Üç hücreyi de seçip sağ alt kenarından aşağıya doğru çekerseniz istediğiniz şekilde artar. Ya da "bir önceki hücre+7" formülünü de kullanabilirsiniz.

İkisini de denedim duyuruyu açmadan önce, olmadı maalesef.

hücre tipinin tarih olup olmadigina baktiniz mi?

Tarihi dogru yazmiyorsunuz , yani yazdiginiz tarihi string olarak algilyor excel, tarih degil. 12.04.25 diye bir yazis yok sanirim, 12/04/25 yapin. US ayariyla da kalmis olabilir yani Ay/Gun/Yil, buna gun/ay/yil yazarsaniz gun>12 ise string olarak algilar.

bir önceki hücre + 7 çalışıyor, ama hücrenin formatını tarih olarak ayarlamanız lazım. text ya da numara olarak formatlı ise çalışmaz.

wallcan' ın dediği şekilde oldu, herkese çok teşekkürler. Hatta onun dediği şekilde yazınca herkesin dediğini denedim, hepsi oldu :)

Diger avrupa ulkelerinde yasadigim arkadaslardan duydugum kadariyla egitim ve saglik daha iyi, ozellikle kuzeyde. Is bulmak kolay degil iyi Italyanca bilmek sart, genel olarak fazla is yok olanin da maaslar dusuk. Turk olmak fazla dezavantaj degil Milano'da buyuk firmalarda calisan tanidiklarim var, ama italyanca biliyor hepsi. 1-2 tane italyanca bilmeden global firmaya giren tanidigim da vardi, ama ofiste sosyallesme konusunda problem oluyor onda da.

Okul bittikten sonra direk is bulursan is tipi oturma izni alabiliyor veya 1 yil gecerli is arama tarzi oturma izni alabiliyorsun.

italyada yüksek lisans mezunu iki arkadasim var. ikisi de almanya'da is buldu sonrasinda.
ayrica almanya'da genel olarak cok italyan var. parasi icin almanya'da yasiyorlar. para ve issizlik acisindan italyaya subjektik bir sekilde iyi bakmiyorum.

ayrica sag hükümet... italya'ya gezmeye ya da hobi olarak yüksek lisansa gidilir bence.

bocconi hariç hayır.

gidin hollanda'da parasıyla bir mba yapın italyaya gezmeye gidersiniz.

italya'da politecnico'da master tamamladım burslu.

zorluğu vs getirisi değmez.

türkiye'de amerika ingiltere parasıyla dandik üniversitelere gidenler vasatlar önünüze geçer, avrupa amerika'da gerçekten repütasyona bakarlar.

italya'da yaptıgım yüksek lisans hıcbır isime yaramadı. italyada kriz var büyük sehırlerde yasam çok zor küçük şehirler köy gibi, italyadaki arkadaslarım hep almanyaya ya da ıngıltereye gıtmeye çalışıyor

Şöyle söyleyeyim İtalya'nin okumuş tayfası İngiltere'de restoranlarda garsonluk, pizzacılık yapıyor. Bir de çok köylü, keko ve maço bir toplum. Turist olma dışında adımınızı atmayın derim. Ha anadolu' da dandik şehir, üniversite mezunu iseniz İtalya denenebilir ama büyük şehirde yaşamış, iyi üniversite mezunları için İtalya boş iş kesinlikle

italyada yasiyorum. yasamak icin cok guzel bir ulke.

diger taraftan italyada is bulma imkani diger orta ve kuzey avrupa ulkelerine gore daha zor. bircok italyan genci calismak icin diger avrupa ulkelerine goc ediyor.

bankacilik/finans bolumu de is bulmanin zor oldugu bir bolum. ama italyadan mezun olduktan sonra diger avrupa ulkeleri alternatif olarak dusunulebilir. tabi is bulmak icin sadece diploma yeterli degil. bunun icin diger bircok farkli niteligin bir araya gelmesi gerekiyor, iletisim yetenegi, yabanci diller, sertifikalar, network, ve en onemlisi egitim sirasinda yapilan stajlar ve is tecrubeleri cok onemli. bu konuda da caba sarfetmeden sadece diplome ile kariyer planlamak riskli olabilir.

kontuardaki görevlinin keyfine de bağlı olmak üzere tr’de genelde veriyorlar.

pnr numarası aynı ise online check in yaparken iki bilet için de aynı anda checkin yaparsan yan yana koltuk verir

Sen pnr numarasını girdiğin zaman zaten sistem iki bilet/iki kişi olarak görüyor orada. Sana seçim yaptırıyor hangisi için check in yapmak istiyorsun diye. O adımda iki kişiyi de seçip ilerlersen yan yana verir.

Hocam aynısıni 6 ay önce tecrübe ettim hem de 4 uçuş için de ayrı pnr ler vardı.
Müşteri hizmetleri havalimaninda yardımcı olabilir belki ama o zamana kadar yani uçuş gününe kadar da check in yapmaman risk.
Ben şöyle yaptım kendim için pc den eşim için de telefondan check in işlemini aynı zamanda yaptım. Yani pc den check in I yapıp koltuk atadigi an hemen telefondan da eşim için atamayı yaptırdım.

4 defa bu şekilde yaptım ve yanyana verdi.

Bende ayri ayri koltuk verdi ve degistirmek icin ek ücret istemisti.

Genelde tuvalete yakın en arka koltuklarda orta ve koridor taraflarında yanyana koltuklar boş olabiliyor. En kötü ona bakarsınız tuvalete doğru ilerleyip

1 milyon tl hicbir sey. Milyona bakip hayal kurma. 25k€‘n var.
Evin kirasi ne getirir bilemem de hippi gibi yasarsin. Karavan ariza yaptiginda da patlarsin büyük ihtimalle

hocam oyle takilan eski gazi kacmis sanatci tayfasinin alayinin pasif geliri var.
hazira dag dayanmaz, 1 milyon ile fazla uzaga gidemezsin +1

şuan istanbuldaki bütün sahil parkları senin gibi düşünüp pandemi zamanı her şeyi satıp karavan alanların karavanlarıyla dolu. ilk başlarda gezmek dolaşmak hoş geldi ama sonrasında hepsi yerleşik hayata geri döndü. şimdi karavanları sahildeki parklara bırakıp gittiler. bir çoğu gidip karavanına bakmıyor bile.

mirket +1 eninde sonunda şehir içindeki karavanlar kaldırılacak, şehir dışına taşınacak. artık bir çok ege ve akdeniz kasabalarında koylara bile park yaptırmıyorlar.

Karavanda 5 günden fazla yaşanmaz. Yazın sıcak kışın donarsın. Her gün su bulman lazım. Tuvaleti kokar. Böcek fare girer. Leş gibi hayat.

işi bırakma, arabayı satıp birikmişinle birlikte bir karavan al. yine evinde yaşa, yine çalış, boş zamanlarında da karavanınla gez toz. yasal bir engel yoksa arabayla gideceğin yerlere de karavanla git.

karavanda yaşayacağım diye niye kurulu düzenini bozuyorsun ki. bozma, yine yaşa. o da senin yazlığın gibi olsun.

karavan parkında senin düşündüklerini gerçekleştiren biri ile tanışmıştım. adam evi kiraya veriyor kendine bir çekme karavan alıp onu karavan parkına yerleştirip orada yerleşik hayata(işi uzaktan çalışmaya müsaitti) geçmişti. elektrik, su, duş imkanı olan bir karavan parkına yerleşip orada yaşayabilirsin. diğer türlü sürekli hareket halinde olacaksan ona maddi gücün bir noktadan sonra yetmeyecektir.

evin odasını kiraya ver

bence normal. ben de kullanmıyorum face, insta. herkes sosyal medya bağımlısı olmayabilir.

Date'iniz erkek mi?
Erkekse evli olma ihtimalini dusunurdum

tanistigimizda erkek arkadasimin da yoktu. instagram hic kullanmamis. sonra benim var diye o da acti :)
sonra yine kapadi.

normaldir yani. fasede kimse kalmadi zaten.

Bende de yok. Bana göre normal, face i ecnebiler çok aktif kullanıyor bu arada

erkeğim. bende yok. anksiyete yapıyordu. bana göre normaldir.

iki ihtimalde var. ya sakladığı bir şeyler vardır ya da sevmiyordur kapatmıştır vaktini alıyordur. biraz karakterini gözlemleyerek anlaşılır aslında.

Makbul olandır.

normaldir. su instagram takintili tiplerden gina geldi.

Best olanı accountu varken pek bir şey post etmeyip DM'de mavi boncuk dağıtmayanı. Fake account da okey. However, hiç olmaması da normal sonuçta. Whatever yani. Kapatmış olabilir. Benim de kapatan friendlerim var Reels share ederken bazen sorun çıkıyor. Onun dışında bir eksikliği yok. Reels izlemek de bazen addiction oluyor. Date'in social media accountları var ve gizliyorsa büyük red flag. Yoksa no problem. Birkaç kız tanıyorum stalkerları yüzünden tüm accountlarını kapayan. Artık bir love dili olan Reels paylaşımı kısmı hariç:

@Amaranta ursula +1

Eziklik alametidir.

(erkeğim)

bence red flag. facebook neyse de instagram artık msn gibi, whatsapp gibi bir şey. aktif olmasa bile bir hesabı olması lazım. yoksa şüphelenirim.

var olması da yetmez. ne zamandir açılmış, adı soyadı belli mi, ne tip paylaşımlar var, bunlar önemli.

Sosyal medya kullanmiyorum sadece whatsapp ve youtube var onlarida mecburiyetten kullaniyorum. Kendim gibi birini bulsam nikahı basardim net

30'da degil ama 50-60larda falan basliyor. ama her sey icin gecerli. anksiyete, tat alma vs her sey azaliyor. yaslilar o yüzden yemege daha fazla tuz koyar ve yemegi tuzsuz bulurlar.

bence sen depresyondasin. neden bir uzmandan yardim almiyorsun?
ya da beklentilerinde bir hata var. 29um ve 20llerin basini hic özlemiyorum. partilemek, belirsizlik, spontane seyler hicbiri cekici gelmiyor. kaotik ve cok riskli geliyor hatta.
aksamlari arkadaslarimla yemege cikmiyorsam evdeyim. icki icmeye zaten cikmiyorum ve aramiyorum da. böyle bakinca nine gibi yasiyorum ama ben cok mutluyum bu durumdan.

cocugunla parka gitmek mesela sana neden keyif vermiyor. ben simdi tek basima kaykaydan nasil kayayim. pedofil falan derler ama cocugun olunca dikkat cekmeden eglenebiliyorsun. parka git :D

Bence var. en basit örneği çocukken bile hediye alındığında verdiğimiz tepki ile şimdiki tepki çok farklı

Bunlarin hepsi para kardeş

Çok normal. Tamamen salgılanan hormon seviyeleri ile ilgili. Ergenlikte bir hormon denizi içinde yüzeriz. Bu yüzden tüm duygular çok daha yoğun, çok daha uçlarda yaşanır. Ancak yaşla birlikte salgılanan hormon seviyeleri de değişir. Bu yüzden artık duyguları gençliğinizdeki gibi coşkulu şekilde yaşamazsınız. Yani evet, ergenlikteki salgıladığınız hormonları aynı düzeyde salgılatsak şimdi de benzer şekilde hissedebilirsiniz ama bu sefer geri kalan organlar buna ne kadar ayak uydurabilir meçhul. Yani gençlik hissi başka şey, gençlik enerjisi başka şey.

Bu hevesi canlı tutanlar ise durumlarını kabul edip bundan şikayet etmek yerine yeni yollar arayanlar, bakış açılarını pozitif tarafta tutmaya çalışanlar oluyor genelde. Elbette bu, hayatta her şeyde olduğu gibi ekonomik şartlardan bağımsız değil. Ancak tamamen ekonomi de diyemeyiz. Bu tamamen hayatı nasıl algıladığınız, beklentileriniz, bakış açınızla alakalı. Doğada vakit geçirerek bundan keyif alan, huzur bulan biriyle hayal ettiği ülkedeki tatile gidemiyor diye hayata ve etrafına öfkelenen kişi aynı ekonomik şartlara sahip olabilir.

Valla ben 28 yasindayim. Benim inanilmaz azaldı keyif, mutluluk hislerim.

2 yıldır evliyim. Hicbir sey keyif vermiyor bana. Mesela eskiden FM oynardim deli gibi. 1 senedir girip bakmiyorum bile. Gecen bir bakayim dedim. 2 dk sonra kapattım. Bu sadece bir òrnek. Her şeyde böyleyim. Tükenmişlik sendromunda gibi hissediyorum kendimi.

Sürekli bir 5 dk uzanasım var. Bu moddayım.

Eşimle bir sorunumuz da yok çok sükür ama ne bileyim evlilik ister istemez hissizleştiriyor galiba insanı.

Yaş geçtikçe, bir şey de elde edemediyse insan, "ulan kaç yaşına geldik, bir baltaya sap olamadık" düşuncesi de keyifsizleştiriyor galiba insanı.

Aksine ben artık -ekonomik olarak daha rahat hissettiğim için de olabilir- bir şeyleri yapmak için daha heyecanlıyım. Bu saatlerce bir denizin kenarında müzik dinlemek de olabilir illa ki acayip bir aktivite olmasına gerek yok, sevdiğin birileriyle bir araya gelmek de olabilir, daha konforlu, daha sakin ama daha kaliteli yaşadığımı hissediyorum: yaş 38 (öf)
soruya cevap: bu bir başarı da değil bence hayata bakış açısı ve kendini iyi hissetmekle alakalı öncelikler neyse ona öncelik vermek. canlı tutamadığımız şeyler oluyor tabi, ya zamanla iyileşiyor ya da bakış açımızı buna göre şekillendirebiliyoruz.

new york.

daha cok merak ettigim bir sehir. dizilerden, filmlerden daha cok gördügüm bir yer.
sanat tatili, kafeler, sokaklarda kaybolmak vs bana daha cok hitap ediyor.

miami'de cok zengin vardir diye düsünüyorum. daha cok beach, tatil ortami vardir.
miami yerine LA ve San Francisco'ya giderim.

miami'de cok zengin olmasinin sebebi de florida'da state tax in olmayisi. bu yüzden hype olmus bir yer bana cekici gelmiyor.

Ikisine de daha once gidilmediyse New York derim.

Gunu birlik Boston-Washington DC-Philadelphia gezileri de yapilabilir hem.

New York.
Floridayi gezdim cok etkilenmedim orada daha cok disneyland vs gibi buyuk parklar var. Cocugun varsa falan iyi olur.
NY ise sehir ve baska bir dunya gibi.
cok merak ediyorsan floridaya'da gidersin oradan donersin.
Yalniz hava durumunu da degerlendir cunku nem cok fazlaydi ikisinde de, Temmuzda gittigim halde adanada yasamis biri olarak zor geldi, florida bir de yagmurluydu.

ikiside agustosta sikintili malesef.

new york asiri kalabalik ve nemli oluyor, heryerde sira vardi, sokaklar falan les gibiydi, nefes alinacak gibi degildi. new york'a gidilecekse ilkbaharda gitmek lazim, mayis gibi.

miami'de yaz aylarinda firtina olasiligi yuksek, eger bir tane tornadoya denk gelirsen papazi bulursun, riskli.

illa ikisinden birisi olmasi lazim diyorsan miami derim, NY berbat oluyor malesef.

5 - 5 veya 6 - 4 bolerim. illa tek yere gidilecekse new york derim. dunyanin en onemli kenti. miami eger club, beach tatili seviyorsaniz olur. miami karayipler gibi. new york ise amerika iste. hic gidilmediyse new york olmali. @brkylmaz'in dedigi gibi boston philly falan da gorulebilir sikilinca.

yani istanbul'a mi gideyim bodrum'a mi gibi bir soru bu. ona gore karar verin istanbul'u mu gormek isterdiniz bodrum'u mu?

Zor soru. İkisi de görülesi yerler. Zihnimde iki şehri kiyasladigimda bence az farkla New York City diyorum.

Ağustos değil de Eylül Ekim gibi NYC süper olur.

5 ny 5 miami yaparim ama miami 5 gun cok arada orlandoya giderim universal studiolara

Bu senelerdir söylenen tartışılan bir konu zaten.

