Çok mu teknik düşünüyorsunuz?

Bu olayın özü hissiyata dayanıyor. Biri oluyor, onunla vakit geçirmekten hoşlanıyorsunuz, sırf canınız öyle istedi diye buluşmak istiyorsunuz ve o da tamam derse buluşuyorsunuz. Bu döngünün bir anında, her şey iyiyken bir anda hadi şu işin bir adını koyalım deyip bitiriyorsunuz. Belli bir yol izlemenize gerek yok.

Bu bazen oluyor, bazen olmuyor. Olmayacaksa A yolundan değil de B yolundan gittiniz diye bir şey değişmeyecek. Gönlü olan her şeyi sevdiğinize yorar gönlü olmayan havadan nem kapar. Olmuyorsa uzatmayın, oluyorsa da çok kafa yormayın.

Birkaç bölüm Johnny bravo izle, oradakilerin yüzde 90'ini hic yapmayacaksin, kalan yüzde 10unu da Türkiye şartlarına uyarlamak lazim. Bu başlangıç için bir şeyler sağlar ama uzun vadede ise yaramaz, o zaman kendi yöntemlerini uretirsin.

Davet edeceksin. Mesajla konuları bitirmeden.

Buluşunca konu konuyu açıyorsa iyi yoldasınız, yoksa next.

Görüştüğün insanlara ilaveten buluşma teklifleri ediyorsun kabul edip iyi zaman geçirirken şakayla karışık iltifatlar hoşuna gidiyorsa ve o da aana yakın davranıyorsa bir sonraki hamle friendzonelanmamak için flörtöz konuşmalar yapmak. Ya o da ayak uyduracak yada ben seni arkadaş olarak görüyorum diyecek bunun sonucunda.
( bir duyurucu tavsiyeyi vermişti banada )

Youtube ta eğitici videolar var.

bu youtube videolariyla, eksi duyuru sorulariyla ogrenilecek bir sey degil.

seviyorsan git konus. konustukca da duygular gelisebilir.

Hahaha video izle diyen acemilere bakma sakın. Messi'yi izleyince messi olunmuyor, piyano da ayni şekilde. Haahahha şimdi taslar yerine oturuyor, video ha? Hahahh

Abi bam bam bam konusacak bir sey her zaman bulunur. Soru soracaksin, cevap alacaksın. Soru soracak, cevap vereceksin. Muhabbet akıp gidecek. Karşılıklı ilgi yoksa tikanacak. Vallahi bu kadar. Hiiic kasma.

ilk olarak senden hoşlanan kızlardan başla. ısın biraz, sonra sıra senin hoşlandıklarına gelir. kadın seçer unutma

Kafanda büyütme. Bu işin tek bir tekniği, izlenmesi gereken tek bir yolu yok. Doğal olmak her şeyden önemli. Sevgili olabileceğini düşündüğün biriyle doğal konulardan konuşmaya başlarsın. Eğer muhabbet akıyorsa ve birbirinizin sohbetinden hoşlanıyorsanız dışarda buluşmaya çağırırsın. Bunun en klişe yöntemi kahve içmeye çağırmaktır. Güzel giderse zaten kendi kendine sevgililiğe evrilir.

Konu konuyu açıyorsa iyi yoldasın +1

"Ben senden hoşlanıyorum", "Tanışalım mı?" gibi fevri söylemlerden kaçın. Bunlar genelde ters teper. Sana ilgisi olan biri bile olsa henüz birbirinizi tanıma evresindeyken direkt "sevgilim ol" moduna girersen kaçar senden.

biz önce internetten tanıştık, uzun uzun boş muhabbetler ettik, sonra ara ara okulda görüşüp bir şeyler içtik, bol bol bilgi alışverişinde bulunduk, uzun süre arkaaştık yani. ama bir çekim hissediyorduk ikimizde. arkadaşlık güzel gittiği için bir süre bozmadık sonra bir gün dışarda yemek yemeye çıkmıştık artık bu işin bir adını koyalım dedik fjghfdjgh öyle oldu. ilişkinin nabzına göre davranmak lazım. mesela arkadaşça bile görünse sevgili olmadan temas etmemek gerekiyor, aşırı iltifattan ve yapmadık yürüme davranışlarından kaçınmak. daha birbirini tanıyalı 1-2 ay olmuşken hemen seninle evlenicem vs dersen koşarak uzaklaşır ghjfghj bence flört aşamasında olabildiğince anı toplamak çok öenmli ve güzel. örneğin beraber bir tiyatro oyununa gitmek, bir sergiye gitmek vs. bir şekilde beraber bir yaşam öyküsü oluşturmak gerekiyor sanırım. sonrasında da zaten yollar birleşiyor.

Doğal taşlardan (seviyorsa tabii) bir set yaptır. Bunun için doğal taş seven bir arkadaşına danışmak çok uygun olur. İster renk olarak ister taşların faydası üzerinden seçmek ya da bir terkip yaptırmak çok hoş olabilir.

Öncelikle nice güzel birlikte seneler diliyorum size eşinizle. Swarovski mağazasında çok güzel takılar mevcut mesela oraya göz atabilirsiniz. 3-4k bandında güzel ürünler bulabilirsiniz.

Ufak sevimli şeyler için flyingtiger'a bakabilirsin.

1. yıla bir tane mercedes araba alınır.

hm home oyuncakları www2.hm.com

eşim bana aramızda çok muhabbeti olan bir şeyin basılı olduğu kupa almıştı ya çok tatlı bence. öyle bi şey olabilir, sevdiği bir kitap film vs öyle bi şeyin baskısı.

bir sey almayip bir sey yapabilirsiniz ? artik insanlar hic fotograf bastirmiyorlar, mesela 5 yildir sizin icin keyifli anlarin ya da komik anlarin fotograflarini bastirip guzel bir deftere yapistirip notlar yazabilirsiniz. ya da birlikte gidebileceginiz bir etkinlige bilet alabilirsiniz, yemek kursundan tutun da hic denemediginiz ne bileyim yoga kursuna kadar bir cok sey olabilir. ben bir kere arkadaslarima bardak altligi yapmistim fotolarimizdan mesela. yani bu tur seyler daha degerli benim gozumde.

Bence ana hediye için çanta güzel fikir. Kaliteli, sade şık bir model güzel olur, senelerce kullanılır.

Minik hediye için de figürlü çok güzel el yapımı kupalar var. Zevkinize göre özel yaptırabilirsiniz
miamano.com

Yapıkredi uygulamasında masraf yüksek değil, makul. Alırken zaten nekadar komisyon istediği yazıyor. Hesabın ayrı bir ücreti yok. Hesap açıp o hesaba dolar göndermeniz lazım. Sonra piyasa açıkken işlem yapabilirsiniz.

ben midas uygulamasını indiirp kayıt oldum
uygulamaya ne kadarlık alacaksam o kadar para gönderdim (ücretisz)
o para il uygulama içinden dolar aldım, alış satış makası bankaya göre daha azdı.
Sonra ARAMA KISMINDAN tunç hocanın dedi QQQM hissesini buldum hesabımdaki dolar ne kadarına yetiyorsa o kadar satın aldım.
satın alırken 1,5 dolar ve satarken de 1,5 dolar komisyon ödeniyor başka da bir ödeme yapmıyorsun.
yapı krediyi bilmiyorum hiç kullanmadım.

türkiye'deki arkadaşlarım genelde midas kullanıyor. bu aralar türkiye'de en makul komisyonlu ve çeşitli borsa o sanırım.

bahsettiğiniz kişiyi tanımıyorum ama QQQM önerdiyse bu bir etf'tir. hisselere göre daha risksiz, stabil ama getirisi daha düşük olur. kısa-orta vadede daha çok para kazanmak için hisselere yönelmek gerekiyor.

Bu tarife göre kokmaz bence ama konserve tonu pişirmeye gerek de yok aslında. Yağını süzüp koyun direkt ya da yağsız olanından alın.

yok hiçbir şey olmaz. ben fanatik bir ton balıklı makarna yiyicisi olarak genelde yoğurt-mayonez karışımıyla yapıyorum, makarna sıcak olsa da ton balığını en son üstüne soğuk ekliyorum ama birkaç kez buradaki tarifte olduğu gibi tavada ısıtıp başka ürünlerle karıştırarak da yapmıştım.

koku yapabilecek tek şey ton balığının teneke kutusu. balığı aldıktan sonra onu sudan geçirirseniz iyi olur ya da en kısa zamanda çöpü atmaya bakın. onun dipte kalan ufak tefek parçaları, yağı vs. çöpte kaldığı zaman berbat kokuyor.

Ben ton balıklı makarnayı şöyle çok basit yapıyorum.
Makarna donuk mısırla haşlanır, daha sonra suyu süzülür, içine tuz krema ton balığı eklenir karıştırılır. Bu kadar.

Tüketici hakem heyeti başvuru sınırının üzerinde bir ürün mü?

başvuru sınırı nedir 130 000 tl lik bir ürün

149 bin diyor
ticaret.gov.tr

Yine de bir bilene sormak lazım.

ben onu sormuyorumki ben firma garanti kapsamı içindeki ürünümü tamir etmiyor tüketici hakem heyetine itiraz etmiş dava yolu açıktır diyor ben dava açsam bunun bana masrafı ne olur onu soruyorum avukatıdır davasıdır bandrolüdür kdv sidir

tüketici hakem heyetine başvurmanız gerekiyor, 149 bin tl altındaki uyuşmazlıklarda dava açamazsınız dolayısıyla dava masrafı yapma ihtimaliniz yok. hakem heyetine tüm delillerinizi de ekleyerek bir başvuru yapacaksınız, e devletten kendiniz de yapabilirsiniz. veya bir avukattan dilekçenin düzeltilmesi için yardım alabilirsiniz ücreti karşılığında. yine kendi e devletinizden yüklersiniz. duruma göre bilirkişi görevlendirilip rapor alınır ve karar verilir. hakem heyetine başvuru ücretli değil.

Senin soruna cevap vereyim

Hakem heyetine başvurdun-ücretsiz
Reddedildi diyelim
Tüketici mahkemesine başvuracaksın
Başvuru için sadece gider avansı isminde bir ücreti yatırıyorsun 2 bin civarı bir para.
Davayı kazanırsan bu parayı geri alacaksın
Kaybedersen eğer
Hem bu 2 bin gider hem de örneğin açtığın davanın değeri ne kadarsa onun %15 i kadar da karşı tarafı için avukat ücreti verirsin. Mesela telefon için başvurdun değeri 40 bin diyelim onun %15… seklinde

tutanağı yaz kendisine de bir şekilde imzalat yada artık online tutanak var ordan dolur kendisi de dahil olsun. gerisini kaskodan yaptır. kasko adamın icabına bakar zaten

etrafta kamera varsa polise-karakola şikayet et

iletişimi koparırsa şikayetçi olacağını ilet.

Tampon ve camurlukta islem var dedigin icin Olaya farklı bir noktadan dahil olacagim,. eğer araci kaskodan yaptiracaksan ustanın kaputa işlem yapmayacagindan emin ol. Tanıdıksa direkt soyle hatta. Çünkü kaskoda adamlar bence gereksiz yere fazla fazla işlem yapıp fazla para kazanmanın derdinde oluyorlar. Sonra aracı satmaya kalktığında durduk yere kaput boyali diye değerinin altında satmak zorunda kalırsın. Başıma geldi, uyarayım.

Evet normal, uyaptaki guncel borc miktarina bakin; bir de avukatin soyledigi miktara bakin. Avukat makul bi teklif yapiyosa; aciklamaya dosya no fln yazarsiniz. o size anlatir. Sonrasinda dosya kapama yazisi yollar (onu mutlaka soyleyin, ugrastirmasin sizi), yazi geldikten sonra icraya toplam alacak miktari uzerinden harc yatirirsiniz oyle kapanir dosya.

normal, siz avukata borcu ödüyorsunuz o da uyaptan haricen tahsil yazısı gönderiyor. sonra siz icraya gidip devlete haricen tahsil harcı yatırıyorsunuz dosya kapanıyor. bu yöntemle öderseniz hem avukat belki faiz indirimi yapar hem de devlete ödediğin harcı yarı yarıya az ödersin. normalde harç 3 bin tl çıkacaksa 1500 çıkar gibi.

uyapta görünüen rakam eksiktir. net olmaz. kapak hesabı denilen bir hesaplama yöntemi var. güncel görünen borcun üzerine güncel faiz, cezaevi harcı ve bir kısım harçlar, avukatlık ücreti ve onun faizli hali vs eklenince gerçek hesabı görebilirsiniz. haa icra memuruna da sorsanız o da kapak hesabı çıkarır o ayrı.

ben de bugün baktım internet sayfasında herhangi bir şey paylaşmamışlar daha neden anlamadım. evet popüler oyunlar için satış açılır açılmaz bilet almak gerekiyor ön taraflar hemen doluyor. ama biz genelde arkalara da kalsak bazen bilet alıyoruz çünkü illa ki gelmeyenler oluyor ön tarafa geçiyoruz oyun başlayacağı zaman.

ağrı dağı efsanesinde gerçek orkestra var ya çok güzel. kesin gidinç ben de bakacağım artık, geçen sene gitmediklerime giderim.

Arkadaşlık, dostluk uzun mesai isteyen işler ben üşengeç bir insanım. Yalnız olmayı garipsemiyorum o yüzden.

20 yıldır arkadaşsız kaldığım bir dönemim olmadı.
Öncesinde de çok yakın arkadaşım dostum dediğim kimse olmamıştı içine kapanık zor arkadaş edinen biriydim üniversiteye gidene kadar.
O zamanlardan kalan çok yakın iki dostum var hiç kopmadık.
Sonrasında eklenenler oldu tabii ki, girenler çıkanlar oluyor bazen yalnız da kalabiliyorsun ve yalnız kalmak da kötü bir şey değil kendinle zaman geçirmek güzel.
Bu duruma çok takılmayın.

Olmadı. Her şey gibi arkadaşlık da emek ve zaman istiyor.
Boşuna dememişler:
Good coffee is a pleasure
Good friends are a treasure

yaşı 40'a yaklaşan biriyim, sonradan bu işler biraz zor oluyor, örneğin çok samimi olduğunu zannediyorsun ama bazen sen de siktiri çekiyorsun.

babam 50'lı yaşlarındayken 30'lu yaşlarda bir arkadaşı oldu. aradan 30 yıl geçti hala arkadaşlar diyebilirim. biraz kafanın almasına ve karşı tarafın bunu menfaat olarak görmemesine bakar.

"hemencecik uzaklaştılar."

aynı yaştayız benzerini pandemiden beri yaşıyorum. kimseyle küslük falan yaşamadım ama hal hatır falan soranım kalmadı. eskiden çok hal hatır sorardım ben özellikle 20'li yaşlarımda. mutlaka sorardım arkadaşlarımı. son dönemlerde mesajlarıma geri dönülmeyince, özel günlerinde haber vermeyince, sadece iyi günlerimde beraber olnca ben de bıraktım, çektim kendimi.

eskiden çok arkadaş canlısı olup bunları tecrübe edince insan kendini çekiyor. keşke yeni insanlarla tanışabilsem diyorum ama sosyal pilim bitik hissediyorum.

son zamanlarda arkadaşlık kavramını çok sorgulamaya başladım. bir insan biriyle neden arkadaş olur diye. kan bağın olmayan birisine neden önem göstereyim diye düşünmeye de başladım. insan sosyal bir canlıdır eyvallah ama sadece iyi zamanlarda yanında olacak insanlara neden zaman harcayayım? bu kişilerin sadece kötü zamanlarda da yanında olacağının garantisi var mı? kafamda böyle sorular varken de arkadaşlık geliştirmek zor oluyor.

