izledikleri bir şahısla karıştırdılar büyük ihtimalle :)

Abi bencilce düşünceler bunlar. Adamlar işini yapmış, terörist de çıkabilirdi sordukları kişi ama sade vatandaş çıkmış. Memnun olman lazımken nasıl işlerini yaparlar demek ilginç.

Yalnız dikkatini çekerim, GBT'yi yolda rastgele durdurup yapmıyorlar, resmen eve kadar takip edip, evin kıyısında yapıyorlar ki bu düpedüz "fişleme", güvenlik vs değil.

Ya abicim yazdığım şeyi tekrarlıyorum. Bana da yaptılar, oha lan ne güzel bir gün böyle birini enselerler. Çalışıyorlar bravo dedim geçtim. Beni durduramazlar benim tipim terörist tipi değil demek çok saçma.

Suç oranı aşırı arttı. Önlem amaçlı bu tür uygulamalar var. Yüzünüzde maske varken polisin çevirmesi çok normal. Çünkü yüz eşkal belli olmasın diye suçlular artık maske takıyor
Kaynak: www.aa.com.tr

Size taktıklarından degil. Olması gereken rutin uygulamalar.
Bu durumu bir rahatsızlık gibi degil de kendi güvenligin için bir katkı olarak düşünürsen kafana o kadar takmazsın.

polisler savsaklamadan çalışıyor demek ki sevindim.

Bence gerçekten cümle böyleyse olay sorulması değil sorulma şekli.

"Iyi aksamlar, burada mı oturuyorsunuz? Biraz dolastiniz çünkü".

Polis halka senli benli vs konuşursa sıkıntı var.
Bu halkın herhangi bir memuru için de geçerli.

Dediğin doğru @logic

Ama tabii işin o kısmı mühim değil. Bir yerleşim yerinde, apartmanların ortasında GBT yapılmasına ilk kez şahit olmuş oldum ki adamlar beni izlemiş ekip otosuyla, sokağın bir noktasını tutup gelene geçene kimlik sormuyorlar yani. Adama demezler mi "sen beni nerede gördün de şüpheliymişim gibi peşime takıldın"

Hukukçular ve avukatlar metro giriş-çıkışlarındaki GBT'lerin bile tamamen politik ve vatandaşı sindirme odaklı olduğu konusunda hemfikirken ben bunun bir adım ötesini yaşadım :) yani yukarıda işi sulandıranların yazdığı gibi "ah ne güvenlik ne güvenlik" denilesi bir durum oluşmadı çünkü biliyorum ki aynı apartmana tas tıraşlı bir gaspçı girse ve biz polis çağırsak adamlar iplemeyecekti bile.

Ben düşünceni haklı buldum açıkçası yolda direkt çevirseler gbt der geçerim ama ülkenin durumunu düşündüğünde eve kadar takip edilince insanın aklına bin tane olasılık geliyor.

esgali benzetmislerdir. bir arkadasim pazar sabahi kahvaltilik malzeme almak icin markete diye cikti, haber alamayinca karakolları aradik. megerse esgale benzeyen kim varsa toplayip karakola götürüyorlarmis. karakoldan cikisi aksam 8'i buldu.

polis dogru yapiyor diyenlere katilamiyorum. ama başınıza gelen cok da rastlanmadik bir durum degil demek icin yaziyorum.

toplumsal olaylarda maske takmak suç haline geldi, haliyle şüphe ile yaklaşılması normal. eve kadar takip edilmesi tedbir amaçlıdır ancak polis'in olağan şüphe ile takip yapması yasal olmayabilir haliyle normalde sayılamaz.

Yine alıngan, zayıf arkadaşlar polisi haksız bulmuş. İşini yapmazsa laf, yaparsa laf. İngiliz saray terbiyesi ile mi davranmalarını bekliyorsunuz nedir anlamış değilim

Fişleme kısmı çok geçerli değil zaten tc verince ikamet, adli sicil, vergi borcu, ehliyet, askerlik durumu, ebemizin soy ismi her şey çıkmıyor mu? Evinize takip etmesine gerek yok fişlemek için sokakta durdurunca da ikametiniz ortada.

Eskiden biraz sapa bi yerde gezinirken siviller "gençler hayırdır bu saatte buralarda" diye sorabilirdi bazen, eve gidiyoruz derdik biterdi mevzu canımı sıkmazdı o zaman da.

Çok polis hastası değilim de asayişin işini yapması fena bişey değil gibi.

~yalnızca hoşunuza giden yanıtları tiklemeniz çok hoş :D
hiç sormasaydınız haklı olduğunuza bu kadar eminseniz.

Sen sadrazamın sol taşağı mısın kardeşim adama şüpheli gelmişsin demek ki çevirmiş sormuş sana ne var bunda, herkes senin gibi mızmızlansa nasıl işini yapacak bu adamlar.

@arb kimi kime sikayet edicez...

Verdigin örnekler makul ama bu ülkede 1- savcilar, 2- polisler allah modunda takilmakta ve bil bakalim neden(bknz. polis devleti).

Ama ayni sey tekrar basima gelirse(çok cok dusuk ihtimal), savciliga dilekçe vermeyi dusunuyorum !

Şüpheli random kimlik sorarak aranmıyor. Terörist de öyle. İstihbarat, teknik takip denilen birşey var. Bu düpedüz taciz gibi olmuş.

Tesekkür ederim @hebanon.

birebir aynısını yaşadım arabayla bir kaç yere uğradıktan sonra evin önünnde arabayı park ettim binaya girerken peşimden polis geldi beni bildiğin takip etmişler GBT yaptılar sonra bana telefondan birinin videosunu gösterdiler onu arıyorlarmış büyük ihtimalle beni ona benzettiler seninde öyle bir durum olmuş olabilir

@feastofthedamned, kendini haklı çıkarma duyurusu açmışsın. Böyle tepki verenlerle ilgili bir tespitim var, burada yazdıkların da tespitimi doğrular nitelikte. En kral sensin.

bence normal. ben de kullanmıyorum face, insta. herkes sosyal medya bağımlısı olmayabilir.

Date'iniz erkek mi?
Erkekse evli olma ihtimalini dusunurdum

tanistigimizda erkek arkadasimin da yoktu. instagram hic kullanmamis. sonra benim var diye o da acti :)
sonra yine kapadi.

normaldir yani. fasede kimse kalmadi zaten.

Bende de yok. Bana göre normal, face i ecnebiler çok aktif kullanıyor bu arada

erkeğim. bende yok. anksiyete yapıyordu. bana göre normaldir.

iki ihtimalde var. ya sakladığı bir şeyler vardır ya da sevmiyordur kapatmıştır vaktini alıyordur. biraz karakterini gözlemleyerek anlaşılır aslında.

Makbul olandır.

normaldir. su instagram takintili tiplerden gina geldi.

Best olanı accountu varken pek bir şey post etmeyip DM'de mavi boncuk dağıtmayanı. Fake account da okey. However, hiç olmaması da normal sonuçta. Whatever yani. Kapatmış olabilir. Benim de kapatan friendlerim var Reels share ederken bazen sorun çıkıyor. Onun dışında bir eksikliği yok. Reels izlemek de bazen addiction oluyor. Date'in social media accountları var ve gizliyorsa büyük red flag. Yoksa no problem. Birkaç kız tanıyorum stalkerları yüzünden tüm accountlarını kapayan. Artık bir love dili olan Reels paylaşımı kısmı hariç:

@Amaranta ursula +1

Eziklik alametidir.

(erkeğim)

bence red flag. facebook neyse de instagram artık msn gibi, whatsapp gibi bir şey. aktif olmasa bile bir hesabı olması lazım. yoksa şüphelenirim.

var olması da yetmez. ne zamandir açılmış, adı soyadı belli mi, ne tip paylaşımlar var, bunlar önemli.

Sosyal medya kullanmiyorum sadece whatsapp ve youtube var onlarida mecburiyetten kullaniyorum. Kendim gibi birini bulsam nikahı basardim net

Bu hitapları kullanan insan benim etrafımda olamaz. Çok düzgün bir şekilde de konusabilecekken, düzgün hitaplar kullanabilecekken neden böyle hitaplar? Üstelik kariyeri, görünüşü, huyu suyu düzgünken bir insan neden kendini kötü göstermek ister?

Bir şekilde, kaderin bir cilvesi bir yerlerde denk gelsem bu kişiyle bana değil de bana zaten böyle hitap edemez kime hitap ederse etsin sorarım hanzoluk var mı? diye.

Bunların hepsini bir kişinin kullandığını görmedim ama keke arkadaş, dost demek. Cano da samimi geliyor sorun olmaz

Aslan, birader, abisi, kral gibi bitirim tavırlar hoşuma gitmez

Gülüm kelimesini bunlara dahil etmiyorum. Yani sadece arada sirada gülüm diyorsa bence keko degildir.... digerlerini kullaniyorsa berbat ya.

Ormandan maymunu çıkarabilirsin ama maymundan ormanı çıkaramazsın.

bagcilarli flortum boyle konuşuyor. asiri komik ve taklitci biri, bilerek kullaniyor o yuzden sikinti yok

gülüm haricindekileri kullanan insanla iletişimimi minimumda tutarım. keke ve cano özellikle pavyoncu hitabı gibi.

gülüm hitabını biz kütahyada kankalarımıza deriz o yüzden onu çıkardım.

Ortamdan buharlaşarak kaçarım

geyik olsun diye söylüyorsa gülerim.
cidden insanlara böyle hitap ediyorsa soğurum tabii.

Keke diyen flört mü? Ahadhadhdhah Edit'ten önceki hali ile rezaletti.

www.kizlarsoruyor.com

Keke ve cano kötüymüş. Gülüm bir geyiğin parçası değilse o da kötü. Aslan ve abisi de grubun durumundan dolayı bir tık iyi kalıyor. Yoksa hayır.

Keko.

Benim zihnimde şöyle bir arkadaş oluşuyor o nedenle hızla uzaklaşıyorum: i.hizliresim.com

Gülüm sadece ve sadece nadiren, o da denk getirmesi lazım konuya. Diğerleri net soğuma sebebi. Düşündüm de hiçbir arkadaşım böyle konuşmuyor. Keke lafını ben ilk defa duyuyorum.

soğutmak mı fdfskn muhatap olmam

Bende ona bebeksi şempanzem derim ve dudaklarina yapisirim

Bu senelerdir söylenen tartışılan bir konu zaten.

Beni en dehşete düşüren yorum gezi olayları sırasında bir çevre mühendisinin yaptığı şu aciklamaydi;

"İstanbul'da bi deprem olsa Mecidiyeköy'den Karaköy'e kadar insanların kendilerini atabilecekleri cikabilecekleri bir açık alan, meydan yok."

Yani minumum bina yıkılsa hatta hiç bina yikilmasa bile olusabilecek koasu özetleyen bir tespit.

şengörün açıklamalarına bağlı bir şey değil bu.
yıllardır söylenen bir şey.
Biraz kâr yağdığında veya sağanak yağmurda alt üst olan şehir için 6 ve üstü şiddette depremin sonuçlarını düşünmek istemiyorum.

hakli mi diye sordugunuz insan bir jeolog. konu da deprem. biz hakli ya da haksiz tartismasini nasil yapabiliriz ki? ayni seviyede degiliz.

yagma vs kismi onun öngörüsü ama neden olmasin. insanlar hayatta kalmak icin her seyi yapar. su an yasayan herkesin atalari sartlar olustugunda hirsiz, katil ve bencil olmuslardir. bu yüzden hayatta kalabilmisler zaten.
insanlarin panige kapildiginda kendilerini düsünürken yapmayacagi sey yok. bunu tarihte görüyoruz.

ben yapmam yhaa demek cocuksu bir hayalcilik. hepimizde o potansiyel var. yeter ki sartlar olussun.

Haklı mı sorun muhtemelen bilimsel konularla alakalı değil diye düşünüyorum o sebeple o kısmı es geçiyorum; yangınlar yağmalar kesinlikle olur bana kalırsa ve bunu engelleyebilecek bir teşkilatlanma olduğunu da düşünmüyorum. İstanbul Kadıköy’de (Moda) “durup dururken” yıkılan binadan bile bir şeyler koparabilir miyiz diye dört dönen çakallar oldu. Moda’da bile doğa felaketi olmayan olayda bu oluyorsa muhtemel bir büyük depremde millet birbirini keser yer bence.

Konu çok depremle ilgili değil aslında, sosyal bir sorundan, insan davranışlarından bahsediyor. Çok kendi alanında konuşuyor sayılmaz. Doygunluk ayarı aşırı artırılmış fotoğraflar gibi geliyor bana bu tarz sözler.

İstanbul'da büyük bir deprem olması halinde işlerin hiç de kolay olmayacağı ortada.

Ama bizde her şey son noktasına kadar abartılıyor, sonra insan gerçekte olana şaşırıp tepki vermek yerine "o kadar da değilmiş" deyip yatışıyor. Profesöründen köylüsüne çok büyük ölçüsüzlük sorunumuz var bence. Her şey sansasyon.