Beni en dehşete düşüren yorum gezi olayları sırasında bir çevre mühendisinin yaptığı şu aciklamaydi;

"İstanbul'da bi deprem olsa Mecidiyeköy'den Karaköy'e kadar insanların kendilerini atabilecekleri cikabilecekleri bir açık alan, meydan yok."

Yani minumum bina yıkılsa hatta hiç bina yikilmasa bile olusabilecek koasu özetleyen bir tespit.

şengörün açıklamalarına bağlı bir şey değil bu.
yıllardır söylenen bir şey.
Biraz kâr yağdığında veya sağanak yağmurda alt üst olan şehir için 6 ve üstü şiddette depremin sonuçlarını düşünmek istemiyorum.

hakli mi diye sordugunuz insan bir jeolog. konu da deprem. biz hakli ya da haksiz tartismasini nasil yapabiliriz ki? ayni seviyede degiliz.

yagma vs kismi onun öngörüsü ama neden olmasin. insanlar hayatta kalmak icin her seyi yapar. su an yasayan herkesin atalari sartlar olustugunda hirsiz, katil ve bencil olmuslardir. bu yüzden hayatta kalabilmisler zaten.
insanlarin panige kapildiginda kendilerini düsünürken yapmayacagi sey yok. bunu tarihte görüyoruz.

ben yapmam yhaa demek cocuksu bir hayalcilik. hepimizde o potansiyel var. yeter ki sartlar olussun.

Haklı mı sorun muhtemelen bilimsel konularla alakalı değil diye düşünüyorum o sebeple o kısmı es geçiyorum; yangınlar yağmalar kesinlikle olur bana kalırsa ve bunu engelleyebilecek bir teşkilatlanma olduğunu da düşünmüyorum. İstanbul Kadıköy’de (Moda) “durup dururken” yıkılan binadan bile bir şeyler koparabilir miyiz diye dört dönen çakallar oldu. Moda’da bile doğa felaketi olmayan olayda bu oluyorsa muhtemel bir büyük depremde millet birbirini keser yer bence.

Konu çok depremle ilgili değil aslında, sosyal bir sorundan, insan davranışlarından bahsediyor. Çok kendi alanında konuşuyor sayılmaz. Doygunluk ayarı aşırı artırılmış fotoğraflar gibi geliyor bana bu tarz sözler.

İstanbul'da büyük bir deprem olması halinde işlerin hiç de kolay olmayacağı ortada.

Ama bizde her şey son noktasına kadar abartılıyor, sonra insan gerçekte olana şaşırıp tepki vermek yerine "o kadar da değilmiş" deyip yatışıyor. Profesöründen köylüsüne çok büyük ölçüsüzlük sorunumuz var bence. Her şey sansasyon.

İzmir depreminde birkaç apartman yıkılmış ama şehir trafiği felç olmuştu. İstanbulda bir arterin kaza vs ile trafiğe kapanması sonucu trafiğin zincirleme olarak nasıl aksadığını herkes yaşayarak görmüştür.
Konutların yüksekliği, sokakların darlığı, şehrin üst üsteliği hep beraber düşünüldüğünde her sokaktan sadece bir ev yıkılsa bile şehir ulaşımının felç olacağı aşikar.
Bu durumda güvenlik için kolluk, arama kurtarma için yardım ekibi beklemek hayalcilik olacaktır.
İnsanın demeyeyim ama insanımızın doğası da herkesçe malum olduğuna göre Deprem gözönüne alınıp ev ararken, yıkılmayacak binadan ziyade, şehir dışına ulaşımın daha mümkün olan alanların tercih edilmesi gerekir diye düşünüyorum.
Doğru mu derken söyleyeyin uzmanlık alanını sorgulamak değildi maksadım. Güvenlik ve yardım konusu gerçekten önemli İstanbul için.

Sonsuz +1 bence hocam az bile söylemiş

Bu adam depremin şiddetinden, etki alanından konuşursa dinlerim, deprem sonrası toplumda oluşacak kırılmalardan bahsederse dinlemem.

1,5 milyon nüfuslu ve ilçeleri birbirine uzak Hatay'daki ve Kahramanmaraş'taki yağmalamaları düşün, bir de tam şu anda sınırları içerisinde yaklaşık 25 milyon insan olan kesintisiz devam eden ilçeleri ile yaşanacak olayı düşün. Sosyal medyada deprem olunca İstanbul'u işgal edeceklerini iddia eden çöp kovalarını çok ciddiye almaya gerek yok ama hazırda şu an İstanbul'da çeşitli suçlar işleyenler ilk 3 gün polis gözetimi yetersiz kalınca Kocaeli depreminden beter ederler.

Sadece Türklerden oluşan ve görece daha az nüfuslu olsaydı başka şeyler söylenirdi belki ama onda bile daha az olurdu derim, hiç olmazdı diyemem. Şu an kaç milyon tane kayıt dışı, ne olduğu belirsiz tip var. Bugün videonu çeken, taciz eden, yakalanmaktan korkunca başını taşla ezen, gasp eden tipler depremden sonra kardeşlik ve barış üzerine mi hareket edecek.

Guvenlik, polis, yardim diyenlere cok sasiriyorum acikcasi, istanbulda olan bu insanlarin tamami depremzede olacak zaten, onlari unutun. Sehre giris cikis muhtemelen imkansiz olacak, dis ilceler belki (diger illerden gelen ekipler olursa), ancak 'ic ilcelere' enkazdan girilmeyecek. Yani ciddi bir deprem olursa ben istanbul'da korkunc bir manzara olacagina inaniyorum, hayatta kalsaniz, elinize iki litre su gecse onu almak icin adamim biri gelip sizi gayet oldurebilir, kimse de bir sey yapamaz, herkes kendi caninin derdinde olacak. O Hatay'da filan gordugunuz dayanisma manzaralari filan, Istanbul'un ayakta kalmasindan oluyor, izlediginiz televizyonun yayinini yapan yer de yikilmis olacak muhtemelen zaten, ya da yayini yapan kisi depremzede olacak.

aylik bütce yapiyorum. fiks harcamalar belli zaten, kira, telefon vs.
degisebilen harcamalari (mutfak, alisveris, sosyallesme cafe restoran vs) limitliyorum.
böyle olunca aylik ne kadar para biriktirebilecegimi görüyorum ve o plana uyuyorum. kalan parayla da etf, hisse senedi falan aliyorum.

bence bütce yaparsan harcarken kötü hissetmezsin. cünkü ona bütcen var zaten. ve tutup da hic olmayacak gercek disi hedefler koyup kendini yipratmazsin.

ben ay ay yil yil takip ediyorum bütün harcamalarimi.cimri oldugumu düsünmüyorum öyle de hissetmiyorum. ama tutumluyum. her ay trendyoldan eve kargolar gelmesi mi cömertlik...

bir kısmı bes ve altın fonu. o ay içindeki kredi kartı, fatura ödemesi, aidat vs. için bir miktar günlük vadeliye. geri kalan vadeli hesaba.

tutumlu olmak iyi bi şey bence.
bence burda önemli olan 1 ev 1 araban var mı? eğer yoksa böyle hissetmen normal. ihtiyacın olmadıkça harcama yapma, yapabiliyoken biriktir. İhtiyacın olan şeyleri al tabi ki orası ayrı. ama ev araba varsa kasmana gerek yok. maaşı aldın, belli harcamaları ödeyip kalan paranı direkt birikime at. ay içinde kullanacağın para kalsın hesabında.

ben bir ara şunu yapıyodum, maaşı alıp kira vs ayırdıktan sonra kalanı tamamen birikime atıp ay içinde yapacağım harcamayı kredi kartından yapıyodum. istersen bi de öyle dene.

Birsey dusunmeden normal harcamalarimi yapiyorum. Disarda yemek, surekli kiyafet alisverisi, luks seyler vs hic biri yok. Normal sartlarda cok olmasa da biraz para artmasi gerekir ama cogu ay ekstra birsey cikiyor ve para bir sekilde kalmiyor.

Hocam Amerika'yı yeniden keşfetmeye gerek yok. Bu işi amerikalı bir ekonomist çok güzel modele dökmüş.

50-30-20 demiş.

Bu modelde maaşını alıyor. %50'sini temel ihtiyaçlar için, %30'unu keyfi masraflar için, %20'sini de birikim için ayırıyor. Bu kadar.

İhtiyacına ve beklentine göre minik ayarlamalar yapabilirsin atıyorum kiran düşüktür %45 ihtiyaç, %30 keyfi, %25 birikim yaparsın.

Ya da %45 ihtiyaç, %5 tamirat vb için kenarda acil durum miktarı, %20 keyif, %30 birikim...

Sistemi sen kur ama basit tutmak faydalı çok karışmasın.

Birikimini enflasyona karşı korumak hatta daha üstünde getiri sağlamak için nasıl yöneteceğin sana kalmış. Fon mu alırsın, bes mi yaparsın, altın mı alırsın, hisse mi alırsın o senin bileceğin iş.

Ama bu tarz bir şablonla sistemli ilerleyebilirsin.

Nasıl ki aşırı savurganlık sorun, aşırı cimrilik de sorun olabiliyor.

Tasarruf ve cimrilik arasında ince bir çizgi var. Ona dikkat edin.

gelirim arttıkça giderimi aynı oranda artırmıyorum. onun dışında üzerinde pek düşünmüyorum.

Tek bir prensiple: önce kendine olan borcunu öde, sonra diğer borçlara geç.

Kesinlikle tutumlu olmak, "elde kalan parayı nasıl harcarım" düşünce yapısına girmemek en önemlisi. Gerisi çok kolay.

www.youtube.com

www.youtube.com

la vie en rose var bir de

"Stromae - Alors on danse" ilk aklima gelen sarki, kulaga fransizca geliyor, ne kadar kolaydir bilmiyorum. 36 yasinda biri olarak biliyorum. Bir de belki Khaled'in sarkilarinda fransizca olabiliyor. "C'est la vie" sarkisinin nakarati fransizca sanirim.

Aklima bir tane standart fransiz gelmedi. Fransa'da yasayan birileri var burada, cok hizli yazarlar duyurulara.

la boheme

Lara Fabian - Je T'aime aşırı meşhur.
Edith Piaf şarkıları bayağı meşhur.
Noir Desir - Le Vent Nous Portera duymamış olamazsınız.
Stromae - Papaoutai e yani.
Le loup, le renard et la belette - Manau

Çocuk şarkısı isterseniz de
Sur le pont d'Avignon

Büyük ihtimalle bütün enrico macias şarkıları, özellikle de l'oriental albümü.

Adieu mon pays
Les filles de mon pays
Oh guitare, guitare
...

Bonus olarak ajda pekkanın fransızca şarkıları mesela viens dans ma vie

Çok basit kısmını bilmem ama telaffuzu güzel duyulan, anlaşılabilir olduklarını umuyorum :)

youtu.be (Slimanecığımın hakkını yediler...)
youtu.be
www.youtube.com
youtu.be (40 yaşındakiler olarak Celine Dion'u biliriz bence?)

Dönem dizisi klasiği olarak "Une belle histoire" geldi aklıma

Noir Desir'in Des Visages des figures albümü.

riff cohen dans mon quartier 40 bilir mibilmiyorum da turkcesi yapildigi icin asina gelebilir

La femme diye bir grup var bilen bilir

Arkadaşlar çok teşekkürler,
Çok güzel ve yerinde önerilerde bulunmuşsunuz.

Eskiden kavurup suyunu çektirerek yapardım ama hem daha zararlı deniyor (arsenik) hem de makarna gibi haşlayınca (basmati olacak ama) daha lezzetli olduğunu farkettim, artık bu şekilde yapıyorum. Haşlandıktan sonra çok az tereyağı ekliyorum.

Bakliyatlar %95 zeytinyağı, %5 tereyağı ile (lezzet vermesi için sadece).

Pirinci kavurmuyorum uzak doğu pilavı kıvamında pişirmeyi seviyorum. Bulguru kavururum ama. Bakliyatları da zeytinyağı ile pişiriyorum (kurudan alınca topluca pişirip porsiyonlara bölerek buzluğa atıyorum, bu pişirme dediğim buzluktan çıkarınca). Evde tereyağı var aslında ama hiç açılmadı tarihi geçmiş de olabilir. Tek başıma yaşadığım için açarsam bitiremem ve bozulur diye paketi açamadım bir türlü. Zeytinyağı ve sıvı yağdan devam ediyorum.

Erişte tereyağında kavurup su ekleyince daha güzel oluyor diğerleri haşlanabilir.

Bakliyatlar zeytinyağı sıvı yağlar biz egeliyiz et ve tereyağı karışmaz bizim yemeklere.

Et yemeklerinde de yağlı kısımlar yok tercih etmiyoruz.

Once haslayip sonra kavurman lazim, usül böyle.

bakliyat zeytinyagi.

eriste yemeyeli uzun zaman oldu. pirinc pilavi yaparken tereyagi ve zeytinyagi ile kavurup ardindan su eklenir.

Zeytinyağı dışından yağ kullanmıyorum.
Pirinci 15 dakika sıcak suda bekletip süzerim. Sonra kavurup suyunu eklerim. Çok beğeniliyor.

tüm yemeklerde genellikle zeytinyağı, nadiren tereyağı + zeytinyağı.

pirinci kavurup su ekliyorum. bulguru kavurmadan suya ekliyorum. ikisini de suyunu çektirerek pişiriyorum.

Pirinç ve bulguru ayçiçek yağında kavurup sonradan su ekleyerek pişiriyorum. Sağlıkla ilgili bi takıntım yok hatta arsenik falan olayını şimdi duydum. Sadece evde varsa tavuk suyu ile yapmayı tercih ediyorum tereyağı falan koymuyorum.

Ama basmati pirinci öyle değilmiş makarma gibi yapılıyormuş ve birkaç damla limon sıkılıyomuş sanırım bi denemeyi düşünüyorum.

Eriste hiç yapmadığım için bilmiyorum.

Aşırı tarz

Aşırı.

bu kadın görünmüyor ki. aşırı. gereksiz aşırı.

kadını göremedim desem
tarz olucam diye saçma sapan bir instagram hesabı açmış. kendisi görünmüyor bile. hatta kendisini göstermekten bu kadar sakınan fotolar ve dövmeler, çirkin oldugunu düşündüğünü ve bunu bastırmak için böyle yaptıgını düşündürüyor

Ergenliğine takılı kalmış bozuk psikolojili bir vibe verdi tarzı.

benim tarzim degil ama asiri bir tarz evet. alternatif.

Böyle insanlar bana kokuyormuş gibi geliyor ya bilemiyorum.

kou komple dövme yaptıranlar da büyük sıkıntılar gözlemledim

bence tarz karakter ve durusla olur. kilik, kiyafet, dovme gibi dis faktorler sadece kostum.

20lerin başında, arayışta olan ya da seküler olduğu halde aşırı bağnaz bir insan profili canlanıyor zihnimde. saygı duyuyorum herkese, ama böyle düşünüyorum.

tarz değil, aşırı geliyor bu tavırlar.
hele şu kahve kutusunu açtığı, iç çamaşırının iplerinin göründüğü düşük belli kıyafetli videodaki hali, ben garipsiyorum.

Dikkat çekmek için ölüyor, içim şişti bakınca

keko

Bi dostum bana senin için milyonları sildim dese ne kadar aptal bi insan bu diye düşünürdüm, yani samimi olabilir ama aptal bi samimimidir. Aslında samimi de değildir öyle bir parayı bir arada göremediği için atıp tutuyordur muhtemelen.

milyon dolar lafin gelisidir ya.
ben önceden öyleydim. kardesimin olmayisina bagliyorum. kardesi olmayan insanlar dostlarini hic gitmeyecekler, ayrilmayacaklar saniyor. halbuki bu dogru bir beklenti degil.

belki samimidir gözü acilmamistir daha ya da manipüle etmeye calisiyordur seni.

yaşınız ilerlediğinde farkedeceksiniz ki, insanlar çok kolay ve çok sık şekilde çok uzak uçlara doğru değişiyor.

lise sona kadar edindiğiniz dostlarınız, hayat boyu dost olarak kalacak sanıyorsunuz. Ama başka şehre üniversiteye gidiyor, üniversite sonrası bi görüşüyorsunuz ki, bambaşka bir insan olmuş çıkmış.

