Avukatlar üstlenir, sizden icra masraflarını başta talep edebilirler(400-500 lira). Doğru avukatı bulmanız gerekiyor. Biri bakmaz ama diğeri bakar.

Bence ücretsiz kayıt ve bir demo sağlasalar iyi olurmuş. Canlıyı alıp sonra kursu vadeden bir site izlenimi verdi. Demo isteyiniz önce efendim bence. Baktınız sinmedi içinize..

BTK Akademinin sitesinde veri analistliğı hakkında ücretsiz ve geçerli kurslar vardır. Büyük Veriye Giriş isimli kursu faydalı bulabilirsiniz. Sakın az bilinen, içinizin sinmediği çekindiğiniz dijital hizmetler için hemen para vermeyin.

Sakın ha! Bir telefon yok. Ofis yok o yok bu yok. Yüzde yüz iş garantisi veremez hiçbir firma, istihdam büroları hariç. Yalan yok öyle bir şey. Dersler yetersiz, ayda 6 saat ders nedir yahu ahahah. Herşeyi unutursun. Belki ortada şirket bile yok. Hazırladıkları özel cv tırt, websitesi tırt, dersler tırt gibi. Bakacaksan illa milletin en azından bilgeadam dediği yere bak.


Kurslar konusunda çok tecrübem oldu özelden ayrıntı istersen yardımcı olurum. Uzun uzun yazarım sonra da bu cevabı editlerim.

açıkcası online eğitim alacaksanız yabancı kaynaklara bakın. Udacity var, coursera var. En azından silikon vadisinden adamlardan eğitim alıyorsunuz.

mutlu olmak için. para için bütün hayatı boyunca çalışmış bi akrabam, yaşlandı şimdi ama huzur, mutluluk vb gibi kavramları hiiiiç bilmiyor. parasıyla rezil yani.

para çok şeydir. ama mutluluk garantisi değil.

daha çok çalışarak daha çok paran olabilir. ama nihai hedef daha çok paradan ziyade bu daha çok para ile daha iyi bir hayat yaşamak olmalıdır.

istediğin kadar paran olsun, etrafından seni seven insanlar olmadıkça ve sevdiklerinle beraber olamadıkça bi anlamı kalmıyor. daha çok para için çalış ama bu parayı hayatını sevdigin insanlarla mutlu yaşayabilmek için değerlendir.

Daha cok mutluluk icin para, daha cok para icin daha fazla calisma. Daha cok para mutlulugun garantisi degil ama az para mutsuzlugun garantisi.

hayallerini gerçekleştirebileceğin kadar para yeter. hayallerin gerçekleşince mutluluk da gelir zaten.

paran olunca mutlu olacağının garantisi yok. ama paran yoksa mutlu olamayacağın garanti

mutlu olmak için çalışan biri varsa ağır derecede ahmaktır, yani böyle bir işkenceye mutlu olmak için katlanıyor olmak? acayip. para için yapandan da bir halt olmaz. demek ki yanlış sorunun doğru cevabı olmaz-mış.

"Para mutluluk getiriyor be target" yaşlanacağım yılları görürsem eğer o kadar uzun planlı hayat bana göre değil.

oranı iyi tutturmak lazım. ikisi birbirinin tamamlayıcısı ayrı düşünülemez.

Para mutlu olmak için kazanılır zaten. Mutluluk değerli tabi ki.

Çok parası olup da hiç yemeyen içmeyen insan biliyorum. Kışın soğuğunda kat kat giyinip para gider diye ısıtmasını açmayan adam var. Halbuki para zebil adamda. Isıtıcı fabrikası açar yani. Adam mutsuz. Eşi dostu yok. Arkadaşı yok. Yemez içmez dünyadan bi haber. Ama para çok. Bu doğru olamaz değil mi . Para ne için var harcayıp yaşamak için yaşayıp mutlu olmak için var. Bunun için çalışıyoruz.

Hersey diil belki ama cok sey

Her şey değil. Çok şey de değil.

Bir noktaya kadar para mutluluk için şart gibi bir şey. O mal varlığına ulaştıktan sonrası mutluluğu pek etkilemez ondan keyfine bakmayı da öğrenmek lazım.

günümüzde çoğu şey.

26'sı akşamı mazeretli kayıtlar diye bi sekme vardı. yok mu o?

bir eşik var, evet. sonrasında daha fazla para daha fazla mutluluk değil.

evet. her şey para.

