İyi maaş koşullara göre.

Fiyat / performans.

çalışma saatine göre çok iyi ama 3 saatin dışındaki kısımları ofiste geçirmek zorundaysan bari kendini geliştirebileceğin birşeyler yap.

çalışma saatine göre çok iyi +1
Kira ödemiyorsan iyi

Çok az. Muhasebe uzman yardımcısı alıyor o parayı ve fazlasını.

Ne yazık ki yapılacak işe göre normal bir maaş. Çok işsiz var, uğraşsalar daha da altına çalışacak adam bulurlar.

Normal. Ekstra bir durum yaşanmadı. İyi veya kötü olmadı. Dümdüz yaşandı bitti.

Çalkantılı derinden...Ama üstesinden geldim

Sıkıcıydı, gün bittikten sonra atraksiyon olsun diye birşeyler yapayım dedim daha da kötü oldu herşey. Moraller bozuk özetle

Berbat

Nazar değmesin güzeldi. Tatil iyidir.

Bütün gün fazla işim olmadığından boş boş internette takılarak geçti.

Fırında ekmek de kalmamış açma da. Mecburen simit aldım.

ben başlıyorum:
sabah komşuların gürültüsüyle olması gerekenden çok erken kalktım. "iyi bari, güne erken başlarım" diyerek erkenden evden çıktım.
çıkmadan önce aradığım bişeyi bulamadığımdan biraz oyalandım; öyle olunca otobüsün saatine yetişmek için durağa kadar koşar adımlarla yürüdüm. çok terledim ama otobüste klimayla serinlerim diye avunuyorum. üstüme de koyu renk bişey giymiştim; teri belli ediyor diye dertleniyorum..
neyse, durakta 5 dk bekleyince uygulamayı kontrol edeyim dedim; o saatteki sefer iptal edilmiş. bir sonraki otobüs de yarım saat sonra. 100 m aşağıdan da yarım saatte bir minibüs geçiyor; bari ona bineyim dedim. o noktaya vardığımda, minibüs tam önümden bastı geçti! yolu yarılamış olduğumdan diğer durağa yürüdüm artık. bu noktada tişörtümü sıksam yarım kova dolduracak kadar terlemiş durumdayım.
gölgede otobüsü beklerken biraz kurudum. sonraki otobüs saatinde geldi neyse ki; bindim ve oturdum.
bir kaç durak gitmiştik ki, dev gibi bir adam bindi; otobüs savrulunca -ne akla hizmetse- kapağı açık bir şişe suyun olduğu eliyle üstteki bara tutunmaya çalışırken, tam bir şişe suyu tepemden aşağı, çantamın içine, telefonumun üstüne, zaten ıslak olan tişörtüme falan dökmüş bulundu :/ ben şaşkınlıkla bakarken, özür dileyeceğine, şu elleri iki yana açık emoji gibi bi poz verdi "ben napiyim ama" gibilerinden.. ona söylemedim artık ama buraya yazayım: "çocuk gibi elinde kapağı açık suyla gezmeyebilirdin mal kardeşim."
sonra favori mekanıma geldim ki yerim kapılmış..

daha saat 11, gelişmeleri bekliyorum bakalım :D

kol saatini evde unuttum.

merdivenlerde düşünce telefonumun ekranı kırıldı ve klimam bozuldu

@lil siztah @rock n roll çok teşekkürler evet cana geleceğine mala gelsin

@alester, geçmiş olsun; cana geleceğine mala gelsin diyelim.

Daha henüz bir şey olmadı çok şükür ama gün uzun 😂

Geçmiş olsun alester

Bugün patronla birlikte çalışma günü :/ kendime dışarıda iş çıkarmaya çalışıyorum bakalım.

Ya dün geceyi yazsam olmaz mı 😅
Fotokopi çektirmeye bir ton yol gittim önemli bir sınavın çıktıları icin. Oradan eve giden otobüsümun peronuna gecmek için önce tramvaya bindim, ayakta kaldim ve üçlü bir koltuk gözüme kestirdim. Sıradaki duraklarda illaki üçünden biri iner ve yer bulur otururum dedim. Yirmi durak geçti tüm koltuklarda inen mutlaka oldu benim ucluden kimse kalkmadı durak sonuna kadar durdugum yerde adamlara sinir oldum. Ve çok yoruldum elim kolum da doluydu çünkü.

Neyse otobüs peronuna geldim on dakika kalmıştı otobüs saatine. Oh dedim yetiştim rahat rahat da gidicem. Otobüs uzun süre ortalıkta gözükmedi. Yarım saat sonra geldi ve şoför arıza yaptı dedi ama sonra gittik. Ama orada da 40 dk beklemiş oldum😅

Nihayet eve geldiğimde fotokopilerime bakayım dedim. En önemli ders için uğruna yol kattetigim slaytlarin rengi meğer siyahmis ve çıktılar kapkara çıkmış hiçbir yazı okunmuyor. Kırtasiyeci uyarladı ben de çok fotokopi olduğu için orda kontrol edememiştim ve bu durum da aklıma gelmemişti zaten. Sadece makaleler ve beyaz renkli slaytlar düzgün çıkmış.

Neyse dedim sabır gunummus galiba ama hala dünün yorgunluğu ve stresi üzerimde duruyor deyip konuyu bugüne de bağlamış olayım😅

Arkadaşımın başına geleni anlatayım.
amfisi bozuldu, yola çıktık yenisini alalım diye, Beşiktaşa giderken ellerinde kalmadığını öğrendik. Başka yere geçtik işimize yarar bir şey yok. Salak salak dolanıyoruz şimdi

her gün parkettiğim yerde yer bulamadım mecbur avm otoparkına girdim. çok mutsuzum

tam su içecektim bardak elimden düştü çorapta ıslandı.

Ev sahibim aradı. Evi kentsel dönüşüme girecekmiş. Çık ya da kirayı rayiç kadar yap dedi. Zaten artışları ortalama üstü yapıyordum 15 senelik kiracıyım. Çalışmadığımı söylemiş miydim?

Hava çok sıcak ve kronik rahatsızlıklarım da olduğundan, işe taksiyle gitmek istedim. Normalde kış ve baharlarda yürüyerek gidip geliyorum.
Az sayıda geçen taksiler almadı. Uber'den istek yaptım. Tabii, nispeten yakın mesafe olduğundan "sarı taksi"lerden de beğenen çıkmadı. Israrlı istekler sonucunda "insaflı" bir sarı taksici kabul edip geldi. O kadar çok istek yaptınız ki geleyim dedim dedi şoför bey. Acımış sanırım. Bu arada en az bir saat geçti. İşe gecikmiş oldum.

Bilgisayarım bozuldu, büyük masraf çıkardı.

@boyalı kuş, @pro9it9is9 ve @put it in your appropriate place, sizlere de geçmiş olsun.
diğer arkadaşlar; sizlere de yüce rabbim başka dert vermesin diyorum :P

ben, bu soruyu açtıktan hemen sonra, bulunduğum mekanın kadrolu -ancak şahsen haberdar olmadığım- delisine denk geldim; bayaa heyecanlı anlar yaşadım ama yoruldum vallahi, yazamıcam olanları :)

Soruya cevap değil ve kişisel gelişimci gibi olacak ama talihli olaylara bakarım sadece.

Son 5 yıldır bu haldeyim. Tinnitus ile başladı, peşimi bırakmadı.

3 yıl kadar psikiyatriye gittim. Günde 5 tane ilaç kullandığım dönem oldu, 10 ay boyunca falandı.

İlaçları kasımda bıraktım. İşe yaramıyor diye bıraktım. Zaten devlet hastanesinde gidiyordum.

Ne yapacağım ne olacak bilmiyorum ben de. Hayatı tolere etmeye çalışıyorum biraz da swh

m.youtube.com

Cevrendeki herkes böyle hissetmen için uğraşıyor, gayet normal. İnsanlar kötü, bencil; hayat acımasız. Kendini olduğun gibi sevmekten başka çıkış yolu yok

Bok gibi hissettiğim bir dönem olmadı ama epey kötü hissettiğim belirsizlikler içerisinde olduğum bir dönem, süreç yaşadım. 2014 senesinde psikolojim çok problemliydi. Kendim çözmeye çalıştım, çözemedim. Psikoloğa gittim. Aileme bile haber vermedim. Senelerce haberleri olmadan gizli gizli gittim.

Bundan dışında; Bulunduğum ortamdan maksimum yararlanmaya çalıştım. Öğrenmeye, geliştirmeye çalıştım. Ne istemediğimi düşündüm, emin olduğumda tersini yaptım.


@sekizdokuzon +1 Kendini olduğun gibi sevmekten başka çıkış yolu yok. Sevmiyorsan yolunu bulacaksın.

kan degerlerin düşmüştür,
sürekli oluyorsa destek al tabi.

Magnezyum-Demir-B vitamini kompleksi (moral ve güzel uyku için)
Ginko Biloba bitkisi veya ekstresi olan eczane ürünü Tebokan ( tinnitüs için )
Balkonda bitki yetiştirmek, sokakta kedi sevmek...
Bunların neye nasıl faydası oluyor bilmiyorum ama seni biraz yukarı çıkartıyor. İlk önce oraya gelmen lazım. Bulunduğun ( aşağısı olarak düşün ) yerde çok kalırsan orayı normal moral düzeyi olarak kabul ediyor bünye, daha yukarısına çıkamıyor. Bu yukarıda yazdıklarım benim işime yaradı. İyi hissetmek için müzik listeni hazırla, ufak adımlarla başla, yeter ki daha aşağı inme. Muhteşem mutlu olma beklentisi de insanı mutsuz ediyor, o tuzağa düşme.

Çevresel faktörler böyle hissetmemize neden oluyor, tüm haberler kötü, etrafımızdan sürekli birilerinin öldürüldüğü, yaralandığı haberleri alıyoruz, siyasi olarak ülke karpuz gibi ikiye bölünmüş durumda, bu da özellikle duyarlı insanları olumsuz etkiliyor.

Bir kaç doz ahaber, atv ve sabah öneriyorum bir şeyiniz kalmaz.

yarida kesilmis, bilgisayarin icine mi toz kacmasin istiyorsun yoksa masayi mi temizlemeye calisiyorsun?

ben guclu bir hava basan alet ile herseyi temizliyorum, sonra da elektrik supurgesi ile supuryorum.

İkisini de

@compumaster +1, turbojet fanlar var onlardan al bir tane, masanı, bilgisayar kasanı, etraftaki her şeyi bir çırpıda tertemiz yapıyor, üstünü başını bile, mis gibi. hava vurduktan sonra ıslak mendille de sildin mi mis.

Federasyonun başında futboldan anlayan biri olmadığı için, liyakat olmadığı için sistem yok

- ..İspanya ile 2-2 oynadık

bu maç referans değil öncellikle. Yanlış hatırlamıyorsam bu maç öncesinde biz Play-off'a gitmeyi, İspanya'da direkt katılmayı garantilemişti.

Acayip gaza geldik. Ayaklarımız yere değmedi. Öyle yeneriz, böyle yeneriz diye birbirlerimizi fişekledik. Lider çıkarız gruptan diye beklentimiz vardı. Bu motivasyonu ciddiyete dönüştüremedik.

İki sezon Uluslar Ligi , Avrupa Şampiyonası elemeleri, Avrupa Şampiyonası ve Dünya Kupası eleme performanslarımız kötü değildi.

Montella iyidir kötüdür, ayrı bir tartışma konusu. Gelen ve yapılan eleştirileri anlıyorum ama öncesinde 3 galibiyet üst üste alamıyorduk. Gerçi bu Dünya Kupası'nda net sıçtı. Abd maçı sonrası paketlenir ki paketlenmeli.

Avustralya maçında takım çok kötüydü. Bizim milli takımda mücadele niyeti bile yok. Ulan halı sahada bile iyi kötü bir azim gösterirsin, mücadele etmeye çalışırsın. İkinci devrede yattım uyudum. Paraguay maçında kalkma zahmetine girişmedim bile. Turnuva öncesinde bizim inandığımız kadar futbolcular inanmamıştı.

Kendimizi dev aynasinda gormemiz. 30 yil once sansa bala bir yari final gormusuz ama her turnuvada yari final , ceyrek goruyormusuz gibi bir havalar, kibir herkeste. Misal 30 yil once bir UEFA kupasi alinmis, her sene UEFA kupasi aliyormuscasina kibir, ustune gormeler keza. Euro 2008 yari finali, her sene yari final goruyoruz mubarek. Ulan kacirdigimiz arada 15-20 turnuva var, basarisizligin kitabini yazmissin sen hala rakibi kucumsersin ustune yok mahalle takimi, yok eski gucunde degil, kadro degeri dusuk, Avrupa ulkesi degil bilmemne.

Fb'yi bitirecegiz diye ulke futbolunu mahvettiler. FB ve chp surekli kaos icinde son 20 yildir, Fb birbirini yesin, kargasa, hezeyan icinde olsun diye kumpas kuran yapilar var. Diger tarafta muzede kupa koyacak yeri kalmamis takimlar. 10 uzerinden 9, 10 performans sergileyen adamlar hakem ve formayi degisince 1lik, 2lik oynamaya basliyor nedense:)

sorun oyuncu, oyun ya da başka bir şey değil, tamamen siyasi.

Turnuvaya mental ve fiziksel olarak iyi hazirlanilmamis.

FB'li futbolcular yine basarisizlikla, kaosla, travmalarla dolu bir sezon gecirdiler. Mentali normal evrende tek bir Fb'li yoktur.

Arda, Real madrid'de cok yuk bindi kaosun zirvesinde oynadi, dun gibi hatirliyorum gecen yil haziranda bile club world cup bilmemne kosturuyordu cocuk, tukenmis olabilir.

Kenan, rezil Juventus'un en iyi adami, sezon icinde yine cok baski yemis, yipranmis bir cocuk. Her mac, mac kurtar baskisiyla yakinda sac kalmaz bu gidisle

Calhanoglu ne zaman Inter macina rastlasam sakat, rotasyonda bilmemneydi, arada jeneriklik gol atip iyiyim imaji vermekten geri kalmiyordu ama hayalkirikligi.

En buyuk hayalkirikligi ise Merih, Arap liginde paslanmis.

Beklerimiz Ferdi ve Zeki iyi sezon gecirdiler fakat fark yaratamadilar. Ozellikle Zeki ne akar ne kokar standard bir oyuncuydu ama bu turnuvaya gelmemis. Ikinci mac oynasa belki toparlayabilirdi o ayri.

Zurnanin zirt dedigi yer Gs'li futbolcular. Bunlarin sazi eline almasi, takimi derleyip toparlamasi lazimdi. Sozde Sampiyon, formda, mentali yerinde, moralli hepsi ama ABD'ye turist olarak gelmisler. Hele Ugurcan! Gs'dekinin yuzde 10unu oyna be adam

Sonuc olarak nasil olsa 4 takimdan 3'u cikiyor, bir sekilde ust tura cikariz rahatligi vardi. Bir de bu tarz turnuvaya vura kira baslamak iyi bir taktik degil, yavas yavas mac mac acilirsin ruzgari arkana alirsin. Kondisyonu, performansin zirvesini iyi ayarlaman lazim. Kadro degeri olarak da zirvede olmamiz, ust tura ciksak da takdir edilmeyecek olmak falan konsantrasyon sorunu da vardi muhtemelen.

