Abonelik listemden seçmeler;

Flu TV
Gırgır
Gökmen Kasabalı
Gömercin Kuşları
Kazıklı Maria
Koray Birand
Kutsal Motor
True Crime - Meçhule Giden Gemi
Çakal Lezzetler
Şokopop

youtube hayranıyım.
izlediklerim:
futbol maç özetleri (süperlig, şampiyonlar ligi, milli maçlar, tüm büyük maçlar, hatta nostaljik maçlar)
oynadıgım oyuna dair videolar
filmlerden kesitler
tarih videoları belgeseller
kişisel gelişim videoları
popüler olaylara dair bilgiler
dizi & film yorumları
sağlık videoları
bazen gezi videoları, gideceğim bir yer varsa onun videosu veya gidip özlediğim bir yer varsa onun videosu
sohbet videoları, sevdiğim bir konuk veya flutvnin bazı videoları
abd polisi ve suçluların çatışma videoları
finans piyasaları videoları
teknolojik videolar, şu şöyle yapılırbu böyle yapılır
yemek yapma
ev tadilat nasıl yapılır
otomobil videoları
o an neyi merak ediyorsam ona dair videolar
ve daha bir çok şey
sadece youtubeda :)
youtubeda izleyecek bir şey bulamamak çok tuhaf bence

merhaba.

omnibus
flutv
49w
tarihtekerrürdenmiibarettir
omeraygun (felsefe)
emelkalender (edebiyat)
Portalvideo (genel kültür)
tufansimsekcan (sinema metin okuma)
mesutalp (arkeoloji)
Tarihobası (tarih)
Agoratr (din ve kültür, kavramlar üzerine)
nevzatkaya (mitoloji ağırlıklı edebiyat ve sinema üzerine genel kültür)

-komedi-
comedycentral (key and peele diye iki arkadaşın baya profesyonel skeçlerini döndüre döndüre izlersini)
Muebbetmuhabbet
Emrahablak
Tuzbiber





denk gelip çok sevdiğim short ağırlıklı giden:


- sözeltim. (iki anadolulu sözel bölüm üni öğrencisi arkadaşın çektiği shortlar, vine benzeri dandik shortlar değil, okuyan izleyen arkadaşlar olduğundan adım gibi eminim, umarım tanınırlar)

- zachdfilms (shortlardan ilerleyen bi kanal, animasyonları çok yalın, bence çok başarılı)

- historybymae (arkadaş bir eser verip hikayesini açıklıyor)

Gitar çaldığım için bol bol cover, tab çıkıyor.

Poker sevdiğim icin mutlaka poker videoları olur.

Masa tenisi oynadığımdan mutlaka eğitim videosu ve maçlar çıkar.

Ünlü gezginler mutlaka çıkar.

Elektronik tamir videoları, araba yenileme ve tamir videoları çıkar.

Uçak, tank, tüfek, askeri videolar çıkar.

izleyecek bir şey bulmak için çaba sarfetmeme gerek bile yok, 25 senedir beni benden iyi tanımış, başkasının YouTube hesabı sanki bana youtube değilmiş gibi geliyor.

Takip ettiğim 2 youtuber vardı biri geçen sene galiba öldü. Eski videoları, spring özellikle, hala çok iyi.

Ölen abimiz norveçli fabrika işçisi apetor, takibimdeki diğer abi ise gezgin, bald and bankrupt.

genelde müzik listesi vardı ama şimdi tarotçular sjrekrhekhr ve komplo teorisyenleri var.

en sık daire'yi seyrediyorum.
ezber bozan'a arada bakıyorum.
serena's astrology favorim.

www.youtube.com böyle şeyler işte

Algoritma önüme ne atarsa.

su siralar
suriye ic savasiyla ilgili röportajlar, belgeseller
vlogmas

Diy, tamir, ev restorasyon, karavan yapımı, çeşitli aletlerin kullanımları, gitarist, amfi - software inceleme, calisthenics&bb antremanlar,

Izleyemediklerim de röportaj, felsefe, tarih, siyaset vs

Yani okuyarak en az ×3-4 hızla kavrayabilecegin şeyler için oturup miy miy bunlari dinlemek bana fenalık getiriyor.

Bazen etrafta çok ısrar edilen video olursa youtube sağolsun metin haline getirip okuyorum :)

Hedef dilde isoanyolca vs videolar ve kanallar

Vucut gelistirme ve bu konuda fenomenler

Bide yetenek yarismasi seviyorum

Eğer fotoğraf ile ilgiliysen Paulie B adlı kanalın walkie talkie video serilerinde eğlencelik şeyler bulabilirsin . Eski bölümlerden yenilere doğru sayısız ny sokak fotoğrafçısı ile söyleşi ve her birinin kendine ait tarzı ile izlemesi keyifli olabilir.

her cuma aksami 49w ile haftalik siyaset hapimi aliyorum. gun icinde de genelde Do it yourself videolarina, arada FluTV ye, ayda 2-3 kere Okan bayulgen'in programa bakiyorum.

eski yesilcam filmleri falan izliyorum, ama eski dedimse oyle romantik veya siyah beyaz degil. kemal sunal, sener sen, cuneyt arkin, genelde mizah.

bunlarin disinda belgesel bakiyorum baya, arada haber, canli tv, be bolca muzik dinliyorum sanirim genelde.

Meslekî dinlemeler (Klasik Türk Müziği) haricinde ya radyo tiyatrosu oyunlarını dinliyorum ya da psikoloji, dikiş, binde bir yemek videosu bakıyorum.

Bazen eşya restorasyonu veya marangozluk videolarına bakıyorum, çok mutlu ediyor.

Gorçarov onun kitabını yazdı.
Oblomov.
Kız terkeder bence onu.

Abla loser bu abi. Parks and recreation'da andy vardi onun da ilk hali böyle loserdi. Bunlari tekmelemeden düzelmiyor, belki sana düzelmez ama başkasına düzelir.

Bu abiden ayrilinca rahatlayacaksin, üzerinden yük kalkacak. Kendi hayatına bakacaksin, karar alacaksin. Şu an pranga işte ağırlık yapıyor.

Anne rolünden çıkman lazım. Sen onun annesi değilsin.

Evini sen alacaksın, arabayla olan her işini sen halledeceksin, arabanı sanayiye sen götüreceksin, her şeyini sen halledeceksin. Kendi hayatını sen tek başına yönetebilirsin, bunun için kimseye ihtiyacın yok. Erkek arkadaşın 40 yaşında ama o yaştaki bir insan gibi davranmıyor. Yetişkin olamamış. Yetişkin bir insanla olacaksın.

İlerlemeyeceksiniz +1

Hiçbir konuda artısı yoksa neden bu kişiyi düzeltme gibi gayeniz var ki.
Karşımızdaki illa çok kötü bir insansa mı ayrılmayı düşünmeliyiz sadece, belki iyi bir insandır sevdiğimiz özellikleri vardır ama karakter olarak bize göre değildir neden bunu kabullenip ayrılmayı yolumuza bakmayı hiç düşünmeyiz anlamıyorum.
Annesi gibi her konuda böyle yönlendirecekseniz ki bir de bunlarda da başarısız olacaksanız nasıl mutlu olacaksınız?
(Bunu sizin başarısızlığınız olarak görmüyorum bu arada belli ki istediğiniz kişi ile yol almaya çalıştığınız kişi bambaşka)

Hadi diyelim dediğiniz her şeyi siz istiyorsunuz diye yaptı mutlu olacak mısınız mesela?
Hiç sanmıyorum.
Kadınlardaki "karşımdakini değiştireceğim" inancı ne garip ya. Üzerinize böyle sorumluluklar almayı bırakıp kendi hayatınıza bakın.
Yalnızlık şu durumdan bin kat daha iyidir.

Geçmiş olsun.

İlerlemeyeceksiniz. +1

Adam konfor alanında mutlu, siz onun orada durmasından mutlu değilsiniz. Annelik yapıp adamı istediğiniz sevgiliye dönüşmesi için, sizin istediğiniz hayatı yaşaması için eğitmeye çalışmak yerine yalnız olun daha iyi.

Man child deniyor bunlara. Reddit tabiriyle “drop his ass”

İlerlemeyeceksiniz +1

Bu adam 40 yaşında gece çocuğu hastalansa acile yetiştirebilecek kapasitede değil. Ben daha fazla zorlamazdım.

nerede yasiyor? belki ehliyete ihtiyac duymadi simdiye kadar?

jan marsalek de 40 yasinda ehliyeti olmadan tüm almanya'yi dolandirip belarus'a uctu oradan da karayoluyla rusya'ya gecti. her sey ehliyet demek degil dklgj

ama plani ne mesela? deadline koysun kendine. erteleme durumu var adamda sanki.
bir de kariyeri nasil? belki kariyeriyle ugrasmaktan böyle seylere zaman kalmamistir?
ev alacak parasi vardir yani ama secmek zor geliyordur.

Herkes o kadar dogru yorumlamış o kadar dogru yazmış ki bana hiç bir şey kalmamış.
40 yaşındaki adama siz ilişkide anne rolünü almışssınız. ilerlemez ilerleyeni de hiç görmedim. Ha bu durumdan keyif alan kadınlar da var. devamlı erkege annelik yapan yönlendiren peşinden koşan. böyle bir rolü kendinize tanımlayamıyorsanız size arkasından güle güle demek düşer
Bu tip adamlar bir de söz verir düzelecegim der. sonra dönüp dolaşıp bunu da erteler. tam bir kısır döngü

Ehliyeti olmamasi neden bu kadar sorun? Iliskiye baslamadan once araba kullanmayi bilmediginden haberiniz yok muydu? Arabanizi sanayiye neden baskasinin goturmesini bekliyorsunuz? Spora baslamasini istemenizin sebebi bir saglik sorunu oldugunu dusunmeniz mi yoksa rahat rahat oturmasi sizi rahatsiz mi ediyor? Siz bu adama gercekten asik oldugunuzdan emin misiniz?

Bunları yapmaması değil ama net olmaması sorun. 40 yaşında adam ben böyleyim ve bunları yapmak istemiyorum diyebilmeli. O zaman da herkes yoluna gider işte.

bahsi geçen arkadaş üşengeç/tembel artık adına her ne diyorsak.
geçiştirmek için yapası yoksa da he he diyor işte. çok da kurcalamamak gerek. uymuyorsa, bu tembellik çekilmez durumdaysa uzatmanın manası yok kesin atın.

bana asıl tuhaf gelen, ev-araba ihtiyacı olmasa bir erkek arkadaşa da ihtiyacınız yokmuş :) erkek arkadaş ihtiyacı karşısındaki gerekçeler bunlarsa zaten hiç uğramayın salın gitsin. ayrıca kadınlar neden illa ki birisine ihtiyaç duyuyor bu konuda?

merhaba, 40 yaşında ehliyetsizim, araba kullanmayı da bilmiyorum. hiç heves etmedim 0.

Çok terk edildim, ben muhtemelen erkek arkadaşından daha sorumsuzumdur ama hiç bir kız arkadaşım beni kendi kafasına göre spora yazdırmaya kalkıp gitmemek için ileriye atıyorum diye, kendi arabasını kendi sanayiye götürmek zorunda diye beni terk etmedi.

Tamam herkes arabası olmadığından ev almak istemediğinden spora gitmemek istememesinden gömmüş adamı ama istemiyor olamaz mı?

Hiç bi kız arkadaşıma hadi bi spora gitsene sen desem tamam giderim diyerek ileriye atsa demek ki istemiyor derim.

"Sana araba kullanmayı öğretelim dediğimde içten içe amacım sanayiye kendi arabamı kendim götürmemek olsa, kendime "lan ne çıkarcı insanım" derim.

Ayrıl bence. Sizin arabanızı sizin için sanayiye götürmek isteyen, siz istiyosun diye spora gidecek birini bulursunuz.

ehliyet üzerinden çok giydirmişsiniz adama ama belki bu adamın hiç araba alacak durumu olmadı ya da ailesinde hiç araba olmadı. ben öyle olduğum için 31 yaşında yeni yazıldım kursa:( açıkçası hiç alasım yok çünkü araba alma ihtimalim sıfır. böyle bir durum da olabilir.

Pardon siz annesi misiniz bu çocuğun?

ona annelik yapmayı bırakırsan ilerlersiniz belki.

ilerleyecek bir şey yok. içinde varsa vardır yoksa yoktur
sen EVİNİN DİREĞİNİ/REİS'ini arıyorsun gel itiraf et.

ne araba merakıymış.
benim ehliyetim var ama hiç araba kullanmadım. araba kullanmaktanda haz etmem. pederde araba var ama bir kere bile alıp kullanmadım. sevgilimin arabası vardı o gelir beni alırdı. devamlı sağ koltukta oturdum. ne var bunda.
bence ayrıl en azından adam kurtulsun senden.

terk et

"40 yaşında ama ehliyetini bile almamış. Araba sürmeyi de bilmiyor."

Bunda ne var ki ? Benim durumum da aynı, konfor alanıyla vs ne alakası var ?

kendi istemedikçe bu durum değişmez. annesiyle olan ilişkisini gözden geçirmesi gerekiyor.

"Evi ben alacaksam, arabayla olan her işi ben halledeceksem, arabamı sanayiye ben götürüceksem, her şeyi kendim halledeceksem hayatımda bu adama ne gerek var?"

Şu cümlenin çirkinliğine bak. Bence sen kendine bir köle ya da hizmetçi bul.

anladığım kadarı ile araba sizin, o halde sorumluluğu da sizin, kendi arabanı kendin sanayiye götüremeyeceksen, o arabaya sahip olmayacaksın. keyfini ben çıkartayım ama sorumluluğu başkasında olsun, o iş öyle olmaz.

yardımcı olsun istiyorsan da o iş ehliyet sahibi olmakla olmaz.

ev konusun da adam haklı, daha hukuki bir bağlayıcılığınız yok, ortak ev aldınız daha sonra allah korusun birinize bişi oldu, vefat etti, miras konusu nasıl olacak?

ayrıldınız, biriniz çirkefleşti (sen yada karşı taraf) birbirinizden nasıl korunacaksınız? geldi seni tehdit etti, dövdü sövdü elinden almaya, çökmeye kalktı nasıl olacak?

ev alabilecek kendine ait bir miktar para varsa mutlaka kendi evini kendin al, hatta evlenmeden al, olurda ayrılırsanız yıllarca verdiğin emek hiç olmasın. evlilikten sonra edinilen mallar ortaktır hikayesi ile. yarın öbürgün evlenirsin, adam sattırmaya kalkar falan sakın satma, senin geleceğin o ev. adama bişi olsa ne yapacaksın?

romantizm bir hayal ürünüdür, adı üstünde roman, hikaye masal, birilerinin kağıt kalem ile uydurduğu şeyler, gerçekler acıtır.

Uyumlu değilsiniz. Birbirinizi çok üzmeden herkesin kendi yoluna bakmasını öneririm.

Soruya yanıt:ilerlemeyecek

sevgiliyle ortak ev almak, hele böyle anlaşamadığınız biriyle, çok yanlış.

adam halinden memnun. sen onun halinden memnun değilsen ayrılırsın. adamı kötülemeyi bırak. belki de konfor alanından çıkamayan sensin. şikayet ederek kendini rahatlatıyorsun, suçu başkasına atıyorsun.

Adamda pek bir anormallik göremedim ama siz kesinlikle normal gibi görünmüyorsunuz. Açalım;

- Herkes araba kullanmak zorunda değil, dolayısıyla ehliyet almak zorunda da olunmuyor. Araba kullanma hadisesinden zerre hoşlanmıyor olabilir, ölüm korkusu kaynaklı (kazada kendinin ölümü veya birini öldürme korkusu) araba kullanma fobisi olabilir. Kime ne? 40 yaşında bir adamı anası gibi ehliyet kursuna YAZDIRIYORSUNUZ, saçmalık.

- "Spora başla diyorum" - Sebep? Niye diyorsunuz? Yine adamın kendisinin gerekli görmediği bir şeyi ona yaptırmaya çalışmanız, bunu talep etmeniz saçma.

- Evli falan olmadığınız, hele de belli ki burada bu duyuruyu açacak kadar şikayetçi olduğunuz türde bir insanla birlikte ev alma projesi de aşırı alakasız bir şey.

