Müslüman mahallesinde salyangoz satmaya çalışmak gibi geliyor bana nedense. Şöyle; son 15 yılda eğitimden yönetime, özel sektörden kamu kurumlarına, değişmeyen bir sistem gösterin, ben de size bundan 30 yıl sonrasının planını gönül rahatlığıyla yapabileceğiniz bir ülke göstereyim. Memlekette bırak yıllar sonrasını, yarın ne olacağı belli değil ki. Nedir; her şeye rağmen yaşlılığını büyük bir disiplinle planlayabilen bir insan, bireysel emeklilik gibi bir dıştan zorunlu güdüme ihtiyaç duymaz, kendi inisiyatifiyle planını, yatırımını yapar bence. Hatta biraz ticari zekası varsa bırak kendi yaşlılığını, çocuklarının gençliğini bile rahat geçirtebilir. Burada mesela bitcoin diye başımızın etini yiyorlar, o olur. O riskli geliyorsa döviz-altın yatırımı olur, tamamen atıyorum 50 bin liraya bir pazar yeri alınıp oradan gelecek kira biriktirilir, o kendini amorti edince bir pazar yeri daha belki. Ya da yine atıyorum 2 sene önce servis plakaları 200 bin liralardayken bugün 500 binin altına yok.

Düşünmüyorum ben yani.

2 yerden bireysel emekliliğim var. Birincisini ablam başlatmıştı, bana işe girdikten sonra devam ettirmesi kaldı. İşyeri de benim ödediğim kadar üzerine ödediği için devam ettiriyorum. İlki Anandolu Hayat ikincisi Garanti.

su anda hic bir yatirim araci verdigin paranin %25 ini sana garanti olarak kazandirmaz. %25 lik devlet katkisi denen bisey var ve bence cok cazip. ben bundan yaklasik 7-8 sene once girdim simdi ordan biriken parayi gorunce vay be iyi ki girmisim diyorum. maasimdan anlamayacagim kadar bi miktar kesip kendisi devlet katkisiyla biriktiriyor. Benim isime geliyor.

var ama tl olarak değil. koç hissesi/ döviz olarak tutuyorum.

6 senedir var. Benim 6 senede biriktiremeyip çer çöp edeceğim bir parayı biriktirdiği için mantıklı buluyorum. Yatırım olarak bakmıyorum açıkçası. Kredi kartımdan otomatik olarak kesildiği için aklıma bile gelmiyor, sene sonunda bilmemkaç bin lira birikmiş oluyor, “aa” diyorum.

3 (5 yıl üstü) tane vardı 2 tanesini ev alırken bozdurdum. 1 tanesi devam ediyor. usd olarak ödüyorum.

Evet var.Grupama'da.

Var ve yakında 10. yılını dolduracak. Doğruyu söylemek gerekirse 10. yılını doldurur doldurmaz, devlet katkısının bir miktarından da feragat ederek sistemden çıkmayı planlıyorum. Paramın değerlendirildiği fonların getirilerinin yetersiz olduğunu düşünüyorum.

Var ama dondurdum, gereksiz geliyor bana da. Şimdi ödediğin para 10-20 yıl sonra cücük gibi kalacak (yüzde 25 katkıyı alsan bile bana çok avantajlı gelmiyor).
Ama başka türlü para biriktiremeyenler için hiç yoktan iyidir diyorum.

Yok. Devlete güvenmiyorum, katkısına da güvenmiyorum. Paramı TL'de tutmak çok saçma geliyor. Altın alıyorum her ay.

“Ee tabii, odtu”

Tanidigim tum odtu makinacilar istedikleri alanda istedikleri sekilde kariyer yapabildi. Benim tanidiklarimin icinde akademide devam edenler alanlarinda sayili universiteleri hic zorlanmadan takir takir kazandi, okudu, tez calismalarinda oduller alip prestijli yayinlarla mezun oldu. Simdi cogu staj icin ozellikle odtu makina ogrencisi/mezunu tercih ediyor. Harika bir bag var donemleri arasinda. Idealizm de eklenince tum bunlarin ustune supersonik insanlar cikiyor bolumden.

Tanidigim tipcilara bakiyorum da istedigi alanda istedigi sekilde kariyer yapan gorece az. Yurtdisinda kariyer kovalayanlar hala sinavlar ve genelde avrupa tercih ettiklerinden dil ogrenimi icin calisiyor. En az alti yillik egitimin verdigi yorgunluk da var. Elbette memnunlar durumlarindan ama bir odtu makina degil mezun olduklari yer :p

Şimdi öncelikle ön elemeyi geçemediniz, onda bi' anlaşalım da; ''adam geldi, tanıdığım odtü makinacı bütün kişiler istediği alanda kariyer dedi hahahahah'' diye atıp tutacağız arkanızdan.

Onun haricinde, ya ikimizin sosyo-kültürel çevresi çok farklı; ya da benim odtü ve itüden mezun olup da bu mesleği icra ettiklerine şahitlik ettiklerim çok andaval insanlar.

Benim çevrem hakikaten başarısız insanlardan mı oluşuyor acaba, neyse.


Daha spesifik örneklerle gelmek lazım, yani; bütün odtü makinacılar denilirse eğer ben o yaklaşımı çat diye bozabiliyorum. istanbulda poposu ayazda donan kontrol ve uygulama mühendisleri var, antep de yapı imalatında gece 2 vardiyasında ayazda poşet kontrolü yapan var, ankarada proje ofisinde tatmin etmeyen ücretler alan var arabistandan dönüp de aynı iş görüşmesinde karşılaştığımız benden yaşça da büyük ülkede iş arayan adam var(eşi de varmış yine aynı durumda) ya da bizim tanıdığın ofisinde otogaz projesi çizen adam var. bunlar odtü ve itü mezunu insanlar, hatta bu tüpgazcılarla da yakında bi' tübitak projesi üzerine görüşmem gerekecek, onlara da bi' sorayım bu tıp durumunu.(ülkede tıp bitmiş şaka gibi)

Tıpçı yakın tanıdığım ise yok, zaten soruyu sorma noktam burada koptu. şimdi biz bu konuyu mühendis bir arkadaşla konuşmuştuk ve şöyleki onun tıpçı tanıdıkları var; 10k ücret bandını en kötüsü çok rahat aşıyor diyor. abisinin bir arkadaşı varmış okuldan -ki abisi 36 yaşında- 35 bin lira alıyormuş, biz eskiden manitaya gül alırken mesela kız 19 yaşındaysa 19 tane gül alır afili bi' not yazardık, bunun da patronu her yıla bin lira lan demiş diye eğlendik filan.

bunun eşi de doktormuş, yılda 1 taşınmaz alırlar diye de güldük.

Şimdi biz sohbete çalışma şartları ve maddi imkanlar açısından yaklaştığımız için, bu konuda tıp bize çok avantajlı gelmişti, hatta ve hatta biz köylü kafasıyla sohbete şöyle başlamıştık, ''abi bugün en baba mühendis kaç para alıyor ?'' sorusuna refleksle. çünkü o sohbetin öncesinde biz neden üniversite okuduk ömer koç neden okuduya kadar gittiğimiz için, meselede mesleki haz ya da kişisel tatmin olarak değil de, çevresel yaklaşımlar üzerinden ilerliyorduk. Ne boş insanlarız bu arada. neyse

bu yüzden bahsini ettiğin istedikleri alanda kariyer ne mesela, n'aptı bu arkadaşlar? aselsan bunlardan geçilmiyor, maaşları ve şartları ortada, tai'nin ortada havelsanın ortada. Ankaraya dair özelleri de konuşabiliriz zaten onlar bağırırcasına ortada.

bu dünyagöz hastahanesi var, ne kadar doğru yanlış bilmem de duyum bu anlatacağım; oradaki bi' göz cerrahının aylığı 100bine dayanıyormuş. ki bu eğer doğruysa( bu olmasa bile yukarıda anlattığım 35bin net doğru kesin bilgi ) -ki alalaede bir hastahanede doktor bunlar. benim maaşlı çalışıp da aylık 100k gelire sahip tanıdığım 1tane mühendis yok.

hatta tahmin ediyoruz şimdi, mesela türkiyede ki bi' kaç büyük projede üst kadroya bakıyoruz ve nacizane(uluslararası firmalar değil) diyoruz ki alsın alsın 30 alsın bu adamda. 40 alsın hadi -ki almıyordur. evini barkını altındaki arabayı biliyoruz adamların. bu opetin bi' yöneticisi vardı o adam hakkında mesela söylenti vardı ''35bin alıyormuş'' deniliyordu, yani 35 bin büyük bir rakam, adam yaşlı başlı bi' adam baya bi' zaman geçirmen gerekiyor sektörde.


haa tabi şimdi aklıma geldi, geçende benim kuzenim dedi; katarda sizin maaşlar 11bin dolardan başlıyor diye, onun komşusunun kızı gitmiş, bana sen neden gitmiyorsun dilin gelişir dedi; kalbini kırmak istemediğim için birşey demedim. dolar olmuş 4 lira, 11bin dolardan başlıyor diyor.

Lan ben yurtdışındaki ilanlara bakıyorum, adamlar beklenen ücreti ''10bin tl ve üstü'' kısmına kadar listeliyorlar. başlangıç diyor ücreti diyor 11bin dolar diyor.

Yani ya bizim ufkumuz ve çevremiz burada da yetersiz kaldı yine -vay arkadaş- ya da bi' değişik aksiyon var, illerin getirisi de olabilir diye biz düşünüyorduk ki sen dedin odtü makinacılar istedikleri şekilde kariyer sahibi.

