Dişlerim karıncalanıp titremeye başlıyor, midem ağrıyor daha sonra tansiyonum düşüyor. Panik atak gibi bir şey yaşıyorum stres durumlarında. Ama bu stres bir kavga vbden değil de mesela 15dk sonra misafir gelecek ve ben 5 çeşit yemek yetiştirmeye çalışıyorum gibi ekstrem durumlarda oluyor.
Mutfakta çalışırken staj dönemimde olmuştu bir kaç kez :(

Saçta beyaz çıkıyor.

@bir sıcak el istifra çok sorun değil de, sırt ağrısından geberiyorum.

Valla tam kürek kemiklerimin oraları kulunç dedikleri şey çıkıyor bi anda.

belimden omurilik boyunca değişik duygular yukarıya hücum ediyor. bunu "elektrik" gibi tarif edebilirim. şimşek hızıyla bir kroşe vursam sanki rahatlayacakmış gibi oluyorum. kendime engel olmasam joker soğuk kanlılığıyla doom müziği açar, mortal kombat gibi fatality yaparım. bir nevi berserker rage ama daha sistemli, daha metodolojik. insanları sinematik bir şekilde duvarın önünden sokup arkasından çıkartsam, "first blood, double kill, triple kill, monster kill" seslerini kendi kulaklarımla şaşırmam.
üzüldüğümdeyse karım junior vücudumun parçası değilmiş gibi oluyor. bundan gizliden gizliye zevk alıyorum.

Seboreik dermatit coşuyor. Onun dışında pek bir şey yok.

Üzülünce ya da sinirlenince nedenine bakılmaksızın sistem kortizol salgılar, kana kortizol salındığında fizyolojik olarak bazı tepkimeler meydana gelir mesela damarlar genişler kan akışı/debisi ve sıvı hacmi artıp tansiyonun yükselmesine ve buna bağlı semptomlar yaşanmasına neden olur ya da kortizol sonrası salgılanan adrenalin sinir sistemini yoğun şekilde uyardığı için anksiyeteye neden olur, bir sendroma bağlı olarak böyle bir problem yaşanıyorsa uzun vadede bağışıklık baskılanması nedeniyle bağışıklığa bağlı hastalık yaşanır ya da kortizol proteinlerden enerji ürettiği için kas kaybı ve kas kaybına bağlı olarak yine bağışıklığın zatıflamasına bağlı problemler yaşanır, bunlar hep sinir stres kaynaklı kortizol salınımına bağlı gerçekleşen olaylar, akut ya da kronik duruma göre sorun az ya da çok kendisini hissettirir.

@logsitic o ne hocam?

Daha çok bilindik düz baş ağrısı oluyor.
bazen deride kaşıntı olabiliyor. (yani logisticsmanager'ın teknik olarak dediği gibi)

Aşırı stres yükü migrenimi tetikliyor.

Uykusuzluk çekiyorum genelde. Son üç aydır saat 3-4 gibi uyanıyorum sebepsiz yere, sonra da uyuyabilirsem kendimi şanslı hissediyorum. Nereye kadar yürüyeceğiz bu yolu onu da bilmiyorum.

Anlımda egzama. Anlım kızarıyor, kabarıyor.

Üşüme, hava çok iyi bile olsa üşmeye başlıyorum.

İştahsızlık/ mide bulantısı. Hiçbir şey yiyemiyorum, yesem de kusmaya başlıyorum.

Hepsi olmuyor tabii. Ne kadar stres yaptığıma göre. Üşümeyi hep yaşarım, diğer ikisi ağır strese girdiğimde genelde. Özellikle egzama. Hatta bir ara o kadar ileriydi ki bacağımda sivilceler çıkmıştı bir sürü. Bunu bir kere yaşadım.

Zor

@konusma ben konusuyorum daha bitirmedim+1
Uykularım kaçıyor.

Direkt midem kilitleniyor. Korkunç bir yaz geçirdim ve 1 ayda 6 kilo verdim. Sporcuyum, zaten kilom yoktu, bildiğin eridim. Şimdi o yağ kaybetme durumunu avantaja çeviriyorum antrenmanla.

@bir sıcak el... Bu arada mutluyken de midem kilitlenir. Kitaba göre Bunun sebebi nedir?

@gobekliraki; cilt hastalığı. Özellikle stresle beraber coşuyor. Dermatolog bir şampuan, bir lityumlu krem verdi bir de zen olacaksin, tatile falan çık git Türkiye'ye stresi bırak dedi. Öyle garip bir hastalık.

keşke yaptığın hesaptaki kalemleri de yazsaydın.

ben çok uzun zamandır 3 öğün yemeyi bıraktım. 1 ya da 2 öğün yiyorum. 200-300 gram köfte ve yanına salata gibi oluyor genelde. 150 lira maksimum.

300 baya azmış.

Günlük minimum 1000 tl

Ortalama 1000 tl diyebilirim. Menüde et varsa 2000 tl yi görebiliyor.

güldürdün.. : )

İlk defa araba alıyorum ilk defa plaka alıcaktım olayı bilmiyorum bu işler hep böyle mi ? Gülünecek ne var hocam anlamadım

Öyle öyle. Ama bence de yüksek istenmiş. Pazarlık yap.

arabanız hayırlı olsun, güle güle kullanın. arabayı alırken showroom'da size anahtarı takdim eden kişi o anahtarı uzun süre vermeyecek, para isteyecek, benzin alırken sizden para isteyecekler. bunlara da hazırlıklı olsun. bu arada 50 bana çok gelmedi.

plakanın güzelliğine göre fiyat artıyor. ece, cem, efe, bjk falan almak isterseniz bir araba paraı da oraya verebilirsiniz.

kelime oluşturacak gibiyse fiyat biraz düşüyor.

hiçbir anlam ifade etmeyen, sıradan denk gelse verilecek harfleri, sırf sizin isminizin kısaltması diye seçerseniz yine para isterler, en düşük tarife bu. 2023 yılında KC için 10.000 lira verdi arkadaşım. ben 2001 yılında BG için 100 milyon vermiştim (araba 10 milyardı). o yüzden sıradan harfler için arabanın değerinin %1'i verilebilir diye bir hesap yaptım kafamda.

Geçen yol Ağustos'ta, Eskişehir'de pek orijinalliği olmayan bir plaka için 12.000 (en düşük sağış miktarı) istemişlerdi.

şehre plakaya göre fiyatlar çok değişken. pazarlık yapılabilir ama zor.

tanıdık olursa bedavaya bile alabilirsiniz.

Keyfekeder isteniyor biraz brb plaka istersen 10000 iken ece plaka 200000 olabilir

Eskiden şöyle bir şey vardı muhtemelen devam ediyordur. Ben mesleğimi belirten bir plaka almak istemiştim bayağı pahalı demişlerdi o zaman seçmek istiyorum falan gibi bir şey söyledim. Bana bir tane eski eski püskü defter getirdiler. Oradaki plakalar boşmuş. Üşenmedim tek tek okudum bir de baktım ki soyadım Çuhadaroğlu. C U H olan bir plaka var. Hem de bedava. Gittim onu aldım. Hatchback Ford Focustu.

Evde hayır ama şirkette açıldı. Klima da kışa geçti.

daha en az 1 ayı var, çok erken

Yeni evim yerden ısıtma, çözemedim gitti sistemi. Hangi boru hangi odayı ısıtıyor vs. Ben de pes ettim.

Bugün merkezi ısıtmayı çalıştırdılar biraz.

Aşağıdan har har ses geliyor, kendimi güvende ve iyi hissettim.

yokluk görmüş bazı yaşlılarda her şeyi "lazım olur" diye saklama huyu var ya bende de bu kombi konusunda var. öleceğimi bilsem açmıyom. ankara'da dışarısı -5'ken, kar yağarken soğuktan uyandığımı ama yine de yakmadığımı bilirim. üşüyor muyum? evet. şu an kombi açılır mı? evet. açtım mı? hayır. TOPUNAN TANKINAN GELİN AÇTIRAMAZSINIZ. aralık'tan önce açmam. muhtemelen o zaman bile açmam.

29 ekime kadar direnmeyi planlıyorum. Konum: İstanbul

Konum İstanbul Kartal
Açtım. Açmasam uyurum. Uyursam ölürüm.

Merkezi ısıtma 3-5 gündür yanıyor.

istanbul. açalı 1-2 hafta oluyor.

Bugün. İstanbul.

İzmir'den bildiriyorum, açık balkon kapısının yanında oturuyorum şu an. Kombi açmayı düşünmeye bile başlamadık.

Acmamistim ama simdi acmaya karar verdim. Kat kat giyindigim halde usudum, konum ist.

Akşamlaeı açık

Eskişehir'de merkezi ısıtmalı apartmanda yaşıyorum. Cuma yaktılar. Evde tişörtle takılmaya devam ediyordum, bi tık daha üşürsem kalın kıyafete geçerim derken kombiyi yaktıkları için yine şort tişört devam evde

Çocuk banyodan titreyerek çıktığı için eşim bir kaç gündür açıyor. Normalde evde tişörtle rahat gezemediğim ana kadar direniyordum.

Aydos tarafı olabilir. Bir çok yer var. Googlea Aydos kendin pişir kendin ye yazarak inceleyebilirsin.

Varsa samimi bir eşin dostun ikametini oraya aldır. Kontrol eden yok zaten.

Bu tür durumlarda ikamet bazlı hane halkı gelirine bakılır. Senin yaşamadığın yerde ikametinin olması bu duruma sebep. İkametini başka bir yere aldırdığında baban maaşını almaya devam edecek. Sorun Maaşını kime verip vermediğin değil mesele hane halkı geliri. Resmi kayıtlarda Orada yaşıyor gözüküyorsan hane halkı sayılırsın. İkameti Başka bir yere aldırdığında da o yeni evin hane halkı sayılacaksın. Bu her zaman böyleydi ama insan karşılaşmayınca bilemiyor işte.

ilk 1 sene bu şekilde idare edeceksiniz. ben sokaktan yavru sarman almıştım, bir müddet sonra arkadaşıma vermeye karar verdim çünkü huzur bırakmadı evde yaramaz çocuk gibi her şeyi indiriyordu neyse sonra vazgeçtim vermedim. şimdi 8 kilo bir obeze dönüşü hareketsiz takılıyor :D
bir sakatlık yaşadı o yüzden zamanla obeze döndü ama yine de kontrollü mama verin.
bu arada ilk 6 ay tabağı hep dolu olsun. ondan sonra kontrollü verin.

büyüdükçe biraz durulur ama tamamen geçmez. kediler gece avlanır. o yüzden gece vakti yorgan altındaki ayağa saldırma, sabaha karşı evde oyuncak bulup patır kütür onunla oynama gibi şeyler sonraki yaşlarında da devam edebilir.

ama kendisiyle ilgilenen olmayınca ben de gidip yatayım bari diyecek zamanla.

odaya almamazlık etmeyin.

O kapıyı kapatmazsanız ömür boyu sizi çok yorar söyleyeyim. Ya kapınıza Amerikan filmlerindeki sokak kapılarında gördüğümüz kedi köpek kapısı yapın böyle sallanan bir kapı hani, ya da kediyi dışarıda durmaya alıştırın, gerçekten rahat bırakmaz sizi. İçeride misafiriniz olur odanızda kapınızı kapatır sevişmek istersiniz taciz eder kapıyı açtırır, açarsınız çıkmaz, çıkar girer çıkar girer çıkar girer... çeşitlemesi de çok bu olayların. Benim odamın kapısı kapanmıyor maalesef, evde 4 kişiyiz ve herkes kapısını kapattığı için benim odamın kapısı kapanmıyor, çünkü ulaşabildikleri tek "güçlü" canlı benim (mama vermek su vermek ilgilenmek güven vermek vs).

Evde sizden başka kimse yoksa ve siz de odanızın kapısını kapatırsanız evet ciyaklayacak ve o ciyaklama hiç bitmeyecek, çünkü "canlılar içeride!" Tuvalete gittiğinizde peşinizden tuvalete girip başınızı bekleyen bir tür bu. Hele bir de minicik, hâlâ anneyi kardeşleri arar... of bilemedim.

Kısırlaştırana kadar böyle. Sonra rahat.

benimkiler de sokaktan aldığımda 6 aylıklardı. 1 yaşlarına kadar deli gibi koşturup duruyorlardı. ben uyurken kafamın üstünden uçuyorlardı birbirlerini kovaladıkları için. yüzüme, göğsüme basa basa... 1 yaşında aniden sakinleştiler. 1 yaşı bekleyin :)

şimdi 5 yaşındalar. tabii bazı geceler kudurmaya devam ediyorlar. dönem dönem huyları değişiyor. bir ara kapıyı asla kapatamıyordum ağlıyordu birisi. bir ara umursamadı hiç. son zamanlarda ikisi de tepemde uyuyorlar, önceden aynı oda içinde ama daha mesafeliydiler falan. ilk günden beri çok iyi anlaşıyorlardı, son zamanlarda kavga etmeye başladılar. değişiyorlar işte sürekli. :D

Evet aynısı göğsüme basa basa tepemdeler. Uyku kalitem çok düştü:/

Öncelikle hayirli olsun. Bizim kiz 6 yasinda biz de 3 ayliga dogru aldik. İlk geldiginde asiri miv miv ciglik atarak miyavliyordu biz odaya sokmuyoduk cok minik, uyurken ezeriz diye. Sonra geceleri eşim kalkip oynamaya basladi ama birakip yatinca yine ayni oluyordu. Biz de oturma odasina mamasini suyunu kumunu koyup kapiyi kapatmaya basladik mecburen. Sonra gelemedigi icin miyavlamamaya basladi. Birkac gun sonra alisinca o huyu da gecti. Simdi serbest ama yine odaya almiyoruz ezeriz diye yine de gelmek istemiyor zaten.

kendimden biliyorum yediğine dikkat etmezsen hiçbirrşey olmuyor

Beslenme beslenme beslenme. 10 ders seni çok iyi hissettirir, disipline girersin, işin mantığını da çözer kendin devam edersin. Ha kimi insan da illa hoca ister, yoksa disipline olamaz. Eğer öyleyse 10 ders daha uzatırsın.