- "arabamı sanayiye ben götürüceksem" diye dertlenmeniz ise ayrı bir bozukluk türü. Tabii ki kendi arabanı sanayiye kendin götüreceksin, sevgili değil de getir götürcü aranıyorsa o başka mesela tabii.

Kısacası ben adamı Allah kurtarsın diyorum, salın bence. Sunduğunuz küçük resim, büyük resmi görmeye yetti.

Bence evlat edin bu abiyi. Kendisine annelik yapasın var çünkü o belli.

ehliyet almanın arabayla ve maddi durumla alakası yok ki?

ben üniversite öğrencisiyken almıştım.

ileride araba alırım diye değil, bir gün araç kullanmamı gerektiren bir işe başvurmam gerekirse ve ilan şartları arasında ehliyet gerekliliği varsa önden hazır olması için.

bunun dışında bir gün acil araç kullanmayı gerektirecek bir durum olabilir. sırf bunun için bile alınır.

erkeğin ehliyetsiz oluşu bir red flag bence. mesele araba almak değil.

"hey maşallah"

Soru: afedersin kısmı orspunun peşine mi geliyor yoksa ayrı kelime mi?
Küfür peşine afedersin olmamalı ya. Söv gitsin

youtube.com

rabbime hamdüsenalar olsun <3

Ne ekersen onu bicersin

"sebebi neydi ki?"

"Herkesin hayatına kimse karışamaz"

Gerçekten iç sesim sürekli bu iki cümleyi tekrarlıyor.

Hay bişi bişi

Bunu kullanıyorum.

Bazan sessizlik çöküyor bana sonrasında kontrol edemiyorum kendimi :d

"dom in dı garden"
Bir de
"Vove my arkadaş is here"
Allam ağzını burnunu ısırcam o kadar tatlı :)

Ne yapıyorum lan ben burda!

$aka gibi

-Amaan tanrıımm.
-Lanet olsuunn.

Bunları böyle kötü dublajlı filmlerdeki tonlamayla düşün :)

seni hiç dinlemedim ama bence haksızsın ya

Dışımdan diyorum ama sayılır mı?

Mekanik center olsun

Yazdığınız kadarıyla buradan bakınca siz de onlar gibi duruyorsunuz aslında, yani iş hayatınızdan şikayetçi gibisiniz. Sadece bunu çevrenize çok açık etmiyormuşsunuz.

Olay ne bilmiyorum ancak birinin iş hayatından çok da mutlu olmadığını, yorulduğunu söylemesi çıkarcılık ve pragmatizmle çok ilgili durmuyor. Bir şeyler anlatmak istemişsiniz ama tam açıklayamamışsınız gibi.

Yakın geçmişte 23 yıldır kanka dediğim şahıs bana kaç defadır attığım mesajlara en ufak bir etkileşim dahi vermemesini bahsettiğin yoğunluk, mobbing ve hastalık ile açıkladı.

Tuvalete giderken eline telefonu alamazmış, iki satır mesaj yazamazmış, çok yoruluyormuş mesaj yazmaktan. Sesli mesaj da gönderemezmiş, yoğunmuş. Bu 81'li.

Yoğunlarmış baksana. Ülkeyi kurtarıyorlar, her biri birer Salih Bozok, birer Kazım Karabekir.

@akhnaten çok detaylı yazmak istesem yazardım benim işle alakalı bir sorunum yok, olsa verirdim. Siz de 90 sonrası doğumlusunuz galiba. Anlatmak istediğim @muhayyer divanın anlattığı herhangi bir durumda her şeye bir mazeret bulmaları.

yoğun/yorgun diye şikayet etmekle pragmatist/çıkarcı olmak çok korele gelmedi bana. Keyif pezevengi, tembel, rahatına düşkün diye şikayet etseniz haklılığınız tartışılabilirdi de bu iki olgu arasında bir ilişki göremedim.

Bu tarz şeyleri nesle bağlamak da bana çok makul gelmiyor. Herkes benzer oranda çıkarcı bana kalırsa.

Ayrıca insanları niye durduk yere sohbet için arıyorsunuz? Öncesinde mesaj atıp müsait misin diyor musunuz? Aile üyesi de olsa birini sohbet/muhabbet için aramadan önce mesaj atmak lazım bence müsait mi değil mi diye? Ha arayıp bi şey rica ediyorsanız da o sırada gerçekten yoğunlardır yapamıyorlardır belki sizin ricanızı. Bağlamı bu açıdan da anlamadım.

Abi jenerasyon eleştirisi dünyanın her ülkesinde her jenerasyon tarafından yapilir. Yüzde yüz eminim ki senden önceki jenerasyon da seninki için aynısını dedi.

Ahanda taa milattan önce hesiod;
I see no hope for the future of our people if they are dependent on frivolous youth of today, for certainly all youth are reckless beyond words.

Kısacası böyle düşünen ne ilk ne sonsun abi. Senin üst jenerasyon da aynısını seninki için dedi, ondan önceki de onlar için.

Bu arada şunu da ekleyeceğim; isinizin zorluğunu söyleyip ben hiç sikayet etmem diyorsunuz.

Abi bu muhabbete girersen zaten kimse şikayet edemez. Misal maden işçisi edebilir mi? Itfaiyeci? Peki misal bim'de çalışan asgari ücretli? Yani kimin neye göre şikayet edip, yorgun olup olmayacağını kim belirliyor?

Ayni anda hem jenerasyon eleştirisi hem de kişilerin işinin aslında o kadar şikayet edilmeyi gerektirmeyen işler olduğu belirtmissiniz. Bu muhabbeti sosyal medyada falan trilyon kere görüyoruz.

Misal benim işimi söylesem ona da şikayet etmeye hakkın yok dersiniz kesin. Jenerasyon olarak da sizin bahsettiğiniz jenerasyondanim.

Bu arada Türkiye'de çalışan gençlerin hakki var +1. Üç kuruş paraya hiçbir gelecek umudu olmadan, bir konsol almak için 1 aylık maaş verecek hale gelmiş kişilerin, tazminatlari falan üç kuruş olmuş kişilerin hakkı var yani.

Anneme de misal yorgunum diyemem çünkü anlamıyor. Aksine buradaki neredeyse annem yaşındaki çalışma arkadaslarimsa çok çalışıyorsun bak dikkat falan şeyinde. Çünkü yetiştikleri ortam, ülke farklı. Yani bu tam jenerasyon işi de değil yetişme olayı. Türkiye'nin güzel zamanını görüp şimdi yetişkin olanlar "bu ne lan" diyor. Türkiye'nin rezil zamanını görüp sonra iyi zamanında kendine ev, araba alanlar "şikayet etmeyin lan tembeller" diyor.

Erkek arkadasım komiser ama allahtan halden anlayan insanmıs diyorum simdi.

Herkesin işi, hayatı kendine göre yoğun ve stresli. Bunu bir şeye göre mukayese edemezsiniz.

Ben de bağlamı anlamadım. Aradığınızda nasıl bir konuşma geçiyor ki aranızda? Niye onların aramadığını mı soruyorsunuz? Birlikte bir şey yapmak mı istiyorunuz? Ben telefonda laklak sevmem mesela. Topla çantanı İstanbul'dan Kars'a yürüyeceğiz deseniz tamam derim; ama telefonda niye arayıp sormuyorsun muhabbetini hiç çekemem. Sohbet etmek isteyen zaman ayırıp yüz yüze görüşmek için fırsat yaratsın bir zahmet.
Sizden 'yaşlıyım.'

Sana katılıyorum.

Öncelikleri başka olan insanların kıçından uydurduğu bahane

Çoğu kişiyle yan yana olsakta gerçekte onlarla bir iletişimimiz kalmamıştır.

Evet, bir nesil var ki nefslerinin istediği her şeyi tatlı/hoş sanıyorlar. Alış verişlerindeki dengesizlikler, israf, günlük yaşama, - bana ne yaae gibi sözler ...
onları en iyi anlatan örneklerden .

Yoğunum diyorsa aklına başka bahane gelmemiştir.
Sizinle görüşmek istemiyorlardır.
hele mesaja cevap yazamayacak kadar yoğunum diyorsa, görüşmemeyi yüzünüze söylemek istemediği için diyordur.

genc onlar ya :)

İnsanları bu şekilde değerlendirmemeliyiz bence.
Bana göre 5 birimlik bir iş basit hemen çözülüp devam edilebilecek bir işken başka biri bu 5 birimlik işi çok yoğun yaşayabilir, üzerindeki etkisi daha farklı olabilir.
Bize daha basit gelen şeyler başkalarına ağır gelebilir.
Bir işle uğraşırken sadece ona konsantre olmak isteyebilirler.
Belki de o an sizinle konuşmak için havasında değildir ve yoğunum deyip geçiştiriyordur bu da olabilir.

Bir de insanlarda maalesef "en yoğun benim", "benim işim en zor" gibi bir algı var. Böyle bir şey yok size öyle geliyor sadece.
Bana da sorsan ben olmasam dükkan batar öyle önemli iş yapıyorum :) Ama gerçeğe bakarsan benden önce de var olan ben gitsem de bir şekilde var olabilecek bir şirketteyim yani yok öyle bir dünya.

92liyim ve dün bütün işlerimin yanı sıra, bir butonun rengini 70 kere değiştirten bir patronun hem istediklerini yapmakla, hem de kendisine laf anlatmaya çalışmakla geçti bütün günüm. Mesai bittiğinde fiziksel bir iş yapmış olmamama rağmen pertim çıkmış durumdaydı.
Aldığım maaşın yarısından fazlası, beni istediği zaman evden çıkarabilecek ya da en azından bunun için uğraşabilecek bir başka insanın evine kira ödemeye gidiyor. Para biriktirip ev, araba almak gibi bir şansım yok.
Tırto bir yıllık izne çıkmak için bile yasal hakkımı kullanmak istediğimde "5 gün üstüste izin yapmak biraz fazla ama ne yapalım ya neyse :s" diye trip vari bir karşılık alıyorum. Bir tatile çıkarsam önümüzdeki 3 ay boyunca ekonomik olarak düzelemeyeceğimi bildiğim için bu beş günü evde geçireceğim.

Ne yapacağım mesela biliyor musun? Evde boş boş yatacağım. Tavanı izleyeceğim. Ekran görmek istemiyorum, telefon dahi almayacağım elime. Boş beleş mevzular için arayanlara da yoğunum, çok yorgunum diye ağlanacağım. Ve bu beni çıkarcı ya da pragmatist yapmayacak. Emekli olduğunda alacağı maaşla hayatta kalamayacağını bilen, hayata karşı umudunu çoktan kaybetmiş depresif, mutsuz, anlaşılmayan bir insan yapacak.

biriyle konusmak veya bulusmak konusunda cok istekli olmadiginda soylenecek en mantikli sey cok mesgulum zamanim yok falandir. bunu drama queen'lige baglamaya gerek yok. hele ki kusaklarla hicbir ilgisi yok.

Yaw yalan inanma 24 saat ellerinde telefon var. Benimde cevremde boyle tip cok hatta en son bi arkadasim vardi cok yogunum falan diyen sana suprizim var dedim kamera ac meraktan acti bi baktim oyun oynuyor yalanini s....ktigim.

Inanma yalanci hepsi bu tipler isi dusmeden de aramazlar.

Sor bakalim wc ye gitmiyor mu tv izlemiyor mu yemek yemiyor mu ne yogunuymus seninle gorusmek istemiyorlar iste

sorun yoğunluk oladabilir olmayadabilir ama asıl sorun sosyal pil. hem de telefonla iletişim aşırı zor. diyalog kurmak yerine reels linki atma iletişimini tercih ediyoruz

takılıyorum ama yorum yapmıyorum.

de lere hiç mi hiç takılmıyorum ama miğde böğrek falan diyenlere tiltim. "ya da" yı bitişik "veya" yı ayrı yazanlara uyuz olmak içinde hayat çok kısa.

Abi merhaba, o takıntılı olduğun insan tipi benim, bitişik yazanlara ayar oluyorum, çoğunlukla düzeltiyorum, kurumsal hesap flnsa zerre ciddiye almıyorum sattığı ürünü, verdiği servisi. Bunu yapan CEO gördü bu gözler, gerçi CEO dediğim hayvan gibi zengin patron işte.

Mantığım şu, bu ayrı ya da bitişik yazılma olayı ilkokulda verilen çok temel bir eğitim. yani nasıl diyeyim 4 işlem gibi bi' şey yani. Bir insan bunu düzgün yapamıyorsa sıkıntı var, sıkıntı büyük.

Eyyorlamam bu kadar hocam, amacım tartışmak değil, kendi açımdan olayı izah etmek.

Çok takılıyorum öyle böyle değil. Ayrı yazılması gereken yerde bitişik yazan birisini ciddiye alamıyorum.

dahianlamindaki.de

Temel eğitimi almış herkes de/da/ki nerede nasıl yazılmalı gerekir bilmeli. Üst düzey beceri, zeka gerektiren bir durum değil. Takılıyorum, bu hataları yapan kişileri ciddiye de alamıyorum. Yorum yazmam. Sadece emojilerle anlaşmak da mağara resimlerini çağrıştırıyor.

Çok takmıyorum eğer ciddi bir yazı değilse

Evet, takıyorum. Bunu beceremelen yazı yazmaya kalkmasın. Akademisyan olmak için türkçe baraj şartı getirilsin, 90 alamayan akademik kadronun rüyasını bile göremesin

öncelikle "yazı DA sosyal mecrada" olacak... şaka şaka:D

bahsettiğin tip kısmen benim, lakin düzeltmem ama bu şekilde yazanı ciddiye almam. bu konuda @kumandanim ile %200 aynı fikirdeyim. yani bu kadar basit bir şeyi bile öğrenemediyse zekasında bir problem vardır ya da bildiği halde düzgün yazmaya gerek görmüyorsa ciddiyetsiz ve özensiz biridir, ikisiyle işim olmaz.
bonus olarak herkeZ ve şarZ yazanlar hakkında da iki çift lafım var ama soruda geçmediği için başka zamana saklıyorum.

@kullanicadi, 10'da 10 doğru ve üstüne 72 saniye arttırdım ^_^

türkçe en hassas olduğum konu. burada sözlük'ten gelen bir kültür sebebiyle, bilgisayardan giriş yapmışken küçük harflerle yazıyorum.

onun haricinde her yerde (kişisel yazışmalarım, iş yazışmalarım da dahil buna) tüm imla kurallarına dikkat ederek yazar, dilimizi katleden her türlü yapı/kelime seçiminden kaçınır ve kullananları kendi çapımda, karşımdakiyle olan ilişkime ya da iletişim sebebine göre içimden ya da dışımdan eleştiririm, ayıplarım.

karşımdakinin silahı olmasa da aşağıdaki gibi "harika" şekilde yazarak beni öldürebilir:

-keşke bende gelseydimde size katılsaydım (kötü)
-senin anahtarlığın ben de, benim anahtarım sen de kalmış (daha da kötü)
-bizimle çalışmak istermisiniz?
-bişi diycem
-download/check/change/konfirme etmek
-post/story atmak
-çok da big deal değil abi
-bunu çalıştıracak bir app/aplikasyon/application var mı?
-günün sonunda (beyefendi/hanımefendi, "at the end of the day"in doğrudan kelimesi kelimesine çevrilerek bir garabete dönüştürülmesinden bihaber)
-miğde, mebla (yerini bir türlü bulamamış, tutunamamış bir ğ harfi görünce üzülüyorum)
-yanlız/yalnış

bu liste uzayıp gidiyor ama anlamadığım şey şu; e-posta ortamından tutun telefona kadar hepsi ama hepsi de kullanılan dilin otomatik düzeltmesini yapıyor, doğrusunu öneriyor ve sen hala onu takmıyorsun. mesela şu cevabı yazana kadar chrome örnek olarak verdiğim cümlelerde veya kelimelerde ne kadar yanlış yaptıysam hepsini de kırmızıyla çizmiş, bana diyor ki "bak, bu kelimelerde bir yanlışlık var, düzelt istersen :)" bu kadar uyarıya, göstergeye rağmen yanlış yapmak bilinçli bir umursamazlıktan başka bir şey değil.

Keşke herkes takılsa. De/da'lar, ki'ler, kelimelerin doğru yazılışı, doğru imlâlar derken hoş göre göre bugün artık düzgün cümle kurup kurmadığıyla ilgilenmeyen yığınlar var. Resmen yığın, evet.

