Bunun bi kolay yolu, trick'i mi var? Hiç kıyafet almadım burdan, ne zaman aklımdaki bi ürün için bakacak olsam en üstte hiç duymadığım ve dandik olduğunu düşündüğüm markalardan yüzlerce ürün çıkıyor. Spesifik olarak marka da yoksa aklımda filtrelemek falan da zor. Çorap ve kemer bakıyodum şu an ihtiyacım olan iki ürün bunlar olduğu için. Adı sanı belli olmayan şeylerden düzgün bilindik markalara ulaşamadım. E ama direkt aklımda marka olsa da gidip trendyoldan almam yani markanın kendi sitesinden alırım. Burdan nasıl kıyafet bulup alıyosunuz?

9gag.com

Modlardan ricam: gonul islerine tasimamaniz soruyu

Duyurunun en olmazsa olmaz sorusunu bugün de ben sorayım. Sonra bu soruyu sırayla soracağız. Her hafta perşembe sırası gelen soracak :)

Şaka bir yana birkaç gündür kafam çok yoğun, biraz sıkıntılı durumlar var da kafam dağılsın diye sordum belki silerim sonra.

2 yetişkin ve 8 aylık bir bebekle seyahat etmek için uçak bileti almak istiyorum. Bir de büyük köpeğimiz var bagaj bölümünde seyahat edecek. Mümkün olduğu kadar fazla bagaj hakkı satın almak istiyorum. Diz mesafesi fazla olan pahalı koltuklardan almak istiyorum (bebek kucağımızda olacağı için daha iyi olur)
İstanbul - Lüksemburg 15-16-17 Ağustos tarihlerinden birinde. Tek yön.

Bebek için koltuk almasak da olur ama o iş galiba öyle değil. Önce bebek için tam bilet parası verip sonra iade mi alıyoruz? Kafam çok karıştı.
Ucuzabilet.com'da 18 bin lira olan bilet THY'nin kendi sitesinde 38 bin lira.

Ucuzabilet dedi ki "önce bilet alın, ekstra bagaj hakkı almak için sonra başvuracaksınız." Bana doğru anlamadım gibi geldi.
Aynı uçağın biletini Lux Air sitesinde kendisi satmıyor. Ucuzabilet Lux Air ismiyle satınca 9 bin liraya, THY ismiyle satınca 17 bin liraya satıyor.

Kafam aşırı karıştı. Bu işin bu kadar zor olacağını düşünmemiştim.
Uçak bileti almayı bilen biri bana yardım eder mi?

eğer yorucuysa sırf bu yoruculuk yüzünden bir yere gitmeye üşendiğiniz oluyor mu?

diye düşünüyor musunuz?
Dolandırıldınız mı? (Siz veya bir arkadaşınız)

sanırım Gibi'nin cast listesinde görmüştüm.
1- ismi kadirse erkektir (büyük ihtimal)
2- kebapçı bir isim olamayacağına göre soyadıdır
3- gündüz de soyad
o zaman iki soyadı olduğuna göre bu kişi bence kadir isminde evli bir kadın
veya hm dur başta başka seçenekler de gelmişti aklıma ama şimdi bir bu kaldı o zaman tek cevap bu :P

Sizin için red flagdır?

azerbaycan'dan gelecek bir arkadaş sordu. lokanta, restoran vs. tavsiyeleriniz bekleniyor.

fatih civarından adalar'a toplu ulaşımla en uygun şekilde nasıl gidilebilir? eminönü'nden vapur kalkıyor mu?

Modeli nedir? Eğer bir kere şarj ediyorsanız günün hangi zamanı yüzde kaç ile şarja takıyorsunuz?

Arkadaşlar selamlar , bana müthiş bir ilgi ile gelen kız arkadaşımla yaklaşık 4 aydır birlikteyiz. Sosyo ekonomik olarak benim çok altımda bir pozisyonda , ancak bana maddi olarak hiç yük olmamaya çabalıyor. pahalı aktivitelere gitmek istemiyor , 3 defadan birinde hesabı ödüyor. evime hep elinde alışveriş poşetleriyle geliyor, tatil masraflarını kendisi ödüyor vs. vs. yiyici bir tip değil kısacası.