Crossfit'den bağımsız. Ben 3 kilo vermiştim.

Ayrıca disipline girersin +1

Abi salman lazım bırak gitsin eğer istemiyorsan komple söyle yoksa senden sürekli beklenti içinde olacak
ikimizin de iyiliği için komple bağları koparmak tek çare gibi

Ya öyle de o kadar şeyden sonra nankörlük gibi geliyor bana.

Bu toksik değil kanser ilişki. Ben en yakın arkadaşımı bile bu kadar çekmem. Dehle gitsin.

Bu uzaklaştırma aldığın değil mi?

@kahvedesu evet

ya gönder gitsin sen misin alemin enayisi? ortalık düzgün kız dolu.

"Hayatımdan da çıkarmıyorum, çıkarmam da." böyle düşündüğün ve devam ettiğin sürece. o rezillikleri ve küfür kıyamet halleri yaşayacaksın. hatta daha beterlerini.

Başkasının ardını toplayan, her derdine koşan bu "kurtarıcı" rolünden kendini sıyırman gerek

dilinde ya da değil "Ben yarın ilk gördüğüm adamın altına yatayım da sen beni kaybetmek ne anla" bu cümleyi kuran biri ne halde olursa olsun sokağa atmadığın sürece sana her şey müstahak kusura bakma.

Bütün bunları tam da senin hayatına yeniden girmek hatta gerçekten evlenmek için yapıyor olmasın, bu kadar öfkeler, kontrolsüzlükler, hır çıkarmalar, bu kadar içmeler, kendini kaybetmeler...

Hayatımdan çıkarmadım çıkarmam demişsin ama "hiçbir şeyin" olan birinin bütün bu davranışlarını çekmeye hazır mısın? Yeni bir ilişkin olsa neler olacak, yeni sevgiline zarar verebilir mi... bilmem, bence senin bağımlılık sorunun ondaki alkol bağımlılığı olup karşına gelmiş. O alkolden sen de ondan (ona olan bağımlılığından) kurtulmalısınız gibi.

muhayyer divan+1 , bence de konu evlilik olabilir. krizi bunun için kasten yaratmıştır diyemem , ama hayatında kötü giden her şeyin faturasını "istediği adamı" nikah masasına oturtamamasına bağlıyor olabilir.

hayatının neresinde tutacaksan o konuda açık olsan kadın da bu konuda netleşebilir diye düşünüyorum. son derece sağlıklı görünen kadınlarla bile evlenmek pek akıl kârı değil bu düzen içinde. bardak çanak kıran bir kadın, kimseden evlilik bekleyemeyeceğini gayet iyi bilir. maksat kötü giden hayatının faturasını kesmek, yükü "evlenmeyen" erkeğe aktarmak.

@muhayyer seni severim ama genelde cevapların aşırı iddialı ve keskin oluyor, tüm teşhisi koymuş gibi sanki Bi havalar. Alkol bağımlılığını nerden çıkardın şu sorumda cidden merak ediyorum.

Abi annenle kızkardeşin ne diyorsa onları dinle. Onları dinlemediğin sürece sen daha buralarda çok sürünürsün.

@i'm gonna start

Onlara kalsa ohooo bi kaşık suda boğarlar.

bence sen ilişkideki konumundan memnunsun her ne kadar rahatsız olduğunu yüzeysel olarak belirtsen de bu kişiyle bağını kopartmak istemiyorsun.

seninle evlense de memnun olmayacak ve onu kurtarmış, korumuş olmayacaksın bir şeylerden. hayatı böyle yaşayan biri demek ki.

iş yerinde neden küfürleşiyor en basitinden, bi insan profesyonel olmayı neden denemiyor (kesin başkaları suçludur bunda da, onu mecbur etmişlerdir vs) sonra kendisini alkole veriyor ve yazdığın diğer her şey.

hepimiz bi şeylerle oyalanmayı seçiyoruz işte yaşamak için, sen ve eski sevgilininki de bunlar.

@dearthrodosia çok güzel yazdın teşekkür ederim. Ama inan memnun değil de mecbur gibi hissediyorum ve bundan kurtulamıyorum.

Bu meselede sadece patron haklı. belli ki iş yerinde de bir uyumsuzlukları var.

Nuri alço'nun nevriye budak'a sahip çıkması bile daha anlaşılabilir:
m.youtube.com

@gobekliraki

Öğlenin 11'inde rakı içecem diye tutturmak, geceden beri içmek sarhoş olup sana bulaşması... bu kadar uzun süre içebilmek hem de bir kadın bedeni... bağımlılıktan başka bir şey değil ki bu? Anlamayacaz mı sanmıştın, onun bağımlı olduğunu sözle ifade etmek mi ağır geliyor (hem de sana), problem ne onu anlamadım. Bir teşhis koymuş veya kesinlik ifade etmiş gibi de konuşmamıştım. Tamam bana gıcık olabilirsin de onun bağımlı olduğunu düşünmemin nesi sorun? Bağımlı değil deyip çıkabilirsin?

Hicbir seye mecbur degilsiniz, esasinda sorumluluk almamak ve kendinizi kurban olarak nitelemek icin boyle bir hikaye uydurmus gidiyorsunuz. Oncelikle yaptiginizin sorumlulugunu alin, ben eski kiz arkadasimla bu sekilde bir iliskiyi yasamayi seciyorum demeyi ogrenin. Bu sekilde hem yaptiginizin sorumlulugunu almis olursunuz hem de baska bir secim yapabileceginizi idrak edeceginiz icin bu size guc verecektir. Su haliyle Irade Gucunuzu sizden bagimsiz unsurlara teslim etmis oluyorsunuz. Eger baska bir turlu iliski ya da yadam istiyorsaniz baska bir secim yapacaksiniz, ayni seyleri yaparak farkli sonuc beklemek bir tur delilik ve yazdiginiz seyin kolay/kisa bir cozumu yok. Ayrica Ofke Dansi'ni okumanizi da tavsiye ederim. Ve sinir sisteminizin, bedeninizin, psikolojinizin bu tur iliskileri sevgi/ask olarak nitelemeyi, bir tur dopamin olarak benimsemeyi nerede ve neden bu sekilde ogrendigine bakmak saglikli olacaktir.

Ne yapmalı diye kime sorarsan sor, sana ne derlerse desinler, sen yine gidip kendi bildiğini okuyacaksın. Aklın yolu bir, kimse böyle bir tavıra maruz kalmamalı. Sende biraz travma bağı oluşmuş, bazen böyle inişli çıkışlı ilişkilerden bu bağı koparamadığın için kurtulamıyorsun kolay kolay. Çocukluğunda sevgiyi kaybetme korkusu yaşadıysan böyle kaotik ilişkilere dayanıklı oluyorsun, gerçek aşk böyle olmalı diye düşünüyor olabilirsin, huzurlu ilişkiler sıkıcı geliyor olabilir. Bu tür ilişkiler insanın kendi içindeki bir tekrarı fark etmesi için yaşanıyor bence, bu ilişkiden bir ders alman lazım. O dersi alamazsan bu insanla ilişiğini kessen bile bir sonraki ilişkide yine benzer profilde birisine tutulabilirsin.

Bu kadarını asla yaşamadım, benim yaşadıklarım bunun çeyreği falan olabilir sadece ama lisede ve üniversitenin ilk dönemlerinde böyle ilişkilerim olmuştu. Kaosun aşk olmadığını fark ettim, sevgimin acıya katlanmakla ölçülmeyeceğini öğrendim. Sevginin karşındaki insanı değiştirmek değil, onun kendi yolunu bulmasına alan açmak olduğunu öğrendim. Bu kadın da senin içinde çözülmemiş bir duyguyu temsil ediyor. Onu bir şekilde bulman lazım, kafanda bir ışık yanması lazım, eureka moment lazım. O olunca özgür kalacaksın. Öbür türlü siz böyle kavga kıyamet devam edersiniz maalesef. Ahiretlik diyorsun, hep birbirimizin yanında olduk diyorsun anlıyorum ama huzur da lazım insana. böyle küfürleri böyle lafları kimse hak etmez

20 sene önce pek bir zorlugu yoktu.

Çok oldu pek zorlamadılar 20 sene önceden bahsediyorum

Benim de 20+ sene önce. O zamanlar çok rahattı. 2 ileri 1 geri bitti gitti.

5 sene önce ilk denemede. Gelen ekip rahattı ben de bir hata yapmadım soft sürdüm.

Aynı yıllarda eşim kardeşim ve iki tane arkadaşım da tekte geçti.

2015 ya da 2016'da girmistim, hic soforlugum de yok ama ilk seferde gectim. ben de anlamadim nasil oldu. yanimdaki 3 arkadasin hepsi kaldi, sevinememistim bile.

16 sene önce tek seferde aldım. beni yanıltmaya bile çalıştılar lafa tuttular falan ama yutmadım :D

ancak aldığım sene paralel park vs. yoktu dur kalk vs. en azından bizim sınavda olmadı park meselesi.

2019 tek seferde. 10 yasimdan beri manuele hakimdim ve cok hevesliydim, hata yapmadim

manuelde tek korkulacak şey yokuşlar, ki artık sürüş kurslarında yeni arabalar vardır yani yokuş desteği vardır (ayağını frenden çeksen bile 2sn daha tutmaya devam ediyor, kaymıyor)

O yüzden korkma. Ama tabii otomatikte atıyorum x saat kurs alman gerekiyorsa, manuel olunca 2x ders alman gerekebilir genel adaptasyon için.

Millet hep parktan kalıyor anladığım kadarıyla, onu aşırı zorluyorlarmış. Onun da manuelle otomatikle ilgisi yok.

2 sene önce tek attım.

Tek seferde.

2019'da tek seferde geçtim. Hayatımda ilk defa arabayı sürücü kursunda kullanmıştım.

2013 yilinda tek seferde gectim ben de. Tek hatirladigim fazlasiyla yokus bi yolda kalkis yaptirilmisti ve yol, zor bi yoldu. Degerlendirmede sohbet muhabbet edip dikkat dagitmaya calisiyorlardi. Bana, babam cok iyi ogretti manueli onun sayesinde gectim diyebilirim. Su an yeni sinav sistemi, bence biraz daha zor.

2015 yilinda İstanbul’da tek seferde gectim ama normalde iyi yapabildiğim halde sinavda nerdeyse kaliyordum. 2022 yilinda Hollanda’da sifirdan aldim ehliyeti, tek seferde gectim pratik sinavini ama riske girmedim epey ders aldim. Manuele yeni alışıyordum burda daha.

mideleri geniş. bir de o gün atıyorum 10 bin kalori aldıysa haftanın geri kalanında günde 1250 kalori alıp ortalama günde 2500 kalori almış oluyorlarmış.

bu konudaki sağlık riskleri hakkında bir chubbyemu videosu: www.youtube.com

200kg adamın midesi hepsinden geniştir ama o da 15 dakikada yiyemez bence bu kadar şeyi bu sürelerde.

2006'dan beri yalnız yaşıyorum. Yanılmıyorsam 2011'de evimi su bastıktan sonra tarif ettiğiniz ruh halini çok derinden yaşadım.
Kendi kendine yetmek insanı güçlendiriyor, ama her zaman güçlü kalmaya çalışmak çok yorucu bir şey.
Nasıl başa çıkıyorum? Olmamış olaylar için eskiye nazaran daha az endişeniyorum. Fark ettiğim anda kafamdan bu tarz düşünceleri uzaklaştırıyorum.
Evde daha az vakit geçiriyorum, ama evim her zaman benim sığınağım. Kabuğuma çekilmek istediğimde orada güvende hissedebilmek önemli benim için.

@mor oje, @rock n roll Benzer bir şeyi ben de yaşadım, kedim kalp yetmezliği tedavisi görürken ben de acillik hastaydım, yoğun bakımda onun başında maskeyle durmam gereken zamanlar oldu. Şimdi çok şükür iyiyiz. Çok zorlandım, vücudumun kilitlenmiş gibi olduğu, hareket edecek gücüm yokken koşturmak zorunda kaldığım zamanlar. Yardıma koşanım olmuştu ama yalnızdım en nihayetinde. Bu ve benzer şeyler beni "sürekli tedbirli olayım, başıma bir iş gelirse kenarda en azından şu konuda güvende olayım" moduna itti. Ama işte deprem, susuzluk vs gibi konular benim kontrolümde değil ama sürekli kafamda bir kurgu... Güçlüyüm ve Allah korusun başıma bir iş gelirse elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışacağımı biliyorum. Ama yine de kaygılar işte bunu dinlemiyor...

ben de yalnız yaşıyorum. en güzeli birisiyle yalnızlığı paylaşabilmek. yoksa tek başına bir yerden sonra mental açıdan çok yorucu oluyor.