Kendi kurguladığı cümleden çıkan anlamı önemsemiyor, diyor ki "anlaşılıyor işte o şekilde anla" ne güzel dünya... Sen anlaşılmak için çabalama ama ben seni senin istediğin anlamda anlamak zorundayım...

Bütün bunlar hep yapılan dil hatalarını önemsememekten, hatalı öğretimi denetlememekten, bir anadil hassasiyet ve saygı çerçevesi oluşturmamaktan kaynaklanıyor. Dünyanın en güçlü ülkesi olabilecekken başkalarının kelimelerini 100'er 100'er kabul ediyoruz, halbuki birileri kendi diline çok itina ve itibar ediyor, bu konuda faşizm noktasındalar filan.

Biz ikaz edince oovvv sen kimsin edebiyat yapmıyoruz resmî yazışma yapmıyoruz tepkileri. Zihinlerimiz, soyut kimliğimiz elimizden alınıyor ve biz sırf önemsemeyişimizden öğrenmeyi reddederek bu olanları seyrediyoruz sadece.

Evet kızıyorum, gördüğüm yerde de musallat oluyorum. Bir yığın yorum geliyor bazen dalaşıyorum bazen kıçıma bile saymıyorum. Ben ne yapayım başka? Ne yapayım?? Oturup ders verecek halim yok.

O kişiyi ciddiye almıyorum ama tepki göstermem.

Evet hoşlanmam ama Grammer Nazi de olmam, hatta hayattaki tek başarısı -de'yi -da'yı doğru kullanmak olduğu için buna takılıp tepki gösteren insanlar daha beter ruh hastası, ezik ve toksik gibi geliyor bana, o nedenle hatalı kullanan insanlar o kadar da rahatsız edici hissettirmiyor.

Diğer taraf takılmış ki yazım hatası yapmış. Ben takılmam, fakat takabilirim. O da ciddiye alırsam.

gidip de uyarmam ya da cevap olarak yazmam ancak fark ederim ve bunu ayrı yazmayanın diğer pek çok konuda nasıl bir tutumu olduğuyla ilgili aklımda az çok bir fikir oluşturur.

Çok önemserim, yazım hataları benim için önemlidir. Ama paylaşımın altına da yazmam burada bu olacaktı diye. Mesajlaşırken de uyarmam karşımdakini ama gözümden düşer.

Eğitim sistemimiz kötü. Arkadaşlarım dışında pek de takılıp laf etmiyorum ama ciddi alamıyorum. Bir de bunun "bağlaç olan de" hakkında konuşurken "-de" diyenleri var. "Ayrı yazılan de" muhabbetindeki gibi kısmi öğrenmiş kişiler bu ikisi. İnsanların dilini konuşabilmesi önemli.

Hatalar yapılabilir fakat "sosyal medyada yazıyorum ya. hızlı yazıyorum ya" vs. gibi şeylerin arkasına sığınıp bağlaç ve isim hal eki arasındaki ayrımı beceremediğini ya da öğrenemediğini gizlemeye çalışan köylü kurnazlarına ayar oluyorum. Bilmiyorum de işte. Çıksın ağzından şu kelime. Şansa bak sosyal medyada yazarken ya da hızlı yazarken hata yapılan yer %90 "de" ve "ki" bağlaçları ama "ve" bağlacı değil. Bak sen şu işe. Hızlı yazım sırasında dikkat etmediği için her cümlesinde "ve" bağlacını yapıştıranı görmedim. Demek ki kıvırmamak lazım. Ben kıvırma konusundan rahatsızım.

Bu kadar takıntılı olacağını hiç tahmin etmezdim. Takıntı diyorum zira yazinin içeriğini bırakıp de da ayrımını daha çok önemsemek bir tür takıntı olmalı. Evet bir hatadır olmasa iyidir . Ama defterden silerim zekasından şüphe duyarım deyince de ben yazıyı anlayamamış buna takıyor derim Zira ben bir yazıyı okurken anlam kayması yaşamadığım sürece ( ki bu yazının akışı ile alakalı aynı zamanda) doğru mu kullanılmış yanlış mı kullanılmış farketetmem bile. Bunun için yazıyı bu gözle tekrar okumam gerek. Tekrar ediyorum evet de ve da ayırımini doğru yapmak gerek ama bunu yazının bütününü yok sayarım demek hani Einstein nin formüllerini tahta da gösterip abi paydalari eşitledi mi diyen adama benzetiyorum. Bence asıl cahillik burada

hem de nasıl!!!
yorum yapmıyorum.

bu takıntımın altında KONFİÇYÜS (editledim) "bir ulusu yok etmek istiyorsan önce dilini bozacaksın" cümlesi geliyor., sonrasında da her sabah içtiğim ant, Atatürk'e verdiğim yemin.

sen bu ülkenin vatandaşı olarak bu ülkenin dilini doğru kullanamıyorsan bir sorun var demektir.
özellikle de öğretmenlerin bunu yapıyor olması daha da üzücü.

ayrıca ben anlamıyorum ilk okuduğumda ne demek istendiğini. birkaç kere okumak zorunda kalınca da okumuyorum.

hemen sosyal sınıflandırma yapıyorum ve yanılmıyorum maalesef. "iyi bir eğitim, öğretim hayatı olmamış" diyorum.

sevgili seçerken de bu kriteri kullanıyorum. arkadaşlıklarımı ve tanışıklıklarımı bile buna göre düzenliyorum. Basit iki üç kuralı günlük hayatına uyarlayamayan insanın kendine ve vatanına katkısı ne kadar olabilir?

o kadar basit ki bir de bu kurallar.

"ya da" ayrı yazamıyorsan veya kullan.
her şey ayrı yazılır.
de ve da'yı ayırmak için de,
"bu bende var"
"bende de var" otur düşün ve kaliteni yükselt.

o kadar abartanlar var ki ciğerim dağlanıyor.

yapmayın kuzum. 1980'ler trt arşivlerinde köylü çocuklarla yapılan röportajları seyretseniz kalite ile ne demek istediğimi anlarsınız belki.

çok üzücü maalesef. çok takılıyorum. esefle de kınıyorum.

Bu konu en az 15 sene okulda öğretilmiş. Hala anlamamışsa öyle adamın ben amına koyim. Ne mesleki bilgisine, ne de yaptığı işe güvenirim. Basit bir kuralı öğrenemeyen adam üniversitede dinlediği dersi mi öğrenecek? Yazarken dikkat etmeyen adam, yaptığı işte mi dikkatli olacak?

eğer başkasının yazdığı şeyin imlasını eleştiren biriyse cevap veririm ama onun dışında evet takılıyorum ama bir şey demiyorum, Allah'ından bulsun :)

Günlük hayatta imla kurallarına (bir iki bilinçli istisna hariç) uyarak yazı yazarım. İstisnalarım da ağabey/bayağı yerine abi/baya yazmak gibi ufak aykırılıklar :d Mobilde yazarken bile typo yaptığımı fark edersem mesajı atmadan düzeltip öyle atarım. Bunu dil kutsaliyetinden yapmıyorum, dili korumak, onu kutsal olarak görmek, gereksiz anlamlar yüklemek bana çok mantıklı ve anlamlı gelmiyor sadece kendime ve karşımdakine saygımdan hoşuma gidiyor bu kurallara uymak.

Ha ama mesela @m e b'in verdiği örneklerden bazılarını yaparım. Türkçe cümlenin içine yeri geldiğinde İngilizce kelime katarım, post atmak gibi modern tamlamaları kullanırım. Bunların dile zarar verdiğini düşünmüyorum. Okt*y Sin*noğluculuk oynamaya gerek yok. Dilimizi koruyalım gibi ne anlama geldiği zerre belli olmayan tabirlerle dövünmek de gereksiz. Dil canlı organizma olarak kendi yolunu bulur zaten, korumak onu zaman içinde dondurmak olmamalı.

Soruya asıl cevap; bağlaç/edatları yanlış kullanan, çok bariz yazım hataları yapan kişiler görünce kişinin pozisyonuna da bağlı şekilde belli bir miktar sinir oluyorum ama yüzüne vurmam, ad hominem yapmaya gerek yok.

takiliyorum, bu kadar basit bir kurali hala ogrenemeyen de gitsin dumanla haberlessin. konuyu da anlamiyorum ayrica.

@ sonhakan;

" Zira ben bir yazıyı okurken anlam kayması yaşamadığım sürece ( ki bu yazının akışı ile alakalı aynı zamanda) doğru mu kullanılmış yanlış mı kullanılmış farketetmem bile. Bunun için yazıyı bu gözle tekrar okumam gerek. "

fark burda hocam, ben ilk okuduğumda hiç çaba sarfetmeden bu işte bi terslik var diyorum yanlış yazılmışsa yani direkt olarak gözüme çarpıyor hata.

Siz bunu normal şekilde okurken farketmiyorsunuz, ben normal şekilde okurken hiç çaba sarfetmeden gözüme çarpıyor, samimiyetle söylüyorum, şekil olsun diye değil.

2025 Kararlarım;
-Daha az kahve - daha çok su
-Daha az alkol - daha çok su
-Dışarıda yemeyi minimuma indir
-Mardin'e git

İyi seneler.

Bir, barı açıyorum; iki, Ayla'yla aramı düzeltiyorum; üç, babamı da yanıma alıyorum.

Arkadaşımı hayatımdan çıkardım. Mutluyum.

Sırf arabam var diye birkaç densiz tanıdığın getir götürünü yapar hale gelmiştim. Başta böyle ihalenin üzerime kalacağını bilmiyordum, bir süre "iyilik olsun hadi boşver" dedim ama artık dayanılmaz noktaya gelmişti açık açık söyledim. Kesin gözlerinde çok kötüyüm şu an ama umrumda değil. Yeni yılda people pleaser bir insan olmama kararım var:p

kilo vermek. çok şiştim:(

gayrı yolundan sapanı, yola getirmeyeceğim.
verimsiz herşeyden vazgeçiş, iş'im bile olsa.
diş doktorumun miadı doldu. operasyon biter bitmez.
göte göt diyecektim ama bu yeni yıla kalmadı.
oyun oynayanlardan da uzak duruyorum.

28 senelik ticari hayatımi bırakıyorum

Yurtdışı vatandaslik alıyorum

Eksisozlugu azaltmaya çalışacağım

Ispanyolcayi tamamlamama az kaldi kursa baslicam tekrar sonra cince ogrenicem final yapicam baska da dil ogrenmem

Instagrami facebook'u falan sifira indirmek kismetse.

ehliyetimi cevirirsem ve araba alirsam hayat epey kolaylasir. ama 2026'ya sarkacak gibi.

Bildiğim kadarıyla bakiye aktarımları Gayrettepe ve Karaköy’deki merkezlerde yapılıyor. Geç olmadan gidin yardımcı olurlar memurlar gayet ilgililer.

Muhtemelen yaparlar.
Zamaninda buna benzer karmaşıklıkta bir işlemim olmuştu. Karaköy akbil merkezi mi neydi kolayca halletmişlerdi.

kart basılan tüm merkezlerde aktarma yapılmıyor. kadıköyde de otobüs peronlarının oradaki yerde yapılıyor.

ben yakın zamanda kaybedip yeni kart çıkardım, kartı çıkardığım yerde değil de 153'ü arayıp aktarım yaptırdım. Hatta yükleme talimatım vardı yüklenmemiş, onu da aktardı.

Az parçalı yapboz, tohum- saksı seti, termos vb.

image-ikea.mncdn.com

sevdiği çizgi film karakterlerinin figürü olabilir. diecast arabalar olabilir.

Oğlumun okulunda çekiliş yapılmış. Bugün yaşadığım yerin en büyük ve tek oyıncakcısından ışıklı yoyo aldık 100 liraya. Büyük şehirlerde daha uyguna bulunup, toplu alımla fiyat düşürülebilir.kız-erkek ayırmaz yoyo

benim fikrimce dönüşmeden hoşlanılamaz zaten. sıralama bana ters geldi. önce dönüşür sonra hoşlanırsın :) sıradan sıkıcı yavan ama tipi güzel herhalde? hoşlanacağım sonra da sevimli iyi niyetli olacak?

zaten yavan sıkıcı ve sıradanın karşıtı şeyler de değil saydıklarınız. Siz o taraflarına odaklanacaksınız sanırım. Sevimli çocuksu iyi niyetli ye dönüşebilir evet ama sıradan sıkıcı ve yavan olmaya da devam eder. BENCE

Ben böyle bir şey hiç yaşamadım, yani hareketleri yavan ve sıkıcı gelen ilgimi çekmeyen birinin sonradan ilgimi çektiği olmadı :D Belki o kadar uğraşmaya değer bir insan değilimdir ve kimse kasmamıştır benim için bu kadar. E zaten yavan gördüğüm için ben de uğraşmamışımdır.

Ama şöyle kafada kurup oynata basınca evet öylesine biri bir şekilde becerip hislerimi değiştirmeyi başarabilseydi büyük ihtimalle farklı bakmaya başlardım. Yani olayın özü bu değil mi zaten ki.

Fiziksel olarak da çok çekici bulmuyorum ama artık birlikte çok vakit geçirmekten mıdır, ortak bir arkadaşın "Sizden olur" gazından mıdır, başta hoşlanır gibi olup uzun süre uyuz olduğum adama karşı içimde bir şeyler kıpırdamaya başladı sanki. Bahsettiğim şeyler birbirinin zıttı değil ama şimdi kötüyü değil iyiyi görüyorum adamdaki. Bin yıllık hikaye farkındayım ama her seferinde ilk kez yaşıyor gibi aklı tutuluyor insanın. Ben de buraya sorayım dedim.

Değişmez.
Bir gün sıkıcı gelen kişinin bir gün sonra sevimli gelmesi benim için mümkün değil ancak şu olabilir; "sıkıcılığıyla birlikte hoşlanma" olabilir.
Karakter özelliklerinin üzerimdeki etkisi değişmez o karakter özellikleriyle birlikte kendisinden hoşlanma durumu olabilir.
Çok bariz falsosu yoksa tabii.

Valla başlarda nasıl biri olduğuna dahi kafa yormaya değer görmez, o denli ilgisizken; birlikte vakit geçirdikçe ilgi oluşabiliyor. Sonrasında zaten pek çok şeyine "iyi niyetle" bakmaya çalışıyorsun.

Boşluktan dediğimiz olay bu

Değişmez +1
Boşluktan +1

Karakter meselesi, bazı insanlar fazla önyargılıdır. Çocuksu, laubali diye etiketlersin ama çekim sonrası önyargılarından sıyrılıp bakarsın, beğenirsin. Böyle bir tipsen olabilir, neden olmasın.

Güzel olduğu için iyi şeyler düşündüğüm insan düşüncelerimi doğrular çıkabilir ama önceden iyi düşünmediğim birine sonradan sadece fiziksel olarak çekim hissediyorsam eski düşüncelerim değişmez.

birinden hoşlandığında fikirleri doğru, tutarlı ve hoş gelmez zaten bu olduğu için birinden hoşlanırsın. öbür türlüsü beğenmek olur ve max 1 aya geçer.

Jenerasyon farkı. Aynı şeylere gülmezsiniz. Aynı şeylere nostalji duymazsınız. Bazı insanlar zaman kaybı olarak görür. Yazmakla bitmez.

10 yaş farkta aynı şeylere gülmüyor musun? ille aynı çizgi filmi izlemek zorunda mıyız? karakter farkı değil mi o senin dediğin?

benim karakterim değişmedi ki 20 yaşında da 30 yaşında da aynıyım saadece tecrübeyle eski yaptığın hataları yapmıyorsun hepsi bu.

Yaş konusundaki kritik noktam küçük olan tarafın yaşı ve bilinç/olgunluk seviyesi (cinsiyetten bağımsız).
23'ten küçükse karşı tarafla arasındaki yaş farkını önemli buluyorum, ama 23-24'ten sonra aklı mantığı yerinde biriyse önemli değil (bana göre tabii).

Bu detay dışında yaş farkına inanmıyorum, hayata aynı yerden baktığın, temel noktalarda aynı tarafta olduğun biriyle birlikteysen yaş farkının önemi yok.

Eskilerin aklı yoktu bi bizim mi var ben de onu merak ediyorum. Acaba böyle bir ölçüt benimsemelerinin sebebi ne olabilir diye düşünmek yani anlamaya çalışmak yerine ne alaka, yaş farkı gerçekten önemli mi filan demek çok tuhafıma gidiyor.

