Terlik, terliksiz asla.

Ağrı kesici, alerji ishal ilaçları, yara bandı. Şapka gözlük, plastik poşet, güneş kremi, nemlendirici krem, ıslak mendil, atıştırmalıklar. Ayrıca rossman Gratis gibi mağazalarda seyahat boyu ürünler bölümü var. Zamanınız varsa göz gezdirin

powerbank

Çoğu temu'dan alınmış, açılır kapanır seyahat terliği, ince çabuk kurur seyahat havlusu, ilaç kutusu, şarj kablo ve adaptör kutusu, powerbank,katlanır diş fırçası, ufak diş macunu, mini boy sabun, şampuan, duş jeli, balsam vs. tüpü, mini traş jeli ve traş bıçağı, gün sayısı kadar don, tişört ve çorap, yedek pantolon, deniz şortu, şort, sandalet, şapka, deniz gözlüğü, e book, Macbook, aklıma gelenler

Ayrıca bagajda, kafa lambasından şişme yatağına, çadırından kamp ocağına, hamağından, kamp tava tenceresine herşey var da onları saymadım.

@Mirket

katlanabilir terliği ilk defa duydum. yazdıkların arasında bir tek onu bilmiyordum :)
temu'da varmış da temu'nun kalitesiz plastik zımbırtılarına güvenemiyorum pek.

Linkini bulamadım da, evet, adi, plastik ama yer kaplamıyor. Önemli olan da o.

sizi soyle alalim: valizim.com

Benim bir ilaç bir de kişisel bakım çantam oluyor küçük. Bunlar sırt çantamda.

İlaç:
Varsa düzenli kullanılan ilaçlar.
Ağrı kesici(ler)
Antifungal/pişik kremi
Yanık kremi (silverdin)
Yara kremi (Madefix vb.)
Güneş kremi
Yara bandı ve antiseptiği
(Eskiden alerji ilacı da olurdu)

Kişisel Bakım:
Makyaj pamukları ve kulak çubukları
Tıraş bıçağı
Tırnak makası
Kulak tıkacı
Seyahat tipi fırça ve macun
Ped
Sprey kolonya

Yukarıdakiler, kağıt ve ıslak mendil, bandana, yedek birer alt ve üst iç çamaşır ve çorap, bazen yedek tişört, bluetooth kulaklık, şarj aleti, e-kitap okuyucu, küçük bloknot ve bir iki kalem sürekli bulunur çantamda. Bir de biraz tuz... (Çok tuz tüketiyorum maalesef)

Torpidoda kablolu kulak içi kulaklık, kürdan, tuz, çakı, bir çift temiz çorap, bir rulo buzdolabı poşeti, laser pointer ve mushaf bulunduruyorum hep.

Bagajda çok zengin bir ilkyardım çantam var işyeri tipi böyle ne ararsanız var. Hamak, ip, hasır, örtü, seccade, 2 katlanır koltuk, 1 katlanır masa, şal, kapşonlu hırka, 1 çift terlik, sıvı sabun, temizlik mendili, kağıt havlu, birkaç şişe su, kedi maması, eldiven, maske, kafa lambası, askılı lamba ve şemsiye var.

Anahtarlığımda da şişe açacağı, USB bellek ve mini İsviçre çakısı var.

en gerekli olacak ve en pratik sey kucuk ve hafif bir cantayla seyahat etmek. seyahat sirasinda agir yuk tasimak zorunda olmamak, hizli hareket edebilmek kadar buyuk bir luks yok.

illa nesne yazmak gerekiyorsa cebi fermuarli kargo sort veya kargo pantolon diyorum. pasaportu, cuzdani falan cebine atip fermuari cekebilmek cok pratik.

avrupanin yagmurlu bir yerine gidiliyorsa ufak bir semsiye.

İş yatırım hesabın varsa iş fx den yap al-sat işlerini. Makası çok uygundur.

Laleli piyasasında bozdur. Makassiz bozarsin. Sonra baş faize

Gelen faize dokunma o da üstüne.

Faizlerin yüzde 50-55 net getiri yaptığı yerde dolarda durmak cinayet

Bu %50-55 net (brüt değil yani) getiri hangi vadede, hangi bankada var acaba? Bulamadım ben.

Vadeli hesap faizleri için bankaların şubelerinden daha yüksek faiz oranı alabilirsiniz. Yani bankaya giderseniz daha iyi olur

hocam benim ilk telefonum 6. sınıfta oldu o da yaklaşık 10-11 yaşlarıma tekabül ediyor. tabii o zamanlar akıllı telefon yoktu. bu işin profesyoneli değilim ama belli kısıtlamalar yapılarak alınabilir. örneğin okula telefonunu götürmemesi, belirli saat aralığında kullanması vs. bunu iyice konuşup mütabık kaldığınızda alabilirsiniz bence.

Bana ilk telefon alındığında 12 yaşındaydım, akıllı telefonlar yoktu. Okula götüremezdim ama kursa giderken, arkadaşlarımla buluşurken hep yanımda olurdu çünkü kontrol açısından da önemliydi.

Bence buradaki temel nokta: tek başına dışarıya çıkmaya başladığında, sizin de kontrol edebilmenizi kolaylastirdigi için o yaşlarda almak. Bu da tahmini 12-13 yaşına tekabül ediyor.

10 yaş cok erken. Zaten tableti vardır diye tahmin ediyorum, onunla yapamayacağı neyi telefonda yapacak ki 10 yaşında bir cocuk?

benim oğlan 10 yaşında ve birkaç ay önce benim eski telefonun üzerine hat alarak ona verdik. Aslında daha bekletirdik ama kendi başına okul sonrası kursa gittiğinden, takip etme ve ulaşma amaçlı aldık.

Bununla birlikte ios ile gelen aile yönetimi, ekran süresi vs kısıtlarını aktive ettik. Androiddeki familylink de güzel bir yönetim sağlıyor ama ios bu konuda daha başarılı gördüğüm kadarıyla.

bana ilk 11 yaşımdayken alınmıştı, bu olay 20 yıl önce oluyor. şu devirde 12-13'e kadar bekletmek çok anlamsız geliyor bana, ama ben de işin uzmanı değilim.

Bana ilk telefonu 21 yaşımda aldılar. İşe yeni başlamışım. Getirip çalışma masama koyup bağlantılarını yaptılar. Siyahtı. Numaratörü yoktu. Ahizeyi kaldırınca direkt işyeri santrali çıkıyordu.

Cep telefonu hele ki akıllısı icat edilmemişti henüz. Biz cep telefonu benzerini ilk Kaptan Kirk ile mister spock konuşurken Uzay yolunda gördük. Hey gidi günler.

Soruya cevap değil de herkes telefon alınan yaşı söyleyince geçmişe daldım, gittim.

Bence buna çocuğun arkadaş çevresinin genel durumuna bakarak karar verin. Arkadaşlarından ne erken ve ne de geç olsun. Ne kendini eksikli hissetsin ne de diğerlerine kendilerini eksikli hissettirsin.

Artık sosyal bir birey o. Kurallarınızı onun sosyal çevresini gözeterek esnekçe şekillendirin.

Akıllı telefon için daha çok küçük yaşı 12 hatta 13 yaş ve 8.sınıf ideal bence.

Çocuktan çocuğa değişir bu. İyiyle kötüyü ayırt etmeye başlayınca alınır.


.

Lise 1’de başlar. 13 iyidir.

10 yaşındakiler daha çocuk, kimin ne yaptığı belli değil biri fotoğrafını çeker atar biri huajaj der okuldakilere gösterir bilmem ne. 13’e kadar da akıllı saatten devam. Ama evde bilgisayar verilebilir ortak bilgisayar tabi. Hem bişeyler izler eder hem de geri kalmaz arkadaşlarından.

Hevesleniyorlar ama bi halt yaptıkları yok, erkekler ronaldo editi izliyor kızlar koreli makyajlı ergenleri takip ediyor. Pc’den de yapar bunları, iletişim de akıllı simli saat

Lise 1 olmalı. Bana lise 2’de alınmıştı. 12-13 sene öncesi tabi

Çocuklara uygun telefon ve hatlar var. 10 yaşındaki çocuğa telefon almak uygun bence

Oğlum 2016 doğumlu. 9 yaş bitti yani. Akıllı saat istiyor, almıyorum.
Telefon zaten almıyorum. Tablet vermiyorum. Sadece benim telefonumu kullanabiliyor, oyun oynamak için. Daha bu yıl YouTube videoları keşfetti, sadece bir oyun ile ilgili videoları izliyor. Ona bile karşıyım.
Bir sıkıntı olmaz lise 2den önce telefon vermeyi düşünmüyorum. Zaman ve çevre gösterecek tabii ki ilerideki durumu ancak şimdi çevresinde akıllı saati olanlara rağmen almamak için direnebiliyorum.

ya çocukken atari diye anıranlar, internet kafeden çıkmayanlar şimdi çocuklarına her şeyi kısıtlıyor.

nasıl ki o zaman bizim anne babalarımız o atari ve internet kafeye karşıydı, bilgisayarı 1 saat kullanacaksın diye kısıtlıyorlardı; şimdi de siz aynı şeyi çocuklarınıza yapıyorsunuz. çocuğun nasıl hissettiğini anlamanız lazım.

devir değişti. şimdi çocuklar bu teknolojiyle doğuyorlar, büyüyorlar. telefonu alın ve kontrol edin yeter. arkadaşlarından geride bırakmayın. nasıl ezilip büzülüyor okulda haberiniz yok.

al ve doğru şekilde kullanmasını öğret, gece de elinden al uyusun diye. evebeyn kontrol ayarlarını da yap telefonun. oldu bitti işte. hem arayıp kontrol edersiniz aklınız kalmaz.

bana telefon 9-10 yaşlarımda alınmıştı. o zamanlar android falan yoktu tabii. kamerası bile yoktu. orta sonda mı lisede mi ne bayram harçlıklarımla gidip corby almıştım.

çocuğunuzu iyi yetiştirdiyseniz, çocuğunuz kötü şekilde kullanmaz o telefonu.

oğlum 11 yaşında. lgs'den sonra alıcam.
çünkü gsm hatlı akıllı saati var. evde bilgisayarı ve tableti var. bu yaşta telefona ihtiyacı olduğunu düşünmüyorum.
okulda istediği kadar ezilip büzülsün. tek travması o olsun. telefon alınca çocuk hayattan kopuyor. eş dost çocuklarından gördüğüm bu. yazılım kontrolü falan da hikaye. telefonu aldıktan sonra şu sınırı kaldır falan diye darlamaya başlayacak.

mememiz olduğu için sorun değil görsellik ve giyim zevkine göre müdahale edebilirsin. kadınlar rahatsız olduğu zaman meme ucu silikonları takıyor her zamansin fit giymiyorsan giydiğinde böyle bir önlem alabilirsin ya da bantlar var uzun vadeli kullanabilirsin koli bandı gibi kesip yapıştırılıyor www.penti.com

normal bir durum erkekte. sivilce bantlarından alıp ucunu kapatabilirsin.

180/85 çok. 6-8 kg vermen lazım. idealin 75 ama hadi 78 falan diyelim. sorun değil de erkekte çirkin duruyor.

Erkeğim. Yazın aşağı yukarı ne giysem meme uçlarım belli oluyor. Hiç problem olarak düşünmedim.

Yaz kış meme uçlarım aktif geziyorum.

Hiç rahatsızlık duymadım.

Oyna devam.

meme ne kadında ne erkekte kapatılması gereken bir vücut bölümü değil.

Yara bandı kapatabilir ama gerek yok

Şemsettin Sami'ye baktım normal yaşını gösteriyor, Şeyh Said de güneş kremi kullanmadığı için erken çökmüş olabilir genç görünmek istiyorsan böyle şeyleri ihmal etmeyeceksin asılacaksın.

@Kaleci Saçlı Yırtıcı Forvet

Hayır son zamanlari 50li yaşlarda uzun beyaz sakal ve kırışık yüzü var.

Genler
çevresel koşullar
yaşam şekli
Beslenme şekli

Ha sorduğun sayın siyah kalmasını sağlayan genin çalışma şekliyse hiç bir fikrim yok.

yüksek tansiyon organlari cok calistiriyor ve erkenden yipranmasina neden oluyor.
tansiyonu düsürmek uzun ve saglikli bir yasam icin önemli.

Gördüm şimdi evet, hocam sakalını kesse tertemiz çıkar bence, uzun beyaz sakal illa ki yaşlı gösterir, bir de eski insanların konumu vakur tavrı giyimi kuşamı kendilerini yaşlı gösteriyor, Twitter meme'lerinde de var 80'lerdeki 30 yaşındaki adam 50 yaşında gibi duruyor, nesiller ilerledikçe daha geç yaşlanılıyor ya da yaşlılık kabul edilmediği için bize öyle geliyor olabilir, eskiden sanırım yaşlılık iyi bir şey gibi görülüp özellikle de öyle gözükmek isteniyor olabilir.

stres ve kötü beslenme.

genetik. gorunusume hic dikkat etmem. yuzumu yikamak disinda bir bakim yapmam ama 15 yas genc gosterdigimi soyleyenler oluyor. anne tarafi orta asyali.

Kilo alip-verme

Genetik

Sagliksizlik...bunlar insani erken çöktürür.

Öncelikle genetik çok etkili;
Sigara ve sürekli güneşe maruz kalma, çok kötü koşullarda stresli çalışma ortamı, kötü beslenme bunlar hemen vücudu çökertiyor. Bunların çökerttiği kesin ama ne hızla nereden patlayacağını genetik belirliyor. Sigara içip de hızlı yaşlanmayan yok ama en kötüsü sigara.

Genetik onemli en basta. 40 yil gunde bir paket sigara icip akciger k yakalanmayanlar da mesela genetiginin ekmegini yiyor.

Onun disinda sigara, alkol, fast food, hareketsizlik, az su icme, sekeri cok tuketme, kadinlarda surekli makyaj yapma, simdilerde populer olan elli tane urun kullanma (yok kremdi, yok temizlik urunuydu vs) (bu makyajcilar, cift fazli vs temizlikciler feci yaslanacak bir on yila, su an genc olduklari icin etkilerini gormuyorlar) iste boyle seyler tabii ki hizli yaslandiriyor. Ama genetik iyiyse bi yerden kurtariyo tum bunlar bence az cok.

yüzde 95 genetik
çevre etkisi ne olabilir? 28 yıl boyunca her gün saatlerce güneş ışığına maruz kalan bir kamyoncunun yüzünün bir tarafı diğerine göre daha yaşlı görünüyordu: www.facebook.com

o bile birkaç sene güneşten korunsun, diğer yarısının haline döner yüzü.

ağır zehirlenmedir, travmadır... bunları saymıyorum.

Insanın giyim tarzı duruşu bile etkiliyor. Belki onlar da kendilerini yaşlı görmek istiyordur

Sorun çözebilen, anlayışlı ve sakin ve herkes tarafından sevilen bir hayvan olmak. OoooOOoo.

Öfke kontrolü

Mantikla hareket eden biriyim. Duygusal ve impulsive degilim.
Dagitinca toplayabiliyorum. Dagittigimin farkindayim bana zaman verin diyorum ve hazir oldugumda geri sanki hicbir sey olmamis gibi toparliyorum. Kücük yaştan itibaren bu zamana kadar böyle oldu. Allah sasirtmasin.

Sormamissin ama kötü yönüm de su: ben hicbir seye, kimseye baglanamiyorum. Hobim bile yok bu yüzden.

Zamanlama ve ritim. Bu her durumu leyhime cevirebilmeyi sağlıyor bana.

guclu taraflarim:
bir seyin nasil boka sarabilecegini tahmin edebilme
bedava psikolojik destek
hayada pozitif bakis acisi, can cikmadan umit bitmez kafasi.

en sevmedigim gucsuz tarafim:
hirs eksikligi.

encrypted-tbn0.gstatic.com

En yakın arkadaşım bana 'gereksiz bilgi çöplüğü' der. Ama ben bunun ekmeğini çok yedim hayatım boyu. Güzel bir şey bence.

