Vermeli bence. Hak etmis. Hepsini siradan gecir

Birbiriniz yokmuş gibi, hiç olmamış gibi davranın. Ne münasebet ya yakın arkadaşların suçu ne şimdi

@kullanıcı bunun gibi kim olduklarını sallamıyorlar.

Arkadaşlarının suçu ne +1

İyice saçmaladın. Kendine neyi yakıştırıyorsan, neyi kendi şerefine layık görüyorsan onu yap.

@kısa insani duygular işte, hırs öfke. Haklısın ama.

En iyi intikam yok gibi davranmaktır

Ya @abre senin yaptığını düşman yapmaz. Hırsını kusa kusa bu duyuruma mı sakladın? Sen gerçekten ama gerçekten baya bildiğin kötü bir insansın.

başka bir erkeğin gölgesi bile muhabbetlerinize düştüğünde o ilişkiden buhar olup uçman gerekiyor. ne intikamı, ne kavgası , cahit tomruk musun sen biraderim?

@loch hahahhaa helal. Ya çok öfkeliydim, duyuruyu açtım bi tık rahatladım, şimdi komple rahatladım. Teşekkür ederim :)

Abi ben seni gecen seneden hatırladım, bipolarım demiştin. Tedavine devam et lütfen.

@sekiz yanlışın var o ben değilim :)

Lise mi burası

@gobekliraki abi boşver ama bir soru var, arbre gibi çok yakın arkadaşlarla sevgili olmak istersem olurum durumu nasıl oluyor?

Onu çoktan verdim mahkemeye ben. Abi gözünün yağını yiyeyim aşaması kapıda. Özel mesajla küfür ve tehdit etmek nedir görecek, sicilini yakacağım.

yok artık o adamın suçu neydi? bir de başka davaların da varmış. sen baya baya sorunlu bir tipsin. şiddete başvurmak ne demek? o kadın ve arkadaşları hatta tüm kadınlar senden uzak dururlar umarım. baya baya tehlikelisin yani. hala daha intikam diyorsun. ne intikamı? bir ilişki için insan dövülür mü? yoluna bak git.

arkadaşları da oturmuş seni mi bekliyor sanki? bu neyin özgüveni? bütün bu dayak kavga muhabbetini bildiği halde senin yanına yaklaşan kadının da aklından şüphe ederim.

çok normal bir şeymiş gibi utanmadan yazmışsın. cevap vermeye bile korkuyorum aslında bir şekilde bulur da bana zarar verirsin diye. o derece normal değilsin.

@art sakin ol fazla abarttın. Daha alttan alttan sokman lazım lafı.

İşte bundan sonra demek ki bunları yapmamanın doğru olduğunu anladım. Üzülüyorum gitmiyorum vs diye, gidince de tantana çıkıyor.

Hepsi mi aynı acaba?

Birebir benim rahmetliyi anlatmışsın.

"ekmek bayatlamış sanırım diyorum, arkamı donuyorum bi bakıyorum markete ekmek almaya gidiyor filan"

Bu senin sınavın, onu değiştiremezsin. Hem yaşlı hem de anne, değişmez. Ama sen ona mesela ayrıntı söyleme, eleştiri ya da memnuniyetsizlik sayılabilecek hiçbir şey söylememeye odaklan. Aslında senin hayatını güzelleştirecek bir çalışma bu, sana annen üzerinden sorulmuş bir soru.

burada aptal huylari olan bir anne yok. buyumemis karsisindaki insanin dertleri, travmalari oldugundan bihaber bencil bir insan var. anne belli ki anksiyete sahibi, demek ki ona dertler anlatilmayacak. kaldi ki "sıkıntıya söyle derman bulabiliriz veya olur oğlum duzelir her şey vs de" gibi bir talebi var bu insanin. anne ne hayat zorluklarindan gecmis, travmalarla delik desik olmus ama pasamiza derman olamadigi icin aptal deniliyor.

o kadar anlayissizsiniz ki o apar topar ekmek almaya gidisin bile bir travma tetiklenmesi sonucunu oldugunu goremiyorsunuz.

nedir bu kadinlarin sizlerden cektigi.

aynı takıntılar ve huylar yaş aldıkça sende de artacak.