Yaş farkı olduğunda kadınla erkeğin anlaşması, birbirine uyum sağlaması zaten zor iken iyice zorlaşır. Varsa bir sevgi ve saygı, onu zayıflatır hatta yok edebilir bu yaş farkı. Çünkü özellikle erkeğin küçük olduğu durumlarda çoğunlukla erkek kadına kendini ispat çabasına girecek, bu esnada kadının onurunu duygularını ezip geçecektir, hoyratlaşacaktır. Çoğu erkeğimiz maalesef kadınları kendine düşman gördükleri için kadınla çatışmaktan da geri kalmayacaklardır. Zaten mücadeleci yapıları da var.

Kadının aşırı küçük olduğu yaş farklarında ise kadın adamı anlamayacaktır adam kadını anlamayacaktır çok büyük çoğunlukla ben merkezcilik ön planda olacaktır. Uyumlu ve dengeli bir ilişki değil heyecanlı ama dengesiz ve uyumsuz, belki sadece cinsel doyum içerikli bir ilişki olacaktır. Bu da ömürlük değil dönemlik bir süreci gösterir. Sonra yine başkalarını tanımak başkalarını anlamaya çalışmak sürekli çaba çaba çaba.

Evlilik ve evliliğin ömürlük olmasına uğraşmak boş değil arkadaşlar. Yaşlılığa ilerlerken insanlar esnekliklerini kaybederler ve uyum sağlamakta gittikçe daha da zorlanırlar. Yaşlanınca birbirine güvenmek daha zordur, gençlikte öyle değildir. Ve daha pek çok değişken var.

Yaş farkının belli aralıklarda olması iyidir. Kişi kendini iyi tanırsa, şansı da yaver gidip partneri de iyi biri çıkarsa o zaman yaş farkları çok sorun olmaz ama bu da yüzde kaç binde kaç milyonda kaç ihtimal yani. Elbette bir genelleme ihtiyacı var.

kaç yaşındasınız? yaş alınca neden anlaşılmak çok zor oluyor? 20 yaş ile 30 yaş arası gerçekten ciddi bi jenerasyon farkı mı var? Eskiler mi yaş farkına çok önem veriyordu ben anlamadım bunu.

anlattığın esnekliğini kaybetmek 50-60 yaşlarından sonra gerçekleşiyor.

ben şimdi 30 yaşındayım diye yeni şeyleri öğrenemiyor muyum? teknolojik gelişmelere mi kapalıyım? geri kafalı mıyım yani?

bizi neden 70 yaşında zannediyorsunuz ben onu anlamıyorm.

Eskiden 20 ile 30 arası çok farklı değildi ama şimdi şu anda çok farklı olabiliyor. Esnekliği kaybetmek her an var, yaş aldıkça hızı artıyor. Ben sizden muhtemelen 20 yaş büyüğüm, büyüklere tepkiden önce onları anlamaya çalışmak samimiyet göstergesidir.

Vejetaryen değilseniz balaban öneririm, o meşhur önünde kuyruk olan yerde değil ama Ender Kebap Salonunda yemenizi öneririm (Pazarları kapalı).

Genel olarak gezilecek yerler için bir gün yetiyor ama yoruyor bence gitmeden bir bakın en çok merak ettiğiniz bölümde keyifli takılmak her yeri gezeyim diye kasmaktan daha iyi.

Ben sazovayı hiç önermem mesela çocuklar için olduğunu düşünüyorum.
Odunpazarı güzel, oralardaki dükkanları gezmek oturup bir kahve içmek vs. keyifli.
Modern Sanat Müzesi çok güzel.
Cam Atölyesi çok güzel.

Benim en sevdiğim Eskişehir aktivitesi kulağıma kulaklığımı takıp mataramda içkim ya da kahvemle porsuk çayının kenarında yürüyüş yapmak.

Otel tutmadıysanız onu da önerebilirim her gitmemde kaldığım fiyat performans bakımından çok iyi bir otel var (The Breeze Hotel).

Nasıl özlemişim Eskişehir'i bunu fark ettim sayenizde :)
İyi seyahatler.

ETİ Arkeoloji Müzesi çok iyidir. hava kapalı olursa iç mekan aktivitesi olur.

modern sanatlar müzesi çok güzeldi ama aşırı kalabalık oluyor.
sazova biraz daha çocuklar için gibi sanki. ama hayvanat bahçesi bölümü görülmeye değer.
cam müzesi küçük, şirin ve güzeldi.
bir yerde çibörek yemiştik ama o kadar kötüydü ki adını bile unuttum.

hızlandırılmış 1 gün yeter eskişehir'e

Arkeoloji müzesi +1

Sazova bence de sıkar, şehrin dışında güzel park ama pek de olayı yok. Hayvanat bahçesi fena değil de yanii..

Odunpazarı tarafında irili ufaklı çok fazla müze var. Modern Sanat Müzesi'ne bir girin bence mutlaka. Çok beklentiniz olmasın ama güzel müze yani. Aşırı sıra yoksa balmumu müzesi fena değil gezilir, cam müzesi belki. Ahşap, hamam, moda vs birkaç müze daha var. Onlara gerek yok.

Eskişehir'e gelmişken çibörek (bence çiğbörek daha ilgi çekici bir isim ama has eskişehirliler/tatarlar kızıyor) yiyecekseniz Odunpazarı evlerine yakın Atatürk Bulvarı üstünde Eskişehir Çibörek Evi var. Çibörek de yiyin tabii ama bence MUTLAKA Sorpa Çorbası için. Ben çorba çok sevmem ama bu gerçekten çok güzel. Papağan çibörek kötü direkt bence uzak durun ama niyeyse turistlere en çok önerilen yer burası.

Balaban kebabının pek bi olayı yok ya bence klasik soslu yoğurtlu köfte gibi, nerede yerseniz yiyin fark etmez. Ama bence Eskişehir'deyken Türkiye'nin en eski fast food zincirlerinden olduğunu düşündüğüm Pino'dan bir burger yiyin. Butik burgerci burgerinden farklı ama mcdonalds gibi de değil yani değişik bir burgerleri var rus salatalı falan. Bi kere denemek gerek bence Eskişehir'deyken.

Haftasonu içkili yer olarak pek hakim değilim ama Cassaba tarafları ya da Museum pub gibi yerlere bakabilirsiniz. Barlar sokağını tavsiye etmem üniversite öğrencileri gitsin diye yapılmış belli yani işi gücü olan adamın gideceği yer değil. Replik diye bi mekan vardı canlı müziği falan da oluyor, oraya da bakabilirsiniz.

Porsuk taraflarını da gezin tabii bu arada. Yani yürüyerek tüm şehir gezilir zaten eğer yürümeyi seviyorsanız keyif alırsınız. Odunpazarı evlerinden Tren garına kadar olan kısmı yürüyerek gezebilirsiniz. Dediğim barlar da tren garının ilerisinde kalıyor.

Otel tavsiyesi pek veremiyorum, esogü'nün karşısında bi otelde kalmıştım ev bakmaya geldiğimde Nova Vista'ydı sanırım ismi. Orası güzel ama size ters kalabilir. Başka soru olursa sorabilirsin cevaplarım 1,5 senelik bir Eskişehirli olarak :d

share.evernote.com
Listeyi yapalı beş sene oldu, kapanan yerler olabilir, kontrol etmekte fayda var. (Ek: çibörek için Papağan'a gitmeyin.)

çibörek ve manti icin kırım tatar evi odunpazarinda. haftasonu orada olacaksaniz eskisehir'in gece hayati ve barlari iyidir. canli müzik olan bir yeri bulun birkac bira icin.

eksisozluk.com

benimki böyle

Ben daha süslemedim. Ben de süsleyince fotoğraf paylaşacağım :)

Guzel konu takipteyim

imgur.com

Danimarka’da bir üniversite, gerekeni yaptık :) tam boy fotoğrafını çekmemişim bir sonraki gidişimde yüklerim

Almanya’da bir otel

soz.lk

Devamı gelecek

Devamı

eksisozluk.com

Devam :)

eksisozluk.com

hizliresim.com

Bende ağaç yok ama sunak hazırladım. Maşallah bu geyike.
hizliresim.com

Kullanmadan olmaz. Şarabı havalandırarak servis yapmak lazım.
Şarabın içindeki mayanın faaliyetini sonlandırması ve bir şekilde bakteri, mantar üremesinin önüne geçmek maksadıyla şaraba potasyum metabisülfit konur.
Bu madde uçucudur ve havalandırıcı sayesinde uçar.
Havalandırıcı kullanmadan servis yapıldığında şarap içinde alınan potasyum metabisülfit çok pis baş ağrısı yapar.

Şarap bende baş ağrısı yapıyor yaaa. diyen adamlar hep şarap içme cahili adamlardır.

Yalnız şöyle basit bir şey daha hoş değil mi?

www.temu.com

Kapağı ya da mantarı açıp bıraksak öylece havalanmıyor mu? İlla gerekiyor mu bi aparat? Bilmediğim için soruyorum.

Uzun süre gerekir ve o uzun süre de şarabın tadını olumsuz etkiler diye fikir yürüteyim. Cevap yanlış olabilir.
Bir rastladığımda bizim üstada sorayım ben bunu :)

Havalandırmak için karaf lazım. Karaf koyup biraz bekleyip karaftan servis yaparsınız.
O agizligin bir işe yaradığını sanmıyorum.

Çok içli dışlı değilim şaraplarla ama geçen yazdan beri evde kendi şarabımı yapıyorum, ne yalan söyleyim ilk defa gördüm.
Hiç ihtiyacım varmış gibi de hissetmedim.

Ben varlığını şu an öğrendim. Ne kendim kullandım, ne bir yakınımda ne gittiğim yerli yabancı bir restoranda ne bir dizide filmde ne de alışveriş sitelerinde mutfak ıvır zıvırı karıştırırken gördüm :D Belki de dikkat etmedim.

Ama güzel fikirmiş, bir tane alabilirim.

Ben de ilk kez görüyorum, bayılırım böyle saçmalıklara.
Linkini eklediğin ürünü hemen temu sepetime ekledim, teşekkürler :)

offf. asiri asiri asiri cirkin. tamamen soyle bir urun cikacak diye tikladim linke www.pasabahcemagazalari.com
10 uzerinden 0 veriyorum urune.

Hayır, kullanmıyorum. Kullanmayacağım.

Bunlar şarabın tadını falan değiştirmez. İnanmayan kör tadım yapsın.

Sadece daha ritüel haline getirir, bu da aldığınız zevki artırıyor olabilir. İnsanoğlu ritüel seviyor çünkü.

sonu boka sarsa da the substance.

Afire ı baya beğenmiştim.

The substance. Ama ben sonunu da beğendim

The father

-Substance sevenlerden değilim (sonundan dolayı) ama izlenmesi gereken bir film.
-Witches
-Düet

Perfect Days

perfect days <3

paradise: love

merhaba. benim mubim yok ama mubide olan filmleri biliyorum, "leyla'nın kardeşleri". yönetmenin diğer iki işine de bakın, (sonsuzluk ve bir gün, 6.5 metre) seveceğinizi umuyorum.

hayir. ama uyukluyorsaniz pharmaton.

Sizle ne kadar bağdaşıyor bilemiyorum ama ben bu sorunu mevsime göre yaşayarak çözdüm.

Önceden kışı "atlatılması gereken ölü dönem" olarak görüyordum. Birkaç yıldır kışın kışa uygun şeyler yapıyorum daha iyi hissettiriyor.

Bunlar arasına mutfakta kullandığınız malzemelerden tutun, giysilere kadar her şey giriyor. Kışın ana malzemesi domates olan yemekler yapmıyorum örneğin; bal kabakları, brokoli, karnabahar, brüksel lahanası, et yemekleri vs. ağırlıklı gidiyorum. Giysileri seçerken "kışın iyi tutar bu" diye alıyordum önceden, yazlık seçerken daha detaycıydım. Şimdi kışlık şeyleri de daha beğenerek alıyorum. Kış temalı şeyler kullanıyorum vs. Örnekler saymayla bitmez. Masaüstü arkaplanım falan bile değişiyor. Kış etkinlikleri, kış içecekleri...

Doğrudan doğruya ne kadar etkisi oluyordur bilmiyorum ama kışın ölü zamanmış gibi gelmiyor artık.

Uyuklamıyorum ama kışın hep uyumak istiyorum.
İzin günlerimde yataktan asla çıkmak istemem.
Kış uykusu tam benlik bir durum aslında ya kışın komple uyuyup yazı hiç uyumadan geçirebilirim, keşke bu mümkün olsa :):)

(Daha çok başlığı takip etmek için yazdım, akhenaten'in yazdıkları çok ilgimi çekti mesela deneyeceğim)

Seker kullanmazsan cogunlukla duzelir

Vitamin spor ve bitkisel beslenme deneyebilirsin

Erken yatip erken kalk pc ve telde okuma modu mavi sari isik modunda kullan

ben butun kis cafe bar nere varsa disarda geciriyom. yeterli uyku aldiysam uyku fikrini unutuyorum haftada 1-2 öğlen uykusu olabiliyo bu kisa ozel diil aliskanliktan ve aksama enerji toplama kafasiyla yapiliyor. spor da enerjiyi yerine getiriyo+1

akıllı saat varsa gece yatarken kandaki oksijen seviyesine bakın. yüzde 90 altındaysa hastalıkmolabilir.

Bulunduğunuz ortamın yeterli derecede ısındığından emin olun. Birkaç derece bile düşük olunca vücut da düşük enerji moduna geçiyor.

Biri gıda denetçisi biri gıda mühendisi iki arkadaşım pazardan alışveriş yapmaya tamamen karşı. Özellikle hal ve marketlerin gıda denetiminden geçemeyen, pestisit kalıntısı fazla olan ürünlerin pazarlara verildiğini anlatıyordu ikisi de.

Pazardan alışveriş yapmayı bıraktık uzun zamandır.

pazar kurulmasına ben karşıyım.
- çevrede oturanlar için gürültü kirliliği. hele pazarın kurulduğu caddede oturan birisini düşünmek bile istemiyorum.
- pazar bittikten sonra ortalık çöp içinde kalıyor, belediye ekipleri geliyor temizliyor.

Eve yakın Cumartesi günleri kurulan pazardan çok iyi avokadolar alıyorum, yeşillik tüm otları da pazardan alıyorum.

- Açık zeytin, peynir almam.
- Bizim ordaki kooperatif pazarı gibi bi' şey, üreticiler gelip satıyor.
- Gürültü, patırtı hiç yok desem yeridir.
- Genelde nakit ödüyorum ama kartla ödediğim de oluyor nadiren.
- Pazara gitmeyi seviyorum ben :)

Ben de yeşilliklerimi pazardan almayı seviyorum. En son ne zaman gittin dersen yıllar olmuştur ama ben pazara gitmeyi, pazar gezmeyi çok severim. Kalabalığı sevmediğim için saat olarak erken saatleri tercih ediyorum güzel oluyor.
Sebze, meyve, yeşillik dışında bir şey almam ama peynir zeytin vs. girmem oralara.

merhaba. daha sağlıklı olduğunu düşündüğün için vegan olmuşsun ama evinde pirzola, biftek falan var, atar mısın yoksa vegan olmayan arkadaşlarına mı verirsin? (Halley yerine pazardan kiloyla alınan gofret falan yazsanız düşüncenizde hemfikir olurdum)

Verin gitsin bence. Siz de yemeyecekseniz zaten ziyan olacaklar.

Verirdim.
Zararı olmaz merak etmeyin.
Komşum olsanız kendim isterdim hatta.

Arada yemekten bir şey olmaz.
Boyları protein, vitamin alamamaktan kısa kalıyor.

en fazla dişleri çürür.

Çocuklar bunları zaten bir şekilde tüketecek ya bu yüzden anlık mutluluk yaşatmak iyi olurdu.