50 derecede arizonada kamp yapmayı planlayan. Abdye geç giden, takımda psikoloğunu fazlalık gören bir yönetici grubu ve sonuçları. Teknik taktik olarak hatalı maç planlaması yapılmış ayrıca maçları canlı izleyenler fiziksel olarak takımın kötü durumda olduğunu söylüyor ki tvde de bu görüldü.merihin yanından gelen geçti. hakan çalhanoğlu gibi bir kaptan seçimi çok yanlış. adam ruhsuz ve ağlak ya. kaptan dediğin takımı toplar.
istikrar zaten bizde hiç bir zaman olmadı ancak ruhsuzluk durumu şaşırtırıcı. euro 2021 de bile iyi kötü bir ruh vardı. bu takımdaki ruhsuzluk hali jenerasyonla alakalı bence. bu takıma bir abi bir tane de kaptan lazım.

Çok uzun yazılır bunun üzerine.

Bu sorunun cevabı şu dünya futbolda nerede, türkiye nerede? Biz ruh falan tartışıyoruz da konu hiç o değil. Konu teknoloji ve sistem.

Sadece bireysel konularla çözülmez bu konu.

İşin özü şu, futbol kültürü ve sistemi, toplumların
iş yapma biçimini anlamak için çok iyi bir gösterge.

ben spor özelinde yazacağım ama bu yazdıklarımı akademide, iş hayatında vb de çok görürsünüz.

Neyse adım adım gidelim.

-Futbol ve tüm spor branşları artık sadece antrenman&motivasyon&müsabaka performansıyla değerlendirilmiyor.

-Futbol saha performansı dışında aşırı derecede veri merkezli bir yapıya dönmüş durumda. Liverpool gibi kulüpler Cern'den çıkma veri analizcileriyle sistemler kuruyor. bakın:
www.liverpoolfc.com

-Bunu niye yapıyor? Taktiksel: Mesela takım top kaptırınca kaç saniyede geri kazanıyor? PPDA (Defans aksiyonunda pas yüzdesi), taktiksel dijital ikizler gibi metrikler var. Bunları büyük kulüpler takip ediyor. İnanılaz veri işleme kapasiteleri var. Biz kişisel gözlemle oyuncu değerlendiriyoruz. Mesela çok koşuyorsa iyidir diyoruz. Onlar koşuyor da ne yapıyor an an görüyor.

-Bireysel veri analizi de yapıyorlar. Antrenman şekilleri buna göre. Mesela scanning training gibi antrenmanlar ve ölçümler var. Oyuncu topu almadan önce etrafını kaç kere taradı diye göz takibi yapıyorlar. Bilişsel antrenman diye bir şey var. uyku takibi, hücresel düzeyde takipler analizler yapıyorlar. Beslenme vb programlarını saymıyorum. Bunun en güzel örneği Arda'nın Fenerbahçe'deki haliyle Real'de hızlıca yaşadığı değişim örnek. Yani Arda'yı salona sokup haldur huldur ağırlık çalıştı sanıyor herkes. İnanılmaz analizlerle yapıyorlar bu işi. Bizde mesela bir oyuncunun gelişimi tahmin edilebiliyor. Onlar ise analiz edip bir oyuncunun ne kadar fiziksel gelişimi olabileceğini görüyorlar. Hatta sakatlanma ihtimalleri hangi kasların yorgun olduğu vb gibi detayları var.

-Bazı kulüpler AI ile dijital ikizler oluşturmaya başladı. Sayısız senaryo çalışıyorlar. Hangi oyuncular maçta ne gibi reaksiyonlar verebilir kadrolar böyle oluşuyor.

-MilanLab, Barça Innovation Club, Manchester City Performance Department, Liverpool Sports Science & Data Team gibi organizasyonlar var her kulüpte. Milli takımları da bunlar gibi çalışıyor. Buralardan veri alıyor elbette.

-Bu işin sadece teknoloji kısmı.

-Bunun dışında her kulübün ve federasyonun ciddi sporcu psikologları, mental koçları var. Bunlar takımın "ruhunu" ve "motivasyonunu korumak için öneriler yapıyor, çalışıyor. Yani böyle bir yapınız olsa size der ki daha turnuva başlamadan oyuncularınıza prim konuşmaya başlarsanız adamların kafası turnuvadan uzaklaşır.

-Yine bu kulüplerin ya da takımların basın danışmanları olur. Oyuncuların basına ne söyleyecekleri, yenilgi ya da galibiyetten sonra yapılacak açıklamalar önden çalışılır. Hazırdır. Böylece tansiyon yönetilir.

-Bu işin bir de organizasyonel bir kısmı var. Yani futbol takımları sadece sahadaki 11 ya da 18 kişilik takımdan ibaret değil. Bunların kamp organizasyonundan, beslenme programlarına, basınla ilişkilerinden antrenman planlamasına kadar her alanın çok iyi işlemesi gerekir.

Şimdi buraya bakınca sadece oyuncu performansının ötesinde bir sistem sorunu var.

Türk spor basını da bu konulara çok vakıf değil. O yüzden milletin saçıyla başıyla, sahada koşmasıyla koşmamasıyla ilgileniyor ancak.

Milli takım niye iyi değildi? aslında resim sizde netleşmiştir.

Ama onu da özetleyelim. Ben tabii ki milli takımlar neler yapıyor bilmiyorum ellerindeki teknolojileri bilmiyorum. Ama tahminim bu kadar kapsamlı veri setleri, analiz ekipleri yok. Olan da kısıtlı ya da göstermelik. Zaten konuşulan verilerden "şu kadar şut çektik" gibi açıklamalardan çok rasyonel bir bakış göremedim.

Bunun için de doğru insanların doğru görevlerde olması lazım.

Hocasından federasyonuna...

Yoksa oyuncu değiştirmekle, antrenör değiştirmekle bir şey olmaz.

sistem yok sistem derler ya. o sistem bu işte.

Böyle sistemleriniz, yatırımlarınız olmadan dünya kupası almanız da şampiyonlar ligi almanız da çok kolay değil.

Arada istisnalar çıkabilir ama sadece kazanan ülke ve takımlara bile baktığınızda bu tablo net.

Walking tour + şehir adı araması ile çıkıyor biseyler. Ücretsiz olanlar da var ama bahşiş vermek gerekiyormuş racona göre.

free tour diye ara. 5 euro bahşiş vereceksin gelene.

2 cevap +1

- Belgrad'e iki defa gitmiş ve turlara katılmış olarak belgradewalkingtours turunu tavsiye ederim. Katılım oluyor.
- Ayrıca Getyourguide sitesi baya güvenilidir. Tabii yüzde 97i ücretli oluyor.

bugüne kadar 7-8 defa getyourguide üzerinden günlük yürüyüş turları, tekne turları aldım. hiç sorun yaşamadım hep memnun kaldım.

Bu arada turun niteliğine göre de değişir tabii ki ama ücretsiz olan ama gönlünden ne koparsa tip verdiğin turlarda 5 euro tip vermek de ayıp. 5 euro çoğu yerde anca bir kahve parası, adam 2 saat boyunca şehrin tarihi ve kültürü hakkında bir şey anlatıyor, yeri geliyor çalışılmış şakalar yapıp seni eğlendirmeye çalışıyor, bazen kimisi ufak bir şeyler ikram ediyor, şehirle ilgili tüyolar yeme içme tavsiyesi soruyorsun hepsine cevap veriyorlar, bunun karşılığının 5 euro olmasını beklemek saçma. getyourguide’de fiyatlar 1000 liradan açılıyor zaten (yaklaşık 20 euro) ben gönlünden ne koparsa ödemeli turlarda 10 euronun bile çoğu tur için yetersiz olduğunu düşünüyorum.

kore de silah edinmek çok zor. konuyla alakalı trigger diye bir dizi var tavsiye derim.

cometome +1

Japonya'da da öyle. Silah edinmek baya zor.

soruyla alakasız ve konuya da çok hakim değilim fakat japonya'da shinzo abe'nin suikastinde ev yapımı silah kullanılmıştı

Kore de silah temini çok büyük bir suç o yüzden onlar bıçaklı dövüşe giriyor hep, silah çok nadir.

mirafiori +1
uzak değil yakında, 2022 yılında 3d printed bir silah ile öldürüldü.

ama o zamandan sonra 3 boyutlu silah yapmak için internetten malzeme aramak / 3d dosyalarını indirmek bile suç sayılabiliyor ve internet bağlantıları gözleniyormuş. 3d dosyasını barındırmak, indirmek, paylaşmak hatta ev yapımı silah tarifi vermek bile yasaklanmış. bu yasa daha geçen sene çıkmış.

2.5 yıl terapi gördüğüm psikoloğa tekrar gitmek istedim. 2 bin mi 2500 mü ne dedi geçen ay.

Bir arkadaşım 3 yıldır gidiyor, eski müşteri olduğu için ücret 3500. Yeni müşterilere daha yüksekmiş.

İki haftada bir gidiyor. Bir saat.

60 euro = 3200 lira, online (türk psikolog)

Benimki eski bir adam ve 2600 tl uzak/yakın

online terapi 2000-2500 arası, ben istanbul'dayım kendisi ankara'da.

- güncelde terapi desteği alanlar ödediğiniz ücret nedir?
+ 12 senelik müşterisi olduğumdan 2.500 TL. Pandemi ile birlikte online. Zaten İzmir'e taşındı.

- hangi sıklıkta gidiyorsunuz?
+ İstediğim zaman. Bu sene 2 defa mı ne görüştük. Belki 3tür.

- seans süreniz nedir?
+ 1 saat

sıralamayı bilmiyorum ama, bulgaristan asla bu sisteme uymuyor. sonuncu diyelim.

Sıralama olarak bilgim yok ama ben ve yakın çevremdeki birkaç arkadaşım Danimarka'dan aldık son vizelerimizi. 4 kişiydik üçümüze 5 senelik verdiler.

Şu an isveç, almanya ve danimarka uyuyor. Geçen bir sıralama gördüm böyle.

Malta bende uyguladı.

- 2024 senesinde 6 ay.
- 2025 senesinde 1 sene.
- 2026 senesinde 3 sene.

öncesinde Almanya 6 ay vermişti.

Cascade Uygulayan Ülkeler (Güncel tam liste)

1. Norveç🇳🇴 %92,7 🥇
2. Çekya🇨🇿 %91,3
3. Danimarka🇩🇰 %90,3
4. İsveç🇸🇪 %89,8
5. Hollanda🇳🇱 %89,3
6. İsviçre🇨🇭%86,0
7. Macaristan🇭🇺 %84,9
8. Belçika 🇧🇪 %83,8
9. Portekiz 🇵🇹 %82,1
10. Almanya 🇩🇪 %80,1
11. Slovenya 🇸🇮 %72,2
12. Fransa 🇫🇷 %68,6
13. Avusturya 🇦🇹 %67,6
14. Polonya 🇵🇱 %66,7
15. Finlandiya 🇫🇮 %53,1
16. Malta 🇲🇹 %52,0
17. Romanya 🇷🇴 %50,0
18. Yunanistan 🇬🇷 %44,6
19. İspanya 🇪🇸 %43,2
20. Hırvatistan 🇭🇷 %42,1
21. Bulgaristan 🇧🇬 %40,0
22. İtalya 🇮🇹 %37,1
23. Lüksemburg 🇱🇺 %35,7
24. Slovakya 🇸🇰 %35,7
25. Litvanya 🇱🇹 %28,6
26. Letonya 🇱🇻 %28,6
27. Estonya 🇪🇪 %23,5

kendi deneyimimde fransa ve hollanda uyguladı gayet. isviçre ve danimarka'nın da çokça uyguladığını duydum. yunan önermem mesela cascade için.

Yazılması gerekiyor. Ayıp hiç değil zaten de yazmamak gelin/damat tarafına ekstra iş çıkarıyor. Çünkü günün sonunda kim ne taktı diye tek tek not edecekler ve onlar da size takı takarken sizin taktığınızın altında kalmak istemeyecekler. Bu yüzden yazılıyor. Hatta bazı düğünlerde takıyı zarfın içine koyup sandığa attırıyorlar ve o zarfların yanında da kalem oluyor isminizi yazabilin diye.

adamın nikinden belli. ayıptır, verirsin gönlünden geçeni/elinden geleni geçersin. isim yazmak nedir aq, oldu reklam çekelim bir de ben tam altın taktım falan diye.

yazılır.

kendi düğünümde takıya isim yazanı ayıplamamıştım. ama kendim yazmıyorum.

sonra altınları sayarken; ya bu çeyreği de kim taktı aq, dallamanın teki isim yazmadan atmış sandığa şimdi ara ki bul kim verdi bunu derler arkandan

çeyrek takan biri dallama oluyorsa işimiz var.

no name biri olabilir evet.

illa ayıptır diye düşünmemek lazım. Âdettir yazılır ki kişiler bilgin kimin ne verdiğini. gösteriş amaçlı değildir bu gerçekten o kişi senin düğününe geldiğinde mahcup olmamak için bilmek isteyebilir. yazmazsan da olur sonuçta sen yarım taktın sonra düğünün oldu o adamın sana yarım takacak bütçesi o sırada olmayabilir.
içinden nasıl geliyorsa öyle yap bence.

yazilir, ayip degil.

Yazılmamasından yanayım.

Yazılmasının sebebi; ben sana bunu verdim, yarın öbür gün sen bana aynı değerini verirsin.

Bu açıdan çok saçma. Diyelim ben arkadaşım evlendiğinde çeyrek altın taktım. Yarın öbür gün evlendiğimde kendisinden çeyrek altın veya aynı değeri beklemem doğru değil. Adamın belki imkanı yok. Benim çeyrek takmam, vermem arkadaşımın aynı değeri geri vermesini meşrulaştırmıyor.

Düğünüm olana kadar yazmazdım. Görgüsüzlük gibi gelirdi. Ve birçok takım geri gelmedi. Geri gelsin diye de götürmemiştim gerçi. Düpünümden sonra anladım ki hem hediye getiren hem götüren için önemli; işleri kolaylaştırıyor.

herkes imkanı ölçüsünde takı takar
herkesin maddiyatı bir değil
asgari ücretli için yarım gram altın takmak başkası için tam altın takmak gibi bir şey
bence takılan altının değil katılanların listesi daha önemli
şehir değişmiştir gidemezsin, işsizken gidemezsin sonradan telafi etmek gerekiyor

Hayır hasenat gizli yapılır. Hediye ise açıktan verilir. Kimin ne hediye verdiğini, hediyeyi alan insanlar bilmek isterler. Yazın. Hiç ayıp değil. Kutunun içine “Mutluluklar dileriz, Ayşe-Ali Yılmaz” gibi bir şey yazmak iyidir.

Kendi adıma, kim ne takarsa, imkanım varsa en az aynısından takmak isterim ama karşılığı olmayacaksa bile hangi hediyemi bana kim almış bilmek isterim. Ona göre yerine göre teşekkür edilir, sevinç/minnet duyulur, dua edilir vs. Yani bir hediyeyi göndereni bilmek gerekir. Altın olsun, başka bir şey olsun…

Az takanlar yazmaz, çok takanlar yazar :)

hediyeyi götüreni bilmek gerekir +1
yazılabilir, ayıp değil. Düğünü olan kişilerin altın getiren kişiye karşı ilerde dengeli bir hediye götürmesi açısından da mantıklı. bana yarım altın getirene çeyrek götürmek istemem örneğin. Bizde isimsiz bir tam altın çıkmıştı mesela hiç tahmin etmediğimiz biri çıktı. Karşılığını götürmekten ziyade bilmek isteniyor bazen.

daha birkaç sene öncesine kadar (belki de bazı yerlerde hala) gelini damadı sahneye çıkarıp, anons ede ede "gelinin dayısındaaannn bir çeyrek altııınn alkışlıyoruuzzz" diye takı töreni yapılıyordu. keseye attığın takıya "mutluluklar - ahmet kuburoğlu" yazmanın ayıp bir tarafı yok.

sadece belgrad 2 gece 3 gün

Fazlasıyla yeter, Novi Sad'a gidilebilir.

