Tek petek çalışırken evin tamamı 0 derecenin üstüne çıkıyorsa diğer peteklerdeki su donmaz, aksi halde donar.

Tek petek imkansız.
Dış ortam donma derecesinde soğuk iken,tek petek 100 derece yansa bile evin diğer odasında kuzey cepheye bakan duvardaki peteği ne faydası olacak,hiç. Ha 35 derecede falan tüm petekler yansa eco modda(varsa) anca faydası olur.minimum harcama ile böyle.

Kombide donma koruması olduğunu biliyorum,şalterden kapalı değilse çalışmasa bile devirdaim pompasını 10 sn falan çalıştırıyor,ama bu kombi için.peteğe faydası olmaz sanki.mecbur çalışacak o kombi

Suyu bosaltsaniz?

Kombiyi değil petek ısıtmasını kapatmanızın yeterli olması lazım. Elektrik ve doğal gaz vanası açık olduğu sürece kombinin kendi donma koruması gerektikçe devridaim ve az miktarda ısıtma ile donmayı engeller. Kullanım kılavuzunu inceleyin isterseniz. Önceki kiracı komple elektriği ya da gazı kestiği için olmuştur muhtemelen. Kombi elektriği ve gazı hiçbir zaman kesilmemeli.

18

Yerli 18, yabanci 35

Ben çok geç aldım, 29

sorunun amacı ne bilmiyorum ama biraz detay bilgi vereyim.
30 yaşında aldım.
araba alana dek hiç sürücülük tecrübem olmadı. gerçek anlamda trafiğe çıkmam 45 yaşında oldu. 8 yıldır araba kullanıyorum.

19 da aldım ama 26 yaşında gerçek manada trafiğe çıktım

18

Sorunun amacı geç kalmış hissetmek

Araç 21, Motor 29

Yirmili yaşların sonuna doğru.
Babam ağabeyime çok küçük yaşta araba kullanmayı öğretti. Ama kız kısmına yasaktı.
Ancak iş güç sahibi olunca kursa gittim.

33, geçen yıl.

18
11 yaşımda binek tip toros ile öğrendim.
11-15 arası ehliyetli biri nezaretinde uzun yolda ve müsait yollarda kullandım.
15-18 arası orta-küçük bir şehirde aktif olarak kimsenin nezareti olmadan düzenli kullandım. (Manuel vites nissan pick-up'tan otomatik e serisi mercedes'e kadar)
18 yaşımda ehliyet aldım.
Ehliyetsiz kullanırken hiç kaza yapmadım. Sadece nevruz günü çevirmeye yakalanıp mahkemede taksirli suçtan para cezası yedim.
Ehliyet alınca İstanbul'da kullanmaya başladım.
20 yaşımda sıfır bir bmw arabam oldu. Trafik canavarı oldum. Gece sağnak yağmurda e-5'te 200 üstü hızlarla gidip makaslar alıyordum. Yaşayacağım varmış, hiç yüksek hızla kaza yapmadım. Kendimi usta şoför sanıyor, trafikte terör estiriyordum.
30 yaş sonrası uslandım. Adam gibi kullanmaya başladım.
40'lı yaşlarda toyota'ya biniyor, hız limitlerini aşmıyor, efendi efendi tüm kurallara riayet ederek kullanıyorum. 600bin km üstü yol yapmışımdır totalde.

(Babam 35'inden sonra aldı. Yurt dışı dahil binlerce km süren uzun yollar dahil hep kıllandı. Yaş 80 olmak üzere hâlâ kullanır. 40'ından sonra alıp bir iki sene içinde orta karar şöför olup düzenli kullanan arkadaş da var. Geç değil)

27 yaşında almıştım. İlk arabamı da 29 yaşında alıp trafiğe çıktım.

20 ve hemen kullanmaya başladım.

18’de aldım ve kullanmaya başladım çünkü —ankaralılar iyi bilir— i. melih gökçek kinci bir adamdır ve bizim oradan ona oy çıkmadı diye evimizin civarına gelen otobüsleri iptal etmişti. metro da yoktu o zamanlar. sizin için şöyle diyebilirim; bu işin “geç kalmışlığı” yok bence. sizin şartlarınızda bu süreye kadar ihtiyacınız olmadıysa olmamıştır.

Alış 18, gerçek anlamda trafiğe çıkış 26-27

21'de aldım ama trafiğe 33 yaşında çıktım, aradaki 12 senede sürücü koltuğuna bir kez bile oturmadım-araba kullanmayı sevmiyordum.

size uygun zaman şimdiymiş, geçmiş değişmeyecek hiçbir şekilde, şimdiden sonrası önemli. Kıyas, hele geç kalmışlık konusundaki kıyas, sadece zarar verir.

20 yasinda aldim ama araba kullanmaya 28 gibi basladim. oncesinde arabam yoktu.

23 yasinda aldim. Yas 30 hala araba kullanmayi bilmiyorum.