Sabah akşam sadece halley ve gofret ile beslenme gibi bir durum yoksa "zararlı diye yemiyorum" denecek bir durum yok. Çocuklara dağıtsanız zaten muhtemelen çocuk başına 1-2 tane düşecek. Onun da bir zararı yok yani.

verme kız. helal olsun sana ince düşünmüşsün. ben boyları kısa kalmalarından ziyade kanser olmalarına katkı sağlar mıyım diye düşünürdüm. ama bayramda sağlıklı bir şey verince kapıyı tekmeliyorlar o yüzden mecbur veriyoruz

Veririm.
Onlar daha hareketli olduğu için, yakarlar onu.

guzel bir etik problem. eskiden olsa ben kimseye vermeden imha ederdim, onu mutlak zararli olarak gorurdum. ama artik boyle dusunmuyorum, kabul edilebilir duzeyde zararli diye bir kategoriye atiyorum bunlari. ismini biraz guzellersek "tolere edilebilir gidalar" daha uygun olur herhalde. zararin buyuk kismi sekerden (tuketim miktarina bagli olarak) ve hidrojenize yagdan gelir.

Parası ile çocukların alacağı ürünlerden bahsediyorsunuz. Kendim yemiyorum diye vermemezlik etmem ama çocuklar tanıdık değilse vermem.
Tanımadığım çocuksa yanlış anlaşılmaktan ya da diyabetik bir çocuğa bilmeden denk gelmekten korkarım.

Çocuklari alistircan sonra bir gofret için yolunu kesip, biçaklayacaklar seni...

Sen vermesen de yiyecekler

iki tane gofret yuzunden cocuklar kisa kalsaydi hepimiz bucur gezerdik.

Taksicilerden korkuyorum bu yüzden böyle şeyler istemem asla :)
Bakışlarım sertleşir ve parayı uzatırken "yani çok dolandık yok yere ama neyse" falan derim.
Pasif agresif "mode on".

Şu ana kadar böyle duruma bir iki defa denk geldim, onlarda da taksiciler direkt dedi şu kadar versen yeter diye. Oturup hesap kitap da yapmadım üstüne ve verdim dediklerini. Tam parayı isteseler itiraz ederdim ama

Edit: tam bu değil ama benzer başka bir olay yaşamıştım. Yoğunluk var diye bir taksiye iki yolcu bindirdi duraktaki organize eden kişi (durak sahibi herhalde), önce diğer yolcuyu bıraktı onun ücretini aldı, sonra beni bıraktı taksimetrede yazanı istedi ki baya dolanmıştık ilk yolcuyu bırakmak için. Orada itiraz ettim ilk yolcuyu bıraktığın yolun parasını niye ben veriyorum diye, aradaki fark kadarını ödemiştim. Bunun dışında bindiğim taksiciler hep iyi niyetli insanlardı

Bilerek yaptığını düşünüyorsam devam etmesine izin vermem. Kenara çektirip inerim. Yaptığı davranışı ödüllendirmem.

başıma gelmedi ama gerçekten yanlışlıkla yaptığını düşünüyorsam, ses etmem.

her türlü itiraz ederim.

Öylesine nasıl olacak abi derim, verecegi cevaptan bağımsız can sağlığı der gecerim

Ugrasmam taksiciyle, normalde indirim yapmasi gerekir. Ince hesaba gerek yok tabii. Bir keresinde hem taksici hem de ben yolu bilmiyorduk. Dolastik biraz falan, neyse sonunda indim ama adam taksimetreden yazan rakami yukarilarda bir yerlere yuvarladi, o kadar yetermis, sanirim arama icin harcadigi beyin eforunu da hesaba ekledi.

Bunun disinda askerlik donusu oldugu icin aklimda net kalmis. Sabiha'dan bindim taksiye, Guzelyali dedim, Kucukyali anlamis, E5'e Istanbul yonune gidecek sekilde girince hemen uyardim, bildigin asiri islek yolda geri geri gelip normal yoluna dondu. Kural ihlali yapmasa baya dolasmak gerekecekti.

Bir tanesi 24 saattir uykusuz çalışıyormuş, yolu tarif ediyorum yanlış dönüyor, 1 oldu 2 oldu kızdım, marmarayın ters tarafına çıkardı. Bırak beni burada dedim, adam da kızdı para mara istemiyorum dedi, taksimetreye bakıp ne kadar tutuyorsa verdim.

Diğerinde de dediğim yeri yanlış anlamış, taksimetre ücretinden düştü kendisi.

annem yanımdayken yaptı bir tanesi ses çıkaramadım yoksa neyse. google yorumlarına döşedim. hastane parası yapın dedim. annem çok titrek olduğu için adamla dalaşsam orada bayılırdı ama içimde kaldı hala.

Yaşamışlığım var. Yolu uzatmak için haber vermeden başka yolu tercih etti. A bu yola mı çıktık ben metro ile devam edeyim dedim durakta bıraktırdım kendimi :)

Taksi şöförü ile asla dalaşmam. Adamın arabasındasın ve kim olduğu ne olduğu belirsiz.

Taksicinin bu işi kasıtlı yapıp yapmadığına dair gözlemim, O günkü ruh halim ile bir araya gelip oturup karar verirler.

Onların kararına göre;
-Karakola gideriz,
-Güçlü olan diğerini döver
-Hiç ses çıkarmadığım gibi bahşiş bile verebilirim.

Çok değişken bir ruh halim var.

İş icabı haftada 2-3 kez had bildirmek zorunda kalıyorum. Dolup taşmalı yapalı baya olmuştur, yazın oldu sanırım. Genelde profesyonel ve itidalli bir şekilde yapıyorum, yapılması gerektiği için.

İş dışında yapamam pek, bam telime vurulması lazım.

Had bildirmece yapmıyorum. Sakince ahahahaha diyip geçiyorum.

Bu sitede insanlar hayatı çok aksiyonlu yaşıyor ya. Ben "had bildirme" konseptini sadece Türk dizilerinde olan bi şey sanıyodum. Kime niye had bildireyim ki, hiç aklıma bir örnek gelmedi yaşadığım. Biri bana kötülük yapsa da ona cevap vermekle uğraşmam yani, hukuki bir mevzuysa o yola başvururum, değilse de hayatımdan silerim. Böyle epik yüzleşmeler yapmayı hem sevmiyorum hem de fazla dramatik buluyorum, benlik değil.

Çok kritik çok netameli bir yerde ve durumda elimde olmadan konuştum. Konu memurun kayıt dışı çalıştırılması. Çok pis laf sokmuş bulundum ama sonuna kadar haklıyım sonuna kadar.

@nundu+1
Ek olarak bu tarz durumlarda kavga ve ağız dalaşına ya da polemiğe girebilecek bir karakterim yok sanırım. En fazla muhatap olmam bir daha.

Sinyal vermeden şerit değiştirip önüme geçen birine uzun korna çaldım 2 gün önce.

hayatin ellerinden kayip gidiyor ve farkinda degilsin. simdiye kadar yazdiklarindan anladigim bu. profeysonel yardim al. birilerine had bildircem diye isinden olmak pire icin yorgan yakmak bence.

6 ay önce teslim ettiğim iş için 6 ay sonra ücretsiz destek isteyen müşteriye evire çevire haddini bildirdim. zaten gıcıktım iyi oldu rahatladım.

Evdeki duşakabine sorulsa her gün adalet dağıtıyorum ama gerçek hayatta kimseye had bildirdiğimi hatırlamıyorum.

titanic kemancısı +1

Böyle bir enerjim kalmadı, kimseyle en ufak bir tersliği kaldıracak ruh halinde değilim çoğu zaman yolda bana çarpana bile pardon der yoluma bakarım.

Gözlerimi yana devirip baktığım aşağılayıcı bir bakışım var benim onu yapıyorum, hiç muhatap olmadan yoluna gitmek daha sinir bozucu bir durummuş bunu fark ettiğimden beri yormuyorum kendimi.


Eskiden çok atışırdım insanlarla, bir de böyle üsttenci bir tavrım vardır, herkese "haddini bidirme" modum açık gezerdim ama gerçekten en çok ben yorulurdum, bunu hak eden insanlar oluyor etrafımızda ama "he he" deyip geçmek daha az yorucu ve daha sağlıklı bence.

32 yaşındayım;
3-4 sene öncesine kadar özellikle trafikte günde 2 defa had bildirirdim. Kaç kişiyi bir yumrukla kekeme bırakmışımdır ama son zamanlarda hiç kimseyle hiçbir tartışmaya girmiyorum.
Bana veya bir yakınıma haksızlık / terbiyesizlik yapılırsa had bildirme moduna girerim.
En son yine trafikte bir mevzu oldu. Arkamdan el kol yapan oğlan, ben inip iki adım atınca ellerini teslim olur gibi havaya kaldırıp defansif şekilde konuştu, diyeceğimi diyip geçtim ama çok komikti ))

Son 5-6 saattir kendime

profesyonel bir yalancı ve manipülatör olduğunu biraz geç keşfettiğim eski flörtüme. kendisini şutladım, şutlarken de ne kadar büyük bir sahtekar ve manipülatör olduğunu iyice anlatıp, cehennemin dibine kadar yolun var dedim ve blokladım. inanın o kadar rahatladım ki tüy gibi hafifledim.

kullandım. tam 120. günde kapanıyor. 2 imei ile 240 gün kullandım sonra pasaporta işlettim. bana ne artısı oldu, kayıt ücretini 240 gün geç ödemiş oldum. kayıt ücretiyle birlikte 22 bin lira az ödedim telefona. şöyle yapıyorlar. 240'a yakın olunca kayıtsız telefonu satıp yeni kayıtsız telefon alıyorlar ya da yedek bir telefona geçiyorlar.

iphone 15 pro var kayıtsız. son 4 ay iphone 6s'i aktif edicem. aynı icloud hesabıyla ikiside kullanılınca arama gelince ikisinin ekranına da düşüyormuş.

Ben eski iphone 6'mı arama ve mesaj için kullanıyorum.
Aynı zamanda 14 için de wifi olarak kullanıyorum.

xrated'in söylediği şey ilginç geldi ona bi bakacağım bende böyle bir şey olmadı hiç ikisinde de aynı hesap olması lazım ama, bilmediğim bir yöntem, araştıracağım.

@mutekebbir ben daha denemedim ama iki telefonda aynı wifi ağına baglıyken oluyormus iki telefonada aramanın düşmesi. şurda bilgi var

www.technopat.net

Çok iyi gidiyor, nazar değmesin. Her anlamda.
40. yaşım tereyağına giren sıcak bıçak gibi.

Maddi olarak çok sıkıştım, plansız harcamalarım oldu maalesef bir maaş gecikince patladım :)
Toparlanmam uzun sürecek ama takılmadım oraya.
Kendimi bu süreçte spora adamayı düşünüyorum parası ödenmiş sonuçta ekstra masraf çıkarmayacak en mantıklı aktivite bu.

Yağmurlar başlamadan önce ne güzel yürüyüşler yapıyordum yağmur kesti orayı biraz bu havalar benim modumu çok düşürür, bu yüzden mutsuzum :/

Benim son bir senem kötüydü biraz bunaldığım bir dönemimdeydim. Asıl şimdi güzelleşmeye başladı hafiften. Önümüzdeki Eylül itibariyle daha da umutluyum hatta her şeyin daha güzel olacağından <3

Sadece trafik cezası yemişim, kırmızı ışıkta geçmişim bir yerde. Bugün onun cezası geldi ona üzüldüm bak

No hashhash no serotonin....

Gayet akıyor. Çok da hırpalayarak, yıpratarak akıyor. Savunma mekanizması olarak hareketsizliği seçen bünyeme her şeyi bilen aklım sürekli itiraz ediyor, yaşlılık var kalk hareket et o totoyu kaldır diyor ama o öyle dedikçe bünye daha da gıcık olup daha da içeri kaçıyor. Bu arada kilolar alındıkça alınıyor ve gençlik de yetişkinlik de olgunluk da geçiyor, yaşlar yaşanıyor... Herkes ailesini kuruyor ama dışarıdan öyle bakıyorsun bir şey yapamaz durumda.

Hayat gayet akıyor. Birbirini düdükleyen düdüklüyor.

valla ben de bir süredir yaşamak için yaşıyorum.

genelde cok afedersiniz siktir cekmek oluyor tavrim

Hiç başıma gelmedi açıkçası.
Normal mesaj yazıyorum planın olduğu günün sabahı "naptın uyandın mı, nedir planımız, kaçta çıkalım" falan diye. Lakin şimdi aklıma geldi; ben genelde birini bi yere davet ettiğimde, tek başıma zaten onlar gelse de gelmese de yapacağım bi etkinlik oluyor bu. Dolayısıyla davet ettiğim kişi veya kişiler iştirak etmese de kalkıp kendim giderim.

Kendi kişisel gelişimini hala tamamlamadığını düşünerek uygun bir zamanda onu yarı yolda bırakırım.
Tatlı, ince sözlü olan bazı kimselerde de var durum.
Genelde borç istedikleri de oluyor.
O an param yok, kredim vs gibi yalan söylemeden istedikleri borcu vermiyorum.
Önce sözünü tutmalı..

önceden ben de kizardim ama burnout gibi bir sey yasadigim dönemde aynisini yapmaya basladim. o kadar cok sey vardi ki etrafimda hicbir sey yapamiyordum.

sebebini anlamak lazim.

b) b ama ben de sorarim tekrardan. cünkü bazen karsi taraf unutmusum yazdigin iyi oldu falan diyor.

Sil telefonundan. Engelle, Instagram vs hepsinden kaldırın böyle tipleri

Bir dakika düşünüyorsan o bir dakikana yazık

B

herkes işim vardı diyor. kimsenin işi 2 çocuklu bir anne baba kadar yoğun olamaz hele bekarsa fu.k off.

eskiden bende c derdim ama terapistim b'de kalmamı hatta biraz biraz a'ya yanlamamı öneriyor.

ama zor tabi.

a- meraktan değil, gelmiyecekse enayi gibi niye bekleyeyim. işi çıkabilir o zaman da haber versin. bir kaç sefer böyle olursa sonra bu konularda muhattap olmam

hayatta başarılar dilerim.

Kimi insan teyit ile çalışıyor "pazar gidiyoruz değil mi" şeklinde.

E niye yapmadık sen demiştin yapalım derseniz de "e ses çıkarmadın sen" diyebiliyorlar.

Mental olarak o gün onu yapmaya sizden daha fazla hazırlanması gerekiyor olabilir yani.

Ben de epey sinir olurdum ama, en azından olumsuz bir mesaj beklerdim "x yapalım dedik ama bugün hiç evde yokum kusura bakma" diye.

Ben çok takmıyorum böyle şeyleri ya, öyle kabul ediyorum. Örneğin pazar olmadan önceki gün veya başka bir gündem oluşma ihtimali olduğunda "plan iptal değil değil mi?" diye soruyorum. Çok zor değil, hayat daha kolay böyle. Eğer cevap vermezse plan iptal gibi kabul ederim. Zaten bunu bir iki kere yapınca karşıdaki kişi de yola geliyor, uyum sağlıyor, sağlamıyorsa da ses etmiyor. Haklısınız çünkü. Hiçbir zaman da "sanki çok meraklısı gibi" davrandığımı da hissetmedim, hatta aksine ipler daha çok benim elimde gibi hissediyorum böyle.

Yardım konusunda da baştan söylerim bak günümü boşaltacağım iptal olmasın diye. Eğer yine çamura yatarsa bir daha zaten boş gün haricinde zaman ayırmam bir süre.

Bu tarz insan çok, eğer böyle şeylere takılacak olsaydım o ya da bu sebeple çevremde kimse kalmazdı :D Arkadaşlık olayının güzel yanı bu. Sevgili, eş gibi bir şey değil arkadaş. Bir tane olup da ona muhtaç değilsiniz bazı şeyler için. Herkesi olduğu gibi kabul etmek gerek. Bunun bir zararı yok. Birlikteyken iyi vakit geçiriyorsam, bir şeyler paylaşıyorsam, ortak zevklerimiz varsa gerisi sorun değil.

Siz sorun ederseniz sorun olur, sorun etmezseniz sorun olmaz.

İlk kez oluyorsa B.
Aynı kişi ikinci kez aynısını yaparsa sonrasında onunla konuşulan planlanan her şey ikinci planda kalır benim için.
Sevdiğim biriyse buluşunca eğleniyorsam kesmem muhabbeti ama hem günümü ona ayırmam başak bir şey çıkarsa öncelik verir onu geriye atarım hem de o gelmezse takılmam, böyle kabul ederim.

