hepimiz bir hamileliğin sonucuyuz korkacak bir şey yok, bu doğal bir süreç diye düşünüyorum. bedenim bir insan yapabiliyorsa elbet onu da çıkarabilir diyorum doğum kısmı için. ondan da korkmuyorum. (kendi hamile olan kadın)

tabii ki çok beter hikayeler var. ama bu her şey için söz konusu. iyi ihtimallerin haberi yapılmaz, sıradan süreçler genelde coşkuyla aktarılmaz, onu hatırlamak lazım bazen.

ilk haberi aldığımdan beri pek de dank etmemişti. kalp sesini duyunca ohaa insan yapıyorum laan diye biraz dank etti. tekmelere başlayınca hele cidden çok değişik bi duygu, nasıl anlatsam bilemedim şimdi. bi bebek dünyaya getireceğimi idrak ettiğimi sanıyodum hamileyken. ta ki doğum anına kadar. doğduğu zaman ilk kez gösterdiklerinde fark ettim ki o ana kadar dank etmemiş bana. ne zaman ki doğurtup gösterdiler yukardan, ohaa insan yaptım laan dedim. o zaman anladım tüm ağırlığıyla ve sorumluluğuyla her şeyiyle birden.

doğumdan korkmuyodum ya, olacak bitecek bi şey sonuçta. sonraki evre korkutuyodu beni. nasıl bakıcam, dayanıcam, uykusuzluk, bebek ağlaması vs. o kısmı da büyük ölçüde hormonlar hallediyormuş zaten onu gördüm. büyük ölçüde diyorum özellikle, zaman zaman çocuğu camdan atasım geliyor çünkü hormonum yetmiyor evet.

henüz doğurmadım ama sorulara cevap verebilecek yerdeyim sanırım tam olarak :)

vücudun içinde bir insan olmasından korkmuyorum, sanırım bazı insanlara içlerinde "alien" var gibi geliyor olabilir :) ama bana hiç öyle gelmedi. hareket ettikçe mutlu oluyorum (zaten hareket etsin istiyor insan, etmedi mi sıkıntı). bazı hareketleriyle eğleniyorum. hele etkileşebilirseniz çok eğlenceli, en azından bana öyle geliyor. önceden de sağda solda gördüğüm böyle görüntüleri severdim, karnın içinde bir şey var, dışarıdan oynadığı gözüküyor falan. tüm süreç doğa belgeseli gibi :D

doğumdan da çok korkmuyorum açıkçası, yani bilinmez bir yer gibi görüyorum şimdilik. neler olabileceğini bilemediğiniz, çok bilinmeyenli denklem gibi bir zaman dilimi tüm doğum süreci. belki çok kolay olur, belki çok zor olur, belki sezaryen olması gerekir, belki acil durumlar çıkar, her şey olabilir, bilemeyiz şimdiden. doktora güvenip geçmekten başka çare olmadığını kabullendim, gidiyorum öyle. en azından doğum nasıl bir şeydir onunla ilgili bilinçlenmeye, bazı nefes teknikleri çalışmaya, egzersizle vücudu desteklemeye falan dikkat etmeye çalışıyorum. ama bunların hiç bir faydası da olmayabilir, herkesin süreci kendine özgü oluyormuş.

bir de insan bir çeşit memeli hayvan işte, hamilelik ve doğum da yapımızın normal bir parçası, normal dışı denebilecek bir durum yok. riskler var ama hep var ve her canlı için var. başımıza her an her şey gelebilir, korku belki o anlamda olabiliyor, "bebeğe bir şey olur mu" korkuları gibi, bebeğin kendisinden/hareketinden/büyümesinden korkmak gibi değil de. riskleri de kontrol etmeye, takip etmeye çalışarak ve en iyisini umarak süreçte ilerlemeye devam ediyorsunuz. gibi geliyor bana.

Hamile olduğumu ilk öğrendiğimde korkmuştum oha içimde insan mı var şimdi diye ama sonra geçti o korku birkaç güne

İşimi düzenimi kurdum, düşünmüyorum.

çünkü insanların çoğu düşünüp sorgulamaz, sürüye uyar.

Duzeni kursam da kurmasam da birine onunla evlenecek kadar guvenmem cok zor

çünkü çoğu insan için evlenmek liseden üniversiteye geçmek, üniversiteden sonra askere gitmek, askerden gelip işe başlamak gibi bir hayat basamağı... kadroya geçince de garantilemiş oluyorlar bir şeyleri...

Herkesin hayatına kimse karışamaz. Belki de gerçekten evlenmek istedikleri için evleniyorlardır. Herkes böyle yapmak zorunda değil tabii ki. Kafa yapısıyla alakalı.

Bana mesela 1 milyon dolar da versen sapıtacak bir adam değilim. Finalde yine evlenmek isterim.

He bir de kadro olayı biraz farklı. Üniversiteler aynı soyadlı onlarca çift ile dolu. Sorsan torpil yapmadık derler. Bir çeşit kapak atma operasyonu da olabilir.

evlilik zorla olan bi şey değil (genelde). isteyen evleniyor, istemeyen evlenmiyor. evlenenler için evlilik basamak da olabilir zirve de dip de anlamsız bi formalite de zevk de hobi de iş de gereklilik de. her şey olabilir yani. bazılarının bu kafada olmalarının bu kafada olmayanlara nihayetinde bir zararı yok. sözde bu basamakları uygulamak istemeyince büyük resmi görmüş, olayı çözmüş, saçmalamış veya mamış da olmuyor kimse. asıl bu kadar karşı olanlar/her fırsatta evliliği kötüleyenler evliliği çok büyütüyor gibi geliyor bana da.

kısaca bazı insanların hayatında zirve evlilik olabilir, bazılarında olmayabilir. biri diğerinden yeğ değildir.

cocuk yaparsam yaslanip elden ayaktan dustugumde bana bakar, arada hatrimi sorar diye dusunuyorlar.

Biraz yaşam tarzı ile alakalı. Ben aslında toplumun insana dayattığı gibi göründüğü ; üniversiteyi bitir ,iş bul ,evlen, çocuk sahibi ol döngüsünün yanlış olduğunu düşünmüyorum. Aksine kendime çok uygun buluyorum. Yaşım çok ilerlemeden çocuk sahibi olmak istiyorum. Benim anne-babam geç çocuk sahibi olmuşlar bu nedenle babamla öyle top oynamışlığım vs çok yoktur. Bu nedenle yaşım çok ilerlemeden çocuk sahibi olup, çocuğumla eşimle uzun uzun vakit geçirmek istiyorum

Evlilik doğru kişiyle olursa gayet güzel bir şey. Daha güvenli bir yaşam ve ekonomik açıdan da daha rahat oluyorsun.

Ben özgür insanım, evlenmem diyenlerin zorlama evlilik yapma ihtimali daha yüksek. Birini tanıdın hoşlandın, ekonomik durumlarınız ve entelektüel seviyeniz de denk diyelim. Evlilik bu durumda gayet mantıklı

Benim düşünceme göre evlilik, insanların doğup büyüdükleri ve beraber yaşadıkları aile hayatından sıyrılıp, kendi düzenlerini kurmalarında bir basamak. Belli bir yaştan sonra anne baba ile anlaşamıyor insan, e evlenip kendi evine geçmek hatta deyim yerinde ise kaçmak güzel bir seçenek oluyor. Tabi belli yaştan sonra yapılan evlilik baskısı da var. Ancak siz zaten kendi ayrı evinizde, kendi düzeninizdeyseniz evlilik düşüncesine ısınmak daha da zorlaşıyor. Açıkçası ben tam olarak bu durumdayım. Direniyorum hâlâ bakalım, ben genel kanıdan farklı düşünüyorum şimdilik; yalnızlıktan ölmeyeceksem, evlilik şart değil.

çünkü daha iç rahatlatıcı. "doğru yapıyorum" hissi uyandırıyor insanda. hatta toplumun bazı kesimlerinde evlilik, askerlik, çocuk yapmak için uygun görülen yaşı geçtiğinizde bile kınanırsınız.

evlilik zirve değil ama çok önemli bir köşe taşı. evlilikten sonra gurur duyacağınız çocuklar yapmanız gerekiyor. sonra onların da hayatlarını sizin gibi toplumun standardına ve normlarına uygun bir şekilde yaşamaya zorlamanız gerekiyor.

bir de çok dışa dönük bir insan değilseniz evlenmeyip n'apacaksınız? :P insanın yaşı ilerledikçe partner bulması zorlaşıyor, bu yüzden yaş ilerlemeden hallediliyor sanırım bu işler.

yapacak bir şey kalmayınca evleneyim bari diyor olabilirler.

İki sebebi var. Birincisi insanlar çocuk yapmak istiyor. Bunun için mevcut toplum normlarında evlenmeleri gerektiğini düşünüyorlar.

İkincisi de insanlar yaşlandıklarında yalnız kalacak olmaktan korkuyorlar. Uzun dönemli karşılıklı bir bakım anlaşması olarak görüyorlar evliliği.

30 yas ustu bekarsan etrafinda kac tane adam kaliyor bir bak o zaman soruna cevap bulursun.

Ben soyleyim 1 tane bile kalmiyor.
Evlenen evine kapaniyor seninle gorusmuyor.

Kariyla kizla da arkadaslik bir yere kadar.
Normal cevrenden oyle kiz da bulamazsin.

Cogu insan mecburen evleniyor.
Yoksa 40 years old virgin filmindeki gibi evde maket boyuyorsun.

Bunlardan bir kısmı zaten evlenebilmek için düzenini kurmayı bekliyor. Eğer evlenme hayaliniz yoksa bir dolu şey var tabii hayatta. Kadınlar için doğurganlık dönemi maalesef kısa, ama erkekler öyle değil.

Başka yapacak bir şey olmadığı için galiba. Bunu birlikte olduğu biri olmadığı halde bu şekilde dile getirenler bile var. Sanırım siz de onları kastediyordunuz sorarken. 4-5 yıl önce evliliği kötüleyen, saçmalığına dair vaaz veren arkadaslarimdan bile o cümleyi su aralar duyuyorum, 30'a yaklasildigi ya da geçildiği sıralar yani şu ara derken.

Güzel bir kolye ya da bileklikte olursa ben beğenirdim şahsen.

hanfiniyi tanısak ona göre fikrimiz olur da tanımadığımızdan genel konuşucam. saçma olur.

Nazar boncuğu gördüğüm en kıro şeylerden biri. Gördüğünüz gibi bizim fikrimizin bir belirleyiciği olamaz. Kıza sorun.

cok kibar zevkli kolye ya da bileklik uclari var oncelikle. degisik formlarda yapiliyor nazae boncugu renkleriyle. modern yani.
bence bileklik en guzeli.
arti nazara inanmaya gerek yok.
ben begenirdim aranizda madem esprisi de var guzel olur bence

Arada nazar boncuğu emojisi attığınızdan hareketle güzel bir kolye ya da bileklikte bence de güzel olur. Nazar boncuğu güzel görünen bir şey bana kalırsa.

Ben nazar boncuğunu nazarsavar olarak değil bir obje olarak çok beğenirim mesela. Neden olmasın.

Zarif bi nazar boncuğu baya da klas olur. Hele spritüel/doğu kültürünü beğenen biriyse. Yabancılar bile bayılıyor nazar boncuğuna.

İçine güzel bir notla çok hoş olur bence.

başvurun reddedilmiş ama cv'n ileride oluşabilecek pozisyonlarda değerlendirilmek üzere kaydedilmiş.

nasip ;) veya kısmet ;) veya "ne yazıldıysa o" diyip bırakabilirsin sonuçta bu işler nasip kısmet alın yazısı meselesi :)

pohpohlanma ve ego ihtiyacım insta'da profilimi görüp "tanışmak istiyorum" yazan adama meyledecek kadar yüksek, üstelik ikiyüzlü ve çirkin karakterli birisiyim; bu yüzden kötü görünmek istemiyorum, aklımı çelemezsen zaten sorun yok ama çelebilirsen de sana çamur atıp kendimi bu işten sıyırırım diyor işte.

senin ilgini çekmiştir, mesaj atmışsındır filan ona bir şey diyemem ama böyle cevap veren bir kadından saniyesinde uzaklaşmak lazım diye düşünüyorum. yarın aranızda güzel bir şey yaşansa başka erkeklere aynı mesajı atmayacağına inanıyor musun cidden? "bi şey olmasına gerek yok sevişelim yeter" diyorsan da ilişkisi olduğunu söyleyen bir kadınla bu işlere girişmek çooook lüzumsuz bir risk. sevgilisinin nasıl bir tip olduğunu bilmiyorsun, durduk yere başına bir dünya iş alabilir hatta daha kötüsüyle karşılaşabilirsin.

"ilgin için teşekkür ederim ama bir ilişkim var, bu nedenle ilgilenmiyorum" veya "tanışalım kankito" işin doğrusudur bence, bunun ortası yoktur; öyle istemem yan cebime koy ayağı yapan sinsilerden hayır gelmez hiçbir zaman, hiçbir şey için.

ah, tabudeviren'in cümlesini yazacaktım geç kalmışım.

yani cv'ni açmışsın, ön yazını eklemişsin, karşındaki de seni havuza atmış. allah bilir havuzda kaç kişi var. 10 mu 100 mü. gülüp geçmen lazım. dönmüyorlar zaten.

Instagram'dan erkek arkadaşının kim olduğunu bulup bu postu ona göndermeni istiyor

Sevgilisini seven bir kız mesaj isteklerini kabul etmez, anında siler, cevap yazmaz. Kız açısından bunun doğrusu mesaj isteğini silmekti. Kızın sana erkek arkadaşı olduğunu söylemesi gereksiz. Teşekkür etmesi de saçmalık. Gözü dışarıda olan biri işte. Ben bunu aldatma olarak da görüyorum aynı zamanda.

Senin açından bana göre doğrusu sevgilisi olduğunu bildiğin bir kızla iletişimi kesmek.

dissendium +1

ne açıklama yapıp rapor sunuyor ki? saçmalık.
bugün sevgilisi varken sana rapor sunuyorsa, yarın sen sevgilisi olduğunda da başkasına rapor sunacak.

(bkz: hipergami)

Gel de aldatalim diyor ne diyecek.
Fotonda araban falan varsa hosuna gitmistir.

20 dakikalık bir scouting (stalk) aktivitesinden sonra yedek kadroya girebileceğine kanaat getirmiş.

"Beni ikna edebilirsen, erkek arkadaşımı seninle aldatabilirim, çünkü seni beğendim." diyor.

İlgilenirsen sevgilimi seninle aldatabilirim diyor, böbrek.avi olabilir.
Sevgilisi mesajları görüp kendisi yazıyor ve buluşmaya gidersen dövecek de olabilir :D

İlk senemde ben kendime geleyim diye beni ana dal dersim olan Gitardan bıraktılar. Oysa fakülte içi geçişler çok kolaydı ve risksizdi Ses Teknolojileri bölümüne geçebilirdim. Gitar çalmaktan bezmiş bir hale gelmiştim emeğimin karşılığını vermeyen bir enstrümandı ve ortam gereği üzerimizde inanılmaz bir baskı vardı. Hem sosyal hayatımdan oldum, hem de panik atak hastası oldum. Günün sonunda sadece klasik müzik gitaristi oldum ve o da para etmiyor. Oysa müzikten anlamak bir tarafa dursun elektronik, coding ve donanım benim zaten nerd ü olduğum bir şeydi yerim tamimiyle Ses Teknolojileriydi. Bunun yanında mutsuzca sırf alışkanlık olduğu için süren ilişkim. Ailemin benim hayatıma karşı olan vurdum duymazlığı. Neyse gece gece açtı kutuyu zor kapanır.

Ohoooo nereden başlasam

* AFL'yi kazanınca zekiyim ben yaparım her şeyi tanrıyım ben diye dolandım 1.5 sene, sonra kurtaramadım tabii.

* Yine de h*cettepe yerine yarı burslu da olsa bilkent gitmeliydim

* İlkokulda ailem gitar hocasıyla tanış bi, istersen ders aldıralım dediğinde gidip meh diyip reddetmem büyük hataydı.

* Anksiyete sahibi ama extrovert biriyken yıllarca kendimi introvert sanıp kandırmam da gelişimime zarar verdi.

* Yine korkup sevgili edinmeye uzun yıllar uğraşmadım. Sonra olaya acemi olduğum için ilk sevgilime çok aşırı abartılı sevgi gösterdim, bunaldı gitti; sonraki ilk ciddi ilişkimde de sevgimi yansıtamadım istediğim kadar, ondan gitti. Şimdi çözdüm gibi bilmiyorum.

* Yine lisede beden eğitimi dersi yerine kesinlikle müzik seçmeliydim.

* Ha bir de sivilcelerimle oynamamalıydım izler iyileşti bayağı ama psikolojik olarak hala o eski halindeler kafamda hkgfdlh
- - -

Sanırım büyük pişmanlıklarım bir tek ilişkiler konusunda. Diğer her şey yoluna girdi.

spor abi spor. çocukken hem futbolu hem basketbolu şahane oynardım, kulüplerden teklif almıştım ki basketbolda o zamanki Ülkerspor'un altyapı sorumlusu tarzı birisi ilgilenmişti ama ailem ne yazık ki hiç üstüne düşmedi. atlattık artık tabii ama ne zaman düşünsem çok üzülürüm. ben çekingen çocuktum, fazla yırtık değildim, o yüzden kendi başıma o işlere girişip kulübe yazılmak ve bu yolu zorlamak akıl edebildiğim bir şey değildi. bir de hoca kontrolünde oynamayı sevmiyordum, o yüzden kaçtım biraz.

annem babam bu yeteneğimin farkındaydı aslında. evde akşamları haber yerine basketbol maçı izlenirdi ki babam ters adamdır, normalde böyle şeylere kızar. akşam izlemeyi geçtim bazen ben rica edince gece 3'te nba maçına bile kaldırırdı, uyandırmazsa ertesi gün çok üzülüyorum diye kıyamazdı, "iyi madem ben gece uyumıcam boyum kısa kalıcak gelişemicem diyorsan izle pezevenk bana ne" derdi kdkdkdld. evde bile potam vardı, okulda zaten hep oynuyordum ama okul yoksa sürekli alıp götürürlerdi ya okula ya başka potaya, sürekli oynardım yani.

kısacası ben bilinçsizdim ve ailem de bu tutkumu profesyonelleştirmem için yardımcı olmadı, hiç "oğlum emeksiz başarı olmaz, koçla da oynaman lazım, canını dişine takıp bol bol azar yiyip her şeyin üstesinden gelmen lazım" demediler. halbuki çocuğum ben, ne kaba soksan onun şeklini alacağım zaten ama yok abi, biraz fazla serbest bıraktılar, maymun gibi herif oldum çıktım sonra.

bazen "sen o disipline gelemezdin, takıma soksalar da profesyonel oynayamazdın, karıya kıza uyuşturucuya düşerdin, hem zaten boyun uzun değil" diye avutuyorum kendimi...

ama diğer taraftan... belki çocuk yaşta kulüpte disipline edilseydim farklı bir gelişim süreci (hem mental hem fiziksel) geçirebilirdim. bunu hiçbir zaman bilemeyeceğiz.