Hayat gayelerinden bahsettiğinizde üzülme konusunda bişi diyemem. Ama ekmek örneği beni rahatsız etti. Evine gitmişsiniz, masaya oturmuşsunuz, kadıncağız uğraşmış. O noktada ekmek bayat dahi olsa yapacaklarım nettir. Ya hiçbir şey söylemeden o ekmeği yerim, ya ekmeğe dokunmam yemek yer kalkarım, ya hiçbir şey söylemeden giderim yeni ekmek alırım "kalabalığız yetmez diye düşündüm" ya da "sıcak sıcak almak istedim" derim. Kusur örtmek iyi bir şeydir, baktığı her şeyde kusur bulan insan sürekli şikayet eden insan beni rahatsız eder. Eleştirme, tespit yapma sorun çöz derim.

Ekmekten bağımsız olarak bir çok konuda bunu yapıyor olabilirsiniz bu arada.

Yaşlandıkça huyları suları değişiyor uyardığında da alınıyor üzülüyor. Bu yüzden olduğu gibi kabullenip olabildiğince yardımcı olmaya çalışacaksınız.
Kendisini yormasını istemiyorsanız yormayın, yemek yemeye gitmek yerine yemek götürün ya da yemeğe götürün mesela.
Madem her şeye çok takılıyor derdinizi anlatmayın ne gibi bir çözüm üretecek yaşlı başlı kadın size allah aşkına darlanmasın en azından.

kaybetmeden keyfini çıkartın annenizle zaman geçirmenin. varsın dertlensin varsın markete gitsin ne olacak. yeter ki mutlu olsun...

eğer yorulacağını düşünüyorsanız, ekmeği söyleyin getirden yemek sepetinden.

yemeği dışardan söyleyin.

üzmeyin olm annenizi.

benim annem de böyle. yaş ilerleyince daha da böyle oluyor. normal yani.

kullandigin kelimeler ve uslubundan acikca goruldugu uzere yasli ve hasta bir anneyi idare etmek icin fazla sivrisin. annenin de tepkilerini abarttigini dusunmuyorum. o uzuntuler muhtemelen senin uslubuna verilen tepkiler. ayrica empati eksikligi de had safhada hissettigim kadariyla. senin gibi bi arkadasim var. annesiyle hep azarlar gibi konusuyor. surekli yasli olmak zaten agir bir durumken hem yasli hem hasta hem yalniz olmak 10 kat daha agir bir yuk. hayat sadece siyah ve beyaz degil. griler de var.

Geleneksel türk aile yapısı kadınları maalesef kendilerini başkası için feda etmeye çok alışıklar.

Ekmek bayat dersen gidip alır evet.

Değiştiremezsiniz, bunlara dikkat edeceksiniz.

Ekmek bayatlamış demek yerine gidip siz alabilirsiniz mesela bunu yapacağını biliyorsanız.

Gitme boşver. Rahat hissettiğinde gidersin. Kurulmuşsun zaten, ufacık alakasız bişey bile tetikler seni orda, hepten soğursun.

Oyle olup olmamasi mevzu degil ki. Sana burada aklibasinda cogu insan gitmemen gerektigini soyledi, bunu kendin de biliyorsun. Karsindaki kadin sana gercek bi isaret vermiyor.

Karşı cins bir arkadaşım olsun diyorsan git, ben illa ki bu kadınla sevgili olmayı kafaya taktım, ondan gelecek mesajlar işaretler hep kafamı kurcalıyor diyorsan gitme

Davet için cheesecake ve limonata da yapıp götürmeyi planlıyorum öyle bir ortam olacak kendide bişeyler hazırlayacak ulan çok mu salağım bilmiyorum.
İçimden hazırlayıp götürmek geliyor da daveti reddedip davetsiz gitmiş gibi mi olurum.

Malzemeleri aldım da, bugün gördüm flörtü diye tahmin ettiğim çocukla hazırlık yapıyorlardı etkinliğe ,hiç bulaşmayım ne halleri varsa görsünler .

sakın kuaföre sorma gafletinde bulunma, 15-20 bin liralık ürün satıverir oracıkta.

