Güzel tabi, alkolle birlikte offf hele hele yemekten sonra offffffff :P

Doktor beni çağırıp sigarayı bırakmazsan 1 yıl sonra öleceksin kesin ve net derse bırakırım.

Hadi eyvallah

kardeş zor zor. ben 10 gün önce bıraktım, şöyle düşün içimde bir savaş alanı var alan ölülerle dolmuş taşmış ama hala ölülerin üzerine çıkıp savaşmaya devam ediyoruz... "bi tane yakıver nolcak" askerleri ile iç benliğim savaşıyor.. çok yara aldım, çok kayıplar verdim...

güzel olduğu için bağımlı olmuyorsun, bağımlı yapıyor kendine olmayınca deliriyorsun böyle.

aha durum şu: www.youtube.com

Ben sigarayı bırakalı sanırım beş yıl oldu. Bu sürenin ilk 3-4 yılında hiç sigara içmedim, sonrasında toplamda sanırım 10 tane kadar içmişimdir, hepsi de çok yakınlarımın ölümü üstüne oldu. O kadar zaman içmediğim halde sigara istedim, içerken rahatladım. (Hatta çok net söylüyorum, eşim sigara içiyor olsaydı ben de tekrar başlardım. O hayatında hiç sigara içmediği için ben sigara içmemeye devam edebiliyorum.)

Sigara sadece psikolojik değil, aynı anda fiziksel bir bağımlılık, mantıklı gerekçelerle bırakmak kolay değil. Hani uyuşturucu bağımlıları vardır filmlerde, sağlıkları bozulur, paraları tükenir, bedensel ve zihinsel olarak çökerler ama vücut o maddeyi yine ister. Sigara da aynısı. "Evet ya bak ne zararlı, hadi bu son" deyince bırakılmıyor, bağımlılığı yenmek o kadar kolay değil.

Sigarayı içen kişi strese karşı iyi geldiğini düşündüğü için içmeye devam eder. Yeşilay’ın reklamlarını göründe ne kadar cahilce hazırlandığını ve hiç işe yaramayacak oluşuna üzülüyorum. Bir bağımlıya stres vererek bağımlılığını kıramaz aksine güçlendiririsiniz.

Bu korona dalgası patlayınca yine başladım. Çektiğim her nefeste tiksiniyorum ama bırakamıyorum. Çıldırmak üzereyim. :(

Ben de sigara icmeyenlerin işi yok mu oturup bunu düşünüyorlar diye düşünüyorum bu tür sorularla karşılaşınca.

Cevap basit: o görüntüler seni etkilediği gibi ya da etkilediğini şekilde etkilemiyor demek ki sigara içenleri.

sigarayı bırakma ulaşılabilirliği ve fiyatından dolayı eroinden daha zordur, fiziksel bağımlılığı korkunç seviyelerde , içmeyen bilemez empati yapması söz konusu bile olamaz. 23ümde başladım içmeye , içmeden önce bir filmde adam ölmek üzere katili yanında, son isteğin ne dediğinde sigaranı ver diyordu, vay amk demiştim, 4 yıllık içiciyim durum gerçektende bu.

Sigarayı bırakmak, bağımlılık, ciğerlere zarar vermesi ayrı konu tartışılır da, benim bugünlerde bir türlü anlayamadığım, sokaklarda ellerindeki pis eldivenlerle, toplu taşımadan iner inmez, ya da marketten çıkar çıkmaz sigaraya sarılanlar. Elimizi burnumuza, yüzümüze dokundurmayacağız diye bu kadar uğraştığımız günlerde pis sigaraları ağzıın içine kadar götürmeyi aklım almıyor.

Yazarını unuttum, şiir tahlilleri isminde bir kitap vardı, yanlış hatırlamıyorsam 40-50 senelik bir kitap ama.

bence zaten ilgilendiğin ve daha fazla eğilip zaman ayırmanın çalışırken mümkün olmadığı şeylerden başla.
eğer yoksa öyle bir şey bir önerim yok maalesef.

Sektörler tamamen değişeceği için alanınızla ilgili bir şeyler öğrenin, hayatta kalma güdüsü gibi düşünün. Öncelikle alanınızdaki iş olanaklarını araştırın ve istenen yeteneklere bakın. Online eğitim, İngilizce, çocuklara yönelik davranış bilimi vb bu tip sertifikalar ve bunlara abanın. Normal hayata döndüğümüzde hiçbirşey normal olmayacak, şu an ne yaparsanız kar. Kişisel gelişim değil, kendinizi kurtarmak gibi düşünün.

@kaset amma abartıyorsunuz yahu ne eskisi gibi olmayacak? insanlık tarihi boyunca salgılar olmuş. sektörler falan değişmeecek. dünya değişiyor da bunun salgınla bir alakası yok.

@black mamba iş kısıntısı olacağı kesin, işverenler nitelikli sektörde de ucuz işgücüne kaçabilir. Uzun süre hijyen korkusu nedeniyle durağan olacak alanlar olacak, AVM ve dükkanlar mesela. Demeye çalıştığım bu. Eski yeteneklerimize sıkışıp kalamayız. Çalışırken insan çok fazla kendini geliştirmiyor, o nedenle bunun olağanüstü durum old. bilinciyle geliştirmeye başlamalı

Dil öğren bence. Bir de yazılıma meraklanmak iyi olabilir. Enstrüman da güzel bir şey ama çok uzun soluklu olur o.

tek başına toplantıda oluyorsun. toplantı odasına önceden gidip tek başına oturmuş gibi düşün.

bekliyon nolcak?

onun ayarı var toplantıyı oluşturanın kontrolünde. waiting room tanımlayabiliyor. ya da doğrudan gelenleri birbirini görüp konuşabileceği şekilde de ayarlayabiliyor galiba. host nasıl ayarladıysa ona göre işte.

Condom onlşne oldu diye bildirim gidiyor mu yani birilerine. Deneme yapıcam da

bu hafta bunu değiştireceklerdi. lobide bekleyeceksin. sonra toplantıya alınacaksın gibi bir açıklama yaptılar.

daha bu hafta zoom toplantısı yapmadık skype'cıyız.

Eskiden sigara bugünkü gibi çok da sağlığa zararlı bir madde olarak kabul görmüyordu, yani otobüslerde uçaklarda kapalı alanlarda vs olduğu gibi evlerde çoluğun çocuğun yanınında da içiliyordu, o zaman için normaldi bunlar, bu bilinç sonradan yerleşti ama yerleşmeyen insanlar da çok var, ya da alışkanlıklarından kopamayan, sen biraz bu duruma maruz kalmış gibisin. Ben bunu yaşamadım ama yaşasam canım baya sıkılırdı herhalde, empati kuramadım şu an.

80lere denk gelmis cocuklugunuz saniyorum? O zaman toplu tasima da bile iciliyor olmasi deliligi, isin ne kadar normal goruldugunu gosteriyor zaten.

Ben sigara karsi cok hassas oldugumdan ailem cok dikkat ediyordu, evinde sigara icilen komsuya goturulmezdim, bizim evimizin icinde icilmezdi, gelen misafire küllük verilmezdi, annem de hep balkona cikardi sigara icmek icin.

Öte yandan, kendi evinde sigara iciyorsa anneniz, onun evinin kurallarini degistirmek biraz zor. Vicdan azabi cekmeyin, uzlasamadiginiz konulardan bir tanesi olarak gorun. Sigara icmeye baslayinca odayi terk edeceksiniz, baska yolu yok. Inat ettiginizi gorup insafa da gelebilir.

