63 yaşındaki annem için soruyorum. Kendisi çok sakin, mantıklı, stabil hayatı olan, genel olarak mutlu biri. Herkes kadar kendi dertleri var fakat kendilerini ziyaret ettiğimde denk gelmek istemediğim bir alışkanlıkları var.

Rakı balık.
Telefondan son ses meyhane müzikleri açıp sadece bir (1) kadeh rakı içiyor ve inanılmaz yüksek sesle ağlıyor, beş dakika sonra kahkaha atıyor, birkaç saat boyunca ortalığı yıkıyor. Yazlık yerde bütün site ayağa kalkıyor.

Ortalığı hep birlikte toplayıp bulaşıkları yerleştirdikten sonra sakinleşiyor ve kendine geliyor.
Bu durum bende şok etkisi yaratıyor. Hiç tanımadığım bir insan çıkıyor karşıma. Ne diyorsunuz bu duruma?

Abi anlamadığım şey şu ; işe yeni başlamış eleman 1 milyonluk arabalara bakıyor alacağını söylüyor ve ciddi.

ötekine bakıyorum 2 milyonluk arabaya biniyor abi 20 yıl yemeden içmeden çalışsa o arabayı alamaz. üstüne tatilini de yapıyor geziyor da.

ciddi ciddi merak ediyorum nasıl yapıyorlar?

Günaydın herkese,
Geçende diş dolgusu yaptırdım 2 dişin arasını boş bırakmadı doktor ve diş ipi girmiyor. Bunu söyleyince de dolgu çok büyük diş ipi zarar verir, arayüz fırçası kullan dedi.

Dün aldım da diş arasına girmiyor 0.45 mm olan. Şimdi bunun hangi boyutunu almak lazım diş ipinin girmediği boyutta olan bi aralık için?

Çok teşekkürler cevaplarınız için şimdiden.

Bi kac video actim youtube dan baktim top oynayanlar playstation fifa oyunu arkada canli yorum yapiyor adam?

Amac nedir ve olay nedir anlamadim tr canli mac diye yayinliyorlar

Bir miktar doldum ve konuşalım istiyorum, gönül işlerine açacağım o yüzden soruyu.

Twitter'da veya Instagram'da gayet normal bir yorum yapıyorsun, altında onlarca kişi sana "espri" olarak küfrediyor. Bilimsel bir konuda bir çıkarım hakkında bir şeyler soruyorsun, "yanlış anlamışsın amk eziği, senin beynini s*" yazıyorlar. Düzgün bir şey paylaşıyorsun, kadınsan altına 45 kişi (erkek) kahve emojisiyle "women" yazıyor falan. Tam tersi de oluyor tabii ki.

Ekşi'de bir müzisyen, sunucu, televizyon programı, gazeteci vb. hakkında küfürsüz hakaretsiz kendi yorumunu yazdığında bile üç beş küfürlü mesajla yeşilleniyorsun. Biri onun taptığı müzisyenin son şarkısını son derece yapıcı bir şekilde eleştirdim diye önce bana küfürlü mesaj atmış ve sonra da nick altıma ezik, boş çar falan yazmıştı mesela. Çar diyen birinden fazla bir akılcı beklentim yok zaten, o da ayrı konu.

Çok takipçili yabancı hesapların yorumlarına bakıyorum, insanlar saygılı bir şekilde tartışıyor veya birlikte gülebiliyorlar ya.

Biz niye böyle olduk? Halkın niteliğindeki düşüş bol yankılı mı yansıyor internetteki davranışlara? İnternetteki kimliksizlik insanların ortak yaşamdaki mecburi sınırlarını rahatlıkla yok etmesine mi sebep oluyor?

Sizin için red flagdır?