İlk gittiğimde 3 gece kalmıştım. İyi ki 3 gece kalmışım diyorum.

araba kiralamaya hiç ama hiç gerek yok. toplu taşıma ücretsiz zaten ( geçen hafta öyleydi yani ). Birde neredeyse her yer yürüme mesafesinde ben gün 20 - 25 bin adım atıp gezmiştim. Gerçi ben 6 gün kaldım ama 3 gün de yeter . ben bir yerden sonra boş boş sokaklarda dolaşmaya başladım :D

aziz sava kilisesi çok hoş
kalemegdan diye bir park / kale gibi birşey var güzel gezilesi bir yer
yine beton hala dan başlayıp silosi ye kadar yürüyüş yapabilirsiniz gün batımında
znak pitanja diye yerel bir lokantada yemek yemiştim çok başarılı
alışveriş için 2 tane çok büyük avm var ( usce ve diğerini unuttum )

novi sad 'ı çok övdüler diye gittim ama bence değmezdi oraya gitmeye

lovac diye bir restorant var geyik eti filan yemek istersen
moskova otel var ( güzel ortamı var pastaları filan çok ünlü )

tesla müzesine gittim ama 2 3 saat sıra beklemek gerekiyordu geri döndüm ( en uygun saat 4 gibi gidip sıra beklemekmiş )

vracar diye bir caddesi var fotoğraf çekmek isterseniz ( aziz savayı güzel görüyor )

silosi diye bir yer var nehir kenarında ( normal silo ama üzerinde resim yapılmış)

colombia ürünleri bize göre ucuz ama orjinal ürün satan bir mağaza var o da adını unuttuğum avm de :D

gezmek isterseniz çok büyük bir jumbo market var yunan ürünleri filan vardı ( bulevar milutina malankovica 86 adresi )

outlet mağaza filan ucuz diyorlar 3 tane gezdim hiçbirnde doğru düzgün birşey yoktu

alkol alıyorsanız riddle bar diye bir yer var farklı kokteyller yapıyorlar

majstor i margarita diye bir pizzacı vardı ben baya beğendim

başka sormak istediğiniz olursa yazabilirsiniz

Yazarın “İnci” kitabı da güzeldir. Bir de aklıma direkt Jose Saramago Körlük geldi.

Jack london - Martin Eden

Şikago Mezbahaları- Upton Sinclair

Yine güncellerim aklıma geldikçe.

Fareler ve insanları okuduğunda bu zamana kadar okumamış olmana çok üzüleceğini tahmin ediyorum.

@mirket; okumuştum seneler önce. Gene okuyabilirim tabii.

Senden heveslendim. Elimdeki kitap bitince bir John Stainbeck kitapları tekrarı da ben yapayım. Ama ben Bitmeyen Kavga ile başlayacağım. Hangi kitapları vardı diye baktığımda adı ilişti gözüme. Hakkında hiçbirşey hatırlamasam da o kitabı çok sevmiştim hissi var. :)

Pantheon'da çok sıra olmuyor gerek yok bence. Vatikan için biletiniz de olsa sırada bekliyorsunuz çok daha az tabi ama yine yarım saat beklemeyi gözden çıkarın. Önden alın bence.

Vatikan için önden alın bence. +1

vatikan muzeleri ve sistine chapel'i icin baya bir onden almak sart. biz bir hafta onceden filan bulamamistik bilet.

getyourguide uzerinden almaya gerek yok, resmi sitesinden alsaniz yeter.

vatikan, panteon, kolezyum, forumu önden aldık. iyiki öyle yapmışız

zaten hiçbiri saatinden önce almıyor.

resmi sitelerinden alın hepsini.

vatikanda da kolezyum-forumda da zaten biletli de olsanız sıraya giriyorsunuz. bilet saatinize göre sıralanıyorsunuz. pasaport ve bilet kontrolü yapıyorlar.

capitol müzesi, caracalla hamamı, diocatian hamamı ve diğer müzeler için müze girişinde aldık onlarda çok sıra olmuyor.

melekler şatosunda da çok sıra olmuyor. bence gitmişken melekler şatosuna da gidin en üst terasında aperol için yer bulursanız.

Geçtiğimiz şubatta Pantheon için bilet almamıştık, bayağı beklememiz gerekti. Alabildiğiniz bütün biletleri önceden alın. Ek olarak, Kolezyum'u rehberli gezmenizi taviye ederim, çok güzeldi.

zagreb yakındı. trieste de. başka ülke görmek istersen.

evet trieste yakınmış, aynı şekilde piran var aslında deniz kıyısı kasabası gibi ama zaman sınırlı olunca çok sağa sola dağılmayayım dedim. Piran 2:30 saat mesafedeymiş. bir de ljubljana’ya paris’ten geçeceğim biraz yorgunluk olacak, daha az koşturmacalı (doğa yürüyüşünü saymıyorum) sakinlik dinginlik tatili olsun isterim.

Zagreb Yakın +1

Flixbus ile 2 saat sürüyor

Koper ve Piran'a git, ulke disina cikmaya gerek yok.

bence hiç oralarla uğraşma ve venediğe geçiş yap.orada kal.son gün geri dönersin.

2009-2010 zamanları, Karaköydeki ofisimden çıkmışım, arkadaşım da işten çıkmış Nevizade'de buluşmuşuz, barlardan birinin terasına oturup menüye bakmaya bile gerek duymadan istediğimiz gibi yemek ve içki siparişi veriyoruz, rahat rahat biri bittikçe ötekini söylüyoruz...
Bazen üstümüze bir şey dökülüyor hay allah deyip gidip hemen bir mağazadan bir şey alıp değiştiriyoruz, bazen hava birden esiyor mağazanın birine girip bir hırka geçiriveriyoruz.

Hayatımın EN mutlu anıymış demek fazla karamsar geliyor. Daha nice güzel günler, nice mutlu anlar var önümüzde inşallah.

Sergen attı. Şampiyonluk geldi.

Univ diplomami aldigim an. Tezkere aldigimda daha mutlu olurum saniyordum ama ı-ıh.. Halbuki 4.5 sene bitirdim, zorluk yasamadim, güzel bir yerde güzel bir bölüm okudum ama genel olarak ogrencilik kavramiyla zorum var. 6 ay askerlik mi 6 ay univ mi deseler askerligi secerim.

The best is yet to come…
Yani en iyisi daha gelmedi.

Sadece cocugu olan biri cocugumun dogdugu gün falan derse hak veririm bu soruya. Yoksa coook güzel günler var yakinda.

2018'de gittiğim eminem konseri <3

kedilerimin eve ilk geldikleri günler <3 (onlarla her anımız mutlu tabii)

okuldan gelip abur cubur eşliğinde çizgifilm izlediğim anlar

yaz tatilinde kuzenlerimle yine abur cubur eşliğinde gece boyu film izlemelerimiz

Şu anda çok mutluyum. Elimdekinin değerini biliyorum. Yeryüzünde cennet gibi bir evim var. İstediğim zaman çok güzel tatiller yapıyorum, hepsi de ayrı güzel, ayrı mutluluk kaynağı. Korfu, Barcelona ve 5 sene önce koy koy gezmeli uzun Ege tatilim en mutlu olduklarım arasında. En mutlu halimi şu anda yaşıyorum sanırım.

Üniversite hayatım da çok mutlu bir dönemdi.

30 yıl önce. Hala dostum olan arkadaşımın babası restoran, kumarhane, müzikholden oluşan bir ilçe klubünün sahibiydi. Orası evimiz gibiydi. Hafta 1 gün teras katında gelen sanatçılar için yapılmış bir süitte 5-6 arkadaş buluşurduk. Diğerleriyle de hala görüşürüz. Kış günü bile karpuz üzümden tutun mezenin her türlüsü, kebaplar sıra sıra gelirdi. Düşünün Adana’nın bir ilçesi burası. Rakı veya kaliteli şarap içerdik. Bunlar alt yapı. orada yaptığımız sohbetler, geleceğe dönük hayaller, mevcut aşkların acısı asıl mezemizdi. Liseli gençler doyasıya muhabbet ederdik. Bazen cin çağırma seansları düzenlerdik. Arkadaşım iyi saz çalar, protest müzikte döktürürdü. Ahmet Kayanın yeni yeni tanındığı, rahmetli Hasret Gültekin’i ilk defa duyduğum zamanlardı. Cep telefonu internet falan yok. Asla taşkınlık kavga gürültü yapmazdık. O geceler en azından bana çok şey kattı. Diğer arkadaşlar daha görmüş geçirmiş, aileleri benimkine nazaran çok sosyal, çağdaş ailelerdi. Arada bir uğrayıp kontrol de ederlerdi. Her gün yeni bir şey yeni bir şarkı türkü öğrenirdim. Felsefeci orhan Hançerlioğlu’nun kitaplarından bölümler okunurdu. Hemşerimiz Yaşar Kemal’den mutlaka bahsedilirdi. Ateizm, evrim, siyaset tartışılırdı. Daha nice detaylar. Hayatımın en mutlu anlarıymış, bilmiyordum.

lise 2-3 zamanlari cok iyiydi, iyi bir FM sinifindaydim.
gencsin, saglik sikintilari yok, hayat yeni basliyor, sorumluluk az.

2019'un son 4 ayı. Müthişti ya. Her şeyi yapabildiğim bir dönem geçirmişim. Burnumda tütüyor.

Sonrasında ara ara güzel dönemler geçirdim tabii ama 2019'un son 4 ayı.

matrisence senilen durumu deneyimledigim farkettigim zaman.
belki bilmeyenler vardir kadinlar dogursun dogurmasin bir kere hamile kladiktan kisa bir sure sonra kanlarina bebegin kani dna si da karismaya basliyor. ve hayat boyu kaliyor yani dusuk bile yapsaniz vucudunuza yeni bir guc gelmis oluyor.
benim durumumda soyle bir sey oldu cok zeki bur cocuk dogurdum hani ozellikle yeni dogum yapanlar icin akli gider unutkan olur falan derler ya ben eskiden yapamadigim seyleri yapmaya basladim ama bor yandan da diyorum tamam yorgunluk uykusuzluk var ama ben oncenden sunu sunu yapamiyordum nasil simdi yapiyorum diye kizim buyuyup kisiligi ortaya ciktikca bu annelik degisimi hakkinda yabanci kaynaklari okudukca ayni adolescence gibi ciddi bir degisim oldugunu okudum.
yani garip bir hissiyat yani sanki orumcek adamin isirilmasi gibi. twk bir an degil ama bir yeni boyuta gecis hali.

lise ve üniversite yılları. hesapsız arkadaşlıklar, bomboş muhabbetler. sorumluluk yok, para yok, dert yok, tasa yok.

hala en yakın arkadaşlarım o dönemden. hala kafam. bozulunca eski okullarıma giderim ben.

2006 - lise
2010 - üninin ilk senesi.
O zamanli kendimi, çevremi, istanbul'u ve türkiye'yi çok özlüyorum

2018 - 2020 arası.

işim ve sevgilim vardı.

en sevdiğim şehirdeydim.

değerini bilememişim.

ayrıca 2022'den 2023 aralık ayına kadar da her şey güzeldi.

sonra bayır aşağı düşüş.

çocukken dertsiz tasasız geçirdiğim son yaz tatili. ortaokuldan beri istikamet hep bayır aşağı.

paris sanat sepet sevmiyorsan seveceğin bi şehir değil.
binaları sokakları güzel. bazı metroları ve sokakları pis cidden.
ama avrupada çoğu yer böyle ki zaten. müze, bina, saray, güzel sokaklar falan.
e bunları sevmiyosan parisi de sevmezsin.
disneyland güzel ilgin varsa.
ben gittim ama müzeler ilgimi çekmiyor. aklımda müzelerle ilgili ne kaldı dersen sıfır. resim-heykel-tarihe pek ilgim yok.
müzik-tiyatro severim daha çok.
ama ortam, güzel binalar, sokaklar parklar vs görmek istiyosan gidebilirsin. ha bi de eyfel.

ben. paris ve fransa asla ilgimi cekmiyor.

cok fazla zengin turist ülkesi ve sehri. fransiz mutfagi da bok gibi bence. sacma sapan seyler. baget dümdüz ekmek nedir allasen...

fransizca duymayi da görmeyi de sevmiyorum. fransiz sinemasi da cogu zaman cok sapikca geliyor. fransiz ressamlar da benim tarzim degil.

fransa'da strasburg'da gittim hic begenmedim. cannes bildigin konyaalti sahili gibi bir sey var. nedir bu tatava yani..
louvre ve bir tane daha büyük müze var orada. koleksiyon olarak iyidirler diye düsünüyorum.

baya biased büyük ihtimalle ama fransa sevmiyorum. atatürk'e de kemal diyip duruyorlar. bi düstur cekin siz önce dlfkjg

Görev gibi seyahat etmek benim aklımın almadığı bir şey. Aradan çıksın nedir, marketten yoğurt alır gibi. Hitap etmiyorsa gitme, yapma.

@sekizdokuzon, doğru diyorsunuz. Merak ettiğim başka şehirler var. Bir tanesine direkt uçuş yok.

Paris eyidir hojtur ama benena.

Paris turist olarak güzel eyvallah ama sana katılıyorum aman aman bir albenisi bende de yok.

Kendini kasmadan gideyim notre dame göreyim louvre göreyim şanzelizede bi turlayıp geleyim dersen tamam.

Ama anlam yüklenecek vizyon katacak rüya yaşatacak vs saçmalıkları barındıran bir yer değil.
Heryer çöp pislik+1

ben de özellikle avrupayı epey bir gezdim. Fransa'nın güneyine filan da gittim ama hiç Paris merakım yok. bir de hep nasılsa bir gün iş güç vs bi sebepten yolum düşer diye hiç öncelik vermedim, yaş 40 oldu yolum da düşmedi yani:) Eyfel falan hiç ilgimi çekmiyor. Louvre yine de görmek isterim tabi ama maksat müzeyse adres Londra olmalı.

Bunun sendromu var: tr.wikipedia.org

Ben 10 küsur yıl önce gitmiştim.(10 yıl önceye göre şimdi sokaklar daha pis ve tehlikelidir tahminen.) Görülmesi gereken bir yer derim ama ilk 5 şehrime girmeyebilir. Mesela ben Edinburgh'tan çok daha fazla etkilendim. Londra'yı da daha üste yazarım.

Louvre güzel ama ben Orsay müzesini daha çok sevmiştim, daha bildiğim sevdiğim resimlerin orijinallerini görmüştüm mesela.

gitmek istemiyorsan gitme yav. İlla tik atıcam diyorsan da birkaç gün git oradan ya yukarı Belçika Hollandaya geç, ya da Cannes Nice vs. güneyde takılıp İtalyaya geç fıstık gibi İtalyayı dolaşırsın.

