Herkesin cinsiyetini doğru biliyorum ya da tahmin ediyorum bence.

Yanlış biliyormuşum ya da tahmin ediyormuşum bir de. Böyle özgüvenli ve iddialı konuştum ama 😂

Yanlış yok da, emin olamadığım var. Sorucam bigün de yanlış anlar diye sormaya çekiniyorum.

soru soranın cinsiyetinden bana ne? cinsiyetin önemli olduğu bir durum varsa, zaten genel olarak belirtiyorlar.

Ben mesela mesaj atacaksam nötr yazıyorum. Kız erkek bı varsayimda bulunmuyorum.
Ama bana erkekmisim gibi mesaj atan çok oluyor. Hitaplar yani oyle oluyor.
Bir de kendisine yürüyormuşum gibi ters davranan kadınlar oldu. Ya da gerçekten rahatsız oldular da çok olunacak bir şey yok gibiydi ;)

co2s2 bazen pot kırmamak için bilmek iyi oluyor

notr olarak cevap veriyorum +1

bence pek çok insan bu sorunu aşmak için özel mesajlara "hocam" diye giriş yapıyor. ben de buna uyuz oluyorum:D

soruya cevap: potluk bir durum olduğunu hatırlamıyorum; zaten genelde belli oluyor.
gönül işiyse özellikle bilerek cevap vermek isterim; ama o durumda genelde belirtiyorlar zaten.

cinsiyet nötr nickler bende.

Herkes cinsiyetsiz gibi düşünüyorum nedense. Ama agresif düşmanca tavırda olanlar otomatik olarak erkek diye kodlanmış bana

Yanlış tahmin ettiğim insanlar oldu. Çok spesifik nickler veya sorular hariç soran kişinin cinsiyetini anlamak zor. Zaten pek gerek de yok. Herkese nötr +1.

Oluyor, bir fincan kahve ile film izlemek ve aknehateni kadın sanıyordum, diillermiş.

Aknehaten erkek miymiş

sadece vitamin b12 eksikliği bile olabilir. hayatınızı bu kadar zorlaştıran bişey için gecikmeksizin sağlık kontrolü yaptırmakta fayda var.

@lil siztah b12'm normal seviyede. Demir ve d vitamini eksikliği için ilaç kullanıyorum.

Çok benzerlerini yaşıyorum, benimki kafada dönen tilkilerle ilgili. Hafta sonu alkol tüketimiyle beraber iyi hissediyorum mesela, hafta içi ayyuka çıkıyor.

B12 ile de ilgili olabilir ama muhtemelen başka eksik şeyler de olabilir, kontrol +1

öyleyse -yaptırmadıysanız- nörolojik kontrolde fayda var.
şahsen ağır stres altında olduğumda böyle şeyler yaşıyorum, anksiyete bozukluğu sebebiyle; rahatlayınca geçiyor. gerçi siz öyle bir etkenden de bahsetmemişsiniz..
geçmiş olsun.

hareketsizlik,
gün boyu fazla ekran isigina maruz kalma,
gec saatte yemek,icmek,
ve sonunda gec uyumak
yada huzursuz uyuma,

bu sonuclari olusturabiliyor.

@designer yıllardır masa başı çalışıyorum. Hiç bu kadar kötü olmamıştım. Arada ekran bulanıklaşıyor, okuyamıyorum, ara vermek zorunda kalıyorum.

@konusma
canan karatayda anlatiyordu,
periyodik cetvelde
halojenlerin oldugu grupta
flor
klor
bromür
iyotu bagliyor
ve iyot eksikligi ile troid bozuklugu vs olusuyor diye ifade ediyordu,

sonra herkes hasimato,
herkes yorgun..

Bunları kısmen deneyimliyorum. Açıkcası telefon ve bilgisayarda abuk zubuk şeylere bakmaktan ve/veya saçma sapan abur cubur yememden kaynaklanıyor diye düşünüyorum.

beyin/zihin sisi de olabilir. kan testi yaptırın fiziksel değilse ruhsal olabilir.

beyin sisi konusunu da araştırmanızı öneririm. ben ikinci covid oluşumdan sonra yaşadım, long term covid effects şeklinde anlatmıştı nörolog ve ilerleyen yıllarda çok fazla insan bundan muzdarip olacak demişti. nöroloğun verdiği bir ilaç ve önerdiği multivitaminle birkaç ayda toparlandım. ama covid vb. dışında da pek çok tetikleyici nedeni var, uzun süre ekrana bakmak/maruz kalmak, sürmenaj olmak, beslenme şekli vb.

Benzer şikayetlerden dolayı bir tahlil yaptırdım. Demir değerim alt sınırın daha altında çıktı, bu etkiliyormuş. Fiziksel olarak bir sıkıntı yoksa gerisi sanırım tamamen stres kaynaklı. Bir de ekmek, poğaça gibi şeyleri daha az tüketmekte faydalı olabiliyor.

uyku kalitesi üstadım. 3 hafta erken saatte yatıp erken kalkın düzeleceğini göreceksiniz.

söylentileri bir yana bırakıp adli tarafına bakarsak, olay yeri inceleme raporu (muydu neydi) çıktı yakın zamanda; ona göre öyle görünüyor. düştüğü anda odada bulunan kızı (içeride) ve kızının arkadaşı (ev hapsinde), pencereden bakarken düştüğünü söylüyorlardı. rapora göre baldır arkasındaki izler, arkası cama dönük ve mücadele ederken düştüğünü -yani büyük ihtimalle atıldığını- gösteriyor şekilde çıkmış.

halka oyununu çok seviyorlar, gerçekten çocuk esirgemeye gidecekse elimde 1 adet bundan var size yollayabilirim, amazondan almıştım:
www.amazon.com.tr

barfiks kurdurabilirsiniz alan büyükse.

Top havuzu olabilir mi uygun fiyatlı olan daha minimal seçenekler de var gibi. Onun dışında bir dolap ayarlansa raflara çeşitli kutu oyunlari konulabilir. Hem kutu oyunları için ilgi alanı ve yaşa göre eğitici ve eğlenceli olmasına göre sınırsız seçenek var.

Halka oyunu ortak alan için değil de küçük yaş grubunun evi için olabilir :)
Kapalı ve büyük olmahan bir alan. Ben de top havuzu dusundum ama onun hijyenini korumaya dair kaygılarım var. Evlerde raflar, yaşlarına göre kutu oyunları ya da oyuncak evler falan var şu anda :) tırmanma tahtası da aldik altına tatami döşedik:)

voleybol filesi (500 tl civarı) ve birkaç top (o da toplam 500 tl) olabilir.

Alan küçük onun için, ortalama 1.5m×2m genişliğinde alanımız kalıyor

playstation, wii.

Yakın arkadaşlarımıza "Kanka benim derdim bana yetiyor başkasını dinlemek istemiyorum" diyebilmeliyiz bence.
Haklısınız ben olsam ben de dinlemek istemezdim başkasının dertlerini ve soğurdum arkadaşlıktan.

o kişiyle telefonla konusmazsınız olur biter. o da gider bu 3. kişiyi baska kişilere anlatır ki anlatıyordur da.

mutekebbir'e katiliyorum ya, sizin bahsettiginiz gibi insanlar cok, hic durmadan konusan ve size alan acamayan. ben artik yakinimsa direk diyorum 'x bir dur ya surada iki dakika bir sey anlatacagim' ya da hic ilgilenmiyorum/bunun icin vaktim ve enerjim yok, bile diyebiliyorum karsidakine bagli olarak. yani derdinizin cok olmasina gerek yok acikcasi bunun icin, ne gerek var boyle uzun uzun 3.kisinin anlatildigi tek tarafli 'sohbetlere'. ve bazi insanlar gercekten sohbet konusunda cok zorluyor, sohbet edilmiyor.

siz lafa girip anlatmayı başarsanız, sizin dertlerinizi de 3. kişilere anlatacak demek ki; bir de böyle düşünün. bence bu arkadaşlığın biraz arasını açmanın vakti gelmiş.

benim çok yakın bir arkadaşım da, mesela iş yeriyle ilgili dertlerini saatlerce anlatıp, -hiç tanımadığım kişiler hakkında- benden yorum alıyordu. e yakın arkadaşım olunca da, ister istemez onun tarafını tutup, gönlünü hoş ediyordum. bir süre sonra iş yerimde çok ciddi sıkıntılar oldu; anlatıp rahatlamak istediğimde, "kusura bakma, şimdi yorum yapsam hiç tanımadığım kişilerin günahına gireceğim, bunu istemiyorum" diyip çıktı. onun aksine, ben onun suratına "kardeş, benim defalarca günahına girdiğim senin iş arkadaşların ne olacak?" diyemedim. bir süre sonra iş yerinde olan büyük bir sorunu anlatmaya kalkınca "hadi ya, kısmet.. hayırlısı" gibi kısa cevaplar verip konuyu değiştirdim. bayaa bozulduğunu hissettim ama anlamış mıdır bilemiyorum.. bu olaylar arkadaşlığımıza bakışımı değiştirdi. önceden bazen günde iki kez konuşurduk (farklı şehirlerdeyiz; telefonla konuşuyoruz), şimdi haftada 2-3 günü geçmemeye çalışıyorum. az konuşunca, detaylı dertlere de sıra gelmiyor zaten.
özetle böyle durumlarda mesafe iyidir. yaş ilerleyip vaktin kıymeti artınca, insan bunu daha iyi anlıyor.

Böyle durumlarda ben “amaaan benim derdim bana yetiyor boşver onu” diyip geçiyorum, demek lazım.

tabii ki böyle bir şey normal değil. "ya boşver x'i" diyip konuyu kapatın. bir kaç kere söylediğinizde anlamıyorsa, bu arkadaşınızla da konuşmayın.

Daha önce kötü bir tecrübeniz mi oldu bilmiyorum ama psikolojik destek verenlerin yaptığı şey zaten sizi yargılamak değil, önyargılı davranmak hiç değil.
Kesinlikle vazgeçmeyin.

ben aralık ayında başladım, daha yeni sayılır ama yakınlarımın ve benim kendimde farkedeceğimiz kadar değişiklik olduğunu söyleyebilirim. sırf filtresiz konuşabilmek anlatabilmek bile iyi geldi. şansıma ilk seçtiğim terapistle enerjimiz de tuttu, o yüzden ben online terapiyi tavsiye ederim şahsen.

ben bir web sitesinden uzmanlık alanlarına ve fotoğraflarına bakarak seçtim açıkçası. dış görünüşü değerlendirdiğimden değil de görünce iyi hissettiğim birini seçtim. kamerada da görünce iyi hissettiğim için devam ettim. bence içgüdülerinize güvenin. yargılanacağınızı sanmıyorum ama kendinizce filtre uygulayabilirsiniz, misal ben kendimce yobazlıkla karşılaşma ihtimalini elemek için LGBTİ'leri de çalıştığı hedef danışan grubuna koyan kişilerden seçmiştim.

doğru terapisti bulursan kesinlikle faydalı olur.

Online konusunda bilgim yok ama bir ara ağır bir rahatsızlık yaşadım. Hafta boyunca full “ölsem de kurtulsam” modundayken, terapideki 40 dakikadan sonra “ulan dünyaya hükmedebilirim be!” diye güle oynaya çıkıyordum.
Devlet başkanı olsam tüm halka haftada bir ücretsiz terapi sağlardım. En kısa zamanda bir yerden başlayın derim.
Güzel günler dilerim.

Edit: ikinci paragrafta yazdığınız kaygıya nerden düştünüz bilemiyorum ama o tipler olsa olsa parayla diploma alanlar arasından çıkıyordur. Terapist yargılamaz, hatta hayatta öyle bir sohbet modu olmadığından, terapi modunda sohbet çok ilginç ve eğlenceli bir deneyim.

ne islami tandansin ne laik tandansin yaptigi ayrimci yobazliklara tahammulum yok ve bunlari yapan birine de kendimi yargilatmam. ne güzel yazmışsın. aynı düşüncedeyim.

ben de terapiden çıkınca çok mutlu olurdum. hatta psikoloğumla da paylaşırdım bunu. sizin yanınızdan ayrılırken yapraklar daha güzel yeşil görünüyor bulutların mavisi daha canlı görünüyor neden diye?

ben de yetkim olsa psikolojiyi daha yaygın hale getirirdim. küçücük köylere dahi ulaşmasına öncülük ederdim. dilerim birgün bunu başarırım.

ben de doğru terapisti buluna kadar epey yoruldum. yaşlı psikolog iyi denildi bir yerde ama benim gittiğim üniversite hastanesindeki yaşlı psikolog en ktüsüydü.

itü mezunu bir kadın ilk psikolog aşkımdı.

son gittiğim de devlet hastanesindeydi ve emdr eğitimi almış biriydi ama bilmiyorum ya beni başından savdı ya da gerçek duygularıydı. bolca iltifat etti bana. çok mantıklı cümleler kurduğumu, göz hareketlerine gerek duymadığını ama çok istiyorsam yapacağını söyledi. ben de onun gazıyla hiç gitmedim ama yine gitmek istiyorum.
çünkü çözmek istediğim bazı şeyler var. birçok malzemem birikti onları indirmem lazım bir uzmana. niyeleri birlikte çözebileceğim ışıl ışıl birini bulurum inşAllah.

bundan sonra seçimimi emdr eğitimi almış birinden olacak ve sonuna kadar gideceğim.

özeller bana atanamayanlar gibi geliyor. kendine hayrı yok bana hiç olmaz diyorum içimden. sinmiyor. devlete atanmışsa iyidir o diye düşünüyorum ben.

Yaaa harika. Bir karga dostum olsun diye balkona kurmadığım düzenek kalmadı, kumrular ve güvercinler tarafından istila edildi ama bir tane karga gelmedi, hiçbir şey yapmadan karga dost edinmenizi çok kıskandım.
Bu durumu ara ara günceller misiniz lütfen çok merak ediyorum ilişkinin geleceğini.

bana kalırsa hiç ellemeyin. hem rahatsız olmasın hem de kinlenir konusu şaka gibi ama gerçek. bir keresinde çok karga bulunan bir yerde çalışırken -kabahatimi bilmemekle birlikte- birisi bana takmıştı. en sonunda bir gün kafamı öyle bir gagaladı ki, az kalsın delecekti :/ şimdi çok dikkat ediyorum :D
bence ceviz için sağlam bir kaynak bulmuş ve size bıraktığını stoklamak amacıyla oraya saklamışa benziyor. yoksa direkt kırıp yiyorlar malum.
ona küçük sürprizler yapın ve oraya ceviz içi bırakın derim :)

kargalarda hediyeleşme vardır. ilk adımı o atmış.

pencere önüne peynir, et parçası gibi seveceği şeyler koy. karşılığında para, altın bile bulup getirebilir. benim bahçede sabit iki karga var. devamlı yiyecek atarım. toka falan bırakıyorlar cam kenarına.

