Bir sehirde 20 bina yikildiysa arama kurtarma faaliyetleri hepsinin en ust katindan baslar. Bir arama kurtarma takimi var diyelim, bu 20 binanin en ust katlarini teker teker gezip kurtarmalari yaptiktan sonra en ustten bir alt katlara gecer. Yani en alt kattakilere sira gelmesi uzun saatler, gunler alir.

Bunu etkileyecek baska parametrelerde var tabl. Mesela binada alt katlara cok kolay erisim varsa o zaman o binayi tamamlayip digerine gecebilirler. Ama tum binalarin ayni durumda oldugunu dusunursek o zaman ust katlar bitmeden bir alt katlara gecilmez.
Amac kurtarilan insan/zaman degerini maksimize etmek.

Bir de evet fotolardan da anlasilacagi gibi, bazi katlarin alttan ilk 3, ilk 2 kati cokerken, ust katlari gorece olarak daha az hasar almis.

Maalesef oluyor. Arkadaşların dediği gibi binanın yıkılma/çökme/ devrilme durumuna göre değişse de çoğunlukla çöküyor.

Gölcük depreminde 5 katlı evimiz dümdüz oldu ve babam son katta oturduğumuz için kendi çabası ile çıkabilmişti ama alt katlardaki neredeyse tüm komşularımızı kaybetmiştik. Maalesef şansları çok zor oluyor.

bina aşağı duru bütün göçerse en üst kattakiler avantajlı. çalıştığım bi abi hasar tespit için bi okula gittik, uzaktan bakıyoruz hiç bişey yok binada yanına yaklaştık kapısı yok. meğer 3 katlıymış tek kat gözüküyo demişti. binaların merdivenleri statik hesaba dahil olmadığı için merdivenler ilk yıkılıyor genelde. bu durumda toprak üstünde kalan ilk kat en avantajlı.

bir de binanın öne/yana yatarak yıkılması var. bu durumda en alt kattaki ufak kırıklarla çıkma şansı varken 3 katlı binada misal en üst kattaki 10 metreden düşüyor gibi düşünebilirsin.

Direkt zemine çökmelerde kat başına düşen ağırlık belirleyici oluyor. 5 katlı bir binada 1. katın üzerinde bulunan ağırlıkla üst katların üzerinde bulunan ağırlık misli misli farklı olduğu için birçok zaman özellikle en üst katlarda tam anlamıyla çökme dahi olmuyor.

Bahsettiğim ağırlık mevzusundan dolayı alt katlardaki olası yaşam üçgenleri de ezilme tehditi altında oluyor. Üst katlarda pek çok yaşam üçgeni oluşuyorken alt katlarda bu alanlar çok kısıtlı ve ufak oluyor.

Last of Us oynasın, zorluk seviyesini kendine göre ayarlar.

tlou +1, bunlara ek uncharted serisi, days gone, tomb raider serisi de çok güzel ama daha ilk kez oynayacaksa fazla oyun değil de daha sinematik olduğu için detroit become human dan zevk alabilir.

Tlou cok zorlar nisan alma olayindan dolayi. Tomb rider iyi olur bence

Night in the Woods

Littlebigplanet

Don't starve together olabilir.

little big planet
two brothers
assasins creed
garfield'ın go-kart oyunu
araba yarışları

rayman legends.

İlk oyun oynama deneyimiyse yukarıdakilerin çoğu zor gelir.

Detroit become human. Türkçe oyun.

detroit become human. film izler gibi oyun oynar. sevmeme ihtimali 0

Crash Bandicoot N Sane Trilogy.

Fiyatlari ucuz mu bilemiyorum ama ben gaziantepte bir dukkandan, akik gumus, reklami da instagramda cikmisti, alti tane yuzuk aldim, cok da begendim,
Cok ilgililer, whatsappdan da siparisle ilgili iletisim kurmustuk. Ayni gun de kargoya verildi.

gümüşü bilinmedik satıcılardan almanızı önermem. sahte olması muhtemel. ben yandım siz yanmayın.

(bkz: dulger baliginin olumu)

Haldun Taner'in On İkiye Bir Var öyküsü.

Ben de sait faik in son kuslar oykusunu hatirliyorum.

Oktay Akbal'ın hiroşima ile alakalı bir metni

ilk akla gelenler: sait faik semaver, orhan veli anlatamiyorum, omer seyfettinler, cahit sitkilar, montaigne denemeler, moliere'in cimrisinden alintilar, koroglu siiri mert dayanir namert kacar, affan dedeye para saydim, ahmet hasim, ahmet mithat efendiler, kemalettin tugcu pesimistligi vardi bir de:) eskicinin kopegi falan zorlasam 50-60 tane cikar abartmiyorum, iyi oldu bu duyuru, eskiden okuduklarimi tekrardan okuyacagim farkli tatlar alir, anilar canlanir, nostalji olur ne guzel, malak gibi telefonda geciriyoruz saatlerimizi

kurtla köpek vardı. kurt açken köpekle rastlaşır, köpek "gel köpek ol" der, kurt tasma izini görüp açlığı tercih eder vs.

aynı parçayı bu yıl basımı 5. sınıfların Türkçe kitabında gördüm, "kurt köpeğe saldırıp onu yemeyi düşündü, köpeğin boynunda tasma yarası vardı." ibarelerini çıkarmışlar.

Bilmislik etmek istemem de ilacin etkenine baktim bilim ilacin boyle bir goz damlasi var, form olarak biri tablet biri damla uymuyor tabii ama ilaca hic bi turlu ulasamazsaniz doktorunuza danisip bunun muadili gibi kullanilabilir mi ogrenebilirsiniz

www.bilimilac.com

Anneme de geçen ay aynı tanı kondu ve aynı ilacı bulmakta çok zorlandık. En son depodan geçmiş satışları öğrenerek sayı olarak fazla almış eczaneleri gezerek bulmuştum. Farklı eczaneleri gezmenizi öneririm. Elinde olan eczacılar olabiliyor.

düzenli olarak abd amazon 'dan ilaç sipariş veriyorum.
gümrükten almak için doktora reçete yazdırmanız lazım. ben aile doktoruna yazdırıyorum.
aldığım ilaçlarda multivitamin, antioksidan tarzı reçetesiz satılan ilaçlar.
reçetesiz satılmayan ilaçlardan hiç getirtmedim.

Çok teşekkür ederim cevaplar için

Ben kardesim istedigi icin (ayni evde yaşıyorduk) bazi sartlar karsiliginda kabul etmistim mesela. Herhangi bir sorumluluk almam kedi ile ilgili diyordum şuan uc kedimiz var. Ikisini sokaktan ben getirdim. Evet asiri mutluyum iyi ki yapmisiz boyle bir sey.
Esyaya anlamsiz bir anlam veriyorsaniz, vay kedinin patisi takildi elbisem delindi, perdeyi yirtti, bunlari dert edecekseniz belki almamaniz yerinde olabilir. Ama kedi var kedi var. Kimisi cok uslu kimisi yaramaz oluyor. Bunlar hic olmayabilir de.
Temizlik toz tuy gibi ince tasalariniz varsa da belki almamaniz yerinde olur. Ama bence bunların hic biri kedinin var olmasinin verdigi mutlulukla kiyaslanamaz. (Benim gozumde)

Kedi her yeri tuy yapar, bazen gece uyutmaz cesitli sebeplerle, kimisinin kotu huylari olur cok ugrastirir maddi manevi zarar verir. Mesela cok sevdigin bir esyayi sebepsiz yere atip kirabilir.

Boyle zahmetlere giremiyorsan hele bir de kedi de istemiyorsan sahiplenilmez bosver

Ben hiç aklımda yokken ansızın sahiplenmiştim. Kedi bakımı konusunda hiçbir deneyimim yoktu.
Deneye yanıla öğrendim :)
Temizlik konusunda çok hassassanız kedi sahiplenmemeniz daha iyi olur.
Her gün eve geliş saatleriniz düzensizse, gece dışarıda kalma, uzun seyahatlere çıkma durumlarınız oluyorsa da sahiplenmemeniz daha iyi olabilir. Ha ben bunları yapmıyor muyum, yapıyorum :d 24 saat nöbetlerim oluyor mesela, annem ilgileniyor kedimle. Seyahat durumu olursa da benim kadar iyi bakacağını düşündüğüm biri var yani. Böyle biri varsa kedi sahiplenebilirsiniz mesela.
Kedinin masrafları, tüyü, evde devirdiği eşyalar (evimde biblo, lambader yok, sınırlı sayıda tablo var kedim sayesinde;)), veteriner ziyaretleri vs hiçbiri değil de onun ömrünün benden daha kısa olduğunu bilmek yaralıyor beni. Bir gün onu kaybedeceğim gerçeği ve çekeceğim acı beni tüm bu ıvır zıvırdan daha çok endişelendiriyor.

Ondan sonra bir daha kedi sahiplenebilir miyim bilmiyorum...

Alerjisi olan almasın derim :)

Gerçi sonradan da alerji olabiliyor. Ben 5-6 yıldır kedi bakıyorum ama son bir yıldır alerjim çıktı, ilaç kullanıyorum. Aerius bir tane de adını unuttum o var. Neyse bazen her gün ilaç almam gerekiyor bazen de iki üç günde bir.

Kedinin benim için tek zorluğu var açıkçası, o da tatil zamanı 1000 km yol yapıyoruz hayvanlarla. Hem onlara zorluk hem bana zorluk. Tatilde bırakacağınız biri yoksa sahiplenmeyn derim.

Bu çok şans işi gibi bir şey. mesela bizim kedimiz 5 yaşına girecek yakında, 40 günlükten beri bizimle birlikte. Şimdiye kadar bir tane eşyayı devirip kirmisligi, bir yeri tirmalamisligi yoktur. Herhangi bir kuralı çabucak öğrenir ve yapar. Kuru maması dışında hiçbir yiyecek ile ilgilenmez. Maması da odasında şeffaf bir kutuda, bizi bekler vermemiz için. Öyle masaya atlama olayları vs de yok yani.

Hatta geçen haftadan örnek vereyim, hala içimde vicdan azabı nedeni çünkü. Plansız bir şekilde arkadaşlarımızda kaldık; bir gün tam gün evde tek basinaydi. Yine de plansız olduğu için eve erken dönmeye karar verdik ki iyi ki de öyle yapmışız; tuvaletinin olduğu banyonun kapısını kapalı unutmuşuz (5 yıldır ilk kez böyle bir şey yaşanıyor. Normalde elli kere kontrol ederiz). Eve girer girmez nereye tuvaletini yaptı acaba diye düşündüm ve çok çok üzüldüm. Yavrum 1 gün boyunca tutmuş tuvaletini, hiçbir yere yapmamış ya, ki yapsa hakkiydi. Böyle akıllı olmasının yanında sizin için sorumluluk nedeni aynı zamanda.

He bizimki bu kadar akıllı diye her kedi böyle mi? Hayır. Bizimki tamamen bizim şansımız. Arkadaşlarımın boydan boya perdeleri yırtan, evdeki tüm yemeklere atlayan, tek başına evde kalınca evi birbirine katan kedileri var. Kuzenimin kedisi tüm parkeleri kemirmisti mesela.

Tüy döküyor mu? Döküyor. Bunun için iyi bir robot süpürge, kurutma makinesi, kaliteli mamalar ve vitaminlere yatırım yaptık biz. Büyük ölçüde azaldı ama bahar aylarında tüy döküyor. Bu kedili bir evde illa ki olacak. Ben de saç döküyorum mesela. Çok uzun süre tek kalırsa oyun oynamak istiyor. İlgi istiyor.

Bu kadar akıllı olmasa yine de sever mıydım? Tabii ki. Sahiplenirken kavun olmadığı için nasıl bir karaktere sahip olacağını bilmiyorduk. Buna rağmen her şeyini kabul ederek aldık. Hem kendi karakteri hem de yetişme şekli nedeniyle biraz da böyle oldu. Çocuk gibi düşünün. Surekli sorumluluğunu kabul etmeniz ve ona zaman ayirabilmeniz en önemli kıstas bana kalırsa.

Edit: alerji ve tatildeyken bakacka biri olmasına da +1 vermeliyim. Benim alerjim olduğu için (aklınıza gelebilecek çoğu şeye) kedime de var tabii ki. 2 egunde bir alerji ilacı içiyorum bu sebeple. Ve tatile giderken bırakacak birileri yoksa çok zor olur.

yavru kedi düşünüyorsanız eğer bakımı ilk aylarda zordur, işe/okula gitmeniz gerekiyorsa sahiplenmeyin.

Sizi gayet iyi anlayabiliyorum. Tabii merak ettiklerinizin tek bir yanıtı yok, kişiye, kediye göre değişir. Kendimce yanıtlamaya çalışayım.

Kısa cevap; iyi ki kedi almışız.

Çocukluğumdan beri hep sokakta kedi bakar, ailemden gizli eve sokmaya çalışırdım. Evlendikten sonra da hep istedim ama eşimi ikna edememiştim 2 sene öncesine kadar. O da kedileri sever ama neticede ömürleri bize göre kısa olduğundan kediye bağlanıp onu kaybedince yaşayacağı üzüntüyü düşünür, eve almak istemezdi. Nihayet o da kararını değiştirdiğinde o kadar çok kedi isteyen ben panikledim, nasıl bakacağız, biz işteyken ne olacak, rahat uyku uyuyabilecek miyiz, temizlik nasıl olacak (toz/tüy ve eşyalar konusunda kıl bir adam[d]ım) gibi bir sürü soru vardı aklımda. Kedilerin manyak hayvanlar olduklarını bilsem de 7/24 birlikte yaşamak farklı oluyor. Ben mesela artık eskisi kadar toz/tüy ve eşyalar konusunda takıntılı değilim, biraz saldım artık ve daha rahatım. Çünkü kedi söz dinlemez, gider yine o koltuğun köşesini kemirir, oyuna davet eder ve iştirak etmezseniz gider kızdığınızı bildiği bir şeyler yapar. Tabii bunlara önlem alabilirsiniz belki ama kedi yine bir alternatif yaratıyor zamanla, o yüzden kediyle birlikte yaşamaya devam etmek istiyorsanız salıyorsunuz kendinizi. Kedi insanın sivri yanlarını törpülüyor. Denemeden bilemeyeceksiniz bazı şeyleri. Bu arada eşim de kedi eve geldikten sonra o kadar çok sevdi ve bağlandı ki, iyi ki var diyor. O benim kadar istekli, kedilere aşkla bağlı birisi de değildi başta.