35 yıllık hayatımda hiç arkadaşım olmadı. tercih değil mecburiyetten. çocukluğumda insanlardan uzak bir dönem yaşadım kişisel olarak utangaç çekingen ve içe dönük bir yapım vardı. kendi dünyasında mutlu olanlardandım. yaş ilerledikçe insanlarla iletişim ve bağ kurma yetim olmadığını farkettim ama sosyalleşmenin de büyük eksik olduğunu biliyordum. deniyordum ama olmuyordu. büyüdük küçük bir şirkette uzun bir iş hayatı vs derken yaş ilerledi bağ kurmak artık yaştan dolayı çok zorlaştı. kısacası bir dönem değil tüm hayatım boyunca yaşadım arkadaşsızlığı.

23 yıllık arkadaşlığımı bitirdim, 2 tane hem de. Biri başarılarını hiç haber vermedi, evlendiğinden itibaren aramadı sormadı, daha doğrusu 1 kere aradı o da görev savuşturmak için, benim eşi üzerinden ona selam göndermediğimi çok geç fark etti, ettiğinde aradı telefonuna çıkmadım, mesajına da çok uzaklardan cevap verdim. Diğeri ise hastalanmış, yazamazmış, arayamazmış, çok yoğunmuş çok yorgunmuş yazamazmış. DıvolSTREEETTcörnılı çektim kendisine, yaklaşık 1 yıldır aramıyorum sormuyorum o da aramıyor. Kardeşi evlenmiş haber vermedi.

İnsanlar dehşet verici şekilde bencilleştiler. Bir de gözden ırak gönülden ırak dedikleri doğru, ortamdan uzaklaşan bendim, unutulan da ben oldum.

1 tane dostum 1 tane de arkadaşım var. Sorsan arkadaşımdır diyecek belki 20 kişi çıkar ama alakaları yok benimle, hadi birincil ve ikincil olmasın ama üçüncül gündemlerinde dahi yokum. Ben kıymet verip de irtibat kurduğum sürece varım, ben yazmıyorsam yokum. Böyle şeylere arkadaşlık demiyorum açıkçası. Arkadaşlık öyle bir şey değil.

Falan filan. Çok canım sıkıldı. Dans etmeyi de sevmem ki gece gece çıkalım bir yerde kafayı dağıtalım diyeyim. Neyse.

Bildim bileli yalnızım ben.

Olmadı. Osuruktan arkadaş değil de çok yakın gördüğüm arkadaşlar için efor sarfederim.

oldu.

o degilde ne cok 35+ yalniz insan varmis burda. ben de onlardan biriyim. bu yaslarda dost, arkadasa bulmak zor. madem cogunluk bundan muzdarip bi bulusma ayarlayalim. istanbulda grup yada tek bulusma isteyen olursa haber versin gelirim.

hiç bu moda girmedim ben aksine ilişkilerimi kestikten sonra ulan kafam ne kadar rahatladı dedim.
genelde kesen taraf ben oluyorum, en ufak yanlışta bile kesmeyi öğrendim öbür türlüsü insanı daha çok yoruyor. kendinle zaman geçirmeyi öğreniceksin, rutinlerinin değişmesi ilk başta zor oluyor ama onrasında kendi düzenin oturunca ne kadar mutlu ve iç huzurunun olduğunu hissediceksin

tamamen degil ama is güc uzak kaldigim zamanlar oldu.

bir yastan sonra cok siki dost edinmek zor. ama coook yakin olmasina gerek yok.

sosyallesmek icin yeterli olan arkadas grubu iyidir. daha sonrasinda zamanla cok siki olabilirsin ya da öyle kalabilirsin

Bende de durum aynı. Yas 35 yolun yarisi
Harbi ne çok yalnız 35 ki varmış
İki tane kardeşim yerine koydugum kişilerle yollar ayrıldı. Şimdi de artık arkadaş edinmek için içimde heves yok. Olmaması da uzuyor açıkçası. Onların bubsekilde bunca emeği umursamaması da ayrı.

Heves yok şuanda çünkü yaş ilerledi, çaba zamanı ayırman ve değer vermen gerekiyor. Ayrıca sadece bunlar da yetmiyor. Arkadaşlığı sevdiren şey bir şeyler yaşamak, iyi -koyu anıların seni o kişiye bağlıyor.

Şimdi bu yaştan sonra da bunlar için donup bakiyorum da uğraşma hevesi kalmamış maalesef

40lı yaşlarıma basmama az kaldı. Çalışma çevremden dolayı arkadaşsız kaldığım, dostlarımın benden uzaklaştığını düşündüğüm zamanlar oldu. 2 dostumunda kendi hayatlarıyla ilgili yoğun dertleri var, günlük arkadaşlarda ararsan var, aramazsan yok. Bu durumu uzun süre kafaya taktım üzüldüm ancak hiç bir şey değişmedi. Ben de saldım.

Am bu durumun biraz sebebi de kendimim. Kafamın almadığı insanlara tahammül etmek istemediğim için insan seçiyorum ve 2 3 kişi dışında insan kalmadı. Ama çevreme bakıyorum çoğunlukta aynı durumda.

Not er kişiyim bayanlarda daha farklı olabilir.

benim hiç arkadaşım yok çünkü ben arkadaşlıkları sürdüremiyorum. bi şekilde kopuyorum böyle kertenkele kuyruğu gibi :) üşengeçim mesela çağırdıklarında gitmiyorum vs.

oldu. bu süreç benim için okula geri döndüğüm zaman bitmişti. 23 yaşındaydım o ara, aslında hiç beklentim yoktu çünkü bütün sınıf arkadaşlarım 18 yaşında olacak diyordum. hem bölümde kendim gibi ihtiyarlarla tanışıp kaynaştım hem de bazı farklılıklar olsa bile üniversiteye yeni başlamış çocukların kesinlikle arkadaşlık edilemeyecek kadar küçük olmadıklarını fark ettim. "dost" diyebileceğim tek kişi benimle yaşıttı ama ben hayatta dostlar kadar arkadaşların, amiyane tabirle "takılabileceğimiz" kişilerin de çok önemli olduğunu düşünüyorum. sosyallik önemli bir şey, herkes dara düştüğünde yanında olmaz belki ama onların varlığı ve onlarla kurduğun iletişim en başta senin sağlıklı kalmana ve düzgün yaşamana yardımcı olabilir. eyyorlamam bu şekilde.

şu an 31 yaşındayım, netten çalışıyorum. internetten görüştüğüm, uzaklarda yaşayan 2-3 arkadaşım kaldı sadece. sağlığım bozuk, maddi durumum kötü ama beni şu an en çok arkadaşsızlık/yalnızlık/hayatımda hiçbir "yeni" şeyin olmaması üzüyor açıkçası.

bu yaşlardan sonra arkadaş bulmak bir yandan çok zor, bir yandan kolay diye düşünüyorum... zor çünkü doğal olarak bir araya gelebileceğimiz alanlar kalmadı artık. okul, sosyal topluluklar vs. bu işin zirvesi. iş hayatında da çok arkadaş edinilir elbette ama riskli mevzular bunlar sçtımın "kurumsal" düzeninde. bi de sorumluluklar, endişeler artıyor. herkesin ya belli oturmuş bi çevresi oluyor, vakti zaten fazla yok. "agalarla x qeyfi" durumu pek mümkün olmuyor agalar olsa bile. yenisini bulmak daha da zor.

diğer taraftan kolay olan kısmı ise şu: belli yaşlardan sonra çok fazla insan benzer hislere sahip. bu yönde çaba harcayanları bulmak, onlarla iletişim kurmak daha kolay olabilir. mesela 16 yaşındayken bir akranına "merhaba ben çok yalnızım, etrafımda kimse kalmadı, arkadaş olabilir miyiz?" minvalinde teklifte bulunsan kötü bir izlenim uyandırabilirsin. belli bir yaştan sonra bu sosyal bariyer ortadan kalkıyor. pek çok insan aslında o kadar uyumlu olmasa bile herhangi biriyle iki satır sohbet edebilmeyi, bir şeyler paylaşabilmeyi kıymetli sayıyor.

emmilerin kahvelerde (veya daha üretken olmak isteyenlerin farklı şekillerde) toplaşıp boyuna konuşması boşuna değil... ben mesela artık yolda yanıma oturup kafa açan ihtiyarlara da kızamıyorum. adam belki ne hayallerle, ne hikayelerle 60 sene var oldu bu dünyada. ailesi belki hiç olmadı, belki onları kaybetti, eski dostları gitti... koca bir ömür. paylaşacak, anlatacak kimsesi yok. böyle düşününce üzülüyorum, o yüzden ses etmiyorum hiç. içimden dede çenenin yayını zkiyim ama anlat be, gün senin günündür, saldır dede diyorum.

***

velhasıl belli bir yaştan sonra arkadaşsızlık/dostsuzluk bence kaçınılmaz. çok güçlü bağlarınız olsa bile insanlar hayat gailesinde çok farklı yerlere gidebiliyorlar hem manevi hem fiziksel olarak. insanlık hali. ama bunun yarın da aynı olacağının garantisi yok elbette. çünkü konuşma, paylaşma, sosyalleşme ihtiyacı da insanlık hali. en başta bize arkadaşlık/dostluk veren öz kısmen değişmiş olmakla beraber daima orada duruyor. sadece işlemek daha zor.

böyle uzun uzun yazınca da kendimi michael scott gibi hissettim, gideyim de "100 tane çocuk yapıcam böylelikle 100 tane arkadaşım olacak" diye röportaj vereyim

"içime kapandığımdan biraz aramalarımı ve birkaç arkadaş ve dostumdan kendimi geri çektim.
hemencecik uzaklaştılar. demek ki hep ben sürdürmüşüm ilişkiyi. bu değersizlik hissettiriyor insana."

Değer teşkil eden bir şeyleri, pek de kıymet bilmeyecek insanlara vermişsiniz, bunun böyle olacağını da bilemezdiniz.

Ana soruya cevap: benim olmuştu. Birkaç gün ah vah ettim ama sonradan güzel bir sıfırlamaya donustu. Oh kafam rahatladı oldum yani. İnsan belli bir yaşa kadar içinde büyüdüğü cevre, aileden gördüğü ettiklerine benzeyen ilişkiler kuruyor; ama oralardaki olmadık şeyleri görmezden geldiği ölçüde o kısmını da taşıyor. Tamamen bundan ibarettir demeye getirmeyecegim de etkisi var.

Bir de arkadaşlık dediğin bitmeyecek diye bir kaide de yok, tek taraflı yürüyen her şey biter zaten; açığa çıkması güzel olan.

çok oldu hatta şimdi de öyle. bu yüzden de depresyon sorunum var.

Bir itirazınız yoksa bir şey yapmanıza gerek yok. Uyap vatandaş portalına hak sahibi oturum açtığında sosya sorgulama bölümünden gelişmeleri takip edebilirsiniz.

bir şey yapmanıza yok, mahkeme ön inceleme duruşması yapıp dosyanın bilirkişiye verilmesine karar verecek. bilirkişi raporu alınacak tüm taraflara tebliğ edilecek. sonraki celse de karar verilecek. muhtemelen 2-3 duruşma sonra karar verilir. sonra da kimse üst mahkemeye başvurmazsa satış aşamasına geçilecek. yeniden bilirkişi raporu alınacak tebliğ edilecek, satış günü verilecek size tebligat gelecek. sonra da internet üzerinden satış yapılacak.

siz de isterseniz satışa teklif verebilirsiniz açık arttırma şeklinde oluyor 1 hafta boyunca e-satış sitesinden teklif verebiliyorsunuz.

taşınmaz satılırsa bu satış bedelinin içinden yapılan masraflar düşülür, masrafı yapan kişiye iade edilir kalan para ortaklara hisseleri oranında paylaştırılır.

davayı açan kişi bu aşamada muhtemelen;

DAVA AŞAMASI (1.AŞAMA)
25 bin dava dilekçesinin tebliği için
25 bin bilirkişi raporunun tebliği için
25 bin gerekçeli kararın tebliği için

SATIŞ AŞAMASI (2.AŞAMA)
25 bin ikinci bilirkişi raporunun tebliği için
25 bin satış ilanının tebliği için ayrıca bilirkişi ücretleri ile birlikte en az 150 bin tl masraf yapacağını öngörüyorum 100 küsür taraf varsa.

süreç bu şekilde olacak tahmini olarak. bu arada adresiniz mesai saatleri içinde kapalı ise postacı tebligatı muhtarlığa bırakır. itiraz haklarınızı tebliğden itibaren 2 hafta içinde kullnmanz gerekiyor, süreleri kaçırmamak için adresinizin açık olmasına dikkat edin, veya vatandaş uyaptan zaman zaman takip edin.

dava sonunda bir miktar avukatlık ücreti çıkabilir ama çok çok düşük olur. dava aşamasında yapılan masrafların herkesin kendi tapu hissesi oranında masrafı yapan kişiye iade edilmesi gerekiyor. Satış aşamasındaki masraflar dediğim gibi satış bedelinden düşürülerek kalan miktar tüm taraflara paylaştırılıyor.

diyelim ki dava aşamasında 100 bin tl masraf yapıldı. hissen de 1/100 ise 1000 tl kendi payına düşeni davayı açan masraf yapan kişiye vermen lazım. bi de davayı açan kişinin avukatı varsa ona düşük bi miktar çıkıyo 2025 yılı için 28.500 tl. bunu da hissen oranında ödemen gerek. yani hissen 1/100 ise 28500/100=285 TL

Bilgiler için teşekkürler, o zaman sadece gelecek tebligatı bekleyip e-devlet ve uyap üzerinden de takibi yapacağız başka bir işlem yapmaya gerek yok.

@Sadece soruyorum bu kadar detay için ayrıca teşekkür ederim.

çok güzel özetlemişler, bende kendi sürecimi anlatayım, apartman var arsa üzerine paylı kat mülkiyeti yok komşulardan biri ölüyor mirasta anlaşamıyor mirasçılar, bu yüzden apartman komple satıldı, biz alamak istedik olmadı dava neredeyse 7 sene sürdü, avukat tuttuk ama yinede satıştan döndüremedik(burda denilen gibi üst mahkemeye gitmişti galiba). bilirkişi gelip değer biçti bir ona itiraz ettik az değer biçti diye(çünkü satış fiyatı buna göre belirleniyor), 2. bilirkişiden sonra satılma sürecinde apartman komple uyap üzerinden açık arttırma ile satıldı, apartmanda payı olanlar kendi payına göre parasını aldı.
denilen gibi uyaptan takip edin iban bilgisini falan girmeyi unutmayın(bizde bunları hep avukat yönlendirdi)

@eja davanın sonuçlanmasına o halde çok var ama yine de şimdiden sormuş olayım. IBAN bilgisi UYAP'a mı giriliyor

tebligatı almanız yeterli. cevap vermemeniz davayı ikrar değil inkar anlamına gelir. ancak karşı bir argüman da sunmadığınız için hakim satış kararı verip geçecektir. bu tip davaları uzatan tek şey tebligatlardır. aslında toplu bir avukat tutup süreci hızlandırabilirsiniz. 100 kişinin tebliğ süresi yıllar bile alabilir. ancak avukata tebliği uets sayesinde 1 saniye sürüyor. genelde avukatlar kişi başı ücret değil toplu bir rakam talep ederler aksi takdirde 100 kişinin asgari ücret tarifesinden en az 1.800.000 TL alması gerekir ki pratikte imkansız. ön inceleme duruşmasına tarafların tamamı katılmazsa hakim 2. ön inceleme duruşması kararı verebilir. bu da yeni yeni tebligatlar demektir.