Yalnız yaşamak güzel bir şey değil. Kendimizi kandırmayalım

evlilik de o kadar güzel bir şey değil. ne yapalım peki:(

Bazen benim de aklıma geliyor, mesela depremde evde olmazsam eve ulaşamazsam kedime ne olacak diye. Ya da geçen zehirlenmişim bayılıp düştüm banyoda. Neyse ki sadece burnum kanadı ama dedim şimdi burada kafamı yarıp ölsem kedi ne yapacak. Ama benim için yalnız yaşamak öylesine bir konfor ki anlatamam (anlayamazsınız!! :D) küçüklükten beri hayalini kurduğum bir şeydi. Bağımsız olmaya hastalık derecesine bağımlıyım sanırım. Yaşasın kendi çöplüğüm!

ben de 5. seneye girecegim. istanbulda deprem mevzusu beni de bazen geriyor ozellikle uykuya dalarken. Sevdiklerime nasil ulasacagim, onlar bana nasil ulasacak fikri. Fakat son donemde bunu kirdim, her seyi oldugu gibi saldim. Olacak olan bi sey varsa her turlu oluyor. Durumlar hakkinda fazlaca dusunmek beni control freak bi noktaya getiriyor. Mesela sabah, susuzlukla alakali gundemdeki yazilari okudum. Napiyim, bi tek ben mi susuz kalicam ki herkes susuz kalacak🙃 diye dusunuyorum.
Cok da kasmamak lazim. Sadece gece tek basima gec doneceksem, onun planlamasini yapmam; saat hesabi yapmak guvensiz hissedecegim yerleri belirleyip oralardan gitmemek gibi seyler tat kaciriyor.

@peki madem Beni çok iyi anlamışsınız! Benim de hayalimdi hep, kendi düzenimi çok seviyorum. Her şey güzel ama başlıkta da dediğim gibi, aniden gelen kaygı krizleri olmasa. :)

Aynı tadı vermiyor.

Öyle saçma şey mi olur ya. İnsan hayatı bu.

bir barem var. yani kimisinin öyküsü 10 dakikalık bir muayenede teşhis koydurtacak kadar bariz ve generic olur, kimisi için bir süre takip gerekebilir.

makine yok ama bazı ölçek-test tarzı şeyler var. bir psikiyatrist yardımcı olacaktır.

dsm 5 diye bir kitap var. psikiyatrist ve psikologlar kullanıyor. oradaki tanı kriterlerine uyuyorsa psikiyatrist tanıyı koyuyor. bipolar bozukluk tespit etmesi zor olmayan psikozdur.

Çok vaka görmüş iyi bir psikiyatristten duyduğum kadarıyla, hasta odasına girdikten sonra birkaç dakika içinde teşhisi koyuyorlar. Devamında geçen süre zarfında koydukları teşhisi teyit etmek, bir hata yapmamak için çabalıyorlar.

Makine diye bir şey yok.

Doktora anlatıyorsun, zaten belli sayıda dönemin olması lazım. Mani/depresif. Bunları yaşadıysan; yaşama şiddetin bipolarite girer girmez buna doktor kanaat getiriyor.

100 metreden bellidir bipolar tip1 tip2 diye bile ayırırım.

Daha sert konuşacaksın, mümkün değilse kime bağlıysa o kişiyle konuşacaksın. Sallıyorum

"Ablacım bitki benim, dokunma artık lütfen. Tekrarlarsan harbiden bozuşuruz, lütfen dokunma bak tekrar ediyorum dokunursan gerçekten iki taraf da üzülür. İzliyorum seni. Çiçeklerimle uğraşmayı bırak."

Bu gibi ısrarlı tekrarlı konuşursan bir kez, çözülecektir. Sorun yaratacağını hissettirmen lazım. Anlamaz bu cahiller. Bahçıvanmış, boz çöplük memleketindeki bodur bitkilere benzemez bunlar diyemiyorsun tabii. Sert çıkış, gerekirse kabalık.

He ben olsam dediğim gibi konuşurum sonra her gün iki parmağımla seni izliyorum hareketi çekerim her denk geldiğimde, bitkileriminden uzak dur gibi çeşitli cümleler kurarım. Samimi ve şakacı tavırla. Neyse bin değişken var, işin zor.

bu bitkiler parasal olarak kıymetli bitkiler eğer bir daha birşey olursa bitkilere senden bilirim ve zararımı tazmin edersin parasal olarak de.

arada soğukluk yaratmak da istemiyorum ama tamamdır biraz daha ciddi ve sert söyleyeyim o halde :(

işten çıkan iş arkadaşımın bana bıraktığı bitkiydi bu antoryum, o yüzden para mevzusunu açabilir miyim bilemedim...

teşekkürler ikisinize de

Ya yarat ya. Çok geç öğrendim ama evet maalesef bazen insanlar bu kadar salak oluyor.

açıkası bu tip insanları yönetmen gerekiyor. ona çok net talimatlar vermezsen kafası karışır bildiği kasarıyla yapmaya çalışır. hiç yapma dersen de işe yaramaz hisseder.
bitkiler her pazartesi bir çay bardağı sulanacak gibi net talimat vermen lazım.

bitkiler önemliyse wifi bağlanan xiaomi vs. toprak nem-bitki sensörleri var. onlardan alıp toprağa saplarsın. aşırı sulamada hem haberin olur hem de denetlemiş olursun.
bir de öyle bir aleti bitkinin toprağında gördüğü zaman ben yapmadım diyecek alanı kalmaz. kendine hakim olur.

@orpheus talimat verecek bir yetkim yok. ben de orada bir çalışanım ve onun yöneticisi falan değilim. bir de zaten ben kendim ilgilenmek istiyorum. benim bitkilerim hariç kimin bitkisine napıyorsa yapsın bana ne. herkes kendininkini düşünsün. toprak nem sensörü diye bir şey olduğunu bilmiyorum baktım çok pahalı değilmiş. deneyebilirim. teşekkürler.

Kitabı 15 sene önce okudum detayları hatırlamıyorum ama teslim olmazdım. Raskolnikov'un o hayata sahip olma sebeplerini temsil ediyor o kadın. Kısasa kısas diyorum.

Bazen Raskolnikov veya Dexter gibi olmak isterdim, hala da istiyorum çoğu zaman. Ama yine de yapacağımı yapıp teslim olurdum muhtemelen. Herhangi bir konuda birine hata yaptığımda veya dostluk/kardeşlik/evlatlık gibi alanlarda “suç işlediğimde” bile bunu karakterime aykırı bulup itirafta bulunduğum çok oluyor. Çünkü haklı olmakla suçlu olmak arasındaki haklılık payı ve muhatap alınan kişi çok ince bir detay. Yöneticilerin sebep olduğu veya verilen cezanın yetersiz kaldığı bir konuda (örneğin tecavüz veya tamiri/dönüşü mümkün olmayan büyük suçlarda) kurban yakının doğrudan adalet sağlamak için suçluyu/katili katletmesi mantıklı ve hatta itiraf etmeseler hak verirdim herhalde. Ama Raskolnikov, Deniz Gezmiş gibi kahramanların yaptıklarını doğru bulmuyorum. İşte bu sebeple Raskolnikov olsaydım sistemin eksikliğinin sebebi olmayan ama sonucu olan birine verdiğim zarardan dolayı itiraf ederdim.

Karışık anlattım biraz sanki ama düşüncem bu yönde.

Raskolnikovu dexterla karıştırmamak lazım. dexter bu işin profu. dexter gibi olsam asla teslim olmazdım. Ama rask ın olayı başka vicdan azabı çekmek kolay iş değil

Olurdum ya. Kurtulmuş olurdum.

Raskolnikov vicdanlı olduğu için o cinayeti işliyor bence, o yüzden her türlü o vicdanla hareket eden birisi teslim olur.

yani o vicdan azabı beynini sürekli kemiriyorsa ve huzursuzsan teslim olursun. ben olurdum heralde.

Arkadaş sadede yalan söylemesin.

amerikan hayranı olması. şaka yapmıyorum. benim için her türlü konuda dealbreaker'dır. abd hayranı & aşığı bir insanla aynı masada mecburiyet haricinde bulunmam.

@meister commmmon man I cşzıssssss kraysssst

kiskanc bir arkadasa benziyorsun. sebebi nedir?

- ben herhangi bir art niyet görürsem veya hissedersem sogurum.
- herhangi bir yalan. hafizam da iyi oldugu icin bircok seyi hatirlayabiliyorum. celiskili bir sey gördügümde eliyorum.
- genel olarak beceriksizlik. ben is bitiren, akilli, tuttugunu koparan dinamik insan seviyorum. yavas, beceriksiz, impulsive, iradesiz, saf insani partner secmek istemiyorum.

bu ücü bence arkadaslik icin de gecerli. sadece flört olarak düsünüyorsak karsidakinin benim paceime uymamasi sogutuyor. ben mesela artik seninle tatile gidebilecek yakinlikta görüyorsam ama sen no diyorsan ben ne o tatile ne de baska tatile senle giderim artik. ben yükseldigimde yükselmemissin senin yükselmeni ben niye bekleyeyim.

-ataerkil hareketler bir de. sen benim hesabimi ödeyemezsin, sen beni arabayla alamazsin, sen bana bu kim su kim diye soramazsin, beni kisitlayamazsin. benim hayatimda benim izin verdigim kadar var olabilirsin. ben hayir diyince orada birakmalisin. baska bir insan benim hayatimi benim izin verdigim ölcüde sekillendirebilir. kendi kendine ataerkil olucam diye bir planlar yapip beni ona dahil edemez.

Evet bunlar flört kişisinden soğuma sebepleri. Ek olarak kişisel temizlik ve bakıma dikkat etmemesi. Saygısızlık, haksızlık yapması, manipülatif davranışlar şu anda aklıma gelenler

Kaba davranışı
Gösteriş merakı, marka takıntısı
Dikkat çekme çabası
Olmadığı biri gibi görünme çabası
Sürekli bir şeyleri eleştirmesi, yargılaması
Fikirlerimi önemsememesi

İlk aklıma gelenler bunlar oldu.

Tarif ettiğiniz kişi dışa dönük normal bir insan gibi göründü bana. "Soğurum" demek yanlış olur ama bana göre fazla aktif kalacağından yetişemez yorulurdum. Yoksa yazdıklarınızda yanlış bir şey bulamadım. Her mesaja da 3-4 saat sonra dönmüyordur heralde.

Bazen yalnızca uyuşamamış olursunuz. İlla yanlış olması gerekmiyor. Ben bu kişiyle uyuşamazdım.

Beni soğutan şeylerin başında beni kendi hayat görüşüne dair bazı şeylere ikna etme çabası geliyor örneğin. Eğer birinin beni kendi siyasi, dini, sosyal vb. görüşlerine çekme çabasını hissedersem ve/veya beni kendince şekillendirmeye çalıştığını düşünürsem soğumakla kalmam aramız da bozulur.

-Her gün herrr şeyini story atması. Yediğini içtiğini sıçtığını herrr şeyi.
-sürekli atar gider sosyal medya postları (atarlı bireyden nefrett)
-dışarıda sürekli bağıra çağıra konuşan, gülen tiplerden olması
-arabası olan insana şoförü muamelesi yapması. Sırf birinin arabası var diye ben şuraya gidelim burayı gezelim yapamam mesela, bazıları çok rahat bu konuda

-sürekli kendini ve kendi meselelerini anlatanlar
-anlatırken sana konuşma forsatı vermeyenler/lafı ağzına tıkayanlar
-benciller

Abaza olması.

Kibir

Ossurması

sataşmak niyetim yok inanın, ama @sonsuz'un yazdığı cevaba baktığımda , tam olarak nasıl bir insanı hayatımda asla istemiyorum sorusunun cevabını görüyorum. hatta karikatürize ettiğini, şaka falan yaptığını düşündüm okurken.

Üzüntümden, sıkıntımdan mutlu olması. Son yıllarda iki arkadaşlığımı bitirdim bu nedenle.

@loch ness, ne demek istedin tam anlayamadim. benim yazdigim seyler de mi sana off geldi yoksa bir insanin bunlari turn off görüyor olmasi mi sana off geldi?

ikincisiyse neden durumu ya da huylari betimlemek yerine x gibi diyerek bana referans veriyorsun?
bir insan kendinde bu hakki nasil görebiliyor cidden cok ilginc.
büyük ihtimalle neyden hoslanadigina dair bir fikrin de yok. bir seylerden irrite oluyorsun belli ama özneden bagimsiz tanimlayabilecek dil becerin yok.

Aurora+1
Maddi açıdan sıkıntılı olduğum bir dönem ben de aynı durumu bir arkadaşımla yaşadım. "Bu insan benim üzüntümden mutlu oluyor" farkındalığı çok üzüyor. Bu arada bir arkadaştan beklentim kötü gün dostu olabildiği kadar iyi gün dostu da olabilmesidir. Hatta bence birinin başarısında da yanında olabilmek, kıskançlık enerjisinden uzak olabilmek çok önemli.

Bunun haricinde pasif agresiflikten hiç hoşlanmıyorum. Yetişkin bir birey karşısındaki insanın zihin okuyamadığının farkında olmalı.

Ayrıca her zaman olduğu gibi yine akhenaten +1

@sonsuz al ben yazayım

- genel olarak beceriksizlik. ben is bitiren, akilli, tuttugunu koparan dinamik insan seviyorum. yavas, beceriksiz, impulsive, iradesiz, saf insani partner secmek istemiyorum.

Yani gizliden gizliye errrkek gibi erkek, alfa erkek istiyorsun. İnkar edeceksin evet.


bu ücü bence arkadaslik icin de gecerli. sadece flört olarak düsünüyorsak karsidakinin benim paceime uymamasi sogutuyor. ben mesela artik seninle tatile gidebilecek yakinlikta görüyorsam ama sen no diyorsan ben ne o tatile ne de baska tatile senle giderim artik. ben yükseldigimde yükselmemissin senin yükselmeni ben niye bekleyeyim.

Abi herkes aynı seviyede aynı anda yükselemez. Tam tersi olsa tacciz tacciz. Çok erkeksi yazılar bunlar...