Buradaki ; www.instagram.com

4 senelik kız arkadaşımla 3 hafta sonra nişanımız var. Mekanda yapacağız, davetiyeler basıldı insanlar davet edildi, hazırlıklar bitti. Ama bu hazırlık sürecinde soğudum. Hep kendi istediği şeylerin olmasını isteyen, en ufak bir sorunda refleks olarak beni suçlayan birine dönüştü. Kendimi yanında rahat hissetmiyorum artık her an bir sebepten bana kızacak gibi hissediyorum. Şimdiye kadar da bir sorun olduğunda alttan alan veya sorun çıkmasın diye susan taraf bendim ama son dönemde yaşadığımız şeyler beni evlilikten de kız arkadaşımdan da soğuttu. Zaman geçmesin diye dua ediyorum. Başka ne önerirsiniz?

ilk konuşmada veya mesajda niyeti belli edip direk bir date'e davet etmek nasıl karşılanır kadın tarafı tarafından ?

kadın'ın "lunapark'a gidelim mi ikimiz?" demesi bir date midir? yoksa friend zone mudur?

Arkadaşlar selamlar , bana müthiş bir ilgi ile gelen kız arkadaşımla yaklaşık 4 aydır birlikteyiz. Sosyo ekonomik olarak benim çok altımda bir pozisyonda , ancak bana maddi olarak hiç yük olmamaya çabalıyor. pahalı aktivitelere gitmek istemiyor , 3 defadan birinde hesabı ödüyor. evime hep elinde alışveriş poşetleriyle geliyor, tatil masraflarını kendisi ödüyor vs. vs. yiyici bir tip değil kısacası.

Aramızda müthiş bir çekim var , durmadan ve saatlerce sevişiyoruz. Birlikte yiyip içip şehrin güzel noktalarını geziyoruz. Annesinin kişisel bir işini görmek durumunda kaldım ve bu sebeple tanıştık. Beni cinsel hayatımıza kadar , en yakın arkadaşına, annesine ve kuzenlerine dahi anlatmış. Sürekli sen benim karşıma çıkan en iyi şeysin diyip duruyordu, "ben bir yerlerde büyük bir iyilik yaptım ki sen bugün benim oldun" diyordu.

ilişkinin en başlarında, her şey yolunda giderken bir gün şöyle bir şey söyledi, "bir gün ben sana , olmuyor yapamıyoruz desem ,sen hemen tamam dersin, oldurmaya çalışmazsın" demişti. ben de "olmuyor diyen kişi bunu düşünüp tartmıştır , bunu söyleyecek noktaya geldiyse saygı duyup yoluma giderim tabi ki" demiştim.

Ancak kızda sürekli bir terk edilme korkusu mevcut. Kapıdan çıkarken biraz hasta gibiyse , "kendine iyi bak olur mu?" gibi bir şey söylesem , "bir daha görüşmeyecekmişiz gibi konuşuyorsun" tarzı tepkiler alıyorum. Bir gün bir organizasyona katılırken giymek istediği kıyafete karıştım. Bu konuda benimle inatlaştı "ben bunu giyeceğim" dedi ve ben de "herkes kendi hayatını yaşar , kendi kararlarını verir" dedim. kalktı gitti 1 saat balkonda sigara içti ve sonra yanıma gelip özürler diledi, "sen ne dersen nasıl istersen öyle olsun" dedi. sabahında ise seni kaybetmekten çok korkuyorum diye ağladı yatağın içinde.

Bir gün , kız arkadaşım ve annesi ile denize gittik ve dönüşte , geç saatte bir erkeğin laubali bir üslupla kıza mesaj attığını gördüm. Hesap sormadım , ama yüzüm düştü ve çok yorgun olduğumuz ve ertesi gün de erken saatte mesaimiz olduğu için o gece kızı evime davet etmedim. Kız bunu, o mesajı gördüğüm için yaptığımı zannetmiş ve "saçma sapan bir şey yüzünden ben şu an kendi evimde kendi yatağımda yalnız yatıyorum" dedi.

Ben de durumu izah ettim, rahatsız olduğumu ancak eve davet etmeme sebebimin farklı olduğunu belirttim. 2 gün sonra kız arkadaşlarıyla bir planı vardı, ben de kızlı erkekli bir ortamdan davet edildim gün içinde ve bunu söylediğimde "neden bu saate kadar haber vermiyorsun , benim akşamki planım iptal olmuştu oysa ki" diye bir başladı , kendi kendine "adam yerine konulmuyorum" temalı söylenmelere başladı.