İzmir depreminde birkaç apartman yıkılmış ama şehir trafiği felç olmuştu. İstanbulda bir arterin kaza vs ile trafiğe kapanması sonucu trafiğin zincirleme olarak nasıl aksadığını herkes yaşayarak görmüştür.
Konutların yüksekliği, sokakların darlığı, şehrin üst üsteliği hep beraber düşünüldüğünde her sokaktan sadece bir ev yıkılsa bile şehir ulaşımının felç olacağı aşikar.
Bu durumda güvenlik için kolluk, arama kurtarma için yardım ekibi beklemek hayalcilik olacaktır.
İnsanın demeyeyim ama insanımızın doğası da herkesçe malum olduğuna göre Deprem gözönüne alınıp ev ararken, yıkılmayacak binadan ziyade, şehir dışına ulaşımın daha mümkün olan alanların tercih edilmesi gerekir diye düşünüyorum.
Doğru mu derken söyleyeyin uzmanlık alanını sorgulamak değildi maksadım. Güvenlik ve yardım konusu gerçekten önemli İstanbul için.

Sonsuz +1 bence hocam az bile söylemiş

Bu adam depremin şiddetinden, etki alanından konuşursa dinlerim, deprem sonrası toplumda oluşacak kırılmalardan bahsederse dinlemem.

1,5 milyon nüfuslu ve ilçeleri birbirine uzak Hatay'daki ve Kahramanmaraş'taki yağmalamaları düşün, bir de tam şu anda sınırları içerisinde yaklaşık 25 milyon insan olan kesintisiz devam eden ilçeleri ile yaşanacak olayı düşün. Sosyal medyada deprem olunca İstanbul'u işgal edeceklerini iddia eden çöp kovalarını çok ciddiye almaya gerek yok ama hazırda şu an İstanbul'da çeşitli suçlar işleyenler ilk 3 gün polis gözetimi yetersiz kalınca Kocaeli depreminden beter ederler.

Sadece Türklerden oluşan ve görece daha az nüfuslu olsaydı başka şeyler söylenirdi belki ama onda bile daha az olurdu derim, hiç olmazdı diyemem. Şu an kaç milyon tane kayıt dışı, ne olduğu belirsiz tip var. Bugün videonu çeken, taciz eden, yakalanmaktan korkunca başını taşla ezen, gasp eden tipler depremden sonra kardeşlik ve barış üzerine mi hareket edecek.

Guvenlik, polis, yardim diyenlere cok sasiriyorum acikcasi, istanbulda olan bu insanlarin tamami depremzede olacak zaten, onlari unutun. Sehre giris cikis muhtemelen imkansiz olacak, dis ilceler belki (diger illerden gelen ekipler olursa), ancak 'ic ilcelere' enkazdan girilmeyecek. Yani ciddi bir deprem olursa ben istanbul'da korkunc bir manzara olacagina inaniyorum, hayatta kalsaniz, elinize iki litre su gecse onu almak icin adamim biri gelip sizi gayet oldurebilir, kimse de bir sey yapamaz, herkes kendi caninin derdinde olacak. O Hatay'da filan gordugunuz dayanisma manzaralari filan, Istanbul'un ayakta kalmasindan oluyor, izlediginiz televizyonun yayinini yapan yer de yikilmis olacak muhtemelen zaten, ya da yayini yapan kisi depremzede olacak.

Yani uzmanı değilim ama debriyaja basmadığınızda debriyaj sistemi birleşik durumda olduğundan krank milinden şanzımana kadar giden bütün mekanizma marşla birlikte harekete geçmek durumunda kalıyor. Bu da ister istemez marş motorunun yükünü artırır. Bunun etkisi nedir bilemiyorum gerçi. Debriyaja basarsanız marş motoru volana kadarki kısmın yükünü taşıyor sadece.

yaaani, minimal bir hesap yapmak gerekirse akhenaten'in dediği gibi bir durum olabilir.

ama marş motoru zatenvolanla birlikte krank milini ve krank miline bağlı olan pistonları çeviriyor. öteki tarafta debriyajın diğer ucu şanzıman zaten, o da boşta. arada debriyaj balatası ve vites dişlisine kadar bir tane çubuk var fazladan çevirdiği.

çok çok az bir etkisi vardır anca.

Debriyaja basın. Balatada sorun varsa veya incelmişse krank miline dengesiz yük bindirir, motor tam yağlama durumuna geçmediğinden orta vadede gezinti ayı arızası oluşur. Gezinti ayı tek başına da arıza vermez, krank milini yer veya çizer. Ya krank mili değişir yada mil rektefiye edilir. Her iki durumda maliyetlidir.

Evet azaltır

ilk olarak, belli bir tecrübeden sonra "bir de vitesle uğraşma" gibi bir durum ortadan kalkıyor. bunun yanında da ambulans gibi çok fazla rutin akışın dışında ekstra hareketler, ani hızlanma-yavaşlamalar, dur-kalk olayları ve ekstra çeviklik gerektiren işler için de manuel çok daha uygun.

otomatik şanzımanlar genelde otomobil sınıfı için geliştirildi. daha sonra büyük kamyonlara da özel olarak otomatik şanzımanlar geliştiriliyor. ancak en ekonomi sınıfı araç olan ambülans ticari araçlarda konfordan çok çekiş gücü düşünüldüğü için o gruba çok uygun şanzımanlar yok. @chaos molecularie +1

Otomatik vitesin arızalanma ihtimali manuele göre yüksek, hasta taşırken bu riski almak istemeyebilirler.

Tamamen bütçesizlikten.
Şöför zaten bir eliyle telsizi tutuyor anans için, bir de vites kolu tutacak vs.
Ben görmüştüm otomatik sprinter, hatta şöförün youtube kanalı dahi vardı.
youtu.be

Bu araçalar en ucuz donanım olarak alınıp, üzerine ambulans dönüşümü yapılıyor.

Honda city benzin lpg kullanıcısıyım yıllardır aytemizden alıyorum iki yakıtı da bir sorun yaşamadım menzilim full depo 270 km civarı oluyor fakat po dan aldığımda bu 255 260 civarı oluyor shell 265 270 cok fark etmiyor aslında uygun olduğu için genelde aytemizi tercih ediyorum o yüzden

Hepsi aynı rafineriden alıyor

Benim dizel egea'da da 40-50 km fazladan menzil yapıyor

hepsi aynı yere fatura kestiriyor. kaynak aynı.

şehir olan aksaray'da vardı bir tane içine bişiler karıştırıyor diye kimse almıyordu. sonra sahibi değişti bir şey oldu.
onun dışında ben bir süre aldım aytemiz'den ama hangi şehirdeydim o vakit hatırlamıyorum.

Şehiriçi problem yok fakat sınırlara yakınsan hiç yanaşma.

Yalnız mı yaşıyor?
Kendisi için aklıma gelen tek şey takip edebileceğiniz bir düzenek. Akıllı saat, telefon vs. Bilemiyorum.

Ama. Birlikte yaşadığı biri varsa acilen psikiyatrist ile görüşmeli çünkü birlikte yaşayan kişi için hayat çok zor bir hale geliyor.

Yalnız yaşamıyor ama enişte de yaşlı, yani birbirine emanetler gibi bir durum var ama çok da değiller:/

hiponatremi (sodyum eksikliği) öncesi babamda da buna benzer semptomlar vardı. biz de alzheimerden şüphelenmiştik ama sodyumu düşük çıktı. alzheimer değildir demiyorum ama kontrol edilmediyse yine de bir kontrol ettirin.

İsim, telefon bilgisi olan bir bileklik takılabilir. Bazen evin yolunu umutabiliyorlar.bir de air tag gibi bir şey sizin izlemenizi kolaylaştırabilir.
Telefonuna alarm kurarak ilaçlarını hatırlatabilirsiniz.

Alzheimer hep unutkanlıkla ilişkilendiriliyor ama beynin yavaş yavaş ölmesi aslında. Bir süre sonra hastanız temel ihtiyaçlarını kendi karşılayamamaya başlayacak. Tuvalete gidemeyecek, banyosunu tek başına yapamayacak, yemeğini kendi yiyemeyecek, muhtemelen denge sorunları yaşayacak.

Önce çocuklarının, yoksa yakın akrabalarının hastalığın evreleri hakkında bilgi almasını sağlayın. Sonra da eve yardımcı alınması, akrabaların dönüşümlü bakması, eve yatılı bakıcı alınması, bakım yurdu gibi seçenekleri hastanın hangi evrede hangi yetilerini kaybedeceğini de düşünerek şimdiden gözden geçirin.

İki yaşlıyı tek başlarına bırakmanızı tavsiye etmem. Şimdilik en azından birkaç günde bir akrabalarından biri evlerine uğrasın.

Benim kayınvalide de alzheimer başlangıcı teşhisi kondu. Sürekli beyni meşgul edecek aktivitelere yöneltti doktor. Tabi kişinin istekli olması lazim.

Bulmaca, sarki ogrenme, dil öğrenme, evden çıkma, ortam değişikliği vs.

Başlangıçta ilerlemesini yavaşlatmak için gerekenler yapılmalı o konuda doktoru dinleyin. İlerleyince evden çıkması bile problem oluyor. Mesela anneannem bir noktada farklı şehirdeki bizim evimize gelince burası onun evi mi, bizim evimiz mi, ne zaman taşındık vs kafası aşırı karışmıştı. Sonra doktor başka yerlere mümkünse gitmesin dedi kendi yazlık evlerine bile hiç gidemeden vefat etti yazık. O şekilde zamanla kötüleşerek yıllarca yaşadı tabii ama bir noktada eve bakıcı alma fikri de şimdiden aklınızda olsun. Ayrıca kendisi evliyse eşiyle yaşıyorsa onun da psikolojisini zaman içinde kontrol etmek gerek. Bol şifa diliyorum.

Beyni çalıştıracak aktivite denilmiş. Ben de uzun uzun alzheimer forumlardında bu konuyu araştırdım. Beyni çalıştıran en iyi aktivite konuşmak, sohbet etmek, sosyallik. Sosyal insanların alzheimer olma olasılığı daha düşük. İnsana insan lazım.

Bir de hareket etmek. Eğer hasta hareketsiz bir yaşam sürüyorsa hastalığı çok hızlı ilerliyor. Bu yüzden yaşlıları eve kapatmak, kendi haline bırakmak iyi değil.

Yukarda hastalığın ileri evreleriyle ilgili söylenenleri ben de yaşadım dedemde. Alzheimmer insanlar arasında sadece unutkanlık olarak biliniyor ancak durum gerçekten çok daha farklı. Hem hasta hem de çevresi için yıpratıcılığı hat safhada.

Bu açıdan eğer hastaya bakabilecek ölçüde fiziken sağlıklı biri yoksa profesyonel bakım ciddi şekilde düşünülmeli. Bunlar nedir nasıl sağlanır detaylarını bilmiyorum ancak vurgulamaya çalıştığım nokta bu kişi 7/24 bakıma ihtiyaç duyacak ve bu bakım klasik bir yatan hastaya hasta bakıcı gibi bakmanın ötesinde, bir çocuk bakımı gibi olacak. Haliyle hastaya göz kulak olabilecek kendisi de bakıma ihtiyaç duymayan birinin önemini ne kadar vurgulasam az olur.

Şu aşamada yapılacaklardan biri, yukarda söylenenlere ek olarak, bir şeyleri unuttuğunda bu unutkanlığı yüzüne çarpmayın, özellikle eşi bunlara sinirlenmemeli, bıkkınlık belirtilerini elden geldiğince bastırmaya çalışmalı. Hasta bu konularda olumsuz tepki gördükçe duygusal olarak daha dengesiz hale geliyor, her şey daha çok zorlaşıyor. Geçmiş olsun.

çok geçmiş olsun.
bu zor bir durum ve herhangi biri değil de bu konuda tecrübeli bir bakıcıya ihtiyaç var. artık kendi başına yaşayamayacak duruma gelmiş görünüyor.

bir de altın ve gümüş suyu tüketiminin (karıştırılarak) alzheimerı azalttığını okudum ama şahit değilim.

Aşırı tarz

Aşırı.

bu kadın görünmüyor ki. aşırı. gereksiz aşırı.

kadını göremedim desem
tarz olucam diye saçma sapan bir instagram hesabı açmış. kendisi görünmüyor bile. hatta kendisini göstermekten bu kadar sakınan fotolar ve dövmeler, çirkin oldugunu düşündüğünü ve bunu bastırmak için böyle yaptıgını düşündürüyor

Ergenliğine takılı kalmış bozuk psikolojili bir vibe verdi tarzı.

benim tarzim degil ama asiri bir tarz evet. alternatif.

Böyle insanlar bana kokuyormuş gibi geliyor ya bilemiyorum.

kou komple dövme yaptıranlar da büyük sıkıntılar gözlemledim

bence tarz karakter ve durusla olur. kilik, kiyafet, dovme gibi dis faktorler sadece kostum.

20lerin başında, arayışta olan ya da seküler olduğu halde aşırı bağnaz bir insan profili canlanıyor zihnimde. saygı duyuyorum herkese, ama böyle düşünüyorum.

tarz değil, aşırı geliyor bu tavırlar.
hele şu kahve kutusunu açtığı, iç çamaşırının iplerinin göründüğü düşük belli kıyafetli videodaki hali, ben garipsiyorum.

Dikkat çekmek için ölüyor, içim şişti bakınca

keko

boyasına bir şey olmasın diye araç kaplatmak saçmalığın danikası. zira boyasına bir şey olmadan o kaplamayı geri sökmek, hele ki kalitesiz bir kaplama ise mümkün değil. yani kaplama yaparak belki 20 yıl boyasına bir şey olmayacak arabanın ağzına tükürüyorsun.

dünya malı anasını atayım, gönül rahatlığıyla kullan geç.

ha rengini beğenmedin, boyatmak yerine kaplama ile değiştirmek istedin, ona bir lafım yok.

