Kendinize dışarıdan bakmaya yardımcı olabilir. Zaten soluğu düzenli olarak pub da almıyor musunuz? Herkesin hikayesi farklı. Birileri ile aynı grupta terapiye katılıyorsunuz diye sonunda onlar gibi olmayacaksınız. Size iyi gelebilecek birilerine de rastlayabilirsiniz. Umarım tabi.

Örnek verdiğiniz gibi büyük dertler dinleyeceğim perspektifinden değil de "kendimle ilgili bir şeyleri paylaşmak ve çözüm bulmak için buradayım" perspektifinden dinlerseniz faydası olmaz değil.

Dediğiniz gibi olmazsa da ayrılırsınız, baştan grup kurallarını vs öğrenin ayrılık vs konusunda.

grup terapisindense normal terapi ve tedavi oneririm

kadıköyde bir tanesine katılmıştım ben. hikayeler farklı değil aslında, bağımlılık denen şey faklı değil çünkü. yemek, içki, başka şeyler hepsi aynı mantıkla ilerliyor.
ortam güzeldi. yıllardır içmeyen var, sokaktan gelen var, zengin bir iki tip var, herkes kibar anlayışlı destekleyici falan.
ben ortamı sevmiştim ama çok da bi faydası olur mu.. ne yazık ki bana olmadı. bir doktora gidip uzun soluklu ciddi bir tedavi işe yarar. durum tamamen kontrolden de çıkmadıysa zaman kaybetmeden yardım alın siz. zaman geçtikçe daha da zorlaşacak çünkü.
ama öyle negatif bir durum yok bence. evet hepimiz aynı şeyi yaşıyoruz, yalnız değilmişim, bu işin sonu oraya kadar gidebiliyormuymuş tarzı bir şey oluyor.

@mrvin: alkolü hayatımın olmazsa olmazı haline getirdiğimden beri karşıma karşıma alkol bağımlılığından hayatı kaymış, sağduyu, ahlak, edep ne varsa kaybetmiş insanlar çıktığı için bir tık çekiniyorum. Benim de ufak da olsa öyle olma ya da olacak olma ihtimalim inanılmaz korkutuyor beni.

belki de o korkuyla yüzleştiğinizde sorunu çözmeyi ertelemekten vazgeçeceksiniz, dank edecek, değişme yoluna gireceksiniz. belki de ihtiyacınız tam olarak oraya gidip o insanları görmektir?

@sekiz benim gittiğim toplantıdaki çoğu kişi baya iyiydi ya. Sadece 2 tanesini çok sevememiştim. Biri dengesiz biriydi, anlamak için çok uğraşmadım ama sorunluydu. Diğeri de grubun yöneticisi gibi bir şeydi, kadındı. Hatta bence, çok büyük bir bence ama bu kendisi alkolik falan değildi. Herhangi bir şeyin merkezinde olup insanlarla iletişim kurmak isteyen biriydi diye düşünüyorum. Saçma sapan bi kitap gibi bir şeyleri var bu arada. Din desen değil, biri bir tür felsefe diyor diğeri hayır değil diyor, biri kızı korkutmayın falan diye konuya giriyor derken, böyle mesajlı anlamsız garip bir şey önerdiler bana ama anlamadım ben olayı. Bi tane adam kitap mı yazmış ne yapmış aptal aptal işler. Bu tür şeylere sadece amerikan korku filminin içinde geçerse tahammül edebiliyorum. Çok ilgilenmedim ve dediğim gibi anlamadım da.
Tamamen çöp bir yer değil. Katılanların çoğu kesinlikle iyiydi zaten.
Bence bir kereliğine bi gidin aklınızda kalmasın. Ama dediğim gibi sizin işiniz doktorla. Alkol gider yerine başka bir şey değil. Sorun neyse onu çözmeniz onu kontrol altına almanız lazım.
Ailemde de söylediğiniz gibi 2 kişi var. Biri veremden öldü, kötü biri değildi. Diğeri ahlaksız bir pisliğin teki, ona olan tiksindim çok büyük.
Bağımlılık kötü bir şey. Şu an tlc ağır yaşamlara sardım mesela. Aynı. Her şey aynı. Votka içmek yerine hamburger yiyorlar sadece. O kadar aynı ki anlatmam size.
Alkolden korkmak yerine neden böyle davrandığınıza odaklanın. Yoksa ya alkolik olacaksınız dediğiniz gibi, ya da başka bir şeye saracaksınız benim gibi.
Toplantıya gidin ama. Hiçbir şey olmasa genel kültür olur. Belki de iyi gelir size. İsminizi falan da söylemenize gerek yok. Tabii ki soruyorlar da, tanıyoruz birbirimizi :)
Kibarlar ama bunu söyleyebilirim. Ne söylerseniz söyleyin daha fazlasını da yaşadıkları için hem böyle biraz babacan biraz arkadaşça biraz da bu ney ki yeğenim tadında bi dinleyişleri var insanı. Orada anlaşıldığımı ve yalnız olmadığımı gördüm. Sadece daha fazlasına ihtiyacım vardı, uzatmadım.

Atasehir olur mu?

Olur tabii.

Melani psikoloji
Filiz Doğan

atıf konusunda bir bilgim olmamakla beraber. Kafamda Bir Tuhaflık'ı okurken keyif almıştım.

NOH Radio - Gizli Bahçe
Mini Müzikhol
Castel denen yere gitmeyin, ya da gidin
En iyisi Frankhan olabilir

Çocuk bahanesinin arkasına saklanip kendi sorumluluklarini başkasına yükleyenler

Normal hayatta dünya tatlısı bir tip çok seviyorum ama iş arkadaşı olarak aman allahım korkunç.
Çok zor biri, işle alakası minimum olan kişileri bile sinir edebiliyor. Bir insanı hiç mi kimse sevmez bunu gerçekten kimse sevmiyor.
Ama herkes benim gibi düşünüyor normal hayatta çok sevilen tatlış bir tip, sadece kimse çalışmak istemiyor.
Huysuz, aptal, bir halt bilmediği halde bildiğini sananlardan, bu sandığıyla da ortalığı karıştıranlardan, tam bir yılan ama bu yılanlığı çaktırmadan yapabilecek zekası da yok.

Sinsi insanları sevmiyorum. Aşırı saygılı davranıyor görünürde ama arkadan cevirmedigi iş yok.

Güce tapan insanları sevmiyorum. Patron, müdür yanlış bir şey yaptığında savunan mesela. " Ben bunu doğru bulmuyorum" diyebilmeli insan. Haksızlığı tolere etmemeli. Güçlü bir duruş sahibi olmalı herkes.

isyerimi cok seviyorum diye gezen tipler. lay off olup kapinin önüne kondugunda ya da cok pahali oldugun icin isten cikarilmak istendiginde de acaba isyerim benim ailem diyebilecekler mi...

Galiba insanlarla pek ilgilenmiyorum. İlgilenince çok rahatsız oluyorum çünkü, bana ne deyip geçiyorum galiba.

Düşündüm düşündüm bulamadım.

"Merhaba bu yanlış olmuş gibi, hatırlatmak istedim"
"Sanki şöyle bir şey olmuş, nedir söyler misin?"

Gibi kimseyi suçlamadan, ezmeden, kızmadan söylediğim şeylerin hep ilginç tepkilerle cevaplanması.

"AMA ÇOK YOĞUNUM, BEN DE İNSANIM, gözümden kaçmış, olmuş ne yapabilirim .sss"
Hep bir savunma, bir saldırma eğiliminde herkes. "He lan pardon, dur hallediyorum" diyen bir kişi bile daha görmedim.

İşi patlatana bile "daha dikkatli olalım, bence buradaki sorun şu ve şöyle çözülür" dediğim zaman bile insan bir pişmanlık duyar ama yok. Bu durumda bile boku bize atabiliyor çalışanlar.

"Abi orayı temizlemedim, çünkü alerjim var dokunamam"
Lan tamam da sana söyledik eldiven alalım sana diye yok ben alırım demiştin diyorum gelen cevap abi sağlığım daha önemli... Önemli tabii ama baştan yapamam deseydi biz de söz verip sözümüzü yemek zorunda kalmazdık.

Mesai bittiğinde ofisten zamanında çıkan kişilere ters ters cıkcıklayarak bakan, yarım saat daha orada gövde gösterisi yaparak çalışıyormuş gibi poz kesen ama aslında hiçbir iş yapmayan yalaka tipler

Sunduğun öneriyi sırf bişi söylemiş olmak için eleştiren ama yerine de bir alternatif üretmeyen boş boş konuşanlar

"ben bilmiyorum onu hiç yapmadım" diyip kenara çekilenler, yapması gereken iş için öğrenmesi gerekeni öğrenmekten kaçınanlar. insanlara kendi işini yıkmaktan utanmayanlar.
bunların hiçbirini z kuşağında görmüşlüğüm yok. muhatap olduğum y ve hele hele x kuşağında bu utanmazlık çok yaygındı.

Orta yaşlı herbokolog adam. Bir konuda da sessiz kal abicim ya.

Çeşitli bahanelerle işlerini başkalarına yükleyip hep mağduru oynayan; ah ne çok çalışıyorum, en çalışkan benim havalarında dolaşan bir kadın var.
İki gruba bölünerek yaptığımız bir işin ikinci bölümü bu Cuma yapılacak ve kendisi de sorumlu. Merak ediyorum neler olacak. Nasıl kıvırmayı başaracak. İş de ortada kaldığında başkasının altından kalabileceği bir iş değil. Göreceğiz.

@peki madem+1
Konuşmaya tutunca da salmıyorlar bir türlü.

yaptigi isi abartanlar. 2 email ile cozulecek mevzu icin gunlerce toplanti yaparlar. surekli mesgullerdir ama projeleri ilerlemez.

Hafızası ile fena övünen biri var. Öyle ki tanıştığınız gün üzerinizde ne vardı onu bile hatırlıyor. Ama gelin görün ki patronun yanlış anladığı için sinirlenmesi durumunda kim ne sorarsa sorsun hatırlamıyorum diyor. Patron unutmuş, buna soruyor böyle bir şey oldu mu diye, bilemedim diyor. Politik davranıyor farkındayım ama bu kadar sinmişlik yorucu oluyor.

Meydanda, Marmaray durağı yakınlarında.

lost var. bence bakırköyün en iyisi. marmaraya çok yakın

Hazır gezi planı yazcam sana

knk bak şimdi
*önce old town denen bölgede otel ayarlıyosn
*sonra yürüyerek teleferiğe binip 3 dkda kaleye çıkıyosun
*önce sağa yürüyüp kartlis deda heykeline gidiosun
*sonra sola geri dönüp kaleyi gezip aşağı doğru inmeye başlıosun
*ordan osmanlı bölgesine ulaşıyosun. şelale var aşağıda, orayı görüp geri dön
*sülfür hamamları var dönüş yolu boyunca
*orda yürüyüp bi 500m sonra methki heykeline ve oradaki kiliseye ulaşıuorsun.
*sonra dönüp bi yemek ye yakınlarda (linville kafeyi beğeniuorum)
*oradan ara sokaklardaki graffityleri izleye izleye özgürlük caddesine ulaş. (yol boyu kilise ve havralar var ama havra genelde ziyarete kapalı oluyo)
*özgürlük meydanından aşağı doğru devam et saat kulesine ulaş. saat 7de kukla tiyatrosu oluyo
*hava kararınca Fabrika'ya git, ortamlara aqqq (bolt uygulamasını kullanabilirsin taksi için)
*ertesi gün güne Sameba katedraliyle başla (en harika meqan bu pazar günü öğle gibi ibadete denk getirirsen büyülü)
*dry bridge bit pazarı gibi, antika bişiler al. en azından bi madalya. müthiş pazarlık yap
*finikülere bin tv kulesine çık (orda hiçbişi yok ama yine de dene)
*gitmeden Pirosmaniyi arastır youtube filmi var. onun yaşadığı merdiven altını ziyaret edebilirsin
*kitap müzesi var ücretsiz. polisler gezdiriyo (günlerine bak)
* avm civarında pazarımsı bişi kuruluyo orayı gez

aklıma gelen başka mekan, kafe olursa editlerim

Shogun.