Şu hava aydınlansın 1 tanesi istanbulda metro hattı zımbırtısında çalışıyor onu arayıp fırçalayacağım. Bütün beceriksizler benim çevremde mi toplanmış, bu nedir böyle.

edit: aklıma geldi, hatta neden tıp okumadık diye bi' sohbet anında ''biz köyde statü farkını anlayamadık doktorun çocuğu da aynı yerden gocuk alıyordu bizde aynı yerden gocuk alıyorduk'' diye bahsi geçti. yine bu sefer başka bi' köyde :) ''mimarlar aşağıda aç, sen de öğremen ol'' sözleri havada uçuşuyordu. tek çare tıp mış diye konuşuyorduk, hatta bi' ara sohbet 1.bölümden alan bu fizyoterapist mi ne var onun mezunu adam diyorki ben 2009 da 2600le girdim şimdikiler 2000 le giriyor. tıp öyle mi, beraber çay içtiğimiz bi' aile hekimi vardı, bu aile hekimliği için tus mus gerekmiyormuş, ücreti de kişi sayısı görev yaptığın konum gibi bazı şeylere bağlıymış, ona bağlı olarak 10bin alıyordu bu doktor arkadaşımız-bizden 2,3 yaş büyük. fotoğraf çekip geziyormuş :)

şimdi ben tecrübesiz mühendise 10bin veren bir yere ne şahit oldum ne de duydum. şu bizim katardaki 11bin dolar alan kuzenin komşusunun kızını saymazsak, o kızı da tr'de bi' denk getireceğim aklıma iyi geldi şimdi.

Yurdumda uzun yıllardır devam eden bir mühendis fetişi var. Olacak olmayacak herkesi mühendis yapıyoruz, puanlar fırlıyor haliyle talepten. Öteki taraftan son geldiğimiz noktada tıp yazan çocuğun ensesinde tokadı patlatırım. Tıp bitti, köşeleri tutan yaşlı doktorlar bir süre daha iyi kazanmaya devam edecek ama yeni doktorlar hem sürünecek hem de hakettikleri parayı alamayacaklar.

tıp doktor olma arzusu olmayanların tercih ettiği bir bölüm değil genel olarak, hayali-amacı doktor olmak olan biri "anadolunun bağrı da olsa tıp okuycam" diyor genelde. ancak mühendislikte böyle bir idealizm durumu yok. sayısalcı bir öğrenci yüksek puan yaptıysa puanına yakın bir mühendisliği okumak ister ancak şehir-üniversite de önem kazanır. haliyle yüksek puanlı bir öğrencinin hedefi "en iyi okullar" oluyor, bu noktada da 2-3 seçenek kalıyor önünde. ya mühendislik dalını tercih edip bi tık aşağıyı seçicek ya da üst seviye okulu seçip dala pek bakmayacak. bu sebepten üst seviye okulların puanı uçmuş oluyor, zaten genel olarak "mühendislik" seçecek öğrenci sayısı daha fazla olduğu için rekabet de artıyor.

aslında sorunun cevabı gerçekten "e tabii, odtü" ama açmak gerekiyor.

şöyle ki, öss taban puanını belirleyen kitle 17 yaşındaki bebeler olsa da, bu kişileri yönlendiren de bölümlerin uzun vadedeki başarısı, istikrarı, mezunlarının konumu gibi şeyler. genetik mühendisliği gibi bölümler saman alevi gibi parlayıp fos çıktıktan sonra puanları düşüyor. odtü makina gibi bölümler ise bu itibarını, kişiye verdiği kaliteli eğitimi, etiketi koruduğu sürece böyle bir risk yok.

insanların mutsuz, vizyonsuz olması da biraz puanın yüksekliğinden kaynaklanıyor. ne istediğini, ne olacağını bilerek bölüme giren adamın yanında "ya şurada tıp olmadı, burada elektronik olmadı bari odtü makinaya gireyim" adamları da var. bu kendileri ve bölüm için vizyon açısından şanssızlık olsa da, bir yandan da bölümün verdiği güvenin, etiketin kalitesinin işareti. böyle düşük motivasyonla gelen adam zaten bölümün zorluğundan da etkilenerek boşvermişliğe sürüklenebiliyor. eh, ne istediğini bilmeyen adamlara bir şey istetmek de odtü makinanın sorumluluğu değil.

bölümün eğitim kapsamı çok ağır, geniş olduğu için eleştiriliyor zaman zaman. unutulan nokta yine bölümün makina mühendisliği olduğu, bölümün kimseyi kontrolde, kompozitte, üretimde, termodinamikte, akışkanda uzmanlaştırma gibi bir iddiası, sorumluluğu yok. bunu isteyen kişi zaten teknik seçmelilerle ve lisansüstüyle istediğinden de fazlasını elde ediyor.

ben mesela, nickimden de bellidir, "foymuya biye gidicem odtü makinaya giyeyim" diye girdim. keko bir kız arkadaş mallığım yüzünden o hedefi daha lisanstayken neredeyse imkansız hale getirdim. bu yüzden etrafta "yaa adamlar f1e gidecem diye giriyo hidromekte buluyo kendini bu bölümün puanı nasıl yüksek olur" diye dolaşıyor muyum? dolaşmıyorum çünkü bunun bölümle alakası yok. mclaren'de aerodinamikte çalışan odtü makina mezunu olduğunu bilmesem, benden 1 yıl sonra mezun olan arkadaşım motogp'de çalışmasa kişisel vizyonuma bağlı olarak dolaşabilirdim. savunma sanayii işi de en yüksek maaşı onlar veriyor, çoğu kişi oraya gidiyor diye bir trend halinde. insanlar şehrini değiştirmeden, zaten en az 5 yılı ankarada geçirmiş oluyorlar, çok da zorlanmadan geçinip gidiyorlar. kişisel kararlar yine, bölüm kimseyi havelsana mecbur bırakmıyor. ben ne mi yapıyorum? hayatımın 1/3ten fazlasını odtü makinada geçirdikten sonra değişiklik isteyip yurtdışında doktoraya başladım tekrar. bulunduğum yer makina mühendisliğiyle son derece alakasız bir yer olmasına rağmen odtü makinada öğrendiklerim sayesinde yaptığım projeyi herhangi bir ek ders alma gereği duymadan rahat rahat sürdürüyorum.

bunun dışında mezunlarla ilgili örnekler için seçilen örnekler de örneği seçen kişinin içinde bulunduğu ruh halini, mental ortamı temsil ediyor gibi geliyor bana. özellikle akılla dalga geçilen 3. parti ortamlar nedense bana süper kompleksli bireylerden oluşuyor gibi geldi. yoksa odtü makinanın aman tadımız kaçmasın, kimse dalga geçmesin bizle diye bir problemi yok. bölümün sağlam kadrosu, geniş ve yeterince derin içeriği sürdükçe mezunları kişisel tercihlerine bağlı olarak istediklerini yapmaya devam edecek. bu da bölümün itibarını, dolayısıyla gelen öğrencilerin puanlarını yüksek tutacak.

''eee tabi odtü, harika onlar diyen için yaptığım küçük bir araştırma entryim var.

(bkz: #72188288)

keşke burada 1 aydan eski mesajlar silinmeseydi de odtü makine mezunu bir abiyi hatırlayıp biraz daha konuşabilseydim.

Türkiye'de en afili şirketlerde bile müdür koltuğunu tuttuğunuzda bile 25 bin tl brüt civarında takılıp kalıyorsunuz.TIP'ta daha çok kazanacağınız kesin ama soru şu: Bu kadar çalışmaya, ömrümü mesleğime adamaya hazır mıyım ? Mühendislik seçtiğinizde en zor üniversitede bile belirli bir zorluğu olsa bile bitiriyorsunuz sonrasında yoğunluk olarak kabul edilebilir mi iş-özel hayat dengesiyle hayata atılıyorsunuz ama TIP okuduğunuzda aynı zamanda mesleğinizle de evlenmek durumunda kalıyorsunuz.Bence insanların TIP yazarken temel korkusu bu.

Ben İTÜ mezunu bir mühendisim hep güzel yerlerde de çalıştım ama ileride çocuğumu Tıbbiye'ye yönlendirmeyi planlıyorum çünkü Türkiye'de montaj sanayii dışında gerçek bir sanayi yok.Sanayi olmayan yerde de Mühendislik olmaz

tıplar daha yüksek aslında. şırnak'ta vs okursandır anca o puanlar. o da bölümdeen değil şehirden.

Tercih sırası tam bir felaket bence, sıralamaya göre meslek seçimi yapılması arkadaşların da söylediği gibi tam bir fiyasko. Meslek seçildikten sonra sıralamaya göre tercih yapılır.

Bende Yıldız mezunu bir mühendis olarak, çevremde aslında tıp eczacılık isteyip de puanı tutmadığı halde itü yada yildizda mühendis olmaya gelen arkadaşlarım vardı. Bu insanların maalesef başarılı olmasını bekleyemiyorum.

Aynı şekilde aslında mühendis olmak isteyip de aile yada rehber öğretmen ısrarı ile işte bu puan boşa gitmesin diye tıp eczacılık okuyan arkadaşlardan da maalesef pek umutlu değilim.

Bana rapor yazan doktorun, mühendis olduğumu öğrenince ben de mühendis olmak istemiştim demesi gözümün önünden gitmez. Bu adam nasıl başarılı olabilir ki şimdi?