Aracı kaplattın diyelim, biri gelip çarptı ya da sen bir yere çarptın diyelim. Kaplamanın bir önemi alıcı gözünde kalmadı. İkinci olarak satarken alıcı kaplamanın sökülmesini boya kontrolü için isteyebilir, gene bir dünya masraf. Bence gereksiz, dünya malı gerçekten.

araç preminyum değilse gerek yok. ön kaputa taş gelir diye belki kaplatılabilir. araç 0'a yakın değilse çok da gerek yok.

ufak tefek taş fırlaması vs için ön kaput belki ama yani anlamsız geliyor artık. yaptıracaktım fiyat falan da almıştım.

renk değişikliği ise mat siyah olabilir ama şahsen şu iklimde artık siyah araba sıkıntı.

dövme gibi bir şey bu da. geri dönüşü çok zor.

yaptırma, hayatta pişmanlık duyduğum birkaç şeyden biri.
1-Çok iyi işçilik çok zor
2- Yıkamacılar başa bela, yakından tazdik basıp zarar veriyorlar
3- Satarken çok zorlandım ve fiyat olarak hiçbir artısı olmadı yaptıpım masrafın.

kaynak yapmaya geldim, ya şu seramik kaplama dedikleri mevzu için ne düşünüyorsunuz?

not: sorudan anladığım başka bir tür kaplama için sanki.

@selam, aslında ben hepsini kastettim: ppf, seramik falan filan

2019'da sıfır Toyota araç aldım. Alırken daha bayiden aracı teslim almadan Toyota Protect isimli özel bir polyester bazlı kaplama yaptırdım.

Bu kaplama sayesinde aracın dışında yağmur suyu, kar suyu, çamur vs çok az birikti. Normalde ayda iki kere yıkattığım aracı, iki ayda bir yıkattım yıllar boyunca. Hatta bazen üç dört ay bile yıkatmadan bindiğim oldu. Çoğu zaman da, aracın içi kirlendiği için yıkamaya verdim, dışı kirlendiği için değil. 2019 yılında 100 dolar gibi bir fiyata denk gelen 800 liraya yaptırmıştım. Her bir araç yıkatma ortalama 10 dolar dersek eğer, yıllar içinde sırf yıkamayla bile kendini amorti etti.

Bunun dışında, yetkili serviste kaplama yaptırdığım için, aracımın kasko kapsamında ufak kazalarda boyanan veya değişen her parçasına ücretsiz şekilde tekrardan kaplama yaptırılıp bana teslim edildi. Böylece bazı parçalarının kaplaması da daha yeni oldu.

5,5 senedir hep avantajını gördüm, hiç de şikayetim olmadı. Bir tek artık zaman içinde bazı taş gelen, çizilen yerlerinden basınçlı yıkama tabancası yakın geçirildiğinde, o kısımlarda bozuk para büyüklüğünde şeffaf kaplama dökülmeleri olmaya başladı. Ufak sökülmelerden iki üç tane oluştu. O nedenle sanırım bir iki sene sonra kaplamayı zorunlu olarak söktürmem gerekecek. Söktürdükten sonra 7 yaşındaki arabayı da kaplatmam artık.

Ama önerir miyim, kaliteli yapacaklarsa ve iyi malzeme kullanacaklarsa kesin öneririm.

Bu arada seramik veya diğer malzemelerle yapılan kaplamaları bilmiyorum. Ben sadece bu kullandığımı anlattım.

Arkaya dönecek mobilitem yok yan aynalarla geri geri her yere gidebilirim gibime geliyor.

Yan aynaların işlevi buysa neden kolu yan koltuğa atıp arkaya bakılsın ki? :)

Kolı arkaya atmaca.

geri görüş kamerasi + aynalar

Yan aynalar

Ben ve çevremdeki insanların %90'ı aynalar veya kameraya bakarak geri gidiyor. Ehliyet sınavlarında kolu arkaya atın diyorlardı önceden, hala daha zorunlu mu o kural bilmiyorum.

kolu arkaya atma olayi eskilerde kaldi, o zamanlar sensoru birak arabalarda ikinci yan ayna bile opsiyoneldi.

simdi isler degisti, artik kamera + sensorleri kullanarak geri gidebiliyoruz.
cok cok sikisik bir yerden manevra yapacaksam ancak kol arkaya gider, son 5 senede toplasan 3-4 kere yapmisimdir cikmakta zorlandigim zaman bir yerden.

yan ve iç aynalar yeterli oluyor çoğunlukla.
ama radyoda ses açıkken park yapamamak gibi, arkaya kolumu atmadan rahat edemiyorum

geri vites kamerası varsa ve yeteri kadar geniş açıysa -ki çoğunlukla öyle- o zaman çok rahat oluyor. üstteki cümlem kamera olmadığı zamanlar için.

Yan aynalar ve kameraya bakıyorum

duruma göre değişir, dar bir yerde geri gidiyorsam yan aynaları kullanırım.
geniş alanda daha seri hareket etmem gerekiyorsa kolu arkaya atar hafif yükselir sanki düz gidiyormuş kadar akıcı kullanırım.

alan dar değilse kolu arkaya atmak her zaman için çevreye daha hakim oluyor.

arabamın görüş kalibiyetine ve kameralarının verdiği güvene bağlı gibi.. ama arkaya kol atmak sanki hala en iyi çözüm benim için gibi :)

kolu arkaya atmak ne ya. arabalarda kamera sensör dolu. toros mu bu?

Kolu yan koltuga atma isini denedim ama alisamadim. Sadece park ederken sona dogru bir goz atiyorum. Onun disinda hic bir arabamda arkada herhangi bir sensor, kamera vs olmadi. 3 aynayi da kullanarak geri geri geliyorum, geri manevra yapacagim belliyse oncesinde etrafi iyice kolacan ediyorum. Her mevsimde camlari hafif araliyorum ki coluk cocuk sesi olur vs temkinli olabileyim diye.

geri görüş kamerası ve aynalar yetiyor ama ggk olmasa kolu arkaya atıp bakmak şart. aynalar bu durumda yetersiz kalır. sensör mensör hikaye aniden atlayan yaya olunca ne yapacaksınız?
kaç kere denk geldim, iki araç arasına park ederken yaya umursamadan oradan geçmeye çalışıyor.

bilmediğim bir sokak vs ise atarım kolumu. hatta ayağa da kalkarım ve sessizlik gerekiyor. bunu ben talep etmiyorum sanırım sadece ki geri vitese takınca araç ses sistemi kendisi kısılıyor.

bildiğim bir yer ise aynalarla yaparım.

geçen gün kütüğe çıkmışım işte. komşuya güvendim. gel gel dedi diye bakmadım. bir yamaca park ettirdi beni. meğer şoför kapısının yanı boşluk, sol ön teker önünde büyük bir kaya, sağdaki ağacın dibinde de kesik bir kütük varmış. plakayı çekti dayı kurtarayım diye, yarısı sallanıyor. bugün yapıştırttım da görcez. insanlara güvenmemeyi öğreniyorum. defansif sürüş eğitiminde temel öğreti budur üstelik. kimseye güvenmeyeceksin araç kullanırken.

Gözü kapalı güvenecek kadar. Hüsran...

Ilk ve son izle

Adaleti tahsis edecek kadar.

Ama problem karsi tarafin bunu anlamayacak olmasiydi.

Hayatımdan üç sene silecek kadar.

Valla sanırım lise 2-3 olması gerek. Platoniğimle ilgili her detayı not aliyordum. Şu gün yeni ayakkabı almışsın, su gün masanda baş harfimi gördüm. Şu gün dişlerine tel taktirmisin vs gibi. Sonra yırtıp çöpe attım. Bir gün yolum Erzurum'a düşerse is yerine gidip bak zamanında bunları yazacak kadar salakmışım derim:D

Broken Heart Syndrome olacak kadar.

Karakterimden ödün verip başkasına dönüşecek kadar çok sevdim sonu tabii ki hüsranla bitti. Üzerinden 9 sene geçti halen aklımdadır.

pandemide toplu taşımaya binmesin aman diye onu almak için 500 km yol gidecek ve aynı gün içinde o kadar km dönecek kadar. dönüşte ben kullanmadım neyse ki!

her şeyimi verecek kadar. o beni terk ettiğinde hasta, parasız, mutsuz biri olarak kalmıştım ve şimdi odağımda sadece kendim varım.

iyi ki o salakla yaşamışım bunları.

kocam için ölürüm öldürüm tüm dünyayı yakarım umrumda değil.

Barzo gibi ölüp öldürerek değil normal insanlar gibi.

4 yaş için öğlen uykusunun bitmesi normal gibi. Uyku süresi de uzun.
Sizin okul çok uzun bence 4 yaş için.
7 saat bildiğn mesai. Bizimkini öğlen 13.00da alıyoruz bomba gibi oluyor.

çocuğa göre değişiyor.
9.30 uyku için geç sayılır.
8 gibi yatırmaya çalışın bir kaç ay içinde alışır oglen uyumamaya.

Benim zebaniler 2,5 yaşında bıraktılar. Evde ve kreşte yatakta kessen uyumadılar bir daha ama arabada oto koltukta bazen bayılırlardı. O yüzden amaçsız, boş boş çok dolanmışımdır sokaklarda. Uyuduklarında sıkıldıklarını iddia ediyorlardı

@artci sarsinti eşim de bende 5'e kadar işteyiz. anane babane başka şehirde zorunlu akşama kadar.

@nuisance hayatında 8 de yatmadı. zaten bende işten 6 da geliyorum:) çocuğu hiç göremiyeceğim.

2.5 ta uykuyu bıraktı bizimki, belki iki hafta da bir gün uyur ya da arabada denk gelirse bayılıyor.

@konusma ben konusuyorum daha bitirmedim uyku durumuna biz değil kreş/anaokulu belirliyor. yaşadığımız yer büyük bir ilçe ve özel kreş/anaokulu seçeneği az. bu gönderdiğimiz okulda bahçe var ve her gün dışarıya çıkıyorlar. eski kreşinde 5 yaş grubu dahil uyutuluyor ve villada akşama kadar takılıyorlar. biz bahçeli kreşi seçerek uykudan fedakarlık ettik.

2 sene sonra okula başlayacak çocuk ne öğle uykusu ya. Biri de mesai saati gibi çok uzun demiş zaten kreş mesai saatindeki çocuklar gitsin diye yapılan bir kurum değil mi :D

Ben 9 aylık bebekken kreşe verilmişim, okula başlayana kadar mesai gibi gittim kreşe. Zorla öğle uykusu uyutuyorlardı, gece uyuyamıyordum mesela o yüzden 4-5 yaşındayken. Bu sene öğle uykusu kalksın, seneye de uyku saatlerini azaltırsınız. Okula başlamaya hazır olur. 19.30da falan da yatırmayın çocuğu, kedi mi bu, bu kadar uyuyacak

4 yaşında oğlum var, 2.5 yaş civarı öğle uykusunu bıraktı. şimdi anaokuluna gidiyor 10-16 arası yaşıtlarıyla. kimse uyumuyor. akşam uyku saatinde uyuması için çabalıyorum :,)

eğer tv/tablet karşısında vakit geçirirse uykusu gelir yoksa gün içinde gözler sonuna kadar açık.

21.30-9 arası uyku gayet normal zaten. kreşten gelir gelmez uyuyakalıp 22de kalkıp çok geç yatsa vs anlarım da zaten şu anki gece uyku düzeni gayet iyi görünüyor.

Prof Dr Nilgün Atakan

Sıfır juke beyin probleminden dolayı sattı geçen sene arkadaşım. Araç yolda kalıyor çektiriliyor garantisi devam etmesine rağmen bişeyi yok denilip geri veriliyor yetiki servislerce. 3 5 7 defa yaşandı bu en sonunda bu ne be deyip sattı. Nissan hakkında genelde tatsız şeyler duyuluyor bu aralar gibi.

Arkadaş geçen ay sıfır Hyundai Bayon 2025 style aldı o paraya. Donanım açısından baya iyiydi. Normalde mesafeliydim ben Bayon'a.

Hocam 2. El T-cross'u yazdığın için söylüyorum. O fiyat olsun, VW grubu olsun istiyorsan o fiyata alacağın en güzel 2. el araba 1.5 Seat Leon fr.
Başka bakma.

Valla ben Bayon aldım, memnunum

vw taigo

biraz daha koyup tesla alırdım

juke'dan uzak dur. hayatımda daha basık klostrofobik bir araba görmedim. 2.el pejo 2008 bak bence.

istanbuldaysanız sıfır bayon öneririm. yakıt tüketimi fena değil. nispeten küçük bir araç olduğu için özellikle park yeri bulmanın imkansıza yaklaştığı lokasyonlarda her yere girebilmesi ile can kurtarıyor. bagajı da bence gayet yeterli. kullandığım süre boyunca gördüğüm tek olumsuzluk carplay'in sadece usb-a (eski büyük usb) üzerinden çalışması. type c portu da var ama carplayi desteklemiyor. kablosuz carplay de mevcut değil.

Taigo ve T-cross için bayilerden fiyat alın, kampanya vardı bir ara. 1450'ye satılıyordu sıfırları. Ark oto bayisi 1410 a kadar düşmüştü.

0 km Bayon ya da stonic alırdım.

2 yaştan büyüğe vermiyorlardi değişmediyse

googlea yazarak bulursun.

her miktara vermiyor. araba fiyatına göre alacağın miktar da değişiyor. mesela 800 bin için 400 çekebiliyorsun max 36 ay taksit oluyor gibi.

ipotek zaten otomatik oluyor. bankaya göre değişmekle birlikte genelde 5-7 yaş üstüne verilmiyor.

iki buçuk kişi 450tl. izmir.