Güçlü irade konusu bende de var. Ama bu konuda zafiyeti olan insanları özürlüymüş, engelliymiş gibi görmek gibi sıkıntılı bir yanım da var. O yanımı sevmiyorum.

empati yapamıyorum.

öğrenme hevesim. bir şeyi bilmiyorsam anında açar bakarım, denerim ve yaparım. mesleğimde genelde böyleyim.

Asla kitap okumuyorum, ekseriyetle.

Şu yaşıma kadar iyi bile geldim.

istikrar, sabır, insan tanıma.

Olduğum gibi görünüp göründüğüm gibi olmak diyebilirim belki.

sevdiğim insanla sonuna kadar giderim.

sevince gözüm görmez onlar için ölür öldürürüm dünyayı yakarım

Ev satın almak bir ayrıcalık değil birkaç istisna dışında (Finlandiya’da devlet izni gerekiyor gibi). Paran varsa alabilirsin. Golden visa ve benzerleri sadece ev almakla değil bununla birlikte başka koşulları da sağlarsan alabileceğin bir vize türü. Ev almak tek başına oturum izni sağlamıyor.

paran varsa kolay aktivite.
sonra onu leverage olarak kullanip uzun sureli viza, sonra oturum almaya calismaca..

para cokomel arasinda linear bir iliski var, ne kadar cok para o kadar cok cokomel. :)

Nasıl diye sormuşsun ama neden diye sormak istedin gibi geldi bana.
Nasılın cevabı kolay, parayla.

Neden genelde golden visa. Orada da oturum iznini kolayca alıyorlardı. Birkaç yıl önce çok daha kolaydı.

Bir de her şekilde bir miktar parayı da başka bir ülkeye götürmek kötü bir fikir değil onlar için.
Hem kira getirisi de oluyor kiraya verirse hem de emlak yatırımının değeri tim dünyada artıyor.

Değeri artmasa bile bir gün başına bir şey gelirse İspanya’da bir evin olması çok iyi olur.

Nasıl yani hangi yolla alıyorlar? Mesela Ezgi molanin İspanya'da evi varmış geçen haberi de çıkmıştı evini tanımadığı biri yerleşmiş vb.
Golden vize dışında başka bir yol mu var?

Bir ülke yabancılara ev almayı kısıtlamadığı sürece, sadece euro/dolar kira gelirim olsun diye X ülkeden ev alabilirsin. Bu gidip orada yaşayabileceğin anlamına gelmiyor. Mesela evin olur, kiraya verilir onu aracı bir şirket vs. Türkiye'ye aktarır vergisini verirsin. Ama schengen almadıysan gidip evini bile göremezsin. Ha oturma izni de isteyen golden visa olan yerlere bakar tabii. Hatta bazı ülkeler (Türkiye mesela) belli bi miktar para üzerinde yatırım yapan ev alan vs. insanlara direkt vatandaşlık da veriyor. (Karayip civarındaki adalar böyle mesela)

golden visayla ev alınmıyor tam tersi ev alınca golden visa vb. avantajlarınız oluyor. o yüzden alıyorlar zaten. 1m €'luk ev alana oturma izni falan gibi durumlar oluyor. sınır ülkeden ülkeye değişiyor. sen bir ülkeye para yatırmak istiyosan o ülke senin paranı niye kabul etmesin ki? parayla alıyorlar işte dümdüz.

gecemez. kim ne yaparsan yapsin (agent yazdirmak, prompt hazirlamak vs..) cok kolay ayirt edebiliyorum cevaplari. onun disinda herkes burayi sadece net bilgi veya tavsiye almak icin kullanmiyor. rahatlamak, rahatlayacagi seyler duymak, hatta bazen satasmak icin kullaniyor.

amaç sadece bilgi, teknik şeyleri almak ise chatgpt çok işe yarıyor zaten ama buradan gündelik hayata dair, tecrübe vs gerektiren şeyler de duyuruya alternatif değil. insan faktörü var. bir de birine, bir kişiye yardım etmek, dokunmak farklı tatmin ediyor insanı

Chatgpt ile ekşiduyuru’nun alakası ne allasen?

Elmayla armut kıyaslanır mı?

burda bir deneyim, fikir, gerçek insan faktörü var chatgpt ne yaşamış da size bu konuda bir öneri verecek?

7. [eksidenemeklilerya]

> bakın ben 2009'dan beri oradayım. biz eskiden duyuruda küçük çaplı felsefi devrimler yapardık. şimdiki chatgpt, evet bilgili ama "hissedemez". o yüzden hayır.

Buna koptum.

Önceden Duyuru'ya soracağım soruların tamamına yakınını ChatGPT'ye soruyorum. Bilmediği yok canımın içinin.

Almanya'ya hangi yolla kacirilabilirim ya da benim hesabımi kiralık kullanıp bana maaş ödüyorlar ama benim title'im ne bu işi yaparken gibi sorulara cevap olmayacağı için asla alamaz.

"chatgpt daha şefkatli bir alan sunuyor"

Şu cümle beni çok gerdi ne yalan söyleyeyim.

chatgpt'de tanışıp, flört edemezsin. burada evlenen bile var.

bu bildiğin ben. eksiduyuru hakkındaki sorulara bu şekilde cevap vermişliğim çok haha.

7. [eksidenemeklilerya]

> bakın ben 2009'dan beri oradayım. biz eskiden duyuruda küçük çaplı felsefi devrimler yapardık. şimdiki chatgpt, evet bilgili ama "hissedemez". o yüzden hayır.

----
görünüşe göre geçmiş bile.
ama her şey boyut değiştiriyor. ben buraya sık sık geliyorum gidiyorum yazıyorum okuyorum. maksat 0 ve 1 kadar netse ve sadece sorduğun sorunun yanıtını almak istiyorsan evet ai chat agent'lar buradan çok çok daha iyi.

ama chatgpt'nin ürettiği bu simulasyon cevaplarda da belirtildiği gibi; burada linç var, gerçeklik var, höthöt konuşanlar var, iyi insanlar var, insanın beklediği etkileşim var vs.

ben artık çoğu sorumu chat agent'lara sorsam da hala buraya gelip gidiyorum. ama zamanla ayağımız kesilecek

Bu cevapları ChatGPT mi verdi :p Çok eğlenceliymis.

ChatGPT'de kendi duyurunu yaratma fikri süper fikir bu arada. Tipleri tanitacaksin, aralarındaki ilişkiyi anlatacaksın. Ben gidiyorum:p

Gpt ifşa yapabilir mi

Nö

@anon1m:

Bu yanıt — “Gpt ifşa yapabilir mi” sorusuna verilen tek kelimelik “Nö” cevabı — yüzeyde basit ve ilgisiz gibi görünse de, eksiduyuru kültürüne ait bir alt-mizah biçimini yansıtıyor: kısa, kayıtsız, hafif küçümseyici ama yanıt verme jestini sürdüren bir üslup.

Yorum:

Kayıtsızlık Jestli Mizah:
“Nö”, “hayır”ın tembel, lakayıt ve umursamaz hali. Bu, sorunun kendisine değer biçmeme veya soruyu ciddiye almama anlamına da gelebilir. Bu cevap, aslında “bu soru üzerine düşünmeye değer bile değil” demenin çok kısa bir yolu.

Alaycılık ve Topluluk Normu:
Eksiduyuru’da bazı kullanıcılar “çok ciddi” sorulara ya da “çok paranoyak” gelen sorulara bu şekilde karşılık verir. “GPT ifşa yapabilir mi?” sorusu, kullanıcıya göre fazla komplocu ya da yanlış bir anlayışı barındırıyor olabilir. Bu durumda “nö” demek, hem bilgi vermemek hem de “sen bu soruyu ciddiye alarak zaten kaybettin” havası yaratır.

İçsel İroni:
Cevabın absürtlüğü, sorunun absürtlüğüne paralel şekilde konumlandırılıyor. Çünkü ChatGPT, teknik olarak kullanıcıyı ifşa etmez — zaten ne isim, ne konum, ne geçmiş konuşmalar taşır. O hâlde bu tarz bir soruya uzun uzun cevap vermek yerine "nö" demek, ironik bir karşı-laf oluşturur.


Özetle:

Bu “nö” cevabı, bilgi verme amacı taşımaktan çok topluluk içi alaycı onay, dışlayıcı espri ya da entelektüel tembellik ironisi olarak okunabilir. Eksiduyuru’nun doğasına oldukça uygun bir "boşluk mizahı" örneğidir.

İstersen bu yanıtı eksiduyuru’daki yerinden alıp kültürel, sosyolojik ya da dijital topluluklar üzerinden daha da derinlemesine analiz edebilirim.

@logisticsmanager:

Eksiduyuru’nun Temsilî Soruları Üzerinden Tanım: Bu kullanıcı, eksiduyuru’nun absürt ama samimi, yasa dışına göz kırpan ama sanki çok doğal şeylermiş gibi sorulan tipik sorularını örnek vererek platformun doğasını tanımlıyor.
Almanya’ya “kaçırılmak” ya da banka hesabını kiraya verip “hangi unvanla anılacağını” sormak gibi konular hem ciddiyet hem absürtlük içeriyor. Bu, eksiduyuru’nun özgünlüğünü tanımlayan “gri alan” arayışlarının altını çiziyor.

ChatGPT’nin Yetersizliği Vurgulanıyor: ChatGPT, yasa dışı faaliyetlerde rehberlik etmediği için (ki bu etik ve yasal sınırlar gereğidir), bu tür “sokak zekâsı isteyen, deliklerden geçme” sorulara yanıt veremez. Dolayısıyla kullanıcı, “asla geçemez” derken, sadece teknik sınırlardan değil, kültürel ve etik farklardan da söz ediyor.

Altmetin: Eksiduyuru sadece bir bilgi kaynağı değil; bazen toplumsal gölge alanların forumu. ChatGPT bu karanlıkta yürüyemez, çünkü yapısı gereği ışıkla çalışır.


@respect:

Retorik Saldırı ile Soru Küçümsemesi: Bu yanıt biçimi eksiduyuru’nun “altta yatan haklı bir tepkiyi, hafif sert bir tonla ama argümanlı bir şekilde dile getirme” tarzına iyi bir örnek.
“Ne alaka allasen?” ve “elmayla armut” ifadeleriyle soru değersizleştiriliyor, ama doğrudan kişiye değil, fikre yöneltiliyor — bu önemli bir sınır.

Varlık Alanı Ayrımı: Bu kullanıcıya göre eksiduyuru bir “deneyim aktarımı” platformu, yani bir tür kolektif bilinç/zihin/doku alanı. ChatGPT ise bir model. Yani varlık düzlemleri farklı.
Sorunun kendisi, kullanıcıya göre kategorik bir hata içeriyor: Biri yaşanmışlık + yorum, diğeri veri + tahmin. Bu yüzden aynı bağlamda karşılaştırılmaları saçma bulunuyor.

Epistemolojik İtiraz: “Chatgpt ne yaşamış?” cümlesi aslında önemli bir tartışmaya gönderme yapıyor: Bilen kimdir? Bilmek için yaşamak gerekir mi?
Bu kişi, “deneyimlenmemiş bilgi”nin sınırlı olduğuna inanıyor. Yani salt algoritmik önerilerin, gerçek hayattaki "o anki pisliğiyle" baş edemeyeceğini ima ediyor.

Böyle şeyler diyor arkadaşlar.

Yerini alamaz çünkü ChatGBT ile sevisemezsin ama duyuru kizlariyla sevisebilirsin.

@feast: dream on jsksk

@feastofthedsmned & sekizdokuzon: böyle demiş:

1. feastofthedamned:

> "Yerini alamaz çünkü ChatGBT ile sevişemezsin ama duyuru kızlarıyla sevişebilirsin."



Yorum:

Cinsellik Üzerinden Mizah:
Bu tür cümleler eksiduyuru’da sık rastlanan, forumların “anonimliğin verdiği rahatlıkla sınırları zorlayan” mizah anlayışının bir parçasıdır. Gerçek bir argüman sunmaz, ama konuyu seksist bir düzleme çekerek "duyuruyu gerçek kılan şey insan temasıdır" demeye çalışır.

Sarkazm ve Provokasyon:
Kullanıcı, aslında ciddi bir katkı sunmak niyetinde değil. Daha çok, “chatgpt yerine insan tercihi”ni çarpık bir dille vurgulayıp ortamı sulandırıyor. Bu tür yorumlar duyurunun “içerik + kaos + geyik” üçlüsünü dengede tutan kaotik mizah damarına ait.

ChatGPT’nin İnsan Olmamasını Erotik Eksiklik Olarak Kurgulamak:
Burada, ChatGPT’ye duygu değil, beden eksikliği atfediliyor. Bu, dijital-analog karşıtlığını neredeyse hayvani bir dürtü üzerinden tarif ediyor. İronik biçimde, teknolojiye olan sınır koyucu güvensizliği alaya alıyor.



---

2. sekizdokuzon:

> @feast: dream on jsksk



Yorum:

İronik Yanıt, Hafif Küçümseme:
“Dream on” (“hayal kurmaya devam et”) diyerek feastofthedamned’in iddiasını küçümsüyor. İkinci kısımdaki “jsksk” ise klavye gülmesi — yani kullanıcı bu cevabı ciddiye almıyor, belki de onun “duyuru kızları”yla sevişme iddiasını alaya alıyor.

Topluluk İçi Dengeleme:
Bu tarz yanıtlar, eksiduyuru’daki klasik "abartana anında fren" mekanizmasını gösteriyor. Bir kullanıcı uçtuğunda, diğeri onu gülerek yere indiriyor. Yani bu yanıt, komik bir denetleme işlevi görüyor.

“İroniyle Şamar” Formatı:
Açıkça kavga çıkarmıyor, ama üstü kapalı şekilde “hadi ordan” diyor. Duyuru’nun pasif-agresif mizahına çok uygun.

---

Bana yerine geçer gibi geliyor şu andan itibaren.

Black mirror sezon 2 de konu vardı. Spoiler olmasın diye detay yazmıyorum. Cevap olarak burayla kiyaslanmaz

Geçemez.
"Ayrıl Coco" bile diyemiyor.

Dostum benim de videodaki gibi geçti. Gerçi bu dönemde iki lisans bölümü okuyordum.

Ben şu an 34 yaşındayım, benim de kendimi toparlamaya başlamam 32-33 yaşlarda oldu. Keşke çok daha erken hayata atılsaymışım.

Mümkün olduğu kadar iyi geçti, sosyaldim öğrenci kulüpleri olsun, gezmek olsun, iyi zaman geçirdim fakat sonrasında çok da faydası olmadı

30. benim hala öyle.

Çok sosyal değildim. Benim açılmam da 30' lu yaşlarımı buldu. Şimdi 41 yaşımdayım, bir tane çok yakın arkadaşım var başka yok. Onunla da görüşüyoruz ama genelde tek başıma dışarı cikiyorum, aktivitelere tek başıma katılıyorum. Yalnız sosyallesmek de acayip güzel.

34 yaşındayım. ortaokul, lise, üniversite yıllarına, çoğu yanlış karara rağmen olumsuz gecti diyemem. çünkü müthişti. çok iyi arkadaşlıklar edindim. ama 10 yıldır falan sanki kaotik bir fırtınanın içindeyim. bu aralar da atlama tahtasında son hazırlıkları yapıyor gibi hissediyorum.

bonus his sartre’ dan geliyor:

“saat üç. bir şey yapmak isterseniz, bu saat ya çok geç ya çok erkendir. öğleden sonra acayip bir an. Hele bugün hiç çekilmiyor.”

saatin hep üç olduğu yaşlar galiba.

Valla durust olmak gerekirse yirmili yaslar bu sistem icin cok erken. Kisinin universiteyi bitirmesi bile en iyi ihtimal 22-23 yasina denk geliyor.