şu an ayakta zor duran bir şişkoyum. iki üç sene önce okuldan arkadaşlarla biraz oynamıştım bir gün. çok şaşırdılar. oha aq sen 10 dakika yolu üç saatte yürüyen adamsın, nasıl böyle oynuyorsun, babam böyle pasta yapmayı nerden öğrendi muhabbeti olmuştu. gururum okşanmıştı, çok mutlu olmuştum ama eve geçince ağlayacaktım neredeyse.

bi jordan olmazdık belki ama royal halı gaziantep'te rotasyona girerdik be abi. yazık oldu. ailem hep sevdiğim şeyler için beni destekledi ama yönlendirmedi... olm ben 8 yaşındayım desenize oğlum seni kulübe verek, gitmiyorsan kurşuna dizeriz gitmen şart diye. anca "oo kralsın kamki yapıyosun bu işi haa" diye gazlayıp öyle kenardan izlediler. ünlü filozof uğur ışılak'ın da söylediği gibi... bu kafayla kurulamaz koalisyon.

kısacası çekingen olsam bile şu ana kıyasla çok daha az ürkek olduğum, dünyayı tanımayan bir çocuk olduğum dönemde cesaret edip "koç boyunduruğu" altına girme konusunda direnç göstermemiş olsam belki şu an her şey farklı olabilirdi. en büyük pişmanlıklarımdan, "acaba nasıl olurdu"larımdan biri, belki de en derini budur.

keske o evlilik teklifini kabul etseydim. en buyuk pism. bu.

keske bana mobbing yapan kadini sikayet etseydim isten stifa edecegime.

keske o arkadasimla kusmeseydim.

keske bana ortalama ustu kazandiracak o isi kabul etseydim birkac yil once. is kolaydi da basarisiz olmam mumkun degildi. bu is bircok derdime kisa vadeli uzun vadeli dermandi.

Keşke sarışın kıza evlenme teklifinde bulunsaydım. Şimdi çoluğa cocuğa karışmıştım. Swh.

İşin aslı, böyle büyük bir keşkem yok. Çünkü keşke demeyeceğim şeyleri yaptım ve her fırsatı değerlendirip, denemeye gayret gösterdim. Bir ihtimal son ciddi ilişkimin böyle uzun sürmesine izin vermeseydim diyebilirim. Ama herşey bazan senin elinde olmuyor.

Düşünüyorum artık çember daraldı. 1 yıl içerisinde ya çok keşkem olacak ya da bu başlığı okurken gülümseyeceğim.

Yani bu butterfly effect olaylari biraz karisik. Ben de sorsan "keske 5 sene once ayrildigim sevgilime karsi daha ilgili davransaydim, daha fazla cabalasydim" diyorum ama o 5 sene icinde cok iyi arkadaslarim oldu, muhtemelen sevgilimin cevresinde kalsaydim muhtemelen onlarla tanismazdim. Ayrilmamin hayatima net olarak pozitif etkisi oldu sanirim ama ote yandan o zamandan beri tek bir iliskim bile olmadi, bir daha da ne zaman olur bilmem.

Gene klasik, universitede tip veya bilgisayar muhendisligi gibi dise dokunur bir sey okusaydim diyorum. 20'li yaslarimda hic zora gelemeyen bir yapim vardi, simdiki aklim olsa buyuk resme odaklanirdim hehe.

Diger yarismacilar gibi zamaninda bir spor ogrensem fena olmazdi. Yani hala gec degil de sifirdan baslamamis olurdum.

o kadar çok var ki. hayatı baştan alsaydım daha iyi olurdu.

bir kaç tanesini yazayım:

üniversite sınavında derece yaptım, herhangi bir okulun herhangi bir bölümüne gidebilirdim ama saçma bir yere girdim. Girdikten sonra çok sevdim, okulu ve arkadaşlarımı ama başka bir yerde de oranın insanlarını ve ortamını severdim.

iş hayatında yaptığım yanlışlar var. 25 yaşındayken büyük bir bankanın iştiraklerinden birinde mali işler direktörlüğü görevini yaşım ve tecrübem yetmez diye geri çevirmiştim. aşırı saçma bir hareket.

2009'da fransız bir kız arkadaşın ilişki teklifini reddetmiştim: bu işlerde o kadar saçmayım ki, kız bana "beni lütfen incitme, çok incindim" dediğinde aslında ilişkimizin çoktan başladığını düşünmüş. ben sadece türkiye'de iyi vakit geçirmesi için empati yaparak ona destek oluyordum ama yanlış anlamış. uzak ilişki bana göre değil diyip hızlı bir şekilde çözdüm olayı ve kız da garip bir şekilde aynı gün dostluğa çevirdi ilişkiyi. ilişki mi, ne ilişkisi :) neyse öyle saçma bir şey. şimdi çok sevdiğim bir insan, evli ve 3 kız annesi, kızlar inanılmaz olağanüstü şirin şeyler ama bizim olabilirdi o kızlar. bizimki belki o kadar sarışın olmazdı :) ama güzel olurdu. ondan sonra yaşadığım o kadar dramaya da gerek olmazdı belki. ama aşık değildim, ilişki aklımdan bile geçmiyordu.

sonra sözlükten biriyle tanıştım, çok kültürlü biri, benden çok daha fazla kültürlü, bilgi birikimi olsun, zekası olsun, pırlanta gibi. profesyonel voleybolcu. benden epey uzun ve çok daha güçlü :) bi baldır var, benim koşucu baldırımın iki katı. ama kötü durmuyor, orantılı. yere öyle sağlam basıyor ki, iki kolumla kaldırmaya çalışıyorum ama ayağını santim hareket ettiremiyorum. aynı zamanda biontech kurucuları gibi araştırmalar yapan doktor. yurtdışında üniversitelerde araştırmalar yapıyor. adını koymadığımız bir kaç ay süren ilişkimiz oldu. sonra görüşmeyi kestik. orada minik bir keşkem var. bir sene sonra tekrar gördüğümde obez olmuştu. en az 30-40 kilo almıştı. tabii ki, benden kaynaklı diyecek egom yok ama belki bir şeyler yaşadı ve ben destek olabilirdim derim hep.

Seo,dijital marketing, google analytics gibi konularda tum dunyanin cahil oldugu bir donem vardi.
Ben bunu daha amerika'da moda olmadan kesfetmistim. Google bile olayi anlamayip bedava veriyordu datayi.
Hatta google hesabim cok eski oldugu icin su an menuler bile calismiyor, google benim hesabi bozdu komple bug'da kaldi hesap.

O donem bu isten para kazanmayi kendime yediremedim.
Muhendisim illa kod yazicam diye dusunuyorum.
Cok aptalca ve cok basit geldi, menuden 2 tane degiskenle oynayip google'da onemli bir konuda ilk siraya geliyordum.

Benden 100 kat cahil arkadaslara gosterdim, simdi onlar silikon vadisinde villada yasiyor. yesil cimlerini bicip, sonra karisi jessica'yi opuyor.
haftasonu cocuklarinin beyzbol macini konusuyorlar.

Turkiye'de kalanlarin da 2 milyonluk arabalari 100bin tl maaslari var.
Ve bu heriflerin hic calismasi gerekmedi sadece menuden 2 yere tiklayarak head of marketing oldular.

dogduguma pismanim diyebilirim ehehehhw

yazılanları okudum hayatımı gözden geçirdim ve hiç bulamadım. :) hiç yok. hep ortalama bir hayatım oldu. ne en önde oldum ne sona kaldım. hep ortalarda oldum hayatım boyunca. :)))

4 ay önce birine bir şey söyledim, üstelik 4/5 alternatifi düşündükten sonra en kötü seçeneği seçtim. bu sıralarki en büyük pişmanlığım. genel olarak hayat pişmanlıkları içerisinde pek bir şey yok. genel olarak böyle iyiyim. sadece bazen liseyi bırakmasaydım sosyal yeteneklerim çok daha iyi olurdu diye düşünüyorum o konuda ufak bir pişmanlığım var ama bu sadece sosyal zeka ve becerilerim için geçerli mesleki anlamda elbette faydası olurdu ama bu o kadar da önemli değil, internet lebiderya bilgi konusunda.

İş hayatında daha "talepkar" işlere kariyerimin ilk yıllarında atılmaya çalışırdım. Aile firmalarında çok vakit harcadım.

Her şeye rağmen okumak için İstanbul'da kalmak yerine Ankara'ya gitmeyi göze alsaydım.

4 Haziran 2013'ü tekrar yaşayıp o gün verdiğim kararların tam tersini yapsaydım.

Bu ikisi şimdilik yeterli gibi.

Birkaç keşke de benden gelsin:

- Lisede ve üniversitede 2. bir dil öğrenme şansım vardı keşke üzerine eğilseydim.
- Ailemden başka şehirde üniversiteye gitseydim.
- Bir arkadaşım ile kötü ayrıldık keşke öyle kesip atmasaydım.
- Ülkeden ayrılmak için daha erkenden çaba harcasaydım.

aslında ciddi anlamda yok öyle ah keşke dediğim şey ama soruyu okuyunca lisans son sınıftayken bi hocamın bana ve en yakın arkadaşıma "gpa'iniz yüksekmiş, amerika'da bütünleşik doktoraya başvurabilirsiniz. bunu bi düşünün." dediği an aklıma geldi. demek ki içten içe öyle yapsaymışım diyorum.

yıllar önce çok samimi olduğum bir arkadaş grubu ile saçma sapan bir olaydan dolayı iletişimimi sonsuza dek kopardım. bende de onlarda da hata vardı. keşke o zaman krizi daha düzgün yönetseydim.

Yurtdışında kalmaya kassaydım keşke. 1 sene bitti mal gibi döndük hemen.

bir cocuk vardi, bir is toplantisinda tanistik, bana yürümedi, kostu. Ben de cok rahatsiz olmustum, napiyo bu ya? sapik mi bu ? diye söylenip durmustum, daha sonra yine konusmaya calisti, teklif etti ama ben tanimadigim icin de kactim.
bu bugünlerde oluyor, o yüzden pismanligim, baska bir arkadasimla fotografini görünce ona sordum megerse tam benlik biriymis.

sıgaraya hiç başlamamalıydım.

hangi birini sayayım.
arkadaş ilişkilerim,
üniversite tercihim,
kpss tercihim,
off offf

Valla pişman olduğum bazı şeyler var ama halen ne olduğunu tam olarak belirlemedim bir türlü.

2007 senesinde üniversite eğitimini İngilizce olarak seçmem, hayatımın en doğru kararıydı. Hazırlık sınıfını geçip, birinci sınıfa başladığımda iyi kötü bir İngilizce altyapısı vardı.

- Mallığım bu pişmanlığın üstüne koymamaktır. Ulan İngilizce seçmişsin, üstüne koysana mal mısın?

- Üniversite geçirdiğim 4+1 seneleri bir insan anca bu kadar boş geçebilir. Gerçi İngilizce ile ne kadar utangaç biri olduğumu hazırlıktayken fark etmiştim. Bu açından olumlu tabii ama bugün düşünce ne kadar mal olduğumu görebiliyorum. Dönüp dönüp ne kadar malmışım diyorum sürekli.

Daha fazla sinemaya gitseydim, daha fazla kitap okusaydım. Bir şeyler yapsaydım keşke.

- Valla bilmiyorum cidden. Ortada bir pişmanlık var ama çözemedim. Dur bakayım, halledeceğiz inşallah.

Takıntılı biri gibi. Nasıl davranmadı gerektiğini bilmiyor.

Eski sevgilisini unutamamış gibi. Her eşyada aklına geliyosa ve konuşacak kadar aklına geliyosa aklında demekki hala. Ben 4 sene önceki sevgilimin bana aldığı hediyeyi hatırlamıyorum bile. Acil uzaklaşmanı öneririm.

Anlam veremediğin soğukluklar, suçlamalar ve saçma sapan davranışlarla karşılaşabilirsin. Çok bariz bi eski sevgiliyi unutamama durumu var gibi.

Arkanıza bakmadan kaçın.

Şu bahsettiğiniz detayların bir kadına iyi şeyler hissettirmeyeceğini bilecek olgunluğa ulaşamamış bir sevgiliniz var ne yazık ki.

Ne yapacağınız kısmı sizi ilgilendirir tabii ama net tablo bu şekilde.

red flag

magni +1

kendisinin psikoloğa ihtiyacı olduğunu çünkü ayrılığının travmasını atlatamadığını düşünürdüm. sürekli bahsettiğinde kendimi rahat hissetmediğimi ama eğer üstesinden gelmek/durumu değiştirmek isterse psikolog konusunda onu destekleyeceğim önerisinde bulunurdum ama gitmek istemiyorsa, farkına varmak istemiyorsa o zaman kalbimize gömüp yol alıyoruz… çünkü bunu düzeltmek ya da tolere etmek bizim görevimiz değil.

Bunu yapan erkek maldir ve bundan baska bir suru sacmaligi da su yuzune cikacaktir zamanla. ayril +1

Eski sevgili unutulamayabilir, olabilir.

Ama eski sevgiliyi yenisine sürekli hatırlatmak sıkıntılı bir durum. Yani bunun (en hafif tabirle) nezaketsizlik olacağını düşünmemek ayrı bir odunluk seviyesi.

Kadın-erkek farketmez, uzak durmak isterdim böyle birinden.

Adamın davranışı normal değil. Bu anlamda magni +1

Kadının 3-4 aydır bu durumdan rahatsızlık duyduğunu ve eski sevgilisinden bahsedilmemesini istediğini söylememesi de çok normal değil.

Kısaca "bana ne lan eski sevgilinden" diyerek savuşturulabilir. Buna rağmen devam ediyorsa o ilişkiden bir halt olmaz.

Bana ne lan eski sevgilinden +1
Bu rahatsızlık dile getirilmesine rağmen devam ediyosa onu psikoloğa yönlendirmek de sizin göreviniz değil, iyilik meleği filan olma niyetiniz yoksa şayet…

Ayrıca “eski sevgiliyi unutamamak normal…” gibi bakış açısına yeni ilişkiye başlanmışsa katılmıyorum, madem unutmamış o kadınla olmasaymış, onu yara bandı niyetine kullanmaya yeltenmeseymiş. O kadın acil bu adamdan kaçsın izini kaybettirsin derim.

adamı anlıyorum. seviyorsan azıcık dişini sık yok olacak eminim. sadece biraz sana güvenmeye ihtiyacı var ve güvendiğinde inan bana "bunları atalım mı ya" diye kendisi soracak. ama sen de söyleyebilirsin "çok fazla konuşmuyor muyuz hakkında?" diye ve bu durumdan hoşnut olmadığını belirtebilirsin. Şimdi cancel culture çok popüler kimle konuşsan sana harcatır elemanı ama onun da bir hikayesi var.

monnie, diğer duyurularındaki aynı erkek arkadaşından bahsediyorsan kendine gerçekten yazık ediyorsun.

ayrılmalarının üzerinden 4 yıl geçtiği halde hala ayrıldıkları noktada pausede kaldıysa bunu anlayış/empati göstermekle falan çözemezsiniz. kim ne derse desin normal değil bir yetişkinin 4 yıl önce bitmiş bir ilişkiyi hala bu ölçüde hatırlaması ve kendi içinde yaşaması. amacı falan yok, zaten amaçsız biri olduğu için hayatına aldığı kişiye bütün bu şuursuz açıklamaları yapıyor.

Sıcak çikolata

İçiyorum, içiyoruz :D

1.5 litrelik ucuz kırmızı şaraplardan (evin, dimitri, akdeniz incisi vs) ve cappy vişne suyu alarak o an içeceğin kadar miktarda bir cezvede kendine sıcak şarap hazırlayabilirsin

Her akşam 1 büyük kupa içsen bir haftada biter, bu sürede dolapta bekleyen şarap da bozulmaz

Tatlandırma çeşnilendirme kısmı sana kalmış, tarçın, karanfil, yarım dilim kabuğu ile birlikte portakal vs damak zevkine göre

Valla alkolun mevsimi yok bende, hele biranin hic yok. Her daim icilirler.

biranin mevsimi yok+1 evde bi ton icki cesidi var duzenli olarak bira tuketmeye devam ediyorum :(

Kış aylarında şarap içebiliyorum sadece :(

Ben her mevsim dizi, şarap, çerez yapabilirim.

Ama kışın bir de loş ışık, müzik, battaniye, sıcak şarap zevkimiz var. Yapması çok zor değil, ayrıca çok güzel uyku getiriyor. Tariflere bakabilirsiniz.

İçiyorum ama yaz gibi olmuyor. Bira= yaz

Beyaz şaraptan devam ama kışın kırmızı içilir. Hele bir de yanan ateş varsa off.

Nerdeyse her gün içiyorum

su dışında hiçbir şey içesim yok. artık mevsimden mi benden mi kaynaklı bilemiyorum.

remy martin içiyorum. fransız konyağı. kışın soğuklara birebir. fiyatı biraz tuzlu ama tadı çok hoş. şiddetle önerilir.

Frankfurt ve Münih'e gittiğimde içiyorum. İstanbul'da daha çok şarap.

düşünce o kadar ilginç bir şey ki, neyi sürekli ve yoğun bir biçimde düşünürseniz, sonunda o gerçekleşir. hep "zaten kötüyüm, yalnızım, parasızım hep böyle olacak işte" derseniz daha beter hale gelirsiniz. inanın ya da inanmayın ama hep olumlu olmanız lazım. ben bunları yaşadım ama ders çıkardım ve her geçen gün az az ilerleyeceğim ve gelişeceğim demeniz lazım. sonra da harekete geçmelisiniz.

iş konusunda mesela, ne okudunuz? tecrübeniz hangi firmada ne üzerine? artık insanlar 27'ye yakın mezun oluyorlar, geç bir yaş değil. hergün düzenli olarak kariyer, yenibiriş, linkedin vs. işlere başvurun ama hergün oturup yapın. alanınızda bulamıyorsanız başka yapabileceğiniz alanlara yönelik işlere başvurun. biri olmazsa biri olacaktır illaki. kpss'ye girdiniz mi ya da? 6-7 ay var ona da, çalışmak için yeterli bir süre. bölümünüzü bilmiyorum ama en kötü düz memur olursunuz, 80 küsür puanlarla yapabilirsiniz.

aşk olayına gelirsek de insanlar 30'larda evlenmeye başlıyorlar artık, 27'de daha yeni sevgili bulmak kötü bir şey değil. 27 yaşında 5 senelik ciddi ilişkisi olanı düşünün, ayrıldılar mesela. ee ne oldu? o da sizinle aynı durumda şu an. yaşı dert etmek yerine düzgün birine denk gelmek, güzel bir aşk yaşamak için dua etmek gerek. şu an işsizseniz muhtemelen biraz daha asosyalsinizdir. işe girip yeni insanlarla tanışıp çevreyi genişletince bu problem de hallolur, içinizi ferah tutun.

özetle su akar yolunu bulur. bunları dert etmek yerine oturup "evet elimde neler var, ne yapabilirim, kendime nasıl bir rota çizebilirim" diye düşünüp harekete geçin. çocuk değilsiniz ki ağlayıp oflayıp puflayınca bir şeyler değişsin ya da düzelsin. hayatınızı güzel hale getirecek olan sizden başkası değil.

2-3 hafta sonra 30a giriyorum, evliyim, iyi denebilecek bir isim var, yurtdisindayim bende de hayata gec kalmislik hissi var. neden bilmiyorum, bu his herkeste var sanirim :/

en.wikipedia.org
Örneklere bakın. 27 hiçbir şey için geç değil.

23 yaşında ünivden mezun oldum. 2 senede 4 iş değiştirdim. 27 yaşındayken işsizdim ve 2 senelik despot bir ilişkim vardı. annemden aldığım parayla çok ilgilendiğim bi eğitimi aldım. sonra instagram sayfası açtım ve sıfır parayla işimin adımını atmış oldum. bildiklerimi yazarak paylaşıyordum (despot erkek arkadaş kimliğimi açık etmeme izin vermiyordu.)
30 yaşımda asıl okumak istediğim bölüme girdim. 32 yaşıma girerken despotu def ettim. işi şirketleştirdim. 33 yaşında kendi evime çıktım (kira). 34 yaşında bölüm ikincisi olarak mezun oldum (bu temmuzda yani). o araya bi sevgili daha sıkıştırdım. :))) gala da geç kalmış hissetmiyorum, aksine daha çoğu şey için çok erken gibime geliyor.
tamamen hayata bakışınla alakalı. bunaldığın sıkıldığın yaşın geçti gibi hissettiğim anlarda “daha ne yaşadım ki?” diyorum. 80 yıl ömrüm varsa daha yarısına bile gelmedim ve sonra bir o kadar daha var!

hayatımdaki ilk işe 27 yaşımın sonlarına doğru girdim. şu an 38,5 yaşındayım. kariyerim gayet iyi, bir bankanın genel müdürlüğünde bir bölümün yöneticisiyim. 2 yıl önce de evlendim.

hiçbir şey için geç değil, hele 27 ne istediğinize karar verebileceğiniz, yolunuzu çizebileceğiniz bir yaş. hatta şöyle söyleyim 30 yaşına kadar bile geç değil. rahat olun ve hayattan ne istediğinize odaklanın, sonra da ona doğru yürüyün. aceleyle "elimden bir şeyler kaçıyor" diye karar/lar almayın.

hayata geç kalınmaz öte yandan. iş ve evlilik hayatı tanımlamaz. sizin hayatınızda iş ve aşk olmadan da bir şeyler gelişebilir. bunlar da deneyim olarak size geri döner. ileride illa ki kullanırsınız. bir yere geç kalmadınız yani, herkesin gittiği o yolda birazcık geridesiniz o kadar. ama o yola da girmek zorunda değilsiniz.