Basliga cevap vermeyi unutmusum. Aileden birkac egitimsiz ve kafasi diger seylere de pek basmayanlar iciyor. Türkiye´deki arkadaslarim disaridayken, cafede, barda iciyor. Yasadigim yerde tiryaki sayisi cok az, yakin cevremden sigara icen hic yok. En nefret ettigim kismi, arabada icmeleri, acip kapiyi atamiyorsun maalesef iceni, keske atabilsek.

küçükken annem benim yanımda içirmiyordu (veya içirmiyormuş, çok hatırladığım zamanlar değil) da biraz büyüdükten sonra annem, babam ve ananem dahil bütün sigara içen akrabalar hep benim yanımda sigara içti. şimdi kendi evimde içirmiyorum ama sigara içen akrabalar olsun arkadaşlar olsun, sigara içilebilen her ortamda, açık-kapalı farketmez, hiç umurlarında olmadan fosur fosur içiyorlar yanımda. evet, içiyorlar yani.

neyse ki annem sigarayı bıraktı. sigara içtiği zamanlarda onun evine gittiğimde çok rahatsız oluyordum aynı şekilde, kendi evi diye bir şey de diyemiyordum, en fazla cam açtırıyordum.

Benim babam ve annem (annem sonradan bıraktı) kendimi bildim bileli sigara içer ama evin içinde ictiklerini hiç hatırlamam, balkona cikarlardi. Eve misafir gelince de sigara içen varsa balkona davet ederlerdi. Bu yaşıma geldim; babam hala balkonda icer, disaridayken içecekse de beni yanından uzaklaştırır. Ama benim alerjim var; belki bu yüzden bu kadar dikkat ediyorlardı.

astımatik bronşitim vardı küçükken. bu yüzden ailem çok titiz davranırdı, misafirlerin terasta ya da bahçede içmelerine müsade ederlerdi sadece. kapalı mekanda içmek zaruriyeti olduğundaysa kapılar ben dışında olacağım şekilde kapatılır, pencereler açılıp da içerlerdi.
rahatsızlığımdan bağımsız olarak da aynı şekilde davranırlardı muhtemelen.

yaş kaç belirtmemişsiniz, o dikkat etmeyen yakınlarınızınkileri de.

türkiye'ye ne kadar aksetmiştir bilmiyorum ama, 40-50'li yıllarda bazı ülkelerde doktor tavsiyesi içeren sigara reklamları var. yanlış bilmiyorsam 80'lerden sonra başladı sigara sağlığa zararlı söylemleri. her ne kadar sonradan söylem ya da algı değişse de, onlar için sigara ile ilk temas; yakın dönem neslinkinden farklı. onunla ilgili olabilir. zaten bu yasaklar falan 2000'lerde başladı yanılmıyorsam, pasif olarak sigara dumanını solumaya atfen kapalı mekanda içilmeme yasağı daha da taze.

ben dikkat ediyorum şahsen; ama işte o kadar yaşım yok onunla da ilgili bence.

çok sinirleniyorum. eskiden bu kadar tepkili değildim sigaraya ama bildiğin düşencesizlik ve bencillik bu. kendi sağlığını düşünmüyorlar başkalarını da duman altında bırakıyorlar. kavga çıkartırım. bi büyük halam var daimi içen ve direkt bi şey diyemediğim ama bütün pencereleri açınca o da mesajı alıyor artık.

evin içinde ne ailem ne misafirler içer. herkes balkonda içer. keza misafirliğe gittiğim hiçbir evde içeride sigara içildiğini görmedim. balkon yoksa da kapı önünde içerler.

fakat tabi balkon, bahçe gibi açık alanda topluca oturduğumuz vakit yanımızda içiyorlar. yani içeride içilmemesinin sebebi saygıdan çok evin içine koku sinmesin, sigara dumanı odanın içine dolmasın diye. yoksa bütün çamaşırlar sigara kokuyor maalesef.

70 yaşımdaki babam ve 94 yaşında dedem değil evde, apartman merdiveninde bile içemiyorlar. ya balkon yada apartmandan çıkıp bahçede içiyorlar.

Günde 8-10 bardak kahve sadece göbek için değil ki; vücudunuzun geneli için çok zararlı. Kahveyi günde 3-4 fincan ile sınırlamaya çalışın derim ama kilo ile bir ilişkisini okumadım hiç.

Böyle bir bilimsel kanıt yok. Gazete haberi falansa zaten inanmayın. Bağımlı gibi kahve içip çok fit bir sürü insan var.
5dk baktim, bir tane bile kahvenin(şekersiz/kremasiz) kilo aldirdigina dair bile makale yok, bırakın yağı.

Alakasız.

Kortizol bir stres hormonudur, vücut öyle ya da böyle herhangi bir nedenle strese girerse sistem kortizol salgılayarak stres nedeniyle vücutta oluşan kimyasal reaksiyonları düzeltmeye çalışır. Bununla birlikte çok miktarda alınan kafein nedeniyle kardiyovasküler sisteminde akut bir hızlanma olursa vücut bunu düzeltmek için de kortizol salgılayabilir, kortizolün de glukagon gibi lipaz gibi yağ oksidasyonuna etkisi olan hormonları baskılama özelliği vardır ama kimse bu yüzden kilo verememezlik yaşamaz bu saydıklarım çok büyük bir bütünün minik bir parçası sadece.

i.makeagif.com Bahsettiğiniz gif büyük ihtimalle bu.

Sadece filtre kahve veya türk kahvesi içiyorsanız kalorisi bile yoktur şekersizse. Hatta fazla içerseniz zayıflatır bile.
www.gidamo.org.tr (Sonuç ve Öneriler başlığı)

Göbek genellikle en son ve en zor eriyen bölgedir. Karın kaslarını çalıştıran egzersizler yapmanız o bölgedeki yağların eriyeceği anlamına gelmez. Beslenmenize dikkat edip sadece squat da yapsanız zamanla göbeğiniz erir. Önemli olan motivasyonu kaybetmemek.

@ganosh: evet o gif'e benzer bir şeydi, tek farkı, adam nefesini tutup bırakarak, göbeğini içine çekip bırakıyordu; bu da aynısını yapıyor herhalde ama el yoktu işin içinde.

Ortalama ömür 30-35 yaştan 75'e (daha gelişmiş ülkelerde 80'lere) dayanmışken böyle şeyler demeyelim, ayıp biraz :)

Edit: yani evet, tedavisi olmayan hastalıklar var ama yaygın hastalıkların çoğunun tedavisi var. Grip gibi semptomatik tedavi bile olsa hastayı hayatta tutabiliyorlar yani. Önleyici tedaviler var. Benim tiroid bezim çalışmıyor, eskiden olsa muhtemelen 40'ımı görmeden ölürdüm ya da baya zavallı bir hayat sürerdim. Tıp bilimine çok saygım var, bence "biraz şey" değil gerçekten.

Yoo meme de yapıyolar :)
Yani yıllardır sağlık işi içinde olan biri olarak çok örnek verebilirim ama vaktim sınırlı şu an. Ama sözüme güvenirsen inan bana, o iş öyle değil.

2020 yılı kozmik ölçekte öyle zannettiğin gibi bilim alanında çok ileri bir yıl değil. Biyoloji ve canlılığın evrimine dair bildiğimiz şeylerin büyük kısmı son 200 yılda öğrenildi.
Ama bu haliyle bile bilim adamları sayesinde yaşam kalitesi çok yükseldi, yaşam süresi de epey arttı. Gün geçtikçe artmaya da devam ediyor. Canlılık sürekli evrim halinde olduğu için belki bir süre sonra bu hastalıkların birçoğunun tedavisi bulunmuş olacak; ama yerine yenileri eklenecek. Ama insan ömrü ve yaşam kalitesi bilim insanları sayesinde artmaya devam edecek.

O bilimsel gelişmeler olmasaydı muhtelemen şimdiye kadar ishalden falan ölmüştün. Bilim insanlarının hangi noktalarda neyi yanlış yaptığını düşünüyorsun acaba? :) Yeni mutosyana uğramış nanometre ölçeğindeki bir virüsü etkisiz hale getirmeye çalışmakla, saç ektirme operasyonunu aynı kefeye koyman absürd olmuş.

