ingiliz aksanı

bana güney afrika aksanı gibi geldi sertlik ve vurgudan ama emin değilim ingilizede yakın.

geordie diyesim var ama emin degilim ama eminim ki kuzeyden bi taraftan.

uçakların bile üzerinde uçamadığı bölgeyi kontrol altına almak ne kadar mümkün. çoğu jet yaklaşamadan dağa taşa bomba atıp dönüyor çünkü bölgeye yaklaşır yaklaşmaz yoğun ateş altına alınıyorlar uçaksavarlar tarafından. evet yanlış duymadın adamların bölgede epey uçak savarı var. son operasyonlarda da mesela bir kaç jeti darbelediler. helikopter desen rpg lerle düşürmekte yada darbelemekte zorluk çekmiyorlar. 90 ların sonuna doğru bir sınır ötesi harekatta iki helikopter düşürmüşlerdi mesela.

herşeyden önemlisi 40 km2 bir alan kandil kampları askerlik yapmışsan eğer bilirsinki bu bölgeyi ele geçirmek amacıyla operasyon düzenlemek için bir kaç tümen bile yeterli değil. çok dağlık bir bölge ve saklanacak sayısız mağara artı kamufle olacak cok yer var. böyle bir araziye sen sayısı onbinlerle ölçülecek bir orduyla girersen muazzam kayıplar verirsin. sonuçta gayri nizami harp ve avantaj gerilla savaşı verenlerde.

ali boğazı denen bir yer var tuncelide. türkiyede ki en pis yerdir bence mesela. havan topu atamazdık çünkü hava boşluğu vardı işe yaramazdı, arazide terorist tespit edemezsin gece görüş yada başka ekipmanlarla çünkü ormanlık alan kamufle olmakta zorluk yok. ormandan içeri girersin 40 yerde pusu yeme ihtimalin var. yürürken hep sağa sola bakarsın ki pusuya düşersem kaya varmı siper alacak... o halde yapacak tek sey bazen ormanı yakmak kalıyor. böyle boktan bir yer işte... öcalan pezevengi dedi ki sorgusunda bir ali boğazı daha olsa kürdistanı kurmuştuk. tabi biraz abartılı ama nasıl bir yer olduğu hakkında fikir edinesin diye soyledim.

birde lojistik ve haberleşmede yaşanan sorunlar yüzünden kayıplar olabiliyor. örneğin benim dönemde şırnakta dağın bir tarafında bolu komandodan bir bölük diğer tarafında başka bölük birbirinden habersiz operasyon yapıyor. bir silah sesi derken bir kaç saatlik çatışma. bölgeye geldik manzara korkunç. bir tane kalasnıkof mermisi yok hepsi g3 mermilerin. bu ne demek biliyormusun birlikler birbirini vurmuşlar. bu olay elbette cogu olay gibi gazetelere yansımadı.

bolu komando tugayı zaten turkıyedekı en kotu komando egıtımını veren bırlıktır. onların komando egıtımı dedıgı sey 30km hızla gıden landroverden elınde sılahla erlerı dısarı atmaktır. foca ve egrıdırın askerı cok ıyıdır. ıyı egıtımlıdır ve özellikle c tımleri şeklinde bölgeye sevk edilen gruplar aslanlar gibi çatışırdı.

ps: konuyu cok dagıtmısım efkarlıyım...

bu acizlik değil. koca super guc abd afganıstanı kontrol altına alabıldımı? talıban agızlarına sıcıyor ozelıkle kandaharda. ırak çöllerinde kabak gibi ortadaki ırak tanklarını f18 lerle avlamaya benzemez. dağlık arazi çünkü...