Tek kişi son üç ay
202, 203, 204 lira
Önümüzdeki ay sanırım 205 lira gelecek :)
O 1 liraların mantıklı bir açıklaması olmalı :)

1 kişi 160-180

1i çocuk iki kişi, bir kaç kere oğlum için küvet doldurmalı, hergün hatta bazen günde 2 çamaşır makinası kullanmalı, hergün bulaşık makinası çalıştırmalı falan 260 lira geldi dün faturam. Kurum: meski.

950 de bana gelmiş. 2 kişi bile sayılmayız. normal kullanıyoruz.

istanbul.

3 yetişkin,bebek, köpek ve 300 litre akvaryum var. 370 geldi.

2 kişi 280 Antep

"cok sevdigi istanbul'dan ve arkadaslardan uzak kalmak."

İlk zorlukta sizi TR'ye dönmeye itecek madde bu olacak.

istanbulun ve arkadaşların ileride kalmayacak. 40lı yaşlara yaklaşınca yanında çok az arkadaşın kalır. bu ülkede zengin değilsen hele istanbul gibi stres yüklü bir şehirde yaşanmaz. tek soru işareti portekiz bence.

"ufakta olsa" ne ya :D

bence git bir dene ne kaybedersin? nada

Maddi olarak zaten anlami yok, diger artilari eksileri iyi listelemissiniz. Kuzey avrupa falan olsa bu paralara zaten yasanmazdi ama Portekiz daha ucuzdur diye tahmin ediyorum. Gene de finansal anlamda rahat olur mu o konudan supheliyim.

Arkadaslar ve cevre konusunun etkisi bence buyuk. 3 yildir Hollanda'dayim, ciddi manada yabanci olmaktan ve sosyal olarak iyi iliskiler kuramamaktan biktim.

Bu konuda cok hevesliyseniz bir gidip denenebilir. Onun disindaki durumlarda mantikli gorunmuyor.

Valla geçtiğimiz pazar günü 38. yaşım için doğum günü kutlaması yaptık eşim arkadaşlarımı organize etmiş sağolsun, çok güzel bir gün oldu akşama kadar içip eğlendik. Yakın çevremin değerini bir kere daha anladım.

Ablamda 2 yıldır İngiltere de, doğum yaptı şimdi tek başlarına debeleniyorlar, ben yapamam. Tercih meselesi tâbi ki.

neden illa 5 yil diye kendinizi kasiyorsunuz o kismini anlamadim? direk 5 yil diye baslayarak gozunuzde buyutuyorsunuz bence, gidip 1 yil kalayim sonra bakayim diyebilirsiniz? yani zaten bu kadar uzun zaman icin kimsenin kimseye soz verme imkani yok, hayatin ne getirecegi belli olmaz. 1 yilda ulke de arkadaslariniz da kacmaz. 1 yil sonra bi bakin nasil hissediyorsunuz. Portekiz'de yasadim, gayet guzel cevre edinebilirsiniz kaldi ki arkadas cevreniz de varmis.

Daha medeni kısmı için biraz araştırmak gerek. Elbette buradan daha tuhaf değildir yüksek ihtimalle ama orda da bir göçmen sorunu var.

nomad vizesiyle mi gitmeyi planlıyorsunuz? öyle ise cevabım daha farklı olacak çünkü.

arkadaş ve çevre olayını hafif görenler var ama asıl tam tersini düşünüyorum. çok iyi dostluklar insanın en büyük zenginliğidir ve onlara yakın olmak yaşam kalitesini aşırı artırıyor. ayrıca seni ruhen de madden de ileri götürür. 40lı yaşlarında asıl dostların yanında oluyor, harika bir zenginlik. hoş tabii ki gidip dönebilirsiniz o ayrı.

işin maddi boyutlarını bugüne göre değil 4-5 sene sonraya göre değerlendirin. İstanbul'da maaşlar, hele ki tecrübeliysen portekizin üstünde olabiliyor. onun haricinde lisbon tatlı bir şehir, kuzey avrupanın ruhsuz şehirlerindense gayet tercih edilebilir. yerel dil zor ama lisbon'da ingilizce oranı da fena değil. gidip dönmekte sıkıntı yoksa ve gideceğiniz iş daha iyi fırsatlar açacaksa denenebilir. yok zaten 5 sene sürünmeye gidiyorum derseniz bence gerek yok.

yaş önemli, gittiğin yerin iklimi sana uygun mu bu da önemli.

geri gelme ihtimalinin rahatlığı ile giderim, olmadı düzenim var geri gelirim diye düşünürüm.

evi hemen kapatmam, 6 ay kadar boş tutarım, ne olur ne olmaz belki işi sevmem, belki kovarlar, belki başka bişi olur geri gelmek lazım olur falan. 6 ay ile 1 sene arası boş tutarım

Portekiz deneyimi mesleki olarak sizi ileri atacaksa denenebilir.Yas da onemli bir faktor.Risk alabilecek bir yasta misiniz?

1800 euro maas yurtdisinda surundurur.. no-go derim.

Lizbon ve daha da önemlisi Porto sanırım Avrupa'a istanbul'a en çok benzeyen şehirler. hiç gurbette gibi hissetmezsiniz, havası suyu aynı buralar. insanı da aynı bizim gibi. çok daha ucuza daha sağlıklı besleneceğiniz kesin haha. bir istanbul aşığı olarak sizin yerinizde olsam giderdim

git kardesim yasin kac daha, degisimden bu kadar korkma. 800 attim 20 attim bilmem ne bu kadar detayda bogulmaya gerek yok. gonlun gitmek istiyorsa git. istemiyorsa zaten o hesaplarin hicbir anlami kalmaz.

Gelir düzeyi ve yaşam standardı artmayacaksa hiç gerek yok, elin ülkesinde mülteci olacaksınız.

geriye döndüğünüzde aynı hayata devam edebilme şansınız oldugu için gidin derim.

ben olsaydim giderdim ama sen gidince cok gecmeden geri donersin gibi geliyor cunku geri donmekle alakali cok fazla arguman siralamissin.

bir de lizbon her ne kadar guzel bir sehir olsa da ve havasi kuzey avrupa gibi depresif olmasa da yasam kalitesi 1800 euro ile pek ic acici olmayabilir.

yorumlar icin tesekkurler. toplu cevap vereyim.

-tecrube: cok kez gidip geldim. o yuzden hava, trafik, insanlar, sartlar vs.. hersey hakkinda fikrim, tecrubem var. bunlar problem degil.
-gocmen muamelesi: lizbonda oyle birsey yok. en azindan bana/bize.
-nomad degil ama calisacagim.
-yas, risk gibi bir durum da yok. yasin onemi yok bence.

ne kaybedersiniz?
kaybedeceginiz seyler eger cok fazlaysa, geri donmek istediginizde bu istediginiz kadar kolay olmayacaksa bir daha dusunebilirsiniz.
1 yil denemek icin bence yeterli bir sure degil. 2 yil bir katlanin baktiniz olmuyor donersiniz? denemeden bilemezsiniz. denedim olmadi demek bile bence denememekten daha iyidir.

Deniz keyfi yapamazsin soguk olur. Yüzer cikarsin yani tabii girebilirsen :)

denize girilebilir ama daha çok plajda vakit geçirilir çünkü tam ısınmaya başladığı zamanlar oluyor mayıs ayı. tabi ben en son 17 ocakta denize girmişim oradan hesabını yapabilirsiniz

mabadınız donar

Geçen sene Mayıs ayında gittik, tenha çok güzeldi ancak denize 15-20 dakika günün en sıcak zamanında girebildik.

sezon açılmadan kaşta kalabalık falan olmaz. denize girilir ama soğuk olur. ama girilir.

Deniz suyu geç ısınan geç soguyan kocaman bir kütle. Bu yüzden ekim ayında bile giriliyor. Ama Mayıs'ta halen daha aralık ocak Şubat aylarının Soğuttugu denizin etkisi sürer. Yani keyifli olmaz.

iş yerinde imkan varsa gidip kıyafetini değişebilirsin, bu şekilde yapan arkadaşım var

Olmaz o iş. İş yerinde üstünü değiştirirsin, en mantıklı çözüm bu.

Mümkünse takım elbiseni iş yerinde temiz ve güvenli bir yere as. Orada giyersin.

iş yerinde değişiyorum bende. Ofiste her zaman 1 set yedekli takım elbisem var.

yapabiliyorsanız -benim imkanım vardı, aracı iş yeri garajında yakınında bırakıp, takım elbiseyi 2 set bagajda bırakıyodum. Tabi hafta sonu hiç sürmeyecekseniz, bazan 2 araçla git gel zor oluyor

adam ne zaman cevap verdi. berlindeyken dedigin zaman nedir?

Bu kadar önemliyse git, para bir şekilde kazanılır ancak fırsat geri gelmez

bence gidin.

Mecbur gidecen, o 200 eur'da tecrübe cost'u sana. Sakın kaçırma bu fırsatı

tabiki de gidin. 3 ay sonra adamin ayni yerde calisip calismayacagini, ayni ruh haliyle, ayni olumlu sekilde size cevap verip vermeyecegini, hatta yasayip yasamayacagini bile bilmiyorsunuz.

gidin.

200eur senin için önemli olsa da dünya için önemsiz. o yüzden bu kadar değerli bir fırsatsa gidilir.

bu hesaba göre 200 euro para değil. ben buluşurdum.

200'ün uzun vade hatrı sayılır bir geri dönüşü olacaksa gidilir tabi ki bir ay biraz zorlanırsın en fazla.

cevaplar için teşekkür ederim. uçak biletini bookladım!

nasil gectigine dair durumu guncelle bari :)

"kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez"

evet arkadaşlar, atladım gittim...

anlatıyorum ama dalga geçmeyin lütfen.

ofise gittim, iyi karşıladılar ama esas adamımız ortada yok. ürünü denedim. 2 saat kadar sürdü. benimle birlikte 2 kişi daha vardı. bu süreçte ofiste çalışan biri eskiden tanıdığım biri çıktı, onunla sohbet ettik biraz. bana daha sonra whatsapptan mesaj atmış, kendi işiyle ilgili fikrimi almak için bir şey paylaşmış.

neyse-- bekledim ki adam gelir sonrasında tanışırız, ufak bir sohbet ederiz. ama evet, adam gelmedi. onun yerine altında çalışan ve onun da sektörde önemli olduğunu bildiğim, 6-7 yıl önce tanıştığımız başka biri vardı. beni hatırladı. projenin sorumluluğu ondaymış. feedback kısmını onunla yaptık. çok iyi bir sohbetti. 1 saatten biraz fazla kadar sürdü. o bitince ve herkes gidince benimle biraz daha konuşmak istedi sanırım. projelerimi sordu, ne durumda olduğumu sordu ve sonra numaramı almak istedi. bir ara kahve içelim müsait olduğunda dedi. ben tabii akşam uçağım olduğu için, seyahate gidiyorum falan dedim. o vakit mayıs'ta (herkesin gideceği bir etkinlikte) görüşelim diye sözleşerek ayrıldık.

bence feedback'im epey şeffaftı. eksik olduğunu düşündüm şeyleri kibar ama çok net belirttim.

özetle, esas adamla tanışamadım. ama ekibinden 2 önemli kişiyle bağlantı kurmuş oldum. ama tüm hafta tanışacağım için heyecanlı olduğumdan dolayı biraz hevesim kursağım da da kaldı. yalan yok.

not. bu hikayede numara alınan/verilen herkes erkektir.

tirmalamaya devam diyorum, tirmalamadan birsey olmuyor.
bu tarz seylere harcanan paralar "cost of doing business", sikinti yok..

hayirli olsun. belki de esas adamlarla tanistiniz?! bilemezsiniz :)
etkinlige de gidin mutlaka.

Hocam herkesin fikri kendine tabii ki ama ben samimi olsun diye bir gece göl kenarında yürüyüş yaparken teklif etmiştim, başbaşaydık. Hiç öyle atraksiyonlara girmedim 6 yıl oldu oradan geçerken halen aklına gelir anlatır.

arabayla lacivert resturanta giderken teklif edebilirsin.

öncelikle yüzüğü rahat uzatacağın bir yere koy. sonra kız arkadaşınızın oturdugu taraftaki üst cebe kırmızı gül yaprakları sıkıştırcaksınız bol bol. ve kırtasiyeden minik kırmızı bir zarf ve içine güzel bir şiir yazı v.s. bunu yine tavandaki cebe kurdelayla baglayacaksın. sonra ikinize ait anısı olan bi şarkı ayarla.

yoldayken müsait kenara çekilcek bi yere çek arabayı. şarkıyı aç. ya şurda ruhsat olcaktı acaba evde mi unuttum falan deyip açtırıyosun üst torpidoyu. güller dökülüyor ve tam göz hizasında bir zarf sallanıyor. zarfı açıyor sen o esnada yüzüğü uzatıyorsun ve mutlu son. evet bunu yaptım. :)

ben bu konunun iki kişi arasında kalınması gerektiğini düşünenlerdenim. restoranda teklif etmek de pek bir standart ve heycansız, bir de rahat değil milletin içinde. yanda adam hahaha hihihihi içkisini içip yemeğini yerken bence olayı küçültüyor. kutlama yemeğine oraya gidebilirsiniz ama öncesinde daha size özel bir yerde teklifinizi yapın derim. organizasyon falan da bana çocuk müsameresi gibi geliyor.

