İyi diyelim iyi olsun sen ?

Canını yerim

berbat durumdayım. yazsam sayfalar yazarım.

Normalın biraz üstünde iyi.

Bu aralar kendimi geliştirmeye yönelik bir yol ayrımına sokmaya çalışıyorum. Daha düzenli, daha tertipli, daha keyifli.

Vurduğum gol olacak inşallah.

eski flörtümü unutamamışım :/ halen seviyorum.

dışında bu nasıl hava ya?!

Ben Ruhi Bey Nasılım

İyi sen nasılsın? Sarma yaptım pişmesini bekliyorum. :)

Takılıyorum, iyi yani ^^

iyi diyelim yuvarlanalım sen?

Çalışıyorum, pazar dersleri kaotik geçiyor. Bir saate dersler bitecek, birkaç bölüm dizi izleyip evi temizleyecegim. Belki iki tane bira alırım ama öte yandan yarın sabah havuza gidicem, içmesem daha iyi.

iyi desem değilim kötü desem değilim. İstemediğim bir şehirde hayatımdaki eksikliklerle antidepresan desteği ile günleri geçiriyorum. İstanbulda dönmek istiyorum sadece.

Evre’ye çok üzüldüm. Zaten takip ediyordum bir süredir. Palyatif bakım hatta linç sürecinde bile çok sakin, çok minnoştu. Toprağı bol olsun.

Her gün denemediğim farklı bir dondurma yemeye çalışıyorum yaz bitmeden. Bu akşam da çok şükür dondurmaya doydum. Yürüyüş sonrası sızlayan ayaklarım dışında çok şükür iyiyim.

Kız arkadaşımla hala barışamadım. Üzgünüm

Malta’ya değer mi kısmından önce vize oradansa ve ilk giriş ise Malta şart. İtalya alabilir belki ama sonraki vize başvurusuna olumsuz yansıyacağı kesin gibi bir şey. Kimse bunun doğruluğunu ya da yanlışlığını kesin olarak söyleyemez.

O yüzden ben olsam önce Malta’ya girerim.

Edit: pardon uykulu vaziyette anlamamışım. Evet değer bence de, birkaç gün kalınabilir, Ekim’de denize de giriliyor ama son demleri diyorlar.

@orient blue, evet o yüzden önce Malta'ya gireceğim zaten. Girmişken kalayım mı biraz diye soruyorum.

Malta güzel bi ülke 1 gün kalıp gezebilirsiniz. Oradan İtalya’ya feribot vardı hala var mı bilmiyorum ama. Ben olsam hala varsa feribotla Sicilya’ya gidip bikaç gün de orada kalıp yine feribotla İtalya’ya geçerdim vakit de varsa. Sicilya’nın denizi girmek istediğim bir deniz.

Malta çok güzel bir ülke. İmkanım varken 2 gece kalırdım.

Malta güzel ve miniminnacık bi ülke. bi kaç gün kalınabilir bence de.

Siz ilk yurtdışı deneyiminizi tercihen bilindik bir firmayla tura katılarak yapın bence

öyle çok da bilgi gerektiren bir şey değil aslında. ingilizce bilgisi kafi.

vizesiz yerlerle başlayabilirsiniz.

* uçak bileti almanız lazım, gidiş-dönüş (flypgs)
* gitmeden otel tutarsınız (booking.com)
* seyahat sağlık sigortası yapmanız lazım o günleri kapsayan (hepiyi.com)
* havalimanına 2 saat erken gitmeniz, tabelaları takip etmeniz, mobil bankacılıktan çıkış harcınızı ödemeniz (710 tl) gerekiyor

vizeli yerlerde de buna ek olarak vize var sadece. onu danışman bir şirketle yapabilirsiniz ya da hangi ülkenin vizesi olduğuyla ilgili detay bilgi araştırabilirsiniz.

Turla başlamak iyi bir fikir.

Olmadı, Kıbrıs’tan başlayın. Yurt dışı çıkış harcı yok, vize yok. Pasaporta dahi ihtiyaç yok. Döviz almanıza gerek yok. Dil sorunu yok. Kendi kredi kartlarınızı yahut tl’nizi kullanabiliyorsunuz. Ama yurt dışı. Küçük farklılıklar var. (Priz tipi, trafik akışı vs.)

Dış hatlar terminalini ve pasaport geçişini, telefon data roamingi, kış ise saat farkını falan tecrübe etmiş olursunuz. Mesafe de kısa…

Turla başlamak iyi bir fikir. +1
Siz ilk yurtdışı deneyiminizi tercihen bilindik bir firmayla tura katılarak yapın bence +1


Benim ilk iki yurtdışı gezisi turla olmuştu.

Vizesiz (veya pasaportsuz) yerlerle baslanabilir. Hatta turk orani fazla olursa gecis surecini kolaylastirir (bkz. Batum)

Tiflisle baslayip 'oha kolaymis bu' deyip gezmeye koyulmustum. Ozguven tazeliyo

bana sorarsanız, italya'yı tercih edin gitmediyseniz.
sarıp, sarmayacağı ise; denemeden göremezsiniz daha önce tecrübe etmediyseniz.
bence deneyin.

git hocam fazla düşünme, ben olsam italya'ya giderdim fransa'ya asla gitmezdim :)
onlardan bağımsız daha alternatif yerleri düşünürdüm, portekiz, macaristan, polonya gibi.

ne yapmak istediğine bağlı.

erkek olduğunu düşünerek:

- club-eğlence-ekonomik tatil: varşova ya da gdansk, sopot, gdynia trio şehri (yazın daha güzel sahil olduğundan birbirine çok yakın. gdansk'ta kal, gdynia'yı gez, sopot'ta eğlen).

- yeme-içme-eğlence: madrid.

- alışveriş, rave party, yeni insanlar tanıma: berlin

@cosmicstring +1
Geçen hafta Hollanda'ya gittim, gerçi orada yaşayan çok arkadaşım var, onlarla da bir sürü şey yaptık ama tek başıma gezdiğim günler çok keyifliydi. Bir kere neredeyse herkes İngilizce biliyor, iletişim sorunu yok. Trenle her yere gitmek kolay, Amsterdam'dan günübirlik başka şehirlere gidebilirsiniz. Kültür sanat seviyorsanız müzeler harika, gece hayatı seviyorsanız o da harika(dır diye düşünüyorum, tüm gece hayatı tecrübem kız arkadaşlarımla drag bar'a gitmekten ibaret). Ucuz değil diyeceğim ama İstanbul'dan pahalı da değil artık.

Amsterdam+1. Köyler de dahil, ulaşımı kolay bir şehir. Budapeşte olabilir. Viyana yalnız sıkıcı olur gibi geldi. Henüz gitmedim ama lizbon a yalnız gitmek isteyebilirim. Daha yorucu olabilir.

yemek yemeği seviyorsan bologna, italya :)

tek başına sıkıcı olur diyorsan hostellerde kalabilirsin. hem sosyalleşirsin hem de orada tanıştığın kişilerle beraber gezebilirsin belki.

bana sarıyor. kopenhagda tek basıma 6 gün gezmiştim. hollanda da güzel olabilir

Malta, italya ve karadağ’da yalnızdım. Ben hepsinde birkaç şehre gitmeye çalışmıştım ama şimdi olsa maksimum iki şehir seçer oralarda takılırdım. Roma veya floransa diyorum. Daha gece hayatı kop kop istiyorsan valetta.

Ben de Avrupa’da en az 20-30 şehre falan tek başıma gitmişimdir. Daha önce başkalarıyla gidip sonra bir kez de tek başıma gidip istediğim gibi rahat rahat takıldığım şehirler de oldu ve bence kafana göre gezmek mükemmel bir şey.

Kopenhag çok güzel bir şehir, ben de tek başıma gitmiştim. Ama biraz daha insanlarla tanışmak ya da gece hayatı vs olsun isterseniz Budapeşte’yi öneririm. Portekiz ya da İspanya da çok güzel olur.

bi an duyuruyu ben yazdım sandım :) Hep tek geziyorum Avrupa'yı. Eğlence ve gece hayatı diyorsanız Lizbon, deniz diyorsanız Yunan sahilleri, İtalya'da güzeldir ama çok kalabalıktır, turistik yerlerde sıra vardır. Deniz tarafı da amalfi civarı hep taşlıktı ben sevmemiştim.

Nice / Cannes bölgesi de güzel, bi trenle monte carlo'ya da geçebilirsiniz.

Amsterdam tek başına keyif alınacak bir şehir değil. Tek başına gidip birkaç gün gezmek isteyen biri için o ülkede konuşulan dilin bir önemi de yok zaten. Gezmeyi sevmeyen, heyecan duymayan, keyif almayı hiç bilmeyen biri olarak Floransa gördüğüm şehirler arasında bana başka bir yerde olduğumu hissettiren tek şehir oldu. Kokusu bile farklı, kendisi müze bir şehir. Ağzım açık sırıta sırıta gezmiştim.

ben eğlence hayatı renkli olan şehirlere arkadaşlarla gitme taraftarıyım. budapeşte’de ruin barlara tek gitsem hiç eğlenemezdim, çok sevdiğim arkadaşlarımla gittim çok daha keyifli oldu.

Nereye gideceğinize mevsime göre karar verin bence. orta ve kuzey avrupa için ağustos-eylül güzel olabilir, ekim-kasım dönemi ise italya-ispanya-portekiz iyi olur. kopenhag tek başına gezmek için uygun bir şehir ama oldukça pahalı, tek konaklamak daha da bel büküyor. Ağustos sonu eylül ortasına kadar mis gibi olur. eylül ayı amsterdam, prag, viyana, budapeşte için uygun zamanlar. ekim ayı italya-portekiz-ispanya-yunanistan için uygun olur. Kasım başı da endülüs ispanyası için ideal diye düşünüyorum.

Birinci sorunun cevabı kişiliğinize, ikinci sorunun cevabı neler yapmayı sevdiğinize bağlı. +1

ne yapmak istediğine bağlı+1

Amsterdam+1. Köyler de dahil, ulaşımı kolay bir şehir. Budapeşte olabilir. Viyana yalnız sıkıcı olur gibi geldi. +1

ilk sefer için çekingen olman normal. ama denedikten sonra en iyi seçenek olduğunu anlayacaksın. tek başına gezmek/seyahat etmek en büyük özgürlük. yıllardır yaptığım şey.

kişiliğine, özgüvenine bağlı olarak başka durumlar da olur. bir çok kişiyle tanışabilirsin. beraber zaman geçirebilirsin. ve gezdikçe kişiliğin de gelişir ve daha özgüvenli de olursun zaten.

başkasıyla gezdiğim de oldu tabii ve arada onu da yapabilirsin.

sehir önerisi, ne sevdiğine ve yapmak istediğine bağlı. ama zamanla avrupa'yı gezmek de güzel bir deneyim.

- Negatif veya Pozitif yetkisinden bağımsız, vereceğiniz düşünerek yazayım;

İmza yetkilisi olduğunuza dair imza sirküleri, imza beyannamesi veya vekaletname vermeniz gerekir.

- Şahsi Görüşüm

Bence imzalamayın. Bana biraz garip geldi açıkcası.

@put it in your appropriate place, belirtmeyi atladım sanırım vekaletnamem var, şirkettekilerin vize evraklarını ben imzalıyorum halihazırda.

@Bruce

Siz imza atıyorsanız, süreci biliyorsunuz diye düşünüyorum. Her ihtimale karşılık, tedbir açısından belirttim vekaletname vs.

Bizde mesela, maaş bordolarını İnsan Kaynakları Müdürü imzalıyor; şirketin genel İmza sirkülerinde imzası olmayınca, bulunduğu vekaletnameyi ekliyorum her seferinde. Pandemi öncesinde İk'dan sorumlu Genel Müdür yardımcısı imzalardı.

Bunu netleştirdik.

Kendi evraklarınızı imza yetkilisi olarak imzalamak, çok ikilemde kaldım. Şahsen böyle bir şey yapmazdım kendi adıma konuşacaksam.

Ben kendi evraklarımı imza yetkilisi olarak birkaç kez imzaladım, başkası da imzalayabilirdi ama hiç sorun yaşamadım. Genellemek mümkün değil biliyorum ama benim tecrübem olumlu.

Farzet ki sahibi olduğun bir ltd şirket var ve tek imza yetkilisi sensin? Yetkini belirten evrağın olduğu sürece olumlu-olumsuz etkisi olacağını sanmıyorum.

benim 1 bu sıra, yazı sevmiyorum, sonbaharda belki artar ama genel olarak zor bir dönemdeyim

1 haftadır 3.
Bundan 3 hafta önce 10/10.

9-10 arası.

max 9 - min 4. ortalama 7 falan.

