bagajda deodorant taşınabiliyor mu? (kabin bagajı değil, normal bavulda) thy'nin sitesinde "Kamp gazı ve sprey gibi gazlar (yanıcı, yanıcı olmayan, derin dondurulmuş ve zehirli)" demiş ama bilemedim yine de. patlar matlar bi şey olmasın sonra.

koca koltukları çöpe atamam. caddenin ortasına da koyamam.

bunun usulü nedir, böyle şeyler nasıl atılır, nereye götürülür.

2. el olarak kullanılabileceğini sanmıyorum; biraz eski...

değerlendirilmek üzere satabileceğim bir yer var mı?

ya da atacak olursam ne yapmalıyım?

Ama nasıl gitmek? Tren sabaha karşı varıyor istanbul'a (5-6 gibi), o saatte tren güzergahından Taksim'e nasıl geçebilirim?

Bostancı da insem Bostancı-Taksim taksi-dolmuşları çalışıyor mudur o saatte?

Bir keresinde Taksim'den çıkıp Kızıltoprak civarında bir yerde (evlendirme dairesi vardı) inmiştim. Bunun tersini yapabilir miyiz?

Başka alternatif güzergahı olanlar?

(akbil-kart yok, parayla biniliyor mu otobüse, bilmiyorum. O saatte kart alabilme ihtimalimi de düşünün).

kimlik yanımda değil yani aile sıra no bilmiyorum.. kütük hatırlıyorum sanırım..

geriye kalan tüm bilgilerimle ne bileyim ev telefonu cep telefonu gibi üzerime kayıtlı bi ton bilgi işe yaramazmı? gizli bilgiyse ne bileyim anne kızlık soyadı filan olsa? yada adıma kayıtlı cep telefonuma mesaj yollasalar?

para kazanmak için eşyalarımı satmak istiyorum. 2. el piyasasında elektronik dışında hangi eşyalara talep fazla oluyor ve satımı kısa sürede mümkün.

geceleri yesek diyet boyunca fazlasi kilo aldirir mi?

Her ikisi de otomatik ve dizel olma koşuluyla, sizce hangisi - neden?

fiyatı sanki biraz ucuz geldi bana, kullanan falan var mı ona göre alıcam da.

urun.gittigidiyor.com

merhabalar.
abuk bir soru sormak üzere buradayım. kaç günlerdir içimde bir rahatsızlık, bir huzursuzluk var. fikirlerinizi duymak istediğimden soruyorum. sorun şu:

bir adet erkek arkadaşım var. yaklaşık 10 aydırdır beraberiz. bi internet sitesinde tanışmıştık, ilk 8 ay boyunca hep uzak mesafe ilişkisiydi. sık sık istanbula (yanıma) geliyordu aslında ama devamlı bir birliktelik gibi olamazdı tabi. fakat sonra istanbul'a geldi, yani uzun süreliğine. her şey mükemmeldi onunla, çok seviyordum, deliler gibi mutluydum işte. ama gelişi hemen hemen okulların kapandığı tarihe rastlıyordu ki, ben de ailemi görmek üzere izmir'e dönmek zorunda kaldım. yani pek de beraber olamadık yine. ikimizin de yalnız olduğu bir dönemde tanışmıştık biz, ilgiye, sevmeye ve sevilmeye ihtiyacımız vardı. bu yüzden ben ondan uzakta ve başka insanlarla beraber olduğum için sürekli yakınmaya başladı. onunla yeterince ilgilenmediğim, sevmediğim gibi garip triplere girdi. ben de sinirleniyordum, kızıyordum bu hareketlerine ama yine de haklı olabileceğini düşünüyordum. sonuçta benim için geldi istanbula diyordum. istanbul'a gittim bikaç günlüğüne. uzun uzun konuşup ara vermeye karar verdik. biraz düşünmek üzere. yolunda gitmeyen bişeyler olduğunu, mızmız bir çocuk gibi davrandığını düşünüyordum çünkü sevsem de.

fakat diğer tarafta başka bir mesele de büyüyordu. bu da şu ki: lisede çok hayran olduğum, asla beraber olamayız biz deyip, içten içe mükemmel bir birlikteliğin hayallerini kurduğum çocuk, beni facebook denen boktan bulmuştu. 4-5 ay önceydi bu. konuşmaya başladık facebook'tan biz o zaman. aslında hep çok tatlı bi muhabbetimiz vardı. sinema, kitaplar, siyaset, hayat gibi biçok konu üzerine saatlerce konuşuyorduk. hoşuma gidiyordu bu aslında. arada bir buluşuyorduk, çok kısa buluşmalar ama. bir saat bi çay içip ayrılıyorduk felan. hatta bazen durup dururken kendimi onun hakkında düşünürken buluyordum. neyse işte. bigün bi konuşmamız sırasında, onun da beni önceden fark ettiğini, lisede iken benim hissettiğim şeyleri onun da düşündüğünü öğrendim. bana dair benim bile hatırlamadığım bikaç anısını anlattı benimle ilgili olan, hep etkilenmiş benden. işte. bu çocuk son günlerde yavaş yavaş bazı sinyaller vermeye başladı, fark ediyorum. ters çevirmek gelmiyor içimden aslında. çünkü onu kaybetmek istemiyorum. ve eğer duygularını bana söylerse, ve ben reddedersem arkadaş kalmak istemeyeceğini de biliyorum. korkuyorum.

diğer taraftan durup "napıyorum ben ya." diyorum kendime. çünkü yaptığım şey hiç de doğru değil, biliyorum. sevgilimi özlediğim zamanlar bile oluyor. ama bazı tavırlarının hiç değişmeyeceğini de biliyorum. ki 5 yaş felan büyük benden. evlenme gibi planları kurabilicek bi yaşta. fakat ben biçok şeyin başındayım daha. onu oyalıyormuşum gibime geliyor bazen nedense. ya da birbirimize bu kadar çok bağlanmamızın nedeni aslında yalnız kalmamız felan diyorum.
ve bakınca, sevgilimin beni ben yapan özelliklerden çok benim sevgimi ve ilgimi sevdiğini düşünüyorum.

bu durumda ne yapmalı şimdi? kafam karışık. bilmiyorum ne istediğimi.

hayli uzun oldu, okuyanlar için teşekkürler. yargılamak yerine yardım ederseniz ne de güzel olucak bi de.

Ya düşündük Bodrum'da falan şöyle güzel bi tatil 900den aşşağı patlamıyor. Ben de dedim ona o kadar parayı verene kadar üstüne biraz daha koyar giderim yunan adalarına. (vize sorunumuz yok) Mantıklı mı düşünmüşüm yoksa "bebeyim bak şurda şöyle ucuza güzel bi yer var" diyebilir misiniz?

3 kişiyiz. Ev falan da kiralayabiliriz ama Bodrum'da günlüğü 120den başlıyor.

Ne yapalım, ne edelim?
Tesekkürler simdiden.

"1999 yilinda pkk kendini fes etme karari aldi
2000 yilinda 0 sehit
2001 yilinda 0 şehit

AK PARTİ HÜKÜMETİ BAŞLIYOR
2002 de 13 şehit
2003 de 21 şehit
2004 de 73 şehit

AK PARTİNİN KALFALIK DÖNEMİ
2005 de 92 şehit
2006 de 121 şehit
2007 de 118 şehit
2008 de 150 şehit
2009 da 135 şehit
2010 da 141 şehit

TAYYİP BEYİN USTALIK DÖNEMİ

son bir haftada 25 şehit ...."

dogru mu bu sayilar?

Sizce 102 ekranda BluRay izlemeye en yakışan filmler hangileri?