Buradan itibaren yokuş aşağı gitmeye başladık , ben iletişimde bir onun bir benim adım atmamız gerektiği düşüncesindeyim ve sürekli mıç mıç mıç mesajlaşmayı sağlıklı bulmuyorum. buna rağmen her akşam en az 1-2 saat konuşuyoruz telefonda.

kız babasına, erkek kardeşine ve yeğenlerine bakıyor. evde annesi yok ve hem çalışıp hem de 4 erkeğin yaşadığı evi çekip çevirmek zorunda kalıyor. aradığımda "ev işi yapıyorum" dediyse , ben de tamam "işin bitince konuşuruz" dediysem, işini bitirip beni aramasını bekliyorum. çünkü işinin ne zaman biteceğini bilmiyorum. bense kendi evimde yalnız yaşayan bir adamım.

bir gün işten döndükten sonra annem bana uğramıştı ve ona kahve yapmıştım. kızı aradım, annem burada bir kahve içip kaçacak, senin de işin bitince konuşalım mı demiştim. o akşam beni aramadı. gece yatmaya yakın bana işimle ilgili teknik bir soru sordu, bir paragraf güzel bir cevap verdim. hiçbir tepki yok, teşekkür yok, iyi geceler demek yok.

ertesi gün işe geldiğinde onun bana gelip iletişim kurmasını bekledim, gelmedi. sabahtan yoğunduk , bir sürü insan etrafımızdaydı, akşam merkez ofise döndüğümüzde ise ben yine ona gitmedim. en son mesai bitimine doğru dayanamayıp yanına gittim, sarıldım öptüm. ama bana buz gibi bakıyordu.

akşamına ilişki sorunlarını konuşup durduğu en yakın arkadaşına gitmiş. sabah da telefonu ağlayarak açtı aradığımda. ben çok kötüyüm , ben bağımlı biriyim vb. şeyler söyledi. son derece özenli bir şekilde onun yanında olmak istediğimi belirttim. ama kötü göründğünü söyleyip gelmedi.

nereye gittiğini sürekli haber veriyordu, ama güzel sözler söylemekten, güzel sözlere karşılık vermekten kaçıyordu. ben ona güzel sözler söylemezsem panikliyordu, ismimle mi hitap ediyorsun diyordu.

ben , ilgi istediğini düşünüp onun yanında olmaya çalıştıkça ufak ufak fireler vermeye ve bana yakınlaşmaya başladı. ayrılık konuşması yapar gibi başladığı geceyi sarmaş dolaş evimize gidip sevişerek noktaladık.

sonra şöyle bir şey yaşandı; "benimle ilgili ne düşünüyorsun, ilişkimiz nereye gidiyor sence" dedi , ben buna net bir cevap veremedim , "sence?"
diye sorduğumda ben seni annemle bile tanıştırdım ve soruyu önce ben sordum dedi. ben onun ne düşündüğünü ısrarla sorunca bozuk bir şekilde "akıştayım ya" dedi kaşlarını kaldırarak. ben de onu anneme anlattığımı söyleyince çok şaşırdı, sevindi ve hakkında ne söylediğini merak etti.

ilerleyen haftada her şeyi rayına koymaya başladık gibi hissederken , gecenin 2 sinde gelen up uzun bir mesaj attı. beni çok sevdiğini, benim ona çok iyi geldiğimi, güvende hissettirdiğimi , ama benim ilişki ve iletişim tarzımı kökten değiştiremeyeceğini , benim ona yalnız hissettirdiğimi vs. söyleyerek, teşekkürler ederek , bana karşı hep sıcacık kalacağını belirterek, "belki çözülemeyecek şeyler değildir ancak devam etmenin de doğru olduğunu düşünmüyorum" şeklinde noktaladı.

bense ertesi gün , ilgiyi sevgiyi boca etmenin durmadan yazışmanın uzun ve sağlıklı bir ilişki değil, saman alevi gibi parlayıp sönen bir şey inşa edeceğini söyledim. onu hayatımın geri kalanında da istediğimi, sağlıklı , dengeli, sağlam bir ilişki inşa etmek niyetinde olduğumu, duvarlar örmek niyetinde olmadığımı, ancak istediği şey ayrılık ise , benden gitmek ise ona da engel olamayacağımı söyledim.

iki gündür görüşmüyorduk, işe gitmedim, aramadım , sormadım. 2. günün sonda beni arayarak ulaştı, tatlı tatlı gün içinde neler yaptığımı vs. sordu. ben de sıcak bir şekilde cevap verdim. sonra da onu yemeğe davet ettim. eve geçip durumlara bakacağını ve gelip gelemeyeceğini haber vereceğini belirtti. mesai sonrasında ise arayıp başının çok ağrıdığını, geceden uykusuz kaldığını eve gidip dinlenmek istediğini söyledi.