Üç buçuktan beş

2-3 arası

Tam su an 9,5 arka fonda britney spears caliyo ve likorlu soguk bi sey yaptim efsooo
Genel olarak 7 falan.

4-5 bandindayim uzundur.

Son birkaç senedir 6 7 bandında değişiyor. Bu sene benim senem olacak ama 9-10 hedefliyorum

Max 4-5. Genelde 0-3 arası. Başka insanlara bakınca bu kadar keyif alacak ne var pek anlamıyorum.

9.5tan 10

8-9 falan

Geçenlerde 5 idi, bu aralar 6 ama hafiftan 6,5dan 7 olacak.

Arada bir random selfie çekiyorum bilgisayar başında çalışırken. Yüzüm iyice çökmüş, dudaklarım aşağı parantez, kabız olmuş altını doldurmuş gibi bir surat, falan filan işte. On üzerinden 3 falan. Ciddi bir amaçsızlık ve boşluk hissi var. Umarım kış gelince daha düşmez.

Yoğunluk, göçebelik, taşınma stresi ve belirsizlik dışında8-8.5/10.

12-13 falan.

0

11/10. Çok mükemmel. Her şey süper.

3-4

Benim hayatım mutlu ve huzurlu, puanlama yapsam 6-8 arası diyebilirim. 10 olmaması ve 6'a inip durması ise benim hedonist bir insan olmamam ve yaşamı, varoluşu sorgulamamdan kaynaklanıyor. Yoksa imkanlarım var ancak dünyevi şeyler bana geçici ve sıkıcı geliyor. Başkası yerimde olsa muhtemelen puan skalası daha yüksek olurdu diye düşünüyorum.

7 iyidir.

ciddi manada cok uzun suredir 0. dini inancim beni intihardan alikoyuyor. yoksa hayat cidden manasiz bir sey.

3

Bugün çok keyifsiz -7 resmen.

Bu senenin başından itibaren 1.
En kötü yılımı geçiriyor olabilirim.

para kazanmak için çalışmanın anlamını yitirmesi ile üç bey aydır. sıfır.

bratislavada bi şey yok boşa gitme

Amsterdam derim ama fine dining pek olmaz. Fine diningse barcelona, bilbao, bordo, lyon tarzı şehirler veya italyan şehirleri olabilir. Mesela Bologna farklı bir şehir.

Amsterdam ile Barselona'ya gittim.

Bilbao, Bordo ve Lyon bakayım. Teşekkür ederim.

paris?

riga, helsinki, salzburg. üçüne de gittim. çok avrupa şehri gördüysen açıkçası üçünde de özel bir şey yok. ben olsam hiçbirine gitmem. illa kuzeye gideceksen en iyi şehir kopenhag. trenle çok kısa mesafeyle malmö’ye gidip isveç’i de görebilirsin.

bu secenekler arasinda salzburg digerlerinden daha doyurucu olur. alpler var, tarihi var. daha guzel bir sehir riga ve helsinki'ye gore.

oslo' ya pegasus güzel bilet fiyatları çekiyor kampanyalarda. geçen sene eşim, çocuk ve ben 9bin tl gidiş dönüş aldık. şehir çok güzel, vigeland park ölmeden önce görülmesi gereken bir heykel parkı.

bir de sallasanız michelin yıldızlı restaurant var.
guide.michelin.com

goruldugu gibi herkes baska bir sey demis. dolayisiyla bu sorunun net bir cevabi yok. eger tek kriter fine dining ise salzburg'u tercih etmeni tavsiye ederim.

Aslında evet. Eskiden içkiyi dışarıda içerdim, şimdi mutfakta içiyorum.

Kesinlikle evet

Evet

Evet

Hep evcimendim, evden çıkmayan birisi haline dönüştüm.

zaten evcimendim, şimdilerde ofis günü olmasa evden çıkmayacak birisi oldum.

Hayır. Aksine daha çok dışarıdayım.

Neredeyse her gün dışarıda kahve içerdim farklı farklı yerlere gidip. 30.5 gibi değiştim. Şimdi evde içiyorum :D

Para - cokomel egrisine bagli,
yaş almaya değil..

evet ayrıca azalan sosyallik ve kopan bağlar içeride yıkılan bir şeyler varmış hissi yaratıyor.

Ben zaten evcimendim ama 20'li yaşlarımda gece iki kalkıp evin yakınındaki mekdanılsa yürümeyi bazen okul çıkışı otobüsten alsancakta inip pizza pizzada kombo menü yemeyi falan severdim pandemiden beri dışarıda hiçbir şey yemiyorum zaten evden çalışıyorum hayat benim için bim a101 mandıra ev dörtgeni arasında şahane geçiyor. ev gibisi var mı ya. mis gibi bi şey gerçekten harika bir şey ev.

32 yaşına kadar evde oturdum.

Şimdi her hafta başka bir etkinlikteyim.

dışarıda herkes "çoluk çocuk" geliyor artık. yaşıtlarım ise evli barklı çocuklu.
aynı frekansta olduğum insan sayısı da azaldı.
hem bu yüzden, hem de dışarıdaki mekanların kalitesizliği yüzünden artık pek bir yere gitmez oldum. evde atlet boxer gezmeye başladım. eskiden öyle yapmazdım.

ama @designer'in dediğini de hesaba katmak lazım. 30 öncesi hem yaşama hem kendimize karşı daha ümitkardık. sonralarda ise olan neyse olacağı da o dedik sanırım. evde yaptığımın aynısı bir kahveye, hem de gürültülü temiz olmayan bir yerde 200tl vermek önceden normalken şimdilerde porngrafi olduğunu anlayabiliyoruz.

20’lerin ortasından 30’larımın ortasına kadar depresyonda ve en iyi ihtimalle ev-iş arasında geçti. Son 5-6 yıldır hiç olmadığım kadar açık hava insanı oldum. Ev dışında vakit geçirmek gece hayatından ibaret değil. Hiçbir şey yapamasam sahilde 8-9 km yürüyorum.

Zaten evcimendim ama daha da oldum +1. Önce ya ailemle ya ev arkadaşıyla yaşadım, şimdi tek başıma yaşıyorum o nedenle evim çok daha huzurlu onun da etkisi var bence. Bir de pandeminin etkisi de çok diye düşünüyorum. Ben de çıkıp saatlerce yürürdüm her hafta sonu ama o alışkanlığı yeniden oturtamadım mesela.

evet. hiç hafta sonu, hafta içi dışarı çıkmıyorum. 1 gün dışarı çıksam of hiç dinlenemedim modunda kendime zehir ediyorum.
bu durumu değiştirmem lazım ama evde olmayı çok seviyorum napiyim.

Evet canım evim.

tam tersi oldu bende.

biraz anksiyetenin de etkisiyle dışarıda vakit geçirmeyi pek sevmeyen biriydim.

şimdi evde durmak keyifsiz geliyor. çiçek böcek göreyim, ağaç göreyim filan istiyorum. dışarıda olmayı sevmeye başladım.

yürürsem 10 dk
arabayla gidersem 3 dk

30 dk

17:25 -> 18:45

ofis değil de hastaneden;

16.20'de çıkıyorum. Tramvayla gidersem 16.45'te evdeyim. Hava güzelse yürüyorum bazen, o zaman da 17.00 gibi evde oluyorum. Çıkış saatim bazen biraz daha geç ya da erken olabiliyor ama genelde bu saatler.

Ofiste calistigim gunler eger 16:30 u gecmeden isten cikmissam 45 dk da variyorum ama gecmisse 2 saati bile bulabiliyor hele yagmur yagmissa…

19:00 gibi çıkıp 20:30'da evde oluyorum. O saatte bile bindiğim her araç ağzına kadar insanla dolu. Az önce işe gelirken sol omzumun üstünde bir cisim hissettim, dönüp baktım, başka birinin kafasıymış. Kişisel alan tinne.

ofis günümde ve okullar tatilken 16.30 çıkış 20.00 eve geliş, okullar açıksa 21.00 eve geliş

5 dakika kadar.

vay be herkes evinin önünde çalışıyor demek. kimse 1,5 2 saat yol çekmiyor toplu taşıma kullanmıyor. ne modern bir toplum olduk.

Trafiğe göre 45 dk ile 1 saat arası sürüyor.

Tr'deyken servisle sabah gidiş yarım saat, akşam dönüş bir saat sürüyordu. Şimdi yürüyerek gidip geliyorum, yarım saat sürüyor.

16.55 ->> 18.30

Yürüyorum, 20-30 dakika kadar sürüyor.

17.50-18.00 çıkış
19.05-19.40 eve varış.

Yürüyerek 6 dakika.

14.30’da evdeyim hehe

ben evden çalıştığım için ankete önceki işim ile katılayım: 25-30 dk arası.

15 dk ve altında mesafesi olanlar nerelerde yaşıyorlar? istanbul'da 15dk ve aşağısı pek nadir.

benim gözlemlerim şöyle; istanbul'da 15dk ve aşağısı lüks,
30dk'ya kadar iyi
30 - 50 dk normal
60-80 dk alıştık artık, o kadar da kötü değil
80+ napalım kader

40 dakika suruyor daha kisa olsa daha iyi ama istanbul trafigine aliskin biri olarak normal.

Arabayla 40 dk. Toplu taşımayla net 3 saat çünkü sürekli aşırı dolu olan ilk otobüsü atlatıp ikinciyi bekliyorum yarım saat, üstüne çok dik 2 yokuş çıkıyorum, bu kiloyla kolay çıkılmıyor.

16.45’te çıkıyorum. 18.00 civarı evde oluyorum, ama trafiğin durumuna göre uzayabiliyor. Ramazan ayında 19.00’da eve varmışlığım var. :(

Arabayla 6 7 dk

yurursem 15dk

genelde 10dk otoparka yuruyorum sonra komsum olan arkadasim beni birakiyor 25dk suruyor toplamda. yolda gunun dedikodularini yapiyoruz.

tam bir saat. yurume+metro+metro+yurume.

20-30dk arac ile

16.45'de çıkıyorum;

Servis - Marmaray - Metro ile 18.05 civarı
Servis - Marmaray - Yaya ile 18.25 civarı

yarim saat.

herhangi bir dekont götürmenize gerek yok.

en son uygulamada araya kaynak yapılamıyordu sıra numarası vs alarak. sıra numarasını sadece randevusu olanlar alabiliyor. hatta randevunuzdan en erken yarım saat öncesinde sıra numarası alabiliyordunuz. yani 11deki randevu için 9da gidince sıra numarası almanıza sistem izin vermiyor.

güncel durum sebebiyle bir değişiklik yapmadılarsa erken gitmenizin bi manası yok. ben olsam gitmezdim.

ilk önce sağlık raporu çıkart.
sonra fotoğrafını hazırla.
sonra nüfüs müdürlüğüne git sıra bekle.

hatta randevundan önce git cok kalabalık olacaktır. saat kaçta gidersen git otomat sana sıra numarası verecektir.

@koela

Teşekkür ettim her şeyim tamam. Dün de şans eseri başka bir ilçeden randevu buldum (15 dakka e devlet başında habire sayfa yenileyerek:))

senin 11 de ki randevun bankomat dan numara sırası alma randevusu.11 de sıra numaranı alıp sıraya gireceksin.ne kadar sürer n.m göre değişir.

dekonta gerek yok kimlik ve fotoğraf götürmeniz yeterli. sağlık raporu ve ödemeler sistemden görüyorlar. hatta son 6 ay içinde kimlik veya pasaport aldıysanız fotoğrafa bile gerek yok. çok erken gitmeye gerek yok çünkü sistem randevu saatine yarım saat veya 15 dk kalana kadar(bu süreyi nüfusun sitesinden teyit edebilirsiniz) sıra numarası vermiyor.

normalde randevusuz kesinlikle işlem yapmıyor nüfus müdürlükleri. şu anki yoğunluktan dolayı bir istisna yapmadılarsa kaynak olmaz.

Garanti olsun;

herhangi bir dekont götürmenize gerek yok +1
hatta randevunuzdan en erken yarım saat öncesinde sıra numarası alabiliyordunuz +1

Son bir soru o zaman :)

Sms'te de sıra numarası almak için bir link var.

Nüfus Müdürlüğünde hem oradaki numaramatikten hem de sms'deki linke girip mi sıra alıyoruz?

Cevaplar için sağolun varolun.

sms veya sıramatik. smsten sıra alırsanız sıramatikten sıra almaya çalıştığınızda zaten sıra almışsınız diyor.

sıramatikle uğraşmayın, smsten alın geçin.

burdayken satın alıp inince aktifleştiğinde olmuyor mu?

@buenosdias, reis programa giremiyorum ki. Erişme kapatıldı.