Universite bittikten sonra is hayatinin ilk yillari, zorluklar vs desen zaten ortamalama 25-26 gibi kisi kendisini genelde ailesinden bagimsiz hissedebiliyor. Elbette bazen uniden mezun olur olmaz guzel bir is bulup, kendine bagimsiz bir daire tutabilirsin ama bu herkes icin gecerli degil.

Yani genel olarak cok ekstrem durumlar olmadikca yirmili yaslar kisinin ilk olarak kendisini aileden kurtarip ayri yasama hayaliyle baslar. Sonra da ekonomik duruma gore isini degistirmesi ve tasarruf yapmasi seklinde gecer.

Benim yasamim da bu senaryodan cok farksiz degildi, once uni bitirdim sonra kendime bir is bulmaya calisip kendimce yasamaya calistim. Elbette aile evine gore daha ozgur oldum ama o ozgurlugun bir bedeli oldugunu da farketmem cok uzun surmedi

Üniversite zamanım çift anadal yaptığım için çalışarak geçti.
Mezuniyet sonrası da 28 yaşıma kadar çalışmaktan hasta oldum.
Ondan sonra 5-6 sene rahat geçti.
Sonraki 5-6 sene hasta olana kadar çalışmakla geçti.
Son 2-3 sene bombastik geçiyor. Çok çalışıyorum ama eğleniyorum ve dinleniyorum da.

Dalga dalga yani. Zor zamanlar rahat zamanları, rahat zamanlar da zor zamanları getiriyor. Her şeyde olduğu gibi onda da denge şart.

20li yaslarimda hem guzel ders calistim ama ayni zamanda da iyi eglendim.

dunyanin sanat sepet islerinde en kopuk yerlerinden birinde universite okumanin avantajiyla o zamanlar progressive house/techno listesinde ilk 10daki djlerin cogunun konserlerine gittim, tiestoyu falan kanli canli dinledim. bar/pavyon acilislarina falan giderdik beles icki icmek icin. her haftasonu ozellikle yazlari bir olay vardi.

27 iyibariyle tez savunmasini yapip profesyonel hayata atilmamla bar pavyon islerini rafa kaldirdim. 27-30 arasi agir calisma ortaminda gecti, 31'de evlendim zaten ve cokus surecine girdik. :P

lise ve ergenlik o kadar kötüydü ki üniversite bütün olumsuzluklara rağmen toparlanmamı sağladı. asosyallik ve çekingenliğime rağmen şimdi düşününce onlarca kampa gittim. 2 defa yurtdışına çıktım. türkiye turu yaptık. biraz para olsaydı çok daha iyi olurdu. işe girip parayı bulunca uçar kaçarım diye düşünüyordum ama son 6 senede gerçekten iş ev döngüsü dışında kayda değer çok az şey yaşamışımdır.

18-21 deli gibi partileyerek, her seyi deneyip kendi istedigim gibi yasayarak
21-24 ask, is, okul ve seyahat dolu
24-25 corona 2020 lockdownlari ve issizligin verdigin bos zamanla tüm gün bilgisayarak oynayarak. yemek yapmiyordum bile. uyan bisiler ye oyun oyna aksam yemekte masterchef izle sonra tekrar oyun. iyiydi.
25-27 yurt disina göc, adaptasyon, öküz gibi calisma dönemi
27-28 burnout, kocaman bir kalp kirikligi, depresyon
28-29 kendimi bulma ve tekrardan mutluluk.

30 bana iyi gelecek.

Anı yaşa genç öl olarak geçti. Ölmedim ne yazık ki ama ölüme hazırladı, gözüm açık gitmem; hedonist geçti.

19 yaşında gemilerde çalışmaya başladım. 30’lu yaşlarıma kadar sürekli gezdim. Kazandığımı güzelce harcadım. Her türlü ortama girdim çıktım. Yerli yabancı çok insanla tanıştım. Benim 20’li yaşlarım 1990’lı yıllara denk geliyor. O anlamda da şanslı olduğumu düşünpyorum. Ülkede ortam da güzeldi. Hayat sokaktaydı o yıllarda. Sonra yaşlandım yavaşladım. Sen de yaşlanacaksın o yüzden gençken dışarı çıkmak lazım. Sonra istemiyorsun.

Evden ise, isten eve. Hala boyle.

Ders çalışmakla sınavlara hazırlıkla biraz da gezerek.Bence şartlara da bağlı nasıl geçtiği

20'li yıllarım vasattı ama 30'li yıllarımın güzel geçmesini nedeni 20'lı yıllardaki çabamdır. O yıllardaki cefanın sefasını yiyorum.

cok sosyaldim hala oyleyim. arkadas ve sevgiliyle vakit gecirdim 25 yasinda is hayatina girdim ask ve is cok yordu sonra ikisini de biraktim. simdi aile ve yakin arkadaslarla gezmeke devam

vasat. ama bilinçli bir vasatlık. hep ekonomik ferahlığa kesin bir şekilde ulaşmanın peşindeydim. bunu başarırsam başarılı bir takas olacaktı. doğuştan şanslı değilseniz bu da fedakarlık yapmadan olmuyor. 33'üm şimdi. uzatmaları oynuyoruz, hakem düdüğü çaldığında boşa mı geçmiş olacak yoksa galibiyetle mi ayrılacağız belli olacak. hayırlısı.

21 yaşında çalışmaya başladım, ilk 3 yılım mükemmel geçti. Sonrasında taşınma ve yeni iş yerine geçme ile başlayan aşırı sancılı dönemler başladı ve hala onun etkisini yaşıyorum.
20-25 arası harikaydı.
27'den sonra bir çöküşe geçme, pandeminin başlaması, işten iyice soğumam fakat değiştiremem filan derken kabus gibi yıllar geçirdim.
Şimdi işe ara verdim, daha iyi hissediyorum ama henüz "iyiyim" diyemiyorum.
33 yaşında hala daha "acaba hayatımla ne yapsam" diye düşünüyorum.

leş gibi geçti. büyük stres ve mutsuzluklarla...

şu an iyi durumdayım, hatta belki şu anki iyiliğin sebebi 20'li yaşların kötü geçmesi olabilir ama ben yine de güzel geçmesini isterdim.

Eylemler, mitingler, gazete dağıtımları vs. vs.
Ne kadar enerjikmişim ya şimdi bakıyorum da. 2013'e kadar gayet hareketli bir hayatım varken sonrasında daha stabil.

İnsanlara laf anlatılmaz, niye anlatıcan ki bu kadar basit bi konuda.

Niye diye sorulması ise ayrı mevzu, o daha normal. Sevmiyorum de geç.

Bunun akabininde gel sana bir hesap açalım önerisi (ısrarı) geliyor. Ben konuyu değiştiriyorum artik.

Sıklıkla başıma gelen olay.
Var da vermiyor, gizliyor, mutlaka saklayacak bir şeyleri var algısı oluşuyor sanırım.

Bende yok. İnanmayanla karşılaşmadım. Millet reels atıp duruyordu diye dalgaya alıyorum soran olursa.

İnanılmıyor ve laf da anlatılamıyor.
@amaranta ursula bahsetmiş hesap açalım ısrarı da yaşanıyor ekstra instagtramsever arkadaşlar tarafından. Ben en sonunda sıkılıp tamam dedim al da sus, verdim telefonumu bu arkadaşlarımdan birine. Açtı hesabı, öyle duruyor 7-8 sene olmuştur. Herkes rahat etti.

Senin hayatını.merak ediyorum niye bana dedikodu malzemesi vermiyorsun demenin bir yolu oldu bence bu da.

@michael_knight gibi insanlar cok maalesef.

Instagram'in yok diye adamin aklina gelen ilk sey tecavuzden hukum giymis eski bir mahkum oldugun. Bu tip insanlara ne anlatabilirsin ki?

Insanlar genellemeyi, onyargiyi sterotyping'i acayip seviyor.

Hayatımda hiç instagram kullanmadım. Stalklamak için bile hesap açmadım.

Hiç kimseye tecavüz falan etmedim bu arada.

Facebook, twitter, instagram, whatsapp vs. kullanmıyorum. Laf anlatamazsınız. Bu arada Allah Zuckerberg’in belasını versin.

Edit: bir cevaba binaen yazmam lazım. Ben 40 yaş altı değilim ama ailemde 40 yaş altı (9, 16, 27, 33, 38 mesela) en az beş kişi var kullanmayan. Asıl 40-60 yaş arası kadınlarda kullanmayan yok gibi bir şey… Bugün de aldatan, tacizci, mahkum, cins vs. olduk çok şükür… (Not: Bir dünya var yaşadığımız. Sadece siz ve çevrenizden ibaret değil)

Mağaramdan çıkıp insan içine karışmadığım için bir kez daha mutlu oldum bazı cevapları okuyunca. Laf anlatılmaz bence çünkü insanlar gerçekten anlamak için sormuyorlar zaten. Konuyu değiştirin +1.

hahaha burada da gördüğünüz üzere inanılmıyor

anlatamazsınız

Asıl tacizci-tecavüzcü, uyuşturucu satıcısı, influencer adında dolandırıcı ya da kendini pazarlayan tipler İnstagram'da. Hiç de utanmadan hayatlarını paylaşıyorlar. Karısını-kocasını aldatan da yine İnstagram'dan ya da benzeri uygulamalardan buluyor.

Ben işinde gücünde bir insan olarak herhangi bir arayış içinde de olmadığımdan İnstagram'dan uzak duruyorum. 40 değil 30 yaş altıyım. Kansere çare aramasam da zamanımı daha verimli şeylerle geçiriyorum. Bu uygulamalarda sayfa kaydırmaktansa boş duvara bakmak daha yararlı. En azından zararı yok. Birkaç yıl sonra hiçbir şeyden zevk alamayan ve odaklanma süresi gittikçe düşen bir insana dönüşmek istemiyorum.

yadigar ++ hatta musk, tesla, vs. de ekliyorum üstüne.

hiç instagram kullanmadım. 5-6 sene önce bir kere açayım dedim, anında banlandı tekrar uğraşmadım. whatsapp vardı, kapattım. whatsapp kullanmıyorum diyince bön bön bakıyorlar yüzüme. şirkette mail sistemi var, hala doğum günü kutlaması, bayram tebriği, duyuru vs. yi whatsapp grubundan yapıyorlar.

bu arada twitter için xcancel uzantısını da bırakmış olayım: addons.mozilla.org
instagram, facebook için bildiğiniz bir uzantı varsa alabilirim.

michael_knight gibi düşünenlerin var olduğunu görünce şok oldum.

benim de hesabım yok. çevremde olanlar da ayda yılda 1 foto 1-2 reels falan atıyorlar. instagram'ın böylesine sosyal hayata sirayet ettiğini görmek (en azından belli çevrelerde) şaşırtıcı oldu.

Michael tepkilere cevap vermemiş. Aynı fikirde olanları görmek güzel. Umarım düzelir şu kafalar.

benim instayi hanim "surekli karilarin kicina bakiyorsun" diye patlatti.
halbuki ben daha cok araba fotolari pesindeydim, arada kiclara bakiyordum.
neyse, kafam rahat artik, mis.

@pembediken, cevap verilecek bir soru yok ki.
Ben fikrimi anlattım, eksik anlattığım bir kısım olduğunu düşünmüyorum.

Herkese tik koyup bana koymamış. Halbuki ben sorusunu ciddiye alıp cevap veren nadir kişilerdenim, diğerleri “çok haklısın kardeş, insanların çoğu salak, biz akıllıyız” tonunda laflar.

@michael kullanmayan insanlar ya şöyledir ya böyledir demek doğru Bence.
Instagram yok diyince yalan söylüyor muamelesi gördüm. Niye yok, herkes kullanıyor nasıl olmaz vb. Bu insanlara laf nasıl anlatılır ne cevap verilir diye sormuştum cevaplar da ona yönelik oldu

annemin arkadaşları bile instagramda artık, iyice facebook uzantısı oldu ve mide bulandırıcı bir yere dönüştü. 70 yaşındaki teyzeler de artık instagram'daysa toplumdaki bu tepki abartılı değil ya. ben de kapatıcam bu gidişle.

Sevdiğim saygı duygudum nötr olduğum çok kişi var.

Sevgi ve saygı duyduklarım var ama yazarsam onlar da hedef alınır. Burası da böyle bir yer kırmızı karga efendi. İşine gelirse hahahah.

Birkaç agresif kadın düşmanı var maalesef. Bunlar dışında çok iyi tavsiyeler verenler var. O yüzden daha çok olumlu enerji bence.

Benim çok sevdiğim kişiler var duyuruda, nick vermeme gerek yok.

Bir de kadın düşmanı, hayvan düşmanı tipler de var, bunlardan da hiç hoşlanmıyorum. Keşke gitseler buradan.

Burada yoğun aktif hemen herkes (ben dahil) bayağı mutsuz, ondan bu negatif elektrik.

Valla ben kimseden nefret etmiyorum nefret cok ağır bir duygu. Ama duyurudaki bazı yazarların zeka seviyesini görünce Amaranta ne işin var burda deyip kendime kızıyor ve ara veriyorum. Sonra birkaç yazarin hatırına sorularım olunca arada bakıyorum.

nefreti anlarım da iftira atıyorlar. kendi eksikliklerini muhatabına yansıtıyorlar.

nefret edilecek bir şey yok aslında.
duyurudaki herkes, dışarıdaki herkes gibi. izole, elit, daha iyiler çoğunluğun gölgesinde kalıyorlar; aynı yaşam gibi.

Amacına göre kullanırsan burası güzel bir yer. Şu ana kadar birçok insandan pek çok konuda gerek duyuru cevaplariyla gerek özelden destek aldım burada, sağolsunlar varolsunlar.

Bu kadar sınırlarını bilen ve kimseyle muhattap olmayan beni bile yer yer zorlayan HIYARlar olmuyor değil tabii duyuruda; mesela bir örnek:

www.eksiduyuru.com

Buna verilen bazi cevaplardan sonra bir daha girmeyeyim dedim ama düşününce internet artık herkesin ulaştığı ve her tipin cirit attığı bir çöplük sonuçta. Düzgün insanların hatırı ağır bastı.

devamlı seksli konuşanlardan hoşlanmıyorum. onun dışında bi şey yok. neyse ki küfür edemiyorlar o da bi şey.

burayı fazla ciddiye almaktan dolayı olabilir.. nefret büyük şeydir, öyle ekran üzerinden inşa edilmiş personalara karşı duyulamaz. sürekli duyuru ve cevap giren bazı aklı eksik tipler var, neyseki bana çok denk gelmiyor. genel olarak buraya sormaktan keyif duyuyorum

Son 6 aydır psikolojisi bozuk bir grup var. Buraları terapi odası gibi kullanıyorlar. Salak saçma başlık açıp milletin zamanını çalıyorlar. Onlarla muattap olmazsan burada gayet iyi bilgiler var.

Çoğunluk seviliyo. Kollektif sevilmeyen birkaç kişi var, sürekli ekranda olduklari için Algida secicilik olmus

Çok uzun zamandır buradayım, isimler geldi ve geçti. Burada garip bir atışma, kaos ortamı hep vardı. Bunun dışında benim tanıştığım/sevdiğim insanlar da var.

Soru soran cevap almayı geç linç yeyip çıkıyor. Bu mel’unların nesini seveceksin?

Şaka bir yana vakit ayırıp yardımcı olan insanlar var ama azınlıktalar. 2018de burada cevap yerine akıl vermeye çalışan askeri doktorla tartışmışlığım bile var.

Burada çok fazla gergin insan var. Yanlış anlamaya hazır. Tetikte bekliyor :) Bunlar bir duyuru altında karşılaşınca seyredin şamatayı.
Düzgün, mantıklı, akıl sağlığı yerinde kişi sayısı %10 bile yoktur.

Herkes dük, düşes. Ekşi, Twitter da garabet yerlerdir mesela ama oralarda yine bir alışkanlık, çok seslilik vardır. Burada yıllardır aynı tipler, aynı tripler. Bir yenisemediler. Yazılım öğrendiğimde yapacağım ilk şey bu siteyi uçurmak olacak.