Kız arkadaşınız nasıl birisidir? Özel anları herkesin içinde yaşamak ister mi yoksa başbaşa mı olmak ister?

borsada bir hisseden 3500€. sirket batti :(

Yıllar önce epeyce samimi bir arkadaşım, bir maaşım karşılığı insanlara asla güvenmemem gerektiğini öğretmişti bana.

kriptoda 5000 dolar. o zaman bir bedelli parasına denkti.

dolandırıcılık 200 tl. yıllar sonra geri aldım.

2012-13 şampiyonlar ligi, zenit-malaga maçı. 32 dolar. hiç unutmam. üniversiteye yeni başlamışım. 500 lira maaş alıyodum, özel yurt bile 450 lira filandı. lira olarak o dönemde 110 liraya karşılık geliyo sanırım, o dönem baktım da asgari ücret 700 liraymış.

hiçbi zaman ciddi para kaybedecek noktada olmadım zaten, 12 yaşımdan beri bahis yapsam da tek seferde böyle feci gt olduğum tek maç budur. aylık gelirimin 5'te 1'ini basıp yatmıştım.

50 dolar + 1.000 TL

Çantamı çaldılar.

2010 yılında 5bin liralık motorumu usta piç etmişti. Yok pahasına verdim.

Borsada 2010’un parasıyla 10k TL

iddaa'da nette 365k tl civarı
(Bir üst örnek 6.900 usd civarı, benim kayıp 10k seviyesinde)

Dışında iphone'da 20k tl, değerini yitirdi

Motosikletten de 15-25k arası kaybetmiştim

Hayatta yaşıyoruz açıkçası ve hep kaybetmek üzerine kurulu bir zamanın parçalarıyız gibi geliyor - uber gelirin parçası değilsen

Binance hesabımı patlattılar kendi mallığım yüzünden, 2k$ civarı gitti.

Küpemin bir eşini. Dolandırıcılık. Yaş 6-7 filan.

5000$ hırsızlık

bir yakınım çaldı. o zamana kadar hayatımda biriktirdiğim tüm paramdı. paradan çok hırsızlığa üzüldüm. gidip de yüzüne vurmadım tabi.

$5000, kismen dolandiricilik denebilir.

birine mal gibi taksitle araba sattim, son taksidi odemeden overdosedan oldu gitti.

Babam: Bugünkü değeriyle ortalama 60 milyonluk şirket ve arsası. 10 yıl önce. Hala etkisini hissederiz psikolojimizde...

11.862 dolar, çekirdek aileye borç şeklinde verilmiş olup asla geri gelmedi.

borsada kardan zarar 200bin dolar.

kriptoda kardan zarar olarak 50.000 TL civarı

şunlar sayılır mı bilmem:

-üniversitede arkadaşıma 100 tl mi ne borç vermiştim.
-kuzenime 600 tl borç vermiştim (asgari 1600 iken)
-internetten birinden sanal bir hizmet alacaktım, 200 tl gitti.
-ofiste çalışan birine 200 tl vermiştim borç olarak.
-ofiste çalışan başka birine 500 tl vemriştim borç olarak.
-eskiden ofiste çalışan arkadaşa 5000 tl borç vermiştim.

bunların hiçbiri de bana geri gelmedi. hepsini borç olarak tek kalemde birleştirince 6600 tl kaybetmişim.

- 3 sene önce borç olarak 3000 vermiştim, yarısı geldi, yarıdı kaldı. Gerçi hepsini gidecek diye verdim, 1500 tl lik de saydım, sövdüm diyeyim:)
- 20 sene kadar önce sanal bi' hizmet için para ödeyip alamadım, mablağ aklımda değil ama tahimin bugünün parasıyla 5-10 bin tl.

13 yasindayken gasp edilmistim ve telefonumu almislardi. bunun disinda hic kaybetmedim. kumar hayatimda hic oynamadim. hirsizliga da maruz kalmadim. borsada uzun suredir varim, fakat aktif alim satim yapmadigimdan ve buyuk, bilinen hisselere uzun sureli yatirim yaptigimdan hic kaybetmedim.

Sanirim 8bin dolar. Eski bir dönem kurda terste kalmıştım.

En çok para kaybedene toplaşıp bişey alalım. İçim acıdı yazılanları okuyunca.

Benim değil de babamın kaybını anlatayım.

Babama 90'ların ortasında miras kaldı. Ankara'da dönüm dönüm arazi. Hepsini sattı, nakite döndü. Önce parayı borsada tek bir hisseye yatırdı; ISCTR hissesine. Hisse sermaye artırımı yapıyor ama adam bilmiyor nedir, ne değildir. Rüçhan hakkını satmıyor ve parası yarıya düşüyor. Hemen satıyor ve realize ediyor. Parayı buradan çekip restoran açıyor. Arkadaşını başına getiriyor. Adam satışları cebine atıp, malları veresiye alıp büyük bir borçla kaçıyor. Bir kaç ay içinde restoran da batıyor. Sıfırlıyor mirası.

Dedem de ölmeden önce 30 bin dönüm araziyi belediyeye cami ve mezarlık yapılması için bağışlıyor. Evet 30 bin dönüm :) koca bir köy. Belediye satıyor bu araziyi. Onlarca villa, apartman. İnanılmaz.

3+yıl, 32K-35e, çocuk olana kadar ayda 20, çocuk sonrası ayda 1-2

@administ evet gerçi çocuk varlığı büyük etken, orayı atlamışım.

Konudan bağımsız olarak ayda 5'in altında yapan arkadaşlara soruyorum; mastürbasyon yapıyor musunuz?

8+ 33-33 ayda 2

6+, 38-38,1 cocuk, ayda 5 civarı. Çocuk öncesini yazmayım :')

3+ yaşlar 30 üstü.
ayda 3-4 olursa süper diyoruz, küçük bebeğimiz var :D

bebik öncesi haftada 3-4

Fiat 500x’in teknik ikizi. Genel olarak sorunsuz bir araç olmalı, motor bildiğimiz Fiat multijet zaten, güzel motordur. Yağı suyu bakımı eksik edilmediyse yıllarca hizmet eder. Ben 7 sene 500x kullandım (benzinli) ve hiç sorun yaşamadım, çok da severdim. Yalnız 1,6 dizel biraz yakar, bakımlar üzmez, servisi zaten Fiat servislerinde yapılıyor, herhalde en yaygın servis Renault ve fiat’tadır.

Yalnız bu bir cip değil, crossover, adına aldanmayın yani.

Jeep fiat’ın. Yani jeep alıyorsunuz ama aslında fiat. Hatta iç dizayn nerdeyse egea ile aynı. Bunu muhtemelen bilmiyorsunuzdur diye belirttim. Açıp bakın.

Multijet çok yakmaz. Maks 6-7lt/100km yakarsınız. Sağlam uzun ömürlü motordur.

2.elleri renegade için canlı diyebiliriz. Compass daha zor gider.

Rutin bakımları üzmez. Fiat egea neyse onun 1,5 katı falandır. Bi bmw merso seviyesinde değildir.

Servis konusunda yaygın. Yetkili servise gidecekseniz otokoç-fiat yetkili servisleri her yerde bolca var.

Ben amerikan markası sanıyordum.. haklısınız bilmiyordum. ablamda egeacross var ve sevmiyorum içini.

Jeep bakacaksan 2010 ve öncesi olmalı

Jeep ama fiat.

Fiat'ın tutunamayanları. Jeep'likleri nerde? Mesela süspansiyonda - bence iyi de. Şasi keza. O marka boş yere yok ama izler fiat.

marka olarak "jeep" pek kaliteli araclar ureten bir firma degildir malesef.
retro wrangler/rubicon araclar fena degildir, gerisi dandiktir, uzun omurlu olmaz.

bende Catch marka var bir tane baya dayanıklı. 95 kiloyum. hiç bir hasar almadı 3 senedir.

tabi bol kalıp pantolon almak lazım.

Buradan öneriyle Ra denim den aldım ben bayaa memnunum

Selvedge kumaş arayın

Geri dönüyoruz podcast

Ozan Gündoğdu Trend Topic benim favori podcastim. Haftalık gündem takibi ama konuları tarihsel perspektifte ele alıp kafa da açıyor. Kendini solcu tanımlayan biri, bunu gizlemiyor da zaten ama bence objektif bir anlatımı var. İdeolojik olarak zıt olsanız da şans verebilirsiniz

Ortamda satılacak bilgiler

Oradan buradan podcast

Cahil köpekler

Haddini aşan yaşam rehberi
Yeni haller

Podcast’te seçenekler bana çok az geliyor.
O yüzden daha çok youtube dinliyorum.

Önerilerimin çoğu size uymayacaktır ama bu önerilerin hepsi sadece dinlenecek şeyler. Videoda görecek pek bir şey yok. Konuşan kafa veya kafalar


YouTube’da 49w dinlemeyi seviyorum. Çoğu fikirlerine katılmıyorum ama bu konuları onlardan başka konuşan yok.
YouTube’da Sevan Nişanyan ilginç bir adam. Çok kötü bir insan olduğunu düşünüyorum, arkadaş olmak istemezdim ama bazen anlattıklarını dinlemeyi seviyorum. Kendini çok tekrar ediyor ama bir süre götürür.

KALT’ın podcast’i zaten dünyanın en iyi podcast’i. Onu önermeye gerek yok.

YouTube’da Rüstem Batum’un hayatını anlattığı uzun bir videolar serisi var. Adam zaten hikaye anlatmakfa başarılı bir insan, renkli de bir hayat yaşamış. İstanbul’un dinlemeyi sevdiğim yıllarını anlatıyor.

Mesut Süre dinlemeyi sevmiyorsunuz herhalde ama bana hem Meksika açmazı hem de Rabarba dinlemek keyifli geliyor podcast olarak.

Son olarak da ennn ennn sevdiğim dinlenecek youtube içeriği Tarihin Arka Odası ve Teketek Özel (tarihle ilgili ) programlarının tüm bölümleri. Pelin Batu’ya kötü davrandıkları bölümlerle başlıyor daha neler neler.

Nasıl Olunur, klasik olacak ama Nilay Örnek gerçekten iyi

Menemen podcast, popüler kültürden hepten kopmamak için .

Yeni medya 451 sanırım artık devam etmiyor

Mitolojik İnciler

Kafa Sesi, sinema ile ilgili

Yeni Haller +1

Rassal Yürüyüş

nereden başlasam ve yeni haller

@michael_knight Mesut Sure'yi de dinlemeyi seviyorum ve baya gülüyorum ama günün sonunda sadece güldüğümü bana bir şey katmadığını düşününce vaktim boşa gitmiş gibi geliyor :)

Yıl sonuna bırakmak mantıklı olabilir. En cazip otomobil kampanyaları genelde yıl sonlarında olur.

araç yatırım olmaz. alcaksanız o yüzden almayın.

Araba ihtiyacsa alinir ama daha sonra satariz diye almalik ortam yok diyorlar su an icin. Uzun soluklu kullanma amaci varsa olabilir. Yoksa kisa vadede satmak zarar ettirir. Arabanin varligi zaten belli bir masraf her ay.

Altin konusuna gelince, teknik bilgim yok, herkes daha da yukselir falan muhabbetlerinde ama sunu unutmayin, birsey yukselisteyken "oo daha yukselir" demek kolaydir. Altinin onsu 1400'ken alim firsati diyenler vardi ama bugun gibi bas bas bagirilmiyordu.

İhtiyacsa Hyundai Bayon alınabilir o paraya

Aldığın aracı 1 yıl sonra aynı fiyata satmayı göze alıyorsan araç alabilirsin. Yatırım gözüyle bakıyorsan altın, mevduat faizi, fonlara yöneltebilirsin

Toyota corolla 1,3’e düşmüştü son gün ne zaman bilmiyorum bi bakın

Araçtan yatırım olmaz, aksine üste bir sürü para ödersiniz. Kaskosu, vergisi, yakıtı, lastiği, muayenesi vs. vs. Araçlara boşuna gezer vergi dairesi demiyorlar.

Devir harcama değil, elde tutma devri. Bence biraz zorluğa katlanıp, elinizdeki parayı biriktirin. Pişman olmazsınız...


.

yatırımlık araba devri bitti hocam. altın almak en mantıklısı şu anda.

Tamamdır teşekkürler, peki altın için getir, hepsiburada gibi firmaların finans kısımları açılmış oradan al-sat yapılabiliyor.

Bankalardan altın alınabiliyor.

Veya gidip fiziksel olarak alıcam...

Hangisi en mantıklısı? Hangisinde makas veya değer kaybı daha düşük oluyor?

fiziksel altın en mantıklısı. bankalarda makas çok. şu an en iyi yatırım faiz. bu bir yatırım tavsiyesi değil.

altın alacaksanız fiziki öneririm.

ben size motor yerine 2. araç olarak citroen ami tarzı bir şey önereyim :) evin çevresinden çok uzaklaşılmayacaksa, market, okul, metro, metrobüse falan gitmek için çok ideal bir araç. dikine bile park edebilirsiniz. ev tipi priz ile 3-4 saatte fulleniyor. 60-70 km menzil sunuyor. motoru satıp üstüne ekleyeceğiniz 100-150k ile 2. araç için bence ideal ama konfor beklemeyin.

Citroen Ami + 1

araç şu an yatırım olmaktan uzak, ek masrafları da cabası. altın da tarihi zirvesinde. kararsız kaldım.

araba asla yatırım aracı değildir, ben de 2024 te deneyimledim.