Hemen bugün gider gitmez balkona hediye koyayım güncelleyeceğim tamamdır çok komik ve mutlu da etti beni çünkü hiç beklemediğim bir yerden çıktı XD

karga hırsızdır ya 1 çuval cevizi yok ettiler balkondan fark etmedik birde yuksekten atıp kırılmasını beliyorlar sokaklarda birde benim önüme atıyorlar bilerek.
bunu martılarda yapıyor, balkondan muz çalan martı mı olur ya.
kendi haline bırakın karga akıllıdır malını çaldığınızı anlarsa sizi o balkonda yaşatmaz pike yapa yapa çıkmanızı engeller.

hediye verin +1

Ne kadar iyi düşüncelisiniz. Ben olsam bundan "seni bu saksıya gömerim" anlamı çıkarıp kavgaya tutuşurdum.

Şaka bi yana sizi test ediyor olabilir. Geldiğinde cevize hiç dokunmamışsan yeni bir dost edindin demektir

Şimdi eve geldim cevizi geri almış iyi ki dokunmamışım :D hazır iç ceviz koydum aynı oraya bakalım güncellemeleri yazarım adadfsfs

Testi geçmişsiniz, başarılar! Sırada, arkasını dönüp kendini sizin kollarınıza bırakmak var sanırım xD
Soruya cevap: test yapıyordur :p

Size hediye değil o, erzak saklıyor. Bizim burda palmiyelerin tepelerine saklarlar. Lazım olunca alırlar.

Bir yaralı kargayı evde iyi etmiştik. Onların hediyeleri genelde tel mel gibi parlak metal parçaları oluyor. Gelip balkona bırakıp gidiyorlar.

Güncelleme:
1. Gün cevizi içi koydum yemedi meğersem iç cevize güvenmeyebiliyormuş kabuklu cevize güveniyormuş.
2. Gün kabuklu ceviz koydum 24 saat dokunmayıp gözlem yaptı ertesi gün kabuklu cevizi aldı XD

Şimdi 1 tane daha kabuklu ceviz koydum aramızda henüz güven ilişkisi yok ama ben yokken mutlaka balkona geliyor. Uzun bir süreç gerekecek gibi dostluk kurmak için gene güncelleme yaparım :D

Bütün kabuklu cevizleri alıyor. Bugün 3. Kez kabuklu ceviz koydum karga sonunda ben varken geldi ve bakıştık uzun uzun, en son cevizi alırken bana tekrar 5 saniye bakıp gitti sanırım ilk defa aramızda güven ilişkisi olmaya başladı. Şimdi her gün sadece 1 tane ceviz koyup rutine bağlayacam saat 11:30 gibi geldi muhtemelen ben işteyken geliyormuş hep ondan görmüyorum diye tahmin ediyorum. Ama beni artık tanıyor bayağı bakıp gitti XD

leylek yaren'in yuvasını canlı yayınlıyorlardı sen de karga reyizi yayınlayabilirsin :)

Dünden itibaren 5-6 kere yanıma geldi ilkinde sürekli ceviz motivasyonu ile geldi; bugün 2 defa 10’ar dakika kalmak suretiyle beni izlemeye geldi. Aramızda güven bağı gelişiyor yavaş yavaş, bir tane kamera düzeneği kuracağım galiba çünkü çok tatlı :D bana gelen juvenil denilen genç kargaymış, gençler biraz daha risk alıyormuş sanırım o yüzden tanıştık sgdhdjjd
Henüz bana hediye getirme filan yapmıyor, sabah yemek koymadım işten gelince ceviz ve kuru üzüm koydum yarım saat sonra geldi kondu. Ama bugün yemeği almadı uzun süre izliyor hala. muhtemelen karnı tok, yarın ben yokken alacak XD

Arkadaşlar karga ile bayağı dostluk kurmaya başladık gibi; ilk haftalardan sonra eşini de getirdi beraber geliyorlar. Bugün ilk defa dominant büyük olan bana bayağı yaklaştı ve ağzında kaşarla beni inceledi afgshdhd
2 dilim kaşarın birini de arkada bir saksıya gömdü yine takılıyor kafasına göre.
Bu da ilk yakın pozu :D
ibb.co

Bu konuda fularsız entellik'in bir kaç podcasti vardı. Ben de terapiste gitmiyorum mesela, eşim de artık ısrar etmiyor. sorunum zaten az para kazanmak, sorunumu biliyorum öyleyse niye bir de ona para harcıyayım diyorum

Hayatımın en yanlış kararıydı psikolog ve psikiyatriye gitmek. Hiçbir işe yaramadığı gibi, sanki yangını daha da körüklediler.

BDT ile daha hızlı sonuç alınıyor.
EMDR'yi de denedim. Belki terapist iyi değildi bu konuda bilemiyorum, ama bana da geçmişi bu şekilde deşmek hiç iyi hissettirmedi ve devamını getirmek istemedim.

Terapi almak ayrı.bir efor gerektiriyor. Ben daha büyük bir enerji harcayabilecegimi düşünmüştüm bu işe ama sanırım çocukluk travmalarina kadar inip kök problemleri çözecek seviyede değilmiş. Ama bugünümü iyileştirmek ve daha sağlıklı düşünebilmek için elimden geleni yapmaya hazırım. Dolayısıyla ekol değiştirmek daha mantıklı mı olur yoksa başladığım işi yarım bırakmayayım mı? Sormak istediğim bu. Terapi almayı bırakmayacagim.

O zaman ekol değiştirme bence, başladığın işi yarım bırakma. Baktın olmadı/olmuyor o zaman değiştirirsin. Efor kısmına sonuna kadar katılıyorum, hiç kolay bişey değil. Terapiler sonrası saatlerce uyumak isterdim sadece.

Öncelikle mevcut terapistinle durumunu konuşman lazım. O bunu bir yöntem dahilinde de yapıyor olabilir ama feedback i mutlaka senden almalı ve ona göre süreci netleştirmelisiniz birlikte.

Ben de benzer sebeplerden bırakmıştım, üstünü örtüp unuttuğun şeylerin bir anda ortaya çıkması o travmalarla tekrar yüzleşmek çok zor, ben kaldıramamıştım.

Birkaç denemeden sonra kendinize uygun olan terapisti buluyorsunuz. Bol şans.

Önce şimdiki terapistinle konuş bakalım anlaşılmış hissedecek misin bu konuda. Hissetmezsen diğerine geçersin. Bu konu temelde ekolle ilgili değil anlaşılmış hissetmekle ilgili.

Yüz yüze terapi almayı ben de isterim ama bilin bakalım ne yok?

ekoller sorunlara göre belirlenir benim bildiğim. sorununuzu belirtmemişsiniz ama ona en uygun ekol hangisi ise ondan devam etmek faydalı olur sanıyorum. bir de yazdığınız kaygıları önce uzmanla paylaşsanız daha iyi olmaz mı? küt diye ayrılmanın size iyi geleceğini düşünmüyorum açıkçası. önce bir konuşun, baktınız aynı sayfada değilsiniz, yeni arayışa girersiniz.

Ekleme yapayım cevabıma;
Terapinin belli bir düzen içinde devam etmesi önemlidir, ben de yüz yüze terapiden daha çok verim alan online asla yapamayan biriyim ama mesela haftada bir online yerine ayda bir yüz yüze önerisini en azından başlangıç aşamasında önermiyorum.
Biz ilk konuştuğumuzda haftanın aynı günü ve aynı saatinde olmasının bile gidişat için çok önemli olduğunu konuşmuştuk. Seansların seyrekleşmesi tamamen kişinin ilerlemesiyle alakalı.
Bir de travma tetiklenmelerimi yaşamak istemediğimi ve bu sebepten dolayı bitirmek istediğimi söyleyince bana hak vermiş ve hazır olmadan zaten verim alamayacağımı söyleyerek beni kendisi başka birine yönlendirmişti.
Bu yüzden aniden bırakmadan önce kendisi ile bu konuyu konuşmanın da faydası olacaktır.

Benim şu an kendimi hazır hissedersem başlamak istediğim bir terapist var fiyatı uygunmuş sormadım ama ben online terapiye uygun olmadığım için bekletiyorum.
Doktorunla konuştuktan sonra durumunu netleştirince paylaşabilirim doktoru hakkında çok çok iyi yorumlar var.

psikoloji soft bilim ne bekliyorsunuz ki? evet ücretler çok yüksek bir sürü kendini yanlış pazarlayan psikolog/psikiyatrist var. yaranız yok ki psikolog ilaç yazsın.
ayrıca ben bir psikolog olarak online terapinin yararlı olacağına inanmıyorum. terapi bir gözlem sürecidir, danışanın hareketlerini tepkilerini anlamak yüz yüze daha kolay. bilişsel terapi size daha yararlı olacaktır. beklentilerinizi ve geçmiş travmalarınızın deşilmesinin istemediğini terapiste iletebilirsiniz.

Tek kelimeyle iş bitiyor: Nasip.
İkinci soruya cevap: kısmet
Üçüncü soruya cevap. Hayırlısı

Hiç uzatmadan tek kelimeyle...

Devamı geliyorsa öküzdür. Ciddiye almam. Çok ısrar ederse inatlaşır yukardaki paragrafı tekrar uygularım...

Bu defa kesin susuyorlar.

"Bu konuda konuşmuyorum, anlayışınıza teşekkürler"

Gayet net, kibar, had bildirici.

yok gibi ama olursa ilk haber verecegim sizsiniz,
beni bu kadar düşündügunüz göre,
nikah günü,
hepinizden birer reşat alirim.

...sessizlik ,
sahte tebessümler,
konu kapanir..

utanmaza sende biraz utanmaz ol.

Toplum içinde özel hayata burnunu sokmaya çalışan kimseye karşı kibar olmak zorunda değilsiniz. Haddini bilmeye haddini bildirin.

32e olarak katılıyorum yarışmaya. Bana da çok soruyorlar. Normal tepki veriyorum. Evli değilim diyorum. Favorim ben bilmem, Allah bilir demek nasip işlerinde. :D

Ay bende de cok var. Deliricem. 36'ya geldim. Biri var mi yok mu? Neden evlenmiyorsun laflari. Evlen artik bidi bidi.

Su an istemiyorum.arkadasim. Hayatimin o doneminde degilim yani. Evlenmeye zaten pek merakli olmadim.

Zamaninda tabiki hayatimda birileri oldu.

Nasip, kismet deyip gecistircem artik.

Ya da var ama kibrista dicem. Bi ara kibrista olan biriyle cikmistim.

Millet manyak olmus ya.

bu konuda en uç noktayı yaşayanlardan biri benimdir herhalde.

bi gün Ezine'nin Bayramiç sapağında minibüs bekliyorum. teyzenin biri ilişti yanıma "kız mısın?" diye sordu. cevaplarınızı bekliyorum :)

bunun üzerine çıkabilen olmadığı için normal cevaplar veriyorum artık.

hayatimdaki en sevdigim isi, isi aramiyorken bulmustum, resmen ustume dustu, muz orta ayaga iyi oturursa gol oluyor.

o yuzden kadinsam ve bosta isem, boyle sorulara terslemek yerine, "elinizde ise yarar bir adam mi var?" seklinde cevap veririm. cunku firsatlar beklenmedik zamanlarda gelebiliyor.

Soruların sonu yok, biri var derseniz evlilik soruları başlar, bence geçiştirme en iyi formül.

Bundan sonra sorulardan rahatsız olduğumda beetlejuicee yanaşan teyzeyi hatırlatacağım kendime:)

bence kırmak istemediğiniz kişilerse en kolayı şakayla geçiştirmek; ayy utanırımmm falan gibi. bir ara benim genel müdürüm sık sık böyle şeyler soruyordu. bi noktada, yeni bi yüzük aldıysam falan ben ona dalga geçmeye başladım; işte, çok hızlı oldu, haftasonu istemeye geldiler, şekerimi yarın getiricem falan diye.. böyle böyle bıraktı bu türlü hadsiz soruları :D

beetlejuice 😄 tekrar soran olursa bu aklıma gelir suratlarına gülerim. Biri var dersem artık senaryoyu hazırlarım

Bunu bana marketteki kadın bile sormuştu ya. İnsanlar bu hakkı kendinde görüyor.

Varsa zengin bir tanıdık ayarla de, hemen kaçarlar. İşin içine para girince bizim millet kaçıyor

İstanbul dışında okurdum.
Ekşi sözlük gibi yerlere girmezdim.
Daha az ilişki yaşar, daha çok ders çalışırdım.

Ama bunların tamamı boş laf bakınca. O zaman öyleydi şimdi böyle neticede.

ben bilgisayar okudum, ama bilgisayarla alakalı bir iş yapmadım, yapmıyorum. şu andaki sektörümle alakalı bir şey okurdum.

Rusça yerine bir avrupa dili öğrenirdim ama bize yol gösteren yoktu o dönem.
Onun dışında bir şey değiştirmem çünkü hanımla tanıştım, kendisiyle tanışmama riskini alamam. Kelebek etkisi olmasın.

Sosyal yönümü daha erken olgunlaştırmak amacıyla insan içine çıkardım bilen bilir Görükle'yi, orada yaşıyordum okurken. Hatta kaldığım yer Görükle'nin de dışında kalıyordu. :D Öğrenci ortamlarına girmekten bahsetmiyorum aslında insan içine çıkamk derken. Haftasonu, dönem arası, yaz dönemi gibi tatillerde muhakkak alanımla ilgili işerde çalışırdım.

Uzun ilişki istemezdim, 1 tane uzun ilişki yerine 5 kısa ilişki daha iyi olurdu, sosyalliğimi geliştirirdim

Derslere daha çok asılırdım ve iş hayatına o zamandan ufak ufak adım atmak iyi olurmuş. Daha fazla skill edinmeye çalışırdım tabi o zamanlarda öngörülü olamıyor insan.