VPN'le girip alın ?

vpnle girin dnsle girin

uçakta da olur da, genelde paralıdır internet hizmeti. ve çok yavaş olabilir, thy'de anca whatsapp'ta mesajlaşabilmiştim.

vodafone'sanız ilk 50 mb ücretsiz yurtdışında falan. öyle bir şeye bakabilirsiniz. ya da ilk güne özel günlük yurtdışı paketi alabilirsiniz. veya dediğiniz gibi indiğinizde havalimanı vs.

Vpn +1
Uçakta değil de havaalanında free wifiler ile bile alırsın gittiğin ülkede. Tr hattının hücreselini kapatmayı unutma

vpn ile al.

bnesime giriliyor vpnsiz

henüz ses seda yok, ik ile de görüşmedim aptal gibi. ocak'ta (sözde performans bazlıydı ama ben aralık'ta başlayıp) %35 aldım, girerken ocak zammı hariç konuşmuştuk parayı.

Almadık, hanımın şirketten de ses yok

@arbre sen patron değil miydin?

ben ocakta da almadım, nisan - mayıs - temmuz derken görünüşe göre yıl sonuna dek böyle gidecek. ocakta vereceklerinin 2.5 katını verseler ağustosta, yine ocakta verilene denk olur.

Ağustosta alacağız. Henüz açıklanmadı.

Yapılmadı maalesef.
Ocak'ta telafi etmezlerse ciddi sıkıntı olur. Zaten önümüzdeki 6 ay zor geçecek.

Ocak zammı %20'ydi :/
Zam yapacaklarmış ama ne kadar belli değil, %10 bekliyorum ama sürpriz yapıp %15 falan verebilirler

Ocak'ta %18 gibi bir şey almıştık.

Temmuz'da da %21 açıklandı daha dün.

Sektör finans, işim yazılım.

gerçekten yarak gibi dil ya. çalıştığım anları düşündükçe karnıma ağrılar giriyor.

Çevremde sadece bir kişi Almaca öğrenebilen. Lisede öğrenmişti. Seneler sonra bir keresinde unutmaya başladığını demişti. Ne kadar içli dışlı bilmiyorum.

Çevremde 4 kişi öğrenmeye çalıştı ama öyle kaldı. Zor olduğunu bildiğimden o topa hiç girmedim.

İngilizce'nin yanında ikinci yabancı dil iyidir tabii, şahsen keşke öğrenebilseydim diyorum Almanca'dan bağımsız. İngilizceyi gündelik hayatta kullanabiliyorum ama ikinci yabancı dil hangisi öğreneceğim ve nerede kullanacağım.

Eskiden avrupa‘da yayin dili almancaydi.
Almanca su an nasil ingilizcede yeni kavramlar türeyip duruyorsa (selfie, lovebombings vs ) o zamanda almanca‘da bu gelisim görülmüs.

O yüzden derinlesince keyif veriyor. Baslangici zor ama haklisin.

Bir de bir dili b2 seviyesine gelmeden birakmak anca restoranda siparis vermeye yarar. Ben de a2 ispanyolca biliyordum yarim yamalak. Gezilerde garsonla falan konusma disinda bir faydasi yok.

Almancayi memorize edip, konusulani anlamak Fransuzcadan kolay en azindan.

Fransizcada çogu kelime Ingilizcesiyle ayni olmasina karsin telafuzda çok ayristigi için kelimelerin nerede bittigini asla ayristiramiyorsun.

Gerçekten zor bir dil. Ben 5 senedir öğrenmeye çalışıyorum ama pek ilerleme kaydedemedim.

kesinlikle kötü bir dil degil. kelime dagarcigi cok genis, gramerinin bir mantigi var ve alisinca kafaya oturuyor, fonetigi de bence zevkli. ama ingilizceyle ispanyolcayla kiyaslayinca gercekten zor bir dil. sebebi ise koloni dili olmadigi icin hic basitlestirilmemis olmasi. ingilizcenin orta cagdaki halini görseniz almancaya yatip kalkip sükrederdiniz.

The Gilded Age izliyorum ama baydı, ikinci sezonu bitiremem gibi

yardımcı oyuncu.

Battle Star Galactica

Seinfeld.

Günde tek bölüm izleyip devam ediyorum.

Supernatural

Masters of horror

Silo. Lost tadı aldım bundan değişik:d

30 saniye once chatgpt'yle konusuyordum ne izlesem diye.
legends of tomorrow
wonderfalls
the oa
not ordinary family

onerdi. ilkinden basliyorum bakalim

Taboo dizi
Adolescence
Child 44
The Pacific

tokyo vice
broadwalk empire

Resident Alien

andor

Şenol hoca kpss

Curb your enthusiasm. Yedinci defa mı ney…

The wire

bi arkadasimla severance izliyorum.

onun disinda 50 ve 60'lar klasik filmleri izliyorum. ne isler yapilmis zamaninda.

Borgen'ı yeni bitirdim. Arada sıkıyor, ama güzel dizi.

the lincoln lawyer
felaketler dizisi

Behzat. 15 yıl geçti, zamana yenilmedi. Taş gibi dizi.

İngilizce verirler
Online yapılıyor.
Tek bir firma yok, bir sürü firma var. Sigorta şirketleri yapıyor. Allianz'dan yapıyorum şahsen.

Evet. Ben hepiyi'den yaptırmıştım genelde kampanyaları oluyor. 6 aylık 5 -10 euro arası değişiyor kampanya olunca

Annem haziranda yaptırdı yolda gördüğü axa'ya. Ingilizce poliçe.

fallout
the grand tour
upload
clarkson's farm
hazbin hotel
murder drones
james may: our man in japan
invincible
the boys
good omens
the tick
city the animation

Bilim kurgu seviyorsanız:
Battle star galactica
Ex machina
Undone

reacher
fleabag

önce the boys'u izle sonra diğerlerine bakarsın :))

Bosch.
Clarkson's farm +1
Reacher +1
Fallout+1

homeland
the terminal list
cross
jack ryan
bosch
citadel diana
bones

upload +3

upload +3

asgariye o kadar zam gelmez. bilerek getirmezler. yok öyle kriz ülkesi olup alım gücün düşmeden kurrulmak. son 10 yılda asgari ücret, piyasadaki mevcut asgari ücrete göre belirlendi. maaşlar 18'ken asgari 12'den 17'ye çıkartılır, maaşlar 23'ken 17'den 22'ye çıkatılır. dolayısıyla bir sonraki asgari ücret 24-29 bin civarında.
faizlerde değişim olmayacak. esnafa zaten düşük faizli kediyi devlet veriyor.

kademeli faiz indirimi olur.
döviz beklenildiği kadar artmaz.
enflasyon %20 altına düşmez.
asgariye enflasyon+reisin gönlünden kopan + %5-10 zam gelir.

2026 böyle ama 2027 de seçim olursa farklı olur tabii o yıl.

Çok kötü öngörüler.

Ortalama dolar kuru 49.
Asgari ücret zam %25
2026 sonu altın 3200usd
TCMB yıllık faiz ort %22

Dolar o kadar olmaz,
Asgari ücret min %50 olur dediğin gibi, çünkü hem 2027 de seçim var hem de reis ''bak pkk yı bitirdik paramız cepte kaldı alın bakalım evlatlar'' mesajı verecek.
Faiz yavaş yavaş düşecek

Dolar 45 civarı (+ ile - 1) olur.
Asgari ücrete yüzde 30 gelir, 28bin civarı olur.

E-Devlet sistemi. Kapalı alanda sigara yasağı. Kamuda ve üniversitede giyim serbestisi. Hastanelerde ilaç kuyruğunun bitmesi.

Yani en son mutlu eden bir sey duymayalı 15 sene oldu. Mutsuz edenleri saysam 20-30 dk yazmam gerekir.

Mevcut hükmet ve taifesinde hazzetmem.kendim de sigara kullanıyor olmama rağmen yaptıkları kapalı alanda sigara yasağına katılıyorum. Ben sigara içiyorum diye içmeyen herkes bundan zehirlenmek, kötü kokmak zorunda değil. Bence iyi yaptıkları tek şey.
Yukarıda arkadaşın dediği gibi Devlet politikaları, maliye politikaları, tarım politikaları, adalet... vb kısmına girersem üzüntüden çatlarım.

En mutlu eden degil tek mutlu eden

-sigara yasagi ( sokaga da gelmesi lazim hatta, reise güveniyorun.)
- posetleri parali yapmak

Kapalı alanda sigara yasağı ile ilgili bir şey söyleyeyim. Eşzamanlı olarak bütün dünyada devreye sokulmuş bir aktiviyedir. Yani o an Türkiye'de A,B,C den tut Z 'ye kadar hangi parti iktidarda olursa olsun farketmeyecekti ki, icraatdaki zayıflama mevcut iradeye maledilebilir.

Gelişmiş devletler e devlet'e geçmiyorlarsa bir bildikleri mi var?
www.youtube.com

Bir de akıllı telefon ve interneti icat ettiler yazmayacaksak şu kuyruklar bitti konusuna girmeyelim bence. (Kuyruktan kasıt, emekli maaş kuyruğu, hastane kuyruğu, eczane kuyruğu vs olabilir)

Bu konuda sadece burada değil, soylenegelen neredeyse her şey zaten üstlendikleri makamların getirisi olarak yapmaları şart olan şeyler. Sürü değil toplumsak, "mutlu" ifadesini zaten görevi gereği yaptıkları şeyler için değil ayrıca yaptıkları şeyler için kullanmamız lazım diye düşünüyorum.

bana göre hiç , verdikleri tüm zararlar olası doğrularının hepsini fazlasıyla götürüyor çünkü.

Çevremdeki Atatürkçü insanlarda şunu gözlemledim: Cumhuriyetle, demokrasiyle, laiklikle, Atatürk'le barışık olmayan kişi ya da kurumlar ağızlarıyla kuş tutsalar umurlarında değil; kendi çıkarlarına olsa bile umurlarında değil.

Kardeşim Atatürkçü falan değilim. Ama siyasal islamcılardan gelen hiç bir şeyi istemem kalsın. Ancak sağlık sistemi ve ekonomik yeniliklerde iyiydiler. Ama bu kadar nepotizme iyi bir şey kalmadı.

@santimanta

Cumhuriyetle, demokrasiyle, laiklikle barışık olmayan kişi ağzıyla nasıl bir kuş tutabilir mesela anlatır misin bir?

Valla niyeti bu kadar net anlatan bir sitem daha önce görmemiştim :)

2018 senesinde çıkan Bedelli Askerlik;

Hayatımda önemli bir kırılma anı (yol ayrımını) oluşturuyor.

Sadece sigara konusundaki yaptırımlar.

sigara. okul kitaplarini ucretsiz yapmasi. sokak kopeklerini de bitirirse komple cok iyi olur.

su sigara yasaklari aslinda esnetildi bayagi aslinda. yani ilk ciktigi gibi uygulamaya geri donse, hatta duraklarda, istasyonlarda, garlar, bina onlerinde de yasaklansa super olur.

ek: C secenegi herkes luzerni seviyor oraya yillar once gittim cok overseniz dusunurum....

Thun tarafına gittiniz mi? Interlaken çok güzel ama çok kez gitmissiniz. Colmar da güzel bir yer ama Noel zamanı esas cafcaflı dönemi, malum.

Thun ya da Colmar diyorum o yüzden ben.

Interlaken'a gittim Mayıs ayında; Eksterm sporların önde gelen kasabalardan biridir. Eksterm spor yapmaya gidiyor millet. Turistlik gezileyecek bir tarafı yok. Ben de Bungee Jumping yapmak için gitmiştim. Ek olarak dağ tepe çıkmaya ilginiz varsa, Interlaken'a gidebilirsiniz. Eksterm sporlardan, dağ tepe çıkma haricinde sakin, tatlı bir yer. Şahsen beğendim Interlaken'i.

Colmar'ı bilmiyorum, gitmedim. I've no idea.

Gittiğim yere gene gitmem colmar diyorum

evet.
"senden hic beklemezdim" falan diyen de oluyor.

Bir keresinde sen atesit değil miydin ya, ben seni atesit sanıyordum diyen olmuştu.

Birçok şey zannediliyorum ama daha ne olduğumu isabetli tahmin eden olmadı. Ateist de bunlardan biri.

cocuk yoksa avrupa'da yasamak cok da matah bir sey olmayabilir. cocuk yoksa egitim iyi, demokrasi vs derken cok anlamli hale geliyor.

cocuk yapacaksaniz avrupa yoksa tr.
avrupa'da yasamak vatandaslik almak icin mantikli olabilir. alip dönersiniz ve yurt disi deneyimi kazanmis olursunuz.

bir yere tasinmak stresli ve bol bilinmezli bir sürec. ama cok iyi de cikabilir sonu.