Çok kutsal bir alan tıp. Biçer yapmasalar bile çaba harcıyorlar ya, o bile yeter.
Zaten kansere ve aids'e tedavi bulunduğu zaman başka bir boyuta geçmiş olur.

bence de biraz şey^^ ama biz de "hasta"lar olarak biraz şeyiz gibi geliyor ^^

tedavisi olmayan bazı hastalıklar var(dır) tamam, ama kendimizi hasta eden (yani bulaştığı, hastalığı kaptığımız şartları oluşturan) da biz değil miyiz? kaza, genetik faktörler vb. ayrı tutuyorum da öyleyiz yani.

Ayrıca şu anda eboladan, koleradan, vebadan, veremden, çocuk felcinden ölüm yok biliyorsun dimi? 100 yıl önce neler oluyordu?

sizin veya yakın çevrenizin başına ciddi birsey grlmediği için “ tamam, ilacı veriyorlar, geçiyor” diyorsunuz. önemli, ciddi bir sorun için tedavi alıp iyileşmiş olsaydınız, bu soruyu sormazdınız bile. mesleğin verdiği manevi haz ise o hastaları iyileşmiş, gülerken görmek zaten. bir de internette yazanlar hiçbir şey değil, onları boş verin.

öyle demeyelim de iyi doktor çok az. nasıl ki eğitim önemli ama başarılı öğretmen az ise, doktorluk için de durum aynı. çoğu sadece ilaç yazıyor. o ilaçlar aslında yasal uyuşturucular. mesele canan karatay olabilmekte.

çoğu öğretmen eğitim vermiyor çocukları oyalıyor, çoğu doktar da hastalığı çözmüyor ağrıyı dindiriyor.

Haklısın.
Tıp dediğimiz ve ilaç endüstrisi bir kere kimin ellerinde buradan hareket etmek lazım. İlaçlar çözüm olmuyor.
Doğal yani (aslında küçümsenerek söylenen) alternatif tıbba dönüş lazım.
Araştırırsanız hastalığın değil, tedavinin öldürdüğünü anlatan yayınlar bile var.
Her hastanın tamamen iyileşmesi bu sisteme ters zaten.

100 senede istatistik olarak yaşam süresini 40-45 seneden 80'e çıkardıysa bence değil.

Merhaba
Klişe olarak düşünmeyin ama bunun tüm dünyanın içinde olduğu,sürdürdüğü sistemle ilgisi var. Kübaya bir göz atın farki göreceksiniz. Her konuda olduğu gibi sağlık da bir kazanç kapısı halinde. Bu yaşadığımız kriz gibi krizlerde kimileri düşünüyor nerede hata var diye ama düzen çarkını çeviren eller bu krizlerden beslenio yine ayni bataklığın içinde yuvarlanmanin başka yollarını buluyor. Olan yine insana oluyor. Daha doğrusu parasiza fakire...

sozlesmede ne kadar surede iade edilecegine dair bir ibare yok ise 3 ay sonra parayi yatirmalarini kabul et bence

aynı şey midir bilmiyorum, uçak biletim iptal oldu uçuşlar iptal olduğu için; ancak normalde 2-3 günde geri yatıyordu yatmadı. dur bakayım dedim websitesine istisna bir durum mu var, sözleşme kısmını açıp okumadım bu şekilde olağanüstü durumlarda (işte salgın) 3 ay sonra iade edilir gibi bir şey yazıyordu, sözleşmeye atıf yaparak açıklama koymuşlar oraya herhalde insanlar telefonları kilitlemesin diye.
sizinki de 3 ay, ondan dedim.

Şu anda bütün tur şirketleri operatörleri iadeleri geciktiriyor çünkü yüzbinlerce kişi aynı anda iade istiyor. Eylüle kadar iade ödemesi yapmam diyen var. Bankadan olumlu yanıt gelmezse, sıkıntı etmeyip bekleyin derim.

Havayolu şirketleri ile ilgili olarak Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü koruyucu karar aldı (aşağıda). Korumak derken bizi değil tabiki şirketleri. Yani oradaki durum biraz farklı olabilir. Turizm alanında böyle bir karar duymadım, ama adamlar açıkça şimdi istiyorsan mahkeme yolunu arşınla diyorlar ki, ödeme süresi en azından aynı sürede olacaktır.

Bununla birlikte şimdi 3 ay erteleyen, o 3 ay gelince bir 3 ay daha erteler o ödemeyi.

www.resmigazete.gov.tr

(1) COVID-19 salgını nedeniyle 5/2/2020 tarihinden itibaren uçuşun iptal edilmesi durumunda, bu iptaller sebebiyle uçuşu icra eden veya etme taahhüdünde bulunan hava taşıma işletmesi 8 inci, 9 uncu ve 10 uncu maddelerde yer alan hükümlerden uçuş yasakları kalktıktan sonraki iki ay sonuna kadar muaftır.

(2) COVID-19 salgını nedeniyle uçuşu iptal edilen yolcunun, hava taşıma işletmesinin boş koltuk durumuna bağlı olarak istediği bir tarih için bilette değişiklik yapma veya bileti açığa alma hakkı vardır. Yolcu, açığa alınıp kullanılmayan biletin iadesini uçuş yasakları kalktıktan sonraki iki ayın sonrasında hava taşıma işletmesinden alabilir.”

amd ekran kartınız varsa radeon software üzerinden kaydetme özelliği var. nvidia için de vardır mutlaka.

skype'ın kendisinde direkt kayıt özelliği var, buna yakın bir görüntü veriyor. Hangi programı kullanırsan kullan internetin iyi değilse takılmalar, seste bozulmalar olacak.

evaer var, skype görüşmelerini kaydetmek için. yalnız ücretsiz versiyonunda belli bir dakikayı aşamıyorsun kayıt için.

"acaba fişi taktınız mı" tarzı bir öneri olacak, mazur görün ama, acaba uygulamanın yüklenip ilk açılma aşamasında "kamera mikrofona izin ver" kısımlarını, yükleme kısmının devamı zannedip ya da o refleksle, next next diyip izin vermemiş olabilir misiniz?

cemal süreya ile füruğ ferruhzad’ı karıştırma, birini seç :)

Ölümlü bir sey yazmayin, cok depresif.
Daha mutlu bir sey yazin bence.
Yani herkes biliyo kelebegin omru kisa vs.

ölümle ilgili hiçbir şey yazma +1

Ölümle alakalı hiçbir şey yazmamanız gerektiğini düşünüyorum.
Güzelliğe, narinliğe, estetiğe odaklı şeyler yazmanızı öneririm.
illa dize olmasına gerek yok tek bir cümle de olabilir.

Kusura bakmayın da bu biraz şey gibi olmuş. Canim ben seninle ilgili bir gelecek fln düşünmüyorum biz ana bakalim. Senleyim ama hayat kısa diğer kuslari da kaçırmak istemem. Ben olsam ilerisi ile ilgili bisey düşünmediğimiz düşüncesine kapılırdım.

"sevgilim sevgilim
kuzey sanrısı gibidir
geceyi beşe filan böler"

böyle yaz. ama yazmadan bu mısraların geçtiği şiiri de bul oku.

Bu hikayede sana yer yok hafiz.

@brkylmz +1
Kız arkadaşlarının rahatsız olması ihtimalini düşünüp niye sevgilinizin de rahatsız olması gereken bi durum olduğunu görmüyorsunuz? bir insanın karakterini arkadaşları yansıtır. görüşlerine katılmıyor bile ses çıkarmaması büyük bir sorun ki tapıyor falan diyorsunuz.