-ataerkil hareketler bir de. sen benim hesabimi ödeyemezsin, sen beni arabayla alamazsin, sen bana bu kim su kim diye soramazsin, beni kisitlayamazsin. benim hayatimda benim izin verdigim kadar var olabilirsin. ben hayir diyince orada birakmalisin. baska bir insan benim hayatimi benim izin verdigim ölcüde sekillendirebilir. kendi kendine ataerkil olucam diye bir planlar yapip beni ona dahil edemez.

Al karşılık, hesabı karı milleti ödemez. Arabayla bırakacam, namusumuz. Etrafında erkek sinek olmayacak.

Tam bir sevgili olalım, evlenelim vs ama herkesin hayatı müstakil olsun kafası. Az önce senin kadar yükselmedi diye bıraktın adamı, şimdi ise ben hayır diyince dur. E ama o hayır diyince bitiyor. Sen diyince bitmiyor. Bildiğin param, kariyerim var, yurtdışı gördüm olmmmm güçlüyüm ayamın üstünde tek başıma duruyorum. Ailemle aram iyi değil bu arada. Dövmelerim var. Feministim. Hayatıma karışamazsın .ssss

Nefretlik bir karakter yazdıklarına göre.

@sonsuz , aslında daha detaylı yazmıştım ama sataşma niyetim yok dedikten sonra bu kadar fazla detaylandırmak da bir nevi sataşma gibi göründü gözüme. anonim de kalsak kimseyi kırmak istemem.

- çok yakın kadın arkadaşlarımda da bu şekilde kendisiyle cinsel-duygusal yakınlık kurmak maksadıyla ilgilenen kişilere "yarışmacı" pozisyonu verdiklerini ,ve insanların onlar için sıraya girip kazanan yada "elenen" zavallılar olarak görüldüklerini gözlemliyorum. dışarıdan baktığımda bu bana megalomani gibi görünüyor , çünkü onlarla ilgilenen adamların - zannedildiği kadar ilgili olmadıklarını bizzat biliyorum.

-yüksek heves, yüksek hız, iş bitiricilik , özgüven, rahatlık vs. vs. diye giden maskülen erkek niteliklerinin arkasından , 3. dalga feminizm ve woke kültürü söylemleri ile devam eden bir değerlendirmeyi de çelişkili buluyorum. doğal haliyle, rol yapmadan senin istediğin tarzda bir insanın pek de var olabileceğini düşünmüyorum.

hevesli , enerjik , becerikli , iş bitirici adam, kız arkadaşını arabasıyla da alır, hesabını da öder, hayatına da karışır.(heteroseksüel erkeğin iç güdüsel davranış örüntüleri birbirine çok büyük oranda benzerlik gösteriyor.) yada- bunları bastırıyordur ve bir yerde patlayacaktır. bastırdığı ya iş bitiriciliğidir, yani kendini iş bitirici olmak konusunda çok zorlayan feminen- edilgen bir meriç ile muhatapsındır, yada bu "kimseye ihtiyacı olmayan güçlü kadın" rolüne bir süre - herhangi bir sebepten- katlanan maskülen bir erkek ile muhatapsındır. - buradaki motivasyon kadının düşünce paternini bir süre içinde değiştirebileğini umut etmesi de olabilir, kadını hayatının derinliklerine asla almayacağına karar vermiş olması da olabilir, yada farklı bir motivasyona da sahip olabilir bilemeyiz.

kimse sonsuza kadar rol yapamaz gibi geliyor.

@shepard, @loch
so what? kendi isinize bakin bence.

heltia kullanmanızı öneririm.

Var burada öyleleri, ezikler. Lafı soktum, öyle kaldı diyorlar ahahah.

Ben anlamam yeni şeylerden

@shepard dümdüz gidiyor abla/abi ben cevap yazıyorum hoppp engelli. Bu ibnelik değil de ne

@gobekliraki hayinlik tabii, lafi yedigimizle kaliyoruz ahahahah

Zavalliliktan oluyor. Gelecek cevabı bal gibi kendi de biliyor çünkü çamur at kaç, ya da başka versiyonu kuyruk salla kaç tarzı. Akıl hastası olması lazım bunu ciddi yapanın, ben başka açıklama bulamıyorum.

Gerçek. Oradaydım

Bir kere tekne değil minnak bottan kırma bir şey (ismi vardı unuttum)

2.'si yuzen adam Paletli. Palet yüzerken motor takmış gibi destek verir. Ayriyetten şnorkeli var; nefes almak için ekstra sağ sola yukarı aşağı efor harcamasina gerek yok kafa suyun içinde bodoslama basıp gidebiliyor.

Özetle video gerçektir ama lüzumsuz ve sov amacli tabi :))

gerçek. ama göründüğü kadar zor bir şey yapmıyor. adam zaten rekortmen milli yüzücü.

İnşallah ben değilimdir

Sen odası kadar balkona sahipsin, mümkün değil sen değilsin.

Öyle geyik işte ya. De ŞARZ oluyorum akfkfkkak

ben açıkçası fark etmedim. ilkkan özelliklerine sahip kişiler mevcut ama bütünüyle ilkkan diyebileceğimiz biri gözüme çarpmadı. yani ilkkan'ın beş özelliği varsa bunun bir ya da iki tanesini kendinde barındıran gördüm de tümüyle ilkkan yok sanki. kaldı ki bunlardan bir veya iki tanesi çoğu kişide bulunabilir diye düşünüyorum. bir parça ilkkan olmakta sorun yok, mesele komple ilkkan olmamakta.

(MEİSTER TİKSİNİYORUM ŞU SÖZLERİNDEN, APTAL APTAL LAFLAR)

Meister hastanıyız senin. Old duyurcular iyi bilir

Kim bu özelden yazar mısın? İlkkan’a aşık biri olarak kendisine yürümek isterim :)

Yazardım ama çok sıkıldım burdan.

@göbekliraki mı meister? Bayağıdır uğramıyorum da mazur görün

Yok Meister kendisi. Benle alakası yok. Eskilerden diye saygımı belirttim.

Anladım, biz de severdik. İyidir umarım.

hiç iyi değilim ama teşekkür ederim, beni çok mutlu ettiniz. sizleri sevgi ve saygıyla selamlıyorum. ayrıca ben gerçekten ilkkan değilim bence. ilkkan olmak için fazla sivri ve ARIZA olduğumu düşünüyorum. ilkkan daima bayanların suyuna giden, özlü söz ustası, felsefeci bir karakter. bende o kadar uğraşacak enerji hiçbir zaman olmadı. ben ilkkan değilim, insan bilir ne yaşadığını.

tuhaf bi duyuru. tuhaf insanlar.

ilkkan ne lan

Rambo'nun burada olması fikri abes geldi, imkansız.

sepet yap.
1.5 - 2 milyonluk 1+1 daire
altın
yatırım fonu.

Dursun dursun. Ben de zamanında attım, her gördüğümde güç veriyor.

Sepet

Kenardaki paraya bak , biz 2m toplayıp arabayı yenileyemedik 7 senede :)
Araban kötüyse yenileyebilirsin, evinde eski odalar varsa yenileyebilirsin, bireysel emeklilikler yapabiirsin, vergi avantajı sağlayan sigortalardan yapabilirsin,

Geçiş süreci veya sen böyle birisin. Bunda kötü bişey yok bacım.

hobi edinmeye çalışın. Oda olmuyorsa doğa ile vakit geçirmeye varsa bulunduğunuz bölgede doğa gezileri yapan gruplara katılabilirsiniz. Bu kafanızı dağıtır, bir nevi detoks yapmanızı sağlar.

Sonrasında imkanınız varsa bir kedi edinmeye çalışın psikolojiye iyi gelir. Ayrıca kan değerlerinizi kontrol ettirmediyseniz mutlaka baktırın bazı vitaminle değerleriniz düşük kalmış olabilir ki buda insan psikolojisini etkiler.

Değerlerin neler. Benimsediğin, bilincinde olarak ve severek benimseyip yaşatmayı seçtiğin değerlerin. Bunları düşün. Bunları gerçekleştirmeni sağlayacak şeyler yapabilirsin.

johaan hari'den kaybolan baglar kitabini okumanizi tavsiye ederim. cozum degil tabi ama cozume yonelik arastirmalari, fikirleri var ve belki faydasi olabilir.

ayni yazardan calinan dikkat de guzel, onun da faydasi olabilir.

Düşünce değil deneyimle değişiyor insanın hayatı. Cok zor olsa da bir yerden harekete başlaman lazım.

Bir yardim dernegine filan gitsen gonullu olarak? Ise yaramak bisiler yapmak filan iyi gelebilir

Önce evini toplamakla başla. Her gün bir odayı topla, kullanılabilecek ama kullanmadıklarını ihtiyaç sahiplerine ver, kullanilamayacakları at ve evini sadelestir. Az eşya çok mutluluk.

Sokakta yaşayan hayvanlara mama ve su ver. Bir de yoga yapmanı öneririm, yoga kursuna yazıl. Başlangıçta çok zorlanabilirsin ama vücudunun sınırlarını zorlamak çok iyi gelecek sana. Vücudunun neler yapabildiğini görmek müthiş. Esneklik kazanırsın, vücudunu şekilden şekile sokarsın ve kendinle gurur duyarsın, tavsiye ederim.

Anlam ararken belanı bulacaksın gibi. Para vereceğin bir oluşuma girme. Kendine yatırım dışında bir şeye bulaşma.

sal gitsin, o zaman belki keyif aldığın şeyler olabilir. anlam olmak zorunda değil.
anlam bizim kendimizi önemli hissetmek adına peşinde koştuğumuz bir olgu ama gerçek değil.

kedi fobim var yoksa çoktan almıştım. doğaya da nötr üm. alıveeiş seviyorum ama kredi kartım maaşı 4 katı geliyor. o da sıkıntı. yurtdışına geziye de gidiyorum orda iyi dnğnce aynı şey

Düşünce değil deneyimle değişiyor insanın hayatı +1

Birde dışarı çık bence. Restoranlara, sinemalara, gösterilere tek gidin. 15 sene önce Sinemaya tek gittiğimde bilet istediğimde sesim çıkmıyordu tekim diye. Şimdi Standup gösterilerine gittiğimde söz alıyorum ara ara.

Pilates yorucu değil mantıklı.
Yürüyüş yapa yapa da düşünebilirsin daha berraklaşır düşüncelerin.
Dizi-film-gösterilere gidebilirsin.
Arkadaş çevresi edinmeye biraz uğraşabilirsin.
Kan değerlerinide baktır.

Gerçekten ne yapmak istediğini bul. Birşeylere ilgin mutlaka vardır. Mesela yeni bir enstrüman çalmak yeni spor dalına başlamak vb.

O psikoloğa boşuna para verme ya eger yeni basladigin biriyse, once buraya sorsan biz bedava söylerdik.

Bence önce evi topla ve bunu sürdürmeye çalış. Günde 8-10 saat çalışıyor olsan, uyku 8 saat olsa, en az 6 saatini geçirdiğin yer, etkiler ruh halini sürekli dağınıklığa bakmak içinde olmak.

başına bir musibet gelmesi lazım. beynin, bir kıvılcım çakıp kendini resetlemediği sürece konfor alanından asla çıkarmayacak, oraya hapsedecek seni.

Çok tehlikeli noktaya doğru gidiyorsun duyurularından gördüğüm kadarıyla. Çevrende hayatında sahip olduğun ne&kim varsa yakıp yıkıyorsun. Profesyonel destek alırsın umarım. Tek başına çıkamıyorsun belli ki çünkü.
Ailene sırtını dönme.

Ya bence ben çok mantıklı düşünüyorum. Deliler de böyle mi acaba? Bana "paranı yiyor" diye çemkirene "e Sen de öyle yapıyorsun" dediğimde niye kötü oluyorum. Gerçekten çıldırmaya 5 kalayım

Ailenizi bu kadar evlilik içinde müdahil hale getirecek duruma getirmeyin.

Evlilik içindeki en ufak bir sıkıntınızı ailenize anlatmayın. Evlenirken ailenize sormadınız zira.

Olmuyorsa boşanırsınız olur biter. Ailenize de bunu bu şekilde anlatmak varken diğer bireyleri suçlamak doğru değil.

Her doğru bildiğiniz her yerde söylenmez derler bizim burda.

@gobekliraki tam da yaptığın her şeyi çok mantıklı gördüğün için profesyonel yardım almalısın. Ancak durumun içinden çıkıp sağlıklı düşünmeye başladığımda anlarsın yanlış yaptığın yerleri.

eski duyurularını okumadım ama ben yanlış yapsam dahi "bana saldırdı" şeklinde biri bana yaklaşıyorsa bende onlara aynı şekilde ve aynı dozda yaklaşıyorum artık kafam rahat annem dahi olsa.
kafan rahat mı? illa annemdir diyorsan kafanda bir şüphe kaldı ise konuş ama sen onların istediği gibi olmadan düzelmez konu

@mot oje yapıcı yaklaşımın için gerçekten teşekkür ederim. Dediğin şey kolay değil ama düşüneceğim.

@kısa çok agresif yaklaştın, aman dileyene böyle gelmemelisin.

@eja teşekkür ederim

Kendince evet. Haksız da değilsin bu arada. Ama zamanlar, mekanlar falan. Değişkenlik gösterir.

Sen sen ol, yardım isteyene böyle gelme.

@kısa cidden deli oldum demek. Anam ablam ailemdeki tüm kadınlar parasını yiyeceği, hükmedebileceği erkekler ararken/kaparken benim ilişkimi "enayi, paran için var"a indiriyorlar olayı. Cinayetler böyle çıkıyor galiba çünkü çok doluyum.

cok cirkef bir tartisma olmus. bence hakliliktan ziyade niye boyle durumlara giriyorum diye dusun. bir de corba gibi hersey karismis bir yandan haklilik telasindaysin diger tarafta onlari kirdim endisesi tasiyorsun ote yandan toksik bir iliski yurutuyorsun. cok dalgali bir hayatin ve duygu dunyan var. bence biraz durulman gerek.