21 yaşında aldım. 9 sene önce tam bu sıralar. En son direksiyon sınavında araba kullandım. Ehliyetim 2 senedir kırık, bi ara yeniliycem üşeniyorum zaten kullanmıyorum diye. Araba kullanmaya başlamadan tekrar kurs alırım bir gün ihtiyacım olursa

ehliyeti 18 yasinda, ilk aracimi 20 yasinda aldim.

35

30'a 3 ay kala. Hâlâ aktif araba kullanmıyorum.

21 yaşımda ehliyeti aldım ama 26 yaşında araç alınca aktif kullanmaya başladım

30'larimda köye tasininca aldim. viyana'da, dünyanin en iyi isleyen ve en ucuz toplu ulasim sistemiyle hayatimda hicbir zaman araba eksikligi cekmemistim. viyana'da araba sahibi olmak sadece hayvani bir masraf kapisi + stres. toplu ulasim bana uymadiginda taksi cagiriyordum, üc dk icinde beni kapimdan aliyordu. ne park derdim, ne servis derdim, ne kis lastigi yaz lastigi derdim vardi. üstelik toplu ulasim + keyfi olarak taksi kullanimi bile araba sahibi olmaktan daha ucuza geliyordu. muazzam lüks.
sonra köye tasindim. 7 km ötedeki köye toplu ulasimla 2 saat 20 dakikada varildigindan ötürü ilk is kosa kosa ehliyet aldim, sonra da araba.
gec kalinmislik diye bir sey yok. ihtiyac duyup duymamak diye bir sey var. yaris degil ki bu.

18

19 ama yıllar önce

22 de ehliyet aldım, 29da ilk arabamı aldım.

18.

ama aktif araba kullanmaya 30'umdan sonra basladim.

35 yasimda aldim. araba kullanmayi sevmiyorum. anca bu kadar direnebildim. tercih siram soyle: yurumek > bisiklet > toplu tasima > araba

18

Neticede bir tanesi tutarsa para kazandırıyor. O yüzden bin tane denemekte zarar görülmüyor.

ilk dönem yapay zeka ile şarkı üretimindeki ilgi, hepimizin hafızalarına kazılmış eski yeni farketmeksizin tüm parçaları farklı bi yorumla, aranjmanla denemekti. suno.com ilgi görmesi ve trend haline gelmesiyle bi dönem sayısız ai cover konseptinde youtube kanalları türedi. son çıkan kapalı devre ai modelleri copyright tespit edince parçayı üretmediği için bu konsept sona erdi denilebilir.

daha önce bi paylaşım yapmıştım. halen amatör ruhla, yorum ve aranjmanı çok kısa sürede donanım/yazılım gerekmeksizin yapabilmenin keyfini çıkartıyorum. dinleyin, karar sizin. www.eksiduyuru.com

bu bir teknoloji, dolayisiyla surekli bir gelisim surecinde. yapay zeka ile sarki yapmak zaten cok yeni bir durum. buyuk beklentilere girmeyin. ama gelisecegi, daha iyi olacagi kesin. iste bu nedenle insanlar bir sekilde deneyip kendileri goruyorlar, deneysel bir seyler yapip ogrenmeye, bu teknolojiyi ve uretim kalitesini gelistirmeye calisiyorlar.

dikkatimi çekenleri yazmak istiyorum. şimdi bunları kategorilere ayıralım. birinci sunocu, random şarkı basıp yayınlayanlar, yani iyi olmuş kötü olmuş farketmeden, müzikten anlamadan spam yapan tipler. ikincisi victor lundenberg gibi beste yapma söz yazma kabiliyetine sahip ve suno ile şarkı üretip yayınlayan tipler

örnek www.youtube.com

epidemic sound diye bir kanal var sürekli ai şarkı listeleri yayınlıyor. epidemic soul, epidemic pop, epidemic rnb belki böyle 10 tane kanal var :)

üçüncü tip insanlar, yine müzik yapmayı bilenler ama değişik yaklaşım arayanlar. ben de bunlardan biriyim mesela tamamen kendi bestelerimi sunoya yükleyip form bilgisi hakkında değişik fikirler alıyorum. çoğu zaman klişe şeyler olsa da zaman zaman iyi netice aldığım da oluyor. sonra bu neticeler doğrultusunda şarkının son halini kaydediyorum.

ha bir de mesela şarkım zaten hazrı, sözleri yazdım ama bunu bir vokal okuduğunda nasıl olur onu görmek istiyorum. o konuda da faydalı oluyor.

demo için sunoya vokal okutma fikri benim için çok cazip ayrıca, vokal bulacaksın, tamam diyecek, eve gelecek, kayıt alacaksın falan hani para getirmeyen bir iş için çok uğraştırıcı süreçler.

