öncelikle kendinize haksızlık etmeyin. ben 35. günümdeyim ve yalnız yaşıyorum. ilk iki üç hafta vakit geçirmek zor gelmedi. sürekli yapacak bişeyler yarattım kendime. en büyük motivasyonum yarını düşünmemek oldu. günlük düşünüp günlük yaşıyorum. böylece çok daha fazla demoralize olmamın önüne geçiyorum.

onun dışında ne olursa olsun insanın hayatının birden değişmesi 35 gün boyunca bir şekilde eve kapanması normal bir durum değil. o yüzden arada yaşanacak düşüşler de çok normal bence. tamamen bu düşüşe odaklanırsak işin içinden çıkılmaz bir moral bozukluğuna gidebilir durum. o yüzden dediğim gibi kendinize çok haksızlık etmeyin, böyle günlerin olması da normal. hayatımız normal seyrinde giderken de bazen durduk yere modumuz düşebiliyor, canımız hiçbir şey yapmak istemiyor. bunu da öyle düşünün. yine canınız spor yapmak isteyecektir, yine bişeyler yaparken kendinizi çok keyifli hissedeceksiniz. yarın yeni güne uyandığınızda bile daha iyi hissedeceksinizdir.

ben telefonla çok konuşmayı sevmeyen biri olarak konuştukça kendimi daha iyi hissettim örneğin. etkileşimde kalmak daha normal hissetmeyi sağlıyor. deneme yanılma yöntemiyle keyif alabilceğiniz yeni uğraşlar bulabilirsiniz. nakış da meditayson gibidir eminim. bu günler geçecek bir şekilde. değişik bir tecrübe olarak düşünün ve şu ana kadar 30 gün güzel vakit geçirdiğiniz için kendinizle gurur duyun.

@hypathia çok naziksiniz, çok teşekkür ederim
Ayrıca nickinize bayıldım :)

Karantinada 7. haftam. Keyfim yerinde, her sabah hazırlanıp ofise gitmemekten çok mutluyum. Haftasonları çıkıp biraz temiz hava alıp dönüyorum sadece. Bir tek spor yapamamaktan ve sürekli evde yemek yemekten sıkıldım. Onun dışında çok iyi. Böyle devam edebilirim.

sakin olman lazım :) evde vakit geçirmek için yaptığın şeyleri çeşitlendir. ya da yeni şeyler dene. atıyorum internetten ebru seti sipariş et, youtube'dan falan onu öğren. yenilik iyidir.

ben de durumlar iyi şükür, okullar ilk tatil olduğunda şehirdışında okuyan kardeşim otobüse binmesin diye yanına gittim. ailemin yanına götürmek yerine bana geldik. o olmasa patlardım ama herhalde.

ben de berbat durumdayım. kitap okuyayım diyorum hemen sıkılıyorum.
twitter, instagram, facebook, sözlük, duyuru, yabancı gazeteler, dating uygulamaları, mailler bakıp duruyorum. onlardan da sıkılıyorum
karantinanın ilk günlerinde ek ağırlık plakası aldım. ama doğru dürüst çalışamıyorum, üşeniyorum.
abur cuburlara abandım. fit olmak bir kenara kilo alacam.
bir de armağan çağlayan yazısı bırakayım:

"Bütün gün evde oturup hiç bir şey yapamıyorum. Nasıl konsantre olacağım bilmiyorum. Okumaya çalışıyorum olmuyor, ders çalışmaya çalışıyorum olmuyor, film seyretmek olmuyor. Bütün gün mal gibi tivitır, instigram saçmalığı arasında gidip geliyorum!"

twitter.com

İşiniz devam ediyor (maaş yatıyor)/maddi sıkıntınız yoksa, ailenizin sağlığı sizin sağlığınız yerindeyse zevk almaya bakın. Motivasyonu boş verin neye motive olacaksınız. Film dizi izlemekle başlayın.

Karantina da 20. günüm. Tek yaşıyorum. Karşılıklı yüz yüze bir insan ile diyalog kurmayalı (market dışında ona da diyalog denirse) 20 gün oldu. Arada bir telefonla konuşmasam ses tellerim körelecek diye korkuyorum.
Yemek yapmayı sevmeyen ve bilmeyen biri olarak, yemeği halletme işinden sıkıldım. sabah yumurta akşam tost ya da hazır yemekler arada bir yemeksepeti. Artık keşke acıkmasam diyorum. Onun dışında yalnızlığı seven bir insan olarak şimdilik fena gitmiyorum. Arada işle ufak tefek yapılacak iş oluyor onları hallediyorum. Onları hallederken zaman geçiyor. Onun dışında diziye verdim kendimi. Ha bir de evi temizlemeye üşeniyorum ancak hoşnut değilim bu durumdan. Evi temizlersem muazzam olacak.

kırkıncı günü tamamlayabilirseniz çileniz nihayete ulaşmış olacak. her zorluğun ardından bir kolaylık vardır, allah sabır versin.

