eksisozluk.com

hey ayrıntısına kadar anlatmaya çalışmıştım. ayrıca videoyu da izleyebilirsiniz orada da çok ayrıntı anlatmıştım diye hatırlıyorum.

madde madde cevap vermeye de çalışayım:

1. Sadece üsküpte kalacaksanız gerek yok, çevre şehirlere (ohrid vs.) gidecekseniz araç kiralamanız şart, 5 gün sadece üsküpte sıkılırsınız, o yüzden çevre şehirlere de gidin bence. üsküp merkezde araçlara çok kolay ceza yazabiliyorlar, özellikle park nedeniyle, aman dikkat.

2. şehir pahalı değil, türkiyede küçük bir şehir merkezi gibi. booking alternatiflerine yönelebilirsiniz. hamur işlerine de şans verin kahvaltıda.

3. Kosova yerine ohrid tercih ederdim ben olsam, matka kanyonu, milenyum hacı ve ohrid temel merkez yerleriniz olabilir gezebilecek.

4. Yollar bildiğim kadarıyla fena değil ama çok fazla radar var şehirler arası. toplu taşıma 2 sene önce körüklü otobüslerle idi ohride. şu anda bilmiyorum. bir kısmı dağ yolları evet. radara tekrar işaret edeyim.

5. flixbus'ı hiç duymadım, bilgim yok. kurumsal bir firmadan araç kiralamak her zaman güvenlidir.

6. tam gezme havası, ben ilkbaharda ve sonbaharda gezmeyi severim böyle yerleri. ben de 26 martta gitmiştim, çok soğuk olmaz mart başında da. www.accuweather.com

kafanıza takılan bir şey olursa sorun cevaplamaya çalışırım.

2023 senesinin Nisan ayında gitmiştim. Buna göre cevap yazacağım bildiğim sorulara.

2-şehir pahalı mı? eğer öyleyse kahvaltı dahil otel tutacağız, değilse daire tutarız.
+ Şehir ucuz. Ben, arkadaşım eşi ve 6 yaşındaki çocukla 3 geceliğine iki odaya 24.294 Tl vermişsiz. Otelden bağımsız şehir ucuz.

3-üsküp haricinde kosova'ya gitmeli miyiz? yoksa ohrid ve matka kanyonuna mı gidelim?
+ Matka Kanyonuna kesin gittin bence. Ohrid'e gidiş 2 saat sürüyor. Çok vakit geçeremedik Ohrid'de ama yine de Üsküp'e göre beğenmiştim. Kosova yerine ohrid tercih ederdim ben olsam +1

2025 mayısta arnavutluk - tirana gittk. ordan otobüsle ohride gittik. ohridden de üsküpe gittik. araba kiralamadık şehirler arasında otobüs var. yollar da bozuk değil. hatta clasic company miydi neydi öyle bir firma vardı onun otobüsü ile gittik ohrid üsküp arasını.

internetten bakarsanız şehirler arası otobüsler çıkıyor araba kiralamaya gerek yok. şehirler zaten küçük olduğu için her yer birbirine yakın yürüyerek gidiliyor.

üsküpte matka kanyonu dışında görülecek hiç bir şey yok, tek yer türk çarşısı o da bence eminönünün aynısı. hediyelik eşyacılarda bakırköy pazarında satılan şeyler satılıyor :) ben açıkçası şehri sevmedim, o yüzden matka kanyonuna falan da gidesim çok gelmedi, ama matka kanyonuna şehir içi otobüsle gitmek bayağı zor sanırım araştırdığımdan öyle anladım. üsküpte türk çarşısında zaten matka kanyonuna günübirlik turlar var. kişi başı 25-30 euro falandı diye hatırlıyorum. gittiğiniz gün çarşıya gidip turu ayarlayın, ertesi gün sabah 10.00da kalkan turla gidip görün tek güzel yeri orasıymış.

eğer dönüş uçağınız 1 mart akşamsa ohride de gidip gelebilirsiniz, ama uçağınız erkense vaktiniz olmayabilir. çünkü araba kiralamayacaksanız şehirler arası otobüsle yaklaşık 3-4 saat sürüyor. ama araba kiralayacaksanız günübirlik gidip gelebilirsiniz bence.

makedonyada ohrid ve üsküpü gördüm başka bir yere gitmedim. bence ohrid üsküpten bin kat daha güzel. ohridde vkusno diye bi köfteci var mükemmel çok lezzzetli ve uygun fiyatlı. ohridin bi de incisi meşhur ama orijinal ohrid incisi yapan 2 aile varmış özellikle onlardan almanz lazım bissürü inci dükkanı var ama onlar orijinal tarif değilmiş.

90lı yıllar güzellemesi yapanlar sadece 90larda çocuk olanlar yani benim akranlarım :)
biz bilmiyoruz öyle suikast filan, sokakta oynamayı 90lar popunu filan özlüyoruz.

bu arada 90'lardaki müziklerde pek güzel değil. İyi bir altyapısı yok. 100 tane sarkı varsa 5 tanesi güzel ama nedense her şarkı güzelmiş gibi davranılıyor.

insanların özlediği şey bence teknolojinin azlığı ve daha fazla samimiyet.

eger ortalama bir hayat suruluyorsa gecmis hemen hemen her zaman romantiktir, ozlem duyulur cunku gencligi temsil eder. insanlarin cogu da ortalama bir hayat surer. yani saydiginiz olaylarin birincil muhatabi degillerdir. gunumuzun internet kullanicilarinin buyuk cogunlugu 90'larda cocuk olan kisilerden olusuyor. bu olaylar yasanirken zaten cocuklar. internet falan da olmadigindan sistematik bir maruz kalma olmuyor. zamanin her seyin ilaci olmasi durumu da var. insan su anki problemlerine odaklanir, gecmiste yasadigi zorlugu unutur. dedigim gibi bunlari ortalama bir birey icin soyluyorum. yani eger iskencelerle dolu cok kotu bir hayatiniz yoksa... yani genclik, zaman, internetin olmamasi, daha cok insan iliskilerine dayali bir yasam, farkli bir guven ortami olmasi vs. gibi cevresel etmenler, hepsinin katkisi var.

Ben o yılları baştan sona gördüm.

90'larda Türkiye; Siyasal islamcıların iktidarda ve bürokraside olmadığı, ordusu Atatürk ilkelerine bağlı, basın ve ifade hürriyetinin büyük ölçüde geniş olduğu, AB hedefi olan, yüzünü hür dünya değerlerine çevirmiş şirin bir Balkan ülkesiydi.

Sorunlar yok muydu vardı ama şimdikinin yüzde beşi kadar bile değildi. Yaşayarak gördük.

Ben babamın girgir ciltlerinden 80-90 falan okuduğum için daha çok bilgiliydim. Ve insanların çoğu geçmişi unutuyor ama bu sadece bizde değil, her yerde.
Millet x zamanı iyiydi diyor, bir bakıyorsun soğuk savaş var, nükleer riski var, iş güvenliği yok, hastaliklara aşı yok, kansere tedavi yok, ortalama yaşam 60-70 falan, kadınlar eşlerinin malı gibi, eşcinsellere ciddi sıkıntılar var, siyahlara ırkçılık var falan filan.

Ben şahsen geçmişe oranla sadece şu sıkıntıları görüyorum;
- tech brolarin istediğini yaptığı bir dönem.
- shareholder value diye diye bokunun çıkması. Şirketin hisse değerinin her şeyden önemli hale gelmesi
- sosyal medyanın ve etrafımızdaki çoğu şeyin bizim zamanımızi calmaya ve bizi bağımlı yapmaya çalışması

Belki bir iki şey daha vardır ama genel olarak birçok konuda her zaman şu anki dönem 80-90lardan iyi neredeyse her ülkede.
Ya daha şundan 10 sene önce falan isid, el kaide sürekli bomba patlatiyordu. Bu bile unutuluyor.
Ha bu arada Türkiye misal bence 2000-2010lara kadar falan oldukça güzeldi, ama küçük küçük her şeyin değiştiğini görüyorduk. Şu an misal Türkiye kesinlikle o dönemden çok çok daha kötü halde, tartışmaya açık bile değil. Ama 90lardan çok mu daha kötü buna net bir şey diyemem, cocuktum da o dönemleri de okuduk yolsuzluklar falan doluydu her yerde.

Evet bence bunun önemli kısmı o yıllarda çocuk olduğu için neler yaşandığını hatırlamamak ve çocukluk-gençlik yıllarındaki keyfe özlem duymak.

Ama daha önemli ve gözden kaçan bir şey var o da Türkiye'de yönetici sınıfın değişmesi. Hem paraya sahip olan hem de devletin karar verici mekanizmalarında söz sahibi olan sınıf değişiyor ve önemli kısmı değişti. Hangi sınıftan olduğun da o yüzden eskinin daha iyi olduğunu düşünüp düşünmemek konusunda etkili.

Objektif bir şekilde baktığımı zannettiğimde 90'lar bana da çok kötü geliyor. Şu anda da kötü şeyler yaşanır o zamanlar da kötü şeyler yaşanıyordu. Ama 90'larda pek çok insanın ölümüyle sonuçlanan, neyin ne olduğu belli olmayan daha kaotik, daha az bilgi sahibi olduğumuz kötülükler vardı, o yüzden daha kötü olduğunu düşünüyorum.


Ek: Karşılaştırma yaparken teknolojinin getirdiklerini hesaba katmamaya çalıştım. İnternetin, robot süpürgenin, tıptaki gelişmelerin dikkate alındığı bir karşılaştırmada eskinin hiç şansı yok.

90lı yılları hatırlıyorum ve şimdiye oranla kesinlikle daha iyiydi. faili meçhul cinayetler vardı evet ama şimdi daha fenası var.
o yıllar daha iyiydi çünkü; eğitime önem veriliyordu, tahsilli insanlar hak ettiği değeri görüyorlardı, imam hatip liseleri şimdiki gibi çoğunlukta değildi, siyasette denge vardı, diktatörlük yoktu, siyasileri dengeleyen yozlaşmamış devlet kurumları vardı, medya tamamen yandaş değildi, üniversiteler bağımsızdı ve kaliteliydid, siyasi karikatürler ve taklitler yapılırdı (şu an yapılsa yer yerinden oynar o derece şeyler), büyükiehirler tamamen köy kültürüne teslim edilmemişti, tübitak değerliydi, tekrar yazıyorum devlet kurumlarına güven vardı. daha tonla şey yazarım.

@koela'in "100 tane sarkı varsa 5 tanesi güzel ama nedense her şarkı güzelmiş gibi davranılıyor." ifadesini açmak istiyorum.

Erişim kısıtlı olduğu için o dönemde seçiçi davranmak zorunda kalıyorduk. Sadece şarkı olarak değil, gene olarak çoğu şeye erişimimiz kısıtlıydı. Dolasıyla az olan seçeneklerden kaliteli olanını bulmak için kılı kırk yarıyorduk, ince eleyip sık dokuyorduk.

Şimdi ise seçeneklerimiz ve erişimiz devasa boyutta. Kaliteli olanı nereden nasıl bulacaksın?!

@abelardo yozlaşmış devlet kurumları da vardı. Bir devlet kurumu düzgün işlerken, diğer devlet kurumu, pisliğin içine batmış, gırla rüşvetle ve yozluşlukla iş görüyordu.

Aklıma gelen ilk artılar: Sosyal medya yoktu. Çoğu insanın yaşam tarzı ve fikirleri umurumuzda değildi. Toplum olarak kafamız bu kadar karışık değildi. Halkın çoğunluğu, hayatını içinde bulunan coğrafyanın gerçeklerine daha uyumlu geçiriyordu. Mahalle kültürü vardı. Avm çılgınlığı ve tekelleşme yoktu. Her yerin yerel esnafından alınırdı her şey. Esnafta çakal olsa da azdı. İnsanlar daha az açgözlüydü. Anadolu liseleri gibi kaliteli ücretsiz orta okullar ve liseler vardı. (Fen liseleri hâlâ iyiler) Eğitim sisemi kendi içinde daha tutarlıydı. Toplum içi saygı ve görgü daha yüksekti. Gıda ve hayvancılıkta şimdiden daha kendine yeter bir haldeydik. Gayrimenkul daha ucuz ve ulaşılabilirdi. Görsel ve yazılı medyanın çoğu tıpkı günümüz gibi tekelleşmiş olsa da, gazetecilik ve mizah şimdiden bin kat daha özgürce yapılabiliyordu.

Aklıma gelen ilk eksiler: Ulaşım ve sağlıkta korkunç kötü seviyelerdeydik. Poliste işkence standart uygulamaydı. Bürokrasi çok uğraştırıcıydı. Devlette muhatap bulamıyorduk. Sade vatandaşa devlet dairesinde insan muamelesi yapılmazdı, en basit işi günlerce, haftalarca sürebilirdi. Ülkenin doğusunda çok ciddi asayiş ve terör problemleri vardı. Memur ve Öğretmen maaşları ile geçinmek mümkün değildi. Okullarda dayak standart uygulamaydı. Alelade bir çavuş valiye posta koyabiliyordu, o derece askeri vesayet vardı.

O zaman da, bu zaman da rüşvet, yolsuzluk, kadrolaşma vardı, var. Kadın cinayetleri, mafya, çeteler, şiddet vs. de o zaman da aynen vardı. Devletin nimetleri kendilerine peşkeş çekilen, iktidar destekçisi zenginler o zaman da vardı. İnsanımızın kalitesizliği potansiyel olarak o zaman da vardı belki ama insan yine utanır, gizlenirdi. Ahmaklık, arsızlık günümüzdeki gibi yüceltilmezdi.

Alım gücü süper olmasa da şuan ki durumdan iyiydi. Ev, araba almak daha kolaydı. Açıkçası şuan rahat olan çoğu kişi 90'larda yaptıkları sayesinde yaşıyor.

Türkiye bu kadar kalabalık değildi. Büyük şehirler daha yaşanabilirdi. 90'lardan 2000'lerin ortalalarına kadar durmadan yeni binalar yapıldı. Bu konutlar nedeniyle büyükşehirler çok fazla göç aldı. Artık ve trafik kaldırıyor ve su yetiyor.

Siyasi açıdan da hesap verebilirlik vardı. 2003'ten beri din ve rant karışımı bir siyaset yaşıyoruz.

80-90larda da 3. dunya ulkesiydik, hala oyleyiz. eskiden kemalist/laik olmaya zorlanan bir ulkeydik, simdi dinci olmaya zorlanan bir ulkeyiz. ortasini henuz tutturamadik. :D

pop muzik - tarkan ilk ciktiginda bu ne lan dendigini net hatirliyorum, zira millet trt'de turk sanat muzigi falan dinliyordu cogunlukla. pop olarak kayahan ve nilufer vardi, bunlarin kasetleri cikinca yok satardi, kaset bozulana kadar dinlerdik. "kil oldum abi" baya ters bir sarkiydi o donem icin. sonra sezen aksu/onno tunc madeninden birsuru adam cikti, o madeni tepe tepe kullandik diyebiliriz. 3-5 sarki var demek dogru degil, baya iyi bir donemdi.

ekonomi - berbatti, enflasyon %100 uzerindeydi, surekli yeni para basilirdi. trilyonlar katrilyonlar.

bankalar - saglam bankalarda sikinti yok. ama 1 koyup 3 almaya calisan tayfa dandik bankalarin vaad ettigi uber failere kapilip batti.

kontrgerilla - susurluk ile belgelendi. devlet isine gelmeyi temizlerdi.

terorizm - kotuydu, kalabaliklara pek girmezdik. doguda surekli operasyon olurdu. her ay biryerlerde patlama olurdu. kapali carsiya falan korkarak gittigimizi net hatirliyorum.

siyasiler - yolsuzluk vardi ama bugunki gibi apacik yapilmazdi. ozal'in oglu baya zenginlesti, suleyman'in da kardesi koseyi dondu. ciller de nemalanmistir. birbirlerini aklayarak devam ettiler. ecevit ve erdal inonu disinda yemeyen oldugunu sanmiyorum.

rusvet asiri yaygindi ve dogaldi, polis cevirince para verip gecerdin.

istanbul'da altyapi berbatti. dogalgaz hatlarinin dosendigi donemler, heryer cukur ve camurdu. camur ve pislik icinde bir 10 sene gecirdik diyebiliriz, arabalar cukura falan dusuyordu.

artilar:
+ siyasilerle girgir gecilirdi, hakaret edilmezdi ama dalga gecilirdi. kimse bisey demezdi.
+ siyasi liderler bir tik daha kalifiyeydi, yabanci dil falan bilirlerdi, diplomalari vardi, diploma tartismasi falan cikmazdi.
+ kalabalik yoktu, sokakta park yeri kolaylikla bulabilirdin mesela. yazlik mekanlar tenhaydi. butun sahiller kusatilmamisti, gidip havluyu acip 5 kurus vermeden denize girebiliyordun.

y kuşağı 90ları iyi hatırlıyor çünkü çocuktuk. madımak katliamında babam oturdu ağladı, ben yetişkin olsaydım çocuklarım için çok endişelenirdim. boomer ve x kuşağı için zor bir süreç olur. bizim için dünya kupası 94 98 falan.
akşama kadar elimizde telefon var, mal gibi yaşıyoruz. tamam 90lar leş gibiydi, süikastler vardı. ama hiç bir dönem 2003 2026 kadar baskıcı da değildi be. evet alt yapı şehirleşme kötüydü. ama geçmişe özlem hep vardı. 2003 sonrası akp değilde daha ortada bir parti olsaydı belki daha iyi olurduk.