Aramızda müthiş bir çekim var , durmadan ve saatlerce sevişiyoruz. Birlikte yiyip içip şehrin güzel noktalarını geziyoruz. Annesinin kişisel bir işini görmek durumunda kaldım ve bu sebeple tanıştık. Beni cinsel hayatımıza kadar , en yakın arkadaşına, annesine ve kuzenlerine dahi anlatmış. Sürekli sen benim karşıma çıkan en iyi şeysin diyip duruyordu, "ben bir yerlerde büyük bir iyilik yaptım ki sen bugün benim oldun" diyordu.

ilişkinin en başlarında, her şey yolunda giderken bir gün şöyle bir şey söyledi, "bir gün ben sana , olmuyor yapamıyoruz desem ,sen hemen tamam dersin, oldurmaya çalışmazsın" demişti. ben de "olmuyor diyen kişi bunu düşünüp tartmıştır , bunu söyleyecek noktaya geldiyse saygı duyup yoluma giderim tabi ki" demiştim.

Ancak kızda sürekli bir terk edilme korkusu mevcut. Kapıdan çıkarken biraz hasta gibiyse , "kendine iyi bak olur mu?" gibi bir şey söylesem , "bir daha görüşmeyecekmişiz gibi konuşuyorsun" tarzı tepkiler alıyorum. Bir gün bir organizasyona katılırken giymek istediği kıyafete karıştım. Bu konuda benimle inatlaştı "ben bunu giyeceğim" dedi ve ben de "herkes kendi hayatını yaşar , kendi kararlarını verir" dedim. kalktı gitti 1 saat balkonda sigara içti ve sonra yanıma gelip özürler diledi, "sen ne dersen nasıl istersen öyle olsun" dedi. sabahında ise seni kaybetmekten çok korkuyorum diye ağladı yatağın içinde.

Bir gün , kız arkadaşım ve annesi ile denize gittik ve dönüşte , geç saatte bir erkeğin laubali bir üslupla kıza mesaj attığını gördüm. Hesap sormadım , ama yüzüm düştü ve çok yorgun olduğumuz ve ertesi gün de erken saatte mesaimiz olduğu için o gece kızı evime davet etmedim. Kız bunu, o mesajı gördüğüm için yaptığımı zannetmiş ve "saçma sapan bir şey yüzünden ben şu an kendi evimde kendi yatağımda yalnız yatıyorum" dedi.

Ben de durumu izah ettim, rahatsız olduğumu ancak eve davet etmeme sebebimin farklı olduğunu belirttim. 2 gün sonra kız arkadaşlarıyla bir planı vardı, ben de kızlı erkekli bir ortamdan davet edildim gün içinde ve bunu söylediğimde "neden bu saate kadar haber vermiyorsun , benim akşamki planım iptal olmuştu oysa ki" diye bir başladı , kendi kendine "adam yerine konulmuyorum" temalı söylenmelere başladı.

Buradan itibaren yokuş aşağı gitmeye başladık , ben iletişimde bir onun bir benim adım atmamız gerektiği düşüncesindeyim ve sürekli mıç mıç mıç mesajlaşmayı sağlıklı bulmuyorum. buna rağmen her akşam en az 1-2 saat konuşuyoruz telefonda.

kız babasına, erkek kardeşine ve yeğenlerine bakıyor. evde annesi yok ve hem çalışıp hem de 4 erkeğin yaşadığı evi çekip çevirmek zorunda kalıyor. aradığımda "ev işi yapıyorum" dediyse , ben de tamam "işin bitince konuşuruz" dediysem, işini bitirip beni aramasını bekliyorum. çünkü işinin ne zaman biteceğini bilmiyorum. bense kendi evimde yalnız yaşayan bir adamım.

bir gün işten döndükten sonra annem bana uğramıştı ve ona kahve yapmıştım. kızı aradım, annem burada bir kahve içip kaçacak, senin de işin bitince konuşalım mı demiştim. o akşam beni aramadı. gece yatmaya yakın bana işimle ilgili teknik bir soru sordu, bir paragraf güzel bir cevap verdim. hiçbir tepki yok, teşekkür yok, iyi geceler demek yok.

ertesi gün işe geldiğinde onun bana gelip iletişim kurmasını bekledim, gelmedi. sabahtan yoğunduk , bir sürü insan etrafımızdaydı, akşam merkez ofise döndüğümüzde ise ben yine ona gitmedim. en son mesai bitimine doğru dayanamayıp yanına gittim, sarıldım öptüm. ama bana buz gibi bakıyordu.