@2 saldırırsak suçlu muçlu ilan edilmeyiz daha öncede saldırdık.ayrıca ab,nato ve abd terör örgütü olarak kabul ediyorlar. coğrafi şartlar nedeniyle yapamıyorlar sanırım ama yapamayacağımız şey değil

Orası aslında abd hava sahası yani o bombalar abd nin atabilirsin dediği yerlere atılıyor tsk sınır ötesi harekat için tezkere çıksa dahi giremiyor çünkü abd izin vermiyor güneş operasyonunda da apar topar dönülmüştü. 2003 ırak savaşı için olan tezkere çıksaydı ırağa türk askeri girecekti çıkmadığı için turkiye ıraktan kovuldu bir nevi muhatabın abd yani siyasi irade lafları falan hikaye.

belki de yok edilmek istenmiyor...al sana ipucu.sonra çark nasıl döner?

bir danışmanlık firmasına gidin, onlar size yapılacak işlemleri söylesin, siz de toplam fiyatı alın ve sonra oturup kağıda yazın bu işlemlerin hangisini kendi başıma (aile arkadaş yardımı ile vs.)halledebilirim, sonra yapabileceğiniz bir iş olduğunu görünce şaşıracaksınız, şirketin vereceği fiyattan haliyle düşük bir rakama getirebilirsiniz. şirketin verdiği fiyat size yüksek gelmezse de direkt babanıza havale edin.

bkz: google - > "yurt dışı eğitim danışmanlığı"

öğrenci komitelerinin organize ettiği güzel organizasyonlar mevcut. tabi bunları internetten takip edip bulmak marifet.
ayrıca dil kursları ile ilgili birkaç link de ekledim:
www.transitionsabroad.com
www.conference-board.org
www.bestorg.eu
languagestudy.goabroad.com

yurtdışı eğitimle ilgili bir ofisimiz var uzun zamandır bu işi yapıyoruz.
www.abroadacademy.com.tr bu adresten ve mesajdaki iletişim bilgilerinden bana ulaşabilirsin.

1 ayda hiçbirşey öğrenilmez ama ingilizcen advanced e yakınsa aksan kapma ortam edinme sana fayda sağlar. dil öğrenmenin tek yolu o dili dile değdirmek yani bir hatun kopartmaktır onunla kavga ederken dili kaparsın diğer turlu zor yada çok ufaktan eğitimini alacaksın oda ancak özel okullarda var sanırım

Senet imzatırsan iş yasala dökülmüş olur ve ödemezse dava açarak mahkeme yoluyla icra ile falan tahsil etmenin önü açılır. Ama acaba senet imzamaya hevesli mi? Anlatttığın kadarıyla ortada sadece lafta olan bir sözleşme var ve inkar yada sallama yolu açık. Bu yüzden gönül rızasıyla senet imzalayacağını pek zannetmiyorum.

direk senet imzala dersen imzalamaz buyuk ihtimalle, annne-baba-sevgili baski yapiyo bari 1 yil sonra odeyecegine dair senet imzala da onlari susturayim o tarihe kadar gibi sanki asil mevzu tahsilat degilmis benzeri bir yaklasimla olabilir. fakat adamin gercekten hicbiseyi yoksa o senette hicbiseye yaramayabilir. yine de sozde kalmasindan her daim iyidir.

çalışıyorsa tabii ki tahsil edilir maaşına haciz konularak.
imza alsanız işe yarayabilir.

5 bin 5 bin ok?

Alacağım var diye direk icraya verirsin senet şart değil ancak itiraz ederse mahkemeye düşer bu durumda şahitlerle varsa dekontlarla ispatlaman gerek yoka sen zararlı çıkarsın.

Teşekkür ederim. 1 yıldır aynı şehirlerde değiliz kendisiyle. Şimdi ona bir şekilde bir senet imzallattırtacağım. İşin zor kısmı bu. Yine ödemezse yasal yollara başvuracağım. Kalp veya kafa kırmakla olmaz tabi ki. Çok yakın arkadaşım çünkü.

Teşekkür ederim.

yok tecavüz değil. bu gerçek kesit, samanyolu tv dizileri falan oluyor ya. bardalar. kızın baş ağrıyo. erkek arkadaşı hap veriyo ağrı kesici diye. içiyo. tecavüz yok. ama kız 2-3 gün sonra gidip yine hap istiyor. sonra müptela oluyor.

yani bu 2-3 gün sonra hap isteme olayı bana hiç gerçekçi gelmiyor. hani sigara içersin, tadı var, kokusu var. içmeyince özler yine istersin, böylece alışırsın. ya da hayatında ilk defa iskender yersin, bayılırsın. 2-3 gün sonra canın çeker, yine yersin. hap böyle olmaz ki. tadı kokusu yok. can çekecek bir şeyi yok. etkisini sonradan gösteriyor. niye eksiklik hissedince haptan olduğunu anlayıp yine hap istesin?

veya eroin diyelim. baygınken damardan verdi kötü adamlar. uyandık. 2-3 gün sonra etkisi geçince krize girdik. lan eroin aldığımın bile farkında değilim. bi kriz var. niye canım eroin istesin. ha bilsem eroin alınca geçeceğini isterim de bilmiyorum.

sadece filmlerde mi böyle yani bu?

sadece turk filmlerinde oluyor ozellikle samanyolu ve flash tv gercek kesit programlarinda. basortu takinca otomatikman uyusturucu bagimliligindan korunuyorlar.