Her türlü honda jazz, bir de ben hayatta low profile dikkat çekmeyi istemeyen biriyim, q7 ile bir yere gidince insanların dönüp bakması yerine jazz gibi bir araca kimsenin dönüp bakmamasını tercih ederim

Ben bunu yaptım, satarken neredeyse kurban kesecek hale geldim. Bazen rüyama bile girer. Jazz in elini ayağını öpeyim.

boyle bir soruyu soran arkadasa q7 al derim, sonra da bloklarim.
cunku her yolda kaldiginda seni arayacak, bir suru bas agrisi.

Q7.
Bir mantığı yok, bu sorulara hep diğeri diye cevap verdim ama biri alsa da görsek nasıl oluyor merak ediyorum. Belki şansı yaver gider, belki 1 jazz parası çıkar tamir için. YOLO

Bu soruyu sorabilecek potansiyeldeki kişinin yeni arabayı alması zorunludur.

Q7 alıp da başına dert açmasın. Q7'yi ekonomik ve sanayi çevresi anlamında idame ettirebilecek imkanlara sahip kişiler bu soruları sormakla zaman kaybetmez, alır geçer keyfine bakar.

arkadaş içinse q7 senin içinse honda jazz. büyük araba büyük sorun küçük araba küçük sorun. konforu unutmalısın ama.

honda jazz. bir ömür sıkıntısız biner.

2020

15 yaşında premium/üst segment diye bir aracı satın almayı asla düşünmem.

LA, San Francisco, Zürih.

LA suc orani cok yüksek ama olsun. senin basina bir is gelmedigi sürece senin basina gelme orani 0% :)

amsterdam.

Ankara galp ben

Sübjektif olarak Londra diyorum.

Barcelona

bunlarin hepsinin bir arada oldugu buyuk sehir yok, belki eskiden vardi ama kalmadi. benim deneyimim soyle:

yasanilacak sehirlerde gelir/maliyet dengesi dagilmis durumda.
para olan yerlerde de altyapi, kultur, sosyal hayat yok.

saydığın kriterler güvenlikle ters orantılı oluyor genelde. dünyada tüm bu kriterleri karşılayan bir şehir olduğunu sanmıyorum.

bana göre dünyanın en büyük üç şehri londra, paris ne new york'tur.

Singapur

Oluyor ama gitmiyorum enerjimi atacak baska seyler bulabiliyorum

Sıkılıyor ama gitmiyorum oğlanla koşturuyorum

Ben sıkılıyorum ama şu şekilde tedavi oldum: Geçmişte çok uzun süre powerlifting çalıştım, yani bi 10 sene falan haftada 3 gün maksimumum ağırlıkla squat deadlift bench press o.h. press yapıyordum, tabii bu stress vücutta birikiyor sinir sistemi fatik (fatigue) yüklüyor sonunda da overtraining'e giriyorsun, bende de öyle olmuştu; sanırım 1,5 sene falan gym'in önünden bile geçmedim sıfır antrenmanla hayatımı geçirdim, sonra kendimi iyi hissetmeye başlayınca daha "insani" ağırlıklarla daha basit programlarla çalışmaya başladım, tabii böyle olunca arada yine "keşke hayvan gibi çalışsam yine" gazına geldiğim oluyordu ama sonra yaşadığım o süreç aklıma geliyor kendimi terbiye ediyorum. Ben de çok çalışmayı seviyorum, 7 gün antrenman yapmanın bir zararının olmadığını bilsem 7 gün çalışırım ama bi faydası yok tam aksine gerektiğinden yüksek hacimle çalışmak her zaman zarara götürüyor, insan vücudu çok basit bi mekanizma gerektiğinden fazla zorlamaya çalışırsan overtraining gibi kendi sigorta birimleri var onu devreye sokup seni engelliyor ama önemli olan o yola girmemek. Ben bir de normalde hiç isteye isteye salona gitmem hep kendimi dürterek giderim ama gitmediğimde ben de sıkılıyorum fakat hacim her zaman belli bir aralık içinde olmalı ve aşılmamalı, bunu anladığında bi problem kalmıyor.

Hafta sonu mutlaka koşuyorum ve ağırlık çalışıyorum. Hafta içi yoğunluktan yapamazsam çok can sıkıcı oluyor.

Ağırlık antrenmanlarını evde yapan biri olarak haftanın 4 gününü direnç antrenmanlarina ayırıp off günleri de 15-30 dakikalık stretching/mobility, hiit ve yoga/pilates ile doldurduğum için can sıkıntısı olmuyor.

son 1-1buçuk senedir sırf para verdim diye gidiyorum.
plansız programsız o gün canım ne istersen onları yapıyorum.

gitmediğim daha doğrusu hiç gidesimin olmadığı günlerde çıkıp yürüyorum. bazen salonun kapısından dönüyorum. olur da içeri girersem -ama spor yapmak istemiyorsam- kondisyon aletlerinden sonra sauna/buhar odası kullanıp vaktim varsa hamam yapıyorum. bazen yüzüyorum.

yani spor salonuna gidip yıkanıp geliyorum off günlerde.

--
geçen sene sigara kullanımım arttığında (düzenli içici değilim) kendime haftada 5 gün salona gitme koşulu koymuştum. en az 3 gün spor 2 gün de fitness dışı soft antreman yapıp 5 günlük kotamı doldurunca pazar günü sigara içme izni veriyordum kendime.

hiç canım istemiyordu sigara pazar günleri. diğer günler istesem de içmediğim için hem sigarayı azaltmak hem sporu arttırmak için bende işleyen güzel bir yöntemdi.

Halis Şimşek. Geçmiş olsun

Prof Dr Yusuf Bayraktar

Ters U şeklinde mutfak. Mutfağın ortasından bir çizgi çizerseniz sağı solu ile aynı gibi, solda ve sağda mutfağın her iki ucunda iki tane ankastre buzdolabı var. Elektrikli ocak, fırın, mikrodalga, bulaşık makinesi ankastre ve Miele. İstanbul'daki en lüks ve yeni evlerden biri.

Salonda Kanada ve Amerika'dan getirttiğim tablolar, mobilyalar, özel yapım cam ve ahşap sehpa var.

Edüt: Ben soruya cevap veriyorum gençler. Soru eviniz ne kadar lüks, kahvaltıda ne yediniz sorusuna evim lüks demiyorum. Bırakın bana sataşmayı :)

salon ile mutfak birleşik. mutfağın iki duvarında tezgah var, ocak birinde lavabo diğerinde. bulaşık makinesi, ocak, fırın ankastre. beyaz eşyalar arçelik.

evin geneli ne alaturka ne de amerikan tarzı. ikisinin arası bir şey.

Ne derece lüks bilmem ama, salonda
bir tv köşesi,
karşısında bir L koltuk, arada bir sehpa,
Halı yok,
Yanda 6 lı bir yemek masası uzatılabilir türden,
onun yanı amerikan mutfak, ankastre set, eviye üzeri daima boş,
Lkoltuk üzeri bir tablo, başkaca duvarda bir de saat var sadece
bir de lambader var işte
Minimalizm güzel şey.

üst katımda harvey specter yaşıyor. new york'un en lüks evi yarışmasında ikinci oldu evim o yüzden. harvey olmasa bendim birinci. evde kendi büstüm filan var o derece yani. maaş bordrom da altın çerçeve ile duvarda asılı. tşk.

salonu 2015te aldık halen 0 duruyor. kalitesi ortalama. mutfakta sadece masa var o da ortalama. mutfak aletleri ortalama. ev aileden kalma.
salonda modern lambader ve avize var. bir adet dekoratif saat ve tablo, bir kitaplık, alkol standı(dizayn), dekoratif 2 adet maske var.

Bizimki full yeni nesil alaturka. Evde eşyadan birbirimize ve eşyaya çarparak yol alıyoruz. Bizim için değil d esya için vücuda gelmiş bir mekan, klasik orta-alt sınıf Türk aile evi.

kendi evimiz (aslinda bankanin ama). duz ikea evi, esyalarin buyuk cogunlugu ikea, mutfak bile ikea. elektrik elektronik fena degil, siemens, bosch, apple, samsung vs. ama eskidiler de tabi biraz. duvar boyasi falan duz kirik beyaz.
salonda ekstra benim calisma masam var.
amerikan mutfak ama oyle ada falan yok, normal mutfagin salonla bitisik hali.

benim için lüks kavramı bahçeden istediğin zaman sebze, meyve toplayabilmektir. bir de perde kullanmamak. evin içine bakabilecek kimsenin olmaması.
ışık kirliliği olmadan evin penceresinden, balkonundan gökyüzüne bakabilmek.

kiradayım. ev satın almayı da düşünmüyorum.

En lüks ev bende arkadaşlar mutfağımda ada var. Ada'da yeni zelanda dan getirttiğim yardımcımız var, onunda mutfağıni maalesef Franke döşettirdi zevksiz şey :(

luks olup olmadigina o sekilde karar veremezsin coco. sunlari soracaksin mesela:

- jakuzi var mi?
- kapali garaj bar mi?
- mustakil mi?

vs

jakuzi denmiş.

bir jakuziye lüks denebilmesi için, o jakuzinin yayla gibi olması, içine yatıp ayaklarını uzatabilecek kadar büyük olması, etrafında duşakabin muşakabin olmaması, hatta mümkünse camdan manzara izlenebiliyor falan olması lazım.

şu anda kirada oturduğum evde jakuzi var. allah cezasını versin öyle jakuzinin. 90-120 duşakabin alanına jakuzi koymuşlar, etrafı da duşakabin. heves ettim bir kere gireyim dedim, umut sarıkaya'nın mutsuzluk tanımı gibi iki büklüm, etrafın camla kapalı, popona su püskürüyor. hiç keyifli ve konforlu değil. şimdi bu ne oluyor?

jakuzili evde oturuyorum lüks mü oluyor? yoksa sadece standart bir duş olsa daha mı modern olurdu?

aile evini yaptırıyorum, jakuzi aklıma bile gelmedi, seramik üstü duşakabin yaptım.

lüks dediğimiz şey nedir? şimdi ben evin içini modern malzemelerle yeni yaptırdığım için bittiğinde yepyeni bir ev olacak. ama buna lüks diyebilir miyiz? evet mutfak ankastre oluyor. ama artık fırınlı ocak, ne bileyim set üstü ocak, tezgah üstü mini fırın falan kalmadı ki. ankastre yaptırdım diye lüks diyebilir miyiz buna? lüks olsun diye özellikle premium bir şeyler seçmedim. standart piyasa ürünleri kullanıyorum.

gabe h coud, mielene ya, sana yakışıyo mu hiç. gaggenau falan bak.

benim yaşadığım yer güvenliği var, otoparkı var. komşularım nazik insanlar. depreme dayanıklı olduğunu iddia ediyorlar. güneş alıyo. fazlasını aramıyorum.

lüks derken?! jetset bir ev m3 ile ölçülür, tümüyle farklı mimaridir.

yaw jakuzi sadece bir ornekti amma gommussunuz :)

çok eski, birkaç beyaz eşya ve ufak tefek tadilat dışında (pimapen vs) evdeki hemen her şey 80'lerden kalma. çalışmıyor ama tüplü televizyonumuz bile var ellaam. mutfak tezgahının bir kısmı kırık, geçenlerde tezgahın altından bir şey alayım dedim, elimi atınca bölme komple geldi.

kiracıyım, ankara'da kızılay'a yürüyerek 15 dakikada gideyim üstüne bir de fakir olayım dersen olacağı maksimum budur, o açıdan şikayetim yok ama valla çok kötü ya bazen apartmanın önünde birileri kavga etse, biri diğerini ittirip duvara çarpsa yıkılıp gidecek diye korkmuyor değilim.

Valla ben yaptırdım çünkü araç fiyatları çok yüksek, iyi ki de yaptırdım diyorum çünkü hanım park halindeki araca çarptı. Kasko olmada uğraş dur.

Babanızın da yaşı var muhtemelen, kesinlikle şart dikkat azalıyor bir ufacık kaza daha büyük maliyetle dönebilir.

yaptırırırsanız babanızın poliçeyi iyi okuduğundan emin olun. babam bu yaz kaza yaptı (sadece maddi hasarlı), anlaşmalı servise gitmediği için ikame araç alamadı, servis ücretini kesintili yatırdılar. gerçi anlaşmalı serviste de çok sıra olduğu için arabanın çıkması 2-3 ay sürüyormuş dediklerine göre.

Kasko yaptırmasanız bile mali mesuliyet sigortası yaptırabiliyorsunuz. Bunu tavsiye ederim. Trafik sigortasının karşı tarafa ödeyeceği miktar sınırlı. Onun üstünü normalde kaskodaki mali mesuliyet kalemi karşılıyor. O olmayınca ektra yaptırmak faydalı.

Anlık yakıt durumu, yol durumuna, ağırlığa, sıcaklığa vs. bir sürü etkene göre değişir, gaza cok basmışsındır azalır, az basarsın artar. O veriyi yaklaşık değer olarak kabul etmen gerekli.

sorun değil.

10 km çok hızlı gittiysen olabilir, 10 kmyi çok yavaş gittiysen yine olur. o 130 km anlık değişir kullanımına göre.

O veriler ortalama benzin al rahatla. Takma kafana 10u 5i.

isik yanmadan benzin alin yoksa bosuna benzin pompasini zorluyosunuz.