Muşta

Güzel bir kasket de olabilir diye düşündüm ama farklı ne olabilir başka?

geçen yıl sosyetik bi düğüne katıldım. en pahalı otelde en lüks servis falan. düğün sahibi kapıda gelenleri karşılıyor. zaten orda kabul ediliyorsun. ya red yiyorsun. herkesin oturacağı yer belli. ismin yoksa oturacağın yer de yok.

Sosyetik olsun olmasın, four seansda da böyle idi , istanbul yelken klübünde de

Eğer lcv li (lütfen cevap verin) birdüğünse elinizde davetiye var mı diye bakılmıyor ama isminiz listede var mı, hangi masada oturacaksınız diye bakılıyor

Oturacağın yer belli +1

Nikahlarda genelde olmuyor. Hatta bir sonraki nikahların davetlileriyle falan oturulduğu oluyor.

>> Sizce ailede meşru bir otorite veya karizmatik liderlik olmalı mı?

Valla olmalı / olmamalı sorusu çok anlamlı değil bence. Çünkü insan bir sürü hayvanı, sürünün olduğu yerde de hiyeraşi olur. Balıklarda bile var.

Yani doğa canlıları böyle evrimleştirdiyse bir sebebi vardır diyorum, o yüzden bana olması mantıklı geliyor. Zaten "olmasın" desen ne olacak ki? Değiştirmek imkansız değilse bile çok zor, bir de doğal süreci yapay müdahalelerle değiştirmeye kalkarsan bozarsın yüksek ihtimal. Bir süre sonra olması gerektiği hale döner her türlü, arada bozulanlar zarar gördüğüyle kalır.

>> Sözünü dinletemiyorsa ne yapsın?

Sözünü %100 dinletmek zorunda değil. Yani nasıl bazı noktalarda müdahale etmesi faydalıysa (uyuşturucu bağımlısı olan çocuğu zorla tedaviye göndermek gibi), bazı durumlarda da çocuğun isyan edip söz dinlememesi faydalı, çünkü birey olarak kendi kararını vermeyi öğreniyor.

Dolayısıyla bir şey yapmasın, önemli bir şey olsa ikna edebiliyor olurdu zaten. Edemiyorsa demek ki edememesi gerekiyormuş. Çocuğun kendi kararını kendisi verip, ardından zarar görmesi de faydalı bir süreç. Kalıcı bir sakatlığa falan yol açmıyorsa paniğe lüzum yok bence.

Milyon yıllık evrim, on binlerce yılda oluşmuş kültürel süreçlerden bahsediyoruz. İnsan 3 kuruşluk aklıyla bu kadar büyük tecrübeyi küçümsememeli bence. Geleneğe saygı mühim.

Valla bu olay cok karmasik bir konu bence. Karmasik cunku cevap sadece aile ile sinirli olacak bisey degil. Aile dedigin sey aslinda bir toplumun en temel birimlerinden biri oldugu icin aileyi toplumdan ayiramazsin. Toplum ise oyle ya da boyle bireylerin yasamini duzenledigi icin onemli. Toplumu etkileyen seyler ise din, ekonomi, kultur vs gibi seyler oldugu icin onlarin da neredeyse her sey uzerinde etkisi var. Dolayisiyla bu saydigim tum seyler aslinda aile yasamini etkiliyor.

Mesela bizim toplumu ele alip, en distan baslayalim. Nedir bunlar? Din, ekonomi ve kultur. Baskin olan din ve kultur bireyselligi ve ozgurlugu oldukca kisitlayici sekilde. Dolayisiyla bu da toplumdaki durumu ve genel yasayis bicimini etkiliyor, ekonomi de simdilik kotu oldugu icin bu da oldukca kisitlayici bir duruma sebebiyet veriyor. Simdi bunlarin aile uzerindeki etkilerine bakalim. Din ve kultur ortada bir hiyerarsiyi olusturuyor, hadi diyelim ailedekiler dinlere inanmiyor. Bu durumda ise kulturel sebepten dolayi yine bir hiyerarsi/otorite figuru kendini gosterir. Hadi diyelim aile gelenekselci degil bu durumda ise ekonomi ailedeki iliskileri etkiliyor. Eger ailede kazanan tek kisi babaysa bu durumda ona karsi bir bagimlilik olusuyor. O bagimlilik da bir gucu beraberinde getiriyor vs.

Bunlari neden anlattim cunku ailede mesru bir otorite olmali ya da olmamali sorusunun cevabini toplumdan ayri olarak veremezsin. Bana gore ailede otorite falan olmamali ancak bunu saglayabilmek icin oncelikle toplumda bu durumu/anlayisi gelistirmelisin. Diger turlusu kalici sonuc vermez.

Bunun disinda bir de aile kavrami onemli. Misal bizde aile sadece cekirdek aile degil ancak hadi bunu goz ardi edip cekirdek aile kavrami uzerinden gidersek(anne,baba ve cocuklar) bu durumda olay kisiler arasindaki iliskilere bagli. Anne ve baba iliskisinde otorite ya da baskin figur olmamali diyebiliriz ancak en ideal durumda bile ebeveynler ve cocuklar arasindaki iliskide otoriteyi tamamiyla yok edemezsin. Cunku cocuklarin belli bir yasa kadar bakimlarinin ve ihtiyaclarinin giderilmesi gerekiyor. Direkt soz hakkini da cocuklara veremezsin belli yasa kadar cunku duzgun karar verme becerileri vs yok.

Belli bir yastan sonra ise(atiyorum 15 ya da 18 olsun) cocuklar tum kararlarini kendileri verebilecek duzeye gelebilir ancak bu durumda ekonomik olay ne olacak? Bence ideal bir toplumda cocuk bu yastan sonra kendi parasini da kendi kazanmaya baslayip aileye ekonomik bagliligi bitirmeli ancak bu her toplumda olan bir yaklasim mi? Degil dolayisyla onun etkileri de bisekilde devam ediyor.

Neyse, sanirim bayagi uzun oldu yine. Kisaca ozetlemek gerekirse ailede herkes kendi kararlarini kendi verebilecek yasta ve yeterlilikteyse otorite figuru olmamali.

otorite değil, saygı duyulan liderlik olabilir. ben babama, dedeme, anneme saygı duyarak yetiştim, bu saygı da korkudan değil onların başarısını gördüğüm için zamanla oluştu. yine de onların dediği şeylerin %15-20'sini yapmamışımdır hayatımda. onlar da iyi ki zamanında bizi dinlememişsin vs vs diyorlar zaten. yani en kral otoriter bile olsan dediklerinin tamamı yapılmayacak, bu da dünyanın en doğal şeyi.

onların zamanı için olabilir bir durummuş (doğru olup olmadığı ayrı konu). günümüzde bunu uygulamaya çalışsan kadınlar boşanma davası ile gelir. kimse kimsenin kendisini sindirmesine/ezmesine otorite adı altında izin vermiyor artık. aman evliliğim devam etsin de hor görüleyim diyen yok.

Bütün dünyada Y ve Z nesilleri olarak neredeyse hepimizin derdi bu. Şanslı bir azınlık haricinde hepimizin ebeveynleri öyle ya da böyle, çeşitli seviyelerde bunu yaptı/yapmaya devam ediyor. Ne yaptığının çoğu zaman farkında bile olduklarını düşünmüyorum, onlar da kendi babalarından gelen alışkanlıkları refleks olarak sürdürüyorlar. Özellikle orta doğu ve asya coğrafyasında tüm milletlerin gençleri konuştuğu zaman aynı şikayetleri duyuyoruz. (batı'da aile baskısı yok değil, sadece uygulama şekli farklı. Orta doğulu biri ailesinden şikayet ettiği zaman bire bir aynı şeyi görüyorum.)

Karizmatik liderlik demek her istediğini istediği zaman zorla veya manipülasyonla yaptırmak demek değil ki. Çocuğunun ihtiyaçlarını ve isteklerini sözel, psikolojik, beden dili, gelecek, durum analizi gibi çeşitli seviyelerde gözlemleyip, hatalar yapmasına izin vererek hayatı öğrenmesini sağlarken daha üst seviyede korumacı olarak rahatsız etmeden akranlarının gerisinde kalmadan geliştmesine yardımcı olmakla ilgili. X nesli konuşmayı ve iletişim kurmayı bilmediği için "bence en iyi bu, ıh, ha, otur yap" gibi mağara adamından hallice iletişim kurmaya çalıştıkları için çatışmalar yaşanıyor.

Meşru bir lider olmalı mıdır derken, ebeveynlik(eğer tek ebeveyn değilse) zaten takım işi. Tek bir kişinin liderliği demek = otokrasi. Tek adamcılıkla iyi aile yetiştirmek yüzde 80 başarısız olur, başaran için de ailesi için de çok yorucu oluyor çünkü biraz bala göte tutuyor o işler.

Programda ne vardır bilmiyorum ama Gazhane'de güzel etkinlikler oluyor, bir bakın isterseniz.

Sensus wine’ı deneyebilirsiniz de hesaplı kısmına pek uymuyor muhtemelen.

Illa bişey yapmak istiyorsanız izin verin bir süre. Kafanı topla sonra gel deyin.

j r r +1

dostum şu an hiçbir şey yapma derim. ekranları muhakkak bırak. çayını suyunu al kenara çekil.

doktora git ilaç versin

Hardcore spor yap. Uzun koşulara çıkıp vücudunu bir süre yor. Kendini çok daha iyi hissedeceksin.

ekranları muhakkak bırak+1
vaktin varsa sabahları 15dk güneşte otur/yürüyüş yap.

Valla kisa sureli gozlem mi yoksa uzun sureli gozlem mi ona gore degisir olay. Yani atiyorum beynin iflas etmis gibi oldugunu sadece bugun icin hissediyorsan ve genel bir durum degilse o zaman gidip bir uyku cekmen ya da dus alman iyi olabilir. Yok olay uzun suredir boyleyse, o vakit saglik ile ilgili olabilir doktora gitmek ise yarayabilir.

ara vereceksin ama gerçekten ara vereceksin. yani video müzik telefon internette gezme vs hiç bir şeyin olmadığı bir yarım saat lazım.

uyku sorunun var mı? önce onu çöz. çok geç yatma ve sabah erken kalk. ve ekrana maruz bırakma kendini. hatta sabah 30 dakikalık bir açık hava yürüyüşü yapabilirsen günün geri kalanında daha dinç olursun.

(bkz: brain fog)

beslenmeni değiştir tahıldan uzaklaş, eti azalt, peynir yeme paketli gıda, şekerli içecek yok.

dehidrasyonu azalt, abartmana gerek yok ama günde 1-1.5 lt suyun altına düşme.

kan tahlili yaptır ve eksiklerini gider. b12, d vitamini, magnezyum ve omega 3 bunları düzenli kullan.

kaliteli bir probiyotiği en az 3 ay kullan.

haftada 3 defa min 45 dakika yüksek tempolu bir spor yap.

uyku apnesi, huzursuz bacak sendromu gibi uyku kaliteni düşüren bir etken var mı bunu araştır.

Beyfendi gidici gibi, yolunu yapıyor sanki. Güvenilmez geldi bana. Coco ayrılmalı bence.

Gidici+1

Bir daha okudum da ekleme gereği duydum. Adam kadını ev arkadaşı olarak bile istemiyor. Biz de burada normal mi değil mi tartışıyoruz:D Bu adam yurtdışına giderse bir daha dönüp arkasına bakmaz.
Kadın "sunk cost fallacy" etkisi altında şu an muhtemelen. 5 yıl falan demesin adamın gidici olduğunu bilerek plan yapsın.

edit: adam sınırlarını çizmiş ergence

normal mi derken, eleman işte 5 senedir ne güzel istediğim zaman geliyorsun, istediğim zaman gidiyorsun, bunun ötesine de geçmek istemiyorum demiş açık açık. bunun normalliği kişiye göre değişir. kadın tarafı ben de takılıyordum zaten diyorsa bir sıkıntı yok, anladığım kadarıyla kadının evlilik planı da yok. o zaman hiç bir problem yok bu işte. birbirini bulmuş bir ilişki yani.

ama kadın içten içe deli gibi evlenmek ciddileşmek isteyen ama bunu dışarıya yansıtmamak için evlilik meraklısı değilim abi diyen biriyse o zaman tabii bu tarz şeyler kafasına takılacaktır.

sıkılmış, gidici.

ayrıca ergen. olgun, nerede ne konuşulur ne konuşulmaz bilmiyor.

bu konular arkadaş ortamında muhabbet esnasında konuşulmaz, geyik konusu olmaz, çok ayıp bence.

"eğer yurtdışında bir iş teklifi alırsam ilk önce tek başıma gidip denemeyi istiyorum." - burada normalligi kisiden kisiye degisecek bir sey yok, "ciddi dusunmuyorum" demek bu. gidici, baskasini bulana kadar idare ediyor.

la lykia +1. Hic sevmem ozelini her yerde konusan insan tipi.

sadece gidici değil, beyfendi hiç gelmemiş zaten. kadını başından beri geçici biri olarak gördüğünü, vakit geçsin, yalnız kalmak yerine biriyle olayım diye takıldığını düşünürüm.

yani bi soruya istinaden cevaplansa belki ok ama ne arkadas ortaminda konusulur ne de normal bir sey. gidici degil hic gelmedi, vakit geciriyor ve farkli anlamlara cekilmesini istemiyor sanirim bundan korktugu icin vurguluyo

üstteki yorumlar +1

ayrıca bunları böyle laubali bir şekilde, arkadaş ortamında gündelik hayattan bahsediyormuş gibi konuşması bile olayı ne kadar ciddiye almadığının göstergesi.

diğer yandan, kıza karşı kendinden fazla emin.
yani kızın onunla olmak, yurtdışına gelmek isteyeceğinden çok emin ama son karar kendisine aitmiş gibi bir takım havalar, haller falan...

çocukça falan olduğu kısmına hiç girmiyorum bile.

Kadına saygısı olsa başkalarının yanında bu lafları etmezdi. Hem kadını kırmış hem de bu adamda ciddi niyet yok. İlk fırsatta basıp gider. Kadın vaktini onunla harcamamalı

Arkadaş kaçacak belli , yolunu da hazırlamış.

20 li yaşlarda ben de olabildiğine hızlı yaşayan bir insandım, duygusal ilişkiler de kurdum gelip geçici ilişkiler de simdi ise 30 larında tamamen duygularından arınmış bir adamım

ben en baştan beri çok duygusaldım ama yaş aldıkça arttı bu durum.

yalnız kalmamaya bak. bundan sonraki ilişkini de çok doğru seç, rastgele ilişkiye geçme ve ilişkinde hata yapma. İlişkini doyasıya yaşa, boş geçirme, duygularını ifade etmekten çekinme. Geriye baktığında, ne güzel yaşamışım diyebil.

"I wish there was a way to know you're in the good old days before you've actually left them." -Andy Bernard, 'The Office,' Season 9, Episode 27

Adamım Andy Bernard.

Benzer bir durumun içindeyim, sanırım sizin kadın versiyonunuza çok yakınım. Yıllar geçtikçe mantıksal zekamın düştüğünü, akılcılıktan uzaklaştığımı hatta ve hatta zekamın düştüğünü hissediyorum. Bu duruma canım sıkılıyor, kendimi güçsüz ve saldırıya açık hissediyorum.

30 yaşından sonra konfor alanından çıkmak güçleşiyo. Konfor alanından çıksanda bunu atlatması güçleşiyor. 20 yaşındayken zaten neyin konfor alanı her şeyi denemek, kanatlanmak istiyorduk beaa

ben otuz yaştan itibaren daha duygusuz oldum. içsel bir duygusallık olabilir ama insanlara karşı yok.

Olayın adı konmuş muydu bir de ne zamandır devam ediyordu? Kimi insan tamamen sevgili olunmadan farklı insanlarla aynı anda beraber olunabileceğini, sonra birinde karar kılıp devam edilebileceğini düşünür; kimi de biriyle beraber olmak için önce sevgili olunması gerektiğini. İkinizin anlayışı farklıymış, öyle tahmin ediyorum.

Yurtdışında kalmış, Türkiye'de de farklı milletlerden biriyle ev arkadaşlığı yapmış biri olarak normal olduğunu söyleyemem, orada da normal karşılanmıyor (karşılayan vardır elbet). Sizi erkek arkadaşınız aldattı galiba, kadınlar da yapıyor.

Tamamen karakter meselesi cinsiyeti, milliyeti yok. Kurtulduğunuza dua edin bence, herkes dengini bulmalı. O da kendisi gibi birini bulmalı.

> aynı anda birden fazla kişiyle birlikte olmanın normal olduğunu düşünüyor.

kime göre, neye göre? yaygın ortalama bu mudur diyorsanız değil. ama bazı insanlara göre normal olabiliyor. bunları konuşmak ve ona göre ilerlemek daha iyi olur.

bazı insanlar, özellikle 'artık exclusive olalım' diye konuşmadıkça serbest gezen tavuk/horoz modu açık şekilde devam ediyorlar.

sevgiliyken başkalarıyla da birlikte olan, bu şekilde inanan insanlar var, açık ilişki deniyor buna.

ama buradaki kilit nokta, iki tarafın da bilgisi ve rızası dahilinde olması :)
sizin anlattığınız ise klasik bir aldatma ve üste çıkmaya çalışma vakası maalesef.

değişiklik yılı olsun. her alanda seviye atlayalım. yaşlanınca, geriye baktığımda güzel hislerle anacağım bir yıl olsun. 2022 ne güzel bir seneydi, diyelim.

çok para kazanalım. çok sağlıklı olalım. çok gezelim. çok görelim. çok sevelim, sevilelim, sevişelim.

2021 maalesef ikinci yarısıyla benim için devasa bir hayalkırıklığı ve üzüntü, depresyon kaynağı oldu.
Çok pişman olduğum büyük hatalar yaptım.
Umarım pişman olduğum son yıl olur.
2022'den tek beklentim, pişman olmamak.

daha iyi bir ülkede daha iyi bir işe girmek olabilir - aşırı zaruri değil
kafamdaki istediğim arabayı bulamıyorum - fakat bu da zaruri değil
yalnızlığım bitsin isterim kafamdaki insan profili ile - direkman nikah basarım o derece
onun dışında sağlık sıhhat çok lazım, o varsa umut var
2019 ortalama, 2020 ve 2021 çok boktan yıllardı. 2022 de böyle geçecek galiba.

gram altının değeri artsın :)

isteğim yurt dışına gitmek ve ölene dek yaşamak için buraya bir daha asla dönmemek. hedefim de bunu gerçekleştirecek atılımları bu yıl içinde yapmak.

emeğimin maddi olarak değerini kazanmak ilk sırada. Bunun içinde daha çok ve odaklı çalışmak gerek. Onun dışında iyi ve psikolojisi düzgün insanlarla bir arada olmak istiyorum. Sağlıklı olmak da çok önemlii

yok. yaşam hevesi kalmadı.

iş.

Valla çok bir isteğim falan yok, şu covid virüsü akıllı olup bu diyarları terketsin yeter. Mehter takımı gibi iki ileri bir geri gitmek canımı sıkmaya başladı.

satmadıysanız kaybetmiş sayılmazsınız, realize olmamış yani. ben tekrar yükseleyeceğine inanıyorum. Bekleyin.