Bölümümü değiştirirdim öncelikle. 4 senede bitirmeye de çabalamazdım, bir yandan değişik işlerde çalışırdım, okul gerekirse biraz uzardı. Ders çalışmaktan ilgi alanlarımı geç keşfedebildim, kendimi çok sonradan buldum. 18 yaşın ömür boyu yapılacak mesleği seçmek için çok erken olduğunu düşünüyorum.

Branşımla ilgili CVmde bana artı değer katacak bütün kurslara giderdim.
İkinci bir dil kovalardım.
Finansal okuryazarlığımı o yıllarda geliştirirdim.

Gurbette değil memleketimde okumak isterdim. Dini vecibelerimi yerine getirmek isterdim. Okuduğum bölümü de belki değiştirmek isterdim ondan tam emin değilim. Arkadaş ortamımı kesinlikle değiştirmek isterdim.

Sosyal bilimler yerine teknik bir bölüm hatta burun kıvırdığım mühendislik bölümlerinden birini okurdum.

anksiyetemi, depresyonumu, beni, kendimi...

Üniden mezun olmadan iyi bir yayın yapma şansım vardı, üşenmiştim. Onu yapardım. Onun dışında bi keşkem yok. Uzun bi süre yanlış bölüm seçtiğimi düşündüm ki hâlâ daha bana daha uygun bölümler olduğunu biliyorum ama hayatımın şu ana kadarki kısmından şikayetim yok pek. Riske atmak da istemem

Laboratuvarlar ve sınavlar dışında okula uğramamış birisi olarak okula daha çok gider, insanlarla daha çok kaynaşmaya çalışırdım. Okul dışı etkinliklere de katılmaya çalışırdım. Koskoca şehrin sosyal imkanlarını kullanmadan sap gibi okul okuyup mezun olduk.

Dövüş sporlarına daha üniversitedeyken başlardım. Mezun olduktan sonra can sıkıntısından başladık ama gençlerin reflekslerini, yaşıtlarımın deneyim seviyesini görünce geç kalmış hissettiğim oluyor.

Başka bir üniversite seçerdim.

yirmi yıldan fazladır kesintisiz üniversite okuyorum. meslek seçimime ailem karışmadı; ama önlisanstan sonra maddi destek de sağlamadıklarından, oldukça zorlu yıllar geçirdim. bununla birlikte mesleğimle alakalı okunabilecek tüm okullarda ve seviyelerde okuma şansı buldum diyebilirim. bu sebeple kendi adıma çok pişmanlığım yok.
gençlere en temel önerim; zaman yönetimini baştan öğrenip, okula ve notlara olduğu kadar, sosyal hayata, klüplere, etkinliklere de yeterli vakit ayırıp, her alanda donanımlı bir insan olmaya çabalamaları olurdu. benim bunlar için ne halim, ne vaktim, ne de beş kuruş param vardı ne yazık ki. bu sebeple full ineklemekten başka şansım yoktu.
şimdiki gençler çok daha şanslı. mesela aileler artık yüksek lisansı, lisansın devamı gibi görüp, finanse ediyor. bu türlü, sosyalleşme imkanı olan bir öğrencilik hayatı çok tatlı olurdu bence. bakıyorum, lisans öğrencileri, skuba gibi -bana çalışan halimle pahalı gelen- sporları yapabiliyorlar. böyle finansman imkanlarım olsa 20 değil, 30 yıl öğrenci olurdum :D

En az bir dil daha öğrenirdim, hatta mümkünse daha çok. Şu anki kariyerimde bir kaç dil daha konuşsam çok çok güzel olurdu.

"şimdiki aklınla o zamana döneceksin" türü, mevcut becerimiz ve tecrübemiz dâhilinde bir değişiklikse bu önüme bakıp kazandığım ilk bölümü bitirirdim. severek, isteyerek gitmiştim aslında ama çok çabuk vazgeçtim. aslında devamında olanlardan da pişman olmadım, hikâyenin ta en sonunda pişman oldum. şimdi dönüp bakınca en başta fantezi aramamak en iyisi olabilirmiş diyorum. orada sefillik olarak gördüğüm şey bütün hayatım oldu. şimdi imkânım olsa o sefilliği paşa paşa 4-5 sene çeker, önüme bakardım.

şıp diye cinden dilek dilemeli bir özellik değiştirebiliyorsak anksiyetemi yok etmek isterdim. böyle söyleyince insanlara şımarıklık gibi geliyor. gerçekte HİÇBİR ŞEY YOKKEN nasıl perişan olduğumu, yaşadığım bazı şeylerin de etkisiyle nasıl yıprandığımı ben bilirim. o yaşlarda bu kadar ürkek, gergin, mutsuz olmak yerine çok basit şeylere odaklanabilseydim hayatım bambaşka olurdu şüphem yok. hatta anksiyetesiz yaşamak, üç üniversite bitirmekten çok daha iyi olurdu sanırım ama bu ömür boyu uğraşacağım bir şey o yüzden tümüyle elimde veya şimdiki aklımla yapabileceğim bir iş sınıfına koymuyorum.

bir önceki duruma ve hatta daha geçmişe gidersek sanırım "çalışmayı öğrenme" kavramını oturtabilmeyi çok isterdim ek olarak. hayatım boyunca hiçbir şeyi çalışarak elde etmedim desem yeridir. altın tepside de sunulmadı. müthiş keyif verdiği, ben uğraşmakla sevdiğim için saldırdım ve bu bana liseyi kitap açmadan yüksek not ortalamasıyla bitirme/alanımda iyi üniversitelere girme şansı verdi. öyle 500 üzerinden 490'lık puanlardan bahsetmiyorum asla ama ben kendi alanımda canım sıkılınca istanbul üniversitesi, ertesi sene ankara üniversitesi filan yazıp tutturuyordum yani. ama sevmediğin şeye katlanma, anlamadığın şeyin üstüne düşme, sistemli olarak emek verme, 30 gün boyunca 1 verip en sonunda 30 alma... bu mefhumları hiç geliştiremedim. genel bilişsel kapasite olarak şikayetim yok ama bazı açılardan çok aptal hissediyorum kendimi yalan yok.

öyle olunca GLOBALLEŞEN DÜNYAMIZDA tutunamadık zaten. gerçekten kendimi övmek için söylemiyorum üç tane adamın işini tek başıma yapardım ama cv hazırlamaya üşendiğim için başvurmazdım çünkü ustası olduğum, sevdiğim, bildiğim bi şey değildi. bu herif aptal değil de nedir? yav olum düz yolda herkes sürer, sen en ufak virajda şarampole yuvarlanıyon? bir değil iki değil insan hiç mi ders çıkarmaz, hiç mi öğrenmez? einstein ne demiş, bir şeyi bir kez yapmak hatadır ama aynı şeyi ikinci kez yapmak ise ulan bu der meister ne mal herif demiş.

onu çözebilmek isterdim. bu yaştan sonra da yapabileceğime inancım yok beyin muşmulaya döndü zaten becerebildiğimizi de beceremez olduk pii.

Daha fazla sosyal olurdum. Daha fazla film dizi izlerdim. Daha fazla kitap okurdum. İngilizeye abarnırdım. Kendime hayat ve yaşam anlayışı geliştirebilseydim.

Keşke evde mal mal boş takılmasaydım.

ya istanbul'da okur (yıldız teknik makina) ya da 8-10 senede bitireceğimi bile bile yurt dışında (viyana teknikte herhangi bir bölüm) okurdum ve en başından yurt dışına kapağı atardım.

veya taa 2010 - 2011'den beri green card başvurusu yapardım.

muhtemelen yalıtımla ilgili bir sorun var. sen evin içinde ne kadar uğraşsan da düzeleceğini sanmıyorum.

küfün kışla ilgisi yok aslında. tam tersine küf sıcakta daha iyi gelişir.
ama kış olduğu için sık yağmur yağıyor ve kurumuyor. o duvara da bir yerden
nem geliyor olmalı.

Dış cephede sıva çatlağı var. Onu onarın.
En üst katsa çatı küpeşte kenarlarına bakın

bizim ev 50 senelik. dış cephe yalıtımı yapılana kadar soğuk odalarda yoğuşma sebebiyle hem döşemede -genelde baza gibi eşya altlarında- hem de duvarlarda küf oluyordu. ev içinin sıcak havasındaki su buharı, mekanın soğuk yüzeylerinde yoğuşunca küf oluşuyor. ne denediysek kar etmedi, ta ki yalıtıma kadar. biz çok sallamasak da, amerika'da falan küften öcü gibi korkuyorlar; zira ciğerlere çok zararlı. yalıtım imkanı yoksa sık sık havalandırın ve nem emici çarelere bakın.

Aynen bu şekilde anlat.

ya bu deneyimi öz geçmişinden sileceksin
ya sorulursa neden kovulduğunu anlatacaksın
ya da işten çıkman üzerine bir yalan söyleyeceksin

bence bu deneyimi ög'den çıkar.

son calıstıgın yeri yazma ya da 1 sene olarak göster kimse bir şey yapamaz denetleyemez onu. benim cv'mde iş yerlerine giriş cıkıs tarihleri hep farklıdır. kısa süreli çalısanları her zaman işverenler sorunlu görür.

ya yazma boşver. denk gelir de konusu açılırsa, bir yerden duyarlarsa "girdim, beğenmedim, kötü bir deneyim olduğu için istifa ettim ve cv'ye yazacak kadar değerli bulmadım" diye kakalarsın :d

Bu Türkiye’de oluyorsa ve sigorta girişiniz yapıldıysa, 2 ay çalışıp ayrıldığınız şu aşamada olmasa da, tutun ki bir sigorta dökümü alındı, orada çıkar. Bence ne süre ne de çıkış biçimi konusunda yalan söylemeyin; farkedilmesi kolay ve gerek yok.

2 aylik calistigin yeri yazma bos gec.

upload.wikimedia.org

En yakını Cağaloğlu çıkışı ama min 15 dk yürürsünüz.

3. çıkış en yakını ama az bir şey yokuş yukarı çıkacaksınız, 10-15 dakika yürüyeceksiniz.

ya da 1.çıkıştan çıkıp tramvaya bineceksiniz.

Referans diye hemen umudunuzu kaybetmeyin. Ben de referans olmadan imkansız diye bazı pozisyonlara hiç başvurmuyordum, uğraşmaya değmez diyordum.

Ama gördüğüm kadarıyla oluyor. Mesela bir belediye iştirakine kabul almıştım. Ve bayağı sağlam bir iştirak, milyon dolarların döndüğü. Oryantasyondaki çoğu kişi Boğaziçi, itü, ytü’den idi. Sonra birimlere dağıldık, 2-3 hafta sonra benim olduğum ofise biri geldi. Direkt ilk gün ofiste şefle konuşurken kendisi dedi, x önerdi sağ olsun öyle buldum, diye.

Öylede oluyor ama böylede oluyor yani.

Mesela savunma saniyeye hiç bulamamıştım, özellikle sosyal medyadaki o aşırı negatif yorumlar yüzünden. Hata yapmışım. Bir arkadaşım gayet başvurmuş, mülakatına girmiş ve almışlar.

Yüz kişinin yüzü de torpilli olmayacaktır. O yüzden kendinize güvenin ve ya nasip diyerek mülakata girin bence.

Hocam işte sorun kimi duysam ulaşıyor birilerine. 100 kişi alınacak ama 300 kişi çağırıyorlar sözlüye. Sözlü dediğim de 2dk. Sorular kime ne denk gelirse, objektif bile değil. 101.olsam içime sinmez gitmezdim kimseye ama 100 kişi alacaklar ben 65.yim. başkasının hakkına girmekten de ödüm kopuyor.

Çok zor bir ikilem. Ancak şu sıralar yalnızca puanınızla girebilmeniz rüya gibi bir şey olurdu. Ne yazık ki durum bu. Umarım kimsenin hakkının yenmediği adil bir süreç olur.

Başkasının hakkına girmekten korkuyorsanız referans olayına girmemeniz lazım zaten. Candide'nin dediği gibi yapmanız en iyisi. Referans bulsanız bilemezsiniz ki gerçekten zaten 65. sıradasınız diye mi oldu yoksa referanstan dolayı mı oldu diye.

Şu anki haliyle, mülakaatsız, merkezi sistemle atama yapılsa, müracaat ettiğiniz pozisyon zaten sizin hakkınız. Sonuçta kimsenin hakkına giremezsiniz. İşinizi sağlama alın. İmkanınız varsa referans bulun.

yüz kişinin yüzü torpilli olmaz çünkü sadece yazılı sınavın birincisini alırlar. diğer 99 kişinin referansı olur.

referans ara acil.

kamu kurumuna dereceyle girmiş bir merkez uzmanı olarak diyorum bunu. işin içinde olmayan insanların lafını dinleme burada insanların çoğu hayal dünyasında yaşıyor.

devlet memuruyum, ne referansım vardı ne de tanıdığım yerleştim. mülakatlıydı. 2 sene önce de tayinim çıktı. 10 sene yazdım olmadı ama sonra oldu. ne referans ne tanıdık var. yani referans/torpilsiz zor diyorlar ama oldu mu oluyor. hakkımızın yenilmediği bir alan var mı ki?

Sen beni dinle referans bul

bazi yerlerde mumkun ama; tavsiye etmiyorum. bozuk goz yerinde duran birsey degil. seni ikna etmek icin sunu soyleyeyim,

o gozluge en az 1000 kagit vericen. min. 2 yil takacaksin. o 2 yil boyunca hep gozunde olacak. hayatinda bu kadar onemli yer tutan bir esyaya "aradan cikarayim" diye yaklasmak mantiksiz.

semt gözlükçüleri yapıyorlar. geçen kardeşimin gözlüğünün üstüne oturduğum için koşa koşa yaptırmak durumunda kaldım, oradan biliyorum.
ailede çok gözlüklü var. her doktora gittiklerinde, "numaram da ilerlemiş, hiç farkında değilim" diyorlar. gerekçenizi bilmiyorum ama bence onu bir yana koyup, muayene olun.

numaranız ilerlemiş olabilir. bu durumda aynı numarayla almak ölü yatırım olur. bir göz muaynesinden zarar gelmez, astigmat bende de var gözlüksüz ekrana bakmak çok yoruyor.

yaptığımı kimseye tavsiye etmiyorum. bulabilirseniz göz randevusu alıp muayene olunuz.
en son 2013 yılında göz muayenesine gittim. o yıla kadar birkaç sene düzenli doktora göründüm. doktor her seferinde numaramı artırır gönderirdi.
sonra ben doktora gitmeyi bıraktım. 4 yılda bir optikçiye gider, ordan mevcut derecemin üzerine 0.25-0.5 koyar gözlüğümü takarım. o şeklde devam ediyorum. camları Zeiss almaya özen gösteriyorum.
sağ gözümde yakından da net görememeye başladım. ölene kadar beni bu gözler götürsün yeter. toprağın altında çürüyüp gidecek zaten. bedenimi çok önemsemiyorum.