Din, futbol, sevgililik, evlilik, çocuk doğurma, yurtdışında okuma, ileri yoksulluk, ileri zenginlik, marjinal arkadaş çevreleri, meslekler... nedeniyle insan karakterleri radikal olarak şekillenir. O nedenle de yıllar sonra karşılaştığınız insanların ne kadar çok karakteristik olarak değiştiğine hep şahit olursunuz.

Bu mantıkla bakıldığında hayallerde yaşatılan ütopik "dostluk" kavramının, zaman geçtikte yalan olduğunu görüyorsunuz. Kırmızı hap öğretisinde bile bir laf vardır, bir kadın size (erkeğine) yaklaşıp "seni seviyorum" derse, cümlesinin başına "şimdilik" kelimesini ekleyin der. Sevgililer bile birbirini "o anlık" severler. Gelecekte o partneri, artık kabul edilmeyecek seviyede değiştiğinde de boşanırlar.

Geçen sene bir arkadaşımla olan 25 yıllık dostluğumu %95 oranında bitirdim. Her hafta görüştüğüm, konuştuğum artık her şeyi paylaştığım arkadaşımı ayda bir kez anca görüyorum. O da diğer erkek arkadaşlarımızın da katıldığı ortak ortamda. Neden mi, çünkü onu çok seven 16 yıllık bir eşi vardı. 9 yaşında bir çocukları da vardı. Sırf eşi ideal kilosundan 15 kilo fazlasını aldı diye, kadını boşadı. Çocuğun velayetini de eşine bıraktı ve iki ay sonra dul ve çocuklu bir kadının evinde yaşamaya başladı. Tamamen şımarıklığından dolayı büyük ayıp etti, tüm arkadaş ortamında defalarca uyardık, bizi dinlemedi.

Böyle bir adamla dost olmayı da kendime yediremedim. Ailesini yıkan, eşini ve çocuğunu yüzüstü bırakan, 2 ay içinde başkasının çocuklu evinde yaşayacak hale gelen birisine ben şimdi gidip hangi derdimi açayım. Yol verdik gitti.

O nedenle dostluk işi yalan maalesef.
Ya da hadi yalan demeyeyim, kısa süreli olarak geçerli diyelim.

sinematematikci'nin anlattığı durumun benzerini yaşadım.

Ben hep arkadaş kalacağız zannediyorum, hayatta en ufak bir başarı yakalayan birkaç arkadaşımın kendini benden üstün gördüğünü görünce biraz üzülmüştüm.

Lisede çok yakın olduğum bazı arkadaşlarımın karakterleri 180 derece değişti.

Hepsinden daha varlıklı olmama rağmen hiç göstermiyorum. Bazıları kendilerine garip bir persona yaratmış, onun üzerinden hayal aleminde yaşıyorlarmış meğerse. Halbuki ben onların beni hâlâ arkadaşı olarak gördüğünü düşünüyordum.

Onların kaybı.

bu konuda aciklama yapmasi ve bunu abartarak dile getirmesi bile problemlidir bence.

Bunu ve daha fazlasını söyleyen bir arkadaşım hoşlandığım adama dans videosu atmıştı. Artık eski bir arkadaş bile değil benim için o*****

Şöyle söyleyeyim. Farklı iki şehirde yaşayan iki arkadaşım var. Biri lise arkadaşım, biri üniversite. Şu an telefon açsam. 'sana ihtiyacım var. gel.' deyip telefonu kapasam. Eminim ki ikisi de 'yarın işe gidecem.' falan demeyip, işi gücü koyverip kalkıp 500-700 km yol yapıp gelirler. Milyon dolar falan eder mi bilmiyorum ama, benim için işini gücünü kariyerini yak desem yakarlar. Tabi bunun karşılığı da var. Ben de yaparım aynı şeyi. Böbrek desinler saniye düşünmem mesela.
Var yani böyle bir dostluk şekli.

bir milyon euro ancak bir yıl boyunca kahve içmeyeceksin diye sorulan elemanın hayııuuurrr demesi gibi bir kolpa.

3 milyar 750 milyon sen milyar.
Paranın büyüklüğünden bağımsız olarak fazla fedakar olmak ve/ya insanlardan sizin için büyük fedakarlıklar yapmasını istemek ve beklemek hoş değil.

nasil ve ne durumda kullanildigina gore degisir..

1 kisi taniyorum dostluk ve iliskiler hakkinda boyle buyuk cumleler kuran. allahi var ilgi, alaka, arama, sorma konusunda iddia ettikleri gibiler; ama siz bir gun aramayin yada onemli bir gununu kacirin histerik davranirlar. zira boyle iddiali bir cumle kurma geregi duymalarinin sebebi bir nevi ilgiye muhtac olmalarindan kaynaklaniyor.

tabi yukarida yazildigi gibi farkli ornekleri de vardir. mesela ben. hala 30 yillik arkadaslarimla gorusurum. onlar icin milyonlari kenara atarim; ama ortamlarda bunu koz, ikaz yada beklenti olarak dile getirmem. getiren varsa kacarak uzaklasin o kisiden.

Cinsiyetimle bi sıkıntım yok tekrar dünyaya gelsem kadın olarak da gelsem olur erkek olarak gelsem de olur ama Türkiye'de kadın olarak doğmanın avantajlı bir durum olacağını düşünen bir keriz olarak doğmak istemezdim.

Kadın olmaktan çok memnunum.

allahbilir instagramdaki hayatlari gercek zannediyosundur sen. aynen turkiyede kadin olmawk cok avantajli

sen kadin olsaydin da hicbir erkek senin pesinden kosmayacakti ve sen bu sefer erkeklerden nefret edecektin merak etme

Türkiye'de kadın olmak, bir miktar elit kitle dışında korkunç bir şey bence. Asla istemezdim.

Erkek olmaktan memnunum. Fiziken kuvvetli olmak iyi.

Liberal demokrasiyle yönetilmeyen hiç bir ülkede kadın olarak doğmak istemezdim.

komşunun tavuğu komşuya kaz görünür diye bir atasözü vardır. Her zaman içinde bulunduğumuz koşulda bir sıkıntı yaşadığımızda, "keşke başka bir koşulda olsaydım" düşüncesi başımızda belirir.

Öğrenciyken, keşke hemen mezun olsam ne kadar rahat ederdim deriz, çalışma hayatına atılınca bakarız ki, öğrencilik hayatı daha kolaymış. Şehirde yaşarken of bi köy evinde şimdi kestane közlemek vardı deriz. Köyde odun sobasını her gün iki kere boşaltmaya giderken, lan şehirde hayat ne kolaymış deriz.

Bu durum, insanda her zaman olan bir durumdur. Başka ülkelerde de böyle. Her ülkede bu atasözüne benzer en az bir deyiş vardır.

Haliyle bazen hepimiz "keşke kadın olsaymışım" veya "keşke erkek olsaymışım" deriz. Askere gidince, sünnet olunca, ev geçindirmek zorunda kalınca, eşya taşımak zorunda kalınca falan "keşke kadın olsaymışım" der erkekler. Ama kadınlara sorduğunuzda "regl sancılarında, doğum anında, hamilelik süresince, kör sokakta etrafını 3-4 erkek çevirince, saldırgan köpekler havlayarak üzerine gelince" falan akıllarından "keşke erkek olsaydım" düşüncesi de geçirebilir.

Bunlar aslında, beynimizin, zorluklar karşısında bir kaçma refleksi gösterme biçimi gibi bir şeydir. Elimizi kızgın ateşe uzattığımızda ilk yaptığımız elimizi geri çekmek, zorluktan kaçmak oluyor. Sonra ikinci olarak koşulları değiştirmeyi (ateşi söndürmeyi, eldiven takmayı vs) düşünüyoruz.

Soruya yaklaşırsam eğer, evet erkek olmak çok zor. Öte yandan her erkeğin de birbirine göre hayatta yaşadığı zorluklar farklı. Ama günün sonunda erkek olmaktan memnunum. Mücadeleyi seviyorum ve değiştirmeyi de istemiyorum.

Biz müslümanlar için kendi ırkını cinsiyetini vs hallerini beğenmemek demek Yaratanın verdiği hükme razı olmamaktır.
Böyle bir soru da aklımıza hiç gelmez.

Geçenlerde de biri "annemizi sevmek zorunda mıyız" gibisinden ekşi de saçmalamıştı. Annesi bunu görse evlatlıktan reddeder.
Varoluşun temelinde olan zaruri hususları değiştirmeye çalışmak akıl işi değildir ya da o aklın şeytana hizmet etmesidir.

Tavsiyem "cinsiyeti" sorun olarak gören bu anlayışın tarihini bir oku.
Ve tabiki bu akımın arkasından profesörler, düşünürler vs akademik bir kadro çıkmayacaktır.
Özgür düşünmek demek,varlığı zaruri şeylere karşı çıkmak demek değildir.

memnunum. erkek halimle bile hormonların ruh halimi,karakterimi bu kadar etkilemesi sinirimi bozuyor. kadın olsam regl,regl öncesi,sonrası derken ömür geçmez.
-aile ve toplum özellikle bu coğrafyada kadınların üzerinde bir hakkı varmış gibi davranıyor. en nefret ettiğim şey ama erkek olunca en tutucu ailede bile bi nebze rahatlığın var.

yani b.ktan bi savaşa zorla gönderilip, kafamıza 3d printer'dan çıkmış bi drone yiyerek ölmezsek avantajlıyız bence.

erkek olarak sikinti yok..

erkek olmaktan memnunum. kadın olmanın avantajları elbette var ama dezavantajları daha çok bence.
ayrıca niçin türkiyede kadın, başka ülkede erkek? başka ülke derken gelişmiş ve gelişmiş tüm dünya mı? bana biraz abartı geldi.
bu tarz şeyler düşünmek bence doğru değil. kendi koşullarımız ile barışık olmalı ve bunlarla yaşamayı öğrenmeliyiz.

eksisozluk.com

imkan verilse 21. yy'da amerika'da beyaz bir kadin olarak dogmak isterdim. butun demografik gruplarin en tepesinde onlar var. ama turkiye'de kadin olmanin neden cazip oldugunu anlamadim. kesinlikle istemezdim.

Komik bir soru. Kadinlarin instagram'da gotlerini acip, kendilerine ayni zamanda geleneksel bir es aradigi, ve bunun erkekler tarafindan Kabul edilmeye, normal gorulmeye zorlandigi bir cagdayiz.

Kadinlarin her istediklerini elde ettigi bu cagda, bu sorunun cevabi belli olsa gerek.

Ailenizdeki kadınlar instagram'da götlerini açıp aynı zamanda geleneksel bir eş arayıp bulunca da istediği her şeyi yaptırıyor olabilirler ama her kadın sizin anneniz ya da karınız gibi değil arkadaşlar sadece çevrenizde gördüklerinizle yargılamayın insanları.

Türkiye'de kadın +1

Kaleci saçlı +1
Tik vermeseniz de doğru demiş.
Türkiye’de kadın olarak doğmanın avantajlı bir tarafı çoğunluk için yok.
Okutulmayan, istemediği kişi ile evlendirilen, istemediği koşullarda yaşatılan ne kadar kadın varken at gözlüğü ile dünyaya bakıyorsunuz diye düşünüyorum. Hiçbir şey olmasa bile eve dönüş saatiniz, konuştuğunuz kişiler kaygıdan denetlenir.

Tecavüzcüsüyle evlendirilen ne kadar kadın var bu ülkede biliyor musunuz? Hiç böyle bir sorun yaşayan erkek yok bu ülkede.

Yani Baldur, cevabin tam olarak nedir onu da belirtseydin keske.

cinsiyetimden memnunum erkeğim.ancak türkiyede kadın olmak çok zor. kızım var üzülüyorum onun adına. bu kadar gerizekalının olduğu bir ülkede kadın olmak çok zor.

Türkiyede kadın olmak cehennemden bir tık daha iyi.

onun haricinde kadın olmaktan mutluyum. ama bir seçme şansım olsaydı kesinlikle erkek olmak isterdim.

Keşke sihirli bir değneğim olsaydı da özellikle Türkiye'de kadın olmak kıyak olurdu diyenlerin dileğini hemen o anda gerçekleştirebilseydim.

Cinsiyetime karşı nötrüm.

Eğer Türkiye'de doğacağımı söyleselerdi kesinlikle kadın olarak doğmak istemediğimi söylerdim.

Soru çok açık hepimiz cinsiyetimizden memnun olabiliriz ama cinsiyetin getirdiği toplumsal cinsiyet rollerinden rahatsızlık duyabiliriz sosyal olarak bi memnuniyetsizlik olabilir kadın dediğin şöyle olmalı erkek adam dediğin böyle yapar gibi bla bla.

Tek hücreli canlı olmak isterdim. Cinsiyeti yok, ilişkisi, akarı-kokarı yok, bölünerek çoğalıyorsun bitiyor. Çöpsüz üzüm gibi hayat.

karşı cinsi ne yapsak tam bilemediğimizden şu anki cinsim yine iyidir diyorum.
kesin olan şu ki, türkiyede yaşamak her iki cins için sıkıntılı.

Gözü kapalı güvenecek kadar. Hüsran...

Ilk ve son izle

Adaleti tahsis edecek kadar.

Ama problem karsi tarafin bunu anlamayacak olmasiydi.

Hayatımdan üç sene silecek kadar.

Valla sanırım lise 2-3 olması gerek. Platoniğimle ilgili her detayı not aliyordum. Şu gün yeni ayakkabı almışsın, su gün masanda baş harfimi gördüm. Şu gün dişlerine tel taktirmisin vs gibi. Sonra yırtıp çöpe attım. Bir gün yolum Erzurum'a düşerse is yerine gidip bak zamanında bunları yazacak kadar salakmışım derim:D

Broken Heart Syndrome olacak kadar.

Karakterimden ödün verip başkasına dönüşecek kadar çok sevdim sonu tabii ki hüsranla bitti. Üzerinden 9 sene geçti halen aklımdadır.

pandemide toplu taşımaya binmesin aman diye onu almak için 500 km yol gidecek ve aynı gün içinde o kadar km dönecek kadar. dönüşte ben kullanmadım neyse ki!

her şeyimi verecek kadar. o beni terk ettiğinde hasta, parasız, mutsuz biri olarak kalmıştım ve şimdi odağımda sadece kendim varım.

iyi ki o salakla yaşamışım bunları.

kocam için ölürüm öldürüm tüm dünyayı yakarım umrumda değil.

Barzo gibi ölüp öldürerek değil normal insanlar gibi.

Şu an ne kullanıyorsunuz

L'Oreal elseve komple onarıcı ve dökülme karşıtı bakım gibi seçenekleri bende işe yaramıştı. Şampuan ve krem.

> Krem kullanmadan dolasikligi açamıyorum.
Krem kullanın, saçınızı kremliyken tarayın.

Şurada hindistancevizi yağı ve 2-3 çeşit esans yağının saç için kullanımı var, iki haftada bir bunlardan birini yapabilirsiniz.
share.evernote.com

Saç tipinize ve işlem görüp görmediğine göre daha nokta atışı öneriler de gelebilirdi :)

Sirke su karsimini denemenizi tavsiye ederim, sabun kullananlar 'sac kremi' olarak bunu kullaniyor - eger sac kremi kullanmak istemiyorsaniz. Ya da sac islakken kullanilan kremler var durulanmiyor

Bioxin sampuan kullaniyorum yumusacik oluyor hep.
Benim de sacim cok dolasir normalde.

John friedanin da sac kremini kullaniyorum ama onu hacim icin kullaniyorum. Eh fena degil bi market urunu icin.

Taramadan onceyse dalinin kolay sac tarama spreyini sikiyorum. Cok guzel aciyo saci. Butun bebek markalarinda var bu spreylerden.

geçenlerde pantene gece serumu aldım öylesine, ne yapabilir ki diye düşünerek, aşırı fark yarattı, yumuşacık ve parlak hale getirdi, amazonda indirimde şu an, tavsiye ederim.

@türk kizi, link verebilir misiniz rica etsem?

bol bol su içmek ve biotin takviyesi.

kemik tarak nemli saça ama ıslak değil. hatta yapabiliyorsanız kuru iken tarayın. sık taramak.

kafa derisi masajı.

hafta bir susam yağı / tatlı Badem yağı veya hindistan cevizi yağı sürüp on beş dakika bekletip yıkamak. alerji testi yapın önceden iç bileğe. sıkıntı yoksa süreyi uzatabilirsiniz.