Ben paris'e iki kere gittim. Fransa'da yaşayan biri olarak hiçbir güç beni orada yasatamaz amma lakin turist olarak (Fransızca konuşan biri olarak) ben severim. Tabi yemeğini yemeği, kültürel şeyleri falan. Kişi bunlardan hoşlanmıyorsa olmayabilir (bu arada louvre gitmedim.)
Biraz ne istendiğine bağlı. Bence görülmesi gereken bir yer ama Fransa'da görülmesi gereken çok yer var.
Açıkçasi kutsal kitapta yazıyor gibi tatil yeri yapmamak lazım:) nereyi istiyorsaniz oraya gidin. misal millet barcelona çok seviyor ama beni de hiç etkilememis yerlerden biriydi. Kişiye bağlı yani. Zorla tatil yapmaya gerek yok.
Bu arada Türkiye'de tabiki Fransa/Paris önyargısı var.
Biraz gidip eksi'de new york, londra, los angeles vs her yeri okuyun. Bir sürü sevmeyen çıkacak. Yani her yeri sevmeyen kişi var. Fransa'ya karşı ekstra olabilir bilmiyorum (misal Fransa Irak savaşına katılmadığı ve onaylamadığı için Amerikalılar ekstra sevmezlerdi bir dönem). Dediğim gibi redditte okursanız çok seven de var, o yüzden fikrinizi bence kendiniz verin, kimin ne dediğine çok bakmayın.

dunyanin en onemli sehirlerinden, hatta xiv louis zamanindan napoleon'a kadar dunyanin en onemli sehri olmus bir yerden bahsediyoruz. dolayisiyla ben herkesin bir kere gitmesi gerektigini dusunuyorum. tayland degil ki bu istemiyorsan gitme diyelim.

istanbul, roma, paris, londra, amsterdam, new york, tokyo, petersburg, pekin. bu sehirlere herkes gitmeli.

louvre'da sadece tablo yok. 10 bin yillik heykel falan da var orada. cok zengin bir koleksiyon. paris'i ben de cok sevmemistim. cografi olarak bir esprisi yok. tekrar gitmek icin bir istek yok icimde. ama onemli bir yer ve gitmeden rahat edemezdim.

Zevkler,renkler...
Hoşuna gitmiyorsa,aramıyorsan boşver.

pariste 1 sene kadar yaşadım. yaşamak için zor bir şehir. müze ve şehir yapısı olarak güzel. evet abartılıyor olabilir ama dünyada paris gibi bozulmamış kaç şehir var? 2. dünya savaşında bile zarar verilmemiş bir şehir. başkent anlamında bakarsan dünyanın en tarihi ve en sanatsal şehri olabilir. ayrıca 1 haftada falan gezemezsin tamamanı bitirmek çok zor. turistik yerleri 1 hafta olabilir ancak detaylı gezmek zaman alır.
ayrıca arkadaşlar parisi boklayana kadar ne gördünüz allahını severseniz ya.

Ben de geçen yıl ön yargılı gittim. Fakat gayet güzel bir şehir. Mutlu ayrıldım.

Istanbulda yasamiyorum ama istanbul paristen güzeldir. Bogaz var bi kere.

Pesin not: Fransa'da yasiyorum. Bu yasadiginiz sadece Paris icin degil hemen hemen pek cok Avrupa sehiri icin gecerli. Yani bir sehri turist gozusyle geziyorsaniz o sehrin size sunduklarini tam olarak anlayamiyorsunuz. Yani asil Paris Louvre, Luksemburg Parki, Notre Dame, Eiffel falan degil. Bu Istanbul'a gelip Ayasofya, Sultanahmet, Topkapi Sarayi'ni gezmek gibi bir sey. Istanbul biraz Yeni Raki reklamlarindaki gibi aslinda. Gezdiginiz sehirlerden zevk almak istiyorsaniz o ruhu yakalamaniz lazim, bu da aslinda zor, anlatilabilir bir sey degil ama oradan birilerini taniyor olmak kolaylastiriyor (belki de bunsuz mumkun degil). Bundan 3, 4 sene once bir karikatur gormustum, bir ulkeye/sehre tasinmis olmak demek x muzesi, y katedrali neyse yaninizda olmasina ragmen nasil olsa bir ara giderim diye hic ugramamis olmak demektir diyordu (bu minvalde bir seydi). Cunku o turist kafasindan cikinca gercek hayata karisiyorsunuz ve bir sehrin size gercekten (iyi, kotu) sunabileceklerini deneyimlemeye basliyorsunuz. Eger turist olarak bunu kirmak istiyorsaniz size tavsiyem farkli bir yere gitmeniz. Avrupa'da belki Reykjavik olabilir, hem de kisin. Bosverin, kardan hicbir yeri gezemeyin. Iste o zaman gercek Izlanda ruhunu yasamis olursunuz. Bati'da belki New York City olabilir. Kuba olabilir. Asya'nin cok buyuk bir kismidir zaten. Imkan varsa Cin'e veya Japonya'ya gidin. Bu arada sunun da etkisi var: Biz zaten yari Avrupaliyiz. Istanbul mesela diger Avrupa sehirlerinden cok da farkli degil. Dolayisiyla bildigimiz, gordugumuz seyler. Ben Avrupa'da yasadigim icin is harici Avrupa'da seyahat etmiyorum. Zaten her sehir birbirine benziyor. Hatta bunun da bir karikaturu var: Every European City diye: keenbeanstudio.myshopify.com

Objektif degerlendirmelere bakarsak yazan herkese katiliyorum. Mimari acidan korunmus, bakimli, fakat bazi yerler pis ve tekinsiz. Acikcasi tehlikeli bir sehir olarak goruyorum. Bazi bolgeler komple bizim eski Esenler Otogar'i gibi, tipler falan. Istanbul gibi kaotik buluyorum. Guzel restoranlar var fakat bu da eger cok zengin degilseniz ciddi bir ayirt edici ozellik degil.

Paris benim de hiç ilgimi çekmiyor. İş seyahatinde aktarma yapmıştım birkaç saat geçirdim. Bir daha gidesim gelmedi. Tüm Fransa'ya karşı bir önyargım var aslında. Dünyada görülecek o kadar çok yer var ki bir tanesi eksik kalabilir bence.

ne zaman ve neden böyle olduğumu öğrenmeyi isterdim. her şeyin farkında olarak yaşamak zor geliyor.

Potansiyelim neydi? Ne yapabilirdim? Yüzde kaç performansla çalışıyorum? Nerede vakit kaybettim? Nerde kayış koptu? İnsanların benden beklentisi neydi? Bundan sonrası için en faydalı ne yapabilirim?

Mesela ölüm günüme kadar yaşayacağım en büyük mutluluklarim hangi konularda olacak. Kesinlikle detay öğrenmek istemezdim. Sadece tüm anabasliklari isterdim.

her şeyin başlangıcı. bunu merak ediyorum. o derin sessizlik ve sonrasındaki hesapsız kaosun başlangıcı.

Küçükken yaşayıp farkında olmadığım/unuttuğum travmalarımı öğrenmek isterdim.

Tanrı ile evrenin başlangıcı arasında kaldım ama sanırım tanrı evrenden daha büyük bir bilinmezlik. Ben de bunu bilmeyi isterdim. Evreni tanrı mı yarattı yoksa evren bir anomali sonucu mu oluştu örneğin.

ben de bilmiyorsam nasıl bilecekler bilmiyorum ama neye yeteneğim var benim diye sormak isterdim. bu yaşta (38) ne ne sevdiğimi biliyorum ne de hangi işi iyi yapardım, onu...

Hayatımdaki yol ayrımlarını

(bkz: midichlorian count)

Neden yıllarca bekletti...bunu bilmek isterdim

Ideal beslenme bicimi, takviyeler vs KoenzimQ10 bana faydali olur mu vs tüm sebze meyve ve takviye ile uyumum. Maksimim fiziksel ve zihinsel enerji icin beslenme duzenim nasil olmali?

Istanbul'da taksi problemi eskisi kadar buyuk degil artik, saatine bagli olarak cogunlukla bulunuyor. Kisa mesafe bulmakta zorlanmiyorum ben artik.

Biliyorsunuzdur illa ama yazayım yine de; Bitaksi. Senelerdir gerektiğinde kullanıyorum, problem olmadı şimdiye kadar.

@bosver nicki görece +1. Neden görece? Geçtiğimiz ay, saat gecenin 1inde taksi bulabildim misal.

bitaksi ya da uber

Lisans okumak. Keşke önlisans herhangi bir bölüm okuyup memur olsaydım.

pasaportu alir almaz 2010 gibi yurtdisindan donmemek.
simdiki aklim olsa aldigim gune bilet kesip donerdim.

Zamanı Geriye alma şansım olsa Her yolu deneyip ingiltere ye gitmek. Gerekiyosa gemiye kaçak binerek falan.

İstifa edicem şu anki işimden. Pişman olur muyum bilmiyorum. Umarım olmam.

bazı gerçekleri görmezden gelmek; bu gerçeklerin farkında olduğum halde aksiyon almaktan kaçmak. artık hepsiyle uğraşmaya çalışıyorum.

Keşke ilk çalıştığım yere değil 3 yılımı 3 saniyemi bile vermeseydim.

Boş geçen zamanım; Asosyal lise ve üniversite yıllarım. Şu anki yaşamtımı hayatımın her alanına yayabilsedim keşke.

Kesinlikle günlük tutmamak. Kırk yaşına geldim hala bir ara başlıycam.

Borsaya 40 yaşından sonra girmek. Erken yaşta girsem 12 hanelere ulaşırdım

Dönüp geçmişe baktığımda, “her şeyde bir hayır vardır, bir hikmet vardır” gözüyle düşünmeye çalışıyorum hep. Yine de insanın pişmanlıkları olabiliyor. İlginç bir şekilde benim en çok içime oturanlar hayatım ile ilgili olanlar değil, basit olaylar karşısında almadığım aksiyonlarla alakalı oluyor. “Yakınlarda aşevi soran adamın cebine keşke 3-5 bir şey koysaydım”, “ağlayan çocuğun yanına gidip derdini sorsaydım keşke” gibi… Bu iki örneği de ben yaşamadım ama paylaşmadığım olaylar tam olarak bunun gibi şeyler… Bir de bir ortamda hafiften utanç/rezalet hissettiğim durumlar yine uzun müddet içime oturuyor. Bilmiş bilmiş konuşurken birisi tarafından toplum içinde klas bir şekilde tabiri caizse “g.t edilmek” gibi durumlar… Yani genelde “keşke yardımcı olsaydım” ve “keşke ağzımı açmasaydım” türü anlık reaksiyon isteyen durumlarda yaptığım yanlışlar senelerce vicdanımın yakasını bırakmıyor. Kötü bir şey bu.

Hayatımın geneline bakarsak, “anlık hazlar, gündelik mevzular için uzun vadeli fayda sağlayacak şeyleri yapmamak” gibi bir huyumu sevmiyorum. Ama bu pişmanlık değil, çünkü değiştiremediğim/disipline edemediğim bir özelliğim. Gerçek hayatımdan, üniversite zamanından örnekler vermek gerekirse, “Türk dili, ingilizce gibi her dönem açılan alan dışı bir dersin yaz okuluna gitmek için Microsoft’un staj teklifini reddetmek”, “Sevgiliyle yarım saat daha fazla zaman geçirmek için calculus finaline girmemek”, “iki hafta boyunca onlarca saat emek verilip bitirilmiş projeyi bir-iki saat daha fazla uyumak için teslim etmemek, sonrasında hocayla konuşmaya dahi zahmet etmeyip aa gelecek dersi bırakmak” gibi…

Dönüp geçmişteki bana nasihat verme imkanım olsa, “aşkı hayatın önüne koyma!”, “o kadar da tembel olma!” türü şeyler söylerim ama biliyorum ki, o zamanki halim bu nasihatleri kulak ardı eder. Şimdi 70 yaşındaki halim gelip bana aynı şeyleri söylese, yine dinlemem. Disiplinsizlik ruhuma işlemiş…

Bu yıllarımdaki en büyük pişmanlığım da sanırım gençken hafızlık eğitimi almamış olmam… Zamanında ailemden talep etmiştim, dinlememişlerdi. Elimde olan bir şey yoktu yani ama yine de keşke ayak diretseymişim…

dövme yaptırmak

10 yıl önce ilk işe girdiğimde iş aramaya devam edip asıl istediğim türde bir iş bulmaya çabalamamak.

Çok güzel bir işte çalışıyordum, yeri, işteki pozisyonum, maaşım, yan hakları her şey kusursuzdu. 1 yıl olmak üzereyken bana bir şeyler oldu kafam gitti, işle ilgili tek bir sıkıntım bile yokken girdiğim o ruh hali yüzünden ayrıldım.
Bir daha da asla öyle bir iş bulamadım.
Stajları saymazsak ilk ciddi işimdi bu yüzden belki de bu detayların ne kadar kıymetli olduğunu anlayamamıştım.
20 yıl olacak hala önünden geçerken içim cız eder :/

Ablamla dahaa çok vakit geçirmeliydim, şimdi haasta

büyüklük sıralaması yapmayacağım;

lisede tm seçmemek
makina mühendisliği okumak sevmeye sevmeye
üstüne yüksek lisansını yapmak
2017'de flört ettiğim kadınla sevgili olmamak
eski sevgilimle evlenmemek
romanya'ya taşınmak - ki ülkeyi çok severim
6 sene sikko bir işte çalışıp (alanım ama etrafımda aynı işleri lise mezunlarına sırf türkçe biliyor diye yaptırıyorlardı) kariyerimi yok etmek
2021, 2022 ve 2023'te önüme çıkan daha iyi türkiye kariyerlerini reddetmek
2025'te daha iyi başka bir romanya kariyerini reddetmek
üniversiteden beri green card'a başvurmamak
fırsatım varken ab'nin herhangi bir ülkesinde lisans veya yüksek lisans yapmamış olmak
çok çok daha sayarım
rabbim şimdiki halimizle geleceğimizi iyi etsin ve bizi bu günlerden daha iyi günlere taşısın.

Sen asosyalsin galiba.

Tek hobi poligon falan. Senden hoslanan kadinlar senin gibi agir asosyal kadinlar olur tabii.
Hosteslerle de iliskin zaten uzak mesafe iliskisi gibi oldugundan anlamiyorsunuzdur.

Boyle mutluysan degistirme.

hobi niyetine poligona giden adam normal değildir zaten

Boyle mutluysan degistirme. +1


Şahsen keyif aldığım mevcut yaşantıma gelene kadar, ya bundan memnum değilim diye diye geldim.

Hafta sonu pub, club ve sahil varsa durumunuz epey iyi diyebilirim.

Zevk almadığın şeyi kompulsif olarak yapmanın mantığı yok. Instagram çıktı çıkalı aşırı gezmek bir meziyet oldu.

Ben de sorun degil derdim, nihayetinde kimse gezmeyi sevmek zorunda degil, ancak sende alkol egilimi de var gibi. Bu sebeple ben psikolog diyorum.

hocam kendine yaşıyorsun sadece, ihtiyaç sahiplerine bütçe ayırmıyorsan o konuya yönel

depresyon var mı? bu önemli.

eğer yoksa, sizin hayat da böyle. size benzeyen biri ile mutlu olacaksınız.

VFS'den randevu bak. Fransa için Temmuz'a kadar alabileceğini sanmıyorum

- Hangi belgeleri toplayacagim ne yapacagim bilmiyorum ama herkes oncesinde hele bir randevu bul dediler.
+ İlk randevu. Belgelerin randevuyu yakın tarihli olması gerekmektedir. Diyelim tüm belgeleri 01 Haziran 2026 tarihli olarak aldınız ama randevuyu 30 Haziran 2026 gününe ayarladınız. Problem çıkartırlar.