@ground toplu avukat için, diğer kişileri de organize etmek lazım, 10 kişiye ulaşıp 5 ini ikna etsek yine çok fazla kişi kalıyor geriye.

Davacının avukatı, eşi sanırım. O kişiye vekalet versek yine pek bişi değişeceğine ümidim yok açıkçası. Oradan bir talep gelirse organize olmak adına o zaman düşünülür.

Bütün problemin tebligat olduğunu da öğrenmiş olduk, teşekkürler.

yanlış hatırlamıyorsam uyaptan girdik iban bilgisini, birde değer biçilen rakamdan aşağıya satılabilirmiş bunun oranları varmış, mesela ilk oturumda satılamadı 2. satışta dahada düşüyormuş değer. ilk satıştada sanırım emsalden düşük bir tutar vardı satış max tutarında, beklentiyi yüksek tutmayın olduğununda 1/3 aşağısına satılabilir.

Tepkilerimizi sorgulamak yerine nedenleri üzerine düşünmek daha hızlı iyilesmemizi sağlayacaktır.

Kaygılı bir yapım var. Eskiden daha belirgindi bu özelliğim şimdi biraz törpüledim. Yaşla da alakası var diye düşünüyorum. Kendi kendime "ne faydasını gördün ki bu özelliğinin?" diye sordum. Ama pat diye de yok olmuyor, "e hadi madem kaygılı olmayayım" diyince mucizevi bir şekilde amaaaaan koyver gitsin diyemiyor insan.

Kendimi meşgul tutuyorum, iş çıkarıyorum başıma bol bol. Bir yandan da fake it till you make it düsturunu şiar edindim:d hiçbir sorunum yokmuş gibi davranıyorum. Kaygımın farkındayım ama işi espriye vuruyorum, o halimle kendimce dalga geçiyorum falan işte.

bugün daha fazla düşünmemek için psikiyatristten ilaç aldım. söyleyeceklerim bu kadar :(

Kaygı bu kadar çoğaldıysa buna kaygı bozukluğu hatta fobiye doğru ilerleyen bir şey denebilir. Bence doğrudan fobi çünkü zihnin içgüdüsel olarak sürekli kaygı odaklı düşünmesi aslında kaygı değil dümdüz korku içinde olduğunu gösteriyor bana. Bu da vücuttaki stres hormonu seviyesinin yüksek olduğunu ve mutluluk hormonlarının olması gerekenden çok düşük olduğunu düşündürüyor. Temiz nefes alamıyor, bolca su içmiyor, yeterince hareket etmiyor, güneşi yeterince göremiyor, sürekli olumsuz insanlara maruz kalıyor ve bundan kurtulamıyor olabilirsin. Bu durum uykularını etkileyebilir.

Kaygıları dönüştüremiyor veya başka bir yoldan ifade edemiyor olabilirsin. Şakaya vuramıyorsundur veya komiklikle geçiştiremiyorsundur ya da ne bileyim, içindekini o an sözlerle döküp geçmeyi yapamıyorsundur. Bazı insan takılı kalır duygusunda. Bu bazen beynin stres bağımlılığı olabileceğini de gösterir.

Bazı insanlar kaygılarını çok güzel dönüştürürler. Kimi konuyu kendi içinde değersizleştiriverir ve geçer gider. Kimi geyiğini yapar dalga geçer. Kimi şakayla karışık laf söyler bir muhatabı varsa. Kimi hiç böyle bir sıkıntısı yokmuş gibi hareket eder ve gider mesela oyun oynayıp/spor yapıp/dans edip/film izleyip/vs kafa dağıtır. Bunları yapamayınca içimizde birikiyor kaygı. Sağlığını etkiliyorsa psikiyatra git. Etkilemiyorsa ama çok rahatsızsan psikoloğa git. Hiçbirine gidecek durum yoksa David Burns'ün "iyi hissetmek" isimli kitabını en başından itibaren uygulayarak oku. Çok ama çok fayda göreceksin.

m.youtube.com

Mehmet Ali Erbil'in kız kardeşi, bir endokrinoloji Profesörü, cerrah. Yeşim Erbil. Aynı zamanda otizmli olduğunu söylüyor. Kendi stresle başa çıkma yöntemini anlatmış, belki faydası olur. Bir yerde bir cümle var o etkiledi beni, onun için paylaşıyorum.

Dibi gördükten sonra oluyor o işler.

Beynimizin Parmak İzleri: Duyguların ve Zihnin Gizemli Öyküsü isimli kitabı okumanızı tavsiye ederim.

Aşağıda ChatGPT özetini ileteyim fikir vermesi açısından:

Barrett’ın Kuramındaki Temel Kavramlar

Core affect: Barrett’a göre biz önce hoş / hoş olmayan, enerjik / durgun gibi temel duyumlar (core affect) yaşarız. Bu duyumlar fiziksel beden durumu, iç organlardan gelen sinyaller gibi unsurlara dayanır.


Kavramsallaştırma (Concepts): Ardından beynimiz bu temel duyumları geçmiş deneyim, kültür, dil, öğrenilmiş modellerle kıyaslayarak yorumlar, bir duygu kavramı (“korku”, “kaygı”, vs.) ile adlandırır.

Tahminler ve Model Güncellemesi (“Prediction” / “Active Inference”): Beyin sürekli olarak gelecek için tahminlerde bulunur, içsel beden durumu ve çevreden gelen bilgileri değerlendirerek bu tahminleri düzeltir. Bu süreç duyguların oluşumunda merkezi bir rol oynar.

Kaygıyı Oluşturan Süreç Açısından Barrett’ın Perspektifi

Kaygı, Barrett’ın kuramında aşağıdaki şekilde anlaşılabilir:

Kaygı çok sık kullanılan bir duygu kavramıdır; genellikle huzursuzluk, belirsizlik, geleceğe dair olası tehditlerle ilgili tahminlerin yarattığı içsel bedensel duyumların (“core affect”) yorumlanması ve “kaygı” kavramı ile adlandırılması sonucu oluşur. Barrett, bu tür yorumların, bedenin belirli duyumlarıyla ve geçmiş deneyimlerle kültürel kavramlarla bağlantılı olduğunu savunur.

Örneğin, kalp atışının hızlanması, nefes darlığı, kaslarda gerginlik gibi fiziksel belirtiler (“interoceptive signals”) olabilir. Beyin bunları değerlendirirken, “bu durum bana daha önce korku ya da tehdit hissettirdi” gibi geçmiş deneyimlere bakarak, “kaygı” kavramını devreye sokar. Ancak bu otomatik / doğuştan gelen bir “kaygı devresi” demek değildir; yorumlama ve kavramsallaştırma gerekir.

Ayrıca Barrett, duyguların yoğunluğu, süresi, ne kadar sık tekrarlandığı, ve bunları etiketleme becerisi (“emotional granularity”) gibi faktörlerin kişinin kaygıyı nasıl deneyimleyeceğini etkilediğini söyler. Daha yüksek duygusal kavramsallaştırma becerisi (yani duygu farklılıklarını daha iyi ayırt edebilmek, beden duyumlarını ve duyguları daha ince tanımlayabilmek) kaygının gücünü ve yıkıcılığını azaltabilir.


Ayrıca çevresel uyarılar, geçmiş travma, kültürel beklentiler vs., beynin tahmin modellerini etkiler: tehdit beklentisi yüksektir, belirsizlik fazla ise kaygı daha yoğun olabilir çünkü beyin “ne olacağına dair belirsiz durumlarda” daha fazla yanlış tahmin (prediction error) yaşayabilir ve bu da rahatsızlık yaratır.

Özetle: Kitaba Göre Kaygıyla İlgili Ne Öğreniyoruz?

Kaygı sabit, doğuştan gelen, beynin belirli bir bölgesinden çıkan bir duygu değildir; daha ziyade beden duyumları, geçmiş deneyim ve kültürle şekillenen bir yorum sürecidir.

Kaygı, beynin belirsiz durumları yorumlama biçiminden kaynaklanabilir; yanlış tahmin, belirsizlik, vücutta rahatsız edici uyaranlar veya düzenleyemediğimiz içsel durumlar (örneğin uykusuzluk, açlık, fazla stres vs.) katkıda bulunur.

Duygu kavramlarını geliştirmek, beden duyumlarına dikkatli olmak, içsel sinyalleri daha iyi ayırt etmek (ne hissettiğinizi daha net tanımlamak) kaygının etkisini azaltıcı olabilir.

Bu yaklaşım, kaygı gibi acil durumlarla başa çıkmak için duygu düzenleme stratejilerinin önemini vurgular; sadece dışarıdan gelen tehlikeleri kontrol etmek değil, içsel durumları, yorumlarımızı ve kavramsallaştırma biçimimizi de anlamak gerekir.

zaman bazen kaygılarımı azaltan bir şey oluyor, çünkü zamanla sorun çözmeyi ve işlerin üstesinden gelmeyi öğrendim. ama bazen de bazı dönemler oluyor sanırım çok sıkıntılı olayların birikmesi sonucu oluyor, yani kötü zamanlardan geçiyorsun, feraha çıkıyorsun ama o yaşadıkların bir şekilde etkiliyor kaygıları kabartmaya başlıyor.

ben ne mi yaptım, 1 yıla yakın psikiyatrik ilaç kullandım, bana kaygı ve stres veren insanlardan/olaylardan hayatımı olabildiğince arındırdım.

kaygıdan kurtulmak bence "hadi kurtuldum artık kaygılı değilim" gibi bi şey değil. zamanla artan bazen de azalan bir şey.

kendine çok yüklenmemek gerekiyor, eğer hayatını çok etkileyecek boyutta ise yardım almaktan çekinmemek gerekiyor.

bence en çok kişinin kendisinin farkında olması gerekiyor. ne zaman kaygılısın, seni ne tetikliyor, bunları gözlemlemek. en yakınında olan insanlara biraz bu durumu açmak. seni tetikleyen şyleri yapmamaları veya üçünüc kişiler yaptığında sana yardım etmelerini istemek vs. zor bir dönemden geçiyorsan (yas süreci gibi) senin gibi kişileri bulmak ve acını seni anlayacak kişilerle paylaşmak bence çok etkili.

İspanyol değil ama Peru var olur mu?
Carbon criollo

@bruce permanently closed demisler googleda malsef, bu yuzden diger secenegi merakla bekliyorum

La fontana ama bayağı zaman oldu gitmedim

Antique pizzeria

Senden duyuyorum şimdi, üzdü...
Mabou var genel akdeniz mutfağı ama yazın kapatmıştı, sezon bitti açacaklardır yakında; kaydet orayı.

Çok instagirl mekanı olsa da il cortile üzmez.

İtalyan için - Napoli Gusto TomTom

maps.app.goo.gl

3

1

2

3
Günlük giyimde olabildiğince koyu renk tercih ederim.

1

3

1 ile 3 arasında kaldım. 3 daha uyum sağlar her şeye gibi gelse de metalik gri aşkım kafamı karıştırdı

1

eccoya bakardim ben.

1 i gec. zaten 530 gibi. ben gorsem direkt aa 530 diye gecerim logo falan ufak bi detay.

2

1

5 yaşındaki kedimizi çocuğumun doğumundan 1 ay sonra böbrek yetmezliği ile kaybettik. kedimizi veterinerden almıştık, manyağın biri kediyi dövmüş dövmüş veterinerin kapısına bırakmış. dünyanın en şapşal en uysal kedisiydi ve kızımızın onunla büyümesini çok istiyorduk. ben hamile iken gelip göbeğime yatar mırıl mırıl ederdi. kaybedeli 2 yıl oldu, acısı hafifledi ama asla unutmadık. hala fotoğraflarına bakıyoruz, eskiden her baktığımda ağlardım, şimdi yaptığı şapşallıkları komiklikleri anıp gülüyoruz.
geçecek demiyorum, geçmiyor ama hafifliyor. bir de yaşadığı kısa süre için ona en güzel hayatı verdin, onun kısa hayatının her şeyi oldun. bu yönden bakmaya çalış, bir nebze de olsa hafifletiyor.
başın sağolsun

Başınız sağ olsun. Daha yeni kedimizi kaybettik ve sizinle aynı şeyi yaşıyoruz.
İnsanların empati yapamaması ayrı anlamaması ayrı umursamaması ayrı üzüyor. Kimseye bahsetmiyorum ben. Çoğu insanda eksik olan şeyler var. Bunları düzeltmek mümkün değil ne yazık ki.
Alışıyorsunuz ama. Geçmiyor ama alışılıyor.

Daha yaşlı olsaydı acın daha büyük olurdu. Kedim 2 yaşındaydı 13.kattan aşağı düştü, evdekilerin dikkatsizliği... belki 2 yıl evde işte yolda belde ağladım, her aklıma geldiğinde ağladım, olur olmaz her şey onu hatırlattı, müzik yaparken ağladım sohbet ederken ağladım. O sadece 2 yaşındaydı. Şimdiki kedim 10 yaşında, şükürler olsun çok sağlıklı, olabildiğince çok ömürlü olsun diliyorum ama bir gün öleceği aklıma geldikçe çıldıracak gibi oluyorum. 2 yaşında ölen kedimin aşağı düşmesini ben görmedim ama görmüşüm gibi rüyama giriyor, uykuya dalarken gözümün önüne gelip beni çıldırtıyor, başka şeyler düşünmeye çalışıyorum, o histen kurtulmaya uğraşırken uykum kaçıyor.

Çok özür dileyerek bir ihtimalden bahsetmek istiyorum. Veteriner hekimlerin de doktorların da farkında olmadıklarına, olsalar müdahale edeceklerine inandığım bir ilaç görünümlü hastalandırıcı madde kullanımı olduğunu düşünüyorum. 10 yaşındaki kedim ve diğerlerine sadece ilk aylarda yapılan karma ve diğer aşılar yapıldı, bir de kısırlaştırma ameliyatı geçirdiler. Bunlardan başka hiçbir şekilde rutin aşı yaptırmadık. Veterinere götürmedik. Bugüne kadar hiç hastalanmadılar. O iç ayda bir yapılan aşılar yapılsaydı eminim üç kedimiz de ayrı ayrı hastalanacaklardı. Çünkü veterinerler de ilaç sektörünün de mama sektörünün de bir şekilde varlığını sürdürmesi lazım. İnsanlar için de geçerli bu. Bunu kabul etmek veya etmemek gibi bir baskıda bulunmuyorum, sadece dikkat çekmek istiyorum.

Köpeğin ölümüne çok üzüldüm. Umarım en yakın zamanda alışırsın, sakinleşirsin, umarım bir an önce durulur üzüntün...

Yazdıkların resmen benim içimi acıttı. Başın sağolsun ama kendini suçlamanın bir anlamı yok çünkü sen elinden geleni yapmışsın. Kendi haline bırakıp ne olacaksa olsun ya da aman bir şey olmaz dememişsin. Her türlü masrafı etmişsin gözünden sakınmışsın ama hastalık gelmiş minnoşu bulmuş. Dayanamamış çocuk demek ki ne yazık ki. Sen veteriner veteriner gezdirsen de sonucun değişeceğini zannetmiyorum çocuk dayanamamış yoksa vet eminim elinden geleni yapmıştır. Bizim de kedimiz var ve veterinere çok güveniyorum eminim yapılabilecek bi şey olsa yaparlardı.