Yalnız uyumayı sevenler örneği mesela, kimi kedi yatağın içine girer, size yer bırakmaz, uyutmaz, gecenin bir yarısı oyun ister bağırır, kimisi (bizimki mesela) gelir komodinde yatar, sabaha kadar gıkı çıkmaz. Kimisi eşyaları parçalar, kimisi miskin miskin oturur. Çeşit çeşit kedi var ama bazı ırkların bazı özellikleri daha baskın olabiliyor. British’lerin tekirlere göre daha sakin olması gibi.

Özetle kedi eve girince insanın hayatı dramatik şekilde değişiyor, ister istemez kedi evin merkezi oluyor. O yüzden kişisel alanınıza, sakinliğe, tertip düzene çok düşkünseniz bence kedi almakta aceleci olmayın, iyice düşünün taşının. Bir de kedi evde uzun süreler yalnız kalacaksa (3-5 günlük iş seyahatleri gibi) ona da şimdiden bir çözüm bulmak lazım (birkaç günde bir uğrayacak arkadaş vb).

Benim kedi beni sahiplendi aslında. Sokak kedisiydi (ki hala dışarı çıkar) ufak ufak içeri gelmeye başladı. Şimdi zamanının çoğunu benim evde geçiriyor. Ben hep böyle bir sorumluluğun altına giremem diyordum ama bir şekilde girmiş buldum kendimi. İyi ki beni bulmuş diyorum yoksa yalnız yaşarken evden çalışma ile kafayı yerdim.

Tüylere-kumlara tahammülü olmayan biri kedi sahiplenmemeli. Kum büyük ölçüde engellenebilir ama tüy için yapacak pek bişey yok, kurutma makinesi ve dyson süpürge en etkili çözümler bence.

Yiyeceklere atlaması da olağan karşılanmalı, mesela benim kedim elimde gördüğü her şeyi önce kendisi koklamak istiyor. Barkod gibi, bazen o gelmeden ben götürüp koklatıyorum kendisiyle ilgili bişey olmadığını görünce gidiyor. Kokladığı şey etse, ezine peyniriyse, sütse bir damla veriyorum çünkü vermezsem benim yememe müsaade etmez.

Gece aniden uykunun bölünmesine karşı çok titiz-hassas biri de sahiplenmemeli. Benimki önce yatağa sonra pencere kenarına zıpladığı için gecede birkaç kere yastığıma basılmasıyla uyanıyorum. Bazen de sadece sıkıldığı için oyun isteyerek uyandırabiliyor.

Ben tam da o bahsettiğiniz, olaya sıcak bakmayan biri olarak kendimi bu durumda buldum. Kardeşim çok istediği için reddedemedim ama şu an idare ediyoruz. Pozitif yanlarını yazmama gerek var mı bilmiyorum ama klasik şeyler, dalaşmak çok tatlı oluyor :))

Ama sorulan negatif yanları için sayayım;
-alerji durumu
Alerjik yapım olduğu için nefes almakta zorlanıyorum bazen, kediyi odaya almamaya çalışıyorum çoğu zaman ama yararı tabii ki olmuyor.
-tüy durumu
Çok tüy döküyor, felaket bir şey. Her taraf tüy. Eğer kıyafetlerinizin çoğu siyah ya da koyu renkse ve kediniz beyazsa bitti... imkanı yok tertemiz kıyafetlerin. Bir de inada yapar gibi gidip koyu renkli kıyafetlerin üzerinde yuvarlanıyor hep. O zamanlar kardeşimle sıkıntı yaşıyoruz :/
-uyku durumu
Bazen bizim ufaklık geceleri uyumuyor, kapılara gelip miyavlıyor kapı cırmalıyor kafa atıyor falan kapıya, çılgın bir şey. Ben odama almadığım için deliriyor genelde. Uyku hassassa çok sıkıntı. Ben bir kere uyanınca bir daha uyuyamayanlardanım :/
-veteriner vs.
Yani üşengeç bir yapınız varsa biraz zorluyor, ben hastaneye hasta olduğumda gitmeyen biriyim, bu arkadaşın sürekli bakımı oluyor. Neyse ki kardeşim ilgili daha çok.
-koku
Bilmiyorum bizim kedide mi var sorun emin değilim ama maması dışında yemek yerse (bizim yaptığımız yemeklere dadanıyor da bazen ehehe) koku yapıyor arkadaşta. Yani oluyor öyle bir kokusu :/

Durumlar az buçuk böyle. Daha bir sürü şey vardır da şu an bunlar aklıma geliyor. Ben bir eve çıkarsam kedi sahiplenir miyim çok emin değilim çünkü temiz olmak, kesintisiz uyumak, rahatça nefes almak vs bence daha önemli ama yalnızlığı paylaşmak için ideal bir arkadaş inkar etmiyorum.

Uzun kahvalti, dizi
Evi toplamaca
Kitap okumaca.
Arkadaslarla icmeye gitmece.

hiçbir şey yapmadan evde öylece oturacağım :)

covid + olduğum için evden çıkamıyorum. oyun oynar, film izlerim. çamaşır yıkarım, temizlik yaparım. yemek yaparım. whatsapp video görüşmeleri yaparım. çiçeklerime bakarım. balkona bi su tutarım. nasıl planlar ama :)

aldatıldığımı öğrendim üç gün önce.
daha fazla düşünmemenin yollarını arayacağım muhtemelen. Kendimi suçlayıp suçlayıp, dur ya o kadar da değil diyorum.

Akşama şehir dışına arkadaşıma gideceğim. Sarhoş olup bi iki saçmalarım belki biraz içim ferahlar.

39 derece ateş ve ciğerden öksürmeli güzel bi gün oluyor :)

Hava kötü moraller bozuk. Artık bu kışın bitmesi gerekiyor diye söylenip duruyorum evde.

Kitap, diziyle geçecek. Akşamüstü çıkıp bir kahve içeriz herhalde.

Kahvalti +
Okuma+yazma -
Telefon görüşmeleri + -
Yeme-içme -
Alış veriş -
Yürüyüş -
Düşünme +++++

Tiamat’a başladım. Sonra alışveriş ardından film dizi falan olur. Yağmurlu bir gün.

Çalışıyorum.

Bulanan midemi daha da bulandirmisti.
Koca bolumden kimse ile duzgun bi ilişki yurutememistim. Tuhaf garip davranislar. Kadın sayisinin baskin oldugu bir bolum oldugu icin zaten samimiyetsizlik diz boyu idi.
Yurtta kalmamin katkisi ile de insanlarin disaridaki kimlikleri ile ev ici oda ici halleri arasindaki farki gormek anlminda baya aydinlanmistim. Hala alli pullu birini görsem asli nedir diye dusunuyorum.

ilk üniversitemiz derken?

@candide, okunan ilk üniversite yani gençliğe açılan ilk ortam. Küçük yaşta insanları tanımaya başlama falan. O yüzden ilk dedim.

Tüm insan ilişkilerimi ve hayata bakış açımı sıfırdan düzenledi diyebilirim. Benim üzerimde çok büyük etkisi oldu. İlkokul ve lise, doğası gereği belli bir sosyal kümenin içerisinde şekillenen, kapalı bir ortam. 18 yaşına kadar edinilen çevre aynı şehirde, yakın mahallelerden gelen, yakın sosyo-ekonomik durumdaki ailelerin çocuklarının buluştuğu daha rafine bir alan. Ancak üniversitede türkiye'nin her yerinden, bambaşka sosyo-ekonomik durumlardan, bambaşka siyasi görüşlerden gelen insanların buluştuğu bir yaşam alanı. Bu yaşam alanı benim tüm yaklaşımlarımı şekillendirmiş, adeta bir akvaryumdan çıkıp okyanusa atlamışım gibi hissettirmişti. Burada madde madde yazmak mümkün değil, bugünkü beni, ben yapan 3 şeyden biriydi kampus hayatım. Diğerleri ise aile ve iş ortamı elbette.

çoğunluğun salak olduğunu öğrendim.

üniversite biteli bir asır oluyor bunu hala deneyimliyorum.

işin güzel tarafı başkaları da beni o gruba sokarak aynı şeyleri düşünüyordur.

işte insan.. ve ilişkileri.

Çok şey kattı. Üniversiteye girdiğim dönemde türban yasağı yeni yeni kalkmıştı, erkek halimle türban eyleminde bulmuştum kendimi. İlk defa LGBT bireyle tanışmıştım, türbanlı, feminist, vegan, radikal solcu ve sağcı arkadaşlarım olmuştu. Eş cinsel biriyle yurtta oda arkadaşıydım, diğer oda arkadaşım 5 vakit namaz kılıyordu:D.
Görece modern, okumuş bir ailede yetişememe rağmen ne kadar ön yargılı olduğumu fark ettim. Öyle ki üniversite dönemimde ve sonrasında özelliklerinden dolayı etiket yapıştırmamayı öğrendim. Bahsettiğim yıllar 2005-2010’lar. Tvde kadınların dövüldüğü, taşfırın kavramının olduğu ve eş cinsellerin adının bile geçmediği dönemler.
Daha sonra yüksek puan alıp Anadolu’da tıp okuyan arkadaşlarımdan ne kadar farklılaştığımı gördüm.
Gerçekten iyi bir üniversitede okumanın farkı aldığınız eğitim değil vizyonunuz değişiyor, genişliyor.
Benzer durumu askerde yaşamıştım. Yedek subay olarak 12 ay yaptım Kayseri’de. Sonrasında ne kadar izole bir çevrem olduğunu Türkiye’den ne kadar bağımsız yaşadığımı fark ettim.

lise gibi gelip gittim pek bi şey katmadı bilgi dışında
zaten şimdiki gibi interaktif olaylar yoktu, hoca için tembellik olsa da öğrenciye sunum yaptırma gibi
zaten öyle marjinal bi olay da yoktu

yemekhane sırasını sabırla bekleme kültürü
metroda ders çalışabilmek
ders aralarındaki çember sohbetler

O kadar yabaniydim ki, uzun ders aralarında akranlarımla aynı ortamı paylaşmaktan kaçınmak için, fakülte binasının hemen bitişiğindeki kafeye oturmak yerine, daha uzaktaki üniversite hastanesinin kantinine yürürdüm. Oraya gidip geri dönmesi bi 20 dakikamı alırdı herhalde ama dert mi? Hasta yakınlarının arasındayken adeta görünmez hissediyordum kendimi, korunaklı sessizliğimin içine daha rahat gömülebiliyordum orada. Üniversite döneminde ve sonrasındaki deneyimlerim, bu toplum kaçkını huyumu bir parça -küçücük bir parça- törpülememe yardımcı oldu. Başka da bir şey katmadı.

Insanlardan buyuk oranda soguttu. Dort yil boyunca kendi istegimle ve tercihimle ilk sozu benim ettigim bir sohbet olmamistir. Mecburi birkac arkadaslik disinda hicbiriyle vakit gecirmedim ki sinifimiz 180 kisiydi. Hicbiriyle iletisim icinde kalmadim. Mezuniyetime gitmedim. Pisman degilim.

Universitenin bana kattigi seyler oldu tabii, ama bu insanlar sebebiyle degildi, okudugum alani sevmem sebebiyleydi.

3 gün kwelleda kullandım geçmedi üstüne 3 gün wilkinson kullandım onunla da geçmeyince doktor kendisi bir karışım reçetesi verdi onu eczaneye yaptırdım da öyle kurtuldum bu illetten. Geçmiş olsun.

Bir günde geçer. Ama temiz tene temiz kıyafet ve yatak takımı olayını mükemmel organize edebilmelisiniz.

Ben de gecen aylarda neredeyse uc hafta bununla uğraştım. Göründüğüm ilk doktor alerji demisti. Ilac ve igne ile gecer gibi olup dort bes gun sonra kasinti tekrar siddetlenince bir doktora daha gittim ve uyuz teshisi alip kullanilabilecek her ilaci kullandim ama gecmedi. Çünkü teşhis yanlis koyulmus. Dört doktor gezdikten sonra ve bu sürecte alerji ihtimaline de karsi bes alti çesit alerji ilaci kullanip (atarax dahil) mahfolduktan sonra, bir kortizon ignesi baska bir alerji ilaci ile kurtuldum.

Sehrinizi bilmiyorum ancak iyi bir dermatologa gorunmekte fayda var. Uyuz ilaclarini gereksiz yere kullanmaktan derim de berbat olmustu. Son doktor onun icin de el yapimi bi krem yazdi sagolsun ve iyi geldi.

Belki belirtileriniz cok nettir bilemiyorum ama benim elimde parmaklarimda hiç bir sey yoktu mesela. Iki tane dermatolog uyuz boyle olmaz dedi ama acildeki doktor kesin uyuz demisti.