- Hangi belgeleri toplayacagim ne yapacagim bilmiyorum.
+ VFS'de var evrak listesi.

- Sunu yap sunu yapma gibi taktikleriniz var mi, dikkatli ol vs gibi.
+ Randevuyu aldıktan sonra yardımcı oluruz.

- Yani tecrubelilere sorularim benim adim adim ne yapmam gerekiyor listeler misiniz?
+ İlk randevu

önce randevu ama randevu bulmak çok zor. danışmanlık firmaları bile tarih veremiyor. biz de çok denedik randevuları açıldığı anda siteye girmemize rağmen denk getiremedik. zaten ya donuyor ya hata veriyor ya hiç giriş yapamıyorsunuz. yani çok fazla teknik engel var.

vfsden randevu alırken aynı zamanda fransa resmi sitesinden bi form dolduruyorsunuz ve bu formda da gitmek istediğiniz tarihleri ve kalacağınız yeri belirtiyorsunuz. bu açıdan önce tarihleri belirlemeniz lazım. daha sonra evrakları hazırlarken bu forma uygun bilet ve otel bilgilerini paylaşıyorsunuz çünkü. yani bi randevu alayım, rastgele tarih yazayım gibi bi durum yok. sadece o tarih aralığını da verebilirler çünkü.

herkes gerek yok diyor ama ben olsam masrafına katlanır ve bi danışmanlık firması ile çalışırdım.

randevu bulmadan bunların cevabını aramanın bir mantığı yok doğru. önce randevu. şuan en kolay danimarka randevusu bulunuyor ama o da daha önce schengini olmayanlar için tavsiye edilmiyor. zaten sonuçlanması da 40 günü buluyor, bugüne alsanız randevuyu temmuzun ortalarını bulur. benim tavsiyem de bir danışmanlık firmasıyla çalışmak. şansınız varsa yunanistan randevusu bulunabilir, düşük bir ihtimal. o da tek giriş verecektir, ama olsun önce yunanistana girip ordan fransaya geçersiniz.

1. Tutuyorum.
2. Lise yıllarımda düzenli tutuyordum. Üniversitede yazma sıklığımı azaltarak yine tuttum. O dönem çok mektup yazıyordum bu biraz günlüğe verdiğim ağırlığı azaltmıştı. (keşke yine mektup yazacak arkadaşlarım olsa) Çalıştığım yıllarda da ara ara yazdım. Ama yazmadığım uzun aralar da oldu. Şimdi son iki yıldır yine lisedeki gibi düzenli yazıyorum. Ama benim düzenli dediğim öyle her gün şu kadar her hafta mutlaka bi kere gibi değil. Bazen üç gün arka arkaya bazen haftada bir. Ama devam ediyorum. Benim için düzen bu, sürüyor olması.
3. Deftere dolma kalemle.

Eski yazdıklarımı okuduğumda kendimden çok etkileniyorum. Hhahah. Şuan aptallaşmış gibi hissediyorum. Çalışma temposu yüksek bi hayatta yazmak bazen tatsız oluyor gerçeklerden dolayı. Ben biraz daha bazı şeyleri ileride de hatırlayabilmek için yazıyorum. İzlediğim oyunlardan sonra düşündüğüm şeyleri, okuduğum kitaplar hakkındaki fikirlerimi filan da yazıyorum. İlla ki yazınca rahatlıyorumdur ama benim öncelikle amacım ileride okuyacağım günler, tattığım şeyler, gördüğüm yerler okuduklarımın anlık hissettirdiklerini kaydetmek ve haftalık planlarımı da belirlemek gibi.

Aynı olumsuz şeyleri yazıp durduğunu fark ediyorsan bunları tekrarlamamak için bir şeyleri değiştir yaz oku, değiştir sonuçları yaz oku. Deney defteri gibi işte faydalı olur.
aynı şeyleri yazmak değil de aynı şeyleri yapmamak. yani demek istediğim yazmaya zorlamak değil de yazarken bir şeyleri değiştireceğine kendi ikna etmek mühim gibi.

1) Evet tutuyorum.
2) Aklıma bir şey geldiğinde illa yazarım.
3) Bilgisayarda tutuyorum.

Faydasını görüyorum. Seneler içerisinde bazı düşüncelerim değişmiş ve gelişmiş. Bazıları sabit kalmış.

terapiye ilk başladığım aylarda günlük gibi değil de, hissettiklerimi ve düşündüklerimi yazıyordum sürekli. baya a4 kağıda yazıyordum. yoğun bir anksiyetem vardı, sayfalarca yazıyordum. anlık rahatlatıyordu.

o günler çok geride kaldı. ne yazmışım o kadar şimdi şaşırıyorum.

şimdilerde instagram'da öneriyorlar bunu. gece yatmadan önce kafamıza takılanları yazarsak daha rahat uyurmuşuz ve o sorunları çözmemiz daha kolay olurmuş falan.

hep heveslenirim ama tutmam.
arada future.me'ye bir şeyler gönderiyorum sadece.

Kara bir defterim var, karalarimi ve kararlarimi yaziyorum. Eski bir ajanda aslinda, aradan bir sayfa acip ona yaziyorum. Bazen konular birbirine baglanabiliyor. Bunun icin defterini numaralandirman iyi olur. Mesela “x’ konusu hakkinda yaziyorsun 23 nolu sayfaya, daha once 12. sayfada bu konudan bahsetmissin. O zaman 23 rakaminin onune 12 yaziyorsun, ileride o konudan bahsettiginde de o sayfanin no.yu saga yaziyorsun. 12/23/46 gibi

telefona yazıyorum not tutuyorum
bazen olayı sesli olarak dile getirip diyaloglar kurup zihnimden uzaklaştırmaya çalışıyorum
bazen de kağıda yazıyorum

Pocket'i kullanıyorum şahsen. Bloklanma öncesi Airalo'yı tercih ederdim. İkisi karşılaştırsam sanırım, Pocket'in daha iyi olabilir. Zira kolay kolay bitmiyor.


İndiğiniz havalimanın Wi-fi'sine bağlantıktan sonra da satın alıp aktifleştirebilirsiniz. 10 gün önce almıştım ama giderken unuttum aktifleştirmeyi. Havalimanı internetine bağlanıp aktifleştirdim.

holafly deneyin.

romanya - türkiye - abd yaptım. çok memnun kaldım.

ha romanya'da yaşadığım için aktifleştirmeyi romanya'da yaptım gerçi.

airalo app'ini indirsek mesela yurtdisinda aktiflestirebilir miyiz? turkiye'de kullanmak mi yasak?

Japonya için roamless kullandım. Gitmeden önce VPN yapıp aktifleştirdim. Gidince direkt bağlanmadı, bir uçak modu açıp kapatmak gerekti ama sonrasında hiç sorun olmadı.

Biz hep Airalo'yu kullanıyoruz. Havalimanlarında genellikle 1 saat ücretsiz wi-fi hizmeti var. birkaç soruyu cevaplayıp kullanabiliyorsunuz. valizleri beklerken veya pasaport sırasında iken wi-fi aktif edip airalo'ya bağlanıp paketimizi alıyoruz.

ubigi

geçen hafta mobimatter'den alıp kullandım, sıkıntı yok. (aktivasyonu yurtdışındayken yapıyorsunuz). yüklemeyi burda yapınca zaten otomatik aktive oluyor.

Geçen hafta İtalya ya ondan önce de Almanya'ya girmistim. Amsterdam farklı mı bilmiyorum ama kiosktan değil normal polislerin olduğu noktalardan giriş yapılıyor. Ve biraz uzun surebiliyor ;( kimilerine çok fazla soru sorulabiliyor. Amsterdam tecrübem yok ama yine de bilgi amaçlı yazdım belki bı faydası olur.

Gördüğüm kadarı ile hızlı yani bence kiosklu geçişler başka ülke vatandaşları içindi : (

annenizin tc pasaportu varsa muhtemelen o da polisli noktalardan girecektir.
Fotoğraf çekme ve parmak izi alma işleri de polislerin yardımı ile oluyor hemen. Almanya da olmuştu mesela bu işlemler ama İtalyada direkt geçtim. Ayrıca almanyadaki polis zar zor da olsaTürkçe konuştu nereliydi anlayamadim (İngilizce konusabilirdik ama o Türkçe konuşmayı tercih etti) nakit mi harcayacaksin nerde kalacaksın bı iki gereksiz soru sordu, italyadaki de yunandi ve hoşgeldin komşi dedi verdi,

Bence annenizde de sorun olmayacaktır. Ama annenizin içi rahat etsin diye şunu yapabilirsiniz, polisin sorular sorma ihtimaline karşı,
Adınızın adresinizin ve numaranızın olduğu dilekçe yazıp (benim adresinde şu kadar süre kalacak vesaire bilgiler içeren) fotoğrafını annenize atın bir şey sorarlarda telefondan gosterir.

Amsterdam'ı bilmiyorum hocam. Bu sistemin ilk zamanlarında İtalya'ya gittik, tecrübe aktarmış olayım. Cihazda Türkçe seçenek yoktu, görevliler de yardımcı olmaya çalışsalar da Türkçe bilmiyordu. Yolculardan İngilizce bilmeyen birini görmedim, böyle bir durumda etraftaki İngilizce bilen birinden yardım istenebilir diye düşünüyorum, ortam buna müsaitti.

Pasaport polisiyle karşılaşırsa o da Türkçe bilmeyecek. O yüzden kağıda genel bilgileri yazma önerisine katılıyorum. Zor durumda Google translate vs. de kullanabilir, onun da ön hazırlığını yapabilirsiniz.

Ne olursa olsun henüz düzgün çalışmıyor hiçbir yerde, geçen ay Amsterdam da kiosklar devre dışıydı, direkt polise gidiyorsun. İspanya ve İtalya'da kiosklar aktif ama peşine gene polise gidiyorsun.

Valensiya için yazayım;

İlk, cihaza pasaportu tarattım. Türkçe seçeneği vardı. Tarattıktan sonra diğer tarafa gittim. Orada vizeyi tarattım. Parmak izini okuttum. Fotoğraf çekti. Kapı açıldı. Geçtim.

3 Nisan'da Amsterdama girdik böyle. (Esas 10 Nisan sonrası başladı diyorlar ama biz gittiğimizde de vardı)

önce sırayla makinelere yönlendiriyorlar(fazla sayıda makine vardı gayet sistemliydi), orada parmak izi, foto vs. verip sonra yine polis sırasına giriyorsun. (yani saçmalık, hiçbir şeyi hızlandırmıyor. Oradaki polis senin fotonu çekip parmak izini almıyor onun işini kolaylaştırıyor sadece)

Fakat Mayıs'ta da Hamburg'a gittik orada 3-5 makine vardı ve optional gibiydi. Galiba bu işi beceremeyen havalimanlarında bu sistemi kapatmışlar. Biz yine önce makineye gidip sonra sıraya girmiştik görevli adam çok iyi yaptınız demişti (ha ne oldu girişte sadece kaç gün kalacağımızı falan sorup aldılar foto çekmediler parmak izi vermedik-çünkü makine ile zaten yapmıştık) Almanya'da pasaportu okutunca sistem direkt Türkçe olmuştu. Hollanda'da olmadı.

Bence annenize sizin ağzınızdan yazılmış bi mektup + telefon no verin gerekirse sizi arasınlar.

not: yani bu sistemle kaydolunca e-kapıdan geçemeyeceğiz öyle herkesin umduğu şey yok bence. Yine polis sırasına giriyorsun ama polisin işi daha kısa sürüyor.

not2: hmm galiba ileride düşünüyorlar ama şimdilik benim gördüğüm tüm e-gates'te EU citizens yazıyordu valla.
travel-europe.europa.eu

Ailem

Ailem +1

Bir de ailemden kabul ettiğim arkadaşım.

Lise ve üniversite eğitimimin iyi olması
İnsan kendi hayatını kendi kurtarıyor
Diploma deyip geçiyorlar ama çok önemli bir şey benim gözümde

Henüz intihar etmemiş olmak

İkili eğitim veren, akademik ve sosyal çevre olarak son derece düşük düzeyli, ilçenin tek lisesindeki matematik öğretmenimdir.
Lise 1'den itibaren, liseden mezun oluncaya dek desteğini esirgemedi. Fizik ve kimyanın sıfır olduğu bir okulda, matematik bölümü mezunu sözleşmeli o öğretmen; bir öğretmenin bir çocuğun hayatını değiştirebileceğinin örneğidir. Ama o kadar az sayıdalar ki...
Bu destek sayesinde sayısal puanım yükseldi ve istediğim fakülteyi kazandım.
Böyle bir şansım olmasaydı, şimdi ağır nevrotik bir ev kadını olarak yaşıyor olacaktım.

Ailem cevabını verenlere imrendim ya ne güzel
Benim sanırım en büyük şansım küçük yaşta kitapların dünyasını keşfetmek, o dünyaya sığınarak kendi kendimi yetiştirmek oldu.

Tüm kırılmalardan, dış dünyanın zorluklarından kitaplarla korudum kendimi. Pişman değilim

çizim&görme yeteneğim, estetik&simetri algım.

bu sayede gsl ve gsf okudum. bu sayede eğlenceli bir işim var.

müthiş sol ayağım. halı sahalarda ender görülen, az koşan ama teknik solak benim.

anne/baba/buyume ortami/cevre derim bende.
ilk cocuk ilk torun olarak sevildigimi ciddi olarak hissettim.
cocuklugum guzel gecti. aile dostlari falan da saglamdi, hepsi murekkep yalamis insanlardi.

Bu soruya verecek cevap arıyorum sabahtan beri, bulamamak beni üzdü. Gayet şanssız, korunmasız ilerliyorum hayatın kum torbası olarak.

İnanılmaz bir merakımın ve hafızamın olması, arkadaşlarım, kardeşlerimle aramın iyi olması.

Ayrıca cevapları eksileyen ergenlerin umarım en azından terapiye verecek paraları vardır, acınası haldesiniz ezikler.

zaman, para ve saglik sorunumun olmamasi 36 yas itibariyle. zaten isteyecek baska bir sey de kalmadi.

Benim sorularimi engelliyorlar.
Ama yoldasim copperr da eksilendigi icin kim olduğunu anliyorum.
Sorularin aninda eksilenmesi de söz konusu kişinin göbeginin capi hakkinda bilgi veriyor.
nefertarii

iyi insanlarla yollarımın keşismesi. kötülükle 32 yaşında tanıştım ve ayıktım

valla saka maka bulamadim ya. sadece zeka diyebilirim yoksa dogdugum sartlarda ve sosyal sinifta kalsaydim fena gg olacakti. hep istisnai basarilarla yukseldim ama. bir sinavda turkiye derecesi yaptim orada sicradim. abd'de mastera full burslu kabul aldim orada sicradim. ama bunlara sans denemez sonucta loto degil kisisel basari. inek olmadan yaptim bir de bunlari asil basari o bence. bir sonraki sicrama gelmiyor ama rat wheel'da takili kaldim ve bu beni tekrar huzursuz etmeye basladi. sanirim is kurmam gerekecek.

Mesleğimin yurtdışında işverenler tarafından talebi yüksek ve nitelikli eleman sıkıntısı yaşanan bir alan olması. Türkiyede “ofis işi” diye daha düşük maaş teklif edilirken yurtdışında saha ekibinin %50 fazlası maaş veriyorlar.

Ve çok zor bulunabilen sponsorluğu mesleğim sayesinde buldum.