Kesinlikle cok boktan bir donemdi. Babam orta okulda mudur yardimcisi/ogretmendi ve tum aile inanilmaz tutumlu olmamiza rahmen cok fakirlik cektik. Turk lirasi kronik cokusteydi. Simdiden iyi miydi kotu muydu orasina girmiyorum. Ama bu eskiye pembe gozluklerle bakma bagimliligi butun dunyada var.

katlıyorum. aşırı karanlık yıllar. siyasi, ekonomik, toplumsal, her açıdan bitik yıllardı. insanın geçmişi güzel hatırlamak gibi bir sanrısı var maalesef. her şeye rağmen türkiye’de ne seksenleri ne doksanları bugüne yeğlerim.

hayatı daha katlanılabilir kılmak için insan beyni geçmişi hatırlarken olumlu yönleri daha öne çıkarma eğiliminde doğal olarak. ayrıca çoğu zaman özlenen iyi olduğu düşünülen şey o zamanki dünya veya ortam değil kendinsin aslında. gençliğini, daha heyecanlı, enerjik vesağlıklı olduğu yıllları özlüyor insanlar. bu psikoloji dışında daha iyi olan şeyler var mıydı derseniz şahsen benim Türkiye için umudum vardı; büyüyen bir ülkeydi, Avrupa ülkesi olma yolundaydı, güçleniyordu. Evet o zaman da fakirdik ama 2000'li yıllardan büyük beklentiler vardı. Özgürlükler açısından bakıldığında daha da özgür gibiydik. Siyasi baskılar yine vardı ama halk açısından ifade özgürlüğü daha üst bir seviyede idi.

90larda çocuktum. öyle aman aman bir sıkıntı yaşamadığımız sürece de mutluydum.

tek kanallı devirde çok sıkılırdım ben mesela. istiklal marşıya açılış. voltran diye bi çizgifilm çıkardı. çizgi film de sayılmaz haraketsiz tatsız bişey. gece kalkar televizyonu açarsın trt yazar başka bişey yok. ne bileyim ekonomik şartlar bugüne göre daha iyiydi enflasyon bugünki kadar değildi. onun dışına çıkıp dışarda oynamaktan başka yaptığım bişey olmadı. cep telefonu , internet olmadığı için insanlar daha sosyaldi. ne bileyim kadınlar gün yapardı, akşamları ailece misafirliğe gidilirdi. çocuklar dışarda topla veya misketle oynardı. saklambaç oynardık. yakar top oynardık. binbir türlü oyun oynardık. eğlenirdik ama başka yapabileceğimiz bişey yoktu. çok kanallı döneme geçince resmen ağzım açık kalmıştı.

evet karanlık bir dönem ama ben şahsen şu günleri çok daha karanlık buluyorum. o kadar fantastik şeyler görüyoruz ki belki bunlar eskiden de oluyordu ama görmüyorduk. haberimiz olmuyordu. mesela kadına karşı şiddet. terör olayları , cinnet geçiren insanlar vb.

bu söyleyeceğimi miden kaldıramayabilir ama sıcağı sıcağına diye bir program vardı. youtube da yayınları var. o dönemi anlamak adına izleyebileceğin bir program olduğunu düşünüyorum. hani o zamanların müge anlısı.

İnsanlığın boktan olmayan dönemi mi var?

İnsanlar eski günlerdeki güzel anılarını özlüyorlar. O zamanki kendi dertlerini bile siliyor insan hafızası.

Nicki yeni ve güzel olan arkadaşın dediği gibi, bugünün nostaljisi olan 90’ları ananlar çocukluklarını kastediyor; tasolarını, spice girls’ü falan. Kimse “ulan yok şimdi öyle faili meçhuller be” diye dertlenmiyor yoksa.

madem gecmis romantik ve nostaljik, neden diger yillari degil de 90'lari duyuyoruz? ben kendimi bildim bileli 90'lar nostaljisi yapilir tum dunyada. insanlik tarihinde dipler de var, pikler de var. kimse ah o 1930'lar 40'lar ne guzeldi demiyordu.

90'lar insanlik icin bir patlama cagiydi, cok guzel filmler, kitaplar yazildi 90'larda. internet, bilgisayarlar evlere girdi, telefonlar ceplere girdi. sadece 90'lar degil 00'lar da ayni derecede iyidir. bugun kullandiginiz google, amazon, youtube, smartphone vs ne varsa 1993-2008 arasi hepi topu 15 yillik donemin meyvesidir. buna benzer bir donem bir de 60'larin sonu 70'lerin basinda yasanmis.

90'larda turkiye cok iyi durumda degildi ama globalden payina duseni aliyordu. yani atiyorum sinemaya gidip jurassic park, titanic, fight club falan izleyebiliyordun. tum dunyada yarin neler yapilacak dusuncesi vardi. kollektif bir optimizm vardi. simdi yarina bakinca sikmeseler bari diyip 90'larda cekilmis eski filmlerin dandik remake'lerini izliyorsun. yahu muzik yapilmiyor artik muzik. elektronik, autotune, sacmasapan sozlere sahip rap dinliyor millet butun dunyada.

bu arada tr altin cagini 90'larda degil 2000'lerde yasamistir. ulkede guzel olan ne varsa 2002-2010 arasi yillarda yapilmis. butun guzel muzikler, efsane rock gruplari, guzel sinema eserleri bu yillarda ortaya cikmis. cem yilmaz'in bir o zamanki filmlerine, stand uplarina bakin, bir simdikilere. zamanin ruhu diye bir sey var.

90'larda dedigim gibi tr teror, deprem, krizlerle calkalaniyordu. global yukselmeden payini alsa da asil sicramasini 2001 krizi sonrasi yapabilecekti. bu 90'lar geyigi ozellikle bati ulkeleri ve japonya icin yapilir.

Kesinlikle cok boktan bir donemdi. +1
Nostaljik seyler guzel geliyor. +1

Ekonomik durumdan tam emin degilim ama bizim evde o gunun sartlarinda bile baya idareli yasaniyordu. Etli yemek yapmak gibi bir adet bile yoktu. Kurban bayraminda birsey kesilirse o zaman biraz kavurma falan yeniyordu. Bol ekmekli kofte yapildigini hatirliyorum ara sira, demek ki bazen kiyma aliniyormus. Konsantre olmayan meyve suyuna bile biraz su ekleniyordu. Ekonomi soyle boyle iyiydi diyenler muhtemelen ebeveynleri okumus yazmis iyi islerde calisan insanlardi. Nereye bakildigina bagli, ev alma konusuna bakilirsa mesela bugune gore cok daha kolaydi. Bizimkiler bir donem 3 kisi calisti, harcamalar zaten dusuk, gurbetci akrabalardan 3-5 bin mark gibi borclar alindi vs 1997 yilinda sifir bir ev alabildik. Yanilmiyorsam 32 bin mark falandi o zamanin parasiyla, tabii bugunun enflasyonuna uyarlanirsa ne rakam cikar bilmiyorum. Cok da az para degildir.

Medyanin ozgurlugu de biraz yaniltici. Medyanin belli bir cizgisi vardi. Bu cizgi senin sevdigin bir cizgiyse ozgurdu dersin. AKP'li dayiya sorsan o da A haber cok iyi der. NTV'nin yeni ciktigi zamanlari hatirliyorum. Haber yapma sekillerine cok sasirmistik. O zamanlar kanal 7 tarzi butik kanallar haric butun kanallar laiklik elden gidiyeah modunda takiliyordu. NTV'nin daha notr bir dil kullanmasi cok dikkat cekmisti.

Beynimize bu kadar veri girmiyordu.
İş hayatı çok basitti. Hedefler, toplantılar yoktu.
Yatağa yatıp tavana bakıp hayal kuruyorduk.
Hayattan beklenti çok azdı. Kıyafetlerimizi bile pazardan alıyorduk.
İnsanlar bu sadeliği özlüyor.

Toplumsal açıdan değerlendirecek olursak o zamanlar cehalet bugünkü gibi prim yapmıyordu, cahil insanlar vardı elbette ama eğitimli insanlara saygı duyulurdu, ekonomik zorluklar, terör vs zor tarafları vardı elbette ama bambaşka bir hayattı yaşanan, pek çok kişinin söylediği gibi çocukluk/gençlik dönemimize gelmesinin romantikleştirilmesinde etkisi büyük ama o zamanlar gençlerin umudu vardı, iyi okuyup çalışkan olarak hayatta yer edilinebilirdiniz, şimdi gençler de ülkenin umutsuzluğundan nasibini almış durumda.

Bir de hayatı küçük çevrelerimizden ibaret sanıyorduk, internet çağı olmadığı için bazı zihniyetlere hiç maruz kalmadık, bugün fiziksel olarak karşılaşmasak da hep bir tehdit söz konusu, o zamanlar duyduğumuz kötü olayların bizim başımıza gelme ihtimali yoktu pek. Susurluk olayı şok etkisi yaratabilmişti, bugün artık hiç bir şey skandal olmuyor.

okumuşsunuzdur ama zorba derim. birde izanın şarkısı.

Okuyup beğenmezsen kitabın parasını ben ödeyeceğim.

www.kitapyurdu.com

ben cok sevmem ama celil oker kitaplarini deneyebilirsiniz.

Mary Doria Russell - Serçe

Romain Gray- Onca yoksulluk varken

Suat Kozluklu - Kam Davası

2 kitaptan oluşan bi seri. Toplamda 771 sayfa mı neydi sanırım.
Çok severek okudum. Uzun ama sürükleyiciydi.

Çağatay Yaşmut'un Komiser Galip serisi. Bir tanesini elime alınca genelde hızlıca bitiriyorum. Mekan da İstanbul, Kadıköy falan. Hoşuma gidiyor.

celil oker kitaplarini sevmiştim. Keşke daha fazla olsaydı ://

Çağatay Yaşmut'un tek bir kitabını okudum seneler önce, hiç beğenmedim. Bir daha da okumadım.

Tess Gerritsen'in Rizzoli & Isles kitap serisi güzel. Cidden kafa dağıtır.

İhsan oktay anar ve ahmet hamdi tanpınar okuması bence müthiş sürükleyici

Yırtıcı Kuşlar Zamanı/Ahmet Ümit

Richard Osman'ın kitapları tam olarak bu kategoride; eğlenceli, sürükleyici ve çok uzun değiller.

www.kitapyurdu.com

en son ne olacak acaba diye sürekli okuma fırsatı kolladığım kitaplar şunlar

-katre-i matem, iskender pala
-deli kurt, hüseyin nihal atsız
-kelebek, henri charriere
-dublörün dilamması, murat menteş
-(bunu yazmasam olmaz) kuyucaklı yusuf, sabahattin ali

haruki murakami kitapları öyle ya aşırı akıyor. normalde çok kitap okuyan biri değilim ben bile çok hızlı okıyup bitiyorum. fantastik ögeler baya fazla, olaylar aşırı gizemli merak ediyosun. dili de çok sade.

Pano Şarap Evi’ni arıyorsun sen Galatasaray’da.

Aslında sana viktor levi diyenler de panonun yanındaki kapanan viktor levi’nin alt katını tarif ediyorlar sana ama kapandığından haberleri yok herhalde.

Comedus +1

Ne kadar salaş bilmiyorum gitmediğim için ama alternatif olsun diye yazayım;

Bordo Şarapevi. Kadıköy'de.

Merhabalar, bu konuyu işleyen iki farklı yazmıştım. Mekanlar hakkında bayağı bir şeyler karaladım. Yazılara bakıp da kafanıza uyan bir "wine bar"ı seçebilirsiniz.

Yazılara geçmeden önce tekil öneri isterseniz Nişantaşı Foxy tam istediğiniz gibi bir yer.

İlave sorunuz olursa buradan iletin lütfen.

1) saatolog.com.tr
2) saatolog.com.tr

wayana wine bar kadıköy

brüksel-paris biletlerini ben aynı gün almıştım. spontan gidip gelmiştim. eurostar' dan önce de alabiliyorsunuz.

konaklama bütçe ve isterler ile alakalı. geceliği 20bin euro' ya ritz' de de kalabilirsiniz, 30 euro' ya hostelde de.

1- Paris gidiş dönüş tren biletini nasıl alalım?

Omio'ya bakabilirsiniz. Kendi adıma ilk oradan bakıyorum.

brüksel’e gidip de beğenenine rastlamadım. yerinizde olsam 2 gece paris, 1 gece brugge, 1 gece gent şeklinde bir rota çizer, brüksel’i transit geçerdim. Paris’i bir gece uzatmak için Gent Brugge ikilisi yarımşar gün de olabilir hani sabahtan brugge’e gidip öğlen gent’e geçip orada kalmalı gibi.

ben brüksel’i sevmiştim; çok önyargıyla gitmiştim ama güzel restoranlar keşfetmiştik. jam hotels’de kaldık, tavsiye ederim. louise bolgesi de iyi. tek katıldığım nokta, evet, brugge ve ghent kadar pittoresk değil.

paris’te les deux girafes ve new hotel le voltaire’de kaldık, ikisi de iyi orta segment oteller.

SNCB veya SNCF web sitelerinden alabilirsiniz.
kasarsanız bu rota bir gün brüksel, bir gün brüj, üç gün paris şeklinde de olabilir.
kriterlerinize göre değişebilir. ben de ailemi gezmeye götürdüm yakın zamanda, brüksel'de lüksemburg durağı yakınında bir airbnb'de, paris'te de stade de france yakınında bir airbnb'de kaldık. özellikle paris'teki airbnb çok güzeldi. bölge st denis olduğu için çok olumsuz yorumlar duymuştum, mahalle tekin değil diye, ama hiçbir sorun yaşamadık, paris'te konaklama pahalı olduğu için de fiyat performans anlamında kaldığımız en güzel konaklama seçeneği oldu, düşünürseniz özelden yazarsanız iletebilirim.

Brüksel gidiş Paris dönüş bilet alabilirsin. Zaman kazanmış olursun. Tek yön tren bileti farkını uçağa yedirerek. Çok fark yoksa tabii.

Iradeye hakim olma ve özel hayatı paylaşmama konularında

Sınır koymayı hayır demeyi hayatımdan insan çıkarmayi öğrenmeye başladım. Benim için ciddi bir değişim bu.

maas denen uyusturucudan kopacam artik demistim 2024 sonunda.
2025 maas bordrosu olmadan gecti, ölmedik.
bundan sonra boyle devam.

Sabır sebat istikrar.

Neyi yapıp neyi yapmayacağıma dair sahip olduğum idrak.

“Ben” i tanıdığım ve kabullendiğim için kendimle gurur duyuyorum.
Sözden çok icraatin olduğu her durum gurur verici.