Bu tip soran cok oluyor da, bu cok subjective bir sey. Cunku avrupanin kendi icinde de inanilmaz farketmekle birlikte biraz askerlik gibi bir sey bu, herkes kendi senaryosunu yasiyor kimi cok mutlu kimi cok mutsuz. Kimi mutsuz ama kalmayi seciyor. Kimi mutlu ama hasret cok etkiliyor vs.

Avrupa da daha cok kazaninca daha cok da harcamiyor musunuz? yani bu cok ne kadar cok?

Ailenize arkadaslariniza ne kadar baglisiniz? Annenizi babanizi vs. senede 10 gun gorseniz yetiyor mu? Yalnizlikla iliskiniz nasil? Introvert misiniz extrovert mi?
TR de bir seyleri cozmek denen meseleye ne kadar yatkinsiniz? AVM de alan olmasa tepsinizi gidip cope dokuyor musunuz yada alan bireyin yanina getiriyor musunuz? Park yeri yoksa ikinci siraya gecip 4 luyu yakip isinize bakiyor musunuz? AVM de park yeri o tarafta diye ters yonde gidiyor musunuz? Yaya ya yol veriyor musunuz? Yada bunlari yapabilecek misiniz? Gunessizlikle araniz nasil?

Yurtdışında yaşamak kolay değil, pek çok sıkıntı çekiyor insan.

Eğer ciddi bir sebebiniz yoksa ve rahatınız yerindeyse yurtdışına yerleşmeyi düşünmeyin. Mutlaka pişman olduğunuz, zorlandığınız anlar olacak öyle bir zamanda vazgeçersiniz ve boşa gider her şey.

Tek başınıza yani bekarken taşınmanın da ekstra bir zorluğu olduğunu sanıyorum ama tecrübe etmedim.

Bence Avrupa'da yaşamak, tabii Polonya da Avrupa, Amsterdam da Avrupa. Ve gerçekten çok subjektif bir şey.

Biz çocuksuz çift olarak taşınmaya niyetliyiz, burada yaşayıp orayı ziyaret etmektense orada yaşayıp burayı ziyaret etmek istiyoruz.

biraz yaşa göre değişiyor sanırım.

yaşam standartım yüksek değilse de, geçen sene avrupada güzel bir şehrinde keyifle yaşayabilecek gelire sahiptim ve gitmeyi düşündüm. sonra aileye uzaklık, gittiğin yerde yabancı hissetme, karşılaştığın az-çok zorluklar, dil bariyeri gibi şeyler beni geri itti, ki yabancı dilim ve avrupa'da yaşamışlığım var.

şimdilerde ise iki kişi olarak gitmeye çalışıyoruz. çünkü kazancımız makul da olsa yetmiyor. kaliteli yaşamak istediğimizde eksiye iniyor ve çıkamıyoruz. iki gezelim tozalım fiyatına bakmadan alalım dediğimizde batıyoruz. akşam yarım saat bir saat yürüyelim yorulursak bir kafe'de çay/kahve içelim kısmı bile çok komplike. yollar kalabalık, insanlar kaba, kaldırımlar kötü, her yer trafik, sürekli korna, bir kafeye oturunca yüksek müzik, tanımadığım masadaki adam bana karşımdakinden daha yakın o kadar her şey içiçe. (istanbul'da) bunlardan kaçmak için sahip olman gelirle de abd'de de avrupa'nın lüks yerinde de yaşarsın.

İstanbul’da bir kafeye girince, servis ücretiyle birlikte korna gürültüsü de ikram ediliyor.

ikinci paragrafta bahsettiklerimden münezzehseniz, türkiye'de yaşamaya devam etmek yeni bir macera atılmaktan daha güzel olabilir. çünkü insan memleketinde (ya da memleketim diyebildiği) yerde kök salar, başka yerde geçici hisseder.

Avrupa'da kira ödeyeceksen birikim yapamazsın. Bu sorunun cevabı Türkiye'deki ortamına bağlı. Leş bir ortamdaysan kaçmak için düşünülebilir. Türkiye'de insani gelişmişlik düşük olsa da her yerde düşük değil.

şöyle söyleyeyim. yılda bir kez bir haftalığına türkiye’ye gidiyorum ve üçüncü gün geri dönmek istiyorum. ilke bana resmen negatif enerji yüklüyor.

tüm zorluklarına rağmen avrupa’da gayet mutlu ve huzurluyum. varsın daha az kazanayım, varsın konfor alanımdan çıkmış olayım.

sırf daha az insan, daha temiz ve yeşil sokaklar, dışarıda daha az kavga gürültü, daha az trafik, gece tek başına güvenli bir şekilde evine yürümek için bile avrupa derim.

kimisi işi sadece ekonomik yönünden değerlendiriyor, kimisi kültürüne daha bağlı yetişip ondan kopmak istemiyor. yani bu kişiye göre değişir. ben oldum olası 'boğazda rakı içmek abi, türklük abii' kafasında bir insan olmadım. zengin olmak gibi bir derdim de yok. orta sınıf (ama gerçekten orta sınıf, türkiye'de kendini orta sınıf sanan fakir beyaz yaka hayatı değil) bir hayat yaşayayım benim için yeterli. sevdiklerim dışında türkiye'ye dair özlediğim hiçbir şey yok. o yüzden bu saatten sonra türkiye’nin deliliğine, kaosuna ve yozluğuna tekrar girmemek için elimden geleni yaparım.

avrupa'da ozellikle hollanda'da yasamak turkiye'den cok daha huzurlu. bazi zorluklara (yuksek kira veya mortgage, dil zorlugu, herkes ingilizce konussa da, kapali hava vs) ragmen boyle. o yuzden avrupa'da yasayip turkiye'ye gezmeye, aile ve arkadaslari gormeye, yemek yemeye gitmek bana daha mantikli geliyor. oyle de yapiyoruz, senede 3-4 kez, 3-4 haftalik gidiyoruz turkiye'ye, boylece cok ozlem de olmuyor. hatta 4 hafta cogunlukla fazla geliyor turkiye'de.

avrupa'dayken turkiye'de yapamadigimiz, ya da yaparken oldukca zorlandigimiz seyleri yapabiliyoruz. spor yapmak daha erisilebilir, doga her yerde. goruntu ve gurultu kirliligi cok cok daha az. insanlar daha durust, daha guleryuzlu, daha saygili.

kisaca imkan varsa avrupa'da yasayip turkiye'yi ziyaret daha guzel.

bir gun belki turkiye'ye donerim ama bu buyuk bir sehir olmaz muhtemelen.

not: amsterdam, cocuk yok, mortgage var, kazanc turkiye ile benzer.

Uzun yıllardır buralarda bu soru olur. Ve her zaman bu olaya ekonomik bakmanın sonucu Türkiye cikaracagini söyledim (eger iyi seviye biriyseniz). Çünkü Türkiye gelir adaletsizligi ülkesi ve bu sebepten iyi kazanirsan iyi hayatın var ama normal kazanirsan hayat kötü. Genelde bati Avrupa'da insanları yüzde 60-70 ayni hayatlarda yasatma çabası var diyelim. Misal dün müdürle konusuyorduk, Türkiye'de ilk müdürüm benim 5 katı maaşım aliyordu dedim. Fransa'da bu imkansiz çünkü bu ciddi gelir adaletsizligi yaratır.

Neyse kendim için konuşursak biraz sir gawain gibi; birak Avrupa'da daha fazla parayi Türkiye'ye beni birinin dönüşmesi için 2-3 katı Avrupa maaşı vermesi lazım (imkansiz haliyle) ve o da birkaç yıl için, aynı nasıl millet dubai falan gidiyorsa öyle. Yoksa Max 2 hafta kalirim, o da tatil sebebiyle. Yoksa acayip kötü yani ülke eğer fanusta yaşamıyorsan (misal hayatin İzmir'de Alaçatı/cesme beach clubsa, bostanli'da bayrakli'da deniz manzaralı evse tabiki senin hayatin fanus).

Bu sebepten bu sorularda benim kendim için cevabım her zaman batı Avrupa çünkü hayatta aradığım tek şey en çok para veren ülkede yaşamak değil.

Denize kıyısı olan bütün avrupa ülkelerine gittim neredeyse, yemeğinden kültürüne, yasalarına, yazılı olmayan kurallarına kadar bizden çok farklılar.

Çocuk yoksa ve 30 yaş altı olsam gitmek isterdim, benim durumumda kaza, bela, savaş olmazsa gitmek istemem

Verilen cevaplari okumadim ama neredeyse hepsinin "parasi olan için Türkiye cennet" zirvaligini yazdigina eminim (:

Üstelik bunu yazanlar bu ülkede yasamayanlar hep.

Turkiye'de yasarken gelirim ortalama ustuydu, ev masrafim yoktu.
Ama cocugun gelecegini goremiyordum. Covidin ortasinda pili pirti toplayip geldik yerlestik.
Ne gelir, ne yerlesme stresi su bu, hic biri bu yaptigimiz degisikliklerin artilarini sifirlayamiyor.
Keske gencken, cocuk yokken gelseymisiz diyoruz surekli ustelik. Burada cok daha erken hayat kurmus olmak muhtesem olurdu.
Ulke degistirmek, kafanizda "Turkiye mi daha iyi, yurt disi mi?" sorusu varken pek mantikli degil, gitseniz akliniz kalacak bariz.
Karsilastirma, "Amsterdam mi? Berlin mi?" seviyesindeyse zaten mentalite olarak siz gitmeye hazirsiniz demektir.

Avrupa'da daha çok kazanabilirsiniz - bunu neye dayandirdigina gore degisir, eger orda aldigin avroyu tlye cevirip daha cok kazanacam diyorsan komik oluyor.

olay paraya bakar, gelismis ulkelerin sana vaad ettigi hayati yasamak icin iyi para kazanman lazim, o da 3-4bin avro ile olacak sey degil.

"parasi olan için Turkiye cennet" lafina da giydirenler genelde culsuzlar oluyor. abicim sen paraya ulasamamissan, cehennem hayati yasiyorsan bunda bizim sucumuz ne? eger guzel bir hayat olmasaydi zenginlerin alayi satip kacardi, neden hala orda takilmaya devam ediyorlar? Benim tanidigim bir turkiye yahudisi ki herif karun gibi zengindi, bana neden zamaninda "olm yurtdisinda gez toz ama sonunda mutlaka ulkene don, burdaki hayati hicbir yerde yasayamazsin" derken bunu salakligindan mi soyledi sence? elestirirken biraz mantikli olun yahu.

Iyi yetismis bir muhendisi dusunelim. Olaya sadece para kazanmak olarak bakiyorsan bu kisinin Hollanda/ALmanya'da ay sonunda biriktirdigi rakam Turkiye'de biriktirecegi rakamdan kat ve kat yuksek olmayacak.Evet ortalamada daha yuksek olacak ama finansal acidan bakiyorsan bence anlamli bir fark olmaz.Motivasyon para ise Dubai/Isvicre/Amerika gibi yerlere bakmaniz lazim.

Bunu soyledikten sonra asil konuya geleyim.Ailenizden/arkadaslarinizdan uzakta yasamanin sizin icin ne anlama geldigini sorgulamaniz lazim ki dogru sonuca ulasasiniz.Turkiyeyi yilda birkac defa her biri 1-2 hafta olsa da ziyaret etmek ve ailenizi bu siklikla gormek ok midir? bu sorunun cevabini arayin.

4 bin euro para değil Avrupa'da, sokaktaki dilenciye bahşiş diye atıyoruz biz, gitsin kendine çeki düzen versin diye.
En az 250 bin euro lazım batı Avrupa'da yaşamak için. O da minimum.