Paraya gelince, Türkiye'de mühendislik içim üniversite bir etiket ODTÜ ile Gazi Üniversitesi aynı değil tabii ki. Ama tip fakültesi mezunu için hicbisi farketmiyor bana göre, idealist olmadıktan sonra 15bindeki tip da 300deki tıp aynı değerlendiriliyor bana göre

@danton, tabi aynı ildeki ezici çoğunlukla mühendislikten yüksek o konuda haklısınız ancak bizim beklentimiz hakkaride varsa tıp onun da herhangi bir mühendislik alanından yüksek puan ortalamasına sahip olmasıydı.

Ve zaten halihazırda en yüksek ve en alt puanlamaları değil de puan ortalamalarını merak edip konuşuyoruz.

@cleric seninle de aynı fikirde değilim pek, yani bütün meslekler bitti tıp da elbette bundan nasibini fazlasıyla almıştır, ama eskiden tıp'ın rakibi hukukmuş diyorlardı, şimdi hukukunun durumu ortada mesela. Öğretmenler atanamıyor, iibf mezunları bir işte tutunabilmek için birbirlerini kılıçtan geçiriyorlar. fen/edebiyat filan bunları hiç saymıyorum zaten; malumunuzdur.

@ron dennis naçizane tavsiyem boş zamanlarınızda biraz paragraf çalışmalısınız, okuduğunu tam anlama konusunda ufak tefek eksiklikler hatalar var.

yine elde kalanlarda, özellikle fukara anadolu halkı için bi' tıp bir de mühendislik kalıyor. onda da mühendislik için artık tepe okullar ve tepe bölümler. çünkü piyasa bu mühendislik dallarına da çok doymuş, yakında onlarda birbir bu konuda önlemlerini almaya başlarlar. keza kontenjanları ve okul fırsatlarını mesnetsiz arttırdıkları için; eğitim durumu da yerlerde, hadi eğitim durumu kötü olsun önemli değil iyi bir ölçme sistemi ile yeterliliğe öyle ya da böyle kendi çabasıyla ulaşamayanları da sistemden çıkartma diyeceğim o da yok, aynı dersi 2 farklı okulda bambaşka şekilde bitirebilen insanlar var. Yani tıp ne olursa olsun, ''ben daha ölmedim'' diyebilecek 2 tutar daldan en güçlü olanı gibi görüyorum ben.

üç aşağı beş yukarı genel fikirler ortada, şu da ilginç hakikaten davranışsal yaklaşım da ölçülebilir bir şeymiş, çünkü beklentiye uygun gerçekleşiyor refleksler genelde.
eskiden meslek kısmında toplumsal olayları yönlendirme gibi şeyler gördükçe şaşırırdık şaşırmamalıymışız.
Cevaplar için bütün yanıtlayanlara tek tek teşekkür ederim. Genel olarak fikir edinmemize yardımcı oldu. iyi eğlenceler.

edit: @cleric şimdi tekrar aklıma geldi; ben öğrenciyken ankara siyasal diye bi' efsane vardı; oradan mezun arkadaşlarımız şimdi ofislerde 1800 liraya kosgeb'e proje yazarak hayatlarını sürdürüyorlar(sürdürenler var diyelim-daha doğru bir yaklaşım olsun). Yani tıp da bazı şeylerini kaybetmiştir elbette ama, bu ankara siyasal benim hatırladığım kadarıyla demirden leblebiydi.

Sanirim benim cevrem genelde basarili kabul edilebilecek kisilerden olusuyor :) Saka bir yana, odtü makina mezunu arkadaslarimi simdi stalk'ladim da su pozisyondalar: bir ohio state graduate researcher, bir stanford postdoc, bir ucsd postdoc, bir tu dortmund phd student, ikisi dresden'de endustriyel pozisyonda, bir de roketsan. Bunlarin istedikleri kariyeri sectiklerini dusunerek yorum yapmistim, hala gecerli ilk cevabimda soylediklerim.

Tip mezunlarindan sadece iki tanesi akademik arastirma icinde, ikisi de phd yapiyor amerika'da. Diger tanidiklarim (hacettepe, ankara, cerrahpasa ve ege mezunlari) ya uzmanliklari ya da uzmanlik sinavini kazanmak icin calisiyorlar.

Her sey maddi kazanc degil bence. Universite sinavina hazirlanirken ortaokulda ve lisede tubitak olimpiyatcisi olmamim da etkisiyle hep arastirmaya yonelik alanlar oldu hedefim. Tercihlerimi yaparken neden hacettepe tip yazmadigim defalarca soruldu, defalarca aciklama yapmak zorunda kaldim tip doktoru olmanin hedefim olmadigina dair. Iyi ki secmemisim diyemem su anki pozisyonuma baktigimda ama secimlerimden mutlu oldugumu soyleyebilirim :) Bir hekimden daha az kazaniyorum ama istedigim isi istedigim sekilde yapiyorum ve hayattan aldigim zevki hicbir maddi kazanc bana veremezdi.

Kisaca, aslinda demek istedigim, bir kisinin hedefi makina muhendisligi ise odtü makina secebilecegi en iyi okullardan birisi turkiye icinde. Kontenjani su anda kac bilmiyorum ama 50 diye kabul edersek turkiye'de makina muhanedisligi okumak isteyen ilk 100 kisinin odtü makina'ya girebilecegini de soyleyebiliriz. Bahsi gecen tip fakulteleri muhtemelen artik 2000 kontenjandan sonra sira gelen okullar oldugu icin boyle bir sonuc dogmus olabilir.

ya biraz oldu ama benim odtü makine ve diğer mühendisliklere yerleşen arkadaşlarımdaki mantık şu şekildeydi,
hacı ilkokul, ortaokul, lise ankara'daydı.
üni de ankara'da olsun. nereye gidicez? odtü. o zaman yaz baştan aşağıya tüm bölümleri.
yani en azından benim arkadaşlarımın özellikle makine diye bir tercihi yoktu. o puan diliminde veterinerlik olsa onu da yazarlardı. adam zaten ankara gibi yerde güzel imkanlarda okumuş iyi puan yapmış. odtü'de o puan diliminde kaç bölüm varsa sıralıyordu hepsini.

Her mesleğin bir dip maaşı var. Evet Tıp doktorlarının dip maaşı bir ODTÜ makine mezunundan yüksektir ama tıp zaten herkesin isteyebileceği bir branş değil ki.
ODTÜ'lü olmanın bir anhtar durumu var, ama onu kişisel özelliklerinizle beslemediğiniz müddetçe piyasada ederiniz olmaz. Ederi olmayan kişisel özelliklerdir bu arada, mezun olunan okul değil.
Aynı şey Boğaziçi mezunu için de geçerli. BOUN Bilgisayar mühendisliği (hakikaten bilmiyorum) Hacettepe Tıp arasındaki puan durumu nedir? Bir kişi sırf puanı daha yüksek diye tıp isterken mühendisliği, mühendislik isterken tıbbı yazabilir mi?
Son olarak özetleyeyim; içini kişisel özelliklerinizle doldurabildiğiniz müddetçe "ismi olan" okuldan mezun olmak piyasada her zaman daha fazla tutar.

bir düz adam olarak time strech derim

www.amazon.es


ispanya içine ücretsiz kargo

Sen Istanbul'da mi yasiyorsun? Ben ABD'den fazla bir kutu getirmistim. Onu satabilirim.

insanlar 1000 para birimlerine askerlik mevsuzunu çözebiliyorlar. nasıl kanıma dokunuyor bu haktan herkesin yararlanamaması anlatamam. bu resmen bu ülkede yaşayan adamlara haksızlık, adaletsizlik.

cevabı unutmadım elbet. aynı işlem için bir arkadaşım istanbuldan ankaraya gidip elden bir şeyler vermek durumunda kaldı. kensisi avustralyalıydı. dövizle askerlik için şahsın kendisini istiyorlar ne yazıkki.

Sahsen vermen gerekmiyor, posta ile de gonderebilirsin.

konsolosluktakiler yardimci olurlar muhtemelen, ben de posta ile gondermistim.

Odeme yaptigin dekontu posta ile halledebilirsin. Sana kucuk bir uyari yapayim: Merkez bankasinin ankara subesinde acilmis maliye bakanligi dovizle askerlik hesabi var. Parayi o hesaba gonderiyorsun. en azindan ABD icin boyle. Sana verecekleri belgede muhtemelen bu hesabin adresi yazmiyor olacak. Onu mutalaka ogrenerek git. SWIFT yaparken bu bilgiyi istiyorlar ama veremiyorsun ve devaminda paranin geri dondugu oluyor. butun isler terslesiyor bir anda. Sonra para gonderme amacinin mutlaka dovizle askerlik oldugunu yazdir dekonta. Sirf bu is icin acilmis hesaba hangi amacla para yatacak ki zaten deme. Bizim memurlari biliyorsun. Hesaba girmis parayi amaci belli degil diye geri donderebiliyorlar. Kisile bilgilerini (ad soyad. tc kimlik no, baba adi, dogum tarihi, dogum yeri, bagli oldugun askerlik subesi) mutlaka aciklama kismina yazdir. Bankalar sigmiyor derse sigdirandan yap. Cok gereksiz gelebilir dediklerim ama inan parasi geri donup isleri sacma sapan hale gelen en az iki kisi taniyorum. Onun icin konsolosluktaki kisi iyi biriyse elinden geldigince cok bilgi almaya calis odeme konusunda. bizde bir nemrut vardi kac kisinin basina is acti.

hayatı çok da doğrusal görmemek lazım.