Cok uzun sureden beri ilk kez kendimi bu sene takdir etmiyorum, artik bir seyleri degistirme ve disipline sokma vakti geldi. Hayatta kalabilmek bir takdir olmaktan cikti diyebiliriz benim icin. Daha anlamli seylerin ustesinden gelmek gerek.

Bunu çok geç gördüm.
Önemli bir sınavı verdim, kariyer değiştirdim. Son 6 ayım depresyon, ağlama krizleri, kendi kendine konuşarak geçen saatler ve hala burdayım.

Sanırım başarılı olduğum tek şey nefes alabilmek.

When rm -rf ?

Benim bu yıl manifestim yok öyle akışa bırakmayı düşünüyorum.

Daha derli toplu bir hayat sürmek.

Birkaç senedir geziler ve spor çok savruk, gelişi güzel (her ne kadar düzenli ve planlı programlı olsa da) ayarladım. Bu sene buna dikkat edeceğim. Etkilinkler hadi neyse gene bir düzen içerisinde gitti.

bol para ve sağlık. geriye kalan her şeyi hallettim gibi bişey.

Ara zam olmadiysa hatta olduysa bile %11 zam biraz istifaya zorlama cabasi gibi. O yuzden piyasa da boyleyken sirketin asil niyetini diger konulardaki tutumlarina bakip anlamak lazim. Eger gercekten istifaya yonlendirmeye calisiyolarsa pek yapilacak bir sey de yok. Quiet quitting + leetcode grind

Henuz belli degil. Review olarak exceeding expectations geldi en dusuk, tam oncesinde sirket 12% civarinda kisiyi isten cikardi, biraz da ona ve reviewlara guvenerek ekstra zam istedim. Gorucez.

Yüzde 30 un üzerinde zam gelmezse işi elimin tersiyle yapar, en kısa sürede başka iş bulurum. Bütün yıl ağız kokularını çektim, beni bir de maddi olarak mağdur etmelerine müsaade etmem.

şirketteki herkese aşağı yukarı böyle yapıldı zam. geçen sene de %3 yapılmıştı herkese. ayrıca benim pozisyonumdaki tek kişiyim, ben çıkarsam o işi yapabilecek başka birisi şu an yok.

iş arıyorum ancak bulamıyorum. diğer arkadaşlarım da arıyorlar ama bulamıyorlar. sektör cidden çok kötü durumda.

bizde de işten çıkarmalar çok oldu. buna rağmen durum bu. moralim aşırı bozuk. herkesi çıkardılar, işler bana kaldı ve şimdi de böyle...

Bunları düşünmekle olmuyor ağa. Ülkenin hali ortada, askeri ücret(evet askeri) 28 kagat. Ben hayret ediyorum o parayla yaşayabilene.

Bize de bunlari yaşamak denk düştü işte. İstediğini düşün, kendini parala çare yok. Ben şu anda işi olanların halinden memnun olması taraftarıyım çünkü her yerde çıkarma var ise giriş yok gibi bir şey.

Sosyal hayatına odaklan işini ara bulamiyorsan da çok sallama.

İşleri öyle bir salın ki performansınız 100 üzerinden 20 olsun. İşler durma noktasına gelsin ama durmasın. Bu kan emicilerle böyle baş edilir

Daha açıklanmadı ama en fazla yüzde 15 olur. En az ise 13.

biz de yakın zamanda 150+ personel çıkardık.Kaç senelik genel müdürü işten çıkardık. Onlarca şube kapattık. İstanbul'daki bir sermaye grubunun İzmir'de çalışan personellerinden 100'e yakınının çıkış işlemleri yakın bir arkadaşıma yaptırıldı. Şirket yemekleri, kutlamalar her şey iptal edildi bu sene.

ben de bu akşam işimi kaybettim şeklinde bir duyuru oluşturdum. alternatif arayışlara girdim. bizde bir süredir işler iyi değildi. yatırım alamıyorduk. giden arkadaşlar olmuş ve yerlerine kimse gelmemişti. ben böyle bir şey olacağını tahmin ediyordum ama biraz da benim kişisel durumlarım benim işten çıkarılmamı hızlandırdı. bizimki abd merkezli bir startuptı. ne abd'den ne türkiye'den yatırımcı bulamıyor noktasına gelmiştik. fullstack ve mobile/web front-end developer pozisyonundaydım ben.

yakınlarımın çalıştığı otomotiv sektöründeki iki ayrı fabrikada aylardır işçiler çıkarılıyor. o fabrikalardan birinde öncelik çıkmak isteyenleri çıkardılar, sonra fazla izin kullanan/sorun çıkaran işçiler gitti, en sonunda iyi/kötü ayrımı yapmaksızın bir kıyıma gidildi. diğer fabrikada 10 - 15 yıldır çalıştığı için görece yüksek maaşlı çalışanları çıkarıp yerlerine asgari ücret verecekleri elemanlar alarak bir yenileme yapıldı.

global bir daralma olduğu söyleniyor ve bunu görebiliyoruz.

ben biraz birikim yapıp bir süre kendimi idare edecek kadar kenara koymuştum ama evlilik/düğün iptali, başka şehre taşınma, tekrar bir araya gelme falan gibi bir sürü kişisel şeyler yüzünden o birikim de ciddi şekilde zarar gördü ve işsizlik 3-4 ayrı aştığı takdirde sıkıntı çekmeye başlayacağım.

şirketler tarafında bütçe kesintileri çok ağır. biri genel merkezde sıcak su yok artık, soğukluğu azıcık kesilecek kadar ısıtıyorlar muslukları dedi (q3 cirosu hayvan gibi net kar gösteriyordu halbuki). vakıflar ve iştiraklerinde de mobing aldı başını gidiyor, 10+ yıllık herkesi yıldırmak için yapmadıkları kalmadı. giden gitti, yenileri inanılmaz niteliksiz geliyor, artık tek düşünülen ucuz çalışan.

sesimi hiç çıkarmıyorum, hiç olmadığım kadar sakin ve temassız iş yapıyorum. en az bir yıl daha bu gerekiyor, ya da kesin iş bulup gitmem lazım. işsiz kalırsam haftaya patlarım.

yüksek faizin sonucu, normal yani.

şimdiye çok daha fazla olması gerekiyordu. faizi çok artırmadıkları için etkisi sınırlı oldu.

yavaş yavaş faiz düşecek, istihdam piyasası da olumlu etkilenir. ancak %8-10 faiz olmayacağı için günlük güneşlik durum da olmaz tabi.

ez cümle beklenen bi durum.

benim çalıştığım yerler hep büyüme odaklı, karlı ve cash cow şirketler oldu.

işsiz kalmam. alanımda benim gibisi çok nadir bulunuyor ve aranan yetkinliklerim var. yani şöyle; spesifik bir yetkinlik ararsan buluyorsun ama şirketler benim alanımda birden fazla konuda yetkin birini bulmak isterse çok az insan çıkıyor karşılarına. başvurduğum her işte short liste alındım bu zamana kadar.

diyelim ki işsiz kaldım ve iş de bulamadım. finansal olarak özgür biriyim. kira ve finansal enstrüman kazançlarımla istersem emekli olurum. maaşlı işim dışında yıl içinde dalgalı kazanç getiren bir şirketim var.

Bizim hizmet verdiğimiz holdingin bir firmasını sattılar oradan 2 bine yakın kişi işten çıkarıldı. Bizim şirkette de kapanan birimler oldu tahminen 50 kişi falan çıkarıldı.

beni de çıkaracaklar, 18'ime girdiğim günden beri çalışıyordum ilk kez işsiz kalacağım. tam zamanlı yapılacak, kariyer inşa edilecek bir şey değil o yüzden durum biraz farklı ama neticede işti yani ve bana her anlamda çok geniş manevra alanı sağlıyordu. canım isterse okuyordum, canım isterse aynı anda başka iş yapabiliyordum vs... 30'u geçtim, ilk kez işsizim ve diploma filan da yok.

ne yapacağımı hiç bilmiyorum açıkçası şu an annemin yanındayım, bir şekilde sigara paramı çıkarmaya bakacağım haha. af çıkarsa okula döner, yarı zamanlı amele işi bulur okulu bitirmeye çalışırım belki.

Operasyon saha zaten sürekli bir sirkülasyon var. Krizler pek etkilemiyor istihdam ve işten çıkışları/çıkarmaları. Çıkan zaten çıkıyor, çıkartıyan bir şekilde hak etmiştir.

Genel müdürlükteki personel sayısı azaltacaklar deniyor ama bir taraftan artıyor. Bununla birlikte biraz gergin ortam var ben birimde ama sanmıyorum gönderilme veya çıkarma olsun.

Bakayım göreceğiz.

Para. Çok para.

antihero +1
Yağsın böyle. Oluk oluk.

para.. derdimiz imanımız para..
uzaktan çalışabileceğim daha yüksek maaşlı bir iş.
ama öncelik aşk.

Para gelmesine gelsin de, harcayabilecek vakit, enerji, huzur ve şevkle birlikte.

paradan başka isteğim yok.

halihazirda en büyük sorunum para olduğu için ben de para diyorum :) Allahım nolur.

Güzel bir iş..

Güzel bir iş, ve güvel bir ev.

Sağlık açısından kaybımız olmasın, çok daha iyi bir iş güzel bir maaş, hayalimdeki tarlalı bahçeli bir ev ve mümkünse insanlığı güzel bir insanla tanışmak

Resmi tatiller hariç en az 1 haftalık tatil

uzun dönem oturum izni.
mart ayında sıkıntısızca abd'ye girmek.
yeni bir iş.
son 6 yıldaki çabalarım, emeklerim ve sabrımın karşılığını almak.
karşılıklı aşk ve ilişki, hatta evlilik.
ayrıca bedenen ve ruhen sağlık.

Gezi ve Seyahat.

Yarın yokmuşsuna gezsem. Uçaktan uçağa atlasam.

Ablam kanser...
İyileşsin...
Allah benim ömrümden alsın, ona versin...

Bir gün gelecek uzaklarda ışıl ışıl bir şey görecekmişiz. O ne lan su mu diye şimdi para para diye ağlaşanlar ışığa doğru saldıracaklarmış ama ışığa yaklaştıklarında o parlayanın altın olduğunu göreceklermiş.
O nedenle bu menkıbeden sonra ne istediğimi bilir hale geldim. Yağdır Mevlamm su.
Gidim garibanlara bir kap yemek bişiriyim. Çok konuşmayım buralarda.

lotus walk
buketist
mercan kebap

Cafe Zone ile Foxy Nişantaşı

Çok yakın olmasa da Ordinary Bomonti.

Pizza - Juno, New Yorker, Napoli Gourmet
Ocakbaşı - Adana Ocakbaşı, Çat Çat
Kokteyl - Hunhar, Karloff, Grotesk
Sushi - Naomi
Wine & Dine - Foxy
After - Efendi
Hamburger - grungy
Lahmacun & Türk mutfağı - Mahir, Tatbak
Beer Pub - Jöle, Alman Bira Evi

Zucca pizza' yı da ekleyelim.

kocam

Vallahi de sevgilim. Kara sevda gibi bizdeki.

Kahve makinem.

epey düşündüm de hiçbi şey.

Bir insan uzaklaştırma kararı aldığı sevgilisi olmadan nasıl yaşayamam der?

Soruya cevap: ailem

internet, bilgisayar, para.

İşim. Her şey sende anlamsızlaşıyor ey mayış diyor ya şair, iş olmazsa hayatın bir anlamı kalmıyor.

türkiyede yaşamamak

Haftada bir iki dışarı çıkmak. Aman aman sosyal bir hayatım yok ama en azından haftada bir iki kez dışarıda çay, kahve veya içki içeyim ya.

evden işe, işten eve bir hayat istemem.

AirPods Pro

arac ve laptop.
arac olmadan ise gidemiyorum.
laptop olmadan isimi yapamiyorum.

Başta çocuğum yazmak istedim ama elim gitmedi. Büyük konuşmak istemiyorum. Evladını kaybeden birkaç aile gördüm. Biri teyzemdi. Hepsi hayatlarına devam etti ama hiçbir zaman tam olamadılar. O sebeple büyük konuşmayı reddediyorum. Düşmanıma bile dilemeyeceğim bir şey.

merak etmek.

açık ara, arkada bırakmış olacağım en kötü yılı geçirmekteyim. geleceğe dair, yeni bir şeyler öğrenmeye dair içimdeki o keşif duygusu kalmamış olsa devam edebileceğimi sanmıyorum.

Elektrikli ısıtıcı battaniyem. Bozulduğu an hemen yenisini alırım, gelene kadar geceleri doğru düzgün uyuyamam kışları.

Şuan şu noktada mayış.
İşten ayrılmam söz konusu. Maaş gelmezse epey zorluk çekicem.

Büyük konuşmak istemiyorum ama hiçbir şey. İnsanın adaptasyon ve hayatta kalabilme güdüleri /güçleri bence çok gelişmiş durumda. X'siz yaşayamam demek bana göre abartılı geliyor insan mecbur kalınca sanki bal gibi de yaşayabiliyor. Ama yine de büyük konuşmak istemiyorum mode on.

kocam
para
internet

Düzenli ve kaliteli uyku. Yaklaşık 1 ay süren insomnia cehenneminden kurtulmak muhteşem bir duygu. Sabah zar zor uyanıp alarma küfretmek özlenir mi? Özleniyormuş.

gidilir tabii ki. ben hep gidiyorum sinemaya.

arkadaşım yanında kimseyi istemez, erkek arkadaşı varken bile bazı şeyleri tek yapmayı severdi.

Gidilir tabii ki, neden gidilmesin? Hatta arttırayım bence herkesin kendi başına bir şeyler yapmaktan zevk alıyor olması gerekir. Sinemaya da gidilir, kahve de içilir, tatile de gidilir.

fraise, tek tatil yaptım, çok keyif aldım, sinema biraz geriyor.

Gidilmez mi ya, çok da güzel olur.

geçenlerde tek başıma pikniğe gittim küçük bir çanta yapıp. Göl kenarında flamingoları izledim. Normancı postumu kayalıklara serip uzanıp gökyüzünü izledim. yarım kalan kitabımı okudum. hava soğuyunca çantamdan vodka kokteylimi çıkarıp yudumlayarak, üşüye üşüye yürüdüm. merak ettiğim tek perde bir oyun vardı, hiç kimseyi aramadan, organize etmeden, uğraşmadan, tak diye bilet alıp göl kıyısından tiyatro salonuna bağladım akşamımı. yalnız kalabilmek güzel.

ben tek başıma bir şeyler yapmayı seviyorum ama kendime ayıracak pek vaktim olmadığından ve üşendiğimden yapamıyorum, bence tek başına bir şeyler yapmalı insan. o nedenle git diyenler +1

kafede tek başıma kitap okumayı çok seviyorum. tek başıma müze gezmeyi alışveriş yapmayı da seviyorum. hatta başkasıyla gittiğimde yanımdaki sıkılıyor tribine girebiliyorum bazen. sinemaya da tek gidilir tabii, neden olmasın.

Sinema, tiyatro, konser, yemek, müze/sergi, tatil, alışveriş... her türlü aktiviteyi yalnız yapmayı severim.

Yapılıyor ama belli bir müddet sonra insan yanında birini aramaya başlıyor çünkü aynı aktiviteyi arkadaşıyla sevgilisiyle yapanlara denk gelip ne yapıyorum ben hissine kapılıyorsun.

o dediklerini ben hep tek yapıyorum. en son lisede biriyle sinemaya gitmiştim.

sinema sosyal bir aktivite degil ki. gidip oturup film izliyorsun. ben cok tek gidiyorum uyeligim oldugu icin. biriyle gitmenin tek avantaji sonrasinda filmi tartisabilmek. ama olmazsa olmaz da degil.

Sinemaya da tiyatroya da alışverişe de tek gitmeyi daha çok severim.

Sinemasından başla, yurtdışı gezileri, tatile gitmesi, yemesi içmesini yüzde 93'ü tek yapılyorum.