6 senelik bir ilişkiyi bitirme sebebim arkadaşlarıma ve çevreme karışmaya başlayıp sınırlarımı ihlal etmeye başlamasıydı hiç de pişmanlık duymadım. Genel olarak erkekler arkadaş çevrelerine müdahale edilmesinden hoşlanmaz, ayrıca herkesin sizinle aynı görüşleri taşımasını bekleyemezsiniz ve arkadaşının kadın üzerindeki düşünceleri sevgilinizin de bu düşünce yapısını taşıyacağı anlamına gelmez. Sınırlara müdahale etmeyin derim.

Ek bilgiler:

Arkadaş kişisi uzun süredir şehir dışında olduğu için yeni tanıştık kendisiyle. Mart başında bir kere gördüm ve orada da bayılmadım çok bu çocuğa. Onun öncesinde bütün gün kendisini dinliyordum benimkinden. Zaten buluşunca bunlar sevgili gibi takıldıklarından (birbirlerine pizza yedirmeleri vs) pek fırsatım olmadı kendisiyle konuşma açısından, merhabalaştık ve birkaç cümle ettik sadece. Ben de onların bu haline gülüp geçtim sadece özlemiştir sevgilim diye ama meğerse normal halleri buymuş.

Benimki tıp okumuyor.

surekli bir araya gelme zorunlulugun yoksa ses cikarma bence, nasilsa kisa sure goreceksin. ya ben ya o genelde ters teper arada o kadar buyuk bi yakinlik varsa. arkadasini secer seni gonderir. dedigim gibi surekli bir arada bulunmayacaksan bisey demek zorunda degilsin ve hatta deme. ama aksi durumda ben de brkylmz+1 diyorum.

Ben açıkçası nedense sevgilinizin gay olduğu hissine kapıldım.

İlginç bi ilişki şekli benim açımdan. Geyiğine yapmadığım sürece sevgilim haricinde arkadaşıma pizza yedirmem.

Üstteki arkadaşa cevaben belirtmek gerekir ki sevgilin gay değil. Nerden mı biliyorum bir arkadaş ekolü.


Asıl meseleye gelirsek, konunun sizle alakası nedir allah aşkına. Biriyle birlikte olunca tüm çevresini domine etme isteği mı doğuyor sizde?
Eğer o arkadaşın fikirleri hayatınızı ve ilişkinizi etkilemiyorsa size ne yahu?
Mevzubahis arkadaşla hicbir şekilde aynı fikirleri taşımıyorum ama herkes aynı cıktı taşısaydı fikrin anlamı olmazdı.

Ezcümle, eğer şu an bir beyanda bulunursanız sevgiliniz siz ve arkadaşı arasında bir çatışma zemini istemeyecek, bu huzursuzluğu istemeyecektir.
Milletin hesaplarını stalk yapmayı bırakın, erkek arkadaşınızı da salın biraz lütfen.

sosyal ağlarda atış serbest ve benzer düşünenlerin biraraya gelip birbirini gaza getirme ihtimali daha yüksek. belki düşündüğünüz kadar olumsuz bir etkisi olmaz size. kendilerini bizzat siz tanıyorsunuz tabi, ona göre de bakın. ama mesela şöyle bir test yapılabilir: "eğer sosyal medya paylaşımlarını görmeseydim, böyle biri olduğunu düşünür müydüm";
şu tarafı da var, sevgiliniz kanka gazıyla dolup taşan, değişebilen bir tipse o da ayrı bir ölçüp tartma konusu.

Geçmiş olsun dostum. Yapacak pek bir şey kalmamış. Bence ayrıl

şeytan tüyü:))

Cevabını bilmediğimiz sorulara feromon der geçeriz biz burada.

hoşlanmanın olayı tamamen gördüğünden etkilenmen zaten

demek ki kendine söyleyemediğin/söylemek istemediğin ancak o kişide seni etkileyen bir şeyler var.

Bu tarz hoşlantıların sonunda “neyinden hoşlanmışım bu amip kılıklının” gibi düşünceler oluşur. 3 ila 21 gün arasında geçer genelde.

"Tipini-fiziğini çok da beğenmediğimiz, ilgi alanları bizimkine benzemeyen, çocukça hareketlerde bulunduğunu düşündüğümüz birinden..."

burada tanımlama hatası var. hoşlanılan birine karşı bunlar hissedilmez/düşünülmez aksine uzak durulur.

boşluk.
en temelde hoşlanma/flört vb durumların bizde yarattığı halden hoşlanma, karşımızdaki kişiden bağımsız.

tadına bakma isteği derdim ben buna. farklı bir tecrübe olacağı sebebiyle "bi bakayım hoşuma gider belki" dürtüsü olabiliyor. yoklukta olmak bunu çok tetikler tabii. şeytan tüyüne de etkisiz diyemem, eğer varsa.

ama @super kahraman olsaydim baba olurdum +1, genelde kısa sürer ve pişmanlık duyulur sonrasında.

Seks?

sexy :9

delusional

hee çok seksi he.

abi sağol da mobilya için ne kadar uygun bilemedim sence uygunsa eyvallah tabii :D

edit: niche müthiş valla hiç aklıma gelmemişti.

niche?

Outstanding

Exquisite

cozy

Fancy

radiant, fabulous.

gorgeous

scrumptious, exquisite

Yüksekten kastın ne? Etken maddeye ve ilaç grubuna doza yüksek düşük denmesi değişir. Mesela 100'luk paxil yok diye biliyorum ama 100'luk lustral var mesela

Başlangıc dozu ssri'ler için

aynı durumdayım. ilk defa evden çalışıyorum ve sürekli kaytarmak istiyorum işime odaklanamıyorum :( dışarı çıkmadığım için haftasonu nasıl geçti anlamadım ben de.

bu süre zarfında motivasyon için sevdiğim müzikleri açıyorum ve güzel içecekler hazırlamaya çalışıyorum. aklıma başka bir çözüm gelmedi.

4 yıldır evden çalışıyorum, benim için bir şey değişmedi o yüzden. Haftasonları da dışarı çıkarak ya da evde oturup "çalışmayarak" geçiriyor-dum.

Bu süreçte sadece "çalışırken insan sesi olması" gerekliliğini fark ettim. Yani aslında bilgisayar ekranına bakarken, arka planda bir takım hayat emarelerinin dönmesi gerekiyor. Bunu da 2. bir ekranda film açarak, youtube izleyerek, podcast dinleyerek gideriyorum. Bazı insanlar video coworking vb. yapıyorlar. İşinize yararsa deneyebilirsiniz.

onun dışında ne gibi psikolojik sıkıntılara sebep olacağını düşünüyorsunuz bilmiyorum. ev ortamında çalışmaya "odaklanmak" herkesin yapabileceği bir şey değil, bunun farkındayım. Bu süreç uzarsa diye bir iki öneri vereyim: Çalışma ortamınızı dinlenme ortamınızdan ayırın. Mutlaka başka bir işe ayrılmamış bir masanız olsun. O masada sadece çalışılsın.