şu an halen iletişime geçmemekteyim ve kızı kafamdan atıp yoluma devam etme niyetim var. sizce bu kızın amacı nedir? beni neden aradı ve davetimi neden reddetti?

Arkadaşlar 2 senedir uzak ilişki yaşıyorum. Farklı ülkelerde, birbirimize 5 saat uzaklıktayız. Son 2 yılda yaklaşık 10 kere falan bir araya gelmişizdir. Ben 38 yaşındayım, o da 35. Yan yanayken uyumumuzun iyi olduğunu düşünüyorum ama birlikteyken sürekli bir tatil ve parti havası hakim. Yani iyi anlaşıyoruz ama tatil ve parti havasını bir kenara bırakırsak, aynı evde yaşamaya başladığımız zaman uyumsuzluklar artacak bundan eminim. Kız arkadaşım her an kendini bir şeyle meşgul etmek zorunda hisseden, sürekli dikkatini dağıtacak sesli bir şeylerle ilgilenen birisi. Instagram ve televizyon bağımlısı diyebilirim. Ben tam tersiyim, sakinliği ve sessizliği seviyorum.

Bunların dışında gelecek planlarımızda da ciddi çakışmalar var. Kendisi çocuk istemiyor, köpek istiyor. Ben de köpek istemiyorum ama birkaç sene içerisinde çocuk isteyeceğimden eminim. Yani evde bir hayvan beslenecekse bana göre bu kedi olmalı, köpek değil ama kız arkadaşımın da kediye inanılmaz alerjisi var. Özetle çocuk sahibi olup o çocuğa bakma sorumluluğunu almak istemediğini biliyor ve bu yüzden de annelik içgüdüsünü köpekle tatmin etmek istiyor diye tahmin ediyorum. Ayrıca gereksiz para savurma ve alkol problemi de var. Asla para biriktiremiyor, hep sıfıra sıfır. İçkisiz geçirdiği de bir gün yok.

Çocuk olayını ve içki problemini dile getirdim. Çocuk olayında azıcık yumuşama gösterse de alkol konusunda "Bir araya gelmediğimiz sürece düzelmesi mümkün değil" diyor. Benim yanıma taşınıp yaşadığım ülkede çalışabilmesi için de evlenmemiz gerekiyor. Evlenmezsek burada yaşama ve çalışma izni yok. Bu işin sonu nereye varacak gerçekten bilmiyorum. Böyle bir durumda siz ne yapardınız acaba?

Çekya oyuncusu maçtan sonra kırmızı kart gördü biraz önce.

E adamlar elendi, para cezası mı alacak ne olacak?

Bir adam var, bir kadınla birlikte (muhtemelen).

Kadının arabasını kullanıyor, kadının evinde kalıyor, kadın bunun evinde zaten hep, kadına kendi arabasını veriyor, kadını kendi tüm yakınlarıyla ahbap etmiş falan. Ama sorunca kadın için "o benim iş yaptığım ekipten sadece, sevgilim değil" diyor.

Başkaları sevgilisi olup olmadığını soruyor. Onlara "şu an yok" diyor, hatta "daha önce hiç kimseye aşık olmadım veya hiç kimseyi sevmedim, en fazla hoşlantı oldu" diye ayrıntı veriyor. Salt amacı bu olmasa da tek tük flörtleştiği kadınlar da oluyor etrafında.

Öte yandan 7/24 bu kadınla birlikte, yapışık ikiz gibi dolaşıyorlar. Arkadaş gibi değil işte, anladınız. O enerji hissediliyor.