Benim bestelerime örnek bırakayım : www.youtube.com

son olarak yapay zeka müziklerinden, video izlerken araya sıkıştırılmış ai videolarından, konuşan kedilerden falan çok sıkıldım. suno 1 ayda 60 download sınırı koydu ama bu geçmişin ai çöplüğü olduğunu değiştirmiyor.

Ayrıca günde 1000 2000 kredi harcadığım çok oldu 1 tane bile düzgün bişey çıkardığını görmedim. özetle benim gibi kendi bestelerin varsa, sürekli beste yapıyorsan, fikir almak istiyorsan güzel olabiliyor.

eskiden stock müzik diye bir kavram vardı, telifsiz müzik. mesela girerdin envatoya, binlerce müzik var. verirdin parasını alırdın tv de kullan, reklamlarda kullan, youtube da kullan, ihtiyacın olan izlenme dinleme sayısına göre lisansl alırdın devam ederdin. şimdi mesela çok kallavi firmaların tv reklam müziklerinde bile suno duyuyorum ve çok kötü işler çıkıyor. ciddi bir piyasası vardı jingle işinin türkiyede mesela. reklam ajansları da suno kullanmaya başlamış.

yayınlama kısmını atlamışım. distrokid diye bir site var. yıllık yaklaşık 50 dolar ücret ödediğin zaman sınırsız şarkı yükleyebiliyorsun. hatta değişik sanatçılar da yaratabiliyorsun .siteye yaptığın 1 yükleme, amazon müzik, apple müzik, spotift, youtube müzik belki böyle böyle 15 yere birden yükleniyor. dinlenme elde edersen gelirin hesabına para olarak geliyor. yani spamlamak için muhteşem bir ortam.

sunoyu çok da gömmeyeyim evet klişe olarak çok güzel varyasyonlar çıkıyor, hani söz yazımına da ai getirdi. özellikle bir de keko rap, popumsu arabesk yaparsanız, nakaratın vurucu yerlerine de 2 acıklı söz yerleştirirseniz bi iki kanal ekle veya çıkar derken yapabilirsiniz.

Ben hiç bir zaman kendi evimde öyle çok güzel hoparlörlere kulaklıklara sahip olamadım. şu gün mix mastering için bi kulaklık alsam en az 40 binlira. adam gibi 2 monitör alsan 80 100. sunonun soundunu stemlere ayırarak tek tek miksleme yapmayı düşünüyorum freq visualatör ekranına bakarak. muhtemelen şu an olduğundan daha iyi bir sounda ulaşacağım.

son olarak söz müzik bana ait olan bir parçaya sunoya vokal okuttum. bu şarkıyı tamamlamak için çok sabırsızlanıyorum. keşke size dinletebilseydim. çok büyük bir hit

ismi 'dokun bana' yarın öbürgün büyük bi sanatçı böyle dokun bana dokun bana diye bağırırsa beni hatırlarsınız :)

geçen bir bestemi yükleyip şunu yaptım hehe
soundcloud.com

Dört beş bestem var. Kendimce bir enstrüman çalıyorum. Ama sesim yok. Müzikle amatör olarak ilgileniyorum. Dolayısıyla profesyonel bir müzisyen tanımıyorum. Suno bana bu handikapı aşma imkanı veriyor. İş güçten ilgilenemiyorum ama şarkılarımı buraya yükleyip profesyonel bir şarkı haline getirme fikri bana güzel geliyor. Ha dersen ki senin şarkılar iş yapar mı, yapmaz muhtemelen, İncesaz tadında şarkılar, üç beş kişi dinlerse ne ala. Ama mesele o değil, benim ürettiğim bir şeyin ortaya çıkması, şu koca dünyada kendine bir yer edinmiş olması bile yeterli. Ben olaya böyle bakıyorum. Ama genel itibariyle işin içinde para kaygısı var.

Hiçbi şey hissetmem hepsi benim için yolda görsem merhaba-merhaba seviyesine iniyor, merhaba-merhaba seviyesinde birine ne hissedersem (hiçbir şey) onlara da onu hissederim.

Haberini neden alayım. Bana ne. Hiçbir şey hissetmem. Şu an platonik olduğum bir kız var. Bunu söylemeye utanıyorum bir sürü şeyden sonra ama duygular söz dinlemiyor. O evlenirse üzülürüm.

@arbre kışkırdım, sen haberini alırsın, canını da sıkar bu durum. Hiç darılmaca yok seni tanıyoruz buradaki sorularından.

Neyse kendim için cevap vereyim, çok şeyapmaya gerek yok, kafam takmam ama ufak bir burukluk olur önemli biriyse bu eski sevgili.

Eski sevgilinin ne kadar sevildiğiyle/beraber ortak evlilik hayali kurulup kurulmadığıyla ilgili değişir.