Merhaba,

Saçlarım boyalı ve cabuk yağlanan bir yapısı var.

Head & shoulders mentollü ve pantene kullanıyorum şampuan olarak.

Morfose'nin de taramayı kolaylaştıran köpüğünden aldım bu ara onu kullanıyorum. Bazende pantene'nin bukle belirginlestirici kremini kullanıyorum ama daha cabuk yaglandiriyor saçlarımı. Tavsiyelerinizi deneyeceğim teşekkür ederim.

kadinin daha iyi oldugu senaryoya göre daha mümkün. ama burda erkek milyoner kiz feriha mi? yoksa biri orta biri orta üst mü?

bence genel olarak herkes olabildigince dengiyle birlikte olmali.

olmaz. denklik önemli.

tersi duruma göre 100 kat daha mümkün.

iliskilerin yuzde 99'u boyle degil mi zaten?

Böyle genel geçer yargılar bana komik geliyor herkesin hikayesi, kafası başka. Neden olmasın??

Olmaz hayat pratikleri çok farklı

Denklik önemli.

Tersi kesinlikle mümkün değil. Bu haliyle mümkün.

Erkekler bunu kullanarak karşı tarafı eziklemez. Ama bu genellemeye uymayan bir erkek kişisi de pekala vardır.

Erkek normal olduğu halde kadın kişisi bu durumu kompleks sebebi yapar da her durumda arıza çıkarırsa bu da bir mutsuzluk kaynağı olabilir.

Niye mümkün olmasın ya. Tek önemli şey eğitim ve kültür farkının fazla olmaması bence.

Ha ama tersi çalışmaz +1000

"geçmişinin üstünlüğü" ile kasıt ne tam olarak? eğitim mi? kültür mü? seyahatler mi? travmatik deneyimlerden ari olmak yahut bolca zorlukların üstesinden gelinmiş olması mı? madde kullanımı- bağımlılıklar- cinsel- duygusal temas sıklığı yada seyrekliği mi? özellikle bir şeyi kastediyorsun ama anlaşılmıyor gibi hissediyorum.

Olabilir ama kadının da bir atılım yapma motivastonu olmalı. Gelişime açık olmalı. Yoksa hem yürümez hem de adamı aşağı çeker.

Olmaz.

@loch ness başka herhangi bir durumu kastetmiyorum. mevcut ekonomik durum ve geçmişteki ekonomik durum anlamında daha iyi bir vaziyeti ifade etmeye çalıştım. kısa ve genel bir entry. diğer koşulların eşit düşünüldüğü bir koşulda değerlendirmeye alınmasını istemiştim. anlaşıldığını düşünüyorum.

bence cinsiyetten tamamen bağımsız olarak denklik önemli, her anlamda. buna ekonomik durumdan, yaşanmışlıklara, kültürel duruma kadar çok fazla şeyi dahil edebiliriz. dil bilmeyen biriyle zorlanıyorum ben mesela, bu komik geliyor ama değil, denedim de geçmişte önyargılı olduğumu düşünüp ama ıhıh. ya da hayatında hiç yurtdışına gitmemiş, başka kültürlerden insanlarla hiç zaman geçirmemiş gibi gibi.

grimavinin dediği gibi, gündelik hayat pratikleri çok farklı oluyor.

insanlar yeşilçam filmi sanıyor hayatı hala. olmaz. ama denemek istiyorsan hayat senin hayatın.

Memnun olmadığım ve beni zorlayan bazı huylarım var, bazen kendime dışarıdan bakıp "bunları değiştirebilir miyim" diye soruyorum ama değiştiremeyeceğimi biliyorum.

Memnunum. Kendime ve diğer insanlara karşı tutunduğum ilkeli tavırdan ziyadesiyle mutluyum.

40'a yaklaştıkça sağduyu sahibi olmaya başladım, o iyi oldu. Yoksa bu kafayla zor yanı, yine de normal bir insanım işte.

Çok memnunum.

Değilim. 37 yaşındayım hala safım.

değilim. hala üzerimde çalışıyorum.

29.

sosyal hayat evet. is hayati yeteri kadar degil.

Memnun olmadığım yanlarım var, mesela bazı konularda fena halde iradesizim, özellikle duygusal yemelerim çok ve bırak irade kullanmayı, bana biri irade dese döverim o anda.

Muhakkak psikolojik sebepleri vardır, muhtemelen kendime alan açmaya ve var hissetmeye çalışan biri var içimde. Falan fıstık.

Hedeflediğim karakter diye bir şey olmadı bugüne kadar. Bir karakteri hedeflemek değil de bazı olumsuz yanlarımı düzeltmek vardı. Zaman geçip hayatı yaşadıkça olumsuz yanlarımın da olumlu olanlar gibi çoğaldığı ve çeşitlendiğini gördüm. Hepsiyle aynı anda uğraşamadım ama yapabildiğimi yaptım. Çok şükür kötü biri olmaktan hâlâ uzağım. Bu bana yeter. Yetmeli.

46 e
Genel anlamda çok şükür, çok aşama kaydettim ve fakat hala ufak tefek geliştirmem gereken şeyler var.

Hayvanların kendi aşısı var.

@kaleci: biliyorum ama sanki bir sağlık örgütüsün tavsiyesini okumuştum olun diyordu. siz oluyor musunuz merak ettim. olmuyorsanız da belirtin lütfen. kabaca oranları merak ediyorum.

Kaleci+1
Petinizi aşılatırsanız kuduz olup ölmez. Hem de sizin aşı olmanıza gerek kalmaz.

@gnosis flu tv'de bir veteriner hayvanın aşı olması bulaşmayı engellemez diyordu.

Olmuyorum hocam bilime güveniyorum bilim böyle bir şey olmadığını söylüyor, ha mesela CDC gibi bir kurumun böyle bi tavsiyesi olsa tabii ki olurum ama ciddiyeti Canan Karatay düzeyinde bir kurum böyle bir şey söylediyse ciddiye almam.

Şöyle bir olasılık var: Diyelim kediniz gitti kuduz bir hayvanla kavga etti, hayvanın salyası üstüne ya da patilerine bulaştı. Bu salya da bir şekilde sizin açık yaranıza temas etti ya da kediniz salyalı patisiyle sizi tırmaladı. Bunun olma olasılığı sıfır değil ama sıfıra oldukça yakın.

Yaşadığım ülkede kuduz olmadığı için köpeğime de yaptırmıyorum haliyle ben de olmuyorum.

Kedime yaptırıyorum ben yaptırmıyorum.

köpeğimizi ilk sahiplendiğimizde ona yaptırmamıştık. daha sonra tren kullanma ihtimalimiz olduğu için köpeğime yaptırdık (aşısız almıyorlar), biz hiç kendimize yaptırmadık

sahipli/ çipi olan hayvanlara zaten kuduz aşısı yasal zorunlu senede 1 olmalılar o yüzden pet sahiplerinin olmasına gerek kalmıyor.

Olmuyorum.

kedimiz için zaten yılda 1 zorunlu, ona yapıldı, biz kendimize yaptırmadık.

kedimiz için zaten yılda 1 zorunlu, ona yapıldı, biz kendimize yaptırmadık.

ekleme: bizim kedi evden çıkmıyo, sadece yan komşuya gidiyo, onların da evcil hayvanı yok. yani bizimki dışarı ile veya başka bir kedi/köpekle hiçbir şekilde iletişime geçmiyor, dışarı çıkıyor olsaydı belki farklı düşünebilirdik.

Olmuyorum.

olmuyorum. petlerimi de aşılatmıyorum. neden?
kuduz aşısının önleyici olduğunu düşünmüyorum. olsa çocukken bize de yaparlardı karnımızdan. bizim zamanımızda öyleydi o işler.

big pharma'nın yalan dolanları bunlar.

Olmuyorum, kendi kedilerime de aşı yaptırmıyorum. Bugüne kadar (bu kedilerle 10 yıl ama ben 6 yaşımdan beri kedi bakıyorum, dolayısıyla 36 yıldır) kediler de biz de hiçbir problem yaşamadık.

Kedim köpeğim yok ama yaşadığım sitedeki kedileri çok mıncıkladığım ve arada pençe de yediğim için 3 ayda 6 ayda bir gidip kuduz aşısı olurdum evimin yakınındaki hastanede. Hatta bazen parmağımı yalandan bandajlar öyle giderdim bakamasınlar yaraya diye.

yasadigim ülkede kuduz yok diyenlerin ülkesinde yarasa da yok heralde.

Hayvan aşılı olduğu için ben olmuyorum ama aşı karşıtlığı nedeniyle aşı yaptırmayan ve aşı olmayan cahillerle aynı dünyada yaşamak çok acı ya, aşılar önleyici değilmiş falan, rahmin hafızasının olduğuna inanan at kafalarının aşılara inanmaması çok ironik gerçekten bunlar umarım çoluk çocuk sahibi olmaz da onların da kanına girmezler.

yok artık. olmuyorum. bizde kedi var zaten evdeki kediye kuduz aşısı yaptırmak bile manasız geliyor.

Eğitimle çok ilgili olduğunu düşünmüyorum.

Milyon tane analiz yapılabilir. Ama eğitim bi miktar etkilidir.

Zannediyorum bu kisiler cinsler arasi iliskiler konusunda dogru modellerle buyumemis ve bir sekilde bir evliligin, iliskinin icine dusmus. Iliski dinamiklerini idare edemedigi icin "challenge" edildigi noktalarda surekli ofkesi artmis. Bircok kisi icin bu gibi durumlar nihayetinde bosanmayla sonuclansa da demek ki kucuk bir kisminda olay cinayete kadar gidebiliyor.

egitimle cok alakali oldugunu dusunmuyorum ama netflix'te American Murder: The Family Next Door bu beni cok etkiledi, hadi karisi bir derece diyorsun da kizlari falan, cok korkunc.

Saldirganlik egiliminin, vahsiligin, zarar verme gudusunun egitimle alakasi yok. Genellikle sinyalleri cocukluktan itibaren az cok gosterir kendini.

Eğğitimle tamamen ilgisiz olduğunu düşünmüyorum. Eğitimsiz insanın dünyası küçüktür, kaybedecek bir şeyi de yoktur öldürme motivasyonu daha kolay ortaya çıkıyor ama geçtiğimiz aylarda bir doktorun öldürdüğünü görmüştüm o tarz insanların da psikolojilerinde ciddi bozukluk olduğunu düşünüyorum.

@kediyi üzdün, ben de eğitimli insanların kaybedeceği çok daha fazla şey olduğunu düşünüyorum. ayrıca eğitimsiz insanlar gibi hapse girmeyi erkek olmakla bağdaştırmıyorlardır sanki gururlanılacak bir şeymiş gibi.

Eğitimle ilgili değil+1 Kontrol dürtüsü ile alakalı.
Erkekler kadınları bir an gözleri dönüp öldürmüyor, bu bir süreç. Hangi erkeğin şiddet uygulayacağı ve en sonunda karısını/sevgilisini öldüreceği tahmin edilebilir. Aklıma gelen dikkat edilmesi gereken birkaç nokta:

Partneriniz hayatınıza ve kararlarınıza ne kadar karışıyor, arkadaşlarınızla ve ailenizle görüşmenizi engelliyor mu,
korkularınızla (ör. tenha sokakta yürümek) dalga geçiyor mu,
en ufak bir şeyden aniden öfkelenip sonra size iyi davranma döngüsüne girdi mi,
ekonomik olarak ona bağımlı olmanızı istiyor mu,
ikiniz de çalışsanız da evin tüm harcamalarına size söz hakkı bırakmadan kendi mi karar veriyor,
sinirlendiğinde eşyalarınıza zarar veriyor mu,
şiddet döngüsüne girdiniz mi: size daha önce şiddet uygulayıp sonrasında hediyelerle pişmanlığını dile getirmeyi alışkanlık haline getirdi mi,
silahlara, kesici-delici aletlere merakı var mı, bunlarla sosyal medyada poz veriyor mu,
evinde silah bulunduruyor mu?

Ek olarak, yukarıdaki davranışları tekrarlayan bir erkekle ne kadar uzun süredir beraberseniz öldürülme olasılığınız o kadar artıyor.

Ya bu o kadar çok katmanlı bir konu ki şurada çözebileceğimizi sanmıyorum. Ama okulda edinilen eğitimle çok ilgisi yok; kültürden toplumdan aileye kadar inen o sağlıksız ataerkillik, toksik erkeklik üzerine psikolojik sorunları da ekleyince bunlar çıkıyor önümüze. Bir de ilişkide fiziksel şiddetin en ufağı bile varsa bunun zamanla büyümesi ve cinayete kadar gitmesi olasılığı artıyor.

İngilizce olsa da konuyla alakalı bir kaynak bırakayım: archive.org

Sonradan aklıma gelen iki şey daha:
- Şiddet içeren bir ilişkide, kadın hamile kaldığında erkek çoğu zaman şiddetin dozunu artırıyor ya da sadece psikolojik şiddet varsa fiziksel şiddet de başlıyor.
pmc.ncbi.nlm.nih.gov
- Şiddet içeren ilişkinin en tehlikeli (ve öldürülme riski en yüksek) zamanı şiddet gören kişinin ayrılmaya, ilişkiyi bitirmeye çalıştığı zaman ve hemen sonrası.
jbws.org

partneri öldürmenin bazi yaygin patternleri var

1. finansal sebepler. sigorta parasi ya da miras icin öldürmek. hayat sigortasi parasina konmak icin.
2. siddete egilimli birisin zaten kavga esnasinda yanlislikla öldürüyorsun ya da gözün dönüyor plansiz bir sekilde öldürüyorsun.
3. genelde ayrilirken karsi taraf hayatina devam edemesin diye planli bir sekilde öldürüyorsun.

1. bunu tahmin edemezsin. aranda sorun olmasa da öldürülebilirsin. millet hatta önce cocuk düsünüyoruz falan diyor etrafina ondan süphelenilmesin diye.
2. genel olarak siddete ugruyorsun ve düzelecegini umuyorsun. bir nokta geliyor ki artik affedecek durumda olamiyorsun.
3. bunda genelde sunu yaparsan öldürürüm seni falan diye konusmalar oluyor. burda kisinin siddet problemi olmayabilir. sadece sen yok ol istiyor.

cahillikle öldürmenin bir bagi var mi bilmiyorum. belki kan davasi, töre falan o etkili olabilir ama bir insan fakir ve egitim alamadi diye potansiyel suclu görmek, onu suca yakistirmak sinifcilik oluyor.

m.youtube.com

Fransa'nın en ünlü gruplarından biri, 130 milyon dinlenme paylaştığım şarkı.

Bu grubun solisti de sevgilisini öldürmüştü

tr.m.wikipedia.org

Buna benzer başka olaylar da var.

Şiddet herkeste olan çok ilkel bir güdü. insan olmanın, "büyüme"nin, "yetişmiş insan" olmanın en büyük olayı zaten bu ilkel guduleri bastirabilmek.

Bence öfke kontrol sorunu olan insanlar gunluk hayatta bunun bir şekilde belirtilerini veriyorlar; eğitimle, ekonomik durumla vs alakası pek yok gibi.

(Çok sakin sosyopat tipler tabii konudisi)

erkek kadın ayırmaksızın herkesi döven eski erkek arkadaşım vardı. Beni odtülü feministleri ayağa kaldırırım diye dövmemişti. Eğitimle hafif ilgisi olabilir. Şiddetten vazgeçmeleri için korktukları birşey olması lazım.