Sana şöyle bir örnek vereyim, hafta sonu komşumun kedisi 1.kattan düşmüş gece, kapıyı açık unutmuşlar kedi de camı açık odaya girmiş gece. Ordan atlamış gece muhtemelen dışarda kalmış, sabah korkudan sinmiş bi halde buldular hayvan bütün gün kafasını kaldırmadan yatıp uyudu, ve bir gözü küçüldü. Yine de vete götürmediler çünkü paraları yok. Neyse kedi birkaç gün sonra kendine geldi, şu an normal gibi duruyo. Ama yani patisi vs bi yeri kırılmış olabilir belli etmiyor olabilir. Herkes senin gibi böyle ilgilenmiyor emin ol buna. Sen elinden geleni fazlasıyla yapmışsın kendini suçlama.

Şöyle bir haber görmüştüm:

tr.euronews.com

bunu ben de gordum tesekkurler. hatta Rus yuzucunun kaybolma haberini ilk duydugumda acaba ozellikle mi yapti dedim (karaya dogru yuzdugunu soyleyen de var, adam yuzme antrenoru anladigim kadariyla) ama yani kaybolmak icin daha dikkat cekici bir yol da bulamazdi dedik sonra.

çok çok değişik bir olay değil mi ya

kesinlikle, yarisan bir arkadasim yuzeyden 6 metre derinlikte karadeniz akintisi basladigini soyledi, yani eger allah korusun kramp girip 6 metre filan derine gittiyse bir sekilde bulunmasi cok zor. yine ayni arkadasim 3000 kisi yuzuyor olmasina ve onlarca bot olmasina ragmen etrafimda tek bir insan olmadigi zamanlar oldu dedi, yani basina bir sey geldiyse ilk basta nasil gormezler demistim ama kimsenin gormemis olma ihtimali de var.

aa ben de çok şaşırıyordum nasıl kimse görmez çok yüksek güvenlik önlemi alınmıyor mu diye. 6 metre çok derin ama ya profesyonel adam o kadar derine batar mı, yüzmeye devam etmese bile en azından yüzeyde duramaz mı bir şekilde.

putinin infaz ettirdiğine inanıyorum. ama ispatlayamam. zaten muhalifiydi diyorlar.

@yurtsuzjohn hocam spor salonu sahibi bi adammis ya putin bunla neden ugrassin, siyasetle bi alakasi yok gibi. Ben kactigini dusuyorum ama kacmak icin de dedigim gibi fazla gozonunde bir yontem

bence öldü ya, ölmese kesin bi yerde kameraya takılırdı.

yazın kiraz yemedik. alamadığımızdan değil ama bir avuç şeye 500/600 tl vermek akıllıca olmadığı için almadık. hayatımın hiç bir döneminde en normal bir meyve alışverişinde acaba alsam mı diye düşünmemiştim.

Marka, trend olan şeylere kapılmak, alış verilte kolaylık diyerek ama "evet ben borçlu hayat sürmeyi kabul ediyorum " kısmını düşünmeden kredi kartı kullanmak ekonomide kriz olmasa da, kendi özel krizimizin başlangıcı için yeterli sebeplerden.

tommy hilfiger, discovery, beymen vs bunlarsız yaşayan ama yine de kendine yakışanı bulabilen milyonlarca insan var.

Bu arada büyük kriz var doğru ama olaya markalar üstünden değil ekmek ve su üstünden bakıyorum. 1 ekmek 12.5 TL civarında, 0.5 lt su ise bazı merkezi yerlerde 5 TL gibi olsa da bazı yerlerde 10 TL ye kadar çıkabiliyor. Fiyatlarına alıştık belki ama çok pahalılar. Çünkü bunlar hayatın olmazsa olmazları arasında.

Tam tersi tekstil son bir senede fiyatı en az artan ürün grubu. 1 ayakkabı 2 tekstil hatta. Geçen sene yarı maaş bu sene 5 maaş gibi absürt bir durum olmadı siz tamamen yanlış bakmışsınız. Öyle 10 kat değişen bir şey olmadı. Sezon ürünü, indirimli ürün, lüks ürün karışmış.

Ben enflasyona ev baktığım için ev gözüyle bakıyorum. İyi muhitte %60-70’lerde arttı. Mutfak masrafıyla bakıyorum o da o kadar arttı. Bi arabalar çok artmadı

Türkiye'nin her zamanki hali bence. kriz olmayan hiçbir zaman hatırlamıyorum. bu nedenle de porsiyonlarımızı küçültmeye, idareli olmaya marka kıyafetler almamaya olabildiğince alıştık sanırım.

@avatar en son ne zaman avmye gittin bilmiyorum ama boynere gidip fiyatlara bir bak istersen. ben şok oldum. adidasta pumada 4 binden aşağı adam akıllı ayakkabı yok. deichmandan isimsiz bir markayı 2200e aldım

Hissediyorum. İşe başlayalı neredeyse 10 sene olacak. Bizim meslekte de sene geçtikte kazancın ve gelirin artar normal şartlarda.

Ben mesleğe başladığım ilk seneye göre şuan çok kötü yaşıyorum. İlk senemde ne istersem yapabiliyordum kazanıyordum. Şuan sinek avlıyorum ofiste.

Ne olacak bilmiyorum böyle. Devam eden işler olmasa aç kalacağız...

Hissetmiyorum ama dolandırılmak da istemediğim için bazı yaptığım şeyler var.

Mesela evimin yakınında toptancı var. Yarım litre su 3-4 lira markasına göre. Markette 20 lira. 24lü paket alınca 400 lira cepte kalıyor. Koşu sonrası, yürüyüş için yanıma aldığım suyu buradan alıp arabanın bagajına atıyorum.

Bunun gibi saçma şişirilmiş fiyatları olan standart ürünlerde dikkat etmeye çalışıyorum. İhtiyacım olmasa da insanları keriz yerine koyan işletmelerden uzak duruyorum.

Geçen yıl saçımk 500 e kestirdim. Bu yıl 1500 aldılar.

Beymen, boyner oraları bilmem de, defacto da gömlek 1000 lira, zarada'da.

Kırmızı et çok pahalı. 2024 ocakta maaşım 20 bin idi galiba Kiram yoktu. Kırmızı et nadir yerdim. Şimdi burada kalsam ayda bir kere yiyebilirim herhalde. Her şey çok pahalı dolmuş 38 lira. Latte 200 lira.

Üçü bir arada karıştırıp getirseler 150 lira. Ankara'da uyduruk bir yerde şarap 500, meyveli alkolün adı neydi, unuttum şu an 700 lira.

Bizim Ankara'daki evin kirası 15 bin. İstanbul'da bir oda 16 bin.

Evli ve çocuklu bir birey olarak kriz içimden geçiyor, üstelik kirada bile değilim.

Hissediyorum. Geçen hafta saçıma röfle ve keratin bakım yaptırdım bir de uçlarından aldırdım. 18 bin TL tuttu

Restoran-Kafe fiyatları saçma denecek seviyelere çıktı. Bana en çok hissettiren bu oldu.

Giyim ise görece ucuz geliyor bana. Geçen gün lcw'de vitrindeki tişört indirimsiz 300 liraydı.

kas aldirmak 1000 tl ydi :d yaklasik 2 yildir yogun hissediyor ve fiyat takibi yapmiyorum/yetisemiyorum

"markalara bakmayın ekmek su fiyatına bakin"

Burada kötü bir sinsilik var. Akp 2017-2018 gibi ekmeğe daha da zam yapıp rezil olmayalim diye ekmek "gramaj"ini düşürdü :) hatta hatırlarsınız ahaber bunu "israfın önüne geçiyoruz" şeklinde vermişti. Minumum 250 gr olmasi gereken ekmegi 200 gr'a çektiler.

Su olayina hiç girmiyorum bile. Şu diye neleri içiyoruz gerçekten bilmiyorum. Toptancıdan ucuz diye aldığınız suları gidin teste sokun içinde kimbilir neler çıkacak :)

Özetle arkadaşın ilk duyuruda saydığı markalar durumu daha da yalın bir şekilde ortaya seriyor. Tr'de kafaya göre zam yapma ok var ama söyle bir durum da var; adamlar dövizle ithal mal alıyor. Aradan biraz zaman geçiyor, tl bariz bir biçimde baskilaniyor bütün piyasa biliyor bunu. Herif de malını ona göre bir fiyat biçip satıyor haklı olarak riske girmek istemiyor.

@makbur
elit zihniyetinle o markaları takip et. Özgürsün ya.
Zorluğu, açlığı alt tabaka daha çok hissediyor. tabi ki ekmek ve sudan bahsedeceğim. "Senin" avmlerdeki harcamanı kim ne yapsın? Ekonomik krizi zorluğu buradan mı okuyacağız?
Kasada hep aynı ürünün 2.sini alarak indirim kazandığını mı sanıyorsun?

Sjw'liğini böyle saçma gerekçelerle siyasete girerek değil markaların zamların ötesinde toplumu,insanı dönüştürmedeki etkisini görerek göster.

Sana burada merkez sağdan, merkez soldan bahseden mi var?

devlet memuru olarak süper hissediyoruz. evde oturmamıza rağmen anca kredi kartı asgarilerini ödeyebiliyoruz. tek lüks harcamamız benzin.

Toptancıdan aldığın su da aynı marka. Toptancıdan noname marka almıyoruz.
Otoparktan hallice bir yerde satıldığı için maliyeti çok az, çok ucuza alabiliyorsun.
Beypazarı maden suyunu da buradan alıyorum.

Tabiki de hissediyorum.

Hissetmorum diyen ya akp'lidir ya da parayı yasadışı yollarla falan kazanıyordur. Döviz geliri olan için bile pahalı bir ülke Türkiye.

AKP'den besleniyorsan o ayrı. 40 bin memur maaşını yatarak alıp sonra marka şöyle böyle kadercilik falan dersin apayrı bir konu.

adamın sırf "aktrollüğünü" eleştirdim diye "elit" ve "sjw" oldum :))

aklı sıra sözü geçmiş zamanlardaki asgari ücret / ekmek fiyatı oranına getirip durumun aslında günümüzde o da kadar kötü olmadığı vurgusu yapacaktı, onun için bu kadar kızdı :)

"zorluğu açlığı alt tabaka hissediyor" yazmış bir de utanmadan. evet, memlekette geçmişte "orta sınıf" diye bir kavram vardı, artık o da yok. hala arsız arsız "ben ekmeğe suya bakarım" diyorsun. ben orada "ithal" ürünlere vurgu yaparak evet krizi gösterir dedim. ama sen mevzuyu kasıtlı olarak markalara vs çekiyorsun.. mesela günümüzde artık cep telefonu da temel bir ihtiyaç ve yüksek teknoloji ürünlerinin hepsi "ithal". (yerli üretim reis meis diyerek kafa açma sakın, o yerli ürünlerin bütün temel bileşenleri "ithal")

napsın adam telefonsuz mu yaşasın? yahu devlet bile herkesin elinde o teknoloji var olarak kabul ederek her şeyi e-devlet'e aldı. olay sadece telefon da değil; bir şekilde kör topal bir bilgisayar lazım, internet lazım, telefon interneti lazım ve bunların hepsi türkiye'de max fiyat minumum hizmet. (neden acaba..)

insanları sadece ekmek suya indirgeyen nasıl bir vicdansız bakış açınız vardır yahu? 1930'larda mı yaşıyoruz? ama ben senin o kafayı çok iyi bildiğimden şaşırmıyorum bunlara tabii.

"Sjw'liğini böyle saçma gerekçelerle siyasete girerek değil markaların zamların ötesinde toplumu,insanı dönüştürmedeki etkisini görerek göster." demişsin bir de :)

hala ısrarla laf aman akp'ye rte'ye gelmesin diye kıvranıp durman.. insan olsan ben de sana derdim ki, "reisin ve yönetiminin zamlarını, toplumu-insanı dönüştürmedeki etkisini görerek göster"

şöyle ikimizin hakkaniyetli bir karşılaştırması yapılsa eminim ki benim en az 1000 katım falan sayıda avm'ye gitmişsindir sen. dolabımı açıp baksan 5-10 tane öyle markalı ürün vardır ki, istisnasız hepsi de hediyedir.

evet ben elit sjw, sen halk. yersen tabii. kimbilir nerden ne yakınlarınız işleriniz vardır malum partiden a..

@makbur

abicim boşver. sjw olmak hav hav olmaktan iyidir. bir kamu dairesi casper computerlarından atıyordur postlarını

@makbur
analiz yeteneğin troll etiketi yapıştırmaktan ibaret. geldin salça gibi bulaştın . O markaları da her zaman takip etmeye devam et.
ekmeksiz susuz kalabilirsin ama onlarsız yapamazsın.
Biraz beyininle sayfaya yukarıdan aşağı bakarsan, senden partiden siyasetten bahseden var mı hiç ?
Yok.

Neyse, sabaha evden çıkıp yolda ayağın taşa takılsa ekşide 'bu hükümet döneminde ayağım taşa nasıl takıldı " diye başlık açarsın.

@runaway sen de adın gibi kontrolden çıkan dizel motor devrini az öte yap.

terzilerde ve bazı tuhafiyelerde oluyor. tarafta parke tahtası gibi bir tahtaya sarılı halde olur, açıp keserler. internetten de bulabilirsiniz.

Gömlek diken terzilerde gömlek kumaşı da olur genellikle. Birkaç terzi dolaşırsan bulursun.

Bir de manifaturacılar var. Kumaş atan dükkanlar. Çarşı içlerinde ara sokaklarda vardır tek tük.

Bursa kumaş pazarı. Artık instagramda filanda kumaşçılae var. Arayıp konuşup kargo ile gönderiyorlar.

Bursa Kumaş Pazarı +1

istanbul zeytinburnunda kumaşçıların olduğu bi bölge var bildiğim kadarıyla

Eskişehir Hamamyolu'nda var bi dükkan.

Evi onun üzerine alma, kendi üzerine alıp kullanım hakkını annene verecek şekilde tapuya şerh koy. Kimse anneni çıkaramaz evden. Evi sen satsan bile alan kişi de çıkaramaz.

Onun dışında garantiye alacak bir yol bilmiyorum

İlk evim kredisi için değer mi bilemedim.
Eğer ev alma imkanınız varsa kredili olarak alın geçin. yarın öbür gün elinizdeki parayla da alamayabilirsiniz.

kendi üzerine alıp anneye intifa (kullanma) hakkı verin. dilerse kendi oturur dilerse kiraya verebilir. miras olarak da kalmaz

kardeşinin saklı payı olacağı için ilerde sana karşı saklı pay davası (tenkis) açabilir. bir şekilde krediyi kendin ödediğini ama annenin adına aldığını mahkemeye ispat etmen vs uğraştırıcı bir sürece girmiş olursun. yani evi annen adına aldınız ve sonra notere gidip bu ev çocuğum baldan kaymak'a ait olacaktır diye vasiyetname düzenlediniz diyelim. o durumda kardeşin vasiyetnamenin iptali ve saklı pay nedeniyle tenkis davası açabilir. bunu yapmayacağından eminsen al. sonra eşinle ilk evim kredisinden ev aldıktan sonra annen hayatta ise gidip o evi kendi adına geçirirsin geri.

yani hukuken sana yap knk bişey olmaz diye garanti verilmesi pek mümkün görünmüyor. bu senin ailenle ilişkine vs bağlı. kardeşim asla böyle bi şey yapmaz diyosan yap.