28 29 30 31 32 görmüş ve geçirmiş bir insan olarak, maddiyat olarak birçok değişiklikten bahsedebilirim fakat manevi, ruhani, spritüel vs. olarak mühim şeylerin çoğu sabit.

edit: anlatım bozukluğu.

rockçıların neden genelde 27 yaşında öldüğünü şimdi daha anlıyorum.

son 5-6 yılımı resmen uyutulmuş gibi hissediyorum..sonrası karanlık gelmeyin.

28 yaşındayım. Dört senedir çalışıyorum. Maddiyat açısından bakarasak birkaç hafta önce beş haneli bir maaşla üçüncü işime başladım. Fakat hala dört sene önceki hayat standardımda devam ediyorum. Enflasyon ve dolardaki artış sebebiyle çalışıp çalışıp hayatımda hiçbir şeyin değişmemesi beni psikolojik anlamda çok yıpratıyor. Anca kenara köşeye az bir miktar para atabiliyorsun ama kenara attığın anca para ufak tefek şeyleri finanse edecek kadar oluyor.

İş hayatında tam olarak istediğim yerde olamasam da iyi kötü ilerlemeye çalışıyorum. Önünüze hangi fırsatların çıktığı ve bu fırsatların size ne tecrübe kazandıracağı önemli olduğu için gelişim konusunda işin içine biraz da şans giriyor. Fırsatları bazıları erken yakalıyor, bazıları geç. Çok takmamaya çalışsam da yaşım itibariyle biraz daha tecrübeli olmam gerekiyordu.

Sosyal olarak da bitik durumdayım diyebilirim. Arkadaşım yok. Pek konuşkan biri olmadığım için yenilerini edinmekte zorlanıyorum. Edinsem de öyle eksikliği hissedilecek biri olmadığım için düzenli görüşmüyorum kimseyle. 10 sene önce çözmüş olmam gereken problemleri hala hasır altı ediyorum. Sebebi de ne zaman üstüne gitsem hüsranla sonuçlanması. O yüzden bu saatten sonra sorunları çözmek yerine bunları kabullenmeye çalışmayı planlıyorum. Zira bu saatten sonra karakterimde değişiklik olacağını zannetmiyorum.

Hayatım işe gidip gelmekle geçiyor. Tek başıma tiyatro, konser gibi etkinliklere katılmaya çalışsam da onları yapmaktan da sıkıldım artık. Evden çıkasım gelmiyor. Hayatta hiçbir şeyden zevk almıyorum, hiçbir şey beni heyecanlandırmıyor. ölmek istememek ama yaşamaktan da zevk almamak durumunu oldukça uzun süredir yaşıyorum. çok sıkıldım gerçekten.

Yaş 24.
Şu an ki işimin en azından 3 katı maaşa sahip olmak ve düzenli bir ilişkiye başlamış olmak hedefim. Hatta evlenmeye bile karar verebilirim ilişkimin geçmişine göre.

Kadın 40+
28 yaşımı çok güzel hatırlıyorum. 25 yaşında işe başladığım düşünülürse ben ilk hedefimi 30 yaş için koymuştum. Yurtdışı iş tecrübem olsun istiyordum. Tam 30 yaşında expat oldum. Ondan sonra ülkenin durumu vs. 35 yaş hedefimi ancak 40'ından sonra gerçekleştirdim.
Bundan neyi çıkartıyoruz; hedef belirlemek iyi, ama gerçekleşmezse moral bozmak yok, devam...

30 yaşıma gireli 3 hafta oldu. acayip bir şekilde 27-28den sonra fiziksel olarak yorulmaya başladım. hem de belirgin bi şekilde. gün içinde fiziksel aktivite olarak yorucu işler yapmasam da eve yorgun olarak geliyorum. en çok da bu canımı sıkıyor. 28 yaşıma kadar görmek istediğim yerleri belirlemiştim. 1 tanesini geçen ocakta olmak üzere hepsini gerçekleştirdim. sırada görmeyi istediğim yerler var ama onlar hakkında şu an plan yapamıyorum. iş olarak üst kıdeme geçtim ama parasal olarak asla tatmin etmiyor. belki tekrar eski pozisyonuma geçebilirim bilmiyorum. dünya görüşüm de aman aman değişmedi ama artık olaylara daha az şaşırıyorum ya da hiç şaşırmıyorum. önceden bana yapılanlara çok takılırdım şimdilerde pek umursamıyorum. sosyal çevrem yok denecek kadar az öncesinde de öyleydi. yakım çevremde çok kalabalık insan olmasını sevmiyorum zaten. 28 yaşında hiç görmediğim, hiç bilmediğim bir şehre taşınarak sıfırdan başladım her şeye. yeni bi düzen kurdum kendime. şu anki halimden de yaşadığım şehirden de memnunum. kendime daha çok değer vermeyi öğrendim. hayatta istediklerimi nakit ve vakit olduğu müddetçe ertelemiyorum artık.

şu an 38,99 yaşındayım :)

ilk kez yurt dışına çıktım. uzun yıllar çalıştığım (9 yıl) ve artık bunalımlara girdiğim işten ayrıldım ve nefes almaya başladım. mali müşavirlik stajımı yapıyordum o yıl ayrıca. ufak ufak siyasetle ilgilenmeye başlamıştım.

28'e 1 senem kaldı.

valla ben genelde pozitif bir insan olduğumdan mıdır bilmiyorum ama keyfim çok yerinde. geçmişte yaşadığım kısa süreli bir-iki sıkıntılı dönemi saymazsak bu hep böyleydi. hayattan ne istediysem oldu. atla deve bir şey de istemedim gerçi, çok kanaatkar bir insanım genel olarak. iyi insanlarla karşılaştım; bu büyük bir şanstı. beni bulunduğum konumdan yukarıya taşıyan, bana huzur veren, mutlu eden insanlar. şu 27 yıl içinde yaptıklarımla gurur duyuyorum. bir kez daha hayata gelsem bu kadarını başarabilir miydim bilmiyorum.

gelmiş olduğum yerden memnunum kısacası. sevdiğim adamla, 2 kedimle, hafif çılgın ev arkadaşımla, en çok yaşamak istediğim semtte oturuyorum. severek yaptığım bir işim, iyi yöneticilerim var. çalışma arkadaşlarım yükselme hırsından gözü dönmüş tipler değiller. zaten benim de "ceo olayım milyor dolarlar kazanayım" gibi bir hedefim yok. şirkette yükselip daha fazla iş sorumluluğu alıp rahatımı bozmayı kesinlikle istemiyorum. aslında maaşım fazla değil ama gereksiz harcamalarım pek olmadığı için bana yetiyor. sık sık kamp yapıyoruz, doğada olmak çok iyi geliyor. düzenli olarak yoga yapıyorum. ideal bağyanlara göre biraz tombiğim. boğzıma düşkünüm, yoga da kiloya fayda etmiyor ama neyse ki erkek arkadaşım böyle seviyormuş ^^ yarım dünya olduğumda da "böyle seviyorum" der mi acaba.

28 yaşım için de hedefim şu anki hayat standardımı korumak. belki ufak tefek iyileşirmeler yapılabilir.

yaş 27.

1 buçuk senedir anksiyete ve majör depresyonla başa çıkmaya çalışıyorum. çok yorgunum. ruhsal olarak o kadar yorgunum ki hiçbir fiziksel aktivite yapmasam da yorgun hissediyorum. iş konusunda zor bir sene geçirdim.

28'le ilgili hiçbir planım yok somut olarak. biraz akışına bıraktım sanırım. hayalim de yok. hayal kurmayı elinden alan bir hastalıkmış bu. herhangi bir sağlıklı insanı çok mutlu edecek şeyleri gözünün görmemesiymiş. 28'le ilgili planım yok. daha beteri beklentim var. şu lanet hastalıktan kurtulmak istiyorum. mutlu geçirdiğim günüm olsun istiyorum. başından sonuna mutlu olduğum, huzurlu olduğum bir gün. tek beklentim iyileşmek.

Kadın, 23'e 2 hafta kaldı.

Daha yolun başında bile değilim gibi geliyor bazen. Okul bitti iş güç bir şeyler yapmaya başladık işte. 28'e 5 yılım var. Bence bu her yaşın önündeki 5 yıl'lar hedef koymak ve gerçekleştirmek için ideal bir zaman dilimi. Çok uzun vadeli değil fakat önünü görebileceğin kadar da yakın. 28'ime geldiğimde mesleğin ilk yıllarında kendini kanıtladı olarak anılmak istiyorum. Birçok yeri gezmiş görmüş, kendini daha da geliştirmiş, kendi kazandığını dilediği gibi harcamış ve hala bekar kalabilmiş biri olarak kendimi hayal ediyorum. Hayatının en güzel günlerini yaşamış biri olarak 30'larıma adım atmak istiyorum.

30 yıl geçti üstünden, yine de çok net hatırladığım yaşlardan biri 28 yaşım.
Evli ve iki çocuk annesiydim, çalışıyordum. Büyük kızım o yıl okula başladı, iş hayatımdan memnuniyetim zirveye yakınsadı, güzel olaylar oldu... Aynı zamanda annemin rahatsızlığı yıl sonunda vefatıyla hayatımın o zamana kadar en büyük üzüntüsünü ve acısını yaşadım.