4 yıl üniversiteye gitmeyi gözünüzde çok büyütüyorsunuz.

partnerine hayatında el kaldırmamış bir erkeğim, türkiye standartlarında henüz lise mezunu olsam da görgülü/düzgün/eğitimli adam sınıfında yer aldığımı düşünüyorum.

benim teorim şu: bu adamlar mecburen "yontuldukları" ortamlarda büyümelerine rağmen öğrendiklerini içselleştiremiyorlar. atıyorum zihinsel düzeyde eşinin karakterine, kişiliğine, özgürlüğüne saygı duyuyor ama bunu "kendi erkekliğine" yediremiyor. bu kısmı öğrenememiş.

böyle böyle öfke birikiyor. tabii işin sosyal boyutu çok daha karmaşık. belki iş yerinde aptal yerine koyuluyor, belki hayatından memnun değil vs... yanlış anlaşılmasın, kadın dövmeyi meşrulaştırmak için söylemiyorum bunu, sadece bu yola gidebilecek taşların döşenmesinin çok da zor olmadığını düşünüyorum sadece.

ben bu konuda özellikle annesinden ÇOK NET disiplin almış birisiyim, sevdiğim kadını dövebileceğimi asla düşünmüyorum, küfürbaz haydo gibi başka odaya gidip zıplaya zıplaya sinir krizi geçiririm ama yine dövmem. ama dövmenin de eğitimle gerçekten çok alakası olduğuna inanmıyorum. belli bir ölçüde vardır evet ama eğitim dediğimiz şey somut bir olay. adam iyi bir mikrobiyolog veya doktordur mesela ama eğitiminde "kadınları dövmeyin" diye bir kısım yok. o çok daha sosyal, kültürel, aileden gelen bir özellik.

eğitim genelde insanı o kafadaki kişilerle aynı yola sokması itibariyle yontuyor. yani çocuk 15-16 yaşından beri "kadın dövmek ayıptır" zihniyetiyle yetişiyor, o yüzden bunun yanlış olduğunu düşünüyor. ama bunu içselleştiremediği noktada eğitimin çok önemi kalmaz bence.

bu noktada yani incel'lik olmasın ama kadınların da her zaman kendine şiddet uygulayan sayko erkeği bulma becerisine hayranım. nasıl beceriyonuz ya.

Ailesinden ve çevresinden ne görüyorsa onu yapıyor aslında. Babasının annesine nasıl davrandığına bakıyor, annesinin tepkisine bakıyor ona göre davranış kalıbı oluşturuyor.

Babası, annesine kötü davranıyorsa bir kadına kötü davranılır diye beynine kodluyor. Annesi ses çıkaramıyorsa, ileride kendi partneri ses çıkardığında bu sefer bu nasıl olur, annem ses cikarmamişti diyor. Eğitim kişinin aslında kendini yetiştirmesiyle ilgili.

Bana göre; daha okul hayatının ilk dönemlerinden itibaren anaokulundan başlayarak ve tüm eğitim hayatı boyunca okullarda bu konu ders olarak verilmeli. Şiddetin çok kötü bir şey olduğu, nazik olmanın önemi, farklı türlerin yaşam hakkına saygı, kendi gibi olmayana saygı gibi. Bunlar ders olarak verilmeli.

Okul hayatı tamamlanmış kişilere de zorunlu eğitim verilmeli bu konuda. Her yerde bu eğitimle karsilasmaliyiz ve şiddet kime yonelirse yönelsin ciddi yaptırımları olmalı.

Öfke kontrol bozukluğu bir psikolojik rahatsızlıktır. Eğitimli olmakla çok da ilgisi yoktur. Bunlar için cinsiyetin de bir önemi yoktur diyebiliriz.

Farklı olarak geçtiğimiz yıllarda detayını hatırlamadığım bir haber vardı. 20 yaş üstü üç oğlunun da aslında kendi oğulları olmadığını ve ayrıca üçünün de farklı babadan olduklarını öğrenen bir adam vardı? Öğrenme anının adam açısından korkunçluğunu düşünmüş ne yapmış olabileceğini merak etmiştim.

Birisiyle romantik bir yakınlaşman oldu diyelim, kişinin bazı davranışlarına özellikle dikkat et. Mesela; yemek yemeğe gittiniz garsona nasıl davranıyor. Trafikte nasıl? Sabırlı mı, sabırsız mı? Işık yanar yanmaz kornaya mı basıyor? Trafikte öfke nöbeti mi geciriyor, hemen arabadan inip karşısındakini dövmeye mi kalkıyor?

Telefonda annesi, ablası ya da herhangi bir kadın arkadaşıyla nasıl konuşuyor. Onlara karşı kibar mı yoksa kaba mı. Sokakta yaşayan hayvanlara yaklaşımı nasıl

İş hayatında astlarına ve üstlerine nasıl davranıyor. İnsanlara selam veriyor mu. Ne bileyim küfürlü mü konuşur. Sokağa çöp atar mı. Bunlar çok önemli veriler aslında. Bunlara dikkat etmeni öneririm.

Bir anda olabiliyordur. Cinnet hali gibi. Aşırı sebepsiz kıskançlık ,aşırı bağlanma gibi duygular eğitimli insanlarda da olabiliyor.

herhalde bam teline falan basıyorlar. cinsel olarak aşağılıyorlar falan herhalde.

cinayetlerin yüzde 70'i o anki sinirle oluyormuş.

hayattan istediğini alamamış pasif agresif tipler yapıyor bu işi. cinnet anında kayış kopuyor ve ilkel dürtüler devreye giriyor işte.

benim ilkokul 3'ten terk, belinde silahla dolaşan, cinayetten senelerce içerde yatmış akrabalar karılarına tokat bile atmazdı mesela.

Olağan psikopotlar ve bir sosyopatın itirafları diye 2 tane kitap var. okumanızı öneririm.

yanıtlardaki profili biliyorum ama onu sormuyorum??

yakınlarda bir diplomat karısını öldürdü. adamın görünürde bilinen hiç şiddet eğilimi yok, geçmişi temiz. güleryüzlü, sevilen bir tip.

yoksa küfrede küfrede araba kullanan, agresif davranışlar sergileyen insana zaten eğitimli demem, “barzo” bir tip canlanıyor zihnimde direkt.

@komando, ilk kitap bende vardı ama okumadım. ikisine de bakacağım, teşekkürler öneriler için

Size Müge Anlı'nın ağzindan bir cevap vereyim: "Ne profesörler karılarını dövüyor; ne medya çalışanları, ünlüler eşlerinden dayak yiyor bir bilseniz. Anlatsam inanmazsınız."
Kol kırılıyor, yen içinde kalıyor. Dört duvar arasında ne yaşandığını biz bilemeyiz. Eşine ve çocuklarına eziyet edip dışarıya karşı güleryüzlü ve anlayışlı taklidi yapan çok erkek var.

bence konuya hep ters tarafından bakıyoruz:

birisi okul okuduğu için şiddetten uzaklaşmıyor aslında. şiddetten uzak kişilerin okul hayatı daha iyi gidiyor. yani doğruyu yanlışı okul öğretmiyor. doğruyu yanlışı ayırt edebilenler okulda (ve genel olarak hayatta) daha başarılı oluyor.

okul okumuş erkeklerin genel olarak okul okumuş kadınlarla evlendiğini düşünebiliriz sanırım. okul okumuş kadınların da kendilerini daha iyi savunduklarını, erkek şiddet uygulamadan boşandıklarını düşünebiliriz. yani aslında eğitimli erkek değil, eğitimli kadın engelliyor şiddeti.

yoksa eğitimden kastınız üniversite bitirmekse, kesinlikle katılmıyorum bu önermeye.

değil eşini sevgilisini, herhangi bir şeye el kaldırmış değilim.
çok da sakin biriyim hatta.

nişanlımla son kavgalarımızda o kendisini çok kaybediyor, bazen korkuyorum ondan.
öfkesi o kadar yoğun oluyor ve yalan yanlış hakaretlerde bulunuyor ki, defalarca konuştuğumuz halde aynı sözleri söylüyor. ben erkek tarafıyım.

bu beni artık çok öfkelendiriyor. artık kavga ederken elimdekini sağa sola attığım oluyor benim de. normalde yapmadığım şeylerdir.

sanıyorum ki birikmiş büyük öfkeler insanı olduğundan bambaşka boyuta getiriyor.
her şey saniyelik ve anlık oluyor.

o duyduğumuz haberlerde planlı şekilde olan cinayetlerin sayısı az.

eğitim elbette önemli, ama eğitimden ziyade görüp geçirmek, hayata değer katmak önemli. her şey insan için anlaşamıyorsanız ayrılın, neden bu boyuta gelmek zorunda. önceden eğitimli olanların hayata ve ilişkilere bakışı daha farklıydı. şimdi herkes lisans mezunu neredeyse.

anlaşamıyorlarsa; nasıl ayrılacaklar, kim nereye gidecek, yeni ev bulmak kurmak kolay değil, yeni evlenmişler bir sürü düğün masrafı yapılmış, yıllarca ödenecek, belki nafaka da ödenecek bu gibi şeyler insanları çıkmaza hatta nefes alamaz boyuta getiriyor. zaten bam teli gergin, kıvılcıma bakıyor olay.

bu da bi anlık öfkeyi doğuruyor.

yazdıklarım değil cinayeti, şiddeti hatta bağırmayı bile normalleştirmek için yazılmadı. lütfen polemik olmasın. hayat şartlarının zorluğu, özellikle ekonomik sıkıntılar, bunların getirdiği hakaretler derken bu hale geliyor. y

Eğitimi 4 yıl üniversite okumaya indirgememek lazım.

4 yıl üniversite okuyup hayatını felsefe, edebiyat, sanat, politika vs. ile geçiren bireyin dünyası ile kıraathane kültürü veya futboldan başka ilgi alanı olmayan, idealleri olmayan bir insanın dünyası aynı olamaz veya üniversite okumasa dahi kendini eğiten birey ile sadece mühendis olan ama dümdüz yaşayan kişi aynı görme biçimlerine sahip olamaz.

Dolayısıyla eğitimle alakası yok demek bana doğru gelmiyor. Ancak dünyada kaç kişi gerçek anlamda kendisini eğitebiliyor ki?
Burada biraz da ahlak ve etik devreye giriyor. Yetiştirilirken etik ve ahlaki değerleri öğrenmeyen bir diplomat pekala da eşini öldürebilir. Bugün isminin önünde prof ünvanı olan ama insanlık kırıntısı dahi olmayan omurgasız siyasetçileri de görüyoruz.

"Musonius'a göre felsefe öğrenimi görmelidir kişi yoksa nasıl iyi yaşamayı düşünebilir ki? Hatta der ki felsefe öğrenmek, insanı kişisel anlamda ve derinlemesine etkilemelidir..." Güzel yaşam kılavuzu kitabından bir alıntı.

Anlatmak istediğim, eğitim tanımı aşağı yukarı budur.

Elektrikli almayın da olumsuz yönleri hakkında çok bilgi var.

araba degistirme motivasyonun nedir? ona göre alacagin araba hakkinda daha iyi bir tavsiye gelebilir.

@sonsuz, mercedes 130binde. ve 2014. artık elimden çıkarmam gerekiyor model ve kmden dolayı, yoksa memnunum şu anki aracımdan.

Kia ev3

tesla model y düşünülebilir. fiyatına göre çok daha üst düzey bir araç. dayım ingilterede taksici. 2021 model, model 3ü var. 190 bin milde ve hala ilk bataryası menzilde kaydadeğer bir düşüş yok.

diğer modellerle ilgili çok bilgim yok ama ben türkiye'de kesinlikle elektrikli alırdım ötvv avantajından dolayı.

1- daha az vergi vermek
2- daha az vergi verdiğin için baz fiyatı daha yüksek yani daha üst düzey bir araca sahip olmak.

bence model y'nin tek dezavantajı beyaz alma zorunluluğu. onu da biraz masrafla kaplama filan yaptırıp ruhsata işletilebilir ama ne tutar tam olarak bilemem.

Böyle şarj networkun varsa elektrikli al.
Olumsuz yönleri hakkındaki bilgileri keşke buraya yollasalar da bilsek. Anlatıldı, duyuldu, konuşuldu, söyleniyor haberciliği gene.
Kia denmiş bence iyi seçenek. Hyundai de öyle. Tek sorun böyle bodruma falan giderken şarj olayı olur. Bunun çözümü daha net yok yani, molasiz gidilmez.

Pejo 308 alemin yakışıklısı.

Al toyota cross hybrit bak keyfine. Hem geniş, hem sorunsuz. Başın ağrımaz bir kaç yıl sonra zararsız satarsın.

elektrikli düşünüyorsanız ioniq 6. elektrikli alacak olsam alacağım araba bu.

hybrid al geç bence. toyota corolla cross mis gibi araba. motor ve şanzıman konusunda servis yüzü görmezsin. dünyanın en pahalı akaryakıtını kullandığımız düşünüldüğünde de çok avantajlı.

Ben olsam elektrikli almazdim. Boyle bir butcem varsa ya toyota hybridlerden secerdim, ya da volkswagen

Hibrit alma. 2 ayrı mekanizma 2 ayrı arıza olasılığı. Üstelik daha da ağırlaştırılmıs oluyor.
Tesla bence gayet iyi

Hollanda da Toyota hybrid kullanıyoruz, güzel araba, şerit takip, otomatik uzun far vs bir sürü özelliği var, basa basa gidince ortalama tüketimi 7lt civarında, yakıt deposu küçük, 35lt.

Şahsi kullanımım için alacak olsam uzak dururum, bağırıyor ama gitmiyor, hybrid olması gereksiz, sıkışık trafikte avantaj sağlar ama 10-15 km/s i geçince hemen benzinli motor devreye giriyor.

Android oto bazen saçmalıyor, bağlanmıyor.

2 veren 2.3 de verir ahdhsjajsh almandan devam bence

Oncelikle dunyanin en pahali yakitini kullanmiyoruz. 2010'larda falan benzin fiyati 2 euronun uzerindeyken sanirim avrupadaki en pahali benzindi, belki Norvec'ten sonra ikinci.
Aracin sekli, marka algisi, cok konforlu olmasi onemli degilse Toyota olabilir tabii. Elektrikli ben tercih etmem ama Hyundai Ioniq ile ilgili oyle cok kotu seyler de duymadim. Algi onemliyse A3.

konu dışı ama konuşulmuş, nominal olarak dünyanın en pahalı benzini türkiye'de olmayabilir ama ortalama gelir seviyesine göre muhtemelen en pahalılarda başı çekiyordur.

Dolu bir A3 Sedan'ı tavsiye ederim. 1500 cc, 150 beygir. Mild hibrit desteği var az da olsa tasarruf sağlıyor.

İkinci elde güzel fırsatlar olabilir otomotiv piyasasında satışlar genel olarak durgun. 2,3M'a çıkmadan da sıfıra yakın temiz bir araç bulunabilir.

Adaptif cruise kontrolü, otomatik far asistanı, elektrikli koltuk, ayak hareketi ile bagaj açma, anahtarsız giriş/çıkış/çalıştırma, far sensörü, şerit takip asistanı, presense, otomatik katlanır/karartmalı yan aynalar vb. birçok özellik ciddi anlamda sürüş konforunu yükseltiyor. Yakıt tüketimi İstanbul şartlarında ortalama 7 lt/100 km. Arada ciddi fark yokken Toyota'ya binmek var, Audi'ye binmek var.

@mbond,

türkiye'deki bir ürünün pahalılığını avrupa ile karşılaştırmak, ürünün kaç euro ettiği gibi düz bir mantıkla yapılmıyor. asgari ücretle o üründen kaç tane alınabildiği (alım gücü) üzerinden yapılıyor.

şu anda türkiye'de satılan benzin, avrupa ortalamasının 2,5 hatta belki 3 katı daha pahalı. bu korkunç bir uçurum ve korkunç bir pahalılık.

tabii ki myanmar'da, ruanda'da, porto riko'da benzin fiyatlarını takip etmiyorum ama bizim gibi bir nüfusa sahip ve dünyadan kopuk olmayan görece büyük ölçekli ülkeler arasında muhtemelen en pahalı benzini biz kullanıyoruzdur.

yildizdan inilip hyundai, toyota gibi araclara binilmez.
toyota'nin iki gomlek ustu lexus bile almandan sonra tat vermiyor.
o yuzden audi diyorum.

@sir gawain Sizin bahsettiginiz alim gucu falan degil ki, direk "en pahali" diyorsunuz. 1,15 euro falan su an benzin, yani Avrupa acisindan bakarsak buyuk ihtimal en ucuzu. Bakmak lazim ama 1,25'in altinda deger gormemistim.

Alim gucu konusuna gelince, asgari ucretten ziyade numbeo gibi kaynaklardan karsilastirmak daha mantikli. Mesela Amsterdam - Istanbul kiyaslamasinda Amsterdam'daki 4000 euronun sagladigi hayat Istanbul'da 2000 euroya yasaniyor.

www.numbeo.com

Bu hesaba gore 2 kat fark var. Yani Istanbul'daki bir kisinin benzin fiyati olan 1,15 euro ile hissettigi yaklasik 2,30 euro ortalama, Amsterdam'da benzin su an 1,90 euro civarinda. Bu anlamda Istanbul'da hissedilen daha yuksek ama buyuk bir fark da yok.