Kardan zarar 180 bin civarı eksideyim. 9.85'den almıştım.

ben 10k kadar kaybettim o gün. hepsiburada da az önce bi 5k zarara soktu :D. 1.si kendi kararım olduğu için çok koymadı. zamanla yine kazanırız, önemli olan sağlık. 2.si sinir etti günümü piç etti resmen. benim hiçbir hatam yok.

Olmusla olmuse care yok diyip geciyorum. Ozellikle para kaybi konusunda bu kafayla rahatlarim.

hiç üzülmem. maddi kaybın telafisi mümkün. arkadaş kaybetmek, sevdiğini kaybetmek, aileden birini kaybetmek, bunların telafisi yok ya da çok zor.

yönün doğruysa iniş çıkış olur mutlaka. önemli olan bununla tecrübe kazanıp kazanmadığın.

Fed 2022de 3 defa faiz artiracak. Secim var mi yok mu gelecek ne olacak ciddi yatirimci icin buyuk belirsizlik. Ulkede adalet ‘noktasinda’ ciddi sorunlar var, bankadaki paranin bile guvencesi yok. Ulkenin cds yani risk primi 600un uzerinde (yani kac amk kac seviyesi).

Ozet: 2022de usd, tl’nin icinden gececek. Uzun vade dusunmeye bakin, uzun bile degil orta vade dusunmeniz de yeter. kuru sıkca takip etmek caninizi sıkıyorsa bakmayin ve her bakasiniz geldiginde 8 liralardan dolar alanlarla eksi sozlukte dalga gecildigini hatirlayin (su an yaklasik %50 kardalar). Tl ancak yapisal degisikliklerle deger kazanabilir bunu unutmayin; bunu corap falan ureten su anki yonetimin yapabilecegini dusunuyorsaniz uzulmeye devam edebilirsiniz.

kar ve zarar kardeştir, her zaman kar edemezsiniz. bugün zarar ettiniz, başka bir zaman bu yaşadığınızı da hesaba katıp daha doğru bir yatırım yapıp kar edeceksinizdir.

bariz hatam olmadığı derken, yanlış bir yatırım yapmak da bariz hata sayılır. hatalarınla barışmakla başlaman lazım bence. spekülatif işlemlerden kaçınıp daha orta - uzun vadeli düşünürsen bu tarz anlık kayıpları tolere etmen daha kolay olur. döviz sonuçta yine artacak, kısa vadeli düşünme yani.

şöyle bir durum var. 1.5, 2 aydır türk lirası ciddi değer kaybetti. geçen hafta cumbaba çıkıp faiz düşürücem dedi. dolar 17 liraya geldi. bu noktada kim dolar almaz? asıl almamak ahmaklık olurdu. sonra öğreniyoruz ki pazartesi 7 milyar dolar satmış mb. sen yolda yürüyorsun ve biri ayağına çelme çakınca düşüyorsun. suçlu sen mi oluyorsun? o yüzden suçlama kendini. ben de üzüldüm, ağrıma gitti ancak sorumlusu biz değiliz. asıl bu süreçte türk lirasında kalmak saçma olurdu ve herkes mantıklı olanı yaptı. ama mantıklı bir ülkede yaşamıyoruz.

para kazanılır elbet ama herkes için aynı kolaylıkta değil bu. bende baya bir zarar ettim kar üzerinden (kar denilemez aslında ama terminoloji biraz öyle diye kar diyorum) ancak olaya şöyle bakıyorum, elimde X dolar vardı hala elimde X dolar var.

yani aslında bir şey kaybetmedim.

benzer şekilde bitcoin 100 dolarken 100 btc almıştım, 1.2 milyona kadar geldi ve sonrası malum para gitti, geri kalan yıllar içerisinde ilk yatırdığım paraya komple çöküldü vs. kaybım 1.2m dolar gibi görünürken aslında sadece ilk yatırdığım parayı kaybettim, geri kalanı zaten benim değildi diye düşünüyorum. bu yaşadığımız durum elbette bunun gibi bir durum değil ancak zihin yapısı bu.

Bende 50 k kaybettim elden gelen bir şey yok ne yazikki bekleyecegiz araba alacaktim gene yalan oldu

Dolar bozmadıktan sonra bir zararın yok.

eğer paranın aciliyeti yoksa, kredi, borç alarak dolar yapmadıysan hiç kafana takmaya bile değmez.

yakın zamanda diğer arkadaşların dediği gibi yükseleceğine inanaıyorum.ytd

ne insanlar var, ev araba satıp, hatta kredi çekip 15 16 liralardan dolara giren, zararda olan onlar. sen değilsin.

Yakın bir arkadaşım sizinle aynı durumda. Her iş yaparken pazarlık yapmaktan, mücadele etmekten yorulmuş bir halde. Özellikle ekonomi bozuldukça artıyor tabi. Kişinin işi öğrenene kadar verdiği emek iş için harcayacağı mesai göz önüne alınmadan gelen teklifler artık küfür gibi gelmeye başladı. Değersiz hissediyor bu yüzden de ruh sağlığı için yüz binlerce kişi gibi yurtdışına gitmeye yol bakıyor.

freelance sitelerinden komisyon ödeyerek de olsa iş alın. hiç muhatap olmadan saatlik ücret şu kadar gibi belirtin

Piyasının zaten ortalama olarak biraz altında ya da ederi kadar teklif verdiysen sorun etme.
Tok satıcı ol bu durumda.

satış işinde her bölgenin, her sektörün, her segmentin her müşteri kitlesinin iş yapış şekli farklıdır. ufak müşteri "50 dolar olmasın da 40 olsun" diye pazarlık yapar, 10 binlerce çalışanı olan enterprise müşteri "liste fiyatından %95 indirim ver" diye darlar. bu kültürel kodları bilip oyunu ona göre kurman ve karını maksimize etmen lazım, satış budur zaten. burada etik olmayan hiç bir şey yok. sen yukarıdan fiyat vermeye devam et. çer çöp ölücü müşteri fiyat yüksek diye uzak durur, o parayı verecek adama da indirim verirsin, olur biter. eğer standart olarak piyasa ortalamasında ya da piyasa altında iş veriyorsan satıcı algın da buna göre oluşacaktır ve dolayısıyla bu ölücülerle daha fazla uğraşman gerekecektir.

Arkadaşlar, teşekkür ederim ama derdim yalnızca para değil. Yani ben de isterim çok param olsun zengin olayım falan, ama o ayrı konu.

Adamın ne fiyat verirsem vereyim, zaten fazla para isteyip de onu kazıklamaya çalışıyormuşum gibi düşünmesine alınıyorum ben. Bu değilse de, "ne koparsam kâr" diye düşünüyor olması can sıkıcı geliyor. Zaten o yüzden duyuruyu gönül işlerine açtım.

Bir de bu işlerin "iş hayatı böyle" olarak ayrıca ele alınabileceğini de düşünmüyorum. O yüzden pazarlık skill'lerimi geliştirip, fazla parayı alıp çıkmayı tercih etmek istemiyorum.

Çünkü bence verdiğimiz her karar karakterimizi şekillendiriyor. Yani ben de iş hayatında çakallık yapıp 3-5 fazla kazanabilirim, ama bu benim karakterimi yontar, o da iş-dışı hayatıma da etki eder, ondan sonra da hem kendim hem de çevrem için daha tatsız bir insan olurum diye düşünüyorum. Bu yüzden böyle insanlarla iş yapmak da canımı sıkıyor.

Valla hocam teklifi verirken nasil konustugunu tam bilmiyorum ancak ben freelance calisirken eger indirim yaptiysam fix lafim 'normalde X lira ancak senin icin Y olur'(X>Y) seklindeydi. Diger turlusu dedigin gibi oluyordu cunku verdigim teklifin aslinda indirimli teklif oldugunu bilmiyorlardi. Dolayisiyla teklifinin indirimli teklif oldugunu muhakkak belirt bence, bu sayede oyle pazarlik yapmak zorunda gibi hissetmezler.

Yıllar önce üniversite öğrencisiyken özel matematik dersi veriyordum. Onda bile pazarlık yapan oluyordu. Pazarlığın mantığını anca kendiniz pazarlık yapma ihtiyacı ya da isteği duyduğunuzda tam olarak anlayabilirsiniz. Diyelim ev kiralayacaksınız. Kiraya 2100 demişler. Yani oradaki 100'ün indirim payı olduğu çok belli. 100 lira gitmesin diye siz de pazarlık yapmaya çalışabilirsiniz.

Hatta bazen siz demeden 100 lira indirim yapabilirler. Amaç size kabul ettirmek. Siz de onlar demeden normalde 60 ama size 50 derseniz inanılmaz bir ikna atmosferi oluşturabilirsiniz. Bu sefer karşıdaki 10 dolar indirdi, hemen kabul edeyim diyebilir.

@dissendium, hocam işte dediğim tam olarak da bu. Yani eve 2000 istiyorsan 2000 de, ben de bana uyuyorsa "tamam" diyim veriyim o parayı. 2100 dediğinde de pazarlıkla 2000 oluyor, aynı sonuca varıyorsak o aradaki eforu niye sarfediyoruz, çok saçma değil mi?

sen bunu yapmak istemiyorsun, bunu anlıyorum. teknik işler yapan insanlar bu oyundan hoşlanmaz zaten genel olarak, daha düz ve öngörülebilir bir fiyat tablosu olsun gelen gelsin gelmeyen gelmesin istiyorsun haklı olarak. ama paranın yansıdığı hiç bir yerde öyle olmuyor maalesef, özellikle hizmet pazarlarken mutlaka bir satış stratejisi olmak zorunda.

freelance çalışan olarak bunu yapmak zorundasın çünkü işi yapan da sensin, satan da sensin. o zaman bunu çakallık, etik-dışı vs olarak görmekten ziyade bir strateji, bir oyun, işin gereği olarak görecek şekilde mindset'ini değiştirmen gerekiyor. yanlış bir strateji izlersen de ucuzcu müşterilere ucuza iş yapıp işinden nefret etme riskin yüksek. ama yok ben bununla uğraşmak istemiyorum abi dersen (bu da gayet normal haklı bir tercihtir yani), o zaman satışla hiç uğraşmayacağın bir işte, mesela direkt bir şirket bünyesinde çalışman daha mantıklı. bırakırsın başkaları bunlarla uğraşır, sen de işini yapar geçersin.

dediğim gibi dünyanın her yerinde, her müşteri segmentinde farklı bir practice var bu konuda. ama bir kural mutlaka var ve her projede, her işte bu tiyatro oynanıyor. alanında apple gibi bir şey değilsen de öyle "benim fiyatım bu kardeş" deme şansın olmuyor maalesef.

bunu kişisel almamak lazım öncelikle. zaten tanıdığınız olsun, tanımadığınız olsun, farklı ülkelerden insanların aynı talepte olması olsun bu durumu da kanıtlar nitelikte bir şey.

george carlin'in bir gösterisinde söylediği bir şey vardı "iş dünyasındaki herkesin işi gücü karşıdakine nasıl daha çok geçiririmdir." gibi bir şey söylüyordu. piyasanın düsturu bu. üreten yüksek fiyat veriyor ki bir umut pazarlık yapılmazsa veya çok zorlanmazsa aradaki farktan kazandığını kâr sayıyor. tüketen de yıllar içinde pazarlık yaparak fiyatın iyi kötü %10-15 düştüğünü deneyimlemiş hep, ilk teklif edilen fiyatın her zaman şişirilmiş olduğunu düşünüyor bu yüzden. e bir de ölücülük diye bir şey var, satıcının zor durumda olmasını umarak belirtilen fiyatın yarısını teklif ederler "ya tutarsa" diye.

yıllardır beraber çalıştığınız insan bile hala indirim kovalıyorsa demek ki bu zaman içinde geliştirilebilen bir anlaşma da değil, ki benim deneyimim de o yönde. o yüzden her zaman pazarlık paylı fiyat vereceksiniz. hem sizin cebiniz yanmayacak hem de alıcı da "oh be fiyatı kırdım biraz" diye iyi hissedecek.

@plutongezegendegilmi, abi sen tamam diyorsun da başkası tamam demiyor. Evi kiralayacak kişi nasıl bir insanla karşılaşacağını bilmediği için pazarlık payı bırakıyor. 2000 desen adam 1900 olmaz mı der. Bir de indirim yaptırmış olmanın getirdiği bir tatmin duygusu var. İnsan garip bir canlı. 2 liralık şeyi 1 liraya alınca deli gibi sevinebiliyor. Bir de bu işlerde süreklilik önemli. İndirim olunca müşteriyi bağlıyorsun. Gerçek bir indirim olmasa da insan böyle küçük oyunlarla kandırılabiliyor.

Valla kurumsal etiket fiyatın olmadığına göre bundan kaçarın pek yok gibi. Sektörünüzde dünya çapında böyle bir anlayış oluşmuş sanırım tüm dünya vatandaşları yaptığına göre. Ben turizm sektöründeyim, bir iki futbol kulübü pazarlığın anasını ağlatıyor resmen, onun dışında pazarlık yapan kimse olmuyor. Futbol kulüplerine de artık ayar olduğum için 50% fazla fiyat çekiyorum. Hiç uğraşmak istemiyorsam cümleyi 'verebilecegim en düşük fiyat x$' gibi kurarım yine de pazarlık yapıyorsa malesef olmaz deyip geçiştiririm.

@roket adam, normal çalışan olarak da durum farklı değil ki. Adam iş ilanını açmış, kaç para istersin diyor, 1000 diyorum mesela, 900 olmaz mı diyor. 900 olacak olsa niye 1000 diyeyim?

Yani şöyle pazarlık olsa anlarım, ya bütçemiz 900, ama sana da 1000 lazımmış, o zaman 900 verelim ama 2 hafta da fazladan izin hakkı verelim, ortada anlaşalım. Bu mesela bence mantıklı bi pazarlık, ama durduk yere "hadi bana indirim yap" işini anlamıyorum cidden. Niye yapayım? Kaldı ki baştan adama sempati duyup indirim yapsam bile adam bu sefer daha da fazlasını istiyor. Ayıp yav. Sanki baştan hakkımdan fazlasını istemişim muamelesi gibi.

Asperger değilim bildiğim kadarıyla, konsepti de anlamadığımdan ya da beceremediğimden değil. Hiç hoşlanmıyorum sadece. Dilencilik gibi geliyor. Tüm dünya buna nasıl okey olmuş, o da çok acayip.

Rant yapıyorum bu arada, yani cevaplar için teşekkürler. Sinirim bozuldu süreç esnasında, burada biraz ağlayıp rahatlamaya çalışıyorum :D

freelance adam alanlar zaten cakalin onde gideni oluyor.
Sen bedava yaparim desen ona da itiraz etmez, bana hala 40 dolar odeyecek ucus okulu sahibi amerikali var.

Bu adamlar zaten duzgun olsa gidip bir sirketle anlasiyor 200bin dolar veriyor. Dusunmuyor bile.
Ama nerede sinegin yagini cikarmanin pesinde adam var hepsi freelance sitesinde takiliyor.

Tabi bir de is yapanlarin sirf isi kapmak icin 3 kurusa is almasi var. Bunlarin yuzunden alisiyorlar.

Benim de cidden ustteki gibi belese is yaptigim oldu.
Cok les ortamlar ya, dayanan adama helal olsun.

Freelance iş özelinde demiyorum ama pazarlık konusu hayatın her yerinde var. Şirketler arası dev satın alma sözleşmelerinde bile pazarlık olur. Tabii yaklaşım birebir konuşma gibi "şu fiyata olmaz mı?" şeklinde değil. Bunun yerine satıcıya 'hedef fiyat' gönderilir veya direkt teklifini 'revize etmesi' talep edilir. Hatta satın almacının, teklif vereni arayıp hiç olmadığı halde "elimde şöyle bir teklif var ama işi size vermek istiyoruz, bunun altına inemez misiniz?" diye sorduğu pazarlık şekli bile var.

Uzun lafın kısası bunu dert edinmemeye çalışmak lazım. Özellikle alınacak hiçbir şey yok. Pazarlık payı koymayı diğer insanlar çakallık olarak değil de hak olarak gördükleri için pazarlık yapmakta da bir beis görmüyorlar.

Ben pazarlık yapabilen biri değilim ama örneğin araba falan alıyorken mutlaka yaparım. Çünkü ikinci el otomobil piyasasında pazarlık payı koymamak anormal hale gelmiş. Sıfır araç alımında bile 10 farklı bayiden 10 farklı fiyat alabiliyorsun. Böyle bir ortamda insanların fiyatta indirim istemesi gayet normal.

1- Evet. Pazarlik artik her sektorde, her toplumda var. Insanlar zenginlestikce cimrilesiyor. Benim tanidigim cimri adamlarin ezici cogunlugu cimri ama alakasiz konularda. Gider $5000 bir sise sarap alir ama pizza getiren cocuga 1 dolar bahsis verirken eli titrer.
2- Evet, cozumu yuksekten baslayip dusunce istedigim rakama gelmek, culsuz adamla is yapmamak, mumkun olduguna kendini ucuzdan satmamaya calismak. Sen indikce degerin azaliyor.
3- Bedeva isi ben cok sevdigim, dost bildigim arkadaslara ve yakin akrabalarima yaparim. Onun disinda para mevzusunu cozduysen zevkine saga sola kiyak yapilabilir.

1- Benzer gözlemleriniz var mı, siz ne düşünüyorsunuz?
evet, herkes pazarlık derdinde, çünkü kazıklayanlar çok. o kadar kazıkçı arasından hangisi hakkaniyetli fiyat hangisi değil tüketicinin anlayacağı bi şey değil bu. böyle düşünerek yola çıkarsa kazıklanır. müşteri ne bilsin sizin fiyat şişirip şişirmediğinizi, herkes şişirdiği için her satıcıya yaklaştıkları gibi yaklaşıyorlar. çok normal. en güzeli bu mu, hayır. ama olay bu.
2- Boşuna mı dert ediyorum bunları? Nasıl çözeriz?
boşuna dert ediyorsunuz. çözümler: 1. satış kısmını başkalarının yüklendiği bir iş modeline geçersiniz (ya partner bulursunuz ya da başkasının yanında çalışırsınız). 2. yüksek fiyat çekersiniz, indirimle normale düşer. 3. bende fiyat bu kardeşim deyip kapıyı gösterirsiniz.
3- Bu çağda sırf güzellik için, maddi bir karşılık beklemeden iş yapılamıyor mu?
bunu anlamadım. siz sırf güzellik için, maddi bir karşılık beklemeden mi iş yapıyorsunuz? öyle iş mi yapmak istiyorsunuz? bunun pazarlıkla alakası ne?

edi: üç kuruşun derdine bi müşteri düşüyormuş gibi sormuşsunuz ama madem üç kuruş siz de derdine düşmeyebilirsiniz.

1- Hocam sadece senin mevzunda da değil, genel olarak insanlar pazarlık seviyor ve ilk fiyattan almayı istemiyor. Sırf bu yüzden fiyat çalışırken hep üstünü söylüyorum şurdan bırakırım gibi düşünüyorum. Şöyle diyim koca firmalarda bile durum bu.

2- Dert etme çünkü insanları değiştiremezsin. En güzeli yüksek fiyat çak pazarlık yapıp mutlu olsunlar. Çakallık değil bu, olması gereken oldu artık.

3- Yapılabilir ama iş ayrı dostluk ayrı

"fazla para isteyip de onu kazıklamaya çalışıyormuşum gibi düşünmesine alınıyorum ben. Bu değilse de, "ne koparsam kâr"

çoğu kimse böyle düşünmüyor, siz onların böyle düşündüklerini iddia ediyorsunuz, kim size gelip sen beni kazıklamaya çalışıyorsun dedi? öyle demiş olsalardı X işi Y fiyatına yapıyorum bunu dediler haklılar mı yoksa kendimi çok mu abartıyorum diye sorardınız.