Mirasta kardeşinizin talep etme hakkı olabilir.

İşin içinde mal mülk olduğu zaman kimin nasıl tepki vereceğini bilemezsiniz.

Ne ne insanlar ne kardeşler sıkıntıya düşüyor.

Bu konularda naçizane fikrim, asla "ben güveniyorum" diye yola çıkmayın.

Sadece sözlü anlaşmalara bel bağlamayın.

Yarısı vadeli yarısı borsa

gökten inse keşke şimdi.

ben borsa işlerinden hiç anlamam, keşke anlasam. ama o işlere bulaşacak kadar param olmadı hiç. önce borçlarımı kapatır stresten kurtulurum. kalanı vadeli.

Düzelteyim; vadelide paran var mı desen, yok :) tavsiye verirken riski dağıtmayı düşünüyor insan. Gayrimenkul, altın ve borsada benim yatırımım.

Direkt istanbula geri taşınırdım. Bitirdi bu şehir beni.

Müteahhit akrabamız var ona verip bir sonraki inşaattan kâr payı alırdık muhtemelen. En kötü ihtimalle şu anın en popüler yatırım araçları olan gümüş ve abd borsasına yatırım yapardım.

5 e bölüp
1/4 ile altın ya da altın sertifikası alırdım
1/4 uzun vade vadeliye atardım
1/4 borsa
1/8 gümüş
1/8 nakit ve ya günlük vadelide tutardım ki alım fırsatı gelen borsa kağıtları için

O mertebelerde bi seyler var kenarda. %50 abd borsalari, %30 vadeli, %20 ppf

yarısı fiziki altın yarısı fiziki gümüş

Yüzde yüz msci world index.
Bir diğer düşüncem de stoxx 500 + msci world ex Europe yüzde 50/50 olabilir.

Uzun vadeliyse tamamı altın

- Aylık temettü dağıtan ABD borsa fonları var bir kısmı oraya
- Bir kısım altın, hala gideri var
- Bir kısmına da Aselsan ve Tüpraş.

ev alırım (istanbulda yaşamıyorum)

Arabamı yenilerim

degil.

14 ayar olur. öbür türlü ezilir büzülür gider iscilik falan kalmaz.
mücevher olarak kullanacaksaniz 14 olmasi daha iyi. sizin kuyumcuya göre de 22 piyasada bile yokmus zaten.

mücevher bozdurmak icin alinmaz zaten. allah bozdurtmasin.
cocuguna ya da cocugunun evlendigi kisiye gider.

Mucevher dediginiz kıcıkırık 14 ayar bileklik. 40-50 bin anca yapar. 8 karat safir yuzuk almiyorum torunuma kalsin.

Haklı gibi… Altın yumuşak bir metaldir. Ayarı düştükçe dayanımı artabilir. Tabii bir de işin çeşidi önemli. Misalen, kazaz, hasır, telkari vs. hepsinin işçiliği, dayanımı farklı…

Şu bir gerçek, işçiliksiz 22 ayar bilezikler (düz, hafif desenli yahut burma) dışında ne bozdurursanız zarar edersiniz.

Eğer renk olarak 22 hoşunuza gidiyorsa yaptırın. Ancak, sebep bozdururken fark olmasın diyorsanız, uğraşmayın, fark olacak…

Mücevher=değerli taşlardan ve madenlerden yapılmış süs eşyası.

Altını takı olarak yani mücevher olarak kullanacaksanız evet 14 ayar almanız gerekiyor. 22 ayar altınlar yatırımlık olarak alınır 14 ayar takı olarak kullanılmak için alınır.

22 ayar bilezikler kuyumcularda düğünlerde takı olarak takılmak üzere satılıyor. Mesela sen kuyumcuya gidersin çocuğunun düğünü vardır ona hediye olarak atıyorum 5 adet 20şer gramlık 22 ayar İŞÇİLİKSİZ yani satıldığında fiyatı düşmeyen bileziklerden alıp düğününde takarsın. O da kendine ev araba vs alacağı zaman götürüp onu bozdurur.

Ama sen kendine günlük kullanımlık bileğine takıp kullanmak için yatırımlık değil de mücevher amaçlı alırsan 14 ayar alırsın. Altın piyasası bu şekilde genelde çünkü yukarıdaki cevaplarda söylendiği gibi altın yumuşak olduğu için günlük kullanımda eğilme bükülme olur.

Ha sen yok ben 22 ayar alıcam diye illa istiyosan tabi ki gidip yaptırabilirsin bunun önünde bi engel yok ama makine üretimi olmayacağı için yani işçilik giredeği için işin içine bunu satarken fiyat düşüklüğüne neden olacaktır bu da bir gerçek.

Sapsarı olur o

1-1,5 yıl sürüyo. evet geriye dönük baktığında illa güncellere göre bir tık geride kalmış oluyor

bizim dava 1 buçuk sene oldu. devam ediyor. yüksek enflasyonlu ortamda illaki geri kalacaktır.

Nasdaq, Sap500 gibi yatırım araçları aklımda.

Altın diyoruz.
Fiziki altın.
Dış siyasi olayları iyi analiz edersen altın kazandırır.
Borsa gibi komplike riski yok.

Para birimi tek basina bir yatirim araci degildir.

Para biriminiz ayni kalsin istiyorsaniz,
Devlet tahvillerine yatirim yapabilirsiniz Eurobond vb.
Yada yurtdisi hisse yada fon alternatiflerini degerlendirmeniz gerekiyor.

Kavramlar muhim; NASDAQ ve S&P500 birer yatirim araci degildir. Nasdaq 100 ve S&P500 birer indextir tipki bist 100 gibi, fakat onlar amerikan hisselerini (nasdaq,nyse) icerirler. Bu indexleri takip eden, bu indexe giren hisselere toptan yatirim yapan fonlar var, bist100 takip eden fon da var, Bu fonlari birebir takip eden ETFler var vs. insanlar bu fonlara bu ETFlere yatirim yapiyorlar.

Fon, ETF yada birim hisse "ben cok bilmiyorum ama `microsoft'tur, tesla'dir, nvidia'dir duydum bunlar batmaz alayim." yatirimi butun parayla yapilmaz. Aylik bir butce ile yapilir, boylelikle hissenin pahali yada ucuz olmasinin oneminin onune gecilir. 10k ile tek seferde yatirim yapilacaksa ya gercekten calisacagiz ve hissenin veya endeksin ucuz oldugu ve ilerde artma potansiyelinin oldugu sonucuna varip bu hamleyi yapacagiz yada daha guvenli alternatiflere yonelecegiz. Neden cunku su an QQQ, cok populer bir Nasdaq 100 index etfi 584.08. Bugun bakmadan aldik. Bugun aldigimiz bu rakam 10 yil boyunca en yuksek degeri olabilir ve biz hep zararda kalabiliriz.



Para birimini degistirmek sorun degilse,
daha genis bir sepet yapilabilir. Fon, hisse, altin, tahvil,mevduat vs.

döviz fonu olabilir. dolar arttıkça faiz getirenlerden. bankacınız bilir.

istediğiniz zaman bozamıyorsunuz ama 1 gün sonra bozabiliyorsunuz talimat verdiğinizde.

nasdaq yükseliş trendinde şu an qqqm hisse alabilirsin herhangi bir aracı kurumdan. ama takipte kalıp düşüş trendine geçince karını alıp çıkman lazım

Hocam senelerdir duruyorsa bırak durmaya devam etsin. Bankanızla konuşun. Şu an getirfinans'ta 3.5 döviz faizi var. Öyle bir ürünleri olup olmadığını sorun. Faizde durmaya devam etsin.

Elinize bundan sonra geçecek paralarla yavaş yavaş (Nasdaq vs.) diğer yatırım araçlarına geçersiniz.

base ağında giza'nın arma ai agent'ı, usdc'ye %15 faiz veriyor. airdrop da verecek muhtemelen. akıllı kontratlara güveniyorsanız deneyebilirsiniz.

öncelikle bence herkesin destek alması lazım diye başlayayım cümleye.
sonrasında şu ertelediğiniz tatilleri ve hayırı evete çevirmeye kendinizi zorlayın, belli olmaz iyi ki gelmişiz diyebilirsiniz.
psikiyatriste gidince ilaç verecek o da sizi umursamaz ve yorgun biri yapacak. stresi azaltmıyor örtüyor.
psikologa gidebilirsiniz ama bu öyle 3 5 seanslık bir şey değil. belki 10 sene gitmeniz gerekecek. aslında şunu demek istiyorum, haftalık görüşmelerinizde size öyle iyi gelecek ki her hafta gitmek isteyeceksiniz. yoksa 10 yılda tedavi ediyor gibi bir şey demiyorum.
ama bence siz ilk iş bir tatile çıkın. sadece kendinize odaklanmayın, eşinizin de tatile ihtiyacı olabilir.

Keşke tatili iptal etmeseydin, bi kere paran yanmayacaktı, yandı diye üzülmeyecektin, hem de değişiklik olacaktı, istemesen bile hava değişimi iyi gelecekti.

Eşinin değişiklik ihtiyacını gidermen lazım, sen bunaldıkça onu da kendinle beraber aşağı çekiyorsun ve o bir anne, morali çok yüksek olmak zorunda. Olmazsa aranızdaki kavgalar artar, şiddeti artar, bunlardan bebek dehşetli etkilenir. Bunu yapma.

Yani aslında senin baba olarak moralini kaybetmemen gerekiyor. Çünkü bak, kaybettiğinde herkes çok olumsuz etkileniyor, sadece sen değil yani. Eşininki annelikse seninki de babalık, baba olmak da hiç kolay değil ki. Moralleri yükseltmek lazım.

Evinize en yakın tabiat parçası neresiyse en yakın zamanda oraya günlük veya uygun olan bir sürelik ziyaret ayarla. Toprağa çıplak bas, ağaçlara sarıl, temiz hava solu, güneş gör. Bir süreliğine ekrandan telefondan mümkün olduğunca uzak dur. Salatalık yeşil biber kırmızı biber domates marul maydanoz gibi sebzeleri bolca ye, vücuduna güneşli su girsin, güneşin eksik senin. Gidin birlikte hava alın. Sakin sakin tabiata gidin.

Kendini ayakta tutmak zorundasın, en büyük zararlar stresten gelir. Bunu yönetmeyi öğrendin öğrendin, yaş aldıkça çok daha zor olur bu iş.

Psikolog psikiyatri konusunu unutmuşum,

Şimdiki durumunda fiziksel ve zorlayıcı belirtileryoksa psikiyatri yanlış olur. Psikoloğa gitsen hem maddî yük hem de zaten o seni değiştirmeyecek, sen kendi üzerinde çalışacaksın. Spor yap diyecek (ki yap evet), uykularını düzenle diyecek (demesi lazım, demeyen psikolog amatörler, öğrencidir), belki bazı alıştırmalar verecek... her iş sana düşüyor zaten.

Kendine Yardım kitapları tavsiye edebilirim. Youtube'da Özlem Tokgöz Özsoylar var, onun yeni başlattığı kendine yardım videoları var. Güneş var güneş. Güneş önemli.

bence yorulmakta ve sıkılmakta haklısın, dün de sanki buna benzer bir soru sormuştu biri, verilen cevaplar sana da uygun olabilir. bir bak derim.

www.eksiduyuru.com

Öncelikle bebiş çok şanslı ki babası farkındalığı yüksek bir insan. Bizim jenerasyonda anamız babamız psikolojik destek alsa toplumca level atlardık, yani bunu düşünüp ihtiyaç duymak bile yüksek bir farkındalık. İlk etapta bir psikolog ile görüşmenizi tavsiye ederim, o oldu bu oldu diye kendinize de yüklenmeyin çünkü olanı değiştirmek mümkün değil. Ama çözüm bulup geleceğimizi şekillendirmek mümkün. Herkes yardıma ihtiyaç duyar.

kadin icin üzüldüm. gecmis olsun.

eşinizin çalışıp çalışmadığından bağımsız söylüyorum. kendisi anne olarak çok büyük bir sorumluluk üstlenmiş durumda. ufaklığın yemeğiydi, temizliğiydi, osuydu busuydu derken çok iş yapıyor. yoruluyor ve kafası sürekli dolu durumda. stres seviyesi emin olun sizin iş hayatınızdaki stresten daha fazla olabilir. iş dediğin ne olacak? işleri sallasanız en fazla para kaybedersiniz. ama eşinizin işleri sallaması mümkün değil. burada sizin iki sorumluluğunuz var:

1- eşinizin üzerindeki stresi, yorgunluğu azaltmanız lazım. bunu da iş olarak değil, keyifle yapıyor olmanız lazım normal şartlarda. eşinizin yapması gereken işleri ne kadar azaltırsanız, ne kadar çok iş yaparsanız, bu size hep olumlu sonuçlar getirecek. eşiniz daha az stresli, daha mutlu olacak. mutlu anne, mutlu çocuk demektir. mutlu çocuk, mutlu ev demektir. mutlu ev, işyerindeki stresinizi bile azaltır. bu da ikinci sorumluğunuza getiriyor bizi:

2- allah uzun ömür versin, bebeğiniz birden büyüyecek. yıllar çok çabuk geçiyor. şu anda masrafları çok yüksek değildir ama büyüdükçe masraflar artacak. buna hazırlıklı olmanız lazım. hem çocuğa alacağınız oyuncak, kıyafet, kitap vs anlamında, hem de atıyorum özel okul, atıyorum tatil vs. gibi bir dolu masraf kapısı var. bunlar herkesin kendi bütçesine göre ama emin olun, işin içine çocuk girince her şey insafsızca pahalılaşıyor. bol bol birikiminiz olmalı ki, kendinizi rahat hissedin, rahatça para harcayın. bunun yanında bir de hem kendiniz için, hem de çocuğunuz için yatırım yapmanız lazım. siz babasınız. baba dediğin para kazanır, ailesinin karnını doyurur, aç bırakmaz, açıkta bırakmaz. açıkta bırakmamak ne demek? ev. eviniz vardır yoktur ama neden 2 ev daha olmasın? örneğin benim babam sağolsun bir kaç ev bırakıyor. bu da bana bir güvence veriyor. yeri geldiğinde daha az para kazanacağım ama güvenli bir iş yerine, çok çok daha fazla para kazanabileceğim riskli bir işe yönelebiliyorum. en kötü ihtimalle, bir kaç evin kirasıyla iyi kötü yaşayabileceğimi biliyorum.

babam 81 yaşında, hasta ama hala çınar gibi. çünkü zamanında hem maddi, hem manevi yatırım yapmış. büyüdüğüm ile gidip babamın ismini versem, her kapı hala açılır bana. "herkes baban çok iyi bir insan, baban yardımsever bir insan, hepimize çok iyiliği dokundu" derler, bana yardım ederler. ben de babam gibi olmaya çalışıyorum. oğluma sadece mal mülk değil, güzel bir soyismi bırakmak istiyorum. ben de babayım ve hayattaki tek gayem, oğlum büyüdüğünde güzel bir soyismi olması.

siz de bunları düşünün. sizin sorumluğuluğunuz kendinize karşı da değil, eşinize karşı da değil. hepsi çocuğunuz için.

hastanenin sgk anlaşması varsa tüketici hakem heyetine başvurup fazla ödemeyi iade alabilirsin bildim kadarıyla

önce cimer ve sağlık bakanlığı ile şansını deneyebilirsin. bu arada sana imzalattıkları sözleşme vb. bir şey var mı? orada ek tahliller gerekebilir fiyata bunlar dahil değildir gibi bir ibare varsa bir sonuç çıkmayabilir. veya bu biyopsinin doğası gereği ek işlemlerin yapılması gerekiyorsa. ama her halukarda bilgilendirme yapılmalıydı. bu konuda haklısınız. geçmiş olsun.

patolojide arkadaşım var bildiğim kadarı ile şöyle senden bir parça alıyorlar bunu işlemden geçiriyorlar ve bir kesit yani parça alıyorlar, eğer süpheleri varsa doktor bir kaç tane daha kesit alın diyor parçandan, mesela doktor bir doku aldı ama ilk kesitte kötü hücre gözükmedi ama dokunun devamında kötü hücre var ama o kısımdan kesit alamadıkları için doktor inceleyemiyor. o yüzden tekrardan kestiriyor, cerrahi sınır diye bişey de varmış ama aklımda kalanlar bunlar

birde fazla almalarının sebebi farklı farklı tekniklerle bakıyorlar birisini kırmızıya boyuyor birisini maviye, sonuçta tam tanı konmak için bunlar isteniyor. önceden söylemeleri lazımdı bencede çünkü rutinde çıkabiliyor ek incelemeler

yasal kısmı malaesef bilmiyorum ama hasta hakları departmanı olur her hastanede kesinlikle ara sürecide hızlandırır

numuneyide geri alabilirsin hastaneden başka yerde yaptırmak için böyle bir hakkın var

@merhum;

Bana işlem öncesi hiçbir şekilde sözlü ya da yazılı bilgilendirme yapılmadı, ben o anki panik halimle biyopsi yaptırıp sonucu bekleme derdindeydim , öncesinde yazılı bie bilgi de vermediler, benden imza da almadılar… bugün gelmiş diyorlar ki ek immun çalışmamız lazım 35 bin gönderin. Bundan da çıkmaz sa yine 35 bin isteyeceğiz.