Ayrica 2010'larda gercekten Avrupanin en pahalilarindandi, mesela asgari ucret 350 euroyken benzin 2 euronun uzerindeydi. Bu bilgiyle o zaman hayat cok zordu, simdi cok kolay diyemiyoruz.

Son olarak, Avrupa ile ilgili kiyaslamalarda sosyal medyanin yaniltici etkisi cok buyuk. Cogu kisi ilgi cekmek icin fiyati uygun olan seyleri vurguluyor. Dandik bir donercide 8 euroya durum yedim diyor ama 6 euroya dandik mercimek corbasi ictim demiyor.

Öncelikle plug-in hibrid (phev) araçları inceleyebilirsiniz, vergisiz fiyatı 1350 altında olan araçlar için ötv %30. Bu tip araçların şehiriçi tüketimi, hibrit olarak kullanılırsa 3-4 litre oluyor. Vag grubu önümüzdeki aylarda phev araç getirecek ama fiyatlaması nasıl olur bilmiyoruz. Skoda superb phev için 2 milyonlar konuşuluyor. Volkswagen Tayron phev heyecanı var mesela.

BMV 2.30e phev i reklamını yapmadan gizli gizli 2,15 e satıyor, sitesinde bile yok. Tipini beğenirseniz olabilir. MPV sınıfı bir araç olduğu için dış görünüşünü tutmuyorlar ama sürüş dinamiği, iç malzeme kalitesi vs. çok beğeniliyor. 326 hp araba :)

Tam bir geçiş dönemindeyiz, bu phev ötv olayı bazı markalar için teşvik amaçlı çıkarılmıştı, diğer markalar da bunu kullanmaya başlarsa muhtemelen düzenleme gelir. Bu nedenle gizli gizli biraz el altından satılacak gibi. Tabi bir de yakıtlıların değerini düşürmemeleri lazım. Mesela Doğuş da cupra formentor phev'i az pahalıdan göstererek %60 ötv ile listeledi ama muhtemelen bayide biraz fiyat kırıp %30 ötv ile satacaklardır diye düşünüyorum.

Elektrkli bekleyenler Tesla'nın yeni arabasını bekliyor. %10 ÖTV ile gelme ihtimali var. Ne zaman gelecek bilinmiyor ama bu beklenti nedeniyle elektrikli piyasası epey düştü.

Tabi bunlar hep beklenti, phev için bir düzenleme gelir mi, Eğer bu şekilde kalırsa firmaların fiyat stratejisi ne olur, Döviz yukarı yönlü hareket eder mi, faiz indirimiyle piyasa yukarı hareketlenir mi bilinmez.

toplasalar nereye koyacaklar?
Mezara

itlaf sart ve umarim vu sefer basladiklari isi bitirirler.

Gecen metronun içindeydi iki tane it. Ülke Hindistan'i geçti çoktan.

bu zamana kadar neyi yapmışlar da bunu yapacaklar?

türkiye'deki köpekleri toplamak için en başta 20 ülkenin ordusu kadar adama sahip olmak lazım. onun da ötesinde bir o kadar psikoloğa.

köepkler başıboş ve toplum sağlığına zararlı olsa bile RASTGELE BİR BELEDİYE İŞÇİSİNİN her gün yüzlerce köpek yakalaması ve onları ölüme göndermesi/öldürmesi normal bir olay değil.

her zaman olduğu gibi popülist söylemlerle kimsenin işine yaramayacak saçmasapan şeyler yapılıyor. günün sonunda aç köpek sürüleri çocukları yemeye devam eder, köpek maması lobisine de dokunulmaz :)

Şurada bile varsınız. Dünya size ait değil, emin olun sizden de rahatsız olan çok insan vardır!

Ben, kendi yasimda birini tercih ederim anlaşabilmek açısından.

büyütülecek bir fark yok. deneyimledim daha önce.
önemli olan uyum ve karakterli iki insanın birlikteliği

ben etmezdim.

Erkek tarafı olarak bu tarz ilişkilerim oldu, yaştan dolayı hiç sorun yaşamadım.

son yıllarda çevremde kadının 2-3 yaş büyük olduğu evlilikler çok oldu ve gayet güzel anlaşıyorlar. ama yine de 5 yaş bana fazla geldi ya :2

Genelde sevgililerim benden 3-5 yaş büyük kadınlardı. Eşim de 2 yaş büyük.

Genelde benim, yaşıtlarıma göre olgun olduğumu söylerler ama yine de onlara göre zaman zaman toy geldiğimi hissettiğim anlar oldu.

5 yıl fark yaş ilerledikçe kapanıyor gibi gözükse de espri, geyik muhabbeti, güldüğü şeyler bir kuşak öncesinin içeriklerine denk gelebiliyor, örtüşmeyebiliyor.

Mesela ben avrupa yakasına gülüyorum o 7 numaraya gülüyor.

Büyük taraf bir tık daha kontrollü ve ağır başlı olabiliyor.

Erkekler zaten 40 ında bile çocuk gibi olabildiği için size sürekli çocuk gibi gelebilir.

Baydi su erkekler geç olgunlasiyor zirvasi da he (:

Sana cevabimsa yapistir geç, yatak odasinda yas farki diye bir sey zaten yok, ötesinde ise artik kalmadi erkek buyuk olacak zorunlulugu, herkes kafasina göre artik.

ebe freelance is yapiyor. bebek dogunca bir sürü is var. ilk banyolar, emzirme, bez degistirme vs danismanlik veriyor iste. ayrica dogum baslayana kadar evde seninle oturuyor. cünkü dogum, özellikle ilki, cogu zaman hemen baslamiyor. insanlar hastane odasinda dogum beklemekten cik cik cihaz sesi, odaya giren cikan hemsire vs rahatsiz oluyorlar. ebe hastaneye gitmek icin "go"yu veriyor.

hastaneyle ilgisi yok. doktor kendi tanidigi ebeyi önermis iste.

başınızda bir anne varsa doğum sonrası için ebeden ders almaya filan gerek yok. çünkü unutuluyor bebek doğunca öyle olmuyor yaşayarak öğreniliyor.

Doula deniyor bu ebelere. Normal doğum sancıları boyunca doğum da dahil yanında duracak, yönlendirecek ve moral verecekse 30 da veririm ben. Bez bağlama, yıkama benim için danışmanlık gerektirmiyordu ama bugünki aklımla normal doğursam ben isterdim.

hiçbir şey.

önceden alkol su an hicbir sey :)

Bugün yetişkin bezi alıp elimde sallaya sallaya eve geldim. Özetle hiçbir şey.

Hindistan cevizi yağı

İlk regl olmaya başladığımda ped alırken utanırdım (salaklık)
Ama o dönem öyleydi, gazete kağıdına falan sararlardı:p

umrumda olmaz.

Hicbir sey. Utanacagim bir sey olsaydi da bu ulkeye cok fazla utanmak. O yuzden guilty pleasure’larimi kulaklarimla bagir cagir dinler, marketten de her seyi alirim.

utanılacak şeyler mahalle marketlerinde satılmıyor.

Ben degilde kasiyer utanabiliyor. Türbanli bir abla kondomu okuturken bir taraftan da bana bakiyordu garip garip.

Hiçbir şey

Lazer için venus jilet alırken utanıyorum. “Ulan bu karı tıraş oluyor cildi diken dikendir şimdi” diye düşünürler sanıyorum. Halbuki bebek poposu gibiyim diyemiyorum:d

Eti cici bebe

Yarma gibi adam olunca utanılıyo biraz.

hiçbirşey.

kondom dahil. ne utanıcam, konulmuş ki alıyoruz.

kendime almıyorum ki de geç :d

hiçbir şey.

tuvalet kağıdı. prezervatif görünce akla nasıl seks geliyorsa tuvalet kağıdı görünce de bok geliyor. bunun medeniyetle falan da alakası yok. bana bakacak, tuvalet kağıdına bakacak, ikimizi bir araya öyle ya da böyle getirecek.

Bugüne kadar marketten bi' şey alırken utandığımı hatırlamıyorum.

Param olmadığında veresiye alışveriş yapmak hariç.

ne utanması 39 yasındayım kinder yumurta alınca bazen sırada bile açıp yiyorum kasiyer gıcık oluyor.

hayatımda hiç herhangi bir şey alırken utanmadım. hatta bir proje için dildo gerekiyordu. gittim sex shop’a dildo da aldım. kim ne düşünürse düşünsün umurum değil.

Beyaz somun ekmek ://

Sağlıksız abur çubuklardan fazla sayıda alırsam bir miktar utanıyorum, sonra yolda birini açıp ağzıma atınca utanma geçiyor.

ben abur cubur ağırlıklı alışveriş yapınca çekiniyorum biraz. "vay aq şüşkosu" diyeceklermiş gibime geliyor.

tek kardes olmuyorsun, tek cocuk oluyorsun :)
tek cocugum. ben memnunum. yalnizlik ve bencillik gibi eksileri olsa da bagimsizlik duygusu benim icin önemli.

İki kardeşiz, Allah korusun diyeyim. Olmadı öyle bir şey.

Şöyle mi?

x.com

Tek çocukların da özel odası ve me timeları olmazsa mutsuz oluyorlarmış.

Bütün hayatım kardeşi olanlara özenerek geçti. Çevremde de kötü iletişimi olan kardeş gözlemlemedim belki de bu yüzden özendim hep. Abla kardeş sinemaya, kahve içmeye, kuaföre, tatillere giden arkadaşlarıma özenirdim. Bazı arkadaşlarıma bu misyonu yükledim ama tabi ki kardeş eminim başkadır.

En büyük eksikliği sağlık konularında hissediyorum anne babasından uzak yaşayan birisi olarak. Mesela 2 gündür canımı sıkan bir olay oldu, kardeşim olsa yardım isterdim gibi. Çok yakınım olmayan insanlardan bir şey istemeye çekiniyorum çünkü. Kendim yapmaya çalışıyorum ekseriyetle bu da beni yoruyor.

Mirket şiddet seviyesi aynı değil tabii ki. Kimse kimseyi vurmadı da ilişki ve karaktersizlik bu düzeyde ne yazık ki.
@kulla kardeşin pisliği de aynı şekilde başka oluyor.
Zaten tek çocuk yapmaya karar verdim. Çocuğumun kardeşi olacağınına hiç olmasın çok daha iyi.

Okul başarı düzeyi düşük iki abinin çok başarılı kardeşiydim. Ailem onlarla yüksek sesle konuşacakları zaman beni ayırırlardı. Hiç örnek gösterilmedim ama yine de antipatilerine hedef oldum hep. Abi korumacılığı, kollamacılığı ve sevgisine dair bir tek çocukluk anım dahi yok. Küçük kardeş olarak yaptığım her şeyle alay edildi çocukluğum boyunca.

Büyüğüyle ilişkiyi hiçbir zaman toparlayamadık ama diğeriyle orta yaşlara doğru aramızda bir bağ oluştu. Canını istesem verir, canımı istese veririm.

Daha sonra kardeşsiz büyüyen ayrı ailelerden iki çocuğun büyümelerine tanıklık ettim. Sonra artık anne babası sağ olmayan ve gölcük depreminde herşeyini kaybetmiş insanların kime sığındıklarını gördüm. Kanlı bıçaklıymış gibi görünen kapıların nasıl açıldığını, nasıl sıcak kucaklaşmalar yaşandığını gördüm.

Ve ben artık şuna inanırım ki, bir çocuğa ebeveynlerinin verebileceği en büyük ceza, onu kardeşsiz bırakmaktır.

@mirket, kendi adina konus bence. tecrübe etmedigin bir seyi nasil kiyaslayabiliyorsun ki?
senin tecrübe ettigin seylerin senin hayatin icin önemli olsa da dünya icin bir önemi yok.

tek cocuklar kardessizlik diye bir sey hissetmiyorlar cünkü kardes ne bilmiyorlar. hic sahip olmadigin seyin eksikligini hissetmiyorsun. ceza falan yok ortada.

@sonsuz

Niye kızdığını bilmiyorum ama
Gerek bu soruya verdiğim cevap gerek diğer cevaplarım, kendi adıma söylenmiş şeyler. Hepsi benim fikrim. Hiçbiri geneli bağlamaz. Doğru olmayabilir, tartışılabilir şeyler.

Ben neye inandığımı söylemişim cevabımda da. Doğrusu budur dememişim. Ünlem koymamışım.

@mirket olmuyorsa olmuyor. ne kötü bir suçlama bu.

biz 2 kardeşiz ama aramızda hiç kuvvetli bir bağ yok. başıma bi şey gelse ve arasam açmaz bile telefonu :)

Ben abimin karakterini hiç beğenmiyorum. Tam bir bully. Kadınları insan olarak görmez; seks objesi ve işlerini yaptıracak makine gibi görür. Çorap değiştirir gibi sevgili değiştiriyor. İlişkileri uzun sürmüyor. Dışarıda buluştuğumuzda bir şey ısmarlamam konusunda ısrar eder, hesabı bana kitler. İşyerinde de kendinden zayıf gördüklerini ezer, kendi işlerini onlara yaptırmakla övünür, bunları iyi bir şey yapmış gibi çevresine anlatır. Bu yüzden her çalıştığı işyerinde sorun yaşıyor. Biz de ne zaman bir araya gelsek tartışıyoruz. Defalarca üstüme yürüdü. Anne-baba araya girdi hep. Atlatmadık yani üstünü örttük şimdilik.

Kendi kardeşimle çok şükür herkes kendi halinde yaşar, maddi manevi ihtiyaç anında kenetleniriz. Ama bir dayım var ki evlerden ırak. Dönüm dönüm sanayi arsalarına kondu, kavga, dedikodu ne ararsan var. Annem gıkını çıkartmıyor bu da onun ayıbı diyor. Benim gördüğüm yerde ağzını burnunu kırasım geliyor adeta.

baglanamamak.hic kimseye. hicbir seye...
annem hayatini bana adamis bir insan. o bile simdi arayip artik hayatimda yoksun dese benim ona da back up planim var.

boğaziçililer ingilizce konuşabiliyor muymuş ya

Geçmeyen hastaliklarim.

Yere tükürenleri ve markette ekmeği elleyerek seçenleri dövememek.

Yaşanması imkansız şeyleri seviyorum

Otomatik saatte entegre kart hareketi,
Şehir içine uygun gürültülü v8 motorlu ranger,
tracer oturma pozisyonunda supersport,
üşümeden gidilen karlı yol,
Kendiliğinden akan trafik falan.

kişisel tercih.

paran çok herhalde :)

moda çekimine girmeyeceksen traş makinesiyle kısaltsan yeter bence.

evet. cok kil yoksa yaptirma.
hic kilsiz kol biraz garip bisi.

2 bin tl bir lazer epilasyon cihazı ile kendi kendinize halledebilirsiniz önce jiletle alıp sonra lazer yapmak gerekiyor ben koltukaltı için kullandım gayet başarılı oluyor

kollarin killiysa geri kalanin da killidir zaten. yani sadece kilsiz kol garip durur. bir de varmaya calistigin nokta ne burada. mesela gobegin olsa atsan veya dislerin cirkin olsa duzelttirsen falan bunlar herkesin hemfikir oldugu seyler ama kollarin killi olmasi erkekte notr bir sey. kimsenin "cok cekici cocuk ama kollari killi ya" diye bir cumle kurdugunu sanmiyorum.

Hocam kolların durumuna da bağlı biraz, yani biraz kas kütlen varsa forearm detayların belli oluyorsa bir ihtimal iyi olabilir ama öyle değilse absürt olabilir, sıfırlamak yerine makineyle bir miktar kısaltmak daha iyi ama birkaç seans gidip kılları sıfırlamadan "daha az" bir görüntü de oluşturulabiliyor sanırım, onu da düşünebilirsin.

yaptırma hiç, ben denedim. ilkten iyi gibiydi, yine çıkıyor şimdi tam gaz. biraz azalma ve incelme oldu sadece.

erkekte lazer epilasyon hikaye bence. hormonlar mani oluyor.

"cok sevdigi istanbul'dan ve arkadaslardan uzak kalmak."