Ailem ve kuzenlerim.

Annem, babam ve abimin eleştirecek çokça özellikleri ile davranışlarını var ama yine de büyük şansım diyebilirim. Şöyle hem en büyük şansım hem en talihsiz şanssızlığım.

Kuzenlerim de iyidir.

Kaç gündür bu duyuruyu görüyorum; "Benim şansım neydi acaba?" diye düşünüyorum ki şimdi kendime en net yanıtı buldum:

Türkiye'den girilmesi, çalışılması çok zor bir uluslarası sektöre; sektörün kendi içinde çalışanların bile girmekte oldukça zorlandığı pozisyonda girebilmek. Bunu da çok ilginç bir rastlantı ile gerçekleştirebildim, baktığım zaman resmen hayatım değişti diyebiliyorum.

Bir ay önce sorsan Balkanlar turu derdim, bu ay muhtemelen fazla mesai diyeceğim.

İlk iki günü Madrid'de olacağım. Üçüncü günü döneceğim inşallah.

Aileyle yazlık, arada bir gün Yunan adası.

3 gün Didim, 3 gün Bodrum.

birinci gün şöyle: youtu.be

diğer günler hava açarsa güneşlenmeye sahile inerim.

Bayramda yurtiçi tatil yerleri hep kalabalık olduğu için yurtiçindeysem evde dinlenerek geçiririm hep. Tatillerimi de bayram sonrasındaki birkaç haftalara denk getiririm çok daha sakin oluyor. Bu bayram yağışlı ve havalar da aşırı ısınmadı zaten evde dinlenerek iyi bir tercih yaptım, doğa yürüyüşüne filan çıkarım bol bol.

evdeyim. tamamlamam gereken projelerimi tamamlayacağım ve ehliyet sınavıma çalışacağım.

krakow, varşova, sofya

antalya otel tatili

tam bir boomer gibi aileyle qaplıca qeyfi :)
şimdiden iyi bayramlar!

Grip oldum evdeyiz. Bir yazlık olsa oradan çıkmazdım sanırım iyi olurdu

rio’ya gectik; hava surekli firtina, gunes acmadi ama 4-5 kokteylli yemeklere 2bin tl odemenin tadi baska :)

ibb.co

Memleket + urla tatili

%30 ihtimalle iki gün Avşa olacak başı mı sonu mu henüz belli değil.
Arada iki gün Çanakkale olacak kesin ama Avşa netleşmediği tarihi ayarlayamıyorum.
Bir iki gün de evde yatıp dinlenebilmeyi hayal ediyorum.

Yerebatan Sarnıcı
St Antuan kilisesi
Adalar

mısır apartmanına gidin
st antuan kilisesi
pera müzesi
Beşiktaş'ta deniz müzesi
yine Beşiktaş'ta resim müzesi
yıldız saray ve içindeki köşk
aya yorgi
patrikhane
kanlı kilise
atlı köşk
beylerbeyi sarayı
kariye cami
tekfur sarayı
zeyrek cami

Saffet Emre Tonguç'un İstanbul Hakkında Herşey adlı kitabı var.
101 yer özetlemiş, haklarında kısa bilgiler vermiş. Önce okuyup sonra gidildiğinde rehber eşliğinde gezmiş hissi veriyor. Kısa süreler için uygun değil ama İstanbul'da yaşayanların, İstanbul'a doyması için güzel bir etkinlik olur.
Bir de kitabın fiyatı ne olmuş öyle. Kitabı alsan gezmeye zaman kalmaz. İyi ki elimi çabuk tutmuşum.

süleymaniye cami
kariye kilise&cami&müze
taksimden başlayıp istaklalden devam edip galata kulesinden karaköye inip dolmabahçe sarayının ordan ortaköye kadar yürümeyi çok seviyorum ben best rotamdır istanbulda

@ Mirket, kitap önerisi için teşekkürler. Tüm kitaplar artık çok pahalı maalesef, mecburen kabullenip almaya devam ediyoruz.
Bu şekilde önceden bilgilenip gezmek güzel olur, sindire sindire gezmiş olurum böylece.

İstiklal'de Atlas Pasajısının içerisinde İstanbul Sinema Müzesi var. Bugün sinemaya gittiğimde gördüm. Sinema ilgini çekip ve vaktiniz varsa bakarsınız.

istanbul'da bir çok insan topkapı sarayına gider ama sarayın ilk girişinden aradaki soğukçeşme sokağı'nı pek bilen olmaz. çok kısa bir sokak ama çok güzel. sultanahmet'e yeniden gidecekmişsiniz madem, buraya da uğrayın

Co2s2 nin söylediklerine ek olarak sarnıçları önerebilirim, Yerebatan'dan bahsedilmiş, ek olarak Şerefiye Sarnıcı ile Gülhane Parkı'nın içindeki ve Nakkaş Halı'nın altındaki sarnıç görmeye değer, güncel durumu bilmiyorum ama dönemsel sergiler oluyor buralarda.

Şehzade Camii Mimar Sinan'ın sevdiğim eserlerinden tavsiye ederim.

Balat tarafına gitmişken Bulgar Kilisesi'ni de gezebilirsiniz, Fatih ve Yavuz Sultan Selim Camiileri de o taraflarda görmeye değer yerler.

Nuruosmaniye Camii benim beğendiğim camilerden biridir.

İstanbul Modern'de güncel olarak hangi sergiler var bakabilirsiniz, oraya gitmişken Nusretiye Camii de önereceğim bir yer.

Beşiktaş civarı demişsiniz ama boğaz tarafına açılmak isterseniz Küçüksu ve Mecidiye Kasrı'na gitmenizi öneririm, kültürel aktivite olarak tatmin etmeyebilir ama manzaraları mükemmel.

Sorun olmaz. Bazen sıvıları bavuldan çıkarıp, sepetin içinde xray’den geçirmenizi isteyebiliyorlar. Öyle bir durumda bavuldaki sıvıları tek tek arayıp vakit kaybettirmeyin diye hepsi bir poşette olsun isteniyor. Garanti olsun isterseniz buzdolabı poşetine de koyabilirsiniz. İyi yolculuklar.

Diş macunu serbest. 2023'den beri Thy ile gidiyorum yurtdışına senede ortalama 4-5 sefer olmak üzere. Hep diş macunu oldu bir kere bile yasak kardeşim geçiremezsin denmedi.

Parfüm bilmiyorum.

THY ozelinde bakilmiyor ona, xray cihazinda havalimani gorevlileri kontrol ediyor, sisenin ustunde atiyorum 125ml yaziyorsa bos olsa bile cope gider, 100ml ve altiysa sorun olmaz, mumkunse bir arada ufak bir posette dursun, cikarmani isterlerse tek tek arayip cikarmakla ugrasmazsin.

Uncle Sam+1

THY'lik, Ryanair'lik bir olay degil. Hangi havalimaninda ucuyorsaniz oranin guvenligine gore degisir. Stansted'de mesela her yolcunun tek bir seffaf poset hakki vardi ve poset kapanabilir olacak kurali vardi (buzdolabi poseti falan olmaz, orada kendi koyduklari minik seffaf posetler). 100ml'lik aldigim tras kopugunu atmak zorunda kalmistim zamaninda cunku kapanmiyordu o poset.

Bir de bazi havalimanlarinda sivi kurali esnetiliyor muhabbeti var bazi yerler yavas yavas gecti o sisteme

daha bu sabah istanbul havalimanindan uçtum, poşete kesinlikle gerek yok. ancak çok isterseniz güvenlikte poşet var. 100mlyi geçmeyin yeter.

Kullanacağınız havaalanının sıvı kısıtlaması yönergesine bakabilirsiniz. Sıvının cinsinin önemi yok yani diş macunu krem parfüm nutella su kahve hepsi aynı, max 100 ml'lik ambalajda olduğu sürece sorun olmaz genelde

antalya. peki çok kalabalık mıydı? nereleri gezdiniz?

renegade, Kemer'e gittim. Otelden çıkmadım. Sadece Muratpaşa'da gezdim biraz. Mark Antalya AVM çevresi. Kalabalıktı.

Planım dip köşe temizlik yapmaktı ama benim de çalışmam gerekecek ve temizlik yalan olacak. Yetişkinliğe lanet olsun.

full mesai.

önceki bayramda gezmiştim bu bayramı aileme arkadaşlarıma ve dinlenmeye ayıracağım

3 gece valencia 4 gece madrid

normalde 1-2 günü hoşgörürler ancak işin içinde sırbistan olunca bilemiyorum altan..

Girişte kaç gün kalakacsın, ne zaman döneceksin diye sorabilirler.

www.mfa.gov.tr

Bildiğim kadarıyla bu katı bi kural, dolayısıyla sorun yaşayabilirsiniz. Yine de konsolosluklara sormak en iyisi

nasıl gezeceğine bağlı.
tura müze ücretleri vs dahil değil sonuçta. akşam yemekleri de dahil olmayabilir.
turun dezavantajı seni kısıtlaması bir sürü ekstra mini tur içermesi. bunlar ücretli tabii.

bence uçak bileti ve otele bakın önce kaç para tutuyor diye. ona göre tutarlar yakınsa bireysel gezin. daha keyifli olacaktır.
tur genelde daha ucuza gelir ama. hele yazın.

Muhtemelen daha fazla paraya çıkar ancak daha esnek ve eğlenceli olur. Bu tür tatillerde en büyük masraf kalemi konaklama ve uçak; turlar genelde şehrin alakasız yerlerinde ucuz otellerle anlaşıyorlar, keza acentalarla anlaşmaları olduğu için uçak biletlerini de uyguna getirebiliyorlar. Ancak şehrin merkezine yakın olmamak özellikle İtalya için büyük handikap bence. Keza işin bir de "Otelden şu saatte çıkılır, otobüsle şuraya gidilir, check in yapılır" gibi katı planlara uyma zorunluluğu var... Ben olsam gerekirse şehir çıkartır, süreyi kısaltır yine de tursuz giderdim.

dandik yemekler, yataklar. istemediğiniz programlar. kendiniz yapın, instagram ve chatgpt ile gün gün program hazırlarsınız.

Örnek olsun diye açıklıyorum. mart ayında siz gibi 4 arkadaş gittik aynı evde kaldık bari'den girip venedik'ten çıktık toplamda 12 gün. Evleri airbnb veya booking üzerinden tutup otobüs-tren biletlerini hareket gününden 1 hafta kadar önce aldık, bari'de 2 gün araç kiralayıp puglia bölgesini gezdik sonra roma floransa ve venedik yapıp venedikten döndük. yemekleri de bazen evde kendimiz yaptık . Toplamda 10 gece kalacak yer uçak-otobüs- araç kirası yeme içme ve oradan aldığım ufak tefek hediyelikler hepsi kişi başı 1200 euroya mal oldu.
sizin gezi kaç gün ve yemek fiyata dahil mi bilmiyorum ama 800 euro bu hesapta uygun geldi bana

Gelecek insanlar genc ise İtalya icin tur gereksiz bence.
Airbnbde kalirsiniz, popüler yerlere gitmek istersiniz…
Eger yasli grubu olursa rehber de genc degilse daha bayik gecer bence.
Tur güney Amerika ve Afrika icin dahq uygun. Asya ve avrupa gelismis yerler. Özellikle Avrupada hiiic zorlanmazsin.

Nasıl haracağınıza bağlı az çok harcamak. Tamamen size kalmış bir durum

Turun avantajı;
- İlk defa yurtdışına gidiyorsa belki tavsiye edebilirim. Neyin nasıl olduğunu öğrenir. Kendi adıma ilk defa turla gitmiştim. Neyin nasıl olduğunu gördüm, öğrendim.

Turun Dezavantajı;
- Belli bir programa ve başta tur rehberi ile katılımcılara bağlı kalıyorsun. Spontane ve esnek davranamıyorsun. Öyle bir imkanın ve seçeneğin yok. Olsa bile yüzde 0.5 filan.

harcama olayı önceliklerinize bağlı. Biz kendimiz gittik, turdan biraz pahalı oldu çünkü konaklamada biraz lükse kaçtık. Müze biletleri aldık bir de. Ama çok ucuza gayet merkezi bir sürü konaklama imkanı vardı. yani normalde turdan çok daha pahalıya gelmez, üstüne akşamları otelden çıkıp şehrin tadını çıkarırsınız. turun en büyük eksisi akşamüstü şehrin çok dışında bir otele götürüp bırakmaları oluyor. Sırf bu yüzden şehrin akşamını görmek için gruptan ayrılıp taksi tutup turun oteline kendimiz gitmiştik daha önce. ben tur hiç önermiyorum.

Yolda da çok zaman kaybı yaşanıyor. Saçma sapan ekstra turlar koyarlar, katılmazsan benzincide beklersin, mecbur katılırsın falan. tur otobüsüyle floransaya venediğe saatlerce gideceğinize hızlı trenle 1-2 saatte gidebilirsiniz. Romada hemen her yere yürünüyor zaten. Konaklama ve yeme içmeyi ucuza getirirseniz turdan fazla pahalı olmaz. Olsa da değer bana göre.

Ben ilk kez yurtdışına çıkma konusunda da turun bir faydasının olduğunu düşünmüyorum. Neyin nasıl olduğunu ulaşımı vs ancak kendiniz gezerken öğrenirsiniz.

tur bana ucuz geldi. çünkü ben de italyaya gitmeyi düşünüyordum tabi vize alabilirsem, baktığımda 2 kişi konaklama 7 gece için 900 euro civarıydı. kişi başı 450 oluyor desek, uçak bileti de kişi başı 13 bin tl falandı, ona da 240 euro desek sırf 690 euro ediyor. 850 euroya ne dahil ne değil ona göre bi de tur süresi kaç gün vs bunu bilmeden yorum yapmak mümkün değil.

Kendimle barışığım.

Eksiklerim, başarısızlıklarım ve kusurlarım tabi ki var. Bunlar olacak ki gelişim de olsun.

Eksikler, başarısızlıklar ve kusurlar da zaten hayatın bir parçası.

Gerçeklerle barışığım

Genel olarak gecmisi pek düsünmüyorum.
Ileriyi düsünürken, sunu nasil daha iyi yapayim ileride derken gecmis hatalari, pismanliklari düsünmüyorum.

Gece yatmadan kafan yastikta gecen seneyi de düsünebilirsin önümüzdeki 5-10 seneyi de.

No. Herkesten daha acimasizim kendime 🤝

Ne kadar gerçekçi olursam o kadar kendime şevkatli yaklaşabiliyorum. Hata mı yaptım kusurum mu var hayat böyle bir yer herkesin hatası kusuru var. Bir de diğerlerinin o kusurlu hallerine rağmen kendilerine çok yüklenmediklerini görünce daha çok sahip çıkıyorum kendime

Kendime karşı çok acımasız olduğumu biliyorum, kendim hakkımdaki fikirlerimin bu yüzden çok objektif olmadığını anlıyor ve kendimi algılama şeklime çok takılmadan yaşamaya devam etmeye çalışıyorum diyelim. Kendini sevmek, olduğu gibi kabul etmek falan bu ömürde yapabileceğim şeyler değil, boşa yormuyorum kendimi o noktada.

Gençken oldukça şişkoydum, tüm sorunlarımın kaynağının kilo olduğunu sanıyordum o yüzden de nefret ediyordum kendimden. Her şey tamam da bir o problemmiş gibiydi. Sonra çok kilo verdim ama mutsuzluğum geçmedi.