@buenos abi ben durgun olmaya çalıştıkça coşuyor herkes. Delinin önde gideyim, infazım var, raporum var. O zamanlar daha rahattı ya herkes uzak dururdu. Ne zaman düzeldim herkes başıma üşüştü. Varoş dedikleri kadın ilk günden beri yanımdaydı ama. İçtiğim ilaçların kusmuğunu o temizledi.

Kendisi escorttu zaten.

Olayda kopukluk var, kendi ilişkinde olanlardan dolayı ailen sana niye saldırıyor, nasıl haberleri oldu, sen mi anlattın... sen anlatmadiysan zaten burasi basli basina kisisel alana fazla girmek oluyor, sayet iliskinde olanlarin onlara dogrudan etkili olmadiysa.

Yani demek istediğim, eğer kendileri giriyorlarsa alanına zaten bu kavga olmamış olsaydı da bu başlı başına bir sorun. Yok sen anlattiysan anlatmayacaksin bundan sonra demek ki. Özür dileme vs kısmına da buna göre karar ver bence. Ama demek istediğim sen anlattiysan haketmissin gibi bir şey değil kesinlikle, sadece yüz verdiğini düşünüyorsan verme artık demeye çalışıyorum.

Toksik olduğunu kendinizin bile bildiği saçma sapan bir ilişki için insanlara bu kadar kırıcı olamazsınız ya ne kadar ayıp.
Acil bir şekilde terapi öneriyorum size hiç normal değil günlerdir yaptıklarınız şunu ben iki üç soru ve cevabı görerek fark ettiysem aile kim bilir nelerinize şahit.
İnsan böyle zamanlarda böyle bir ilişki içindeyse hemen ailesine düşman olur hele ki erkekler bu konuda çok daha zayıf ama şunu bilin er ya da geç haklı çıkıyorlar. Çıkmasalar dahi bu saldırganlık hoş değil.

Yahu benimki ayıp da insanlarınki değil mi, çıldırcam ya gerçekten.

@gobek
Şöyle geri çekil ve etrafına bak…
Herkes tuttugunu linc etme pesinde..
Sosyal medyada herhangi bir olayın onunu arkasını sorgulamadan insanları linc edenler kimler ?
Sonra da olayın aslında öyle olmadığı ortaya çıkınca herkes ortadan kaybolur.
Evet bu davranış ve tutum insanı gerçekten cildirtacak düzeyde. Fakat insanlar böyle, anlayış beklemek ve gerçekten olayı objektif değerlendirmek herkesin harcı değil

@tahir vallahi geri çekilmeye ihtiyacım var.

Derbeder berk?

@gradient komim mi? Çocuğundan utan.

Kurumsal bir yer belli ki. Direkt dava aç. Kimseye de bahsetme, şovu gör sonra.

şirketin IK birimi şirketi korumak için orada onlara çok güvenme. elinde mobbingi ispatlayıcı deliller varsa onlarla birlikte hukuki yola gidebilirsin.

mobbinge maruz kaldım diyince ben sanki bir olay yaşandı bitti diye anlıyorum. çünkü mobbing tanımı gereği bir süreç içermelidir. olayın detaylarını da bilmediğimiz için mobbingdir ya da değildir demek çok zor. belki yaşadığınız olay size haklı fesih yapabilme imkanı veriyordur.

IK'ya güvenme +1

Bu konularda tecrübeli ve yöneticilik yapmış biri, herkesin içinde o kişiden baskı gördüğünüzü anlatın, ifşa edin diyordu. Biraz aklı olan insaniliği ağır basan yönetici bir personelin probleminin kurum problemi olduğunu anlar.

Baktınız olmadı son çare olarak
bunu yapın. herkes birbirinin ne
mal olduğunu öğrensin.

Dikkat edilecek şeyler,
.mobbing şartlarının oluşması
.elinizde yeterli kanıt/şahit olması.

İk ise anladığım kadarıyla
çalışanın hakkını vermek/savunmak
yerine, daha çok bu tür problemleri üstlere geri bildirime uygun formata dönüştürmeye yarıyor.

Mobbing için tanım ve yönetmelik gereği sürek gerekliliği aranıyor. Tek seferlik bir eylem ise içeriğine bağlı olarak işveren tarafından şeref ve namusa hakaret, tehdit vs. gibi konular haklı fesih sebebi.

Yani doğrudan yöneticin olmayan biri ile yaşadığın kavga/tartışma eğer taciz değilse "mobbing sebebi ile haklı fesih" sebebi olmuyor. İK'ya güvenme tabii ki ama İK'ya bildirim önemli. İş veren iş yerindeki psikososyal etmenler dahil her türlü sorunu gidermek ile yükümlü. Yayınlanan mobbing ile ilgili genelge de bunu pekiştiriyor. Yani bu bir sürekliliğe dönerse haklı fesih sebebi olarak sunabilirsin.

Aksi halde ortalığı ne kadar gerdiğin, şirketin ne kadar "neyse uğraşmayalım, parasını verelim çıksın" dediği ve avukatının ne kadar konuyu dolaylı yoldan göz korkutacak (tehdit değil, yasal anlamda) yetkinlikte olduğuna bağlı.

mobbing uzerine uzmanlasmis bir avukata danismadan dava acmayin ve istifa etmeyin (ise ihtiyaciniz yoksa bilemem elbette ama) cunku mobbingi ispatlamak sandiginizdan daha zor ne yazik ki, sistematik ve surekli olmasi gerekiyor.

bende böyle bir mail atmıştım, durumu bildirmiş şuanlık buyuk bir sorun yok ama ilerde tekrar olursa kanıt kalması açısından ik bana bu maili yazılı ve imzalı olarak iletin demişti öyle yaptım.
ik senden yazılı talep istemese dahi bunu ik ya yazılı olarak ilet sonra haklarına bak derim

Arkadaşlık, dostluk uzun mesai isteyen işler ben üşengeç bir insanım. Yalnız olmayı garipsemiyorum o yüzden.

20 yıldır arkadaşsız kaldığım bir dönemim olmadı.
Öncesinde de çok yakın arkadaşım dostum dediğim kimse olmamıştı içine kapanık zor arkadaş edinen biriydim üniversiteye gidene kadar.
O zamanlardan kalan çok yakın iki dostum var hiç kopmadık.
Sonrasında eklenenler oldu tabii ki, girenler çıkanlar oluyor bazen yalnız da kalabiliyorsun ve yalnız kalmak da kötü bir şey değil kendinle zaman geçirmek güzel.
Bu duruma çok takılmayın.

Olmadı. Her şey gibi arkadaşlık da emek ve zaman istiyor.
Boşuna dememişler:
Good coffee is a pleasure
Good friends are a treasure

yaşı 40'a yaklaşan biriyim, sonradan bu işler biraz zor oluyor, örneğin çok samimi olduğunu zannediyorsun ama bazen sen de siktiri çekiyorsun.

babam 50'lı yaşlarındayken 30'lu yaşlarda bir arkadaşı oldu. aradan 30 yıl geçti hala arkadaşlar diyebilirim. biraz kafanın almasına ve karşı tarafın bunu menfaat olarak görmemesine bakar.

"hemencecik uzaklaştılar."

aynı yaştayız benzerini pandemiden beri yaşıyorum. kimseyle küslük falan yaşamadım ama hal hatır falan soranım kalmadı. eskiden çok hal hatır sorardım ben özellikle 20'li yaşlarımda. mutlaka sorardım arkadaşlarımı. son dönemlerde mesajlarıma geri dönülmeyince, özel günlerinde haber vermeyince, sadece iyi günlerimde beraber olnca ben de bıraktım, çektim kendimi.

eskiden çok arkadaş canlısı olup bunları tecrübe edince insan kendini çekiyor. keşke yeni insanlarla tanışabilsem diyorum ama sosyal pilim bitik hissediyorum.

son zamanlarda arkadaşlık kavramını çok sorgulamaya başladım. bir insan biriyle neden arkadaş olur diye. kan bağın olmayan birisine neden önem göstereyim diye düşünmeye de başladım. insan sosyal bir canlıdır eyvallah ama sadece iyi zamanlarda yanında olacak insanlara neden zaman harcayayım? bu kişilerin sadece kötü zamanlarda da yanında olacağının garantisi var mı? kafamda böyle sorular varken de arkadaşlık geliştirmek zor oluyor.

35 yıllık hayatımda hiç arkadaşım olmadı. tercih değil mecburiyetten. çocukluğumda insanlardan uzak bir dönem yaşadım kişisel olarak utangaç çekingen ve içe dönük bir yapım vardı. kendi dünyasında mutlu olanlardandım. yaş ilerledikçe insanlarla iletişim ve bağ kurma yetim olmadığını farkettim ama sosyalleşmenin de büyük eksik olduğunu biliyordum. deniyordum ama olmuyordu. büyüdük küçük bir şirkette uzun bir iş hayatı vs derken yaş ilerledi bağ kurmak artık yaştan dolayı çok zorlaştı. kısacası bir dönem değil tüm hayatım boyunca yaşadım arkadaşsızlığı.

23 yıllık arkadaşlığımı bitirdim, 2 tane hem de. Biri başarılarını hiç haber vermedi, evlendiğinden itibaren aramadı sormadı, daha doğrusu 1 kere aradı o da görev savuşturmak için, benim eşi üzerinden ona selam göndermediğimi çok geç fark etti, ettiğinde aradı telefonuna çıkmadım, mesajına da çok uzaklardan cevap verdim. Diğeri ise hastalanmış, yazamazmış, arayamazmış, çok yoğunmuş çok yorgunmuş yazamazmış. DıvolSTREEETTcörnılı çektim kendisine, yaklaşık 1 yıldır aramıyorum sormuyorum o da aramıyor. Kardeşi evlenmiş haber vermedi.

İnsanlar dehşet verici şekilde bencilleştiler. Bir de gözden ırak gönülden ırak dedikleri doğru, ortamdan uzaklaşan bendim, unutulan da ben oldum.

1 tane dostum 1 tane de arkadaşım var. Sorsan arkadaşımdır diyecek belki 20 kişi çıkar ama alakaları yok benimle, hadi birincil ve ikincil olmasın ama üçüncül gündemlerinde dahi yokum. Ben kıymet verip de irtibat kurduğum sürece varım, ben yazmıyorsam yokum. Böyle şeylere arkadaşlık demiyorum açıkçası. Arkadaşlık öyle bir şey değil.

Falan filan. Çok canım sıkıldı. Dans etmeyi de sevmem ki gece gece çıkalım bir yerde kafayı dağıtalım diyeyim. Neyse.

Bildim bileli yalnızım ben.

Olmadı. Osuruktan arkadaş değil de çok yakın gördüğüm arkadaşlar için efor sarfederim.

oldu.

o degilde ne cok 35+ yalniz insan varmis burda. ben de onlardan biriyim. bu yaslarda dost, arkadasa bulmak zor. madem cogunluk bundan muzdarip bi bulusma ayarlayalim. istanbulda grup yada tek bulusma isteyen olursa haber versin gelirim.

hiç bu moda girmedim ben aksine ilişkilerimi kestikten sonra ulan kafam ne kadar rahatladı dedim.
genelde kesen taraf ben oluyorum, en ufak yanlışta bile kesmeyi öğrendim öbür türlüsü insanı daha çok yoruyor. kendinle zaman geçirmeyi öğreniceksin, rutinlerinin değişmesi ilk başta zor oluyor ama onrasında kendi düzenin oturunca ne kadar mutlu ve iç huzurunun olduğunu hissediceksin

tamamen degil ama is güc uzak kaldigim zamanlar oldu.

bir yastan sonra cok siki dost edinmek zor. ama coook yakin olmasina gerek yok.

sosyallesmek icin yeterli olan arkadas grubu iyidir. daha sonrasinda zamanla cok siki olabilirsin ya da öyle kalabilirsin

Bende de durum aynı. Yas 35 yolun yarisi
Harbi ne çok yalnız 35 ki varmış
İki tane kardeşim yerine koydugum kişilerle yollar ayrıldı. Şimdi de artık arkadaş edinmek için içimde heves yok. Olmaması da uzuyor açıkçası. Onların bubsekilde bunca emeği umursamaması da ayrı.

Heves yok şuanda çünkü yaş ilerledi, çaba zamanı ayırman ve değer vermen gerekiyor. Ayrıca sadece bunlar da yetmiyor. Arkadaşlığı sevdiren şey bir şeyler yaşamak, iyi -koyu anıların seni o kişiye bağlıyor.

Şimdi bu yaştan sonra da bunlar için donup bakiyorum da uğraşma hevesi kalmamış maalesef

40lı yaşlarıma basmama az kaldı. Çalışma çevremden dolayı arkadaşsız kaldığım, dostlarımın benden uzaklaştığını düşündüğüm zamanlar oldu. 2 dostumunda kendi hayatlarıyla ilgili yoğun dertleri var, günlük arkadaşlarda ararsan var, aramazsan yok. Bu durumu uzun süre kafaya taktım üzüldüm ancak hiç bir şey değişmedi. Ben de saldım.

Am bu durumun biraz sebebi de kendimim. Kafamın almadığı insanlara tahammül etmek istemediğim için insan seçiyorum ve 2 3 kişi dışında insan kalmadı. Ama çevreme bakıyorum çoğunlukta aynı durumda.