Az sevdiğim biriyse görüşünce de eğlenmiyorsam keserim muhabbeti.

bunu yapanlar inanılmaz arttı bence, sosyal medya, hızlı tüketim, artan dikkat dağınıklığı vs.

ilk defa yaptıysa sorun yok ama iki kere yapıyorsa bir sorarım, ama bu hep benim başıma geliyorsa, yani arkadaşlarım hep bana yapıyorsa ben kendimi sorgularım, çünkü herkesin sana yapması biraz garip olabilir.

bir kaç kere yaparsa bu kişi o şeyi, genelde bir daha işim düşse de yazmam, buluşmak istesem de. o da anlar genel olarak, pişman olur falan.

ama böyle şeyler yapan insanlar genelde sınır koyamayan, her şeye evet diyen ve sonra pişman olan kişiler, dikkat et. sana özel değildir, ama onların kişilikleriyle ilgili çözemediği bir şeyler vardır. sen onlara bunu açık açık söylesen, ödül gibi bile olur onlara.

"bir soru soruyorsunuz cevap vs yok. kafasına göre. isterse yazıyor isterse yazmıyor."

Ben bu sebeple 23 yıllık arkadaşlığı bitirdim.

Ayrıca bir başka arkadaşlığı daha bitirdim.

Bu derece değersizlik dayatması aslında kendisini ne kadar değersiz bulduğunu ama en kötüsü de bunu asla düzeltemeyeceğini gösteriyor. O yükü taşımaya hiç niyetim yok. Bunca zaman taşımışım bişey değişmemiş, daha da uğraşmam.

Offf be rahatladim.. hep benim basima geliyor diyordum artik boyle seyler

Cevabi veriyorum : direk tekmeyi bas

Bu tur insanlar eli seyinde kendini dunyanin merkezinde hint kumasi sanan tipler ve dunyayi sallamadan yasayabileceklerini dusunurler.

Sende onlari sallama tekmeyi bas birgun yolda karsilasirsan boynuna atlarlar ki basima geldi oooo kardesim nerelerdesin diye. Yuzsuzdurler.

Engelle gec huzur gelsin
Adam olanlarla yola devam...

yarı yaşımda arkadaşlarım var, onlardan bile böyle saçmalıklar görmedim. "hep böyle yapıyor"a mahal vermeden kışkışlarım zatı. eğer görüşmek isterse sağlam bir özür dilemesi gerekir, geçiştirmesine izin vermem.

biseyler planladiysak onden, o gun ya da bir onceki gun tekrar bi kontorl ediyorum hala musait miyiz, planlar devam mi diye. degilse degil, dunyanin sonu degil ama 3-5 kez ust uste planlar iptal oluyorsa daha da plan yapmiyorum o kisiyle.

bisey sorup cevap alamiyorsam iletisimi azaltiyorum, bi daha bisey sormuyorum.

yardim isteme senaryosu da ilki gibi, ben kendim gun bosatmissam ve karsidan ses gelmemisse bi durterim, iptalse iptaldir. bi dahakine kendi dusunup planlasin bana uyan bir gunde, gun bosaltmam daha da.

Yazmayi unutmusum 85 90 li yillarda telefon yoktu diye hatirliyorum ondan midir nedir
insanlar gorusecegin zaman heyecanlaniyordu geliyorlardi ne bilim konusuyorlardi

Telefon icadindan sonra bence insanlar herkese kolay ulasmaya basladi ve umursamaz oldular
Nasilsa pesimden kosar gibisinden
Birde tr demi boyle yoksa dunyadami insanlarda yedek kulubesine alma cok var mesela

Adam sana olumlu cevap verip yedek kulubesine aliyor

Baska insanlarla takiliyor istedigi keyfi buda bir mevzu

Boyle cok kisi tanidim

bence gezmek ya. zaman geri gelmiyor. keşke çocuk olmadan biraz daha gezseymişiz diyorum bazen.

tabi ki insanın kenarda kara gün parası olmalı da. 50 attınız diyelim onu 100-150 yapacaksınız diye de hayatı kaçırmanın bi manası yok.

bu konuyu gezmek vs. para biriktirmek olarak değil de deneyim kazanmak vs. emtia almak olarak değerlendirebilirsiniz. önemli olan 1-3-5 yıl sonra sizi ev-araba almak mı mutlu edecek yoksa 1-3-5 yıl sonra gezmekten edineceğiniz yeni deneyimlerin hayatınıza getireceği mutluluk mu? ben ikisini de biraz yapmaktan yanayım, biraz kenara para ayıralım ama biraz da yeni tecrübelere yelken açalım. insanız, bu hayata bir kere geliyoruz ama iyi günler olduğu kadar kötü günler de var.

Bir insanın işsizlik durumunda kendisini 4-5 ay idare edebilecek parası olması yeterli bence birikim için.
Sonrasında çok kasmamak lazım ve gezebildiğimiz kadar gezip görebildiğimiz kadar çok şey görmeliyiz, sonrasında bunun pişmanlığı daha büyük oluyor bence.

Biriktirmek. Çevremde iki genç aile 10-12 yıl dolarla kazandı. Yedi içti gezdi. Sonra işler bir iki yıl ters gitti, kaliteye alıştıkları için harcamaları hemen azalmadı. Bir sürü borçları var kapıya icra geldikçe ,bankalar aradıkça keşke gezeceğimize köşeye 3 kuruş atsaydık diyorlar şimdi.

ikisinin de bütcesi vec planı farklı olmalı ki insan ilerde birinden pişman olmasın. Kazancın bir kısmı ile birikim ve uzun vadeli plan yapılmalı, bir kısmı ile de tatil ve gezi planı. Kazançlar elbette yeterli gelmeyebiliyor özellikle günümüzde ancak burada da öyle düşünüyorum ki hedefler zamanında belirlenirse ve doğru planlamalar yapılırsa, uygun teklifler kovalanırsa mümkün.

Cocuk yokken gezmis ve biriktirmis biri olarak soyluyorum.
Kesinlikle gezin. Gezmeye "gezmek" diye degil, tecrube edinmek diye, dunya gorusu edinmek diye bakin. Bakis aciniz ne kadar degisirse hayattan o kadar zevk alirsiniz.
Parayi yine kazanacaksiniz, zaten cocuk yapma plani gelince gotunuzu oyle bir sikacaksiniz ki, aile buyukleri "ehe ehe cocuk rizkiyla gelirmis bak sans iste" diyecek bilip bilmeden. Siz isin bilincinde insanlar olarak calisiyor olacaksiniz zaten.
Diger arkadaslarin da soyledigi gibi, 6 ay- 1 yil kendinizi sikinti etmeden yasatacak parayi koyun kenara, sonra kalanla kendi capinizda gezin ve tecrube edinin.

denge diyorum.
para biriktirmek sart. cocugu birak, emeklilik sistemlerini de görüyorsun.
ama gezmek de sart. yoksa mezarliktaki en zengin adam olmanin tadini cikarirsin anca.

3 kazanıyorsak eğer 2 / 1 iyi bir oran. 2 yiyelim, içelim, gezelim ama 1 de biriktirelim. Yaş aldıkça insanın hayata bakış açısı değişiyor ama bir yandan da enerji bitiyor. Bana birisi şimdi kalk Ugandayı gezelim dese amaaan otur oturduğun yerde derim. Hant hant yürünecek yaşı geçtim daha fazla konfor arayışındayım.

Çocuk varken gezilmiyor, yokken çok rahat ancak şu ekonomik koşullarda zor. 2 memur maaşıyla aynı yıl ingiltereye gidip araba almıştım, şu an bu mümkün değil. Hem enflasyon hem kur hem de hükümet 2023te yurt dışı harcamalarını taksitlendirmeme kararı aldı. Gezmek için zor bir dönem ama mal içinde 10 yılını kitlemeye gerek yok. En kral arabaya binsen ne en güzel evi alsan ne. Bu ülke böyle haldeyken gezcen yoksa psikolojin bozulur.

yillik butce yapin. gelirin %20si birikim %20si tatil %60i harcama %10u worst case scenario butcesi olsun. boylelikle ne yarin ne olacak endiseniz olur ne de tatile gidecek paramiz yok endisesi. ha oyle bir gelir yoksa ortada realist olacaksin. tek basina olmadigin icin esine, ailelerinize karsi sorumluluklariniz var. gelecek kaygisi varken tatil yapmayacak evde oturacaksin.

gezin. paranın tamamını gezmeye gömün demiyorum ama gezin. gezmediğim her sene için pişmanım arayı kapatmaya çalışıyorum.

Normalde "lamı cimi yok, şu devirde parayı harcamak mantıksız" derdim ama sizin açıklamayı görünce fikrim değişti. Ben; durumlar iyiyken çok gezdim, hevesimi aldım. Benim olduğum yerden böyle demek kolay.
Yine de gezmeyi tozmayı dahi tutumlu şekilde yapmanızı önermek istiyorum.
Önce vizesiyle şusuyla uğraştırmayacak, nispeten daha yakın yerlere gidip gezginliği deneyimlemenizi tavsiye ederim. Gezginliği deneyimlemek de önemli. Nelere ne kadar harcanıyor, ne konularda sıkıntı yaşanıyor... vs gibi konuları bi kafada oturtup sonradan açılmaya başlayabilirsiniz.

cocuklar dogmadan gezebildiginiz kadar gezin. Biz Turkler cocuklarla birlikte gezmeyi yuksek cogunluka beceremiyoruz

2 hafta yıllık izinle ne kadar gezilebilir ki
bence ortada bir sorun yok
önemli olan güzel vakit geçirmek
ev ve araba varsa istediğinizi yapın helalinden

gezip görmek. hayatı deneyimlemek güzel. ama biraz yatırım da yapılabilir.
dediğin gibi sağlık açısından yapamayacak duruma gelebilir insan, ve göçüp gidebilir de...

offf çok çok zor soru.

bence 40a kadar birikim yapın, vücudunuzu sağlıklı tutun. 40tan sonra gezin. o zamana kadar kitap okuyun bol bol. gezip görmeyle eşdeğer olmaz tabii ama gözle görülür açıklığını kapatır bahsettiğin görmemişliğin

bu sorunun cevabı çok ucu açık ya. Hayattan ne beklediğinizle ilgili.

Ama birinden birini seçmek zorunda da değilsiniz.

-Akıllı bir bütçe yönetimiyle hem birikim yapıp hem de gönlünüzce gezebilirsiniz.

Gelecek güvencesi sağlamak önemli. Şimdi 34 yaşındasınız, muhtemelen özel sektördesiniz.

45 yaşından sonra ciddi bir yönetici pozisyonda değilseniz ya da kendi işinizi vb kurmadıysasnız özel sektörde şu anki kadar kazancınız olamayabilir. Çünkü o yaşlarda birçok işveren için "yüksek maaşlı, yaşlı, yatırım yapılamaz" statüsünde olacaksınız.
Daha küçük şirketlerde daha düşük ücretlere yönelmeye başlayacaksınız. Kariyer eğrisi böyledir maalesef özel sektörde.

O zaman hayatınızda çocuk da olacak belki. Masraflarınız artacak, ama geliriniz en iyi ihtimalle yerinde sayacak. Zam alacaksınız tabii ama enflasyona oranlayınca muhtemelen aynı yerde kalacaksınız yani.

O yüzden bence birikim işini ihmal etmeyin. Mesela eviniz var mı? Kiranız var mı?
Şimdi belki dert etmiyorsunuz ama o yaşlarda bunlar daha sorun olacak.

Bütçe planlaması önemli. Yıllık bütçe yapmak lazım.

Türk insanı buna alışık değil ama yılbaşında oturun eşinizle yıl boyu cebinize girecek toplam parayı hesaplayın. Bunun bir miktarını seyahate bir miktarını birikim ve yatırıma ayırın.

Ve bu limitlere uygun hareket edin.

İnanın yıllık planlamayla aylık planlamanın farkı hayatınızı çok değiştirecek.

atıyorum 50+50 ayda 100bin mi kazanıyorsunuz?

Yılda 1.2 milyon.

500'ü atıyorum kira, masraflar vs.

geriye kaldı mesela 750000.

Bunun 500000'ünü iyi bir yatırım olarak değerlendirin.

Kalan 250.000'yi seyahatler, yeme içme, eğlence vs için ayırın. Gibi.

50-30-20 diye bir model var.

%50 ihtiyaçlar zorunlu harcamalar.

%30 istekler, eğlence vs.

%20 yatırım

ama bu amerikada yaygın bir model. Bence türkiye'de %30 yatırım olmalı min.

Medeniyeti, kültürü 3-5 günde göremezsin. 3-5 ay da eh anca birşeylerin tadına varırsın. Finansal stabilite çok önemli.

Gezmek +156165465

denge kurmak onemli. ikisini de abartmamak lazim ama paranin bir arac oldugunu bilmeniz gerek. bu aracla deneyimler elde etmek yeni araclar almaktan daha onemli bence cunku muhtemelen bir gun geriye donup bakacaksiniz. o zaman gordugunuz sadece sey farkli model arabalar, farkli esyalar falan olursa uzulebilirsiniz.

Cebine giren her kuruşun (buna yolda bulduğun para dahil) %30'unu ev ve emeklilik fonu olarak ayıracaksın.
Bunu en iyi şekilde değerlendirebilmek için finansal okur yazarlık öğreneceksin.

Kalan %70 ile ister evlen, barklan, çoluk çocuğa karış, istersen gez, toz.

ikisi de.

imkaniniz varken tabii ki de gezin, gorun, deneyim biriktiniz, anilar yaratin, dunyaya bakis acinizi genisletin.

ama bu demek degil ki elinize gecen her kurusu harcayin. hayatta yarin ne olacagi belli olmaz, isinizi kaybedebilir, kaza gecirebilir, engelli kalabilirsiniz. mali olarak sorumluluk sahibi olun, 2 bina gormek ugurna sacma sapan borca girmeyin.

bence butce yapin size uygun olacak sekilde. atiyorum elinize gecen paranin %60i zorunlu harcamalara gidiyor olsun (kira, kredi, borc, benzin, gida vs). kalan %40i'nin yarisini gezmeye tozmaya ya da zorunlu olmayan alisverise, diger yarisini da birikime yatirima ayirin.

boylece hem harcadiginiz para icin sucluluk duymaz, hem de birikiminizi yapmis olursunuz.

denge denge denge.

biraz kariyeri saglamlastirmak ve o sirada belki ev arsa alabilmek veya pasif geliri yarattiktan sonra kafa gezmek icin daha rahat oluyor.

bir de cocuk olunca isler komple degisir. ona gore icinizde kalmasin bazi yasanmisliklar hayatinizi bir cocuga adamadan once. sonra hep pismanlik, kavgalar, burukluklar vs.

Çip dediğiniz noelli bölüm müydü? O güzeldi evet.

Çok popüler değil sanırım ama bu robot arılarla insanları öldürdükleri bölümü beğenmiştim ben.

Bi de san junipero'ydu sanırım ölenlerin bilincini aktardıkları sanal ada gibi yer. Mutlu sonla biten tek bölümdü (son 1-2 sezonu izlemedim). O kadar kasvetin arasında iyi gelmişti

Playtestmis adi.

Benim en sevdiklerim White Christmas ve şu akbilli olan Entire History Of You idi sanırım adı.

İzleyeli baya olduğu için bölüm isimlerini şak şak hatırlayamıyorum ama şimdi baktım nosedive bölümünü beğenmiştim. İnsanların birbirlerini puanladıkları bölüm.

Bir de shut up and dance.

Ceza verilen kisilere 1 gunu yasatiyorlardi ama 1 sn geciyordu aslinda falan oyle birseydi, bence de cok psikopatti. Dusununce keyif kaciran cinsten bir bolumdu.

@mbond, hangi bölümdü o?

Mbond'un dediğini anladım ben de, White Christmas o diye hatırlıyorum. Playtest fazla korku filmi klişesiydi ve biraz mehh bağlanmıştı çok sevmemiştim.

Bu ilk sezonda bisiklet binerek puan toplanan, siyahi abinin isyan edip en son sistemin çarklısı olduğu bölüm de iyiydi.

Bu ölen eşini robot olarak alan kadının olduğu bölüm ve insan bloklama teknolojisi olan bölümler çok popülerdi ama ben pek beğenmemiştim izlediğimde. O zaman yaşımız gençti belki şimdi izlesem severim :d

White Christmas ve San Junipero'yu eşit seviyorum.