Bazı insanlar evde çalışırlarken, eşofman pijama vb. giymeyerek daha iyi odaklanıyorlar. Çalışacağınız zaman normalde çalışırken giydiğiniz kıyafetler, hatta ayakkabı dahil giyip deneyebilirsiniz.

biz bunları hep anlattık...
eksiduyu.ru

yaklaşık 15 yıldır evden çalıştığım için şu anda insan belgeseli izler gibiyim genel olarak.
daha bir hafta olmamışken bu kadar tepki verilmesini tuhaf karşılıyorum.

edit:
yazdıklarımdan "hiçbir şey yapmayacağım, aynı şekilde yaşamaya devam ediyorum" ve "hayır, bir simülasyon oyunun içindeymiş gibi hissetmiyorum" cevaplarının anlaşılacağını düşündüm.

mesele evde çalışmak değil, evde çalışan insan evde oturur, evinde deşarj da olabilir, motivasyonu da etkilenmez.
yani "çalışıyorum" lafı sadece bilgisayar başında çalışıyorum demek değil, bir yaşam tarzı bu.
dolayısıyla diğer sorular da otomatikman yanıtlanmış oluyor.

edit2:
nasıl deşarj olabileceğinizi kendi kendinize bulacaksınız, bunun bir yöntemi yok.
çalıştığınız masada ya da odada yemek yemeyebilirsiniz.
evin her alanını farklı şeyler için kullanabilirsiniz.
ayrıca bir de korona konuşup haber izlemeyin.
ben normalde akşamları bir şeylerle ilgilenirken tartışma programı izleyen/dinleyen insandım, günlerdir akşamları tv açmıyorum neredeyse.
zaten önemli olan her şey ekşi sözlük ve twitter'da önümüze düşüyor.
gereksiz panik ve korku yüklenmenin anlamı yok, durum belli.
yeni bir haber, duyuru, gelişme olmadıkça bunlara yönelmeyin.

edit3:

evden çalışmak demek her günün aynı olması demek değildir.
hafta içi ve hafta sonu günleri benim için hem düzen olarak farklıdır, hem de his olarak.
yapacak hiçbir işim ya da programım olmasa da, günlerdir evde de olsam bende "bugün pazar" hissi her zaman oluşur yani en azından.

bence siz ne sorduğunuzu bilmiyorsunuz.
evde oturmak ya da evden çalışmakla ilgili varsayımlarınız var ve çoğu da yanlış.
buradaki cevapları sanırım o yüzden tatmin edici bulmuyorsunuz.

Soruyu ya da soruda anlatilmak isteneni anlamadiginizi dusunuyor ve yıllardır evde calisiyorum tribinizi anlamiyorum ben de.

Sıkıntı evde çalışıyor olmak degil dedigim halde buna ithafen cevap veriyor olmaniz çok garip.

Benim de 10 yil oldu evden calisali. Surekli evde sikildim geyiklerini etraftan duymasam farkina bile varmiyacagim karantinada ne kadar vakit gectigini.

Ses olsun diye yutup videosu, belgesel vs acarim zaten hep. Gaye de odaklaniyorum bu sekilde

Simulasyonun icindeymis gibi hissetmiyorum.

Ne guzel cevap vermis iste blatta hiberna, illa oldum bittim of pof mu dememiz lazimdi, En azindan su an icin degisiklik yok psikolojimde.

Takip ettigim belli siteler, tivitir hesaplari var onun disinda baska haber okumuyorum zaten(Sirf corona icin gecerli degil bu, yillardir boyle. Burada bile gorebiliecegin bir suru felaket tellali var, yillardir hic bir dedikleri de dogru cikmaz, ne diye takip edeyim bunlari ve de aga babalarini).

Evde çok sıkılıyorum, evde çalışamıyorum gibi bir şey mi yazıyor yukarıda acaba? Konunun evde sıkılmak olmadığını, haftasonu ve haftaiçi arasında herhangi bir fark olmamasından kaynaklı bir hayıflanma içerdiğinin anlaşılacağını düşünüyorum ben de.

Halihazırda 7 günü de birbirinin aynısı olan insanlar için ya da bu konuda herhangi bir sıkıntı görmeyenler için cevaplanacak bir soru değilmiş, bu şekilde sorulmalıymış sanırım anlaşılır olması için.

evde hoplayıp zıplamak iyi oluyor. yani yetişkin dilinde spor yapmak işte.
ben molalarda kahve sonra şınav sonra plank ve çalışmaya devam yapıyorum örneğin.

internet olmasa yerdim.

yiyorum daha kötü olucam. beni sıkıntıya sokan evde olmak değil, evden çıkamayacağını bilmek. yasak olmasa bedavadan evden çalış demiş olsalar dışarı çağırsalar gitmezdim, aslında evde vakit geçirmeyi seviyorum. ama böyle zorunluluk hissiyle birleşince sıkıntı. dün bi çıktım yürüdüm ama kesmedi. sonumu iyi görmüyorum ben de.

Bruce +1

Temizlik yap, evdeki pirinci falan say, uti yap falan iste, gecmiyore vakit

Evde vakit geçirmeyi seviyorum. Uzun zamandır da çalışıyorum, evi özlemişim. Kendime zaman ayırabiliyorum. Çalıştığım için yapamadığım şeyler vardı onları yapıyorum. Ama tabii sıkılmayacağımı garanti edemem.

yemeye başladım evet. her ne kadar evi sevsem ve yapacak meşguliyet üretebilsem de ben hareketli bir insanım, hele eylülden beri öyle bir yoğunluk ve hareket içerisindeydim ki (örneğin 6 aydır her hafta iki kez istisnasız şehir değiştiriyordum) şu an yüz küsür metrekare ile sınırlandırılmış olmak resmen kaşındırıyor beni. ve daha bunun başlangıç olduğunu düşünmek.. bilemiyorum altan, sonunu hayırlı göremeyenlerdenim.

Yiyorum - internet olmasaydi ne yapardim bilmiyorum. Normalde yarin Paris’e ucusum vardi, gidemiyorum - cok mutsuzum duyuru uhuhuhu

ise gitmeye devam ettigim icin hayir. evden calisiyo olsaydim 2 ay rahat giderdim boyle. 1 hafta evde oturup 1 aydir disari adim atmiyor triplerine girenler degisik geliyo bana.

Zorunluluk hissi berbat.

Yine de deprasyondaki bir buf-e kürü ölü bir buf-e küre tercih ediyorum, simdilik.

Ben ise halen gidiyorum, buna ragmen kafayi yemek uzereyim.
Bruce'un dedigi gibi cikmamaktan ziyade cikamayacsgini bilmek etkiliyor aslinda. İntiharlik duruma gelecez bu gidisle.

Yemiyorum. Muhtemelen yemem de. Halbuki normalde evde durmayan birisiyimdir, mutlaka çıkardım ama virüs korkusu sanırım. Bir de özlemişim bir yere gitmemeyi. Umarım işe de gelmeyin derler de 1 hafta hiç çıkmam :)

ben hayatımda bi değişiklik göremiyorum o nedenle beni etkilemedi :D

Yoo, normalde de ayda yilda bir disari cikiyordum zaten. Okunacak bir ton e-book. izlenecek bir suru film/ dizi vardi.. Onlarla megulum 1 haftadir, keyfim yerimde.

az önce arkadaşımı aradım, 4-5 gündür yalnız ve sanırım o süreçte hiç markete de çıkmamış.

20 dakika boyunca konuştu. ara ara lafa girmeye çalıştım, her lafıma 10 şey söyledi. genelde yaşlılara küfür etti falan, bir de dışarı çıkanlara.

velhasıl şimdiden manyamış. dikkat et dedim, "ya ben iyiyim bir de arkadaşlarımı görsen" dedi.

evde vakit geçirmek o kadar da zor değil. işinizi evden halledebiliyor, sağlık sıkıntısınız yoksa ya da geçiminiz bu karantina muhabbetinden etkilenmediyse işin biraz keyfini çıkarmaya çalışın.

Aşırı mutluyum evde ya sonsuza kadar bu şekilde devam edebilirim.

Valla bugün yedim bence ben, duvarlar filan üzerime gelmeye başladı(ben bunun mecaz bişey olduğunu düşünürdüm, gerçekmiş) mutfağa gidiyorum dolabı açıyorum 1 kaç dk boyunca inceliyorum, tv yi açıyorum 1 den başlayıp son kanala kadar geliyorum, telefonu elimden düşürmiyorum zaten herhangi bi yerden ne yazılsa hemen cevap veriyorum. Elime kitap alamıyorum zaten harfler karışık geliyor okumayayım diye. Bugün akşam araba ile çıktım puzzle alırım dedim ama bulamadım onu da. Kendimi hapishane de gibi hissediyorum.

tek basima olsam belki yemezdim ama diger iki kisiyle beraber yasamak zorunda oldugum icin onlarin varligi bana kafayi yedirtebilir.