Maid'i çok sevdim, mini bir dizi. Pek zamanınızı da almaz.

Lupin, inhuman resources, into the night

dead to me.

succession fan kilap

silo, dark matter, the night of

squid games.

Severance

House of cards ve homeland in olmadığı bütün listeler anlamsız.

Boardwalk Empire
The missing
Dark
Bron broen
Ripley'

Hepsi kusursuz. Çerezlik diziyle isim olmaz. Dizi dediğin gözünü bile kirptirmaz adama.

The White lotus

The night of
The bear

bunları kesinlikle tavsiye ederim.

The Devil's Hour
The Marvelous Mrs. Maisel
Bear
The Handmaid's Tale

succession.

son 5 yılda çekilmiş en iyi dizi ted lasso'dur.

bear, chernobyl, succession

Dün iyi içmişiz, bi de çok geç uyuduk. Yorgun ve uykulu olmam dışında rahat ve huzurlu hissediyorum. 4 gün de tatilim, daha ne olsun?

Ağzının tadı bozulmasın 8910

Fiziksel olarak yorgunum, dünün yorgunluğunu atamadım.

Valla keyfim yerinde :)
Keyifli olanlara maşallah diyelim :)

Üst üste gelen şeyler oldu biraz kafam dağınık. Ama geçici bunlar diyorum iyiyim ya genel olarak:)

Tok.
Annem sevdiğim yemeği yapmış. Oturdum öyle kendime çay içiyorum:D

yorgun :(

Garip bir salgın var ortalıkta daha iyileşeli bir hafta olmadan yine aynı belirtileri göstermeye başladım aldım bir iki önlem daha iyi gibiyim.

Saçma bi enerji var üzerimde bugün, 1 saat yürüme ekledim eve gidiş yoluma.
Müzik eşliğinde uzun bir yürüyüş yapmak istiyorum.

Yeni kararlar aldım bakalım uygulama konusunda ne kadar başarılı olacağım.

Dün felaket güzel içmişim tabii bundan sebep uyku kalitem düştü. Uykulu fakat iyiyim. Hatta simariklik yapıp eve giderken vodka aldım. Akşama yine içerim sonra 4 gün dinlenirim. Sol kolum hala uyuşuk olsa da iyi olmak için çaba ediyorum görüyorsunuz.

Aşırı yorgundum, hâlâ öyleyim.

Haftada 2 defa hakiki soğuk sıkım zeytinyağını saç diplerine masaj yaparak sürüp naylonla sarıp 2 veya 3 saat bekledikten sonra yıka. Sürekli yıkadığın saçların derisini destekleyecektir, siyah saç çıkarır.

"Sigara bağımlılığından kurtulmaya niyet ettim" cümlesini her dalı içerken zihninde çevir. Her kelimeyi didikle, düşün, derinleş. Her sigara içişinde yap derim ama günde 4-5 defa yapsan da olur. Buna birkaç ay devam et. Beynin kendiliğinden bırakıncaya kadar.

Ben sigara içmiyorum ama dışarıda açık alanda oturunca etraftaki sigara içen insanlar yüzünden benim de saçlarım sigara kokuyor sinir oluyorum. O koku midemi çok bulandırıyor. Eve girer girmez duş almak zorunda kalıyorum, şöyle bir çözüm buldum bir gün saç diplerime şampuan uyguluyorsam ertesi gün dibine denk getirmeden sadece uçları şampuanlıyorum hafifçe. Dipler sadece su ile ıslanıyor. Bir de vita bear saç vitamini kullanıyorum

sülfatsız şampuan (benimki ogx) bazen de çok kuruysa saç dibi şampuansız sadece uçlarına saç kremi/maskesi uygulayabilirsin

denemedim ama saçını az yıkayanlar kuru şampuan kullanıyor

En önemlisi daha sağlıklı olacaksın. Bir de taş gibi olacaksın.

Yorulmaya değer.

Ben farklı bir şekilde yaklaşayım bu konuya. Spor yapmak istiyorsanız ama kendinizde o enerjiyi bulamıyorsanız sporu sabah yedide kalkıp gittiğiniz okulunuz ya da işiniz gibi görün, buralara mesela gitmek için herhangi bir motivasyona ihtiaç duymuyorsanız belirli bir mecburiyetle gidiyorsanız spor işini de kafanızda bu koşullarda gerçekleştirdiğiniz bir aktivite gibi düşünün, aynı zevk almama halini ve aynı mecburiyet, belki bu şekilde bir motivasyon sağlarsınız yoksa aslansın kaplansınla bir hayat geçmez kanaatindeyim.

Bu arada hayatımın son 20 senesinde antrenman yapmadığım günleri toplasam birkaç seneyi geçmez ki pandemide falan bile eve ekipman alıp yine çalıştım ama sorsan antrenmanlarımın %80'ine falan sıfır motivasyon ve istekle gitmişimdir, aslında antrenmanı sadece antrenmandayken seviyorum onun dışında hiç sevmiyorum ama yine de yapıyorum, motivasyona ihtiyacım olsa sanırım hiç yapmazdım.

10 yil sonra hickimse senin isteki basarini, yaptigin yemegi, birlikte götürdügünüz baklavalari, izlediginiz filmleri hatirlamayacak. sadece götünün ne kadar güzel oldugunu hatirlayacak herkes.

Boş -1
10 yıl sonra ne güzel götü vardı şimdi pörsüdü diyecekler, daha da moralin bozulacak.

Forvet +1, severek değil zorunluluktan yapacaksın. O zorunluluğa kendini ikna edemiyorsan yapmak zorunda değilsindir, o nokta da yapmana gerek kalmaz.

'bu salak yaptıysa ben de yaparım'

salak olarak beni düşünebilirsin sıkıntı yok.

Sana daha bi 10 sene gerekmez, o zamana kadar da işe yarar bi çare bulunur diye düşünüyorum.

Şaka bir yana, bir dermatoloğun anlattıkları şöyle.

Kolumuzun dış tarafıyla iç tarafındaki cilt farkı, yüzümüzle popomuz arasındaki cilt farkı güneşin ciltteki zararına örnek.

Kaliteli güneş kremleri ilk sürüldüğü andan itibaren etkisizleşmeye başlıyor ve koruyuculuğu 4 saat sonra sıfır oluyor. Güneşin zararlı ışınları kışın ve bulutlu havalarda bile geçebiliyor.

Çepeçevre siperliği olan şapka giymeden yaz kış dışarı çıkmayın.

bol bol uyumak. sertab erenerin yaptırdığı bir işlem varmış, bilmemneleri uzatıyormuş ve cilt genç kalıyormuş. onu doğal uzatmanın tek yolu uyumak diye yazmışlardı sözlükte, onların yalancısıyım

edit: uyurken niye yüz kırışıyor ya bi de onla mı uğraşıcaz püğ

Açık konuşmak gerekirse öyle bir yöntem yok ne yazık ki zira cilt kırışıklı kolajen üretiminin azalması nedeniyle oluyor, azalan kolajeni de hiçbir şekilde yerine koyamazsın ve dışarıdan kolajen almanın da bu anlamda hiçbir faydası yok. Sigara içmemek yeteri kadar su tüketmek güneş kremi kullanmak bunlarla ilişkili sıkıntıları azaltır retinoik asit içerikli ürünler ince çizgileri çok az etkiler ama doğal süreç için bizim manipüle edebileceğimiz bir yol yok. Bir de bu konuda şanslı olan yağlı ciltli insanlardır; yağlı ciltin kolajen üretimi bir miktar daha fazla olduğu için geç kırışıyor ama onun da farklı sorunları var tabii.

Yüz yogası

Yüz yogası + kinesio tape ile yüz bantlama teknikleri

yüz yogası.

uyurken de cilt kırışıyor. ipek yastık kılıfı lazım. sırt üstü yatacaksın vs.
aysel var bir tane youtube'da. instagramda da zilyon yüzyogacısı var.
ister guasha'lı ister sadece el ile.

www.evdeeczane.com şu fırçalardan kullanabilirsin. Düzenli kullanmak lazım

gunesten korunmak, gerekmedikce gunese cikmamak
kaslari catmamak
gunes gozlugu kullankak
uyku

Eve kaçıyorum ben 1 saat uyuklayip tekrar çıkıyorum

Bende anksiyete var. Çok zorlanıyorum ama bu herhalde artık benim hayatımda hep olacak, bazen hafifleyecek, bazen artacak diye düşünüyorum ve hayatımı buna göre düzenliyorum.

Bir de seni zorlayan ne varsa o mutlaka geçiyor, iyi düşüncelere odaklanmaya çalışıyorum. Mesela diyelim ki yarın beni çok zorlayacak bir sorumluluğum var. Bu sorumluluğumu yerine getirdikten sonra çok sevdiğim, keyif aldığım şeyleri yapacağım diyorum ve yapıyorum.

-Müzik eşliğinde açık havada yürüyüş
-Uyku

public seviyorum ben

Sigara molasina çıkıyorum.

hı hı, ı ıh, cık gibi ağzımı dahi oynatmama gerek bırakmayan seslerle konuşmaya geçiyorum. uzun dönem (39) introvert olduğum için yakın çevrem( 2 kişi )alışkın zaten. İlle de konuşmak zorunda olduğum bi ortamdaysam, mesela iş ,sık sık yüzümü yıkamaya kaçıyorum. Su beni cidden rahatlatiyo. Pil seviyem eskisi kadar düşük değil bu arada, dışa dönük dünyada dikkat çekmeden yaşamayı öğrendim.

Mental olarak gelişme fırsatı olarak görüp bunlara karşı zamanla bağışıklık kazansanız ne güzel olur anksiyete sorunu olanlar arkadaşlar. Sigara içip sağlığa zararlı ama napak diyenler gibisiniz. Öyle müzikle, uykuyla kurtulamazsınız.

ahaha ulan moderasyon, önceki mesajları silmiş benim public seviyorum mesajını şey gibi bırakmış

tam yerini anlamadım ama aklıma gelenler diş sıkma ve kulak iltihabi

Sol çene kemiğinin boğaz ve kulakla buluştuğu üçgeni kastediyorum tam olarak. Kulak ya da diş iltihabı bağlantılı olabilir gibi gelmişti bana da. Yine de tuhafıma gitti, sorayım dedim.

yirmilik diş yapabilir.

yani medikal bir sorun var mıdır bilmem ama bende de bazen sabahları kalktığımda ya da stresli bi gün geçiriyosam fena ağrıdığını hissediyorum. benim sebep tamamen diş sıkmadan. belki sizde de vardır öyle bir şey

Anlattığın yer temporomandibüler eklem. Dişlerini sıkıyorsun büyük ihtimalle.

Stresli bir dönem mi?

Sizdeki sorunun aynısı 5-6 yıl önce bende de vardı. bir krem verdi doktor birde yemek yerken o tarafınla çiğneme dedi. oradaki kaslar mı lifler mi ne zedelenmiş dedi.

İzleyip önerdiklerim;

The Seed of the Sacred Fig
Grand Tour
Witches
All we imagine as Light

The Substance; hiç beğenmedim, çok iyi başlayıp kötü giden bir film ama beğeneni çok, belki tarzına uygundur bakabilirsin.