Prof. Dr. Nilgün Atakan

sakin sakin ihmal etmeyin. esim de çok ben vardi ve 5 tanesi kanser degil ama tehlikeli bulunup alindi. aile de cilt kanseri oykusu olanlarda cilt kanseri olma ihtimali %30 artiyormus, dr da bunu sordu ilk basta. ve erken teshis direk hayat kurtarıyor. bu hafta ilk isiniz bu olsun, çok gecmis olsun

Prof. Dr. Nilgün Atakan

Prof. Dr. Rana Anadolu

Dolu durmalı diye biliyorum, akü boş kaldıkça yapısı bozuluyordu diye okumuştum. Kaynağı bulamadım ama.

uzun sureli saklama icin genelde yari dolu tutulmasi tavsiye ediliyor. kullanim kilavuzunda da yaziyordur muhtemelen bu.

batarya tipine göre değişir fakat hemen hemen tüm piller için ideal saklama seviyesi %40 diyebiliriz. tamamen boş ya da dolu saklamaktan kaçının. %20'nin altına düşürmemeye, %80'in üstüne de çıkarmamaya çalışın. şarjdan sonra hemen kullanacaksanız %100 yapabilirsiniz.

Dolu durmalı.
Hiç kullanılmayacak piller bataryalar bile en az 2-3 ayda bir şarj edilmeli.

dolu ya da doluya yakın durmalı

ve ara ara boşaltıp tekrar doldurulmalı

Markalı düzgün bir ürün ise online manual/kullanım kılavuzuna ulaşabilirsiniz. Mutlaka soğuk depolama için bir tavsiyesi vardır.

Yılına göre değişir batarya nicad da çıkabilir lion da ona göre ayrı bir saklama koşulu belirtebilirler.

Aküler kendi kendiler zamanlar şarj seviyesi kaybediyor. Belli bir şarj miktarının altına düşünce de artık şarj edilemez/kurtarılamaz oluyorlar.
O yüzden düşük şarjda bırakırsanız bu seviyenin altına düşme ihtimalini arttırıyorsunuz.

scooter tarzını pek sevmiyorum demişsiniz ancak binmeden konforunu yaşamadan belli olmaz o iş. hayatta binmem dediğim chopperlardan birini kullandım 6-7 ay nefret ettim diğerini kullandım aşık oldum. Bu iş motordan motora değişebilir kısacası.
xmax250 derim ben hem konforu hem rahatlığı ve kolaylığı açısından mesafeye falan da bakarsak fazlasıyla iş görür. elbette bot kilo durumunuza göre vespaları da tercih edebilirsiniz, çok keyiflidir.
yani o kadar kısa mesafede bir sürüş için vitessiz turing ne bileyim aklıma yatmadı, yorar sizi.

o bütçe ile alınabilecek otomatik motosiklet sınırlı, hatta sanırım bir tane var, o da honda nc750x. çok da güzel motordur fakat 7 km için gereksiz büyük, pahalı, başlangıç için fazla güçlü.

hevesinizi anlıyorum fakat keyfi sürüşler dışında sadece bir noktaya ulaşmak için alınabilecek en iyi motosiklet scooter. şimdi nc750x alsanız onun bakımı, kaskosu da daha pahalı olacak. kasko yapmasanız aklınız motorda kalacak. belirli aralıklarla zincirini temizlemeniz gerekecek, bunun için bir yere de ihtiyacınız olacak. toz pembe değil yani.

ben olsam 7 km mesafede gidip gelmek için honda forza/yamaha nmax'tan (ya da xmax) birini alır geçerdim. bu motorları zamanı geldiğinde çok daha rahat elden çıkarırsınız. pahalı motosikleti ise çok daha zor satarsınız. motosiklet ruhundan biraz uzak olsa da sadece iş görmesi için elektrikli scooter bile alınabilir bu mesafe için.

@ orient blue söylenmesi gereken her şeyi söylemiş. Scooter bahsedilen mesafeler için en rahat ve en akılcı çözüm. Ama scooter kesinlikle olmaz hiç hoşlanmıyorum diyorsanız, o zaman vitesli motosiklete alışma sürecine girip çok daha geniş yelpazeden bir motosiklet seçmenizi tavsiye ederim. Sandığınız kadar zor değil alışma süreci. Bence ehliyetten sonra bir hakimiyet eğitimi de alırsanız kendinize güveniniz yerine gelir ve tercihleriniz netleşir.

nc700-750 gibi torku iyi gücü düşük motorlar var, dct modeli de olması lazım.
hatta nc700 integra isimli yarı scooter modeli de var.

700cc 50bg.

www.youtube.com

Bence yolu sadece 7km olarak düşünmeyin, motosikletten zevk almaya başlayınca devamı gelecektir, zıttını yaşayanı görmedim.

chopper tarzı bir motor tavsiye ederim, scooter gibi çok fazla aralara giremiyorsun, ani hızlanma yapmıyor ve ani manevralara izin vermiyor, biraz daha araba gibi sürüyorsun ve sürüş pozisyonu nedeni ile çok yüksek hızlara çıkamıyorsun.

hırsızların o kadar ilgisini çekmiyor. şehir içinde bir scooter pratikliği vermiyor ancak derdin zirzopluk değil ama içinden gelebilir diye korkuyorsun madem en iyi alternatif chopper. uzun süreli sürüşlerde konforlu, yormuyor. zincirli olmadığı için zincir bakımı, temizliği ile uğraşmıyorsun. bütçene göre çok güzel motorlar bulabilirsin.

chopper harici, nc'ler yakıtı kokluyor resmen, nc derim bende.

Her arkadaşlık kendi dönemiyle güzel, üniversiteden birkaç arkadaşımla zaman zaman iletişim kuruyoruz ama o bile yoruyor beni, diğerlerini düşünemiyorum bile.

hayır. çoğunun adını hatırlamıyorum bile. şu anda görsem tanımam.

Şu an arkadaşım dediğim insanların %90'ı liseden. Whatsapp gruplarımız var oradan hemen her gün haberleşiriz, onun dışında ayrı ayrı da sohbet ederiz. Her imkanda yüz yüze buluşuruz. Tabii şimdi herkes farklı şehirlerde ve hatta ülkelerde ama yılda birkaç defa en az üçünü görürüm. Ortaokulu da aynı okulda okuduğum için çoğu ortaokuldan da arkadaşım ama ortaokuldan sonra başka okula geçenlerle muhabbetim hiç yok o yüzden lise diye sayıyorum.

Onun dışında ilkokulu farklı okullarda okudum ve oradan kimseyle ilişkimi sürdürmedim, şu an denk gelsem iki sohbet ederim en fazla.

Üniversiteden bi iki arkadaşım var onlarla da üniversite sonrası iki defa belki buluşmuşumdur. Çoğuyla sosyal medyada bile takipleşmiyorum.

Arkadaş edinme mevzusunu lisede doldurdum ve bitirdim. Sonrasında üniversitede de, iş hayatımda da iki üç kişi hariç pek arkadaş edinmedim. Çok ihtiyaç da duymadım işin doğrusu.

7 senelik Anadolu lisesi okuyan kusaktanim.Aktif bir whatsapp grubumuz var ve duzenli gorusuruz.Tabi her zaman herkesi ayarlayip toplu etkinlik zor oluyor ama kucuk gruplar halinde bulusmalar oluyor.Valla biz cok yakiniz bundan da memnunum :)

Hepsinden görüştüğüm en az bir kişi var, ilkokul-ortaokul grubuyla yakın çevrelerde yaşıyoruz çocukluk bağları kopmadı kısmen nostaljik kısmen iş dedikodusu eksenindeyiz. Lise arkadaşlarımla bağımız derin; saygılı, düzeyli "aile dostu" vari bir ilişkimiz var. Lisans ve yüksekteki sınıfımdan "görüşüyorum" diyeceğim kadar düzenli görüştüğüm kimse yok ama başka bölümlerden yakın arkadaşlarım var, bunlarla ilişkim daha bi samimi, yakın arkadaş modundayız, arayıp ben geliyorum bir hafta sendeyim denebilecek tarzda bir bağ.

Ben görüşmüyorum ama bende yabanilik vardır. Sonuçta emek vermek gerekiyor ve ben de çok iyi bir arkadaş değilim. Öte yandan mesela kardeşimin en yakın arkadaşı ile 25 yıllık bir geçmişi var, taa anaokulundan beri beraberler.

Ortaokul hariç hepsinden görüştüğüm kişiler var. En fazla liseden.

Benim yakın arkadaşlarım halen ortaokul ve liseden. Haftada bir muhakkak görüşürüz yaşım 39 :)

Liseden en yakın arkadaşım hâlâ en yakın arkadaşım. O başka sınıf arkadaşlarımızla çok sık olmasa da görüşüyor ya da haberleşiyor, ben hiç bulaşmıyorum.

Üniversiteden insanlarla nadiren (belki birkaç senede bir) görüşüyoruz. Bir de ben mezun olduğum alandan bambaşka bir iş yapıyorum, kimseyle yolum kesişmiyor. Instagram'dan like atarak, ara sıra hikâyelere yorum yapıp iki satır muhabbet ederek sürdürüyoruz arkadaşlıkları.

Seneler sonra ilkokuldan bir arkadaşımla aynı şehre taşındım, makul ve kafa dengi biri, birkaç kez görüştük ama onun küçük çocuğu var, ikimizin de işi gücü var, çok düzenli bir ilişki kuramadık. İlkokul arkadaşlarımın Whatsapp grubu varmış, bu arkadaşımdan öğrendim. Seni de ekleyeyim dedi, hiç gerek yok dedim. İlkokul-ortaokuldan kırk yılda bir haberleştiğim 2-3 kişi daha var, o kadar.

ilkokul no.
lise ve üni yes. hemen hemen her gün iletisim halindeyiz. reels, telefon görüsmesi, videolu grup görüsmeleri.
yazin da ben türkiye'ye gittikce denk getiririz mutlaka. birlikte tatillere cikariz.

ortaokuldan bir tane kankam var kardeş gibiyiz. yine ilkokul ve ortaokuldan sık görüşmediğim ama alo desek 40 yıllık kaldığımız yerden devam iki kişi daha var. yeter adam olana çok bile.

Evet aynı kafa yapısına sahip arkadaşlarla görüşürüm

- Üniversiteden iki üç kişi kaldı yüzyüze görüştüğüm.
- Liseden bir kişi kaldı.
- İlkokuldan sadece instgram'da ekli. Yüzyüze denk gelmiyoruz.

tek arkadaşlarım ilkokul ve liseden.

Anadolu lisesini 7 yıl okuyanlardanım. En yakın arkadaşımlarımdan biriyle okulun ilk günü tanışmıştık. Yine aynı okuldan iki yakın arkadaşım var. Üniversiteden de görüştüğüm arkadaşlarım var. Ama lise buluşması, mezunlar gününe filan gitmem. O kadar insan sevmiyorum:)

hic tatmin etmiyorun otesinde korktugum bi hayat sekli. bir yerde geçis yapacakmisim gibi bi hisle devam ediyorum. ilk defa bu kadar dumduz siradan bir rutine girdigimi hissettim sevdigim cok sey var ama rutinde kalma fikri urkutucu bu yuzden heyecan verebilecek kucuk seylere yonelme istegi artiyor. insanliga bir sey birakmak olmayabilir buna cevabim. belki sadece yakin cevre. genel tatminsizlik duygusu, 30 senedir olan, bunu yapsam gecer sanip yapinca daha da cokuse surukleyen tatminsizlik ya da ne istedigini tam bilememenin sonucudur

Hatırlanmamak umurumda değil. Yapmaya çalıştığım kendi adıma güzel bir hayat yaşamak. Nedir bu güzel bir hayat? Sporu, kitabı, yurtdışı gezileri, farklı deneyimler, sineması/tiyatrousu/standup gösteri gibi şeyler. Tatmin edici südreyebilir bir hayat.

Çocuk çok severim ama istemiyorum +1

Ben herkesin bir yeteneği, yapması gereken bir işi olduğunu düşünüyorum. Yetişecek doğru toprağı bulmakla geçiyor bazen hayatın yarısı. Ama bulunca orada kalmak ve üreterek, bütün potansiyelini o işe vererek orada serpilip büyümek lazım. Huzuru da tatmini de bu şekilde bulabiliyor insan.

Sanat ve düşün çıktıklarımı topluma sunarak basit bir hayat düşlüyorum fakat siyasi ve toplumsal konjonktür yüzünden ya linç edilir (gerçek anlamıyla linç) ya da tutuklanırım.

Bu yüzden tatminsiz yuvarlanıp gidiyorum.

kendini fazla önemsiyorsun bence. ayrıca küçümsediğin şey insanların yüzde 90'ı için erişilmesi zor bir hayal.

benim kendi adıma baş koyduğum bir yol var. o yolda ne yapabilirsem kâr sayıyorum. bireysel olarak bir iz bırakma/etki etme amacım yok. yapabilirsem ne ala ama öyle bir beklentim yok. kendimi verimli ve iyi yaşayabildiğime ikna edebildiğim sürece gerisi önemsiz. gtümüzü yırtsak da en özelimizi, dünyayı değiştirenimizi en fazla tarih derslerinde anlatacaklar. biz zaten olmayacağız.