Cok gecmis olsun. Kukurtlu sabunla yikanmaniz, kiyafetlerinizi de beyaz sirke ile yikamanizin da faydasi olabilir. Ama benim ilk tavsiyem teshisten emin olmaniz olur. Benim gibi yok yere o kadar ilaç kullanmayin.

bildiğim kadarıyla uyuzun 100 çeşidi var.

Ilacin ureticisi firmaya dönüş yapabilirsiniz. Sitesinde de onlara ulasmaniz icin bi bölüm vardır zaten. Yan etki bildirim kısmı vardir. Yan etki olmasa da o kisim aracığı ile bildirimde bulunabilirsiniz. Mutlaka ilgilenirler.

Şikayet edin.

Eczanelere gelen mümessiller bir dolu tanıtım amaçlı ilaç bırakırlar . Onlardan bir kaç tane vererek gönlünüzü de alabilirlerdi.
Her şey şatış temelli olamaz.

köpürerek taşması bozuk olduğunu mu ifade ediyor ? buna nasıl karar verdiniz. kutulandığı andaki hava basıncı yüksektir açılınca bir miktar taşabilir. yumurta değil bu bozulduğunda köpüklenip kimyasal bir değişime girsin. ilaçlar böyle bozulmaz, ya taşıyıcı maddesi kurur ya da buharlaşarak etkinliği yitirir. fakat labratuar testi olmadan bunu anlamanız gene mümkün olmaz.

Fransa'da yasiyorum; İtalya'da çalışmış, Almanya'da çalışmış/çalışan arkadaşlarım var.
İtalya ne Fransa ne almanya ile yarisir. Maaslar düşük, is ortami genelde kötü. Hatta elden maaş verme bile duydum.

Kültürü, hayati Almanya'ya göre güzeldir ama ekonomik durum baya kötü. Şöyle diyeyim; lojistik firmasinda düz çalışan arkadaş 700-800 mü ne aliyordu. Fransa'da net asgari 1200 civari. Ki o paraya lojistikte üniversite mezunu kimse calismaz bile.

Ben olsam italya ile alakali hayal kurmazdim. Almanya güzel, Fransa güzel.

italyada yaşayan birisi türkiyedeki refahının üzerine taş çatlasın %30 falan koyar, almanya için bu oran en az %100. ama bu oranlar ortalama standart işçi/beyaz yakalı içindir. ekonomik gayeler ikinci plandaysa, sosyal anlamda daha zengin olan italyayı tercih etmek daha makul gibi.

İtalya'da işsizlik var.

tr.euronews.com

Almanya'da işsizlik daha düşük. Hatta attığım haberdeki grafiğe göre en düşük. Bu nedenle İtalya Almanya'dan daha iyi bir ülke denemez üniversite sonrası çalışmak için.

İşte duyurunun farkı bence bu, sözlükte formata yup sorunca hafiften laf sokmalı cevaplar geliyor.

Teşekkür ederim.

yurtdışında çalışmış olmak ile ilgili bir tecrübem yok ancak bence çalışmak istediğiniz sektör bu soruda önemli. Üniversitede de sanat mı okumak istiyorsunuz, mühendislik mi, psikoloji mi? O ülkenin sizin düşündüğünüz eğitimle/ sektörle ilintili işleri ne durumda? Ben olsam eğer aklımda bi bölüm varsa biraz onu göz önünde bulundurarak seçim yapardım.

İki yıl kadar önce arkadaşım yerleşti italya'ya. Türkiyede ki refahını %100 katladı mesela. Pandemi yokken gittiğinde bile haftanın 1 günü evden çalışma şeklinde ilerliyormuş. Şuan iki yıldır evden çalışıyor. Ofise dönülse bile evden çalışma günleri kalıcı olarak ikiye çıkartıldı. Ve ofise gittiği günlerde risk aldığı için mesaili maaş alıyor o günler için. Ki diğer yan haklarını duyduğumda da çok şaşırmıştım.
Sektör ilaç.

akdeniz iklimi kültürü size daha hoş geliyorsa, orada da gayet iyi şartlarda çalışılabilir yani.

Ne isteğinize ve ne meslek seçeceğinize bağlı?

İtalyanca öğrenmesi kolay, italyan kültürü kaynaşması, entegre olması kolay (almanyaya göre) bir kültür. İklim güzel, sosyalleşmek kolay. Üniversite okumak için gayet güzel bir yer.

Almanya yukarıdaki avantajları taşımamakla beraber, işszliğin düşük, orta düzey düz beyaz yaka çalışanlar için (babanızdan devralacağınız holdinginiz yoksa) daha iyi maaşlar vaadeden bir ülke.

Ancak üniversite diye başlayıp liseye geçmişsiniz??
Lisede sunduğunuz seçeneklerin dil açısından bir farkı olur; onun dışında ikisi de bakelorya diploması veriyor nasılsa. Ucuz ve puanın daha kolay yeteceği okul duruma göre tercih edilebilir.. ikinci yabancı dilden sonrası daha kolay öğreniliyor nasılsa. Diğer ülkeye geçiş hem liseden hem de üniversiteden sonra mümkün.

Sanat, sosyal bilimler veya denizle ilgili alanlarda italyayı tercih edebilirken ekonomi, IT, mühendislik alanlarında almanya olabilir. Buralarda okuyup belki norveçe belki Yunanistana geçersiniz belki? Neden dar bakıyoruzki? Nerede mutlu olunacaksa oraya gidilmeli bence.

bir önceki istanbul depremi diye anılıyor ama istanbul depremi değil aslında, gölcük depremiydi. aynı tehlike hala geçerli.

Ben dogma buyume golcukluyum. Ailem hala orda. Golcukte zaten artik uc kattan fazla izin alinip yapilabilen bina yok ki. Eskiden on on bes katli siteler filan vardi. Hic bir sey kalmadi. Bence o acidan golcuk ve yenikoy ilceleri filan oldukca oldukca güvenli sayilir. Guvenilir olmayan bina zaten iki katliysa bile yikilip gitmisti.

Kocaeli İstanbul'a nazaran daha az zarar görecek ve tüm İstanbul hereke ve Karamürsel taraflarından başlayarak akın edecek.

Ayak bastiginiz her yer tehlike altında. Çünkü deprem tam bir bilinmezlik. Ama ben sahsen daha once büyük deprem yasamisligi olan bir bolgeye oldukca temkinli yaklasirim.

1999 depreminde eskişehir'de bile zarar gören binalar oldu. Varın siz hesap edin.

hakan peker - illaki
aşkın nur yengi - yabani
deniz seki - aşkıma ait

Tarkan - Simarik
Demet Sagiroglu - Arnavut Kaldirimi
Burak Kut - Benimle Oynama

alla beni pulla beni :'(
cingenem

barış manço - mahkum - www.youtube.com
sezen aksu - haydi gel benimle ol - www.youtube.com
ebru gündeş - tanrı misafiri - www.youtube.com
bonus: zeki müren - alkışlarla yaşıyorum - www.youtube.com

evdeki kasetler bunlardı, döndürür döndürür dinlerdim mecbur. bu isimlerin ikisinden nefret ederim şu an gerçi, bil bakalım hangileri hehe.

Onun arabasi var
Yonca evcimik aboneyim
Candan ercetin in de kapima dayanma sakin dedigi sarkisi

All That She Wants - Ace of Base
Şeytan Azapta - Tarkan
Abone - Yonca Evcimik

Moğollar - Bişey Yapmalı
Grup Yorum - Eftelya
Tarkan - Kuzu Kuzu

Süper Baba - Yeni Türkü
Coşkun Sabah - Anılar
Çelik - Ateşteyim Ateşte
Şarkı değil ama mansiyon kategorisinden sıralamaya girsin Bizimkiler Jenerik Müziği

Düşler Sokağı +1 ama Ezginin Günlüğü
Abone +1
Daddy Cool (hiç sormayın...)

Bonus: Kıl Oldum kafamda yankılanmaya başladı, onu da eklemek isterim.

Kayahan sarı şekerim
Nilüfer şov yapma
Fatih erkoç doktorum nerde

O-zone- Dragostea din tei
Aşkın Nur Yengi- Yabani
Gökhan Özen- Civciv

Emel Sayın - Yağdır Mevlam Su
İbrahim Tatlıses -. Tren gelir hoş gelir
Nilüfer - Mor Menekşe

özay gönlüm - tepside tepsi fındıklar
barış manço- kol düğmeleri
direc-t - hasret

Barbaros Hayrettin-Ben sizin babanızım
Shaggy-Boombastic
Cartel bir numara en bü'ük cehennemden çıkan çılgın Tüüürk

Şaka şaka, onları dinlemedigim için goturmuyorlar. Bunları dinliyorum, aha -->

Emel-Hovarda
Sibel Alaş-Adam
Nazan Öncel-Erkekler de yanar

Sibel alaş-adam
Hem şarkıyı beğenmiş hem de klibini çok ilgi çekici bulmuştum, o yaşta tuhaf geldiğini çok iyi hatırlıyorum. Bu şarkıyı duyunca direkt o dönemki dünyayı yeni keşfetme hissini anımsıyorum.

Kim söylüyor bilmiyorum ama hey barmen bana bir bira. Bu direkt bir anıyla bağlantılı bir şarkı hatta.

Hakan peker- hey corç
Ablamlar evde bunu söyleyip duruyorlardı, muhtemelen ezberlediğim ilk şarkı budur.

Bu 3ü okul öncesi döneme tekabül eden, direkt ufaklık anımsatıcıları.
Kendi müziğimi kendim seçmeye başladığım 10. Yaşımdan itibaren olan şarkılar daha bi çocukluk ve gençliğe geçiş hatırlatıcısı. Metro fm'de ne çaldıysa onlar denebilir.

hey sexy lady
craig david-seven days
santana-smooth
shaina twain-im gonna getcha good

01.30 - 02.00

Değişiyor da genelde 3 gibi falan yatarım.

Haftanın 6 günü sabah koşuya çıktığım için 11 30-12.00 gibi yatıp 6'da kalkıyorum.

01-02 arasi.

11:30-12:00

normalde 00.00 - 02.15 arası
tatilde 01.30 - 08.00 arası

edit: mesela birazdan yatarım

9:30

Sabah altida kalktigim icin 22:00 23:00 arasinda bir yerde uyumuş oluyorum. Tatil filan fark etmiyor. Çok nadir 00.00 i gecerip uyuyorum. Ayda belki bir kere filan.

00.00-02.00 arası

hafta içi 7.30 da kalkıyorum haftasonu 8,30 gibi. genelde haftanın 5-6 günü 5 saat uyurum, haftasonu dinlenirim aradaki farkı kapatırım ama o da 7-8 saati geçmez. çok uyumam, baş ağrısı ve sersemlik yapıyor bende.

Öğrenciyken sabaha kadar oturur insanlar uyanıp güne başlarken ben uyurdum.
Çalışmaya başladıktan sonra 01.00 - 01.30'da uyumaya başladım.
30'lu yaşlar bittiğinden beri gece yarısını çok geçmiyorum.

00.00- 00.30 arası.

Benim değil. İnsanla(özellikle Türk insanıyla) kesinlikle uğraşılmaz. Teknik iş yapmayı insan yönetmeye her zaman tercih ederim.

Hayır herkesin hayali değil.
Sektör burada bayağı önemli. Yönetici olduğunda alınacak riski stresi yogunlugu istemeyen bi suru iş arkadaşım var.

ya şimdi türkiye şartlarında müdür olmadığın zaman sürekli ezileceğin için müdür olmak iyidir. yoksa iyi bir müdürün varsa güzel güzel çalışmak iyidir. ama tr'desin müdür olmak zorunda gibisin.

Benim degil, daha once denedim. Iki kez. Ilkinde isini yapmak istemeyen benim de ustumle (CEO) ile gorusup isten kaytardilar. Digerinde insanlar isini yapmayinca ben terfi etmeden onceki arkadaslarimla aram bozulmaya basladi. Iyi arkadaslar ama iyi bir calisan degiller. O nedenle kendim is yapmayi tercih ediyorum.

Mudur olmak isteyenlerin cogu bence hava atmak icin istiyor. 2000 lira fazla alirim diye sabah ogle aksam, hafta ici ve hafta sonu is dusunmek istemiyorum.

@duyurukullanıcısı bence işin en kötü kısmı o. Yöneticinin biri gelecek belki senden daha tecrübesiz ama sırf title'dan dolayı ezileceksin.

Yapılacak yöneticilik var, yapılmayacak yöneticilik var. Çok genel bir soru. Hayalim değil ama iyi fırsatlar için neden olmasın diye düşünürüm.

Sende dogustan yoneticilik kumasi yoksa 8-5 kod yazmaya devam, zaten cogunluk boyle.

Yonetici kafasi olan adam icin ise amelelikten baska birsey degil, vakit kaybi.

2 Kere müdürlük teklifi geldi ikisini de reddettim. Müdür olunca CEO ya ona buna yalama yapman lazım, bazen haksızlığa göz yumman lazım, personelin değil yönetimin tarafında olman lazım hatta bazı durumlarda hak yemen yenen hak için ses çıkarmaman lazım. Ben bunları yapabilecek bir insan değilim

Benim degil. Su anki calistigimdan daha fazla calismayi/daha fazla sorumluluk aldigimi dusunemiyorum.

Valla ben insanları yönetmekten, insanlarla uğraşmaktan nefret ediyorum. Yöneticilik işi de yönetim dışında bir yerde ağzının iyi laf yapması, manipülasyon ya da tam tersi bazen dayatma-zorlama olayı olduğu için hiç istemiyorum böyle seyleri.

Benim eski it mudurumun loglarina bakmistim, aylarca sisteme girmemisti.
Dusun adam pc acmiyor. Hic login olmamis aylardir.