akşamına ilişki sorunlarını konuşup durduğu en yakın arkadaşına gitmiş. sabah da telefonu ağlayarak açtı aradığımda. ben çok kötüyüm , ben bağımlı biriyim vb. şeyler söyledi. son derece özenli bir şekilde onun yanında olmak istediğimi belirttim. ama kötü göründğünü söyleyip gelmedi.

nereye gittiğini sürekli haber veriyordu, ama güzel sözler söylemekten, güzel sözlere karşılık vermekten kaçıyordu. ben ona güzel sözler söylemezsem panikliyordu, ismimle mi hitap ediyorsun diyordu.

ben , ilgi istediğini düşünüp onun yanında olmaya çalıştıkça ufak ufak fireler vermeye ve bana yakınlaşmaya başladı. ayrılık konuşması yapar gibi başladığı geceyi sarmaş dolaş evimize gidip sevişerek noktaladık.

sonra şöyle bir şey yaşandı; "benimle ilgili ne düşünüyorsun, ilişkimiz nereye gidiyor sence" dedi , ben buna net bir cevap veremedim , "sence?"
diye sorduğumda ben seni annemle bile tanıştırdım ve soruyu önce ben sordum dedi. ben onun ne düşündüğünü ısrarla sorunca bozuk bir şekilde "akıştayım ya" dedi kaşlarını kaldırarak. ben de onu anneme anlattığımı söyleyince çok şaşırdı, sevindi ve hakkında ne söylediğini merak etti.

ilerleyen haftada her şeyi rayına koymaya başladık gibi hissederken , gecenin 2 sinde gelen up uzun bir mesaj attı. beni çok sevdiğini, benim ona çok iyi geldiğimi, güvende hissettirdiğimi , ama benim ilişki ve iletişim tarzımı kökten değiştiremeyeceğini , benim ona yalnız hissettirdiğimi vs. söyleyerek, teşekkürler ederek , bana karşı hep sıcacık kalacağını belirterek, "belki çözülemeyecek şeyler değildir ancak devam etmenin de doğru olduğunu düşünmüyorum" şeklinde noktaladı.

bense ertesi gün , ilgiyi sevgiyi boca etmenin durmadan yazışmanın uzun ve sağlıklı bir ilişki değil, saman alevi gibi parlayıp sönen bir şey inşa edeceğini söyledim. onu hayatımın geri kalanında da istediğimi, sağlıklı , dengeli, sağlam bir ilişki inşa etmek niyetinde olduğumu, duvarlar örmek niyetinde olmadığımı, ancak istediği şey ayrılık ise , benden gitmek ise ona da engel olamayacağımı söyledim.

iki gündür görüşmüyorduk, işe gitmedim, aramadım , sormadım. 2. günün sonda beni arayarak ulaştı, tatlı tatlı gün içinde neler yaptığımı vs. sordu. ben de sıcak bir şekilde cevap verdim. sonra da onu yemeğe davet ettim. eve geçip durumlara bakacağını ve gelip gelemeyeceğini haber vereceğini belirtti. mesai sonrasında ise arayıp başının çok ağrıdığını, geceden uykusuz kaldığını eve gidip dinlenmek istediğini söyledi.

şu an halen iletişime geçmemekteyim ve kızı kafamdan atıp yoluma devam etme niyetim var. sizce bu kızın amacı nedir? beni neden aradı ve davetimi neden reddetti?

Bizim 5-6 sene oldu. Çocuktan ve zor yaşam koşullarından sonra Bir yüz eskimesi karşılıklı heyecanı ilgiyi yitirme kayıtsızlık durumları var.

Nasıl aşarız? Aşanlar nasıl yapıyorsunuz?

Uyumayan var mı başka?

Yarın tatile gidiyorum, bavul hazırlamadım. Yarım saate hazırlanır değil mi? Bir şeyi yok.

Arkadaslar su durum sadece beni mi rahatsiz ediyor?
Mesela instada onume bir post dusuyor. Kadinin eski hali ve yeni hali arasinda kucuk bir benzerlik zorlasan bulursun anca. Oyle bir degisim var ortada. Herkes yorumlara harikasiniz hocam, siz bi sihirbazsiniz vs yaziyor doktor icin.
Kadinlar bi de o kisiye ozeniyor, kac para falan diyorlar. Bu bir basari mi doktor icin?