(bkz: #15009116) mesela eroin için 1 yıl gerekli fiziksel bağımlılığa yakalanmak için. tek seferde fiziksel bağımlılık yaratan bir tek metamfetamin'i biliyorum. yani o dediğin filmlerde oluyor sadece.

O adamlar genelde kriz aninda cikip geliyorlar, senin ilacin bende, seni bu dertten ben kurtaririm diye. veriyorlar haroyini rahatlatiyorlar. böyle böyle alismis oluyorlar iste.
extasy olayini bilemiycem sanirim onun yüksek bagimlilik etkisi yok. film uydurmasyonu iste.

bağımlılık insanın yaşamını sürdürmesi için ihtiyacı olmayan zararlı bir maddeye alışmasıdır. maddeye başlamada, merak, arkadaş teşviki ya da böyle gazoza ilaç atma gibi yollar da mevcuttur. bağımlılık aşamasında insan hücresi nasıl besin ihtiyacı duyuyor ve besini bir yapı taşı olarak benimsiyorsa, bu zararlı maddeyi de artık hücrenin olağan bir ihtiyacı olarak görmeye başlıyor. bu ihtiyaç da bağımlılığı doğuruyor.
bağımlılık yapıcı maddeye alışmada herhangi bir süre veya kez söz konusu değildir. insanın bünyesine göre değişir bu. ben şu kadar kez kullandım veya şu kadar süre kullandım birşey olmadı veya istediğim an bırakabilirim diye bir garanti verebilmekte söz konusu değildir. aslolan şudur ki bu konuya merakınız varsa merakınızı yenin, arkadaşınız bile olsa gaza gelmeyin, birisi size gazoz getiriyorsa önce getirene içirin.

sayın senab,

sorumu hiç anlamamışsınız.

maddeyi alıyorsun, harika hissediyorsun, hatta almayan insanlara acıyorsun filan, etkisi geçince lan süperdi bi daha yapayim diyorsun ama hiç bir zaman ilk etkisini vermiyor, sen de daha yüksek dozlarda deniyorsun aaa bi bakmışsın alışkanlık. bazen yabancı filmlerde geçer, beyaz tavşanı kovala, ama asla yakalayamazsın filan diye, olayı budur. tabi kullanılan maddeye göre değişir bu. bahsettiğim, ağır uyuşturucular ve kimyasal uyarıcılar için geçerli.

@dedi kalabaligin icinden bir ses:

üzgünüm, siz de anlamamışsınız.

hmm. araya sorudan alakasız şeyleri de kattık olay biraz karıştı. meydana getirdiğimiz karışıklıktan dolayı özür dileyerek ve bağımlılık sürecini birazcık piç ederek anlatmakla beraber şöyle bir açıklama yapmaya çalışayım.

bağılılıkta önce hücresel tanıma ve daha sonrada hücresel öğrenme denen süreçler vardır.

kızın uyuşturucu aldığını bilmeden içtiği madde artık kızın bünyesince tanınmıştır. hücresel öğrenme dedikleri şey şayet gerçekleştiyse, yani hücreler bu uyuşturucuyu bir parçaları olarak görüyorlarsa, diğer ihtiyaçları besin, su vs gibi giderme ihtiyacı hissedecektir. pek çok kişi bu durumda kendini hasta olarak görmemektedir. su eksikliğini hisseden bir kişi pek doktoru düşünecek durumda da değildir zaten. filmlerdeki kurgudada alışma sürecinin pekişmesi için devamlı maddeyi ücretsiz verme durumu vardır.