Sadece toplantilara giriyor onda da fikir one surmuyor, uyduruyor bir seyler. Kimse ona soru sormuyor aptal rolu yaptigi icin sorunun cevabindan korkuyor herkes.
Pandemi boyunca deniz kiyilarinda gezdi istanbulda evdeymis rolu yaparak.

Boyle mudur olduktan sonra daha ne olsun.
Onun direktoru de sadece outlook acardi.
Sadece mail atiyorsun 50bin maas veriyorlar.

Kim istemez bunu.

Ha depo muduru falansan o kotu tabi.
ama yazilim mudurlugu cok asiri sorunlu 24 saat calisan bir yerde degilsen kebap is.

ben kesinlikle ekip yönetme taraftarı değilim, özellikle çok uluslu firmalarda seni bağlayan çok fazla şey var. öyle kafana göre at koşturamıyorsun. küçük firmada yaparım ama neşter benim elimde olacak. benim segmentimde öyle değil maalesef.

Benim öyle bi hedefim isteğim yoktu ama oldum. Daha doğrusu TR'de piyasada o teknik kararları verebilecek (ve işler patlayınca sorumluluk alabilecek) kimse kalmadığı için ihale bana kaldı.

Kötü değil. Hala kod yazıyorum, ekstradan insandır, maildir, toplantıdır oluyor bir sürü. Ama en güzel tarafı şu, önceden de çalıştığım yerde zaten bi şekilde neyin nasıl yapılacağına ben karar vermek zorunda kalıyordum, yani millete, yöneticime "bu böyle olmaz, şöyle yapalım" diye laf anlatmakla uğraşıyordum. Şimdi o yok, böyle diyorum öyle oluyor. Daha pratik yani.

Bu karar verme dürtüsü yoksa zaten yönetici olmayın, boşuna strese girersiniz. Sonrası da yanınızda çalışanlara dert olur.

ben “insan yönetmek” kısmını anlamadım çok. daha doğrusu, benim yönetici saydığım kişiler çok doğru konumlanabilen, kafasını çok iktisatlı kullanabilen, tecrübeli kişilerdi. teorik bilgi ve çok çalışmakla edinilmiyor o beceri. yani, sizin model biraz daha uzak, anlıyorum da... herkes insan yönetiyor, zaten. yani, yaptığımız şeyler her zaman insanlarla alakalı. iyi idareci durumları yönetiyor. teferruatla uğraşmıyor ama benim bitmiş işime bakıp nerede yanlış olabileceğini söyleyebiliyor. “bunu niye böyle yaptınız?” sorusuna çünkü şöyle şöyle çalışmadı” denildiğinde çalıştırıyorsa cabası. yani, artık rehberlik etmek isteyeceğiniz seviye gelebilir. bundan zevk alabilirsiniz de... sadece parayla alakalı değil bunlar.

böyle durumlarda hiç gitmemeyi tercih ediyorlar insanlar ama bence gidip tebrik etmek, hatta uygun bir ortam olursa baş başa, biraz sıkışığım kusura bakma hediye getiremedim falan denebilir.

Yakın arkadaş ise ve 800 lira borç seni çok zorlamayacaksa ne yap et bi çeyrek tak. Mümkün değil diyorsan gitme ama arkadaşın sana küserse altın takmadığın için değil, düğüne gitmediğin için küser.

bir bahane bulup hiç gitmeyin derim.sonrasında sıkışıklığınız bitince isterseniz altın veya paranızı evine gidip verirsiniz.

Arkadaşla olan ilişkiye göre değişir bu durum. Düğününe gidecek kadar yakın bir arkadaşımsa (düğün organizasyonlarından nefret ederim) ve maddi olanaklarım herhangi bir hediyeye elverişli değilse bu durumu arkadaşımla önceden paylaşırım. Çünkü benim gibi bir insanı bile bile düğüne çağırıyorsa orada bulunmamı istediği içindir ve başkaları için hayatlarının en önemli günlerinden biri olan bir günde arkadaşımı yalnız bırakmak istemem. Gönül koyacaksa takı takmadığım için koysun düğüne gitmediğim için değil diye düşünüyorum.

yakin arkadasim dugune taki yuzunden gelmese cok bozulurdum. artik yakin arkadasim olmazdi muhtemelen. gecerli bi sebep olsa neyse de taki alamiyorum o yuzden gelmiyorum beni uzerdi.

yakın arkadaşsa maddi zorluğun sebebiyle takı takmamanı umursamayacaktır. umursayacaksa yakın arkadaşın değildir.

ben yaptım valla. gitmesem kırılacaktı gittim takmadım

git ya niye gitmeyesin, yakin arkadasinsa dert etmeyecektir zaten. ediyorsa da yakin arkadasin degildir.

gidilir neden gidilmesin. ona değer verdiğini gösterir.

zamanında ben de yaptım, eski iş arkadaşımdı ama çok severdim, düğününe çağırdı 500 km şehir değiştirecek kadar durumum vardı düğüne gidebilmek için ama takı takacak durumum yoktu. ben de takmadım, napalım yani bazen öyle olabiliyor. bence gidin, takı takmadınız diye bozulacak değil. (yani inş) 3-5 ay sonra eliniz bollaşır belki içinizden gelirse kendinizce telafi eder küçük bir hediye alırsınız.

Gitme ya da gidilmemeli demek dugun sadece takilacak seyler icin yapılıyor demek anlamina geliyor. Ben cok garipsiyorum bunu. Benim yakin arkadasim bu durumda olsa herhangi bir sey takmamasini yadirgamam yani, gelmesi yeter derdim. Hele dugune gelmeden daha sonra bir seyler verse asil o zaman bi garipserim yani.

işsiz olduğum dönemde iki arkadaşımın düğününe gidip para takmadım. kafaya da takmadım, herkes işsiz olduğumu biliyordu. düğün videosunu izleyip de "vay şerefsiz, takı takmamış" diye kötü kötü konuşuyorlarsa zaten arkadaşım olmasınlar (yakın arkadaş değillerdi bu arada).

bazı yorumları okuyunca ben mi çok rahatım diye düşünmeye başladım ama sanmıyorum. 800 lira az para mı? takı takıcaz diye ölelim mi? "ya tak ya gelme" diye bir kural mı var? bir gram altın bile 500 lira.

Git git. Taki dugune giris bileti degildir.

Evine gider sonra verirsin hediyesini

Düğüne giderim, Takı takama durumunu bir şekilde açıklarım, belki gelecekte telafi ederim ama gitmeme durumunu telafi etme şansım yok.

Tabi ki de gidin ne olacak ki önemli olan o anı paylaşmanız. Kimşn ne taktığı önemli bir şey değil ki.

Yakın arkadaşınsa bence otur konuş, böyle böyle durumum kötü, biraz düzlüğe çıkınca alıcam ben sana de. Yakın arkadaş anlar.

Zannımca gidip, biraz gözüküp gerçeği söylemek. Ya da önceden bilgilendirmek ama yine de gidilmesi lazım.

Ben gitmistim birkac kere. Durumun yoksa arkadasin da anlayisla karsilayacaktir. Sonucta ozel bir gunu sevdikleriyle bir arada
Gecirmek istiyor insanlar, taki icin cagrilanlar ailelerin arkadaslari oluyor genelde :D. Kendi arkadasini taki icin cagiran kimse tanimadim

Bence gitmelisin. Yakın ya da değil, takı nedeniyle düğüne gitmemek doğru değil. Düğününe seni çağıracak kadar önemseyen birisi mutlu anlarını paylaşmak istiyordur. Takı takabiliyorsan ne ala, sen de onların yuva kurmasında tuzun olsun istemişsin anlamındadır. Bizde ne yazık ki çetele tutan, ben ona şunu takmıştım o bana bir şey takmadı diyen çirkin bir kültür var ve insan bu şekilde hor görülmek, değerinin böyle ne takip ne takmadığına indirgenmesinj istemiyor, bu yüzden de kaygında haklısın ama bu kültür çoğunlukla değişiyor ve böyle böyle kaybolacak. Hiçbir şey takmadığım düğünler de oldu, çok az para takıp durumum budur mesajı verdiğim düğünler de,arkadaşımın beğeneceği bir aksesuarı düğün hediyesi olarak verdiğim de oldu, çeyreklerim hazır gittiklerim de. Sonunda hep o gece ne kadar eğlendiğimizi, ne mutlu bir ortam olduğunu konuştuk. Hepsi aynı sonuca çıktı.

31 yaşındayım, evli eş çalışmıyor, istanbuldayım, aylık maaşımın %30 civarını ev kredisine ödüyorum. Onun dışında bir birikim yapmıyorum şu an için. Geçen yıl bu rakam %60 civarı oldu pandemi dolayısıyla pek harcama yapmadık ama bu yıl tabii harcamalar arttı.

istanbul, 32, erkek, bekar, kira yok, araba var, birikim yok.

birikim yapmak istesem yapar mıyım emin değilim ama bir hedefim de yok açıkçası. maaşı komple harcıyorum. Nereye harcadığımı da bilmiyorum sağa sola gidiyor bir şekilde.

ankara, evli. maaşımın yüzde 45 i ev ve araba kredisi taksidine gidiyor. çok olmasa da ayrı bir birikimim de var. eskiden çok daha iyi birikim yapabiliyordum. şimdi harcama kısmı birikime pek izin vermiyor. 2013 sonrası ilk defa işe başlayıp birikim yapmaya çalışanlara kolaylıklar diliyorum.

Tam %50'si ev ve araç kredilerine gidiyor. Zorluyor bu sene için.

Erkek Bekar kişisi. Kira yok, Yaş 32.

1900 Euro var. Her ay 100 euro alıyorum. Köşede duruyor. Gerçi euro'yu yurtdışı gezilerinde yemek için birikiyorum. Türk lirası ise 5 haneli sınırda.

Bir 5 haneli kısım, borsada var. Değerlenir diye bekledim ama olamadı.

eve giren gelirin
%40a yakın ev kredisi,
%45i giderler.

%15 civarı birikim yapabiliyoruz şimdilik, ama her geçen gün giderler yüzde olarak artıyor. konut kredisinin tek iyi yani sabit olduğu için yıllar geçtikçe oranı azalacak olması.

evet. dert biriktiriyorum. acayip bir birikim oluştu şimdiye kadar. birikim deyince de aklıma ilk olarak dert geldi zaten, yanıtlarda paradan bahsedenleri gördüm. gelen gidiyor valla o kısımda. "merhaba, güle güle" bir ilişkim var parayla.

Birikim hic yok. Hem yapamiyorum oyle mukemmel bi maasim yok hem de neden yapmam gereksin diye dusunuyorum. Çocuk sahibi olmayi zaten düşünmüyorum. Yani aman evladim iyi yasasin gibi bi tasam olmayacak. Suanda olani rahat yasamak icin gonlumce harciyorum. Yil icinde birikenle tatil yapiyorum. Araba var. Ev kira. Borc yok. Ne kadar yasayabilecegimi bilmedigim bi ev icin de on yillik borca girip disimi sikmak istemedim.
Belki ciddi bir saglik sorunum olursa diye biriktirebilirdim ama ne bileyim direnmem yasadigim kadari ile ölürüm. Borcsuz harcsiz. Iyi bence.

antalya, 27 yaşındayım. maaşımın neredeyse %40-45'i kiraya gidiyor (kiralar pandemi döneminde inanılmaz yükseldi ve zam oranım %8-%10 arası kaldı). ev, araba yok. az az altın alabiliyorum kenara birikim için.

Kabaca yüzde 50 birikim yapabiliyorum. Altın ve usd biriktiriyorum. Evim yok, arabam yok.

Yaşam tarzını değiştirmeden çok zor.
Türkiye'de özellikle beyaz yaka çalışanlarda aşırı ve gereksiz bir tüketim alışkanlığı var. Ben 28 yaşına kadar ekonomik olarak çok zorlandım. Maaşım artsa da yetmiyordu. Sonra bir şeyleri değiştirdim hayatımda.

Şöyle düşünmek lazım, kaynaklarımız sınırlı. O zaman her istediğimize yetmeyecek. Bir şeyleri önceliklendirip bir şeyden vazgeçmek gerek.

Bizde şöyle bir alışkanlık var bende de vardı, taksitlerini ödemeye maaşım yeten her şeyi alabilirim diye düşünüyordum. Taksitle alışverişe bayılıyoruz milletçe. Ama öyle değil o, ürüne maaşın yetiyorsa almak lazım.

Şöyle örnek vereyim. 3-4 sene önce olsa iphone 11'i 3500 tl taksitle alırdım maaşım yetiyor diye. Şimdi gidp 3500 nakit verip samsung a51 alıyorum. Çünkü telefonda ihtiyacımı görmesi önemli. Yaptığım tek şey mesajlaşmak, sosyal medyada gezmek arada foto çekmek. bunun dışında bir şey yapan var mı telefonunda genelde? Çok az. Aradaki farkı sanki telefon almışım gibi, kenara atıyorum yatırım yapıyorum vs.

Bir de bütçe yapmak çok önemli. ben yapmaya başladığımdan beri ciddi para alışkanlıklarım rayına oturdu. Bütçe dediğim de basit bir kitapta okuduğum bir yöntem. 50-30-20 diye bir teknik uyguluyorum.
Gelirimin %50'si zorunlu harcamalar.
%30'u lüksler
%20'si de birikim & yatırım.

Böyle olunca fazla harcamaları görüp azaltıyorum. Mesela giyime ve dışarda yemek olayına çok harcadığımı gördüm bunu azalttım.

Ee bu sayede yapmak istediğim şeylere param kaldı. Ya da ya biriktiremiyorum ki dediğim miktarları biritkirmeye başladım.