Sevdiğim ve saygı duyduğum kişiler var ama bunların çok azı şu an duyuruda. Ben lise 1’den beri buradayım mesela ve hayatıma dokunan, minnettar olduğum insanlar var. Tanıyıp da nefret ettiğim kimse yok. Birkaç senedir biraz tırt ama napalım, gülü seven dikenine katlanacak.

Sosyal medyanın insana getirdiği garip bir durum var ki bende de birkaç kere oldu. Biraz fazla direkt oluyor insanlar, karşısında bir insan olduğunu unutuyor.
Ben açıkçası belli muhabbetlere girmemek için "bu duyuru kesin olay çıkaracak" dediğim şeylere girmiyorum ve genelde de çok soru sormamaya çalışıyorum çünkü belli mallar/troller var yani yapacak bir şey yok.

Nefret ettiğim kimse yok çünkü nefret edecek kadar hayatıma etkisi olabilecek bir insan yok. Mal olduğunu düşündüğüm insanlar var, bir de mal olmasa da bu sosyal medya ortamını agresif bir şekilde karsindakinin insan olduğunu umursamadan cevap verme şeklinde kullananlar var, bir de baya iyi insanlar da var yani.

Yalan yok; burada ne zaman olay olsa popcornlu maykil jeksin gibi takılıyorum dağımda.

geçmişte tanıştığım veya soruduğum sorulara verdikleri kritik cevaplarla minnettar olduğum kişiler var. belki halen buradadırlar belki de yokturlar.

bunun birden fazla sebebi olabilir ama en bariz olanı şu: uzun süre kapalı bir ortama tıkılmış, birbirini çok fazla tanımış insanlar bir noktadan sonra ya çok yakın arkadaş olur ya da yavaş yavaş birbirinden soğur. yani olay sadece "kötü enerji" değil, sosyal yorgunluk, iç dinamikler, kırgınlıklar, belki geçmişte yaşanmış pasif agresif atışmaların birikmiş tortusu.

yeni gelen biri olarak bu atmosferin sana böyle görünmesi çok normal. sen henüz kimsenin ‘eski sevgiliyle takipleşip takipleşmediğini’, whatsapp grubundan kimlerin sessizce çıktığını, kimin kime selam verip kime vermediğini bilmiyorsun. ama içeridekiler yıllardır aynı döngünün içinde, dolayısıyla ilişkiler artık "merhaba" ve "günaydın" seviyesini çoktan geçmiş. iş cümle altı çatmalar, toplantıdaki sessiz sabotajlar, kahve molasında göz devirmeler gibi incelikli savaşlara dönüşmüş olabilir.

ama herkes kötü mü? tabii ki hayır. muhtemelen bu ortamda da birkaç tane gerçekten iyi, düzgün, sessiz sedasız işini yapan insanlar vardır ama onlar genelde bu tür "enerji çatışmalarında" görünmez kalırlar. çünkü dikkat çeken hep yüksek sesliler, kavgacılar ya da pasif agresifler olur.

bir de şu var: insanlar genelde sevdikleri kişileri değil, sevmediklerini daha çok konuşur. bu yüzden ortam sana tamamen karanlık gelmiş olabilir. sevgi sessizdir ama nefret yüksek seslidir.

sonuç olarak, bu hissin çok doğal. ama ortamın tamamını bu ilk izlenimle etiketlemek biraz haksızlık olabilir. zamanla gri tonları fark edersin. belki de sen o küçük ama sağlam insan grubuna katılırsın.

son not: insanlar da ortamlar gibi değişir. birini sevmemek bazen kalıcı olur ama bazen de sadece kötü bir güne denk gelmektir. kendine ve insanlara biraz zaman tanımakta fayda var.

Btw kızıl karga sen ve ben dahil, burada en çok kavga eden grup bile yeni nikli eski kullanicilar. O yüzden eskiden ne güzeldi beee yorumları yersiz :) sadece nikler değişti ve o arada toplumsal infilak yaraticak bı olay yaşanınca biraz hareketlendi duyuru. Yoksa değişen bir şey yok

Herkesin birilerine yardım etmek için ya da birilerinin kendisine yardım edeceğini bildiği için girdiği bir yerde nasıl olur da herkes birbirinden nefret eder? Nefret ettiği insana kim neden yardım etsin?

Son derece gıcık tipler de çıkabiliyor tabii. Bilgi istediğin soruya saçma sapan (ve herkesin aklına gelecek basitlikteki) tahminini yazanlar, Ahmet Mümtaz taylan triplerindeki hımhımhım kasıntı moruklar, ukala geri zrkalılar falan çıkıyor ama görmezden gelliniyor. Çünkü duyuru’yu oluşturan kitle aslında bunlar değil.

@sonsuz diye biri var. kimsenin sevdiğini sanmıyorum.

Eskiden daha iyiydi ama son zamanlarda tolerans seviyesi çok düştü. Burası günlük hayatın her noktasından soruların sorulduğu ve insanların kendi perspektiflerinden cevaplar verdiği bir yer. Farklı görüşler olmak zorunda. Bu farklılıklara tahammül yeterince olmadığında da toksikleşme kaçınılmaz oluyor.

@koela

@but that

+1

böyle tek bir arkadaşım var. bana istediğini sorar. ben de ona sorarım.

Bir kaç evli kimse tanıdım.
Bazen çevrelerinden
birilerine takılırlar.
ee evlenemedin mi ?
vb soru sorarlar.

Soru sorma sebepleri, samimi
olarak karşılarındaki kişiyi düşündüklerinden değil.
Asıl mesele başlı başına "kadından" konuşmayı açmak ve cinsel açlıklarını, gelecek cevaplara
ve ardından tekrar soracakları sorulara göre gidermek.
Bunların ortak noktası, yemeğe,
içmeye, paraya aşırı düşkünlükleri.
Ne kadar yemek o kadar azgınlık diyebiliriz bunlar için.
Virüs gibidirler.ortam müsaitse fırsatı buldukları an içlerindekileri keyif, zevk.. ne varsa dökerler. Yanlarından geçen giden kadınlar haklarında yorum, makale, deneme, manifesto, bildiri yapmayı bırakmazlar.
Yeterki yanlarında kendilerinin kafasında biri olsun.
Beyin tomografilerinde bile kadın silüetinin görüntüsü çıkarsa hiç şaşırmam.

Soruna gelirsek,
Öncelikle bu tiplerden uzak durmak birinci kural. Oldu ki yan yana geldiniz,
cevaplar kısa, düzeyli olsun.
Nefse hoş gelen veya mizahla karışık cevaplar vermeyin.

@diye son yapan arkadaş erkek değil.iş arkadaşları. Lüzumsuz sorular sordukları. Mesafeli dursan da anlamıyor ve umursamıyorlar

@ pembediken

Ben ister iş olsun ve diğer yakın çevrede vs. genel olarak hepsini
ele aldım aslında

Gizli kamera kontrolü. Böcek, sinek, odada rutubet var mı ? Düzgün şekilde temizlenmiş mı? Klima çalışıyor mu? Bunlar aklıma gelenler

Direkt wc banyoya bakiyorum ben ya. Benim icin en onemli yer, temizlik acisindan. Sonra da yatak rahat mi, onun kontrolu... bir de isiklandirmasi.
Bence vaktiniz varsa kendiniz kesfedin yoksa yardim istemek daha iyi olabilir.

eski bir turizmci olarak şunu söyliyim: bir otele girdiğinizde bahşişi bol tutun. alacağınız hizmet bambaşka olur. odanıza ikramlar gelir, gecenin bir vakti bir şeye ihtiyacınız olur ayak sürümeden gider getirirler. bellboylar yırtık tiplerdir, işinizi hallederler.
odanız daha sık temizlenir. vs vs.

turizm bakanlığına bağlı otellerde kamera falan olmaz bu arada. şehir efsanesi o.

günlük pansiyonlarda, airbilmemne evleri gibi yerlerde var o risk.

@yurtsuz john yanılmak. Otellerde kamera olur ne bakanlığı olduğu farketmez çünkü insan her yerde insan. Aaa bakanlığa bağlı rüşvet, yolsuzluk, liyakatsızlık olmak demekle eş. Ben de eski turizmciyim. İstediğin kadar bahşiş ver anana en ufak şeyde arkandan söverler. Bir şeye ihtiyacın olursa ve bahşiş verdiysen o arkadaşın bir vardiya orada olduğunu unutma. 2 vardiya daha bahşişe hazır ol yurtsuz john hesabına göre.

Odanız daha sık temizlenmez. Günde birse bir. İki günde birse yine öyle yapılır. Rica edersen belki sıklaşır.

Otele girince baktığım bir şey yok. Oda odadır. Yatar geçerim. Beklentim sıfır.

Tuvaleti bi kontrol ederim klozet çalışıyor mu sıcak su var mı.
Klimaya bakarım.

Genelde ayakkabılarımı çıkarıp yatağa uzanırım ve tv açarım. Otele gidince ilk beş dkda yaptığım. Onbeş yirmi dk dinlenirim öyle

Yerleşmeden önce kullanılacak herşeyin kontrolünü yapıyorum, herşey okeyse Zefiran sprey ile önce banyo klozet musluk vs ne varsa spreyleyip kendi dezenfekte işlemimi yapıyorum kuruyunca da uzun bir duş dinlenmece seks vs

yatağın ve klozetin temizliğine bakarım bir de klima çalışıyorsa tamamdır.

annemi üzecek hicbir sey söylemem. kovuldum onu bile söylemedim. benden daha fazla üzülüyor, daha cok kafaya takiyor. bu sorunlara cözüm de bulamaz. bu onu daha strese sokar. ne gerek var...

dertler paylasinca büyüyor. karsi tarafa cözüm fikri icin derdini anlatmak disinda sorun anlatmak gereksiz ve gücsüzlük (sorry) bana göre. cocuk musun yani kendin cöz ya da terapiste git.

Ben her şeyi paylaşırım; aşağıdakileri paylaşmam:

- İş yerinde yaşanan problemler
- Borç/harç/alacak/verecek; genel olarak para dertleri
- Sağlık sorunları
- Karşı cinsle çok kısa süreli ilişkiler

Bilmelerine gerek yok, bu saatten benim şahsi sorunlarımla muhatap olmalarını asla istemem.

anlatma yanlış anlaşılıp akrabalara ele güne gitme durumu olabilir.

Her anne baba bir değil ki, bu sizin anne babanızın kim olduğuna bağlı. Anne babayla neyin paylaşılıp neyin paylaşılmayacağına dair evrensel bir şey olduğunu sanmıyorum.

Kimi anne baba var oturur ağlar, kimi duyunca dalga geçer espri yapar... Derdin ne olduğunu bile bilmiyoruz ki hocam.

Söylemek istiyorsanız söyleyin.

İşle alakalı konular ana babaya anlatılmamalı. İşten çıkarılmıştım.hergün evden çıkıp dagı taşı gezdim yine söylemedim.

Kesinlikle anlatılmaz.
Anlatmıyorum.
Güzel olumlu şeyler bile dozunda anlatılmalı.
Onların olayları yorumlamaları, başkalarına aktarmaları da farklı oluyor. Sorunu çözme noktasında katkıları da genelde zaten olmaz.

Eşler de kendi aralarında yaşanan her şeyi ailelerine anlatmamalı.
İç işlerini olumsuz etkileyen yorumların önüne geçmmek dili tutmaktan başlar.

Benim için aile kız kardeşlerdir. Üzülmesinler diye içime attığım her dert beni yiyip bitirdi, artık paylaşmayı tercih ediyorum. Duygusal desteğin çok faydası var. Mutlaka paylaşılmalı.

en iyisi söylememek.

işimde sorunlar var, paylaştım çok üzülmüşler.
sağlığımla ilgili bazı şeyler var. gülerek anlattım, yaşıyoruz böyle sorun yok falan. ama epey dert etmişler.
ilişkimle ilgili sorunlar vardı. bir ara konu konuyu açtı, fazla dertleştim annemle. oğlum sen "ne yaşadıysan üçte birini anlatırsın, demek ki neler neler olmuş" dedi. çok üzüldüler. sonra öğrendim ki annem/babam duygusallıklarının da etkisi ile anlattıklarıma içerleyip bir kaç gün uyuyamamışlar, dertlenmişler falan.

halbuki bilmiyor ki o sırada 3te1'ini değil, 3 katını anlatmıştım.

+vedatchilippers+1
onları anlatmamak ya da en azından detay vermemek gerekiyor. test ettim onayladım. anlatmak iyi değil. o listeye ek olarak, ilişkide olduğun kişiyle/eşle ilgili ya da ilişkinle ilgili sorunları da anlatmamak lazım. detay vermemek lazım diyelim.

derdi paylaşmayınca kendi kendine büyütüyor bu doğru. gerekirse anonim hesapla burada paylaş o bile iyi.

bazı şeyler anlatılır bazı şeyler anlatılmaz. aileni sen tanıyorsun, süzgeç sensin. ben evliliğimle ilgili şeyleri anlatmıyordum sonra başıma patladı hepsi karşı tarafın atakları yüzünden. bazen bazı şeyleri temel olarak bilmeleri gerekiyor. ayrıca arkadaş falan umursamayıp yanlış öneriler verebiliyor ya da bazı insanlar kötü niyetle senin sıkıntılarından keyif alabiliyorlar. insan bazen duygusal destek ihtiyacında da oluyor. asla anlatılmamalı gibi bi düşüncem yok. anlatılacak şey var anlatılmayacak şey var.

Aile yapısına göre değişir tabii ama anlatılmaması en iyisi. Hele de iş ile ilgili. Ben anneme tutamayıp anlattığımda hemen başı ağrıyıp benim de baş ağrımı daha da arttıyor hahahah

Ama evlilik ile ilgili konularda deartheodosia,nın da belirttiği durumlar olabilir, karşı taraf sizin ailenizi arayıp olayı abartarak anlatabilir. Bu durum da olaydan daha çok ben neden bunu elden duyuyoruma üzülebilirler.

Hayır. Onları üzmemek adına . Buraya yazın derdinizi isterseniz

konuya ve aileye bağlı.

ufak meselelerde hayır. sorun seni aşıyorsa ilk yardım aileden istenmeli

Bir dönem hiç anlatmıyordum ama saçma sapan şeyler oluyor ki anlatma gereği duymaya başladım.

ama hayatımla olan her şeyi anlatmıyorum tabii. Yurtdışına gidip yaptığım bazı şeyleri anlatmadım mesela.

aileniz arkadaşınızsa paylaşın değilse kimseye yük olmayın. Kan bağı çok abartılıyor bu ülkede.

Çiçekleri, ağaçları çok severim. Gül en sevdiğim çiçek. Limon ağacım vardı, böceklendi ve bozuldu. Çok seviyordum onu.

Devetabani <3

Papatya
Sakayik
Menekse

çiçekler geldi aklıma her nedense
gelincikler kaktüsler fulyalar
İstanbul'da Kadıköy'de Fulya tarlasında öptüm Marika'yı
ağzı acıbadem kokuyoryaşım on yedi
kolan vurdu yüreğim salıncak buluklara girdi çıktı
çiçekleri severmişim meğer

Bahçe kapım varsa üstüne bir kemer yaptırıp yanına begonvil dikerdim. Büyüyüp kemeri ve bahçe duvarını sarınca dışarıdan bakan için Ege kasaba evi görüntüsü verirdi. Tabi bahçe duvarı beyaz kireç, kapı da mavi çivit boya olmalı.

İçerde ön bahçe neredeyse duvardan duvara çim olmalı. Çamın muhtelif çeşitlerinden bol miktarda olmasını isterdim ama, ceviz gibi çamın altında da çim olmuyor maalesef. Ama balkona yakın bir köşede illa ki bir mavi ladin olmalı. Uzak köşede dikenlerine rağmen iki iğdem, bir ıhlamurum ve her yere yayılmış turunç ağaçlarım olmalı çiçek açma mevsiminde koklayan kendinden geçebilsin.