Opiadlar yani eroin filmlerdeki gibi belli dozu yüklendikten sonra yoksunlukta krize sebep oluyor bunun nedeni beyindeki ağrı ve zevkle alakalı olan kısmı modifiye etmesi böylece madde olmayınca ağrılı kriz başlıyor biri seni eve kapasa 1 ay eroin bassa has bağımlı olursun.

Uyuştucuyu kimse bak bu uyuşturucu bu eroin ver bana diye kullanmaz bu işin ortamı çevresi önemlidir arkadaşın içiyordur sana ikram eder veya şunu al bak iyi gelir gibisinden tarzı olur o yüzden bağımlıların çevre değiştirmesi gerekir.

Uyuşturucu hikayesini okuduğum birinde 1 defa alıyor 2 defa alıyor arada bir içiyor önceleri sonra ben bağımlı değilim diye güveni geliyor arada sırada azar azar çekiyor birgün iştaha geliyor çektikçe çekiyor eşik seviyeyi geçtikten sonra zaten sertifikalı bağımlı oluyor. Bu işler ortam işi arkadaş işi uyuşturucu kullananlarla görüşmeyin. Tabi vucudun toleransı ve dozuda önemli 1 haftada bağımlıda olur 1 yıldada. Ayrıca uyuşturucu pahalı değildir ilk başarda çünkü dozu düşüktür zararsız bir eğlence bağımlıda değilsin bak 1 aydır hiç çekmedin bile diyerek yolun sonuna gelirsin.

Yukarıda söylendiği gibi beyin alıştıkça o doz sana yetmeyecek ve iştahlanma yada bombalama denen olay budur ilk başlarda sorunsuz ve bol mal bulur kullanırsın alışıncada torbacının müşterisi olur onun eroin parasını çıkarmasına yardım edersin sonra sen para bulamaz olunca sende başkalarını alıştırmalısınki mal bulup krize girmeyesin ozaman zavallı arkadaşım diye düşünmez ulan ben bu ibneyi nasıl alıştırırımda benim toz parası çıkar yoksa yandım dersin. Uyuşturucu kullananla arkadaş olanda sonunda bağımlı olur.

tutkuyla bağlanacağın bir şey bul, bir enstrüman çalmak olur, resim yapmak olur. "yapılması gerekli olan şeyler"in dışında kalan zaman bütününe senin hayatın deniyor. boşa geçirme.
bu şarkının bir kısmında kendini bulacağını düşünüyorum:
www.youtube.com

Afrika'nın en yoksul ülkelerinden birine yerleş.

Naçizane önerim böyle bir konuyu bir psikoloğa danışman. Buradan medet umman kafamda canlanan anlattığın özelliklere sahip bir kişiliğe ters düşüyor.

Ya da şöyle söyleyeyim sadece burada paylaşmış olmakla yetin yorumlara bakma bile. Kolay gelsin. Dediğim gibi naçizane..

büyük ihtimal sana boş gelicek ama ben yinede sorıyım...
sahipsizlik duygusu? iman, ibadet durumu ..?

dunyayi gezip insanlara yardim et.

her şeyin sebebi aşırı başarı. yani kusura bakma ama hem çok başarılı olup, bu konuda parmakla gösterilip hem de süper sosyal ve mutlu olmayı beklemek bence yanlış. olmaz demiyorum ama olursa şanstır başka bi' şey değil. arkadaşların taşşak muhabbeti yaparken sen ders çalışırsan evet başarılı olursun ama neblim anlatıcak bi şeylerin olmaz, insanlarla paylaşıcak hikayelerin; esprilerin olmaz. ki insanlarla bi şey paylaşmadan mutlu olamazsın bence.(sosyalleşme önemli)
seni yanlış tanımış da olabilirim yazdıklarından çıkardıklarımla yorum yaptım. geçen gün de buna benzer bi şey sorulmuştu sonra silindi galiba ona da böyle demiştim. o da okulda çok başarılıydı, "son senemdeyim ama şimdi her şey boş geliyo.." demişti.
iyi de sen başarılı olmak uğruna gençliğini heba edersen o gençlik bi daha geri gelmez..

biraz orta yolu bulmak lazım bence. psikoloğa danışmak filan da bence hikaye, biraz geç olsa da çözüm sende yani. nebiliyim eğlenmeye çık, takıl, pop müzik dinle filan bi şeyler yap ama biraz tabiri caizse halka karış.. biraz uyku etkisiyle tam anlatamıyorum şu anda ama söylemek istediklerimi sen anlamışsındır diye umuyorum..