White Christmas benim daha önce de kafamda düşündüğüm tarzda bir konuyu çok güzel işlediği için çok etkilenmiştim. Zaten dizinin en iyi bölümleri arasında hemen her listede bulunduğu için çok lafa gerek yok sanırım.

San Junipero ise tam aradığım tarzda bir konuydu. Ölen insanları dijital ortama upload etme konusu cidden çok iyi düşünülmüş bir şey. Bu kadar ilgi çekici bir şey nasıl daha önce düşünülmedi, neden daha sonra Upload gibi komedi dizisi dışında daha ciddi bir tonda işlenmedi bilmiyorum. Ben çok beğenmiştim.

Bu arada bu konu daha önce işlendiyse bile duymamıştım, bilen nerede işlendiğini söylerse bana da izleyecek bir şeyler çıkardı ne güzel.

Dizinin kendisini sevdiğim için Black Museum'u da sevmiştim örneğin ama Black Mirror'u hiç izlemeden onu izlesem öyle çok bayılmazdım.

white xmas

ben white christmasi izlememisim ya. sayenizde izleyecegim. jon hamm oynuyormus bi de.

bu kadar cevap arasında görmeyince şaşırdım açıkçası. benim için hated in the nation kesinlikle. hikayede belli kopukluklar ve abukluklar yok değil ama "vay ananıski!" etkisi açısından bence inanılmaz bir bölümdü. babadır bizim için.

ben 4. sezonun tamamını çok seviyorum. o sezon içinde de timsah ve metal kafa bölümleri. o 2 bölümün günümüzde veya yakın gelecekte gerçekleşme ihtimalinin yüksek olduğunu düşünmüştüm. oyunculuklar da çok iyiydi.

Entire History of You
Nosedive
The National Anthem

1- entire history of you
2- white christmas
3- san junipero

@mark

Benim robot arılı dediğim oydu ya çok severim o bölümü

san junipero

İlk 2 sezonun tüm bölümleri. Özellikle "White Bear."

Fifteen Million Merits
White Christmas
Nosedive
Shut Up and Dance
USS Callister
Black Museum

favori bölümlerim :)

San Junipero
Black Museum
Nosedive
USS Callister
Arkangel
Crocodile

Kolonya kaldı bende ki hiç sevmezdim kolonyayı şimdi sürekli çantamda, evimde baş ucumda, iş yerimde masamda, hep çevremde tutuyorum ne olur ne olmaz diye.

Bir de grip olunca maske takmaya başladım artık insanlara bulaşmasın diye bu bilinç pandemi dönemi oluştu bende.

Kolonya bende de kaldi. Eskiden de toplu taşıma kullanırsam vs el dezenfektani kullanırdım ama şimdi ulaşabileceğim her yerde var.

Uçağa binerken maske takıyorum hala.

Kendim de hasta gibi hissedersem daha dikkatli davranıyorum artık.

Evi havalandırma. Kışın üşüdügum için sabah beş dakika-aksam uyumadan beş dakika habalandirirdim, yeterdi. Artık kar da yağsa belirli zaman dilimlerinde cami açıyorum.

Bir de pandemiyle birlikte vitamin takviyelerime vs daha çok dikkat eder oldum ama bu yaşla da ilgili olabilir.

çöp odası var yangın merdiveninin olduğu yerde, kapısını açarken peçete kullanıyorum. alışveriş arabalarını kolonya ile silip kullanıyorum. eskiden de çok temiz ve titiz biriydim ama şimdi daha da dikkatliyim. uzun zamandır hasta olmuyorum, artısı bu.

El yıkama alışkanlığım arttı

Aşı yaptırmayanlara baskı uygulayanlara takıntım oluştu. Sokağa çıkma yasaklarına ve aşırı bilimsel maske zorbalığına karşı çıkacağım.

- Pandemi neticesinde gün içerisinde elimi aşırı yıkayan biri oldum. Bu el yıkama yoğunluğumdan memnun değilim ama asla değiştiremiyorum. Ellerimi yıkamam gerektiğini düşünüyorsam ve "Bu kez yıkamayayım ya" demeye kalkarsam çok huzursuz olup yine yıkıyorum. Allah'ın belası pandemi, ayarlarımı bozdu resmen.

- Dışarıda bir yerlere temas ettikten sonra taşıdığım kolonyayla ellerimi temizliyorum.

- Hastaneye gittiğimde maske takıyorum. Hastanede kapı kollarına kağıt havlu ile temas ediyorum.

Pandemide dışarı çok az çıktım ve her çıktığımda N95 maske + siperlik kullanmama rağmen covid oldum.

Bu saatten sonra kimse bana maske taktiramaz:) (sadece bazı doktor odalarına girerken saygı amaçlı takiyorum)

Ama kolonya ve mümkün olduğunca bir yerlere dokunmama huyu alışkanlık oldu.

Ha bir de dışarda önümde oksuren tiksiran biri olursa saçma bir şekilde nefesimi tutarak geçiyorum yanından :)

Dışarıda, yakınımda biri öksürür, tıksırırsa müthiş rahatsız oluyorum.

Koskoca yolda, tam da birinin yanından geçerken öksüren öküzler var.

kolonya +1
maskeye olan önyargım yok oldu. kışın grip vb. kapmamak için toplu taşımada maske kullanmaya başladım.

prime'da yok (en azından Türkiye'de yok). disney olmadığı için deneyemiyorum.

turkiye'de herhangi bir platformda yok. buradan bakabilirsiniz.

Böyle durumlarda filmin ismini Letterboxd'ye yazınca altında nerelerde gösterimde olduğu yazıyor aklınızda bulunsun.
Bu film şu an Türkiye'de görünmüyor.

stremio kurunuz

alkolü isin icine karistirma.

rahatsizlandin sabah ve gec kaldin. haber de veremedin. bir dahakine daha dikkatli olacaksin.

BITTI.

bu arada amber heard- johnny depp trial videolarini izleyebilirsin. lafi cok güzel ceviriyorlar. sorulari nasil geri püskürtüyorlar ya da kelimelerle nasil oynuyorlar vs bisiler katiyor.

Robert +1

Ayyaş damgası yeme
Zaten kimseyi ilgilendirmez senin içki içip içmemen ve sebebi
Mecbur alttan alacaksın, gaza getirme kendini

Alkolden bahsetme+1

Kendini çok gaza getirme ama çok ezik de durma. Kendini ifade et, haddinden fazla iş yapmanı istediklerini, eğer bunların içinde aslında görevin olmayan işler de varsa bunu da söyle.

Maalesef böyle yani özel sektörde en az parayla en çok işi yaptırmak istiyorlar. Görevin olmayan işleri de yapmanı istiyorlar. İnsanlar çaresizlikten kabul ediyor. Bunu dile getirince de kabul etmeseydin diyorlar. Saygısızlık, sevgisizlik var. Para bütün değerlerin önüne geçmiş durumda.

Şarabı işin içine katma+1

Ama işyükünden dinlenemediğinden bahset

Psikolojin bozuk diyoruz, atış serbest diyorsun ama hala aynısın.

Soruna cevap: boynun eğik olmalısın. Hatalı taraf sensin, o yüzden hatanın arkasında adam gibi durmalısın. Özür dilerim, hayatımda çok kötü şeyler yaşadım ancak geçti anlayışınız için teşekkür ediyorum. Zamanla da görürsünüz minnettarım bye. Bunları dersen bir sorun yaşamazsın. Ama sizde "kadınım ben, kimseye ihtiyacım yok, haksız da olsam bana kimse laf edemez" gibi bir olay vardı. Sen daha iyi bilirsin ama beni dinlersen sıyrık almadan kurtulursun.

Askerde bir astsubay komutanımla konuşurken anlatmıştı.
artık o kadar alıştık ki azarlanmaya, sakince dinleyip sonunda emredersin komutanım deyip kenara çekiliyoruz demişti. yani kafaya takmaya gerek yok.
siz haksız olduğunuzu zaten ifade etmişsiniz.
Onlar sizi çağırmadan siz gidip alttan alarak önce özür dileyin. sonra da ufaktan ufaktan bunun aslında bir sürecin yansıması olduğu yönünde imada bulunun.
ben olsam böyle bir yol izlerdim.

kız zor durumunu paylaşmış, kart incel laf sokma peşinde. kadınlıkla alakalı tek kelime geçmiyor duyuruda lafı getirdiğin yere bak ya. bunun on kat beterini yapan erkek olsa "adamın derdi var yazık" dersin, şurada belaltı vuruyorsun utanmadan. rezil yaratık.

sekiz sen de başka nikle aç şöyle duyuruları ya. telegram grubundan ayrılalı aylar olmuş adam hala kuyruk acısıyla yorum yapıyor. ya da açma sen bilirsin aman

Alkolden bahsetme +1 Robert+ hastalıkla ilgili ayrıntı ver

Alkolden sakın bahsetmeyin.

Makulün çok ötesinde bir iş yükünüz ve mobbing varsa fırçanızı yedikten sonra bu durumla mücadele etmekte zorlandığınızı ifade edin.

detay verme. alkole falan hic girme.

kabalik yapma ve net ol. saygili bir sekilde kendi acindan durumu ozetle. yaptiginin yanlis oldugunun farkinda oldugunu sezdir ama acikca kabul etme.

su su sebeplerden dolayi stres altindayim bunlarin cozulmesine yonelik size daha once sunlari soyledim, daha once bir sey soylemediysen de bu konularin cozulmesi gerektigini dusunuyorum de.

bir de alkolu birak derim. safi zarar. icme aliskanligin varsa baska bir seyler ic.

Yukarıdakiler (en azından çoğu) +1

Alkolü asla ama asla anma.
Adaptasyon sorunu yaşıyorum de, bazı ailevi sıkıntılar üst üste geldi de, gerekirse okulda da sana davranışların kötü olduğundan ve bununla da baş etmekte zorlandığından bahset, böyle bir şeyler uydur ve hatanı kabul edip bir daha yapmayacağını garantile ve yapma.

Yapılan mobbinglere de takılmamaya çalış, işine odaklan, işe odaklanmak da insanı düştüğü bu duygusal dertlerden biraz olsun kurtarabilir.
Kendine kota koy mesela sadece Cuma-Cumartesi iç, hafta içi uyku durumunu meditasyonla, bitki çayıyla vs. halletmeye çalış.
Etkinliklere gitmeye çalışıyorsun sürekli ne güzel onları arttır, kendine hedefler koyarak başla, onlara tik ata ata ilerle zaten yavaş yavaş rutinin de oturur.

Ek ve önemli bir öneri daha;
Terapi.

nasıl geçti? umarım iyisinizdir

Valla sandığımdan çok daha yapıcı ve şefkatliydi müdürümüz. İletişim kurmak çok iyi geldi.

sende imposter sendromu var bence, kendini olduğundan beceriksiz ve başarısız görüyorsun. anlattığın kadar leş bir çalışan olsan seni iki dakika tutmazlardı. hadi geçmiş olsun kendine yüklenme bu kadar.

Çay içebilirsin :) bitki çayı.

Pasifik Pastanesinde muzlu rulo pasta.
Hava soğuk, dışarıda dolasikmaz. Barış manco müzesi kapalı olmalı.

dükkanlari gez. sahilde yürü. moda'da asuman'da asuman ye :)

Öncelikle yogadan önce bir şey yeme :)
Bir şey yemeyi önerenlere katılmıyorum.

Şu an yapılacak en iyi şey kahve içip bir şeyler izlemek ya da okumak bence hava çok soğuk yürümek dolaşmak için biraz sert günler.

Asuman a -1 demek için geri geldim :)
Kesin sıra vardır, tadı da uzun zaman önce bozuldu bence.
Pasifik de muzlu rulo.
Aa
Saray a gidebilirsin bahariye üzerindeki. İçeride oturup yavaş yavaş tatlını yersin belki tavuklu çorba. Akşam yemeğin çıkar aradan ama yogaya nasıl etkisi olur bilemem

İstanbul'u çok bilmiyorum ama sahafları gezmek çok eğlenceli olur bence. İlgini çeken bir kitabı alırsın, kahveni de alırsın okursun :)

Sakın bişi yeme çok rahatsız eder belki bitki çayı. Tak kulaklıkları mantra dinle kendinle kal o saate kadar

Bir romotologa, yoksa bir dahiliye uzmanına görünmenizi öneririm.

romatoloğa gittiğimde bana sorduğu sorulardan birisi buydu.

Geçmiş olsun, bende de aynı durum oluyordu sabahları, ilk 5-6 adımım canımı yakacak kadar zorluyordu doktora gittiğimde hem belimdeki ağrının hem de bunun fazla kilolarımdan kaynaklandığını öğrendim ve vitamin değerlerime bakıldı onlar da kötü durumdaymış.
Şimdi hem vitamin hem pilates hem spor dört bir yandan saldırdım ve bu sorun yavaş yavaş azalarak bitti.
Bende sadece sabah oluyordu ama gün içinde hiçbir şey olmuyordu, geciktirmeden doktora gidin.

selamlar ankilozan spondilitin başlıca etkilerinden biri. bi romatoloğa görünmenizi öneririm.

Doktor degilim ama bence acma germe tarzi seyleri aliskanlik haline getirmek lazim doye dusunuyorum yada en kotu bi spor aktivitesi olabilir.

Ama sizin durumunuz birseyin ilerlemis asamasi gibi gozukuyor

Her çocuk ebeveyninin aynasıdır. Çünkü annesini ve babasını örnek alır, aynen kopyalar ve davranışlarıyla aynısını sergiler.

Anne baba evde bağırarak konuşuyorsa onlar da bağırırlar. Evde kavga çoksa çocuklar da kavgacıdırlar veya çok pısırıktırlar. Çocukların enerjik ve coşkulu anlardaki gürültüleri aileden değil kendi sağlıklı enerjilerinden gelir ama kontrol sorumluluğu çocuklarda değil anne babalardadır, onlar ise bu zamanda çoğunlukla ilgisizler, çünkü onlarla da ilgilenilmedi, onlara insanlara saygılı olmak yaşayarak gösterilmedi. Yani zihinlerinde böyle hatıralar yok, örnek alma klasörü boş.

Ana babanın saygılı ve ölçülü ve hatta dengeli insanlar olduğu aile çok az. Ben o talihli azınlıktanım. Bunu nasıl aşarız diyorsan bence birbirimize yılmadan ve bıkmadan, yumuşaklıkla ve kendimiz örnek olarak destek teşkil etmek çözüm olacak. Çocuklara karşı saygıyı ve nezaketi asla elden bırakmamak lazım, eğer ailelerinde görmüyorlarsa görmeleri ve kaydedip sorgulamaları için. Hatta içlerinin ısınması için. Muhakkak hatırlayacaklardır.

Bizim kendi davranışlarımız istemesek bile herhangi bir anda herhangi bir insana şahane örnek olabiliyor, hiç ummadığımız kadar. Onun için belki de öncelik bizim kendimizi düzeltmemizdir...

@kullanicadi

Onun derdi sen ve senin gibi ebeveynler değil ki, sen sorumluluğunu bilen, saygılı, insan gibi bir ebeveynsin, onun sıkıntısı sorumsuz saygısız haddini bilmez anne babalar ve onların yetiştirdikleri çocukların zorbalıkları. Ben öyle anladım.

Ben de tam aynı yerden geriliyorum hatta, tam da aynı sebeple anne olmak istemedim, istemiyorum. Çünkü güvenemiyorum, kimseyi güvenilir bulmuyorum ben de. Hepimiz toplumu bir şekilde tecrübe ediyoruz her gün ve benim gördüklerim beni çok huzursuz ediyor. O da sanırım bunun için yazdı buraya. Senle ilgisi yok ki.

@kullanıcıadi
Çocuğun çevreye rahatsızlık veriyorsa ve bunu önleyemiyorsan bu senin suçun olur. Bizim bir günahımız yok ama senin yaptığın çocuğun derdini beraber çekmemizi istemen çok tuhaf.
Keyifsizse senin oğlan bunu sabah kahvaltıya gelen herkese yaşatma. Gelme kahvaltıya.

Çok basit aslında ama çocuğu olanlar sessizliğin lüks olduğunu sanıyorlar.

+1'imle geldim.