Normalde ofiste tüm gün oturduğum için akşam ya bisiklet sürer, ya salona gider, ya da yolu uzatır yürüyüş yapardım. İki haftadır evden çalışıyorum, normalde de evden çalışırdım haftada bir falan ama bu kadar uzun süre evden çıkmadığım olmamıştı.

İki kedimiz var, eşim de evden çalışıyor onunla uğraşıyorum bazen, bazen konsolda oyun oynuyorum ama zaman zaman acayip içim sıkılıyor kendi kendimi motive etmeye çalışıyorum.

Tek falan olsam ufaktan akıl sağlığımı kaybetmeye başlardım sanırım.

karnım doyana kadar yiyorum. tam doygunluk noktasına gelmemesi önemli, yoksa hem şişkinlik yapıyor hem kafa kalmıyor insanda ^^

ehehe şimdilik süper, önceleri kısa kısa zaman ayırıp tadını alamadığım şeylere zaman oldu epey. pfff yarın ofise gideceğim kaygısı olmadığı için de daha rahat yapıyorum yaptığım şeyleri.

Yeni nesil derken hangi yaş aralığını kastediyorsunuz... siz kaç yaslarindasiniz bilmiyorum. Ben 28, hürmetler ^^

Ben yeni nesil sayiliyorsam, kendi akranlarimi dediğiniz kadar iç açıcı görmüyorum, ufakliklar daha ufak oldukları için bilemem, eskilerle ilgili de size katılıyorum.

Orada size, yani bir aileye saldirmislar, gerçi olaya bu şekilde bakabilseler yaşadıklarınızi hiç yaşamamış olurdunuz. Ve bu, kanaatim olayın kilit noktası.

Çünkü, yine kanaatimce, bir cocuk için gözü önünde anne ve babasının kötü bir şeye maruz kalıp karşılık verememesi, bir anne ve baba için de çocuğuna orada bir güvenlik hissi sağlayamaması/çocuğun gözünde imajının zedelenmesi kadar kotu bir şey olamaz.

O yeni nesil napmis orada pek anlayamadım, ama size o saldırıya uğrayan seylerinizi koruyup geri vermişler, eyvallah.

Ben orada olsam (şimdiye kadar hiç böyle bir şeye şahit olmadım ama olursa inşallah bu tepkiyi verebilirim düşündüğüm gibi) önce işletmeden birini alelacele çağırır, o saldırganları kastettigim anlaşılacak şekilde "burası ne biçim bir yer, böyle insanların huzurunu kaçıran it kopugu niye alıyorsunuz buraya" diye ortaya bagirirdim. Tahminim bir şey yapmazlardi, sonra da yakınlarına gidip sivrisinek gibi onlar konustukca kes sesini, huzuru bozuyorsun vb. diyip dururdum. Sonra nolurdu bilemiyorum.

Neyse, demek istediğim, yeni neslin, orada bulunan mensupları bunu yaptı diye yuceltilecek bir tarafı yok bence. İkincisi yaptıkları şey erekli değil, anlık insani bir tepki, yok değildir ama erekli tepkiler verebilecek pek yeni nesil tanimadim ben. Erekliden kastım, ve özetle demek istediğim bir çocuğun toplum içindeki güvenlik hissini, hele ki anne babasının yanında, böyle sarsan tipler korkutulmali ve bir daha aynı seyi yapmaya korkmalilar. Çünkü toplumun temeline, bir aileye saldırıyorlar.

Hayal meyal hatırlarım, çocukken babam alışveriş esnasında bir esnafla tartismisti, muhtemelen yanında ben varım olay çıkmasın diye koruma içgüdüsüyle ustelemedi, adam da bildiğin azarladı babamı. Ondan sonra -ve hala da bazen- esnaf dediğimiz türde dükkanlara girerken hep tetikte olurum, kötü bir şey olacak gibi gelir. Sizin olayda kızınızın maruz kaldığı şeye benziyor işte, umarım benzer bir etki kalmaz kizinizda.

Kısmen bu kendi yasadigim olay yüzünden, kısmen de kızınızın gözünden olaya bakınca, hararetle sert yazdiysam, surci lisan ettiysem mazur görün.

Geçmiş olsun.

diyanet halkın vergilerini fütursuzca harcarken, sünni islam, okullarda, televizyonlarda hatta devlet dairelerinde zorla dayatılırken insanlarda, özellikle de gençlerde diğer kesime karşı bir antipati oluşmayacağını düşünmek hayalcilik olur. malesef islamcılar para ve güçle olan sınavı geçemediler.

Yaş ile ilgili değil.

Prizmatik +1

Bir olay uzerinden(ki onun da yasanip yasanmadigi supheli) yapilmis sacma bir genelleme.

25 yas altinda da gayet yobaz, sacma sapan tipler mevcut..

Yasla uzaktan, yakindan alakasi yok.

Pahalı bir restoranda gerçekten bu ülkenin insanı ile karşılaştığınızı mı sanıyorsunuz? Öyle bir yerde aksi olsa şaşırırdım.

psikolojik sıkıntılı tiplere gelmişsiniz o kadar. genelleme pek doğru değil.

başörtü konusunda eskilerin irtica korkusunun alışkanlığıyla gelen o saçma tavır yeni nesilde evet yok. çünkü bu korkutmadan arınınca gençler "kim ne giyerse giysin ne karışıyorsunuz" kafasına daha rahat erişiyorlar. tek dertleri kimse kendilerine de karışmasın. şu an açık gençlerin üniversitedeki başörtülü arkadaşını kendilerine dert ettiğini sanmıyorum. arkadaş olmak zorunda değil, ama "gelmesin girmesin okumasın" sığlığında gencin az olduğunu düşünüyorum. bu konuda evet bir tık ilerleme var bence de ama bu, gençlere olan umudumu yeşertmiyor maalesef, o ayrı konu :)

Genç nesilde de tabi ki saçma insanlar var ama genç nesilde sağ-sol, türbanlı-açık gibi kimliklere göre ayrımcılık yapma durumu daha az. Önemli olan belli başlı özgürlüklere ulaşım, Avrupalı(ya da Amerikalı) akranlar gibi rahat bir hayat gayesi oluyor. Çünkü artık instagram, twitter, youtube gibi sosyal medyada amerika'daki almanya'daki bir gencin hayatını çok daha rahat görebiliyor ve ülkemizdeki saçma duruma isyan edebiliyoruz. Önemli olan kişinin ne giydiği, ne yaptığı değil. Ne düşündüğü de toplum nezdinde zararlı bir görüş değilse yine kendini ilgilendirir. Dediğim gibi bizim nesilde de çürük elmalar var ama çoğunluk gayet kapsayıcı. Zaten dünyanın her yerinde öyle. OK Boomer lafı boşuna çıkmadı. Dünyanın irini boomer nesli.

Atanıp doğuya gidersen ülke kaynaklı mutsuzluğun depar atar, bence yurtdışını zorla.

Vereceğim cevap işine yarar mı emin değilim:
Şu an tarif ettiğin durum, hayatla ilgili karar verme değil de içinde bulunduğun durumdan kaçma planı şeklinde. Hani net bir yol ayrımında değilsin zaten, sadece mutsuz olmamak, işte iyi para kazanmak... istiyorsun ve bunlar soyut şeyler; nereden hangi şartlarda, nasıl temin edebilecegin belli olmaz.

Kararini daha somut şeyler üzerinden vermek belki de bunlar yerine, çünkü bahsettiklerinden hangisini secersen seç ucunda nasıl bir yere çıkacağını ne biri söyleyebilir sana, ne de bir garanti/vaadte bulunabilir.