Göz ölçtürmek önemli, ölçülürken gözleri kısmamak ve makinadaki resmi görmek için ÇABALAMAMAK da önemli.
Geçen bir gittim, gözlükten daha düşük çıkıyor gözlerim. Görmek için çok uğraşınca olduğundan daha büyük hesaplayabiliyormuş makina. Gerçek numaramdaki gözlükleri alınca aşırı rahatladım. Doğru numaralı gözlük takmak gerçekten konfor arttıran ve iyi hissettiren bir şey.
Bu yüzden git, ölçtür, rahat bırak kendini ölçtürürken, doğru gözlük al. Çerçeveni de hafif ve tel gibi olanlardan seç. Kemik alma çok ağır ve burnu ağrıtıyor. Varlığını hissetmeyeceksin bile.

Tercihe göre Dolar, Euro ekstresi de veren kredi kartları var. Ziraat gibi İş Black gibi. Ekstren Dolar ya da Euro olarak geliyor. Döviz hesabındaki paranla ödüyorsun, kur farkı olmuyor.

şu anki kartımın euro ve dolar ekstresi var. böylece hiç kur farkı olmadan kaç euro harcadıysam o kadar euro olarak oluşuyor ekstre.

bu arada yüz binlerce lira harcamayacaksanız, pek farkı da yok ya. öncesinde normal tl ekstre ile harcıyordum, bazen karlı bile çıkıyordum çünkü ekstre kesim tarihindeki kur, 20 gün önce harcama yaptığım kurdan çok oluyordu vs.

kk'na dolar veya euro ekstre tanımlatarak.
avrupa ülkelerinde millet kk'nı bile bırakmış; çoğunluk, apple pay gibi araçlarla telefon dokandırarak ödüyor.. wise'ı bilmiyorum.
dolar veya euro kullanılmayan bir ülkeye gittiğinizde (örn. polonya, çek cumhuriyeti gibi), kk ile ödeme yapıldığında pos makinası çoğunlukla [o ülkenin parası]/usd/eur gibi bir seçenek çıkarıyor ve satıcı sizden bunu seçmenizi istiyor. o durumda, o ülkenin parasını seçmek daha avantajlı oluyor; çünkü pos üzerindeki çevrim kuru bayaa yüksek oluyor. bizim bankalar da o ülkenin parası ile yapılan harcamayı tekrardan dolar ya da euro'ya çevirirken yüksek kur koyuyor ama o ülkenin pos'undaki kadar değil. bu da böyle bir tip olsun.

bankayı arayıp bildirin (hangi atm'de ve saat kaçta olduğu bilgilerini sorarlar).
kameradan bakıp, sayım yaptıklarında o parayı tespit edip, size iade ederler.
benim farklı banka atm'sinde başıma gelmişti benzeri (kartı alıp, parayı bırakıp gitmişim; atm geri çekmiş), 15 gün kadar sürdü iadesi. sizin bir haftayı bulmaz sanıyorum.

@lil siztah'ın dediği adımları izleyin. Eğer sürüncemede bırakırlar ve süreç uzarsa bankacılık hakem heyetine yazın e-devlet üzerinden. 2 günde dönüş yapıyorlar heyete yazınca. Ama önce bankaya başvuru yapmalısınız.

MADDE 10- Başvuru sahibi tarafından, banka genel müdürlüğü veya ilgili şubece
verilen cevabın yeterli bulunmaması durumunda cevabın verildiği tarihten veya
bankaca süresinde cevap verilmemiş olması halinde cevap verilmesi gereken
sürenin bitimini izleyen altmış gün içinde Birlik tarafından oluşturulan başvuru
formunun doldurulması yoluyla Heyete başvuruda bulunulabilir. Başvuru formunda
işlemin ve talebin ne olduğunun var ise tutar içerecek şekilde somut ve açık olarak
belirtilmesi zorunludur.

Babam yasli, arayip musteri hizmetlerine baglanamiyor. Bugun denedi bikac kere, yapamadi. Elleri de cok buyuk, dogru tuslara basamiyor:) Ben yanlarinda degilim. Pazartesi subeye gidecekler annemle. Annemin karti cunku. Orda halledebilirler diye umuyorum.

dediğiniz gibi şubeden de olur. atm ve saat bilgisini not ettikleri takdirde sıkıntı olmaz, kolay bulunur.
alternatif olarak bir komşunuzdan rica edebilir. onlar arayıp durumu açıklarlar; temsilcinin onay alması gereken yerde telefonu babanıza verirler. annem bankayla konuşurken heyecanlandığından ben genelde öyle yapıyorum.

Heyecana gerek yok, pazartesi muhtemelen iade olur. Salıyı bekleyin şubeye gitmek için

siz kayıt açtıracaksınız sorun yok. Bankamatik kontrol edilir , gerekirse sayım yapılır. Fazla çıkan para hesabınıza geçer.

istifa et, ciddiyim

Aslında tam edilecek zaman. Gerçekten çok isterdim de bir kaç ay daha edemem :(
bartholomew87

sinemaya gidin. bir kaç saatliğine kafanız dağılır; arkasından da bir kaç saat filmi düşünürsünüz falan, iyi olur.
ama bana kalırsa ek olarak, işteki karışıklıkların sizi ilgilendirmediğiyle; takmanın sadece işleri zorlaştıracağıyla vd ilgili biraz kendinizi telkin edin. kafanıza iyice oturtursanız, pztesi konsantre olmanız daha kolaylaşır.

İyi bir tiyatro oyununa bilet bulabilirseniz fena olmayabilir.

Pazartesi yaşayacaklarının kaygısı, endişesi çok fazlaysa o duygulardan kaçmak için yaptığın şeyler seni sakinleştirmek ya da dinlendirmek yerine daha çok yorar. Duygu çok güçlüyse teslim olup yaşamakta fayda var.

Sana adrenalin lazım. Extreme sporlara yönel. Mesela şurda sana göre bi aktivite vardır belki www.extremeistanbul.com

Sevgilinle buluş

Ayni durumdayım. Haftaya 28 tane toplantım var. Çoğu aksam. Ve yurtdisiyla.

Yarin oyle bir geçmeli ki motivasyon olsun.

Bu süreçte beslenmeni iyi tut.

Ben bugün halk oyunları gecesine gittim 2 saat horon tepip tulum oynadılar, can sıklat başlamıştım güne, şu an pırıl pırılım. Öneririm.

her kuyumcu iban ile ödemeyi kabul etmiyor. kabul ettiyse de nakit neyse iban ile de aynı para oluyor. sadece bazıları açıklamayı boş bırakmanı istiyor.

@asap raki
Teşekkürler son gittiğim bı kuyumcuda kağıda iban adresi yazmışlardı öyleyse orası kabul ediyordur. Aynı paraysa iyiymiş o zaman.

Kuyumcuya göre değişiyor +1

Benim alışveriş yaptığım kuyumcuda ben alıcı adı olarak bilmem ne kuyumculuk diye şirket adı giriyorum açıklama olarak da altın alım diye yazıyorum örneğin.

Kimi kuyumcular hiç eft kabul etmiyor, kimi de şahsa ait hesaba para alıp açıklama yazdırmıyor falan, bu aralar hazine bu işlerin peşine çok düştüğü için baş ağrıtma potansiyeli var bunun.

Ekstra masraf da aynı şekilde kuyumcuya bağlı. Kuyumcu esnaf, esnaflar bankalar gibi her şeyin net bir sisteme oturduğu şekilde iş yapmıyor.

bizim semt kuyumcusu iban'a kabul ediyor, fark almıyor. ben açıklama da yazıyorum, çünkü genelde telefonla fiyat sorup, uygunsa eft yapıyorum; kenara koy, geçerken alırım diyorum. hesabı genelde o tutuyor ama kafa karışıklığı olursa dekonttan bakıp söylüyorum.

@akhenaren öyleyse şahıs adı ve açıklamasiz olduğunu soylerlerse yanaşmayayim.

Babam genelde oyle yapiyor. Yuklu para tasimak istemedigi icin, kuyumcuya gidiyor. Beni ariyor, ben parayi ibana gonderiyorum. Babamin tc si ile birlikte.

Guvendiginiz bir kuyumcu olsun tabi. Babamin yillardir alisveris yaptigi kuyumcu bu.

ad soyad tc altın alımı yazıp yolluyoruz. iban kabul etmeyen görmedim daha. çok mahalle arası bi yer değilse hepsi alır.. nakitte neyse aynı fiyat.

geçen 500 gr aldım ve ibanla gönderdim. hem de 2 günde. hiçbir sorun olmuyor.

elden para götürüp kuyumcunun saymasını mı isteyeceğiz? sana mantıklı geliyor mu bu? bankalar bile belli bir saatten sonra nakit para almıyorken kuyumcu hiç almaz.

2025 yılında kredikartı, prepaid ve nakit kullanım oranları paylaşılmış. bi bakın.
ekşiciler mal mal konuşup neden yeni banknot çıkmıyor yeaa diyip duruyordu. amaç inanılmaz boyutlara ulaşan kayıtdışıyı azaltmak.

Bab-ı Hümayun'un yanında ispark var. Kennedy Caddesi'nde -turist otobüslerinin de yukarı döndüğü- Çatladıkapı'dan yukarı ve sağ yaparak ulaşabilirsiniz.
Orası dolu olursa, Sultanahmet Arastası'nın arkasında da bir otopark var. 5 dk yürürsünüz.

Çok teşekkür ederim

maps.app.goo.gl

En yakın otopark yukarıdaki ama yer bulabileceğinizi sanmıyorum. O yüzden aşağıdaki işaretlediğim otopark cağaloğlu yokuşunu çıktıktan sonra 3. Sol sokakın içinde en fazla 10 dakika da gidersiniz ayasofyanın önüne her zaman yer bulunur
maps.app.goo.gl

Siz de çok sağolun efenim

influensırlar bir ara deli gibi banyo boyuyordu. youtube'da çok örnek bulabilirsiniz. banyonun havalandırması iyiyse kullanışlı olabilir. diğer türlü bir noktada boyanın kabarması kaçınılmaz..
ben güzel bir temizleyici karışımı yapıp fayansları fırçalamayı ve gerekirse derzleri kalemle çizmeyi tercih ederim. ama bunu yaptıktan sonra, 3 gün falan kol kasları helvaya dönüyor, bilginize.

Fayans boya işleri pek sağlıklı değil. Evde kendiniz yaparsanız verim alamazsınız. Geçici bir çözüm. Önceden zımpara, kestirmelere dikkat ederek özenli bir boya ve üstüne koruma atmadan olmaz. O videoların çoğu aldatıcı.

Genişletme oluyor ama daraltma olmuyor bildiğim kadarıyla. Benzer durumda değiştirmek zorunda kalmıştık.

@hayalhayal yanlış bilgi veriyor. normal şartlarda kuyumcuların ve gümüşcülerin bazıları tamir işi yapıyor veya yaptırabiliyor. Bu işi yapan kuyumcuya giderseniz yaklaşık 1 saat içinde daraltma işlemini yapar. kesip aldıgı altının içinden kendi işcilik masrafını alıp geri kalanını size nakit olarak öder.Öyle büyük kurumsal kuyumcu zincirleri bu işle ugraşmaz bilginize. kuyumcuların yogun oldugu bölgeye giderseniz elbet ki bulursunuz

kaynak işinde de altın kullanıldığından ve işçiliği de hesaba katınca, büyük ihtimalle üste para vermeniz gerekir. mahalle kuyumcusuna bırakın; onlar çalıştıkları atölyeye gönderirler, 2-3 gün sonra alırsınız ortalama.

hocam kuyumcu degil de gumusculer cok rahat halleder. lokasyon istersen uskudar gumusculer carsisi. direkt dukkan olarak karatas gumus'e git o yapamiyorsa yonlendirir.

Araç kullanmayın. Ayılmış oluyorsunuz hastaneden çıkarken, ama risk almaya değmez.
Kolonoskopinin tek sıkıntılı yanı diyeti. Açlık zorlamıştı beni.
İkisini birlikte aradan çıkarmak daha iyi. Ekstra bir zorluğu yok.

geçen ay amcam devlet hastanesinde yaptırdı ikisini beraber. narkoz verilmemiş (yaşlı adam hiç gerek yok)
30 dakika yatıp bekliyorsun zaten ama sonrasında kendine zor geldi arabayla götürdük (yine yaşlılık farkı olabilir)
bir kaç gün sıvı diyeti var bir de

Hastane başka bi yerde araçla gitmeyi düşünüyordum. Peki toplu taşımayla gitsem tek başına dönecek kadar halim, aklım olur mu?

Operasyon sonrasi zaten ayilma odasina aliniyorsunuz, bir sure sonra kendinize gelirsiniz ama yine de yalniz olmayin.

Yanınızda biri olsun, anestezi de olsa sedasyon da olsa sonrasında kendinize geldiniz derken aniden tansiyon düşebiliyor, tek başınıza olmaz. Bir de bunu hastaneden söylemiş olmaları gerekiyordu, eşim için gittiğimizde kesinlikle yanında biriyle gelmesi gerektiğini söylemişlerdi bize.

Bildiğim kadarıyla hastaneler refakatçiniz olmadan kabul etmiyorlar.

Diyet kısmı dışında herhangi bir zorluğu yok.

Bir yarım saatte kendinize geliyorsanız da bir gün süreyle araç kullanmak sizin ya da trafiktekilerin can güvenliği açısından sakıncalı olabilir ki zaten o şekilde de ikaz ediyorlardır. Ben işlem bitiminde araba kullanıp eve gittim diyenler olabilir. Onlara itibar etmeyin. Sarhoşken de araba kullananlar var sonuçta.

babam aynı anda endoskopi ve kolonoskopi oldu. aynı anda olması zaten da iyi. tek seferde diet ve tek seferde anestezi oluyor bitiyor. yarım saatte kendine gelirsin ancak araba kullanılması tavsiye edilmez. toplu tasıma ile git, taksi ile dön mümkünse.