Zaman içerisinde farkettim ki bütün insanların problemleri var ben dahil, ve bir büyük problemi aşınca geri kalan tıkır tıkır çözülüyor gibi bir durum yok. Senin idealin 2 + 2 = 4 ve oraya giden mutlak bir plan var gibi bir şey değil insan olmak. Karşılaştığın sıkıntı her ne olursa olsun sen elinden geleni yaptığın sürece kendine kızmanı gerektiren bir durum yok, herkes benzer sorunlarla karşı karşıya.

Evrim nedir bunu anlayıp içselleştirebilirsen hayatın boyunca kendini gerçekte karşılığı olmayan bir beklentiyle yargıladığını da anlayacaksın.

Evet. Her zaman. Hayatım boyunca.

Sınırlarımı genişletmeye çalıştım hep. Mevcut kapasitemin biraz ötesini hedef alarak ilerlemeye çalıştım. Bunu yaparken yapabildiğimi ve haddimi bilmeye de çalıştım. Zira sınırlarımı genişletirken nihayetinde belirli bir tavanım olduğunun farkındayım. Başkalarını referans yapmadım, benim gelebileceğim nokta burası demeye çalıştım. Hem haddimi bildim hem özgüvenimi. Kolay değil elbette, hatta zordur; ama imkânsız değil.

Bu süreç, on üç ila on yedi senemi aldı. Kendimi değiştirmem gerektiğini 2007'de idrak ettim; yaşıyorum bu hayatı 2023 senesinde demeye başladım.

2017 civarında bir gezi şirketiyle yurt dışı turuna katılmıştım. Bir ara yabancı kızlarla İngilizce konuşmaya çalıştım. İçlerinden biri, "İngilizce konuştuğuna emin misin, hiçbir şey anlamadık" dedi; diğerleri kahkayı bastı. Dönüşümde İngilizce konuşma pratiğine ağırlık verdim. Üzülmesine üzüldüm tabii ama eksik tarafı gördüm ve güçlendirdim.

Bunun yanı sıra kalıplaşmış toplumsal normları referans almadım. Erkek olduğum için arabalara ilgi duymak zorunda değilim; Araba kullanmayı hiçbir zaman önceliklendirmedim, çünkü ihtiyaç duymadım. İhtiyaç duysaydım ya da bu eksiklik bir üst seviyeye geçişimin önünde engel oluştursaydı, öğrenirdim. Kavgacı bir karakter olamadım mesela. Hümanistliğimden dolayı değil, karakterim kavgacı değil. Doğuşten gelen bir şey.


Fark ettiğim şu: hayatımı hep ne istemediğim ve neyin önümü kapattığı üzerinden kurguladım. "Böyle olmasını istemiyorum" deyip tersini yaptım; "bu durum beni kısıtlıyor, o halde aşmam lazım" diyerek ilerlemeye devam ettim. Bugün bulunduğum noktanın arkasında bu iki temel refleks yatıyor.

kendinle barisik olmak sikintili bir durum bence, gelismeyi durduruyor, sikintilarindan kacarak uzaklasamazsin.

ben de sikintilarimdan hep kacardim, ta ki ortaokul 2 gibi spora baslayana kadar.
basladigimin ilk haftasi biraktim zaten, asiri zorlandim, 2-3 gun evden cikmadim oturdum agladim.

sonra dedim ki kendime olm, hayatin boyunca karsina cikan her problemde kacamazsin, yuzlesmen gereken durumlar olacak ve bunu ne kadar erken kabul etsen o kadar iyi.

ustune gitmeye karar verdim, geri dondum. sonrasi 4-5 sene mucadele. yarislar vs.
baya birsey ogrendim, 400-500km kostugumuz seneler oldu. deli gibi agirlik antrenmani vs. ellerimiz patladi sardik devam ettik. derimi baya kalinlastirdi spor.
simdi geriye donup bakinca iyiki devam etmisim diyorum, iyiki birakmadim.

sonra universite, bazi derslerden hocalar yuzunden kacanlar olurdu, dersleri gidip baska okullarda alip saydirdilar. ben direk kayit yaptirip giriyordum. cok iyi notlar alamadik belki ama hicbir dersten kalmadim. spor bana sorunlarimla kafadan bodoslama yuzlesmeyi ogretti.

is hayatinda da ayni sekilde devam ediyorum, haksizliga tahammulum yok. hakliysam istifayi verir cikarim. cunku aklimda her zaman ben neler atlattim, bunlar cocuk oyuncagi dusuncesi var. cok daha zorlarini gorunce insan kolay sikintilari rahat geciyor.

spor onemli, cocuklari spora yonlendirin. beyinle yapilan o "artik birak kocum cok zorladin" mucadelesi cok onemli.

gerceklerle barisigim+1 bence bu kendine yapabilecegin en iyi, ust-insan seviyesine gecmenin ilk ve son adimi. gercegi kabullenip oyle mucadele etmek, yeri geldiginde acizligini kabullenip teslim olabilmek, her seyin vazgecilebilir oldugu ozgurlugune kavusmak, kimsenin degil senin kendini kurtarabecegini bilmek vs. kendinle barismanin da otesinde garip bi ustunluk sagliyor kisiye. dusunuldugu gibi ilerlemeyi de durdurmaz o yol zaten tadini aldiysan hep bi adim otesine surukler, dogasi geregi

Kendi kendimin içindeyim yani kendimle de barışık olmayacaksam kiminle barışık olabilirim ki? Güçlü yönlerimi, zayıf yönlerimi bilirim. Aldığım doğru kararları ve yanlış kararları tahlil ederim. Becerdiklerimle gururlanır, beceremediklerime üzülürüm ama günün sonunda geçmişte olup değiştiremeyeceğim şeyler ve kişisel özelliklerimle savaşmam. Daha çalışkan olsam şurda olurdum diye hayatı kendime zehir edeceğime, kendimi üzmeyecek kadar çalışarak gelebileceğim en iyi yere gelmenin yolunu arar ve bulurum. Memnun olacağım bir sonuç elde edersem zaten sorun yok, edemezsem sağlık olsun diyip sonraki karşılaşmalara bakarız. Kendisiyle savaşan, hep daha iyi olmalıyım diyen insanlar toplumun gelişmesi (o da kime göre neye göre) açısından belki iyi olabilir ama hem kendilerine hem çevrelerine yük yani, hayatımda çok hırslı ve kendisiyle kavgalı insan istemem

kendinle barışık olmak bence kendini yargılamamak değil de bunu ölçülü ve olabildiği kadar objektif yapabilmek... çünkü işin ucunda hiçbir şeyden kendini sorumlu tutmayan dangalak bir narsiste dönüşme ihtimali de var. kendime gereksiz yüklenmek, kendimi hırpalamak istemem ama diğer uca savrulmayı da istemem açıkçası.

kendimle barışık mıyım? değilim. bu sözünü ettiğim denge mekanizmasını son birkaç senede biraz daha iyi bir noktaya taşıdığımı, geliştirdiğimi düşünüyorum ama yine de "benlik" konusunda kafam karışık. aynaya bakınca "vay senin hayatını zkeyim itovlit şerefsiz böcek1!!" filan demiyorum ama kendimle aram çok da iyi sayılmaz, meraba meraba. yine de yoğun duygusal muhasebe ve içgörümün hatrına kendimle barışıklık düzeyime 6/10 verebilirim herhalde.

hiç bırakmam. sürekli kendimi eleştiririm, başkalarına bakıp "ben de böyle yapıyorum, dışarıdan hoş görünmüyor" diyerek değiştirmeye çalışırım.

insan korku ve ümit arasında gidip gelir
eksikleri düşünmeyi bırakıp iyi bir şeyler yapmak için eyleme geçmek

kendimin taa.....

Excel'de çok ciddi işime yarıyor. Normalde 3-4 saatimi alacak formülleri, 1 saatte hallediyorum sayesinde.

Tabii Yapay Zekaya Excel formülünü tam doğru alabilmek için ne ve nasıl yazılması gerektiğini iyi idrak gerekiyor.

Kısaca Yapay Zekayı kullanmayı iyi bilmek gerekiyor.

Antrenman ve beslenme programı hazırlamada ve takipte gerçekten ufuk açıcı oluyor. Ama konuya vakıf olmanız gerek. Bilinçli sorularla ancak verimli cevaplar alınabiliyor.

@put it in your appropriate place'ın söylediği çok doğru. Ben excell konusunda beklediğim verimi hiç alamadım mesela.

Birçok konuda aslında kişiyle beraber olursa işi hizlandiran bir şey.
Ama kapitalist bazı manyaklar tarafından herkesi kovalim, herkesin emeğini çalalım tarzi kullanilacagi kısmı sıkıntılı.
Yoksa tedarik zincirinde çalışan biri olarak oldukça memnunum.

Dijital sanat, AI art olarak update edilecek. AI bir araç yani. Korkmaya gerek yok

İşin big data ve özel hayat gizliliği ihlali boyutu olmasa, tech devlerini dünyanın yegane sahibi ve bizi de köleler haline getirmese, savaşlar vb. tonla kötü şey için kullanılmasa ve her kullanımdaki her veriyi kaydetmese güzel diyeceğim. Tuvalete gidip gitmemeyi bile yapay zeka’ya soran ve her cevaba inanıp mutlak kabul eden şuursuzları bir kenara koyarsak; günler, haftalar süren işleri saatlere, dakikalara indiren bir teknoloji için hiç kimse “kullanışsız” diyemez.

Büyük devrim. Ben “keşke olmasaydı” diyenlerdenim.

Insani biraz yalnizlastiriyor ve tembellestiriyor. En buyuk dezavantaji bu benim gordugum simdilik.

AI ek bir alet sonuçta. Kötü yanı, sağladığı kolaylıkla çöp içeriğin artması. İyi yanı, profesyonel çalışan insanların hamallığını hafifletmesi.

İyi işler nitelik olarak daha iyi, kötü işler nicelik olarak daha fazla sayıda oldu, olan daha çok bu sanırım.

iyi yanı çok ama kötü yanları da buna yaklaşır ölçüde.

ai, araç olarak kaldığı takdirde iyi ama bir çok zaman insanların kullandığı bir nesneden ziyade, kendi başına bir özne oldu. burası sıkıntılı.

ai'in söylediği şeyin doğru olma zorunluluğu yok. o doğruyu yanlışı bilmiyor, sadece matematiksel bir işlem sonucuyla çıktı veriyor. o hissetmiyor, algılamıyor, güzel-çirkin konusunda fikir sahibi değil. düşündüğümüzden daha fazla hata yapıyor, halüsinasyonları ve manipülasyonları hala fazla ve asla sıfır olmayacak.

kötü kişilerin başrolde olduğu filmlerde; insani ve sosyal yeteneği olmayan çok zeki olan o kişi aslında ai. iyi ya da kötü demiyorum ama insani yeteneği yok, her şeyi yapabilir. insan yerine koymamak lazım kendisini.

Annem çiçek ve orkide çok seviyor. Çok da güzel bakar uzun yaşatır. İnşallah bulabilirsem orkide veya evde bulunmayan farklı bir çicek almak istiyorum. (Çicekciden değil marketleri takip edicem hem uygun oluyor hem de güzel çesitler geliyor özel günlerde)

Sarılacağım.

Senelerdir bir şey almıyorum.

Anamın telefonu bozulduydu telefon alacağım

Hafta içi Altın radikal bir artış göstermezse bilezik planlıyorum. Bakalım.

masaj kuponu.
10'lu blok. dizlerine ve ayaklarina masaj yaptirtmayi cok seviyor.

biz anamıza hamur yoğurma makinesi aldık. canım kız kardeşim annemin istediklerini, favorilerini, kafasında neyin olduğunu çok iyi bilir. onun liderliğinde hareket ettik. bana sorsan aklıma hiçbir şey gelmez.

anneler günü'nde anneye "ev eşyası" alma fikrini ben pek sevmiyorum açıkçası ama annem böyle şeyler söylediğimde "oğlum sen de çok derin düşünüyon" deyip kızıyor. o yüzden ses etmedim. hamur işidir çiğ köftedir vs. sever ve sıkça tüketiriz. erken almış olduk ama kendisi de çok memnun oldu, şimdiden kullandı. ailecek memnunuz o açıdan.

bi de ben gün yaklaşınca fiyatı köklerler diye düşünmüştüm ama tam aksine yüzde 20 civarı ucuzladı. biraz da o yüzden erken aldık.

Emekli maaşı olmadığı için Para veriyorum artık, hiçbir ihtiyacı kalmadı orkideye de doydu.

Cicek disi seyler yazin da biz de faydalanalim :) cicek bir hafta sonra cöp olur. Kalici hediyeler lazim.

ben ve çevremdeki herkes tatil-gezi amaçlı vize alıyor.
vize alıp kaçak olarak yerleşmeye çalışan görmedim tanımadım.

kafaya takmak gerek. kolay değil yurt dışına yerleşmek. iş bulup gitmek lazım.
kaçak gitmek isteyen oranı gerçekten az. çoğu tatil-iş amaçlı.

Vize sorularını soran herkesin göçmek istediğini sanmıyorum. Seyahat için olabilir. İş için olabilir.

Schengen vizesi ile turistik amaçla bir ülkeyi ziyaret edersin. Bir ülkeye yerleşmek turist vizesi veya öğrenci vizesi ile olmuyor.

İlgin olan bölümde masterı yapıp çok yüksek ihtimalle dönersin Türkiye'ye. Zaman ve para sorun değilse denenebilir, 40 bin pound verip çıkmak koymayacaksa denersin

Herkes yapıyor ben de yapayım kafası hastalıklı bir kafa. Bir ev parası dökp Türkiye'ye geri dönmek şuan en yanlış iş ve Türklerin çoğu bunu yapıyor.

ben de vize alınca sadece tatil amaçlı düşünüyorum . sana ingiltere için bir önerim var . yakın bir arkadaşım ingiltere'de yaşayan kız arkadaşı ile partner vizesine başvurdu ve orada yaşıyor. çalışma izni de var . kız arkadaşının evinde kalıyor .
ona sorarsan ; orada yaşanmaz diyor hava hep soğuk hep yağmurlu ve kapalı , sokaklar bomboş insan yok . orada yerleşik çok afgan ve ortadoğulu var kötü işlerde çalışıyorlar , ingiliz halkı da yabancılara 2. sınıf gibi davranıyor diyor yani rahatsızlık hissettiriyorlarmış . saat 16:00 da her yer kapanıyor sokaklar boş kalıyor herkes evinde ya da barlarda zaman geçiriyor diyor . ben hiç gitmedim bilmiyorum onun anlattıkları bunlar .

burada acilan vize sorularinin %99'u turistik amacla alinan vize icin.
oturma izni, calisma izni gibi konularla ilgili nispeten az soru geliyor. bence iki vizeyi birbirine karistirmissiniz siz.

Daha önce 2 dönem Polonya'da erasmus yaptım.

Şimdi İngiltere'de bir PgDip programına başvurmayı düşünüyorum.

Öğrenci vizesi ile part time çalışma izni de veriyorlar.

Ama nerede iş bulurum, nasıl geçinirim, bölümü sever miyim vs diye düşünüyorum devamlı.

Yanlis soru. Is bulup giden zaten oradaki sirketin davetiyle gittigi icin boyle sorunlar yasanmiyor. Soylendigi gibi, bu soruyu soranlarin tamamina yakini turistik amacla ya da seminer konferans vs. amaciyla kisa donemli gitmek isteyen insanlar. Kendi kendinize vizeye basvurup orda yasamaya baslayamazsiniz.

herhalde avrupa'da berlin, hamburg, köln, brüksel gibi türkonun, surinin, pakinin harman oldugu ve havanin bok gibi oldugu sehirlerden daha kötü bir yer varsa o da londra'dir :)
bari irlanda ya da iskocya düsünün de en azindan sadece havasi kötü dersiniz.