Hastayım, yarın işe gitcem dinlenmem lazım diye kapısına gidiyorum çünkü artık mesaj yoluyla uyarmaktan bezdum. Bana diyo ki ben de hastayım nolmuş, şuramdan buramdan ameliyatlıyım. Bu zamana kadar kimse kapımıza şikayete gelmedi diye beni suçlu çıkarmaya çalışıyo üstelik. Apartman hayatında gürültü olurmuş. Ben anlayış gösterecekmişim. Yok erkek çocuğuymuş enerjikmiş, yok muhabbet kuşunu görmüş heyecanlanmış, misafir gelmiş onun çocuğuyla coşmuş, bahaneler bahaneler...

Çocuk napcak, dur diyen sus diyen olmazsa kuduracak tabi. Bana hmm ok diyor ama davranışı asla düzeltmiyolar bi de.

Çok doluyum çoook!

aşırı derecede ortadoğulu bir sorun.

şımarık veletler ortadoğulu bir kavram.

anası da babası da gerçek normal insan gibi insan olan veletler zaten çağcıl insanları o kadar da rahatsız etmiyor. 2024 yılında ortadoğulu islamik bi ortamda beklentileri ona göre ayarlamak lazım sanki.

soruya cevap olarak ise evet, huzur içinde yaşıyorum çünkü civarımda pek ortadoğulu yok.

+1'imle geldim daha dün bu durumu ilk kez aklimdan geçirdim.

İki çok küçük çocuk başta şakalaşıyorlardi, çocuktur dedim. Ama erkek kizi israrla bagirtiyor, diyorsunuz ayni masadalar(!), ana uyaracak herhalde. Hiç bir uyari yok. Ardindan yarim saat belki gaz cikarma sesi yapti cocuklar. Kesintisiz! Cunku uyaran yok. Ve ana baba AYNI restoran masasinda. Geri kalan tum tespitleri siz yapmissiniz zaten.
Buyuyunce normal insanlarin normal cocuklarina zorbalik yapacak cocuklar olacaklar bence. Ana babasinin durdurmadigi cocugu ogretmen nasil durdursun.

Avrupada bu islerin olmadigi ile ilgili cok saglam tespitlerin oldugu bir iki meshur baslik vardi ekside.

Sizin kadar sert bakmıyorum, ancak bence bu tür durumların ortaya çıkmasının en büyük sebebi bazı ailelerin çocuklarını hiç de çocuklara yönelik olmayan yerlere getirmesi.

Örneğin eşinizle ya da sevgilinizle gayet yetişkinlere yönelik bir tiyatroya, restorana, bir yere gidiyorsunuz. çocuklara yönelik bir şeyler olmadığı besbelli. Ama bir bakıyorsunuz bir çift çocuğunu getirmiş böyle bir ortamı "deneyimlemesini" falan bekliyor. Çocuk ortamı sevmemiş, mızmızlanıyor ancak ailesi hiç oralı olmuyor, gitmeye niyetleri yok. Çocuk sürekli bir şeyler soruyor, konuşulmaması gereken bir ortamda sürekli konuşuyor vs. Bir şey söyleyince de "ama o daha çocuk, ne yapayım?" Deniyor.

Dünyanın en saçma şeylerinden birisi. Çocuklara yönelik, onun yaşına uygun veya genele yönelik birçok yapılacak şey varken hayır; Çocuk illa onu "deneyimleyecek."

Ciddi anlamda sinir bozucu. Hatta bence açık olmak gerekirse çocuğun uygun bir zamanda seveceği varsa bile önüne ket vuruyor o yaşadığı şey. Her şey zamanında güzel.

Toplumda maalesef aşırı cahil insan var. Sadece çocuk konusu değil konu. İnsanlar birbirine karşı saygı sevgi nedir bilmiyorlar. Kavram karmaşası yaşıyorlar. Bu köpek konusunda da böyle çocuk konusunda da.

Bak neler var. Olayı nasıl da demagoji yapıyor. Dünyadaki en güzel şey çocuk sesi diye. Nasıl da gerçekleri carpitarak eğip büküyor. Bak böyle narsist insanlar gelip çocuk sevgisinden bahseder. Sen bencil bir kişi olarak bireyi önemsemiyorsun ki çocuğu onemseyesin zir cahil, saygısız. İnsanların birbirini rahatsız etmemesi isteğine bile nasıl kudurarak tepki veriyorlar, e nolacak öyle görmüş, öyle öğrenmiş.

çocuk sus deyince susan bir canlı değil. keşke öyle olsa. tabi ki abartı durumlarda müdahale edilir, özellikle restoranda, toplu taşımada vs. ama onun dışında çok da şey yapmamak lazım. anne baba etkeni önemli tabi de, bir de genetik var. her çocuk evinin aynası olmuyor.
zor konu yani.
anne olana kadar ben de benzer düşünüyordum. ama anne olduktan sonra asla kınayarak bakmıyorum bu tip durumlara.

duyuruyu okur okumaz sebepsiz veya incir çekirdeğini doldurmayan bir nedenden ötürü atılan çocuk sesi belirdi kulaklarımda bir an, başıma ağrı girdi.

şu hayatta artık çocuklardan daha gıcık olduğum bir şey varsa o da yeryüzüne padişah/kral(içe)/prens(es) doğurduğunu sanıp herkesin bu şizofrenik bakış açılarına uymamızı bekleyen ailelerdir. çocuk bu, kukladan veya yontulmamış odundan farksız. o çocuğun hala yontulmamış odun olarak kalmasında bu tip ebeveynlerin payı çok büyük.


artık bir ortamda çocuklu aile varsa mümkün mertebede kaçmaya çalışıyorum. anlamsız bağırış çağırışlar, pis ayaklarıyla koltuğa basmalar, etrafındakileri rahatsız etmeler, koşturmalar, herhangi bir mekanik sisteme parmak sokmaları ve anne-babalarının buna hiçbir şey dememeleri beni o kadar sinirlendiriyor ki anlatamam.


çocukların hiç dahil edilmediği ortamların yaygınlaşmasını o kadar çok istiyorum ki. hatta buna sosyal faaliyetleri geçiyorum, gündelik ve zorunlu alanlar da dahil edilmeli. örneğin toplu taşıma araçları, kafeler, restoranlar, avm'ler de dahil. eğer iki konu hakkında diktatörlük yapma imkanım olsaydı bunlardan biri futbolu yasaklamak, biri de toplumla entegre olmayı başaramamış çocuklu aileleri sosyal çevreden mahrum etmek üzerine olurdu.

kendi çocuklarına tahammül edemeyen tipler gelip senin tahammül etmeni bekliyor, şaka gibi.


ayrıca çok absürt şekilde kendisi çok anlayışlı, nazik ve etrafındakilere daima kibar olan ince bir arkadaşım söz konusu çocuğu olunca etrafta kim var, kim yok asla önemsemeyip ortalığın çocuğu yüzünden savaş alanına dönmesine asla müdahalede bulunmuyor.

çocuk sus deyince susan bir canlı değil. +1

Cocuklarin toplumsal ortamlarda cevreyi rahatsiz ettigi durumlarda ebeveynler genelde bir ihtiyaci karsilamamis olduklari icin hatalidir. Ancak her zaman, her durum on gorulemeyebiliyor. Cocuk yeri geliyor okulda/kreste yasadigi bir sorundan dolayi da gurultu yapabiliyor. Toplumsal ortamda uyarilir, halledilmeye calisilir falan ama bazen de olmuyor.

Ayrica cocuk her zaman ebeveynlerini yansitmiyor. Biz evde hic bagirmiyoruz, cocuk da genelde bagirmiyor ama bir arkadasi falan gelse bagirarak konusmaya basliyorlar. Arada uyararak bir nebze normallestirilebiliyor. Her hareketine mudahale edilen cocugun ileride topluma etkisinin hic de iyi olacagini sanmiyorum.

sende çocuk yap bırak onlar düşünsün.

çocuk sus deyince susan bir canlı değil evet çok doğru ama öyle yetiştirirseniz öyle olur ancak.

istisnai örnekleri var tabi ki ama burada gördüğümüz ortadoğu kafası ile yetişirse istisna olması gereken şey genel geçer hale gelir.
kimse de çocuğu suçlamıyor, onu yetiştiren kafayı suçluyor.

Nadir de olsa çocuğunu susturmaya çalışan, bir şekilde dikkatini dağıtmaya çalışan ebeveynlere denk geliyorum, ona bir şey diyemezsin mesela, onları anlayabiliyorum çocuk işte durmuyor susmuyor rahatsız ediyor ne yapabilirsin ki.

Ama çoğu zaman çocuğunun yaptığı gürültüye sesini çıkarmayan insanlarla karşılaşıyorum bu çok kötü bir şey. Deliriyorum sinirden, çocuğa değil de onlara kızıyorum, bir çaba ya bir adım bir şey yap susturmaya çalış.
Bir gün otobüste bir çocuk ayağıma kusmuştu ne diyebilirsin mesela çocuk yani maksimum 3 yaşındaydı ama kadın bir özür dile be bir şey söyle yani kusura bakmayın de hay allah çocuk işte de. bir şey yap.
benden özür dilemesini geçtim çocukla bile ilgilenmedi kadın, o an çocuğa daha çok üzüldüm.

mbond muazzam özetlemiş.

biz de insanları rahatsız etmemesi konusunda uyarıyoruz ancak çocuğa her ses çıkardığında sus demek de çok yanlış bir yaklaşım. Çocuk sahibi olmayıp her çocuğu ağlayanı cahil sananlar bilsin ki 200 tane kitap okuyoruz doğru yaklaşımı öğrenmek için. benim oğlan mesela 2 yaş bunalımında. olmadık yerde inadından ağlama krizine giriyor. bu hesaba göre sırf sussun diye istediğini yapmalıyım. öyle bir dünya yok tabii ki.

bu durum suistimale açık. her ne olursa çocuktur yapar diyen ve sadece etraftakiler değil kendi çocuğu da aslında umrunda bile olmayan manyaklara da rastlıyoruz.

işin özü hayat bu gibi şeylere kafayı takmak için çok kısa.

hocam duyurularin hep gozume carpiyor. surekli sosyal problemler ve problemlerin kaynagi hep baska insanlar. tamam zor bir cografyada yasiyoruz insan kalitesi cok dusuk ama boyle bir profil cizmeniz de hic saglikli degil. acaba bir durulup benim dusunce, davranis, tepkilerimde hata olabilir mi diye dusundunuz mu hic? bunu yapici bir elestiri olarak degerlendirin. cunku surekli dert yanmak yeni dertler getirmekten baska bir halta yaramiyor. sad but true.

3 çocuğum oldu. en büyüğü 7 yaşında.

belirli dönemleri var, ağlama krizlerine girerler 2 hafta kadar (büyüme krizi denir). Dışarda, evde nerede olursak olalım en ufak şeye ağlarlar. Örneğin avm'de yürürken benim ayakkabım neden pembe değil diye dakikalarca yırtındığını hatırlarım.

bu durumlarda üstüne gitmek çocuğu daha da sinirlendiriyor, o an ağlaması gerek ve yapacak bir şey yok :) çevresindeki insanlar rahatsız oluyorlar evet, farkındayım. ama insan olarak toplumda beraber yaşıyorsak bazı zaruri şeyler karşısında birbirimize sabretmemiz gerekiyor. örneğin yaşlıların araba kullanmasına ayar oluyorum, yolda yürümesine ayar oluyorum, toplu taşımada şişmanlara ayar oluyorum, engelli insanlara ayar oluyorum gibi bir sürü benzer bahane çıkartabilirim. ama aynı toplumda yaşıyoruz işte, zaruri sebepler dolayısıyla sabredeceğiz birbirimize.

Daha önce anlatmıştım,
Bir hastanenin bekleme salonundayım, kalabalık epey. İki kadın geldi çocuk arabalı ve eteklerine yapışmış ikişer çocukla. Yani en az üç çocuk sözünü buyruk olarak kabul etmişler. Oturdular bir yere, yıllardır görüşememişler gibi koyu bir muhabbete başladılar.
4 çocuk olay yerini ahıra çevirmekte gecikmedi. Rahatsız olan erkekler, Titanyum korkusuyla kadınlara bir şey diyemediler ama birkaç kadın homurdandı. Kadınlar 'Onlar çocuk.' deyip kestirip attı.
Daha sonra kulağı küpeli saçı tokalı 7-8 tel sakallı bir genç, en küçük çocuk yanından geçerken, 'şu ne?' dedi. Çocuk durdu. Yangın dolabının üstündeki tabelalardan ikisi arası bir diyalog başladı. 'Sen renkleri biliyor musun falan derken sohbete diğer üç çocuk da katıldı. Ortam bir anda sükunete kavuştu. Ben oradan ayrılırken o üniversite öğrencisi o 4 çocukla hala sohbet ediyordu.

Çocuğu birey olarak görürsen o da insan gibi davranabiliyor. Bu işi orada o anneler yapmalıydı. Ama onlar enerjisini boşaltsın diye köpeği parka götürme mantığıyla çıkarıyorlar çocuklarını evden.

İzban'da bir anne çocuğa rasladım. Anne 3-4 yaşlarındaki oğluyla yol boyu büyük bir insanla sohbet eder gibi sohbet etti. Çocuğun sorduğu bir soruya cevap veremedi. Bunun cevabını ben de bilmiyorum, akşam babamıza soralım. Ama ben unutabilirim, sen hatırlatır mısın dedi. Eminim o çocuk evde alt kattakinin tepesinde tepinmiyordur.

Şu an bir komşum var. Her akşam iki oğlunu alıp ön bahçeye iniyor. Önce bankta baba oğul muhabbeti oluyor, yaz kış. Sonra 15-20 dakika, sanırım akşam yemeği hazır telefonu gelene kadar futbol oynuyorlar.

İnsanlar insan yetiştirmenin bilinciyle çocuk yapmalı. Saldım çayıra, mevlam kayıra deyince söylediğiniz görüntüler çıkıyor ortaya.

Çocuk sus deyince susan bir canlı değil diyenler olmuş. Kişisel cevabımı vereyim. Bahsettiğim toddler dediğimiz yaş grubu değil, ilkokul çağına gelmiş çocuklar. Toddlerlara zaten her sosyal ortamda anlayış gösteriyoruz mecbur. Ilkokul çocuklarının da evde öğrenmediği saygıyı okulda random bi öğretmenden öğrenmesi hadi bi nebze mümkün de her ortamda istikrarlı şekilde uygulayabilmesi mümkün görünmüyor aile saygısızsa.

Sus demek zaten birinci adım. Onu bile yapmayan var. Yukarıda da bir kaç örnek verildi, sus deyince susmuyorsa dikkatini dağıtmak, çocuğun enerjisini boşaltacak başka yöntemler, aktiviteler bulmak ebeveynin görevi değil mi? Benim çocuğum yok ama arkadaşlarımın üst level haşarı çocuklarında bunu deneyimledim. Çocuklar bu tarz aktivitelere olumlu ve hızlı geri dönüş yapıyorlar. Sonra da millet sanıyo ki ben çocuklarla iyi anlaşıyorum. Biz bunu yaptık ama canımız ilgilenmek istemiyo diyen yok, o anda kendi keyiflerini sürmek varken... ekonomik durumu kötü insanlar da değiller çocuğa sosyal ve fiziksel aktivite alanları açamasınlar.

Hayır yani ben en doğal hakkım olarak evimde, konfor alanımda dinlenebilmek, uyuyabilmek için komşudan icazet mi almalıyım?

Çocuklular ve çocuksuzların tatlı seviyede çatışmasına dönmüş :D

Çocuksuz olarak evimde otururken başkasının çocuk sahibi olma kararının beni rahatsız etmesine çok mana veremeyenlerdenim.

Memlekette sokakta çocuk oynayan kalan son sokaklardan birinde oturuyorum özellikle havalar ısınınca okullar tatil olunca çekilmez bir hal alıyor. "Çocuktur oynuyacaklar elbette"nin üzerinde bir bağırış çığırış var. Evebeynlerinin umrunda değil çocuklar ciddi riske girdiklerinde dahi gayet rahatlar.

Bu rahatsızlığıma şehirde yaşıyorsun bunları göze almışsın argümanı ile gelinmesini de bi yere kadar anlayabiliyorum. Zira o argümanı üzerime savuranın 1 hafta benim çalışma odamda yaşamasından sonra rahatsız olmama ihtimalleri yok :D

Maalesef çocuk ayarsız bişey elimden geldiğince kaçınmaya çalıştıkça gelip ağzıma giriyorlar.