N'olur spor yapin. Baslarda zor gelecek belki ama bu karamsarligin tek ilaci hareketsiz kalmamak. Basit, sizi zorlamayacak hareketlerle baslayin, evin icinde dumduz 15 dakika volta atmak bile olur baslangic icin, ama kesinlikle hareketsiz kalmayin.

Genel olarak spor yapan biriyim ama karantinanin basindan beri daha bi duzenli yapiyorum. Her zamankinden daha fit ve enerjik hissediyorum. Bu bosluk haliyle aksamlari alkol tuketimim artti gerci ama onu da saglikli beslenmeyle telafi etmeye calisiyorum.

Onun haricinde Netflix'in kumandasina bile dokunmadim, kitap da okuyamiyorum okumaya calissam da max 10 dk. Evde calisiyorum ve is tempom yogun oldugundan sikilmaya pek vakit kalmiyor gerci.

Hepimiz su surecten guclenerek cikalim lutfen, hedefimiz o olsun.

Ayrica meditasyon deneyebilirsin.

Spor salonuna gidemediğim için şu an çok mutsuzum, evde spor yapmak da içimden gelmiyor. Oturmaktan ve hareketsizlikten vücut fonksiyonlarımın bozulduğunu hissediyorum.

Zaten işsizim iş bulma ihtimalim de bu virüs olaylarından sonra iyice sıfırlandı.
Umudumu kaybettim sanırım, şu an kendimi tam bir loser gibi hissediyorum.
Özellikle tek başıma kaldığım için mutsuzluk daha da depresyona sokuyor :(

ocak ayının ilk haftası annemin akciğer kanseri olduğu haberini aldım, çok kötü günler geçirdim. annem 2 defa ameliyat oldu, şu an ağrıları var ve virüs yüzünden tedavisi de yarım kaldı , ağrı olması normal, doktorlar söylemişti kimisinin 1 ay kimisinin 2 sene, kimisinin ömür boyu ağrısı olur diye, ağrı kesici kullanarak ağrıları hafifliyor.

tabi patoloji sonuçları çıkmadığı için onkolojiye de gidemedik, ağrılardan dolayı iştahının kapalı olduğunu söylüyor, yaklaşık 10 kilo verdi ameliyattan beri. öte yandan bakınca, keyfi yerinde çoğu zaman.

öyle olunca da benim de keyfim yerine geliyor.

aynen dediğin gibi hoşaf gibiydim 3 gün önceye kadar, bir sürü yarım kalan işim vardı bu ilk haberi aldığım zamandan beri üzüntüden yapamadığım onlara başladım.

mesela dünya bayraklarının video animasyonunu yapıyorum bir tanesi ortalama 1.5 saat sürüyor , avrupa kıtasını bitirmek üzereyim. tüm dünya ülkelerini yaptıktan sonra sonra başka şeyler yapıcam.

ilk başlarda zorlanarak başladım ama şu an keyifli gidiyor. bi tahammülsüzlük, çabuk sinirlenme, bi boşvermişlik, bi koyvermişlik var herkeste virüsten dolayı.

öte yandan bişey yapmadan da olmuyor, zaten üretmekten başka çok az şeyden keyif alıyorum. benim yaşda 35+

@hem şişko hem deli ben de üniversite sınaviba hazırlanirken annemin kanser olduğunu öğrenmiştim. Seni kalbimle anlıyorum.

Merhaba. Duyurunuz çok içime dokundu yazmak istedim. Ben de 14 marttan beri yalnız başıma evdeyim, birkaç ihtiyaç için sağa sola gitmek dışında evden çıkmadım. Yaş 35, kadınım. Normalde hiç ağlayan biri değilimdir ölmlerde bile. Son iki haftadır ise kaskatı kesilip üzüntüden ağlayamadığım ne kadar kaybım varsa hepsi için ayrı ayrı ağladım. Hatta onlarla konuştum, Allahtan cevap gelmedi :) Şu an bunu yazarken bile gözüm doluyor. :) Ağlamak kötü bir şey değil, bence siz de bırakın düşsün yaşlar. Birikmişliklerimizden kurtulmak için bu hapis hayatına ihtiyacımız vardır belki de. Hele ki anneyi özlemek kadar ne var ki yüreğin yandığı...