Evlene evlene şununla mı evlenmiş ya da aaa kız bana benziyor vs diyip geçtiğim de var, evlenme teklif ettiği paylaşımı görüp sabah kadar ağladığım da var. Beraber evlenicez diye konuşuyorduk çünkü taaa o zamanlar (15 yılı var hem de), kız arkadaşı olduğunu da biliyordum ama işte bikaç gün zor toparladım kendimi yine de.. insanın içinde ufacık da olsa bi umut kaldıysa, zamanında aşırı aşık olduysa etkiliyor tabii nasıl etkilemesin..

bir eski sevgilim evlendi benden ayrıldıktan hemen hemen 2 yıl sonra.
yanlış bilmiyorsam 2 çocuğu var hatta.
başak burcu hırslıdır.
hayalini gerçekleştirdi.
sevindim adına.
işin garip yanı eleman benimle aynı mesleğe sahipti ve soyadlarımız arasında sadece bir harf fark vardı :)
diğer başak burcu eski sevgilim mesleğiyle evlendi.
gerçekten evlenirse de sevinirim.
boğa burcu sevgilim evlenirse de mutluluktan havaya uçarım.

mbond, 1 yıldır hoşlandığım kız dışında hiçbir kız üzemez beni ki o bile üzemez, bitirmeyi kafama koydum.

Haberini almam, almak istemem, canımı sıkmasını bırak, 1 saniye düşüneceğim bir şey değil.

Soruya cevap olarak tekrar söyleyeyim, insan duygusu varsa kafasına takar, dert eder, eski sevgili duygu yoksa hiçbir şey ifade etmez, duygu varsa zaten seviyorsundur, hiçbir eski sevgilime sevgim yok.

Ben bu konulara çokça kafa yormuş biriyim, insan için sadece şu an var, geçmişin bir anlamı yok

hiç bir şey hissetmem geçmişte kaldı. kadınlar daha umursamaz davranabiliyor sadece çünkü duygularını bize göre daha iyi yönetebiliyorlar. ama umursamaz görünmelerinin altında bir fırtına yatıyor olabilir. yarım bırakılmış zihinde sonuçlandırılmamış her ilişki zihinde yer edenir. kadınların öyle görünmesi etkilenmedikleri anlamına gelmez.

Vay babo gitti Gülooo şeklinde...


www.youtube.com

hahah en sonuncusu sosyal medya fenomenimsi olmaya çalışan biriydi instagramda reels kaydırırken evlilik teklifi videosuna denk geldim gram umrumda olmadı

Kadınlar daha umursamaz davranıyor ve yakışmamışlar, beni bırakıp bulduğu kadına bak falan diyorlar



Acaip umursamaz bir davranış :))

Erkeklerin ömründe iz bırakan bir kaç kişi olur, 1-2 sene içinde evlenme haberi gelince insanın içi burkulur, sonrasında herhangi birşey hissetmek zor. Onun dışında zaten en fazla elemana üzülürüm :)

insan karşıdakinin yanlış olduğunu bile bile sevebiliyor zaten. ben de böyle bir ayrılık yaşadım yanlış ama çok iyi bir insandı. iyi olsun isterim, tırnağı bile kırılmasın ister istediği gibi bir yuvası olsun isterim ama evlendiğini duyarsam da üzülürüm. o iyi olduğu için değil ama anılar vardı hayaller vardı bu yüzden içimden bir şeyler akar yalan mı söyleyeyim.

nahtoderfahrung sen de tanınan bir sosyal medya fenomeniymişsin gibi geliyor bana.

Muhtemelen son zamanlarda aynı şeyi ben de yaşıyorum ya da belki yaşamak üzereyim. Bilmiyorum.
Cevaba gelecek olursak öncelikle kendisi adına mutlu olurum. Bunu söylerken de Ferdi Özbeğenvari "sana mutluluklar sözüm kardeşçe" gibi melankolik ya da arabesk bir tavırla söylemiyorum. Bize nasip değilmiş.

Size kötü haber, eğer npc hayat verilmişse size ve bunu aşmaya çalışıyorsanız nafile.

Hayat yaptığınız her plana karşılık bozguna uğratacaktır,

Hapsolmuş Farkında olan bir npc yaşama acısıyla hayat geçecek.

25 yaşımda ,
10 yıl önce bitcoinler aldım , arsa tarlalar aldım neyin ne olacağını bildiğim için, hayat ne yaptı ne etti hepsini elimden aldı ,
Hayat yaşatmadı.

dünya nüfusunun yüzde 99'u bu hayata seyirci olarak gelmiş durumda. belirgin bir özelliği olmayan standart insanları. bir şeyleri değiştirme gücü ve fark yaratma özelliği olan kaç insan var ki zaten. bitse de gitsek demiyoruz, bize verilen sürede zevk almaya bakıyoruz.