Estetik eskiden kisiyi biraz yukseltmek icin yapilirdi. Taninmayacak hale gelinmezdi, hatta belli olmasin istenirdi. Neden su an bu hale geldi?

Simdilerde bambaska biri olunuyor. Herkes tek tip. Her zamanin kendine gore standart bi guzellik anlayisi olabilir ama artik herkes o goruntu neyse gidip konduruyor yuzune. Alindan ceneye kadar...

Bu insanlar aynaya bakinca kendilerinden korkmuyorlar mi? Cunku artik farkli bir insan oldular. Yolda yururken yanlarindan benzerlerinin gecmesinden utanmiyorlar mi? Cok merak ediyorum ne hissettiklerini.

Bir adam var, bir kadınla birlikte (muhtemelen).

Kadının arabasını kullanıyor, kadının evinde kalıyor, kadın bunun evinde zaten hep, kadına kendi arabasını veriyor, kadını kendi tüm yakınlarıyla ahbap etmiş falan. Ama sorunca kadın için "o benim iş yaptığım ekipten sadece, sevgilim değil" diyor.

Başkaları sevgilisi olup olmadığını soruyor. Onlara "şu an yok" diyor, hatta "daha önce hiç kimseye aşık olmadım veya hiç kimseyi sevmedim, en fazla hoşlantı oldu" diye ayrıntı veriyor. Salt amacı bu olmasa da tek tük flörtleştiği kadınlar da oluyor etrafında.

Öte yandan 7/24 bu kadınla birlikte, yapışık ikiz gibi dolaşıyorlar. Arkadaş gibi değil işte, anladınız. O enerji hissediliyor.

Kadın bir de sık sık Instagram'da onunla fotoğraf ve video paylaşıyor, sürekli onu etiketliyor falan. Adam da arada kendi fotoğraflarını o çekti diye onu etiketliyor ama herhangi bir yan yana fotoğraf yok. Adamın yakın arkadaşı da kadından ekip diye bahsediyor. Neyin ekibi abi bu? İkisinin iş alanları bile farklı.

Adam flörtöz, cıvık biri olsa kadını yedekte tutuyor derdim ama kendisi tam bir ağır abi. Sert, mesafeli, ciddi. Zaten kadın da ağır biri yani takılmalık bir şey yaşamaz.

Kadına sürekli yan yana olacak kadar değer veriyorsa, onu etrafındaki herkesle kanka moduna soktuysa neden sevgilim demiyor açıkça? Ağır abiliğine bağlayamıyorum bunu açıkçası, özellikle üstüne bastıra bastıra defalarca sevgilim yok demesini. İstese diyebilecek biri, hatta evlenmek istediğini falan da söylüyordu daha önceden.

Daha geçen ay "aşk siparişle gelmiyor ki, o kişiyi bekliyorum" diyordu yahu bu adam. Bu ne iştir dostlar? Akşam akşam aklıma takıldı, dedikodu tanesi olarak sormak istedim.

Herkese merhaba,

10 yıldır aramızdan su sızmayan ve ailemize kadar tanıdığımız bir arkadaşım vardı. Aynı iş yerinde değiliz ama aynı sektördeyiz. Bu kişi 2 sene önce bana çok büyük bir kazık attı. Sağlığımla ilgili bir konuda elinde güç olmasına rağmen tüm işlemlere engel oldu. Bu sağlık meselesi, çocuk sahibi olmakla ilgiliydi. Detay vermek istemiyorum.

Bu konuda yanımda olmayı bırakın, üstüne tekme attı. Ki o güç konumuna da benim çevrem sayesinde geldi. O gün bugündür denk geldiğimizde selam bile vermiyorum. Bugüne geldimizde benimle yakın olan arkadaşlarımın onunla yakın olması da beni incitiyor. Profesyonel hayatlarına karışamam ama benimle tatile giden, yiyen içen ve durumumu da bilen kişilerin onunla kakara kikiri yapması canımı sıkıyor ve bu insanlarla da görüşmek istemiyorum. Onlara söylediğimde “ne var canım, üstünden kaç sene geçti, hala orada mısın?” diyorlar. Ama ben onunla bağlantılı insanlarla bağlantılı olmak istemiyorum.