Keratin bakım yapıyorlar genelde. Ev tipi keratin bakımı seti aldım bir kez trendyol dan ama aynısı olmuyor

benim arkadaşımın ali gür kuaförü var ona sormuştum niye böyle manyak paralar istiyorsunuz diye
bazı ürünlerde brezilya fönü vb ürünün kendisi pahalı oluyor. boya sudan ucuzmuş mesela :D gerisi de tecrübe marka masraflar. bazı şeyleri tabi evde yapabilirsin ama ne olduğuna bağlı. keratin istedim mesela evde yapamam onu demişti. kafanı sıcak makineye sokuyor 1 saat

Eğer İstanbul'daysan eminönü'ndeki zazahan'da sorarak araştırabilirsin. kuaförlerin gidip toptan alışveriş yaptığı bir yer

Deviasyon varsa ondan da olur o. Sadece sinüzit değildir bence.

ilaçlar işe yaramıyorsa ameliyat oluyorsun

Sürekli hasta geziyorum.

Düzenli olarak 1 2 ay her gün bir kez sinus rinse ve neti pot tarzı bir ürün kullan. İşine yarayacak mı gözlemle

yıllarca peşimi terk etmedi. 1 kereliğine 6 ay boyunca 2 metre karın içinde yüzdüm, hiç yaşamadım. sonra ne zaman evin içine girdim, birkaç defa başıma geldi. 0 ilaç ve 0 tedaviyle 4 aydır (10 aydır) kurtulmuş durumdayım. umarım bir daha geri gelmez.

Bunun maalesef bir dermanı yok. En azından TR'de. Yurt dışında sinüs boşluklarını balonla genişletiyorlar ki düzgün hava alıp, kronik olarak iltihaplanması durdurulabilsin ama tr'de bunu hakkıyla yapabilecek kaç klinik vardır veya var mıdır ,şte sorun orada.

Bir süredir yoktu, geçenlerde başka nickle geldiğini hissettim. Ama kendime saklamak istiyorum rahatsız olmasını istemiyorum. Belki özelden sorarım:p

BAŞKA BİR NİKLE BURADA.

insallah dönmüstür. özledik.

Burası zaten 2 hesap alıp,aynı duyuru altına kendi ilk nickini destekleyen manyaklara kaldı.

Ben seviyordum. Bana selam çaksın diyeceklerim var ona

Bu saydıkların arasında hocam hariç hepsi irrite eder. En irrite edici olan da hacı. Bir sebebi yok. Sevmiyorum bu şekilde seslenilmesini.

"bilader" kelimesine uyuz olmayan erkek yoktur ben de dahil. sebebi de kullanan adamın sorun çıkarmak üzere olması.

Kızım.

Benim kadar kaç tane kızın var diyesi geliyor insanın.

Bilader, kardeşim, dayı. Ezmek büzmek için kullanıyorlar. Bilader bakar mısın? Kardeşim bak, dayııı yanlış yoldan geliyon ha. Tırrekler tarafından kullanılan sıfatlar.

Olur olmaz her konuşmanın başında başkan kelimesini kullananlar yanardöner, pragmatist, çoğunlukla güçlüden yana tavır alan gereksiz tipler söyler. İşini düzgün yapmaz arazi olur. Geçmişte tanıdık mı bu tipleri? Evet tanıdık.

Başkaaan diye uzatanla4 ise üstteki yazdıklarımın 2 ile çarpımıdır.

Esnafin, kasiyerin Abi'sinden daha itici bir soz yoktur. En fenasi da Kendisi benden bariz buyukken, bana abi cekmeleri

demin trende yaşlı bir amca bana yanındaki boş koltuğu göstererek "buyrun bayan" dedi. o kadar itici geldi ki uzaklaştım oradan. modern görünümlü biriydi o yüzden bayan demesi beni irrite etti yoksa anadolunun bağrından kopup gelen biri bayan deseydi zaten onu biliyor diye düşünüp yargılamayacaktım.

Yenge denmesi hoşuma gitmiyor. Dayı veya amca denilmeli.

Aslanım, koçum gibi itaat hissettirenler.

Teyze denmesi hoşuma gitmiyordu, yaşlısın mesajı olarak alıyordum ama kabullendim artık 10 yaşındaki çocuk ne desin teyze de diyebilir sonuçta hakkıdır. Neyse ki abla diyorlar ama çoğunlukla:p sağolsunlar

Bro
Kank

Yeni nesilin kullandığı salak salak ingilizce kısaltmalar. Sebebi var,salak mırç mırç insan sevmiyorum.