Insanın en azından bir hedefi olup erişmek için çabalarsa sıkılmaz.

zaman zaman oluyor bu.
ama bu yanıltıcı aslında, siz başkasının hayatını izliyorsunuz ama kendi hayatınız da izlenebilir kılınabilir.

bazen başka hayatlara bakarken kendi hayatımız yerinde sayıyor. daha az bakmak lazım.

günümüz çağında insanlar yaptıklarını çok fazla reklam ediyorlar. dolu insanlar var elbette, ama dolu görünen çok insan boş. boş ki ne boş.

bazı insanlar (ki sayıları az değil) tamamen sosyal medya üzerinden bir yaşam kasıyor. oyunda level kasmak gibi evet.
gördüğümüz çoğu insanı zaten sanal görüyoruz, gerçek değil.

ben ekran vasıtası ile başka hayatlara bakınca bir çeşit npc gibi hissediyorum. ama başka insanlarla reel olarak yakınlaştığımda, fiziki işler yaptığımda, çay kahve içtiğimde, sohbet ettiğimde, evlerine gittiğimde çoğu insandan daha iyi durumda olduğumu görüyorum.

en başat sorumlu sosyal medya.
sosyal medya kullanmıyorum ben, buna rağmen etkileniyorum. çünkü bu çağda sosyal medya kullanmamak diye bir şey yok. eksiduyuru da sosyal medya, sözlük de, whatsapp durumlar da, linkedin de... bir sürü mecra var. interneti olan herkes sosyal medyaya dahil oluyor kıyısından da.

300$, long işleminde.

edit: stop-loss önemli.

30 40 dolar,hem de spotta.
Pump dump nedir bilmezdim,bir grupta şu coin artacak dediler,aldım,düştü
Binance saolsun anket ödülü olarak om coin vermişti,ben de ufak tefek olan diğerlerini de om a çevirip bıraktım.8 9 dolara kadar çıkmıştı,o ara sattım.zararım çıkmış oldu.

bitcoine 2021'de en tepede olduğu dönemde 1K$ girdim, yarısını kaybedip çıktım.
altına 2026'da en tepede olduğu dönemde 100K$ girdim, 1/3 varlığımı kaybettim.

toplamda 11bin$

Gecen düstü diye bitcoin aliyim dedim sonra yine düstü fkfkfk
2000€ya aldlm satarsam su an 500€ zarar ederim ama satmam.

2bin dolar

Yaklaşık 4 yıllık bir sürec içerisinde parça parça toplam 25 bin dolar yatirmistim. Farklı farklı coinlere. Kaldıraç long short vb hiç yapmadım. Aldığım coinlerin değeri düştü. Son 1 yıldır da ellemiyorum artık. 10bin-15bin dolar arası gidip geliyor değerleri. 25e gelirse satıp çıkacağım.

5.3 bitcoin
86 ethereum

Tamamı youtube kazancı. Kaybedilen yer Binance.

2013-2015 arası aldım. Koinim ve btctürk’ten. Ethereum almak zordu ilk çıktığında Poloniex’ten almıştım. 3 ay sonra teslim etmişlerdi. Birikimimi altcoinlerde trade yaparak erittim(qtum, stratis, neo, tron vs.) sonra da tekrar eski seviyeme dönmek bahis oynadım onda da kaybettim. İlk aldığımda bunları bir hafıza kartına soğuk cüzdanıma çekmiştim. .json dosyaları ve private keyleri gardropun gizli bölümünde bantlı duruyordu. Keşke hiç borsaya bulaşmadan öyle bıraksaydım. Beni cezbeden şey askerdeyken altparty çılgınlığı olmadıydı. 2015-2016’da kripto borsaları kullanmayı öğrettiğim arkadaşlar kısa süreler 15-20X’ler yapmıştı. Ben de yıllarca beklemek yerine hızlıca katlayabileceğimi düşünmüştüm.

toplamda 100 dolar gibi bir kaybım vardır ama bir tane shitcoinden şansa iyi çıktığım için tüm kaybımı kurtarıp artıya geçmiştim(5 sene olmuştur). ondan sonrası BNB ve etherium olarak binance hold. 2-3 ayda bir girip BNB ne dağıtmış diye bakıyorum, verdiklerini BNB yapıp çıkıyorum.

Jeffrey Epstein

Jim Morrison, o zaman ölmedi, simdiye yasadigini sanmiyorum gerci

cem garipoglu

tupac

Adolf hitler. Su anda 140 yasinda da olsa arjantin'de bir yerde yasiyordur.

Hazreti İsa aleyhisselam.

Düşünmekten öte müslümanlar kesin olarak böyle inanır .

Rasim Öztekin.

ye

Su post'taki karikatur mu? www.instagram.com

encrypted-tbn0.gstatic.com

Eskiden “e sen de aramamışsın demek ki” diye uzatırdım ama uğraşılmıyor.
“Yaa evet öyle oldu” deyip geçiyorum artık.