Benim Filmekimi listem;

MARCELLO MIO
A DIFFERENT MAN
KÖPEK DAVASI
EMILIA PEREZ
KUŞ
BEN DEĞİLİM
SAPKIN
BEÇ TAVUĞU OLMAK ÜZERİNE
KEFENLER
YANDAKİ ODA
BAĞLILIK
İKİNCİ PERDE
DÜNYANIN SONUNA ÜÇ KİLOMETRE
SÖRFÇÜ
ONLARIN ARDINDAN ÇOCUKLARI
SATURDAY NIGHT
HÂLÂ BURADAYIM
OH, CANADA
GÜN DOĞARKEN
BİR SALYANGOZUN ANILARI
BALKONDAKİ KADINLAR
RUMOURS

Çizelgeden aldığım için büyük harf oldu :/
Hepsi merak ettiğim değil aslında iş çıkışı ofisime yakın filmlere de alıyorum ben.

benim bilet bulursam alabilirim diye düşündüklerim bunlar. hepsine almam tabii :)

@mutekebber'in yazdığı witches hangi film ama onu merak ettim, öyle bi film göremedim ben.

Emilia Perez
Aydınlık Hayallerimiz
The Substance
Yandaki Oda
Büyük Yolculuk
Sapkın
İkinci Perde
KUTSAL İNCİRİN TOHUMU
GÜN DOĞARKEN
DIVA FUTURA
BALKONDAKİ KADINLAR
HÂLÂ BURADAYIM
DÜNYANIN SONUNA ÜÇ KİLOMETRE
Vermiglio
Şişli Kız
Anora

@tepedeki psychedelic adam;
Yokmuş witches filmekiminde ya pardon ben direkt Letterboxd açıp Ayvalık’taki puanlamalarıma göre sevdiklerimi yazmışım.
Ama not alın bir yerlerde denk gelince izleyin çok güzel.

Önceki yazdıklarıma ek olarak Diva Futura’yı da listeme ekleyip Emilia Perez’i çıkardım maalesef o güne başka bir etkinlik çıktı :/

Midnight Mass'e de bak. Ben sevmiştim. Tam aynı tonda değil ama yaratıcısı aynı adam.

Midnight mass +1 diyorum ben de çok beğenmiştim

Haunted house teması istiyorsun sanırım. Tam aklıma gelmedi ama Locke&Key e bakabilirsin bir iki bölüm izle hoşuna gidecek mi. Supernatural olayların olduğu ev var, hayalet ıvır zıvır var. Hafif soft çocuk dizisi tandansında ama tam çocuk dizisi değil gibi de:)

Mike Flanagan'ın en sevdiğim adaptasyonu The Fall of the House of Usher idi. Tekinsiz ev/hayalet yok ama aile dramı gibi olması açısından The Haunting of Hill House'a benziyor. Ayrıca Poe ve Carla Gugino ikilisi benim için mükemmeldi.

gereksiz bisi ya. bos ver...öyle islemlerle hazirkiler de dökülüyor.

Kendine yabancılaşırsın. Kullanmaman gerekecek bir durum olsa normal haline alışamazsın.

Niye ultra sağlıksız olsun ki? Herkesin takma kirpiğe, takma saça vs. bu kadar tepki göstermesini garip buluyorum. 7/24 kullanmayacaksan sağlıksız değil. Sadece bakımını, temizliğini iyi yapmak lazım.

eve gelip aglayarak.

Yapmayı sevdiğim şeyleri yapıyorum.

Tek başıma dışarı çıkıyorum. Gezmekten keyif aldığım yerleri geziyorum. Kitap okuyorum, dizi izliyorum, resim yapıyorum, boyama kitabım var, onu boyuyorum. Gezmek dışında diğerleri rutinim zaten. Bu aralar mutfak işlerine meraklıyım. Çok güzel yemekler yapıyorum. Hamur işleri, kekler, kurabiyeler. Kışlık hazırlıkları yapıyorum, buzluk için. Yarın turşu da yapacağım. Yoga da rutinim o da rahatlatıyor.

Eve gelir gelmez yatarak uzun uzun uyuyarak

Banyo+uyku

Moda olursa an Cafe yi bul, tam çaprazındaki yerse çiftlik burger

Zapata burger,

Caferağa spor salonun sokağın bitiminde yer alıyor. Rexx sinemasının aşağısında.

catchy bbq hamburger

daha klasik ama carl's junior

2bites, afiyetolsun.

dis rutinim her gece yatmadan once dis ipi, gunde iki defa dis fircalama (braun/oral-b elektrikli firca). yilda iki doktor kontrolu & dis temizligi.

elektrikli firca ozellikle ic kesimlerin ve arka dislerin temizligi icin cok kritik. dis ipi de dis etlerinin sagligi icin gerekli. (ip fircalamadan once kullanilir)

cok uzun suredir cilt bakimi isinin icindeyim ve acikcasi gercekten siyah noktalari yok eden bir cozume rastlamadim. bir de farkli farkli siyah nokta tipleri var, o yuzden bir sey demek guc. cok kotuyse kozmetik odakli bir dematologa gorunulebilir. asit falan (AHA/BHA falan diye kisaltmalari var) tavsiye eden olacaktir. o tarz urunleri kullanirsan cildini iyi nemlendirmeye calis ve gunesten koru (gunes kremi + gunese cikmamak)

Siyah noktalar için; BHA içerikli yüz temizleme jeliyle sabah akşam cildi temizleme, haftada 2 defa da AHA-BHA serumla derin bakım. Gece ya da gündüz günlük kullanım için de Niacinamide serum.

Cilt bakımıyla az da olsa ilgiliyim ve siyah noktalara f/p bir çare ben de bulamadım. Düzenli kil maskesi peeling etkisi ile yüzeydekileri pürüzleri alıyor ama bir süre sonra yeniden beliriyorlar.

siyah nokta icin ultrasonik spatulayla temizlik. bazi bantlar da guzel olabiliyo haftada 1-2 temizlemek lazim

Bantlar mekanik bir işlem yapıp siyah noktalarla birlikte cilt bariyerini de aldığı için gözenekleri daha büyük hale getirip daha fazla siyah noktaya neden olabiliyor.

Yağ bazlı temizleyiciler siyah noktalar için faydalı deniyor. Tabi düzenli yapmak lazım. Rossmann'in yağ bazlı temizleyicisini kullaniyorum cildi yumuşacık yapıyor. 5 dk falan masaj yaparak uygulamak lazım ama

Katılmadım ama müze gazhane'de büşra küçük'ün yürüttüği altını çizenler kulübü var her cuma akşamı

Haftanın teması etrafında kitaplar konuşuluyor, istanbul radar uygulaması üzerinden ücretsiz kayıt oluşturup katılabiliyorsun

x.com

Grimavi +1
Tam istediğin gibi çok iyi bir kulüp

Sen kur.
Biz online katılalım.

Bulamadım Büşra Küçük'ün kulübünü. Link yollayabilir misiniz?

Hocam öyle bi linkleri falan yok yukarıda büşra küçük ün twitter gönderisini attım


x.com

Altını cizenler diye arayabilirsin

Radar uygulaması var ibb nin. Oradan da katılabilirsin.
Bir ara tatil gibi ara vermişlerdi ama tekrar başladılar sanırım. Yanlış hatırlamıyorsam cuma günleriydi

Radar uygulaması dediğim de bu
play.google.com

istabbuldaki ücretli ücretsiz kültür sanat etkinliklerini listeliyor

Müze Gazhaneyi takip edebilirsin.
İbbnin uygulamasından kayıt yaptırarak gidebileceğin güzel etkinlikler oluyor.
Geçen sene Evrim kaya’nın ve lara özlen’in film okuma günlerine katılmıştım, çok güzel geçiyor.
Bu yıl olursa tekrar istiyorum ben de tekrar takibe başlayacağım.

Herkesin motivasyonu para kazanmak/daha çok para kazanmak.

4 haftadir tatildeyim. iyi güzel fakat insana mesgale de lazim. az az calissak herkes daha mutlu olur. su an calismak icin yasiyoruz.

Ben mesleğime aşığım. Çok yakın bir zamanda işten ayrıldım üzülerek. Mesleğimi yapmaya devam etmek istiyorum, uğraşıyorum bunun için. Çalışırken de hiç yorulmuyordum, hep çok dinamiktim.

Aslında mesleğim hem fiziksel hem de ruhsal olarak çok yorucu ama çok mutlu oluyorum işimi yaparken. Hiç oturmazdım bana otur biraz derlerdi oturmazdım. Saatlerin nasıl geçtiğini anlamıyordum.

Zorunluluk hocam. Haftada 3 gun calisabilcegim bi is bulsam ona gecerim. %40 maas kesintisine ok im

çalışmıyorum. para için ve elalem işsiz demesin diye çalısıyordum. yeterli parayı kazandım, elalemin işsiz diyemeyeceği yaşa geldim 40, artık çalışmıyorum

Para kazanmak. Parası olmasa bir dakka durmam. Mesleği seviyorum ama ülkemizde yapmayı hiç istemiyorum. Anestezi doktoruyum.
Sabit bir gelirim olsa finansal özgürlük gibi ülkeler gezip oralarda barmenlik falan yaparak yaşamak isterdim.

para kazanmak.
çalışmadığında sıkılmak.

işsiz kaldığın bir dönem de oldu.
kitap müzik film bir yere kadar.
çalışmayınca olmuyor.

Aydan aya değişiyor. Bazen kirayı çıkarmak, bazen birikim yapmak, bazen zekat vermek için.

Aileme ve sevdiklerime bakmak icin calisiyorum.

Geçimi sağlamak elbette.

Buna "Parayı bulup, köşeyi vurmak" "erkenden emekli olmak" cevabını vermek isterdim. Fakat kamuda çalışıyorum ve bu kamuda aldığım maaşla mümkün değil. Ayda 3000-3500$ kazansan bile erken yaşta emekli olamazsın.

Erken yaşta emekli olmak için borsada param bekliyor.

8/5 işimi sadece geçinmek yani biyolojik ihtiyaçlarımı gidermek için yapıyorum.

Anadolu tarafında,
Danset Eskişehir
Go Sanat Eskişehir
ikisi de merkezi yerde. İstasyona yakın, çarşıya yakın.
Bekleriz. Come to Anatolia :)

Benim uzun bir süredir mevsim farketmeksizin kötü geçiyor. Çok üzücü şeyler yaşanıyor.

Uzun zamandır yoksun, ben dahil çok özleyenin var :)

Rahat, keyifli :)

Efssoooooo en kötü yılımız boyle olsun

@rock: işe başladım, ondan önce de grup kurdum, oralarda konuşuyoruz. Bekleriz bebeyim. Çok teşekkür ederim güzel sözlerin için.

Ortalama; İyisiyle ve kötüsüyle ortalama geçti.

Haziran: 9 günlük resmi tatil, görece sakindi ve bundan çok memnum oldum. Takip eden haftada yurtdışı gezisine gittim. İki Avrupa ülkesinin başkentlerini gördüm. Beklentimin altında bir gezi oldu ama yine de güzel tarafları var.

Temmuz: 20 Temmuz'a kadar destekledim. Sonrasında acayip gergin bir iş ortamı yaşadım.

Ağustos: 20 Temmuz'da başlayan gergin bir ortam, Ağustos'un ikinci haftasına kadar devam etti. Ortam bu haftanın başına kadar anca sakinleşti.

cok hizli gecti. haziran ve temmuz ayi benim icin cok yogundu. agustos tatil ayi. eylül tekrar yogun. büyük bir problem yasamadim. kendi yagimda kavrulmaca.

gelip geciyor iste hayat :)

ayağımı suya sokamadım, cepte para yok dışarıda oturup kahve içmenin bile hesabını yapıyorum. çoğunda da evdeydim.

Olmak istediğim yerdeyim. Şükredeceğim bir yaz oldu. :)

Biraz buruk: www.eksiduyuru.com

Nereden başlasam bilemedim...

Bir gruba girdim. Grup admini deli mi nedir? Durduk yerde küfürler, hakaretler. Sinir krizleri. Admin soru soruyor, cevaplayana küfür ediyor. Millet efendice niye küfür ettin diye soruyor BAM! gruptan atılıyor. Grubun yarısı böyle eridi. Şimdi kendi kendine yazıyor, eeee ayrıntı sorun yoksa muhabbet akmıyor ha diyor ahahhaha. Lan ne insanlar var. O admin grubum dediği boz çöplükte yalnızlıktan kuduruyor. Biz de kıs kıs gülerek izliyoruz. Yeni grup kurduk "O admin ve köpekler giremez" yazıyor grup girişinde.