İlk zorlukta sizi TR'ye dönmeye itecek madde bu olacak.

istanbulun ve arkadaşların ileride kalmayacak. 40lı yaşlara yaklaşınca yanında çok az arkadaşın kalır. bu ülkede zengin değilsen hele istanbul gibi stres yüklü bir şehirde yaşanmaz. tek soru işareti portekiz bence.

"ufakta olsa" ne ya :D

bence git bir dene ne kaybedersin? nada

Maddi olarak zaten anlami yok, diger artilari eksileri iyi listelemissiniz. Kuzey avrupa falan olsa bu paralara zaten yasanmazdi ama Portekiz daha ucuzdur diye tahmin ediyorum. Gene de finansal anlamda rahat olur mu o konudan supheliyim.

Arkadaslar ve cevre konusunun etkisi bence buyuk. 3 yildir Hollanda'dayim, ciddi manada yabanci olmaktan ve sosyal olarak iyi iliskiler kuramamaktan biktim.

Bu konuda cok hevesliyseniz bir gidip denenebilir. Onun disindaki durumlarda mantikli gorunmuyor.

Valla geçtiğimiz pazar günü 38. yaşım için doğum günü kutlaması yaptık eşim arkadaşlarımı organize etmiş sağolsun, çok güzel bir gün oldu akşama kadar içip eğlendik. Yakın çevremin değerini bir kere daha anladım.

Ablamda 2 yıldır İngiltere de, doğum yaptı şimdi tek başlarına debeleniyorlar, ben yapamam. Tercih meselesi tâbi ki.

neden illa 5 yil diye kendinizi kasiyorsunuz o kismini anlamadim? direk 5 yil diye baslayarak gozunuzde buyutuyorsunuz bence, gidip 1 yil kalayim sonra bakayim diyebilirsiniz? yani zaten bu kadar uzun zaman icin kimsenin kimseye soz verme imkani yok, hayatin ne getirecegi belli olmaz. 1 yilda ulke de arkadaslariniz da kacmaz. 1 yil sonra bi bakin nasil hissediyorsunuz. Portekiz'de yasadim, gayet guzel cevre edinebilirsiniz kaldi ki arkadas cevreniz de varmis.

Daha medeni kısmı için biraz araştırmak gerek. Elbette buradan daha tuhaf değildir yüksek ihtimalle ama orda da bir göçmen sorunu var.

nomad vizesiyle mi gitmeyi planlıyorsunuz? öyle ise cevabım daha farklı olacak çünkü.

arkadaş ve çevre olayını hafif görenler var ama asıl tam tersini düşünüyorum. çok iyi dostluklar insanın en büyük zenginliğidir ve onlara yakın olmak yaşam kalitesini aşırı artırıyor. ayrıca seni ruhen de madden de ileri götürür. 40lı yaşlarında asıl dostların yanında oluyor, harika bir zenginlik. hoş tabii ki gidip dönebilirsiniz o ayrı.

işin maddi boyutlarını bugüne göre değil 4-5 sene sonraya göre değerlendirin. İstanbul'da maaşlar, hele ki tecrübeliysen portekizin üstünde olabiliyor. onun haricinde lisbon tatlı bir şehir, kuzey avrupanın ruhsuz şehirlerindense gayet tercih edilebilir. yerel dil zor ama lisbon'da ingilizce oranı da fena değil. gidip dönmekte sıkıntı yoksa ve gideceğiniz iş daha iyi fırsatlar açacaksa denenebilir. yok zaten 5 sene sürünmeye gidiyorum derseniz bence gerek yok.

yaş önemli, gittiğin yerin iklimi sana uygun mu bu da önemli.

geri gelme ihtimalinin rahatlığı ile giderim, olmadı düzenim var geri gelirim diye düşünürüm.

evi hemen kapatmam, 6 ay kadar boş tutarım, ne olur ne olmaz belki işi sevmem, belki kovarlar, belki başka bişi olur geri gelmek lazım olur falan. 6 ay ile 1 sene arası boş tutarım

Portekiz deneyimi mesleki olarak sizi ileri atacaksa denenebilir.Yas da onemli bir faktor.Risk alabilecek bir yasta misiniz?

1800 euro maas yurtdisinda surundurur.. no-go derim.

Lizbon ve daha da önemlisi Porto sanırım Avrupa'a istanbul'a en çok benzeyen şehirler. hiç gurbette gibi hissetmezsiniz, havası suyu aynı buralar. insanı da aynı bizim gibi. çok daha ucuza daha sağlıklı besleneceğiniz kesin haha. bir istanbul aşığı olarak sizin yerinizde olsam giderdim

git kardesim yasin kac daha, degisimden bu kadar korkma. 800 attim 20 attim bilmem ne bu kadar detayda bogulmaya gerek yok. gonlun gitmek istiyorsa git. istemiyorsa zaten o hesaplarin hicbir anlami kalmaz.

Gelir düzeyi ve yaşam standardı artmayacaksa hiç gerek yok, elin ülkesinde mülteci olacaksınız.

geriye döndüğünüzde aynı hayata devam edebilme şansınız oldugu için gidin derim.

ben olsaydim giderdim ama sen gidince cok gecmeden geri donersin gibi geliyor cunku geri donmekle alakali cok fazla arguman siralamissin.

bir de lizbon her ne kadar guzel bir sehir olsa da ve havasi kuzey avrupa gibi depresif olmasa da yasam kalitesi 1800 euro ile pek ic acici olmayabilir.

yorumlar icin tesekkurler. toplu cevap vereyim.

-tecrube: cok kez gidip geldim. o yuzden hava, trafik, insanlar, sartlar vs.. hersey hakkinda fikrim, tecrubem var. bunlar problem degil.
-gocmen muamelesi: lizbonda oyle birsey yok. en azindan bana/bize.
-nomad degil ama calisacagim.
-yas, risk gibi bir durum da yok. yasin onemi yok bence.

ne kaybedersiniz?
kaybedeceginiz seyler eger cok fazlaysa, geri donmek istediginizde bu istediginiz kadar kolay olmayacaksa bir daha dusunebilirsiniz.
1 yil denemek icin bence yeterli bir sure degil. 2 yil bir katlanin baktiniz olmuyor donersiniz? denemeden bilemezsiniz. denedim olmadi demek bile bence denememekten daha iyidir.

Deniz keyfi yapamazsin soguk olur. Yüzer cikarsin yani tabii girebilirsen :)

denize girilebilir ama daha çok plajda vakit geçirilir çünkü tam ısınmaya başladığı zamanlar oluyor mayıs ayı. tabi ben en son 17 ocakta denize girmişim oradan hesabını yapabilirsiniz

mabadınız donar

Geçen sene Mayıs ayında gittik, tenha çok güzeldi ancak denize 15-20 dakika günün en sıcak zamanında girebildik.

sezon açılmadan kaşta kalabalık falan olmaz. denize girilir ama soğuk olur. ama girilir.

Deniz suyu geç ısınan geç soguyan kocaman bir kütle. Bu yüzden ekim ayında bile giriliyor. Ama Mayıs'ta halen daha aralık ocak Şubat aylarının Soğuttugu denizin etkisi sürer. Yani keyifli olmaz.

amcam yapmadı,
arkaddaşım yapmadı.

ikisi de gidip evlenip geldiler :D

ben hicbirini yapmadim. suanki aklim olsa abartiya kacmadan yapardim. aileler dahil kimseye haber vermemek, iki yil boyunca saklamak falan bir tik ekstrem kaldi kldf. konformist olmak iyidir.

bence o adetler hepsine uyuldugu takdirde cok da alakasiz degil. bohca alakasiz ama. ceyiz sandigi falan yok artik.

Hiçbirini yapmadık. Gittk gün aldık. Ailelere bildirdik. Aile derken anneler ve eşimin ablası (babalar hayatta değil) yani öyle sülale değil. 4 kişinin katıldığı oda nikahıyla evlendik (benim annem gelmedi) ve olaysız dağıldık. Ne teklif, ne söz nişan isteme gibi saçmalıklar, ne kına düğün gibi (bizce) soytarılıklar. Ben kısa beyaz spor bir elbise ve düz beyaz spor ayakkabı giydim (ikinci el aldım), eşim takım elbise giydi nikahta. Ailelerden kesinlikle hediye kabul etmedik (eşim annesini zor tuttu, setler fln alacakmış). Arkadaşlardan hediye olarak bira ısmarlama kabul ettik sadece. En geleneksel şey giysilerimiz olmuş olabilir.

isteme söz nişan hepsi aynı gün içinde oldu.
1 seen sonra da düğün ondan kaçamadık.

Hiçbirini yapmadım.

Gene olsa gene yapmam.

Yalnız burada özgür iradenizden ziyade, sizin ya da eş adayının aile bağlarınız ile ailelerinizin törelere bağlılığı çok daha önem taşıyor. Bu yüzden, başkalarının durumu hiçkimse için emsal teşkil edemez.

hepsi es geçildi; sadece düğün yapıldı. O da yine kendi istediğimiz şekilde oldu. İlk başta onu da yapmayacaktik, nikah+kokteyl tarzı gibi bir şey düşünmüştüm ama düğünü annem çok istedi.

Sade, abartıya kaçmayan, müzikleri bizim belirlediğimiz, 85 kişinin olduğu, yemekli, mini bir kutlamaya evrildi. İyi ki de yapmisiz. Hayatımda en eğlendiğim günlerden biriydi.

kına gecesi, gelin alması, takı töreni, pasta kesme seromonisi olmadı. ayrıca kız tarafının altın istemesi olmadı ben de takmadım.

imam nikahıda yapmadım.

- kina gecesi yapmadik --> balkonda kendime kina yakarken annem gemisti, ver bari ben yakayim demisti:)
- bohca yapmadik
- dugun alisverisi yapmadik
- dugun de yapmadik. parti tadinda olmustu dolayisiyla pasta falan kesilmedi.
- taki alisverisi yapilmadi, istemedik.
- kiz alma yapilmadi, araba da suslenmedi.
- imam nikahi da yapmadik.

Bir günde aileler tanıştı, adettendir diye beni istediler, yüzük takıldı. Dekorlar süslemeler bir şeyler yoktu.
Nikah salonunda evlendik, sonra 50 kişilik bir yemek, akşam da arkadaşlarımızla içip eğlendik.
Kına gecesi, imam nikahı, araba süsleme gibi şeylerin bir kısmının konusu bile açılmadı, bir kısmını biz kesinlikle istemiyoruz diye durdurduk. Bir tek kayınpederi ve eşini durduramadık, takı seti aldılar.

Yalnız çeyiz, alışveriş, belki bohça konusuna ek yapmak istiyorum. Evlenecek çift (ya da ikisinden biri) direkt ailesinin evinden çıkıp evlenecekse bunlar çok mantıksız değil. Sonuçta neredeyse sıfırdan ev yapılıyor, buna ailelerin destek olmasında hiçbir sıkıntı yok bence. Bohçaya dantel seti değil de nevresimler, masa örtüleri, kullanılacak şeyler konuyorsa ne güzel işte.
Ailesinden ayrı yaşayan insanlar evlenirken bunlara da gerek kalmıyor. Biz evlenirken eve alınması gereken yeni hiçbir şey yoktu, zaten düzeni olan ev vardı, dolayısıyla kimseye bir şey aldırmadık.

evliliğini onaylamadığım için kız kardeşimin düğününe gitmedim.

şimdi yeğenimi görmek için gün sayıyorum :)

gerçi bunu kendi adıma ayıp veya yanlış saymıyorum. ben onaylamadım ama tercihine saygı duydum. neticede olan oldu. kız kardeşim de eşi de bana karşı tavır takınmadı. o noktadan sonra geçmişte kalmanın manası yoktu, ben de zaten "bir bk yediniz, umarım sizin hayrınıza olur" diyerek o dakikadan sonra onları destekledim.

ama yine de bazen üzülüyorum tabii. o kadar sert davranmasam da olurmuş sanki.

Kına gecesi yaptım, ama pek geleneksel değildi. Kırmızı elbise giydim, öyle kaftan filan giymedim. Kız arkadaşlarla güldük eğlendik filan. Gelin / damat bohçası yapmadık, ailelere bohça hediye götürmedik, talep te etmedik.

Bu kadar bilgi doğru bir analiz yapmaya yeterli değil. Yapılacak yemekleri kim düşünüp planlıyor? Alışverişleri kim yapıyor? O istediğinde yemek yapıyor demişsiniz. Siz acıktığınızda yapmıyor mu mesela işi olmasa bile? Alengirli güzel yemekler mi yapıyor? Tek çeşit mi, çok çeşit mi yapıyor? Günde kaç öğün yapıyor? Temizlik ne kadarda bir yapıyor? Ütü? Siz bulaşıktan başka ne yapıyorsunuz, aşçı yamaklığı dışında?

Aklıma bunlar geldi çünkü yemek yapmanın görünmeyen kısımları var. Yemekle bulaşık niteliksel olarak aynı birimde işler değiller, görünmeyen kısımları çıkardığımızda bile.

"Ben bu savaşı nasıl kazanırım"

Öncelikle bu bir savaş değil buna böyle bakarsan için daha az sıkılır

Ev böyle bir şey durmadan bakımını yapman gereken bir makina

@inawen

-Alışverişi ben yapıyorum duruma göre birlikte gittiğimiz oluyor.

-Yani aynı zamanlarda acıkıyoruz filan acıkınca yapmış oluyor.

-Hazır çorba, hazır köfte gibi ama bazen alengirli yemekler de var.

-Çalışıyorken sabah kahvaltı akşam yemek (kahvaltı peynir zeytin domates)

-Temizlik canı ne zaman isterse yapıyor da(iki-üç haftada bir) mesela yorgunken yapıyor sonra tüm gün yorgunum diye söyleniyor. Halbuki daha sakin zamanlarda yapabilir.

-Ütü yapmıyor bir kaç defa rica ettim tamam filan dedi yapmadı evlendiğimizden beri hiç ütü yapmadı.

-Çamaşırları yıkama kurutma (makine ile), Temizliğe yardım, güç gerektiren taşıma ağır işler.

Niye oturup konusmuyorsunuz icinizdeki her seyi? Bir de evlendikten sonra bir anda degismemistir, iliski icinde de aynidir diye dusunuyorum. Size “batmaya” baslamis olabilir mi? Bunaldikca gozunuzde daha gorunur olmaya baslamis olabilir mi yani?
Aranizda bir cekisme var gibi hissettim. Konusmaniz lazim

Karşılıklı empati yapmak lazım. Ev işleri, çalışan çiftler için sıkıntı her zaman. Çalışsa da nedense işlerin çoğu kadından bekleniyor. Bu durum kadınlarda kine sebep oluyor genelde. Hizmetçi gibi hissetmelerine ve tükenmelerine. Kendisi şöyle görüyor ve hissediyor olabilir: "Evle ilgili tek bir iş yapıyor, onu da zamanında, düzgün bir şekilde yapsın bir zahmet." Bazı kadınların bu hassasiyeti daha yüksek, yıllardır toplumsal olarak süregelen hizmetçilik anlayışı yüzünden. Kendisini anlamaya çalışırsanız daha sağlıklı bir şekilde çözeceğinizi düşüünüyorum.

Karşılıklı konuşarak daha adil bir düzen oturtup ona bağlı kalmaya çalışabilirsiniz savaşmak yerine çünkü bunu karşılıklı yenişilmesi gereken bir şey olarak görürseniz sonunda ikiniz de kaybedeceksiniz.

ya erkoların prensesliği beni bitiriyor ya.

alt tarafı sadece bulaşık yıkayıp temizliğe yardım?! ediyormuşsun!!
kadın yemek yapıyor, temizlik yapıyor ama sana az görünüyor çünkü o kadın ve yapması gerekir diye düşünüyorsun. tam olarak zihniyetin bu. sen çalışan para kazanan bir kadını haketmiyorsun.

hemen bugün eşine işleri değişmeyi teklif etsen sevine sevine kabul edeceğine eminim. bundan sonra bulaşığı o yıkasın ve temizlikte sana yardım etsin sen de diğer işleri yap. ama senin niyetin hiç iş yapmayayım karım hem ev işleri yapsın hem eve para getirsin sanırım.
bir de bulaşık yıkamak mı kaldı alın bir makine Allah aşkına ya.

Kılıbıklıktan çok bana biraz prenseslik gibi geldi bu.