Buna gerçekten değer veren insan bunu problem eder ve benim gibi burun seviyesinden taşmaya başlayınca tak diye çıkarır hayatından. Çünkü şahsen yıllarca aramayıp sormayıp bir gün karşılaşınca bu kadar kopukluk olmamış gibi devam edebilenleri dümdüz samimiyetsiz hatta ikiyüzlü buluyorum. Gerçekten bir kıymetim olsaydı hiç değilse yılda bir kez aklına gelirdim de bir mesaj olsun atardı diye düşünüyorum. Hatta 23 yıllık "kanka"mı, hastalandığını bana söylemediği, aylarca aramalarıma ve mesajlarıma da dönmediği, dönmeme sebebi olarak da çok yoğun ve yorgun olup sesli mesaj dahi atmak istemediği, bu arada hayatı gayet güzel yaşayıp kardeşini falan evlendirdiği ve bana davetiye falan da göndermediği için hayatımdan çıkardım. Aylarca aramalarıma mesajlarıma dönmedi dedim ya, öncesinde de ben aramadıkça ve mesaj atmadıkça böyle biri yok hükmündeydim. Ama aradığımda o kadar güzel konuşurduk, nadirattan görüşebildiğimizde de öyle güzel vakit geçirirdik ki onun bu kadar yabani olduğunu görememişim, bu kadar kıymetsiz bir arkadaşlık anlayışı olduğunu kabul edememişim.

Onun için, bunu gerçekten dert ediyorsa, o sana bunu dediğinde sen onun üstüne var bakalım ne oluyor. Hanyayı konyayı anlarsın, çekinme. Allah aşkına bir menfaat çatışmasına bakar hayatından çıkması.

Ben hala 25teyim, 26da o kadar çok yaşadım ve yaşıyorum ki daha farkında değilim.

Berbat.
Yıla çok iyi başlamıştım iş düzenim istediğim hale gelmişti, bir an her şey çok güzel gidecek sandım fakat kötü giden her şeyi bağladığım sebep meğer bu değilmiş.
Sebep benmişim.

Beklediğim gibi mi dersek evet aslında içten içe beklediğim gibi.
Düzen değişince yaşadığım o motive bir hafta sürdü ve özüme döndüm.

kötü.

her gün ayrı bir 'soruşturma açıldı', 'yasaklandı', 'gözaltına alındı', 'tutuklandı' haberi.

45 günde borsada inanılmaz paralar kazandım. 2025 Kasım'da girdiğim işimden pek umutlu değildim ama çok şaşırttı ve alıştım. Tahtaya vurayım.

çok bi beklentim yoktu ama olan azıcık beklentim de karşılanmadı.
inşallah kalanında şansımız döner yoksa kötü günler bizi bekliyo.

bad-worst-2026

Yilbasina girerken bekledigim gibi.

14 Şubata kadar normaldı. Cumartesi Bilbao'ya gittim 3 gece kaldım, geldim. Senem güzelleşti.

'bu mal yaptıysa ben de yaparım' diyorum kendi kendime.

hayatın nasıl yaşanması gerektiğinin bir kuralı yok. dileyen dilediğini yapmakta özgür.

Hayatı dolu dolu yaşayanlar da ölecek.

İşte birisi dolu dolu yaşamış olarak ölüyor birisi tam tersi, ya da o kadar olmasa bile ukde kalıyor birçok şey. Aynı mı yaşamış oluyor ki bu ikisi?
HellKeePer

Sanırım Maslow'un şöyle bir sözü vardı: Hayatı kendi yeteneklerini yaşamamak üzerine kuran insanlar aldıkları her nefeste verdikleri kararın yorgunluğunu yaşarlar gibi bir şeydi. Hayatı kendin olarak yaşamadığın sürece cidden çok yorucu ve sinir bozucu bir yapılacaklar listesi halinde uzuyor önünde. Hem çok kısa hem çok uzun. Ama kendini gerçekten tanıyıp ne istediğine karar verdiğinde gerçekten yaşadığını hissediyorsun. Kendini tanıma meselesi apayrı bir parantez tabii.

Yaptığım ilk şey bunu düşünmemek. Geride kalan hiç bir ana pişmanlıkla ahla vahla yaklasmiyorum.
Ben de on yaşındayken deprem oldu her şeyimizi kaybettik. Eski hayatımdaki her şey bir günde geride kaldi. Böyle bir şey yaşanmasa bambaşka bir hayatım olurdu. Senelerce toparlanmaya çalıştık. Ben de kaç yılı iskaladim. E bu senin elinde değildi ki denilebilir ama fark etmez. Belki yapılabilecek farkı şeyler vardı ülkeden gitme şansımiz de vardı tercih etmedik. Netice aynı yere çıkıyor. Yıllar geçti gitti.
Çocukluğu ilk gencligi iskaladim diye dusunebilirdim ama düşünmüyorum. O öyle bı donemdi.
Bunlari yaşamak da bana şuan bambaşka bir stil edindirdi. Mis gibi hayat yaşıyorum. Tüm onceliklerim cogu insandan farkli.