Sorularım:

1. Sizce beni ne rahatsız ediyor? Rahatsız olmam normal mi? O insanlarla güzel vakit geçiriyorum aslında ama sanırım benim muhabbetimden ve yeteneklerimden bile beslenmelerini istemiyorum. İkili oynuyorlarmış gibi geliyor ve rahat edemiyorum artık.
2. Bu durumu aşmak için ne yapmalıyım? 2 senede geçer zannettim geçmedi. Terapiye gidiyorum geçiyor ama sonra tekrar geliyor.

Ben son bir senedir inanılmaz ısınmaya başladım bu char a. Kişisel hayatımda başımdan geçen bir iki şey sonucunda eşcinselliğini yaşayamayan adamların kadınlar için heteroseksüel erkeklerden neredeyse üç kat zararlı olduğunu fark ettiğimden beri bu meseleyi dolu dizgin yaşayabilen erkeklere saygım kat be kat arttı. Son dönemlerde eril tarafını keşfetmeye çalışıyor, vloglarinda anlattıklarını dinliyorum, gayet de aklı başında konuşuyor falan. Benim için bayağı ideal erkek Kerimcan oldu, hayat cidden enteresan.

Siz ne düşünüyorsunuz kendisi hakkında?

Ne yapmalı? En ufak fırsat bulunca hemen kaşla göz arasında çimdikleyip çocuğu ağlatıyor kendisi de 3,5yaşında ne yapmalı

Old-school duyuru sorularından devam. Benimkiler (nickleri yanlış yazabilirim):

ala09 ya da ala90 :)
Bruce
Mirket
geveze yazar
Feriyanimm
Amarante ile başlayan nick'li yazar
nundu

Bu yazarların yorumlarını okumak beni mutlu ediyor.

Sizde kimler var? Biriniz de beni yazarsınız artık.

ladies, if he tells you
"sorry, I forgot to text you last night, tell him, "It's okay, your competition didn't”

alt mesajı anlamadım?

Ben en çok üç buçuk yaşındaki yeğenimi seviyorum. Benim için dünyanın bütün güzelliklerinin temsili. Bana en karanlık zamanlarımda güç veren yegâne ışığım. Siz en çok kimi seviyorsunuz?

Merhaba, vize sorunu yok. 3-4 günlüğüne hem hesaplı hem de güzel bi tatil yapmak istiyoruz çift olarak.

Aklımıza gelenler- hırvatistan, ispanya.

Başka öneriniz varsa onları da almak isterim ama asıl sorum bu iki ülkede spesifik olarak hangi bölgeye gidelim nerenin denizi iyidir otelleri iyidir vs, belki tecrübe eden vardır.

Çok teşekkürler. Schengen ülkeleri olsun mümkünse karadağ vs düşünmüyoruz.

Benim en gicik kaptigim 5 li bu, siz cumle de yazabilirsiniz

1- bakarız
2- hallederiz
3- bisey olmaz
4- sen rahat ol
5- ayip ediyorsun

Montegrappa 1: www.markakalem.com

Sailor: www.markabana.com

Sadece uç açısından düşününce Sailor 21K Altın uçla karşılaştırmayı alıyor zaten ama Montegrappa da boş marka değil, çelik uç koyduysa bile her türlü iyidir heralde.

Hem görsel, hem kullanım zevki açısından hangisi tercih edilmeli sizce?

Merhaba,

Pazartesi günü aktarmalı olacak şekilde THY’den:
7:40 AYT-İST
11:30 İST-ZAG uçuşum var.

Antalyadan rötarlı kalkacak gibi görünüyor bayram yoğunluğu sebebiyle.

Sizce aktarmaya yetişmeme gibi bir durumum olur mu?

Uçak D terminale iniyormuş, daha sonra harç pulu alıp pasaporttan geçeceğim ve hangi kapıya gideceğimi henüz bilmiyorum ama A4D veya D3 olabilir. Önceki günler bu şekilde olmuş.

Uçaktan inip bu geçişleri yapmam ne kadar vaktimi alır sizce? Bordo pasaportluyum ama AB ikamet kartım mevcut geçişte bir kolaylık sağlama ihtimali var mı yoksa her türlü o sıra beklenecek mi?