Korkunç bir senaryo olarak bulmuyorum. Dünyada 3 nesil sonra hatirlanmayan ama hem kendi dünyasını hem çevresinin dünyasını guzellestirmis çok insan var. Misal benim bir karşı komsum vardi cocukken, annem gibi baktı bana gün içinde. Şu an gozlerim duygulanir onun fotosunu görünce. Esini de öyle sevmistim, aklima gelir hala. Bunların yaninda einstein'e sokayim, banane.
Basini yukarı çevir, aya bak, yildizlara bak. Hadi 3 nesil hatırlandin, 10 nesil? 20 nesil? Hatirlanmayacaksin çünkü insan denen şey evrende ufacik bir kum tanesi. Bu kadar özel anlamlar yuklemeye gerek yok. Şu an belki de olağanüstü projelerde çalışan binlerce milyonlarca insan var, hepsinin adını bilmeyecegiz, hepsi wikipedia yer almayacak.

Hirs, daha iyi kariyer vs bunlar bende de var. Ama 32 yaşında bir insan olarak evli, çocuklu, mutlu mesut insanlara bakıp basarisizlik demem. O insanlar mutlu, sense o insanlar gibi olacagin için mutsuzsun, karamsarsin. Benim gözümde bu durumun kazanani onlar çünkü ortalama 80-90 yıllık hayatlarini mutlu gecirecekken sen böyle düşünemeye devam edin istediğin yere ulasamazsan mutsuz olacaksin.

Umarım cocuklarimi, torunlarimi mutlu mutlu seveceğim, emeklilikte bahcemde oturup viski ile bir sigara yakıp bahçeyi izleyecegim, bulutlara bakacağım, etrafımda torunlarına sesini duyacağım bir hayatım olur.

Geçen ay is arkadaşımın oğlu menenjitten öldü bir gecede. 20 yaşında. Eminim şu an hayatta olup sizin başarısızlık dediginiz hayatı yasamak için bir kolunu verirdi.

Bu hayatta birçok kişi hatirlanmak, önemli şeyler yapmak adına çocuklarıni, eslerini umursamadi. Sonuç ne oldu? Arkasından küfür eden yedi sülaleleri oldu. Benim babam çok güzel şeyler yapmadı, dümdüz adamdi. Cenazesine yüz küsur kişi katıldı, sürekli saçma sapan yerlerden "bana is bulmada yardimci oldu, bana şöyle yardım etti" falan diye insanlar arayip durdu. Umarım hepimiz bu şekilde hatırlanacak hayatlar yasariz.

Bundan yıllaaar önce Anadolunun bağrında bir köyde, iyi çalışıyor, iyi de kazanıyordum. Geceyarılarına kadar çalışıp, makam arabamla eve geldiğimde kaloriferciyi, karısıyla birlikte bir banka oturmuş, çekirdek çitleyerek yıldızları seyrederken bulurdum. Saatlerce gülüşerek sohbet ederlerdi. Ben de eve girerken, hayatımın en büyük yanlışı olan kadın inşallah susar da bu gece olsun kafamı dinlerim derdim.
Kalorifercinin mi hayatı basit idi benimki mi ve o mu mutluydu ben mi?


Göbeklitepenin tarihi 12 bin yıl. Bi o kadar da öncesi var desek 20 bin yıl yapar. Var olduğunu varsayıp Mu'yu, Atlantis'i de hesaba katarsak, yüzbin yılı bulur mu? O süre içinde feriştahı olsam birilerinin beni hatırlayacağı süre devede kulak olamaz. O durumda kasmaya da gerek olmaz. Çocuğum, torunum ben ölene kadar bana vijdan azabı hissettirecek kadar kötü olmasınlar. Bir de bu konuya niye takığım bilmiyorum ama, ölünce birileri mutlaka gömsün. Ötesi zerre kadar umurumda olmaz.

En sevdiiiim en sevdiiim

Basitligin ve rutinin konforunu kesfettigimden beri çok hoşuma gidiyor sıradan olmak <3

Öldukten sonrası zaten hiç umrumda değil de, hayattayken de kendi mutevazi beklentilerim karsilansa yeterdi. Karsilandi ;)

Ama bı 28den sonra bu kafaya ulaştım. Öncesinde herkes gibi kendimi çok farkli buluyodum, zordu eheh xd siradanlik harika

Hatirlanip ne olmayi bekliyorsun sacmalik.
Söyledigin sey muhtesem bir hayat.

Mustafa Kemal Atatürk gibi olmadıktan sonra kimsenin bu tür kaygıları olmamalı, 8 milyar nüfuslu bir dünyada kendimden bir iz bırakmak açıkçası çok umurumda değil, ben öldükten sonra da değil 3 nesil 3 sene sonra bile unutulsam hiç problem olmaz.

Etmez ve oyle bir hayat yasamadim zaten.

"kariyer" kismi gerekebiliyor ama o da dengelenebilir bi sekilde. Hayatin cogu is ve uyumak da olmak zorunda degil. Ama olabiliyor

modern kapitalizm kurguladığı hamster wheel içinde daha çok debelenebilmen için sana "özel olmalısın" hissini pompalıyor. bu sayede belki bir gün ümidiyle sisteme daha da çok hizmet edebileceksin.

@put it in your; iste buna ben de okey oldugumu saniyordum ama yurtdisi gezip, tiyatro izlemenin kime ne faydasi var? o anda mutlu olmak mi amac? yoksa bu gezileri ve tukettigin sanat eserlerini kullanarak bir seyler yaratabilmek mi?

yurtdisi gezip kitap okumak seni gelistiriyor ve donusturuyor. ama bu yeni degisen sen bir sekilde ortaya bir cikti koymuyorsan kime ne faydasi var, ne anlami var? yani super bir insan ol cok gezmis, okumus ol, ama sonuc ne? ne yaptin yani su hayatta? ne koydun ortaya? diye soruyorum kendime.

@mirket; yanimizda biriyle yildizlari izledik ve cekirdek citledik. sonra? ertesi gun yine aynisi. sonra? yani o ani mutlu gecirmek butun hayatimizin bosunaligini oteliyor mu? haftada yarim saat yakaladigimiz husu ve huzur anlari yetiyor mu? bana yetmiyor gibi geliyor.

@kaleci; ataturk olmaya gerek yok. mesela huseyin inan, deniz gezmis, mahir cayan, sinan cemgil 20-25 yasindaki cocuklar turk siyasi tarihinin birer parcasi oldular. inandiklari iste gerekirse olerek. ha battal mehetoglunu kimse bilmez gerci. o da oldu mesela. ama bu gencler bir sekilde 20 yillik omurleriyle 80 sene yasayacak bizlerin yapamayacagi seyleri yaptilar ve olumsuzlestiler. veya niyazi berkes'in kitabini okuyorum simdi. turkiye tarihi ile ilgili bir referans kitap yazmis ve orada duruyor eseri. cok imreniyorum bu durumlara. sanki boyle bir sey yapmadikca bosa yasamis olacagiz gibi hissediyorum.

Ben o saydığın isimler hakkında çok olumsuz düşünüyorum mesela.
Bence;
12 Mart muhtırasıyla bürokraside Amerika'nın hoşlanacağı türden bir temizlik yapıldı ve 12 Mart'ın yapılabilmesi için de bir sebep gerekiyordu.
Sağolsun o abiler de 20 yılda 80 yıllık yaşayarak o sebebi hazırladılar.

Festival basan Hamas militanları kaç yıllık yaşamış oluyorlarsa öyle işte.

Berkes'in hangi kitabı o? Anlatıyor mu bunu? Okumaya değer mi yani?

sahsen ben bir sekilde sanat veya dusun ciktilarimi insanligin veya toplumun kanonuna birakabilmis ve ona katki yapabilmis olmak isterdim. diger turlu bir hayati basarisizlik sayiyorum. boyle bir dusunceniz hic mi yok yoksa imkansizligi sebebiyle biraktiniz mi coktan? hirs mi diyoruz buna?

bu soruna ithafen

seni su an durduran ne? herkes iyi oldugu isi yapmali.

harika bir yasam.

katki yapmis cok insan unutulmus gitmis simdiye kadar, simdiden sonra da oyle olacak. bence senin bahsettigin sey katkidan ziyade sohret. insanligin gercekten hatirladigi isimlerin cogu da 'iyi' degil acikcasi.

diger turluyse, yani unutuluacak olsam bile sessizce katikimi yapmis olmak istiyorum olmeden diyorsan, yasadigimiz sistemde kimse kimseye oyle asil bir katki yaptirtmaz yani. bu dunyaya birilerinin menfaatine ters dusmeden katki yapamazsin.

Stalin gibi olmadıktan sonra kimsenin bu tür kaygıları olmamalı, halkı katletip bombalayıp onu yapamadığın köylüyü onyıllarca inim inim inletip halaskarlık hikayesiyle hatırlanmalı

nerdeyse her yüzyılda katliam yapıp birbirini katletmiş bu insanoğlunda iz bıraksan ne olur ki? ben normal bir hayat kendimce mutlu olduğum bir yaşam sürmek isterim. toplum normları sıkıcı çocuk yap, memur ol vb.

kendimizi bu kadar ciddiye almamıza gerek yok bence. başarılı olmak efsane olmak bunlar ego tatmini.

eder. bu zamana kadar yaşadığım hayat tatmin ediyor. bundan sonrası bedava ve ekstra bir gıda.

Valla beni eder :D hatta özellikle istediğim şey bu.

Valla bende olurum, işim gereği sürekli yeni teknolojiyi takip etmem gerekiyor. Dümdüz memur olmayı isterdim, akşam dizi izle vur kafayı yat.

Bence sizinki insanlığa katkı vs değil onaylanma ihtiyacı.

Gezmek, okumak ortaya bir şey koymuyorsak ne işe yarar diye soruyorsunuz. E koyun? yazın, çizin, paylaşın? Ama siz aynı zamanda bunun herkes tarafından onaylanmasını, takdir edilmesini ve alkışlanmasını da istiyorsunuz gibi. Eğer yaptıklarınızdan eminseniz, niye başkaları tarafından takdir görmeye ihtiyacınız olsun ki? Eğer öyle olsaydı Van gogh resim yapmaya devam eder miydi?

Bugün insanlık tarihine majör katkıda bulunmuş olan insanların çoğunun, o zamanın mevcut otoriteleri ile büyük kavgalar verdiğini, bazılarının canından olduğunu, kiminin dışlandığını, değer görmediğini, hapis yatırıldığını vs görüyoruz. Siz hazır mısınız buna mesela?

Eğer söylediğiniz şey, "varoluşumu anlamlandıracak şeyin ne olduğunu bulamıyorum. Bir şeyler yapmak istiyor ama onun ne olduğunu bir türlü bulamıyorum" ise, yalnız değilsiniz. Ama bunu bulma ihtimalini arttıran şeyler de zaten okumak, öğrenmek, paylaşmak, görmek vs. Ne işime yarıyor diye sormuşsunuz, işte bu işe yarıyor.

Ama söylediğiniz şey, "Yaptığım şeyler beni tatmin etmiyor. Daha büyük, daha yüce şeylerin parçası olmak istiyorum ama olamıyorum" ise, o zaman bu sadece bir yanılsama. Bütün bu yüce, büyük, yararlı vs gibi kavramlar son derece görece. Siz bunlara şu an olduğunuz yerden bakıp karar veriyorsunuz. Hangi yüce, hangi ölümsüzlük, hangi değer? Bunların tamamı sadece birkaç yüz sene öncesi için bile birbirinden tamamen zıt anlamlar taşıyor olabilirdi.

Özetle başarı, başarısızlık vs bunlara takılmayın. İnandığınız şeyler varsa bunları yapın, ya da yapmayın. Sadece bu kadar.

karakter, burc, yasanilan hayat bir suru kriter var. ben bu dunyaya birseyler katmak icin geldigime inaniyorum. 3 gunum ayni gecse afakanlar basiyor. baskasi ama kimse bana dokunmasin hep ayni rutinlerim olsun ister.

arkadaşım bu yazdığını not al yıllar sonra şu yazdığın bile elden gitme oranının ne kadar yüksek olduğunda hem kafanı duvara vururken okursun.
neyi ne kadar yaşayacağını planlayamazsın sadece planlıyor gibi görünürsün.
daha 20 gün önce gelir durumu gayet yüksek olan insanlar ve çocukları dağ otelde yandı bitti kül oldu.
depremi anlatmıyorum bile. anladın sen.

@antikadimag Bir şey koymak gibi bir zorunluğum yok ki. Birde bu yaptıklarımı kendi adıma ne için yaptığıma bakıyorum.

yurtdışı gezileri, tiyatro/standup, kitap okumasında kendi içimde bir meydan okuma var. Challenge. Bu karakter yapısı ve yaşanan (ve yaşanamayan) hayat ilgili. Benim lise ve üniversitem yıllarım çok vasat, çok sıradan geçirdim.

O vasat ve sıradan yılların acısını çıkıyorum. Her yurtdışı gezisinde yeni deneyimler kazandım. Bu deneyimler diğer deneyimlere zemin hazırladı. İlki ikinciye, ikinci üçüncüye. İlk deneyim ve üçüncü deneyim dördüncüye. Böyle böyle gidiyor.

Bugün arkadaşlarıma Schengen vize almalarına yardımcı oluyorum. Gidecekleri şehirde bilgim varsa tavsiye veriyorum. Gider gitmez, beğenir beğenmez saygı duyarım.

Pandemi öncesi tiyatroya giderdim. Şimdi canım sıkıyor Standup gösterilerine gidip laf attığım oluyor. Belki bir süre sonra sahneye çıkarım. Tiyatro olmasaydı Standup gösterine gitmezdim misal.

Kitap okuma. İngilizce kitap okuma çalışıyorum örneğin. Bu da farklı bakış açısı veriyor.

Belki dışarıdan basit ve anlamsız gelebilir. Bütün bunlar birbirini tamamlayıcı şeyler benim için