çalıştım çalıştım paramı alamadım...

:(

bok gibi. netten çalıştığım için okul olmadığında yazları anamın yanında geçiririm. bu sefer ekstra zordu bizim için. kazandığım yetmiyordu, borcum vardı. anam haklı olarak kendi tabiriyle saçımı başımı yolmaya her an hazırdı. neredeyse 10 yıldır her yazımı annemin ve kardeşimin yanında geçiririm... ilk kez bu sefer kötü hissettim. boşuna yaşıyormuşum, hiçbir şeye yaramıyormuşum gibi geldi.

So bad

yaprak gibi geçti.
solmuş bir yaprak gibi.

@shepard seninki felaket geçmiş. Geçmiş olsun. Dejavu oldum ben de.

Benimki kötüydü ya. Taziye filan. Hiçbir şey anlamadım.

Mesleğim için yıllardır geçmeye çalıştığım sınavları bu sefer geçtiğimi öğrendim o açıdan iyi bir yaz oldu.

şükür sorunsuz geçti. eşimin gebelik haberini de aldık. şimdilik her şey yolunda. son tatili de haftaya 30 ağustosa bağlayarak yapacağız. umarım hepimiz için güzel geçmiştir.

fena değil ya baya güneşlendim bu yaz. fedon gibi giydim slip mayomu. karardım zenci gibi. midye topladım. dibe daldım denize düşmüş şeyler buldum. güzel insanlarla tanıştım. yazı seviyorum.

Rezalet

Kötüye daha yakın bir "fena değil" denebilir.

Henüz tatile gitmedim bunun etkisi olabilir.
Yaza tapan biri olarak bu yaz artık buna dayanamayıp kış insanı olmaya karar verdim bunun etkisi olabilir. Dayanılmaz bir sıcak var ve mahvoluyorum.

İşimde net bir sıkıntı yok inişli çıkışlı bir şekilde devam ediyor.

Tatil zamanıma az kaldığı için şu sıra biraz yoğunlaştım iş bırakmamaya çalışıyorum ve hafiften heyecan başladı, alışveriştir, plan programlamadır böyle ufak heyecanlarla geçiyor günler.

Var, grup sahibi psikolojik deli gibi davranmayi birakmali, millete durduk yerde küfür etmemeli, gruptan atmamali. En önemlisi 2 dakika hic bir sey yapmadan durabilmeli. Lan gelip gidip millete küfür ediyorsun, kovduk geri geldin aksamina gelmene izin verdik ve bütün kadın olduğunu sandigin kisilere yoneticilik verdin, grubu da tuhaf bir hala soktun simdi ise yardim istiyorsun.

Soruna cevap: grubu eski haline çevirsek bile sen hala aynisin, esaslı değişim sende olmali

Topicleri grup ayarlarından off yapınca eski haline dönüyor. İleride aynı sorunu yaşayacaklar için dursun.

Ufak tefek iddiasız ama yemeği güzel yerler de olur tabii, restaurant deyince çok iddialı oldu.

yörem mantıda mantı ye

Bolçi var devasa. Anlat desen yerini anlatamam ama acayip büyüktü. Hem pastane hem restoran acayip bir yerdi. Bir apartmanın altı gibi, dışı yeşil falan. Uğrayıp çuku istiflemiştik.

arayınca buldum aha maps.app.goo.gl

hanzade kesinlikle. gündüz iki kere gittim, rez. gerek yoktu akşam durumunu bilemiyorum.

ünlü ahçılar Bolu'dan çıktığı için ben de büyük bir beklentiyle gitmiştim hayal kırıklığına uğramıştım .
Afyon'da aynısı oldu sabah uyandık çıktık otelden meşhur afyon sucuklu kaymaklı bir kahvaltı düşünerek döndük durduk şehirde saçma bir börekçiden başka yer bulamamıştık.

devilone çok üzgünüm o senin kısmetsizliğinmiş. salim ustaya veya aşçı bacaksıza gidecektin. ikisi de merkezde.

Uzun ilişkilere inanmak için önce sevgiyi ve saygıyı bilmek ve bunlara inanmak lazım. Biliyorsam da benim inancım kalmadı, menfaatperestlikten başka bir şey göremiyorum.

inanırım. değer bilen insanla yapılır.

Tamamen tahmin, o kadar zamanı beraber geçirip o kadar şeyi birlikte yaşayınca bir yatırım yapmış oluyorsun. İlişkiyi bitirmek, o sarf edilen zamanı gözden çıkarmak demek. Bu da etkili olsa gerek.

Bence bir ilişkiye uzun süre ikna olmak için bayağı diplomatik olmak gerekiyor. Ya da karşındaki insan o kadar büyük bir cevher olacak ki kaz kaz bitmeyecek yani. Bayağı zor bir mesele değil mi bakınca?

30-35ten sonra degismeyiz gibimsi.. o yaşlardan sonra evlenmek lazım. Tşk

İnanıyorum.

Karakter, kişilik belli bir yaştan sonra zaten oturmuş oluyor. Ne istediğini ya da ne istemediğini biliyorsun. Karşındaki insanı tanıyorsun ve o da seni tanıyor yuvarlanıp gidiyorsunuz. Beklentiler, istekler çok değişmiyor olgunlaştıkça. Sadakat, aynı insana bağlı olmak güzel bir şey.

Diplomasi uygulayabilmek için sevmek lazım işte. Kendini ona ya da onu kendine ait hissedebilmek lazım, güvenmek lazım, güvenilir olması lazım. Bence bu biraz sevme kültürü olan, biz bilinci olan toplumlarda mümkün. Bizde eskiden mümkündü, şimdi gittikçe azalıyor bu ihtimal, hayvandan aşağı bir hale geliyoruz. Sevginin sorumluluğunu almak bu derece zor geliyorsa ortada çok ciddi sorunlar var demektir.

Bence insan ölene kadar nonstop değişiyor:/

Herkes değişiyor, kimse buna engel olamaz ama değerlerini yaşamak ve yaşatmak ilkesi değişmez bence. Değerleri de değişebilir, bilinç ve niyet önemli. İlişkiler de buna göre değişebilir, yine de sevgi ve saygı, ortak değerler varsa gelişiyor ve devam ediyor.

@sekizdokuzon; öyle aman aman bir değişim olmaz bence.

Ben mesela dizlerimizin üstüne battaniye örtüp balkonda ıhlamur içeceğim kadar uzun birliktelik isterim. Ölünce aynı mezara gömülmek isterim. Orada da rahat vermemem lazım çünkü :)

İşte kendindeki değişimleri zar zor takip edebiliyorken bir de başka bir insanın neler yaşadığı, sana ne kadar yakın ya da uzak bir noktada konuşlandigina kafa yormaya gönüllü oluyorsun. Bir noktada hiç doğal gelmiyor, ne yalan söyleyeyim. En basitinden işini değiştirdiğinde bile gündelik pratiklerin değişir, seni akşamdan akşama gören biri bunları nasıl takip etsin? Hâlbuki o an seninle aynı frekansta titresen, seni algılanmak istediğin gibi algılayan başka onlarca insanla karşılaşıyorsun. Tabii işin kötüsü mevcut eşini terkedip onlardan biriyle devam etsen onunla da uzun vadede farklı akıntılara sürüklenecegini biliyorsun. Tutunduğun kişiye neden tutunursun o zaman mesela? Yabancıların içinde en zararsızı, en laf anlayanı ya da zarar verme potansiyeli en az olanı mıdır?

Vallaha bizim 10 yil oldu. Ilk yıllardan daha güzel bence. Esimle gördüğümüz şeylere verdiğimiz tepkiler, bir şey görünce ikimizin de aklına gelenler falan aynı oluyor bazen, garip oluyor. Misal o bazi konularda torpulendi, daha orta yolcu. Ben de bazi konularda torpulendim. Örnek feminizm misal. O çok ilerideydi, ben de bazı konularda onun bakış açısını goremezdim. Şu an ikimiz de çok ortak bir noktadayiz misal.
Bu sebepten çok da efor gerekmiyor günlük hayatta.
Bence uzun ilişki çok güzel yani, hayatta yalnız olmak zor.

21’de başladık, 10+ yıldır devam eden şu an boşanma aşamasında bir ilişki. bence de 35’ten sonra evlenilmesi daha uygun, zaten ortalama yaşam süresi çok artmış eski zamanlardaki gibi değil ve erken evlenince erkeklerde “daha iyilerini mi kaçırdım” fikri oluyor BENCE sosyal medya etkisiyle vs/

çok haklısın, zaten o 5- 10 sene sonraki bambaşka iki insanın değişimi sonrasında halen birbirlerine yakın olabiliyorsa ilişki yürüyor, yakın olamıyorsa boşanıyorlar.

buradaki anahtar kelime saygı. her canlı zaman içinde değişir, huyları değişir, düşünceleri değişir, duyguları değişir, tepkileri değişir. değişimi kabul etmelisin. ortak hedefler de ilişkiyi dengeler.

İnanmak istiyorum.

@Amaranta: ibb.co

Uzun ilişki romantik değil politik ve stratejik bir birliktelik gerektiriyor.
Elbet işin içinde sevgi var ama düzenli bir ilişkiyi sürdürebilmek için tarafların belirli konularda özveri ve fedakarlık göstermesi gerekiyor.

Sevdiğin insanla ölene kadar beraber olmak mı istiyorsun? Karşılığında vazgeçmen, sürdürmen, katlanman gereken ciddi meseleler var. Denklem basit aslında. Kimileri bu uyumluluğu aşk sevgi kılıfıyla süsleyip romantize ediyor ama günün sonunda insanlar yalnız kalmaktan ve yalnız ölmekten korkuyor; bunun için de seve seve asgari müşterekte kalmak için uğraşacaksın.

O kadar caba harcanan bir sey olsa yurumesi zor gerçekten ama degisim kendiliginden oluyor birbirine gore şekil aliyorsun. Yalnizlik ya da surekli baska insanlar taniyip kafa dengi birilerini aramak daha zahmetli degil mi?

güvenli baglanabilen insanlar icin güzel olmali.

İnsanlar sürekli değişir bazen bazı ilişkilerde yanındakine göre değişirsin onunla birlikte şekillenirsin. Maalesef bu bizim için daha çok kendinden taviz vermek yanındakine uyumlanmak oluyor.

İnanması çok güç benim için, ben bu tür durumlarda hep tembellikten, alışkanlıktan, çaresizlikten devam ettiğine inanırım.

Bu kadar uzun süreler aşk için sevgi için fazla çok çok fazla.
Yorulursun yıpranırsın bu yüzden tek eşliliğe inanmıyorum galiba bilmiyorum şimdi farklı iki soruyu birleştirmek istemiyorum kısa kesiyorum.

10 yıldır tanışıyoruz
halen sevgili olmak devamının gelmesini istiyor
5,5 yıldır reddediyorum

devam etseydik fazla derdim
ne aşkı ne sevgisi bunca yıla

Ben çok depresif bulmuştum 1 kez okumaya kalkıştığım bir kitabından dolayı, hatta okuyamamıştım ve ben bunu hiç okuyamam diye karar vermiştim.

Kararsızlığın ve güvensizliğin zirvesi deniyor demek ki. Yani Rus edebiyatı için.

çok bunaltıcı yazıcaktım, yazmışlar. okumuyorum ben zaten dünya fazlasıyla gerçek ve bunaltıcı, ekstra doza ihtiyacım yok.