Sinemaya toplu gitmek zaten çok saçma, çift olarak ehh hadi neyse ama liseli aşık modu açmayacaksan çift olarak da yapılacak daha iyi aktiviteler var. Sinema salonuna gidip film izlemek artık 3-5 senede bir yaptığım bir olay ama gideceksem tek giderim herhalde. Filmi sessiz izlemek gereken bir yerde yanında biri var mı yok mu ne önemi var?

Hocam burada esas sorun sizce de 100.000 pitbull'luk kamyonlarla (artık kaç kamyonsa) İsrail sınırını geçip merkezi bir yerleşim yerine ulaşmak değil mi zaten?

Bu kadar zahmetli bir planda başarılı olsanız da köpekleri gören herkes ay ay ay diye gördüğü ilk binaya, dükkana girecek ve devreye uzman ekipler girecek, birkaç saatte olay bitecek.

Sizinki konvansiyonel yöntemlerden epistemolojik bir kopuşu sembolize eden heterodoks bir yaklaşım olmuş bence.

Köpek kovucu düdükle geri püskürtebilirler.

Herhangi bir silah kullanamayan bir canlı olduğunu düşünürsek, karşı taraf maksimum 100.000 mermiyle 2 saate galibiyet sancağını çeker.

muhtemelen israil'in köpek kubbe savunma sistemi vardır. sistemi de muhtemelen şu şekilde çalışıyor olabilir. safe zone'a giren her köpek için seri şekilde "hoşt" diyor olabilir sistem....

Oldu olacak Timur gibi fil kullanalım. Tank gibi yıkıp geçsin ortalığı.

Güldürdün vallahi. Uçaktan paraşütle atmak lojistik problemini çözer sanki

O köpeklerin birbirini yemesini nasıl önleyeceksiniz? Aç kalmadan da birbirlerini parçalıyorlar zaten.

O köpeklerin birbirini yemesini nasıl önleyeceksiniz? +1

Veya birbirilerine saldırmayacaklarının garantisi var mı?

Uçlarınada taramalı tüfek bağlarız dıkşın dıkşın vura vura alırlar orayı

Köpekler milleti korkutur eyvallah da ordu devreye girene kadar en fazla panik olur silahlı müdahale ile etkisiz hale gelirler.

Mesele orantısız güç olarak köpeklerin güçsüz kalması +1

Bu zeka buralarda harcanmamalı.

do you even logistics bro? 100 bin hayvanı kontrol altında tutmak, düzenli şekilde araçlara yüklemek, o araçların her birini israil sokaklarına salmak bile çok ciddi operasyon ve insan gücü gerektirir. savaş halinde bunu çok daha verimli kullanmak mümkün. mevcut teknolojiyle köpek yüklü 60-70 kamyonu imha etmek herhangi bir profesyonel ordu mensubu için sakız çiğnemekten daha zahmetli değildir.

her şeyi geçtim velev ki plan başarılı oldu, israil sokaklarında 100 bin tane aç pitbull var diyelim. her biri ortalama 5 kill alıp yarım milyon israilliyi de öldürmüş olsun. stratejik açıdan bunun bir yararı var mı? 500 bin sivile karşılık israil ordusu nükleeri kafamıza çaksa burada milyonlar ölse daha mı iyi? veya bu ASİMETRİK PİTBULL MÜCADELESİ neticede neyi hedefliyor?

bunları da düşünmek lazım. amaç şehirlerde sivil katletmek ise dahi bu verimsiz bir yöntem. geri dönüşü her türlü daha zararlı olur. kaldı ki köpek bunlar yani asker olmasına gerek yok balkonundan yiyecek atan birisi bunların 25-30'unu kendi penceresinin altına toplar, orada silah veya başka bi araçla yok edebilir.

kısacası olmaz abi neresinden tutsan elinde kalıyor, bu organizasyonla uğraşana kadar bin tane adama güzel yemek yedirip ellerine sapan versen ve "gasabalı yıldıh disin bu türklerden, uvelek uvelek goşun ortalığı garıştırın" talimatıyla sokaklara salsan daha mantıklı iş yapmış olursun.

başaramadık abi.

100k köpeği sınırdan sokan adamı 100k militanı sınırdan sokmaktan alıkoyan nedir merak ettim.

en basiti zehirli yemle 3 günde temizlerler.

Para, akıl sağlığı, vücut sağlığı, para

İstiklal Mahkemeleri

sağlık
istediğim yerde istediğim işi yapabilmek

yeni şirket kuruluşu ve bir teknokente kapağı atmak. yeni siparişleri yetiştirip. bir tübitak projesi ile hibe almak. edge ai teknolojileri geliştirecek ekibi toplayıp tükiyede en az 2 firma ile teknik işbirliği sağlamak ve 2 yeni uzun vadeli kurumsal müşteri kazanmak.

Sağlık tabii. Her şeyin başı sağlık.

Paso yurtdışı gezisi. Bir bakmışım Amsterdam'dayım, hoop bir bakmışım Madrid'deyim. Oradan hoop Roma'ya gidip gelmişim. Vücumda kandan çok, viskiler, biralar, romlar olsa. Uçaktan inip, uçağa binsem. Komple dolaşsam dursam.

Sadece sağlık, kendim ve yakınlarım için.
Gelecek yıl hastane koridorlarını arşınlamasam yeter.

sağlık

Yeni bir iş, para, huzur.

para istiyorum. param olursa diğer sorunlarımı düzeltebilirim. yılbaşı piyangosu bana çıksın.

yurt dışına geziye gidecek kadar para biriktirebilmek ve işe gidecek kadar bir araba alabilmek.

Sevdiğim ve sevildiğim bir ilişki

sağlık ve para

Sandığın bir an önce önüme gelmesi.
Maserati Levante (az kaldı biraz daha alkolü kesip para ayırmam gerekiyor sanırım)
Şuan iş-sağlık-ortam rutinimden memnunum, bu şekilde devam etsem olur.
Belki şehir değişikliği ama olmasada olur.

Bir villa + bir yazlık daha :P

Uyku düzeni.

Hibrit iş.

kedilerim ve sevgilimle evde oturmaca.

türkiyede yaşıyorsunuz, ne yapabilirsiniz ki?
heryer kalabalık, gürültülü, soğuk, pahalı, trafik.

cluj-napoca'da atelier isimli bir mekanda sabaha kadar vodka orange içeceğim. 280 lei, sınırsız alkol ve aperatifler. geçen sene de orada girmiştim.

tek başıma yıkıkça evde yatış

Kardeşimle İstanbul'un ücra bir köşesinde sıradan bir kutlama. Özel bir plan yok.

istanbul trafiğini göze alamayıp asla dışarı çıkmayanlardanız, evde takılırız gelecek yıl hedefleri belirleriz lazanya yaparız kestane yaparız takılırız.

Kuzenlerimi, eşi yakın zamanda vefat eden amcami vs evimize çağırıp süslü puslu yılbaşı tarifleri eşliğinde ağırlamayi, kafa dağıtmayı planlamistim ama rahatsızlık duydugum bı şeyler yasayinca bu plandan vazgeçtim. Evde sıradan bir gunmus gibi geciricem sanırım.

Belki kurabiye adam yapıp yerim.

Kız arkadaşımla olmaz isem -ki istemeyeceğim- bulgur pilavı ayran düşünüyorum. Evde olcam sessizce

İşten çıkıp eve giderken iki bir şeyler içerim. İşte bira veya viski artık hangisine gönlüm giderse.

evde tombala, prosecco aldim onu patlatip yatarim.

aileyle kestane tombala

büyük ihtimal yalnız geçireceğim. farklı bir şey yapmam, film-dizi bir şeyler izler yatarım.

haziranda gitmiştim hiç bir şey sormadılar, çünkü tüm kalabalıkla birlikte pasaport kontrole gitmiştim o kalabalıkta pek soracak halleri yok gibiydi. geçen sene gittiğimde ise tuvalete vs gidip oyalandm sona kaldığım için memurun soru sorası tuttu. ne zaman döneceksin dedi "on monday" dedim. "first time in serbia" falan filan dedi yes dedim. "do you have return ticket" dedi, yes dedim, show me please dedi. ben de çıktı almıştım gösterdim. okey dedi geçtim.

Yakın zaman değil ama 2 defa gittiğim için yazayım; ikisinde de sormadılar.

1.5 ay önce gittim dönüş biletini göstermemi istediler.

Edwin Jagger çift taraflı, jiletleri de bir yada max iki kere kullanıyorum.
Bic marka jiletim var ama onu seyahat vs için aldım sadece. Memnunum.
Gillette vs kullanmayali yıllar oldu bir kere normal jilete başlayınca farki görüyor insan. 11 yıl olmuş.

@logistics ahahha abi simdi marketten gidip alacagim bir sey yok mu tr icin

3 bıçaklı Gillette al geç

Abi o zaman gillette yani zaten marketlerde çok bir marka yok malesef :)
Ama bic ben sevdim aklında olsun. Fiyatı da daha uygun gibi.

Gillette sensor 3 fiyat performans

jiletim yok. hiç kullanmadım. elde ne varsa onu kullandım. 3 bıçaklı, random markalı tek bir jilet 3-6 ay arası götürebilir. sürekli kullanımda 2 hafta götürür.

Tek bıçaklı permatiğin önündeki plastik koruyucuyu kırıp kullanıyorum.

İki üç bıçaklıları kullanamıyorum.

BIC Hybrid 3 Flex'i kullanıyorum. İş görüyor.

güzel bir yaprak jiletle bol köpükle geleneksel traş en güzeli ama o da çok zaman alıyor.
genelde gillette sensör veya mach3 olanını kullanıyorum. öyle 5 bıçaklı sağa sola hareketli olanları sevmiyorum.
eskiden bir jileti 7-8 kere kullanırdım hala keserdi şimdi 3 ten sonra kesmemeye başlıyor. o yüzden gratiste, migrosta indirim yakaladımmı stokluyorum.

Evde Ali Bıyıklı ustura ve yarım jilet kullanıyorum.

Seyahatlerde Rossmann'da satılan Isana 3 bıçaklı kullan at tıraş bıçağı kullanıyorum.

Bazen Gilette Sensör bazen de Philips One Blade. One Blade jilet kadar yakından almadığı için ciltte yarattığı tahriş daha az oluyor, üst üste birkaç gün jiletle tıraş olup yüzümün haşlandığını hissedersem One Blade'e geçiyorum. One Blade'in bıçağını bugüne dek hiç değiştirmedim, Sensör'ün başlıklarını ise üstündeki kayganlaştırıcı şerit düşene kadar kullanıyorum.

3 bıçaklı Gillette
ayda bir degistiriyorum ucunu.

sensor3/blue3 bu ikisinin kartuşu aynı zaten. hangisinin birim fiyatı ucuza gelirse onu alıp geçiyorum.
eksisozluk.com mach3'e filan da tercih ederim.

safety razor da denedim ama bunlar daha iyi geliyor. kişiden kişiye cildine göre değişiyor işte, normalde mach3 daha pahalı üst model ama benim cildimi mahvediyor.

Gillette Fusion 5

Çünkü zırva
Hayat tekdüze yaşanan bir şey değil, herkesin hikayesi farklı. Fakat ortada bir kitap ve tek fikrin etrafından dolaşan yorumlar var. Sanki her insan ve her olay aynı gibi.
Sabah 5'te uyanan zengin oluyordu bu arada, ne oldu o iş?
Zırvalık.

Adı üstünde aslında; “kişisel”. O yüzden herkes kendi deneyimini yaşayıp, tecrübe etmeli. O yüzden başkasının deneyimi boş geliyor olabilir.

Küçümsenmesini mantıksız buluyorum. Kişisel gelişim çok zor bir şey değil. Yazanlar belli başlı bakış açılarını yazıyor. Ona bakarsan her kitapta mantıksız şeyler var. Mesela Harry Potter kitaplarını, filmlerini çok severim ama Dumbledore'un gay olması çok saçma bir şey. Adam 5'te uyanın demişse bu niye zırvalık oluyor.

bu amerikan kültürüyle dünyaya yayılmış bir şey. yok kendinin farkına var, yok başarabilirsin, yok teksin cart curt. ulan bu kadar nepotizmin olduğu yerde her yenilgi sonrası deneyip deneyip boka sararsan intihar edersin. saçma sapan. bu iş, bulanların para kazanma alanı oldu. nerde keriz silkeleyen konferans falan verdi.

Çoğunlukla genel olmasıdır.

tek fikrin etrafından dolaşan yorumlar var.+1

Önerdikleri, akademik bir çalışmanın mı ürünü? Kaç kişi üzerinde hangi bilim adamları bu çalışmayı yapmış, deneklerden kaçı, bu görüşü uygulayıp başarmış da önerilmiş.

Yoksa yazar, böyle bir bilimsel çalışma yerine oturma organından mı istifade edip 'Bir fikrim geldi.' kitabı yazmış?

cunku zengin/basarili/vs gibi sifatlara giden yolun sirrini kimse sana $10'a alacagin kitapta soylemez.
bu senin kendinin cozmesi gereken, kitaplarda yazmayan birsey.
birazda sansa ihtiyacin var tabii.

ben bu soruyu direk gidip bunu basarmis insanlara da sordum hatta, cevap yok..
siritiyorlar sadece..ha ben olsam ben de soylemem tabii, altin yumurlayan tavuk var elimde, neden keseyim salak miyim? :D

Çünkü popüler oldu.
Popüler olunca iyi para kazandırmaya başladı.
İyi para kazandırınca bütün üçkağıtçılar pastadan pay almak için sinek gibi üşüştü.
Piyasa sahtekarların yazdığı kitaplarla dolunca da doğal olarak küçük görülmeye başlandı. Bu durum, bütün kişisel gelişim kitaplarının uydurma olduğu anlamına gelmiyor tabi ama sapla saman birbirine karıştığı için iyi araştırmak, gösterişli ve özellikle de maddi türden vaadleri olanlardan uzak durmak gerek.

“kişisel gelişim” diye etiketlenen kitapların bir kısmının altı gerçekten boş olabiliyor. pozitif düşün her şey düzelir, evrene olumlu mesaj gönderelim geri dönsün, ya da sırf çarpıcı olsun diye söylenen 5’te kalkarsan zengin olursun gibi iddialar falan... bilimsel dayanağı olmayan bu tarz çok fazla kitap var ve o yüzden insanlar ismine bakıp mesafeli duruyor.

ama bir de “kendine yardım” diye ayrı bir kategori var. bunlar bilimsel temeli olan, sağlam kuramlara dayanan ve ruh sağlığı profesyonellerinin terapiye destek olarak sıkça önerdiği kitaplar. hayatı yeniden keşfedin de bu grupta. bilişsel davranışçı yaklaşımın bir dalı olan şema terapi yöntemleriyle çocukluktan beri kurduğumuz ilişkilenme biçimlerini, yaşadıklarımızın bizde oluşturduğu inanç kalıplarını ve bunların bugün ilişkilerimizi, seçimlerimizi ve hayat tarzımızı nasıl etkilediğini fark ettirmeye çalışan bi kitap. “iyi düşün iyi olsun” demiyor, bu kalıplar gerçekten işimize yarıyor mu, yoksa bizi mi sabote ediyor, oraya bakıyor.

ben bu kitabı gerçekten kendini tanımak ve değişmek isteyen herkese çok öneriyorum

Kitaplar, ben bunu yaptım benim kendi hayat tecrübem siz de belki bir fikir edinirsiniz diye satılmıyor. Kişisel Gelişimdeki kişiden kasıt satın alan. Yazar, satın alana diyor ki al ve ksisiel olarak geliş. Benim yolumu da oku belki senin için bir şeyler vardır demiyor.
Kendi bir kişilik deneyemini senin, kitlelerin ilacı olarak Pazarlıyor.
O kitaplardan elde edinelecek bilgi harry Potter dan da elde edilir.
Ha birilerinin işine yarayan bir şey çıkar elbette ama bu o kitapları ne ilaç yapar ne de değerli kılar.