Mesela daha fazla tatil yapabiliyorum. Haftasonları, long weekendler vs... Arkadaşlarım miras mı kaldı falan diyor. Ee yani işte sen telefona 10bin veriyorsun ben 3000 veriyorum 7000'le geziyorum. Ya da bir çantaya 3000 lira vermiyorum.

Mesela deterjan gibi düzenli aldığım ve bozulmayacak ürünleri de toptan alıyorum ki ucuza gelsin.

böyle birkaç ufak dikkat noktasıyla 50 oradan, 100 buradan derken bir bakmışsın bir ayda 300-500 para artırmışsın. Ayda 500 yılda 7200 yapar.

Aynısı harcamalar için de geçerli. 3-5 derken harcadığımız şeyler yıl içinde 5-10 binlere ulaşıyor. Ee basitce <benim bu hayattaki önceliklerim neler sorusunu sorarak gereksiz olanları durdurmak, birikim için bize fırsat verebilir diye düşünüyorum.

31 yaşındayım, evliyim, eşim de ben de mühendisiz, İstanbul'da kirada oturuyoruz, araba yoktu bu ay alacağız.

5 yıldır falan çalışıyorum ancak 5 haneli rakamlara geldi birikimim.

Yani pandemi bize yaradı yalan yok ama birikim yapmak stresli bir şey. Paramız erimesin diye sürekli yatırım aracı kovalıyorum. Sepet yapa yapa nerede ne vardı bilmiyorum artık.

Kripto paralarda al-satlarla güzel para kazandım ama bir günde %20 falan düşünce hoş olmuyor tabi. Orası o kadar riskliyken borsaya biraz para koydum pişman oldum. Fon aldım kimi çok güzel çıktı, kiminin zararı ne zaman çıkar bilmiyorum. Dolar euro altın da vardı şimdi araba alacağız diye sattık hepsini.

Tedarik zincirinde operasyonel satin alma müdürüyum.
Seviyorum ama aynı pozisyondan 3-4 sene daha devam etmem, ayni seyi uzun süre yapamam. Daha 1 senelik müdürüm.
Is yerimi değiştirmem çünkü zaten büyük firma, bir sürü pozisyon var ve cok canım sıkılırsa farkli bir ülke/sehir düşünebilirim ama içimden bir ses 15-20 sene bu firmadayim diyor.

işimi seviyorum, ama iş yerimi yeni değiştirdim ihbar süresindeyim 15 gün sonra yeni iş yerime geçeceğim

Öğretmenim, çok seviyorum.

Tercüme ofisinde calisiyorum. Cok seviyorum ama daha kurumsal ve rahat, daha yuksek bi maas hayalim var cunku hak ettigim paranin yarisini aliyorum. Ayni yerde calisip benden 4 sene once ayrilan kisiden 500 tl daha az maas aliyorum oyle soyleyeyim

Psikologum. Bu bölüm için hukuk fakültesini bitirdigim halde ikinci üniversite okudum; dolayısıyla seviyorum ama şu an çalıştığım konumu sevmiyorum. Yüksek lisansin tamamlanmasını bekliyorum.

Sirket kurtaricisi yazilimciyim, isimi seviyorum insan sevmiyorum.
Sirketi kurtarinca ya kovuyorlar ya da istifaya zorluyorlar.

Tam keyfini surecekken kaciriyorlar.
Keske manav olsam.

Mesleğimi seviyorum ama piyasada dayatılan şartları, mobbingi, işçi haklarını gasp edenleri ve şark kurnazlarını sevmiyorum.

Dsi kurumlarından birinde müdür olsaydım benden mutlusu yoktu.

Ben meslegimi seviyorum ama işimi pek sevmiyorum. İlaç sektöründe ar ge de çalışıyorum. Aslinda işimi de seviyorum da bu işi turkiye de yapmayi sevmiyorum.
Ve evet sektor degistirme ulke degistirme fikirlerim var.

mühendisim, işimi seviyorum ama yakın zamanda sadece işimi değil kariyerimi değiştirmeyi planlıyorum

tıp bitirdim geçen yaz ama doktorluğu sevmediğim için bir sene atanmayıp evde kaldım, tus çalışıp laboratuvar ağırlıklı, hasta ile işi minimum olan daha çok bilimsel araştırma yapılabilecek bir bölüme girdim. Bir aya başıyorum. Çocukluktan beri hayalim bu aslında bilim insanı olmak vs ama son yıllarda bundan da soğudum, şimdi elimde olsa uluslararası ilişkiler okumuş olmayı isterdim ki aöf'te okuyorum onu :d

Psikiyatri hekimiyim. Bu is icin tip fakultesine girdim ve cok severek basladim. Tus'ta psikiyatri tek tercihimdi. Pek cok yayin yaptim-halen yapiyorum, isin daha ziyade akademik tarafiyla ilgileniyorum. Ulkenin, insanlarin ve yonetimlerim durumu nedeniyle su an yaptigim seyden nefret ediyorum. Aylardir bekledigimiz istifa yasaginin 1 temmuzda kaldirilacagi bugun duyuruldu ve cok sevincliyim. esimle birlikte istifa ederek daha insani sartlarda İngiltere'de calismak icin calisacagiz buyuk ihtimalle.

Hekimim.
Son derece idealist duygu ve düşüncelerle, akademisyen olma yoluna girdim. Oldum da. Ama bitmeyen mobbing, çifte standart, liyakatsizlik, cahil kişilere hizmet vermenin zorluğu (tehdit, şiddet, uygunsuz rapor ve ilaç istekleri), haksız soruşturmalar ve mahkemeler ile yıldım.
Ayaklarım her sabah geri gidiyor. Ama zorunluyum, okutacak bir evladım var. Emeklilikte bir sürü maddi kayıp olduğu için katlanıyorum.

yurtdisindayim, muhendisim, isimi seviyorum ama parasal olarak tatmin etmiyor.
emlakcilardan nefret ediyorum ama sanirim sirf para icin istifayi basip emlakci olacam. iki tane sikindirik kursu var, onlara yazilmayi dusunuyorum.

simdiki aklim olsa kesinlikle tip okurdum. Eger olmuyorsa duz isletme falan cakip biran once ticarete atilirdim.

Bircok sektör degistirdim is sevmenin bir yolunu bulamadim ama mobbing yoksa, maasi ve sartlari iyiyse bir sekilde bir sure idare ediliyor.

Patron şirketlerinde çalıştığımdan hiç bir işi sevmedim. Mobbingin allahı yapılıyor ve bu insanlarla sürekli kavga ediyorum. Bir kere ücretsiz izne bile yollandım. Birinin ahı mı tuttu anlamıyorum.

akademideyim, çok entrika dönüyor, bunaldım.

Özel bir bankada kobi portföy yöneticisiyim. İşimi çok seviyorum. Tempo her zaman yüksek. Durağan bir işte ömür geçiremem.

çalışmıyorum, seviyorum.

mali müşavirim. işimi seviyorum. bir yerde 3 max. 4 yıl çalışınca sıkılmaya başlıyorum. rahat da batıyor bi yerden sonra bana. :)

seviyorum da iş yükü çok fazla oluyor zaman zaman "overwhelm" olmaktan iş yapamaz hale geldiğim oluyor o zamanlar sevmiyorum.

Herkes işini ya da mesleğini seviyormuş ne güzel :D

Yazılımcıyım, memnunum ben de. Yakın zamanda iş değiştirmem çünkü yeni değiştirdim, ama zaten 2 yıl kaldığım bir şirket olmadı henüz. Seneye bakınmaya başlarım.

Uzun vadede başka bir şey düşünebilirim ama, çünkü tüm gün bilgisayar başında oturmak çok sağlıksız bir şey. Yani haftada 2-3 gün spora giderek telafi edilemiyor gibi hissediyorum.

reklam sektöründe metin yazarlığı, dijital pazarlama, marka yöneticiliği falan fisman yapıyorum. full uzaktan çalıştığımız ve maaşımın da 7x civarı olması
sebebiyle seviyorum. maaşım 4x civarı iken hic sevmiyordum mesela. yani durum biraz maaş ile de ilgili.

mobing faktörü yok, mesai benim departman özelinde pek yok. nerden çalıştığımıza karışan da yok. mühim olan isler doğru olsun, falan disman.

bence: isini sevmek diye bir şey yok. yaptığın şeyden keyif almayı öğrenmek var.

muhasebe/finans

işimi sevmiyorum ama parası iyi. halihazırda çalıştığım pozisyon ise çok boş beleş, sıfır sorumluluk, sıfır yaratıcılık ve iş tatmini hiç yok ama parası çok iyi. şirkete pandemi başlamadan kısa süre önce girdim o zamandan beri evden çalışıyoruz. muhtemelen kalıcı olarak evden çalışmaya geçeceğiz, o durumda iş falan aramam. Ama ofislere geri döneceğiz derlerse direkt iş aramaya başlarım çünkü parası dışında beni mutlu eden hiç bir şey yok.

Araştırma görevlisiyim, hiç sevmiyorum (çok hevesli ve idealist başlamıştım ama öyle devam etmedi).
İş değiştirmeyi düşünüyorum, doktoramın bitmesini bekliyorum. Bir yandan da ne yapabilirim/ne öğrenebilirim diye düşünüyorum. Evli olmasaydım çoktan istifa ederdim ama eşime karşı da sorumluluğum olduğunu düşündüğüm için kendimi zorluyorum.

Yazılım - seviyorum - değiştirmeyi düşünmüyorum

İnsan profili Kocaeli'den daha iyi. Tekirdağ merkez, ilçelerine göre daha az dış göçe maruz kalmış o açıdan da iyi. Onun dışında şehir olarak büyükşehir gibi büyük bir beklentin olmasın avm falan var, üniversitenin getirdiği ortamlar var, deniz kıyısında yürürsün, yakınında denize girilecek fena olmayan yerler de var.

Tam olarak başlıktaki insan ben oluyorum. Ama tekirdağ merkeze mi yerleşiyorsunuz yoksa başka bir ilçesine mi, tabii kocaeli nin neresinde yaşıyordunuz bu da önemli. Bu cevaplara göre isabetli bir şey yazarım ben.

Kocaeli- izmit/yahya kaptan.
Tekirdağ için daha net bir şey yok hocam olursa eğer herhangibir ilçe olabilir

İnsan Profili Kocaeline sanırım bi 750 bin falan basar
Eğer Çorlu'ya yerleşecekseniz İnsan faktörüde, çevre faktörüde aynı, hiç yabancılık çekmezsiniz.
Merkez ve diğer ilçeler ise hayat standartınız her anlamda 2 ye katlar
Madden ve Vize konusunda sıkıntı yaşamazsanız mesela biz her hafta sonu Bulgar ve Yunandayız o artısı var

tekirdağ marmara fayına çok yakın o yüzden dandik bina ev falan tutmayın maazallah.

ben de izmit yahyakaptanda oturuyorum
tekirdağ ile çok bir farkının olduğunu sanmıyorum ikisi de birbirinden kötü, küçük şehir işte.
not: büyükşehir sever birisiyim.

Tekirdağ da insanlar daha tatlı evet trakyada insanı genel olarak çok iyi insanlar ancak yerlisine denk gelmek de iş için göç almış bi çok ilçesinde çok zor. yani yine her türlü insanla muhattap oluyorsunuz. Çorlu Çerkezköy için konuşuyorum bence imkanları yok denecek kadar az. Kocaeli o açıdan çok daha iyidir. Ya da ben Kocaeli yi biraz daha iyi bildiğimden böyle geliyor.
Doğası güzel Tekirdağ ın, deniz de var. Kocaeli den farklı olarak şarap bağları çok var. Yerli çeşit çeşit şaraplar deneyebilirsiniz. Alkol konusunda da genel olarak rahat insanlar,

Benim işim istanbulda. çok alışkınım gidip gelmeye. Pandemi öncesinde de haftanın yarısı istanbulda yarısı tekirdağda geçiyordu. Konsere, tiyatroya, film izlemeye istanbula gidiyordum. Böyle olmasaydı uzun vadede iğrenç olurdu maalesef.

Ama sizin nasıl bir hayat istediğinizle de ilgili biraz.

ben izmit'te çalistim bi cephanigin orada bir de golcukte kaldigim otel ise yahyakaptanda idi. buradaki santiyeler bitince de tekirdag'a tasindik. denize sifir villa buldum. kirasi 2400 idi. inanilmaz ucuz ev kiralari, cami aciyorsun direkt dalga sesi iceride vs. camdan yuvarlansan sahile dusersin, bahcen var kopegini besle tavugunu besle.

izmitte boyle bi ortam yok, bir de izmit sanayi bolgesi hocam hava kalitesi kotu insan profilleri de dusuk, tekirdag oyle degil.
ha izmitten bazi konularda 1 tik pahali, insaat anlaminda mesela pahali. sanayi konusunda da izmit kadar basarili degil araba tamirinde iyi degiller tirt.

tekirdagda mi yasarsin izmitte mi sorusuna izmit demem asla. denmez de. allah carpar.

Frene basınca oluyor o titreme muhtemelen bu da ya ön fren balatalarınızın tamamen bittiğinin göstergesi olabilir. Daha kötü olasılık ise şanzımanda bir problem olması.

Şanzıman kaynaklı olması muhtemel.

LPG'li ise sübaplardan da olabilir.

Hocam sarsılıp durması neyse de devri çok yükselip harekete geçememesi falan ya kayışlarda ya da şanzımanda bir problem olduğuna delalet.

Geçmiş olsun.

Bosa aldiginda rolantide sacmaliyorsa bogaz kelebegi.

Bos viteste giderken frene basinca sarsiliyorsa diskler yamulmus.

Vitesteyken bastin gitmedi, baski balatan bitmis.