Bütçeden tasarruf için kolonoskopiyi genel anestezi altında yapmıyorlar yaşadığım ülkede. Kesinlikle aklınız kalmasın, Türkiye'deki sistem çok daha konforlu.
Refakatçiniz olsun. Toplu taşıma ile dönmeyin. Şahsi araç yoksa taksi tutun.

refakatçiyle gidin, araba kullanmayı da düşünmeyin.
devlet hastanesinde mide endoskopisi yaptırdım. bir kere ben, bir kere de hastane randevumu erteledi; iki ay falan ileri attı öyle olunca. Bana refakatçi gerektiği söylenmediğinden, üçüncü randevuya işten çıkıp sap gibi gittim.
refakatçisiz anestezi yapamayacaklarını söylediler. ben de bir kez daha erteletmek istemediğimden, ayık olarak yapabiliriz tekliflerini kabul ettim (hemşirelerin tezahüratlarından da anlamadım olayı..). tek gidebilme ve arabayla dönebilmenizin tek yolu ancak bu olabilir. ben nasıl bişey olacağını araştırmamış olduğumdan atladım.
şahsen ağrıya, sızıya, mide bulantısına falan çok dayanıklıyımdır fakat asla, asla, asla kimseye tavsiye etmiyorum. aklınızdan bile geçirmeyiniz. geçmiş olsun.

Şimdi aklıma geldi, anestezinin üzerine bir de iki günün açlığı olacak, onu da hesaba katın. İşlem biter bitmez hemen yemek yiyemiyorsunuz, anestezi etkisini atsanız bile bitkin olacaksınız.

refakatçi olmali,
anestezi sonrasi neler gelisir kesin olmuyor.

iste tabi de vermez bence

iste. verirse ne ala.

nacizhane tavsiyem: ruh sagligin icin simdiden o parayi, adami, vizeyi hatta avrupa'yi unut. aptal bir vize icin aylarca sacma sapan kisilerle, kuruntularla ugrasmak hic saglikli degil. avrupa'da sokaklar asalak gocmen dolu, nasil gelmisler, nasil kaliyorlar belli degil; bizde ise piril piril insanlar bi tarafini yirtiyor randevu almak icin. cani cehenneme oyle vizenin.

Paranizi geri vermezse maliyeye sikayet edersiniz. Ozel mesaj atin vermezse yonlendireyim sizi

iste ama tipik dolandirici oldugu icin vermez diyorum..

şu sıralar bir vize dolandırıcılığı revaçtaymış. şöyle ki, önce size randevu alıcaz diyip makul bir süre oyalıyorlar. sonra evrakları alıp, başvurunuzu yapıcaz diye bir süre daha bekletiyorlar. ardından size vize reddiyle ilgili matbu bir kağıt verip, -canları hangi red gerekçesini isterse onu işaretleyip- sanki konsolosluktan red almışsınız gibi, geçmiş olsun diyerek uğurluyorlar. ancak daha ilk aşamadan itibaren sizin adınıza hiçbir başvuru yapmamış oluyorlar. para bir yana, vakit kaybettiğinizle kalıyorsunuz.

sizinki dolandırıcı mı bilmiyorum ama anlattığınız şekilde bir ticaret de olmaz. adamın bu işi görmeye niyetinin olmadığı açık. paranızı kurtarmayı deneyin tabii ama olmazsa da bu kişiyle daha fazla vakit kaybetmeyip, başka bir yol bakın.

Yazarsam best seller kitap olur. Bir tane değil. Bin tane bile değil. Yaşamam mucize.

Bazılarına göre başarı olmayabilir ama ehliyet sınavı. Hayatımda hiç şoför koltuğuna oturmamış, zerre bilgisi olmayan ve aşırı stresli biri olarak ilk sınavda geçtim. Derslerde bile hocaya mal mal bakıyordum, kendi zekamdan şüphe etmiştim ancak sınav günü geçmem lazım diye kendimi telkin ettim ve aldım.

polonya'da yaşıyorken polonya'daki almanya konsolosluğundan vize randevusu oluşturmam. yılın son aylarıydı kasım-aralık ve ben bir gece vakti sadece aralık ayının 2'sinde boş randevu günü bulabilmiştim. gelecek sene mayıs ayına kadar boş yer yoktu. randevu tarihine de 2 günüm vardı yani tüm evraklarımı 2 gün içinde toparlamam gerekiyordu banka dökümleri, almanya'da okuyacağım okulun belgeleri, almanya'da açacağım bloke hesap için banka ile görüşmem ve bloke hesap için göndereceğim para... hepsini iki günde gerçekleştirmiştim.

sadece vize ile bitmiyordu her şey. kalacak ev de bulmam gerekiyordu ve iki günde o kalacak yeri ve kira sözleşmesini de ayarlamıştım çünkü vize için o da gerekiyordu.

o 2 günü asla unutamıyorum. şansım çok yaver gitmişti.

F lediğim akışkanlar mekaniğini sonrasında ba ile geçmek

Hayatımın peak noktasıydı

Dershaneye gitmeden iyi bir okulda makine mühendisliği kazanmam
Kazandığım makine mühendisliğini bitirmem
Lisede 0 İngilizce görüp YDS'den B seviyesi almam

6 ay gibi bir sürede sıfırdan aynı anda kpss ve telc b2 dil sınavına çalışıp ikisinde de başarılı olmak. günlük olarak çok çok uzun vakitler de ayırmamıştım. en büyüğü bu sanırım.

Çok var geçmişte ama en yakın zamanda olanı manuel ehliyeti 30 günde aldım.

Üniversite sınavında 159. olmak. Daha da üstüne bi basarım olmadı.

orta 2den okulu terk edip, açık öğretimden liseyi üniversiteyi bitirip, girdiğim bütün sınavları tek seferde geçerek bir kamu kurumunda müdür pozisyonunda çalışmak.

tam olarak bir basari sayilmaz ama romanya'ya vizesiz girdim.
seneler önce, romanya'nin schengen disi oldugunu hic düsünmeden arkadas grubumla romanya'ya gittim. herkes gecti ama benim vizem yoktu. memur yüzüme bakti. gülümsedim. bir daha olmasa iyi olur, dedi. mührü vurup gecirdi.
herkes sinavlardan bahsetmis, biraz baska türde ani olsun dedim.

kpss türkiye birincisiyim. o an güzel hissettirmişti. ama elde ne var sıfır

sabah 10'daki atatürk havalimanındaki köln uçusuna, 8:30'da kalkıp yetişmiştim.

üstelik türk havayollarıydı üstelik rötar olmamıştı.

ev bahçelievlerdeydi. yüzümü bile yıkamadan taksiyle metroya ordan da m1'e binip koşa koşa gitmiştim. tam toparlanıp gidiyorlardı beni de alıp öyle kapattılar kapıyı.

Üniversiteyi tamamen İngilizce dilinde okuyup hazırlık dahil 5 senede bitirmem. Hayatımdaki ana yol ayrımı ve kırılma noktasıdır.

Yaşamımdan keyif alıyorsam, mutluysam ve istediği hayatı yaşıyorsam, altyapısı o üniversitedeki 5 senedir.

türkiye'nin en büyük holdinglerinden birinden büyük çaplı iş almıştım. toplantı sırasındaki yalan söyleme performansıma ben bile hayran kalmıştım. uzun yıllar aynı holdingle çalıştım, iyi paralar kazandım. sonra pandemi patladı ve işler yalan oldu.

15 yıl kadar önce ana kapısının anahtarı kaybolan apartmanın 3. katına tırmanıp penceresinden girmiştim. mahalleli alkışlamıştı falan. başarıya bak :)

sonra düşündüm ulan ileride birinin evine hırsız girse herkes benden bilirdi :)

4 yaşındayken bir düğüne gitmemiz; benim yerdeki çeri çöpü ağzıma atarak dolanmam; halamın dişlerimin arasında bişey ezdiğimi farketmesi; onun aslında bir çeyrek altın olması! dahası, o altının halamın bilekliğinden düşmüş olması!! halamın bana bu başarımın(?!) karşılığı olarak çok harika bir elbise alması^^ elbiseyi çok sevdiğimden, uzun kollarının uçları dirseklerime gelen kadar giymem :D

Çok vardır ama kedimin hastalık süreci benim en kendimi aferinlediğim anılardan olabilir. İdrar kesesindeki taş sebebi ile neredeyse ölmek üzereyken gittiğimiz hastane ile başlayan bir aylik süreç. günde uç kere serumla yıkama için hastaneye git gel (başlangıçta bir de 40 km git 40 km gel yapiyorduk, yoruldugum gunlerde arabada bekliyordum tüm gun) , iğneler, ameliyat, sonrası antibiyotiklerin temini (piyasada bulamadığımız ilaçları kendim de ilaç sektöründe çalıştığım için gidip direk fabrikadan istedim aldım, normalde kolay kolay yapamayacağım bir sey. yine iğneler vs. Bir de bu gunlerin ortasında araba bozuldu yolun ortasında kaldık baya :( tamir olana kadar arkadaşımdan Arabası için ricada bulundum, bu da normalde hiç yapamayacağım bir sey :(

Bu tedavi kendim için olsaydı kesin bugün gitmiyorum deyip gitmeyecegim günler olurdu. Ama kedim için yaptım. Hala hayatta ve çok iyi. Bence nasıl da başardım amayı çok hak ediyor.

hiçbir bilgimin olmadığı, hiçbir eğitimini almadığım halde iki yıla yakın hayvani bir çalışmanın sonunda 24+24 saat süren bir sınav ile birlikte siber güvenlik sektörüne 39 yaşında girebilmem.
Hayatımdaki yegane başarım da bu zaten.

Doktora yeterliliği ilk seferde sadece tek hafta sonu başkasının hazırladığı 50 sayfa notu okuyarak geçmem. Şu sıralar geçmeyip kalmam hatta komple doktorayı bırakmam/atılmam daha mı hayırlı olurdu diye düşünüyorum.

hayatımda hiç çalışmamıştım , üniversite okudum ingilizce ve bilgisayar kursuna gittim ilk başvurduğum iş depoda ürün girişi gibi bir şeydi , 22 yaşındaydım bu iş çok basit ben istemiyorum dedim ve toplantı sonunda satış müdürü olarak işe alındım . O patronumla hala bir araya geldiğimizde o iş görüşmesini hatırlayıp gülüyoruz , o da benden sonraki personeline hep beni anlatmış gurur duymuş yaptığı çılgınlık ile . o işyerinde 2 yıl satış müdürü olarak çalıştım . Yaşları benden büyük ve tecrübeli elemanlar ilk aylarda bana sinir oldular ama sonra uyum sağladılar .
şimdi çalıştığım ofise gelen stajyerlere bu hikayemi anlatıyorum ve kendinize güvenin cesur olun diyorum .

komik olanı yazacağım. çocukken bir kış günü babannemle karum'da gezdikten sonra eve varınca yeni çekilen süt dişimi düşürdüğümü anlayıp aşırı üzülmem ve bunun üzerine gece kar yağarken babaannemle karum'a tekrar gitmemiz ve önündeki meydanda yerde karların arasında süt dişimi aramamız... yarım saat içinde de dişimi bulmamız ve mutlu son. karum'un önünü ve o zamanlar oradaki insan trafiğini bilenler için sanırım oldukça büyük bir başarı bu.

7.15'te kalkacak uçuş için havalimanına 17 km uzaklıktaki evimde 6.30'da uyanıp yetişmem

Öncelikle her dönemin ilk 2-3 haftasında başvurabiliyorsunuz, bunu kaçırmayın. Okuldan okula değişen detaylar olabiliyor, öğrenci işleri size en net cevabı verir ve bahane konusunda yardımcı olur. Atılma ve max süre koşulu geri geldiği için dikkatli olun ve şansa bırakmayın.
Özetle öğrenci işlerine danışmanız en sağlıklısı.

saglık raporu veya muhtardan fakirlik belgesi istiyorlardı tabii artık bunu muhtarlık veriyor mu yoksa başka bir kurum mu veriyor bilemem.
Maddi açıdan karşıalamıyorum falan demen lazım.

üniversiteden üniversiteye değişiyor. kimisi ailevi nedenleri kabul ederken, kimisi sadece savcılık yazısını (can güvenliği) kabul ediyor. siz en iyisi bölümünüzdeki yazı işlerine bakan memurla veya bölüm sekreteriyle konuşun. hangi mazeretlerin kabul edildiğini sorun. o mazeretle dondurma dilekçenizi verin.

ancak genellikle muhtardan alınan fakirlik belgesini kabul ediyorlar. aklıma gelen en yaygın ve alınabilirliği kolay olan mazeret bu

sen haklısın, ayıp etmiş. bunu da uygun bir dille belirtmişsin. o da utancından üste çıkmaya çalışmış.

altına yatırım yapanların yatırımından anlamıyor olması ne alaka onu anlamadım

yakın arkadaşıma böyle bir şeyden bahsetsem ve bana bu cevabı verse, siktir lan sikimin warren buffetı derim, o da güler geçer. aynı şekilde tam tersinde de farklı bir senaryo olmazdı. yani yeri ve zamanı vs bunu bilemem, ilişkiler kişi bazında farklı olabilir ama benim bakış açıma göre ya yakın arkadaş değilsiniz veya kavramı algılama şekliniz farklı, ya da fazla alıngansınız.

bu arada ben diyelim arkadaşıma ne gerek var böyle şeylere gibi sizin cevabınızla cevap versem bana cevabı noldu zoruna mı gitti yarraaam olurdu. yani sizin karşılıklı ilişkinizde bence bir mesafe var.

Bu yazdıklarınıza kırıcı dediyse ya deli ya da siz kendi sözlerinizi buraya aktarırken yumuşatmışsınız. Başka bir alternatif gelmiyor benim aklıma.

Arkadaşın arkadaşın değil

Tersinden bakarsak , onun avanakça yazdıklarına katlanıyorsan bu noktada senin kırıcı olmadığını söylemeye çalışmış ve tabi saçmalamış .

Altının yanında ileriye dönük insani yatırımlar için başka abiler aramak iyi gelir.

İkiniz de yanlışsınız. Sen ona altın aldığını alabildiğini söylememeliydin. O da senin bu bildirimin hakkında incindiğini bu şekilde ifade etmemeliydi. Altın alabilmene veya bahsettiğin söyleme içerlemiş gibi görünüyor, demek ki ya parası yeterli değil yahut yaptığı yatırım senin ona aktardığın sözlere ters yönde. Üzülmüş, korkmuş, gerilmiş ve bunu sana böyle yansıtmış.

İkiniz de yanlışsınız.