Cüzdan doluyken dünya daha yaşanabilir bir yer gibi geliyor. Mesela sabah kahvesi daha lezzetli, insanlar daha az sinir bozucu oluyor. çünkü cüzdanın içi doluyken insanın omuzları dik, adımları kararlı. ama boşsa... Hayat da sessiz alarmlarla dolu sanki. mutluluğun parayla alakası yok derler ama o lafları genelde cüzdanı dolu olanlar eder.
helmbrook.com.tr

Para herşey. Daha çok para için çalış, sonra daha azı için çalışırsın. Para yoksa mutlu değilsin. Varsa mutlusun. Yaşlanınca huzur ve mutluluk için para. Her şey para. Bitiksen suratına kimse bakmaz.

linki tıklamadım bile ama eğer paralıysa kesinlikle gereksiz. para tuzağı saçma eğitimler.
onun yerine kendi alanınla ilgili bir kaç bilgisayar programını çok iyi bil, staj yap vs. çok daha faydasını görürsün. kendimden biliyorum.

yıllardır "lider doğulur mu, olunur mu?" tartışmasının pratiğe dökülmüş hali gibi bir eğitim. slaytlar arasında dolaşan vizyon, empati ve ilham kavramları başta havada gibi gelir ama iyi kurgulanmış bir eğitimse sonunda gerçekten bir şeyler yerli yerine oturur. özellikle liderliğin unvandan değil, tutumdan geldiği fikri epey çarpıcı. her yöneticinin alması gerektiği ama ne yazık ki çoğunun ihtiyaç duymadığını düşündüğü bir gelişim alanı. sonunda bir sertifika ve bol bol düşünme malzemesiyle ayrılırsın.
pinakademi.com

Boş iş, bu işler sahada öğrenilir. Messi'yi izledin diye Messi olabiliyor musun?

Bu tip eğitimlere katılan ağır maldır.

Bu tarz eğitimlerde aslında eksiklerini fark etmeni sağlıyorlar; onun üstüne 10 eğitim daha alma ihtiyacın doğuyor. Çünkü liderlik kavramı gerçekten bütün hayat tarzınla alakalı ve genelde ilk aşama kendi duygu yöntemini öğrenmen için psikanaliz ve terapi odasından geçiyor. Eğer yöneticilik yapmayı düşünüyorsanız ilk başta bir psikolojik danışmanlık almanız daha mantıklı bir yatırım olacaktır. Profesyonel liderlerin hepsi terapi sürecinden geçmiş oluyor çünkü kendini tanımadan tepkilerini de tanıyamaz insan.

liderlik sende dogustan varsa gelistirirsin.
yoksa boyle egitimle falan olmaz.

girişimciliğin kolay olduğunu kim söyledi?
insanlar iş kurmak istemiyorlar, o riski, eforu göze alamıyorlar ve iş arıyorlar..

üstelik üniversitelerde verilen eğitim girişimciliğin artırılmasını destekleyici nitelikte değil. yani soru biraz çelişik kendi içinde.

yeterince deneyim, veya öngörü olmadan, yeterince maddi birikim olmadan girişimcilikte bulunmak hiç kolay değil. ya aile sağlam olacak destekleyecek, ya da işe girip hem deneyim hem para kazanıp sonra yapacak.

girişimciliğe özel üniversitelerde daha çok önem veriliyor, sermayen varsa girişimcilik daha mantıklı geliyor, daha cesur oluyorsun.

üniversite 1. sınıfta, "internet kafe açarım, mis." ya da "volkswagen bayisi açarım, olmadı mcdonalds ya da starbucks" diyenler mezun olana kadar pişiyor, sörf tahtası tasarlayıp üretenlerden uluslararası kuruluşlardan yardım alanlara kadar gitgide gelişiyor bu ruh.

yine de biraz sermaye şart.

sermaye (desteği)?

genellikle girişimcilik için gerekli bütçeyi hali hazırda aldığı eğitim için harcadığını düşünürsek. ve ailesinin bunların ikisinide karşılayacak gelire sahip olması durumunda ise halihazırda işleyen bir girişime sahip olmasınıda eklersek girişcilik yeni mezunlar için istisnai bir durum olmaktan öte gitmiyor.

girişimciliğin artmasını istiyorsan, vergileri, gelir vergisi, stopaj gibi indireceksin. gelirden veriyoruz anladık tabiki verecezde stopaj niye veriyoruz? ne gerek var? devletin kafasından şu düşünceleri atması lazım bide işi olan yani kendine ait şirketi olan insan zengindir gibi bir algısı var.

Kayseri Ünv. Şaban Uzay adlı hoca şöyle demişti; biz öğrencilerin heyecanını söndürüyoruz üniversitede. İş adamlarına bakıyorum ilkokuldan sonra okumamışlar hepsi diyor. Eğitim sistemi aslanı kediye çeviriyor. Tabii sermaye lazım ama çok bi sermaye olmadan da girişimci olunabilir.

@secilmis uye; gelir vergisi, stopaj aynı şey? birisini ödemede veriyorsun sonra yıllık beyannamede mahsup ediliyor. enflasyonist dönemlerden kalma bir şey, geçici kurumlar vergisi gibi.