Böyle birşey olabilir mi?? Bana biye en başta bunu söylemediniz, sizde yaptırmazdım, dünyanın borcuna girip sağlık işlemi yaptırıyorum, çekilen muameleye bakın. Aşırı üzgün ve sinirliyim

Valla o zaman ne desen haklısın ama şu anda ilgili yerlere şikayet etmekten başka yapacak bir şey yok.
maddi durumun bunu karşılamaya yetmiyorsa @eja'nın dediği gibi daha uygun fiyatlı bir hastane araştırıp orada test yaptırmayı deneyebilirsin. sağlık her şeyden önce gelir.
geçmiş olsun.

duyurucular soruyu anlamamis mi yoksa ben mi soruyu yanlis anladim? sizin sorunuz aslinda ekstra ucret ve testle alakali degil, sadece bu ekstralari dayatarak size ilk sonucu vermemeleri, bu ekstralardan sorna verecegiz demeleri. bana dolandiricilik var gibi geliyor. bence sadece ilk testin sonuclarini verin baska yerde yaptiracagim deyin, olmadi cimer'e falan yazin.

@sour evet aynen bu şekilde oldu,
en başta denilseydi ki, sonuçlarınızın normalde 1 haftada çıkar ama ekstra bir durum olur, 3 haftayı bulabilir. dense, ben de ona göre pozisyon alırım.

ama en başta "1 haftada sonuçlar çıkar" diyip, 1 hafta sonunda aramaya tenezzül etmeyip, 12 gün sonra güç bela, ekstra immün çalışmamız gerek, bize şu kadar para gönderin demeleri ve sonuçtan asla bahsetmemeleri.

siz siz olun devlet hastanesinin takviminden şaşmayın. şuan para verip özelde biyopsi yaptırmama rağmen, süreç, devlet hastanesinin belirlediği takvimle aynı işliyor. boşu boşuna 30 bin TL'den oldum. o an insan hasta psikolojisiyle herşeye sarılıyor, özel hastaneler de bunun ekmeğini yiyorlar işte..

artık işin sonunda birkaç yere şikayetimi yapacağım.

evlenen onemli, cocuk ne ki yakin arkadas isi belki hayatinda hic gormeyeceksin

evlenen arkadaşlarımın hepsine bi çeyrek taktım. Çocuğu olanlara takmam diye düşünüyorum, en fazla bi hediye falan alırım ufak. Evlenmek daha önemli, çocuk kendi bileceği iş

ben çocuğu olana bu güne kadar herhangi bir şey takmadım kuzenim hariç. işyerinde veya arkadaş arasında böyle bi konu olmadı. ama işyerinde birinin çocuğu olduğu için para toplanıcak olsaydı muhtemelen fazla bir para vermezdim.

Arkadaşlarıma evlenirken de çocukları olunca da çeyrek taktım. Işyerinde biri evleniyorsa para toplanıp birşeyler (kolye, küpe, bilezik...) alınıyor ve düğüne katılacak olan kişi(ler) hepimiz adına takıyor. Bu durumda belirli bir meblağ veriliyor zaten. Hiç çocuk için para toplanmadı.

Altın takabildiğim zamanlarda evlenene de çocuğu olana da çeyrek takıyordum. Altın takamaz duruma gelince de o sene için belirlediğim bir tutar oluyor, hepsinin hediye çekine aynı tutarla katılıyorum. Eşit yani.

tabii ki evlenene

psikiyatrist önce bence.

ben de geçen sene öfke krizleri ve iş arkadaşlarımla sürekli bir çatışma hali nedeniyle psikiyatriye gittim.1 yıla yakın ilaç kullandım düşük doz bir şey. baya iyi geldi sakinleştim kendime geldim. hatta sonradan pişman oldum keşke ilacı bırakmasaydım bir süre daha kendime zaman tanısaydım diye.

bunun kararini veren kisi psikolog zaten.

@erty hemşerim sen bari yapma.

eğer hayatınızı etkileyen olay günlük hayatınızı devam ettirmekte zorluk yaşatıyorsa psikoloğa gidebilirsiniz. eğer ilaç kullanmanız gerekiyor ve tanı almanız gerekiyorsa psikiyatriye gitmeniz önerilir. bilişsel terapi psikologların işi, psikiyatristler ilaç yazan tıp doktoru. türkiyede halen bu ayrım bilinmiyor. psikologlara terapist denir aynı zamanda. psikoloğa gidebilirsiniz.

önce psikolog, psikolog yönlendirmesiyle psikiyatrist, ihtiyaç varsa eş zamanlı olarak terapiye de devam etmek.

bu dönüştürmek istediğiniz durumların temel nedenlerini çözemezseniz, bulamazsanız ilaç sadece günü kurtarır.

ben psikiyatrinin kapisindan girip de "yok size ilac vermeyeyim, psikologa gidin" denildigini gormedim, duymadim. o ilaci mutlaka yazar. bu konuda cekinceniz varsa once psikologla gorusun durum analizi yapilsin

Mekan değişikliği... tatil ya da eş dost ziyareti. Belki spor. Uzun Yürüyüşler mesela. Bunlar zaten psikolog ziyareti gibi.

Sonra psikolog. Zaten psikolog ta önce bunları yap öyle gel diyecek.

Vücudundaki etkilere bak.

Uykuların eksildi mi veya arttı mı
Vücudun sürekli gergin mi yani sürekli boyun omuz bacak karın gibi kaslarını kasıyor musun, kramp giriyor mu
Yemende değişiklik var mı, aşırı yemeye veya aşırı iştahsızlığa düştün mü
Çarpıntı oluyor mu, özellikle öfke ve sonrasında ritim bozukluğu, nefes alış verilince anormallik oluyor mu

Bu gibi değişiklikler var mı düşün. Varsa ve seni ciddi zorluyorsa psikiyatri. Değilse psikolog.

@mikahakkinen
konu hemen ilaç almak değil, ilaca gerek olup olmadığının tespiti. bunu da psikolog değil psikiyatr yapıyor diye biliyorum. psikiyatrlar sana ilaca gerek yok psikoloğa git dediğinde süreç böyle de işleyebiliyor.
yanlış biliyor da olabilirim ama birinin önceliği şart değil diye biliyorum. her ikisi de danışılabilecek ilk merkez olabiliyor doğru hekimlere denk gelindiği sürece.

devlet hastanelerinde psikologdan randevu alabilmek için psikiyatriste gitmen gerekir. ancak özelde bir yere gitmeyi düşünüyorsan bunu seçme hakkı senin. gitmen gereken kişi psikolog. genelde psikiyatristler 5 dk dinler ilaç yazar.

normalde teshis koyan psikiyatristtir, fakat insanlar genelde oncelikle psikologu tercih eder cunku psikiyatristler belkide bir miktar terapiyle halledilebilecek sorunlari hemen ilacla cozmeye calisabiliyorlar. ayrica terapide yeterince uzmanlasmiyorlar. bu nedenle once birkac seans psikologa gidin derim. ikisi de tamamen farkli yaklasiyorlar ve bence ilactan once cesitli bilissel, davranisci, psikodinamik, sosyal terapileri denemekte fayda var. ayrica bunlar daha butuncul oluyor, yani sadece semptomatik degil (ilactaki gibi), daha genis bir degisim sagliyor.

seviyorum ❤

Aşktı. Mesleğime çok âşıktım, aslında "normal" şartlar oluşsa hâlâ âşığım derim ama şu anda sürdürmemi sağlayan tek şey mecburiyet, mahkûmiyet. İmkanım olsa çalışmam bu memlekette.

Ya allah affetsin ama onlara yansıtmadığını bize patlatıyorsun ahaahahh.

Soruna cevap ise: "We do not choose our destinies. We must do our duty, no? Great or small, we must do our duty" -Stannis the Mannis
Aha bu kadar. Görevim bu. Ağlamaca yok, doğru ya da yanlış durmak yok yola devam!

Senin gibi karşıma çıksa sana burada davrandığım gibi davranırım, o kadar sabırlı değilim.

Sabır +1 mat öğretmeni

sayılarla uğraşmayı seviyorum

Sabır, teknik bilgi, organizasyon becerisi, kalabalık ekipleri bir hedef doğrultusunda motive edebilmek, kararları somut ve aksiyon alınabilir aşamalara indirgeyebilmek, sunum becerisi.

Lan duyuru'nu yanlış anladım. Övme şeysiymiş bu. Bir de utanmadan açık açık övüyorlar ezzik büzzük gibi ahahahahha. Olm biriniz şirkette alamadığı ilgiyi burada arayan en yüksekteki köle, diğeriniz makine sesleri arasında kafayı yemiş tinnitus olmuş vietnam flasbackleri yaşayan ptsd sahibi veteran.

@arbre abi yeme bizi, seni biliyoruz. Anca düşünüyor, patinaj çekiyorsun. Çözemiyorsun olayları. Biz senin düşmanın değiliz, seni doğru yola sevk ediyoruz çünkü yoldan çıkmışsın.

para. daha çok para. daha daha çok para.

Sabahlari calan alarm.

alarm +1

@Shepard: aramızda para toplayıp seni terapiye yazdiralim mi, ne dersin?

Onceleri seviyordum, ve kazancin da etkisi var tabii. Ama degisti, hayatim da degisti. Hayatim sadece kariyer uzerine ilerlemedi yani.

@sikizdokuzon ben bilmem, elektrik yiyen bacım bilir hahahaha. Seni düzeltmeyen şey seni güçlendirir!

Akıl Hastanesi'nde kalan herkese ekt tedavisi uygulamiyorlar. Psikozu ya da majör depresyonu terapi ve ilaç tedavisine cevap vermeyen hastalara son çare olarak uygulanıyor. Bu bilgi aklının bir köşesinde dursun. İnsanları hastalığından mi vuruyorsun diyeceğim de söz konusu sen olunca hiçbir şey diyemiyorum.

@sikizdokuzon abi günlerdir dış görünüşten vuranlar böyle demesin lan. Sen yaparken sorun yoktu. Neler dediniz dönüp de laf sokmadim. Ağlayacaksan niye ağlayacağin yerden vuruyorsun?

Alınacaksan kaşınma. Bu kadar basit. Ne ekersen onu biçersin.

@sikizdokuzon lan deli onu ben dedim ya, sen agladin diye...

ilgi ve merak. iyi olduğumu söyleyebileceğim her konudaki meziyetim yüzde 90 buna bağlı.

hep söylerim mesela ben üniversite sınavında tıp, mühendislik gibi apayrı tercihler yapabilen ve neresi çıkarsa gidip orayı başarıyla bitiren insanlara daima imrenmişimdir. adam kendince alternatifler belirliyor, bir yola girdiği zaman da hayatını ona göre düzenleyip o girdiği yolda çalışmasıyla, disipliniyle, zekasıyla işi sonlandırabiliyor. bana inanılmaz geliyor bu, manyak bi şey. bak bu türdeki insanlar mesela çok iyi bir yazar olacak kapasitede olmasa bile "yaz ulan!" dersen oturur, şu ya da bu yönü eksik/zayıf olsa bile oturup kitap bile yazar.

bende o hiç yok. ilgi duyup merak ettiğim şeylerde "bu adam bu işi biliyor" dedirtecek seviyeye gelebiliyorum ama bu tür bir bağlılığım yoksa geçmiş olsun. bana de ki ankara'dan istanbul'a yürümen lazım. konu ilgimi çekmişse ben kısa sürede YÜRÜYÜŞ PROFESÖRÜ olup bu eylemden performansı maksimize edecek şekilde bir yol haritası çıkarırım kendime. yok eğer sırf öyle gerektiği için "karşıdan karşıya geç" dersen o yolda araba varsa onun altında kalır, yoksa kendim yere yapışırım.

toplum nezdinde bu durum tembellik/yavşaklık olarak görülüyor ama yemin ederim o kadar da tembel birisi değilim. bazı konularda tam tersi kimsenin uğraşmayacağı kadar uğraşırım. bana "zihinsel ateşleyici" lazım ama işte yap deyince yapamıyorum, beynim o şekilde çalışmayı reddediyor.

en büyük hayalim zaten bi gün işinde çok iyi bi terapistle çalışabilmek... ister "yoo sende bi şey yok düpedüz salaksın" desin ister 'TISM BOSS ilan etsin, "kafanız çok başka çalışıyor meister bey sizin ilaçsız terapisiz bu yaşa gelmeniz bile mucize, bi an önce ölün de beyninizi inceleyek" desin hiç fark etmez. bi şey desin ama yani, ne olduğunu bileyim. bunu çok isterdim.

@Shepard: insanlarda gördüğün noksanların tamamı kendinde sıkıntı yaptığın mevzular. Sen bir terapiye git, bunların hepsi çözülür. İnsanlarla dalasmadan, karşına çıkan herkese zehir kusmadan da ilgi görüp farkedilebilirsin. Üstüne desteklenir, sevilirsin.

@sikizdokuzon ya sen gittin çözülmedi, sende işe yaramayanı bana niye öğütlüyorsun.

Bir doktor var kasap, kasappppp. Beni biçti öldüm, sakat kaldım. Bir de sen git ahahhaahhaha. Lan yazdığınızı okumuyor musunuz siz?

Ben sende çok zayıf da olsa bir ışık görüyorum. Bir buçuk yıldır tanışıyoruz, buradan aldığın tepkilerle milimetrik de olsa doğruya doğru bir yönelimin var. Buradan devam edip kendini düştüğün çukurdan kurtarırsın umarım.