" Yani eve 2000 istiyorsan 2000 de, ben de bana uyuyorsa "tamam" diyim veriyim o parayı. 2100 dediğinde de pazarlıkla 2000 oluyor, aynı sonuca varıyorsak o aradaki eforu niye sarfediyoruz, çok saçma değil mi?"

değil, insanlar küçük mutlulukların peşinde koşmayı büyük mutluluklara tercih ederler. oradaki 100 lira indirim yada pazarlık payı karşı tarafın psikolojisini rahatlatmak için. insanlar kar etmeyi severler. sevdikleri şeyi onlara vermenin ne kötü yanı var?

"Adam iş ilanını açmış, kaç para istersin diyor, 1000 diyorum mesela, 900 olmaz mı diyor. 900 olacak olsa niye 1000 diyeyim?"

yine yukarıdaki şey, adamın bütçesi 900 lira için değil zaten, maliyeti düşürmek için yaptığı bişi, bu şekilde kar maksimazsonuna gitmeye çalışıyor ancak bunlar böyle defter kitap üzerinde düşünülerek yapılan şeyler değil, icgüdüsel şeyler.


"1- Benzer gözlemleriniz var mı, siz ne düşünüyorsunuz?"
bende çok hoşlanmam bu işlerden, bir gün biri bana pazarlık sünnettir demişti orada anlamıştım konu aslında pazarlığın alıcı için biraz keyif verici olması durumu var.

2 - bence boşuna dert ediyorsun, kimse senin kazıkçı olduğunu düşünmüyor onlardan fazla para almak istediğini düşünmüyor/hissetmiyor sadece maliyetini düşürmeye çalışıyor, milyonluk projelerdede böyle çünkü milyonlıuk projede tek çalışan sen değilsin herkesten 100 dolar kar etse belki 100 bin dolar kar edecek. onu da reklam bütçesine katacak vs. vs. elindeki kaynakları mümkün olduğunca efektif kullanma peşindeler, dediğim gibi icgüdüsel bir hareket bu. en az eforla max verim elde etmenin modern toplumdaki yeri bu.

3 - yaparsan yapılmış olur, bir yerden birinin başlaması lazım değil mi? ama şunu unutma ki fiyat vermeden yaptığın her şey daha sonra görevin olur ve diğer işlerindede aynı beklentiye girerler ve zorlamaya başlarlar insanlar bunu tecrübe ederek öğrendikleri için yapmamayı tercih ediyorlar.

Bizde de çok var pazarlık yapan. Hatta öylesine var ki senenin başında hazırlanan tarife yıl sonuna kadar her müşteriye özel fiyatlandırma şeklinde bölünmüş hale geliyor. Üstelik fiyatlara benim karar vermediğimi söylememe rağmen yine de benimle pazarlık yapmaya çalışıyorlar hala. İnsanlar hem iş iyi olsun istiyor hem de para harcamak istemiyor. Mesela benim işim hukuki alanda olduğu için yurt dışındaki partnerlerimiz saat ücreti ile çalışıyorlar. Burada müşteriler fiks fiyata sabah akşam soru sormaya, saatlerce telefonda konuşmaya, sonsuz gereksiz toplantıya alışıyorlar. Aynı muameleyi yabancıya yapınca görüyorlar ki adam çatır çatır harcadığı her dakikanın parasını alıyor. Sonra neden bu kadar pahalıya geldi diye soruyorlar. Parayı verince seni satın almış gibi davranıyorlar bazen gerçekten sinir bozucu.

Büdüt: "Bu çağda sırf güzellik için, maddi bir karşılık beklemeden iş yapılamıyor mu?" demişsiniz bence iş dünyasında bu olmamalı. Bu "biz bir aileyiz" diyen şirketler tadında mesela. Sonuçta ben bir iş yapıyorum sen de bana parasını veriyorsun. Sınırlar olmalı diye düşünüyorum ben. Belki çok duygusuzca yaklaşıyorum ama kesinliği, nerede durduğumu bilmeyi seviyorum.

herkesin yaptığı gibi eksradan bir 'pazarlık payı' koyup düşebilirsin. 50 dersin 40'a düşersin kabul ederler. bu arada kendi emeğine istediğin fiyatı biçebilirsin. bunda da yanlış bir şey yok. çakallık değil yani. yani yüksek ücretlere de çalışabilirsin. bu yüzden saatlik ücretini bir tık yükseltebilirsin.

1- var, bizzat ben yapıyorum. öncelikle sen değilsindir belki ama ortalık çakal kaynıyor. hakketmeden para kazanmak isteyen, 1 liralık işi 5 liraya pazarlayan insan kaynıyor ortalık. para kolay kazanılmıyor, hele bu devirde işimiz hepten zor. o yüzden paramızı nerden kurtarabilirsek bizim için kar. arada senin gibi düşünen insanlar da oluyor işte.

2- biraz öyle, çözümü yok.

3- çok insanla çalıştım, çok insana iş yaptırdımm ama maddi karşılığında yapması gerekeni bile yapmayan o kadar insan var ki, dediğin biraz ütopik.

Arkadaşım vallahi yanlış anlama deeiğim; her Allah' ın günü nasıl pazarlıklar içinde bulunduğuma çok değil bi' kaç defa şahit olsan koşa koşa eve gider, yorganın altına girip titrersin.
21 senedir tam zamanlı olarak iş hayatının içindeyim - ki sektör pazarlığın en tepesindeki sektör desem yeridir heralde - yurtiçi olsun yurtdışı olsun ürünümü dediğim ilk fiyattan sattığım müşteri ya 1 ya 2dir inan.

Normal değil. Bu tür şeylerle meşgul olmamak için tercih etmiyor muyuz zaten bunu?

mesaj atarak atlatın? bi daha arayıp sormayacağız, mesajlaşmayacağız, aramızda başka şeyler olmayacak diye sözleşme mi imzalıyorsunuz gecenin sonunda? belki sizin normaliniz budur.

"tek gecelik" sonrası normal degil ama aradigin iliski tarzi tek gecelik degil de fuckbuddy olabilir mi acaba? o biraz daha sohbet muhabbet barindirir. fuckbuddy seklinde devam etmek istersen de tekrar gorusmeyi teklif edebilirsin yani gece ikiniz icin de guzel gectiyse zaten karsi taraf da muhtemelen istekli olur boylece arada sirada nasilsin ne yapiyorsun gibi normal sohbet muhabbete yazabilirsin. ama diyorsan ki yok ben sadece tek gece takildim gectim o zaman maalesef ne yaptigini merak etmeni gerektirecek bir durum yok ortada

Ya da belki siz istiyor Friends-with-Benefits? Belki karşı taraf da istiyordur?

Ya da siz bir sevgili, uzun sureli bir iliski ariyor olabilir misiniz?

içinizde zaten var olan duygusal boşluk seks sonrası daha da öne çıkıyordur.
seks yüzünden olmuyor, seks sayesinde fark ediyorsunuz.
yani siz zaten kendinizi halihazırda yalnız hissediyorsunuz.

bir süre tek gecelik ilişki yaşamadan, normal ilişkilere yönelin, bağ kurun.
gerçi duygusal boşluğun ve yalnızlık hissinin nedeni genelde daha gerilere dayanır, belki profesyonel yardım alabilirsiniz.

soruyu acman gerekiyor.
ozellikle tek gecelik iliski mi ariyorsun yoksa oyle mi gelisiyor?

doğru yapmışsınız.

Teyze kendi sorumluluğunu sana yüklemek istemiş. Hiç karışma, ısrar ederse ben de destekliyorum aslında hiç konuşmasam daha iyi dersin:)

Valla annesinin gelecek konusundaki endişelerini anlıyorum çünkü cidden şimdiden bu kadar estetik yaptırdıysa ileride sıkıntı çok büyük olur gibi geliyor bana da. O yüzden seni arayıp da "endişelerimiz konusunda bir de sen konuşup sen aktarmaya çalış" demiş olsa o konuda sıkıntı yoktu bence.

Mesele ise yukarıda bahsettiğim gibi değil de direkt "dövme yapacak vazgeçir" meselesi olduğunda ise haksız çünkü direkt kendi istediğini dayatmaya/yaptırmaya çalışıyor. O yüzden bence yanlışın yok.

Doğru yapmışsınız tabii ki. Şahsen benden birkaç yaş büyük bir erkek gelip bana kendince abilik yapıp dövme yaptırmamamı, estetik yaptırmamamı falan söylese inanılmaz sinir olurdum.

Kızının kendiyle derdi var, bunun sebebini öğrenmek lazım teyzoş; bi psikoloğa gönder çözüm onda bende değil de.

Bunun doğrusu yanlışı yok. İstediğiniz gibi davranmışsınız da bu durumun aklı başında olmakla alakası yok. Üniversite bitiren her insan mantıklı biri olup çıkmıyor. Yaşça büyük olup 0 beden takıntısı olan bir sürü insan var. BBC'de okumuştum. Meksika'da genç kızlar suç çetelerinin istediği kadın tarzına sahip olabilmek için estetik yaptırıyorlarmış.

Haber de şu.

www.bbc.com

Demek istediğim, bu tip yoğun estetikler psikoloji kaynaklı olabilir. Gerçekten de kendine zarar vermeye başlamış olabilir.

Vazgeçirmeye çalışmadan da aranız iyiyse bir konuşabilirsiniz diyorum ben.

Yani bence de keşke yaptırmasa, ancak insan nasıl olmak istiyorsa öyle olmalı değil mi ? Belki ilerde fikirleri de değişir .Ben de bir ara kulağımı deldirip küpe taktırmıştım ama üniversite bitince hevesim de kaçtı bir daha hiç takmadım

"benim aklım bi karış havadaydı çekip karşıma düzgünce anlatıp ikna etmeyi deneseydin keşke" diyebilecek bir ilişkin varsa kuzeninle çek konuş doğru bildiklerini aktar bence.

yaptıklarını destekliyorsan da "annen sana ulaşamıyor beni yokladı, yine bildiğini yaparsın sıkıntı yok ama onlarıda dahil et süreçlere" diyip kendini sıyır ortamdan..

Yani genelde baskıcı bir aile olarak tanımlanabilirler, kuzenimin yaptıkları da biraz onlara karşı öc almak gibi oldu sanırım . Yani kızı lisede bile arkadaşları ile bir yere göndermezlerdi gönderirlerse almaya babası giderdi vs.

Teyze kendi sorumluluğunu sana itelemeye çalışmış +1
Bana küseceğine ailece bir terapiste gitseniz de kök sorunun ne olduğunu anlasanız +1
Bir de dövme bana kalırsa kuzenin yaptırdıkları arasında en az marjinal olan şey. Sokaktaki 5 kişinin 3'ünde dövme var gibi zaten. Oraya gelene kadar burun, dudak, göğüs estetiğini kim fonladı acaba? Kendisi mi çalışıp kazandığını buraya yatırıyor, yoksa başta çocuk istedi diye göz yumup sonradan mı akılları başlarına geldi?

Estetik yasliyken yaptirilmasi gereken bir sey degil ki? Begenmedigi yerlerini degistirerek ozguvenini arttirip hayatinin tadini gencken cikarmasinda yanlis bir sey goremiyorum ben. 60 yasinda gogsumuzu yaptirsak ne olacak, onceki 40 sene boyunca bu yuzden mutsuz olduysak, kiyafetimizi yakistiramadiysak, cinsel hayatimizi vs etkilediyse, mutlulugumuza ket vurduysa yani. Yani demem su ki, teyzenizin yaklasimi ve sizin dusunceniz daha bastan dogru degil, teknik olarak, haliyle bir kisiyi o tutuma yonlendirmek de manasiz.

Ayrica 'abi olarak' demenizden yola cikarak soyliyorum, yetiskin bir erkek olarak akrabaniz olan yetiskin bir kadinin vucudu hakkinda yorum yapmaniz teyzenizin kizinin hayatina bu kadar karismasindan daha garip ve urkutucu olurdu bence. Dogru yapmissiniz.

ameliyatları başarılı ve doğal olduysa
silikon taktırmadıysa kötü bi şey yapmamış

dövmeleri de zaten kafaya takmıştır, ömür boyu fit olmak zorundasın şeklinde giriş yapıp
yaşlı ve dövmeli insanlardan iyi-kötü örnekleri gösterip
ufak ve doğru bölgelere yapmasına yönlendirebilirsin belki de vazgeçmesine

bunları önce teyzenle konuş tabi

@sopiro size katılıyorum .Ayrıca ben kız arkadaşıma bile bir konuda uyarıda bulundupğumda inadına tersini yapıyor :)

Doğru yoldasın karışma

Boyle genel bir sekilde yazacagınıza spesifik ornekler verseydiniz daha net olurdu sanki. Mesela, 'bunu yapmadık ayıp oldu' dediginiz sey duruma gore ayıp olmus da olabilir, kuruntu da olabilir.
Yani herkes gibi ben de terapi diyecegim tabii ki.
Sarah Knight'ın 'Hayır De Gitsin' kitabında da faydali tavsiyeler bulabilirsiniz.

zararlı olmayan her ortama girip psikilojini davranış bilgini zorlayacaksın
her ortama gircem diye esas yapman gerekenleri ihmal etmeden

Sosyal zeka geliştirmeye yönelik şeyler yapmanızı öneririm. İnternette bolca var.

öncelikle kimin ne düşündüğünü takmayın. hayatı başkalarının ne düşündüğünü düşünerek yaşamak çok saçma. kaygıdan kendinizi geliştirerek değil başkalarının ne düşündüğünü takmayarak kurtulursunuz.

ikinci olarak "zararlı olmayan her ortama girip psikilojini davranış bilgini zorlayacaksın"+1

etrafınızda çok fazla manipülatif narsist tip varsa da bunlar hakkında biraz okuma yapmak ve savunma yöntemleri geliştirmek işinize yarayabilir.

son olarak dik durun. duruş özgüveni çok etkiliyor.

ufak ufak başlayın, işinize yarayan yöntemleri not alın ve uygulamaya devam edin.

Bir savunma sporuna başlayabilirsin. İstanbul'da ve evin yakınsa Ercan Şarbat'ı öneririm.
Hem kendini savunmayı öğrenirsin hem özgüvenli olursun hemde yeni insanlarla tanışır pişersin.

öğrenildiğinde ufku iki katına çıkaran şeyler başlığı şükela modunda okunabilir. arada videolar olabiliyor.

film, dizi, oyuncu, yönetmen, yazarlarla ilgili bilgileri, anektodları 'alın bu bilgiyi de ne yaparsanız yapın' kafasıyla anlatan bir youtube kanalı var mesela:

www.youtube.com

neleri bilmediğini yazabilir misin

Youtube'da akademik link guzel kanal bence. Turkce icerik ureticileri arasinda en iyi bile olabilir

veritasium'u tavsiye ederim.

Dilozof takma isimli bir felsefeci var onun videolarını izliyorum youtubedan. Felsefeye ilgin varsa...

Bio'da birsey yoksa fotograflardan birindeki bir detayla ilgili hafif flörtümsü, hafif komik birseyler yaz.

ne yazacağının çok bir önemi yok çünkü cevap vermeyecek. daha doğrusu, cevap vermesini sağlayacak bir şey yazma ihtimalin çok düşük. hele buradan alacağın cevap çok daha düşük.

illa bi trick paylaşmak gerekirse.
sosyal medyada insanların etkileşime girmesini sağlayan şey soru sormaktansa yanlış bilgi vermek-miş. sence şu anda dolar almalı mıyım diye sormak yerine "tl'nin önlenemez yükselişine karşı gelemeyeceksiniz sizin gibi yatırım uzmanları, seni gidi dış mihrak" yazabilirsin. cevap verip vermeyeceği senin tipine bağlı ama olsun, selam'dan iyidir.

Bu kadar düşünmeye gerek yok sen bunları düşünürken eşleşmeyi kaldırabilir, ya da cevap vermeyebilir o yüzden taktik arama.

1250. Kişi olduğunu bilerek yaz. Milyonda bir şansını iyi değerlendir

parali asker olabilir boyle bir ihtimal de var.

dünyanın yarısı kadın biraz fazla abarttın olayı
böyle yaklşa mevzuya

Ben olsam ''asl plz:)'' yazardım, eski chat sitelerinde olduğu gibi.

Bu işin genel geçer bir kuralı yok ki :D Olması gerekeni diyorsan hiç temas etmeden en iyisi tabii ama kusacak kadar sarhoşsan o aklına gelmeyebilir.

tabii ki kuralı yok. bu kadar yaygın mı yani bu rahatlık demek istiyorum.

Evet, aynen böyle yapıyorlar. en az 3 arkadaşımı bu şekilde kusarken buldum. O an için akıllarına hijyen filan gelmiyor.

Eğer temizliğini kendin yapıyor ve başkası kullanmıyorsa oluru var bence.

2010'da bi pubda canli muzik yapiyorduk, orada sarhos olup cikarirken tuvalette burnu ile klozeti kiran kadin biliyorum. bildigin burnunu da klozeti de kirmisti.
donunu unutan iceride bayilan ilac alip intihar eden turlu turlu tipler. alkol varsa her sey var arkadasim.

sarhoşlukta her şey oluyor +1
kendim için konuşacak olursam; türlü iğrençlikler yapmışımdır ama klozete asla dokunmadım. diz bile çökemem önüne, elleri duvara dayayınca yeterli oluyor gerek kalmıyor.

Ben hiç yapmadım, gerçi şimdiye kadar bir kere kusacak kadar sarhoş oldum onda da sims karakteri gibi yataktan kalkıp bir iki saniye yatağın yanında dikildikten sonra ayakta pozisyon olarak yere kusmayı "tercih ettim" : )

Kustuğuna şahit olduğum insanlar da genelde lavaboları tercih ediyorlardı. Alkolün bu kadar ateş pahası olmadığı zamanlarda bar tuvaletlerinde sıkça görmek mümkündü.

Bruce +1

Ben daha niye tuvalete kusulduğunu anlamamışım ki, bırakın sarılmayı.

Normal değil tabii ki. Bu tür yerlerde çok fazla kusan biri olarak sadece bir kez yerlere oturup sarılma olayı oldu onda da gerçekten kötüydüm. Normalde bir yere dokunmadan kusulur. Dışarıda hiçbir yerde klozeti ya da kapıyı ellememek lazım.
Normal bir vatandaşsa dokunmaz. Çok kötüyse ya da bu tür şeylerden tiksinmiyorsa dokunabilir.

ay evet ya, yurtta oda arkadaşım odaya sarhoş geldikten sonra kusmaya diye tuvalete gitmişti. klozetin üzerinde sızmıştı bu pozisyonda. çok iğrenç, allah düşürmesin asdfghj

ben lavaboya kusuyordum, klozet tiksinc geliyordu. sabah lavaboyu temizlemek de tiksinc gerci.

o haldeyken elin ayağın sarhoşluktan dolayı gücünü kaybettiğinden düşmemek için refleks olarak tutarsın. sonra bir güzel kusarsın. sonra tekrar kusarsın sonra tekrar... kustukça alkolün bir kısmını attığın için ayılır gibi olursun ama daha da güçsüz hissedersin öğürmekten... duvarlara tutuna tutuna yatağa atarsın kendini. sabah da ne gerek vardı dersin. iki günün rezil olur.

güzel şeyler değil bunlar neden sordun anlamadım da. umarım bir gün deneyimlemek zorunda kalmazsın.

anlamı yok, süs niyetine. ayrıca serçe parmağına tek taş takanı da ilk defa duydum. muhtemelen normal yüzüktür, siz tektaş sanmışsınızdır.

Ben bu tip şeyleri yalan olarak görmüyorum ya, illaki oluyor ama söylesem de bir şey fark etmeyecek diye anlatmaya değer bulmuyorum. Ama hayati önemde şeyler olursa söylerim tabi. Mesela inançsız biriyim ama aileme bunu anlatıp da ne kazanacağım

Sadece erkek arkadaşımda kalacağım zamanlarda kız arkadaşımda kalıyorum diyorum. Onlar da zaten kurcalamıyorlar tamam diyip geçiyorlar. Onun haricinde izin almamı gerektirecek bir durum yaşanmıyor ya da kızarlar diye fikirlerimi saklamıyorum.