Kadın bir de sık sık Instagram'da onunla fotoğraf ve video paylaşıyor, sürekli onu etiketliyor falan. Adam da arada kendi fotoğraflarını o çekti diye onu etiketliyor ama herhangi bir yan yana fotoğraf yok. Adamın yakın arkadaşı da kadından ekip diye bahsediyor. Neyin ekibi abi bu? İkisinin iş alanları bile farklı.

Adam flörtöz, cıvık biri olsa kadını yedekte tutuyor derdim ama kendisi tam bir ağır abi. Sert, mesafeli, ciddi. Zaten kadın da ağır biri yani takılmalık bir şey yaşamaz.

Kadına sürekli yan yana olacak kadar değer veriyorsa, onu etrafındaki herkesle kanka moduna soktuysa neden sevgilim demiyor açıkça? Ağır abiliğine bağlayamıyorum bunu açıkçası, özellikle üstüne bastıra bastıra defalarca sevgilim yok demesini. İstese diyebilecek biri, hatta evlenmek istediğini falan da söylüyordu daha önceden.

Daha geçen ay "aşk siparişle gelmiyor ki, o kişiyi bekliyorum" diyordu yahu bu adam. Bu ne iştir dostlar? Akşam akşam aklıma takıldı, dedikodu tanesi olarak sormak istedim.

Denediniz mi? Değişik tarifler yapıyorlarmış. Ben denemedim henüz, siz denediniz mi? Neler yapılabilir? İçecek delisi birisiyim ama denemedim hâlâ.

İstisnasız hangi markette alışveriş yaparsam yapayım, kasiyerler önce ezilecek ne kadar şey varsa onu geçiyor, en sonda görece ağır (yoğurt, şişeli meşrubat VS) onları geçiyor. Her markette ama. Ağır olanları en öne bile dizsem, bu sefer arkadan başlıyorlar. "önce şişeleri/ağır olanları alayım" demediğim sürece böyle yapıyorlar. Size de oluyor mu böyle?

Bir arkadaşım akrabasının arabasını akrabasının apartmanın otoparkına sokacakmış, bir araba otopark kapısına parketmiş, girememiş.
Korna çalmış gelmemiş, arabada telefon numarası aramış yokmuş.
Arabanın kapısı açık mı diye denemiş ve arabanın kapı kolu kırılıp elinde kalmış.

Araba sahibini de bulamamış, mahalledeki trafik de kilitlenmiş. Arkadaşım da arabayı paralı otoparka parketmiş, geri dönüp bakmış araba sahibi yine yok. E onun da kalemi vs. yokmuş. yanında. Zaten çok gönlü de yokmuş.

Bırakmış gitmiş.
1- Dava vs. açılırsa sabıka kaydında görünür mü?
2- Siz ne yapardınız ve konuyla ilgili ne düşünüyorsunuz?

Selam, boyle bir sey sanirim kıbrisa pasaportla gidilirde yunanistana gidilmiyor mu ne deniyordu. Simdi pasaport cikartmadan emin olmak istedim boyle bir sey nereler icin var. Iste ne biliyim rusya vizesi varsa abd gidilmez gibi bir seyler falan var m

Ben son bir senedir inanılmaz ısınmaya başladım bu char a. Kişisel hayatımda başımdan geçen bir iki şey sonucunda eşcinselliğini yaşayamayan adamların kadınlar için heteroseksüel erkeklerden neredeyse üç kat zararlı olduğunu fark ettiğimden beri bu meseleyi dolu dizgin yaşayabilen erkeklere saygım kat be kat arttı. Son dönemlerde eril tarafını keşfetmeye çalışıyor, vloglarinda anlattıklarını dinliyorum, gayet de aklı başında konuşuyor falan. Benim için bayağı ideal erkek Kerimcan oldu, hayat cidden enteresan.

Siz ne düşünüyorsunuz kendisi hakkında?

ciddi bir burun kırığından 3 günde ayaklandı
ameliyatsız mı düzelttiler

normal hastalar 1 haftada anca kendine geliyor
1 ayda anca toparlıyor

bu adam maskeyle maça çıkacak

Uydu alıcısı full HD (4k gerek yok)
Android TV özelliği olan
Bir TV box önerir misiniz?

İstediğim şey uydu kanallarını seyretmek, YouTube Amazon Prime IPTV seyretmek. Mütevazı bir şey arıyorum.