Shepard niye her gün kendini burda rezil edip duruyor? Hiç acımıyor kendine. Çocuk desem o da değil. Sahiden insan kendine bunu niye yapar ki???

Yaptığım işe hiç uygun değilim aslında ama İngilizcemin iyi olması açığı kapatıp ortalama bir eleman haline getiriyor beni.

para kazanıp kendime ve ihtiyaç sahiplerine aktarmak
bir de boş durmak da yıpratıcı
çalışmak sevilecek şey değil, yeni şeyler yapmanın hazzı var

tek unsur para. para kazanma motivasyonu ile sabah kalkıp işe gidiyorum :)

Okuduğum bölüme göre yapılabilecek en rahat işlerden biri olması ve yine okuduğum bölüm gereğince belli bir maddi durum/sosyal statü sağlaması. Tıp okuyup yapılabilecek en keyifli işlerden biri olduğunu düşünüyorum. Daha çok para/prestij getiren bölümler yok mu? Tabii ki var ama o kadar uğraşacak biri değilim, tembellik yapmayı seviyorum ve para/prestij o kadar da umrumda değil. Ha yine de bu bölümden de uğraşılsa iyi paralar kazanma ihtimali de hiç az değil, kariyerimin bir döneminde belki yapabilirim gibi bir seçenek olması da hoş.

Eski işim için: çok seviyordum, işi de birlikte çalıştığım insanları da. 15 yıl çalıştım.
Şimdiki işim için: mecburiyet, geçinebilmek ve sorumluluklarımı yerine getirebilmek için para kazanma zorunluluğu, başka seçenek olmdığı için mecburen katlanmaca. Umarım bir an önce doğru düzgün bir iş bulurum da bu çile biter.

para.

Bazen aşırı zorlu olduğu zamanlar oluyor. Bir konuyu çözemiyorum mesela uzunca bir süre. Ama sonunda onu çözmek inanılmaz bir haz veriyor, küçük şeyler bile olabilir önemli değil. Bana zor gelen bir şeyi tek başıma çözmenin verdiği haz bambaşka.

teknik bilgi %50
para kazanma arzusu %25
girdigi kabin seklini alabilme yetenegi %12.5
turk tipi at hirsizligi %12.5

Yaşamaya devam etme zorundalığı

sorun tam açık değil ama herhangi bir şeyi aşabilmiş olduğumuzu söyleyemem :) her türlü travma ve suçluluk duygusunu yüklenmiş hayatta kalmaya devam etmeye çalışıyoruz işte.

Sadece soruyorum +1

Asamadim

kendimi ve duygularimi taniyarak.

anahtar kelimeler: kisilik testleri, meditasyon, yuzyuze terapi ve uzuuun chatgpt sohbetleri.

“İnsan dünyaya yalnız bir kez çocukken bakar, gerisi hep hatıradır.”

Bu sözü çok seviyorum. Dünyayı çocukken tanıyoruz sonrasında başka bir pencereden bakmak büyük çaba ve zaman gerektiriyor. Modlarınızı tanıyabilmek ve müdahale edebilmek adına “Mod Terapisi” kitabını öneririm.

Bence %100 silme/ unutma yok o bir yerde hep duruyor; bazen işte “heheee bak ben yine buradayım” diye pis pis sırıtıyor ama onunla yaşamayı öğrenmek, rahatsızlık duymamayı öğrenmek gerekiyor sanırım. En azından ben öyle yapmaya çalışıyorum. Herkesin kendince yetersiz anları oluyor; kimse mükemmel değil o an geldiğinde fark edip önce” biliyorum buradasın benim bir parçamsın ve seni kabul ediyorum, bana rahatsızlık vermiyorsun çünkü artık yeterli ve güçlüyüm” demeyi başarabilmek gerekiyor. Bunu her seferinde tekrar tekrar kendine hatırlatmak bir kayaya küçük küçük çizikler atmak gibi başta işe yaramaz ama bir süre sonra bakmışsın kaya parçalanmış.

Bunun için tetiklendiğiniz anları önce fark etmeniz gerekiyor.

Beynimizin her söylediği %100 değişmez gerçek değil; en ilkel öğrendiğin gerçeklerdi ama şu an o gerçeklik doğru olmayabilir. Yani başlangıçta yanlış öğrendiğin bir şeyi ömür boyu doğru kabul edip yaşıyoruz fark etmezsek.

yenmek olarak degil de soyle bakabilirsiniz olaya; bunlarin farkina varmak, hislerinizin ve duygularinizin farkina varmak, tepki vermeden once durmak ve bu tepkinin cocukluktan gelen sucluluk hissinden mi oldugunu yoksa olan olaya verilen orantili bir tepki oldugunu mu tespit etmek, farkindalik gelistirmek ve bununla birlikte durtusel tepki degil (react), orantili cevap vermek (respond). ve bu pratigi bir omur uygulayarak durtusel kisminizi egitmek. sucluluk hissi ile verilen tepkiler sadece baskalariyla iliskinizde degil kendinizle olan iliskinizde de karsiniza cikar, bu nedenle iki surecte de 'ayik' olmak lazim.
ayrica, kendi adima, bu sucluluk hissini (ya da ne ise artik sizi etkileyen sey) nerede ogrendigimi, hangi olaylari bununla bagdastirdigimi tespit etmek sureci hizlandiriyor.

Arkanızdan konuşacaklar bu kesin.
Yüzsüz tipler varsa gelip laf sokmaya çalışan olabilir, açıklamaci yaklaşmayın haa öyle oldu işte vs deyin geçin.

Müstakbel eşinizin iki yıl sonra bir tartışmada bu konuyu cat diye kucağınıza birakmayacaginin garantisi yok, her ne kadar ailenizin sebepleri şu an makul ve kabul görmüş gibi olsa da bunun tamamen ihtimal dışı olduğunu göstermiyor.

yol yakınken vazgeçin bu evlilikten. zararın neresinden dönsen kardır. eşin olacak kişi seninle aynı fikirde değilse ve şu anda ailesine tepki gösteremiyorsa, aynı şekilde sen de ailene tepki koyamıyorsan ilerde hep aynı sorunları daha da büyüyerek yaşayacaksınız. bu yüzden evlenip 2 sene sonra boşanacağınıza şu anda vazgeçmek daha iyi.

dugun aileler icin yapilan bisey.

o yuzden fazla tatava yapmadan iki tarafta ne istiyorsa yapacaksin, kavga cikmadan bitecek. yoksa senelerce dirdirini cekersin.

evlendikten sonra çok yormaz sadece bu törenler çok olur düğün kına bilmem ne onlara gitmek ister. bu buyutulecek bi şey değil rahatlarsın merak etme demek istedim
"sehir disindan cok fazla misafirimiz gelecek; onlari birakip gelemeyiz gibi cok saglam bir bahaneleri de var." bana pek iyi bi bahane gibi gelmedi bu sizin akrabanız eşiniz dostunuz çok önemli, gelince birkaç gün ağırlanması gereken, ama gelinin akrabaları kına istedi diye "nası olur" diyorsunuz gibi. e sizin yakınlarınız da kendi başlarının çaresine bakabilirdi pekala, ya da kına gecemiz var oraya gideceğizden daha geçerli bi sebep yok herhalde düğün sahibisiniz ya. eğer bebek bakmıyorsanız. tek mesele gitmemeniz durumunda karşı tarafın tavrı. damat yalnız bırakmamalı bence, ailen için ise bilemiyorum mesafe de varmış. özel gün stresli olur, kına gecesi denen şey yine farklılık gösteriyor bazen damat bir tur girip çıkıyo salondan onun dışında kapıda sigara içiyor. he öncesinde de kuaföre götürüp ordan alıp mekana götürmek görevlerden biri olabilir.ne denirse yapsan kolaylaşır gibi sonucta senin bi beklentin yok birkaç saat sabredersen geleceğiniz için daha iyi olur

simdi de kina bombasini patlattilar.
mı?

pardon da ülkemize yeni mi ışınlandınız? kına diye bir adetimiz olduğunu 30 yaşında şimdi başına gelince mi öğrendiniz?

ya da hiç mi haritada bu şehirler arasında mesafe nedir diye bakmadınız şu anda mı idrak ettiniz arada 6 saat mesafe olduğunu? insanlar niye bir taraftaki kına/düğün ile diğer şehirdeki arasına 3-5 gün 1 hafta süre koyuyor sizce? siz de öyle bir süre koyacaktınız aileniz gidip gelecekti,bunun normali bu.

sizin aileniz gelen misafiri ağırlamak zorundaysa (neden? misafirleriniz 0-12 yaş arasında mı? ya da otelde filan kalamıyor mu? illa siz mi ağırlamak zorundasınız?)
o zaman kız tarafının misafiri de kız tarafının yapacağı şeyler zaten nişan ve kına olduğu için bunları bekler. sizin misafiriniz insan onlarınki değil mi?

baştan nikahı kıyıp geçerdiniz, eğlence istiyorsanız da kokteyl mi after mı ne yapıyorsanız yapardınız. gayet mis gibi de olurdu. bunlara karşıysanız.

sizinki muz yiyim ama çilek tadı gelsin...

@sub Sadece nikah yaparız çıkarız ile başlayan süreç şu an bekarlığa veda partilerinden afterpartilerine 150 kişilik nişanlara dönmüş durumda. Sinirim biraz ondan. Ve akrabalarının, ailesinin nişanlımı nasıl manipüle ettiklerini de canlı canlı görüyorum. Sınırlarını çizmeyi yeni yeni öğreniyor.

Dediğim gibi kına olmayacaktı bugüne kadar öyle konuşmuştuk, o yüzden bomba patladı dedim.

ala09 +1

Ya abi erkek değil misin? Baştan konuşacaktın. Konuştun mu? Yine mi istiyorlar? Yap geç. Evlilik sürecinde kimseyle kötü olmaya değmez. Aileleri mutlu et, mutlu olun. Karşına al, huzurunuz kaçsın. Evlenince kayınşeylerin yok olmuyor. Paran mı gidiyor? Gitsin, huzurun kalsın. SAĞLAM bahanen de pek sağlam gelmedi.

bu durumda maalesef nişanlınızı çok da iyi tanıyamamışsınız

bundan daha kötüsü var:
muhtelemen o da kendini/ailesini vs. çok da iyi tanımıyor, cidden önceliklerini bütçesini mutlu olacağı şeyi bil(e)miyor. çok bi iradesi, güçlü bir kişiliği yok.(üzgünüm) sizin eski konuşmalarınız tatava yani esasen.

işte sizinle konuşunca "ay kına mı ne yapcam ya after yaparız bizimkilerle takılırız" demiştir ama tırıvırı yani. asıl anası teyzesi "ne demek kına olmayacak" deyince, "tamam ya yaparız, kınasız düğün mü olur" diyordur. başta sizinle konuşurken gerçekçi değildir. ölçüp biçememiştir. yani ben kötü niyetli vs. bulmuyorum sadece cidden ne kendini biliyor ne ailesini, bizim kızlarımız böyle.

fakat yani siz de biraz daha gerçekçi mi olsanız?...şu ülkede kına vs. olmayacak, istemiyorum diyip o kınayı gerçekten yapmaycak kız % kaç? niye o nadir bulunan kızı ben buldum sanıyor herkes acaba ya?

genelde de böyle oluyor bu arada. çoğunlukla kızlar bazen de erkekler asıl bu süreçte kendini belli ediyor.

çözüm odaklı bakın illa evlenecekseniz düğün sizin şehirde olacaksa, sizi-ailenizi götürüp getirecek sizinle gelecek, getir götür işlerini yapacak, sağdıçlık edecek kimse de yoksa, kız evinde düğünden 1-2 gün önce kına olmaz. h.içi olsun, 3-4 gün olsun arada yoksa çok yorulursunuz.

Muhtemelen sehir disindaki dugune herkes gelemeyecegi icin kina yapmak istiyorlar ki hem kiz tarafi da bu surecin bir parcasi olsun, hem de takilarini takabilsinler. Insanlar bu sebepten oturu iki ayri dugun bile yapiyorlar.

Davetiyenize kina gununu belirtirseniz misafirleriniz sizin baska sehirde olacaginizi bilerek o gunden gelmezler herhalde.

asıl manipülasyonu evlendikten sonra göreceksin.

"düğün aileler için yapılıyor" bu kafa yapısı yüzünden bütün olaylar çıkıyor.
siz evleniyorsunuz her şey ikinizin istediği şekilde olmalı. asıl sınır bunun üstüne çizilmeli.

@my fault

bu bir kafa yapisi degil, gelenek gorenek mevzusu. biraz zeka piriltisi olan insan etrafina gore pozisyon alir, "bu benim gunum kafama gore takilacam" da bir tavir tabiiki, ama bir de onun sonrasi var. en kotu ihtimal 35-40 sene evli kalacaksin, karsi taraf ile muhabbetin olacak. 1 gun rahat edecem diye 40 sene eziyet cekmek isteyen varsa istedigi kadar sinir cizsin, sonra da kolay gelsin.

ben erkek tarafiyim, kiz tarafi al sana buzlu badem, kicina sokacaksin bunu evlenmeden once deseydi, fitil niyetine cakardim artik yapacak bisey yok, kizi almaya niyet etmisiz :D

Düğün nasıl kültürümüzün bir parçası ise kına da öyle. Aileniz kınaya gideceğiz diyerek akrabaların erken gelmesini engelleyebilir gayet. Kimse kaynana neden kınaya gidiyor demez aksine kaynanasız kınaya şaşırır.

Gelin kaynana veya başka bir problem çıkmış olabilir ama ele güne karşı düğünde kınaya prosedür gereği diyip biraraya gelemiyorlarsa sizin evlilikte çok büyük kavgalarınız olur.

Kızın arkadaşları akrabaları var yığınla düğün başka şehirde ise kına yapılmazsa bu insanlar nerede tebrik edecek gelini. Kınanın iptal olmasını beklemeyin bence.

Taktik olarak acele etmeyin diyebilirim. Bir bakın oluru var mı sizin evliliğin iyice ölçün tartın. Herkes iyidir, herkes haklıdır ama anlaşamayınca olmuyor bu müessese.

Geleneksel denen kına ne erkek tarafının ne de erkeklerin geldiği bir etkinlik.
Günümüzde kına diye 1 saatte 5 farklı payetli elbise değiştiren yelpazeli dansçı kızların etrafında döndüğü kendini iyi hisset etkinliği yapılıyor, gelenekle falan alakası yok.

Kendi kendilerine yapsınlar işte.

Tek başına kına olmaz, kınaya iki taraf da katılır, erkek tarafı gelmez diye bir şey hiç duymadım. Eğer gitmezseniz evlenme işi yatar, ben sana söyleyeyim. Kız tarafı tek başına kına yaparsa oluşacak dedikodunun önünü alamazlar ve sonunda size patlarlar, hatta iş bozulmasa bile aradan yıllar geçse bu olay yüzünüze çarpılır. Yapılacak en doğru şey, her şeyi sineye çekip bu görevi yerine getirmek, gelen akrabalarınız da kınaya katılsın.

En baştan müstakbel eşinizle anlaşıp direkt nikah kıyarız diye anlaşsaydınız, iki taraflı bir anlaşma da aileler pek ses çıkaramazdı.

Tek başına gitme, seni dövmekten beter ederler.