@mezzosprite+1
Kendine yardım kategorisindeki kitapları ihtiyacım oldukça okuyorum. Bunlar sürekli okunacak şeyler değil zaten. Yazarları da, birkaçı hariç, sadece alanında bilinen insanlar.
Diğer kişisel gelişim kitapları ise okuyana bir şey katmıyor, sadece yazarını zengin ve ünlü yapıyor.

kisisel gelisim kitaplarini elestirmek de kisisel gelisim kitaplarinin kendisi kadar moda bence. bazilarinin dusunmeden okumasi gibi bazilari da dusunmeden, hatta hicbir tane bile okumadan, kulaktan dolma bilgilerle elestiriyor. ben burada sonuca bakiyorum. eger bir insan herhangi bir kitabi okuyorsa ve bunun sonucunda etkileniyorsa, dusunceleri, duygulari ve davranislari degisiyorsa o kitap amacina ulasmis demektir. bu kitabin ne oldugu hic onemli degil. dolayisiyla "su gelisim kitabini okudum ve beni etkiledi, mutlu etti, artik daha pozitifim, degistirdi" vs. diyen birine zirva, sacmalik falan diyerek onu aptal yerine koymak vs. daha terbiyesizce geliyor bana.

halk oyunlari, dans, resim, hafta sonlari dağ bayir gezenler,bisiklet gruplari gibi bir olusum vs ye katilabilirsin.

Spor salonuna gidiyorum. Ayrıca standup gösterileri, tiyatrolar vs.

Dövüş sporları. Yabancı dil pratik grupları toplantıları oluyor onlara katılabilirsin ilgini çekiyorsa. Ayrıca gönüllülük işleri olabilir.

Doğa yürüyüş grupları

tango ya başladım ben de biraz toksik bi ortam var gibi ama güzel insanlarla da tanıştım diyebilirim.

dayı seni ne zaman evlendiriyoruz

hold the door, bu gidişle hiçbir zaman

Isten atılarak çözebilirsin.

ruslarin falan gittigi turkce kursu bul bi tane, yazil gitsin.

youtu.be

annemin kanser tedavisi nedeniyle 5 yıl yaşlandım bu sene resmen.
neyse ki artık kurtuldu sadece radyoterapisi var. zaten ciddi bir durumu yoktu ama süreç inanılmaz üzücü ve yıpratıcıydı.
onun dışında da sevdiğim herkes iyiydi. bu açıdan güzeldi.
yeni bi eve taşındım mutluyum çok burada. istediğim kütüphaneyi, çalışma odasını yaptırdım. artık ebeveyn banyomuz var (hep hayalimdi).
yıprandım ama huzurluyum. yine de şükürler olsun.

iyi hatırlamayacağım. ölümlerden, nakillerden döndüğüm bir yıl oldu.

Sevdiklerimi kaybettigim bir yıl oldu. Ondan önceki yıl da daha kötüydü bu anlamda.
İyi anlamda okulumdan mezun oldum. Hedefime ulaşmaya az kaldı.
Kriz anlamında ise borç batağına dustum. Kafam hep böyle şeylerle doluydu.
Tüm kötülükleri bu iki yılda yaşamışım gibi hissettim.
Bu defa gerçekten önümüzdeki yılı iple çekiyorum.

Hepimize iyi hissettirsin 2026

şu an kötü. 10 sene sonra falan ne güzelmiş ya diyeceğim bir yıl. tıpkı geçen her sene gibi. Her sene bir öncekini mumla arıyoruz çünkü.

Aza razı olduğum bir sene oldu 2025. Maddi, manevi her anlamda.
İşte, özel hayatta, arkadaşlık ilişkilerinde, entellektüel alanda hep idare eder şeylere razı oldum. Bu mutsuzluk ve yorgunluk yarattı. Çünkü vasat olan şeylere sarf edilen efora ve zamana üzülüyorum.

Onun dışında sağlık anlamında da işler iyi gitmedi. Göğsümde düzenli kontrol edilmesi gereken şüpheli kitle tespit edildi ve bebeğimi hamileliğin çok başlarında kaybettim. Anneme alzheimer başlangıcı teşhisi konuldu.

Yorgun ve üzgün olduğum bir sene olarak hatırlayacağım.

Kötü.. Ölümler, hastalıklar, vedalar. İyi hatırlamayacağım. Allah beterinden saklasın tabii.

sağlık açısından pek iyi geçmedi, aile büyükleri açısından; gelir - gider dengesizliği daha çok hissedildi... genel olarak pek iyi bir yıl değildi, arada güzellikleri de olsa, neyse ki kapanışını tatil ile yapacağım

Geçen yılla birlikte benim için yetişkinliğe geçiş yılı oldu. Ayrı eve çıkma, görece doğru düzgün bir iş bulma, kazancın görece stabil ve GÖRECE iyi olduğu (yoksulluk sınırının altında), birçok insana "Yaşamak bu değil" dedirtecek ama benim için büyük bir kırılma anlamı taşıyan birtakım hareketlenmeler oldu. Aşk hayatında bir gelişme yok, sağlık çok şükür diyelim. Ailemle aramı düzelttim, mesafe iyi geldi, ailemden saygı görmeye başladım. Süper yaşıyorum diyemem ama son 20 yılın en iyi zamanları yine de. Çok şükür tabii.

Güzel hatırlanacak.

- 14 Mayıs 2025 tarihinde İsviçre'de Bungee Jumping yaptım. Sırf bu bile seneyi güzel kılıyor. 8 aylık bir ar-ge var. Araştırdım, planladım ve uyguladım.

- Öncesinde Malta'ya gittim 2 geceliğine. İlk akşam casino, ikincisi akşam michelin yıldızlı bir fine dining restoranına vakit geçirdim.

Güzeldi be.

- İstanbul'umda etkinlikler, gösteriler ve oyunların eksik olmadığı bira ve viskilerle kendimce güzel vakitler geçirdiğim saatler oldu.

- İş/şirket açısından kendi değerimi kendime verdiğimi anladım.

Fazlaca seyahat (çoğu tatil amaçlı değildi), taşınma, yeni insanlar tanıma, ilişkiler kurma, fazlaca çalışma, stres, kan, ter gözyaşı, belirsizlik.

Büyük ihtimal hatırlamayacağım, çok hızlı ve çok normal geçti. 2017 falan gibi. 2017'ye dair aklımda hiçbir şey yok mesela.

Kötü başladı, kötü bitti.
Hastalık haberleriyle başlayan korkunç bir yıl oldu, en son yakın zamanda bir yakınımızı da bir kaza sonucu kaybettik, böyle hastalık, kaza, ölüm haberleriyle dolu, maddi manevi her yönden bitik bir yıl.
2025 yaşadığım en kötü senelerden biri oldu.

Olur da yaşarsam, yıllar sonra 2024 ile 2025i birbirinden ayırabileceğimi sanmıyorum, 2024'ün ikinci yarısı hayatımı dondurmak zorunda kaldım, bu yıl, 2024'ün telafisi gibi geçen bir yıl oldu, hem çok uzun sürdü, hem de bir anda bitti. Bol bol şükretmekle, hayattan alacaklı gibi davranmak arasında gidip geldim.

Hayatım boyunca hatırlayacağım bir yıl oldu. Güzel açıdan şükür ki.

babam öldü, çok zormuş.
oğlumun velayetini kaybettim, çok zormuş.

Fiyat konusu cok degisken, girip bakman lazim tek tek.

Yuzde 40 dedigi indirim vergiler haric. Zaten bu rotada biletin cogu vergi. Bazen 3binlik bilet 2600e dusuyor. Bazen 7000lik bilet 5400e dusuyor. Son asamaya kadar gelip indirimi uygulayip bakman lazim dedigim gibi.

Mart basi gibi bosna ya da sirbistan yapilabilir fiyatlar iyiyse. (Karadag'a vize geldi sanirim)

Fiyattan bağımsız yazayım;

- Belgrad güzel bir şehir. İki defa tek başıma gittim, üçüncüye giderim.

- Üsküp'e arkadaşım ve eşiyle gitmiştik. Tek olsaydım canım sıkılırdı. Fakat Matka Kanyonunu baya güzeldi. Ohrid şehri çok güzel ama kış aylarında ve Martta nasıl olur bilmiyorum. Nisan ayında gitmiştim pek insan yoktu.

- Zagreb'e gittim 2 geceliğine. Beni pek sarmadı.

Belgrad'e gideceksiniz iletişime geçebilirseniz her zaman. En çok sevdiğim şehirlerden biridir.

- Saraybosna'ya gidecektim, fırsat olmadı.

Bilet fiyatlariyla ilgili brkylmz maalesef hakli. Cok komik bir rakam dusuyor. Bundan ziyade kimsenin cok istemeyecegi tarihlerde gidebiliyorsaniz o zaman cok uygun fiyatlar bulunabiliyor. %40 olayi tuzak, mesela baktim simdi Nisan ayi icin SAW - Saraybosna - SAW sadece 75 euro en dusuk paket.

Nisan-Haziran daha iyi olur. Ben balkanlari seviyorum acikcasi, Hollanda'da yasiyorum ama buralarda gezsem disarda ailecek yemek yesek falan bir haftalik basit bir tatil icin bile ufak bir servet odemek gerekiyor. Doga seviyorsaniz, Bosna Hersek ve Kosova(ve hatta Arnavutluk) harika bence, digerleri de kotu degil. Ne beklediginize bagli ozetle, ben sahsen havalar biraz isinsa da kendimizi bir an once Kosova'ya falan atsak diye bakiyorum.

geçtiğimiz yazdan beri üsküp,priştine, tiran, podgo, kotor, budva şehirlerini gezdim.

priştine: 1 günlük şehir.
üsküp: çok keyifliydi, 2 gün ayrılabilir. yeme, içme anlamında çok başarılı, tarih kokan bir şehir.
tiran: gecesi ayrı gündüzü ayrı güzel. küçük bir italya havası vardı. fav şehrimiz oldu. yemesi, içmesi, gezmesi her şeyiyle çok memnun kaldı. 3 gün kalınır.
podgo: bence 1 gün yeter. geçtik gittik
kotor ve budva: 2'şer günlük şehirler. yine yemesi içmesi gezmesi keyifliydi.

yaz tatili için kotor ve budva, şehir gezelim takılalım isterseniz tiran.

makedonya ve kosova biraz soğuk olabilir. son tahlilde tiran uygun gibi

Sırbistana git fazla düşünmene gerekyok, içlerinde en güzeli orası.

rüya, burç vb. şeylere inanmam ama muabbetine kullanırım.

rüyalara anlam yüklemem.

tüm rüyaların bilinçaltı olarak anlamı var. ben genelde rüyanın neye çağrışım yaptığını bir şekilde fark ederim. genellikle de o gün yaşanan bir olayın çağrışımı olur.

fakat rüyaların geleceği haber verme vs. böyle bir fonksiyonu tabii ki yok.

Rüyaların anlamı var +1 Mesela ben rüyamda hep bir yere gitmeye çalıştığımı ama kaybolduğumu ve bir türlü ulaşamadığımı görürüm. Hayatından tatminsiz olmaya ve bir arayış içinde olmaya işaretmiş ki öyle cidden.

rüya tabirlerine inanmam ama ruhsal sıkıntıların ya da o an yaşanan şeylerin yansıması oluyor rüyalarda. o sıralar çok depresifsem kaos dolu rüyalar görüyorum. mutluysam çok mutlu, huzurlu rüyalar görüyorum. ikisinin arasıysa ya rüyayı hatırlamıyorum ya da sıradan şeyler görüyorum.

Muhtesem Jung ruyalari bilincaltimizin organize etmeye calistigi, bilincli farkindaligimizin fark edemedigi mesajlari, surecleri, olaylari vs, semboller ve arketiplerle bize ileten bir pencere olarak goruyordu, ve kisisel gelisimimiz ve farkindaligimiz icin takip etmemiz gerektigine inaniyordu. Jung bakis acisiyla ruyalarimi takip etmeye basladigimdan beri ne kadar dogru seyler soyledigini goruyorum. Gestalt terapi penceresinden de bakabilirsiniz. neyi tercih ettiginize bagli.
Gelecekten mesajlar iletip/iletmedigini falan kast ediyorsaniz, buna inanmiyorum.

İnanmam ve anlam yüklemem.

Fakat gerçekçi bir rüyaysa ne olduğuna bağlı haydi hayırlısı ya veya böyle bir şey olmaz dediğim oluyor.

Bir keresinde bir rüyamda şirketim beni yurtdışına gönderiyordu Eğitim için ama pasaportumu evde unuttuğum için havalimanında kalıyordum.

Uyandığımda dedim umarım böyle bir mallık yapmam.

Sene 2010, yanlis hatirlamiyorsam 3-4 ay icinde gecerli 20-30 gun tek giris verdiler. Hollanda.

fransa, 6 ay.

Macaristan, 21 gün, multi.

2023te 6 ay multi, Almanya

almanya, 4 yıl

2001, fransa, 6 ay (yaş 12)

ispanya 3 ay multi.

Fransa 3 ay 2010 idi sanırım

- Sene 2018
- Fransa
- 3 Ay Multi

ama sehayat acentasından tur satın almış, otobüsle Romanya'ya gidip dönmüştüm. Fransa'ya gidemedim öyle kaldı. Fakat diğer schengen başvurlarında problem olmadı.

tv izlemiyorum gazete okumuyorum ekşi sözlüğe ne yazarsanız onları biliyorum sadece

Günü gününe. Etmezsem işimi yapamam.
Etmezsen yatırım yapamazsın.
Ayrıca farkındalık bir erdemdir düşüncesindeyim.

2023 seçimlerinden sonra bırakmıştım, 19 mart olaylarından sonra takip edeyim dedim ancak yorucu oldu. artık etmiyorum.

edip etmemek bilinçli bir tercih değil.
ben sosyal medya kullanmıyorum, arada bir burası ve ekşisözlük sadece.
ister istemez öğreniyorum gündemi.

zaman zaman gündemi takip etmemek adına ciddi efor harcıyorum.

etmiyorum. sözlükte, instagramda denk gelirsem ya da google'ın haber bildirimleri düşünce dikkatimi çekerse açıp bakıyorum. onun dışında asla açıp takip etmiyorum. bu ülkeden ümidim kesileli çok oldu maalesef. umurumda değil artık açıkçası. yarın şeriat geliyor deseler şaşırmam itiraz da etmem. saldım gitti.

özellikle takip etmiyorum ama maruz kalabiliyoruz.

aski memnu bittiginden beri türk televizyonu izlemiyorum. türkiye siyasetini/gündemini 2015 yazindan beri takip etmiyorum. eksi sözlük'te gözüme baslik carpiyor sadece, o da tercihimle olmuyor. sol frame'de yer aldiklari icin görüyorum. mesela bugün "16 aralik 2025 gain medya'ya kayyum atanmasi" basligi carpti gözüme, girip okumuyorum. baslik yeterince aciklayici zaten. "ayni biatci, despot bedevi zihniyeti hala at kosturuyor" diyip geciyorum. gain medya kim onu da bilmiyorum. onun yerine gidip muhabbet kusu basligi falan okuyorum.
bu gözüme carpan basliklari da cok degil en cok bir iki güne unutuyorum. türkiye'de yasamiyorum, dolayisiyla cevremde de konusulmuyor bu konular. böylece inanilmaz uzagim artik bu konulara.
2023 depreminde bir ay boyunca süreci takip ettim. son 10 senede yaptigim tek istisna oydu ama o da zaten cok olaganüstü bir durumdu.

Ediyorum kısmen . Bizde siyasi çekişmelerin ve 3. Sayfa haberlerinin, aşk dizilerinin devam etmesinin yanı sıra BM'nin bazı kurumlarının İstanbul'a taşınması söz konusu. Ataşehir tarafının Finans merkezi olmasına yönelik faaliyetler de buna eklenebilir.

Ayrıca doğrudan bizi ilgilendirse de dış haberler bizde oldukça kısıtlı.
Yerel kaynaklara yönelmek gerek.

Hangi gündem? Hükümet medyasının dayattığı gündemi takip etmiyorum. Daha çok alternatif medya ve sosyal medya gündemini takip ediyorum.