Sanki seyircilerden birinin elne kamera vermiiler gibi kötü bir açıdan çekim yapıyorlar. Ben gerçi sadece işk maçı izleyebildim şimdi de iskoçya maçının özetini gördüm o da aynı açı. Çok kötü değil mi ya doru düzgn göremiyoruz bile sahayı.

bir kadin arkadasim var, cok tatli
biri ve cok hamarat, elinden her is gelir ve her isi becerir. esi de biraz denyo biri. gecen erkek arkadasimla konusurken dedim ki "cok sansliyim, sen hic onlar gibi degilsin, iyi ki varsin." onlarin esleri bi sey istediklerinde yapmiyolar, gecen bana bi sey lazim olmustu misal ve vaktim hic yoktu, erkek arkadasim cok aradi bulmak icin, arkadasim o zaman demisti ne guzel benimki asla aramaz vs diye.

burdan sonra olay patliyor, benimki de bana dedi ki "asil sansli olan arkadasinin esi, karisi ne guzel ilgileniyor, hic kiymetini bilmiyor, bulamaz oylesini"

arkadasimla ben zit karakterlerdeyiz, ben daginik biriyim, yemek yapmayi sevmem vs. ben de memnun degilsin galiba dedim, o da "yani sen de oyle olabilirsin" dedi.

ben buna cok uzuldum, hatta sinirlendim o an kafasini koparasim geldi. uzuldugumu de soyledim, ben oyle olsam ben olmam ki dedim, yani sunu sunu degistir elbet denir ama direkt o ne sansli demesi okuz gibi icime oturdu.

ben de bk icinde yasamiyorum tabi ama arkadasim gibi asla degilim, o cok anactir, hemen herkesi sahiplenir, yemekler yapar, misafiri cok sever vs. ben hic sevmem, hic oyle biri degilim ozetle.

sizce kirilmakta hakli miyim? ben erkek arkadasimi kotu sekilde hic kimseyle karsilastirmam, maddi manevi. ona guzel bi sey soylerken olayin donup bana saplanmasi da sinirim bozdu ayrica.

ne dersiniz abartiyo muyum, yaram mi var gocunuyo muyum, yoksa hakli miyim uzulmekte?

Nasıl bir süreçle gerçekleşiyor bu, merak ediyorum.

Çevremdeki neredeyse herkes şifa, kuantum, enerji, evrene mesaj, astroloji, reiki, aile dizimi, homeopati gibi abidik gubidik her şeye inanıyor. Biz aynı eğitimlerden geçmedik mi? Ben, ve az bir avuç ben gibi insan, neden böyle değiliz? Neden akılcı düşünceye, şüpheciliğe, bilimsel yaklaşıma sahibiz? Kime ne oldu da böyle ayrıştık?

Bu insanlar nasıl böyle bir dönüşüm geçirdiler?

EK1:
Mesela, eskiden din vardı bunun yerine, ama insanlar (bazı nedenlerle) dinden soğudukları için oluşan boşluğu bunlarla mı gidermeye çalışıyorlar?

EK2: "Eskiden din vardı, ne güzeldi" demek istemiyorum. Tanrı ve özellikle din akılcı bir insanın inanmayacağı kurgular.

EK3: @abelardo'ya cevap olarak: ben sıradan bir eğitim aldım. Düz ilkokul, düz ortaokul, düz lise, düz üniversite (mühendislik). Özel bir eğitimim kesinlikle yok.

Ek4: Gelen cevaplar yalnızlığımın kanıtı gibi oldu maalesef.

Mesela almanlar Almanya'daki 3.5 milyon Türklerden bir çok futbolcu çıkartırken bizden 85 milyondan neden çıkmıyor o kadar.nufusa göre. Niye yani?

Ben en çok üç buçuk yaşındaki yeğenimi seviyorum. Benim için dünyanın bütün güzelliklerinin temsili. Bana en karanlık zamanlarımda güç veren yegâne ışığım. Siz en çok kimi seviyorsunuz?

Çok dalmayla işim yok ama güneşli anlarda denize girdiğimde gözümü açamıyorum. Bana yüzerken güneş gözlüğü işlevi görecek denz gözlüğü lazım ama var mıdır bu şekil bir gözlük. Varsa alırım bi link.