Arka bahçemde yüksek yastık sebze bahçemin yanında birkaç üzüm omcası olmalı ki şarabımı yapabileyim.

Minik bir süs havuzunda renkli japon balıkları arasında nilüfer çiçekleri olmalı.

Tüm çevre çit boyu sık mazı çevrili olmalı ki mahremiyeti sağlasın. Çitin içi amerikan sarmaşığı ile kaplanmalı ki yaprakları Yılın her mevsimi kırmızıdan yeşile ışıldamalı.

Duvar dipleri taş bordürler arkasında her renk sardunyalar arasında mevsim çiçekleriyle kaplı olmalı.

Ek: @ pembediken'in cevabını görünce aklıma geldi.

Yasemen ve Melissa olmazsa olmaz.

Gül, papatya, kadife, zurna çiçeği

Çiçek sevgim pandemide başladı. Belkide 200 den fazla çiçeğim vardır. Bir iki tane salon çiçeği, üç tanede orkidem var, diğerleri sukulent ve kaktüs. Sanırım her yeri sukulentlerle doldurabilirim. Bahçem olsa begonvil kesin olurdu.

Yasemin. Evde menekşe

ev bitkisi olarak palmiye, muz ağacı ve devetabanı.

Evdeki eşşek kadar saksılar içindeki çiçekleri attım dışarı bugün rahatladım. Apartmanın girişindeki ıhlamur kokusunu seviyorum ama

Ben lavanta leylak falan olsun isterdim bahçem olsaydı

Hepinize teşekkürler, özrllikle @mirket'in cevabı benim de hayallerimi süslüyor. Erguvan ve hanımeli de eklemek isterdim bunlara.

hep vardı

muhafazakar kızlar kullanabilir o bandı (artık ne işe yarıyorsa).

sütyen kullanmanın meme sarkmasına sebep olduğunu anlamaya başladılarsa ne mutlu. dilimizde tüy bitti kullanmayın diye.

yurtsuz jon neden sütyen sarkamay sebep oluyor? bilmediğimden soruyorum.

tam tersidir diye düşünmüştüm.

@soru, sütyen takmayinca gögüs kaslari daha etkin calisiyor. özellikle kücük sütyen sarkmanin sürecini hizlandirabilir.

@sorularimicinfeykhesap

www.youtube.com

şimdilik bunu paylaşayım.

sütyen dediğimiz son yüzyılın icadı saçma sapan bir şey. artık kimi zengin etmek için çıkardılar bilmiyorum.

Takan kadın hiç görmedim. Takılmasın zaten abi ne gerek var. Meme bandı boykot edilsin :p

Bu arada bu ürünü takan bir erkek gördüm spor salonunda, manasını pek çözemedim.

@ vedatchilipeppers meme ucu sürtünmesin diye takıyolar

O bandın esas amacı dekolte elbiselerin içinde gözükmeyecek sütyen/ler aramak yerine hem meme ucunu gizlemesi hem de elbiseye uygun şekilde yapıştırarak hafif destek olması. Yeni bir şey değil aslında ama 1-2 senedir Penti falan da satmaya başlayınca daha çok bilinir oldu. Günlük giyimin altına (özellikle de dışarıdan belli olacak şekilde) kullanıldığını hiç görmedim. Ama ben artık yaşlıyım tabii, üniversite modasından haberim yok.

@yurtsuz john duyurunun tas kafalısı

o kadar bilgisiz sallanilmis ki sutyenler konusunda. sutyenler sarkmaya sebep de olmaz, engellemez de.

sarkmanin en buyuk sebebi genetik. diger etmenler de sutyenden bagimsiz.

sutyenler sarkmaya sebep oluyor diyen tek arastirmanin detayi:
"
The only problem is that Rouillon’s research was never published, and reporting news agencies can’t even agree on what university he did the work at. Without seeing Rouillon’s methods, calculations, demographic information, and how he sought to eliminate bias, we really cannot conclude anything from his claims.

Published studies have found that breast size and age are the primary predisposing factors to breast ptosis (the medical term for sagging).
"

Yeni moda olmadı uzun zamandır vardı ama bu kadar dikkat çeken bir şey değil

@shepard

kıskanıyorum seni desene şuna.

varsa bir argümanın ortaya koyarsın. bak profesör doktorun açıklamasını paylaştım. sende ne var?

Dikkat çekmesi su yüzden, sütyen olmadigi için memeler daha fazla "bouncy", daha fazla "jiggly"

içeriye girdiğimde meme ucu bantlarını yalıyordu...

@yurtsuz john lan olmayan şeyleri ortaya atan sensin ben olmayan şeyin olmadığını niye kanıtlayayım?

Yaşlı psikolojik deli kadınlar gibi gitmiş tuhaf kişilerin dediklerini gerçek kabul eder olmuşun. Var bunun gibileri hep ters tuhaf şeyler söylerler, kerizler oha bu kişi bulunmaz nimet takip edeyim, aaaa bunu konuşturmuyorlar doğruları söylüyor ondan dedirtir. Kansere çare bulundu, engelliyorlar kanka tayfası ile aynı.

Kıskanacak ne var anlamadım ulan? Bok gibi bir bilgi vermişsin. Keko olduğunu söylemişim.

@şefırd

laf salatasını bırak buraya bilimsel bir argüman koy. okumadım bile ne yazdığını.

@yurtsuz john koymam. Boş işler sende.

güzin abla aranıyor.

Basiretimi aciyorum. Is basa düstü yine diyorum

Hiçbir şey yapmıyorum. Yapmayıp sakinleşmeyi bekliyorum.

çözümleyene kadar durmak yok.

'Basiretin bağlanması' diye bir şey olmadığı için hayatıma gerçekçi adımlarla yön veriyorum.

kimse kavramın ne olduğunu bilmiyor galiba. kendisinden beklenmeyen bir pasif harekette bulunmak denilebilir. dolandırıcılık mağdurları bu şekildedir genelde. insanın basireti bağlanır mantıklı düşünemez ve dolandırıcının güdümüne girer. yaptığı hareketin yanlış olduğunu sonuçlarının o zaman zarfında düşünemez. adeta basireti bağlanır. gibi.

@ground boşluğuma geldi yada algım kapandı gibi.Ben de y kuşağı olarak Y ve öncesi kuşaklar olanlar bilir diye düşündüm

ustune giderim..

bir mafya babasının yaptığı şeyleri olumlayan yok ki. genelde dizinin gerçeğe yakınlığı beğenilir.

Yapım çok iyi, oyunculuklar da aynı şekilde. Dizi değil de çok uzun bir film gibi gelmiştir hep bana.

Beğenilen şey dizideki karakterlerin tercihleri değil, gerçeğe uygunluğu.

Mesleğim gereği şimdi olmasa da bir zamanlar sıkı kabadayılık yapmış, mafya denebilecek insanlarla tanıştım, oturdum, kalktım, bolca sohbet ettim ve iş yaptım. Şunu diyebilirim: Dizinin gerçeklik seviyesi inanılmaz. Elbette abartılan hususlar vardır ama dizi değil, belgesel gibi izledim.

Üniversitede okurken izleseydim, olur mu böyle şey ne saçma dizi bir halta benzemiyor derdim. Mesleği bir süre yapıp tecrübe kazandıktan sonra izlediğim için çok şanslıyım, erken izleseymişim yazık edermişim diziye.

ABD'de İtalyan göçmeni mafyayla ülkemizdeki Tuncelili Alevi ya da Kayserili ülkücü mafyaların benzer hatta neredeyse aynı yönlerinin fazlalığına inanmak mümkün değil. Başkası anlatsa inanmazdım ama gerçeğini görünce insan gerçekten hayret ediyor.

Benim gördüğüm tipler de tıpkı Tony Soprano gibi pahalı ve aşırı zevksiz kıyafetler giyiyorlar. Her zaman aşırı sinirli ve beklenmeyecek bir olay nedeniyle kafa göz giriyorlar kavgaya. En yakınlarındaki adamların ağzını burnunu kırmakta en ufak sakınca görmüyorlar. Çok çakal, yalancı ve adiler. Verdikleri sözün hiçbir değeri yok. Ne dostlukları ne de düşmanlıkları istenir, en güzeli hiç tanışmamaktır. Kadına gerek psikolojik gerekse fiziksel şiddet konusunda insanın en kötü kabusundan bile beter şekilde ne kadar ileri gideceklerini hayal etmek dahi güç.

Spoiler vermek istemem ama dizideki karakterlerin sanırım tümü beş para etmezler ama dizi gerçeğe uygunluğu ve büyük oyuncu performansları nedeniyle çok iyi. Hatta muhtemelen en iyi dizi.

bu tarz dizilerde genellikle kötü adamın bile iyi yönü olduğu vesaire gösterilmeye çalışılıyor daima, ya da kötü adam sadece kötü olarak gösteriliyor.
Sopranosta da ise bu tarz işlere girişmiş insanlar iyi ya da kötü olarak gösterilmeye çalışmamış, tüm iyilikler ya da kötülükler bence sadece empati yoksunluğu ile karışık çevre baskısı ile gerçekleşiyor.

ayrıca senin çevrende olmayabilir ama sadece paraya ve güce tapan, empatiden yoksun kadınlar ve erkekler vardır. bu tarz bir çevrede güçlü olan karakterin bu çevredeki diğer karakterlere istediğini yaptırması o yüzden son derece normal.

soprano tas firin erkek ve bu erkekleri seven kadin dizisidir. kadin haklari, lgbt, vegan vs.. hassas bir sjw iseniz sevmemeniz normal.

Terapistle görüşme sahneleri ilginç. Evet oyunculuklar iyi. Tony İbrahim Tatlıssesi hatırlattı

Tipini beğendim, fonksiyonel açıdan bişi diyemedim.

Ayakkabı iyi görünüyor ama deneyerek alsanız daha iyi olur

Benzerlerine göre fiyatı yüksek ve bu sebeple burnu havalarda :)

Geçen bende baktım kendim için ama genel konsept şu zamanlarda nedense hep önden malzeme çalmak :
i.hizliresim.com
ve arka topuk kısmını şişirmek olmuş.
Oysa hareket esnasında çarpma, değme veya sürtünmeyle dış etkiye en fazla maruz kalacak yer bu işaretli bölge.

En fazla ~ 2500 TL'nin üstüne çıkmayın bakacağımız diğer modellerde

Bu markanın bende gel taban bir modeli var ve çok memnunum. Uzun yol yürüyeceksem, çok ayakta kalacaksam go-to ayakkabım. Bu yüzden gel taban öneririm. Zamanında instreet'ten almıştım. O da mı yok bulunduğunuz ilde?

bu guzel degil
GEL askiyla yanip tutusuyorum. ayak olculeri farkli asicsin yarim no falan buyuk alinmali cm bakarak

fiyat/performans konusunda fikrim yok ama rengi bence guzel..

Kayano serisi özellikle içe basanlar için üretilmiş bir yol koşusu ayakkabısıdır. Bu ayakkabılar spesifik bir amaca yönelik üretiliyor ki o amaç da koşmak. Günlük ayakkabı olarak giymek rahatsız edici olabilir. Çünkü topuk kısmı koşarken sizi maksimum yastıklamak ve öne doğru ivme kazandırmak için bu kadar dolguluyken yürüyüş hızlarında rahatsız edici olabilir.

Performanslı şekilde koşmak için üretilmiş bir ayakkabı alıp bu ayakkabının burnu çok ince, malzemeden çalmışlar, dayanıksız, topuğu çok şişirmişler demekle, formula arabası alıp ya bu kasislerde çok takılıyor, köy yollarında çok rahatsız, fiber diye dandik malzemeden yapmışlar hemen kırılıyor demek kadar saçma.

Koşmak için almayacaksanız daha rahat edebileceğiniz günlük kullanım için üretilmiş ayakkabılara bakın derim.

asics ayakkabıları çok rahattır 3 tane eskittim. tek sorunları var topuk iç kısmı sürtünmeden çabuk aşınabiliyor. giyip çıkartırken narin davranmak lazım.
gel taban olanlar baya rahat. bütçe varsa nimbus, cumulus veya kayano serilerini öneririm. pulse seriside uyguna bulunabilirse oda iyidir.

asics modellerinin bazıları içe-dışa basma için özel üretilmiş modeller oluyor. ona göre tercih edilmeli veya nötr modellere yönelmeli.

numara olarak ayağınızın cm ölçüsüne göre alabilirsiniz.

ayrıca boynerden takip edin en iyi indirimli fiyatlar boynerde denk geliyor. bazen indirim kodlarıyla dahada uyguna yakalayabilirsiniz.

@thracia
madem öyle, bu modele çok benzeyen 600-800 TL bandında başka modellerde var. Tanınmış markalardan da değil herhangi bir ayakkabıcıya girin görün.
onlarda aynı performansı sunuyor diyebilir miyiz?
Bu ayakkabı rahat olabilir ama taban malzemesi ucuz veya pahalı ayakkabı için de olsa ön tarafta daha az.
Her ikisi için de dış etkilere bağlı bozulma/yıpranma ihtimali sonuç olarak aynı.

market manavında poşet açarken parmağını yalayan ve o ellerle sebze meyve seçen dal...a gıcık oluyorum.

bir tanesi gözümün önünde parmağına tükürdü ve sebze meyvelere daldı. baya tükürdü. yer eskişehir çağdaş market.

yine aynı markette tasmalı köpeğiyle girenler de oluyor. kucağa falan almak yok direkt sokakta yürür gibi giriyorlar. bir de o var.

bunun dışında çok şey var ama bunlar ilk sıralarda.

Son günlerde yeni işim sebebiyle bulunduğum toplantilarda beni sinirlendiren bir şeyi fark ettiğim için onu yazacağım;
Iyilestirmeye açık olmadan "ama biz böyle yapiyoruz" diyen tipler.

Bir de müdürleri ne derse yapmış hiç soru sormamis tipler. Adamlar son 5 yıldır sap yanlış kullaniyor, sebebi de öyle anlatmislar. Kimseye sormamislar, arastirmamislar.

Her hafta bunlarla kafayi yiyorum.

@ya ben lan neyse market görevlilerine şikayet etseniz. Ekmekleri getiren görevli eldiven olmadan rafa ekmek diziyordu market görevlisine söyledim insan elini her yere değiyor sonuçta

@pembe: ahahhahahahah.

sen takıntılı manyak olursun, o sen gidince devam eder.

Yürüyen merdivende önümdekiyle arama bıraktığım boşluğa birinin girmesine,
Yürüyen merdivenden indiği an durup nereye gideceğini düşünenlere,
Yürüyen merdivenlerin arızalı olmasına...

Çok gıcık bir tipim ama kim neyime gıcık olur bunu tam bilmiyorum, etrafımdakilere sorup güncelleyeceğim unutmazsam.

Gıcık olduklarım;

- Kendi bildiğinden yola çıkıp genelleme yapak.
- Sürekli şikayet edip, aksiyon yapmamak.
- Sürekli konuşmak, sessiz kalmayı beceremeyenler.

Şahsen;
Duygularım çok çabuk değişiyor. Belki gıcık eden budur.

Gıcık olunan şey gerçekten çok. Kendimin gıcık hareketi herkesi eleştirmem.