çok fazla sorumluluk sahibi olmanız sizi mutsuz ediyor, ve bir şeylerden zevk almanızı engelliyor olabilir. benzer şeyleri yaşıyormuşuz bu arada, tek fark ben arada en tembel en sorumsuz insanın bile yapmayacağı şekilde sallıyorum her şeyi. bu yöntemi 3 sene önce falan uygulamaya başladım. ama nerede duracağını bilmen lazım. sonra geri döndüğünde her şey daha değerli, daha mutluluk verici oluyor. örneğin gayet de iyi giden okulumu bir dönem dondurup canım ne istiyorsa onu yapmıştım. geri dönünce daha bir zevk alır oldum yaptıgım işten. hobi edinin falan demeyeceğim, o iş oyle hadi hobi edineyim diye olmaz, gercekten kucuk yasından beri ilgi duydugun bir şeyler olmalı. kaldı ki benim çok sevdiğim beni hayata bağlayan bir hobim de vardı, değişen bir şey olmuyor.

bir de yaptığın şey -okulun, bölümün vs- sana yapılması gereken bir şey gibi gelmesin, sen onu sevdiğin için yapıyor olmalısın. eğer sevmiyorsan da -insanın ergenken verdiği kararlar her zaman doğru olmayabiliyor ve işin kötüsü bunun farkına çok geç varabiliyorsun, belki hala farkında değilsindir- sevmeye çalış, ben oyle yaptım.

karabatak gibi yaşamanı öneririm bir süre, belki bana olduğu gibi sana da iyi gelir. arada bir sorumlulukları umursamayıp kendinle kalmalısın. bunun bir kötü yanı da var, artık herkesin on üzerinden dokuz buçuk vereceği bir insan değil de -pleasantville hesabı-, herkesin "nası bi insan bu ya?" dediği, hatta marjinal olarak tanımladığı bi insan oluyorsun. hem boyle manyakça şeyler yapıp hem nasıl başarılı oluyor bu adam falan diyecekler. biraz serserilikte fayda var yani :)bunu yaptıkça kafandaki "şahane bir insanım ben lalala, şu aptallara bak" düşüncesinin de aslında ne kadar saçma sapan oldugunu farkediyorsun. çünkü ego azılı bir düşman gibi insanın hayatında, sana materyal olarak belki her şeyi getirir, ama boyle maneviyatını öldürür işte. daha da konusmak istersen sözlükten ulaş. takma kafana her şey daha güzel olacak :)

kendime yakın hissettim yazılanları okuyunca. evet az çok mükemmele yakın birisi gibi görünüyor. aslında sahip olduklarınızla mutlu olabilmeniz gayet mümkün. ben mutlu muyum diye düşünüyorum, istediğim pekçok şeye sahibim ama hep kafamı kurcalayan 2 şey var ki 1: maddi durum olarak hiç rahat değilim bu bir etken, 2: istediğim insanlarla ilişki yaşayamıyorum (benden hoşlanan çok fazla insan var ama istediklerim değil) buna rağmen mutlu muyum evet. çünkü sahip olduğum şeylerin değerlerini biliyorum. evet siz örnekle gösteriliyorsunuz. bu güzel. yapılması gereken bu diyorsunuz, bu yanlış. niye yapılması gereken bu olsun? hadi diyelim ki yapılması gereken budur, ama buna bir tek siz sahipsiniz. bunun kıymetini bilmiyorsunuz. mutlu olmamanızın nedeni tahminimce yokluğu görmediniz ki çokluğa sevinesiniz. bazen aileme bakıyorum. dedemler 80 yaşında bir çift ve çok mutlu, maddi durumları da yerinde çocukları da hepsi başarılı birer yetişkin. ben niye böyle değilim diye zamanında çok kafa patlattım. herhangi bir korkuları yok (allahtan başka). bu insanlar lükse sahip olmalarına rağmen bir tabak yemek yedikten sonra çok şükür diyorlar, bunu bulamayan insanlar vardı diyorlar bunları düşünüyorlar. zamanında pekçok kişiye maddi yardım yapmışlar, çocukları okutmuşlar. en azından insanlara faydalı olduk diyorlar. hayal ettikleri pek çok şey olmuş.