Amca, yaşlısın ve saygım var,
Dayı, yaşlısın ama unurumda değil anlamları içeriyor bence.

Hacı, kral, başkan, müdür sözleri bana hiç kullanılmadı. Kulağıma çalındığında kullanıcının da muhatabın da profili yerle yeksan oluyor gözümde, öyle bir iğrenme hissi veriyor.

@mikahakkinen +1 +hacı

Bu arada mırç mırç ne?? İlk defa duydum.

"birader" söyleminden nefret ederim, kimseye karşı kullanmam, bana biraz aşağı görme gibi geliyor. onun dışında yukarıda sayılanlar çok rahatsız edici değil.

“dostum” beni feci irrite ediyor. bu kadar samimiyetsiz bir hitap daha olamaz. birader bile daha iyi.

dayıyı sevmiyorum hacıyı kullanırım

Hatun duyunca sinirim bozuluyor.

Konuşmak istersen özelden yaz, bu konu herhangi bir konu gibi ortaya bırakılıp mıncıklanacak bir konu değil, çok derin çok önemli çok hassas bir konu.

Hani "haklı olmak mı mutlu olmak mı" seçeneği veriliyor ya, bunun ben çok steril, çok ideal ilişkiler için söylendiğini düşünüyorum, taraflardan biri rahata fazla alıştığın da kçına bişey batmış, ona dikkat çekiyorlarmış gibi. Halbuki senin durumunda böyle bir soru olamaz, önce fiziksel ruhsal ve zihinsel güvenlik önemli, bunun ayaklarından biri o ise biri de sensin. Konu mutlu olmaksa da o mutluluk seni yok etme ya da sürekli hırpalama yıpratma üzerine kurgulanmış bir şey değil, mutluluk öyle bir şey değil. Onun için "böyle mutluysan budur" denmiyor kolay kolay. Çocuğun varsa ayrı, yoksa ayrı konuşulması lazım.

Konuşmak istemiyorum dersen, David Burns'ün İyi Hissetmek isimli kitabını oku ve uygula derim. Onu da yapamayacam dersen mutlaka her gün bir günlük tut ve özellikle olaylarla beraber duygularını, hatıralarını yaz. Yazmakla açılacak görüşün. Çok önemli. Sen kendini birinin keyfi uğruna feda edecek kadar kıymetsiz görmemelisin, kimse öyle bir kıymetsizlikte değildir...

Terapiste gidip ne dicem ki? Ya da o bana nasıl farklı bir cevap verecek ki?

Terapist iyi bir çözüm aslında. Çünkü "izin veren" kişi neden izin veriyor, onu buna sürükleyen iç etkenler ne, bunları çözmek çok önemli.

@muhayyer öğrenince ne olacak peki? Daha mı iyi olacak sanki

Kendini ona layık görüyorsundur. Sıkıntılı bir şema, özgüvenini, kendine saygını sıfırın altına çekmek istiyorsan devam. Mutluyum diyorsun ama sadece güvenli alandasin.

@sekiz hiçbişey anlamadım?

Kaygılı bağlanma şeman olabilir. En başta neden uzaklaştırma kararı aldırmştın? Sınırların kesin çizgilerle belirli olmayabilir, onay ihtiyacı arıyor olabilirsin, terk edilmeye karşı düşük toleranslı olabilirsin ben bir paragraf yazıdan seni çözümleyemem zaten psikolog da değilim ama olası sorunları sıralıyorum. Kendinin farkına varıp ona göre davranmadıkça bu kişi olmaz ama başka bir kişiyle yine toksik ilişkin olur. Normal insanlar olarak toksik ilişkiler içinde bulunmamalıyız

Teşekkür ederim cevaplar için. Ama "hayat da böyle bişey" diye kimse yok mu. Her şey mükemmel mi olmak zorunda. Uzaklaştırma kararı tamamen kendimi savunmak içindi. Evimi talan etti, yaktı. Sonra buzlar eridi, ben taşındım falan, Bi sebeple tekrar diyalog kurmak zorunda kaldım ve devam ediyor.