Teşekkürler.

eski bir arkadaşım kahvaltıya gelmişti.

evde zeytinyağının içinde duran iki küçük bidon milas yağlı zeytinı var, ondan çıkarmıştım. çıkarırken de anlatmıştım, "işte bu zeytin böyle yağın içinde duruyor, yağda durmazsa hemen küfleniyor, coğrafi işaret aldı daha yakınlarda" vs. diye. o gün kahvaltı yapıldı, dağıldık.

ben bir süre sonra bir baktım o zeytinin içinde durduğu yağ yok olmuş, haliyle zeytin de küflenmiş.

eve de başka kimse gelmemişti. duruma hiçbir anlam veremedim. acaba ben tuvalete gittiğim bir ara arkadaşım biraz daha çıkarmak istedi de yağı mı döküldü, belki elinden kaydı, olur ya insanlık hali. ama öyle bir şey olduysa bana niye söylemedi? belki unutmuştur ya da utanmıştır dedim.

arkadaşıma nazikçe sordum: "bizim o gün çıkardığımız zeytinin yağı mı döküldü o gün? zeytinler yağsız kalmış küflenmiş" dedim. haa evet ya galiba döküldü biraz dedi o kadar.

çok tuhaf buldum tavrını. zeytin de o bölgeye giden birinin getirdiği zeytin, markette falan satılmıyor, üzüldüm haliyle, koca bidon zeytin çöpe gitti. ama yine de zeytinde değilim, tavır ve rahatlığı tuhaf geldi ama neyse dedim üzerinde durmadım.

aynı arkadaşım başka bir gün akşam oturmasına geldi. tuvalete gitmiştim. döndüğümde mutfaktaydı, ben de mutfağa yöneldim, bir şey lazım mı dedim. yok peçete alacaktım dedi, önümü kesti, yani mutfağa girmemem için. bir şey istiyorsan ben vereyim dedi. ben yine bir şaşırdım, ne alaka benim evimde, sen bir şey istiyorsan ben vereyim asıl diye düşündüm ama bir şey demedim. yok su alacaktım ben de dedim, girdim mutfağa.

mutfağa girdiğimde gördüğüm manzara: evinden iki tane cam kavanoz getirmiş, bizim diğer ikinci bidondaki zeytinin yağını onlara aktarmış.

ne yapıyorsun dedim? ya işte bu yağ fazla gelmiş zeytine, aktarayım dedim falan diye saçmaladı. dedim ne alaka, o zeytinler yağın içinde duruyor, diğeri zaten küflendi, anlattım sana. sen ne yapıyorsun bana bir anlatır mısın dedim.

bu sefer itiraf etti, işte benim yağım bitmişti, bu yağ da bu zeytine fazla gelmiş diye düşündüm, bir şey olmaz nasıl olsa diye birazını alayım dedim dedi.

diğer zeytinin yağını da mı almıştın dedim, çok az almıştım dedi.

o kadar afalladım ki, ne diyeceğimi, ne tepki vereceğimi bilemedim. yemin ederim zeytininde, yağında değilim tabii ki, ama evime giren çıkan insan, bu düpedüz hırsızlık değil midir? kendimi salak gibi hissettim.

siz olsaydınız ne yapardınız, nasıl tepki verirdiniz? arkadaşlığınızı bitirir miydiniz, konuşur muydunuz?

*** ekleme 1 ***

ön yargı olmasın diye yazmamıştım başta:

bu kişi çok eski bir çocukluk arkadaşım. aynı mahallede büyüdük, ailesini tanırım. ben tahmin ediyordum ama arkadaşım yakın zamanda itiraf etti; babası ve baba tarafı çok sorunlu tipler maalesef. evde psikolojik, ekonomik, fiziksel şiddetle büyümüş.

kendisinin de kişilik bozukluğu ve/veya psikolojik sorunları olduğuna ve son zamanlarda daha da belirgin hale geldiğine inanıyorum.

işsiz ve aylardır iş bile aramıyor ve her gün düzenli alkol alıyor.

ben biraz manevi destek olmak istemiştim kendisine. aylardır iş aramasına yardımcı oldum, derdini anlamaya çalıştım, konuştum vs vs.

benden zeytin ve yağ istese veya para istese verecek biri olduğumu da, sırt çevirmeyeceğimi, bunun da asla lafını yapacak biri olmadığımı çok iyi biliyor ama bence asıl derdi "istememek" idi çünkü isteseydi kendini ezik hissedecekti muhtemelen.

zeytini anlatma nedenim ise; böyle şeylere çok meraklı ve ilgili olmasıydı. kahvaltıda sofraya çıkarırken bu nasıl zeytin böyle diye sordu. zira dediğim gibi markette olan bir zeytin değil. ben de anlattım.

yağ miktarı: 2 tane 5 litrelik cam kavanozdu. yarısında zeytin vardı. sanırım her iki seferde de 2 litreye yakın yağ yapıyor. bu arada yazmayı unutmuşum. ilkinde de yağ almış, dökülmemiş. benim evden bulduğu boş bir pet şişeye almış.