Sanziman sorunu gibi gelmedi, ama mumkun.

Balatalae gecen yil degismisti. Pandemi sebebi ile de fazla kullanmadik. Onu eledim aslinda. Tesekkurler tekrardan.

Balata baska, baski balata baska.
Disk yamulmasi baska olay

Diskler sicakken su birikintisine denk gelsen yamulur.
Baski balata zaten cekisle alakali o kolay kolay degismez 100bine kadar.

Divit yazdıktan sonra nasıl aklıma gelmedi dedim, baskı balata en olası durum.

Sonuç nedir?

Ben açmıyordum. Açmadıkça inadına arıyorlardı. En son engelledim. rahatım.

Kredi vermek için beni de arıyorlardı. “X hanım, şu an ihtiyacım yok ama yakın zamanda olabilir. Ben sizin numaranızı kaydetsem, gerekli olduğunda ben sizi arasam olur mu? Hem de siz beni aramakla vakit kaybetmemiş olursunuz.” Dedim. Bir daha aramadılar :)

sert çıkışman lazım.

Garanti bir dönem benim de maaş bankam oldu. Nefret ettim kendilerinden. Ben de numarasını engellemiştim. Ama yok. Kaç kere numaramı listelerinizden çıkartın filan dedim, ses yükseltme, azar, her şey oldu. Çünkü kibar kibar konuştuğunuzda kesinlikle laftan anlayıp tamam demiyorlar. Geçen sene tekrar tacize başladıklarında bu pandemi döneminde üşenmedim izin aldım gittim bankalarına atıl duran hesabımı kapattırdım. Bütün bilgilerimi de çıkartın kesinlikle aramayın dedim. Rahat ettim.

Onlar nasıl ki inceden bir tehditi andırır şekilde,
-size daha kaliteli hizmet için görüşmelerimiz kayıt altına alınmaktadır.. dediği gibi siz de ,
- ben de sizden yeterince rahatsız olduğum ve ilgili mercilere bildirmek üzere görüşmemizi kayıt altına alıyorum. demelisiniz

Fırsat eşitliği böyle olmalı.
Kurumsallık hikaye..

Engellemek tek çözüm , yalnız değilsiniz.

müşteri hizmetlerini arayıp banka aramalarına kapatmak istediğimi söyledim o zamandan beridir ayda yılda bir arıyorlar

iys.org.tr üzerinden SMS ve Telefonu kapatın

wow engellemek tek çözüm falan denmiş, ilgili ayar internet bankacılığında var.

Profilim -> Bireysel Bilgilendirme Ayarlarımdan telefonu pasif yapın.

Niye sorulmasın sorulur. Annesi, babası olsa belki sorulmazdı ama arkadaşıymış. Ben olsam sorardım.

"Bir rahatsızlığı mı vardı?"

Ben de olsam sorardım açıkcası, hatta pek tereddüt etmezdim sorarken.

haklisiniz, ben belki gereksiz duyar yapiyorum. icgüdülerim intihar olabilecegini söylüyor nedense (en son is yerinden ayrilirken özel hayatinda sikintilar yasiyor gibiydi), belki de o yüzden hassaslasiyorum. tesekkürler.

açıkçası annem öldüğünde hatırlıyorum, başsağlığı için arayan arkadaşlarımdan ikisi "nesi vardı?", "rahatsızlığı neydi?" gibi sorularla meraklarını gidermişlerdi. şahsen, soran kişilere karşı kötü bir şey, bir rahatsızlık da hissetmedim açıkçası ama tabii herkes farklı. ek olarak da intihar ise insan daha bir üzgün hissedebilir. farklı trajik bir olay çünkü intihar.

Sorulur ama cok disdiklemeden. Ararsin ya cok ızuldum, sevdigim bir arkadasimdi allah sabir versin diye giris yapip, nasil oldu(öldü değil oldu) cok ani bir durum galiba diye arada sorarsan karsi taraf da basitce anltir zaten

Basiniz sagolsun

Bence bunu sormamak lazim. Nasil olmussa olmus. Ne yapabilirsiniz ogrenince? Sordugunuz kisi sinir olabilir. Uzerinden vakit gecmesini bekleyin.
Abimi kaybettigimizde "neyi vardi?" "Hasta miydi" "evli miydi" "cocugu var miydi" sorularini soranlardan gina gelmisti.

@nax: Basiniz sagolsun. Beklenmedik bir ölüm oldugu icin merak ediyorum, durumu kabullenebilmek icin biraz daha bilgiye ihtiyacim var gibi hissediyorum, kaza miydi, hastalandi mi, bir anda mi oldu, cani yandi mi... Insan bilmek istiyor. Dedigim gibi benim ögrencimdi, 1 sene boyunca dip dibe calistik, bildigim herseyi ögretmeye calistim, o da sag olsun cok iyi ögrendi, bir sürü güzel is yaptik beraber, zamaninda cok vakit gecirdik :(

Valla bence sorulabilir. Hatta simdi direkt corona olaylarina gonderme yaparsin. Yani 'coronadan dolayi mi?' seklinde de sorabilirsin.

hayır sormuyorlar

duyma engeliniz yok muydu sizin? o yüzden çıkmıştır.

Belki öncelikli meslek grubunda çalışıyorsunuzdur henüz duyurulmamıştır. Yarın öteki gün duyurulacaktır. (Bir ihtimal yani)
Mesela bugün öğretmenlere açılmış.

@rose parks kronik rahatsızlık ya da risk yaratacak bir durum değil.

@denizgonen biliyorum ama engelli denilerek öncelik tanınması muhtemel.

işitme engelliler aşı olmaya başladı. arkadaşım da oldu, oradan biliyorum. sıkıntı yaratacak hiçbir olay yok yani.

Üzümünü ye, bağını sorma. Aşı görürsen giriş, dayak görürsen sıvış.

şimdiki durumu bilmiyorum ama engelli olduğum için değil kronik hastalığım olduğu için aşı çıkmıştı bana.

www.youtube.com

kimse bir şey sormaz randevu verildiyse kime ne. milletin işi başından aşkın zaten en son umursadıkları şey size neden aşı çıktığı olur :)

Bizim kedilerden biri zamanında ip yutup operasyon geçirmişti. Ondan sonra böyle kusma olayları hep oldu. Islak mamada bütün parçalıları veterinerin de dediği gibi iştahla hızlı hızlı yerse kusuyor. Yavaş yedirsek de kustuğu oluyor ama kıyılmış mamayı hiç kusmuyor. Belki siz de onu deneyebilirsiniz. Kıyılmış yoksa, normal pouchlu mamayı rondodan geçirebilirsiniz. O kıvama geliyor. Öyle olunca da kusmuyor bizimki mesela.

Dişlerinde problem olabilir mi? Acıyorsa çiğnemeden, tüm tüm yutar, bu da kusmasina sebep olur.

hızlı yediği için kusuyordur.
yaş mamayı buzdolabından çıkartıp soğuk veriyorsanız kusuyordur.
tek öğün olarak önüne koyduğunuzda çok açsa ve aniden yerse ondan da kusuyor olabilir.

şu mama kaplarından alıp kuru mamayı içinde sürekli bulundurun:
www.petimce.com

yani saatli öğün olarak vermeyin, kendi acıktığında atıştıra atıştıra yesin.
o zaman çok fazla acıkıp aniden çok yemez.

yaş mama için de aynı şey geçerli.
sevdiği için aç karnına hızlı yiyordur ya da soğuk veriyorsunuzdur.

kuru maması sürekli ortalıkta olursa karnı hiç o kadar acıkmaz.
tek bir büyük öğün yerine arada bir gidip atıştırır.
o zaman yaş mama verdiğinizde de boş mideye yemiş olmayacağı için kusmaz.

dişlerinde de sorun varsa çiğnemeden yuttuğu için yine aynı şey olur.
bazı kediler dişlerinde sorun olmasa da heyecandan çiğnemeden yutuyorlar.
yani her durumda şu kaplardan alıp yavaş ve az az sık sık yemesini sağlamanız lazım.

şu anda tek yaşamıyorum ama tek yaşadığım dönemlerde yatakta uyuyordum.

Yatağımda. Ama gündüz uykusu ise salonda kestiririm :)

hiç koltukta uyumam, hep yatağa giderim.

Önce koltuk sonra yatak.

yatakta

yatakta ama bazen çok yorgun olup koltukta da sızıyorum

yatakta elbette. ama bazen uyuyamadığım zamanlar oluyor böyle sabaha kadar yatakta dönüp duruyorsam o zaman salona geçiyorum çok rahatsız kanepelerim olsa da bu yöntem bazen işe yarıyor uyuyorum.

Yalniz yaşadığım donemde çok uzun sure koltukta, salonda kendime iskence ede ede uyumustum. Hem tembellikten hem de cile cekmek icindi herhalde. Sonra bir gece koca binada kavga cikti. Adamin teki vururum ulan bilmemkimi vurdun seni de vururum filan gibi cumlelerle yirtti kendini. Benim de koltuğum dış kapinin karsisindaydi. Hahahah. O günü saçma saçma şeyler düşünüp ben bi daha burda yatmayayim dedim. Yatak en guzeli.

Yatak odasında. Bazen televizyon karşısında kanepede uyuyakaldığım oluyor ama.

Salonu yalnızca arkadaşlarım, misafirlerim geldiğinde kullanıyorum. Onun dışında sürekli kendi odamdayım.

Yatakta.

17 yasindan beri tek yasiyorum. Yurt, askerlik, bekar evleri her daim yatakta uyumusumdur.

20 saat otobus yolculugunda bile uyumam, yatakta yatamadigim icin.

Yatak candir.

Yatakta.

Hiçbir şey yapmayarak yok sayarak devam etmek en büyük intikam şeklidir, desem de bana yapılanın en kötüsünü yapmak isterdim

Yok. Bahsettigin senaryoyu da anlamadim tam. Yani ne yapmis ki benim tum hayatimi mahvetmis ya da o onu yaparken ben ne yapiyordum? Hayatimin tum kontrolunu ona verip oyle takiliyor muydum?

Hayatta çoğu kişiden intikamımı aldım, o da onları yok sayarak,

İntikam değil de biri bana yaşattıkları yüzünden babamın ona söylediği bir cümle ile 10 yıl koruma ile dolaştı korkudan.

Birinden intikam almak icin bir sey kurgulamaya calismak buna kafa yormak vakit ayirmak fiziksel olarak ugrasmak filan bana gereksiz gelir. Yani yaptığı şey suç sayilabilecek nitelikte bir kotulukse belki cezasini ceksin diye caba sarf ederdim ama kendi kendime bir intikam icin ugrasmazdim sanirim. Bomboş işsiz bi insan olsam belki.

hayır. intikam soğuk yenilen yemektir denir ama o kadar soğuyunca bende de kalmıyor ki bir şey. anlık öfkeyle bir plan tasarlarsam ona bile uzun süre sadık kalacağımı düşünmüyorum, eh skerler deyip işime gücüme bakarım herhalde. yalnız, hayatı mahveden kısmını açmak gerek; varımı yoğumu alıp terkedip giden çok aşık olduğum biri filan mı (meeh) yoksa ailemden birine geri döndürülemeyecek bir hasar mı veriliyor? ikinci durumda karanlık tarafa geçiş sanırım mümkün. kendimi oldukça soğukkanlı görüyorum, benden geldiği bile hiç anlaşılamayacak intikamlar da alabileceğimi sanıyorum. umarım hayat boyu öyle bir gereksinim hiç olmaz ben de haklı olup olmadığımı öğrenemem.

Çok ekstre, aşırı bir şey olmafığı müddetçe intikam için oturup plan yapmak bana doğru gelmiyor.ona harcayacağım vakit ve enerji gene bana ziyan çünkü. Ha ama bi fırsat olursa ona yok demem. Soruda mahveden demişsiniz evet o durum bir motivasyon yaratır belki ama o kadar büyük kazıkları herkes yemiyor bana göre

Gardenkoala ya bakabilirsiniz ne tur bitki icin istediniz bilemiyorum ama.

ne alacağınıza da bağlı ama genelde n11'den alıyorum ben.

annenin de babanın da gen kodlarının A0 olduğuna delalettir. 0 çekinik gendir. lise biyoloji

Anne ve babanin anne ve babasinda 0 geni varmis aktarilmis. Cocuga hem annesinden hem babasindan 0 gelmis.
Anne A0 baba da A0 demek ki. Normal yani.

çocuğun %25 piyangoyu kazandığına işaret eder. A0+A0

Duyurunuz beni bile gülümsetti, teşekkür ederim kediler adına da.

Benim ilk önerim mamanın tavuklu olmaması yönünde olabilir ama alternatif yoksa tavuklu da olur tabii. Bir de bu aralar etrafta çok anne kedi ve yavrular vardır, sizin de gözünüze ilişirse bir önerim de onlar için (hem anne hem yavrular) yavru kedi mamasını tercih etmeniz olurdu. Ama yine bu da mümkünse tabii.

Son zamanlarda maalesef her sey gibi mama fiyatları da aldı başını gitti.

Biz bazen gittiğimiz yerlerde kedi köpeklere dağıtmak için temizmama.com dan bonacibo alıyoruz.
Eskiden evin önünde baktığımız kedilere de buradan alıyorduk. Konserve mamayı da burdan alıyorduk, arada değişiklik olsun diye, ama artık iyice bizim kedilerimiz gibi olduğu için Felicia markaya döndük. Bi miktar pahalı gelebilir tabii.

İş yerindeki kediler için de Econature alıyoruz, yiyor kediler.