Kırıcı olan şeyin ne olduğunu anlayamadık ki. Neye kırıldın kardeş diye soraydın. Başka bişey mi demek istedi acaba mesela kendisi maddi olarak zor bi durumda da sen altın yatırımlarından bahsediyor olabilir misin. Çünkü bu haliyle saçma sapan bi diyalog bu.

hikayede biseyler eksik gibi. cunku ortada kirici birsey yok.

Maddi durumu sıkıntıdaysa kıskanmış gibi duruyor. Değilse, yazdığınız gibi söylediyseniz, hava atıyorsunuz gibi düşünüp, terslemek istemiş de olabilir. Her türlü çok tuhaf bir diyalog olmuş.

Karşılıklı kırılasınız varmış da bahane bulmuşsunuz da diyemiyorum. Bahane çok eğreti olmuş.

yakın arkadaşlarla yatırım konularının konusulmaması gerektiğini, yapılan yatırımlar hakkında detaylı bilgi verilmemesi gerektiğini düşünüyorum. olay böyle saçma yerlere varabiliyor

Haklı haksızı diyemeyiz, aranızdaki muhabbetin seviyesini bilmiyoruz.

Çok yakın arkadaşlar zaman zaman birbirlerine içten içe bilenip saldırıya geçebiliyor, yahut saldırıya uğradığını düşünebiliyor. Ayrıca burada iki taraftan en azından biri kendinde bir şeylerin eksikliğini hissediyor ve bundan rahatsızlık duyuyor.

muhayyer divan da gayet makul yaklaşmış ama ana konu maddiyat olmak zorunda değil.

Mevzuyu siktir et geç. İçten içe karşındakinin adi bir puşt olduğunu biliyor değilsen takılma bunlara. Arkadaşlık güzel şey.
muhayyer divan

yakın arkadaş değilsiniz bence.

Gelibolu Tarihi Alanları; soğuk olabilir ama Alan Başkanlığı çok güzel gezi güzergahları yapmış; iyi vakit geçirirsiniz diye tahmin ediyorum. Yakındaki Assos ve Troya'ya da uğranabilir.

antalyanın güzel tarihi yerleri var. soğuk olmayan bi antalya tarafı vardır heralde.
kıbrıs olabilir. baktım orası da soğuk. şu mevsimde trde soğuk olmayan bi yer yok.

Hemen şimdi planlamıyorsanız Kapadokya güzel bir tavsiye (1.5-2 ay sonra için özellikle). 3 gün için ideal olduğu söyleniyor. Ben de bu yaz için plan yapıyorum oraları görmeye.

hangi şehirdesiniz? o bilgi önemli bak.

soğuk olmasın demişsiniz ama tekirdağdaki şarap evlerine kaçabilirsiniz. şarap seviyorsanız gidin 2 gün falan geçirin. şarap tadımı, mahzen gezimi, mantar turu derken zaman geçiyor bir şekilde. şarap sevmek önemli bu öneri için.

Birimiz Ankarada birimiz İstanbulda. O yüzden nereye gidileceği uzaklık olarak çok önemli değil, bir şekilde ayarlayıp gideceğiz.

Nisan olsa ya da en fazla mart güneye inmenin bi manası olabilirdi. Şuan yok. Rüzgarlı ve tatsız olur. Kış için dizayn edilmemiş tatil yöreleri öpölü mevsim. Onun yerine soğuğu göze alıp sıcak şarap, şömine keyfi filan arardım ben olsam. Bence kapadokya güzel seçenek.

Afyonda termal otele. Etrafta gezilecek yerler de var.
Aforia termal oteli tavsiye ederim.

aydın denizli bile bu kış ortalamaya göre daha soğuk. antalya harici gezmek üşütür.

havayı kestiremiyorum ama mardin düşünebilirsiniz.

kış mevsiminde azıcık sıcak yerlere gitmeyi deneyin çok daha iyi olur

Zamandan kazanmak için tam orta noktanız olması lazım Bursa en iyi seçenek bence. Hem müzeler hem yeme içme hem termal otel, masaj, spa hem de 1 gün teleferikle Uludağ yapabilirsiniz.

altınoluk güre hattuşa termal tesisler.

Yılbaşı haftası kıbrıs'ta tarihi yerleri gezdik . Hava genelde güneşli ve ılıktı. Kıbrıs hiç istanbul ankara gibi soğuk olmaz , tavsiye ederim .
kapalımaraş , salamis harabeleri , karpaz , gazimagusa vs görülmesi gereken güzel yerler var.

kuryeden kastınız yemek ise evet veriyorum ya da bozuk yoksa (bozuk dediğim de 20-30-40 veya 50 lira) uygulama üzerinden bahşiş veriyorum.

sanal markette de çok fazla yük varsa yine veriyorum ama amazon, dhl, ups gibi kuryelere vermiyorum.

vale için ve kurye için bahşiş vermek hiç içimden gelmiyor ve vermiyorum. İşi küçümsemek için değil ama zorunluluk gibi bahşiş beklentisi var sanki :(

su, yemek ve ağır (kedi maması, kumu, market gibi) alışverişleri getiren kuryelere kesin veriyorum. bunlar çoğunlukla motorcu oluyor.
trendyol, amazon gibi genelde arabayla ve zarf boyutunda şeyler getiren kargoculara her seferinde vermeyip; arada bir toplu veriyorum.

bozuk paranın bir anlamı varken veriyordum. kağıt para veresim gelmiyor.

ancak, yağmur, kar gibi kendim gitmeye üşeneceğim zamanlar mutlaka veriyorum.

Abi kurye benden daha çok kazanıyor sipariş verdim diye onun bana bahşiş vermesi lazım.

markette kasiyere vermediğim gibi, benzin dolduran pompacıya vermediğim gibi, beni istediğim durakta indirdi diye iett şoförüne vermediğim gibi kuryeye de vermiyorum. işi bu zaten. bir insana işini yaptı diye bahşiş verilmez.

verdiğim sipariş 15 dakikada sıcacık falan gelirse veririm bazen. yoksa normal veya geç sürede getirene hayatta vermem.

Vermiyorum. Bahşiş kültürü birkaç ülke dışında bir norm değil.

yağmur çamurda birşey istersem(yemek-getir) kesin veriyorum, normal kargo trandyolcularada ağır birşey istersem veriyorum.
ayrıca 2 damacna su söylüyorum hep onada kesin veriyorum ama verdiğim miktar 10 ve 20 fazlasını vermedim hiç.

valeye vermem. motorla yemek getirene veriyorum.

herhalde bi 10+ senedir online sipariş veririm. hiç bahşiş vermedim. çikolata ikram ettiğim oldu ama.

Sayginligim icin veriyorum. Cok hurmet gosteriyorlar. Her isim cozuluyor.


Dosya tarzi seyler getirenlere vermem pek. Yemek kuryerlerine de vermiyorum.

Sucuya veriyorum.

Ozellikle normalden daha agir seyler getirenlere veriyorum.

iş tanımındaki görevini yapan ve bunun için maaş alan birine hiçbir zaman bahşiş vermem.

evet.

az evvel dönercinin kuryesine verdim mesela.

damacana su getiren kuryeye veriyorum, hava yağmurlu-karlı veya geç saatler ise yemek getirene de veriyorum.

%90 oranında veriyorum. genelde 20tl gibi

Yemek sipariş uygulamaları getirme ücreti uygulamasını devreye alana kadar arada bir verdiğim oldu. Şu an vermiyorum.

Vermiyorum, bahşiş kültürü yerleştikçe maaşları düşmeye devam edecek. İşini yapan biri hayatını sürdüreceği kazancı elde etmek için bahşişe gereksinim duymamalı. İşveren bu ücreti karşılamalı. Ancak bahşişler yaygınlaştıkça ücret belirlenirken bir kıstas haline gelmeye başlıyor.

ogrencilik donemimde yapmadigim is kalmadi, kuryelik de yaptim, 2 sene yaslilara ilac dagittim. maas cok dusuktu, bahsis icin calisiyordum.

ayagima hizmet getiren herkese dolgun bahsis veririm.

Yemek getirenlere veriyorum. Özellikle de hızlı geldiyse ödüllendirmek mantıklı geliyor.
Soğuk ve yağışlı havalarda daha bonkör oluyorum.
Toplam yemek fiyatının yanında çok fazla bir şey fark ettiğini düşünmüyorum.

değişir

Yaşı küçükse veya hava kötüyse veriyorum sadece.

aile haklı.

Aile haklı.

Bu konularda muhtemelen o aileden daha katıyım. Gıda israfı problemini aşırı derecede önemserim.
Nimetle oyun olmaz +1
Aile haklı +1
Ayrıca gıda israf edilmeden de 1 milyon farklı eğitici etkinlik bulunabilir. Bence bir gıda maddesi canlıların beslenmesi dışında bir sebeple kullanılıyorsa israf ediliyordur.

Yani ailenin görüşü benim açımdan pek bir önem taşımıyor ancak toplum her kesimine hitap edilen bu gibi durumlarda daha güvenli alanda kalmak gerek. Anlamak lazım aileyi. Öte yandan pamukla yapsan çıkıp Çukurova bölgesinden biri, 'Pamuk bizim beyaz altınımız toprağın bize verdiği nimet' diyebilir. O nedenle herkesin hassasiyeti farklı. Şişi ve kebabı yakmayacak bir çözüm bulunmalı.

uzun yıllar 3 şubesi olan anaokullarımızı işlettik. bu tip faaliyetleri kesin olarak yasakladık. ama farklı sebeple. daha öncesinde çocuklarımız da anaokullarında büyüdü. ve her gün adına "faaliyet" denilen karton üzerine yiyeceklerin yapıştırıldığı, çay ile siyah tonların şeker ile beyaz kristal bulutların çizildiği, makarnalardan tarlalar falan filan işte. bu şaheserleri ileride çocuklarımız belki sergi açarlar insanlık görmek ister :))) diye istifleyip durduk. bir gün evi böcekler bastı, sanat eserleri kurtlandı. evi temizleyip iyice ilaçladık. bir daha da bu saçmalıklara bulaşmadık. kendi okullarımızda da yaptırmadık. ama yine de bazı veliler başka anaokullarda yapıyorlar falan diye mızmızlanınınca arada bir yaptırdık. mümkünse yaptırtmayın hiç gerek yok.

aile haklı o tamam. ama sevgiliniz bence bunu kendini geliştirmesi açısından bi fırsat olarak görsün. müfredatta ille makarna ile çerçeve mi diyor? eğer böyle bir zorunluluk yoksa saydığı her şeyin günümüzde daha iyi bi alternatifi var zaten.

markana yerine çalı çırpıdan çerçeve
patates baskı yerine sünger baskı
fasulye/nohut yerine plastik fasulye

gibi gibi.

aile haklı veya haksız. çok abes bir şey söylenmedikçe garipsememek lazım. herkesin farklı inançları ve görüşleri var, saygılı olmak lazım.

Aile haklı .

Çok mantıklı değil ama saygi duyulmali. Kendini gelistirmek icin bahane +3 ayrica

Kültürel bir olay. Benim babam da yemeği kutsal görür böyle. Saçma ama saygı duyarım.

konu haklılık-haksızlıktan öte, ortamı idare etme meselesi. bu sebeple sevgilinizin düşüncesi bir öğretmen için doğru değil bence; böyle her türden insanla muhatap olacabileceği bir ortamda, daha ortayolcu olmalı.
veliler de, makarna yerine kablo kılıfı, fasülye yerine plastik fasülye gibi bişeyler koyabilirlerdi çocuğun çantasına. ama esasında iş hocaya düşüyor; öğretmen böyle şeyleri garipsemeyip çözüm bulmaya bakmalı.

%35 aile, %65 öğretmen haklı.

Soğanın zarını mikroskopta incelemek de nimetle oynamak sayılır mı mesela?

Patates baskı, makarna köprüsü bunlar eğitici ve zararsız.
Yemekle oyun ve israf örneği olarak benim aklıma yemek savaşı, surata pasta atma, domates savaşı gibi şeyler geliyor.
Çocuğun 10-15 tane fasulye nohutla oynaması israf sayılmaz.

Öğretmenlik zor meslek. Çocuğuyla ayrı uğraşıyorsun, böyle velilerle ayrı.
Al götür çocuğunu da batıl inancını da, git evinde istediğin gibi yetiştir deme lüksün yok. Sözü uzatsan, bilmediği dini, cahil anasından babasından öğrendiği şekliyle sana öğretmeye kalkar.

Yediği koyunun eklem kemiğinden başka oyuncağı olmayan adamın biti kanlanmış torunları bunlar. (bkz: aşık atmak) ,(bkz: aşık kemiği). Nimetle mi oynanmazmış. Peh

İdare edeceksin. Başka şansın yok.

ben hiç dini bir kültürle büyümedim böyle yemekle oyun olmaz gibi bir takıntımız hiçbir zaman yoktu, ben ana okuluna giderken pattes baskısı vs yapmıştım ailem hiç karşı çıkmadı. muhtemelen benim çocuğum olursa ve okulda pattes makarna vs oyun oynarsa karşı çıkmak aklıma gelmezdi. amaaa evde çocuğuma oynasn diye makarna vermezdim mesela. evin içinde israf gibi gelirdi. zaten başka oyuncaklar var neden makarna vereyim ki diye düşünürdüm. belki çocuk gelişiminde yaratıcılığı geliştirmek için falan yapılan bir şeydir bu. "nesnelerin bildiğimiz kullanım amacı dışında alternatif kullanımları da olabilir" gibi bir şekilde farklı düşünmeye sevk etmek için falan.

ama yine de düşününce yediğimiz şeylerin kıymetini bilmeliyiz ve israf etmemeliyiz sonuçta.

Çocuğun harcayacağı iki patates, çeyrek paket makarnaya "israf" duyarı kasmak çok boş geldi bana. Aile net haksız ama sevgiliniz orta yolculuk yapsın durduk yere ortamı germesin, he he diyip geçsin

yuzlerce yil kaybolmayacak plastik copu yaratmaktansa, dogada kaybolabilecek ve bortu bocegin yiyecegi seyleri kullanmak daha mantikli degil mi?

aileninki bir gorus, "iyi niyetli" olabilir ama bu "sig" olmadigini gostermiyor.

o yuzden rezalet puanim 10/10, ogretmen hakli.

ne alaka abi, patates, makarna falan bunlar biodegradable. plastik falan oyuncaktan cok daha etik. "Bulamayanlar var" olmasinin sebebi cocugun patates baskisi yapmasi degil.