İçsel olarak çok kuvvetli, iyi hissettiğim yaşlardan biridir 28 yaş. Sanki öncesinde mutfaktaymışım da o sene sofrayı kurma zamanı gelmiş, tadını çıkarma zamanları başlamış gibiydi. Pek çok eksiğim, yapmak istediklerim vardı ve ben hepsini yapabilecek gücü hissedebiliyordum. O sene çarşaf gibi bi liste yapmıştım, 5 yıl sonra listedeki hemen herşey gerçekleşmişti. Gerçekleşmeyenler de zaman içinde vazgeçtiklerimdi.

Güzel bir yaş 28.

Şu an 26 yaşındayım. Ilkokuldan beri sadece 1 sene okumaya ara verdim. Artık şu okulları bitirmiş ve isg b sinifi uzman olup çalışıyor olmak istiyorum.

28 yasimdan sonra evlenmek istiyorum, butun eyaletlerde storelarim olacagini dusunuyorum, kendi sirketimi marka yapmayi hedefliyorum, olur da 4 yil sonra bu entryi okursam, neler degistigini editleyecem 4 yil sonra :)

23 yaşındayım.

28 yaşında olduğumda, iş yerinde yükselmiş ve sevgilimle evlenmiş olmak istiyorum.

1 yil kaldi. Pek bir somut hedefim ya da hayalim yok.

28'e kadar kendime hedef koyma hedefi koydum. :)

28'i azıcık geçtim.

27 kırılma oldu bende. aslında hayata dair yaptığım para, iş, kariyer vs. vs. planlarım iyi kötü yolunda gidiyordu. ama olmayan bir şeyler vardı, bilmediğim bir şeyler vardı, beni boğan bir şeyler vardı.

o zamana kadar, hayatı ve kendimi iyi kötü çözdüm, yolu da buldum güzel bir hızla gidiyorum diyordum.

aslında hiçbir şey çözmemişim. bunu çözdüm. 27 ve sonrasının bendeki en büyük etkisi budur.

mayış kaç katına çıkarmış, hatunla evlenir miymişiz filan... bunlar vakti nasıl geçirdiğimizle ilgili şeylermiş sadece :)

hayatımı değiştirecek kararlar vermemi sağlayan yaş olmuştur.
Aynı zamanda ev-iş-ev-iş azıcık kalan zamanda arkadaşları görme ve sevgiliyi görmek için sehir değiştirmeceler derken kafayı yemeye başladığım, hayattan soğuduğum yaştır. iş yerinde yaşadığım zam alama/sorumluluk artışı/yükseltmeme
(1yılı geçkin süredir yok o müdür alınsın yok bu fabrika bölünsün yok holding kurulsun titlelar netleşsin diye oyalamalar) derken yurtdışına gitme kararı aldım. ailemin desteği ve o zamanki sevgilimin engel olmayışı sayesinde 28yaşımın sonuna doğru yurtdışına çıktım. sonuç: birlikte gelmeye karar verdiğim ex-sevgili gelemeyeceğini söyledi, prestijli işlerde çalışmak yerine daha az prestijli işlerde çalıştım ama net bir şekilde daha mutlu bir sene geçirdim. hatta hayatımda verdiğim en güzel karardı diyebilirim. o yüzden hiç bir zaman geç değildir ister 18 ister 38 olun sevmediğiniz bir döngüye girdiyseniz söylenen birisi olmayın. dur diyerek çözüm arayın.

28'e nereden baksan 4 ay kaldı.(kadın) Krediyle araba aldım şuan feci belim büküldü. Enflasyondu, kiraydı, faturalardı derken sürünüyoruz.Benim 4 ay sonrasından tek beklentim iyi anlaştığım, eğlendiğim, düzenli bir ilişkimin olması, bir de şu lanet hayatta yalnız kalmamak o kadar...

28 oldum sayılır.

Daha evvel iyi bir iş iyi bir eş ve 2 çocuk olan hedefim gerçekleşmiş durumda.

Hedef degiskenlige uğradı ülkenin mevcut durumundan ötürü.

Şu anki hedefim önümüzdeki yildan itibaren Almanya'da çalışmaya devam edip master yapmak. Bu hedefime çok yakınım. Hali hazırda zaten çalışıyorum. Almanca ogreniyor ve master için şartları oluşturuyorum. İş kendiliğinden olacak gibi. 33 yaşımda çok iyi bir pozisyon yakalamayi ve artık maddi konuları dert etmeyi bırakmayı hedefliyorum. Çocukların gelecegi bu anlamda benim icin hedef belirlerken ilk kıstas oldu. Yoksa şu an gayet rahatım. Arada türkiye deki sacmaliklardan bunalsam da eşimle beraber maasimiz 5 haneye ulaştı sayılır. Bu da çocukları dusunmesem bana yeter. Ama olmuyor. Herşey Almanya da bu kadar iyiyken neden olmasin?

28 yaşıma birkaç gün kaldı. sanırım 28 yaşımı tamamlayamayacağım diye hissediyorum.

28 yaşındayım.

25 yaşında doktoraya başlamak yerine sıfırdan yeni bir kariyere başladım. yaşıtlarımın yarısı kadar maaş alsam da ben kendi seçimim olduğu için isyan etmiyorum. geçen hafta hayatımı değiştirecek bir teklif aldım ama sıçtım batırdım. dünyanın en büyüklerinden birinde çalışabilirdim. şu an paralel evrende olmuştur inşallah diye düşünüyorum.

özet: yine de allahtan ümit kesilmez

Pardon resim: i.hizliresim.com

Alakasını bilmiyorum ama Adnan Menderes.

Alakası serbest piyasa ekonomisi.

HTC eskinin en bomba telefonuydu ama telefon piyasasında malesef bir düşüşte bence. BU da güncellemeye yansır mı onu kontrol etmek gerekir bence ve android düşünüyorsanız f/p cihazları bence her zaman daha mantıklıdır gündelik kullanım için.

1- cex, paribu, btcturk vb. yerlerden btc veya ether alırsınız
2 - bu parayı iota satan bir yere yollarsınız. Ör: binance, bitfinex
3 - site içerisinde btc/ether i iotaya çevirirsiniz

eksisozluk.com

Ozalit işini görur diyenler gelir simdi

ozalit işini görür

ozalitçilere bi sor bence.

bence ozalitciye gitmelisin

ozalit işini görür

kendiniz yapabilirsiniz.

www.youtube.com

American Dad

bana çizimden dolayı rick and mortry gibi geldi

american dad'de roger'ın büründüğü hallerden biri resim...

american dad de ki travesti uzayli roger

hiç girmeyin o işe gümrükte kalır muhtemelen,

neden gümrükte kalsın? almanyaya gönderim yasak listesinde telefon yazmıyor. getirirken de faturam var, kaldı ki elden getirecek kendi gelirken.

geri gelmesinde elden gelecekse problem yok. ama giderken alman gümrüğünde kalır .. yanılmıyosam burdandı bi arkadaşın laptobunu ailesi göndermişti almanyaya, gümrükten çağırıp değer beyanında bulunmasını ve vergisini istemişlerdi.

siz bilirsiniz yinede

yine de yardım edeyim, dhl bir 1-2 işgünü içersinde teslim eder. fiyatı en pahalısı olandır. 60-80 eur isterler.

fedex türkiyede mng kargo idi yanılmıyosam dağıtıcısı 5 -6 günü bulur onlarda 60-100 tl arası isterler

ptt hızlı kargo 50-70 tl arası bir hafta içerisnde teslim ederler.

PTT ile en ucuz tutar.

Göndermenizde de geri istemenizde de sorun yok, eğer imei kayıtlı ise servisten alınan yazıyı da içine koysunlar geri yollarken yüksek ihtimal gümrükte bu benim telefonumdu şeklide yapacağınız açıklama ile geçecektir rahatlıkla. Yani en azından genelge öyle diyor.

Teşekkür ederim. Amerikadan kendim elden aldım, fatura benim adıma. BTK kaydı da kendi pasaportum üzerinde.

olur da serviste cihaz değişirse IMEI değişikliği kağıdı isteyeceğim, onu BTK'ye verip IMEI değişikliği yaptıracağım.

yani gümrüklük, vergilik bir işlem yok. o konuda şüphem yok zaten. anca yokuşa sürerler, belgelerle ispatlarım ben de.

almanya gumrugune takilacak denilmis zaten, turkiye'den cikmasinda sorun olmayacak.

neyse bol sans.

soru ne?

@kibritsuyu K-L noktaları arasındaki direnç nedir?

4 ohm

10

4

4 ohm

devrenin yarısı çöp

K'dan çıkan akım, 4 ohmluk paralel bağlanmış iki koldan geçebilir. çıkacağı noktataki direnci paralel bağlanan eş dirençler formülü R/n 'den 4/2 = 2 ohm olur. çıktığı noktada akım doğal olarak dirençli yolları değil, dirençsiz yolu tercih ederek direkt olarak L'den önceki son direncin önünde bulur kendini.(kısa devre) buradaki 2 ohmluk direnç, öncekilere seri bağlı olduğu için önceki sonuç ile topluyoruz. 2+2 = 4 ohm yapar.

bu testi medical park hastanesinde istemislerdi benden yaptirmistim. sonrasinda farkli bir hekimle gorusunce benim durumum icin gereksiz oldugunu ogrenmistim. neyse.
doktor degilim hatirladigim kadariyla fikir verecegim sadece. bu testte ilacla bir hormonu baskilayip bu hormonun olmamasi gereken bir sekilde uretilip uretilmedigine bakiliyor. sizde normal sekilde baskilamis gorunuyor. doktor olmadigimi tekrar belirteyim.