*** ekleme 2 ***

olay günü yani evden henüz gitmemişken biraz sert bir tepki verdim ve konuştum. bu yaptığın çok yanlış, başkasının evinde yapsan adın direkt hırsıza çıkar, niye benden istemedin vs. gibi bir konuşma. o da evet, çok haklısın, salaklık bu yaptığım, ben de çok üzüldüm seni üzdüğüme falan dedi.

ama ben olay günü ciddi şok yaşadım. hani insanlar bazen der ya, olay anında bağıramadım diye. o kilitlenme hissi nasıl bir şeymiş direkt yaşadım. insan birkaç dakika içinde aa 20 yıldır tanıdığım insan hırsızmış diyemiyor. gerçek anlamda afalladım.

olayın üzerinden birkaç hafta geçti şu anda. olaydan 1 hafta sonra ben bir mesaj attım. kendisini iyi görmediğimi, arkadaşı olarak destek olmaya çalıştığımı ama benim de yapabileceklerimin sınırlı olduğunu, düzenli ve az olmayan miktarda alkol alımının uzun vadede illaki ciddi sorunlara yol açacağını, en kısa sürede profesyonel destek alması gerektiğini nazikçe yazdım.

tamam konuşalım falan dedi ama o zamandan beri ben uzak duruyorum, o da bir tuhaf davranıyor. tersliyor, sonra şaka yaptım diyor. ben de biraz kaçtım açıkçası. zaten hakikaten işlerim de çok yoğundu ama biraz da bahane edip görüşmedim. eve zaten davet edemem artık.

bu arada ben psikoloji mezunuyum ama klinik uzmanlığım yok, terapi eğitimi de almadım. onun için tam bir yorum yapabilecek ya da tanı koyabilecek durumda değilim ama aklıma gelen şeyler var tabii.

son zamanlarda tam olarak şöyle bir tablo çiziyor: sürekli bir haklılık hali var. eleştiriye karşı çok hassas. her şeyi biliyor, herkesten farklı, herkesten zeki, kimse onu anlamıyor. evden çıkmıyor, kimseyle görüşmüyor ve sıkı alkol alıyor. işsiz ve iş aramıyor. şimdiye kadar yaptığı birikim ile geçiniyor. (erkek, yaş 38)

yani baya bitik bir halde aslında. biz de pandemide çok görüşmemiştik. sonra birkaç şey oldu, ben iş aramasına yardımcı oldum, bulduk da iş ama oradan da 2 günde gönderdiler. hatta patron demiş ki, sen çok tuhaf bir tipsin, adını koyamıyorum ama sana güvenemedim, birlikte çalışamayız. belki orada da birşey yaptı bilemiyorum.

benim de bundan sonra görüşmeye niyetim yok zaten.

çocukluk arkadaşımdı, eskiden böyle biri değildi. bir şeyler yapmaya çalıştım, sırtımı çevirmek istemedim bu haldeyken ama çoğu kişinin dediği gibi kimsenin doktoru değiliz, yapabileceklerimiz sınırlı.

yani öyleyken böyle...

geçen yolculukta gördüm. business class'ta aşçı kıyafetli biri vardı

o kadar yolcunun yemeğini uçakta hazirlayamacagina göre, ne yapıyor?
sadece business class için yemek yapma seçeneği var da bu yüzden mi orada?

Hayatımda dördüncü kez psikoterapi alıyorum ve yine aynı sorunu yaşıyorum: verim alamıyorum, hiçbir şey değişmiyor gibi geliyor, boş yere para harcıyormuşum gibi görünüyor.

Sinan Canan dinlemek bana daha iyi geliyor.