Plasitkten yaparsanız içine büyük taş fln koyup sabitleyebilirsiniz. Bir de neyden yaparsanız yapın her tarafını büyük çöp poşedi, ince branda vb. bişeyle güzelce sarıp koli bandıyla yapıştırın, su girmesin.

www.instagram.com

buna da bakın, belki işinize yarar.

şimdiden elinize sağlık. zeminine kumaş minder falan değil, koli kağıdından altlık yapın demeye geldim. müsait olduğunuzda da gidip değiştirmeye çalışın. koku birikince, 8-10 gün sonra girmemeye başlıyorlar. bir de mümkünse biraz yüksek yerlere koyarsanız, zeminden su alma ve kendini tehlikede hissetme ihtimalini azaltmış olursunuz.

yakınınızdaki eczane veya ilaç depolarına gidin. ilaç taşımak için kullandıkları büyük strafor kutular oluyor ve işleri bitince atıyorlar. onlardan isteyin. kapı deliği açarsanız ve nalburdan alacağınız kalın naylon ile sararsanız çok sağlam ve korunaklı yuva oluyor.

www.instagram.com

Böyle bişey geldi şimdi.

kesinlikle 1. seçenek.

ucuncu secenek. alma.

yilda 1 ay kalacan diye tum parayi bir yere yoneltmek anlamsiz. bunun bakimi, temizligi, aidati hedesi hodosu var. eger sicak bir bolgeyse ekstra dezavantaj. kuresel isinma, kuraklik gibi gercekler var. eger denize yakin ferah bir yerse ve gelecekte oturmalik bir yerse is degisir.

Müstakil kelimesi konuyu kapatıyor

Yazlık dediğin müstakil olur. Apartmanda aynı relax havayı yaşayamazsınız bence. Yazdan yaza gidecekseniz tadilatın bir kısmını göz ardı edebilirsiniz. Ancak eski eve çok ve değerli eşya koymayın; kışın çatı akabilir, hırsızın girmesi apartmana göre kolay olur vs. İyi tatiller.

1. tadilat için yeterli zaman/para varsa.

2+1 60 m2 bence küçük. yani yaşanır tabii ama müstakil ev tadı vermez. 30 yaş önemli değil. bakımı 500 bini falan geçmiyorsa 1 daha mantıklı bence.

"yazlık niyetine keyifle yaz tatili yapmak yazlık beldeyi yaşamak açısından" dediğin için birinci seçenek.
Yazlık yerlerde apartmanda kalmak iyi olmuyor.
Bakım masrafları için de üzülme, 25 yıldır yazlığımız var her sene bir şey yapılıyor, hiç bitmiyor, sende ara ara yaparsın :)

ikisini de almam.
devremulk alirim, duzgun bir yerden.
mis gibi, sifir bas agrisi. aidati ode bitti gitti.

müstakil her türlü iyi fakat bir o kadar da bütçe ayıracaksanız yapılmışını zaten bulursunuz.

apartmanın bahçesi ortak alan ise zulüm olur, hiç bulaşmayın. millet yukarıdan çöp atar, siz temizlersiniz, ama bahçede bir şey yapayım derseniz ortak alan deyip karşı çıkarlar. dumanı geliyor diye mangal yaktırmazlar vb.

bence birinci seçenek daha iyi olacaktır. bir proje yapıp, her sene bir tarafını yaptırırsınız. mesela ilk çatıdan başlarsınız, sonra dış cephe sonra banyolar, sonra odalar falan, en son da bahçeyi yaptırırsınız.

tüm bunları belediyeye cimere vs yazsana delikanlı

bu ülkede cümer ve belediyeler de sorun çözmekle bilinirdi zaten hanımefendi

Soru risk var mı diye başlamış ama, anlattığınıza göre apartmanda risk olmayan nokta yok. Belediye, cimer falan yazıp uğraşabilirsiniz ama müteahhitin muhakkak belediyede tanıdığı vardır; işine çomak sokulduğunu duyması iyi olmayabilir.. Bence dilediğiniz güvenliği sağlamanın tek yolu bu evden taşınmak olur.

sanane.

levhalar ve sıcaklama konusunda yeni izlediğim bir video. sistemi eksk yapmışlar. tam da yalıtım için yapılıyormuş aslında.
www.youtube.com

o apartmanın ortasında devasa boşluk yangın esnasında baca etkisi yapıyor, sizin evinize sıçramayacak olsa bile dumandan zehirlenip ölmeniz mümkün. kaygılarınızda haklısınız. belki apartman x senesinde y yangın yönetmeliğine uygun bir şekilde altında ticari alanlar olabilecek şekilde planlandı; belki de buralar hiç öyle ticari alan değildi sonradan cinsi değiştirildi vb. siz bu kaygılarınızı ilk önce yönetim ile yüz yüze görüşün, eğer sallıyorsa yazı gönderin, sonra da belediyeye şikayet dilekçesi verin. fakat bu durumda size fatura çıkacaktır. yani binanın yangın yönetmeliğine uygun hale getirilmesi için maliklerden para toplanacaktır.

ayrıl coco. anlattıklarına göre tehlike büyük.

Bi çok arkadaşım petkit’in çeşitli modellerini kullanıyor. Yalnız uyarayım, kendi sitesinin ödeme sisteminde kk dolandırıcılığı gibi bişey var, oradan sakın almayın. Geçen hafta bir diğer arkadaşım, mediamarkt’taki kampanyadan su pınarı ve mama kabı ile bayaa uyguna set olarak aldı.

www.hepsiburada.com


bunu kullanıyorum. Her Wc ihtiyacı sonrası, poşet haznesine cihaz bir şekilde atıkları atıyor. 5-7 günde bir o poşeti ordan alıp çöpe atıyorum. Memnunum.

Sorunuza cevap değil ama şunu yazacağım; face’te epic retirement club diye çok kalabalık bir sayfa var, onu takip ediyorum. Orada ağırlıkla amerikalılar var, ve aksine, pek çoğu vergiler yüzünden, ya downsize olayını, ya da Avrupa’da emekli olacak ülke danışıp duruyorlar birbirlerine. Bakış açısı kazanmak üzere o sayfaya da bir bakmanızı öneririm. Anlık, dünyanın pek çok yerinde emekli olmaya dair bilgi paylaşımı mevcut.

türkiyede de 60 ki emeklilik yaşı. çok farkı yok

Türkiye İngiltere'de çalıştığım yılları sayabiliyormuş "parasını verirsem", bi baktım eşimle kişi başı 20şer bin euro gibi bi şeye TR'de de emeklilik hakkı elde edebiliyoruz galiba. Buna şöyle bakarsak, geçmişte çalıştıklarımız + 20 bin euro ile 65'den sonra maaş elde ediyoruz, mantıklı bile olabilir.

UK'de emekli olmama 30 küsur yıl var galiba ve şu anki parayla ayda 950 pound gibi bişey veriyorlarmış.

Her türlü dünyada genç nüfusun azalmasıyla "emeklilik ponzisi" çökecek bence. Yani her şeyi düzgün yapsak bile aç kalabiliriz. Ayrıca özel emeklilik gibi para biriktirmemiz ve borsa vb. yerlerde bunu katlamamız lazım. Ama ona da baktım mesela Amerikadan ETF alsak(ilk 50 şirket veya QQQ vs. vardı) 1980-2000 arası her ay düzenli para yatırmış olsan dolar bazlı yerinde sayıyorsun, 2000-2020 arasında 20 yıl yatırsan birkaç katına çıkıyor. Bu da tamamen içinde bulunduğun dönemle ilgili şans.

ABD'de emeklilik imkanlari iyi degil. Sirketin katki (company match...) sagliyorsa sagliyor ama bu herkese otomatik saglanan bir olanak degil. Emeklilikte olene kadar yiyecegin parayi calistigin sure icinde kendin biriktirip buyutmen lazim. Onun disinda social security var ama bu tek basina yasamak icin yetecek bir para degil.

Senin de her ay kazandigindan kenara koyup biriktiriyor ve yatirim yapiyor olman lazim.

Ben Kanada'dayim. Calistigim sirketin dahil oladugu bir emeklilik sistemi var. Her ay prim oduyorum. Kendim de kenarda biriktiriyorum.

Aslinda Turkiye'ye gore cok farkli degil durum. Benim babam ogretmendi mesela ve su an "emekli". Gorece rahat yasiyor olmalarinin sebebi emekli maasi degil, emekli olana kadarki surecte habire tasarruf yapip ev falan almis olmalari. Yoksa tek emekli maasiyla kirada oturmak cok rezillik olurdu. Ozetle birisinin seni "emekli" ilan etmesine ek olarak kendin de bir seyler yapman lazim.

4 yildir amerika'da calisiyorum ancak sadece 1 senedir social security oduyorum. maasin %8'i buna gidiyor. abd'de emekli olabilmeniz icin 10 sene calismaniz yeterli. 10 sene calistiktan sonra 67 yasinda odemeleri alabiliyorsunuz. 62 yasinda da alabilirsiniz ama o zaman ciddi kesintiler var.

9 sene kadar daha calismam gerek burada devam edersem. 10 seneyi tamamlayinca odedigim primlere gore hesapladim $2k yatiyor aylik ve bunu dunyanin her yerinde alabiliyorsun. ben cok gec social security odemeye basladigim icin bu miktar boyle. 20 sene odeyenler $3k, 30 sene odeyenler $4k civari aliyor. tabi bu orta-ust bir maasa gore hesaplandiginda boyle.

turkiye'de donup saydirip bagkur'dan emekli olmak benim icin mantikli degil cunku cok eksigim var. ama amerika'da yillari tamamladiktan sonra turkiye'de ssk'li bir ise girip calismam gerekir. bu da emekliligi cok ileri atiyor benim icin.

ancak avrupa'da da cogu ulkeye odediginiz social security'leri geri alabiliyorsunuz diye biliyorum. abd'de boyle bir sistem yok ve 9 sene calisip vergi odesen bile 10 yila tamamlamadigin noktada odedigin butun para ile baskalarinin emekliligini finanse etmis oluyorsun.

ama 30 seneye dunya'nin cok daha farkli ve tuhaf bir noktaya evrilecegini dusunuyorum. cunku cok acik sekilde yaslanan nufus, uzayan omur, ve azalan nufus artma hizina hep beraber baktigimizda sistemin birkac seneye tikanacagini gormek zor degil. zaten dunyada isciye ihtiyacin azaldigi bir donemden de geciyoruz. cok daha radikal bir sistem degisikligi olacagini ongoruyorum 30 seneye. o nedenle cok dusunmuyorum simdilik. ayni sosyal guvence ve devlet sisteminin devam etmesi mumkun degil. milyonlarca insan aclikla bogusur ve devlet yardimiyla yasamak zorunda kalir bu gittikce daralan sistemde.

antikadimag abd derken kastettiğim buydu 10 seneyi doldurup iyi bir para almak mumkun (abd de kalmamak lazım tabi) avrupada bu yok, tr bağkur maaşı 400 usd falan sanırım.

6 yıldır romanya'da çalışıyorum.
türkiye'de de 2 yıl çalışmıştım.
klasik anlamda emekli olamayacağıma eminim.
yaşadığım ülkede bireysel emeklilik sigortası ödemiştim bir süre. hala para var.
o yüzden, düşünmeden "oyna devam" diyorum kendime.

turkiye'de sigorta girdi/cikti yaptirmistim. buyuk ihtimal toplu oderim zamani gelince.
yurtdisinda yasamak cok zor emekli olarak, amacim sepet yapmak.
cift emekli maasi + birkac kira ile turkiye'de konforlu yasanir.

emekli olarak yurtdisinda yasanmaz, yerlisi bile ucuz sicak ulkelere kacma pesinde zaten.

Açıkcası soruya denk gelene kadar aklıma dahi gelmiyordu. :) Zaten Avrupa'da çok uzun kalacağımı sanmıyorum. Mekan farketmeksizin 60-70 arası bir dönemde emeklilik olacak gibi görünüyor. Ben daha çok mevcutta verimli olabileceğim yaşlarda nasıl iyi para kazanırım sorusuna cevap arıyorum, birşeyler deniyorum. Hüsranla sonuçlanırsa pişman olabilirim. Türkiye'de 10 yıl aktif çalışmışlığım var ona da güveniyorum biraz. Geri dönsem çalışmaya devam etsem gerekli gün sayısını rahat doldururum.

antikadimag + 1

ben kendi isimi yaptigimdan bu emeklilik primi fln odemiyorum ve acikcasi beni de bu düşündürüyor. olabildiğince yatirim yapıp onlarla gecinme planım var ilerisi icin.

benim gördüğüm Amerika da emeklilik maaşları cok cok dusuk, $1200 - $1400 Maas alanları gordum. hatta amerika da kari koca bu rakamlarla emekli olup evlerini de kiraya verip Tayland fln taşınanlar var. amerika da geçinemiyorlar ya da standartları cok dusuyor.

beyaz yaka gibi calisanlar gördüğüm kadarı ile emeklilik harici de özel yatirim fonlarına da para yatırıp ileri de oralardan da para alıyorlar.

balkanlarda yaşıyorum burada kazandığım parayla 2 daire satın aldım. kira geliri 800€ daha 33 yaşındayım, yaşlanmadan 2 tane daha alsam 1600€ eder. bir çok ülkede yaşarım.
edit: bahsetmek istediğim amerika'dan kanada'dan örnekler verilmiş. gurbetçiysen amacın para kazanmak ve rahat bir hayat yaşamaktır. adam demiş ki şuan ki konumumda 1000$ verecekler bana yaşlanınca. bende diyorum ki kafamı kullandım ufak bir yatırımı büyütüp 2 daire satın aldım 2 tane daha kesin alırım bu gidişle.
günün sonunda nasıl açlıktan ağzı kokan balkanlarda ben keyif içinde yaşıyorken siz bu kadar sefil olacaksınız? ben mi yoksa siz mi yalan söylüyorsunuz?

endişelenmenize gerek yok çünkü türkiye'de de reel anlamda bir emeklilik yok. sgk şuan bile emeklilik maaşlarını bütçeden destekle ödüyor. bu gidişle 20-30 sene sonra kuvvetle muhtemel ya emekli maaşı olmayacak ya da şu ankinden beter olmasa da olurdu denilecek düzeyde olacak.

avrupa, amerika, ya da turkiye farketmeksizin tum dunyada emeklilik sistemi cokuse gidiyor. su andaki sartlarda dahi emekliligin getirisi odenen prime gore mantiksiz gozukuyor ki gelecekte de bunun daha kotuye gidecegi cok acik.

o nedenle emeklilik denilen sey bize gosterilen bir havuc, ve bu havucun pesinde kostukca bu sistemin kendini idare edip, problemler gelecege birikerek erteleniyor.

iste tum bunlar nedeniyle avrupada yillardir odedigim primleri geri alma imkanim olsa, isverenin adima odediklerini kaybetme pahasina alirim. emeklik primi odeme zorunlulugum olmasaydi ve onun yerine kendim yatirim yapsaydim en azindan cocuklarima birakabilir, veya birikim uzerinde tum kontrol bende olurdu.

ozetle bir yalanin pesine kosmaya niyetim yok ama maalesef kanunlar sistemden cikma ozgurlugu de tanimiyor.

abdde gayet ucuz.