Yani hayatta kalabildiğin sürece önemli olan mutlu olmak tabi de önce nefes alıyo olman lazım, adam seni keser doğrarsa ahirette mi mutlu olcaksın :(((

@sadece soruyorum adam olan benim. Karşı taraf kadın.

Evini mi yaktı:O daha ne bekliyorsun ki öfke kontrolü yok bu kişinin. Valla hayat da böyle bişi değil, hayat keyif almak için gülmek eğlenmek için

Yakınlaştırma kararı aldırmaniz lazım tekrar, yoksa arkadaşınız başı belaya girebilir bence bunu da düşünün.

@gobekliraki

Abicim şu an tam olarak aşkı yaşıyorsun, bunda hepimiz mutabıkız, mantık dışı bir durum ama hayat böyle bir şey değil, bu yaşananlar normal değil ki idare edilebilir bulalım da sana hayat böyle diyelim. Öyle değil. Sen bir ruh hastasına deli gibi âşık olabilirsin şu anda. Yahut bildiğin kötü bir insana âşık olmuş olabilirsin, insan tam tersiyle sınanırmış.

Yine de biz dünyadakiler seni kendine getirmek durumunda olabiliriz. Hayat bu değil, bunlar idare edilebilir değil, senin bu halin de bence "onun seçimi" deyip kenara çekilebilecek kadar doğal ya da makul değil. Evet biz senin hiçbir şeyin değiliz, müdahale hakkımız yok ama sadece sorduğun için ve canının acısını hissettiğimiz için seni vaziyete uyandırmamız gerekir diye düşünüyorum.

Tekrar söylüyorum, konuşmak istersen bak hepimiz buralardayız, kimse olmazsa bana anlatabilirsin. Beni de istemezsen oturup yaz. Lütfen. Hayat bu bahsettiğin kadar uçlarda değil. Ya da "bu da senin imtihanın" deyip kenara çekilmek zorunda kalıcaz sonunda... Bilmiyorum.

surekli bi kaybetme ihtimali oldugu icin olabilir. hos bir sey degil tabii.

terapiste git çünkü kendini sabote ediyorsun.
insan bilinçaltı doğru ve yanlışı ayıramaz. bazı durumlarda
yanlış inanışlar tanıdık olduğu için bize daha güvenli çekici gelebilir.

Bu niye boyle demissiniz cunku sinir sisteminiz toksikligi guvenli alan olarak belirlemis. Kendinize donmenizin zamani gelmis geciyor, terapist ne yapacak neyi degistirecek diyerek, beni ikna edin demeye calismak, kendinize bakmaktan kacmaya devam etmek de bir secenek, saglikli bir iliski secebiliri miyim diye sormaya baslamak da. Toksik iliskilerde iki taraf da toksiktir, siz de bir derecede toksiksiniz demek ki. Burada kim ne yazarsa yazsin iyilesmek icin secimi siz yapacaksiniz, hayati yasayan sizsiniz, halinizden memnun olsaydiniz ya da hic farkindaliginiz olmasaydi sormazdiniz ama belli ki hala bardak tasmamis, mutluysaniz elbette bu sekilde devam edin.

Belirtmeyi unutmuşum cinsiyet kadın bu arada.

İndirim zamanlarında network ve beymen club'ı resmen sömürüyorum

erkek - ısrarla mavi jeans kottan vazgeçmiyor yıllardır.

mavi, oxxo, mudo iyidir.

Brooks brothers iyidir, üzmez.

kot levi's, amazonda o kadar indirimde oluyor ki, mavi'den çok daha ucuza alıyorum.
jjxx tişörtlerin kumaş kalitesi iyi, kotları da iyi.
mavi lux touch serisi iyi bi de.

Kot pantolon konusunu ben de çözemedim. Onun dışında mudo, ipekyol, adl

Pantolon için Zara ve Mango da üzmüyor.
Onun dışında Network iyidir.

Kot alacağım zaman levis, zara ve GAP tercih ediyorum ve sorun yaşamadım. Bir dönem levis kotlar bayağı bozmuştu dayanıklılık açısından ama son 2 yılda sorun yaşamadım.

indirim dönemlerinde m&s

Tepkilerimizi sorgulamak yerine nedenleri üzerine düşünmek daha hızlı iyilesmemizi sağlayacaktır.