Kategorileri birbirine karıştırmışsın. O soruların neredeyse tamamı turistik amaçlı olan Schengen vizesiyle ilgili ve bu vizeyle Avrupya'ya gitsen dahi orada kalıp çalışamazsın. Kalıp çalışabileceğin (ve senin yıllar önce Erasmus için başvurduğun) vize tipi Schengen vizesi değil, D tipi ulusal vize. Ulusal vize başvurularında da red oranı çok çok düşük.

Yani öyle kafana göre "ben bir Avrupa'ya gideyim de iş bulur kalırım" diye düşünüp başvurduğun vize C tipi (yani Schengen) değil. D tipi vize.

İngiltere işine gelirsek, gidip yüksek lisans yapayıp sonra kalırım diyorsan yüksek lisans süresinde harcayacağın bütün para hesabında varsa (her ülkenin kendi tutar kriteri vardır, aylık 600 sterlindir atıyorum) o parayı gösterip ulusal vize alabilirsin. Zaten o para hesabında varsa da iş bulana kadar nasıl geçineceğin sorusu cevap bulmuş oluyor. O geçinecek para hesabında yoksa zaten vize alamazsın.

edit: Şöyle bir ekleme de yapayım. Turistik vizeyle gidip orada iş bulma durumunda da ulusal vize ya da oturum iznine orada başvuramazsın neredeyse hiçbir ülkede. Sadece Almanya geçen yıl böyle bir esneklik tanımıştı. Onun dışında diğer ülkelerde Schengen vizesiyle orada bulunuyor olsan bile uzun dönem vizeye ikamet ettiğin ülkeden başvurmak zorundasın.

Gitmeyi baya niyetlenmiştim. Personeli olduğum firma bir dönem yurtdışına açılacak diye söylendi, o ara baya nasıl gidebilirim diye biraz düşünmüştüm ama yurtdışına açılış öyle kaldı. Hoş açılşa bile düşününce gittiğimde ev iş ekseninde bir hayatım olurdu. En azından burada tek başıma gidiyorsam olsa bile iyi kötü etkinliklere gidiyorum iş çıkışı.

Turistlik vize alıyorum +1. Vize alıp alıp yurtdışına gitmek daha cazip.

Sponsor bulma kaygısı 10 sene önceydi. Şimdi maaş kriterini sağlayan iş ve sponsor bulması gerekecek. Bunu yapacak kişi zaten master gibi yollara girmez.

Ingiltere'de "Ogrenci olarak gideyim sonra is bulup yerlesirim" mantigini oldurecek bir suru yasa cikartiyorlar haberiniz olsun.
Son iki yildir yasanan gocmen kirizi/politik savas yuzunden tum partiler gocmenleri engelleme pesinde, ozellikle Turkiye, Afganistan, Iran, Pakistan gibi ulkelerden gelenlere buyuk sikinti yasatacaklar.

Diger yazilan, sokaklar bos, kimse yok, sosyal hayat yok vs gibi laflar ise klasik "Ben adapte olamadiysam demek her yer boyle" kafasi.
Yerlesebilirseniz, sosyal hayati siz kurarsiniz, baskasinin size kurmasini beklerseniz hayat yok tabii ki.

friends hariç sevdiklerimiz ortak gibi. Scrubs tam sizlik hem feel good tarzı komik hem de duygu yoğunluğu da yer yer yüksek tavsiye ederim ama disney'de var şu an sanırım. Ki yıllar sonra yeni sezonu da çıktı.

Onun dışında yine Ted Lasso da güzel bence ama o da apple tv'de ülkemizde yok anca malum yollardan izlenir. Onun da bu yaz yeni sezonu çıkacak birkaç sene sonra.

Bi de Derry Girls'ü tavsiye edebilirim, tipik sitcom gibi değil ama izlerken çok eğlenmiştim. Netflix'te var bu. Bu diğerleri kadar feel good mu tam emin değilim ama Troubles dönemi Kuzey İrlanda'da geçen dönem dizisi tadında bile izlenir. Onun dışında mizahı da bi Office kadar insanı geren bir mizah değil (office, its always sunny in philadelphia tarzı komedileri izleyemiyorum ben maalesef başkaları adına utanmaktan asjdsjd)

coupling. platformlarda var mi bilmiyorum.

Thats 70s show?

Tabii ki THE GOOD PLACE, komik, duygusal ve bag kurduran her sey var. Basi sonu belli ve cok guzel baglayarak bitirdiler, boslukta kalmadi.

Ted Lasso'yu komedi sinifina koymazdim ben ama Nundu bahsedince fikir belirteyim dedim, cok duygusal ve derinligi olan bir oyku bazen mizahi de olabilen anlarla anlatilmis. Yeni sezon gelmeyecek diye son sezonun iki bolumunu seyretmedim bitmesini istemiyorum cunku o kadar guzel.

the office sevmemeniz üzücü olmuş izlediğim en iyi komedi dizisi. ilk sezonu izleyip cringe bulduysanız vazgeçmeyiniz.

zamanında ben de böyle bi soru sormuştum:
www.eksiduyuru.com

The Big bang theory? Modern family'den sonra en sevdiğim sitcom dizisidir.

The good place +1

Bir de tam komedi sayılmaz ama iyi hissettiren bir dizi: nobody wants this

lillyhammer netflix.

Seinfeld

Happy Endings

Hacks ve Two Broke Girls ekleyebilirim gönül rahatlığı ile.

Schitt's Creek ve Louie

curb your enthusiasm.
fleabag.
it's always sunny in philadelphia.

Schitt's creek +994848382
Ara ara dönüp izliyorum kesitleri.
The office ve 30 Rock nasıl sevmediniz anlamadım. Bence 30 rock biraz daha zaman verin, gelmiş geçmiş en iyi dizilerden birine bir bölüm biraz az olmuş.
Onun dışında biz de hanımla izliyoruz böyle bizim sevdiklerimiz;
Raising hope
Ghosts ama ingiliz versiyonu
Parks and rec
What do we do in the shadows
The it crowd
Black books

Animasyon olursa;
Bob's burgers
King of the hill

The Good Place +3
Seinfeld +2


Animasyon olursa;
Family Guy

Coupling yazmaya geldim ama zaten yazılmış direkt +1 vereyim.

it crowd

gidilir

aile dostlarımız gitti ve mutlu ayrıldıklarını söylediler. ama sonuçta herkesin beğeni kriteri farklı olabilir. bir kaç shorts videosuna bakın, tarzınız mı değil mi anlarsınız sanırım.

Kısa video paylaşımları komik buluyorum.

Başa geçecek velihat kalmayınca akrabalık ilişkisi olan diğer hanedandan biri geliyor, zamanında İngiltere kraliçesi çocuksuz ölünce mesela İskoçya kralı İngiltere kralı oluyordu çünkü annesi İngiltere kraliçesiyle kuzendi (büyükannesi İngiltere kralının kızıydı), gerçi annesinin kafasını yine aynı kuzeni kestirmişti ama akrabalık ilişkisi yok olmuyor neticede, böyle durumlar dışında hanedan el değiştirmez. Osmanlı'da da birkaç kez bu duruma yaklaşılmıştı, yedekte Kırım hanlığı bekliyor deniyordu ne kadar doğru bilmiyorum, mesela. 4. Murat ölürken kardeşinin öldürülmesini istiyor ama öldürmüyorlar, öldürselerdi Osmanlı da velihatsız kalıyordu çünkü başka erkek kardeşi yoktu erkek çocukları da küçük yaşta ölmüştü.

@kizil karga İskoçya kralı mevzusu evet biliyorum. İskoçya'da James VI iken, İngiltere kralı olunca James I oluyor. James VI and I diye anılıyor galiba.

Evet Annesi Mary Stuart'ın büyükannesi 7. Henry'nin kızıydı/Tudor hanedanının torunuydu, o yüzden taht benim aslında türü tripleri de olmuştu, 1. Elizabeth de bu yüzde idam ettiriyor ama 1. Elizabeth çocuksuz ölünce Mary Stuart'ın oğlu İskoçya kralı İngiltere kralı oluyor, mesela Stuart hanedanın son kraliçesi Anne çocuksuz ölünce Almanya'dan Hanover hanedanlığı gelip İngiltere'nin başına geçiyor ama bu her zaman kavgasız gürültüsüz olmuyor savaşın kılın yünün çıktığı siyasi durumlar da oluyor. Bugünkü hanedan da Alman hanedanı aslında, sonradan ismini değiştiriyorlar.

Ben bu konuya bir dönem baya merak salmıştım. Genel olarak birkaç farklı senaryo var.

1- Erkek soyun tükenmesiyle veraset değişimi
Kralın erkek çocuğu olmuyor, veya ölüyor. Sonuçta ya kızı gelip kraliçeliği döneminde biriyle evlenerek yeni erkek çocuk ve yeni isimle hanedan değişiyor, ya da bu tip durumlar için önceden kararlaştırılmış veraset devri planlaması işliyor.

2- Ele geçirmeyle değişim. Bu senaryoda güçlü asil ailelerden birisi veya krala yakın bir general veya başka bir çeşit saray görevlisi iktidarı ele geçiriyor.

3- Savaşla değişim, gayet açık. Dışardan bir güç gelerek krallığı kendi hakimiyeti altına alıyor.

1. Maddedeki durumda taht genelde planlı şekilde üst soydan gelen yan kollara aktarılıyor. Örneğin iki önceki kralın kardeşinin soyundan birine. Bazen de kral ölmeden önce güvendiği bir görevlisini veliaht olarak gösteriyor.

Arada absürt örnekler de var. Örneğin Bizans'ta I. Iustinus baya çulsuz bir köylü olarak sırtında ceketiyle istanbula gelip sonra bir şekilde imparator olup çıkıyor. Siyasi, dini, karmaşık çok kompleks sebepleri var bunun. İlginç bir olay, komik bile düşününce.

Size çıkış noktası olması için ingilizce wikipediadaki listelere bakabilirsiniz. Hemen hemen her krallığın kral listeleri var. Bir hanedendaki son isim ve diğer hanedandaki ilk ismin kim olduğuna bakıp hayatlarına kısaca göz atabilirsiniz.

fransada mesela Merovenj hanedanı varken Karolenj Hanedanı geliyor artık taht bizim diyor. papanın desteğini alan bir aile Merovenj hanedanını indiriyor. bu dönemsel bir örnek. fransada derebeylikler varken güçlü olan yönetimi almış. italyada güçlü aileler hep çatışmış ama tek krallık olamamış. bu konuda en güçlü aile habsburglar. her yere kız oğlan verip ağı genişletmişler. ingiltere daha farklı bir soyla ilerlemiş. ülkeden ülkeye değişmiş ama genelde güçlü soylu aileler yönetime yakın olmuşlar. ingilterede farklı olarak kadın krallar var. genelde avrupada pek kadın kral yok. ingiltere biraz anaç bir ülke olduğu için babanın oğlu olmak dedğilde ananın oğlu olmak daha önemli.

ingilterede genelde yakın soylar tahta geçmiş hatta şu andaki hanedan alman kökenli. tahtan çekilen amcanın almanlarla arası iyi olduğu için kendisinden hep şüphe duyulmuştur.

Rota nasıl olur bilemiyorum, düşüncelerimi yazayım;

Vizesiz olarak Belgrad, Üsküp ve birkaç saatliğine Ohrid'i gördüm.

- Belgrad çok güzel bir şehir. İki defa gittim, ikisinde de çok güzel geçti. Her şeyiyle dört dörtlük bir şehir.
- Üsküp'de pek bir şey yok. Beni pek sarmadı. Tek güzel yanı Matka Kanyonu ki sırf bunun için bile gidilir.
- Ohrid'de Nisan ayında gitmiştim. Üsküp'e göre daha çok sevdim. Ortalıkta pek insan yoktu ama şehirde güzel izlenim edindim. Daha fazla vakit geçirmeyi isterdim, fırsatım yoktu. Mayıs ayıyla birlikte cıvıl cıvıl olur.



- Sırbistan'da Niş ile Novi Sad şehirlerini merak ediyorum. İki şehir için güzel yorumlar okudum.
- Saraybosna'ya gitmeyi çok isteyip, hem fırsatım olmadı hem sürekli vize aldığımdan öncellik vermedim.
- Sırbistan ile Kosova arasında büyük problem var. İki ülkeden birbirine geçemiyorsunuz sanırım. Detayları tam aklımda değil ama öyle bir şeyler var. Planı programı yaparken göz önünde bulundurmanızı, araştırmanızı tavsiye ederim.

Üsküp
Manastir
Ohri
Tiran
Saraybosna
Novi Sad
Niş
Belgrad
Tekrar Üsküp

@duster fena gozukmuyor. Peki sinirlardan otobusle ya da bla bla carla falan gecebilir miyim? Bir sorun yasar miyim nasil olur birinden digerine gecis? Ayrica esimini mi kullanayim her ulkenin

vizesiz 2 hafta için daha uzak ülkelere giderdim ben olsam. japonya tayland veya güney amerika vs. balkanlar bana sıkıcı geliyor. türkiyenin laciverdi. bazı yerleri daha az gelişmiş hatta.
güney afrika falan da olabilir.

x.com

bu siteye bakın güzel fırsatlar var

eğer amaç instagram highlightslarına ülke bayraklarını koyup bakın ne kadar ülke gezdim demek değilse kesinlikle asyaya git. beyaz yakalı bir köle olarak bir daha hayatında yaşayamayacağın uzunlukta bir tatil.

@jelly bear o sayfayi takip ediyorum ama uyan tarih yok. Mesela tayland git gel fiyatina balkanlarin tamamini cikaririm gibi maddi olarak.
@plastic_angel hocam biraz eksi vermelik ustun koru yazmissin eksi verdim haberin olsun

aktive ettiğinizden itibaren 3 gün. alımı istediğiniz an yapabilirsiniz ancak kullanıma başlamadan aktive etmeyin ki gününüzden yemesin (zaten alımı yapınca bu uyarı çıkıyor).

@lil siztah +1

Pretty Woman bence samimi bir film. Bir insanın hayatına sızması yavaş yavaş.

Blue Valentine

Anna Karenina. Kuraldışı, yıkan yok eden bir şey.

Ağır Roman

Ruby Sparks

Titanik

Jack en büyük fedakarlığı yaptı. Rose da Jack'e verdiği sözü tuttu.

Murathan Mungan'ın Yalnız Bir Opera şiiri de aşkı yaşamış birinin kaleminden dökülmüş bir eser bence.

Gerçek aşkın tek bir tanımı yok. Herkesin beklentisi farklı.

Bana göre before sunrise

Snow and The Tiger

star wars.

bence baba-oğul kavuşamaması hikayesinin yanı sıra gerçek bir aşk filmidir.

Kolera Günlerinde Aşk

Requiem for a dream

better call saul dizisinde kim ve saul arasındaki ilişki bence gerçek aşktı
bir de six feet under dizisinde polis memuru Keith Charles ve David Fisher arasındaki aşk çok gerçekti .
bak şimdi aklıma geldi diziyi baştan izleyeceğim . çok güzeldi .

big fish

(bkz: the fountain)

dunyayi gezmek

gönüllülük çalışmaları, aklınıza yatan bir stk için çalışmak