Çehov haricinde söylediklerin gerçek batı kültürünü sindirmis yazarlar. Daha sistemli yazarlar, daha çok kitap yüzü görmüşlerdir. Dostoyevski arada, hiçbir şey anlatmazken çok şey anlatabiliyor. Yani bu dediğin yazarlar anadili olan bir dili çok iyi, düzenli konuşurken Dostoyevski dili sonradan öğrenmiş ama o sistem bilmezliginden dilin olanaklarını aşmış. O yüzden "en". Bu görüşüm beni dünyanın en sıkıntılı insanı yapabilir, napalim.

anlatamıyorum’un yazdıkları da bunaltıcı.

Benim için liseli olmakla özdeş. Lisede okuduğumuz iyi betimlemeler ve tahliller yapan bir yazar. @anlatamiyorum+1 mesele toplum, insan ve varlığı anlatmaksa daha iyi yazarlar var.

Stefan Zweig’la Dostoyevsky’nin karşılaştırıldığını da gördüm ya tamamdır.

Bu duyuru zirveye yaklaştı benim için Dostoyevski ile karşılaştırılan isimlere bak :)

En sığ yorum geldi açılın bakalım :)

-Nasıl tanımlarım?
-Yorucu.

Şükürler olsun ki gençken okumuşuz bunları, belli bir yaştan sonra gerçekten kafa kaldırmıyor :/

valla her kitabini okudum.

toplumsal konularla ve bireysel psikoloji ile ugrasarak en net ve guclu eserleri verebilen yazar. ecinniler ve karamazov kardeslerde toplumsal sorunlara (rusyanin hristiyanliktan uzaklasarak ateizme, nihilizme, komunizme suruklenmesine karsi) prens ile suc ve cezada ise insan psikolojisinin derinliklerine dalan bir adam.

cok ters, huysuz biri aslinda. yazarligi da bence tolstoy kadar iyi degil. ama yazdigi konular tolstoy'un konularindan daha onemli. yani dostoyevski'de edebiyat insan zihninin en verimli meyvelerinin verildigi bir arac olarak kullanilmisken, tolstoy'da dil ve roman estetik kaygilarla donaniyor. (tolstoy'u daha az okudum) edebiyatci ustaligi olarak tolstoy one cikarken, buyuk romanci dendiginde buyuk konulari islemesiyle dostoyevski one cikar.

edit: @anlatamiyorum'un verdigi isimlerle dostoyevski bambaska kulvarda. hikaye yazarligi ile roman yazarligi arasindaki farki gorebilmek lazim. sartre, cehov, zweig, proust ne alaka allah askina. dostoyevski karsilastirilacaksa tolstoy, hugo, joyce gibi adamlarla kiyaslamak lazim.

Ben çok severim. Suç ve Ceza, Yeraltından Notlar ve Kumarbaz favorilerim. Bir kitabı okumaktan keyif almak için illa 'kolay' okunması gerekmiyor kanımca. Ben Proust ve Woolf'un hemen bütün eserlerini keyifle okudum. Ama çok zorlanmıştım bazı romanlarında. Ulysses, Bulantı ve Dorian Gray'in portresi kabir azabı gibiydi benim için. Mümkün olsa Niteliksiz Adam'ın yazarına "Niye Edebiyat? diye sormak isterdim. Zevk renk meselesi değil; bu kitapları okumaktan keyif alacak donanım yok bende.

Dostoyevski'nin büyüklüğü gerçekçiliğinden gelir benim için. Nerede okuduğumu hatırlamadığım ama tamamen katıldığım şu minvalde bir yorum vardı;

Yarattığı karakterlerin içindeki "diğer" kişiyi ortaya çıkarmak için kendi bakış açısının dışına çıkarak onları tahlil edebilen biridir. Kendinden önceki dönemdeki yazarları okurken, karakterlerin sesi aslında yazarın sesini, fikrini görüşlerini konuşturur ya da tartıştırdığını görürüz. Ama Dostoyevski bundan farklı olarak karakterlinin derinliğine inerek onların içindeki farklı kişiyi bulmaya çalışır ve bunu yaparken de tamamen o karakteri konuşturur, karakterin kendi sesi ve düşüncesine izin verir.

Bence Dostoyevski'nin psikolog , insan ruhunun röntgenini çeken yazar olarak adlandırılmasında karakterlerindeki bu çok seslilik yatıyor.

Kendisi hakkında hayatın gri yanlarını görmek istemeyen gibi bir yorum yapılıp, yazarı sevenler hakkında da vizyonsuz ve edebiyat kültürü sıkıntılı denmesine bakarsak, Dostoyevski'yi anlamanın sadece yaşla ilintili olmadığını da anlamış oluyoruz.

dostoyevski, yerli ya da yabancı edebiyatta okuduğum yazarlar arasında BENCE en iyilerinden. en kısa eserinden en uzun eserlerine kadar okuyup da bana "yav bu ne anlatıyor?" veya "yav iyi de bunu niye anlatıyor şimdi?" diye bir kez bile sordurtmamıştır; hiçbir zaman da boş bir cümlesine dahi rastlamamışımdır, kendisiyle kıyaslanan tolstoy'da ise bunları sorduğum çok olmuştur.

değindiği her bir konuda, yarattığı her bir karakterde günümüz insanlarına dahi ayna tutabiliyor ki bu da insanlığın evrensel ve yalın yapısını çok da iyi çözümleyip çok başarılı şekilde anlattığını gösteriyor.

edebi yönden kendi toplumuna ayna tutuyor mu, bilemiyorum, rus halkına gerçek dünyada o kadar hakim değilim ya da "yazar burada şunun sancısını çekerek ikilemi, rus halkının arafta kalışını anlatıyor" diyecek kadar analiz/yorum gücüm yok. zaten dostoyevski bile mezarından kalksa bu tür abartılı atıflara "yoo, basit ama epey trajik bir olayı anlattım" der diye düşünüyorum.

dostoyevski'yi her bir kitabında beni resmen o döneme götürdüğü, bir kitabındaki o temel ve yoğun duyguyu yaşattığı için, realist ve iyi bir gözlemci olduğu için çok seviyorum.

keşke sabahattin ali, albert camus ve dostoyevski ile bir ortamda bulunup sohbetlerini dinleme imkanım olsaydı.

İnsan zihninin en karanlık noktalarına insanları rahatsız ederek dokunmasina rağmen dostoyevski ' nin bu kadar sevilmesi;

1- bu anlatımı muthis bir ustalıkla yapması -ki edebiyat/sanat tam da işte budur-

2- hepimizde az çok bu karanlık noktaların bulunması.

(Okuduğum kitapları; Karamazov kardeşler, ecinniler, suç ve ceza, yer altindan notlar)

Bu arada başlık altında bir eleştiri var, -dostoyevski hakkında düzgün bir eleştiri okumak çok isterdim- kusura bakmayın ama ziyadesiyle komik.

Hadi proust'u bir nebze anlarım da Sartre, Stefan Zweig, cehov ne alaka arkadas; edebiyat öyle ne okuduysan hepsini mukayese edebileceğin bir alan değil :))

Benim de boyun düzleşmesi ile birlikte gerekli egzersizleri yapmadığım için kötüleşti iyice.
Fizyoterapist eşliğinde pilatese başlayacağım yarın görüşmem var bakalım.
Bana spor hocam önerdi hatta salonda aletli pilates hocası olmasına rağmen fizyoterapist eşliğinde olmasını istediği için başka yere gideceğim.
Gizlemek yerine böyle çözmeye odaklanırsanız uzun vadede daha mutlu olursunuz.
Gizlemek için saçı açık kullanmaktan başka bir öneri gelmiyor aklıma.

Duruş bozukluğu da var, pilates & fizyoterapist önerisi dursun cepte. Cidden göz kanatıyor, sevmiyorum ya.

Bence de boyun hörgücü veya o yolda. Evde yapılabilecek egzersizler var. YouTube'dan bakabilirsiniz. Boynun ince veya kalın olmasıyla bir ilgisi yok diye biliyorum.

B12 ihmal etme. Dil altı olanlardan al.

Ketojenik diyet ketojenik diyet yapmak zorunda olan hastalar dışında normal insanlar için uygun bir rutin değil, yüksek yağ alımı alerjik reaksiyonlara neden ketonların artmasına düşük protein alımı kas yıkımlarına ve bağışıklığın düşmesine düşük karb alımı da beynin ve sisteminin kullandığı tek yakıt olan (ketonların beyinde şekeri taklit etmesi nedeniyle bu diyeti sağlıklı kabul etmek kabul edilemez bir yanlıştır) glikozdan mahrum kalmasına neden olur, tüm bu etkenler sonucunda da bireyde bu tip belirtiler oluşur, bunlar dışarıdan alınan hiçbir vitaminle geçmez ya da absorbe edilemez çünkü senin kendini iyi hissetmene neden olsan sistem karaciğerinden belirli aralıklarla kana verilip kan şekerini düzenleyen şeker rezervidir, tam açlık halinde 24 saatte boşalır bu sistem ve tekrar rezerv edemezsen bir zaman sonra ismini bile unutursun. Ayrıca antrenman yapmak için kaslarda depo edilen şekerlere ihtiyacın olur çünkü antrenmanda kullanılan tüm enerjinin büyük oranda karbonhidratlardan karşılanması zorunludur; ağırlık çalışıyorsan kasların kasılması için, kardiyo yapıyorsan anaerobik oksidasyon için. Yağın beta oksidasyonu zor olduğu için yağları yüksek yoğunluklu antrenmanlarda kullanamazsın yağlarla olmaz, oldurmaya çalışırsan proteinleri yıkıp karbon bazlı aminoasitlerden şeker üretip yoluna öyle devam eder sistem, o zaman da kas kaybedersin. Yağları sadece bir noktadan bir noktaya yürürken ya da kumandayla tv kanalı değiştirirken kullanırsın.

Küçük bir ekleme daha yapayım: Ketojenik diyet yapılırken genelde şöyle bir şey söylenir: Önce bir süre aptal gibi oluyorsun ama sonra zihnin pırıl pırıl oluyor, denir. Bunun nedeni, sistem bireyin kendisinden umudu kestiğinde son çara olarak yukarıda da söylediğim gibi Alanin gibi aminoasitleri yıkarak şeker üretir ve bunu kana vererek hem kan şekerini yükseltir hem de beyne gönderir, kendini iyi hissetmenin zihninin berrak olmasının nedeni budur diyetin bir faydası değil yani bu zorunluluk nedeniyle oluyor fakat Alanin aminoasidi çoğunlukla karaciğerde kalpte ve genel vücut-kas sisteminde bulunur, yıkım burada olur, yani kalp kası keybedilmesine de neden olan bir süreçtir bu, o nedenle ekstra özen gösterilmesi gerekebilir.

Ben bir mercimek çorbası içeyim o zaman.

yani durumun oldukça talihsiz ve karışık. bu şekilde ancak okula bizzat gidersen en kesin ve kolay çözüme ulaşacak gibisin. yoksa herkes topu birbirine atar gibime geliyor.
yeni iş için de tebrik ederim.

yöksis ve mebbis e baktınız mı?

konu hakkında bilgim yok, sadece google sonucuna istinaden yazıyorum
ek: bir de bu
www.turkiye.gov.tr

@kisa: İki sitede de hesabım olmadığı için giremedim.

Son attığınız linkte de adınıza dair sertifika bulunmamaktadır, diyor.

Okula mail atarsanız, mail üzerinden dökümanı gönderebilirler.
Şu an okul aktif değilse telefonları bilerek açmıyor bile olabilirler böyle telefon açmama rahatlığı var maalesef bizim memurlarımızda (yargılamıyorum :))
Mail atın dönüş olur bence kısa zamanda.

Geçen sene atmıştım, maille gönderemeyeceklerini söylemişlerdi. Yine atayım, belki tarama teknolojisini kesfetmislerdir.

Pedagojik formasyon bir ara tezsiz yüksek lisans gibiydi sanki. Acaba e-devlet'te mezun belgesi sorgulama kısmında olabilir mi diye aklıma geldi ama emin değilim.