Sözün özü, mutluluk ve para konusunu tabii ki hesaba kat, ama sadece buna da odaklanma; nihayetinde sayıp doktuklerin icinden, hangi yoldan gidersen git şartlarını senin yol boyunca verdiğin kararlar, yaptığın şeyler oluşturacak.

+1 encokben...

Bu şekilde kendini daha çok yıpratırsın. Bir soluklan. Yeni şeyler deneyeceğin kısa bir seyahat planı yap. Ülkede vardır mutlaka daha önce hiç gitmediğin bir şehir. İşi gücü gelecek kaygısını mutluluğu bir kenara bırak, kendini tamamen adapte edeceğin bir geziye çok bir kaç gün.(gezmeyi sevmiyorsan, başka birşeyler deneyebilirsin, marangoz atölyesinde masa yapmak gibi, onu sen bul) kafanı meşgul eden düşüncelerden uzaklaşmak iyi gelecek. Sonra kendine sor gelecekte nasıl bir hayat yaşamak istiyorum. Soyut, ucu çok açık şeyler yerine net cevaplar bulmaya çalış. Bir arabam olsun gezeyim deme mesela, ferrarimle italyadan ispanyaya seyahat edeyim de. Zaten bu istediklerini gerçekleştirmek için neler yapman gerektiğini az çok tahmin edeceksin.
Hedefi belirledikten sonra yol çok da önemli değil. Her yolu seni bir şekilde hedefe ulaştırır. Hedef olmadan olmaz. Kal sağlıcakla.

Yapacagın iş parti farketmeksizin siyasete bulaş çevre yap mümkün oldukça zengin olsun çevren tecrübe kazandıkça iş kurup serbest çalışırsın

Ben de işsiz bir tercüman olarak yazayım. Bu sektör battı. Tercümanlık mezunu arkadaşlarımın çoğu polis oldu. İngilizce öğretmenlik okuyor olsaydınız daha iyi olurdu. Onların ataması kolay sanki. Bir de yurtdışına gitmek için avrupa gönüllü hizmetini deneyin. Orada çevre edinirsiniz. Türklerin olduğu yerde avukatlık yaparsınız belki dili öğrendikten sonra.

Tercümanlıkla ilgili sorularınız varsa yanıtlarım.

Merhaba Sanguine,

Eğer Türkiye'de yaşamaktan mutsuz olduğunuzu söylemeseydiniz, o zaman arkadaşların dediklerini uygulamanız belki yeterdi. Ancak şu an kısa vadede iş görür givi geliyor bana.

Eğer birikiminiz varsa, yeni bir ülkeyi deneyimleyebilirsiniz. Olumsuzlukları hesaba katmak gerek elbette fakat eğer azmederseniz niçin olmasın?

Hollanda yerine Almanya'yı düşünebilirsiniz belki master için? Hollanda'da master programları Almanya'ya göre daha pahalı.

Kolay gelsin.

25 yaşındayım, avukatım, kendi ofisimde çalışıyorum. Yaşadığın tüm umutsuzlukları birebir yaşıyorum. Hatta çevremdeki çoğu avukat arkadaşım ve ortaklarım da yaşıyor. İçinde bulunduğun umutsuzluk ve mutsuzluk durumu genel olarak bizim meslek grubunda ve gözlemlediğim diğer meslek gruplarında da yaşanır halde. Dolayısıyla sana özel bir kaygı olmadığını belirtmek isterim. Bunun genel sebebi de dünya değişirken bizim sürekli olarak yerimizde saymamız ve ülkenin içinde bulunduğu ve gitgide kötüye giden ekonomik durum tahminimce.

Ben içinde bulunduğum umutsuzluk ve mutsuzluk durumundan nasıl uzaklaşıyorum?

1-Mesleğimiz stresli ve sürekli olarak mutsuz insanlarla uğraşmak durumunda kaldığımız için çevremi meslektaştan arındırdım. Çünkü iş çıkışı oturup bir şeyler içmek istediğimde sürekli olarak yok şu dava nasıl oldu, yok hakim kararda hata yaptı, yok müvekkil ücreti ödemedi, yok şu dosyadan şu kadar kazandım gibi muhabbetlere maruz kalmak istemiyorum. Meslektaş olarak görüşmeye devam ettiğim arkadaşlarım da aynı muhabbetlerin dönmesinden şikayetçi olan ve farklı şeyler hakkında konuşmak isteyenler insanlar.

2-Yeni bir hobi edindim. En son lise yıllarında resim yapmıştım. O dönemde, hocalarım resim konusunda eşsiz bir yetenek olmasam da elimin yatkın olduğundan bahsederlerdi. Malum, üniversite sınavı, dersaneler derken hiçbir zaman okuldaki dersler dışında doğru düzgün resim yapmaya fırsatım olmamıştı. Gittim bir atölyeye yazıldım, yeni insanlar tanıdım, yağlı boya çalışıyorum ve haftanın 2 günü 3'er saat buna ayırmak meditasyon etkisi yarattı. Benim fikrime göre, insanın üretken olması birçok sorundan uzaklaşması için harika bir meditasyon yöntemi.

Resim, müzik gibi uğraşlar yerine yemek yapmak, bir şeyleri tamir etmek, puzzle bitirmek vs bunlara dahil edilebilir.

3- Eskiden, üniversite ve staj döneminde çok fazla şey okuduğum için kitap okumaktan kaçıyordum. İş gereği hala çok fazla şey okuyor ve yazıyorum fakat artık kitap okumayı bu sebeple ekstra görmemeye başladım. Düzenli olarak kitap okuyor, düzenli okuyan arkadaşlarımla fikir alışverişinde bulunuyor, okuduğum yazarlar hakkında araştırma yapıyor, kütüphanemi zenginleştirmeye çalışıyorum.

4-Her ay olmasa da en azından 2 ayda bir, farklı bir şehre gitmeye çalışıyorum. İş için gittiğim yerlerde bile gezmek için kendime vakit ayırıyor sonra geri dönüyorum. Sanki günlerce kalmışım gibi bana çok iyi geliyor.

Tüm bunlara rağmen, hayat hala mükemmel değil. Ama hangimizin mükemmel ki? En mükemmel hayatı yaşadığını iddia eden biri bile, biraz düşündükten sonra kendi hayatı hakkında mutlaka bir pürüz bulacaktır. Mümkün olduğunca kendini yenilemeye ve geliştirmeye odaklan. Gelecek kaygısı hepimizde var. Para yaşamak için iyi bir araç, ama asıl amaç kendimiz olmalıyız bence. Sen kimsin, kim oldun? Fazla Polyanna bir tavır sergilemek istemiyorum fakat durum bu. Umarım en yakın zamanda üstesinden gelirsin. Sevgiler.

Erich Fromm iyi bir başlangıç olabilir.

Tam olarak sıra veremem ama Engin Geçtan - İnsan Olmak ile başlayabilirsin.

Amacın ne ise ona göre değişir bu sorunun cevabı, yani "Niye psikoloji üzerine kitaplar okuyorum" sorusuna verdiğin cevaba göre.

Belirgin bir amacın yoksa okudukça oluşacaktır o zaten, merakını bir sebeple ilk cezbeden şeye yapışıp okumaya başla.

ben de sıra veremem ama yeni başladığınız için iknanın psikolojisi adlı kitabı önerebilirim. birkaç sene önce okumuştum, ağır olmayan keyifli bir kitaptı.

(bkz: the psychology of persuasion )

Ben de bir sıra veremicem sadece Freud okumak için çok acele etmeyin diyebilirim. Psikanaliz okumaları için o literatüre hakim olmak gerekiyor, Freud kitaplarını okurların kuram hakkında önbilgisi olduğunu varsayarak yazmış çünkü. Belki psikoloji tarihi okumakla başlayıp ekolünü ve perspektifini beğendiğiniz kuramcılar üzerinden ilerleyebilirsiniz. Eğer bu yolu seçerseniz şu kitabı öneririm: www.idefix.com

cengiz güleç'in kitaplarını da öneririm.

