oldu mu bilmiyorum ama soğuk algınlığı olan kedi yemeğin kokusunu alamadığı için yemek yemek istemeyebilir her zaman. bundan dolayı direnci zayıflar. o zaman da vitamin içeren mamalar vardır, onlar kedi, kendi kendine yemiyorsa şırınga yardımıyla verilir. anladığım kadarıyla veteriner ya uğraşmak istemiyor ya da asıl sorunu anlamıyor.
2. bir veteriner görüşünden zarar gelmez.

az önce bir yuva bulundu. şimdi yeni yuvasının sahibiyle beraber 2. birine daha kontrole gidilecek önerdiğiniz gibi. sonra da evine taşınıcak :) çok teşekkürler!!

Götürün veterinere, enfeksiyon gelişmiş, üstelik gözüne çok yakın. Hatta sol gözüne doğru yayılmış görünüyor.

mantar olmuş olmasın?

veterinere götürmekte fayda var.

@neferkitty, neden olabilir ki mantar? sadece deri dokuntusu var.

gerçi mama ile de alakalı galiba:

www.mihav.com

forum.petarkadas.com

sirt kisminda var bu arada sirf. derisi de az daha kuru ve pul pul. kolay yalayip da nemlendirebilecegi yerler de degil. ustelik tuy de masallah.

yani acik mamaya gecisle paralellik gosteriyor olunca mamadan mi dedik. ayni mamanin acigi ama ne ilginc.

yine de ihmal etmeyin götürün pankreatitten kepeklenme sorunu yaşayıp hastalanan kediler de varmış orda yazdığına göre.

dogru. yarin bi veteriner ziyareti yapacagiz anlasilan.

benim kedimde de oluyo zaman zaman. neye bagli bilmiyorum ama telas yapilicak bisey degil bence. ben hic bisi yapmiyorum mesela. mamadandir buyuk ihtimalle.

Mama değişikliğindendir. Benim zıbıdılarda RC'den Acana'ya geçince bile olmuştu. İyiden kötüye, kötüden iyiye, açıktan kapalıya, kapalıdan açığa fark etmiyor. Mama değişikliği kepek yapıyor bu eşek sıpalarında. Sonra biz de böyle deli divane olup felaket senaryoları yazıyoruz tırnaklarımızı yiyerek.