@evrim: Yok vallahi, neredeyse böyle bir belgem olmadığına ikna olacağım.

En azından verilen yanıta istinaden belgeyi almaya gideceğini söylersiniz biri çıkartır, öyle konuşmadan kalkıp gidince belki sıkıntı olur ama önceden söylenirse hazırlarlar.
Bolu'ya gidilip gelinir belge almak için ya ne olacak o kadar da uzak değil.

Yok mu ordan tanıdığınız biri vekalet gönderin alsın okuldan göndersin size

Yok maalesef.

Kimsenin bir şey okuduğunu sanmıyorum.

Eşimin doktora tezi çok okunup çok atıf alıyor bazı yabancı makaleleri de çok atıf ve teşekkür maili alıyor.
Teze bağlı kimisi işe yaramaz kimisi işe yarar

Tüm tez değilse de ilgili yerler okunuyor. Ha ben birinin tüm doktora tezini okumuştum ama tam da benim konumla alakaliydi. Onun dışında okuyup çok beğendiğim makale ve kitapların yazarlarına teşekkür mailleri atıyorum, okunduğunu bilmek güzel bir his diye.

Bu aslında konuya bağlı. Ben mesela kendi tezimi yazarken tezinden faydalandığım kişiyle iletişime geçip bazı sorular sormuştum. Neredeyse 10 yıllık bir tezdi.
Kendi tezim için ise henüz bana ulaşan olmadı. Lakin tezden çıkan makaleler için ulaşan oldu.
Tezin türkçe olmasına bağlıyorum bunu biraz da. Yök tez aramadan herkesin tezine ulaşmak mümkün olsa da çoğu araştırmacı gözlemlediğim kadarıyla genellikle makaleler üzerinden kaynak araması yapıyor.

Türkiye'deki doktora tezleri çöp. Türkiye gibi Amerikan sistemi uygulayan ülkelerin tezleri genelde çöptür. Ayrıca tez okunmaz, tezden çıkan makale veya kitap okunur.

3. Selim'im, çok güzel bestelerim var ama bir o kadar da Fatih Sultan Mehmet'im, saçma sapan gevşekliğe gelemem.

Fatih gevşekliğe gelirdi aslında.

Gevşekliğe gelmeyen yönü çoktu, ki kendisi de gayet ciddi ve müthiş eğitimlerle yetiştirilmiştir.

Eğitim şart tabii. Ama akşama kadar hokkabazlarla takılan, zamanının ötesinde bir zihne sahip insandan ben el şakası beklerim. Gemileri karadan yürütmek başlı başına büyük bir trollük değilse nedir?

Hokkabazlarla takılan Fatih değil, yanlışın var

cem sultan yazacaktım :,)

Sultan 3. Murat
Hem derviş hem padişah hem de müzisyen (bestesi var.

Gerçi padişahların hepsi seyri süluk görüyorlar ama 3. Murat’ı seviyorum

@muhayyer divan,’ı okumamıştım:) şimdi gördüm selam ederim

@füt

Selamlar sevgiler efendim :)

Powerlifting yaptığı için 4. Murat olabilirim.

Fatih oldugunu dusunmek istiyor insan tabi.

Biraz Koca Murad (dunya islerinden elini etegini cekip maneviyata yonelme istegi) ve 1. Mahmut (istanbul'u kutuphanelerle donatan kambur, aslinda cok is yapmasina ragmen degeri bilinmeyen padisah) var.

Pek padişahlık karakterim yok, ben padişah olsam yeniçeri beni devirirdi.

akhenaten +1
illa birini seçmem gerekiyorsa saraydan hiç çıkmayan bir padişah vardı kesin o olurum ben.

Üçüncü Osmanmış.

II. Mahmut
Yavuz

Şu zamanda ahtiyacımız olan temel şeylerden biri adalet.
O nedenle aklıma 4. Murat geliyor.

Kendisine bakıyorum da dönemine çok uygun düşmüş ve devlet için zorla da olsa gerekenleri yapmış.
Anadolu'dan İran'a sefere giderken bile halkın huzurunu kaçıranların anında cezasını vermiş.

Meselede haksız olduğu halde kasten birini öldürmek bu zamanda normal bir hal almış maalesef.
Böyle olmamalı.

ii. mahmut.

arapların çok olduğu bir yerde yaşıyorum. anladınız siz onu.
ama mora katliamında hiçbir şey yapmadığı için çok kızgınım kendisine.

üçüncü osman
zaytung.com

bi soruya daha böyle bir cevap vermiştim, padişah değilim bence ama ben tam bir pargalıyım. en tepede kelle koltukta geziyorum.

Bu gerçek diil, sen kafanda kuruyosun kizaaaam diyorum. Sonra geçiyo

Derin nefesler almak ve bolca su içmek.

Soğuk buz gibi su içiyorum o his hoşuma gidiyor

direk güç kesiyorum. evdeysem herşeyi bırakıyorum. bir yere yapışıyorum, hareketsizlik uyguluyorum. çünkü hata aralığım artmış oluyor.

bunu yapabilecek ortamım yok ise asla düştüğümü göstermiyorum. full force. ama ilk dinlenme alanında aynı toparlama olayı.

şahsen net bir çözümün halen yok. kaza bile yaparım. o yüzden hep dikkatlilik.

hiçbir seçeneğim yok ise göğüs kafesime güveniyorum. gereğini yap olmaz ise olmasın diyorum.

Sessizliğe çekilip kafamın içindeki tiyatroyu izliyorum.
Sessizlik şansım yoksa müzik dinliyorum.
Tetikten kaçma şansım yoksa yatıp uyuyorum.
Teknik olarak hiç bir şey yapmayıp gözlem yapıyorum yani.

ortamı terk ediyorum 10-15 dk dikkatimi dağıtacak başka konularla ilgileniyorum.

geleceğe dair sık sık anksiyete atağı yaşıyorum. aklıma gelip farkında olduğum an şunu düşünüyorum ''her insanın yer yer çok kötü dönemler geçirdiği olur. sen de şuan hayatında kötü bir dönem geçiriyorsun. güzel dönemler de geçirdin. yine de çok kötü değilsin. biraz sakinleş, kafanı dağıt gül. geçecek''. genel olarak düzelmesem de anlık ferahlamama yardımcı oluyor, güzel bir derin nefesle beraber tabi

Bir daha hamileliğin son aylarını yaza denk getirmem. Tövbe olsun.

Bağlanmam. Çok sevmem.

Yok, çünkü dersem yaparım :3

Bir erkeğe açılmam artık, onun için şehir de değiştirmem.

Asla asla demem. Büyük konuşmam. :)

Arada sağlıksız sandviçler söylediğim bir büfe vardı. Son siparişimde sandviçi 40dk sonra içeceksiz getirdi. Kurye çocuk hemen getiriyorum diye gitti yarım saat sonra getirdi. Sonra da karttan çekim olmamış galiba bankadan bir bakabilir misiniz diye aradılar arkadan.

Bir daha asla :D

Kimseye borç vermem.

bir daha asla master ve isi ayni anda yapmam. ciddi anlamda bunaldim.
yaprak kimildasa aglayacak durumdayim, cok doluyum.
insanlar bunu dert olarak da görmüyorlar ona da uyuz oluyorum.

asla demiyorum ama bir erkeğe tamamen sırtımı yaslamayi düşünmüyorum

eğer şu anki ilişki olmayan ilişkim biterse, bir daha asla böyle saçma bir ilişki içine girmem. özet: fwb.

mantığım ve kalbim zıt. kalbimi dinlemekte ısrar ediyorum.

Yakın zamanda burun tıkanıklığına çözüm olarak burun kenarından bastırıp kulaktan çekiştirmeli bir yöntem öğrendim youtubedan.

Sarılıyorum.
Koşuyorum.
Müzik dinliyorum.

seyahatten gelir gelmez bavul bosaltip kirlileri makineye atiyorum. eve girer girmez yapmazsam gunlerce elim gitmiyor bavula.

Duştayken dişini duş başlığını ağzına tutarak fırçalamak. Yok böyle ferahlık.

Düşünmem gereken bir şey olduğunda durduğum yerde odaklanamadığım için sabah 7-8 gibi denize gidip denizde 3 km açılan esrarengiz amca modunu açıyorum.

Hayatı değil de kendimi hackleme yöntemim galiba.
O an bulunduğum ortamdan kendimi soyutlamayı başarırım.
Kulağımda kulaklığım ayağımda spor ayakkabım olsun ben o an kafa olarak öyle yerlere giderim ki tüm günü yürüyerek geçiririm. Rekorum Mecidiyeköy'den Aksaray'a yürümek :)

Yarin spora gitmen gerekiyordur.
Bir sabah oldugunda yataktan hic kalkmak istemediginde bir suru bahanen oldugunda o hic gitmek istemedigin zaman sabah kalkip dus alip kendini disari atarsan iste o gun kendine galip gelmis oluyorsun ve gununde p*c okup aksama kadar instagramda takilip vaktini harcamiyorsun.

Onemli olan o kirilma noktasi kendini aticaksin disari

sosyal ortamlarda anksiyetem çok yüksekken, ellerimle ne yapacağımı bilemediğim için kendimi koruma amaçlı kollarımı kavuşturuyorum, bu da beden dilimi kapalı yapıyor. anksiteyle yıllardır savaş veriyorum, ama geçene kadar hayat beklemiyor tabii ki. ben de saçma ama (hack derken bundan da bahsettiğini varsayarak) yüzük takıyorum ve onunla oynuyorum. elimle oynayacağım bir şey olunca anksiyetemi biraz kontrol edebiliyorum.

ikincisi, işyerimde hep karşımdaki insanların benden daha iyi olduğunu düşünmeye odaklı bir yapım var. ama onlarla birebir çalışmaya başladığımda fark ettim ki, hiçbiri kendilerini sattıkları kadar iyi değiller. kötü değiller kesinlikle, ama benim aklımdaki gibi "o işin eri" de değiller. karşıdan gelen feedbackleri negatif algıladığımda, bunla başa çıkmak için kendime hep bu farkındalığı hatırlatıyorum. hata yapabiliriz, dünyanın sonu değil.

üçüncüsü, bir kıyafeti 2 yıl boyunca giymediysem (özel gün kiyafeti değilse) ya satıyorum, ya da veriyorum. giymeyeceğim demek ki, belli. zorlamaya gerek yok.

dördüncüsü, anı olarak biriktirdiğim şeyleri minimuma indiriyorum, bana özel olarak verilmediyse, yapılmasıysa, çöpe gidiyor. yoksa hep kalıyorlar.

Futbol > Hayattaki bazı diğer şeyler.

Dünya Kupası ve ve EuroCup dışında hiç bir şey.

Hayatımda gençliğime dair tüm güzel anıların 1.objesi

Herşeyde Galatasaray var. Yaşam biçimi gibi.

Kadınlar gider, Galatasaray kalır.

dunyanin en buyuk ve onemli sporu. dunyanin her yerinde herkesin oynadigi ve baglanabildigi bir oyun. tek bir top ile, top olmadiginda ezilmis kutu kola, hatta pet sise kapagi ile bile oynanabiliyor. diger sporlar gibi pota, file, sopa gibi ekipman derdi yok.

accessible ve populer. bayiliyorum. dunya kupasini olimpiyatlardan daha cok kisi izliyor. bu serefe nail tek spor.

turkiye ligini 15 yildir izlemiyorum. turkiye'de yuksek para donen her sektorde oldugu gibi asiri kokusmus bir ortam. o yuzden istanbul takimlarini da, turkiye ligini de cok umursamiyorum. gonul bagiyla bagli oldugum zamaninda formasini terlettigim sanli genclerbirligi'dir.

ama milli takimlari, sampiyonlar ligini, ve ingiltere premier ligini severim. futbol tarihini de iyi bilirim.

oynamasini da cok severim. futbol hayatimda cok onemli bir yer kapliyor.