Gıcıklıkta dünya markasıyımdır. Taşları yerinden oynatmakla kalmayacak kadar iyiyim, yağdırırım. Tabiri caizse ortalığın.. kimse yanımda saf tutması gerektiğini de bilmez, göstermem :d görenlere de safı ve malı oynuyorum. Benim gibi insanlar da var aranızda tanımıyosunuz sadece :d bizler birbirimizi biliyoruz sadece. Aynı ortamda 2 taneysek anlaşır sessizce uzaklaşırız. :d

Gıcık olduğum şey ise insanların özellikle anne olan kadınların hor görülmesidir. Böyle şeylerde taş maş kalmaz ortalıkta, dağ büyüklüğünde taş yığarım üstüne bunu yapanın. Çocuklara dokunanların sinir ayarlarıyla fena oynarım, metroda birini dövüyordum az kalmıştı geçen. Dışında da etliye sütlüye dokunmam. Biri gelip küfretse kafamı çeviririm. O mal için dokunduğuma değmez, gıcık bile olmam. Gülerim. Ancak savunmasız yada hayatını adamış insanlara yapılanlara gelemem. O ortamda denk geldiklerimlede o anları zorlaştırırım. İzole bi hayat yaşama imkanım olsa bunu isterdim, dünya bence kötü bir yer.

Son gıcıklığı da yazayım: bugün market kasiyeri kız niyetine az bi vakit kala iftar yapamamaktan şikayetçiydi. Çok üzüldüm, a101 çalışanı. Kek aldım, kasada bırakıp afiyet olsun diyebildim. Yine de üzüldüm. Dini inanışı yada tercihi sebebi ile birine saygı gösterilmemesi değil, ses çıkarılmaması gıcık edici.

Gerçek bir gıcıklık örneği ile susayım :d balığı kılçığı ile yemek ve o kılçığın boğazda bir yerde takılı kalması :d

Varlığım gıcık be, ben de bireylerden gıcık oluvereyim artık.

Titizim hassasım aşırı dikkatliyim çok fena analiz kasarım kuralcıyım muhafazakarım (bir fiil olarak muhafazakarım, görüş olarak değil), gerginim vs vs vs.

İş yerinde herkesin rahatsız olduğu bir durum var, soruyorlar ama şikayet etmiyorlar. Birisi çıksın dile getirsin istiyorlar. Ben şikayet ederim normalde, ve büyük ihtimal unutuldu, ve şikayet edersem düzelecek ama etmiyorum. Kimse elini taşın altına koymuyor.

İnstagramdakilere çok sinir oluyorum bilip bilmeden eşya, ülke, yemek reklamı yapanlar, vs. Almanyadan krem almış insanlara yüz kremi diye anlatıyor, uyarınca geri adım atma, yanlışını düzeltme yok. Ukela ukela yazıyor aptal.

Benim gıcıklığım, önümde yavaş yürüyen birisi varsa sollar önüne geçerim ve yavaş yavaş yürürüm.

sakız çiğneyenler, toplu taşımada susmadan telde konuşanlar, gürültü yapan komşu

Kaldırımda, market kasasında, ATMde vs. acelesi olmayan, ağır kanlı insanlar (bunların bir de o esnada telefonla konuşanları vardır )

Otobanda orta şerit işgalcileri

Sıra kültürü olmayanlar

Sırada kişisel alan saygısı olmayanlar

Açık alanda leş gibi dumanını savura savura sigara içenler

Taahhüt süremin sonuna geldiğimi söyleyen kayıt dinleten 800 lü hat

Ek:
Kulaklıksız video izleyen veya telde konuşan öküzleri yazmayı unutmuşum.

Yağmurlu günlerde arabalarıyla öküzzzz gibi geçip çamur sıçratan şoförlere, açık havada sigara dumanlarını yüzümüze yüzümüze üfleyen sigara içicilerine, yolda yürürken neredeyse devirecek kadar şiddetli çarpıp bir özür bile dilemeyenlere, köpeklerini balkona kilitleyip sürekli havlamalarına sebep olarak, hem hayvana, hem de çevredekilere işkence çektiren köpek sahiplerine, insanların, özellikle gençlerin neşeli olmasına katlanamayıp onları uyaran somurtuk insanlara, hiç gereği yokken iyilik yaptığımda bir teşekkür bile etmeyen kişilere ve burada daha önce yazılmış olanların çoğuna, özellikle ağırkanlı ve sıra kültürü olmayan insanlara gıcık oluyorum.

@baldan bu gıcıklıktan öte iç dökme:)
@mirket aynıyız

Kulaklıksız video izleyenlere deli oluyorum.

Şimdi bu 20 yillik arkadas çok yakın ve kardeş düzeyinde mi? Öyleyse ben tam ya da bilezik takardım durumum el veriyorsa.
Ama öyle 20 yildir tanıdık orta düzeyse durum varsa çeyrek yoksa 1 gram altın takardım.

Yakınız yıllardır farklı şehirlerdeyiz. Benim maaş 40k bu yüzden bilezik beni aşabilir

O vakit sizi zorlamayacaksa çeyrek takın hocam.

Sadece KKTC kimliğiyle güneye geçilmiyor Güney Kıbrıs vatandaşlığı olanlar geçiyor. Bazı güney Kıbrıslıların alışverişe geldiğini görmüştüm. 3 ve 4 ün cevapların bilmiyorum

İş için Kıbrıs’a gittiğimde oralı bir rehber şöyle demişti:

Sadece güney kıbrıs vatandaşlığı olanlar karadan geçebilir. Türkler karadan geçiş yapamaz. Schengen’i olması karadan geçiş yapmayı sağlamıyor. Ancak schengeniniz varsa, güney kıbrısa uçuş gerçekleştiren başka bir ülkeden (mesela Atina’dan vs) uçarak gelebilirsiniz ve yine o şekilde dönebilirsiniz (çünkü İstanbul’dan güney kıbrısa uçuş yok).

Kıbrıs Türkleri çift pasaporta sahip, EU var. Alışveriş için geçiyorlar. Mesela taze bebek maması almak için filan. Bazen de tekstil, ayakkabı. Ama Ankara ve İstanbul'dan da alabiliyorlar. Artık nerede ucuzsa.

guney kibris schengen'e dahil degil

Bununla ilgili birkac hafta once benzer bir duyuru acilmisti, oraya bayagi bir kisi de yazmisti, bir bakin isterseniz.

Önceki ilgili duyuruyu bulamadım

Benim günlük 20/30 bin birim aldığım bile oluyor d vitaminini ama şu an ölçtürsem muhtemelen referans aralığıda çıkar fakat alt sınıra yakın çıkar, d vitaminini yükseltmek açıkçası çok mümkün değil, yükselse bile takviyelerle o noktada tutabilmek çok mümkün deği, ayrıca Türkiye'nin konumu itibari ile Güneş'ten D vitamini sentezi yapmak da imkansız demeyeyim ama siz imkansız gibi düşünün. Bu arada 30000 ıu çokmuş gibi gözüküyor ama 30000 ıu d vitamini 32 mg falan yapıyor aslında öyle yüksek bir miktar değil.

Multivitamin şeklinde kullanmayın, faydası yok. En basit şekliyle şöyle düşünün bir kapıdan 8 kişi aynı anda geçmeye çalışmak gibi. Aynı anda alınan 50 çeşit vitaminden hücreye hangisi girsin.
D vitamininin farklı ilaçlarla kullanımında vücuttaki emilimi azalır, etkisi düşer. Kolesterol ilaçları, antikonvülzanlar buna örnek. Bir de gerekli doz kişiden kişiye değişir. Öğlen yağlı bir öğün sonrası alınması en iyisi.
B12 vitamini örneğin, semptom göstermese bile mide rahatsızlığı olan kişilerde emilimi çok çok düşüktür. Bu durumda kişi dilaltı sprey veya enjeksiyon tercih etmeli.
Vitaminler, takviyeler konusunda doktorunuza ve eczacınıza danışın. İnternette sahte ürün çok fazla bu arada. İnsanlar ucuz diye onlara yöneliyor, ama hem ihtiyacınız olan sağlık danışmanlığını alamıyorsunuz, hem de çoğu zaman sahte ürün kullanıyorsunuz farkında olmadan. Orjinal/sahte ayırt etmek mümkün değil bire bir kopyalanıyor inanın.

www.eksiduyuru.com

türkiyede vitaminlerin üzerinde yazan tavsiye edilen tüketim miktarları çok çok düşük dolayısıyla da çok yetersiz. örneğin amerikada tek hapında 10000 iu olan d vitamini var.
şişe üzerinde yazan miktarla özellikle d vitamini yükseltmek çok zor.

günde 1000 iu d vitamini ile seviyenizi arttıramayacağınız gibi, koruyamazsınız bile. güneş konusu günümüzde biraz hikaye, onu geçiyorum ancak d vitamini eksikliğiniz varsa ve arttırmayı hedefliyorsanız her gün en az 4000 iu almalısınız. d vitamini kolay kolay toksitite seviyesine ulaşmaz ancak bu demek değildir ki şişeyi ağzınıza boşaltın... k2 vitamini ile birlikte kullanıldığında olası yan etkileri de azaltmış olursunuz. onun dışında, megnezyum ve çinko kullanımı da d vitamini emilimini arttırır. damla formunda d3+k2 kullanın. tavsiye olarak vetanura markasını söyleyebilirim.

vitamin hapı içeceğinize gidin meyve yiyin pek işe yaramıyor o vitaminler

Her arkadaşlık kendi dönemiyle güzel, üniversiteden birkaç arkadaşımla zaman zaman iletişim kuruyoruz ama o bile yoruyor beni, diğerlerini düşünemiyorum bile.

hayır. çoğunun adını hatırlamıyorum bile. şu anda görsem tanımam.

Şu an arkadaşım dediğim insanların %90'ı liseden. Whatsapp gruplarımız var oradan hemen her gün haberleşiriz, onun dışında ayrı ayrı da sohbet ederiz. Her imkanda yüz yüze buluşuruz. Tabii şimdi herkes farklı şehirlerde ve hatta ülkelerde ama yılda birkaç defa en az üçünü görürüm. Ortaokulu da aynı okulda okuduğum için çoğu ortaokuldan da arkadaşım ama ortaokuldan sonra başka okula geçenlerle muhabbetim hiç yok o yüzden lise diye sayıyorum.

Onun dışında ilkokulu farklı okullarda okudum ve oradan kimseyle ilişkimi sürdürmedim, şu an denk gelsem iki sohbet ederim en fazla.

Üniversiteden bi iki arkadaşım var onlarla da üniversite sonrası iki defa belki buluşmuşumdur. Çoğuyla sosyal medyada bile takipleşmiyorum.

Arkadaş edinme mevzusunu lisede doldurdum ve bitirdim. Sonrasında üniversitede de, iş hayatımda da iki üç kişi hariç pek arkadaş edinmedim. Çok ihtiyaç da duymadım işin doğrusu.

7 senelik Anadolu lisesi okuyan kusaktanim.Aktif bir whatsapp grubumuz var ve duzenli gorusuruz.Tabi her zaman herkesi ayarlayip toplu etkinlik zor oluyor ama kucuk gruplar halinde bulusmalar oluyor.Valla biz cok yakiniz bundan da memnunum :)

Hepsinden görüştüğüm en az bir kişi var, ilkokul-ortaokul grubuyla yakın çevrelerde yaşıyoruz çocukluk bağları kopmadı kısmen nostaljik kısmen iş dedikodusu eksenindeyiz. Lise arkadaşlarımla bağımız derin; saygılı, düzeyli "aile dostu" vari bir ilişkimiz var. Lisans ve yüksekteki sınıfımdan "görüşüyorum" diyeceğim kadar düzenli görüştüğüm kimse yok ama başka bölümlerden yakın arkadaşlarım var, bunlarla ilişkim daha bi samimi, yakın arkadaş modundayız, arayıp ben geliyorum bir hafta sendeyim denebilecek tarzda bir bağ.

Ben görüşmüyorum ama bende yabanilik vardır. Sonuçta emek vermek gerekiyor ve ben de çok iyi bir arkadaş değilim. Öte yandan mesela kardeşimin en yakın arkadaşı ile 25 yıllık bir geçmişi var, taa anaokulundan beri beraberler.

Ortaokul hariç hepsinden görüştüğüm kişiler var. En fazla liseden.

Benim yakın arkadaşlarım halen ortaokul ve liseden. Haftada bir muhakkak görüşürüz yaşım 39 :)

Liseden en yakın arkadaşım hâlâ en yakın arkadaşım. O başka sınıf arkadaşlarımızla çok sık olmasa da görüşüyor ya da haberleşiyor, ben hiç bulaşmıyorum.

Üniversiteden insanlarla nadiren (belki birkaç senede bir) görüşüyoruz. Bir de ben mezun olduğum alandan bambaşka bir iş yapıyorum, kimseyle yolum kesişmiyor. Instagram'dan like atarak, ara sıra hikâyelere yorum yapıp iki satır muhabbet ederek sürdürüyoruz arkadaşlıkları.

Seneler sonra ilkokuldan bir arkadaşımla aynı şehre taşındım, makul ve kafa dengi biri, birkaç kez görüştük ama onun küçük çocuğu var, ikimizin de işi gücü var, çok düzenli bir ilişki kuramadık. İlkokul arkadaşlarımın Whatsapp grubu varmış, bu arkadaşımdan öğrendim. Seni de ekleyeyim dedi, hiç gerek yok dedim. İlkokul-ortaokuldan kırk yılda bir haberleştiğim 2-3 kişi daha var, o kadar.

ilkokul no.
lise ve üni yes. hemen hemen her gün iletisim halindeyiz. reels, telefon görüsmesi, videolu grup görüsmeleri.
yazin da ben türkiye'ye gittikce denk getiririz mutlaka. birlikte tatillere cikariz.

ortaokuldan bir tane kankam var kardeş gibiyiz. yine ilkokul ve ortaokuldan sık görüşmediğim ama alo desek 40 yıllık kaldığımız yerden devam iki kişi daha var. yeter adam olana çok bile.

Evet aynı kafa yapısına sahip arkadaşlarla görüşürüm

- Üniversiteden iki üç kişi kaldı yüzyüze görüştüğüm.
- Liseden bir kişi kaldı.
- İlkokuldan sadece instgram'da ekli. Yüzyüze denk gelmiyoruz.

tek arkadaşlarım ilkokul ve liseden.

Anadolu lisesini 7 yıl okuyanlardanım. En yakın arkadaşımlarımdan biriyle okulun ilk günü tanışmıştık. Yine aynı okuldan iki yakın arkadaşım var. Üniversiteden de görüştüğüm arkadaşlarım var. Ama lise buluşması, mezunlar gününe filan gitmem. O kadar insan sevmiyorum:)

Havalar soğuk da üstelik. Herkes duyuruya bakmak yerine kitap okuyor, bilimle uğraşıyor, yazılım öğreniyor herhalde ^^

Burda sorulanlar bildiğimiz yerden geliyorsa cdvapliyoruz. Belki akşamları daha sakin. Bazen hatır sorma iç dökme oluyor şimdi onlar da yok

sanırım insanlar google kullanmayı öğrendi :P

cok cok yuksek standartlari vardir. o olmaz, bu kisa, su fakir, o az komik derken kedili deli kadin olur yakinda.