Dekopasajla sorun yasamazsin cunku dekopasaj sadece satin aldiginiz kisiden urunu yukleyip size getirip teslim ediyor.bazen ufak tamiratlar gerekiyorsa onlarida hallediyorlar.kisaca dekopasaj isini guzel yapan bir firma.olay sizin saticiyla anlasmanizda.urunun butun detaylarini isteyin.yirtigi,kirigi,catlagi vs var mi,detayli fotograflari.ne aldiginizdan emin olun.pazarliginizi yapin.teslimat sureleri bazen uzun olabiliyor mevsim yogunluguna gore.odemeniz dekopasaj uzerinden geciyor bu yuzden bir aksilik yasama durumunuz yok.adamlar gayet ilgililer.
Sahibiymisim gibi yazmisim.

6 aydır ücreti iadesi alamıyorum.
tavsiye etmiyorum

patlamak mı ?

18 aralıkta CME de işlem görmeye başlıyor.

@orpheus,

Bitcoin'in şlem göreceği piyasa (CME Futures) bir TÜREV piyasası, dolayısıyla gerçek Bitcoin alış-satışı yapılmayacak, yalnızca işlem görmesi için kontratın başlangıç tarihinde fiyatı baz alınarak işleme başlanacak diye biliyorum. Yani bu işlemler "sentetik" olarak yapılacak, CME'de işlem yapan kişiler yerine hiçbir zaman gerçek Bitcoin alınıp satılmayacak. Şimdiye dek "BTC artık daha da tanınıyor, denetlenen bir borsada işlem görecek" diye olumlu etki yapmış olsa da işlemler başladıktan sonra fiyata etkisi olmaz diye düşünüyorum çünkü herhangi bir BTC borsasında (Binance, Bittrex, BTCTurk gibi) işlem görmeyecek, işlemlerin tamamı CME'de, alıcı ile satıcının karşılaşması sonucu gerçekleşecek.

@binder dandet,

Konuya yorumum yok.

Yatırım tavsiyesi değildir.

Sözlükte patlayacak dediğimde ana avrat küfür yiyorum, sustum artık ne haliniz varsa görün.

Bitcoin bir değişim aracıydı, insanlar onunla pizza sipariş edecekti felan güzel hayallerdi. Şu anki durumla şişmiş bir yatırım aracı. Balonu patlasa bile 0'a inmez gerçi de şu an bilen bilmeyen herkes evi arabayı satıp "yılboşuna yözbön olocuk" diye bağırdığına göre çok da uzakta değiliz. Sadece talebe göre arz o kadar az ki balon baya uzun süre ertelenebilir.

ekşiciler patlayacak geyiği yapıyorsa böbreği sat al.

indrmek istediğin yerde durdur, klavyede PrtScn diye bi tuş var ona bas, sonra paint yada photoshopu aç oraya yapıştır farklı kaydet yada dışa aktar, işte indirdin.

kitap bitmedi henüz, ama yarıladım. konu konu anlıyorum. eskileri de birleştirerek örnekler veriyor ama, o zaman zorlanıyorum. devam etmesem mi diyorum ama bitirmek de istiyorum.
olmadı bir tur bitirip ikinci tur tekrar bakarım.

ben udemy'den online ders aldım oradan videoları anlatımları izleyerek kendi kendime öğrenmeye çalışıyorum.
belki oradaki derslerden alarak örneklerle birlikte devam edebilirsin (indirim zamanlarını takip et derim, zaten neredeyse ayda bir indirim yapıolar)

udemy'de 25 tl kursu, hemen alın. ocaktan sonra fiyatlar değişecek.

Udemy'den ders alacaksan once chrome, safariden falan girip bak.fiyatlar degisiyor.

en ucuzunu seçiyorum ben hep.

standart la 4 günde geldi bana geçen hafta bir siparişim.

Aciliyeti yoksa en ucuz gönderim tabii ki. Bazen aralarında fark olmuyor bile. Yurt dışınd ayaşıyorum ama bir defasında çabuk gelmesi için fark ödedim, tahmin edilen en son gün içinde geldi ki standartta genelde amazonda ilk gün gelir. değmez yani

hangisi en ucuz anlayamadım. fiyat göstermiyor kafam karıştı. n

standart olan en ucuzdur.

Yurtdışından sipariş veren varsa sabır etmeyi ogrenir. Standart gonderimde Inter by MNG bayağı hızlı çıktı seçenek yoksa eskiden Pts getirirdi tr içi ise yurtiçi dağıtırdı o yavasti

Order Summary
Items: EUR 93,35
Postage & Packing: EUR 0,00
Import Fees Deposit: EUR 16,80
Order Total: EUR 110,15

en sonda şöyle bir şey göreceksin en ucuzu seçersen

Çocuklar duymasın'daki temizlikçi kadın.

Yabancı dizi Legends of tomorrow Heatwave

Yerli Kertenkele ziya hoca

Randy Marsh - pics.me.me

Gerçek hayatta olamadım. İşte o yüzden böyle bir şans verseler Randy Marsh'ın kafasını yaşamak isterdim.

Hayranıyız. Bıyığına kurban olduğum..

Sicak saatler - cehennem cevdet
Yedi numara - vahit emmi

inglorious basterds'te christoph waltz'un canlandırdığı hans landa veya schindler's list'te ralph fiennes'in canlandırdığı amon göth. çünkü nazi atmığıyım. ikisi gördüğüm en karizmatik, en acayip, en şahane karakterler olabilir. amon göth'ün gerçek halinden bahsetmiyorum bu arada tabii ki, filmdeki halini söylüyorum.

The godfather-michael corleone
Leon-leon
Mystic river-jimmy
Kadin kokusu-albay
Kurtlar vadisi-mehmet karahanli

scrubs carla

lost'un faraday'i. bunca dizi-film izledim, kendimi bu kadar özdeşleştirdiğim karakter yoktur. diziyi izlediğim dönemde hele, hepten öyle eziktim, tam benim la bu diyordum. oyunculuk yeteneğim yok ama o rolü iyi oynardım sanırım. kızıl sevdamız bile aynı <3
yeri gelmişken orospu charlotte'ı da anmak lazım.

Desmond hume.

behzat ç.'de gittikleri pavyonda sürekli dans eden kepçe kulaklı minik amca.

The O.C.'deki Seth.

Spoiler___

4 sezon boyunca kimselere bulaşmadan, kaykaydı, yelkenliydi, çizgi romandı takılıp üstüne dizinin en güzel kızıyla çıkıyosun.

Spoiler___

Temiz.

Güncel Türkiye şartlarında o lafı söyleyen herkes haklıdır zaten, tereddüt etmeden çok net bunu söyleyebilirim.

@kaptan maydanoz toplum senin gibi her boka maydanoz olan gereksizlerle dolu.

ticari gönderilere daha uygun fiyat veriyorlar tabi ki ama bunun için sözleşme imzaliyorsunuz. örneğin 1 sene boyunca ortalama 300-350 kargo göndereceğim gibi bi taahhüt veriyorsunuz. %25-30 daha düşük fiyata gönderiyorsunuz bireysel müşteriye göre.

%10 ile %70 arasında kargo yoğunluğunuza göre indirim alırsınız.

Kurumsal üyelikler indirim sağlar elbette. Ayrıca sirketinizin kargo trafiği de baz alınır. Misal; her gün 100 ayrı evrak gönderisi olan firmaya kargolar %70 lere varan indirim yapabiliyorlar.

2,00-2,50-3,00-3,50 görmeniz mumkun

@playing star again nasıl ayırt edebileceğim hakkında en ufak bir fikrim yok. ilaç olmadan "terapik" şekilde de ilerleyebilirim ben.

@playing star again klinik psikolog ilaç yazma yetkisi olan değil mi? psikiyatristle aynı diye düşündüm

çok saçma insanlar, yorumlar var burda. 5 yaşındamı yazanlar bilmiyorum ama 4 sene insan psikolojisi üzerine alının eğitimin hiç bir işe yaramadıgını savunmak büyük cehalet.

tabi ki gidin, en azından rahatlatabilir olmadı yönlendirir, taktik verir.

bir fikir: enabız sitesinden görünmez mi?

e-nabız'dan görebilirsiniz.

26 ağustosta yazılan e-reçeteyi eczaneden aldıysan e-devletten görebilirsin ilacın adını.

kralsınız teşekkürler :)

öyle bir şeye hiç gerek duymadım. normal sırt çantamı kullandım. şu anda da decathlonun en küçük sırt çantası yetiyor. (17 aylık)

tam olarak bu değil ama (bkz: mockumentary)

ekleme. yine ucundan kıyısından: (bkz: suspension of disbelief)

aşağıya yazarsam silinecek. mockumentary'nin uzaktan yakından alakası olmadığına katılmıyorum. janrın ismindeki "mock" anlamını görmezden gelip ve sadece bu anlamla sınırlı olmadığına, bu yalancı belgesellerde de kurgusal olarak ortaya koyulan olaylara sanki gerçekmiş muamelesi yapıldığına dikkat çekmek istedim. sonuçta ortada teknik olarak belgesel olsa da yine kurmaca bir eser var. kafamdan bir kavram uydurup bunun üzerine bir mockumentary çekebilir, ya da bu hayali kavramı bir mockumentary içerisine monte edebilirim. ama tabii bu bir teknik değil. ya da öyleyse ben adını bilmiyorum.

tam olarak mockumentary değil, mockumentary ile uzaktan yakından alakası yok. :) mockumantary çok daha farklı bir şey. suspension of daha yakın bir tanım.