Şimdi sadece önüme bakıyorum. İstediğim her şeyi yapıyorum. Ama bugün yine benzer bir şey yaşasam üç beş on yılım heba olsa, elli yaşımdan sonrası için nasıl guzel yasayacagimin pesinde olurdum.

Yurtsuz john+1.

Denemekten çekindiğim ne varsa yapanlara baktım.

Hayatı sürekli olarak hem isteyerek hem istemeyerek ıskaladığım için böyle şeyleri kafaya takmıyorum. Hareket mareket yok otur aşşaa. O şekilde... ayaklarım çok ağrıyor hareket edince. Bebeklikten beri böyle.

Kendi sınırlarımın içerisinde en iyisi almaya çalışıyorum. Bunun sonu tabii. En iyisini yapmaya çalışırken basit olmaya da çalışıyorum.

Her şeyin en iyisine layık olduğuna inanmak iyidir fakat sorumluluk ister, çok büyük çoğunluk bunun farkında değil.

Evet her insan, sırf insan olduğu için her şeyin en iyisine layıktır ama kendisi gibi başkaları da her şeyin en iyisine layık. Herkes her şeyin en iyisine layık. Bunu hayata geçirebilmenin tek yolu, kendine yapılmasını istemediği ne varsa bir başkasına asla yapmamak. MESELA sınırlarına saygı gösterilmesini isteyen kişi başkalarının sınırlarını ihlal etmeyecek, özellikle de ZAMAN konusunda. Hiçbir insanın ömrünün 1 saniyesi bile hiçbir insan tarafından yeniden yaratılamaz, kimse kimseye ömür hediye edemez. Ama herkes birbirinin zamanını çok hakkıymış gibi çarçur ediveriyor mesela.

Anadiline saygısızlık edilmesini istemeyen kişi başkasının anadiline saygısızlık etmeyecek. Kendi anadiline de saygısızlık etmeyecek. Kendi için istediğini başkası için istemedikçe insan, gerçekten insan olmaz.

Öyle kolay değil yani.

bence daha çok 20'li yaşlardan geriye, yeni nesil böyle. biraz yetiştirilme biçimi, biraz da kendi dünyalarında yaşamaktan kaynaklanıyor sanıyorum. ben kenarından y jenerasyonuna giriyorum; bizim nesil istisnasız disiplin ve baskı ile büyütülmüş izlenimlerime göre. ikisi de uç; orta karar bir kendini ve haddini bilme durumu iyidir bence.

bir üniversite'de dışarıdan ders veriyorum. öğrencilerin büyük çoğunluğunun kendine güvenine, yer yer küstahlığına inanamıyorum bazen. çok takılmamaya çalışıyorum; çünkü yarım gün bulunduğumdan o kadar katlanılmaz değil benim için ve son sınıf olduklarından lafla eğitilecek yaşı çoktan geçmişler. normalde -özel sektör koşulları ortadayken- yeni mezunlar olarak piyasaya atıldıklarında karşılaşacakları muamele için onlara üzülmem gerekirken, asıl onlarla muhatap olacak patronlara üzülüyorum doğrusu..

Mantıklı değil. Kabul etmekte zorlansak da insan kendini çevresiyle kıyaslıyor. Neredeyse hepimiz 60-70 sene önce ağa falan olmayan ama az çok toprağı olup işleyip kazanan köylüden daha iyi yaşıyoruz. Bu durumu herşeyin en iyisine sahibiz olarak görüyor muyuz? Hayır.
Çok da hayalci değil aslında, iyi bir hayat yaşamak isteyen çoğu kişi için fırsatlar var. Sıkı çalışma, fırsatları değerlendirme ve mümkün olduğunca deneme sonrası göreceli olarak herşeyin en iyisine sahip olunabilir.

İnsanın bir şeyin iyisini istemesi başlı başına kötü bir şey değil ancak öyle kendiliğinden, sanki bir doğa kanunuymuşçasına "Layık olmak" diye bir şey yok. Herhangi bir canlı, doğal halinde hiçbir şeye layık değil. Eğer bir şeyler (Hak, varlık, saygı, sevgi) ediniyorsa bunu ya kendi çabasıyla ya da kendinden önce gelenlerin çabalarıyla elde ediyor. Yani bir şekilde birilerinin entropiye karşı koyması lazım; bu da emek sarfetmek, enerji harcamak demek. Bu bir insan için çalışıp bir yerlere gelmek de olabilir, iyi bir aileye doğmak da olabilir.

Bu noktada bir şeye layık olduğunu düşünen insan bunun için çabalıyorsa; bu daha çok çalışmak da olabilir, layık olduğuna inandığı şeyi elinden alanlara karşı mücadele etmek de olabilir, bence çok sorun yok. Ama sadece durduğu yerde "Ben buna layığım, ona da layığım" diye atıp tutuyorsa olsa olsa hezeyanlardadır. Tani şunu da unutmamak lazım; hayat sosyal bir olgu. Yani sen "Ben bu kafede daha iyi bir hizmete layığım" derken sana hizmet veren kişi de muhtemelen bununla çatışan şeylere layık olduğunu düşünüyor.