‘avrupa’da 4 bin euro para değil’ diyenler (bir üstte ironi yapan arkadaşı kastetmiyorum) neyin kafasını yaşıyor anlamıyorum. çift olarak gittiğininizi düşünürsek, sen 4 eşin 4 kazansa krallar gibi gerçek bir orta sınıf hayatı yaşarsınız avrupa’da. birkaç aya arabanızı da alırsınız, krediyle ev sahibi de olursunuz, yılda iki üç kez tatilinize de çıkarsınız, dışarıda istediğiniz gibi yiyip içersiniz de. hele kuzey avrupa’da eğitimin sağlığın ücretsiz olduğu bir sosyal devlete yerleştiyseniz daha da kolay. ha ama orta doğu kafasıyla ‘ben 50 bin euro’luk arabadan başkasına binmem, devlet hastanesine gitmem, prenses kızımı sadece özel s*ksok sistemiyle eğitim veren özel koleje gönderirim’ diyorsanız o para türkiye’de de avrupa’da da yetmez tabi.

bunu diyenler muhtemelen a haber’in sokak röportajını izleyip avrupa’da ekmeğin 5 euro olduğuna inanan tayfa sanırım. nasıl bir yanılsama içindesiniz oğlum siz? ya da türkiye’de nasıl bir hayat yaşıyorsunuz ki avrupa’daki bu hayat size yetmiyor?

ben kendi adıma söylüyorum, türkiye'de yaşayıp avrupa'yı ziyaret etmek.

hayatımı türkiye'den kaçmak hayaliyle yaşadım ama artık yaşlandım. babamı kaybettim. annem yaşlanıyor. şu dünyada beni arayıp soracak 2-3 tane insan var, hepsi burada. ellerinden öper, 1.5 yaşında dünya tatlısı yeğenim var, senede 8-10 gün görmek bile çok az geliyor, 3-4 yılda bir görme fikrini çirkin buluyorum.

hele ki avrupa'ya "daha sonra" gitme imkanım varsa ben şu noktada türkiye'de kalırdım. en azından bildiğim çöplük.

tabii dediğim gibi bunlar çok kişisel şeyler. ben eutard olarak büyüdüm, 25 yaşımdan sonra siyasi sebeplerle avrupa'dan öyle bir nefret etmeye başladım ki bin ladin ya da saddam gelse "olm çok abartıyosun sakin ol" der herhalde. o yüzden yazdıklarımı asteriskle almakta fayda var.

abicim sana gore guzel 3-4bin, bana gore degil. sana yeter bana yetmez.
sen titr pesindesin, ben para pesindeyim. ici bos titrler beni tatmin etmiyor.
sen 50bin avroluk araca binmeye gerek yok diyorsun, ben dandik 15 yasinda reno/fiat ile gezinmek istemiyorum.
sen orta direk alti dandik bir gocmen banliyosunde yasamaya OK diyorsun bana gelmez.
dunya sadece siz ve cevrenizden ibaret degil, bunu artik anlasaniz mi yaw?
herkes memur hayati yasamak istemiyor. dolayisiyla bu tarz sorularin cevabi kisiye gore degisir.

Kimse zaten kişiden kişiye değişmez yazmaz da hiçbirimiz de başkasının hayatları hakkında senin kadar fazla konuşmuyoruz. Hepimizin yaşadığı hayati, geliriyle ne yaptığını bizden iyi biliyorsun. Şurada Avrupa'da yasayanlara memur diyorsun böcek diyorsun ama cevap verince "kişiden kişiye değişir". Hayır zaten Avrupa'da 4 bin alan kişi Türkiye'de nasıl villalarda yaşıyor 50 bin euroluk araba alacak gelire sahip oluyor anlamadım nasıl bir fantastik durumsa. Bugün 50 bin euroluk arabayı kredi ile alamiyorsun ülkede çünkü max kredi 400 bin lira.

Sunları yaz ki bilginin olmadığı ortaya çıksın istedim. Zaten batı Avrupa'da yaşam konusunds bilgin olmadığını biliyorum çünkü Avrupa'da yaşamıyorsun ama hepimizden çok fikrin var Avrupa'da kime ne kadar çok para gerekir diye. 4 bin euro para değil falan, 4 bin euro net gelir ile banliyöde yasandigini sanan, sadece 15 bin euroluk araba alabilecegini sanan biri enteresan.

Böyle birinin sürekli avrupa'da ne kadar paranın neyi yaptığı hakkında konuşması komik yani. Kabul etmelisin bence. Yaşamadığı hayat hakkında bu kadar fikir sahibi olan pek fazla kişi yok duyuruda.

Kanada anlat, kuzey amerika anlat. Bizden çok bilgin var yani biz bilecek degiliz.

Not; 50 bin euroluk arabanın Türkiye'de 100 bin Euro olması...

lol, 50 bin euro’luk arabanın bir altı 3 bin euro değerindeki 15 yıllık renault mu? ya da ciddi ciddi avrupa’da 4 bin euro kazanan insanların göçmen banliyölerinde mi yaşadığını düşünüyorsun?

yaşadığım ülkede 50 bin euro’luk arabalara sadece nargileci kıro gurbetçi türkler ve araplar biniyor. hepsinin tek derdi sıfır siyah benz ya da bmw almak. muhtemelen aynı kafa yapısında birisin. olur öyle, bu da senin hayatın.

Kriteri karşıladığım için Türkiye'de yaşayıp Avrupa'yı ziyaret etmek. Tek derdim vize alabilmek. Şimdilik Şubat 2026'a kadar vizem var.

Hatta kriterin bir üstüne avantajım daha var uçak bileti açısından.

@ermanen; yok abi sana neden yazayım :) kendisi kanada'da yaşıyor. Motor yandi senin bir anda :)

@sir gawain; abi merak edip istatistik kastım=d
Ayda 4 bin net, 48 bin Euro yıllık yapar.
Medyan net gelire göre bunun medyan altında kaldığı ülkeler;
Luxembourg

Medyana orani;
Hollanda 1.48 kati
Almanya 1.73 kati
Fransa 1.87 kati
Euro alani 2.01 katı

Ülke ortalama gelirinin iki katını kazanip banliyöde yaşamak icin 3 bin Euro maaş hacizi lazım=d
Işte salla gitsin sonuçta fact check yok.

@logisticsmanager

adam avrupa’da 4 bin kazananların ciddi ciddi fakir olduklarını düşünüyor. ses etmeyelim, öyle sanmaya devam etsin :) aynen kanka açlıktan kırılıyoruz, domatesin kilosu olmuş 10 euro.

cooperr amca yasliliktan euro ile cad i karistirdi. yasli basli adam olabilir, üzerine gitmeyin.

haa, cooper abd’de mi yaşıyor? tamam taşlar şimdi yerine oturdu. muhtemelen 4 bin euro’yu 4 bin usd gibi düşünüyor -ki 4 bin usd ile abd’de cidden fakir hayatı yaşarsın.

sen yine de euro’nun alım gücü, avrupa’da ortalama gelir ne kadar, araba ev fiyatları nasıl, sosyal devlet nedir, avrupa’da insanların mutluluk kriterleri neler, bu tür şeyleri bir araştır hocam. abd kafasında birinin avrupa’daki hayatı anlaması zor, yirmi yıldır orada yaşayan kuzenimden biliyorum. ben onu anlamıyorum, o da beni anlamıyor. bizimkisi biraz öyle oldu. benim de şu dünyada asla yaşamam dediğim yerlerden biri abd ona bakarsan.

olm teker teker gelin :)

Avrupa'da yasayanlara memur diyorsun böcek diyorsun - yok herkese demiyorum yahu, sana diyorum ama (bocek demiyorum estagfurullah memur diyorum) .. cunku sen 4bin avro ile luks icinde yasadigini iddia eden birisin. bunu da benim gibi eski kasarlar yemez kardes..

50bin avroluk arabaya kirolar biniyor - Bu da bizim insanimizin sanrilarindan biri, Steve Jobs'da son kasa spor mercedesle geziyordu, hatta taninmasin diye 6 ayda bir yeniliyordu, kiromuydu? Geciniz.. Yurtdisinda kimsenin sizin bindiginiz araca baktigi falan yok, adamlarin zaten dedeleri babalari coktan o araclara binmis inmis, biz geriden geliyoruz o kadar.

almanya deneyimin yok - evet surekli yasamiyorum ama almanya ile engaje biriyim, aileden oturu. Arada gidip geliyorum, en son gecen sene 1 hafta berlinde idim. Maaslar ne durumda, giderler nasil, mesela buyuk sehirlerde bir daire kac para, bunlarin farkindayim. 3-4 bin avro net paranin orda ne ise yaradigini bizzat yakin akrabalarimdan biliyorum. Pek oyle abarttiginiz gibi bir durum yok ama herhalde onlar baska bir almanya'da yasiyorlar..ya da yoksa siz yogurdum eksi demekten mi cekiniyorsunuz?

medyan gelir muhabbeti: yaw medyan gelir dedigi zaten aclik siniri, bak "fakirlik" demiyorum "aclik". Al burdan ornek vereyim, burda 2024 verileri medyan gelir $45000 burut, net ayda $3000 yapar. Su anda yasadigim sehirde 1+1 daire kirasi dandik bir muhitte $1500 civari ki nispeten ucuz bir yerdeyim. Bir tane kulustur arac alsan, benzin, sigorta, tamir, mutfak masraflari derken zaten eksiye dusuyorsun. Sizin medyan dediginiz bu, uranuse plutona gitsen de bu boyle.

tanimadigin kisiler hakkinda atip tutuyorsun - yaw siz buraya yasadigini sehre, aldiginiz maasa, yaptiginiz ise hatta pozisyona kadar yaziyorsunuz, bende fal bakiyorum. Anlattiklarinizla benim falda gorduklerim birbirini pek tutumuyor, ne yapayim? :)

arkadaslar, ezcumle sizin bu "avrupa cohh eyyi" kafasinin a haberci tayfanin "avrupa bizi kiskaniyor" kafasindan bir farki yok yaw, sorry.

biraz oranin kalbur ustu insanlariyla takilin (kalbur ustu derken sizin white trash sizden 500 avro fazla maas alan mudurunuzden bahsetmiyorum), bir bakin bakalim kac para aliyorlar, kac paralik evlerde oturuyorlar, altlarindaki araclar nasil..

sonra gelin konusalim... bir de cift dalmaniza gerek yok, sakin sakin pls..
merci tout le monde!

Kardeşlerim. Tek kişiye indirmek gerekirse, büyük ablam.

En çok annemi seviyorum.

Annem. Başkası yok.

sen (sonuçta en sevdiğimiz kişi her zaman bir "sen" olmuyor mu).

@en çok: kız çok güzel bir cevap olmuş

Annem, eşim, hayatta olmayanlar da sayılıyorsa babam ve ananem.

sen (sonuçta en sevdiğimiz kişi her zaman bir "sen" olmuyor mu).

sen degil kesinlikle

Şimdilik 5 adet olan yeğenlerim. Ayrı ayrı çok seviyorum.

tek sevgi turu yok benim icin.

o yuzden en cok sevdigim insan diye bisey yok, farkli farkli kategorilerde sevdigim insanlar var.

oglum ile annem arasinda bir siralama yapamam mesela, ikisine olan sevgim de farkli ve yuksek.

1) recep tayyip erdoğan
2) ayetullah seyyid ali hamaney
3) vladimir vladimiroviç putin
4) kim jong-un
5) xi jinping

@arbre: keser atarım, daha logical bir option

@Karim iceride uyuyor ben seni dusunuyorum, sümüm uçtu ahahha.

arbre, sikizdikizin lütfen, kavga etmeyin ben için. Benim sevenim çok, size de yeterim.

@sekizdokuzon: kız mı hahaha.

Çocuğum

@en çok: erkek

@sekizdokuzon: uzatıp takilacaktim ama vazgeçtim, cevabin güzelliği sorunun güzelliginden diyeyim. Maiotik her zaman önemliydi ve önemli kalacak.

Gelen her cevapta yeğenime sevgimi hatırlıyorum, öyle diyeyim. Dünyanın en güzel varlığı.

@sekizdokuzon: benim de öyle sevdiğim o yaşlarda bir kuzenim vardı. Ne yazık ki öldü cocuk yaşta. Allah seninkine uzun ömür versin.

@en çok: Allah rahmet eylesin, bu dünyanın yükünü çeksin istememiş allah6

@yadigar neden ayrımcılık yapıyorsun?

Benim için oğlum, sonra annem. Sonra baba kardeşler ve koca eşit sevgide.

kocam ve kardeşim.
sonra annem babam geliyor.

çocuğum olunca dünyam o olacak gibi geliyor ama..

annem

1. peygamberim
2. annem

Cocuklarim ve annem.

Aslında güzel rota ama mümkünse Cordoba'yı görün. Ben olsam Sevilla'dan bir günü alıp Cordoba için harcardım.

Şahsen;

8 güne 4 şehir sıktırmazdım. İki şehre 3 gün, diğerine 2 gün yapardım.

öncelikle çok sıcak olacak. ona göre öğlen saatlerini mümkünse müze vb. klimalı kapalı yerlerde geçirin. granada'da el hamra'ya sabah çok erken saatlerde gidin.

hepsini gezmiş biri olarak ben olsan valencia'yı pas geçerdim. hem çok görülecek bir şey yoktu diye hatırlıyorum hem de rotayı doğuya doğru uzattığı için yol uzar.

onun yerine madrid'e 1 gün daha eklenebilir. veya görmedim ama arkadaşlar cordoba'yı tavsiye etmiş. oraya gidilebilir. imkanın varsa sevilla madrid arası hızlı treni deneyimle.