Uzun uzun yazmaya hiç gerek yok. Eşin ve ailesinin gönlü olsun diye katlanacaksınız. Evlendikten sonra gidip el öpeceksin vs. Evlilik boyunca yılda birkaç defa bu tür istemeyerek yapman gereken aktiviteler olacak. Bunlar evliliğin bir parçası. Aynı şekilde eşin de senin ailen için yapacak. Ha "ben marjinalim, soyutlarım kendimi" diyorsan başka ama yazdıklarından öyle olmadığınız ve o aşamaya geçmeniz mümkün görünmüyor.

siz kendi şehrinizde kendi aileniz ve akrabalarınız için kutlama yapıyorsunuz. gelinin ailesi de aynı şeyi istiyor. anormal bir durum göremedim. tek başınıza gitmeniz olmaz. anne baba, bi aile büyüğü gelmeli illaki. şimdiden işi sidik yarışına çevirirseniz daha çok uğraşırsınız.

öncelikle tek gidilmez, şehir dışından misafirlerinizin gelmesi bir bahane olamaz. en azından çekirdek ailenizin orada olması lazım.

Geleneksel olmasaydın, sen de manipülasyona açık olmasaydın zaten bunların hiç biri olmazdı, emin ol bu ülkede kan döken aşiret vesaire değilsen evlenecek insanların karşısında kimse duramaz.

o yüzden ya söylenmeyi keseceksin, kınaya gideceksin ya da olduğunu iddia ettiğin kişi olup ben kınayı vesaire anlamsız buluyorum, böyle anlaşmamıştık bana bu dayatmana saygı duymuyorum o yüzden de kınaya gelmeyeceğim diyeceksin olacak bitecek.

ha bilenler demişsin, benim eşimin annesi de kına diye tutturdu, eşim de tamam teyzelerim halalarımla 10-15 kişilik bir şey senin gönlün için yapalım dedi o ufak kına olayı da birden yemekli bir etkinliğe dönünce net bir şekilde kına yapılmasını istemiyorum, zorla yaparsan da ben o kınaya gelmiyorum dedi bu tavrını da sürdürdü ve kına vesaire de olmadı.

benim ailem de düğün diye bastırınca ben de biraz daha uzatırsanız nikaha da gelemeyeceksiniz dedim ve susmak zorunda kaldılar.

elaleme kapılıyorsanız sizin sorununuz.

Çok bencil düşündüğünü daha önce yazmışlar zaten. Sizin akrabalar önemli de kız tarafınıkiler önemsiz mi?

Ben de kına düğün istemiyordum ama kınayı benim annem düğünü kayınvalidem çok istedi biz de uyum sağladık niye ergen gibi istemem diye inatlaşalım ki? Toplam 3 saat bir şey zaten az durup geliyorsun. Oynamadık bile düğünde oturduk geldik bir yerimiz incinmedi :)

Bizim de şehirlerarası 9 saat vardı ama kayınvalidem 9 saat yol kınaya gelemem dese oğlunu da al götür derdim. Daha evliliğin başında onu yapamam bunu edemem derseniz sizin iş çok zor. Erkek tarafı kınaya gelir yani isterse ülkeler arası olsun. Maksat sevdiklerinizin gönlü olsun.

Sağlam bahane dediğin şey hayatımda gördüğüm en skko bahanelerden biri olabilir. Bu özel günler sürekli olmuyor. Kayınvalide ve akrabalar olarak kına olmanız şarttır bahane kabul edilmez.

Yani yeni mi göçtünüz bu ülkeye

kınada erkek tarafının katılması illa şart değil. denk geldiğim bir kaç kına da kız tarafı kendi arasında yaptı. hatta damadın bile gitmediği kınalar varmış.

eğer o kınaya ailecek gitmezseniz:

1) düğün yatar
2) evlenirsiniz ama 1 yıl sonra boşanırsınız

sizin kafa yapınıza uymayan, aileniz uymayan kişilerle ne diye evlenmekte ısrar edersiniz hiç anlamam.

olur da evlenirseniz tavsiyem 2 yıl çocuk yapmayın.

ne yaptı gelinin ailesi de kınaya gitmeyecek kadar olay büyüdü? ne yapmış olabilirler yani. bence gelinin çekeceği var. kına yani bu, 1 gece için gidersin uzatmadan.

İki anne de problemli, nişanda bize gereksiz toksiklikler yapıldı nişanlımın annesi tarafından; annem de alttan almak yerine ikiye katladı problemleri kavgalar ettiler; bir araya kendileri de gelmek istemiyor biz de gelsinler istemiyoruz

bu anlattıklarını aynen biz de yaşadık. ben de kına mına düğün vs hiç istemiyodum sade bir nikah yaparız diyordum ama olaylar baya çığrından çıkmıştı. çünkü benim yurtdışında yaşaıp sırf bu düğün için gelecek olan akrabalarım vardı. en başta eşime düğün vs istemiyorum desem de ailemin tavrı beni baya etkiledi. resmen pskolojik bunalıma girecektim. normalde belediyenin basit ucuz bi nkah yeri vardı orda nikah yapılacaktı. sonra eşime dedim ki en azından otelin bahçesinde yapalım, ovrdör tabağı vs olsun, sonra eşim de otelin bahçesine sığmayız benim bissürü arkadaşım gelecek dedi ve kabul etmedi, hiçbir arkadaşı gelmedi sonra :) neyse biz şık açık alan bi düğün salonunu tutmak zorunda kaldık sonuç olarak. kına da istemiyodum ama ailem altın toplayacaz dedi. dedim tamam o zaman salonu vs siz kendniz tutun beni karıştırmayın parasını da vermem dedim. neyse bunlar gidip bi yer tutmuş parasını da ödemişler. ben de 1200- 1300 tl gibi bi fiyata kırmızı bi elbise aldım. kuaförü vs hep ailem ayarlamış ben hiç karışmadım, 500 tl'ye gelin başı yaptırdık :) kına salonuna gttk, öylesine yaptık bi şeyler. eşimin ailesinden 1 ablası 1 abisi 1 yengesi 1 de küçük 7-8 yaşındaki yeğeni geldi. başka kimse gelmedi. ailenize istediğiniz kadar direnin en son yine onların dediği oluyor. ben aşırı dik başlı biriyim benim ettiğim kavgaları kimse edemez normalde ama benim bile elim kolum bağlandı. bi tek ağlamalı gelin çıkması yaptırmadım onu yaptırmadığım için ailemdeki herkes bana küstü kimse konuşmuyo :) ha benim de umrumda değil ama bu bile büyük olay oldu yani.

pek şehrin havası diyemem ama kalamış parkına gidin, orada biraz takılın. parkta şu an festival olduğu için standalar falan var, bira vs alınabilir, oradan sahilden kadıköye yoğurtçu parkına yürünür. yoğurtçu parkının sonunda primitif var, primitif de bir şeyler içebiliriniz, dediğiniz gibi bir mekan. oradan yine sahilden yürüyerek moda tarafından çıkıp ali ustada dondurma vb. bakınırsınız. aklıma gelen bu.

Kadıköy primitif güzeldir bar olarak.

Atlas Mühürdar

ben kadıköye ne zaman gitsem nazım hikmette otururum, moda sahilinde de çay bahçesi vs var oralara da gidebilirsiniz

üstteki cevaba istinaden :) moda sahilindeki çay bahçesi dünyanın en kötü çayını 40 yıldır yaparak bir efsane olmuşlardır. çay içmek için salaş diye küçük ama 10 gibi kapanan bir yer var moda tarafında orayı tavsiye ederim.

Almıyorum, 15 seneyi geçmiştir, keza dergi de öyle. Ailem her gün olmasa da sıklıkla alıyor, eski alışkanlıklar. Gözlemlediğim kadarıyla 60 yaş üstü seyrek de olsa alıyor, 45 ve altı almıyor.

Edit: ailem okuyor (magazine falan değil de siyaset, ekonomi kısımlarını, köşe yazılarını), bulmacasını da çözüyor. Yaşları ileri olduğu için internet erişimleri kısıtlı, herhalde o yüzden.

@orient_blue
Aileniz okumak için mi alıyor yoksa tamamen alışkanlık, alınıyor ve yüzüne bakılmıyor mu?
Bulmaca, köşe yazısı, spor haberi veya aklıma gelmeyen ve özellikle ilgilendikleri bölümler var mı gazetede?
Özel değilse hangi gazete veya gazeteler olduğunu da sormak isterim ama buna cevap vermek istemeyebilirsiniz

son 10 senedir benimde elime gazete değmedi. gazeteyi artık sadece 75-80 yaş üstü alıyor. 60 yaş üstü facebooktan takip ediyor.
2000lerin başında lisedeyken her gün sınıfa en az 5-6 gazete alırdık. hocalar bizden otlanırdı. üniversiteye giderken arada vapurda okumak için alırdım. üniversiteden sonra hiç para verip almadım.
bir ara otobüs duraklarında bedava dağıtılan gazetelerde vardı.
hey gidi günler.

her hafta sonu aliyorum. hem okumak hem bulmaca cozmek icin

Geçtiğimiz haftasonu Caddebostan Nero'da bir amcanın yerine oturmuştum, o gazetesini bırakıp kalkmıştı. Görevli alıp atmak isteyince aklıma tam olarak bu dediğiniz geldi, bırakabilir misiniz bakayım dedim, baştan sona okudum nostalji olsun diye. Ama bomboştu :) Gerçekten nostaljik o ince kağıt ve dokunma hissi dışında çok anlamsız geldi. Bir de eskiden gazetede yazanlara bir saygı duyuluyordu sanırım, köşe yazarlığı değerli bir şeydi. O da tamamen yok olmuş onu fark ettim. Genel olarak sosyal medya sayesinde saygı duyduğumuz herhangi bir meslek dalı neredeyse kalmamış gibi bir şey.

yılda birkaç defa (kışın) ve hafta sonları bulmaca çözmek için alıyorum.

kış aylarında genelde misafir gelmiyor, ben de bazı hafta sonları plan yapmıyorum ve ful evde takılıyorum, o hafta sonları alıyorum kahvaltıdan sonra çay kahve eşliğinde vakit geçiriyorum öyle.

20 senedir gazete almıyorum. hatta dergi de almıyorum. çocukluğumda bizim evimiz hafta içi 2 haftasonu 3 gazete alınan bir evdi. hatta bir de düzenli bilim teknik gibi dergiler alınırdı. elimde bilim tekniğin ilk sayısından 2010-2012 yılına kadar nerdeyse tüm dergileri var. demek ki 2012 den sonra bilim teknik almayı da bırakmışım.

68 yaşındaki annem de benim bildiğim 10 yıldır gazete almıyor. tableti var telefonu var, twitter, fbook, instagram en çok da youtube gündemi buradan takip ediyor.

karaköy vapurunda insanların gazete alıp okuduktan sonra bir başkası da okusun diye koltuğa bıraktığı günleri hatırlıyorum. tahmini 2010'dan sonra bu alışkanlığı hiç görmedim.

ev taşırken paket kağıdı lazım olunca toptancıya gidip baloncuklu naylon ve koli satın aldım. artık taşınma işleri eski gazete kağıdı ile yapılmıyor.

bazen bulmaca için posta gazetesi alıyoruz.

bir yerlere sermek ya da üzerinde tırnak kesmek için alıyorm bazen.

annem haftasonu aliyor bulmaca filan icin, 70 ustu yas.

Ara sıra alışveriş yaptığımız bir site (tasarım tişört, ev tekstili vs satıyor) ürünleri gönderirken 3-4 yapraklık bir gazete ekliyor pakete; gazete tasarımlı katalog gibi bir şey yapmışlar, gazete kâğıdına bastırmışlar. Yıllardır ondan başka gazete girmiyor eve.

Boya, zımpara vs yaparken masaya sermek için de o gazeteyi kullanıyoruz, çabucak bitiyor. Sırf o yüzden ara sıra gazete alıp kenara koysam olurmuş aslında, aklıma geldikçe alayım bundan sonra.

Gazete değil ama dergi alıyorum.
Günlük olarak haber takip etmeyi bıraktım. Haberleri aylık olarak takip ediyorum genelde.

traş olurken lavabonun üstüne ve yerlere sermek, tırnak kesmek için. onları da tekrar kullanıyorum çöpe döküp. ıslanmadıkça, yırtılmadıkça yenisini almıyorum.

en son 4 yıl önce boya yaparken almıştım, türk basını aşırı kalitesiz para vermeye değecek tek bir gazete ve fikir grubu görmüyorum. ülkenin her kesiminden kalitesizlik akıyor bence

en az on senedir almadım, hatta tanıdıklarım arasında alanı da görmedim desem yalan olmaz.

büyük marketlerde gazete dergi stantları var.
dergilere bakıyorum. senede 1-2 aldığım oluyor ilgimi çeken bir şey.
gazetelere de şöyle bir bakıyorum ama ilgimi çekmiyor hiç.

evde kağıt lazım oluyor. kargolardan çıkan kağıtları saklıyorum bazen.
ya da yazıcıdan hatalı çıkardığım genelde tek yüzü yazılmış, arka yüzünü müsvette olarak kullanacağım kağıtları kullanıyorum gazete yerine.

en az 15 senedir almadım. Zaten türkiyede gazeteleri oldum olası sevmemişimdir gereksiz büyük bir boyutta, içerik desen zaten :) internet varken de aşırı gereksiz.

basılı yayının pek çok alanda çok uzun bir ömrü kalmadı zaten.

3 sene önceye kadar bulmaca için alıyordum.

haftanın 3 4 günü evrensel alıyorum. çocukken de alır köşe yazılarına kadar okurdum. sosyal medyadan veya internetten haber okuduğumda anlamıyorum, gazete okumanın da hala önemli olduğunu düşünüyorum.

Düzenli olmasa da alıyorum.

Düzgün medyaya ekonomik destek olması açısından da yapıyorum bunu. Bugün bir Cumhuriyet aldım mesela. Kitap eki vardı. Yeni çıkmış kitapları gördüm.

kendi havuzu plajı falan yok bize la luna'yı önerdiler oraya gidicez bakalım

merhaba, ayvalık sarımsaklı özelinde yazıyorum. hey yıl sarımsaklı için min. 4 günümü ayırırım. varol otel veya amphora otelde yarım pansiyon olarak konaklarım ( iki otel yan yana ) otellerin fiyatları genelde aynı gecelik yp 3000 tl ödedim. plajla arasında sadece yol var, otellerinin kendi plajları var. amphora otelin plajına dışardan içecek getirebilirken varol otelin plajına dışarıdan yiyecek içecek sokamıyorsunuz. otopark problemi yok.

amaç sadece deniz girmek ise sarımsaklı yada badavut tarafına bakın. arka tarafta murat reis otel var orası da güzeldir. akşam güzel kafa çekeyim gezeyim istiyorsanız cunda tarafına bakın. cunda da joon oteli ya da pür beyaz oteli tavsiye ederim. cunda otellerin çoğunun deniz kıyısı yoktur. bazıları özel plaj alanı tutuyor. orda da aksaç otelin kendi plajı var konforlu ve güzeldir.

ayrıca paranız çok ise ortunç olabilir. kamp gibi sessiz sakin huzurlu bir yer arıyorsanız da ada camping denizi muhteşemdir.

ya peki hangi bölgede tutmak lazım aslında?
dediğim gibi gündüz akşama kadar denize giricez, akşam da tatlı tatlı bir yerlerde bişeyler içip etrafta dolaşırız, gece gidip denize gireriz belki vs.

sarımsaklıdan mı bakmak gerekiyor, cundadan mı? nerelerdir bu işin bölgeleri?