2 veya 2.5 kere. Başlangıçta 2.5 kez şarj eder ömrü azaldıkça 2'ye düşer. Bence teknoloji marketlerinden al gözün görerek.

www.hepsiburada.com
geçen ay bu satıcıdan aldım. ama fiyat o zaman 65'ti ve kargo bedavaydı. ürün orijinal geldi.
yok burdan almam diyorsan; kendi satıcın ile iletişime geç. ürün orijinallik bandrolü var mı sor. var derse kutunun üstündeki bandrolü sorgulatıyosun

n11'de semers adlı satıcı orijinal xiaomi ürünleri satıyor.

Ben sürekli muhteşempazar adlı n11 satıcısından alıyorum. Sıkıntı yok babamın oğlu değil. N11 100/15 çekim var alacaksan hesabımı veririm kullanırsın

olay lenste değil post processing.

muhtemelen ps ile her fotoğrafta saatlerce uğraşılmıştır.

www.jakeolsonstudios.com

bu fotoğraflar filtreli. photoshop ya da lightroom’da fazla fazla oynanmış.

asiri guzel, baslamalisin. arada kisa hikayeler ve uzun oykuler de var onlari da atlama, hatta cikis sirasina gore okuyunca en iyi oluyormus, surada var: expanse.wikia.com:The_Expanse

7. kitap da cikti, 7'ye basladim ben bu haftasonu.

once 11.500$'dan 0,004 btc almissin (bunu nasil boyle bir kurdan aldin cok ilginc)
17727$dan 0,022 btc almissin

0,004 + 0,022 = 0,026 btc
1 btc suan 16076$ (cex.io kuru), senin elindeki btc'nin degeri de 418$ yani yaklasik 1604tl

ama ayni BTC'yi btcturk'e gonderip 66.000 TL'den bozarsan 1683TL ediyor (giderken dusecek fee'yi 0,0005 btc aldim)


yani senin zararinin sebebi 2. alisini cok yuksekten yapman

onlar toptan aldıkları için daha uygun fiyata satabiliyorlar. apple ise yeni telefon çıkmadıkça/kur değişmedikçe fiyatlarda oynama yapmıyor. telefon apple garantili olduğu sürece nerden aldığınızın pek bir önemi yok yani dezavantajı da olmaz.

garantilik durumda evet apple'a başvuruyorsunuz yine ama bununla ilgili geçenlerde bir problem yaşayan ekşi sözlük yazarı vardı. imei kaydı yapılmamış bir telefon satın almış sanırım, problem yaşamış.

felatunbey'in dediği gibi toplu alım yaparak ucuza satabiliyorlar.

2 katini oder.

150 tl oder.

öyle dev hazırlık ve grafik bişileri filan gerektirmemesi özelliğiyle duyulan fikir yine ne hallere gelmiş:)
ben de bakmıştım da, tamamen istediğin şekilde, ihtiyaçlarına göre bölümler koyuyorsun, ne tablo lazım ne bişey. bi de ne bölümler koyuyorsan, işaret ve sayfa index'i yapıyorsun ( zaten alışırsın) o ka.
zaten olay ekstra bişeye gerek olmaması, ne postiti ne görseli ne bastırması..

@neynep

Türk mükemmeliyetçiliği diyecem ama birden Cem Yılmaz'la boy ölçüşürüm gibi geliyor, saygım var yapamam :)

Göz zevkinin çok fazla incelikli düzen aramasıyla ilgili belki. Yoksa eski ajandalar var elimde bankaların falan ama kullanmak mesele. Neyse bakalım. :)

yok işte, onlardan bile basit ve sade. sadelik göze güzel geliyor zaten, öyle değil mi:)
ajandalar dışında, azcık bişi gerekiyor ona yav.
kaynak ayırmıştım sanki, bulunca atacağım (:

Teşekkürleeeerr :))

grafik tasarımcıyla vs. uğraşmana hiç gerek yok.Tablo çizimini ve sayfa düzenini kolaylaştırmak adına ihtiyacın olan tek şey noktalı bir defter. Ben de bullet journal kullanıyorum. türkiyede bulamadığım için yurtdışından alıyordum ama artık www.kagito.com 'u keşfettim. envayi çeşit noktalı defter hatta bullet journalcılar için özel üretilmiş defterleri var. bi dene derim

ee zaten böyle hazır ajandalar var piyasada.. boş deftere çiçek böcek çizip adına BULLET JOURNAL diyince bi de ig de paylaşınca daha havalı oluyor tabi. imreniyorum sahip olduğunuz boş vakitlere yeminle.

duruma/hizmete/yere göre değişiyor.

Hizmetten memnun kaldıysam tabiki veriyorum.

bir tek oto yıkamacılara veriyorum. o da alışkanlık oldu. bırakamadım :/

Hizmetten memnun kaldiysam veriyorum. Kuafore veremiyorum bi tek :D sebebi yok

Eve kadar yiyecek-içecek getirenlere kesinlikle bahşiş veriyorum. Vermeden rahat edemiyorum.Tabiki maaş alıyorlar ama maaşları düşük.Esas olayları bahşiş. Minimum 3 tl olmak üzere, 10 tlye kadar bahşiş verebilirim.

Para ustu 1-2 tl ise kalsin diyorum sadece. Bahsis vermiyorum. Odunum herhalde. :(

Hayatımda galiba 1-2 kere vermişimdir herhalde. Onlar da hani bahşiş denecek paranın en alt sınırında falandır. Memur çocukluğundan kalan alışkanlık herhalde.

henüz alışkanlık haline getiremedim ne yazık ki, aklıma geldikçe veriyorum.

bizim mahalle berberine çırak başlamış bitane, 13-14'lerinde tombik bir ergen. ben sıra bekliyordum, bi tane genç adama kesim sonrası bakım falan yaparken iltifatlar etti yakışmış gibilerinden, paltosunu tuttu uğurladı bir güzel. adam giderken teşekkür bile etmedi, ben de sitemkar bi şekilde yokladım çocuğu "insan bi teşekkür eder" diye. "canı sağ olsun abi, kafası bişeye takıktır belki, somurtuyordu geldiğinde, neşelensin istedim biraz ama işe yaramadı pek galiba" dedi gülümsedi. ulan dedim sana helal olsun çocuk, ne güzel düşünmüşsün. sonra benim saçımı yıkadı tıraştan sonra, "ustam da güzel kesmiş hani, yakıştı" dedi, halbuki 3'e vurdu şalksda. şebek işte, bi hoşuma gitti o tavırları, içimden gele gele verdim 20 lira(tıraş 30). yok abi bu çok dedi, taam lan 10'unu ver o zaman dedim.
demedim tabii, "hak ettin hak ettin" dedim, sıvaz attım omzuna, güldü mahcup bi şekilde, başıyla teşekkür etti. öyle sevgi kelebeği ponçik bi insan da değilim ama tüm bu tecrübe çok içimi ısıttı.(düşün yani, böyle sıradan bi insanlığa bile muhtacım alskşda)
hem veledin gönlünü eyledim hem de ben hoşnut kaldım. dedim "ulan bundan sonra daha sık
bahşiş vericem" diye. ertesi gün pizza çekti canım sipariş verdim, 34 tuttu, baktım cüzdanımda tam 35 lira nakit var. sırf o 1 lirayı bahşiş vermek için nakit söyledim. 1 lira çok bişey değil ama yine hoşuma gitti lan, vay ams dedim resmen parayla mutluluk satın alıyoruz.

o günden beri günde 100 liraya kadar bahşiş veriyorum, para bitti tabii, yarın kredi başvurusu yapıcam...

El pasoda komşumuzun oğlu şef garson. Her gittiğimde beni karşılıyor selam veriyor ben istemesem de masaya kuruyemiş cips mısır getiriyor hesaba da yazmıyor bunları. Ben de her gittiğimde bahşiş bırakıyorum. Büyük ihtimalle ona gitmiyor kutuda birikiyor ama olsun.

Bir pizzacı var çok tonton 60 yaşında bir servis elemanı var her pizza getirisinde kendi kendime lan adamı bu yaşta çalıştıracak kadar zorda bırakan durum ne acaba diye düşünüyorum. Nakit söyleyip ben de üstü kalsın yapıyorum.

Onun dışında kimseye bahşiş vermiyorum. Ha yok hesap üstü 10 kuruş 50 kuruş geldiyse almıyorum o kadar.

dünyanın tüm medeni ülkelerinde olduğu gibi hizmetten memnun kaldığım her şeyde %10 bahşiş bırakırım.
benzinimi doldurup camımı silen pompacıya bile 5 lira vermekten çekinmem.
insanlar gerçekten size hizmet etmek için çok zor şartlar altında çok zor işler yapıyor ama hakettikleri kadar kazanamıyorlar.

Hava yağmurluysa veriyorum. Bir de öğrenci olduğunu düşündüklerime veriyorum.

Iyi hizmet aldigim her mekanda bahsis veririm.bunda ilk meslegimin garsonluk olmasinin da payi var.dilenciye para vermem.yemege kahvaltiya genelde yuksek miktarda hesap oduyorum is hayatimin da etkisiyle.belli bir oran yok ama en az 2 en cok 10 tl bahsis veririm. Sadece ozel jestler ozel hizmetler aldigim yerlerde 50 tl ve uzeri bahsis veriyorum.