Belki de bazı kişiler psikoterapi almaya uygun değildir?
Çok mu erken bırakıyorum? (3-5 seanstan sonra güvenim kalmıyor)

Psikoterapistin bol bol soru sormasını ve hatta yorum yapmasını bekliyorum. Ama hiçbirini yapmıyor. Şimdiye kadar bilişsel terapi ekolünde terapi aldım. Şimdiyse varoluşçu terapi. Bu öncekilerden daha kötü: neredeyse hiç konuşmuyor. Yakında bırakacağım sanırım.

Benzer bir sorun yaşayan kişilerin deneyim ve yorumlarını merak ediyorum.

30+ yaşında(yaşlarımız aynı) işyerimde(ofis binası) gördüğüm bakıştığım ve bir enerji hissettiğim birisi ancak hiç bir ortak noktamız yok ortak arkadaşlarda yok. tek karşılaştığım yer sabah asansör öğlen avm ortak alanı akşam iş çıkışı. tabi benim saatlerim onun saatlerine uymadığı için, kendi saatlerime denk getiriyordum işim genelde dışarıda ama sırf rastlantı yapabilmek için işte işi gücüde salmıştım:) neyse ama öyle negatif hiç bir şey hissetmedim. hatta bir çok kez kaçamak bakışlarını da yakaladım onun dışında sabahın 8 de gereksiz yanındaki kişiyle gereksiz muhabbet etmesi ben burdayım demesi vs. yani bunlar benim yorumlarım tabi ki ama çocukta değilim az çok anlayabiliyorum. bu zamana kadar da hiç tek denk gelemediğim için instagram dm den sohbet etmek istediğimi belirtir gayet medeni bir mesaj gönderdim.

yaklaşık 1-2 saat sonra cevap vermedi ve engelledi.(bu arada instagramdan birbirimizi takip etmiyoruz)

sorum şu; e hani o bakışmalar jestler yan yan çaktırmadan bakmalar, ben buradayım mesajları. yani 30+ yaşında birinin "hee gülümsedi tamam oldu bu iş" tribine girmem tabi ki ama anlamsız bir şekilde beklemediğim bir tepkiyle karşılaştım. hiç cevap vermemesini anlardım da neden engelledi anlamadım sizce neden? erkek arkadaşı olmadığını düşünüyorum uzun zamandır kimse iş çıkışı almaya gelmiyor tek takılıyor.

Dramatik değil dümdüz yorgun hissediyorum. Durumlar şöyle;

Haftada 4 spor yapıyorum (pilates, hiit, total body muscle)
Hafta sonu 1 gün ormana gidip tempolu yürüyorum.
Magnezyum (uyku ve eklemler için ayrı kapsüller) ve eklemler için kolajen destekli bir takviye kullanıyorum. Sağlıklı besleniyorum; salata-protein-sebze dengesini koruyorum. Her gün soda (içine limon sıkılmış) içiyorum. Kahve az içiyorum.
7-8 saat uyuyorum.

Ama hafta sonu 1 gün kesin bitik oluyorum. Uykumu alamamış gibi hissediyorum ama yeterli uyuyorum da. Ben niye yorgun hissediyorum sizce?

Slip yok elimde ama banka uygulamasından aldığım digital slip var. Prfümün ambalajı da açılmadı zaten daha pahalı bir parfüm alacağım. Sorun çıkar mı?

bi öğretim görevlisi ve doktora öğrencisi ile bi makale hazırlığındayız. soyismim eski eşin soyismi, kendi soyismimi kullanabilir miyim (resmi olarak yok)? avukatım soyisim için ayrıca dava açılmalı, o da vakit alır falan dedi.

Biraz da pozitif basalım. "Şöyle biri olmasam başıma çok daha büyük belalar açardım." Dediğiniz ne var? Benimki herkesi eninde sonunda affediyor olmam. Affedip hayatıma tekrar almak değil ya da davranışını onaylamak değil. Sadece affetmek. Öç almamak, intikam planları yapmamak. Bazen bu tarafım yüzünden suistimale de uğruyorum ama kar-zarar analizi yaptığımda böyle olmasam ara sıra suistimale uğramaktan daha fazlası gelirdi sonucuna ulaşıyorum.

İki gün önce öldürmek istediğimi bugün affediyorum. Öyle olmasa belki de gerçekten zarar vermek için plan, program yapacağım. Bayağı soft power bence, aşırı mantıklı. Her şeyimiz de noksan, hasarlı değil. Maşallah bize.

Sizde neler var? Teşekkür ederim.