Islak mama olarak da proline nın balıklı mamalarını alıyoruz. Homur Homur yiyorlar.

her yerde karsimiza cikan monstrea var. ki guzel bence de. yine onun gibi strelitzia var. turna cicegi de deniyor sanirim. Annelerimizin kaucuk dedigi cicegin degisik turleri var. Bitki satan bi siteye girip inceleyebilirsiniz. Gözünüze hos gelenlerden secersiniz.

Gardenkoala diye bi hesap var. Musteri memnuniyeti oldukca iyi onumuzdeki ay burdan alacagim ben de.

Zamia zamioculcas var ben cok begendim. Ona da bakabilirsiniz belki.

www.instagram.com
www.dejabotanic.com

bunlara bakıp kendinizden geçebilirsiniz :) hiç alışveriş yapmadım da bitkileri çok güzel fotoğraflıyorlar, bir de türleri de isimleriyle bir tur öğrenmiş oluyor insan. pahalıca olabilir buradaki bitkiler ama dediğim gibi, fikir verebilir.

kişisel favorim her koşula dayanıklı peace lily (barış çiçeği) diye geçen spathiphyllum bu arada. deve tabanının (monstera) da çok güzel türleri var. schefflera biraz daha ağaçsı ama sanırım o da dayanıklı bir arkadaş. en son minnacık bir areca palmiyesi aldım, çok sevdim onu da, onlara da bakabilirsiniz.

Herkes monstera demis ama baslangic seviyesinde birinin o biykiye uzun soluklu bakmasi biraz zor olabilir.
Size onerim ic mekan icin pasakilici ve aloevera. Eger bu iki bitkiden birini alirsaniz pencerenin onune degil de yakinlarina bir yere koyabilirsiniz. Cunku direkt gunes isigi sevmezler.
Ayrica dis mekan icin kedi tirnagi alabilirsiniz.

Ben de paşa kılıcı diyorum kendi kendine takılıyor öyle. Kauçuk da bakması baya kolay.

Barış çiçeği.
Doğrudan güneş sevmiyor ama aydınlık ortam kâfi onun için. Yazın haftada 4-5 kez kışın 1-2 kez sulamak yeterli.

paşa kılıcı ve kraton diyorum ben de. Bir de internetten sipariş etmeden önce (kargosu aşırı yüksek olabiliyor) fb'dek mahalle al sat gruplarını ya da ikinci el sitelerini mutlaka gezin derim. Hele paşa kılıcının bir yaprağını suya oturtunca bile kökleniyor hemen. Ayrıca yakınlarda Tedi varsa orada da oluyor sıkça.

Sardunya bakması en kolay dayanıklı ve çiçekli bitkilerden

iki üç hafta su vermeyi unutsan bile sulayınca hemen kendine gelir

gündüz/akşam/gece sefası.
sokaklarda görüp tohumlarını alabilirsin. ufak bir saksıda mutlu mesut yaşayabiliyorlar.

Şu listedeki birçok şarkı güzel: open.spotify.com

www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

Son zamanlarda nispeten daha sakin ve duygusal şarkıları beğeniyorum, onlar için eski usül YouTube linki vereceğim ben.


www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com

Hahahah, biraz fazla mı olmuş?

open.spotify.com

open.spotify.com

Paylaştım:
youtu.be

open.spotify.com

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

soyle bir alakasizlik sarmali icersindeyim

kramp - istanbul sokakları
www.youtube.com
nevermore - the heart collector
www.youtube.com
nevermore - the river dragon has come
www.youtube.com

Son günlerde şunları sarıp sarıp dinliyorum (duygusal...):

www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com

genel olarak sevdiğim şarkılar karısık kaset

www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com

open.spotify.com

bu aralar charlie worsham love don't die easy. bu arkadaşın diğer parçalarına da bakabilirsin.

open.spotify.com

Bunun için uzun yıllardır tek seçeneğim hillside in içindeki silent beach.gurultuye müsade edilmiyor,çocukları o bölüme almıyorlar.her zaman çok sakin oluyor.tek kelime konusmadan gunlerce yattığımı bilirim.

Eylul sonu gibi olursa (15inden sonra)

Bodrum bile sessiz sakin.
Ama genel olarak datca diyebilirim

Kaş, su da hemen soğumamış olur

Muğla da sarpedor butik otel. Mayıs sonunda gitmiştim. Yaşlı Alman turistler vardı yalnızca. Hem odaları şahane. Hem odalarının koca balkonlarının manzarası şahane. Hem kalabalık istese de olamıyor. Hem yemekler çok güzel. Zaten kişi sayısı sınırlı olduğundan öyle beş yüz çeşit yemek yok. Az ama çok lezzetli. İçecekler desen harika. Kokteylleri filan her şeyi ile çok güzeldi doğrusu. Birayı şişe ile veriyor. (bu bence mühim) Ama kum plaj filan arıyorsanız o yok. Direk suya iniyorsunuz. Kıyısı da yoktu sanırım. Ama onun dışında süper kafa dinlersiniz. Yer içersiniz.

Kaş +1

Şimdiye kadar Türkiye sınırları içerisinde yaptığım en güzel deniz tatili eylül ayındaki Kaş tatilimdi sanırım. Hem gereksiz kalabalık yoktu hem su çok güzeldi.

Yalnız biz arabayla çok fazla koy gezerek yapmıştık ve bu haliyle güzeldi Kaş. Arabasız olacaksanız daha nokta atışı oteller falan daha iyi olabilir belki.

ben bir sene önce çıralıda keyif pansiyonda kaldım. uzun zamandır bu kadar dinlendiğimi hissetmemiştim.. oldukça büyük ve sakin bir bahçesi var.. deniz de yurume mesafesinde.

kas sakin olur sanirim. denizi de o zamanlar iyi olur. datca'nin ve yukarisinin denizi serinlesir diye dusunuyorum.

Demre.

Tek başına mı oynuyorsun?

Oyunun adı Don't Starve Together :) yalnız kalmamaya çalış. Tek başına çok zor oluyor. İş bölümü olmalı.

Ya mecbur tek başıma oynuyorum. Kediler sevmedi oyunu :)

Random server'lara girmeyi dene. O şekilde daha iyi oluyor. Kocaman bir şehir kurmuş insanlar var. Girip onlardan faydalanabiliyorsun. Yardım etmeyi seven insanlar var. Onların köyünün yakınlarında takılıp kim ne yapıyor, hangi icat ne işe yarıyor falan onları öğrenebilirsin. Tek başına mücadele etmek çok zor cidden.

Ya hazır kurulmuş düzene de konmak istemiyordum aslında. Yani vakit bol nasıl olsa çalışa çalışa yaparım demiştim de olmayacak böyle. Teşekkür ederim.

Rica ederim. Hazır düzeni biraz hayatta kalmayı öğrenmek için başlarda tercih edersin, sonra kendi köyünü kurarsın ama yine de arkadaşlarla birlikte oynamak tek başına oynamaktan zevkli oluyor.

Bu oyunu ben hep tek başıma oynadım, aslında oynanabiliyor. Kurt saldırılarında ölüyor olabilirsiniz. Oyunun ilk 4-5 günü haritayı epey açıp yerleşeceğiniz yere karar verin. Mesela örümceklere biraz yakın olursanız, kurtlar saldırdığında oraya doğru koşarsınız, örümcekler de kurtları öldürür.. gibi
Oynamayalı epey zaman oldu ama 20. günden sonraydı sanırım, kış geliyor ve mahvoluyorsunuz :D yiyecek stoklamak falan gerekiyor. Özlemişim oyunu ya

Yemek ve sağlığımı iyi tutsam akıl sağlığım bozuluyor. Taşlara yakın olup kendime sığınak yapsam bu sefer başka şeylere uzak kalıyorum. Bi tane deliğe yakın yerleştim ki bi iki farklı ortama gideyim geleyim diye, yok bu da yemedi. Olmuyor 13. güne gelebiliyorum en fazla.

Akıl sağlığı için de topladığınız çiçeklerden şapka yapabilirsiniz. Ben ilk oynadığım zamanlar Pintipanda videoları izlerdim, 2013'te falan. onlara bakabilirsiniz

Tüm haritayı talan ettim çiçek filan yok. Bakmadığım yer kalmadı. Bu seefr çiçekli bir araziye yerleşeceğim.

Youtube'da istemediğiniz kadar gameplay videoları mevcut Türkçe olsun İngilizce olsun, bir bakın derim

Videolarda çok boş boş konuşuyorlar sevmiyorum bir kaç tane denedim izlemeyi çok sıkılıyorum, uzun sürüyor. Teşekkür ederim. Onları da enedim biraz yani.

Valla bu oyunu 2016'dan beri oynuyorum. 100 saatin üzerinde Don't Starve, bir o kadar da Don't Starve Together oynamış; sayısız rehber, inceleme okumuş biri olarak söylüyorum. Bu oyunda ölüm kaçınılmaz. Allah'ın emri.

Sebebine gelirsek; çok deneyimli bir oyuncu olarak son zamanlardaki hobim şuydu benim. En düşük tehlikede, kusursuz hava şartlarında bir harita yapıyorum. Sonra gidip deniz kıyısında mis gibi bir kamp kuruyorum. Etrafta tarlası var, yemişler var. Sonra gidip gerek kurduğum iskelede gerekse bota binip balık yakalıyorum. Balıkçıların giydiği sarı renk yağmurlukları çekiyorum üzerime, denizci fenerini yakıyorum salıyorum oltamı suya. Hatta balığa çıkarken iskeleye kurduğum tabelayı okuyup "Rastgele" diyorum. Balıktan dönüşte limana dizdiğim havai fişekleri ateşleyip bir nevi kutlama yapıyorum. Falan filan.

Neyse; uzun sözün kısası. Bu en iyi şartlardaki haritamda bile etliye sütlüye bulaşmadan, hiçbir tehlikeyle karşılaşmadan dahi ölünüyor. Gecenin süresi belki 10 saniye, kısacık yapmışım başıma birşey çıkıyor onunla uğraşıyorsun. Oyun hakikaten amansız. Buna kesinlikle kanaat getirdim yani. Yapabileceğiniz tek şey oyun bilgisini artırıp deneyim kazanmaktır.

Size bir tavsiye vermemişim ama şunu söyleyebilirim ki Don't Starve Together ilk oyuna göre daha zordur. İmkanınız varsa Don't Starve ile başlayıp deneyim kazanın sonradan Together versiyonuna geçersiniz.

DST tek başına pek zevkli olmaz. Online kısımdan dedicated server olmayan (Ebubekir Sıddık's World gibi) ve henüz başlamamış veya sadece 2-3 gün geçmiş olan bir sunucuya girin. Böylece hem hazıra konma olmadığından her şeyi baştan yaparak survival zevkini tadarsınız hem de işin başından beri beraber olduğunuz için insanlarla aranızda daha iyi bir bağ oluşur. Yanınızda her zaman yedek meşale olsun ve belli bir plan dahilinde neye ihtiyacınız olduğuna bakın. Mesela ben en başta flint arıyorum onu bulduğum an altın arıyorum daha sonra science machine(ismini yanlış hatırlıyor olabilirim) yapıyorum.

Yapacak bir işin seni bekliyorken sen onu gozardi edip vaktini mobil oyuna harciyorsan vakit kaybi olabilir belki de, oyun oynamazsan yerine yapacagin is dizi izlemekse vakit kaybi degildir bence. Sonuçta egleniyorsan bence sorun yok.

Mobil oyunların hor görülmesinin sebebi "gerçek oyun" olarak görülmemesi. Genellikle düşük kalitede tamamen token, gem satma üzerine programlanmış mobil oyunlar da az değil gerçekten de.

Arada aha ne güzel oyun lan bu diyeceğimiz "gerçek oyunlar" var ama bunlar cidden kaliteli oyunlar olduğu için pc'de başka konsollarda da oynanabiliniyor.

İstisnalar elbette var ama özellikle mobil oyunların eleştirilme, ciddiye alınmama sebebi bu.

~tam da dediğim gibi işte avianthem'in saydığı kayda değer oyunlar mesela bir tanesi psp oyunu, football manager zaten pc gorogoa da ps4, switch'de de yayınlanmış. Düzgün oyunlar konsolda, pc'de de çıkıyo yani ya da en kötü ihtimal çok iyiyse mobil oyun konsollara portlanıyor.

kesinlikle vakit kaybi. o sirada bir kitap okuyup veya film izleyip bir sey ogrenebilir, egzersiz yapabilir, yemek, temizlik vs yapabilirsin. ne bileyim uzun suredir konusmadigin bir arkadasi veya akrabayi arayabilirsin. dis ipiyle dislerini temizleyebilirsin. evdeki gereksiz ivir ziviri elden gecirip atabilirsin.

bunlari kendim icin yazdim. su an yapabilecegim, oyun oynamaktan daha kaliteli 200 tane falan aktivite cikarabilirim.

Hiçbir şey kaçırmıyosun. Bilgisayar oyunlarını yine anlarım ama mobil oyunlar gerçek anlamıyla vakit öldürüyor. Bomboş duvara bakarım ama oyun oynamam.

seni hırslandırıyorsa ayırdığın vakit gittikçe artıyor düzenli olarak bağlıyorsa vakit kaybı fakat eğlendirip kafanı dağıtıp yeter diyorsan adı üstünde oyun

batak, king filan var telefonda. tuvaletteyken takiliyorum iyi zaman geciriyor. zaman gecirmek icin oynuyorum zaten, vakit kaybi olarak gormuyorum pek.

eger gun icinde baska seyler yapmak gerekirken oynuyorsan vakit kaybi derdim.