Ben rahat edemiyorum ya veriyorum mutlaka yere göre az ya da çok değişir ama vermediğim çok azdır.

kendimi bildim bileli %10 veririm fiks.

Hizmetten memnun kaldıysam ara ara veriyorum evet, ama en çok valelere ve benzincilerdeki cam silen abilere bahşiş verdiğimi fark ettim.

Veriyorum.

5-100 arası degisir

usb mikrofon al bir de reflexion filter al.

Yol 20-25 kilometre ama hep viraj zor bir yol.

teleferik veya dolmuş ile çıkabilirsiniz.

teleferik hem daha keyifli hem de daha güvenli. bol bol manzara izleyip fotoğraf da çekebilirsin. arabayla gideceksen teleferik dibindeki belediye otoparkına bırakıp çıkabilirsin rahatça.

Okulların tatil olduğu donemde aşırı yogun oluyor.

Bu işin piri uniqlo. Türkiyede yok ancak letgo,dolap gibi yerlere bakabilirsin yurt dışından getirip satanlar var.

uniqlo vardı bende. 3 sene yıkamadan giymiştim. Abim benden habersiz giyip, bir mekanda yakmıştı geçen sene.

Koton, h&m, Benetton bak. İyice ayağa düştü gerçi bu montlar.

Nişantaşı'nda Işık okullarının karşısındaki bir pasajda satılırdı uniqlo. Hala satıyorlar mı hiç haberim yok. 4 sene evvel 400 liraya satıyorlardı..

H&M'den aldım sıcacık tutuyor

Erkek koleksiyonundaki montlar nasıl bilmiyorum ama ben de h&m den aldım tombili mont. Memnunum

14 olmasi lazim

Daha ucuza da kapatabilirsin. Sahibinden.com'dan 2. el ürünlere bakabilirsin, rack'i falan ucuza alabilirsin. Bence bu tür girişimler için çok uygun ürünler var. Ha ekipmanlar olimpik olmaz ama yine uzun zaman götürür seni. Aradaki fatkı daha iyi anlaman için bir de Gymholix'e bakabilirsin, olimpik barlar 1200 lira civarıydı.

çok daha ucuza kapatırsın.. 2 bin vb.

ben de evde yapıyorum, naçizane birkaç alınacak tavsiyesi vereyim:

- mat
- barfix bar
- koşu bandı

istanbul'da çok mekan bilmiyoruz diye düzelteyim o zaman.

mitte

Eğer tahattütname sıkıntısı yoksa derhal TTnet ya da süperonline e geç derim, boşuna dememişler ucuz etin yahnisi bol olur diye. D smarttan TTnet e geçtim ve oldukça memnunum, adamlar benim telefonu defalarca aradılar geçen duymamışım, net hızını 2 katına çıkardılar paket değişikliği ücreti olmaksızın ve yalnızca birkaç lira farkla. Bence TTnet müşteri hizmetleri oldukça iyi. D Smart da biraz bekletse de en azından köklü bir şirket onda da böyle rezil kalmazsın.

içindeki kaktüs,sukulent dayanıklı bitkiler zaten,uzun ömürlü oluyorlar. zamanla bitkiler büyüdüğü için görüntüsü ilk günkü gibi güzel olmayabiliyor. anneme yapmıştım cam elma fanus içine kaktüs uzayıp kıvrıldı,bi değişik duruyor.

www.cicekgaraj.com bu adreste hem ömrü hem de bakım bilgileri mevcut.

hihohoh istemsiz gülme geldi. yok dostum gir kafana göre istediğin duruşmaya(gizlilik kararı olanlar hariç onlara giremezsin), girerken vatandaş girişinden gireceksin sadece kemer takmazsan rahat edersin girişte o kadar. başka bir durum yok. telefonun falan alınmayacak yani

girişte hiçbirşey soran yok, sadece güvenlikten geçiyorsun avm'ye girer gibi. sonra gittiğin davanın salon numarasını vb bilmen lazım birsürü salon var. bilmezsen içeride kaybolursun çok büyük.

Trezor ve Ledger var cold storage olarak ama tabi her coini desteklemiyorlar cunku sonu yok coinlerin :)

Istediginiz coinin cuzdanini kendi bilgisayariniza kurup tum balansi bilgisayarinizdaki bu cuzdana cekebilirsiniz. Sonra da bilgisayari isterseniz 12 ay sonra acin, blockchain ile sync olmasi zaman alir biraz ama sonra coinlerinize ulasirsiniz.

5
7.5
2000
Yeni
Bankacılık

5 gün
9 saat
4-5 bin tl
4-5 yıl
bankacılık

5
9
7250
5
It

5
8
5-10k
2
IT

6
7.30
3500-4000
2 yıl
Mobilya

5
9
3000
4
inşaat

5
9
4500
2
Otomotiv

2,5-3
24
10000-12000
6
sağlık

5
8
4k
1 yıl
IT

5
8
2-2.5 primsiz
yeni
sağlık

Haftada kaç gün? 5
Günde kaç saat? 8
Maaş Aralığı? 9.000
Tecrübeniz? 5
Sektör? ulastirma

5 gün
7:45-17:15 arası (1 saat 20 dakika da mola var.)
2181
ilk işim 1 ay oldu.
tekstil/tasarım

6
14-16
25000-30000
13
savunma

hopa’dan 2bucuk saate gelmiştim trabzon’a batum giriş çıkışları ne kadar sürer bilmiyorum ama hopa batum arası da yarım saat sürüyor demişlerdi.

Genelde çok sıra oluyor sinir kapısında. Net bir hesap yapmak çok zor ve riskli.
15 dakikaya geçtiğim de oldu 3 saat süren kuyruklar da gördüm.
Trabzon a ulaşım için havas in sitesinden bakabilirsiniz ama genelde hopa dan Trabzona, Trabzon dan hopa ya gelisten daha uzun sürede gidiliyor.

yok hocam öyle bi şey herkesin ağzında bi şu laf gönderim yok diyorsa bile ödeme ekranına kadar gelin falan. o kadar çok ürün denemişimdir ki saymış olsam ben şaşırırım kendime ama yok olmuyor yani. ayrıca genel olarak amazon.de türkiye'ye neredeyse hiçbir şey yollamıyor.

edit: gönderiliyormuş cidden. şans tamamen. dediğim gibi en aşağı yüz tane böyle ürün denemişimdir hiçbiri gönderilmiyordu. aramayla falan da alakası yok teker teker denemeden her ürünü bilemiyorsun ödeme ekranına gelince gönderim olup olmayacağını.

.com adresine bakacaksın hocam,
www.amazon.com

ürün gönderiliyor sepete gidince.her şey dahil adresine teslim 110€ fiyatı. vergi dahil. öyle boş boş konuşup gönderilmiyor diyenlere kulak asma. aramasını bileceksin.

Bu ürün gönderilmiyor yazdığı halde satın aldığım ürün çok oldu ekşisözlükteki yorum doğrudur. son ödeme ekranına gelmeye çalışarak teyit edin.

Şu an denedim ve gayet oldu. üstelik satıcısı Amazon.de olduğu için Almanya'ya ödenen KDV'ler düştü. 93,35' Euro oldu sepette. Kargo da bedava. (Tabi bizimkielrin kapıda alacağı vergiyi ekleyince tekrar 110 küsür euro oluyor) Bir nevi onların almadığı KDV'yi bizimkiler gümrük vergisi olarak alıyor gibi düşünebilirsiniz.

bu ikisi arasında ucuz olanı al biraz dikkat ile kurarsın büyük bir zorluğu yok genelde.

demonte geldiğinde en beceriksiziniz bile kurabilir.

Ama ilginç kısmı şu, bu 5 raflı olan kitaplık ben bildim bile sürekli 50 lira, ne dolardan etkileniyor ne ekonomik durumdan çok şaşırdım.


Aslında bunu tekzen'e gidip gördükten sonra alsanız iyi olur, yani ben 1.yi alın demeye geldim ama fiyatının hiç artmaması beni biraz şüphelendirdi, napıyorlar diye merak ettim. tekzen'e gidip gördükten sonra 1.yi alın gitsin.

Billy'ler daha uzun olduğu için içine ağır kitaplar koyunca daha fazla bel veriyor gibi geldi bana hep. 50 liralık kitaplığı da sağlam mıdır diye bir bakmadan almazdım ben.

Bu arada Adore Mobilya'nın kitaplıkları da fena değildir, onlara da bir bakabilirsiniz.

biz de oyle bir kitaplik almistik fakat o kadar dayaniksiz ve adi cikti ki anlatamam. o yuzden bir seferlik masraf icin kotu mal almaya gerek yok.

Billy kitaplık ne ara bu kadar pahalı olmuş. Çok da matah bir şey değil bu. Benimki dik duruşunu kaybetti, ağırlıktan dolayı sağa yattı. Raflar aşağı doğru eğildi. Arka kaplama geri bombeli bir şekle girdi. Tek artısı rengi hiç solmadı.

Billy kesinlikle 240 lirayı hak etmiyor. Tekzendekini bilmiyorum

yurt içi kargoda %30 kampanya vardı en son. belki işinizi görür.

goo.gl/wkCXgF

PTT Kargo'nun internet sitesinde kaç liraya gönderilir öğrenebilirsiniz. Gönderi ücreti hesaplama gibi bir tablo vardı.