Şimdi öncelikle evine hazır çorba sokan bir insanın yaptığı maksimum alengirli yemek nedir? Siz yemeği daha az bulaşık çıkararak yapabileceğinizi düşünüyordanız neden görev değişimi yapmıyorsunuz? (Eşiniz bulaşık, siz yemek gibi)

2 çalışan insansınız ve bulaşık makinanız yok. Şu tartışmayı yapana kadar bir tane ucuzundan bari alıp geçebilirsiniz.

Evlendiğinizden beri ütüleriniz yapılmıyormuş. Evlenmeden önce kim yapıyordu? Eşiniz mi anneniz mi? Anneniz yapıyorsa, size kapısı hala açıktır. Geri dönebilirsiniz bence.
Ama çalışan bir erkek olarak, bu yaşa kadar ütü yapmayı öğrenmemiş olmanız imkansız olduğu için, üşendiğinizi tahmin ediyorum. Kuru temizleme servisleri var, ütü hizmeti veriyor. Kapınızdan alıyorlar. Ütülüyorlar ve hepsini tek tek askıya asıp getiriyorlar. Mükemmel bir hizmet, bunu değerlendirin bence.

Eşiniz 2 haftada veya 3 haftada bir temizlik yapıyormuş. Bu ayda 1 veya 2 temizlik demek. Temizlikçi ablalardan işlerini çook güzel yapanlar var. Mahallenizde illa ki vardır yapan birisi. 2 haftada bir gelmesi için anlaşırsanız bu konu da çözülüyor.

yanıtları okumadım da yerleştir işte bulaşıkları ne olacak ya. bulaşıklar ve ev işleri üzerinden güç savaşına girmek o kadar ama o kadar anlamsız ki.

Madde madde bazi gercekleri yazayim.

- Kilibiksiniz.
- Kadin calisiyorsa, ve hizmetci tutamiyorsaniz, sizden boyle destekler beklemesi esasinda normal. Tabii olay cigirindan cikmis gibi duruyor da neyse.
- Geleneksel cinsiyet rollerine karsi degilim, ama ev islerinin yapilmasini bekliyorsaniz, esinize calismama opsiyonu sunabiliyor olmaniz lazim. Kadin "erkek isi" yapiyorsa, yani evi gecindirmek, erkek de mecburen "kadin isi" yapiyor.
- Cozum, maddi durum el veriyorsa eve biri gelip zor islerin cogunu yapacak. Bunu sizin saglamaniz gerekiyor. Geriye kalan gorece az miktarda isi yapmayi da reddedeceksiniz. Bu sirada mumkunse gene esinizin calisma saatlerini azaltacak maddi ortami saglayabilirsiniz.
- Yukarida yazdigim durumlardan bagimsiz, bu kadar ev isi yapmak, erkegi bir kocadan cok bir cesit ev arkadasina ceviriyor. Bir sekilde bunlardan uzaklasip, ev ekonomisini guclendirmenin yollarina odaklanmaniz lazim. Emin olun su an yaptiginiz isin iki katini yapsaniz gene de memnun olunmayacak. Cunku saygi zaten azalmis.
- Bu arada cocuk varsa, esiniz bir is yapiyorsa evde, cocukla ilgilenmeniz lazim, gene yukarida yazilan herseyden bagimsiz.

Kadin calisiyor, ustune yemek ve temizlik yapiyor sabah kahvalti ve aksam yemegi olarak ve size bulasik yikamak ve ucundan tuttugunuz insan olmanin ve birlikte olmanin getirdigi isler agir geliyor? erkekleri anneleri suya sabuna dokunmadan yetistirdigi icin bu noktadayiz. sabah kahvalti yea ne var diyen adam 3 dakika bile feragat etmez uykusundan ac gider bu bile gosteriyor yea dedigimiz ayrintilarin ne kadar buyuk yuk oldugunu. yorgun eve geldikten sonra aksam yemegi yapiyor olmak o kadar agir bir yuk ki.. ama bulasiklari yika dedi size pardon pasa bey bosanin o zaman.

her seyden bagimsiz diyaloglar anlattigin gibiyse sabrina bir bravo. bir seyi soylemenin bir suru yolu var o seni ignelemeyi secmis.

acil yemek yapmayı öğren. ben erkek olarak yemekleri yaparım. eşim bulaşıkları yıkar. yemek yapmak hem zevkli hem kirli bir iş değil. keyifle yaparsın.

oncelikle cok sey yapmiyorsunuz. bu bir savas degil digerlerinin dedigi gibi, kazanmaya calismayin, kaybedersiniz.

ev islerinin psikolojik yuku kadinlarin ustunde genelde, ve bunu kendileri ustleniyorlar. cunku erkeklerin evde temizlik/yemek beklentileri genelde daha az ve kadinlarin beklentilerini karsilamiyor. bu yuzden bu konularda biraz soyleneni yapmayi kabul etmek gerekiyor, yoksa anlasmazlik oluyor, bosa mutsuz zaman geciyor.

ama tabi tamamen kole de olmayacaksiniz. siz de karsi taraftan istediklerinizi soyleyin. mesela yemek yaparken daha duzenli calisabilir, daha az bulasik cikarabilir. siz de arada yemek/temizlik yapabilirsiniz. araba kullanmayi ogrenmesini isteyebilirsiniz, bu sayede o konuda size ihtiyaci kalmaz.

yani orta yollar bulmaya calisin. zamanla bu konulara alisiliyor ve orta bir noktada bulusuluyor.

İş bölümü yapılması baştan falso.

Bunun makbul olanı ihtiyaçları doğal olarak fark edip yerine getirmektir. Tuvalete girdin lavaboyu kirli gördün, temizle çık. Baktın koltuk minderleri kırıntı olmuş, tüy toplayıcıyla üzerinden geç gibi. Yemek konusunda ise biz günlük haberleşiyoruz. Bazen içimden geliyor “yemek işi bende” diyorum, bazen onun canı bir şey çekiyor malzemeleri alıp gelmiş oluyor. Sıkılmışsak dışarıya çıkıp yiyoruz. Diğer türlü ebeveyn-çocuk gibi yaşayacaksak neden evime bir yetişkin alayım ki?

is bölümü yapmak +15
bu sekilde herkes görevini biliyor ve daha fazla iletisime gerek kalmadan isler yürüyor.

is bölümüyle ilgili sikintin varsa konusun halledin yani. bulasik o istedigi zaman degil yemekten hemen sonra yikanir. sen bekletiyorsan karsidaki bundan rahatsiz olabilir.

ama banyo mesela haftada bir temizlenir, ütü de haftada bir vs. daha flexible isler. bir de tartisirken empati yapmak, suclayici konusmamak, böyle yapiyorsun hep sen yhaaa yerine sen böyle yapinca ben böyle hissettim demek daha yapici.

bizde de is bölümü belli. arada bir oynar ama rutinde isler yürüyor. evin temiz olmasini istiyorsan, saglikli beslenmek istiyorsan ev isi baya emek gerektiriyor.
gneel olarak söyle bir düzen var

E: yemek yapmak, banyo temizligi, camlari silmek, cöpü atmak, tadilat
K: ütü, bulasik, market alisverisi, mutfak temizligi, ayda bir süpürme falan

robot süpürge de iyi bir kurtarici aslinda.
araba yok. bisikletimiz var. o yüzden beni al beni birak durumu da yok.

anlattiklarina bakilirsa cok da magdur olmalik bir durum yok. iki kisinin paylastigi bir evde tüm işler ortak yapilir ya da işbölümü yapilir, eger ortada sevgi varsa, anlayis varsa, üce bese bakilmaz, sen üc tabak yikamistin ben hazir corba hesabina girilmez. bu yüzden seni haksiz görüyorum.

tek hakli oldugun ve yürüyebilecegin yer tavir meselesi, aksama geldigimde evde bulasik görmeyeyim diyen, sen bir sorunu dile getirdiginde kendisine dair bir sorgulamaya girismeden sende bir yanlislik oldugu zanni ile konusmaya başlayan kisi ile iliski yürümez. been there done that.

Bence şu an kim ne yapıyorsa hiçbir değişiklik olmadan rolleri değiştirin. Mesela siz yemekleri yapın evi temizleyin çamaşırları yıkayın, katlayın vs o da sadece bulaşıkları yıkayıp sebze yıkasın.

"Bir de o istediği zaman temizlik yapabiliyor, istediği zaman yemek yapabiliyor ama ben bulaşığı o istediği zaman yıkıyorum."

Çünkü yemek kalıntıları olan bulaşık ile evin süpürülmesi aynı değil. Evi ertesi gün süpürseniz en fazla biraz daha toz olmuş olur ama sizce yağlı tencere tabak bekledikçe aynı şey mi olur? Bu kıyası yapamıyor olmanız ve kendi prensesliğinizi görmeden kadını suçlamanız çok komik.

sordugun için cevap veriyorum. kılıbıksın birader.

öncelikle bunu buraya bu şekilde sordugun için kılıbıksın. bir şekilde çözüm bulman gerekiyordu. ya kılıbıksın ya da yenge çok çirkef ve sen zamanla güdümüne girmişsin.

aşağıda yazdıkların yengenin çirkef oldugu ve senin kılıbık oldugunun en büyük kanıtı:
"Arabayla almaya gidiyorum illa kapının önüne gelecekmişim tam saat 9 da orada olacakmışım. Geçen kahvaltımı yapamadım sırf ona yetişmek için hatta biraz geç kaldım beni beklememiş yola çıkmış filan trip atıyor."

zor bir eşe sahipsin. fazla yumusak oldugun için yüz bulmuş.
kusura bakma erkek muhabbeti yapmak zorundayım. çünkü erkekler olarak böyle sert yorumlar yaparak düzeliyoruz. günümüz modern erkekler bunun eksikliğini çok çekiyor bence. her olaya kadın açısından baka baka bu hale geliniyor

edit: bir erkek mağdur olunca hemen "prenses" yaftası yapıştırılıyor. bu da yeni moda. kadınlar erkekleri bu şekilde utandırıp üste çıkmaya çalışıyorlar. prenses saçma bir tabir ama kılıbık oldugun doğru.

Arabayla alma kısmındaki sorunu da anlamadım, sevdiğim dediğin biri sana saat veriyor ve senin de tamam dediğin o saatte gelmeni bekliyor. Bu prenseslik değil. Yani 10 dakika önce gidip beklemek senden bir şey eksiltmez.

Sevgilimi eşimi seviyorum deyip lafta kalıyor, eylemlere yansımıyor bu sevgi. Eşinizi sevgilinizi yüceltin, arkadaşlarının yanında gerekirse özel şoförü olun, bu sizin şahsiyetinizden erkekliğinizden bir şey götürmez :)

* ev işleri konusunda pazarlık yapan kadınlardan acayip irrite olurum, ama bence sen haksızsın kardeşim.

şu hikayede yapacağın 2 şey var, biri bulaşık yıkamak- veya makina alıp bulaşıkları makinaya dizmek - temizleri yerleştirmek vs. bir de , otomobil sende ise , eşini alacağın saate yetişmek.

alacağın yere yetişememen münferit ve makul mazeretlere dayanıyorsa, açıklamana rağmen kaprise devam ediliyorsa sen haklısın, burada durması gerekir. ama bir yere saatinde yetişmek senin sorumluluğunda olan bir şey, kahvaltını erken yapacaksın. ben hiç kahvaltı yapmıyorum 10 yıldır. ölmüyor insan açlıktan korkma.

kılıbık mıyım, eziliyor muyum diye kendini hırpalaman , kendini yeterince erkeksi hissetmemen çok garip, böyle şeyler düşüneceğine, ben bu kadına bulaşık işini de yıksam, kendi ulaşımını da kendi başının çaresine bakacak şekilde oluruna bıraksam, gidip almasam daha mı maço, daha mı erkeksi hissedeceğim? diye düşünmelisin. bence tam tersi olacak. kadına en azından 1 işin ucundan tutacak kadar , gidip olduğu yerden zamanında alacak kadar kıyamaman sana kendini daha merhametli , daha erkeksi hissettirecektir.

savaşı mavaşı bırak yani özetle.

umarım trolldür de ikinizde de baya hatalar var. ev arkadaşlığı yapmıyorsun eşin o öncelikle.

bulaşıkları yıkamak istemiyorsan bi tane bulaşık makinesi al sorun çözülsün. anladığım kadarıyla evde yaptığın tek şey bulaşık yıkamak. yemek yaparken azıcık yardım etmişsin ne var yani?

"Arabayla almaya gidiyorum illa kapının önüne gelecekmişim tam saat 9 da orada olacakmışım. Geçen kahvaltımı yapamadım sırf ona yetişmek için hatta biraz geç kaldım beni beklememiş yola çıkmış filan trip atıyor." bu örnek de abartı bi tepki/trip.

ki bir şeyden rahatsızsan bunu sen de düzeltebilirsin. yemeklerden memnun değil misin? yemeği sen yap. ütü ihtiyacın varmış ütü yapmayı öğren.

sizin boşanmanız lazım. birbirinize tahammülünüz yok.

bu anlattıklarınızda hak verilebilecek tek nokta eşinizin tavrı olabilir lakin hangi aşamalardan sonra o tavırı göstermeye başladı, bilemiyoruz. siz mütemadiyen her seferinde geç kalıyorsunuz da mı bu hale geldi, yoksa birkaç kez olmuş bir şey için mi bu tavır? hikayede o kısımda boşluk var.

ev işi ortak sorumluluktur ve bunun kılıbık mıyım gibi bir yerden değerlendirilmesi her şeyi geçtim hayat arkadaşınıza karşı büyük bir saygısızlık ve adaletsizlik.

ev işlerinin yürütülmesinde erkekler bu tarz toplumsal cinsiyet rollerinin arkasına sığınıp elini suya sabuna sürmediğinde kadınlar bir bakıyor ki karşısındaki kişi bir "yetişkin" gibi davranmaktan çok uzak. hop bir süre sonra aradaki "yetişkin denkliği" bozuluyor. hop sonra kadın karşısında bir yetişkin göremediği için çocuğu/öğrencisi/küçük kardeşi gibi görmeye başlıyor eşini çünkü öyle davranıyor karşı taraf. akabinde de çocuğu/öğrencisi/küçük kardeşi gibi gördüğü kişiyle sevişmek istemiyor, gerçekten de çocuğu/öğrencisi/küçük kardeşi gibi davranıyor. çorabını al yerden, bugün aidatı unutma, dolabın kapağını kapat gibi temel komutlara kadar iniyor konuşmalar.

çok basit bir mesele gibi görünmekle beraber bu konular çok katmanlı işliyor. evliliğinizi yürütmek istiyorsanız ve eşinize kıymet veriyorsanız acaba kılıbık mıyım, eşim bana iş mi kitliyor mantığından çıkıp "evinizi/yuvanızı birlikte yürüten yetişkin" gibi davranmanız gerekiyor.

bir de şu konuyu araştırabilirsiniz; mental load of women, invisible labour.

savaş mı? eşini sevmiyor musun? evlilik bir muharebe alanı değil birlikte hayatı daha yaşanabilir kılmak.


ha ama şunu demeden geçemeyeceğim millet kocasına neler yaptırıyor helal be, biz emekter karadeniz kadınlığından devam

yemeğini temizliğini çamaşırını 2010'dan beri kendisi yapan erkek biri olarak bulaşık meselesini büyüttüğünü söyleyebilirim ilk olarak. yani anladığım evde tek yaptığın şey bulaşık yıkamak onu da mesele yapmışsın benim gördüğüm.
arabayla beni buradan alacaksın almayacaksın şöyle böyle meselesi de kılıbık olduğunu gösteriyor. Ne olursa olsun özel şöförü değilsin herkes haddini bilecek, fakat eşin çalışmıyorsa da senin ev işlerini yapan personelin değil bu konuda da sen ayağını denk almalısın.

ayrıca bulaşık olan mutfakta yemek yapmak ayrı bir zor olduğu için bulaşıkların toplanması konusunda haklı olduğunu düşünüyorum. ha ev pis falansa sen de onu uyaracaksın bitti.

+cinsiyetcilige bulaşmadan bunun şakasını yapmak çok zor olduğu için sizden yardım istiyorum.

(Ey woke, öl.)

encrypted-tbn0.gstatic.com

Geçenki 8 mart dövizlerine bak illa uygun bir slogan bulursun

@grimavi, fikir çok iyi ancak örnekler aşırı politik.

Politikaya bulaşmadan halletmek istiyorum :)