Sermaye desteği olarak KOSGEB ve Kalkınma Ajansları yardımcı oluyorlar aslında. Sadece buradaki asıl problem parayı siz harcamayı yaptıktan sonra veriyor olmaları.. Bunun dışında özellikle yurtdışında markalaşmak isteyen kurumlar için Turquailty olayı var. Ben de yazdıklarınıza katılıyorum ki aynen böyle dedim (beğenmediler) ama düzeltmek için neler yapılabilir bunların şeyini de şaapalım ;)

ben encok vergiden korkuyorum vergi olayi cok sakat muhasebecin olacak o da para. vergi cezalari korkunc ufak bir hatada 50 bin tl ceza odeyebilirsin ki isin zaten okadar etmez. devlet destegine karsiyim devlet vergi tesvikleriyle zengini buna yoneltmeli. arge masallari var suan firmalar arge muhendisi aliyor ama adi arge ortada arge falan yok sadece adamin maasindan yirtmak icin. teknokentlerde oyle buyuk cogunlugu verimsiz is gormeyen oradaki imkani kullanip ufak cikar elde etmeye yarayan firma dolu.


devlet hicbirsey vermemeli vergi muafiyeti vermeli ssk muafiyeti vermeli ozaman ben bile bir startup kurarim ama su an kesinlikle dusunmem bile burokrasi cok fazla beni korkutuyor

üniversitede aldigimiz ogretim teorik bilgiden ileri gitmiyor genelde. sudan cikmis balik bir nevi.

once bi sektore girip, girisimcilik istense bile, o sektor ogrenmelidir, belki yan sektorleri de ogrenmelidir, vb.

--

üniversite bitirir bitirmez girisimcilik islerine girmek hic mantikli degil. bunu arttirmak icin sempozyumlar vb. yapilyor. genc girisimciler vb. sozde lider üretiyorlar da bilmemne.

Üniversiteyi bitirmeden kendi şirketini kurmuş biri olarak şunları söyleyebilirim:

Bana kalırsa gençleri girişimciliğe teşvik etmekten ziyade zaten kafasında böyle hedefleri olan gençlerin işlerinin kolaylaştırılması; destek ve hibe programlarının dağıtılmasının siyasi ve akademik organizasyonların elinden alınması (ya da daha sağlıklı hale getirilmesi) gerekiyor. Bunu biraz açayım:

Üniversitede okuyan yahut yeni mezun gençlerin girişimciliğe teşvik edilmesi şu aşamada çok da elzem değil. Zira okul farketmeksizin üniversiteden yeni mezun olan insanların çok az bir kısmı bir fikri projeye dönüştürecek öngörü, bir projeyi gerçekleyecek bilgi ve yeteneğe sahip. Yani biraz daha açık söylersek bizim düşünce şeklimiz 'Bir iphone app yapıp bir dolardan bir milyon tane satacağım' dan öteye pek gitmiyor.

Bunu bir aşağılama olarak algılamayın zira bu sadece dar bir vizyondan değil eğitimdeki uygulama eksiğinde de kaynaklanıyor.Çünkü kendi çabalarıyla birşey yapanlar dışında bizim üniversitelerimizden mezun olan neredeyse hiçbir genç (özellikle mühendisler açısından konuşuyorum) gerçek manada bir projeyi yapıp bitirmiş olmuyorlar.

Aslında devlet, girişimcilere çok yeterli ve güzel destekler veriyor ve birçok imkan tanıyor. Örneğin teknoparklar, Sanayi Bakanlığı'nın desktekleri, Tübitak, Kosgeb vs.. Bunlar gerçekten doğru ve sağlıklı dağıtılsa hepsi girişimci için ayrı ayrı yeterli organizasyonlar. Gelgelelim bunların işleyişi gerçekten sakat ve yanlış kimselerin insiyatifine bırakılmış. Bu sebeple gerçekten maddi değere dönüşecek projelerin çok azı destek alabilirken hiçbir işe yaramayan yahut zaten milyonlarca kez yapılmış olan projeler destek alıyor. İşte bu da o destekleri dağıtan kimselerin ne kadar dar görüşlü yahut art niyetli olduğunu ıspatlıyor.

eğer bir hayalin varsa ve bu hayali matematiğe dökme becerin varsa neden olmasın. girişimiciliği hep hayalleri realiteye uyarlamak olarak görüyorum. kişinin kafasındaki rüyanın paraya dönüşmesi gibi bir olay girişimcilik.

www.girisimlab.com

Bir para lazım, iki bitmek bilmeyen hırs, azim, reddedilmeye direnç, insan yönetimi, reklam, stres vs. Bunlar çoğu kişide yok. İşe girenlere bakıyorum, mallar. İş kurarlar ama batar. Sallıyorum excel ile bir iş yapıyor. E bunun formulleri var. Yapmaz. Mail atıyor, bir taslak yap oradan iki yeri değiştirerek özelleştir, hayırrrr her bir kelimeyi ayrı ayrı elle yazacak. Sallıyorum program toplu güncelleme özelliğine sahip. Gidiyor 200 kaydı tek tek yapıyor. Ne yaptın bugün, kayıt güncelledim... Nüfusun 99'u böyle. Bir işi bile yapamıyorlar, yapabilen ise üzerine bir artı eklemiyor(kendi işini kolaylaştıracak). Bu arkadaşları girişimci yaptınız diyelim hangi birine yetişebilirler? 7/24 çalışmak demek kendi işini kurmak.