Not er kişiyim bayanlarda daha farklı olabilir.

benim hiç arkadaşım yok çünkü ben arkadaşlıkları sürdüremiyorum. bi şekilde kopuyorum böyle kertenkele kuyruğu gibi :) üşengeçim mesela çağırdıklarında gitmiyorum vs.

oldu. bu süreç benim için okula geri döndüğüm zaman bitmişti. 23 yaşındaydım o ara, aslında hiç beklentim yoktu çünkü bütün sınıf arkadaşlarım 18 yaşında olacak diyordum. hem bölümde kendim gibi ihtiyarlarla tanışıp kaynaştım hem de bazı farklılıklar olsa bile üniversiteye yeni başlamış çocukların kesinlikle arkadaşlık edilemeyecek kadar küçük olmadıklarını fark ettim. "dost" diyebileceğim tek kişi benimle yaşıttı ama ben hayatta dostlar kadar arkadaşların, amiyane tabirle "takılabileceğimiz" kişilerin de çok önemli olduğunu düşünüyorum. sosyallik önemli bir şey, herkes dara düştüğünde yanında olmaz belki ama onların varlığı ve onlarla kurduğun iletişim en başta senin sağlıklı kalmana ve düzgün yaşamana yardımcı olabilir. eyyorlamam bu şekilde.

şu an 31 yaşındayım, netten çalışıyorum. internetten görüştüğüm, uzaklarda yaşayan 2-3 arkadaşım kaldı sadece. sağlığım bozuk, maddi durumum kötü ama beni şu an en çok arkadaşsızlık/yalnızlık/hayatımda hiçbir "yeni" şeyin olmaması üzüyor açıkçası.

bu yaşlardan sonra arkadaş bulmak bir yandan çok zor, bir yandan kolay diye düşünüyorum... zor çünkü doğal olarak bir araya gelebileceğimiz alanlar kalmadı artık. okul, sosyal topluluklar vs. bu işin zirvesi. iş hayatında da çok arkadaş edinilir elbette ama riskli mevzular bunlar sçtımın "kurumsal" düzeninde. bi de sorumluluklar, endişeler artıyor. herkesin ya belli oturmuş bi çevresi oluyor, vakti zaten fazla yok. "agalarla x qeyfi" durumu pek mümkün olmuyor agalar olsa bile. yenisini bulmak daha da zor.

diğer taraftan kolay olan kısmı ise şu: belli yaşlardan sonra çok fazla insan benzer hislere sahip. bu yönde çaba harcayanları bulmak, onlarla iletişim kurmak daha kolay olabilir. mesela 16 yaşındayken bir akranına "merhaba ben çok yalnızım, etrafımda kimse kalmadı, arkadaş olabilir miyiz?" minvalinde teklifte bulunsan kötü bir izlenim uyandırabilirsin. belli bir yaştan sonra bu sosyal bariyer ortadan kalkıyor. pek çok insan aslında o kadar uyumlu olmasa bile herhangi biriyle iki satır sohbet edebilmeyi, bir şeyler paylaşabilmeyi kıymetli sayıyor.

emmilerin kahvelerde (veya daha üretken olmak isteyenlerin farklı şekillerde) toplaşıp boyuna konuşması boşuna değil... ben mesela artık yolda yanıma oturup kafa açan ihtiyarlara da kızamıyorum. adam belki ne hayallerle, ne hikayelerle 60 sene var oldu bu dünyada. ailesi belki hiç olmadı, belki onları kaybetti, eski dostları gitti... koca bir ömür. paylaşacak, anlatacak kimsesi yok. böyle düşününce üzülüyorum, o yüzden ses etmiyorum hiç. içimden dede çenenin yayını zkiyim ama anlat be, gün senin günündür, saldır dede diyorum.

***

velhasıl belli bir yaştan sonra arkadaşsızlık/dostsuzluk bence kaçınılmaz. çok güçlü bağlarınız olsa bile insanlar hayat gailesinde çok farklı yerlere gidebiliyorlar hem manevi hem fiziksel olarak. insanlık hali. ama bunun yarın da aynı olacağının garantisi yok elbette. çünkü konuşma, paylaşma, sosyalleşme ihtiyacı da insanlık hali. en başta bize arkadaşlık/dostluk veren öz kısmen değişmiş olmakla beraber daima orada duruyor. sadece işlemek daha zor.

böyle uzun uzun yazınca da kendimi michael scott gibi hissettim, gideyim de "100 tane çocuk yapıcam böylelikle 100 tane arkadaşım olacak" diye röportaj vereyim

"içime kapandığımdan biraz aramalarımı ve birkaç arkadaş ve dostumdan kendimi geri çektim.
hemencecik uzaklaştılar. demek ki hep ben sürdürmüşüm ilişkiyi. bu değersizlik hissettiriyor insana."

Değer teşkil eden bir şeyleri, pek de kıymet bilmeyecek insanlara vermişsiniz, bunun böyle olacağını da bilemezdiniz.

Ana soruya cevap: benim olmuştu. Birkaç gün ah vah ettim ama sonradan güzel bir sıfırlamaya donustu. Oh kafam rahatladı oldum yani. İnsan belli bir yaşa kadar içinde büyüdüğü cevre, aileden gördüğü ettiklerine benzeyen ilişkiler kuruyor; ama oralardaki olmadık şeyleri görmezden geldiği ölçüde o kısmını da taşıyor. Tamamen bundan ibarettir demeye getirmeyecegim de etkisi var.

Bir de arkadaşlık dediğin bitmeyecek diye bir kaide de yok, tek taraflı yürüyen her şey biter zaten; açığa çıkması güzel olan.

çok oldu hatta şimdi de öyle. bu yüzden de depresyon sorunum var.

İmza atarım altına.

Karşıdakini dinlemeden bu tarz yargılara varmak riskli. Hikayeyi sizden dinliyoruz ama karşı tarafın savunması nasıl mesela?

Hayatta her şey beyaz ya da siyah değil maalesef. Arada binlerce renk tonu var.

Birinin hayatında da siz kötü olabilirsiniz mesela.

@substituent, bu çok doğru. Ben salt iyiliğin bende olduğu kabuluyle yaşamıyorum zaten.

Karşı tarafın da her zaman makul bir savunması olur zaten. Her insan kendi güvenliğini, faydasını, çıkarını korur doğası gereği.

Ama, ilişkilerde (duygusal kadın erkek ilişkilerinden bahsetmiyorum) sosyal anlamda bir düzey, bir hatır, bir nezaket düzeyi vardır.

Neyse, çok uzatmama gerek yok. İyi olan insan ilişki başında da sonunda da kalitesini ortaya koyar. Bu çıkardın veya haklı haksız olma durumundan ayrı birşey.

Yine de uyarın için teşekkürler

Evet kötü. Kötülüğün varlığı kötülerin varlığına ikna edememiş beni, kötülerin varlığını tecrübe edince ikna oldum. Var öyle bişey.

Vermeli bence. Hak etmis. Hepsini siradan gecir

Birbiriniz yokmuş gibi, hiç olmamış gibi davranın. Ne münasebet ya yakın arkadaşların suçu ne şimdi

@kullanıcı bunun gibi kim olduklarını sallamıyorlar.

Arkadaşlarının suçu ne +1

İyice saçmaladın. Kendine neyi yakıştırıyorsan, neyi kendi şerefine layık görüyorsan onu yap.

@kısa insani duygular işte, hırs öfke. Haklısın ama.

En iyi intikam yok gibi davranmaktır

Ya @abre senin yaptığını düşman yapmaz. Hırsını kusa kusa bu duyuruma mı sakladın? Sen gerçekten ama gerçekten baya bildiğin kötü bir insansın.

başka bir erkeğin gölgesi bile muhabbetlerinize düştüğünde o ilişkiden buhar olup uçman gerekiyor. ne intikamı, ne kavgası , cahit tomruk musun sen biraderim?

@loch hahahhaa helal. Ya çok öfkeliydim, duyuruyu açtım bi tık rahatladım, şimdi komple rahatladım. Teşekkür ederim :)

Abi ben seni gecen seneden hatırladım, bipolarım demiştin. Tedavine devam et lütfen.

@sekiz yanlışın var o ben değilim :)

Lise mi burası

@gobekliraki abi boşver ama bir soru var, arbre gibi çok yakın arkadaşlarla sevgili olmak istersem olurum durumu nasıl oluyor?

Onu çoktan verdim mahkemeye ben. Abi gözünün yağını yiyeyim aşaması kapıda. Özel mesajla küfür ve tehdit etmek nedir görecek, sicilini yakacağım.

yok artık o adamın suçu neydi? bir de başka davaların da varmış. sen baya baya sorunlu bir tipsin. şiddete başvurmak ne demek? o kadın ve arkadaşları hatta tüm kadınlar senden uzak dururlar umarım. baya baya tehlikelisin yani. hala daha intikam diyorsun. ne intikamı? bir ilişki için insan dövülür mü? yoluna bak git.

arkadaşları da oturmuş seni mi bekliyor sanki? bu neyin özgüveni? bütün bu dayak kavga muhabbetini bildiği halde senin yanına yaklaşan kadının da aklından şüphe ederim.

çok normal bir şeymiş gibi utanmadan yazmışsın. cevap vermeye bile korkuyorum aslında bir şekilde bulur da bana zarar verirsin diye. o derece normal değilsin.

@art sakin ol fazla abarttın. Daha alttan alttan sokman lazım lafı.

israr etmiyorlar ki.
degisim yaparsaniz faturayi kaybetmeyin diyorlar sadece. üye olmadigin icin indirim de alamiyor olabilirsin.

that's it. tel numaranizi niye paylasmak zorunda olasiniz ki.

sizden daha ısrarcı olabileceklerini sanmıyorum açıkçası, aldığınız ürünün parasını ödüyorsunuz zaten numaraya ne gerek var. bahane olarak telefon yanımda değil veremem diyip geçebilirsiniz kısaca.

Yıllardır veririm bir sakıncasını görmedim.
Zaten zorla almıyorlar. Vermezsen o anlık bir indirim ya da kazanılacak bir promosyon varsa ondan istifade edemiyorsun.

Ben artık saldım ya. Yoldan Bi adam çevirip Ana baba adı tc no falan istese veririm o derece.

Numara salla ya da dümdüz vermek istemiyorum de. Max onların cevabı da satmak istemiyorum olur

kusura bakmayın ama yıllar evvel benim yüzümden başladı bu telefon isteme olayı :D
bütün esnafı işletip hepsine aynı adresi verdim sonra gittim izledim kıkır kıkır sonra da hep telefon numarası sormaya başladılar :D
şaka bir yana bir telefon numarası vermekten zarar gelmez. bir de belki aksilik olur adresi yanlış alır veya zil çalışmaz vb durumlar için isteniyor

Yurtdisinda yasiyorum, turkiye hattim yok diyorum ben, ki bi ara oyleydi zaten :)

Hic uzatamiyorlar.

Geçmez ama alışkanlıklar süre ister. Size tavsiyem bu süre içinde bol bol diyaloga kalın yenisi ile.

geçme prosedürü zor değil, 15 dakikada geçilir. ama sene içinde mali müşavir değişikliği, yeni mali müşavirin eskisinin kaldığı yerden devam etmesi, alışkanlıklarının tutmaması, verilerin aktarımı, kapanış açılış yapılması gibi durumlar yüzünden eski mali müşavir için de, yeni mali müşavir için de biraz zor.

bu tip değişikliklerin yıl sonunda yapılması işleri daha çok kolaylaştırıyor.

bak mesela nisan ayı başında yeni mükellef geldi. eski meslektaşım farklı program kullanıyor, data aktaramıyoruz, kağıda kapanış mizanı verdi, ben sıfırdan yapıyor olsam o şekilde yapmam, beğenmedim, hatta nasıl muhasebeleştirdiğini çözemedim bile. hiç benim uyguladığım yöntemle gitmemiş. ama yıl ortasında olduğu için ve yıl içinde aynen devam etmem gerektiği için o şekilde yapmam gerekiyor. yılbaşı olsa yeni yıla kendi sistemimle sıfırdan başlardım.

@kibritsuyu düşük gelirli bir şahıs şirketi olması durumu kolaylaştırır mı?

muhasebece değiştirmek prosedür olarak kolaydır. mevcut muhasebesi sözleşmeyi iptal edecek ve yeni muhasebeceniz ile sözleşme yapacaktır.

Ancak, şahıs firması ise örnek ahmet ulus gibi ad soyad şeklinde olan firmalar genelde işletme defterine tabi olup, hacım yüksek ise bilançodur. İşletme defteri ise muhasebeciler arası işlemler kolaydır. Sadece mevcut defter ve evrakların teslimi varsa dijital ortamdaki verilerin transferi yapılacak.

Bununla birlikte ltd ve aş. veya bilançoya daki ise ve aktif faliyet var ise evrakların devir teslimi ve yeni muhasebecinin yapacağı işlemler biraz daha fazla zaman alır. Ama bir eksiklik yok ise sizin yapacağınız bir şey yok.

Devir teslim bu şeklide ama bundan sonraki süreçler yeni muhasebeciniz tanımak, karşılıklı iyi diyalog ve iş akış rutini oluşturmak vs. bunlar zaman gerektiren şeylerdir.

işletme defteri tutuluyorsa kolaydır. bilanço ise dediğim gibi.

Çok teşekkürler herkese

Gitme boşver. Rahat hissettiğinde gidersin. Kurulmuşsun zaten, ufacık alakasız bişey bile tetikler seni orda, hepten soğursun.

Oyle olup olmamasi mevzu degil ki. Sana burada aklibasinda cogu insan gitmemen gerektigini soyledi, bunu kendin de biliyorsun. Karsindaki kadin sana gercek bi isaret vermiyor.

Karşı cins bir arkadaşım olsun diyorsan git, ben illa ki bu kadınla sevgili olmayı kafaya taktım, ondan gelecek mesajlar işaretler hep kafamı kurcalıyor diyorsan gitme

Davet için cheesecake ve limonata da yapıp götürmeyi planlıyorum öyle bir ortam olacak kendide bişeyler hazırlayacak ulan çok mu salağım bilmiyorum.
İçimden hazırlayıp götürmek geliyor da daveti reddedip davetsiz gitmiş gibi mi olurum.