Kaptan +1
Twitterdan alternatif gündemi takip ediyorum

Meşhur bir laf var ya TR gündemini 1 gün takip etmezsen çok şey kaçırırsın ama 1 yıl takip etmezsen hiçbir şey kaçırmazsın diye. çok haklı buluyorum ve epeydir takip etmiyorum. ara ara önüme düşüyor bir şeyler, bakıyorum her şey gerçekten aynı.

Ben bayağı ediyorum galiba. Mehmet Akif Ersoy olayı bayağı sıkıntılı bir mevzu mesela, haberlerde görmesem bu kadarını yapacaklarını tek başıma düşünemem. Biraz gözümü açıyor haber izlemek.

Türkiye'de etmek lazım. Çünkü bak düşünsene bi ara Apo lacoste giymişti, o gün bilmeden işe lacoste giyip gittiğini düşünsene? Veya bi ara başka bi tişört fetöcülerle özdeşleşmişti. Bilmeden başına iş açma veya yanlış anlaşılma ihtimalin çok yüksek. Bu yüzden ben olsam takip ederim.

ediyorum ama artık her şeye tepkisizim. hiçbir şey için kesinlikle olmaz diyemiyorum. artık olan hiçbir şeye şaşırmıyorum. zaten görmediğimiz ne kaldı ki?

bıraktım.
eskiden bağımsız gazetecileri takip ederdim; artık etmiyorum.
hayat kalitemde artış olmadı dersem, sağlam bir yalan söylemiş olurum.
ek olarak, artık ülkeye dair bir umudum kalmadığına yönelik de okunabilir bu tututmum.
bu memlekette, özgürlükten yana, bireyi önceleyen; devletin biz vatandaşların huzurunu ve mutluluğu sağlayan bir araç olarak yorumlayan politikaların hiç bir zaman kök salamaycağına dair farkındalığın yarattığı bir boş vermişlik hissi.

takip etmiyorum.

tv izlemiyorum gazete okumuyorum +1
takip etmiyorum. +1

2025 bok gibi geçti. Bir sene boyunca yaz gelsin diye bekledim ama buralara bu sene de yaz gelmedi. Yeni yıldan beklentim yaz gelmesi.

iyi gecmedi diyebilirim. i$ olarak bekledigimi bulamadim.
global ekonomi boktan, beni cok etkiliyor.

Maddi manevi her yönden berbat bir yıldı.
Çok fazla hastalık haberi aldığımız bir yıldı, çok hastamız oldu. Geçen hafta da gencecik bir iş arkadaşımızı bir iş kazasından dolayı kaybettik.

Mutlu olduğum an; balkona kurduğum kuş havuzunun nihayet kuşlarca fark edilip kullanılmaya başladığı andı.

En çok üzüldüğüm yazdığım kaza olayı oldu.

Yeni yıldan pek bir beklentim yok açıkçası; artık yapmak istediklerimi ertelemeyecek motivasyon diliyorum kendime.

Kötüydü. En mutlu eden şey yaz tatilimdi. İyi geldi. Ben yeni yerler görünce yaşadığımı hissediyorum. Uzun süredir almak istediğim bilgisayarı aldım. İşte 1 yılımı bitirdim. Ağırlık çalışmaya başladım. Bir spor düzeni oluşturdum. Bir sürü küçük ama benim için önemli hedef gerçekleştirdim. Düşününce kötü demek nankörlük oluyor ama beni mutsuz eden şey ilişki konusu. Son sevgilimden ayrıldıktan sonra 4 5 kızla konuştum ama hiçbiriyle sevgili olmadım. 4 ay sonra 33 olacağım ve evliliğe çok uzağım. Aslında evlenmek istemiyorum ama bazen de eşimin olması daha iyi hissettirir gibi geliyor. İş arkadaşımdan hoşlandım, o üzdü beni, hâlâ takıyorum kafama. Yeni yılda biraz da bu konularda mutlu olmak isterim.

Geneli güzeldi, hayatımda eksik bir şey olmadı ama son düzlüğe biraz gergin geçiyorum işten dolayı.

ama Bungee Jumping yapmam, bütün seneyi güzel kıldı. O süreci çok özleyeceğim.

Uzun zamandır yapmak istiyordum ama öncelik vermemiştim. Kasım 2024te öncelik vermeye karar verdim. Araştım, planladım ve Uygulamaya koydum. 14 Mayıs 2025 tarihinde yaptım.

Bungee Jumping için İsviçre'ye gittim ama öncesinde Malta'dan vize başvurusu aldığım için Malta'ya gitmem gerekti. Sırf bunun için Malta'ya gittim, gerçi sevdiğim bir ülke. İlk 2024 senesinde gittiğim restoranlara gittim. Kaldığım otelde gene konakladım. Gittiğim casino'ya gene gittim.

İstanbul'a dönerken business class'a bindim. Bu güzel süreci böyle bitirmiş oldum.

Senenin geri kalanı normal geçti. Bungee Jumping komple yetti seneye. Arkasından Lyon'a gittim geldim. Eylül'de bir Roma'yı dolaştım geldim. Arada gösteriler, etkinlikler derken senenin sonuna geldik.

İş yerinde bazı problemler var yapısal olarak. Ne olacağı belli değil. Bu şey bekliyordum aslında. Sürpriz olmadı. Daha bir hafta önce başka bir duyuruda yazmıştım fırtına öncesi sessizlik, sağlam çıkarsam mükemmel bir süreç beni bekliyor, ölürsem yine de güzeldi diye.

Bu fırtınada sağ çıkarsam hayatımı güzelleştirmeye devam. Çıkamaşam yapacak bir şey yok, hayat der devam ederiz.

İşte 2026'a sağ kalıp yurtdışı gezilerin dolu dolu olduğu, kadehlerimin eksik olmadığı ve daha derli toplu bir hayat yaşantısını hedefliyorum.

Bakalım görelim.

hedeflediğim 2 şey olmadı. biri çok önemli değildi ama diğeri hala önemli. o yüzden 2026da kendime o gerçekleştiremediğim tek hedefi koyuyorum. daha gerçekçi, daha samimi bir hedef olarak gözüküyor. 2024ten daha iyiydi. sakindi diyebiliriz.

bok gibiydi. bi beklentim de yoktu zaten. 2026'dan da yok. tek artısı çabuk geçmesi oldu.

Sallamıyorum. Çünkü banane
Bizde de var bir tane lafa gelince mangalda kül bırakmıyor icraat sıfır, mailleri kendi sorumlulugundaki konu bile olsa başkasına fyi yazarak iletiyor :D
Açıkçası ben haline güldüğüm için eğleniyorum da kalabilir

Sallamıyorum +1

- Yoksa yöneticiniz ile bu Durumu komuşurmuydunuz ?
+ Hayır konuşmam. Zira yönetici bu durumun kendi farkına varamıyorsa, benim söylememle değişmeyecektir. Yöneticinin kendisi bu durumu görmesi gereken kişidir.

- Sizin tavsiyeleriniz nedir?
+ Yöneticiye söylememek en baştaki tavsiyem. Bu iş yapmıyor ama yapıyormuş gibi gözüküyor dendiğinde sanki ispiyonlamak gibi geliyor kulağa. Yapılması gereken; yaptığınız bir işi kendisine değil, bir şekilde direkt yöneticiye kendiniz söylemektir.

Benim 40 yaşından sonra nihayet fark ettiğim bir gerçek var: Alemin akıllısı ben değilim. Herkes her şeyin farkında, ama umursamıyor. Çünkü konunun kendileriyle bir alakası yok. Sizin işinizi yapmanızı engellemiyorsa, sizin maaşınızdan kesip ona vermiyorlarsa içten içe dalganızı geçip gülün geçin. Boş teneke tıngırdar diye boşuna dememişler.
Benim için tek sınır bana akıl öğretmeye çalışması olur. O zaman işler değişir ve tepki gösteririm.

yöneticiye yerinde ve zamanında muhabbet arasında söylenebilir.
sadece o kişiyi yöneticiye anlatmak için yanına gidilmez.
yemekte ya da bir sohbet ortamında yalnız kaldığınızda lafı oraya getirip söylersin.

Arkadaşınızda lider özellikleri var. Umarım hakettiği yere gelir. İş hayatında popüler olmak istiyorsan böyle davranmalısın. Bazen çalışmak değil, işin nasıl işlediğini bilmek, onu nasıl satacağını bilmek yeterli.

numarasız mavi ışık korumalı gözlük kullandım. bilgisayar başındayken gözlüğü çıkarınca gözüm yanıyor gibi geldi. plasebo olabilir. bir süre sonra kullanmayı bıraktım, kullandığım zamana göre bir fark görmedim.

şimdi numaralı gözlük kullanıyorum, ona da mavi ışık koruması eklettirdim.

Aldım, ama kullanamadım. Başımı ağrıttı. Uzun zaman önce lasik yaptırmıştım; onunla alakalı olabilir.

ben batma yanma şikayeti ile gittiğimde göz doktoru mavi filtreli gözlük takmamı tavsiye etmişti. doktor söylediğine göre vardır bi bildiği. ben gözlüğü aldım ama takmadım :/

uv korumalı gozluk takıyorum ve işimi goruyor

Tabii ki hayır. Öncelikle bilgisayar monitörleri uv ışık yaymaz. Eski tüplü monitörler az miktarda uv yayıyordu, ondan kalma bu efsane. Göz sağlığı açısından benim tecrübeme göre ekran parlaklığı ve çevre aydınlatmasına dikkat etmek gerekir. Mavi ışıktan bahsediyorsanız, bu konu göz sağlığı değil, uyku sağlığı ile ilgili ve tüm güncel işletim sistemlerinde, Android, Windows vs gece saatlerinde mavi ışığı azaltan gece ışığı modu var. Uzun uzun yazmayacağım teknik nedenlerle, bu yöntemin etkisi gözlükle yapılabilen filtrelemeden kat kat daha fazla. Mavi ışık azaltan gözlükler hiçbir faydası olmayan bir pazarlama tuzağından başka bir şey değil. Ama cool görünüyorum diyorsanız başka tabi.

Takma gereksimini duydum az önce. Ara ara taktığım oluyor.

çıkar evet
erken ya da geç çıkmasının retle alakası yok

Çıkar Evet +1

Yapıldığı hafta içerisinde çıkanı biliyorum. Almanya vizesine müdürüm salı mı ne başvuruyu yapılmıştı perşembe çıkmıştı sanırım ve 1 sene almıştı.

Daha bu sene içerisinde ben Malta'ya başvurdum cuma günü. Bir hafta sonraki perşembe kargoya verildi, cuma elime ulaşmıştı 1 sele vermişlerdi.

Yalnız arkadaşım ekim ortasında başvurdu, halen gelmedi pasaportu. Gezi tarihini 18 Aralık olarak göstermiş.

Benim 3 vizem de aynı hafta içinde çıkmıştı.

hayvani bi yağmur değilse giderim

Ben giderim. Gitmediğim gün kendimi mutsuz, huzursuz hissediyorum.

Kar yağarken havuza gittim. Giderim.

canın istemiyosa bugun de gitmeyiver. yamurda evinde keyfini yap film kahve vs. dünyanın sonu değil gün eksik spor yapmak :)

Giderim, gidip geldim hatta az önce

tam evden çıkmak üzereydim, başlığı gördüm. deli gibi yağmur yağıyor ve yürüyerek (13 dk) gideceğim. spora gitmek işe gitmek gibi, zorunlu ama ekstra zevk alıyorum. biraz ıslanalım, ne olacak ki?

eve yürüyerek 3 dakika spor salonum. hayvani yağıyorsa gitmem herhalde ya. 2-3 senedir düzenli sayılacak şekilde gidiyorum spora, spordan zevk alma, yapmayınca huzursuz ve mutsuz hissetme aşamasına gelmedim. Spordan keyif alanların yalan söylediğine inanmaya devam ediyorum :d

Arada kendime kaçamak hakları tanıyorum yani tanımasam hiç gitmem muhtemelen. Bazen gitmemem, hiç gitmememden daha iyi

Giderim. Kar yağarken de giderim.

Kar yağsa gidenlerdenim. Üşenirim ama yine de giderim

hayvani bi yağmur değilse giderim +1

Tamamen modunla ilgili.

Avcı toplayıcı olarak yaşadığımız binlerce yılda erkeklerin genlerine kazınmış adına aidiyet duygusu denen bir olgu var. Erkek adam tek başına kendini güçsüz hissedip gücüne güven duyduğu bir topluluğa ait olmak istiyor. Ait olmakla övünebileceği bir güç. İçgüdüsel bir şey bu. Bu devirde de bu imkanı erkeklere futbol camiası sunuyor.
Sebep bu.

Ayrıca mesela 12 Eylül öncesi sol sağ çatışması vardı. Aidiyet solcu ve sağcı örgütlere kaymış, bu da devletin başına terör şeklinde bela olmuştu. Böyle olmasın diye devletler Futbolseverliği el altından desteklerler.

Bu konuda "Salazar'ın 3 F'si" diye aratırsanız Google'da detaylı bilgi bulursunuz.

ben de merak ediyorum buna, sık sık soruyorum bu soruyu kendime.

arada bir maça gidersin, atmosferi yaşarsın.
bazen tv karşısında kalabalık bir ortamda heyecan yaşarsın.
bu koşullarla ve az olmak kaydıyla maçları takip etmeyi anlayabiliyorum.

ancak sabah akşam spor konuşmalar; internette veya gerçek hayatta sürekli buna mesai harcamak, spor haberlerini takip etmek, futbol takımına gönül verip(?) alışverişlerinde buna göre tercihte bulunmak, başka kişilerler sırf takım farklılığı yüzünden kavga etmek akıl alır gibi değil.

alışkanlık diye tahmin ediyorum.
çoğu kişinin iki kelimeyi bir araya getirecek aklı fikri yok; muhabbet bitince ne olacak bu fenerin hali diyorlar. bence en makul açıklaması bu.

bile bile kandırılmaktan zevk alan bir topluluğuz ondan galiba. dün fifa dünya kupası kura çekimi var, trumpa barış ödülü verildi. yani tiyatro izleriz ama kral çıplak olan tiyatrolarıda izlemek salaklık. ben türk futbolunu Anelkanın elle konyaya gol atmasından sonra bıraktım.
insanları mutlu eden çok az şey var. bir yerde kazanmak ve üstünlük sağlamak istiyor. türkiye için mutluluğun formülü çok açık. gs tut, akpye oy ver.

Biraz daha konuyu açarsak magazin programları, temeli şehvete ve şiddete dayanan gereksiz onlarca dizi (bazısının senaryo ve kurgusunun İngiltere kaynaklı oldupuna dair yorumlar var) akşama doğru çıkan aile kavgalarını içeren yapımlar vs bir çok şey de dahil olmak üzere aslında izleyici /seyirci/takipçi olarak ne derece kaliteli(!) olduğumuzu bize gösteren hususlar .

Bunları düşündükçe ,hak ettiğimiz gibi yönetiliyoruz kaidesi akla geliyor.

Bu adama tamamen hak veriyorum :
x.com

x.com

dunyanin her yerinde insanlar belirli spor takimlarina aidiyet hissedip bir community olma hissi yasiyorlar. farkli sehirler, mahalleleler birbirine saldiracagina, sehirlerin takimlari birbirleriyle spor mucadelesi verip zararsiz bir ustunluk mucadelesi kuruyorlar. sporun toplumlarin enerjisini atmasinin bir yolu olarak goruyorum. bu olmasa alternatifi insanlarin birbirine girmesi.

turkiye'de futbol olmus bu spor. amerika'da amerikan futbolu ve basketbol takimlari var. futbol cok eglenceli bir spordur bu arada. sirf populer oldugu icin, avam gorerek futbola burun kiviranlar fanatik holiganlardan cok farkli bir yerde degiller gozumde.

hocam insanlar kurgu olduğunu bile bile yarışma programlarını izliyor ve heyecanlanıyor. Kimin kazanacağı önden belli senaryo gibi yazılmış show programlarını "aaaaaa" diyerek şaşırarak izliyorlar.

Futbolda da aynı durum.

daha iyi alternatifleri bilmiyorlar. Türkiye'de alman ligi kalitesinde takım var da millet mi izlemiyor?

ha talep eden var mı? O da yok.