Ben daha çok hiç konuşmuyorum. Beni dürüst olunca pişman ederler. O nedenle kısa kısa konuşuyorum. Ya da son onda onların müdahale edemeyeceği şekilde söylüyorum. Örneğin; yarın akşam 9 da bir yere gideceğim, o vakit gelmeden söyler, çıkarım. Erkek arkadaşım olursa asla söylemem. ''onlar da benim kendi kararlarini kendisi veren neyin dogru neyin yanlis oldugunu ayirt edebilen ozgur bir birey olduguma asla alismiyorlar.'' benimkiler de böyle. Hatta annem, o evlenmedi, onun özeli olamaz demişti ağabeyime. 30+ üstüyüm özelim olamazmış!

@geçerkenugradım evet bi de özel konular var. benimkiler de içten içe evlilik durumum olsun istiyorlar hatta eşe dosta sitem ediyorlar telefonlarda duyuyorum. gelin gorun ki sosyallesmeye gezmeye tozmaya da bin laf ediyorlar. gokten eve adam inecek sanki nasil evlenmemi bekliyorlarsa bu kisitladiklari hayatimda.

hepsini söylemediğim oluyor
aileler gereğinden fazla meraklı kişisel alan tanınmalı kötü olmayan şeyler için

Ohoooo Türk aile yapısının şanındandır bu
Şimdi kimse bizi linç etmesin ama yaş 35 de olsa Çok nadir aileler dışında aileden hepimiz gizli saklı takla atarız..ha takla dediğim kötü bişi mi yoo hayır. Konsere gidilecektir ahmet mehmet değil ayşelerle gidilir. Tatilde asla içilmez, hep yemeğin yanına kola açılır.

Ben gidip falan yeri tek gezeceğim desem höt otur evinde diyeceklerini bildiğim için kaç kere günü birlik uçağa binip gezip akşam dönmüşümdür.
Arkadaşların bunu duyunca sana bin türlü akıl verir, sanki sende bir eksik varmıi gibi.

Bu bizim eksiğimiz değil.
Değişir mi ? Değişmez.

Ama benim gördüğüm kadarıyla aileden gizli saklı işler yapmak da zamanla hataya itiyor.
O baskı yüzünden yanlışa sürükleniyorsun.

Çocuklarının onlardan gizli yaşamaması için onlara birazcık destek olan ailelerde ise çocuklar daha başarılı oluyor

Ne çok özgürlük ne çok baskı.
İkisinin ortası olmalı.
Aşırı özgür arkadaşlar da aşırı baskı görenler de çok hatalı yollara saptı.

Ama ailesi ile konuşabilenler gördüğüm kadarı ile daha istikrarlı.

Erkek arkadaşlarını örneğin ailelerinin evine davet edebilen kızlar böylece ailenin fikrini anlayabildi. Gizli saklı yaşamak zorunda olanlarsa hatalı seçimlere düştü.

Yaş takvimde artmış olabilir. Ama tablo değişmiyor

Babam 65 yaşında hala annesine yalan söylüyor :)

Gerektiğinde ben de söylerim vicdan vs yapmam. Her şeyi bilmeleri gerekmiyor.

çok söyledim, iyi ki de söylemişim. hala da söylüyorum. bazı konuları benim kendim çözmem lazım.

genelde cok irdelemeseler de yalan söylediğim olur ama haber vermemeyi tercih ederim. haber vermeden yurt dışı tatili yapıp geldiğim bile oldu dönüşte magnet alıp dolaba yapıştırdım. iki saat corona var muhabbeti dinlemek beni yapacağım şeyden vazgeçirmez zaten kararım belli. söylediğim yalanlar da onlar üzülmesin, gerilmesin diyedir. yaşamak istediğim bir şey için tartışmalara girmeyi istemem. genelde yapacağımı yaptıktan sonra da anneme fısıldarım "he ben şunu yapmıştım" gibi. bir gram vicdan yapmıyorum zaten nisbeten özgür kafadalar onlar da niye söylemedin diye kahrolmazlar. herkes kendi hayatını kurmaya çalışıyor/yaşıyor

cesitlilik olsun, ben soylemiyorum ya. bazi seyleri anlatmadigim oluyor ama a sandiklari sey b olmuyor. 8-9 yasindan beri boyle yetistim, bu oknuda bi sekilde hep orta yolu bulduk memnunum bu durumdan.

Türk aile yapısının şanından+1

Evlenene kadar çektiğimi ben bilirim. Yalnız ya da arkadaşlarınla tatile gidemezsin. Akşan bir saatten sonra konserdi, gezmeydi olmaz. Erkek arkadaşın olmayacak ama mümkünse kendin eş bulup evleneceksin (nasıl oluyorsa). Evlenince de karışmaya çalıştıkları oldu da o zaman "hayırdır?" dedim.
Pek yalan söyleyebilen biri değildim. O halimle evlenmem mucize oldu gerçekten.
Bir iş arkadaşım (büyüğüm diyeyim) o zamanlar üniversiteye giden kızı için bana şöyle demişti. "Bazen arkadaşlarıyla akşam çıkmak istiyor. Gece geç gelecek, biliyorum. İçim gidiyor. Diyorum ki kendime "şimdi sen ölmüş olsaydın ne yapacaktı, kendi istediğini yapacaktı. Bak yaşıyorsun. Bir ihtiyacı olursa gider koşarsın ama kararları artık kendinin vermesi lazım". Budur.

Ülkedeki hadsizliğin en yüksek çıtası belki de bu olay. Bu sorundan kurtulmak imkansız ya, en mürekkep yalamışı bile soruyor maalesef. Bence takmamayı öğrenin.

6.5 yillik evliyiz, bu soru bitmedi. dusunmuyoruz desen de gelmeye devam eden bir soru. kisiriz dersen o zaman vazgecerler sormaktan ama bu sefer de acimaya baslarlar, kesin bunu da bir sekilde belli ederler, yine sinir ederler. kurtulus yok yani.

Bence çocuk düşünüyor musunuz sorusuyla çocuk düşünmüyor musunuz farklı anlamlara sahip. Samimiyet varsa çocuk düşünüyor musunuz bence çok anormal değil. Çocuk düşünmek deyince akla hemen cinsellik geliyor ama bu soru daha genel anlamda çocuk sahibi olmak anlamını taşıyor. Bu normal bir şey. İnsanlar fikir sorabilir. Çocuk düşünmüyor musunuz ise bence anormal. Evlendiniz, bu kadar zaman geçti, çocuk düşünmüyor musunuz anlamını taşıyor biraz. Ona sınırı geçmek diyebilirim duruma göre.

Çevreyi değiştirin. Böyle özel konuları soran kırsal kafada insanlardan uzaklaşın. İnsanları tanımak için bir fırsat olmuş .

Garly lineker, bu soruyu soranlarin büyük kısmı yüksek lisanslı, egitimli, entelektüel seviyesi görece yüksek kişiler. Diğer grup da iş yerlerinde denk geldiklerim. Velhasıl her kesimden biri bu soruyu illa ki soruyor; bir gruba has değil maalesef.

Gülerek, nazikçe sana ne deyin.

Kesinlikle çok tuhaf. En yakın arkadaşlarıma bile sormam, zaten paylaşmak isterlerse kendileri paylaşırlar. Bu soru o kadar özel alana giriyor ki. Çocuk olmuyor olabilir, tedavi görüyor olabilirler (ki duyduğuma göre hem madden hem manen çok yorucu bir süreç), bunun ötesinde maddi olarak kendilerine güvenemiyor olabilirler, ailelerinden de yeterli destek gelmiyor olabilir, evliliklerinde sıkıntı yaşadıkları için henüz emin olamamış olabilirler, çocukluk travmalarından dolayı düşünmüyor olabilirler. Daha da sayarım yani. Gerçekten hadsizliğin son noktası.

Benim kullandığım cevaplar:
"Henüz hazır değiliz, çift olarak deneyim biriktirmek istiyoruz." (Genel olarak makul olup yine de bu soruyu soranlara)
"Senin oğlanı bekliyoruz Fatma Teyze, o yapsın biz de yaparız."(Annemlerin hadsiz komşusuna)
"Kısmet bakalım inşallah." (Tecrübeme göre bu cevap konuyu kapatıyor.)

bu sorudan kurtulamazsınız. herkes bu soruyu evirir çevirir gerekirse yüklemi başa özneyi sona getirir, bir başka dil öğrenir ama ille sorar. tavsiyem şu ki bu soruya bu kadar mana yüklemeyin. çünkü yakın aile dışında kimse mana yükleyerek sormuyor genelde muhabbet olsun diye soruluyor. düşünmüyoruz diyin geçin, anlayacaklarını düşünüyorsanız bu sorunun neden uygunsuz olabileceğiyle ilgili konuşun.

örneğin ben yakın aile dostlarımıza tatlı dille diyelim ki bir sorun var, deniyoruz ama olmuyor çok üzücü olmaz mı böyle sormanız, kimseye sormayın nolur dediğimden beri kimse ağzını açıp bir şey sormadı.

Bu tip soruların sonu gelmiyor, evlenmeyecek misiniz, neden evlenmiyorsunuz, çocuk düşünmüyor musunuz, ikinci çocuk ne zaman? Çok kafaya takmamak lazım, 9,5 yıl boyunca ne zaman evleneceksiniz sorusuna defalarca maruz kalmış olmalısınız. İnsanlar herkes aynı yaşamı, aynı sırayla yaşasın istiyor, kimse kendi haline bırakılmıyor, benim de hiç hoşuma gitmeyen bir durum açıkçası.

hayatımın hiç bir döneminde çocuk düşünmemiş bi insan olarak bu soruyu densizlik, hadsizlik olarak görüyorum. bir de evlenmeyi de hiç düşünmediğim için yıllardır boğuştuğum neden evlenmiyosun versiyonu var aynı etkiyi yaratıyor. insanları da kırmak istemediğim için geçiştiriyorum bir şekilde ama özellikle belli yaşın üzerindeki insanlar bunları sormaktan asla yorulmuyor.

bugüne kadar bir şekilde gülerek geçiştirdiğim bu sorulara sanırım ülkenin de (maalesef) hali ortadayken , bundan sonra sorulsa, delirdiniz heralde ne çocuğu, ne evlenmesi? derim. soruyu sormalarını engelleyemezesiniz ama belki mevcut durumda bu sorular biraz azalır.

Ne zaman evleneceksiniz
çocuk düşünmüyor musunuz
kardeş düşünmüyor musunuz


bunlar kacamayacagimiz hadsiz sorulardan bazıları

okul ne zaman bitiyor
is bulamadın mi vs

Ben tuhaf bulmuyorum, aksine bunu sorup cevaben şu anda düşünmüyoruz ya da çocuk istemiyoruz diyene "niye evlendiniz o zaman?" diye soruyorum. Çocuk yapmayacaksan evlenmek saçma geliyor çünkü bana.

Sana ne diyen olmadı ama diyen olursa da aynı şeyi derim, "evlendiniz ya, o yüzden sordum; çocuk yapmayacaksan evlenmek gereksiz bir şey" diye cümlemi tamamlayıp biramdan bir yudum alırım.

Soru tuhaf değil ama kime sorduğuna göre hadsizlik olabildiğine katılıyorum. Sadece, "some men just want to watch the world burn"

Oha Bruce ağzın bal yesin karsim. Her şeyi de o kadar abartmaya gerek yok. Muhabbet ediyo işte insanlar. Her konuda bu denli hassas olmanin manası yok. Yok dusunmuom de geç. O zaman neden evlendin +9 çocuğa mantikli sebep bulamiyorsan evlilige hiç bulamazsin yani.

Çocuk sahibi olamamayi belki sizin kadar buyutmuyor ve utanilacak bir şey olarak gormuyorlardir ayrıca.

Kime/kimin sorduguna bagli olarak bir tık hadsizlik vsvsvs +4

hadsizlik ve gelişmemişlik artı cahillik. eğitim seviyesi fark etmez. bu soruyu soran bir insanın nazik olma, “eğitimli” olma olasılığı yok.

Çocuk yapmayacaksam bende evlenmeyi manasız bulanlardanım.

İnsanlar sohbet etmeye çalışıyor. Çok rahatsızsanız, "düşünmüyoruz" diyip geçilebilir. Tabi sürekli aynı kişilerse "havalar da çok soğudu" derdim anlardı.

Abuzer ve Bruce, buradaki kritik nokta bugün aynı soruya 6 kere maruz kalmam mesela; hem de 'yok şu an için dusunmuyoruz' dedikten sonra 'aa ama neden? Erkenden yapin sonra çok zorlanirsiniz' vs vs gibi ikna çabalarının devam etmesi aslinda. Bir de çok tanımadığım insanlarla hayatım ile ilgili konuları bu kadar derinlemesine konuşmak istemiyorum.

Ve çocuk sahibi olmamayi/ olamamayi utanılacak bir şey olarak görmüyorum tabii ki ama çok yakın iki arkadaşım çocuk sahibi olurken bayağı zorlu sureclerden geçtiler. O dönem onları en çok zorlayan şey de bu sorulardi, her sorulduğunda kendilerini çok kötü hissedip uzulurlerdi. Ben özellikle bu nedenden hiç kimseye sormamayi yeğlerim, karşımdaki kişiyi uzup üzmeyecegimi bilemiyorum çünkü. Mesleğim gereği de bazı insanların anlık olarak yaptığı/ sorduğu şeylerin karşıdaki insanlarda ne kadar uzun süre etki bıraktığını iyi bilen biriyim.

Çocuk yapilmayacaksa evliliğin gereksiz olduğunu düşünmek farklı bir mesele, herkesin bakış açısı farklı; ben bu soruyu soran çoğu kişinin bu sebeple sorduğunu da düşünmüyorum açıkçası.

cevap: tuhaf bence de, ama Türkiye'de herkesin her şeyine karışılması çok normal karşılanıyor. Ben yakın olduğum biri sorsa "merak etme çatır çatır sevişiyoruz ama korunuyoruz istemiyoruz" derim mesela :D o utansın bana ne. Bana kalırsa bu sorudan kurtulmanın yolu kibar olmamak olabilir :D ama herkes yapamaz.

bu arada Bruce'un dediği normalde çok mantıklı ama ben şartlardan dolayı tam olarak onu yapıcam :D "Çocuk istemeden evlenmek"

Çünkü ailesiyle yaşayan (ekonomik şartlar ve üniversitede de o şehirde olmak vs.) kız ve erkek şu Türkiye'de birlikte yaşayamıyor. Aynı evde yaşamak için bile evlenmen gerekebiliyor. Üstüne biz yurtdışına gitmeyi planlıyoruz ve evlenmek orada da işe yarıyor. (diğer türlü birlikte yaşadığını kanıtlaman gerekiyor ama onu zaten yapamıyoruz işte)

Hocam insanlar günlük konuşmada söyleyecek bir şey bulamadığında bazen böyle kasik sorulara yöneliyor. Ben küçükken derslerin nasıl diyenlere hep sinirlenirdimi. Şimdi bir arkadaşımın, kuzenimin vs çocuğu ile konuşurken laf olsundan derslerin nasıl diyorum

Eski eşimle 10 sene evli kaldık. Sadece benim ofiste 17 memur vardı, kurumda tüm personel 5000 kişi. Aynı ofiste olmasak da aynı kurumda çalıştığımız için evli olduğumuzu bilen onlarca insan... Düşünün bu sadece işyeri sayısı. Bu soruya binlerce kere maruz kaldım. Tecrübeyle diyorum ki hafif heyecanlı bir tonda "ayyy inşallah" diyorsunuz. Ortalama 1 yılın sonunda hala çocuğunuz olmayınca utanıp bir daha soramıyorlar :D istemiyoruz, düşünmüyoruz, soru fazla mahrem gibi cevaplar verirseniz ömür boyu bitmiyor o konuşmalar.

zaman her şeyin çaresi. 2 gün üstüne yatınca geçer, aklında sürekli re-do yapma.

kaşarlanarak

şunları tekrarlıyorum kendime olay her aklıma geldiğinde;
* her şey insana dair
* çevresel faktörleri yönetemezsin
* oldu bitti gitti, şimdi ne yapacağım, makul olan nasıl davranmak, ne yaparsam bana iyi gelir?

Olayın kendisi çok önemli sanırım. Kendimi haklı gördüğüm bir pozisyondaysam olayı yaşadığım kişiden herhangi bir işaret bekliyorum, bir kahve ikramı hatta karıştırma çöpü uzatması dahi olabilir. Bu durumda ben de başımla hafifçe teşekkür hareketi yapıyorum. Sonra olay gevşiyor zaten.

Kendimi haksız gördüğüm bir olayda da bu kişiye gidip, doğrudan lafı uzatmadan, yaşanan olay hakkında konuşmak istediğimi söylüyorum. Olayın neyden kaynaklı ortaya çıktığını, o an ne düşündüğümü, sonrasında ne düşündüğümü anlatıp durumun vahametine göre ya özür diliyorum ya da kusura bakma tarzı daha hafif şeylerle bitriyorum. Bu noktadan sonra işi yokuşa süreni görmedim hiç iş arkadaşlığı gibi minimum samimiyetin olduğu bir durumda.

Şunu aklınızdan çıkarmayın, herkes sizin kadar o tuhaf durumun içinden çıkmak istiyor oluyor böyle durumlarda.

Seninle ilgili bir durum yok bence ortada. Karşı taraf bu konuda takıntılıymış ve patlamak istiyormuş kurban da sen oldun gibi.

Herif manyağın teki çıktı rıza baba. İyi olmuş boşver. Mantıklı açıklaması yok.

Kendinizi garip hissetmemeniz için iki anımı anlatacağım, online dating uygulamalarından biriyle konuşuyordum. O dönemde öğrenciydim, klasik konuşmalar yaşım dolayısıyla burada öğrenci misin demişti ben de evet demiştim. Soğuk da konuşmuyorduk, gayet akıcı ve hoş bir sohbetti. Arkadaşlarım gelince durumu ilettim, o gün için iyi akşamlar diledim. Ondan sonra çılgın gibi küfür edip siz üniversite okuyanlar kendinizi herkesten üstün sanıyorsunuz falan demeye başladı, derdi nedir diye sordum sadece engelledi. Çünkü dengesiz.

Başka biri beni beğendiğini vesaire söylüyordu, benim de ilk izlenimim gayet iyiydi, gayet güzel anlaştık buluşmayı teklif edecektim ancak yemeklerden bahsederken hepiniz aldatıyorsunuz falan demeye başladı, kendi kendine triplendi ve engelledi. Garip olan hiçbir zaman hiçbir kimseyi aldatmadım ve o dönemde de kalıcı bir ilişki arayışındaydım.

Neye alındığını bile bilmiyorum... Çünkü dengesiz.

Sizinki de böyle olmuş karşınızdaki kişi sadece kendini değersiz bulduğu için söylediklerinizi kafasında farklı bir ses tonuyla okumuş, farklı bir anlam yüklemiş ve gitmiş. Çünkü dengesiz. Ayrıca ne olduğunu merak ediyor musun istediğini sorabilirsin diyene kadar bir zahmet ortalığa mistik bir gizem katmadan söyleseymiş rahatsızlığının adı neyse, sormuşsunuz zaten. Çok gereksiz bir tavır bence.

Düşünmeyin üstüne.

Bence B kişisi gayet normal bir insana benziyor. senlik bir şey yok.

"korkak tavuk" lafının abartılı ve yersiz olduğunu düşünmekle birlikte, konuşmada bir mesafe sezdim ben.

verdiğiniz cevap çok "politically correct".
aslında anlattığı şey karşısında çok daha fazla soru sorulabilecekken siz sadece kibarlık etmiş ve konuyu kurcalamamışsınız.

"işe gidip gelmede neden zorluk çekiyorsun? sana özel tarzda spor ne gibi mesela?" falan gibi sorular sormak yerine direkt, "iyi idare ediyorsun gibi görünüyor" deyince bir samimiyetsizlik hissetmiş olabilir.

yaptığınız yanlış demiyorum, bunlar hassas konular.
sadece konu açılınca biraz tonda değişiklik olduğu hissediliyor.
bu konuda da biraz takıntılıysa, ki öyle görünüyor, aşırı tepki verme nedeni bu olabilir.