Bir insan ufak dahi bir hata yapsa tartışsak inanılmaz soğuyorum, kısa süreli de olsa bir nefret hissediyorum atlatmam zaman alıyor.

majör depresyon.

hayatımı kendim kontrol edemiyorum gibi geliyor. şimdi iyi olabilirim ama altı ay sonra tamamen raydan çıkmayacağımın garantisi yok. 31 yaşındayım ve şimdiden çok yorulduğumu söyleyebilirim. 3-5 senede bir "aha da kendimi asacam11!!1!" sürecine girmek, sürekli tetikte olmak, normal bir hayat yaşamak için x3 efor sarf etmek filan beni acayip boğuyor. şansıma iyi bir ailem oldu, onlar olmasa çoktan intihar ederdim muhtemelen. yaşam amacım da öyle ani olmayan, 60-70 yaşında gelecek bir ölümle gitmek yani bu kadar. bu süreçte başıma herhangi bir güzel şey gelirse kendimi şanslı sayacağım, o noktadayım. terapist de dediydi en ufak fırsatını bulunca kendini gösterir diye. yani ne gerek var anlamıyorum, keyifli keyifli yaşa işte ya zaten ölcen niye depresyona giriyosun acayip sinir bozucu bi şey. sürekli kendimle mücadele vermem gerekiyor ve hala nasıl yapacağımı tam olarak bilmiyorum. terapi iyi hoş da bi yere kadar yardımcı oluyo yani para karşılığı oturup seni 45 dakika dinleyen bi insan mevzuyu bence çözemiyo açıkçası.

cok tahammulsuzum ve insanlardan cok fazla beklentim var. bu beklentiler karsilanamayinca da cok ters ve sert biri oluyorum.

hayati chill modunda yasayamadim hic. hep bir mucadele, hirs oldu. bu beni hayatin icinde tuttu ve basarili olmami da sagladi. ama yipratici da oluyor.

muhtemelen kokenleri de yasadigim zor hayattan geliyor. nihayetinde ciktim o kosullardan ama kurt gecirdigi ayazi unutmuyor. formative yillarda uzun uzun yasanmis hayat tecrubeleri insani cok belirliyor. yani 20 yasina kadar nasil yasadigi cok onemli bir insanin.

@der meister: benim de majör depresyon geçirmişliğim var. Buradan sonra akıl vericem gibi geliyor ama vermiycem :p Hala hayattayim demek için yazıyorum.

Kendime karşı hiç özşefkatim yok. Bunu geç fark ettim üzerine çalışıyorum ama yine de başka insanlara karşı gösterdiğim hoşgörüyü kendime göstermiyorum. Kendi içimde kendime karşı acımasızım.

Yardım isterken çok utanıyorum. Mümkün mertebe de istemiyorum zaten. Kendi başıma hallediyorum. Çevremde o zaten halleder tarzı bir algı oluşturdum istemeden. O yüzden teklif eden de olmuyor gerçekten gerekli zamanlarda ki bazen çok ihtiyacım oluyor buna. Bunu dile getiremediğim için kendime kızıyorum. Her şeyi etrafına yıkan bazı insanları içten içe küçük görüyorum ayrıca.

Karı kız ilişkilerim zayıf. Bir kız ne kadar sinyal verirse versin ben anlamıyorum. En olumsuz düşüncem bu olabilir

Kararsızlık.

hedonist yasam, tutkularin kolesi olduk. bundan memnundum ama rahaizlik vermeye basladi. zaman disiplin zamani.

Duygu kontrolüm hiç yok. Bir öfkelenme dalgası geldiğinde inatlaşıp olayın üstüne gitmeye çalışıyorum. Aklımdakileri düşünceye dökemediğimden (bazı harflere dilim dönememesinden dolayı dezavantıjım var) haklı olsam bile karşı taraf lehine kullanıyor bunu.

Bununla birlikte ve bundan ayrı, oluşturduğum rutinin biraz sekteye uğruyor. Yapmaktan hoşlandığım hobilerim bir süre çok anlamsız oluyor.

Biraz umursamaz oldum ama eskisi kadar değil.

Kendime karşı acımasız olduğum kadar çoğu insana anlayisliyim. Müthiş bir dengesizlik diyemem ama ipin ucu bazen çok kaçıyor.

Duydum.

- Cok mu yorucu olur?
+ Göze almaya değer. Alışveriş çeklerine dönüştürür, güzel olur bu açıdan.

- Katılmayı dusunur musunuz?
+ Düşünmeyi isterdim ama sanırım süre kısıtlması var. Abd vizem yok. Asya Kıtası ülkelerine
uçak bileti bütçemi aşar. Böyleyken beni aşar kısaca.

Bu 6 kıtada da vizesiz ülkeler var vize engel değil. 4 ayda 6 kıtaya yolculuk yorucu olmaz , asya afrika avrupa çerez zaten 2 saatlik uçuşlar. Asıl problem zaman ve para. Bu arada 1 milyon mil abartıldığı kadar yüksek değil. 5 tane gidiş dönüş doğu yakası abd uçuşu , millerin ortalama 2.5 yıl kullanma hakkı olduğunu da unutmamak lazım.

Süre kisitlamasi 4 ay degil de 6 ay olsa katilabilirdim ama Avustralya‘ya daha yeni gittim mayista o yüzden ekime kdar gitmem mesela.

Süresi var millerin o can sikici ama 4 ayda 6 kita ucan insan zaten 2-3 yilda bitirir milleri.

Kendime suç ortağı (bilet ve masraflarını kendi karşılayacak yol arkadaşı) bulursam direkt yaparım. Solo traveler değilim. ABD vizem var. Avustralya vizesi zor değildir umarım...

Keşke bunu paket yapan bir tur firması yahut topluluk/organizasyon olsa...

amerika için konuşacak olursam eskisi gibi değil pek. normalde gün olarak kasım'ın 28'ine denk geliyor ama amazon'un başı çektiği büyük oyuncular pre-black friday, black friday, after black friday, cyber monday zart zurt diye olayı 3 aya yaymaya başladılar artık.

arada güzel indirimler oluyor ama alışveriş için black friday'i beklemeye değecek bir şey yok.

Avrupa'ya gideceğim Hollanda veya Almanya. İyi kötü bir şeyler yaparlar umarım.

kasım'ın 3'üncü veya 4'üncü haftası başlıyor. ertesi pazartesi ise cyber monday oluyor.

Ben depresyona girdim sıcaklarda hiç çekilmiyor

Nazar olmasın ama çok iyi durumlar. Öyle böyle değil.

Olay akışını sizin yazdığınız şekilde ele alsaydım muhtemelen kötü hissederdim. Öyle yapmadığım için iyiyim.

İstediğim hayatı görece (10 üzerinden 7) yaşadığım için iyiyim.

Tüm hayatımı felç eden bir anksiyete ve kaygı bozukluğu ile uğraşıyorum. İşe gidemiyorum, rapor aldım. İnsan içine çıkamıyorum.
Yetmiyormuş gibi bir de tutunamayanlar okuyorum. 17 yıl önce yarım bırakmıştım, şimdi içinde bulunduğum ruh halinin de etkisiyle mi nedir fena içine çekti. Şahesermiş gerçekten.

Bir yandan okuyorum, bir yandan gözlerim doluyor, bir yandan da çay içiyorum. Öyle işte. Geçer bu günler de ne yapalım…

Berbat, saydığın konulardan bağımsız kendi hayatım da berbat.
Kafayı biraz dağıtmak için kaçtığım yerlerde de yazdığın negatif olaylarla karşılaşıyorum daha da kötü oluyor.

Bugün benim için dehşet verici iki haber mesela;
-Restoranda birlikte çalıştığı kadını bıçaklayan adam.
-Paris'te festivalde yaşanan olay. "100 den fazla kadına şırınga saplanarak zehir enjekte edildi" haberi umuyorum ki yalandır...
Fatih bey bunların yanında devede kulak kaldı açıkçası.

Tatildeyim, Fransa'nın hayvanı sıcak yaşadığı bir hafta. Sabahtan akşama kadar havuzdayim ve çocuk gibi dışarı çıkmıyorum havuzdan.
Günde iki şişe rosé bitiyor.
O yüzden nazar değmesin.
Şöyle düşün bu dünya 9/11 gördü, isid gördü. Bence rusya Ukrayna kenara atarsan ve israil'in her zamanki saçmalıklarını kenara koyarsan nazar değmesin de genel günlük insan hayatina etkisi az olan dönem geçiyor. Ya şundan 10 sene önce bombalar patlıyordu, millet kelesle gece kulübü sinema falan tariyordu. O döneme kiyasla günlük hayatimiza dünyada yaşanan acının etkisi çok daha az (bence).

aşk acısı çekiyorum.

Kendi evime çıktım, eşyaydı, temizlikti.

sarışınlar da olmasa yaşamaya değer birşey kalmıyor diye düşünüyorum. Sen?

Randevu almak sorun. Şimdiden denemeye başlayın en geç 1 ay önceden almalisiniz

Schengen (90 gün altı) vize başvuruları seyahat tarihinden en erken 180 gün önce yapılabilir.
www.idata.com.tr:~:text=Schengen%20(90%20g%C3%BCn%20alt%C4%B1)%20vize,Randevunuzu%20al%C4%B1n.
Yani 1 Ekim 2026 tatiliniz için en erken 6 ay öncesi olan 1 Nisan 2026'da başvuru yapabilirsiniz. En geç de size atanan randevu tarihine ve biraz da şansınıza bağlı.

schengen için en erken 6 ay öncesine randevu alabilirsin. en geç de şahsen 1 ay öneririm. 15 gün de olabilir gerçi.

amerika için zaten anlamsız en yakın randevu seneye aralıkta. en geçse 2 hafta öncesinden falan alabilirsin.

ingiltere de aynı şekilde 6 ay-1ay arasında alınmalı. ama ingiltere vizesi bastığı an başlattığı için 1-2 ay ideal.

Gideceğin ülkeye göre değişiyor. Arkadaşım İsveç için ertesi güne bile randevu bulabildi.

Ama bu süreç Almanya ve İtalya için 5-6 aya kadar uzayabiliyor. Hatta turizm acentalarına mecburiyetten acelesi olduğu için yüksek meblağa anlaşıp randevu yakalayanlar da oldu çevremde. Mesela örnek veriyorum her şey dahil 120 euro'ya halledebilecekken 300 euro acentalar istiyor yaklaşık olarak.

Şahsen araya 4-5 hafta koyuyorum.

Kaynak da göstermişsiniz gerçi ama ben bu aralar seyahat grubumda başvurusunu yapmış ve 7-8 aydır randevu bekleyen insanlar görüyorum, o yüzden en erken 6 ay önce konusunun geçerli olduğu ülkeler sınırlı mı acaba? Almanya için çok bekliyorlar mesela, biri ekimde başvuru yapmış nisanda randevusu gelmiş, 1 ay da pasaport beklemiş. Bir diğeri 5 aydır bekliyorum, randevudan haber yok dedi.

Orta Avrupa’da bir Schengen ülkesi, randevu tarihiyle uçuş arasında en az 14 gün olmasını istedi, ona göre aldık bileti.
12 veya 13. Gün geldi vize, yetişmeyecek diye korktuk.
Ülkeden ülkeye değişiyor olabilir.

Dostum benim de videodaki gibi geçti. Gerçi bu dönemde iki lisans bölümü okuyordum.

Ben şu an 34 yaşındayım, benim de kendimi toparlamaya başlamam 32-33 yaşlarda oldu. Keşke çok daha erken hayata atılsaymışım.

Mümkün olduğu kadar iyi geçti, sosyaldim öğrenci kulüpleri olsun, gezmek olsun, iyi zaman geçirdim fakat sonrasında çok da faydası olmadı

30. benim hala öyle.

Çok sosyal değildim. Benim açılmam da 30' lu yaşlarımı buldu. Şimdi 41 yaşımdayım, bir tane çok yakın arkadaşım var başka yok. Onunla da görüşüyoruz ama genelde tek başıma dışarı cikiyorum, aktivitelere tek başıma katılıyorum. Yalnız sosyallesmek de acayip güzel.

34 yaşındayım. ortaokul, lise, üniversite yıllarına, çoğu yanlış karara rağmen olumsuz gecti diyemem. çünkü müthişti. çok iyi arkadaşlıklar edindim. ama 10 yıldır falan sanki kaotik bir fırtınanın içindeyim. bu aralar da atlama tahtasında son hazırlıkları yapıyor gibi hissediyorum.

bonus his sartre’ dan geliyor:

“saat üç. bir şey yapmak isterseniz, bu saat ya çok geç ya çok erkendir. öğleden sonra acayip bir an. Hele bugün hiç çekilmiyor.”

saatin hep üç olduğu yaşlar galiba.

Valla durust olmak gerekirse yirmili yaslar bu sistem icin cok erken. Kisinin universiteyi bitirmesi bile en iyi ihtimal 22-23 yasina denk geliyor.