ancak şöyle tavsiyelerde bulunabilirim: biraz hayal edin. olması gereken bu babında değil. bir şey isteyin ve yapın. maddi durumunuz varsa çok az da olsa bağış gibi yardımlarda bulunun. o kişinin mutluluğunu gördüğünüzde gerçekten mutlu olursunuz. eğitim meğitim iş kısmında resmisiniz, eve girdiğinizde biraz daha cool olun. şükür deyin, elinizdekilerin değerini bilin. sizin yerinizde olmayı hayal eden ve oraya gelebilse dünyanın en mutlu adamı olabilecek çok fazla kişi var çünkü.

sorununuzun kimyasal olmadığını varsayalım;
o zaman "hayatı refleks haline getireceğiniz" birşey yapmalısınız. mesela "yelkenli ile dünya turu" kanserlilerde ciddi boyutta hastalık gerilemesine veya en azından hastalığın yerinde sayıp o sırada da semptomların azalmasına sebep olur. çünkü kişinin yaptığı iş, içinde bulundukları durumun dışında birşeyi dert etmek bir yana akillarına bile getirmelerine engel, yoğun bir iş meditasyonudur.
sıkıntınızdan kurtulmanız dileği ile, öte yandan sözlükteki yazılarınızı okumak istiyorum...

Söylediklerinde samimiysen [email protected] a mailini mesaj at. Size cebinde beş kuruşu olmayan ve özürlü bir çocuğu olan buna rağmen inanılmaz yaşam sevinciyle dolu birinin numarasını vereyim. Adamın hayatı mutlu olmak için birebir.

Bu yaşta her şeyi başardım demenin kibiridir, hayatın zevkini ve şevkini öldüren. Başkalarının "mutluluklar"ı ve "arayış"larını küçük görmeye başladığın an (ki bu cevabı da küçük görme ihtimalin var) hayattan aldığın zevk kaybolacaktır. Hayata sadece zorlukların ve seviyelerin atlandığı bir platform oyunu değil elbette. Seninkisi biraz prensesine kavuştuğunu zanneden Mario'nun hüznüne benziyor. Bu kibir ve neden olduğu hüzün ile sadece kendini yalnızlaştırıyorsun muhtemelen...

Kurtulmak mı? Karakterinin bir parçası olduysa bu değişim bence pek de mümkün değil.

Karakterinin parçası olmamışsa, elbette empati yapmaya, onları anlamaya ve boş zannettiğin başkalarının yaşamlarına bi' göz atmaya başlayabilirsin.

5 sene sonra herşey çok farklı olabilir,o yüzden şükret belki tanrı tarafından deneniyorsundur!

dine yönel. bilhassa tasavvufi alanına.

kimse dememiş ben diyim
(bkz: montla sıç)

sen hayat amacını bilmiyorsun ki!
eğer niçin yaşadığını, ilerde ne yapacağını ve ardından ölünce ne olacağını bilseydin eminim mutsuz olmaz, bu elde ettiğin başarılar ile dünayaya faydalı olabileceğin sevinciyle yaşardın. bir de mesela denendiğini bilsen ne kadar rahat olurdun..

her şeyin iyi güzel, maşşallah hatta.. ama olayın, elde ettigin şeyleri "zaten yapılması gerekenler" olarak görmen.
hepsini, olması gerektiği için yapmışsın, kendin için isteyip yaptığın bir şey oldu mu? şu an mutsuz olman ama aynı zamanda başarılarınla da tatmin olman gerektiğini düşünmen bu yüzden belki de.