Alınma falan yok yahu bu bir "trick":D
Nazik davranışınızı kendisine acıdığınız, zayıf gördüğünüz yönünde yorumlamış. Konuyu daha da açıp bunun hayatını sandığınız kadar etkilemediği ve dolayısıyla gelecekteki ilişkinizi de etkilemeyeceği üzerine konuşmak istiyor. Daha fazla konuşmadıysanız, konu orada kapandıysa, bu beni şutlayacak diye düşünüyordur şu an. Oysa korkak bir tavuk olmadığınıza ikna etmeniz gerekiyordu kendisini.
Böyle durup dururken hakaret ya da aşağılama geldi mi bilin ki karşıdaki sağdan soldan duyduğu teknikleri uyguluyor. Ben olsam acımam, o size acımamış.

@ganbatte
Anladim, kulaga mantikli geliyor. "Ben olsam acımam, o size acımamış" derken ne demek istiyorsunuz?

Konuşma istediği yönde gitsin diye insan karşısındakine hakaret etmemeli.
Suyuna gidip/istediğini yapıp kendisini açıklama imkanı vermem ve hiçbir sebep belirtmeden konuşmayı keserim. Sonra o düşünsün.

Tamamıyla tuzak. Şöyle düşün herkes senin gibi düşünüp sustu. O ise bu konuda susmayıp destek bulup bulamayacağından ya da güvenip güvenemeyeceğinden emin olmak istiyor. Onunla ciddi düşünüyorsanız, üzmeyecekseniz; go fo her. Ama ciddiyetinizi belirterek dönmelisiniz çünkü kırılma noktası ve köprüden önceki son çıkış.

Komik olan ne anlamadım. Korkak tavuk diye neden dedi onu da anlamadım.
Arkasından kırk saat bu ne dedi diye düşünecek kadar boş beleş birini bulsun takılsın. Sen konuşmalarından o boş beleşlikte bir insan değilsin bence. Kes gitsin iletişimi.

senin onu anlamaya çalışmadığını düşündü bence. onun bu durumundan korktuğunu ve bu yüzden de muhabbeti uzatmadığını düşünmüş olabilir. sen ileride onun kalbini kırmadan o hızlı davranıp senin kalbini kırmış. belli ki hassas birisi ve bu durumdan kaynaklı zor şeyler yaşamış.

Manipulasyon yapiyo. Salla

Ingilizce veya baska bir dilde yazistiysaniz, soylemek istediginiz seyi soylememis olabilir misiniz? Misal, 'beslenme kismi zorlayici olabilecegini tahmin ediyorum' kismini bir sekilde, 'buna katlanmak bana zor gelebilir' gibi bir sekilde yorumlamis olabilir.

ya kendi gibi sorunlu biriyle mutlu olsun, sizde bir sıkıntı yok ben olsam benzer yonde cevap verirdim muhtemelen bu diyalogda. yarasi varmis gocunmus resmen. boyle sorunlu tiplerle degerli vaktinizi harcamaya degmez bence. ben olsam engeller gecerim.

Hocam hiçbir hatanız yok aksine çok kibar bir şekilde sohbet etmişsiniz. Karşı taraf sıkıntılı bence.

önceki duyurunuzu da baz alarak ilişkinizi pek sağlıklı bulmadım ancak başka bir şey söyleyeceğim. saç ektirmek veya kilo vermek istiyorsanız verin, kız arkadaşınızın gözüne hoş görünmek için değil kendiniz için aldığınız kararlar bunlar belli ki. kız arkadaşınız bir gün -olur ya- hayatınızdan çıktığında kendi kararlarınızı zamanında takip etmediğiniz için pişmanlık duyabilirsiniz.

Valla konser konusunda ne konseri olduguna gore degisir olay. Ayda yilda bir gelen bir grup ise gitmek istemesi dogal. Bir daha taa ne zaman gelecekler ya da belki hic gelmeyecekler cunku. Yok her hafta konserleri olan gruplardansa bir anda gitmek istesi tuhaf, ben olsam 'bu konsere bu kadar gitmeyi neden istiyorsun?' diye sorardim.

Kilo olayindaki yorumu ise bence yalan ancak oyle yalan soylemesini de anlayabiliyorum. Ne bileyim burda bile kilo alma konusunda ':(' su smile i kullandigina gore gercek hayatta surekli bir kilo konusunda 'off kilo aldim' diye diye dolaniyorsundur bence. Hal boyleyken o da stratejik davranip seni teskin etmeye calisiyordur. Direkt 'evet cok kilo aldin, zayiflamalisin' dese bu sefer 'biraz kilo aldim, hemen degistirmeye calisti beni' triplerine girebilirsin diye dusundugu icin yalan soyluyordur bence. Ancak dedigim gibi onun oyle yalan soylemesine de sen zorluyorsun bence. Kilo aldiysan zayiflamak istedigini soylemek yerine git zayiflamaya yonelik hareketler yap.

siz gitmeyecekseniz de onun gidebilmesi sizi mutlu etmeli basta sadece kendinize gore cevap vermeniz ayip ama sonuc olarak gidecek bu iyi. tutturmasini gerektirmeyecek sekilde gidebilseydi daha iyi olacakti neyi zorladiniz anlamadim. kilo konusunda j j t h+1

Senin onsuz bir şeylerden keyif alamaman gibi o da sensiz alamadığı için çağırmış, engellemeye çalışarak hata etmişsin.

Kilo veremeyeceğini düşündüğü için öyle diyor. İkinci seansı da geciktirdin galiba. Yapma. Kaçar.

Kiz arkadasinizin da konsere gitmesini engellemeniz garip bir istek olmus. Yani sizin uzun zamandir beklediginiz bir konser olsa ve iki gun sonra sizinle de gidebilecekken o gun gitmeyi tercih etmesi biraz kalp kirici olabilirdi. Ama X konseri olmadi biz de Y konserine gideriz demek luzumsuz. Pantolon olmadi gomlek verelim gibi.

Bruce'a kilo verme konusunda katiliyorum. Eger yeme bozuklugunuz veya bir mental rahatsizliginiz falan yoksa, kilo aldiginiz barizse ve vermeniz sizin icin saglik veya ozguven sebepleriyle vs daha iyi olacaksa 'kilo vermek istiyorum' diyen insana, 'hadi iyi sanslar' denir. "Yok yok, verme boyle de iyi' gibi seyler genelde karsinizdakinin cesitli sebeplerden yapamayacagini (veya bunu yapmasinin az once dedigim sebeplerden kendisi icin daha yikici olacagini) dusunuyorsaniz soylenir genelde.

Ayrica kilo vermek 'ona guzel gorunmek' icin yapacaginiz bir seyse sonradan 'ben senin icin X yaptim' demenize engel olmak icin de karsi cikiyor olabilir.

Hocam bu duyurunun amaci iyi şeyler duymak mi, yoksa aci gerçekler mi? Ona göre cevap vereceğim.

@kaptankedi her şeyi duymaya hazırım hocam . Zaten zor yürüyen bir ilişkim var

kız arkadaşın senin ve ilişkiniz için hangi emekleri veriyor

kilo konusunda j r r tolkien hayrani +1
ayrıca göbekli erkek seven kadın da var.
bilemeyiz ama siz moralinizi bozmayın diye öyle konuşuyor da olabilir.
burada "yalan söylüyor" denmesi biraz abartılı.
evet, doğruyu söylemiyordur belki ama bunları söylediğinizde, "evet, kilo ver" dese bu sefer kırılırsınız.
çok anlamsız olur çünkü.
"bu kadın beni beğenmiyor mu? dış görünüşe fazla mı takılıyor?" diye duyuru açarsınız bu sefer.
kız rahatsız olmuyorsa, "benden yana bir şey yok, iyisin işte" diyor size kasılmayın diye.

konser konusunda da siz gidemeyecekseniz o arkadaş grubunuzla gitsin zaten, neden gitmemesi gerekiyor ki?
tanımadığınız insanlarla bilmediğiniz yere gidecek olsa tamam belki bir derece ama ortak arkadaşlarınız çağırmış zaten.
her zaman çıkan bir grup olsa bile, arkadaşları gidiyorken o da gitmek istemiştir.
grup her zaman çıkabilir ama arkadaşları her zaman gitmiyor izlemeye muhtemelen.
eğer zaten kırk yılda bir gelen grupsa, durum iyice saçma olmuş.

size bir ay izin vermesi, ona eşlik edememeniz konusunda olmalı, evden çıkma, arkadaşlarıyla sosyal aktivitelere katılma konusunda değil.
siz gelemiyorsanız, o da çok istiyorsa kendi gider.
sizin işiniz bitince de başka etkinliklere katılırsınız.

bu hata veya anlayışsızlık olacak bir durum değil.
üstelik kendi ortak arkadaşlarınızın olduğu bir aktivite için bile olayı bu kadar didiklemeniz biraz değişik.
aslında çok kontrolcüsünüz ama ya kızdan çekindiğiniz ya da kaybetme korkunuz olduğu için bunu yansıtamıyorsunuz veya ortaya koyamıyorsunuz da, o yüzden böyle içinizde birikiyor gibi geliyor bana.

ilişki böyle her cümleden anlam çıkartılmaya çalışılarak yaşanmaz.
zor yürüyor çünkü yürütmeyi pek bilmiyorsunuz gibi.
kıza sorsak, muhtemelen bu düşüncelerden haberi bile yok, normal bir ilişkisi var zannediyordur.

siz gitmiyorsunuz diye o niye gitmesin ki saçma. çiftlerin her şeyi sürekli beraber yapma olayı bence müthiş itici bi olay. bana kendi başlarına bir şey yapamıyorlarmış, partnerleri olmadan bir hiçlermiş gibi bir düşünce veriyor bu istek. saygım azalıyor.

kilo konusu da gerçekten vereceğinizi düşünmediği için söylenmiş bir şey. erkekler bunu kadınlar göbekli erkek seviyor/kadın sevdi mi gözü tip mip görmez diye kodluyor ama o iş öyle değil. bu kadar salmaya devam ederseniz "bensiz yapamaz" dediğiniz kadın öyle bi sizsiz yapar ki ağzınız açık kalırsınız.

Kilo ve saç ekimi konusunda farklı hislerim var. Bir ihtimal kendi dış görünüşünü bu denli takıntı haline getirmiş birisinin (anlattığınız şekilde takıntı gibi duruyor, olmayabilir siz daha iyi tanıyorsunuz) özgüven problemleri yaşıyor olması ve sizin ondan daha az çekici görünüyor olmanızdan memnuniyet duyuyor olmasını da düşünmek gerekir. Bazı insanlar, çevresindeki insanlar tarafından, birlikte olduğu kişilerin kendilerine göre daha az çekici olarak yorumlanmasını güven verici buluyor. Bu kendi özgüven eksiklikleriyle alakalı olabileceği gibi, narsisist bir dürtüyle de böyle olabiliyor. Hiçbir açıdan sağlıklı bir durum değil tabi ki.

Burada önemli olan şey şu, sevgiliniz siz kilo verirken ya da saç ektirirken; yani genel anlamda dış görünüşünüz için efor harcarken sözleriyle sizi yatıştırmak adı altında her zaman yürüdüğünüz yolun önünü kapamaya çalışıyor mu? Yoksa gerçekten istediğinizi anladığı şeyler için sizi teşvik de ediyor mu içten bir şekilde? Bu desteği hissediyor musunuz hayatınızda?

Bana genel anlamda sevgiliniz sizi kendisinden üstün görüyor ve sizin görünüşünüzden kısarak bir şekilde kafasında durumu eşitlemeye çalışıyor gibi geldi.

edit: şimdi diğer sorunuza da baktım ve evet, bence kız arkadaşınızla ilişkinizi sürdürmek istiyorsanız onun kendisini ekstra bir şey yapmadan da yeterli hissetmesi için uzun ve zaman içerisinde oturacak bir uğraş vermeniz gerekecek.

siz de kız arkadaşınızın dış görünüşünü beğendiğinizi iki seferdir vurgulamışsınız, eğer dış görünüşü çok fazla önemsediğinizi ona da belli ediyorsanız onun güzellik takıntısını çok daha yüksek bir boyuta ulaşacak şekilde tetikliyor olmanız çok olası geldi bana. bir insana iltifat etmek güzel bir şey, insan kendisini güzel hissetmek ister; ancak güzelliğe olan ilginizi sık sık dile getirmek iltifattan farklı bir şey ve insanı yarışta gibi hissettirir.

konsere gitmek istiyorsa gitsin, her etkinliğe beraber katılacaksınız diye bir kural yok.

kilo konusunda ben nedense pek iyimser düşünemedim. iki ayrı tanıdığım kadının erkek arkadaşları obezdi. ikisinde de erkekler kilo vermeye çalıştıkça kadınlar engel oluyordu. dış görünüşü geçtim sağlık için bile kilo vermeleri gerekirken bu şekilde davranmaları şaşırtıcı gelmişti. sonra iki kadının da kendi ağızlarından erkek arkadaşlarını başkalarına kaptırmak istemediklerini, obez olmalarının işlerine geldiğini duydum. bahsettiğim iki çift de 20lerin başındaydı.

tabii sizin durumunuzda sevgiliniz sizi üzmek istemiyor olabilir, kelleri daha çekici buluyor olabilir. bilmek zor.

son olarak, önceki duyurunuzu da okuduğum için dayanamayıp savcı pars gibi olaya dalayım, aşk dediğin kaç mevsim sürer de böyle yoruyorsunuz kendinizi

önceki duyuruda hanımefendiyi bir parça dengesiz resmetmiştiniz, bu duyuruyla birlikte biraz yerine oturdu. siz de dengesizsiniz. böyle böyle birbirinizi yıpratacaksınız gibi duruyor.

diğer arkadaşların dediği gibi; 'evet kilo versen iyi olur' dese —aha beni olduğum gibi beğenmiyor mu/beni değiştirmeye çalışıyor! —diye duyuru açmanız da çok olasıydı.

neden siz kendiniz olmayı seçmiyorsunuz? kilo vermek istiyorsanız verin. vermeyecekseniz, halinizden memnun ve kendinizi beğeniyorsanız vermeyin? veresiniz varsa niye soruyorsunuz? siz kilo vermek için adımlar attığınızda zaten sizi destekleyecektir. yok desteklemiyor da köstek oluyorsa o zaman bir problem var demektir. onu da ayrıca değerlendirmek gerekir.

sizin tavrınızda şöyle bir şey var: "bu kadın olmadan ne yaparım ben? o zaman tam onun istediği gibi olayım, onu kaybetmeyeyim."

böyle ilişki olmaz. bu şekilde davranmaya devam ederseniz kesinlikle kaybedeceksiniz.

siz siz olacaksınız, parteriniz de kendisi olacak ondan sonra daha açık iletişim kurup, burada sorduğunuz soruları kendi aranızda konuşacaksınız. karşılıklı olarak niyetlerinizi bileceksiniz, ve belki buna göre kendinizden taviz vereceğiniz hususlar olacak, belki de olmayacak.

Ilk duyurunuzu az once gormustum oraya yazacaktim ama giris yapinca bu yeni soruyu gordum buraya yazayim.

bu kiz sizin icin bariz "manic pixie dream girl" olmus. sonunda kizi degistirmeye calisacaksiniz ve o arada bir evlilik olmussa kiza yazik olacak cunku ya degistirmeye calisacaksiniz elinizde harab olacak veya ayrilacaksiniz.

kendim maalesef hep iliskilerinde bir manic pixie dream girl olan biri olarak yapmayin diyorum. seviyorsaniz degistirmeden sevin. bahsettiginiz seylerden hicbiri kotu degil kiz hakkinda sadece siz ona uyumlu degilsiniz. uymak da istemiyorsunuz icinizdeki onu degistirme duygusu hic bitmiyor cunku.

kiza yazik.

Arkadaşlar kilo vermemi direkt kendisi istemiyor . Şöyle ki spora yazıldım ve spora gittiğimde , arayıp kiminle spor yapıyorsun , güzel kızlar var mı vs diyor. Gel hadi eve artık diyor .
Kendisi asla yemez ama akşam otururken Mısır patlatıyor , cips getiriyor . Ben yemeyim şimdi boş ver getirme dediğimde ye ya üç günlük dünya diyor :)

Valla ise gitmekten vazgecer, evde pineklerdim. Sonra da evde curur giderdim saniyorum.

Ben faizi yedikçe anapara değerini günden güne kaybedecek.
Bir kısmı ile ev, dükkan, fabrika binası vs alır oradan kira geliri sağlarım. Çocuğun okulu vs sabit giderleri garanti altına alırım.
Bir kısmı ile altın alırım ne olur ne olmaz parası.
Evde boş oturmam mesleğimi -bilgisayar mühendisi- hobi niyetine yaparım. Mobil uygulama yazar reklam geliri sağlarım. Youtube kanalım var gezer tozar oraya içerik eklerim bol bol. Ordan da reklam geliri ile yuvarlanırım.

Ben çalışırdım. Kendi işimi kurardım. Çalışmak insanı canlı tutar. Bu rahatlığa güvenip üniversite de okuyabilirdim. Örnek olarak arkeoloji okusan işsiz kalabilirsin normalde ama paran olup da arkeoloji okursan profesör olana kadar çalışabilirsin. Yurt dışında eğitim alabilirsin. Buradaki arkeoloji yerine kişinin hayatını adamak istediği bir konu gelebilir. Hayatını müziğe, spora da harcayabilirsin.

Ben kesinlikle tüketim hayatı yaşamazdım. Bunu net şekilde söyleyebilirim. Yani ünlü olsam Bodrum'da plaja lahmacun söyleyen biri olmazdım. Gidip de Apple ürünlerine para dökmezdim. Üretim odaklı bir insanım.

Ana parayı kullanabiliyorsam eğer, aldığım eğitime göre değişmekle birlikte, ABD yatırımcı vizesi alır kendi alanımla ilgili iş kurarım.

Ana parayı kullanamıyorsam aynı şekilde paraya dokunmaz, 10%'luk kısmı ile her ay Ethereum ve Terra Luna alırım. Kalanı dolar veya altın olarak biriktiririm. (o arada kafam rahat istediğim yerde çalışırım) Yaklaşık 2 yıl bunu yaptıktan sonra biriken para ile yine yatırımcı vizesi ile gider kendi işimi kurarım.

Aldığım eğitim iş kurmaya uygun değilse bu pasif gelirle eğitim almak da güzel seçenek.

gelir tl ise hiç bişey ifade etmez, örnek şu yaşadığımız günler.

ha dolar olarak geliyorsa o zaman yine mevcut rutinimi değiştirmem ama iş hayatında da kendimi çok yıpratmam. sigortasım işlesin işte kendi yağımda kavrulayım ama çok da yıpranmıyayım diye çalışırdım.

birikim yapmaya devam eder, akıllı yatırımlar yapardım.

evim yoksa ev alırdım, arabam yoksa araba alırdım araba için lükse kaçmazdım, ayağımı yerden kessin ama yolda bırakmasın misali.

ev bi ömür oturulacak bişey olacağı için arabadan çok daha önemli.

milyonların olsa da boş kaldıktan sonra hiç bişeyin keyfi çıkmaz. milyarder insanlar bile çalışıyor, ha nasıl çalışıyor, gidiyor holdinge çay kahve , yok öğlende şurada yemek, oradan masaj, oradan bilmem ne , dostlar alışverişte görsün misali ::)

10 bin ye. Kalan 40binle kredili ev al.

Pasif gelirden anladigimiz sonsuza kadar gelecek para demek, yani yatirim yapmaya gerek yok.

Antalya'ya yerlesirdim cunku yilin 10 ayi denize giriliyor.

cok sicak oldugunda da eskisehir ankara falan takilirdim.
Ayda 1-2 kere balkanlara falan gidip gezerdim.

Motorla yunanistana gider gelirdim. Her sene birkac kere bati avrupa gezerdim.

seyahat eder, okur, yazardım.

isterse trilyoner olayım 2024e kadar iş hayatımda bi değişiklik yaratmaz bu durum. o yüzden iş kurardım değiştiririm vs demiyorum. ama yaşadığım ev değişirdi, evin içi değişirdi. aileme yarısını gönderirdim ki tam istedikleri evde otursunlar onlar da. bana kalan yarıyla da gezer tozar eğlenirdim valla. kısa vadede durum bu olurdu.