Buna ilaveten yukarıda spor yapın diyen arkadaşa katılıyorum. Leslie Sansone videoları var youtubeda ve malum mecralarda. Kendisi çok pozitif biri, ben seviyorum enerjisini. Yürüyüş tarzı hafif hoplamalı zıplamalı spor yaptırıyor. Biraz ayak ucunda yaparsanız alt kat komşuyu da rahatsız etmezsiniz. Şiddetle tavsiye ederim. Ben her gün 3 mil koşmuş kadar spor yapıyorum kendisinin deyimiyle. Hem kendini iyi hissettiriyor, hem kilo almayı engelledim aksine kilo vermişim bile.

Diğer tavsiyem de size mutsuzluk veren her şeyi bu süre zarfında hayatınızdan çıkarın. Film, müzik, insan, insanımsı organizma ve bilhassa sosyal medya. Instagramdaki mizah sayfalarının bile yalnızlık postları o kadar arabeske dönüştü ki katlanamaz hale geldim sildim. Kendimi daha çok çalışmalarıma ve ödevlerime vermeye çalışıyorum. Bir işe yarama hissi insana en iyi gelen şeylerden.

Son olarak, eğer öylesine konuşmak isterseniz havadan sudan, burada olduğumu bilin istedim :) hava ve su, ötesi yok :)

Aynı durumdayım. Üstüne canımdan çok sevdiğim kuşumu kaybettim 5 gün hiçbir şey yiyemedim. hala daha tencere yemeği yiyemiyorum ama yemek yemeye başlayabildikten sonra (doktora gidip yediğimi kusmamak için ilaç aldım) her şey bir tık daha düzene girdi. Daha önce çok ağır depresyon dönemi geçirdiğimden o moda girmek istemedim. Yasımı tutuyorum ama çukura sürüklenmemek için de çabalıyorum. Depresyonu kontrol eden şeyler aslında hormonlar. Saçma gibi gelecek belki ama uyku ve yemek düzeni çok önemli. Canınız istemese de probiyotikli, magnezyumlu, çinkolu, c vitaminli besinler tüketin. Hava kararında beyaz ışığa bakmamaya özen gösterin ki gece uykunuzu alabilin (Gece 11-3 arasında uyumadığınızda vücudunuz stress hormonu salgılıyor) Bağırsak sağlığınız çok önemli. Hekim değilim o yüzden direkt bir öneri veremeyeceğim ama hem prebiyotik hem probiyotik almanız lazım. Benim sindirim sistemim kendi kendine düzgün çalışamadığı için ikisi için de (eczacıya danışarak aldığım) takviyeleri kullanıyorum.

Nefes egzersizleri işe yarıyor. Ama onu yapmak istemeyecek kadar kötü modda olmayı biliyorum. Biraz kendiniz gayret etmelisiniz. Yemek ve uykuyla başlayın. Boş oturmayın boş oturunca beyin kendine genelde kötü meşgaleler buluyor. Sevdiğiniz pop şarkıları falan açıp söyleyin 1-2'den sonra eşlik edesi geliyor insanın.

@birsurusorumvarr çok ama çok iyi geldi cevabınız ben de her zaman buradayım. Leslieye başlayacagim söz :)
@eatpraylaw ben de benzer yollardan geçtim, eğer seviyorsaniz Avrupa yakasının en başından başlayıp sorunsuz bir Türkiye'de yaşıyormuş simülasyonu yaratabilirsiniz :))

kapatmana gerek yok. turk.net'e başvururken taşıma yapacağını söyle gerisini onlar hallediyor

Faks yoluyla göndereceğin bir dilekçe ile olması lazım. Kimlik fotokopini de ekle. Faks çeken programlar var. Evden halledebilirsin. Yine de arayıp bilgi al faks olayını söylemezlerse sen hatırlat, olması lazım.

Taşıma işlemi yapın hiç uğraşmayın

sakın kapatma numara taşıt.

Üsttekiler +1

Eğer kapatırsan, port açtırma vs ile uğraşacaksin. Zaten turknet ttnet'in altyapısını kullanıyor, direkt geçebilirsin. Bir on gün önceden basvurursan olur.