ölmeden 5 yabancı dili biliyo olucam!
40 yaşıma da gelsem şu kemanı çalmayı adam gibi başarıcam!
dünyanın 7 harikasını görmeden ölmicem!
vs.. gibi idealler yarat kendine. 3 paragraf boyunca yazdığın şeyler senin hedeflerin olmamalı.

o kafalarına boş şeyleri takan yaşıtların var ya.. yazdıklarını okuduktan sonra kendilerini senden daha üstün görmeye başlamışlardır bile :/

bir de aklıma gelmişken, ailende kardeşlerinin, kuzenlerinin falan senden daha başarılı olduklarını düşündüysen vakti zamanında, içinde ufak yaşta beliren kötü bir duygu oluşmuş olabilir, o yüzden "sıradaki?" mantığıyla yaklaşıyor olabilirsin.

oğlak burcu?
:)
mutluluk bir karardır, bir koyverme işidir bazen de.

hacım;
insanlar güzel güzel açıklamışlar sağolsunlar, umarım faydaları olmuştur.
ama bence boşuna kasıyosun yahu.
buralardan kasacağına git çık gez kafana göre.
takıl.
he, herkes akıl vermesini çok güzel biliyor, böyle bik bik konuşarak olmuyor dersen de,
buyur gel bana takıl. beraber gazlarız eğleniriz ederiz.
sen kimsin dersen, cv istersen
ben de boğaziçiliyim. hem de ingilizce şakır şakır(bunun backgroundunda kadıköy anadolu var zira) japonca da 201 seviyesinde.
not: derslerim bombok, çift taraflı life coachluğa varım.

gel ben kafaları yediririm sana. bak nasıl hemi de.

kendin söylüyorsun bak herşeyin en iyisine sahibim başarılıyım diye aslında kendini çok yüksek bi konumda olduğuna inandırmışsın ve olayı bitirdiğine inanmışsın.

peki şöyle düşündünmü neden dünyanın en iyi okulunda masterda değilim veya dünyanın en iyi okulunda doktora yapabilirmiyim ? neden 5 dili mukemmel konuşamıyorum ? kız arkadaşım neden daha güzel değil ? dediğim gibi olay sistemi çözdüğüne inanman sen dağa tırmanıyorsun ve gördüğün tek şey kayalar zirveye vardığında sanıyorsun ki bu son dağ ve yeşil bir vadiye ulaşacaksın ama tepeye çıkınca önünde uzanan dağ sıralarını görünce daha bir arpa boyu yol almadığını farkedeceksin ihtiyacın olan bu, hedeflerini yükseltki en iyi olduğuna inanma ozaman sorunun çözülür. sorun sana bu hayatın ve şuanki sahip olduklarının yeterli gelmesi.

not: tembelim ve derslerimde bombok ama seni takdir ediyorum çok güzel şeyler başarmışsın mutluluk görecelidir herşeyi bitirdiğini düşünme ki mutlu ol çünkü hayatta herşey diye birşey yok.

bunun adı narsizm. en iyi sen bilirsin, en akıllı sensin en en en en... çoğumuzda var bu özellik. esnafından, rte'sine. rte ülkenin başbakanıdır, kendine göre mükemmeldir, çoğumuza göre değildir. aslında herkes sıradan ve aynı şeyleri düşünüp, kendini zihninde farklılaştırıyor. bunun yanında henüz doğru hayat nedir diye düşündüğümüzde, cevabını bulamayız. über eğitimler alıp modern köle olmak mı, süper konumda bir yerde kimse için çalışmadan kendine ait bir hayatın olması mı? sorular çok, cevaplar değişken.

en sağlamı dhl diye biliyoruz, keza ben ve bir çok arkadaşım dhl sayesinde olmazı başarmış, akşama doğru verilen evrak ertesi gün üniversiteye ulaşmıştır avrupada...

dhl olmazsa başka firmada da olmaz

nex ilen avrupa'ya 2 belge gönderdim, ikisi de birkaç günde ulaştı + gördüğüm en ucuz kargo şirketi.

napıcan isveçte yüksek lisans yapıp.. pff zaman kaybı, o bursları da kimseye vermiyolar söyliim.

bizim arkadaşta yolladı ups le yaklaşık 6 günde ulaşmış aklınızda bulunsun siz en geç yarın yollayın.

fedex'le yolladım ben de.. 1 günde stockholm'e gidiyor, sonra gitmesi bikaç gün alıyor heralde, 2 gündür havaalanında duruyor.. dhl de aynı.. ne zaman gidecek bilmiyorum ama gecikmesini istemiyosan acele yolla..

referans mektuplarını çok geçe bırakmışın, bence "sen yaz getir ben imzalarım" diyen hocalardan alsan beklemesen daha iyi =)