Yoo, kadın kalbi kırılmasın istiyor. Ben kendisinin arkasındayım.

ithamda bulunmak istemesem de, gizli gay, aseksuel, ya da psikolojik/fizyolojik sikintilari olabilir. turkiye'de eli yuzu duzgun bir kadinin istemedigi bir durumda yalniz kalma olasiligi yok. yani ya bir sekilde istemiyordur sevgili, ya da korkuyor, kendini layik gormuyor vs.

gelmiyor, yani normal bir insandan daha fazla 'sorunlu' oldugu anlamina gelmiyor benim icin. bir suru farkli nedeni olabilir, kacingan ya da tam tersi asiri kaygili baglanma tarafi agir basiyor olabilir, ki herkesin baglanma ile ilgili sorunlari var,
eger kendini iyi yetistirmis bir kadinsa, onu etkileyecek biri cikmamis olabilir karsisina (kendisi bile farkinda olmayabilir bu hissin), ki bu da 'fair enough' bence, ben kendime bu kadar yatirim yaptiysam neden oyle birini istemeyim, kendisi gibi oturmasini kalkmasini bilen, gezen, basarili birini istiyor olabilir,
kucuk kucuk takilmalari olmus olabilir, bir sekilde denk gelmemistir olmamistir bunlarin devami, bu da gayet normal.
yakin arkadasinizsa zaten insan iliskilerinde kalp kirici olup olmadigini, garip beklentiler icine girip girmedigini az cok tahlil edebilirsiniz zaten.
son olarak, anlattiginiz kisi muhtemelen okul zamani ve sonrasi donemlerde daha cok gezmekle isle gucle filan ugrasiyordur, etrafina oyle bir enerji de vermemis olabilir. 30 yas gozde cok buyutuluyor ancak artik okuldu isti hayati biraz kendi basimiza deneyimlemekti derken bunlari kafayi takacak ilk yaslar bence 30lu yaslar. oncesinin epey gereksiz erken oldugunu dusunuyorum.

baldur +1

benim de öyle bir arkadasim var. karsi cins bileklik takiyor diye direkt eliyor mesela. erkekler taki kalmamaliymis. bu bir kiyafet yani wtf??
bana göre takinti gelen kriterleri var. ama ona sorsan kritersiz, kosulsuz, sartsiz birini sevmeye hazir ldkhj

ona ilgi gösterenlerden de direkt soguyor. nerede yüz vermeyen biri onun pesinde kul köle oluyor. siyah ve beyaz yani sadece. ayrica tipine bakmaktan karakterini göremiyor. herkesin tiple ilgili istekleri olabilir ama onunki cok keskin.

Niye sıkıntılı olsun. Gayet güzel hoş sevdim.

Niye gelsin? Hoşuma giderdi aksine.

35 yaşında böyle bir arkadaşım var. Kadın bildiğin taş. İyi eğitimli, kültürlü, zeki, karakterli vs, ne ararsan fazlası var. Sıkıntısı insanlara güvenemiyor, bir iki de kötü insana denk geldi, devam edecek cesareti bulamıyor. Özgürlüğe de çok alıştığı için yeni insanlarla tanışmaya üşenmeye başladı. Sıkıntılı gelmiyor. Hayat bu kadar siyah beyaz değil, herkesin yaşadığı yaşamadığı kendine.

sevgilisi olmaması partnerleri olmadığı anlamına gelmiyor. bunun farkını bilmek gerek. gayet sosyal bir ortamı ve hareketli cinsel hayatı olabilir, bilemezsin.

Gelmiyor.

Flörtüm değilse kendi bileceği iş ama bir flörtüm böyle olsa benim için red flag olur.

Ülkedeki erkeklerin çoğu beğenir. Malum onlar için sevgilisi olmamış kadın "temiz" sözde. Hele özgüvensiz, bekaret takıntılı tipler için biçilmiş kaftan. Bazılarının özellikle hoşuna gitmesinin sebebi bu. Ama sevgilisi olmaması partnerleri olmadığı anlamına gelmiyor +1

Gelmiyor. Karşısına çıkmamıştır.

yakın arkadaşıysanız konuşmuş olmanız lazım, kendisi ne diyor bu işe, niye olmamış şimdiye kadar?

Sıkıntılı gelmez ama kimseyi beğenmediğini düşünürüm.

karşı cins için tam aksine bir intiba bırakır.

düşünsenize geçmişinde 2-3 tane uzun + sayamadığı kadar kısa ilişkileri olmuş her birisinden ayrı dertleri, hatıraları, unutulmamışlıkları, dertleri olan psikoloji bozulmuş bir kadın mı? yoksa bahsetiğiniz kişi mi?

erkek olsa olabilir derdim ama kadın için ultra anormal bir durum.

böyle şeylerde büyük konuşmayı sevmem ama kendisi adına şu konuda üzülürüm; ilişki tecrübe işi yaşayacağı ilişkide ister istemez fail edecektir.

33 yasindayim iki tane sevgilim oldu biri universitede biri de yabanciydi, bazen arkadaslarimda sasiriyor ama cok normal.
Ben kendi adima soyliyim benim birlikte olacagim erkegin benden 5 gomlek ustun olmasi lazim. ha o adam beni ister mi o ayri bir tartisma konusu. karsima birileri cikiyor ama mesela maasi benden az. bir yere gidelim diyorum ama onun icin buyuk masraf ya da iyi kazanan kadin buldum bakisi gozlerinde yakaliyorsun zaten. baskasinin ailesi muhafazakar, ailesine bagimli. baskasi iyi egitimli, falan ama gorgusuz, sonradan gorme. armutun sapi, uzumun copu. iliskim var demek icin kimsenin cocuguyla ugrasmak istemiyorum.

ayrica yabancilar bile bunu pozitif olarak algiliyor, ister pozitif ister negatif olsun kime ne yani, niye kendini bu sekilde eksik hisseder gibi davraniyor, sacma.

@ley

Olacaksa prime Brad Pitt olsun ya da hic olmasin mi diyorsun yani?

Yüksek standart, beklentisi yüksek vs bunlar hep bahane.

Özgüven eksikliği yaşayan, üzücü nahoş şeyler yaşamaktan korkan(reddedilme, aldatılma vb) insanların yüzeydeki bahanesi bu olur genelde.

Bu kişilerin muhafazakar bakış açısı vardır genelde, kalanı da sosyal anksiyeteden muzdariptir. İyi şeyler yaşama pahasına kötü şeyler yaşamayı göze almazlar. Risk almayan, kırılgan yapıları vardır. Bu his iş hayatında tam tersi etki yapabilir, atılganlığı çalışkanlık ve disiplin ile iş hayatına yansıtabilirler. Belirli bir alanda çok başarılı olan, "mükemmeliyetçi" insanların bir kısmında görülür.

Belirli bir kısmı da aseksüeldir.

Bunların hiçbiri suç ya da günah değil ama kimse normal olduğunu iddia edemez, bir yerlerde bir sorun olduğuna işaret eder. Herkesin farklı spektrumda sorunları olabilir, bu da normaldir. Ama normal olmayan şey kişinin "ne var canım çok doğal" diyip konunun üzerine çözüm odaklı gitmemesidir.

Sıkıntılı değil kimseye zararı yok. Kaldı ki erkeklerden zarar gören kadınlar var maalesef biliyorsunuz.

Artık ilişki bile istemeyen insanlar var tek istedikleri takılmak

Bazi kadinlarin anlamadigi su;

Dunyada kadin ve erkek nufusu hemen hemen ayni, ama kadin gelmis 35 yasina, yapabilecegi belki 1 cocuk, ama kendine halen Brad Pitt bakiyor. Aga peki bir sor bakayim kendine, dunyada kac tane Brad Pitt var? Ve Brad pitt niye sana baksin? Boyun mu 1,80 gozlerin mi mavi, Harvard mezunu musun? Yani ciddi anlamda delirmisler ama farkinda degiller.

kadın için normal değil, erkek için de fazla değil de hadi neyse Türkiye şartları falan diyelim

hayir, ben de arkadasin gibiyim. ilginc bir sekilde beni kendi cevremdeki erkek arkadaslarim degil kadin arkadaslarim yargiliyor.

bana birilerini bulup cok iyi, cok yakisikli falan diyorlar ama iyi insan zaten olmaliyiz o bir kistas olmamali, birey olabilmis, isi olan, sosyal olarak iyi biriyle birlikte olmak istiyorum.

Bir kahve icmeden yorum yapamam

Lisans bölümümle aynı ve Türkiye'de 2 yerde var. Nadir bölümlerden benimki. Sosyal bilimler olduğundan 1 yıllık bölüm de bulamadım

ben 18 yıllık duyurucuyum. buradan uyguladığım cevaplar yüzünden pişman olduğum çok oldu. aksi de çok oldu.

bu yüzden iyi karar verin.

ama ben olsam sırf manevi hevesim için yapmam.

yapmadım da. 13 sene önce kazanıp gitmediğim programa af geldi dönmedim.

Hahah bu yaştan sonra deyince ben de bir şey sandım. Vakit ayırabilme ihtimaliniz varsa düşünmeden başlayın. 50'li yaşlardan sonra yüksek lisans ve doktora çok işe yarıyor. Emekli oluyorsunuz, ama hala bir şeyler yapmak istiyorsunuz. Y.Lisans hele hele doktora olunca seçenekleriniz artıyor.

Bir lisansüstü programında yarı zamanlı olarak çalışıyorum. Sınıfımızda 35 yaş üstü yaklaşık 7 kişi var. Hepsi iş, eş, çocuk ve bolca sorumluluk sahibi. Zaman konusunda yer yer zorlansalar da son derece gayretliler, gençlerle hoşgörü ve iş birliği içerisinde projelerini tamamlıyorlar.

Yaş odaklı bakıp moralinizi bozmayın diye bunları söylüyorum. Sandığınızın aksine belli bir yaştan sonra eğitime devam etmek artık oldukça yaygın. Üstelik kazanılan o başarmışlık ve akademik olarak üretimde bulunabilme hissi son derece motive edici.

okul dedigin sey kisisel masturbasyon.

yapmak istiyorsan yap, ama beklentilerini dusuk tut derim. Mesela MBA yapinca seni X firmasina C level yonetici yapmayacaklar. Titrlerin pek kiymeti kalmadi artik.

"Kendim için bir başarı elde etmiş olmak için yapmayı düşünüyorum."

bence mesela haftada 2-3 katilim gosterecegin bir spora falan baslasan ve 3 sene duzenli gitsen daha iyi olur senin icin. bahsettigin masterin herhangi bir faydasi veya kariyer artisi olmayacak ama sirf ise yakin ve lisans bolumunle ayni diye tercih ediyorsun gibi gozukuyor yukaridaki yazdiklarini okuyunca.

tabii kotu bir tercih demiyorum, sadece "bir başarı elde etmiş olmak için" yapabilecegin daha manali seyler olabilir, onlari da dusun bir diyorum.

ben su an yüksek lisans yapiyorum. 2 yillik is deneyimi sonrasi basladim.
is görüsmelerinde bana masterin yok falan diyorlardi. bir yerde de haklilardi ama 10-15 yillik kariyeri olan birinin masteri olup olmamasi önemli mi acaba? önüne geliyor mu yani?

bir de isine yönelik sertifika programlari vs daha iyi olabilir. okul cok teori.

Amaca bağlı. Amaç akademiyse direkt doktora. Değilse de masterdan bir beklentin olmalı. Master finansal getirisi olmayan bir eğitim. Ya göçmenlik için kullanılır ya da cv şişirmek için.

Mastera ayıracağın zamanla kendine, sağlığına veya kariyer bağlamında bir beceri edinme yatrımı yapabilirsin

43 yaşında 1.5 saat uzaklıkta bir ilçeye gidip gelmeyi göze alarak yüksek lisansa başladım. Amacım 8 yaşındaki oğluma örnek olmak, ders çalışırken ödev yaptıran kişi değil de "haydi venim de yapmam gereken ödevler var, beraber oturup çalışalım" düsturunu kazandırmak. İşsizim, yüksek lisansa başlamasam evde TV izleyecektim. Ama bulunduğum yerdeki yüksekokulda öğretim görevlisi kadrosunu bu yüksek lisans eğitiminden sonra bir daha zorlayacağım. Umut hep baki...
Pişman değilim, iyi ki başlamışım.

1 yaş büyüğüm sizden. Mezun olduğum bölümün yükseğini yapıyorum şu an. (Olması gerektiği gibi liseden sonra gitmiştim fakülteye onda gecikme yoktu)

Başlığa vitamin yazmışım. Propolis olacak

voonka ürünlerini trendyoldan aliyorum. eczaneden daha hesapli geliyor.

Amazon tr yada amazon dan alabilirsin diger sitelerden tavsiye etmiyorum

Amazondada sol kosede amazon tarafindan gonderiliri isaretlersen orijinalliği garantileyebilirsin en azindan yuzde doksan dan fazla ihtimal ben guveniyorum bu gune ladar busekilde aldigim hersey orjinal geldi buda taktigimdir kamuoyuna bildiriyorum

kişisel gelişimin büyük bir parçası, evet.

Aydınlanma yolunda aşılması gereken bir köşe taşıdır.

Benim de ehliyetim yok, 38 yaşındayım.

31 yaşındayım, daha yeni kursa yazıldım. Benim de ailede araba yok, durum da yok. Araba olmayınca insanın aklına gelmiyor ki. O şaşıranların arabası vardır.

bence ögren. hep istanbul'da yasamayabilirsin.
ehliyet dursun. sana sonra sürmek istedigin direkt sürersin, bürokrasi ile ugrasmazsin.

yaslandikca ögrenmek zorlasir.

değil bu bir tercih meselesi

Ailesinde araba sahipleri mevcut, maddi açıdan da iyi durumda olanlar şaşırıyordur buna. İnsan belli bir ücretle geçinmeye çalışırken, bazılarının normali onun için lüksken "Arabam yok, almayı da düşünmüyorum, zaten istesem de alamam ama ben yine de öğreneyim." diye düşünmüyor çünkü öncelikleri farklı.

Kişisel gelişimle alakası olduğunu da düşünmüyorum. Müge Anlı'da kayıp olarak aranan yengesine beş kişiyle tecavüz edip bu sırada görüntüleri çekmiş, o görüntüleri de kızın aile bireylerine izletmiş olduğu ortaya çıkan köy adamı da araba sürebiliyor çünkü ihtiyacı varmış ve öğrenmiş.

Ben 18 yaşındayken aldım ehliyet ama korkudan kullanmıyorum. Metro da yetiyor bana. Ama gün gelecek belki çocuk olacak, partnerinin, arkadaşının hastaneye gitmesi gerekecek ambulans olmayacak vs ihtiyaç olabiliyor. Eşinin, sevgilinin arabası olsa bile senin sürmen gerekebilir.

Mesela bu gerekçelerle erkek arkadaşım sürekli pratik yaptırıyor ve araba kullanmamı haklı olarak bekliyor.

türkiyede arabası olmak bir statü göstergesi sayılıyor. bir hava atma aracı üstünlük kurma aracı. genç erkeklerde ortam yapma aracı, genç kadınlarda bak özgürüm kimseye muhtaç değilim göstergesi. bundan araban yoksa hele ki ehliyetin dahi yoksa kendilerince seni hor görüyorlar.
amerikada, kanadada olsak anlarım buralarda arabasız hiç birşey yapamazsın. ama türkiye gibi toplu taşımanın gelişmiş olduğu ülkelerde araba gereksiz bir israf.
bende ehliyet var kullanabileceğim arabada var ama kullanmıyorum. çünkü tüm işlerimi toplu taşıma ile çok rahat hallediyorum. zaten araba kullanmaktanda hiç haz etmiyorum.

türkiyede arabası olmak bir statü göstergesi sayılıyor. bir hava atma aracı üstünlük kurma aracı.+5

36 yaşında erkek kişiyim. Bir türlü öncelik verip araba kullanmayı öğrenmedim. Biraz da inatlık yüzünden öğrenmedim. Arana kullanmayı öğrense dediklerinde zorunda mıyım diyorum her seferinde.

Çevrendekilerinin aklı, fikirleri beklentileri,yaşam tarzları havada.
Onların renkli renkli yaşayan, alış veriş sitelerinden bir türlü çıkamayan konformist kişiler olma ihtimali çok yüksek.