Vakit kaybıdır. Yapay zeka bu oyundaki etkinliklere göre şekilleniyor.

bunun cevabını senin vermen gerekmiyor mu? yattığı yerde 13 saat oyun oynayan kişiyle iş çıkışı metrobüste oyun oynayan kişi bir mi mesela?

yaptığımız her iş bize bir şey katmak zorunda değil. bazen canı oyun oynamak istiyorsa açıp oyun oynayabilmeli insan kötü hissetmeden. sen keyif alıyorsan, gereğinden fazla vakit ayırmıyorsan bence sorun olmamalı.

"zamanımı daha iyi değerlendirebilirdim" diye düşünmek güzel olabilir ama bunun sonu yok ki. her zaman daha iyi ve verimli bir aktivite bulunabilir. robot değiliz, öyle hayat mı geçer?

mobil oyundan mobil oyuna değişen hede.

mesela ben şu sıralar telefonda football manager mobile 2021 ile gta: chinatown wars oynuyorum. bunların yanı sıra apple arcade’de inmost, pilgrims gibi oyunlar da var arada göz attığım. her birine ayrı makale yazılır. gorogoa diye bir oyun bitirdim, oyun değil adeta bir sanat eseri. gta:cw de hikayesi ve doluluğuyla, çizgi roman tarzı ara videolarıyla vs. ayrı bir dünya mesela. bunları oynarsan zaman kaybı değil bence. ama tabi şeker patlatmalı, gem’li bilmemneli, okey’i king’i dandik oyunlar evet zaman kaybı bana kalırsa.

aynı şey bilgisayar/konsol oyunları için de geçerli. bir heavy rain, bir last of us, bir assassin’s creed ii, bir mirror’s edge oynamamış adama sorsan “oyun ne yaa çocuk musun aabii?” diye yorumlar yapabilir. cahilliğine ver geç.

Uykudan uyanıp telefona sarılıyorsan, günde 4-5 saatin oyuna gidiyorsa, oyun yüzünden günlük işlerini aksatıyorsan evet vakit kaybıdır. Diğer türlü vakit geçirmek için diğerlerinden farkı olmayan bir günlük aktivitedir.

Haftanın her günü, günün her saatini dolu dolu geçirmemiz gerekmiyor. Özellikle pandemi döneminde hep pompalanıyor yeni dil öğrenin, bol bol kitap okuyun, YAZILIM ÖĞRENİN vs. ama günlük koşuşturmalar, evden çalışsanız bile vücudun yorgun düşmesini veya hiçbir şey yapmadan uzanma isteğini kimse düşünmüyor. Keyfinize bakın kısaca, çok fazla uyaran var etrafımızda, bir şey kaçırmıyorsunuz.

Ben yemezdim.

Mantar zaten çok çabuk tüketilmesi gereken bir şey. Bence de hiç riske girmeyin.

Yenmez.

mikoloji ilgi alanım: formda çok bozukluk yoksa,görüntüde bozukluk olan kısımları atıp yenebilir bir sorun çıkarmaz. caps olsa daha iyi olurdu.

Yemeyin lütfen. Babası ve amcaları mantardan zehirlenip yoğun bakımda yatmış bir insan olarak söylüyorum. Evet zararsızları da var lakin çok riskli bir şey bu mantar. Atın gitsin.

dışı viskoz bir sıvıyla kaplanmış gibiyse yeme. kuruysa yiyebilirsin. pişince siyah olmasının taze veya bayat olmasıyla bir ilgisi yok.

Bohr modeli +1 pek cok defa yedim. Fiziki durumunu incele ona gore karar ver

İkisi de eski oyunlar, ilki neighbours from hell, diğeri doodle god. ikisini de hala severek oynuyorum.

şehir kurma oyunlarına bakabilirsiniz, sims city vs.

Simcity, citiesskyline, tropico falan sevmedi ya. Nalet olsun:)
Bakayım dediklerinize madem.

''Zekasını kullanabileceği bir şey olmalı, düşünmesini sağlamalı. Doğa, tarih, dinler, kültür falan seviyor biraz'' .

Medieval 2 total war :)

Belki walking simulator tarzı oyunlar olabilir. Aksiyon yok, şiddet zaten hiç yok. Yürüyüp, yer yer puzzle çözüp hikayeyi tamamlıyorsun. Atmosferleri çok güzel oluyor ve hikayeyi sürekli merak ediyorsun. Walking simulator diye aratırsanız kendine göre bir şeyler bulabilir belki.

Red Dead Redemption 2

minecraft aslında uygun görünüyor. her ne kadar simülasyonsa da rollercoaster tycoon 2 de güzel bir oyun.

din ve zeka. the talos principle. bunu da sevmiyorsa zorlamasın.

Ben de oxygen not included demeye geldim.
Kafasını gerçekten kullanması gerekiyor. Bütün sistemi çok iyi tasarlamalı.
Kendisine şimdiden kolay gelsin diyorum.

Aslında dont starve together da var ama ondan emin olamadım.

Ben bu iki oyunu çok severek oynadım.

Ve red dead redemption a da +1 diyorum.

kadınım. ben de aynı şekilde o tür oyunları sevmiyorum. bana da eşim bir şekilde sevdirdi sevebileceğim oyunlar bularak.

bütün dünyada genelde kadınlar stardew valley'yi çok seviyor. pixel art, retro, farming oyunu, kendi içinde bir hikayesi de var, şirin epey. dövüş kısmı da var içinde ama onu yapmak zorunda değilsiniz diye hatırlıyorum. biraz bağımlılık yapıyor, o yüzden ben bi süre sonra bırakmıştım.

point and click türü hikaye odaklı oyunlar sevebilir. the dream machine, machinarium, grim fandango, kentucky route zero filan çok güzel oyunlar.

walking simulator sevebilir, what remains of edith finch, firewatch, the stanley parable gibi. bir de the witness ve the talos principle'ı belki sever, hem walking simulator hem de puzzle gibi.

survival craft sever mi bilmiyorum ama subnautica ve the long dark çok güzel oyunlar.

Roller coaster tycoon tarzı oyunlar olabilir belki.

Portal 2

Caesar
Pharaoh
Civilization 6
Tropico 6

EU4 sevebilir belki. Savaş var tabi de öyle grafik bir şey değil. Dünya haritası üzerinde devlet yönetiyorsun, tarihsel bir yönü var 1444-1821 arasında geçiyor. Öğrenmesi biraz zor ama sever belki.

the talos principle +1 ilgisini çekerse çok güzel sarar.
rdr hayli şiddet içeren bir oyun bu arada.

hikayeli oyunlar olabilir.

bence Detroit Become Human denesin.

-Ori and the blind forest
-ori and the will of the wisps
-Beyond two souls - Şiddet içeriği var ama film tadında oyun olduğu için sevebilir hatta severse Detroit- Become a human ile devam edersiniz.
-The Room serisi - Tamamıyla bulmaca
-The Long Dark
-Far Lone Sails
-Ancestors: The Humankind Odyssey - Baya baya evrim sürecini anlatan bir oyun ama biraz tuzlu

-Satisfactory - Kafasını kullansın iyice manyak olsun kafasını kullanırken diyorsanız bu oyuna bakın. Full problem çözmeye ve çözüm üretme odaklı bir oyun.

Bu oyunlara bakmanızı tavsiye ederim.

Bence insanlar oyunları sadece yıkım ve şiddetten ibaret sanıyorlar. Sadece oturup adam vuruyorsun veya full aksiyondan ibaret gibi. Konu derinliği olan karakterlerle bağ kuracağı oyunlar oynarsanız sevmeye başlayabilir. Hatta kendisi oynamadan önce sizi oyun oynarken izlemekten keyif almalı. Ayrıca tarih seviyorsa savaş olmadan olmaz. Birde Asassins Creed Oddysey Discovery Tour tarzı şeylere bakın tamamen tarihe odaklanmış gezi oyunu diyebiliriz.

Belki interaktif film tadındaki oyunlar oynayabilir. Film, dizi izlemeyi seviyorsa sevecektir. Yürüme simülatörleri olabilir diğer arkadaşların dediği gibi.

The Complex,
She Sees Red,
Life is Strange serisi
Soma

Portal 2
Braid
Limbo
Deponia
Machinarium
Unravel

Dedektiflik seviyorsa Nancy Drew serisi olabilir. Her oyunun farklı teması var ve doğa, tarih, dinler gibi alanları konu alıyor farklı oyunları. Baya da oyun var seride. İlgisini çekebilir.

don't starve (together) keyifli +1, çoklu kullanıcıya da açık, onlinea açık, çok sürükleyici bi oyun, bir aydır oynuyorum daha tam bir seneyi göremedim, otursam saatlerce yine oynarım ama vicdanım elvermiyor yapacak işlerden dolayı. oturup vdeolar izletiyor oyunda ilerlemek için vallahi, baya oyalayıcı. Tropicolar çok güzel onun dışında +1, 3 en iyisi bence, ona da bakılabilir. stardew de baya oyaladı +1, legend of zelda da uzun zamandan beri ilk bitirdiğim oyun herhalde, süper sürükleyicydi, puzzlelar bilmeceler de var içinde, keyif alabilir.

stardew valley
alba: a wildlife adventure

www.kanduras.com.tr

Kötü olur ne demek yav, rastgele aç izle bitane o zaman. Hem niye kötü önerelim aşk olsun.
Devs izle, ufkun açılır.

Unorthodox

Şantaj (netflix)

a young doctor's notebook
unsere mütter unsere väter
horace and pete
the lost room
patrick melrose

ve tabii ki, hala en iyisi, angels in america

hiçbiri çerezlik değil, bildiğin perspektif kazandırabilecek kalibrede iyi ve nitelikli dizilerdir.

ama ha denince bulunabilir mi, emin değilim. torrent olarak hepsi bulunabilir ama paralı platformlarda olacagını düşünmüyorum. netflix kitlesine pek de uygun değil çünkü.

Godless (Netflix)

The Serpent

cennet mahallesi.

normal people
blu tv de bonkis

The Flight Attendant

Inside no.9
Life's too short
Lost room
Love, death & robots

Banshee

Bazıları mini, bazıları hafif mini.

- The Night Manager
- Hunters
- Snowpiercer
- Homecoming
- Freud
- Penny Dreadful
- Penny Dreadful: City of Angels
- The Witcher

çernobil

tek kullanımlık değil

yok o yalnızca puzzle i isterseniz rahatça toplayıp kaldırmanıza filan yarıyor. İnce keçe gibi bir kumaşı var, sabitlemiyor parçaları. yani puzzle bitince yapıştırıp kaldırırsanız, tekrar üzerinde yapabilirsiniz.

yapışma durumu yok halıda, puzzle'ı bozmadan taşıyabilmek için var o halı. yada bitirdiğiniz zaman çerçeveciye götürebilmeniz için.

puzzle'i uzerinde tutmaya devam ettiginiz surece tek kullanimlik olur mantiken. ama puzzle'i kaldirip/cerceveletip baska bir puzzle'a gecebilirsiniz. puzzle olculerine gore kolaylik saglamak icin olcu cizgileri var uzerinde, masa ortusu gibi ince keceden bir ortu kendisi.

hangi şehirdesin bilmiyorum ama istanbulda mesela bu dediğin imkansız gibi bir şey. yollar çok bozuk çünkü. scooter bile zor gidiyor.

Ulaşılabilir. Bütün çocukluğum boyunca kullandım. Annem için bakkaldan yumurta alıp eve götürmüşlüğüm bile oldu. Ama tercih edilecek bir şey mi bilmiyorum. Ben sıfır tedirginlik yaşıyordum. Şimdi hala kullansam tereddüt yaşamam kullanınca yaşamıyorum ama ulaşım amaçlı kullanır mıyım yok kullanmam. Çünkü yorucu. Kaymak dışındaki hareketler çok güç harcatıyor bence.
Bir de ulaşacağın yere ulaştın illa papucunu giyeceksin. Bunu çıkarınca taşıması da çok berbat olur bence.

güzel bir kafaüstü kulaklık veya xiaomi mi box s

İyi bir oyun bilgisayarı (laptop), PS5, DSLR fotoğraf makinesi, kitap...

Guzel bir bluetooth kulaklik :(

Kindle.

Kahve makinesi. Kaliteli ve pahalı olanlardan birinin hakkını verebilmek için kahve kültürümü baya bi geliştirmem lazım. Hediye gelseydi bunu dert etmezdim.

araba. keh keh

Ben de yeni kasa A7 istiyorum.:D

bisiklet kilidi ya. bu işi halletmeye harcayacak enerjim yok. çıksa bi yerden hediye diye gelse şu 20 gün mutlu eder beni.

mini arp :)

Yakut ve zümrüt taşlı kolye, adidas boost ayakkabı, müstakil ev :D

3d printer (bkz: snapmaker)
nike airmax 97 veya airmax 2090

Saat. Bir tane hasır, bir tane metal bir de deri. modelleri kafamda.

Çok iyi soru bu arada, bayıldım

uçurtma.

pc.

Tabanca, 5-6 güne doğum günüm var hanımı ikna edebilecek birisi olsa aranızdan keşke:(

Bence beklemek gerekiyor. Asıl tekrar pozitif çıkarsan ve bir on gün daha gelirse ne olacak? Ki bence olması yüksek olan ihtimal de bu.

negatif testte bile 6 günlük karantina var.

10 gün bulaştırma ihtimali var karantina sonlanmaz.

Yukarıdaki iki bilgi de yanlış. 10 gün sonunda tekrar pozitif çıksan bile karantinaya alınmıyorsun yeniden. Sağlık bakanlığı virüsün bulaşıcılığını yitirdiğini kabul ediyor 10 gün sonunda. Ölü virüs pozitif çıkartıyormuş PCR da. Negatif testte 6 gün karantina külliyen yanlış. Daha önce test verip negatif çıktım, 6 gün falan uygulanmadı.