Malzemeleri aldım da, bugün gördüm flörtü diye tahmin ettiğim çocukla hazırlık yapıyorlardı etkinliğe ,hiç bulaşmayım ne halleri varsa görsünler .

soru nedir? bizden ne isteniyor

Gideyim mi gitmeyim mi

Git, git. E git. Bence gitmelisin. Sonrasına bakarsın.

Gitme. Cinsel açlığını kendi başına hallet.

Git (terapiye)

Gitmek, ilerisi için bir yükümlülük mü doğuruyor, bir şey için taahhüt anlamına mı geliyor?

İçip eğlenip sevişmek istiyorsan git, istemiyorsan gitme.

gitme tabii ki.

ilk ve sonu izledin mi?

@mor oje ne terapisi ya. O kadar değildir herhalde.
@kibrit aslında haklısın ama insan ister istemez bir döngüye giriyor tekrar. Ben öyle fuckbuddy gibi takılabilecek veya gecelik heyecan yaşayacak kafada biri değilim, biraz eski kafalıyım. E karşı taraf da öyle. İş şeye döndü ya komple hayatından çıkar ya da beraber ol, arası yok.

@sonsuz izlemedim galiba.

mor oje +1

terapi şart. gayet de o kadar da. terapiye gittiğinizde o kişiden neden kopamadığınızı öğreneceksiniz. daha sağlıklı ilişkiler kurabilmek için önce sizin psikolojik olarak sağlıklı olmanız lazım. travma bağınız var o kişiyle yüksek ihtimalle.

@art ya ben de bunu anlamıyorum (gerçekten anlamıyorum). Terapiste gidince ne dicem? Çok komik değil mi?

@gobekliraki terapi diyenlere bakma, onlar kendileri sorunlu ve terapiye yığınla para vermişler yine de halleri görüyorsun. İlaç alıp bütün dengelerini bozuyorlar. Sonra ben normalim diye geziyorlar. Düşme bu tuzaklara.

bu aksam evdesin. ilk ve sezon 1.sezonu bitiriyorsun ASAP

@gobekliraki “toksik ilişki ama mutluyum ya” dediğin anda başka analize gerek yok, terapiye gitmelisin.

@shepard genellemelerin de kendi içinde bi tık bile olsa mantıklı bir tarafı olur normalde, bunda o da yok. Sorry.

Bu arada her terapiye giden ilaç da almaz, psikiyatra gidenler alır. O da bazıları.

Kavgasız win win seks yap. Tartışmadan ortamı terket.

İletişimi sürdürecek misin sürdürmeyecek misin bi karar vermen lazım. Hukuk adamlarını meşgul edip uzaklaştırma kararı çıkarttığın insanla bunca yakınlığı ben hakim olsam sorgularım soruştururum, niye yargı organlarını meşgul ediyorsun madem böyle yapacaktın derim yani. Hukuka karşı güvenilmez duruyorsun şu anda, Allah korusun ama bir kez daha mahkemeye yolun düşse senden daha fazla şüphelenirler. Bence ne istediğine karar ver.

git tabi kardesim

komik değil. gittiğinde psikoloğa diyeceksin ki benim böyle böyle biriyle bir ilişkim var. şöyle şöyle kavga ediyoruz, anlaşamıyoruz ama kopamıyoruz da. direkt olarak o hafta olmuş olayı anlatacaksın her detayıyla. söylenenleri söyleyeceksin, aklından geçenleri ve hissettiklerini... korkmana, utanmana, çekinmene gerek yok. ayıp değil. 50-60 yaşında insanlar da gidiyor çocuklar da.

psikoloğa gitmeyi boş bulan cahillere bakma sen. psikoloğa gitmek benim hayatımı kurtardı. gerçekten çok zor bir hayatım vardı çocukluğumdan beri ve hep bastırmıştım. zaten travmalarımın farkında olarak gittim (şiddet, ölüm vs). depresyon sebepli gitmiştim, artık her şeyin patladığı noktada.

zor kısımları atlatıp kendime geldikten sonra, bunların ilişkilerime nasıl etki ettiğini de öğrendim psikolog. hatta aylar önce buraya da bir duyuru yazmıştım. o zorlu toksik stuationshipimi de bu sayede bitirdim ve şimdi gerçekten huzura erdim. artık ne istediğimi ve ne istemediğimi çok iyi biliyorum. kendimi koruyabilecek duruma da geldim.

gerçekten herkese tavsiye ederim. ha deyince doğru psikolog bulunmayabiliyor, denemeye üşenmeyin.

@art cat chocolate dedi hayvanlarla bozmuş kişi...

Bu saydıkların arasında hocam hariç hepsi irrite eder. En irrite edici olan da hacı. Bir sebebi yok. Sevmiyorum bu şekilde seslenilmesini.

"bilader" kelimesine uyuz olmayan erkek yoktur ben de dahil. sebebi de kullanan adamın sorun çıkarmak üzere olması.

Kızım.

Benim kadar kaç tane kızın var diyesi geliyor insanın.

Bilader, kardeşim, dayı. Ezmek büzmek için kullanıyorlar. Bilader bakar mısın? Kardeşim bak, dayııı yanlış yoldan geliyon ha. Tırrekler tarafından kullanılan sıfatlar.

Olur olmaz her konuşmanın başında başkan kelimesini kullananlar yanardöner, pragmatist, çoğunlukla güçlüden yana tavır alan gereksiz tipler söyler. İşini düzgün yapmaz arazi olur. Geçmişte tanıdık mı bu tipleri? Evet tanıdık.

Başkaaan diye uzatanla4 ise üstteki yazdıklarımın 2 ile çarpımıdır.

Esnafin, kasiyerin Abi'sinden daha itici bir soz yoktur. En fenasi da Kendisi benden bariz buyukken, bana abi cekmeleri

demin trende yaşlı bir amca bana yanındaki boş koltuğu göstererek "buyrun bayan" dedi. o kadar itici geldi ki uzaklaştım oradan. modern görünümlü biriydi o yüzden bayan demesi beni irrite etti yoksa anadolunun bağrından kopup gelen biri bayan deseydi zaten onu biliyor diye düşünüp yargılamayacaktım.

Yenge denmesi hoşuma gitmiyor. Dayı veya amca denilmeli.

Aslanım, koçum gibi itaat hissettirenler.

Teyze denmesi hoşuma gitmiyordu, yaşlısın mesajı olarak alıyordum ama kabullendim artık 10 yaşındaki çocuk ne desin teyze de diyebilir sonuçta hakkıdır. Neyse ki abla diyorlar ama çoğunlukla:p sağolsunlar

Bro
Kank

Yeni nesilin kullandığı salak salak ingilizce kısaltmalar. Sebebi var,salak mırç mırç insan sevmiyorum.

Amca, yaşlısın ve saygım var,
Dayı, yaşlısın ama unurumda değil anlamları içeriyor bence.

Hacı, kral, başkan, müdür sözleri bana hiç kullanılmadı. Kulağıma çalındığında kullanıcının da muhatabın da profili yerle yeksan oluyor gözümde, öyle bir iğrenme hissi veriyor.

@mikahakkinen +1 +hacı

Bu arada mırç mırç ne?? İlk defa duydum.

"birader" söyleminden nefret ederim, kimseye karşı kullanmam, bana biraz aşağı görme gibi geliyor. onun dışında yukarıda sayılanlar çok rahatsız edici değil.

“dostum” beni feci irrite ediyor. bu kadar samimiyetsiz bir hitap daha olamaz. birader bile daha iyi.

dayıyı sevmiyorum hacıyı kullanırım

Hatun duyunca sinirim bozuluyor.

Dönüşte gerek olmuyor. Sıraya girip bileti verin yeter.

ofis yok direkt gemiye bineceğiniz yerden oluyor

Giderken check in yaparken Kuşadası'ndaki ofiste dönüş check inini de yapıyorlar zaten dönüşte direkt feribota biniyorsunuz

Siz kuru yaş karışık devam edin. Sonra komple kuruya geçin. Daha yavru dişleri kesmiyordur doğru düzgün.

Zaten bu ara bebek maması yemesi lazım bi 6 ay bitene kadar. Hekime sorun aslında ama diş eti veya diş rahatsızlığı geçirdiyse sert mama yemeyi çoğu zaman reddediyorlar. Benim oğlan geldiğinde meğer 4 aylıkmış biz 1,5 veya 2 aylık falan sandık, müthiş bir hastaymış geldiğinde, kafası çürük kokuyordu o derece. Hiçbir şey yemiyordu filan. Hekime bi gitmişler, fazla umutlanma demiş anneme, 2 ay boyunca sabah ve akşam iğneye tedaviye bilmem neye gittik, yaş mama yedi bu süreçte (hatta diğer kedilere de yaş mama yedirmek zorunda kaldık paranın yok zamanında) çünkü dişleri basmıyordu. Hem yavruluktan hem hastalıktanmış. Zamanla alışır dedi ufak ufak kuru mamaya geçtik güya ama bir iki kırt kırt edip yutuyor. Şu anda 10 yaşında hâlâ öyle yiyor. Bağırsakları rahatsızlanmadı, nasıl oldu bilmiyorum ama biz de sıklıkla yumurta, yoğurt, tavuk ciğeri, tavuk suyu, kemik suyu gibi şeyler verdik (kırmızı et yemiyor manyak) herhalde onlar destekledi bağırsağı.

Lezzet açısından çok düşkün olduğu bir mama olabilir mi diye bakmak için birçok çeşit mama denemek lazım. Ama asıl sorun ağzında, çiğneme sorunu olabilir, bunu da kuru mamayı yumuşatma şeklinde aşmak mümkün. Ya da bazı mamalar var kuru ama yumuşak formda üretiliyor, onlara bakmak mümkün, ama çok pahalılar diye duydum.

yer şişli

Bugün cuma. Kına gecesidir, tırrekler şov yapıyordur.

Şimdi yaptığın hesapla o zamanki durum tutmaz birbirini. Kazandığın paraya göre yaşam standardın da değişiyor, planlarındaki 120 bine hemen tepeden inme ulaşırsan ilk etapta dediklerin olur ama zamanla arta arta giderse bugün yaşadığından farklı bir şey yaşamamış olursun he daha farklı dertlerin olur orası ayrı ama harcaman da paranla aynı oranda artacak.
Bu yüzden buna cevap vermek benim için çok zor ama 120 bin bana da ilaç gibi gelirdi şu an en azından şu anki dünyamda düşünmeden çok rahat hareket edebilmemi sağlardı.

Düşünmeden harcamaya hiç alışkın değilim. Mutlaka hiç değilse bir adım sonrasını düşünürüm. Sınır söyleyemem hiç tecrübem yok.

1 milyon üstü olurdu. Meyve almakla evlenmeye yeltenmeyi de aynı kefeye koydun tebrik ederim.

120 gerçekten olabilir.

Evim varsa arabam da iyiyse 120 yeter. Yoksa 200. Birini halletmek için ciddi birikim ve ödeme yapmam gerekir

100M dolar. 1M alsam mesela yalı falan düşünerek para harcardım. 10M alsam kuracağım telnoloji şirketini, 50m alsam kuracağım üniversiteyi düşünerek harcardım. 100M olursa t-shirt'üm etikene bakmamaya başlayabilirim.

Bahsettiğin rakamın bir kaç katı giriyor evimize ama hala etikete bakıyorum, bir şey alırken gerekli mi diye düşünüyorum, ikinci çocuğu yapsak maddi olarak yeter miyiz diye hesaplıyoruz.
Yani benim için böyle sınırsız bir rakam yok sanırım. Belki aylık 2 milyon filan alsam olurdu.

düşünmeden harcama yapabilmek için gerçekten zengin olmam lazım. ayda 120k seni zengin edecek sınıf atlatacak bir para değil. hele birikim yapıyorsan. 1 milyon belki.

oncelikle kenarda hayatimi garantileyen para, ev, araba olmasi lazim. bunlar olduktan sonra aylik 10000 euro gelirse dusunmeden harcayabilirim. ama gelecegim garanti degilse harcayamam, birikim yaparim.

Daha çok kazansam yaşam standartlarım da o kadar yüksek olurdu muhtemelen, farklı olarak daha fazla yatırım yapabilirdim. Harcama aliskanliklarimin değişeceğini düşünmüyorum

yalnız yaşıyorum özleyince arıyorum telefonla görüntülü, aynı evde yaşamayı özlemiyorum emekli oldukları için canları sıkılınca bana sarıyorlardı.

özlüyorum, bir hafta aynı evde kalsak hemen geçiyor. uzaktan sevmek en güzeli ^^

özlemiyorum. zaten yıllarca bana çektirdikleri yüzünden aramız da pek iyi/normal değil.

3-4 günlüğüne ziyarete gitsem bin pişman dönüyorum.

yalız yaşamak = huzur ve özgürlük

Ailemden ayrı yaşadığım zamanlar oldu bir dönem okul için, bir dönem aynı şehirde farklı ilçelerde, farklı sürelerde…
Özlem duygum pek yoktur, ailemi de özlemem ilişkimizden kaynaklı bir durum değil genel olarak özlemiyorum.
Şu an ailemle yaşamamın sebebi kira vermemek, fatura ödememek vs. Param olsa giderdim, ayda yılda bir görüşmek yeterlidir.

Hiç işim olmaz, özlemem.

evliydim, boşandım yalnız yşaıyorum. annemi bbamı özlemiyorum. ama muhabbet de ediyorum, ziyaretime de geliyorlar. hiç ziyaretime gelemedikleri yıllar vardı, yine özlemiyordum.