Sigmund Freud - Günlük Yaşamın Psikopatolojisi

"Semavi Dinlerde"

insanların somut, neye benzeyebileceği hakkında fikri oldukları bir şeye tapınma ihtiyacını karşılıyor. tanrısız budizm dininde bile nerdeyse budha'ya tapıyor insanlar.

Tanrının emirlerini aktardığına inandığın biri olursa o kişinin her söylediğini tanrıdan gelmiş kabul etmemen için hiçbir sebep yok.

islamın geleneksel algısında olduğundan daha fazla anlam ifade ediliyor bence, üst insan olarak görülüyor.
bence din adına söylediği şeyler yani kutsal kitapta yazanlar harici diğer söyledikleri ya da söylediği iddia edilen şeyler tartışma yapılabilir konular.

Dinin praksisine dair model/emsal teşkil ettikleri için. Olay sadece aktardıkları emirler yasaklar ibadetler değil ki, nasıl yaşanacağına ilişkin fikir veriyorlar.

Dinden ayrı olarak, birçok teorisyenin dediği bile, kendi öldükten sonra bir sürü onu demek istemiş/hayır bunu demek istemiş tartışması tarafından üzeri örtülü/gömülü hale geliyor. İlgili din öyle olsa bile, bir çıkış kapısı olarak orada birinin hayatı dursun ve o praksise bakilagelsin diye işte.

İnsanları, mutlak güç kazanmak için yaratıcının kendisini seçtiğini söyleyerek kandırmış.

e yani, adamlar yaratıcının PR'ını yapıyorlar... E, haliyle de önemli oluyorlar.
bir nevi, dönemin propaganda bakanları.

sana niye sormasın ?

sonra beğenmeyeceksin adama bırakıp.

"imaj maker"a falan gitmen gerekir.

saçın uzunsa kadın kuaförü daha güzel yapar o işi.

saçın kısaysa ve baştan yaratılmak istiyorsan bi kaç tıraş sürebilir berberin saçı ayarlaması ve modelin oturması.

turkiyenin 5. buyuk ili antalya adana falan midir

saç tasarımcısı - hair stylist gibi kelimelerle aratırsan işe yarar bişeyler çıkar belki.

senin ihtiyacın olan böyle bir yer şaka yapmıyorum.

youtu.be

siyah ağırlıklı dekorasyonu, tabelasında ''design, saloon'' gibi kelimeler olacak. içerde kral tv, a haber açık olmayacak, 13 yaşında çırak, esnaf muhabbeti yapıp jöleden araklayan gençler olmayacak. çok dövdüm ama durum bu. filtreleri söyledim kabaca. kolay gelsin.

antalya'da hem de serik'de bir kere sac kestirme gafletine dustum (belek'de kaziklanmayalim dedik) . bir daha asla.
artik sac tirasimi londra'dan baska yerde olmuyorum.

allahim affet. genelde duzgun berberler var ulkede ama ben gittim kazmasina denk geldim.

Pahali berberlere git, tam senin istedigin gibi her seye karisiyorlar soyle yapalim boyle yapalim boyle daha guzel soyle guzel zart zurt.

Bana sorarsan berber dedigin ben ne istiyorsam onu yapmali, benim istedigimi yapan berber en iyi berberdir. Insan stiline kendi karar verir. Ben de benim istedigimi yapan berber bulamamaktan muzdaribim, illa ki bir seye karisiyo bir seye yorum yapiyorlar. Kafa benim degil mi arkadas, parasini da veriyoruz, ne istiyorsak yap parasini odeyip defolup gidelim iste.

Büyük şehirlerde her yerde var tabii ama diğer şehirlerde de olmalı yani. Çok küçük ilçelerde bile mixed gender kuaförler falan artıyor artık.

Aynı dertten muzdaribim, üç keredir istediğim şekle ulaşmak için sebat edip omzuma kadar uzattigim güzelim saçlarımı mahvettiler.

Dorduncude kendim üçe vurup, belli aşamalarda da kendim kesmeye başladım. Göremedigim kısımlar için de eş dosttan rica edip onlara kestirdim (tabi rastgele değil, el becerisine güvendiğim iki farklı kişiden,ve "ben berberim ustayım kuaförüm" havasında olmadıkları için de adım adım her makasi tarif edebildim)

Şimdi istediğim şeye ulaşmam icin sadece zaman gerekiyor, biraz daha uzaması yani.

Tabi saç tipine göre de değişir, benim gür dalgalı/kıvırcık arası bir saçım var ve kötü/iz olacak şekilde de kessem siritmiyor dışarıdan bakıldığında hatta farkedilmiyor.

Naçizane öneririm, denemeye değer. Olmazsa da en kotu yine berber modeline dönersin, yanlar kısa,üstler hafif daha uzun ^^

bunun 3 ay içinde olup bitmediğine ikna ederdim kendimi önce.

Ayrı dünyalarda yaşıyormuşuz diye düşünürdüm.
@nahtoderfahrung da haklı.
Bunlarla beraber eğer gerçekten 3 ayda sözlendiyse görücü usulüdür.

@megalomaniac, aynı iş yerinden

Benden ayrıldiktan sonra olan bi seyse uzulurdum tabii ki ama benleyken tanisip sevgili olup beni aldatmasi kadar yaralamazdi.

3 ayda tanisip sozlenenin haddi hesabi yok. Herkes 5 yil iliskiden sonra evlenmeye karar vermiyor. Ortalik damdan duser gibi evlenenlerle dolu.

hiç normal gelmiyor bana. ne zaman kendini toparladın, ne zaman biten iişkiden tamamen arındın da yeni birine hayatında yer açtın gibi şeyler düşünüyorum. büyük ihtimal aldatma derdim ama belli de olmaz. ani gelişmiş de olabilir.

İlişkinin yoğunluğuna, verilen emeğe göre degisir illa ki cevap ama, ucuz yirtmisim diye düşünürdüm ben.

@stavro +1800

her iliski farklidir o yuzden garip bir sey yok bence. bazisiyla 10 sene birlikte olsan da evlenmeyecegini bilirsin, bazisi aklina yatar ve beklemeye gerek duymazsin.

hamilelikten suphelenirim.

uzun süren ilişkilerin klasik sonu bu. aa benden önce o yapmış der, şaşırmazdım.

Sahnedeki David belle bu işin piri, yani yapamazsın değil de baştan eşiğin o olmasın hevesin kırılır, hatta daha kötüsü düşer kafanı kirarsin. Ki Banliyö 13'teki sahnelerin ip özel efekt vs kullanılmadan çekildiğini söylüyorlar.

Ben bir dönem uğraştım, bileğimi kirdigim için devam ettiremedim.

YouTube'da "TappBrothers" isimli bir kanal, orada aradığın minvalde videolar var yani yeni başlayan birinin adım adım yapacağı cinsten hareket ve antrenmanlar, ben ordan çalışıyordum. Uzun bir süre tehlikeli bir hareketle vs. ugrasmamani öneririm arkaplanin yoksa.

Gonderdigin videoda 1.55'ten sonra Leito'yu kovalayan adamlardan birine olduğu gibi sakatlanmistim, yüksekten atlarken gitti bileğim. Neden? Hazır değildi kaslarim ben de banliyö 13 izleyip gaza gelerek hızlı ilerlemeye çalıştım da ondan. Videoyu izlerken bir daha ayrıca yazayım dedim ^^ ısınmayı ve esnmeyei ihmal etme, antrenmanlarında mukemmellestirmeden kompleks hareketler deneme, spor geçmişin var ya da yok farketmez, bu başka bir şey, kaslarin ona gore şekillenecek. Gerisini dediğim YouTube kanalında anlatıyor zaten.

Şunla başlayayım dedim 30 gün daha
darebee.com