(Bkz: bir arkadaşımın sıkıntısı)

Bence kuzlar için bu sidik yarışı gibi, elbet en uzunu benimki olsun diyen çıkar, üzmeyin canınızı

kız arkadaşınız boyu önemli burada. ben kısayım ben de kabul etmezdim.

Bence çok değil. Öyle olsa basketçiler yalnız kalırdı.

Yani ben olsam kısa boylu bir erkeği bu şekilde geri çevirebilirdim ama 2 metreyi geri çevireceksem sebebi bu olmazdı

Sırf uzun diye negatif mi yaklaşılır. Elektrik alamamış demek ki.

1.55'ten halliceyim. buradan bakınca hepiniz uzunsunuz. 1.80, 1.90... bana hepsi 2 metre zaten. bana farketmezdi yani, kimseyi sadece boyu nedeniyle (kısa veya uzun) geri çevirmedim, çevirmem.

1.75'im, o yüzden benim için ideal.

Boyum 1.86 kadınım karşımdaki kişinin benden kısa olmasını hiçbir zaman dert etmedim bu kadar uzun olmasını da dert etmezdim asla.

1.75 ve üstü kadınlar için normal.

Kadınlar standart üretim değil ki; 180 kadınsa 2 ok; 160 ise arada 40 cm fark var o kötü duruyor.

170+ ise 2mt sorunsuz bence.

sorun olsa da birçok uzun kadın var. 1.80 olan kadınlara yürüsün.

bazı kadınlar özellikle uzun arıyor. bence avantaj.

Kadınlarda boy olarak psikolojik taban sınır vardır da tavan yoktur. En azından benim için öyle. Amaan gönüller bir olduktan sonra boyu 3 metre olsa da olur.

170im bana göre çok uzun.
ama kendi boyumdan bağımsız olarak, yapılı biriyse bir şekilde dengeleyebilir, aksi takdirde slender man gibi gözüküyor :)

Kadinin boyuna gore absurd gelebilir ama tek basina reddetme sebebi degil bence, muhtemelen cok begenmemistir de genel olarak.

İşin şu tarafi da var:
2 metrelik adam çöp adam değilse en az 100-110 kilodur.
Yatak kısmı da var daha doğrusu bir aşamada olacak demektir sözkonusu olan iliskiyse yani, belki o kismindan emin olamamıştır, korkmustur, ohaa.. demiştir vb. tabi bu ayrıntıları söylememiştir açıkça.

Olabilir evet, yapılı da biraz. 120 kilo rahat vardir.

Ben çevrimde bence 2 metreyi beğenmeyecek kız arkadaşım yoktur. Yani şu anlamda, sırf uzun diye görüşmemezlik/konuşmamazlık yapmazlar. Bana gelince, ben uzun boylu insanları beğeniyorum genelde. Boyum 1.58, 2 metreyi hiç problem etmezdim. Ama muhtemelen 2 metre birisi beni ilk bakışta görmez.

Ar-ge maliyeti oldukca yuksek, kitin kendisi yuksek maliyete sahip degil. Burada bilinmesi gereken en onemli olay ise; ar-ge surecinde kiyas yapabilmek adina elde edilmesi gereken data. Bu datalara sahip olan zumre sizinle bunlari paylasmadikca kiti uretmeniz, uretseniz dahi basarili olmaniz mumkun degil.

Çinden gelen kitlerin başarı oranı %30 deniyor, siz düşünğn işte.

BBC'de okumustum, testin calismasi icin gereken kimyasallarin yogun talepten dolayi ithalatinin zor oldugu yaziyordu.

ayarı yok. zaten belli uygulamaya ait bir linke hangi uygulamadan tıklarsan tıkla o uygulamada açılır ya da sana ısrarla uygulamada açayım mı abi diye sorar.

ios versiyonun eskiyse güncelle.

3d touch’la istediğin yerden açabiliyosun. Linke basılı tutuyosun, açılan pencereyi yukarı itiyosun, neyle açacağını soruyo. Cihaz 6 ve öncesi bi modelse 3d touch yok, onlarda nasıl olur bilmiyorum.

metne değilde direkt linke dokunursan uygulamadan açıyor. wsp'de ön izleme oluşuyor tweet görünüyor ya işte orada yazıya tıklayınca bazen bende de safariye gönderiyor

Safaride açıldıktan sonra sayfayı aşağı yönde parmağınızla çekin. En üstte ilgili uygulama için aç butonu çıkacak. Tıkladığınız zaman o uygulamayı varsayılan yapıp artık hep uygulamada açacak