Şahsen dünya futbolun evirildiği durumdan hiç memnum değilim, hatta şikayetçiyim ama gel gör ki vazgeöiyorum.

Yani.

boktan:)

İş için Ankara`ya taşındım, zamanla seversin dediler. Tam 1 sene oldu ama hala alışamadım.
Ev kiraları çok pahalı, kümes gibi 30 metrekare evler 35-40 bin TL, 1 senedir tek göz otel odasındayım bir türlü düzenimi oturtamadım.

berbat. borç batağındayım çok fena. kimseden destek alamıyorum. tam nefes alıcam derken bi şey çıkıyo. en son maaşımın çoğunu bağladım borçları yapılandırdım derken kedim hastalandı ve varımı yoğumu ona yatırdım. şimdi kiramı ödeyecek param bile yok. iş allaha kaldı gerçekten mucize bekliyorum artık, aşırı yorgunum.

Değil. Sağlık ok ama maddi açıdan durum pek parlak değil. Az kazanıyorum, yeterli olmuyor. Şimdiden gelecek sene ne yapacağız diye düşünüyoruz. Belki gelecekte istanbul’dan kaçarız diyorduk ama artık o da mümkün değil. Bu şehir girdap gülüm…

değil

ehhh işte; para tahsilatı sıkıntı piyasalar kötü. hiç bir şey doğru düzgün zevk vermiyor artık (yaş 44), günler bu aralar öylesine geçiyor gibi. 2-3 haftaya 1 tatilim var onu bekliyorum sadece

Değil.

Bu iktidar yüzünden her günüm zehir.

Günübirlik kendimi eğliyorum işte. Bugün alışveriş yaptım. Yılbaşı kartpostalları falan aldım.

Maşallah yolunda

sevgilimden ayrıldım. insanlarlayken iyiyim ama tek kaldığımda hayatı sorguluyorum. eskiden ne kadar mutluymuşum kıymetini bilememişim diyorum.

Yolunda değil maddi olarak çıkmazdayım kıyafetleri satıyorum belki buradan da yardımcı olmak isteyen çıkar

www.eksiduyuru.com

Şakasız bok gibi biliyor musun

ben zaten bu hayatı şans eseri yaşıyorum. ölürsek de kime kalmış.

Benim için de yani. Gerçi gene güzel gidiyor.

Çalıştığım şirkette fırtana öncesi sessizlik. Bu süreçte sağ kalırsam güzellikten muazzam muhtemeşem bir süreçe gireceğim. Ölürsem canım sağolsun. Yaşaması güzeldi.

İyi fena değil 2 defa sıfırdan başlamış biri olarak, geldiğim noktadan memnunum. Ankara'da yaşıyorum bok gibi soğuk var motor süremiyorum ama başka duyurucuların dertlerini görünce kendime üzülmeyi bıraktım. Logout olunca tekrar başladım üzülmeye kendim için :(

amazon'a "türkiye'de kindle olmadığından reklamlardan faydalanamıyorummm :(" minvalinde bir mail atınca reklamları kaldırıyorlardı en son. 7 sene önce kindle paperwhite aldığımda kaldırmışlardı reklamı. belki hala çalışıyordur.

bu ürünler rahat 5-10 yıl iş görür. kindle scribe 2022 de 200-250 pound arasında. tercih edilebilir. veya 200 pound altındaki kindle colorsoft. renkli olmasın, not almaya da gerek yok derseniz kindle paperwhite gayet yeterli. kobo tarafında hiç bilgim yok.

İstemeyeceğiniz kadar aşırı detaylı bir karşılaştırma videosu:
www.youtube.com
Olası tüm senaryoları içeriyor. İlgilendiğiniz kısmı izleyin isterseniz.

Yalnız Türkçe kitaplar epey kısıtlı. Bu kısıtlı arasından biçim olarak dandikler de var. İngilizce kitaplar ise derya deniz.

tod ile bein connect farkli. bein connect digiturk aboneligi olanlarin farkli yerde izleyebilmeleri icin. tod da digiturk aboneligi olmayanlara ayri uyelik satan platform.

her ikisinin ayri uygulamasi var. akilli tv ne tod uygulamasi yuklemeye calis eger destekliyorsa tabi.

Tod Tv üyeliği üzerinden Akıllı Tv'deki Beinconnect bağlandım bir şekilde. Bakalım.

Tod alırken Smart TV ek paketini de almazsan maçları izleyemeyebilirsin, ona dikkat etmen lazım. Tod'un ayrı uygulaması var +1

digitürk receiver varsa sana beinconnect hesabı veriyorlar online izle. yok ben receiversız istiyorum dersen todtv. ikisinin hesabı farklı alınıyor.

Mi box'taki beinconnect uygulamasına tod kullanıcı adı ve şifremi girdim, "artık tod'dayız, tod uygulamasını indir" dedi.

Tod uygulamasından maçı izledim.

Istanbul bir turist icin muhtesem bi sehir ama onun disinda yasamak icin cok guzel diyemeyiz evet. Her seyden once bir kere cok kalabalik, korkunc bir trafigi var, bir yerden bir yere gitmek zulum. Belli basli yerler disinda da cok kotu sehirlesme ve ayni zamanda dediginiz gibi yesil alan sikintisi var.

Tum bunlarin yani sira surekli yasayan, aktif, kultur sanat etkinlikleri olan, bogaza sahip, keyifli bir deniz ulasimi olan, tarihi ve kozmopolitligiyle de muhtesem bir sehir.

Bu tarz isler subjektiftir aslinda, cok da fanatik gibi savunmaya gerek yok, bireysel olarak ben de yasamak icin cok uygun bir sehir olarak gormuyor ve size katiliyorum.

Aslında cidden çok güzel bir şehirdir fakat hem toplum halk olarak hem devlet-hükümet olarak senelerdir güzelim şehrin içinden geçtik, geçiyoruz. Sadece Akp özelinde değil, öncesinde de içinden geçilmişti. Akp geldi onlar da içinden geçti, biz halk olarak da içine ettik.

İstanbul'un Roma'dan aşağı kalır yanı yok. Hatta iddia ediyorum, fazlası bile var; Boğaz Köprüsü.

Yabancılar çok seviyor İstanbul'u. Avrupa ülkelerine gittiğimde lokal turlara katılıyorum, İstanbul'dan geldim dediğimde akılları çıkıyor. Güzelim şehrin içine ettik hep birlikte.

Bunu diyen hayatında başka bir yer görmemiştir. Ancak nufusu 5 milyondan az bir istanbul için güzel derdim. Bunun için de 1920 lerde falan olmamız lazım. Full stres, trafik, kişisel alan yok gibi

dünyanın en güzel şehri mi bilmiyorum ama senin kötülediğin kadar da değil. baya iyi bir şehir, dünyanın en eğlenceli ve güzel şehirlerinden birisi. böyle oldugu için kalabalık zaten. güzel olup kalabalık olmayan yok ki. new york, londra kalabalık değil mi? ayrıca kalabalık olmayan yerler de var. hafta içi gündüz gezmek baya keyifli. yürüyüş yapacak yer çok var. on tane sayarım şimdi. avrupa yakasında maçka parkı, bebek sahili, istiklal caddesi, gülhane parkı, yenikapı, florya ve yeşilköy sahil şeridi, anadolu yakasında üsküdar sahil, caddebostan sahil, fenerbahçe parkı, bağdat caddesi, maltepe sahil şeridi, ve daha pek çok yer var. şehir içi olarak kadıköy moda taksim beşiktaş nişantaşı. kültürel etkinlik olarak yine zorlu, vadistanbul, pek çok spor salonu konser ve etkinlik alanları ile dolu bir şehir. bu şehri beğenmiyorsan güngörenden dışarı çıkmamış olman lazım

Senin için dünyanın en güzel şehri neresi?
O şehrin bulunduğu ülkenin reddit sub'ına gidip burası dünyanın en güzel şehri bence, katılıyor musunuz diye yerel dilde sor; sen İstanbul için ne kadar negatif düşünüyorsan onlar da o kadar negatif konuşacak.

Dünyanın nefes alması, park etmesi en kolay, parkları yeşili en bol şehrinde(neresiyse fark etmez) İstanbul'un sahip olduğu güzelliklerin hiçbirini bulamayacağını iddia ediyorum.
E demek ki onlar senin için önemli değil bunlar önemli, demek ki İstanbul "sana göre" dünyanın en güzel şehri değil.
Aynı şekilde, başkaları için öyle.

Dünyadaki insanların İstanbul'u neden bu kadar beğendiğini anlayamayacak olmak bana biraz kıt fikirlilik geliyor üzgünüm, o yüzden böyle Bilale anlatır gibi yazdım. Yoksa bu sorunun olması gereken cevabı: sana göre değil ama bazılarına göre öyle.

"gelirin yıllık 200 bin dolardan fazlaysa evet mis gibi şehir. ayda 80-100k tl kazanıp abi istanbul yeaa diyenler özellikle beyaz yaka tayfa bence biraz salak

istanbu'da doğdum büyüdüm ve onlarca ülke, yüzlerce şehir gezdim. istanbul'u ilk 10'a bile sokmam. ne yaşanılabilirlik olarak, ne ekonomik olarak, ne sağlık açısından vs. vs.

ama istanbul'u 5-10 gün geçirmiş çok yabancıyla tanıştım. avrupa'lısı, amerika'lısı. çoğundaki izlenim çok başka. yani en sevdiği şehir mi dersin, bi daha gitmek için plan yapanlar mı dersin, heyecanlı heyecanlı fotoğraflarını gösteren mi dersin. batılı bir turist açısından hem bu kadar oryantal ve orta doğu yanı olup hem de bu kadar batıya adapte, modern ve güvenle gezebildikleri çok az yer var.

keza iddia ediyorum, oligarkından arap emirlerine, abd'li milyonerlerden uzak doğunun kilit isimlerine pek çok kişi şu an istanbul'da ve onların gözünden de çok başka bir şehir. çünkü parayla deneyimin bu kadar değişebildiği fazla şehir yok. bu apayrı bi konu.

soylenenlere bir sey eklemek istiyorum. istanbul kozmopolit bir sehir degil. istanbul'da yasayanlarin ne kadari yabanci? resmi rakamlara gore bir milyon civari. yani neredeyse %5 civari. birincisi bu cok dusuk bir oran. ikincisi bu %5'in zaten cok buyuk bir bolumu ulkesinden kacmis ama avrupa'ya gidememis siginmacilar ve gocmenler. kucumsemek icin soylemiyorum. fakat kozmopolit sehir boyle olmaz. yani guzel, eglenceli vs. oldugu icin kalabalik diyorsunuz ama yabanci yok denecek kadar az (yani tercih edilen bir sehir degil). ayrica ic gocun nedeni de istanbul'un guzel, eglenceli vs. olmasi degil maddi kaynakli. bunu zaten istanbul'daki carpik kentlesmeden gorebilirsiniz.

ikinci deginmek istedigim konu da dunyanin en guzel sehri diyenlerin kimler oldugu. yani bunu soyleyenlerin cogu turk, yabanci birinden istanbul'un dunyanin en guzel sehri diye bir sey duymadim. evet, guzel sehir cok duydum ama turistik olarak gittiginde cogu yer guzel zaten, nihayetinde sinirli bir sureyle gidiyorsun, turistik yerleri geziyorsun, planin programin oluyor, butcen oluyor vs. elbette bu kaos, carpiklik, tuhaflik yabancilara da otantik, enteresan geliyor.

ucuncusu mesela hangi ranking'te istanbul birinci cikmis bilen var mi? ben bilmiyorum. ayrica soyle bir durum var. bazen en cok ziyaret edilen sehir cikabiliyor. ama bu rankinglerde transfer yolcularinin seyahatleri de eklenebiliyor. soyle ki turk hava yollari'nin bir servisi var, biliyor muydunuz bilmiyorum ama transfer yolcusuysaniz ve ucaklariniz arasinda belirli bir saat farki varsa ucretsiz sehir turuna katilabilirsiniz. ustelik yemek, muze girisleri vs. dahil ucretsiz. bilmiyordunuz degil mi? asagida kaynak verdim. iste bunlar da genelde ziyarete dahil ediliyor. tabii ziyaret etmek en guzel sehir oldugunu dusundukleri icin olmayabilir veya ziyaret sonrasi bu dusuncede olmayabilirler.

kisacasi bu goruse katilmiyorum, ama zevkler ve renkler tartisilmaz tabii.

kaynak: www.turkishairlines.com

@bruce

“Dünyanın nefes alması, park etmesi en kolay, parkları yeşili en bol şehrinde(neresiyse fark etmez) İstanbul'un sahip olduğu güzelliklerin hiçbirini bulamayacağını iddia ediyorum.”

Ne alakası var abi. Senin yapılaşman rezaletse, insana verilen değer yerlerdeyse, yapılaşma, ulaşım ve bireysellik vs kimsenin umrunda değil herkes olabildiğince vurdumduymaz ise tarihi alandan yok, geçmişten gelen mirastan filan da kurtaramazsın bu işi. Hoş o da kalmadı da. Yapılan restorasyonlara bak be bi. Her alanda şehrin içine edilmis. Gayet de örnekleri var. Sen becerememissin ve rezil etmissin. Roma, Londra, Viyana, Paris bu şehirlerde hem tarih var hem yaşam var. İnsanca yaşam.

istanbul büyük ihtimalle dünyanın en güzel şehri. baya da yer gezdim, karşılaştırılabilecek bir yer bulamadım.

bu tamamen bakış açısı, beklenti ve maddiyatla alakalı bir ikilem. çok trafik var, çok kalabalık vs gibi söylemleri dünyanın sayılı metropollerinden biri için söylemenin bir manası yok, zira bütün metropoller böyle. metropolleşmeye çalışan yeni kurulan şehirler de böyle, Dubai vs.. İstanbul'u diğer metropollerle kıyasladığında çok önemli artıları var, bu yadsınamaz bir gerçek. yemeğinden sporuna, denizinden-boğazından kültürel aktivitelerine, tarihinden tut havasına (temizlik demiyorum sıcaklık diyorum), dünyanın her yerine uçuş bulabildiğin harika bir lokasyon ve hava yolu imkanından, uluslararası bir çok işin hubı olmasına bir çok anlamda kıyas götürmez avantajları var. maddi açıdan iyi bir durumda olmayıp, iyi bir semtte yaşamıyorsan, işinle evin arasında mesafe çoksa bunlar her metropolde olduğu gibi problemdir. ama istanbul'da villa hayatı yaşayan da binlerce insan var. Ya da Fenerbahçe'de ev, Kalamış marina'da tekne, caddede ofisi olan bir insanın hayatına kötü diyebilir misin? Böyle bir imkan kaç metropolde var? Çok iyi restoranlar, iyi bir gece hayatı, durmak bilmeyen servis ve hizmet sektörü, bürokrasiyi hızlı hallettirebildiğin bir sosyal hayat.. İstanbul'da ortalamanın üstünde geliri olan insanlar gerçekten çok iyi bir hayat yaşıyor.

ayırca yürüyecek yer yok demek biraz haksızlık olur. evet şehrin eski bölgesi bir miktar dar doğal olarak ve tabii ki Mecidiyeköy Esenyurt vs gerçekleri de var ama iki yakasında da hala mis gibi kilometrelerce sahil var, boğaz da keza öyle, ayrıca ormanları var, tarihi yarımadada yürümenin verdiği keyif var. biraz tek taraflı bir yorum olmuş.

Ayrıca İstanbul'a gelip de beğenmeyen, etkilenmeyen birini görmedim bu güne kadar ki yıllardır uluslararası ticaret alanındayım yüzlerce misafirim oldu. Kendim de 40 ülke gezdim, yüzlerce şehir. Dünyanın en iyi şehri sorusu zor bir soru, bir çok katman var, bunu bilemem. Ama İstanbul kesinlikle bu soruya aday bir şehirdir.

Yurtdışındayım, bence İstanbul çok güzel.