Kaygılı bir yapım var. Eskiden daha belirgindi bu özelliğim şimdi biraz törpüledim. Yaşla da alakası var diye düşünüyorum. Kendi kendime "ne faydasını gördün ki bu özelliğinin?" diye sordum. Ama pat diye de yok olmuyor, "e hadi madem kaygılı olmayayım" diyince mucizevi bir şekilde amaaaaan koyver gitsin diyemiyor insan.

Kendimi meşgul tutuyorum, iş çıkarıyorum başıma bol bol. Bir yandan da fake it till you make it düsturunu şiar edindim:d hiçbir sorunum yokmuş gibi davranıyorum. Kaygımın farkındayım ama işi espriye vuruyorum, o halimle kendimce dalga geçiyorum falan işte.

bugün daha fazla düşünmemek için psikiyatristten ilaç aldım. söyleyeceklerim bu kadar :(

Kaygı bu kadar çoğaldıysa buna kaygı bozukluğu hatta fobiye doğru ilerleyen bir şey denebilir. Bence doğrudan fobi çünkü zihnin içgüdüsel olarak sürekli kaygı odaklı düşünmesi aslında kaygı değil dümdüz korku içinde olduğunu gösteriyor bana. Bu da vücuttaki stres hormonu seviyesinin yüksek olduğunu ve mutluluk hormonlarının olması gerekenden çok düşük olduğunu düşündürüyor. Temiz nefes alamıyor, bolca su içmiyor, yeterince hareket etmiyor, güneşi yeterince göremiyor, sürekli olumsuz insanlara maruz kalıyor ve bundan kurtulamıyor olabilirsin. Bu durum uykularını etkileyebilir.

Kaygıları dönüştüremiyor veya başka bir yoldan ifade edemiyor olabilirsin. Şakaya vuramıyorsundur veya komiklikle geçiştiremiyorsundur ya da ne bileyim, içindekini o an sözlerle döküp geçmeyi yapamıyorsundur. Bazı insan takılı kalır duygusunda. Bu bazen beynin stres bağımlılığı olabileceğini de gösterir.

Bazı insanlar kaygılarını çok güzel dönüştürürler. Kimi konuyu kendi içinde değersizleştiriverir ve geçer gider. Kimi geyiğini yapar dalga geçer. Kimi şakayla karışık laf söyler bir muhatabı varsa. Kimi hiç böyle bir sıkıntısı yokmuş gibi hareket eder ve gider mesela oyun oynayıp/spor yapıp/dans edip/film izleyip/vs kafa dağıtır. Bunları yapamayınca içimizde birikiyor kaygı. Sağlığını etkiliyorsa psikiyatra git. Etkilemiyorsa ama çok rahatsızsan psikoloğa git. Hiçbirine gidecek durum yoksa David Burns'ün "iyi hissetmek" isimli kitabını en başından itibaren uygulayarak oku. Çok ama çok fayda göreceksin.

m.youtube.com

Mehmet Ali Erbil'in kız kardeşi, bir endokrinoloji Profesörü, cerrah. Yeşim Erbil. Aynı zamanda otizmli olduğunu söylüyor. Kendi stresle başa çıkma yöntemini anlatmış, belki faydası olur. Bir yerde bir cümle var o etkiledi beni, onun için paylaşıyorum.

Dibi gördükten sonra oluyor o işler.

Beynimizin Parmak İzleri: Duyguların ve Zihnin Gizemli Öyküsü isimli kitabı okumanızı tavsiye ederim.

Aşağıda ChatGPT özetini ileteyim fikir vermesi açısından:

Barrett’ın Kuramındaki Temel Kavramlar

Core affect: Barrett’a göre biz önce hoş / hoş olmayan, enerjik / durgun gibi temel duyumlar (core affect) yaşarız. Bu duyumlar fiziksel beden durumu, iç organlardan gelen sinyaller gibi unsurlara dayanır.


Kavramsallaştırma (Concepts): Ardından beynimiz bu temel duyumları geçmiş deneyim, kültür, dil, öğrenilmiş modellerle kıyaslayarak yorumlar, bir duygu kavramı (“korku”, “kaygı”, vs.) ile adlandırır.