Universite bittikten sonra is hayatinin ilk yillari, zorluklar vs desen zaten ortamalama 25-26 gibi kisi kendisini genelde ailesinden bagimsiz hissedebiliyor. Elbette bazen uniden mezun olur olmaz guzel bir is bulup, kendine bagimsiz bir daire tutabilirsin ama bu herkes icin gecerli degil.

Yani genel olarak cok ekstrem durumlar olmadikca yirmili yaslar kisinin ilk olarak kendisini aileden kurtarip ayri yasama hayaliyle baslar. Sonra da ekonomik duruma gore isini degistirmesi ve tasarruf yapmasi seklinde gecer.

Benim yasamim da bu senaryodan cok farksiz degildi, once uni bitirdim sonra kendime bir is bulmaya calisip kendimce yasamaya calistim. Elbette aile evine gore daha ozgur oldum ama o ozgurlugun bir bedeli oldugunu da farketmem cok uzun surmedi

Üniversite zamanım çift anadal yaptığım için çalışarak geçti.
Mezuniyet sonrası da 28 yaşıma kadar çalışmaktan hasta oldum.
Ondan sonra 5-6 sene rahat geçti.
Sonraki 5-6 sene hasta olana kadar çalışmakla geçti.
Son 2-3 sene bombastik geçiyor. Çok çalışıyorum ama eğleniyorum ve dinleniyorum da.

Dalga dalga yani. Zor zamanlar rahat zamanları, rahat zamanlar da zor zamanları getiriyor. Her şeyde olduğu gibi onda da denge şart.

20li yaslarimda hem guzel ders calistim ama ayni zamanda da iyi eglendim.

dunyanin sanat sepet islerinde en kopuk yerlerinden birinde universite okumanin avantajiyla o zamanlar progressive house/techno listesinde ilk 10daki djlerin cogunun konserlerine gittim, tiestoyu falan kanli canli dinledim. bar/pavyon acilislarina falan giderdik beles icki icmek icin. her haftasonu ozellikle yazlari bir olay vardi.

27 iyibariyle tez savunmasini yapip profesyonel hayata atilmamla bar pavyon islerini rafa kaldirdim. 27-30 arasi agir calisma ortaminda gecti, 31'de evlendim zaten ve cokus surecine girdik. :P

lise ve ergenlik o kadar kötüydü ki üniversite bütün olumsuzluklara rağmen toparlanmamı sağladı. asosyallik ve çekingenliğime rağmen şimdi düşününce onlarca kampa gittim. 2 defa yurtdışına çıktım. türkiye turu yaptık. biraz para olsaydı çok daha iyi olurdu. işe girip parayı bulunca uçar kaçarım diye düşünüyordum ama son 6 senede gerçekten iş ev döngüsü dışında kayda değer çok az şey yaşamışımdır.

18-21 deli gibi partileyerek, her seyi deneyip kendi istedigim gibi yasayarak
21-24 ask, is, okul ve seyahat dolu
24-25 corona 2020 lockdownlari ve issizligin verdigin bos zamanla tüm gün bilgisayarak oynayarak. yemek yapmiyordum bile. uyan bisiler ye oyun oyna aksam yemekte masterchef izle sonra tekrar oyun. iyiydi.
25-27 yurt disina göc, adaptasyon, öküz gibi calisma dönemi
27-28 burnout, kocaman bir kalp kirikligi, depresyon
28-29 kendimi bulma ve tekrardan mutluluk.

30 bana iyi gelecek.

Anı yaşa genç öl olarak geçti. Ölmedim ne yazık ki ama ölüme hazırladı, gözüm açık gitmem; hedonist geçti.

19 yaşında gemilerde çalışmaya başladım. 30’lu yaşlarıma kadar sürekli gezdim. Kazandığımı güzelce harcadım. Her türlü ortama girdim çıktım. Yerli yabancı çok insanla tanıştım. Benim 20’li yaşlarım 1990’lı yıllara denk geliyor. O anlamda da şanslı olduğumu düşünpyorum. Ülkede ortam da güzeldi. Hayat sokaktaydı o yıllarda. Sonra yaşlandım yavaşladım. Sen de yaşlanacaksın o yüzden gençken dışarı çıkmak lazım. Sonra istemiyorsun.

Evden ise, isten eve. Hala boyle.

Ders çalışmakla sınavlara hazırlıkla biraz da gezerek.Bence şartlara da bağlı nasıl geçtiği

20'li yıllarım vasattı ama 30'li yıllarımın güzel geçmesini nedeni 20'lı yıllardaki çabamdır. O yıllardaki cefanın sefasını yiyorum.

cok sosyaldim hala oyleyim. arkadas ve sevgiliyle vakit gecirdim 25 yasinda is hayatina girdim ask ve is cok yordu sonra ikisini de biraktim. simdi aile ve yakin arkadaslarla gezmeke devam

vasat. ama bilinçli bir vasatlık. hep ekonomik ferahlığa kesin bir şekilde ulaşmanın peşindeydim. bunu başarırsam başarılı bir takas olacaktı. doğuştan şanslı değilseniz bu da fedakarlık yapmadan olmuyor. 33'üm şimdi. uzatmaları oynuyoruz, hakem düdüğü çaldığında boşa mı geçmiş olacak yoksa galibiyetle mi ayrılacağız belli olacak. hayırlısı.

21 yaşında çalışmaya başladım, ilk 3 yılım mükemmel geçti. Sonrasında taşınma ve yeni iş yerine geçme ile başlayan aşırı sancılı dönemler başladı ve hala onun etkisini yaşıyorum.
20-25 arası harikaydı.
27'den sonra bir çöküşe geçme, pandeminin başlaması, işten iyice soğumam fakat değiştiremem filan derken kabus gibi yıllar geçirdim.
Şimdi işe ara verdim, daha iyi hissediyorum ama henüz "iyiyim" diyemiyorum.
33 yaşında hala daha "acaba hayatımla ne yapsam" diye düşünüyorum.

leş gibi geçti. büyük stres ve mutsuzluklarla...

şu an iyi durumdayım, hatta belki şu anki iyiliğin sebebi 20'li yaşların kötü geçmesi olabilir ama ben yine de güzel geçmesini isterdim.

Eylemler, mitingler, gazete dağıtımları vs. vs.
Ne kadar enerjikmişim ya şimdi bakıyorum da. 2013'e kadar gayet hareketli bir hayatım varken sonrasında daha stabil.

Hayır.

ortanin iyisi diyelim.

10/10

kırk yılda bir gelir benim gibisi.

Süperim. Yalan yok, sözünde durmak var. Ücretsiz yardım var. Negatiflik saçmak yok, hep neşe.

@arbre yalan atma ulan

İyi tarafım da var kötü tarafım da ancak iyi tarafımın daha baskın olduğunu düşünüyorum.

iyi biriyim. iyiler beni seviyormuşlar. hayatım boyunca hep sevilmediğimi düşünmüştüm.

Evet 10 üzerinden 9.8

Masum değiliz hiç birimiz.

Yine de 7-8 veririm

Özü sözü bir birisi olmam yeterli basli basina. Gerisi zaten bos.

Yani, sapina kadar iyiyim.

No

biraz acquired taste bir insanım. süperim bence. 5/7

6/10

istedigim seviyede degilim.
hepimiz default kotuyuz zaten, iyilik ogrenilen birsey ve zaman aliyor.

Melek gibi evliya gibi bir şeyim… :)

Eskiden iyi biri olduğumu düşünürdüm meğer değilmişim

Evet iyi biriyim. Neler gördü bu gözler peheeyy

Hiç kimse mutlak iyi olamaz, insanız, android değiliz.

Kendim içinse iyi bir insan olma gayretim ve niyetim çok yüksek derim.

Zarar vermemeye çalışırım, iyilik yapmaya ekstra çaba göstermem. 5/10.

grimavi ve gnosis arti 1, ayni anda.

Evet.

Çok iyi biriyim hem de.

kötülük yapmam ve genelde de düşünceliyimdir. kendi halinde, çocuksu bir yapım var.

amaaa.... tersim pis olabiliyor, damarıma basılmaması lazım. ortada bir haksızlık veya suç gördüğümde deccal gibi davranabilirim.

Valla 'neye gore, kime gore' kartimi oynamak istiyorum. Iyilik ya da kotuluk gibi kelimeler hep muglak seyler bana gore. Net tanimi ve net aciklamasi yok- ki aslinda olmamasi da normal- bence.

Mesela en basindan baslayacak olursak tembellik neden kotu olarak algilaniyor, anlayissizligin baglami ne, yalan niye hep kotu ozellik. Atiyorum belki ben herkes kurtulsun diye kendimi feda etmek icin yalan atiyorum, bu durumda yalan iyi mi kotu mu?

Neyse, cok uzatmak istemiyorum. Ben kendimi ortada konumlandiriyorum. Yani iyilik de yok kotuluk de yok.

5/10.

tembelim. hareket etmek için itici güce ve motivasyona ihtiyaç duyuyorum. ilk devinimden sonra asla tembel değilim. tembelin tam aksi. her şey evden çıkana dek yani.
kabalaştım son zamanlarda.
fazla anlayışlıydım herkese karşı. hem tölere ederdim hem de her şeyi normal kabul ederdim. hem suistimal ediliyor bu tavır hem de pasif-agresif bir insan olmama sebep oluyor. bu da insanı kötü ediyor zamanla.
yalancılık taraftarı olmadım hiç ama yalancı olduğum söylendi. bazı şeyleri söylememek, atlamak, görmezden gelmek ya da unutmak yalancı olarak ifade edilmeyi gerektirir mi emin değilim. yalancı demezdim ben kendime.

ya siz deneyin elbette iyi olmayı.
ama ne yaparsanız yapın, başkalarının sizi manipüle etmelerine izin vermeyin.

bir de gerek sözlükte gerek diğer bir çok internet mecralarında bu özelliklerimiz daha büyüyor negatif manada. çevrimiçi olarak temiz içerikli mecra bulmak kolay değil ama dışarıda hala bu mümkün.

Evet, kendimi iyi bir insan olarak tanımlarım. Çevremdeki insanları referans alırsam baya iyi kalıyorum.

10 üzerinden 10 kalıyorum.

Kime göre, neye göre?
Ben sevdim. Okuyalı çok oldu.
Sen ben değilsin, ve zaman çok değişti

yakın geçmişe kadar batı kaynaklı sosyal bilimler batının afrika, amerika yerlileri, doğu (kısacası dünyanın geri kalanına) olan teknolojik ve ekonomik üstünlüğünü yer yer ırkçılığa dahi varan saçma spaan argümanlarla temellendirmeye çalışıyorlardı. 1950-60'larda bile siyahi insanların beyazlardan zeka olarak eksik olduğuna dair yığınla araştırma var abd kökenli.

jared diamond'un bu kitabı yazmaktaki en büyük motivasyonu bunun böyle olmadığını kanıtlamak aslında benim kitabın tamamından anladığım.

"OHOOOO HER ŞEY ŞARTLARA BAĞLI KARDEŞİM O ZAMAN NE ANLADIM BU İŞTEN" :) olay zaten bu bağlantıları kurabilmek, görebilmek, yakalayabilmek; bu da biraz "vizyon" ile alakalı. kitap sana gerçekten bu vizyonu katıyor önemli olan bu.

bu arada bu kitaba dair güncel çok eleştiriler de var, bir kısmı da haklı. Ancak her ne olursa olsun kitap sana ilk paragrafta anlatmak istediği bakış açısını yerleştiriyor, mühim olan bu; gerisi teferruat.

kitapta baya sıkan uzun bir bölüm var. bu jared abimiz yeni gine vs oralar özel çalışma alanı olduğu için 100-200 sayfalık bir melanezya (bkz: melanezya) bölümü var. o bölüm çok detay ve kitabın anlatmak istediği o büyük resimden baya kopuk ve teferruat ayrıntı ıvır vızır çok. orayı biraz hızlı okuma ile atlaya atlaya gidebilirsin.

bu kitabı seversen, bu kitaptan çok daha geniş ölçekli bir tarih anlatısı olan "kemirgenlerden sömürgenlere insanlık tarihi" eseri şiddetle tavsiye ederim. baş yapıttır, okuduktan sonra "vay be türkiye'de böyle insanlar da mı varmış?" diyorsun.