Tersinden düşün, bir insan neden her şeyin kötüsüne layık olduğunu düşünsün ki? İnsan hayata bir kere geliyor, alabileceğini almak ister doğal olarak.

Evet ırkçılık, şiddet, taciz gibi bir durumu varsa kill your idols düşüncemi devreye sokuyorum, sanat ve sanatçı bu kadar yüksek eşsiz ilahi varlıklar değiller, şu çağda o kişinin muadili onlarca başka sanatçı bulabilirim

Kesinlikle! Zamanında "akil sanatçı" olarak açıklanan kim varsa silmiştim öncesinde her ne kadar seversem seveyim

olmuyor. zaten bu kişilerin insan olarak mükemmel olduklarını falan düşünecek kadar saf değilim. veya benimle aynı dünya görüşünü paylaşma zorunlulukları da yok. sanatıyla ilgilenirim gerisine bakmam. kişisel bağ kurduğum bi sanatçı yok. yani yaşayanlardan yok. o yüzden önemsemiyorum. sanatını tüketiyorum sadece

Olumsuz haber dediğimizin içeriğine bağlı. Taciz, homofobi/transfobi, şiddet gibi olaylar için, evet. Kimseden mükemmellik beklemiyoruz ama o kişiler benim üzerimden para kazanmasın istiyorum. O yüzden lisanslı H.Potter ürünü almıyorum, yeni yapımlarını izlemiyorum. N.Gaiman'ın dahil olduğu projeleri izlemiyorum, kitaplarını almıyorum, bazı Türk yazarları okumuyorum.

Sanatçı dediğimiz babamızın çocuğu değil. siyasiler gibi de biz seçmedik. karşımıza çıkardılar. koyun sürüsü gibi arkasına takılanlara baktık, çokça tvlerde gördük, yayınları çok izleniyor veya çok satıyor ve baktık onlarla huylarımız da neredeyse aynı , bizim ortalıkta yapamadıklarımızı yapıyorlar ve sonunda "evet işte bu dedik " hayranları olduk.
Haklarındaki (iftira hariç ) olumsuz haberler gerçek olmasa bile temel toplum değerlerinden uzaksa neden takip edelim ? sonuçta ilaç değiller.
bazıları toplum algılarıyla oynamakta etkin rol üstleniyor. Böyleleri de batı gibi dışarıdan değil "içimizden biri(!) " olduklarından, onlarla aynı dili konuştuğumuzdan bir sorun görüyoruz.
Çeşitli tepkiler aldıktan sonra kimi canı sıkılanlar için ise İngiltere'ye, ABD'ye gitmek yerleşmek favori olan adetlerden.

Örneğin, bir baskında uyuşturucu kullanandığı kesinleşen sanatçılığının değeri nedir, hangi tür hayran kitlesine hitap ediyor ?
Bu nüfus sayımızla yerlerini tutacak başka hiç kimse kalmadı mı ?
Bunları da sormak lazım.

Bir de onların albüm dizi gibi bir projelerinin çıkmasına yakın zamanda hatırlatmalarını sağlayacak bazı yapay haberler de söz konusu.
Bu gibi şeyler zamanında kimi skeçlere de konu olmuştu.
Kitap yazanları da oluyor.
Bize kültürel katkıları ne ?

oluyor. mesela ayhan sicimoglu'nun videolarini izlemiyorum artik, izleyesim gelmiyor.

evet. çok sevmeme rağmen neil gaiman'ı hayatımdan çıkardım. babamın oğlu olsa harcarım, hele de taciz/tecavüz/şiddet içerikli bir durumdan bahsediyorsak.

direkt o kişiden sogurum

çok da severim ama 2010'da yetmez ama evet dediğinden beri sezen aksu'ya karşı bi mesafeliyim. yılların hatırı var, tam da silemedim ama eskisi kadar hayranlığım yok. şarkılarını ondan dinleyeceğime cover'larını tercih ediyorum mesela spotify'da.

mal gibi yandaşlık yapanlar hariç pek etkilemiyor. sanatına bakıyorum.

unlulerin yaptigi is ile dogrudan alakali degilse, beni baglamaz.
dogrudan bagliysa buyuk sikinti.

misal, sezen aksu zaten benim politik olarak ne dusundugune onem verdigim biri degil, sadece iyi bir soz yazari. o yuzden yetmez ama evetci olmasi bana sadece siyaseten vasat ve oradan nemalanmaya calistigini gosteriyor. ama benim icin hala iyi bir soz yazari.

obur taraftan, bir gazetecinin cikip bir mafya lideri hakkinda "varligiyla onur duydugum" diye soze baslamasi, benim icin buyuk sikinti.