Bu yıl Avrupa’da 3-5 ülkede baktım; burada taksitli alıp 3 ayda falan ödemekten avantajlı bir fiyat ile karşılaşmadım. 6,5’luk saat 5800’e falan geliyordu.

İkisi de olur ama siyah daha güzel gibi bence.

siyah +1
ayakkabilari degistir allahasen..

@cooper
Ya evet on yıl önce giymiştim de topuklu giymeyi hiç beceremiyorum bakicam bı şeyler:/

siyah +1
2-5 cm'lik bir topuklu ayakkabıyla sorun yaşamazsınız. şimdiden alıp şubata kadar alıştırma yapabilirsiniz :D

Siyah +1

Maşallah diyerek kırmızı

Siyah bana daha nikah gibi bir ortama uygun göründü. Renkli, desenli falan bişey daha iyi olurdu bence. Ama devir ekonomi devri derseniz, siyah olsun.

Siyah +1

lise mezuniyetiyse ikisi de ok

kırmızı diyorum
ama başka bir ayakkabı giy altına.

İkiside garip kaçmaz.

kırmızı mevsime uygun değil çok günlük gibi duruyor. siyahın duruşunu sevmedim.
o yüzden öneriyle geldim.
www.koton.com

Geçen görmüştüm giyecek etkinliğim olsa da giysem diyordum :))
tam olarak mankenin kombin şubatta kapalı mekan akraba nişanına uygun bence.

Yapmayın, çünkü hiçbir garantisi yok. Letgo sadece elden alışverişler için uygun. Sahibinden ya da dolap gibi garantili ödeme sistemi içeren bir site ile yapın.

Parayı önden alıp (para transferi açıklaması da doğru olacak) kargoyu sonra yapmak dışında güvenli bir sistem yok, nereden alıcı bulduğunuzun da önemi yok.

(bkz: 2 ekim 2018 aras kargo rezaleti)
kargo rezaletleri içerisinde belki rastlarsınız benzer içerikli başka başlıklar da vardı. illa siz de bu sıkıntıyı yaşarsınız diye genellenemez, ama dikkatli olmakta fayda var.

markayı duymadım ama saydığınız kriterler (instagram ve inluensır tanıtımı, hakkında fazla bilgi olmaması), almamanız için bütün gerekenleri söylüyor bence.

şunu da belirtmek isterim; bu tür ürünlerde en büyük sorunlardan biri, gittikçe artan kalitesiz plastik tabanlı malzeme kullanımı. bundan bi beş yıl kadar önce kardeşim bellona'dan iki kanepe almıştı. oturuş rahatlığı ve görünümü hoşuna gittiği için iki yıl kadar önce anneme de aldık aynısından. fakat kardeşimde öyle bir sorun olmadığı halde, anneminki, özellikle sabah oturma odasına ilk girişte leşş gibi plastik kokuyor. nispeten bilindik bir markada bile böyle oluyorsa, noname'lerde olma olasılığı yüksek ve çekilecek dert değil bence.

edit: koyduğunuz görsel 3d modele benziyor. ayrıca iskeleti olmasa bu yapı ayakta duramaz, o kısımdan emin misiniz?

@lil siztah anladığım kadarıyla dahili iskeleti yok, ama şu köşelerde gördüğünüz L demirler var, minderleri o demirlerin üstüne koyuyorsunuz lego gibi.

alt kısımda iskelet olmak zorunda gibi, çünkü üstteki minderi taşımaz sanıyorum; yanlardakiler de dekoratif gibi görünüyor daha çok. gerçi sorun ondan öte, ürünün güven vermemesi bence. annenizi mağaza gezdirip seçtirmenizi öneririm.

Bavulunuz varsa ve havalimanında anlık kalabalığa denk gelirseniz, soğuk terler dökebilirsiniz. Bence riske değmez.

Kağıt üzerinde yeterli de pratikte işe yaramayabilir, yarın pazar birde, ben genelde 2 saat önce olurum, kafileye denk gelirim, yeterli güvenlik çalışmaz vs ne olur ne olmaz

Kabinboy bagajin varsa gayet rahat şekilde yeter. Otobüse biner gibi gidip kapıdan geçeceksin. Ekstra bi işin yok.

"Valiz de vermem gerekiyor kontuara"

Kontuarlar genelde ucustan 1 saat once kapaniyor.

hiç belli olmuyor durum, bazen çok sakin olan havalimanı, bir bakıyorsun iğne atsan yere düşmez hale geliyor. 1 saat yeterli gelmeyebilir. Erken gidip, beklemekte fayda var!

.

iç hatta valiz verme 45 dk önce kapanıyor. biraz riskli ama yetişilir 1 saat önceden varacağına eminsen.

ben ses hassasiyeti yüksek bir insanım. gün içinde değil ama özellikle gece apartmanda yapılan sesler sebebiyle uyanıp, tekrar uykuya dalamama sorunu yaşadığımdan, geceleri sıklıkla tıkaç kullanıyorum.
çok fazla kulak tıkacı denedim; en iyisi, elinizle ezip kulağa yerleştirdikten sonra genişleyen köpük gibi tıkaçlar bence. 3M bu konuda iyi, ancak onun da bir kaç türü var. en başarılısı, elinizle ezdikten sonra hemen genişlemeyenler (sünger gibi değil hamur gibi olacak yani) . bunu boyuna olacak şekilde parmaklarınızın arasında yuvarlayarak ezeceksiniz; olabildiğince ince-uzun bir forma getirdikten sonra, hızlıca kulak kanalınızın dibine iterek yerleştirmeyi başarırsanız, çok iyi yalıtım sağlıyor.

www.hepsiburada.com

Sanırım yukarıda anlatılan bu, ben de bundan kullanıyorum memnunum

Cevap verebilmek icin parolami sifirladim :) o derece guveniyorum, askerde hayat kurtarmisti. Otiflex markasinin tikaci black-out yapiyor resmen. 3-4 boyu var, aciklamalarindan en uygun olani secersiniz.

Benim de ses hassasiyetim var ve pek çok kulak tıkacı denedim ama hiçbiri sesi 0a indirgemiyor :) Bazıları aşırı pahalı ama yine de vadettikleri performansı vermiyor. Sanırım makul fiyatta olup ses seviyesini de görece azaltan bir tek silikon olanları tavsiye edebilirim.

tıkaçlar genelde belirli bir frekans aralığını baskılıyor. histerik kahkahanın baskılanmama ihtimali var. ki siz tıkacı telefon görüşmesi başladığında takacağınız için zaten o histerik kahkahayı uzaklardan, sönük dahi duysanız rahatsız olacaksınız gibi geldi.
yine en garantili çözüm anc özellikli kulaküstü kulaklık ve müzik kombosu.

ben de çalışma odamda iken sifon seslerine sinir oluyorum.
daire saçma sapan tasarlanmış.
eve girmeden önce hiç aklıma gelmedi.,
bir de borsa vb. nedenlerden kaynaklanan stresten kulağımda çınlama var. ses rahatsız ediyordu.
3m tıkaç aldım ama pek kullanamadım. onu takmak pratik bir olay değil. kirlenmesi falan ayrı sıkıntı. kulağa sokup çıkarmak da irrite ediyordu.
spigen marka bir kulaklık aldım. Hem de 1400 TL ye falan.
Kulakları öyle bir kapatıyor ki dünyayala alakası kesiliyor insanın.
çınlama kaynaklı ağrıya da iyi geliyor.
sifon sesi gelmiyor kulağıma.
ama bilgisayarda müzik açıyorum ve dinliyorum. yakından geldiği için müziği engellemiyor. ha ha !... süper bir şey...
kulaklığın kendisinden de müzik dinliyorum bazen ama dışardan geleni dinlemek daha az yoruyor... bu aralar stres yaşadığım için stres arttı zira.
şiddetle tavsiye ederim.
Ama tabii kime ne hoş gelir belli olmaz.
Hepsini deneyin.

www.loopearplugs.com
çok memnunum.

Canın çıkar ama sayılı gün, izin rapor vs haklarını sonuna kadar kullansan bi nebze. Ama çok korkutucu bi şey bu ya. Ev arkadaşlığı falan daha çekilir olur muhtemelen.

çıkışınızın kaçta olacağını yazmamışsınız. ona göre değişen oranlarda, evet, perişan eder. çalıştığımız kurum taşındı; bu sebeple 2 senedir benzer bir mesafeyi tersine gidiyoruz kalabalık bir grup olarak; herkesin hayat sevgisi soldu.. ama sizinki sınırlı süre olduğundan diş sıkılabilir gibi geldi bana. 1 sene için ev olayına girmez; akraba olayına ise hiç hiç girmezdim şahsen.

@konusma ben konusuyorum daha bitirmedim
Öğretmenlik için artık direkt sınava girip atanma olayı bitirildi ve akademi şartı getirildi. Akademiyi başarili bitirince kadrolu atanma olacak.
O yüzden gitmek zorundayım ama öyle bir merkez ki benim için il dişi gibi bir yer.

Çekilmez.

hedefiniz buysa ya da canınız istiyorsa çekilir, neden çekilmesin? her gün iki saat git iki saat dön yol yapıyorum ben de, iş ve okul için ayrı ayrı konumlara. işi canım istemiyor ama mecburen, okulu canım istiyor ve tercihen gidiyorum. işe gitmek daha çok koyuyor.

her şekilde daha yakın bir yerde oturup 1 yıl yol çilesini azaltmak (apart, oda kirası, otel odası) daha makul bir seçenek olabilir.

Hocam
sakıncası yoksa branşınız nedir?
benim oğlanın branşı ingilizce öğretmenliği
muhtemelen Kayseri'ye gidecek

çekilmez.

her zaman için 9'da başlamayabilir hocam,
uygulamalı dersler/staj için okullara gidilecek o zaman ilk ders saati öncesi okulda olmanız gerekebilir, bu da 7 mi olur 8 mi olur, iyimser olmak zor :(

"uygun durumdaki akrabaların evine maddiyata ortak olmam koşuluyla kalmayi teklif etme fikri geldi." en iyi seçenek gibi

honda pcx veya yamaha nmax gibi ufak bi scooterin olursa trafiksiz saatlerde 35-40 dakikada bu yolu gidersin. soğuk havalar, yağmurlu günlerde de toplu taşıma ile idare edersin.

Birisi daha yazmış, Ufak bir scooter alın, çok yağmur kar dışında arabadan bile hızlı gidersiniz. Yağmurda da sürmek isterseniz lastiğini iyi bir lastikle değiştirebilirsiniz.

öğretmenevinde kalınabilir belki. gecelik ne kadar istiyorlar araştırın.
haftada kaç gün ders olduğu da önemli.
3 gün ders varsa idare edilebilir.
5 gün ders varsa zor olabilir.
o yolu bir kez gitmeyi deneyin. ne kadar vaktinizi alacak bakın. ona göre karar verin.
madem 30 bin maaş var. çevredeki öğrenci evlerinde oda kiralayabilirsiniz.

hamidiye-javsu-abant. büyük damacana değil de 5 lik alıyorum, migrosta en ucuz hangisiyse onu kullanıyorum.

Taşdelen cam damacana kullanıyoruz ama fiyatlar aşırı artınca 5 ve 10 litrelik sulara geçtik. Carrefour, Saka ve Hamidiye alıyoruz, cam damacanaya aktarıyoruz. yosun tutana kadar böyle devam edeceğiz sonra tekrar taşdelen alırız.

javsu alıyorum ama 1.5 lt. damacanaları sağlıklı bulmuyorum. ve genelden daha ucuza alıyorum ben damacanadan.

10'luk Saka veya 5'lik Buzdağı. Migros sanal markette hangisine denk gelirsem.

su kaynakları genel olarak aynı, sonuçta saka uzaydan çekmiyor suyu. ben genelde özel bir bölge tercihim varsa o kaynaktan çıkan en ucuz markayı araştırır satın alırım.

Duyuru sayesinde aydınlandim resmen,
Ben de saka kullanıyorum yillardir ve kedinin atomatik su kabi kirecleniyor, nasıl olur ki bu musluk suyu vermiyoruz diyordum,
Ağlayacağım,

Yanıt yok ama gelen önerilere göre ben de değiştireceğim,

Migros'tan Abant ve Mila, dışarıdan Fuska. 1.5 litre alıyorum.

Pürsu alıyorum damacana yıllardır. Sudan tat alma konusunda seçici biriyim, en sevdiğim su bu. Eskiden damacana dışında 0,5 ya da 1,5 litrelik pek bulunmazdı, şimdi o boyutları da bulmak kolay. Koçların şirketi olması lazım, yıllardır kendileri benim kadar reklamını yapmıyor bu suyun yani her su muhabbetinde pürsu övüyorum :D

Yıllardır 3 harfli marketlerde hangisi rastlarsa onun 5 litrelik sularından kullanırım. Ama çaydanlığımda biriken kireçten bezmiş durumdayım. @eja'nın yazdıklarını okuduktan sonra carfur'a geçmeye karar verdim. Kireçten kurtulursam ona minnettar kalıcam.

ben fuska'yı tercih ediyorum yıllardır. tavsiye ederim.

arada bir başka marketlerden başka suları aldığım da oluyor. fuska dışında elmacık'ı da seviyorum.

arıtmaya geçtik tamamen.

pınar madran(bozdoğan)

Her yerde olmayabilir ama Çenesuyu en iyisi :D

kuvars<3

sipariş kolaylığı ve hızından dolayı pınar alıyoruz.

kendimiz dolduruyoruz. istanbul anadolu yakasındaki kayışdağı suyu çeşmelerinden.