(bkz: alaeddin şenel)

alaeddin senel'in kitabi guzeldir +1. ama bir tez ortaya koymaktan ziyade uygarlik tarihidir.

tufek mikrop ve celik ise neden bazi toplumlar digerlerinden daha ileriye gider sorusuna cevap ariyor. verilen cevap da nihayetinde cografyaya dayaniyor. guzel kitaptir, okunmalidir.

biraz konudan ayri olarak makbur'un actigi genetik konuda bir seyler soyleyeyim. insanlarda irklarin oldugu ve farkli irklarin farkli ozelliklere sahip oldugu malum. dunyadaki butun entelektuel verim beyaz derili siyah-kahverengi sacli insanlardan geliyor. buna cok sasirmistim mesela newton, einstein, turing, bohr, planck vs aklina kim gelirse bu fenotipte. sarisin dahi yok mesela. ne kadar cok para ve imkan olursa olsun sarisinlar azinlikta bu konuda. sari dahi bilen varsa bana da soylesin.

buna fizyonomi deniyor. ama modern kapitalist dunyada bunu soyledigin anda cancel edildigin icin norm su anda bundan uzak durmak. yani erkeklerin fiziksel ve zihinsel olarak daha yetkin oldugu, kadinlarin sosyal olarak daha yetkin oldugu, siyahlarin fiziksel olarak daha ustun, beyazlarin zihin olarak daha ustun oldugunu falan soyleyemiyoruz. ama erkekler butun spor organizasyonlarinda kadinlardan daha basarili, bu transim deyip kadinlari dovup madalya alanlar var mesela trajikomik. veya butun fiziksel output sporlarinda siyahlar iyi. isin icine biraz finesse koyarsan beyazlar ve lighter skin tonlarin bir sansi oluyor. vs vs.

bir de su yorumu yapmak gerekli. beyaz-siyah karsilastirmasi veya kadin-erkek karsilastirmasi universaller uzerinden yapilir. bircok yetersiz insan bunu butun beyazlar butun siyahlardan zekidir gibi anliyor, kategorisel anlayacagi yerde. durum bu degil cunku hayatta sonsuz parametre var ve individual seviyeye indiginde sadece ten rengi belirlemiyor zekayi. veya kadinlar erkeklerden zayiftir fiziksel olarak ama bana nal toplatacak kadinlar da vardir. iste bu abstract dusunceyi yapamadigi icin insanlar cok tepki gosteriyor. yani mesela erkekler kadinlardan uzundur ama beslenme, irk gibi baska faktorler isin icine girince hollandali kadinlar turk erkeklerinden uzun oluyor vs.

Başlangıç seviyesi için okunur. Daha mantıklı ve kapsamlı kitaplar var konu hakkında. İlgi çekiyorsa paylaşabilirim ama ilk önce bu kitaptan başla bence.

ben roman sever bi insan olarak sevmemiştim.
çok tarih falan da seven bi insan sayılmam zaten.
biraz daha hap bilgileri seviyorum galiba bu tarz konularda

homo sapiens daha güncel hali, onu oku. put it in your appropriate place de paylaşırsa memnun oluruz.

Amin Maalouf
• (bkz: Arapların Gözünden Haçlı Seferleri) – YKY

David Graeber
• Borç: İlk 5.000 Yıl – Everest
• Her Şeyin Şafağı – Epsilon

Daron Acemoğlu
• Ulusların Düşüşü – Doğan Kitap
• Dar Koridor – Doğan Kitap
• İktidar ve Teknoloji – Doğan Kitap

Jared Diamond
• Tüfek, Mikrop ve Çelik – Tübitak
• Düne Kadar Dünya – Akılçelen
• Yükseliş – Pegasus

James C. Davis
• İnsanın Hikayesi – İş Bankası

James C. Scott
• Tahıla Karşı – Koç Üniversitesi

(bkz: Ian Morris)
• (bkz: Dünyaya Neden Batı Hükmediyor – Şimdilik) – Alfa

Lawrence Freedman
• (bkz: Strateji: Bir Tarih) – Alfa

Tom Standage
• Altı Bardakta Dünya Tarihi – Kırmızı Kedi

Tamim Ansari
• (bkz: İslam’ın Bakış Açısından Dünya Tarihi) – Pegasus

Howard Zinn
• Amerikan Birleşik Devletleri Halklarının Tarihi – İmge

Yuval Noah Harari
• Hayvanlardan Tanrılara: Sapiens – Kolektif
• Homo Deus – Kolektif
• 21. Yüzyıl İçin 21 Ders – Kolektif
• Neksus – Kolektif

- Bakınız olanlar özellikle tavsiye ettiklerim
- Yalnız ben çok daha fazla var sanıyordum. Azmış

merhaba. sizi soğutmak istemem ama ben önermem. bir yerden sonra ilerleyemedim özellikle o kadar çok okyanusya özelinde konuyu örneklemişti ki bunaldım ben, akmadı. diğer coğrafyalara bi geçemedik. belgesellerini izledim yetti o bana.

put in your appropriate place o kadar güzel açmış ki keske hepsini okuyabilecek dikkatim olsa. onun atladığı bir kaç temel kitabı ekliyorum.

- huntington/medeniyetler çatışması
- braudel/akdeniz

Okuduğumda çok hoşuma gitmişti, tavsiye ederim ben. Ne kadar tutarlı ya da detaylı olduğu tartışılır ama medeniyetler ve doğuşları hakkında genel bilgi sahibi olursunuz.

hazır tartışmaya ben de gireyim biraz tavsiye alayım, benim aradığım "sömürgecilik kötüdür ama zaten bunları kendi haline bıraktığımızda da adam olmazlar batı en azından temel seviyeyi sundu onlara" temalı kitaplar arıyorum. Tavsiye edebilir misiniz?

Bu kitap, bu tarzda okuduğum ilk kitaptı, acayip hoşuma gitmişti.
10 sene sonra kitapla ilgili eleştirileri okuyunca/duyunca hak veriyorum. Sanki biraz sığ bir kitap gibi.
Bence kitap okunur, ama eleştirileri de okunur.

Çevrende bunu yapan boş beleş insanlar olması yeterli. Kendliğinden gelişir.

Evde olduğun bir gün ve/veya geceleri loopa alarak tarantino filmleri izle.

İkincisi boş yapa yapa gelişir.

Asyalıdan evliya alma avluya. Öl dedim, öldün temalı güçlerin hakim olduğu ülkelere alerjim var. Yamaç paraşütü yapmaya da yokum, gondola binmeye de. Save game-load game olayı olmayınca insan ölmemek için dikkatli davranmalı derim. Bomboş ülke hem. Sub-humanlar.

Pembe arkadaşlar, dünyadan bir haberler ise gitmeye can atar.

Aslında sadece orası değil Moğolistan Kazakistan'in kuzeyi ve doğusundaki hiçbir Asya ülkesini merak etmiyorum o kadar.

Sarışın olmamın de etkisi var, bizim her çekik gözlüye Japon dememiz gibi bu arkadaşlar da her sarışını Amerikalı sanmaya eğilimli diyor çevremden gidenlerden duyduğum.

Bu tür şeylerden ötürü aslında. Korkmak da değil ilgisizlik de.
Kuzey kore değil sadece ama, tek istisna mesela bir dövüş sanatı bağlantılı bir kurs vs için gidersem giderim oralara. Koreliler tekvandocu ya o mesela olabilir, ama onun için de Güney koreye giderim kuzeye değil.

Türkiye'de herhangi bir dağ başında
1 ay süreyle aciz ve gariban olarak kal daha iyi.
Orada kaldığında babasının ölüm tarihine denk gelirsen zorla resmi törenle ağlatır öylece Türkiye'ye geri gönderiler sanırım.

@diyecevaplandı,

abi turla, turist olarak bir haftalığına filan gitmekten söz ediyorum, yanlış anlaşılmasın. yani ona rağmen bu cevabı da verebilirsin ona itirazım yok ama ben yine de açıklığa kavuşturayım istedim, bahsettiğim şey orada yaşamak değil. gidip gezip gelmek.

geri dönebileceğim kesinse, kesinlikle gitmek isterim. Giden fotoğrafçı bi adam vardı röportajını izlemiştim baya da ilginç aslında ama onların dediği şeylerin dışına çıkmaman lazım ve izin vermedikleri bir şeyin fotoğrafını çekmemen lazım.

Ha tabii gösterdikleri yapay bir Kore var diyorlar. Turiste jazz müzik yapan Kuzey Koreliler gösteriyorlar ama içeride halk nasıl yaşıyor temas edemiyorsun.

Mesela Hindistana sağlık çekincelerimden dolayı gitmemeyi tercih ederim, Kuzey Kore daha çok ilgimi çekiyor.

@nhk ni youkosu, hocam allah affetsin nick'i görünce kahkaha attım. imkanınız olur da giderseniz beni de bavula filan sıkıştırıverin lütfen, duyuru'da bu konuda en çok size güvenirim zaten. ben de açıkçası kuzey kore'yi tam anlamıyla tecrübe edebileceğimizi düşünmüyorum ama her şeye rağmen fazlasıyla egzotik ve "sayko" geliyor bana açıkçası. yalandan bile olsa böyle kapalı bir rejimin içine girmek enteresan hissettirirdi diye düşünüyorum, yani burası öyle 200 dolara uçak bileti alınıp gidilebilecek bir yer değil. acayip.

ama ben bu jazz olayını daha önce duymamıştım mesela, şahsen böyle bir muameleye maruz kalsam sinirlenirdim. ne jazz'ı birader bana kore'yi gösterin diye tepki gösterirdim. ha sonucunda benden bir daha haber alan olur muydu bilinmez ama hoş değil. jazz her yerde var, kore'ye gelmişim bana ne jazz çalıyorsunuz allahınızı severseniz.

doğu sınır kapısından sonraki hiç bir asya ülkesine gitmem.

geçen yıl ücretsiz (bilet ve konaklama dahil) japonyaya götürüyorlardı gitmedim.

Hic cekmiyor. Sacma sapan bir yer. Yasanilanlari da ilgi cekici bulmuyorum. Görmek bile istemiyorum hatta

İlle de gitmem demiyorum ama hiç merak etmiyorum ben de. Gerçi bi yanım batı medyasının bize gösterdiği kadar kötü değildir diyor ama yine de gitmeye görmeye değer bir şey duymadım hiç hakkında.

Bir de halk fakirlik ve zorluk içindeyken, sanki hayvanat bahçesine gitmiş de onların yaşamlarını inceliyor gibi hissederim bu da köti hissettirir

Dünyayı çok iyi bildiğini sanıp, tüm bilgisini Amerikan güdümündeki basından öğrenip bir de karşısındakilere cahil ve pembe olmakla itham edenler elbette Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti'ni şeytanlaştırır.

KDHC'nin dünyanın en müreffeh ülkelerinden biri olmadığı ve bizim alışkın olduğumuzdan farklı ve katı bir rejimi olduğu aşikar. Ancak bunlar, ülkeye turist olarak gitmeyi istemeye engel değil. İmkanım olursa (ki önüme bazı fırsatların çıkması olası) mutlaka giderim.

Eniştesini köpeklere yedirmiş iddialarını falan bir kenara bırakmak lazım. KDHC'ye dair bu tip haberlerin tamamı KDHC içinde hizmet veriyormuş gibi görünüp esasında ofisi Seul'de olan CIA'nın fonladığı siteler kaynaklı.

Duayen gazeteci Coşkun Aral'ın KDHC deneyimine dair videosu var. Bilmeyenler izlemeli bence, cehaletlerini giderirler biraz.

youtu.be

anladığım kadarıyla onların çizdikleri rotalar dışında hiç bir yere gidemiyor tur grupları. gidilebilen yerlerde ki insanlar da konu mankeni, onlara ne söylendiyse öyle davranıyorlar rol gereği. çok suni bir ortam, gerçek kuzey koreyi görmemiz imkansız diye biliyorum.

güney olsa olmaz mı?

@mark greg bırak şununla uğraşmayı ya.

soruya yanıt: her bir ülkeye gitme merakım var, kuzey kore’ye yok. sanki ülkeye giriş yapsam çıkamazmışım gibi hissediyorum.

Kesinlikle hayır.

gezip tozmayı seven biri olsaydım gerçekten giderdim.

Ütopya/Distopya ekseninde merak ediyorum açıkçası ama daha göreceğim ve yaşayacağım durumlar ile deneyimler olduğundan dolayı öncellik vermiyorum.

50 yaşın üstüne varıp çok param olduğunda ve can sıkıntısı olursa giderim tabii.

bir ara youtube'la bunla ilgili ne var ne yok izlemistim cok isterim.
zaten gitmek de mumkun sanirim tamamen devlet duzenliyor turlar var kalacak yer ucak vs hepsini onlara birakiyorsun gezdiriyorlar vs.

www.youtube.com

babamın cenazesinde aklıma gelse gülerim. öyle komik

youtube.com

It's not your fault

Konusmayacaktin anton. Şimdi ağzının yerini biliyorum

Ve KV hiç izlemedim ama "yengeye elif dedin usta"

youtu.be

Yav adam replik demiş, 1,5 saatlik HDfilcehennemi linki veriyosunuz. Yaz gitsin repliği iste