Tahminler ve Model Güncellemesi (“Prediction” / “Active Inference”): Beyin sürekli olarak gelecek için tahminlerde bulunur, içsel beden durumu ve çevreden gelen bilgileri değerlendirerek bu tahminleri düzeltir. Bu süreç duyguların oluşumunda merkezi bir rol oynar.

Kaygıyı Oluşturan Süreç Açısından Barrett’ın Perspektifi

Kaygı, Barrett’ın kuramında aşağıdaki şekilde anlaşılabilir:

Kaygı çok sık kullanılan bir duygu kavramıdır; genellikle huzursuzluk, belirsizlik, geleceğe dair olası tehditlerle ilgili tahminlerin yarattığı içsel bedensel duyumların (“core affect”) yorumlanması ve “kaygı” kavramı ile adlandırılması sonucu oluşur. Barrett, bu tür yorumların, bedenin belirli duyumlarıyla ve geçmiş deneyimlerle kültürel kavramlarla bağlantılı olduğunu savunur.

Örneğin, kalp atışının hızlanması, nefes darlığı, kaslarda gerginlik gibi fiziksel belirtiler (“interoceptive signals”) olabilir. Beyin bunları değerlendirirken, “bu durum bana daha önce korku ya da tehdit hissettirdi” gibi geçmiş deneyimlere bakarak, “kaygı” kavramını devreye sokar. Ancak bu otomatik / doğuştan gelen bir “kaygı devresi” demek değildir; yorumlama ve kavramsallaştırma gerekir.

Ayrıca Barrett, duyguların yoğunluğu, süresi, ne kadar sık tekrarlandığı, ve bunları etiketleme becerisi (“emotional granularity”) gibi faktörlerin kişinin kaygıyı nasıl deneyimleyeceğini etkilediğini söyler. Daha yüksek duygusal kavramsallaştırma becerisi (yani duygu farklılıklarını daha iyi ayırt edebilmek, beden duyumlarını ve duyguları daha ince tanımlayabilmek) kaygının gücünü ve yıkıcılığını azaltabilir.


Ayrıca çevresel uyarılar, geçmiş travma, kültürel beklentiler vs., beynin tahmin modellerini etkiler: tehdit beklentisi yüksektir, belirsizlik fazla ise kaygı daha yoğun olabilir çünkü beyin “ne olacağına dair belirsiz durumlarda” daha fazla yanlış tahmin (prediction error) yaşayabilir ve bu da rahatsızlık yaratır.

Özetle: Kitaba Göre Kaygıyla İlgili Ne Öğreniyoruz?

Kaygı sabit, doğuştan gelen, beynin belirli bir bölgesinden çıkan bir duygu değildir; daha ziyade beden duyumları, geçmiş deneyim ve kültürle şekillenen bir yorum sürecidir.

Kaygı, beynin belirsiz durumları yorumlama biçiminden kaynaklanabilir; yanlış tahmin, belirsizlik, vücutta rahatsız edici uyaranlar veya düzenleyemediğimiz içsel durumlar (örneğin uykusuzluk, açlık, fazla stres vs.) katkıda bulunur.

Duygu kavramlarını geliştirmek, beden duyumlarına dikkatli olmak, içsel sinyalleri daha iyi ayırt etmek (ne hissettiğinizi daha net tanımlamak) kaygının etkisini azaltıcı olabilir.

Bu yaklaşım, kaygı gibi acil durumlarla başa çıkmak için duygu düzenleme stratejilerinin önemini vurgular; sadece dışarıdan gelen tehlikeleri kontrol etmek değil, içsel durumları, yorumlarımızı ve kavramsallaştırma biçimimizi de anlamak gerekir.

zaman bazen kaygılarımı azaltan bir şey oluyor, çünkü zamanla sorun çözmeyi ve işlerin üstesinden gelmeyi öğrendim. ama bazen de bazı dönemler oluyor sanırım çok sıkıntılı olayların birikmesi sonucu oluyor, yani kötü zamanlardan geçiyorsun, feraha çıkıyorsun ama o yaşadıkların bir şekilde etkiliyor kaygıları kabartmaya başlıyor.