Memlekete döner, her gün en az 1 saat doğada yürüyüşe çıkar ve ömrüm yettiğince okuyup yazardım. Emeklilik hayali :)

Cevaplar genelde şu an ne yapılacağını söylüyor.

Belki biraz daha 30lu, 40lı yaşlarının sonlarındaki arkadaşlar cevaplar:

30'lu yaşların başında aylık pasif geliriniz 3.000 Dolar olsa (50k TL) geri dönüp baktığınızda 'şunu yapardım' dediğiniz ne var?

Valla gelirin artması ya da ek gelir imkanı yoksa maalesef tek yol borç döngüsü gibi duruyor.

Üstad allah yardım etsin. Tarla falan birşeyler yok mu? Birşeyler satsan.

birincisi hemen hemen herkesin böyle olduğunu bil, bu senin şahsi başarısızlığın değil.

banka kredi işlerinden anlamam ama tüm borçlarını kredi çekip kapatıp ardından krediyi uzun vadede ödeme olayını araştır. belki bir faydası olur.

ben market alışveirşine çıkarken eskiden tek marketten alır dönerdim, artık 3 4 market gezip fiyat nerede uygunsa oradan alıyorum.

20 liraya aldığım türk kahvesi bile 40 lira olmuş.

pazara çıkamaz oldum, pazar fiyatları marketlerin sebze reyonlarından çok daha yüksek, pazar olduğu gün markete gidip sebze meyve alıyorum çünkü halk günü yapıyolar fiyatları uygun oluyor(yerel bi market zinciri)

bunun dışında dediğin gibi sıfır lüks, yok öyle gezmek tozmak çocuğu alayım bi sinemaya götüreyim falan. tek eğlencemiz evdeki internet.

sigara kullanıyorsan ciddi bir masraf, sarılmış tütüne dön, paketi 5.5 lira civarı.

araç kullanıyorsan kullanmayı bırak, yakıt makıt uçtu gitti.

okuldan istedikleri herşeyi almak zorunda değilsin emin ol, çoğu insan ya fuzuli görüp almıyor ya da cidden parası yok.

borç batağında olmayan tanıdığım yok ne yazık ki. hiç olmayının bütün kartları full dedim ya ekonomiyi bu hale getirenler utansın.

bizim de başımızda hastalık var, o yüzden çalışamıyorum, sık sık hastaneye gidiyoruz git gel 300 lira taksi parası sadece. ben de sıyırdım ama belli etmiyorum.

Hayatta alıştığımız/vaz geçemediğimiz bir çok şey bu giderler kapsamında sayılabilir. Ama kendimiz için bir çok şeyi lüks kapsamında görmeyiz.
Tavsiyem size göre maddi durumu daha aşağıda olan kimselere göre aradaki bu gibi farkları gözlemlemeniz.

Zamanında bir evde misafirlikteyiz.
Ev sahibi, maddi durumlardan konu açıldığında: bir kaç yerden kira aldıklarından ve "anca" yettiğinden bahsetti. Emekli maaşları o esnada söz konusu olmadı tabi. Kaldıkları ev de kendilerinin.
Ben de o "anca" kelimesine takılarak : dışarı çıktığımızda ihtiyacımız olmamasına rağmen bir şeyler almaya hala devam ediyorsak tabi para yetmez gibisinden bir şeyler söyledim.
Üstelik yaşadıkları yer küçük bir ilçe olmasına rağmen "anca" yetiyor kazandıkları.

Neyse.. öze dönersek bizi harcamaya yönelten hareketlerimizi kısmamız şart. Kaldı ki bu yeni sene için dünyada maddi zorlukların ya da pahalılıkların biraz daha kendini göstereceğine dair uzman görüşleri var.
Parayı tek başına dolara çevirmekte bir çözüm değil çünkü dolara güvenerek harcamaya olan meyil de artıyor.
Çözüm kendi hareketlerimizi kısıtlamak. Büyük paralar küçüklerin bir araya gelmesi ile oluyor.

Borç al veya kredi çek diyen arkadaşlara kulak asmadan, ne kadar uzun vadeli olursa olsun borçtan, krediden uzak durarak ve hatta varsa kredi kartlarının kullanımını da bırakarak, yaşamsal olmayan ihtiyaçlardan (kahve, vs) vazgeçerek bu günlerin geçici olduğunu ummak ve beklemekten başka şu aşamada yapılabilecek bir şey yok maalesef.

ben farklı bir şey söyleyeceğim. oldubil, fups ve param adlı mobil uygulamalara kredi kartından vade farksız nakit aktarabiliyorsun. en azından faizsiz borçlanma yapabilirsin buradan. param aylık 400tl, oldubil ve fups 1200 tl faizsiz nakit çektiriyor.

Tavsiyem şu; sevgilin öyle herkesi tutup evin içine sokmasin :) ve eski sevgilileriyle ilgili bilgiler edinme.

tavsiyem su; eski sevgilisinin butun davranislari sikintili, kendini oyle bir moda sokma. ne o sevgilinin annesiyle gün yapmalar falan:/ onemli olan kendin gibi olup samimi ifade edebilmen. olmadigin biri gibi gozukme

Tavsiyem şu, Abuzer + ala
Rahat ol. Ne olacaksa olsun ama er kişi pek normal değil

Bu cevap verdiğim ikinci duyurunuz. Yazdıklarınızdan çok iyi bir insan olduğunuzu ama saçma sapan bir kişiye tutulduğunuzu düşünüyorum. Durup dururken canım sıkılıyor.

Kendiniz gibi olun. Sizi sevmeleri bu kadar önemliyse sizi olduğunuz gibi sevmeleri gerekir.

Pispinti tam olarak aklımdan geçeni yazmış. Sevgiliniz sıkıntılı bir tip belli.

Eski sevgilisinin aileyle olan ilişkilerini bu derece bilmeniz de yanlış. Ne faydası olacak bu bilgilerin size. Onu sevmişler diye yaptıkları mutlak doğru değil ki. Sizi sevmeleri için konu komşu gün yapmak, çarşı pazar dolaşmak zorunda değilsiniz.

İçinizden nasıl geliyorsa öyle davranın. Durduk yere kendinizi kıyaslamayıp strese girmeyin. Seven sizi böyle sevsin.

Ben kişisel olarak birlikte olduğum insanlar eski sevgililerinden bahsetmeye başladıklarında sınırı çekiyordum. Böyle şeyleri duyunca insanlar kendini sınırlandırmaya, oralardan anlamlar çıkarmaya başlıyor. Sizde özgüven kaybına neden olmuş mesela bu, ne gerek var?

Eski sevgili, adı üstünde eski. Eğer bir şeyleri doğru yapmış olsaydı muhtemelen eaki olmazdı. Siz kendiniz olun yeter. Eski sevgiliyi taklit ederseniz hiçbir işe yaramaz.

Sevgilinizin de eski sevgilisinden bu kadar detay bileceğiniz kadar söz etmesini anlamadım ben. Ben dediğim gibi, böyle anlarda susturuyorum karşımdaki kişiyi. Bence mevcut ilişkiye saygısızlık bu.

Kötü bir olay olur, bu olayın kaynağı eski sevgilinin yol açtığı bir travmadır kişi de anlatır, yanlış anlama böyle bir şey yaşamıştım, üzerimde böyle bir etkisi oldu diye kapatır. Ama tutup yeğeninin eski sevgilisinin kucağında yattığından bahsedemez bana kimse. Masum gibi duruyor ama bence değil, ben bunları duysam benden belli şekilde davranmamın sipariş edildiğini düşünürüm. Bunu normalde "ailemle iyi anlaşman benim için çok önemli" diyerek yapsa bu anlaşılır bir şey, ama bu şekilde olunca çok yanlış hissettiriyor. İnsanın ruhsal durumunu bozan en büyük şeylerden biri sizden gizli saklı bir ajandası olan sevgiliniz olması sanırım. Elin oğlu kızı en yakınlarınızın veremeyeceği hasarı verebiliyor yeri geliyor.

Tek önerim bu eski sevgili konularını gündeme almamaya çalışın. Siz o kişi değilsiniz, o kişinin yaptığını yapmaya çalışmanız çok anlamsız olur. Siz kendiniz sevgilinizin ailesiyle tanışıp neler olacağına bakmalısınız. Belki o kadar ters gelecek ki ayrılmak isteyeceksiniz değil mi? Sonuçta sevgilinizin ailesini sevmediğiniz halde seviyormuş gibi taklit yapamazsınız, gerçekten anlaşırsanız da ne ala.

Kendisi de arada bahsediyor ama bu kadar ayrıntılı anlatan sevgilimin yakın arkadaşı, muhabbetin arasında anlattı. Sevgilim daha çok aldatılmalarını, eski sevgilileriyle yaptığı kavgaları vs. anlatıyor. @akhenaten

Ay bu adam daha gecenlerde size 'seninle olan planlarimi erteledim' falan diye bagirmamisti allah askiniza, neden ailesiyle tanisiyorsunuz? Yani iliskinin butun ilerleyisi tamamen adamin kontrolunde gibi gorunuyor.
Anlattiginiza bakinca aile de eski sevgili de biraz garip insanlar gibi. Yani cok cabuk siki fiki olmuslar, luzumsuz bir samimiyet olmus.
Bu olayda sevgiliniz de, eski sevgili de, aile de, bunu size anlatan arkadas da cok acayip insanlar bence. Boyle bir akisa kapilip gittiginize gore sizin de bayagi kafaniz karismis.

Cevabim: o gerginlik hep olur. 99% de kimse kimseyi gorur gormez 'vuhuu ne mukemmel insanmis' demez. Haliyle elinizden geldigi kadar kibar olun, kesinlikle cok uzun vakit gecirmeyin, sonra da kalkin gidin.

Asil tavsiyem: ailesiyle tanismayin. Biri size eski sevgiliden bahsetmeye kalkarsa da 'ay bunu bilmeme hic gerek yok, sagol' deyin ve konuyu degistirin.

sevgiliniz önce eski sevgilisinden "ayrılsın", sonra tanışırsınız.
ben olsam kendisine böyle derdim, lafı uzatmanın anlamı yok.

hatta ailesiyle tanışmak için değil, ilişkinize devam etmek için de böyle bir şart koşsanız daha iyi gibi.

böyle sınır bilmeyen, karışık ilişkileri olan insanlardan pek bir şey olmaz genelde.
sizin onları sevip saymanız da onların sizi sevmesi kadar önemli bence.
erkek arkadaşınız tuhaf, ailesi de tuhaf.
eski sevgili de kendini eski eş zannediyor olabilir hatta hâlâ aklı adamda olup kaleyi içeriden fethetmeye çalışıyor da olabilir.
bunlara dahil olmayın bence hiç.

kusura bakmayın da evli kadınların bile karşı tarafın ailesi ile bu kadar samimiyeti yok. gayet anormal yani şu hareketler. adamla ciddi düşünüyor olsam dahi bir oturup sorgularım. yarın öbür gün evlenseniz ailenin her b.ka müdahalesi yüzünden boşanırsınız bile. çünkü her şeye burunlarını sokacak tipteler belli ki. ayrıca adam da sıkıntılı.

Aynı durumda olsaydınız size yazar mıydı? Kritik soru bu bence.

Ben yazmadım. Ama aşık olduğum şahıs/hoşlandığım şahıs olsa yazarım statüye bakmam ki yaptım. Sağlık sonuçta ama karar bireysel verilmeli diye düşünüyorum. Cümle merak ediyorsanız da o dili bozmadan; "Çok geçmiş olsun, en yakın sürede iyi haberlerinizi duymak dileğiyle" yazar geçerdim herhalde.

Yazmanız güzel olur. @baldan kaymak'ın yazdığı şekilde mesaj yazılabilir. Başına da "Hocam "diyerek başlarsınız.

Bence abartmıyorsun, benzer durumda kaldım ve benzer tepkiyi verdim. Gerçi bende haber verilmemişti ama sen yazmasan sana da vermeyecekti ya da verdiğinde yeterince geç olmuş olacaktı.

Bunun doğrusu yanlışı yok, benim için de önemli bu tarz durumlar. O hayatı planlı yaşamayı sevmeyebilir ama bu senin de o tarz yaşayacağın anlamına gelmez.
Özrü kabahatinden beter ayrıca, özgünüm xxx oldu yazamadım dese neyse; geçerli mazereti varsa sorun edilmeyebilir ama üslup da sıkıntılı.

Şimdiden bunda bile anlaşamıyorsanız, gelecek parlak:)

"Planli islere gelemiyormus beyefendi"
cdn.suslusozluk.com

Beyefendi 16 yaşında atarlı ergen değilse, siz de o yaşlarda isyankâr ve kötü çocuklara hayran bir genç kız değilseniz çekilecek dert değil. Ha insanın işi uzar, acil bir şey olur ama makul bir insan durum belli olduğu anda haber verip özür diler, siz sorana kadar beklemez.

Asgari nezaket kurallarına bile riayet etmiyor arkadaş siz haklısınız.

"Planlı işlere gelemiyorum" ne kadar cool lafmış, asi delikanlı. Breh breh. Kaprisli miyim demeniz bana bu laf üzerine çok tuhaf geldi. Gönlünüzü kaptırdıysanız bir şans daha verebilirsiniz elbette, ama nihayetinde tepenize çıkılacak gibi duruyor. Bizim burada edeceğimiz laf ön yargımızdan ve tecrübemizden ibaret. Siz bilirsiniz.

Elbette iş çıkabilir, uzayabilir, aksilik olabilir vesaire vesaire.

Ama haber vermeyip, bunun üstüne de "çok özür dilerim, başım sıkışık akıl edip de sana haber veremedim" yerine, kalkıp da "ay ben planlı şeylere gelemiyorum, şiirsel tesadüfler gak guk" —geçiniz bunları. Dev saygısızlık.

Liseli değilseniz koşarak uzaklaşınız, @kobuzchu kız +1

Siz haklısınız. Kapris de değil abartı da. Standart bir nezaketi bile göstermemiş üstüne planlı işlere gelemiyomuş bilmem ne. Ben karşıdan kalkıp senin için geliyorum cevaba bak. Yol verin derim üzer bu adam.

böyle insanlarla vaktinizi değersizleştirmeyin. ben direkt silerdim.

Dondun mu karsiya diye sordugunda bile cevap yazmazdim ben. Saygisizmis cok. Planli isle ne alakasi var. Madem oyle uzayan isini yarida biraksin. Bence direkten donmussunuz.

Özrü kabahatinden büyük.
Nezaket kurallarından bihaber birine vakit ayırdığınıza değmez.

Abartmak için yeterli sebep var. Planlı işlere gelemiyor olabilir, ancak siz sırf bu buluşma için bir plan yapıp yer değiştirmişsiniz ve o da bunu biliyormuş. Buna rağmen haber bile vermeden sizin kendi kendinize "heralde bugün buluşmayacağız" noktasına varıp kaderinizi kabullenip "kısmet ya, yarın olur artık" falan demenizi beklemiş.

Diyecek söz bulamadım ben. İnsanlar bu kadar gamsız olmamalı ya. Bana yapılsa ciddi anlamda sinirlenirdim. Böyle şeyler cidden sinirimi bozuyor benim. Bahaneye gel, planlı işlere gelemiyormuş.

Bu pişkinliğin üstüne ben olsam çok da hoşlanmayacağı bir yerde başka bir buluşma ayarlayıp saati geldiğinde "kusura bakma canım ya, koltuktan kalkamadım bir türlü diziye dalmışım, sonra yapalım mı?" yazar gitmezdim. Zaten yüzünü bir daha görmeyeceğim. ajsdkad

sizi bilmem ama bence asıl onun tarafında geri dönüşü yok zaten.

bulusmayı iptal edip, arayıp söylemiyorsa ve "planlı işlere gelemiyorum" gibi çocukça bir cevap veriyorsa bu buluşmayı hiç istemediğini düşünürüm ben.

Yaşı 15-16 değilse normal değil yaptığı. Abartmak ya da kapris değil yaptığınız.

yol yakından bazı şeylerin farkına varmissiniz böyle biri için hiçbir fedakarlığa değmez. gene bütün duyuru tek yürek oldu

Planlı işlere gelemiyormuş. Uzun saçlı dövmeli anarşist 15 yaşındaki abimiz.

Abartmıyorsunuz kesinlikle. Olgunluk kırıntısı yok.

Ayrıl coco

sal çocuğu. memur birini bul.

en başında konulan nefis bir tavır. her türlü haklısınız ne kaprisi tamamen akıllıca, tebrikler.

İşi son anda uzamışsa ve bu zaten 4. buluşmaysa gıcık olunacak bir durum yokmuş ortada.

Anlamadığım noktaysa 3 kez buluşulan bir adamdan tek bir şey ters gitti diye neden aniden soğunulur. Empati yap, aynı şey senin başına gelse ne yapardın ?

@Avoiding The Puddle

farklı bir cevap vermiş olmak için yazmışsın sanki.

Bu soruna ben cevap vermek istiyorum. Empati yaptım, aynı şey başıma gelse mesaj atarım "çok üzgünüm işim uzadı, yarın görüşelim mi?"

Bunun yerine bu arkadaş "ben planlı işlere gelemiyorum" diyor. Bunun 4. ya da 24. buluşma ile ilgisi yok. Çocuk değilse planlı işlere dahil olamadığında karşı tarafa bilgi vermesi gerekir. Genel görgü kuralı bu.

" ben planlı işlere gelemiyorum." mesajından sonra af buyrun " seni plansız skerim." diye mesaj atmıyorsanız - gerçekten çok afedersiniz ama layık cevap bu - gayet medeni bir şekilde bunun sizi rahatsız ettiğini belirtip bir daha görüşmek istemediğiniz söylemek gayet doğal.

Abi öptürmemişsin 3 buluşmada daha iyi bi plan yapmış, bu gece de kanca diyeişte :/

bende yok.

Ben.. o/

Ne anlatim xd Bugün maasim asgari ücret civarında kalınca bir tık üzüldüm ama onun dışında çok mutlu, keyifli, enerjik, sabah "hayat ne güzel" diye uyanan biriyim. Mutluluk icimizde Tşk

Şuan hayatımdaki en süper şey çoraplarım, onları giyiyorum çünkü ayağımdalar:) Pembe ve kırmızı çizgili, yumuşacık. Geçen sene almıştım, iyi ki almışım diyorum.

Çevremdeki herkes cıvıl cıvıl. Zaten özgürce zaman mekan tanımadan konserler, etkinlikler, spor aktiviteleri dolaşıp duruyorduk. Görüşecek arkadaş seçmece, ajanda hazırlamaca falan zor. Kalan zamanda da AVM/mekan seçmece, Dior Chanel YSL Itsumi Zuma hep hayat :) If u can dream it u can do it. Neşe doluyuz. Bulutlar kuşlar..

@E.R.W (bkz: ironi olmasa duramazsın )^^

mümkün değil çevreden kendini izole ederek sadece elindekilerle ve kendinle mutlu olmak dolayısıyla yoktur bence. tam mutlu olcak oluyorum sonra bi elamet geldi vuuuuuuuıııyyyyy oluyor. olmuyor.

"onunla (onun davranışlarıyla, kararlarıyla vs.) ilgili rahatsız olduğunuz" şeye göre değişir. kişiliğine dair bir şeye karışıp yapma demişseniz az bile demiş olabilir.

Yakın arkadaşı olan (onun öyle olduğunu söylediği) bir kadınla gün içerisinde çok sık telefonla konuşuyor ve bundan rahatsız olduğumu söylüyorum mesela. @erenderk

Sen kendini ne sanıyorsun da bana bir şeyler lütfediyorsun derim. Gerçekleştirirsen şerefsizsin diye de eklerim. İlişkiye böyle üstten bakma haddini gören biriyle ne işim var diye kendime kızarım.

Yakın arkadaşı siz onun hayatında yokken varsa sizin yaptığınız ayıptır.

Eren +1