Hangisi mantıklı?

eski bir arkadaşım kahvaltıya gelmişti.

evde zeytinyağının içinde duran iki küçük bidon milas yağlı zeytinı var, ondan çıkarmıştım. çıkarırken de anlatmıştım, "işte bu zeytin böyle yağın içinde duruyor, yağda durmazsa hemen küfleniyor, coğrafi işaret aldı daha yakınlarda" vs. diye. o gün kahvaltı yapıldı, dağıldık.

ben bir süre sonra bir baktım o zeytinin içinde durduğu yağ yok olmuş, haliyle zeytin de küflenmiş.

eve de başka kimse gelmemişti. duruma hiçbir anlam veremedim. acaba ben tuvalete gittiğim bir ara arkadaşım biraz daha çıkarmak istedi de yağı mı döküldü, belki elinden kaydı, olur ya insanlık hali. ama öyle bir şey olduysa bana niye söylemedi? belki unutmuştur ya da utanmıştır dedim.

arkadaşıma nazikçe sordum: "bizim o gün çıkardığımız zeytinin yağı mı döküldü o gün? zeytinler yağsız kalmış küflenmiş" dedim. haa evet ya galiba döküldü biraz dedi o kadar.

çok tuhaf buldum tavrını. zeytin de o bölgeye giden birinin getirdiği zeytin, markette falan satılmıyor, üzüldüm haliyle, koca bidon zeytin çöpe gitti. ama yine de zeytinde değilim, tavır ve rahatlığı tuhaf geldi ama neyse dedim üzerinde durmadım.

aynı arkadaşım başka bir gün akşam oturmasına geldi. tuvalete gitmiştim. döndüğümde mutfaktaydı, ben de mutfağa yöneldim, bir şey lazım mı dedim. yok peçete alacaktım dedi, önümü kesti, yani mutfağa girmemem için. bir şey istiyorsan ben vereyim dedi. ben yine bir şaşırdım, ne alaka benim evimde, sen bir şey istiyorsan ben vereyim asıl diye düşündüm ama bir şey demedim. yok su alacaktım ben de dedim, girdim mutfağa.

mutfağa girdiğimde gördüğüm manzara: evinden iki tane cam kavanoz getirmiş, bizim diğer ikinci bidondaki zeytinin yağını onlara aktarmış.

ne yapıyorsun dedim? ya işte bu yağ fazla gelmiş zeytine, aktarayım dedim falan diye saçmaladı. dedim ne alaka, o zeytinler yağın içinde duruyor, diğeri zaten küflendi, anlattım sana. sen ne yapıyorsun bana bir anlatır mısın dedim.

bu sefer itiraf etti, işte benim yağım bitmişti, bu yağ da bu zeytine fazla gelmiş diye düşündüm, bir şey olmaz nasıl olsa diye birazını alayım dedim dedi.

diğer zeytinin yağını da mı almıştın dedim, çok az almıştım dedi.

o kadar afalladım ki, ne diyeceğimi, ne tepki vereceğimi bilemedim. yemin ederim zeytininde, yağında değilim tabii ki, ama evime giren çıkan insan, bu düpedüz hırsızlık değil midir? kendimi salak gibi hissettim.

siz olsaydınız ne yapardınız, nasıl tepki verirdiniz? arkadaşlığınızı bitirir miydiniz, konuşur muydunuz?

*** ekleme 1 ***

ön yargı olmasın diye yazmamıştım başta:

bu kişi çok eski bir çocukluk arkadaşım. aynı mahallede büyüdük, ailesini tanırım. ben tahmin ediyordum ama arkadaşım yakın zamanda itiraf etti; babası ve baba tarafı çok sorunlu tipler maalesef. evde psikolojik, ekonomik, fiziksel şiddetle büyümüş.

kendisinin de kişilik bozukluğu ve/veya psikolojik sorunları olduğuna ve son zamanlarda daha da belirgin hale geldiğine inanıyorum.

işsiz ve aylardır iş bile aramıyor ve her gün düzenli alkol alıyor.