Derbi ve dünya kupası maçları dışında bakmıyorum.

Küçüklüğümden beri galatasaraylıyım, her dönem sadece 3-4 oyuncuyu biliyorum.

Takımı say desen sayamam. Pes Fifa oynarım ama zevkine. Çok fazla bir alakam yok futbol ile.

Zaten tr de oynanan futbol da leş bence. Oyunu ayrı seyircisi ayrı fanatiği ayrı leş.

Hayatımda baştan sona izlediğim iki maç var, 2002 dünya kupası türkiye - senegal ve türkiye - brezilya. Onlar da hangi maçtı diye az önce google'dan baktım :D 2002 kupasında ülke genelinde çok aşırı büyük bir ilgi vardı, bana kadar gelmiş işte düşünün.

İşte bu kadar :D

Edit: Bir de Liverpool Beşiktaş vardı, onu unutmuşum. İnsanların tepkileri maçtan daha çok ilgimi çekmişti. İlginç de bir maçtı cidden. Evde herkes toplandı diye izlemek durumunda kalmıştım, pişman olmadım ne yalan söyleyeyim :D

Data olsun diye yazayım.

Hiçbir şey ifade etmiyor. Hayatımın herhangi bi evresinde ilgi duymadım.

Ayıptır söylemesi çok sevdiğim biri futbol muhabbeti yapınca içimden piii de diyorum :D

İzlemesi çok güzel, eğlenceli. Sürprizlere açık yapısı heyecanı yüksek tutuyor.

Türkiye'deki ortam leş ama normalde arkadaşlarla dalga geçmek, karşılıklı sataşmak açısından müthiş bir eğlence kaynağı.

Sırf farklı takımı tutuyor diye düşmanlık beslemek ise aptalca. Bizde son zamanlarda yaratılmak istenen ortam bu maalesef.

Hangi takımlısın dediklerinde Beşiktaş derim ama sorsan bir tane futbolcu bilmem.
Futboldan çok hoşlanmıyorum.

Siyasi sebeplerden sempati duyduğum iki takım var;
Adana demirspor
Amed spor

Futbolla ilgim bu kadar :)

Voleybol, basketbol, tenis vs izlemek daha keyifli geliyor bana. Bir de genel olarak holiganlıktan hiç hoşlanmıyorum futbolu sevmeme sebebim de biraz bu holigan kitle.

Adana Demirspor'daki fonetikte ben de çok varım.

Futbolu takip etmeyi, hikayelerini okumayı, peri masallarına tanık olmayı seviyorum ama maç izlemeyi sevmiyorum. Beşiktaşlıyım, son 1-2 sene öncesine kadar da baya iyi beşiktaşlıydım ama hayatımın hiçbir evresinde düzenli maç izleyen biri olmadım. Beşiktaş kazanırsa özet izle, kaybederse bir hafta mutsuz gez tadında beşiktaşlıydım hep. Artık milli takım turnuvaları dışında neredeyse hiç maç izlemiyorum. CL finalini bile izlemedim ama Euro 2024'te maç kaçırmadım neredeyse.

Yani Eurolar ve Dünya kupası hariç maç izlemeyen, sahanın dışına çok hâkim, sahanın içinden her geçen sene kopan biriyim.

Yine de hayatımda en mutlu anlar listesi yapsam ilk 10'a iki üç tane futbol anısı girer. Bunun sorusunu da sordum birkaç ay önce. Mesela çocukluğumdan beri kariyerini takip ettiğim, öz abim dediğim Messi'nin dünya kupasını kazanmasına evdeki sevincimi Buenos Aires halkı görse biraz abarttın abi der yani öyle diyim :d bu ayıplanacak ya da hor görülecek bi şey de değil çünkü futbol sevinci apayrı bir tür. Hayatımda mutlu anlarım, kişisel başarılarım, sevdiklerimle geçirdiğim güzel günler çok oldu ama tuttuğun takımın şampiyonluk getiren son dakika golü apayrı bir olay. Rasyonel bir açıklaması yok ama onun yerine koyacak bi şey de bulamıyosun kolay kolay

@nundu: Sanırım bütünün parçası olma hissinin verdiği vecd hali. Ben insan olmayı böyle yerlerde arıyorum, muazzam bence.

Hobi olarak bakıyorum.

Tablo incelemek çok hoşuma gittiği için puan durumlarına baktığım oluyor.

hiçbir şey.

Sadece dunya kupasina bakarim oda vaktim olursa yasa mesela ronaldinho gibi futbolcular olur mersk ederim bakarim internetten

Bunun disinda bi anlami yok

Turkiyede herseyde fanatik oldugumuz icin futboldada boyleyiz heralde

babamla cocukluktan beri en yakin oldugumuz anlar hep futbol izlerken futbol konusurken oldu. orta yasa geldim babam da iki katim. hala bugun bile konusacaksak ilk futboldan baslariz.
ayni sekilde gozlerimi acar acmaz, evimizde hep bir kitaplik hep bir (doneme gore) plak/kaset/cd arsivi olurdu, babamin icini doldurdugu. ayni bakis acisiyla bugun hala muzigi de edebiyati da cok seviyorum.
babamla iliski kurabilmeme yardimci oldugu icin cok seviyorum sanirim futbolu. sadece futbolu degil, muzigi ve edebiyati da.

Ailemde fanatik futbol izleyicileri var. Babam beni küçükken birçok maçı izlemeye kahveye/lokale falan götürürdü. Severdim o ortamı koca koca amcaların hop oturup hop kalkmasını, gol olunca delice sevinmesini :)

E biz de oynardık tabi evde, sokakta, okulda, okul çıkışı, köyde bulduğumuz her şeyle.

Oynayınca daha da takip edesin geliyor, "profesyoneller" nasıl pas veriyor, nasıl sahada konumlanıyor, frikik veya korneri nasıl kullanıyor. Taktikler, verkaçlar, ara paslar...

Bir de stada maç izlemeye gitmeye başlayınca iş bambaşka bir boyut alıyor. On binlerce kişiyle aynı tezahüratı yapmak, maç öncesi/sonrası etkinlikleri, o dumanlı köftenin lezzeti, yenilgi sonrası boynu bükük bir sürü adamla aynı otobüste/metroda gitmek vs. bir bağ kuruyorsun takımla, semtle ve o insanlarla.

Passolig geldiğinden beri hiçbir maça gitmedim. Galatasaray maçlarını takip ediyorum ama alışkanlıktan o da. Eskisi gibi zevk almıyorum şampiyonluklar gelse de.

Hafta sonu zevkli olabileceğini düşündüğüm İngiltere, İspanya ve bazı İtalya ligi maçlarını izliyorum. Bizim lige göre daha çok keyif veriyor o taraf da eskisi gibi olmamasına rağmen.

İticilik, çirkinlik.

hayvan haklari
insan haklari
kadin haklari
isci haklari
cocuk haklari
azinlik haklari
uzar gider

her türlü hak. irkciliga, sinifciliga, cinsiyetcilige, her türlü ayrimciliga hicbir tahammülüm yok. ezilen herkesin, her türlü grubun mental olarak arkadasindayim.

atatürk benim hayattaki yildizim. en cok örnek aldigim insan. ama kutsalim degil.

Kediler.

vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğü

Gittikçe kutsal falan kalmıyor.

Atatürk
Kediler
Eşim

Özgürlüğüm

Kutsal kelimesini çok sevmem hiçbir şeyi de kutsallaştırmamaya çalışırım ama en hassas olduğum kırmızı çizgilerimi yazayım;

Hayvan hakları
İnsan hakları (Kadın, çocuk, lgbt, işçi... hepsini bunun içine alıyorum)
Doğa
Özgürlük (Aslında bu da insan haklarının içine girebilir)

Ve galiba ben kedileri buradakilerin hepsinin dışında çok daha özel ve kıymetli bir yerden seviyorum ya. 1. sıramda kedi olabilir hatta kediyi kutsallaştırabilirim de :)

bilmiyorum ya, hiç düşünüp şu şu şeklinde listelemedim. kendi inancım bana göre kutsal mesela ama biri hakaret etse de bana ne yani, benim kutsalım diye saldırmam ya da savunmaya geçmem, hı peki der geçerim.

beni sinirlendirecek şey ama mesela benim alanıma (bu da kutsalım oluyor galiba :p) müdahale edilmesi, karışılması. örn; şunu yapamazsın, şu şekilde giyinemezsin, buraya gidemezsin, şu düşündüğün çok saçma gibi. bu kırmızı çizgim. yoksa isteyen istediğini yapsın.

mutekebbir’in yazdığı çocuk işçiler, emek sömürücülüğü, başka insanları aşağılama, hayvanlara ve insanlara eziyet konularında ve artı olarak doğa (çevreye çöp atılması, zarar verilmesi) çok hassasım; atlamayayım. böyle bir şey gördüğümde müdahale ederim.

Benim hic bi kutsalim yok herkes isine nasil geliyosa oyle davraniyo ben niye davranmayayim. Devletler de boyle ornegin ai da bos muhabbetlere takiirsa amerika yerine cini goruruz. O yuzden hersey mubah

Bütün dini değerlerim

Kutsalım da fanatikliğim de yok.
Fikirler değişir, her kişi veya kavramın görünmeyen kötü tarafları da vardır, hepsi bir süre sonra amacından sapıp farklı amaçlara hizmet edebilirler. Bu şekilde kullanılan bir şey benim kutsalım olamaz. Her kişi veya kavramın eleştirilmesi gerektiğini, kutsallaştırılmaması gerektiğini düşünürüm.

Değerleriniz, inançlarınız kurgulardan ibaret. Anlamlandırabildiğiniz kadar varlar. Başkası aynı anlamı çıkarmayabilir ve onun için önemsizdir. Eğer bir şey farklı kişilerce, farklı açılarca bakıldığında önemsiz olabiliyorsa, o şey kutsal değildir bana göre kimse kendini kandırmasın.

yıllar içinde istemsizce ismet inönü oldu. Atatürke bir şey demeye bir tarafı yemeyen bu adama yükleniyor, iftira üstüne iftira atıyor. çıldırıyorum artık.

Ayrıca müslümanım ama Allaha veya dine küfredene denk gelirsem bir şey demem çünkü Allah zaten dini koruyacağının sözünü vermiş, bana böyle ortamda bulunursan bas git konuşma demiş kitabında.

üzülüyorum.

Bebeklik fotoğrafım yok. 7 yaşımdan bir fotoğraf var, inanılmaz yakışıklı bir çocuk. Maşallah. Keşke çocukluğunu daha iyi yaşayabilseymiş.

çog tatluymuşum diyorum.

beni goren erkek zannediyormus non-binarylik yokmus o zamanlar. fotografta kendimden ziyade annemlerin hayati, dogdugum donemi hayal etmeye calisabilirim. zaten fotograf, renkleri, her sey cok utopik geliyor. sansli bi cocuk sanilir anlatinca ama ben dogdugum gunden beri mamudo kurban olarak hayatima devam ediyorum

Aynı hamur suratla hayatıma devam ediyorum diye düşünüyorum valla.

çok güzel bebişmişim acaba bebeğim nasıl olacak diyorum

bir şey hissetmiyorum. en fazla ne masummuşum, başıma gelecekleri nereden bilebilirmişim falan diyorum :)

Bu kadar sevimli ve insan canlısıyken nasıl bu kadar sevimsiz ve huysuz birine dönüştüğümü düşünürüm.

Şarkı için teşekkürler.

ben kendimle eşleştiremiyorum o kişiyi. genel olarak tüm fotoğraflarımda böyle hissediyorum.. Başka böyle hisseden var mı?

Enteresan ve soruya cevap sayılır mı bilmem ama ben twitterda konu ne olursa olsun yazamıyorum. Bu özgüven eksikliğinden gibi de değil çünkü topluluk önünde konuş desen konuşurum, lisede kompozisyonum en iyisi diye alkışlandım, iş yerinde dilekçeyi üstlerim bile bana yazdırır veya onaylatır, arkadaşlarım çiçek gönderecekse notlarını benden yazmamı ister gel gör ki twitterda yazmaya gelince bir haller oluyor.