Ben evden ayrılınca ilişkimiz daha iyi oldu bence. Aynı şehirdeyiz, 3-4 haftada bir görüşürüz, haftada 1-2 telefonda konuşuruz onun dışında aile whatsapp grubumuz var orada da düzenli iletişim halindeyiz. Hepimiz çalışıyoruz zaten o nedenle çok boş zaman olmuyor.

anne ile 2 günde bir konusuyorum. baba ile de haftada bir falan. ayrı şehirlerdeyiz. büyük bir özlem duyduğum söylenemez, zaten farklı hayatlar , farklı düzen, insanın aklına bile gelmiyor kimi zaman

11 senedir ailemden ayrı yaşıyorum, 3 gün ailemin yanına gitsem cinnet geçirecek hale gelip evimi özlüyorum.
Kısacası ailemi özlemiyorum.

uzun yıllardır ailemden ayrı yaşıyorum. şu anda yılda bir kere görüyorum, onun dışında hep telefondan görüntülü konuşarak. evlerine gittiğimde 3. gün sıkılmaya başlıyorum. öyle büyük bir özlem duymuyorum. böyle iyi.

arada oluyor o koku yapacak bir şey yok. :') bizim de popomuzu koklasalar o koku duyulur muhtemelen :d ama belki çok minik diye tam temizleyemiyor olabilir.

anneden erken ayrılan kediler tam kendilerini temizlemeyi öğrenemiyorlar diye biliyorum.

diğer taraftan böyle bir durum olmasa bile hastayken kediler kendilerini tam temizleyemiyor ve kokabiliyorlar.

anneden erken ayrıldıysa popo kısmını ıslatıp kendini temizlemesi öneriliyor.

Alışkın olmadığını için sana kokuyor da olabilir. Biz onların bu tarz kokularını çok yoğun olmadığı sürece pek almayız, fark etmeyiz ya da.

Poposunda kaka parçası kalıyorsa bence elleme, koksun, onu rahatsız ederse zaten temizler. Sen müdahale etme. Edersen öğrenemez. Benim oğlan annesinden ne zaman koparılmış bilmiyorum ama bize geldiğinde 1,5-2 aylık görünen 4 aylık bir kediydi, beslenememişti ve sahiplenmiş birinden aldım, annesinden koparan ben değilim yani, demek ki çok ufakken koparılmış.

Şu anda 10 yaşında ve hâlâ arada kıçında kakası kalır, hemen de kucağıma gelir, fark ettiğimde hemen "kıçını yala öyle gel" diye uzaklaştırırım. Bir tek bu sebeple uzaklaştırıyorum, başka hiçbir zaman hiçbir sebeple uzaklaştırmadım. Nasıl oluyor bilmiyorum ama söylediğimi anlamış gibi gidip benim göreceğim bir yerde kıçını yalayıp temizlenip geliyor. Nasıl oluyor bilmiyorum.

Bilmiyorum çeşitli şeyler dene ama bence sana kokuyor olabilir. Kokusu çoksa hekime sor, belki parazit vardır.

Popo kokuyor dediğiniz direkt koku ortama hakim mi oluyor yoksa siz o bölgeleri koklarken mi fark ediyorsunuz?
Kokulu kedi kumlarını deneyin. Büyüdükçe kendi de temizlenmeye başlar. Bayılıyorum pasaklı hayvanlara :)

@gobekli

Kokulu kumlar silikalar çok tozlu kumlar kedilerin akciğerlerine zarar veriyor, aman diyim dikkat edin.

@muhayyer yok ya onların da iyisi var, biraz daha pahalı ama dediğin yan etkiler yok.

Cevaplar için teşekkür ederim.

Yavruyu annesinden bir veya bir buçuk aylıkken ben ayırmak durumunda kaldım. Bebeğin iki gozude enfeksiyonlu ve açılmamış haldeydi. Tek gözü dışarıya doğru pörtlemişti. Veterinere götürdüm. Iki yüz gram civarında cıktı. Veteriner ıyi bakilmazsa öleceğini söyledi. Sürekli beslenmesi gerektiğini söyledi ve gün de altı yedi kez kullanması gereken ilaçlar verdi. Bende mecburen bebeği eve alıp elimden geldiğince bakmaya çalıştım. Tek gözünü kurtarabildim. Diğer gözü ampute edilecek biraz kilo almasını bekliyoruz.

10 gün arayla iki kere iç parazit döktü. Iki seferinde de Kontil kullandık. Ikinci kontil kullanimindan sonra ic parazit hapi kullandik ayrica. Su an parazit dökmesi yok çünkü bu hafta bitti parazit ilaçlarını kullanmamız.

Dediginiz gibi anneden erken ayrıldığı için kendi i temizlemeyi tam öğrenememiş olabilir. Odaya hakim olan bir koku yok. Sadece yanıma geldiğimde popo kısmı yüzüme yaklaştığında ya da göğsümde yattiginda kokuyu aliyorum o da her zaman degil.

Tuvaletini gün içinde sık sık temizliyorum, mümkün oldukça bekletmiyorum.

Kum olarak parfümsüz bir kum almıştım bebek olduğu için kokusu rahatsız eder diye. Memnun kaldım.

Ya çok aşık, ya da sallamıyor çok.

istersem tekrar tekrar sorarim, hesabini da kimseye vermem.

Karışık sinyal no sinyal olarak bakmak lazım. Düz adamlık bu tarz durumlarda hayat kurtarıyor.

Kadınlar artık belli seviyedeki erkeklerin onlara eskisi gibi yürümediği gerçeğini kabul etmeli. Bu git gide daha yaygın hale gelecek.

Sana ilgisi var diye sana sürekli whatsapptan yazacak, buluşmaya çağıracak diye bişi yok. Sana ilgisi olması seninle bişey yaşamak için hamle yapacağı anlamına da gelmez. Hele o yaşlarda flört peşinde koşmak yorucu.

Bikere daha sana ilgisi olduğundan emin değiliz de, varsa bile böyle.
Belki de sen ona yeşil ışık yakmadın, belki hiç dikkat etmediğin bir detay var.

Date mi istiyorsun, o zaman sen çağır?

hocam bu arkadaş romantikten ziyade kaliteli sıcak kanlı sevecen bir arkadaşa benziyor, kalabalık ortamda da muhabbetin dışında kalıyorsan dahil ediyor herkes yapmaz bunu. senin durumun sanki kız bana güldü kesin bana aşık diyen erkeklere benziyor gibi. ben romantik bi vibe alamadım.

Erkekler bir seyi istediklerinde, cok utangac degillerse, net belli ediyorlar, pesinden gidiyorlar. Bu kendilerini sacma sapan duruma dusurmek seklinde anlasilmasin ama en azindan basbasa gorusmeyi teklif ederdi. He is not that into you diyorum ben de, ayrica ayni isimli filmi de izlemenizi oneririm.

Adim atmamasinin bir cok nedeni olabilir ama en yaygin nedeni genelde karsidan yesil isik almamasi nedeniyle cekinme oluyor. Turk kadinlari sagolsun oyle bir reddediyorlar ki erkekler sudan cikmis baliga donmekten korkuyorlar.

SIz bir kahve icmeye cagirsaniz her sey yoluna girecek gibi bir his var bende

Tekrar sor ama insanlara neden çemkiriyorsun iş başında yakalanan hırsız gibi tepkin.

Çocuk seni gecelik düşünmüş.

saçma ithamlara tahammül etmem, çemkirmek, hırsız falan, ciddiye alınacak tarafınız yok.

Bir kadın gönül işlerine soru açmışsa buradaki tirrekler önce alaya alıp hatta hakaret ederek kadının gardini düşürür sonra da özelden yazıp teselli eder, akıl verirler. Stratejileri bu şekilde, herkese yapıyorlar.

Sorundaki bazi cocuksu cevaplari ciddiye almamani onermekle beraber karisik sinyali, sinyal yok olarak gormek gerek bence de. Fakat sen cok hoslaniyorsan, ilgini belli edip bi adim atabilirsin.

En eğlencelisi o olur zaten. Git git.

Solomuna gidilir

Solo mu

Solomun'a Solo gidilir.

Sıra beklenmeyen konsere tek gidilir, konser yancısı ancak konser başlayana kadar lazımdır.

ben gelebirim

kalabalık gidince kafa açıyor millet. fırsatım olsa tek giderim

Psikolojik sorunları vardır,bir hastalığı vardır veya bağımlılığı, arada bir rehabe/hastaneye gitmesi gerekiyordur. Durumu da saklıyorlardır.

uyusturucu olabilir

Paylaşması sıkıntı doğuracak bir yere gidiyor belli ki. Aynı anda başka bir proje de yürütüyor veya gizlediği problemleri olabilir.
Asistanken dersin hocası fizik tedaviye gitmek için gizlice kart basmadan çıkardı. Dekan mesai saatinde gitmesine izin vermediği için yerine ben oturur hoca gelecek ben yardımcı olayım der sorunu çözer veya hoca gelince ona iletirdim. İnsani şeyler de çıkabilir yani atından.

bipolar olabilir. bu arkadaşların belli döngüleri var. o dönemlerde kendilerini komple dışarıya kapatıp izole oluyorlar

Yav üsttekiler sacmalamislar, aha ben de yaşıyorum aynısını.

Islerim var, toplantiya giriyorum, oraya buraya gidiyorum ve o an cevap veremiyorum telefondan ama yanımdaki kişinin soylediklerine cevap verebiliyorum. Yanimdaki kisi baska bir isle pc, telefon uzerinden ugrassa da bulundugumuz ortamda siritmiyor.

Bazen de küçük işler sıkıyor. Ugrasmak istemiyorum, canim istemiyorum, yoğunum vs. pasliyorum arkadaslara. Bana iletiyorlar ve işi yapacak kişiyle muhatap olmuyorum.

Şunu çok yaşıyorum, söyleyeceği şeyi 1 cümleyle anlatabilecekken sırf muhabbet veya govde gösterisi veya baska sebeplerle konuyla ilgili veya ilgili gibi görünen seyleri anlatanlar var. Ya shut and işini yap olmm. Hayat hikayesini anlatiyor.

Kaz dağlarındayim

belki de ibs

açık cezaevindeymiş

Puhahahahaha çok iyi, plot twist

Konuşmak istersen özelden yaz, bu konu herhangi bir konu gibi ortaya bırakılıp mıncıklanacak bir konu değil, çok derin çok önemli çok hassas bir konu.

Hani "haklı olmak mı mutlu olmak mı" seçeneği veriliyor ya, bunun ben çok steril, çok ideal ilişkiler için söylendiğini düşünüyorum, taraflardan biri rahata fazla alıştığın da kçına bişey batmış, ona dikkat çekiyorlarmış gibi. Halbuki senin durumunda böyle bir soru olamaz, önce fiziksel ruhsal ve zihinsel güvenlik önemli, bunun ayaklarından biri o ise biri de sensin. Konu mutlu olmaksa da o mutluluk seni yok etme ya da sürekli hırpalama yıpratma üzerine kurgulanmış bir şey değil, mutluluk öyle bir şey değil. Onun için "böyle mutluysan budur" denmiyor kolay kolay. Çocuğun varsa ayrı, yoksa ayrı konuşulması lazım.

Konuşmak istemiyorum dersen, David Burns'ün İyi Hissetmek isimli kitabını oku ve uygula derim. Onu da yapamayacam dersen mutlaka her gün bir günlük tut ve özellikle olaylarla beraber duygularını, hatıralarını yaz. Yazmakla açılacak görüşün. Çok önemli. Sen kendini birinin keyfi uğruna feda edecek kadar kıymetsiz görmemelisin, kimse öyle bir kıymetsizlikte değildir...

Terapiste gidip ne dicem ki? Ya da o bana nasıl farklı bir cevap verecek ki?

Terapist iyi bir çözüm aslında. Çünkü "izin veren" kişi neden izin veriyor, onu buna sürükleyen iç etkenler ne, bunları çözmek çok önemli.

@muhayyer öğrenince ne olacak peki? Daha mı iyi olacak sanki

Kendini ona layık görüyorsundur. Sıkıntılı bir şema, özgüvenini, kendine saygını sıfırın altına çekmek istiyorsan devam. Mutluyum diyorsun ama sadece güvenli alandasin.

@sekiz hiçbişey anlamadım?

Kaygılı bağlanma şeman olabilir. En başta neden uzaklaştırma kararı aldırmştın? Sınırların kesin çizgilerle belirli olmayabilir, onay ihtiyacı arıyor olabilirsin, terk edilmeye karşı düşük toleranslı olabilirsin ben bir paragraf yazıdan seni çözümleyemem zaten psikolog da değilim ama olası sorunları sıralıyorum. Kendinin farkına varıp ona göre davranmadıkça bu kişi olmaz ama başka bir kişiyle yine toksik ilişkin olur. Normal insanlar olarak toksik ilişkiler içinde bulunmamalıyız

Teşekkür ederim cevaplar için. Ama "hayat da böyle bişey" diye kimse yok mu. Her şey mükemmel mi olmak zorunda. Uzaklaştırma kararı tamamen kendimi savunmak içindi. Evimi talan etti, yaktı. Sonra buzlar eridi, ben taşındım falan, Bi sebeple tekrar diyalog kurmak zorunda kaldım ve devam ediyor.

Yani hayatta kalabildiğin sürece önemli olan mutlu olmak tabi de önce nefes alıyo olman lazım, adam seni keser doğrarsa ahirette mi mutlu olcaksın :(((

@sadece soruyorum adam olan benim. Karşı taraf kadın.

Evini mi yaktı:O daha ne bekliyorsun ki öfke kontrolü yok bu kişinin. Valla hayat da böyle bişi değil, hayat keyif almak için gülmek eğlenmek için

Yakınlaştırma kararı aldırmaniz lazım tekrar, yoksa arkadaşınız başı belaya girebilir bence bunu da düşünün.