Kişisel gelişimin büyük bir parçası yetenekli olmak, 27 diploma ve kurs bir de ehliyet sahibi sahibi olmak demek değil,
(sadece onlar için değil genelde herkes için) haddini bilmek olduğunu onlara uygun şekilde anlatınız.

ne arabam vardı ne de araba alacak bir imkanım ama yine de üniversite 3. sınıfta ehliyet aldım, araba kullanmayı da öğrendim. üstelik baya baya yıllar önce yaptım bunu yani. sonra ilk fırsatta da araba aldım döküntü de olsa, zamanla yeniledim. artık ona da ihtiyacım yok çünkü güzel bir şirket arabası var benim kullanımımda. o kadar genç yaşta ehliyet almış ve araba kullanabiliyor olmam iş görüşmelerinde bile beni daha girişken, daha çalışkan olarak görmelerine neden oldu.

okul bittikten sonra iş hayatı yoğunluğu içinde ehliyet almaya bir türlü fırsat bulamayan arkadaşlarımdan çok iyi iş fırsatlarını sırf ehliyet nedeniyle kaçıranlar da oldu, sevgilisi arabayla alıp bırakan kadın arkadaşımı ezikleyen erkeklerde oldu. bu tür örnekleri çoğaltabilirim.

herkes için ama özellikle de bir kadın için ehliyetinin olması ve araba kullanabilmek evet çok önemli bir kişisel gelişim meselesi. garip demem ama anlam da veremem. hem inanılmaz bir güvenlik ve özgürlük sağlıyor, hem de kimseye muhtaç olmuyorsun. o sizi alıp bırakan sevgilileriniz emin olun kendi içinde bunun hesabını yapıyorlar (sosyal medyada, ekşide vesaire de bunu hem yapıp hem de bir aşağılama olarak kullanan çok erkek var). illa arabanız olması da gerekmiyor, bir hafta sonu araç kiralayıp birkaç kişi bir yerlere gidebileceğini bilme hissi bile insana çok iyi geliyor bence özgüven açısından.

37 yaşında ne ehliyetim var ne de kullanmayı biliyorum.
trafikten hoşlanmıyorum. dikkatimi de yola veremem diye düşünüyorum :D

Bizim ülkeye has deli saçması bir durum.
25 yaşında motosiklet ehliyetimi aldım otomobillerle zerre alakam yoktu uğraşmadım.
daha sonra 35 sonrası otomobil ehliyet almam gerekti. AMAN TANRIM gittiği her kurs araba kullanma bilmememe şoklara giriyor, garip tepkiler :D Arkadaş siz öğretmeyecek misiniz bunu bana :D

Dünyanın en normal şeyidir, isteğe bağlı bir durumdur ama türkiyede hele son 10 15 senedir kıraathane kültürünün her yere sızmasından dolayı, "delikanlılık, adamlık, vs " komik kavramlardan dolayı çok garip yerlere kadar gidebiliyor bu muhabbet.

hanımları da garipserler ona da şaşırmam.

Ankara gibi mansurun beceriksiz ulasim altyapisinda bu ni must

arabası olmayan ve almayı da planlamayan birinin bilmemesi bana normal geliyor.

Yanındaki kişi hastalandı. Araba var ama gidemiyorsunuz. Bu yüzyılda. Garip tabii.

araba kisinin ulasim ozgurlugunu eline almasidir. kendi kendini a noktasindan b noktasina goturebilmek de onemli bir mevzu.

ama para yoksa, araba yoksa nereden denk gelip ogreneceksin. ben de ehliyeti gec aldim, 21 gibiydim ve duzenli araba kullanmaya 28 gibi basladim. ama bunlar hep fakirliktendi. araba olunca harita aciliyor. kesinlikle yucelestirilmemesi lazim arabasizligin ve ehliyetsizligin.

araba kullanmayı 35 yaşında öğrendim, o da iş gereği zorunluluktan çıktı ortaya. Muhtemel işle alakalı bir şey olmasaydı hala arabayı kullanmayı bilmeyen biri olucaktım.

biraz garip biraz garip değil.
zaten ehliyeti olan kadınların da %90 araba sürmeyi bilmiyor sadece hareket ettiriyor.

bisiklet sürmek gibi bir şey araba sürmek.

eğer sürme imkanın olmadıysa garip değil
ama paran pulun ve imkanın varken öğrenmediysen kötü.
ama öğrenmesi inan 1-2 günlük iş yani öyle atla deve değil.
mesela ben yüzme bilmiyordum yeni öğrendim yaşım da 37
yüzememek çok garip geliyordu

kadin erkek farketmez, bence gunumuzde garip artik. yuzme bilmemek gibi bisey.
ogrenin kardesim, o kadar zor bir mevzu da degil zaten.
annemin ehliyeti vardi ama asiri endiseli bir tip oldugu icin bir turlu tek basina kullanamadi, eziyetini hep kendi hemde biz cektik.

Garip değil. Otistik olmam etkiliyor durumu araba kullanamıyorum. Bu toplumun zihniyeti sıkıntılı maalesef kendi gibi olmayanı tuhaf karşılayor yada dışlıyorlar.

araç sürebilmek bir gereklilik.

bir sağlık sorunu olmadığı halde keyfi olarak bunu reddetmek, zaten gereksiz deyip liseyi terketmeye benziyor bence.

çok iyi sürmek gerekmiyor, lazım olduğunda a noktasında b noktası ağır aksak da olsa götürecek kadar bilmek gerek.

Bisiklet suruyorum de geç

bana aksine ehliyeti olmayanlar “zengin” geliyo. bu ne rahatlıktır, umursamazlıktır ya, kesin zenginsin sen

@ogutucurecep, çok iyi kullanıyoruz kadınlar olarak. s.ktir git bak yine kadınlara, zekalarına laf çarpan biri çıkmış

Ehliyetimi 36 yaşımda aldım, çünkü o zaman ihtiyaç hissettim. Kişisel gelişimle de bir alakası yok; hele de modern arabalar kullanımı basit elektronik aletler. Eveki kahve makinesini kullanıp lattenin kıvamını tutturmak daha zor geliyor bazen.

Garip diil ama yine de bı an önce öğren bnc. Çok güzel bir özgürlük

Aynı koşullardayız, bu verilerden dolayı ben de araba kullanmayı bilmiyorum.
Ehliyet aldım ama. Şimdi ehliyet alma şartlarına bakınca (hem sınav detayları hem kurs ücretleri, masrafları vs.) iyi ki almışım diyorum.

Tamam araba alma ihtimalim ülkenin şu koşullarında imkansıza yakın ama en azından ihtiyaç anında bir araç kiralayıp işimi görebilirim bu sayede, ehliyeti bu yüzden önemli buluyorum.
Araba kullanmayı da çok beceriksizsen 10-12 ders alırsın özel bir hocadan halledersin zaten.

Ehliyet almamış olsaydım eğer mevcut şartlarda eğer araç alma imkanım yoksa bu paraları verip alır mıydım bilmiyorum. Sanırım almazdım, kurs ücretleri de sınav ücretleri de vergileri de uçmuş çünkü, delilik gerçekten.
Ben 500 liraya almıştım ehliyeti her şey dahil :D

hayır

30+ yasinda olup, buyuksehirde yasayan biri olarak bugune kadar gerekli gelmedi. Genelde "esin/cocugun hasta olursa ne yapacaksin?" gibi bir argumanla geliniyor; ama evlenmeyecegim icin boyle bir derdim yok. Calistigim yerde de bugune kadar servis imkanindan yararlandim. Ogrenmek icin hicbir sebebim olmadi kisacasi. Is disinda bir yere gitmem gerekirse de toplu tasima veya en kotu taksiye binip giderim. Bu arada ehliyetimi 15 yil once aldim; ama direksiyon sinavindan sonra sadece 1 defa kullanip bir daha elimi surmedim; yani araba kullanmayi bilmiyorum.

Acil durumlar için öğrenilmesi gereken bir durum gibi geliyor bana

Can sağlığı, hayat dediğiniz zaman üstüne diyecek bir şey kalmıyor. Yine de uzatabiliyorsa valla hayat, kader, olacak, bitecek, halledeceğiz kelimelerini sıralı tam liste şeklinde söylüyorsun bitiyor.

Bu tür toplumsal yapıların tersine gitmek belli bir otonomi ve ekonomik özgürlük istiyor. Geçimini başkasının verdiği harçlıktan sağlarken, başkasının evinde yaşarken o insanların baskılarına karşı gelmek zor.

Ama gerekli otonomi varsa ötesi daha kolay; insanlar "Neden evlenmiyorsun" dediklerinde onların anlayacağı dilden cevap verebiliyorsun. Mesela bunu soran örneğin dayının oğluysa gayet de "Sana ne" demek mümkünken bir gözü toprağa bakan ananense ve kalbini kırmak istemiyorsan "Kısmet anane" deyip geçiştiriyorsun.

@tiredofwaiting evli olmamak benim için çok iyi. Ama eğitimli, diplomalı,okumuş, düzgün giyimli insanların küçümseyerek sen ne zaman evleneceksin demesi sinir bozucu. Bu örnekteki kişi aynı işyerinde eşinin benimle sohbet etmesinden rahatsız oldu bekarım diye. Hatta alttan alttan cinsellikle ilgili imalarda bulundu. Insanların ağzı torba değil maalesef.

İki insan bir araya gelince, aralarında biraz da samimiyet varsa ve taraflardan birinin durumu normalin biraz dışındaysa, bu durum bir şekilde konu edilir.

Örnek, Mezuniyet gereğinden fazla uzadıysa, nişanlılık süresi uzadıysa, çocuk yapma işi herkesinkine nazaran geciktiyse, kilo almış başını gitmişse, okul bitmiş epeydir boşta geziliyorsa, zorunluluk olmadığı halde her gün sabahlara kadar çalışılıyorsa ya da sabahlara kadar içiliyorsa hatta saç ya da sakal gereğinden çok uzadıysa.

Bunlar ve dahi niceleri varsa arkadaşlar bunu konu eder, konuşulur. Bu laflar eğer size dokunuyorsa o durumda problemi kendinizde aramanız gerekir. Bu alınganlığı yapmaya gerek var mı diye düşünülmeli.

Ben bu konuda yaralıyım. Kimse acımı deşmesin düşüncesi değil mi bu? @ercü'nün verdiği örneklerde konuyla ilgili en ufak zorlama var mı mesela?

Bu arada ben de bekarım. Arkadaşların eşin dostun tamamı sık sık konu eder. Ama bu konu etmeler beni bugüne kadar hiç rahatsız etmedi. Normal akış dışında bir durum varsa konu edilir tabii. Konuşulur yani. Alınganlık etmek anormal. Hele ki alınıp karşı tarafa laf sokmaya kasmak falan, ne kadar tuhaf, ne çirkin.

Her ortamda yada her insana "sana ne!" denmiyor.

özel konuları bu sekilde patavatsızca dile getirebilen insana her ortamda sana ne diyebilirim.

bana kimse baskı maskı yapmadı. zaten arkadamdan deli falan diyorlar.

Cevaplar için teşekkürler. Konu biraz dağıldı. Belli yaşı geçmiş bekarların hikayelerini bekliyordum mesela kezban teyze Osman amca vardı hiç evlenmemiş bu sorulara böyle cevap verirlerdi gibi.

@Mirket başıma gelen olayda işyerinde kadının biri defalarca sordu. Yüz ifadesinden, konuşma tarzından, mimiklerinden küçük görmeye çalıştığını ve ezikledigini bir süre sonra farkettim. Ayıp değil mi? Bu durumda ben mı alıngan oluyorum?

kimseye sana ne, seni ilgilendirmez demem. şöyle savuştururum:

- görüştüğüm biri var, önümüzdeki aylarda güzel haberler gelebilir :)
- görüştüğüm biri vardı, olmadı, nasip.

hiç öyle "evlenmek bana göre değil çok banal yeaaa belediyeden izin mi alacağız" demem.

- evet ben de sizin gibiyim, evlilik düşünüyorum, oluyor/olmuyor.

gibisinden bir mesaj vermiş oluyorsun.
bi sakinleşme geliyor böyle konuşunca.

Toplumun geneli bazı insanların evlenmek istemeyebileceklerini, bazı insanların çocuk sahibi olmak istemeyebileceklerini anlamıyor. Haliyle onların gözünde siz "Evlenmek isteyip de evlenememiş" ya da "Çocuk sahibi olmak istemiş ama olamamış" insanlar oluyorsunuz, bu da ister istemez birinci durum için ya acımaya ya da küçümsemeye gidiyor. Kaba tabiriyle "Evde kalmış" muamelesi görüyorsunuz işte...

Siz kendi kararlarınızdan memnun ve eminseniz bunu kafaya takmaya gerek yok, zira bu insanların sonu yok; ne her birine haddini bildirebilirsiniz, ne hadlerini bildirerek bunların sonunu getirebilirsiniz.

salihdt+1

Kimseye bir açıklama yapmak zorunda değilsiniz, muhtemelen onlar zaten siz ne derseniz deyin kendi kafalarında kurduklarına inanacaklar.

Sana ne olmaz tabii de şey olabilir;
-Düşünmüyorum.
-Yo hiç düşünmedim.
-Bana göre bir hayat değil.
gibi cevaplar.

Dediğim gibi ne derseniz deyin onlar zaten kendileri aynı şeyi düşünmeye devam edecekler, takılmayın.

Baş edemedik! DÜnyanın her yerinde var bu tipler.

Neyse ki sert bir mizacım olduğundan sanırım bu tür şeyler çok duymuyorum. Duyarsam da istemiyorum diye tekrar tekrar söylüyorum karşı taraf ne dese aynı cevap.

@salihdt +1

Onun dışında her ortamda her insana sana ne diyorum aslında. Bir ezme olayı yok pek. Baskı çok. Baskıdan rahatsız olursam evliliklerde gördüklerime, onların evliliklerine ve çevremdeki boşanma oranına getirip laf ediyorum. Kendi evliliklerini sorgulayıp mutsuz olsunlar ondan sonra. O da olmazsa başka bir konudan siz yüklenin. Bir daha rahat rahat baskı yapamazlar. En azından baskı olsa da aynı oranda yapamadılar.

Hiç abartmıyorsun, weirdo bir tipe benziyor.
Ben olsam yokmuş gibi davranırdım.

baya dümdüz ayip ediyorsun. icilen bir kahvenin 40 yillik hatri vardir diye bir sözümüz var.

kizcagiz da seni sosyal medyadan eklemis. borc para istememis, evinde kalayim mi dememis. sadece fotolarina bakacak. bu tripleriniz asiri komik.

Ayip etmek olarak goremedim. Eski arkadaslarla baglar kopabiliyor, hayatin gercegi, sizinki de kopmus. Karsi tarafin hayatinda bosluklar coktur, yoksa o da size sarmazdi bence.

Ben olsam eklerdim ya ne olacak ki. Çok önemli değil benim için eklemişim veya eklememişim ne farkeder.

Birak bi kenarda uslu uslu dursun zaten Eskisehir küçük bi yer, çevren olmus olur.

Ne ayıp ne de abartı olarak yorumladım.
Garip bir tip, zararsızsa kendi halinde bir tipse ben kabul eder gönderilerini sessize alırdım, benim de var öyle ayıp olmasın diye kabul ettiğim insanlar, bazen saçma sapan şeyler paylaşıyorlar görünce bile irrite oluyorum bu yüzden sessizde hepsi.

Ama kabul etmek zorunda mısın?
Bence değilsin ya iletişimde olmadığın görüşmediğin birini neden listende tutasın ki.
Bunda da haklısın, manyak gibi her hesabından istek yollaması saçma.

Değişik biri ama kabul et yani nolacak dursun bir köşede kendi halinde

Bu ilkokul arkadaşınızın kişiliğini bilmediğim için yorum yapamam. Şu çok tuhaf geldi: hem Facebook hem insta hem WhatsApp tan mesaj göndermek nedir? Bu kadar mı işsiz bu insan.

senin yaptığın da normal onunki de normal. sen daha normalsin.

Bence ayıp etmişsin

abartmıyorsunuz, ayıp da etmiyorsunuz. kaç paragraf yazacak kadar sizde keyifsiz hissiyatlar yaratan biriyle ilgili atacağınız adım bellidir. salın gitsin. ölü taklidi yapın. bir hukukunuz, yaşanmışlıklarınız, birbirinize yarenlik ettiğiniz süreçler vb. olsaydı başka olurdu elbette ama bu tür iletişimler gereksiz yük insan için.

Alkol, kullandığın ilaçla etkileşir.
Büyük bir ihtimalle alkolden beklediğin keyfi almazsın. Çakırkeyf bile olmadan doğrudan başağrısıyla kalkarsın masadan diye düşünüyorum.
Hastalığı tetikler mi kısmını bilemedim.