Kendi çıktığım konser kayıtlarını kesinlikle izleyemiyorum. Birine birsey sormam gerekirse eşim yanımdaysa muhakkak ona sordurturum, cekinirim.

Kpss kursuna gidiyordum yıllar önce. Yanlış sınıfa girmişim farkında değilim. Arkadaşlar tanıdık değil. Sonra işte konuşanları dinliyorum, o zaman anladım yanlış sınıfta olduğumu. Sonra hoca geldi, utancımdan çıkamadım sınıftan. Halbuki pardon yanlış gelmişim de çık. Ders ise şansıma matematik çıkmasın mı. Sıkıldım, bunaldım. Mecburen dinledim, not aldım. Hoca soru yazıyor tahtaya yazıyor herkes çözüyor ben de kalem oynamıyor. Hoca da başımda deftere bakıyor, anlatıyor işte öyle...

Piknikleri sevmiyorum, bunun sosyal fobiyle pek alakası yok ama.

Asıl alakası olan anım, fakültede sanırım 5. sınıf biterken, topluca piknik organize edildi sınavların bittiği güne. Ben de başta bi gazla evet dedim ama sonra inanılmaz pişman oldum. Hem piknik sevmem, hem de ortamda sevdiğim bi iki kişi olsa da çoğunluk mehh seviyesinde olduğum tipler.

Kararımdan vazgeçtiğimi de söyleyemedim bi türlü. Arkadaşın arabasına bindik piknik alanına gitmek üzere. Tam o an cesaret geldi ve "Ben vazgeçtim gelmiyorum, size iyi eğlenceler" dedim ve arabadan inip metroyla eve gittim ahshsh

@nundu: Bir arkadaşımız aklıma getirdin. Sokakta röportaj yapan biri kıza pat diye mikrofonu uzatmış, bizimki birkaç saniye mal gibi kameraya bakmış, sonra da "Konuşmak istemiyorum" diye koşarak kaçmış. YouTube'da duruyor hala.

Curb your enthusiasm izleyemiyorum, odadan kaçıyorum.
Dizilerde falan da bu tarz durumlar olduğunda bakamiyorum.

@logistic: Sırf bu yüzden The Office izleyemiyorum.

Scott's tots izleyecegime kafama sıkar giderim...

Lanet ayna nöronlar....

Bindiğim asansör bir anda çok kalabalık oldu, hepsi yabancı. kendi ineceğim katın numarasına basamadım. hep beraber en üst kadar kadar çıktık. herkes indi, bana da ineyim diye yol verdiler. burası benim katım değil diyebildim :D tek başıma geri indim asansörle.

Aa the office ben de izleyemiyorum. Sokak röportajları da izleyemiyorum bu arada ama soru bana sorulursa diye değil, insanların verdiği cevaplar yüzünden. Daha önce burada başka sorular da sormuştum bu tarz. Bende başkası adına utanma duygusu çok yoğun. Cringe hissini iliklerime kadar yaşıyorum. The Office'de Michael Scott ve Dwight karakterlerini gördüğüm anda içim çekiliyor. Avrupa Yakası'nda da Burhan karakterini izleyemiyorum aynı şekilde. Bu tarz "itici" ve rahatsız edici karakter komedilerini izleyeceğime 10 saat beyaz duvarı izlerim shshsh

Bi de, bu sosyal fobiden mi bilmiyorum ama, tiyatro izleyemiyorum. Bununla ilgili de yıllar önce soru sormuştum. Tiyatroda karşımdaki kişi alanen rol yapıyor hissinden kurtulamıyorum. Film/dizi izlerken böyle bir sorun yaşamıyorum, oynayan kişinin aktör olduğunu unutuyorum bile ama tiyatroda olay canlı olduğu için ve dekorlar falan nesnenin doğası gereği, daha eğreti durduğu için beynim hep "BU İZLEDİĞİN OYUN" diye bağırıyor adhsh yani tiyatro oynayanlara ve sevenlere saygım var ama beni çağırmayın tiyatro izlemeye, maalesef stres oluyorum.

Bu arada kaliteli oyunlar da izledim yani, dandik oyunculuk meselesi de değil

Birilerini telefonla aramayi hic sevmem. Calisirken isler yurusun diye telefonla milleti darlamam gereken cok isim oluyor, sirf aramayi sevmiyorum diye geciktirebildigim kadar geciktirip kacamadigim noktada ariyorum.

biriyle telefonla konuşmayı olabildiğince ertelerim, mumkun olduğunda telefonla konusmam. genelde bir kişiyle bulusmam, min iki kişi

Biraz bohem bir tarz derdim ben. Kadikoy bitlisi kadar degil ama hafif salas bir tarz, pull & bear’in tarzi gibi biraz. Tasli tuslu, bol renkli kiyafetler degil de renkli ama daha sade bir tarz derdim. Yani sarisin instagirl tarzi suslu tarz degil de daha rahat casual bir tarz derdim

Mini minnacık şeyler

@mor oje: şöyle bir şey, değil mi?

ibb.co

Bana da yakın geldi.

Yani sirf tisortten yorum yapamam ama evet, buna yakin bi tarz. Sik sikidim degil de daha cool, basic bir sikliktan bahsediyorum. Surekli dar, lycrali, tasli pullu giyinen biri gibi dusunemedim seni. Daha boyle kadikoy-moda arasi bi mekanda bira icer bir tarz. Yazida biraz zor ama anlatabilmisimdir umarim

@mor oje: çok iyi anlattın. Berrak Tüzünataç diyorsun. Ama göbek kapalı.

Ne kadar renkli bir kişilik olsan da bence sen işini yaparken son derece ciddisin.

Senin yerinde olsam; gömlek, pantolon, etek, bluz tarzı giyinirdim. Topuklu ayakkabı, hafif bir makyaj saça fön bitti gitti.

@rock: yukselenim ikizler olduğu için bir mor ojeyle konuştuğumuz tarzdan bir de senin söylediğin tarzdan gideyim. Ne yapmaya3, nereye varmaya çalışıyor desinler, di mi?

Benim dediğim biraz fazla protokol :))

Ne istiyorum biliyor musun, dur dinle bak. Hem "Bu kızın bir duruşu var." desinler hem renkli bir tip olduğumu hissetsinler, derdini kimseye acamayan gelsin bana açsın hem de benimle çok içli dışlı olmasınlar. Ben bunlari istiyorum.

youtu.be

Dert dinleme dert sahibi olursun, ister istemez içli dışlı olmak zorunda kalırsın.

Herhangi bir stile ihtiyaç duymadan sen her şeyi istediğin noktaya getirirsin :)

Bu arada video güzelmiş :))

renkli renkli giymeyi seven biri olarak boy boy etek elbise rengarenk al bence. elbise giymek insanı enerjisini bir anda yükseltiyor.

ceketi günlük giymiyorum resmi görüşmelerde de renkli ceket lacivert pantolon takılan biriyim.

Fidan hoca forever :)

@sekiz gibi gibi evet :) belki biraz daha aslı enver, özge özpirinççi. Üçünün karması gibi giyim tarzı olarak.

Emre Belözoğlu. 43 yaşında. Ben 39.75

O yaşlandıkça ben de yaşlanıyorum.

Editlemeye üşendim: Sena Şener aynı şarkının sözlerini yazıp şarkıyı seslendirdiğinde 17 yaşındaymış.

Emre Belözoğlu. 43 yaşında. Ben 39.75

O yaşlandıkça ben de yaşlanıyorum.

Ahmet Kaya öldüğünde 42 yaşındaymış mesela, bana hep 50-60 vardır gibi geliyordu öğrenene kadar.

Che Guevara oldugunde 39 yasindaydi, yasli olmadigini biliyorum ama her dusundugumde sen ne ara buyudun de bu yaptiklarini yaptin diyorum.

Bu anlamdaki ilk şoku galiba Fatih'in İstanbul'u 21 yaşında fethettiğini öğrendiğimde yaşamıştım. Yani ben de 12-13 yaşındaydım, 21 yaşındakiler kocaman insandı. Ama yine de "O yaşta öyle şeyler yapılıyor mu?" demiştim bir taraftan.

Benim de en çok şaşırdığım kişi Ahmet Kaya olmuştu. O zaman kendim de çocuk olunca 50’lerinde ve “çok yaşlı” bir adam gibi geliyordu. 43 yaşında öldüğünü yakınlarda öğrendim ve bu kadar genç olmasına çok şaşırdım.

Ahmet kaya da fatih de yasliydi arkadaslar. Bugunun yasiyla dusunemezsiniz. Aklima gelmedi kimse su an ama bunu yazmak istedim. Ahmet kaya 43mus bilmiyordum ama o zamanlar icin genc bir yas sayilmiyordu. Insanlar da kendilerini dinamik hissetmiyordu. Biz cocuk oldugumuzdan oyle sanmiyorduk bence insanlari.

yargı dizisindeki pars savcı, bahar dizisindeki timur, yani mehmet yılmaz ak.

epey yaşlı gösteriyor. bir dizide savcı, bir dizide boyu kadar 2 çocuğu olan profesör doktoru oynuyor. ben 1970'lerin başında doğmuştur diye düşünürken 1986 doğumlu imiş.

@kibritsuyu: Benden 1 yaş büyük...

Şimdi aklıma geldi; Emrah Sefa Gürkan. 82 doğumlu.

George costanza.
Adam 29 yasindaymis seinfeld başladığında.

Video oyunlari ve konsollar. Gerçi artik eskisi kadar çok alamiyorum.

Eskiden oynamadigim oyunlari bile alirdim.

Bir de internetten indirilen seyler(torrent).

Yemek.
Dün kalktım balaban yemek için Eskişehir'e gittim mesela.

Bu denli delice açgözlü olduğum başka bir şey yok galiba. Aklıma gelen olursa eklerim.

Mutluluk ve huzura; derin, kaygısız uykulara açım. Başka bir şey olmasa da olur.

kebap, lahmacun ve internet

Seks gençler, yapmayın.

@gabe: Seks mi yapmayalım abi? Bir kere yaparsak müptelası mı oluruz?

Seks dışında şeyler yazıyorsunuz, yapmayın.

Boxer & çorap.

Zamanım. Zamanımın çalınmasına katlanamıyorum. Her gün gördüğüm insanlarla boş boş ve uzun uzun konuşmayı sevmiyorum. Çalışırken bölündüğümde sinir oluyorum. Haber vermeden gelen misafire de aynı şekilde sinir oluyorum. Bazı insanlar çok düşüncesiz. Hastan mı var, işin mi var, yorgun musun...umurlarında değil. 15 yıldır görmediğim uzaktan akrabam geçen pazar sabah 8'de habersiz geldi. Bu kadar rahatlığa anlam veremiyorum.

yemek ya yemek konusunda inanılmaz aç gözlüyüm, sonra da fazla geliyor yiyemiyorum.

bir de eşantiyon ürünleri çok seviyorum. of.

görmemiş de değilim aslında ama ruhum aç doymuyor ahahahah

Gabe +1
Bir de tatlı açgözlüsüyüm. Dolapta duran pastada hep aklım kalır sabah aç karnına bile yerim skgjjsj

Din hakkında ağzını açan herkes. İnsanlar, inançlarını kendince yaşamayı bir türlü öğrenemiyorum ve bu beni çok geriyor.

Yılmaz Erdoğan
Can Yılmaz

Hasan Can Kaya. Asiri overrated.

Yılmaz Erdoğan +1
Mesut Süre

Bartu Küçükçağlayan'la konuşmak zorunda kalsam en fazla 5 dakikada kendisini tokatlayıp kaçardım diye düşünüyorum.

Can Yılmaz
Zafer algöz