ben biraz manevi destek olmak istemiştim kendisine. aylardır iş aramasına yardımcı oldum, derdini anlamaya çalıştım, konuştum vs vs.

benden zeytin ve yağ istese veya para istese verecek biri olduğumu da, sırt çevirmeyeceğimi, bunun da asla lafını yapacak biri olmadığımı çok iyi biliyor ama bence asıl derdi "istememek" idi çünkü isteseydi kendini ezik hissedecekti muhtemelen.

zeytini anlatma nedenim ise; böyle şeylere çok meraklı ve ilgili olmasıydı. kahvaltıda sofraya çıkarırken bu nasıl zeytin böyle diye sordu. zira dediğim gibi markette olan bir zeytin değil. ben de anlattım.

yağ miktarı: 2 tane 5 litrelik cam kavanozdu. yarısında zeytin vardı. sanırım her iki seferde de 2 litreye yakın yağ yapıyor. bu arada yazmayı unutmuşum. ilkinde de yağ almış, dökülmemiş. benim evden bulduğu boş bir pet şişeye almış.

*** ekleme 2 ***

olay günü yani evden henüz gitmemişken biraz sert bir tepki verdim ve konuştum. bu yaptığın çok yanlış, başkasının evinde yapsan adın direkt hırsıza çıkar, niye benden istemedin vs. gibi bir konuşma. o da evet, çok haklısın, salaklık bu yaptığım, ben de çok üzüldüm seni üzdüğüme falan dedi.

ama ben olay günü ciddi şok yaşadım. hani insanlar bazen der ya, olay anında bağıramadım diye. o kilitlenme hissi nasıl bir şeymiş direkt yaşadım. insan birkaç dakika içinde aa 20 yıldır tanıdığım insan hırsızmış diyemiyor. gerçek anlamda afalladım.

olayın üzerinden birkaç hafta geçti şu anda. olaydan 1 hafta sonra ben bir mesaj attım. kendisini iyi görmediğimi, arkadaşı olarak destek olmaya çalıştığımı ama benim de yapabileceklerimin sınırlı olduğunu, düzenli ve az olmayan miktarda alkol alımının uzun vadede illaki ciddi sorunlara yol açacağını, en kısa sürede profesyonel destek alması gerektiğini nazikçe yazdım.

tamam konuşalım falan dedi ama o zamandan beri ben uzak duruyorum, o da bir tuhaf davranıyor. tersliyor, sonra şaka yaptım diyor. ben de biraz kaçtım açıkçası. zaten hakikaten işlerim de çok yoğundu ama biraz da bahane edip görüşmedim. eve zaten davet edemem artık.

bu arada ben psikoloji mezunuyum ama klinik uzmanlığım yok, terapi eğitimi de almadım. onun için tam bir yorum yapabilecek ya da tanı koyabilecek durumda değilim ama aklıma gelen şeyler var tabii.

son zamanlarda tam olarak şöyle bir tablo çiziyor: sürekli bir haklılık hali var. eleştiriye karşı çok hassas. her şeyi biliyor, herkesten farklı, herkesten zeki, kimse onu anlamıyor. evden çıkmıyor, kimseyle görüşmüyor ve sıkı alkol alıyor. işsiz ve iş aramıyor. şimdiye kadar yaptığı birikim ile geçiniyor. (erkek, yaş 38)

yani baya bitik bir halde aslında. biz de pandemide çok görüşmemiştik. sonra birkaç şey oldu, ben iş aramasına yardımcı oldum, bulduk da iş ama oradan da 2 günde gönderdiler. hatta patron demiş ki, sen çok tuhaf bir tipsin, adını koyamıyorum ama sana güvenemedim, birlikte çalışamayız. belki orada da birşey yaptı bilemiyorum.

benim de bundan sonra görüşmeye niyetim yok zaten.

çocukluk arkadaşımdı, eskiden böyle biri değildi. bir şeyler yapmaya çalıştım, sırtımı çevirmek istemedim bu haldeyken ama çoğu kişinin dediği gibi kimsenin doktoru değiliz, yapabileceklerimiz sınırlı.

yani öyleyken böyle...

Ben kısa boylu insanların sinsi, anasının gözü olduğunu düşünüyorum. Sizde neler var?