O efsane soz: Vatandasi olmasak guzel ulke aslinda. Fonda: www.youtube.com

Bunu diyen yabanciysa kisaca nedenleri:
- Resepsiyonist, garson, hizmet sektoru bir iki hello ceker, guler yuz gosterir hemen tav olurlar. Hizmet sektorunde ustumuze yoktur. Taksicimiz turist musteri icin adam bicaklar gozunu kirpmadan. Bir cok ulke hizmet sektorunde berbat, guler yuz hak getire. Iyy yabanci geldi, bunla mi ugrasicaz, dilimizi konussun, dilimizi niye ogrenmemis diye turist adama multeci, vergimizle gecinen siginmaci muamelesi cekip irkcilik bile yaparlar.
- Yemeklerimiz, mutfagimiz cok buyuk arti. Londra'da Turk restoranlarinda calisan tanidiklarim var. En sevmedikleri Turk musteriydi. Turk musteri cunku o yemegin nasil olmasi gerektigini, kivamini, tadini biliyor. Yabancinin onune ne koysak yiyor, herseyi begeniyor mallar diye dalga geciyorlardi. Cogu ulkenin damak zevki yok, patates kizartmasini, sosisi bile yemek saniyorlar.
- Ulkedeki cinsel aclik nedeniyle yabanci kadin turistler kendini burada Bella Hadid zannediyor. Rahatsiz olan da vardir ama begenilmek, ilgi gormek dunyanin en guzel seyi hele bir de kendi ulkenizde ortalama veyahut ortalama alti bir tipseniz hoslarina gidiyor. Ayni durum erkekler icin de gecerli. En ortalama sarisin batiliyi koy, Kivanc muemelesi gorur yani. Maalesef fizik, guzellik, kendine bakma gibi durumlarda ulke ortalamamiz cok dusuk.
- Haklarinini asla odeyemeyecegimiz sokaktaki kedi, kopek dostlarimizin yaptigi pr. Yabanci zaten sokakta basibos bir kedinin, kpegin oldugunu gorunce mavi ekran veriyor. Sen bunun onune yatip, sev diye kucagina oturursan eriyorlar.
- Bogaz, Tarihi yarimada'nin guzelligi.
- Sehrin canli civil civil hareketli olmasi. Atiyorum bugun pazar, Avrupa'da yaprak kimildamaz. Bizde hafta ici hafta sonu, gecmis erkenmis farketmez sehir yasiyor dersin yani.
- Saglik turizmi, estetik turizminde de ucuyoruz zaten.
- Turk dizileri. Belki de en onemlisi sona kaldi. Ulkeye turisti ceken en buyuk etmen kanimca.

İstanbulun bazı bölgeleri çok güzel doğru turistik gezersen güzel diyebilirsin ama bütüne bakarsan güzel diyemem.

Turistik olarak istanbul dünyanın en güzel 10 şehri arasında. bunu birçok seyahat dergisi de sık sık listelerde söylüyor.

Ama en güzeli mi? Tartışılır.

Yaşamak içinse yaşam endeksi sıralamalarında epey gerilerde.

Evet turist olarak gelip bir süre kalıp gidenler tabii ki bayılır. Hindistan'a gidenler de bayılıyor ay ne otantik diye. Ama bir de yaşayana sor.

Batılılar istanbul'u otantik ve değişik bulduğu için seviyor. Müslüman ağırlıklı nüfusa sahip şehirler içinde en güvenilir gezebildikleri yer çünkü. Bir de batıda alıştıkları konfor da var. Yani alıştıkları birçok şeyi istanbul'da bulabiliyorlar. Tarihi mirası kuvvetli vs... Bir de ucuz. Batılı turisti cezbedecek her şey var.

Ama bu dediğim 90'lar 2010'larda daha belirgindi. Şimdi biraz daha farklı turist profili de değişti. Biraz hala bir popüleritesi var ama eskisi kadar değil. Biz biraz geçmişin mirasını yiyoruz.

Yani dubai ile istanbul'un yıllık turist sayıları neredeyse kafa kafaya. Dubai dediğin 15 senelik bir şehir. Buradan biraz ders çıkarmak lazım.

Bir defa istanbul sanıldığı kadar kozmopolit değil artık. Zaten öyle bir nüfus çeşitliliği yok. Yani New York'a bakıyorsun, yedi milletten adam bir arada. Bir yanda Çin lokantası, karşısında dönerci, yanında hamburgerci... Otobüse biniyorsun şoför senegalli, taksiye biniyorsun şoför hintli, restorana gidiyorsun garson italyan, şef fransız... Bu çeşitlilik kültürel zenginliktir.

Eskiden global şirketlerin doğu avrupa ya da orta doğu merkez ofisleri buradaydı. Şimdi doğu avrupa merkezleri varşova'ya kayıyor, orta doğu merkezleri dubai'ye.

Kültür sanat arenası da rekabet ettiği şehirler gibi öyle çok parlak değil. Dünya çapında meşhur sahneler yok, hiç olmadı. Galeri ve müze koleksiyonları sınırlı. Yani dünyanın en güzel şehri diyorsak turistik manada, new york'taki müzeleri düşünün, londra'yı, Paris'i bir de istanbul'dakilerin koleksiyonlarını düşünün.

Gastronomi, mutfağımızla çok övünüyoruz ama... Biz kendimizi övüyoruz. Evet güzel mekanlarımız var, güzel bir kültürümüz var. Ama daha birkaç sene öncesine kadar michelin yıldızlı restoran bile yoktu İstanbul'da.

Bilmemkaç kilometre sahilden bahsediyoruz şehirde, ama barcelona'ya bakıyorsun, şehir boydan boya plaj neredeyse. İstanbul'da denize adım atabileceğin yer sınırlı. doğru düzgün deniz ulaşımı bile yok.

Elde sadece bir boğaz manzarası kalıyor.

Yani bütün olası rakiplerle kıyaslayınca... Güzel şehir ama en güzeli mi?

Yedi göbek İstanbul Tarabyalıyım ve İstanbul dünyanın en güzel şehri diyen birine tek önerim google mapsden Genoa’da herhangi bir yerin sokak görüntüsüne bakmasıdır..

istanbul gerçekten taşı toprağı altın eşsiz bir şehir. belediyelere kızıp kenti boklamaya gerek yok. arada metrobüsten cık gozlerini baska yerde aç belki güzelliklerini fark edersin.

Gezmesi güzel, yaşaması kötü. Yine de Beşiktaş-Kadıköy vapuruna binince insan iyi ki burada yaşıyorum diyor. Sonra Marmaray'a balık istifi binince severim bu aşkın ızdırabını diyor. Dünyanın en güzel şehri değil bence İstanbul ama nevi şahsına münhasır bir şehir. Benzeri yoktur dünyada bence.

inanıyorum. Acarkent'te yaşıyore.

anna-archive.org'a baktın mı?

Anna-archive.org +1

31 Aralık çarşamba günü mesai bitimi eve gidiş yolumun üstünde yer alan bar veya pub, iki bira veya iki kadeh viski içer evime geçerim. Sonrası işte evde takılırım.

memlekete dönüp ailemle geçirmek istiyorum. gidemezsem belki arkadaşlarla toplanırız. o da olmazsa evde herhangi bir günüm gibi olur.

O haftayı izin alarak kapattım, benim de planım yok . Schengen vizem olmasına rağmen izmir'de olacağım yılbası donemki her yer gereksiz pahalı maalesef. Boş boş takılırım muhtemelen

Yeni yil baglaminda degil ama tam da o aralar kendimi sicak bir yerlere atmam lazim hissiyati yasiyorum.

Cüneyt nergiz, gösterisine gitsen de seti yakın zamanda çok değişmez
youtu.be
Deniz alnıtemiz, ama adam amerika texas a taşındı
youtu.be

Pınar Fidan
Seda Yüz
Çağla Alkan
Deniz Göktaş
Yavuz Günal

Birkaç ay önce tuz biber beşli gösterisinden iki arkadaşı yazdım kenara onlara gideceğim ilk fırsatta.
Fırat Aksel
Umutcan Arslan

baturay ve deniz göktaş

Alis +7

Hidayet Tılı bayağı şeker bir insan. Instagram ve YouTube'da da aktif.

@sekizdokuzon +1

Hidayet tılı da stand up gösterisini youtube a koymuştu ama kaldırmış sadece kesitler var şimdi

Serdar Nalçakar

Yazılanlardan gittiklerime +1 ekleyim.

Serdar Nalçakar +1
Deniz göktaş +1
Pınar Fidan +1
Cüneyt nergiz+1

Yazılmayanlardan tavsiye edeceklerim

Özgür Turhan
Nevzat Can Ünsal
Ayşegül Doğan -- Tek başına gösterisi yapmadı ama değişen birkaç kişiyle birlikte ve çeşitli sahnelerde çıkıyor.
Engin Türkoğlu -- Ayşegül Doğan gibi. İki kez gittiğim gösterilerinin sunuculuğu yapmıştı.

Bilet alıp tarihlerini beklediğim gösteriler.
Berk Karan.
Mezat Şov. Sunucularından biri Nevzat Can Ünsal.

Bence bu işi en kontrollü ve akıllıca yapan Utku ergin. Aşırı başarılı buluyorum.

Sonra da Deniz alnitemiz derdim. Gitmiş :(

Berk karan, Cüneyt nergis ve Emre gunsal da izleyip sevdiklerimden.

İsmail Nuri

Klasik ekşici değilsen yukarda yazılan kadıköy tayfası bomboş tipler, mimik oynatmıyor.

youtu.be

biz şaraplık üzüm yetiştirip kendimize kadar da yapıyoruz. çocukluğumdan beri önüme gelir hiç sevemedim. en güzelleri de önüme geldi ama şarap beni çekmedi.

second cheapest wine...
youtu.be

hızlı bir hesap yaptım en az 1.000 şişe şarap içmişimdir. (30+ yılda) ancak ben rakıcıyım esasen (2.000 yetmişlik vardır o da) . şarapla ilgili bir çok şey abartıdır genel olarak. alışkın değilseniz beyaz şarap ve rose'ları tenzih ederim tadı her mideye iyi gelmez. mayalıdır çünkü. ancak yapıldığı bitkinin en çok tadını veren içki de şaraptır. milyon çeşit şarap vardır o yüzden. apayrı bir kültürdür. sinema yönetmenleri bayılır mesela. sinematografiktir. edebi eserlere iyi gider. şiirlere yakışır. amma velakin içimi o kadar da iyi değildir. ben şarabı alkol almak için içtiğimden "evin" gibi köpeköldürenleri de içerim, köylülerin yaptığını da abartı fiyat olmayan endüstriyel şarapları da içerim. hiç bir alkollü içecek çeşidi tadı iyi geldiği için içilmez zaten. zamanla alışırsın. ve o ilk yudumda, o ilk kokuda seni hemen forma sokar.

Sanırsam soru kısmını atlamışsınız

Menüden şarap seçerken neye dikkat edeceğinizi mi yoksa nasıl damak tadı geliştirebileceğinizi mi soruyorsunuz

Kötü sarap icerek gusto gelismiyor. Istersek düzenli olarak sarap tüketelim, istersek tasarimi hos yerlere gidip sarap tadalim. Kötü sarap her yerde norm gibi Türkiye´de.

Seviye maalesef yerlerde. Ülkeye giren yabanci saraplar da vasat ve vasat alti, cok büyük oranda. Tamam, daha uygun fiyatlilar ama derinlikli degiller. Neleri ne kadar süre denediz ki, gusto gelistirme beklentisi icine girdiniz? Demissiniz az tükettiginizi... Bence biraz sert bir bakis acisi... Icerek, deneyerek gelistirirsiniz zamanla.

Su da var ki, nasil kötü pizza yiyerek iyi pizzadan haberdar olamaz ama o konuda "fikir" sahibi olacak duruma gelemezsek, aynisi burada da gecerli. Bir de sarapta ne istedigini anlamak, cok cesit oldugundan biraz uzun sürüyor.

Biraya da viskiye de göre cok daha kompleks sarap, adamlar Isle´de ficinin tadina baktiriyor, bu kadar mi yani? Distile iceceklerin tamam yillandirmasi ve terruari var, ama anlamasi cok daha kolay. Birada da craftlarla beraber cesit artti, ama yine de sarapla karsilastirilamaz.

Sarap yogun mesai istiyor. Suclusu siz degilsiniz, sarabi zengin oyuncagi haline getirmis olan Türkiye pazari, sarap antipolitikalari... Yoksa ortalama sosyal icici, sarabin bu kadar maliyetli ve vasat olmadigi her yerde az cok ne istedigini bilir...

Mini tavsiye, begendiginiz bir sarap bulursaniz, o üzümden ya da o üreticiden, stilden devam edin... Rioja mi begendiginiz, baska yere gittiginizde de Rioja icin... O bölge nasil kirmizi sarap yapiyor, neler benziyor, damak hafizasini boyle gelistirirsiniz...

@akhenaten aslında atlamadım ve böyle bir cevap bekliyordum. bir soru yok, genel olarak yazdım.

bütün cevaplar için teşekkür ederim.

Örneğin şarap rakıya göre daha fazla mesai yapmayı gerektiriyor öğrenmek için. Rakı dediğinizde mesela hafif ve yoğun rakılar var. İşte meşeye girince oradan lezzet alan rakılar oluyor. Anasonu baskın veya geri planda oluyor ama genellersek 5-6 tür var diyebiliriz.

Bira daha karışık; kraft bira akımı orada türleri ziyadesiyle arttırdı. Şerbetçiotu baskın IPA'lar mı yoksa karamel veya siyaha çalan biralar mı, meyveyle yapılanlar mı vs. derken orada da mesai lazım. Ama bir şaraba göre burada yol almak kolay. Gidin Sanayi 1-A'ya, küçük bardaklarda verilen 10 farklı birayı tek günde denersiniz.

Viski tarafında bile bana kalırsa daha rahat yol alınır. İsli mi meyvemsi mi? Yoğun mu yoksa günlük içime uygun mu? Biraz biraz deneme yapılarak öğrenebilir. Bir de evinize viski aldınız diyelim, açıp da bitirme zorunluluğu yok. Orada duruyor. Halbuki şarap öyle mi... Açtıysanız illa ki içilmek zorunda.

Bu arada benim şarap üzerine "Toprak ve Şarap: Türkiye'nin Bağları ve Şarapları" diye bir kitabım var. Ayrıca sayısız bira, viski ve rakı tadımına katıldım. Oralardan damıtarak bunları yazıyorum. (Mayalayarak mı deseydim. :D)

Şaraba geldiğimizdeyse öğrenmek için en uzun zaman harcanması gereken içki kesinlikle bu. Mesela geçenlerde şarap üzerine bir eğitim veriyordum. Türkiye'de şaraba hakim olmak için

yerel üzümlerden,

-Emir,
-Narince,
-Bornova Misketi,
-Kalecik Karası,
-Öküzgözü,
-Boğazkere,

yabancı üzümlerden,

-Cabernet Sauvignon,
-Merlot,
-Shiraz,
-Sauvignon Blanc,
-Chardonnay'in

nasıl ve ne tür şaraplara hayat verdiğini öğrenmeniz gerek dedim.

Şimdi burada 11 üzüm saydım. Hani bir üzümün tek bir örneğini içerek de onu anlamazsınız. 3 örneği lazım desek en az 33 tane şarabı üzerine düşünerek, not alarak içmeniz lazım gelir. Başka yolu yok.

Ama bunu yaparsanız da Türkiye'de gittiğiniz restoranların şarap menülerindeki şarapların %70'ine hakim olursunuz.

Tabii Türkiye piyasası kolay, yabancı şarap yok denecek kadar az. Şarap kültürünün daha gelişkin olduğu, bolca şarap bulunabildiği ülkelerde işler karışıyor.

Depresif değil de depresyonda olarak tanımlarım.
Tam tersine memnun edilmesi kolay & dengeliyim.

- Kendinizi depresif biri olarak tanımlar mısınız?
+ Hayır tanımlamam. Hatta pozitif olarak tanımlabilirim kendimi.

- Memnun edilmesi zor
+ Hayır. Aksine küçük ve basitlikten memnun olurum ve zevk alırım.

- Dengesiz.
+ Ara ara dengesizliğim tutar.