ben ne mi yaptım, 1 yıla yakın psikiyatrik ilaç kullandım, bana kaygı ve stres veren insanlardan/olaylardan hayatımı olabildiğince arındırdım.

kaygıdan kurtulmak bence "hadi kurtuldum artık kaygılı değilim" gibi bi şey değil. zamanla artan bazen de azalan bir şey.

kendine çok yüklenmemek gerekiyor, eğer hayatını çok etkileyecek boyutta ise yardım almaktan çekinmemek gerekiyor.

bence en çok kişinin kendisinin farkında olması gerekiyor. ne zaman kaygılısın, seni ne tetikliyor, bunları gözlemlemek. en yakınında olan insanlara biraz bu durumu açmak. seni tetikleyen şyleri yapmamaları veya üçünüc kişiler yaptığında sana yardım etmelerini istemek vs. zor bir dönemden geçiyorsan (yas süreci gibi) senin gibi kişileri bulmak ve acını seni anlayacak kişilerle paylaşmak bence çok etkili.

Parayı vermezlerse okula ve ilçe milli eğitim ispiyonlayacağını söyle, derhal verirler

kadın bi de okuldan memnun kalmadık canım ya yapmıştı di mi ajdjdj. bence direkt kocasına ilet, neden tanımadığın biriyle iletişim kuruyorsun ki. bir de böyle şeyleri okuya okuya kimseye “iyilik” yapmamak gerektiğini öğreniyorum maalesef. sinir stres sahibi oluyorsun.

Çirkinleşme, güzelce tekrar hatırlat. Cevap verirsen sevinirim de. Verecektir, belki de parası yokturdur.

kendi kendini gazlıyosun. mesajı belli ki yanlış anlamış. borcunu ödemeyen kişi konumunda değil şu an çünkü borcu olduğunu bilmiyor. o gün bugündür haber yok dediğin de pazartesiden çarşambaya 2 gün. kibarca ya yanlış anlaşılmayı düzelt ya da bir bahaneyle faturanın fotoğrafını falan gönder, anlamasını sağla. bir iyilik etti burnumuzdan getirdi demesinler. düzgün kişilerse eğer mahcup olacaklardır.

basbaya salakğa yatıyor hiç sevmem bu tipleri. direkt kocasına yaz hiç hoş değil yaptığı

Bizim muhasebeci bu direkt:( Kocasını aramanı öneririm.

Faturanın resmini gönderdim geçen hafta.
Yanlış anladığı için pzts açıklamalı ve ibanli mesaj yolladım. Daha da anlamıyorsa benim sorunum mu?
Parası olmaması mümkün değil. Bunlar benden kaç yaş büyük abi abla dediğim insanlar. Parası olmayan kişi benim.
Daha ben üzerime alırken tekrar açma kapama parası alacaklar. Onu da onların ödemesi gerekiyor.

mesaja ibanını da eklemişsin gerçi. yanlış anlamış olma ihtimalleri iyice düştü. bence hiç kafa yorma direkt kadını ara mesaj vs atmadan. hal hatır sorar o faturaya yansıtılan tutarla ilgili yanlış anlaşılma oldu galiba der tepkisine bakarsın. hem doğru anlamış hem de eften püften bir sebeple geciktirmişse ödemeyi yapacağın söyleyeceğin her şey mübah o noktadan sonra.

Ben olsam kocasını aramam ama kadını ararım (sanırım sadece mesaj atmışsınız), hatırlatırım.

ben olsam kocasına da yazarım. versinler ya parayı. az mı 1800 tl... hem kendi işleri hem ilgilenmiyorlar, umursamıyorlar. ne faturası olduğunu anlamamış olabilir. detaylı açıkla iste her şeyin kanıtını tekrar at silmiş bile olabilir mesajları. kocasına da yaz karısına da hatta whatsapp grubu kur üçünüz için öyle gönder en iyisi.

Önce kadına yazın. Aşırıya kaçmadan ısrarcı olduğunuzu gösteren cümleler kurun.
Olmazsa kocasına anlatın.

ilk soruya cevabım olumsuzdu. yine haklı çıkmışım. "ben demiştim" :)
"Kabul etmem. prensip olarak böyle abuk subuk istekleri kabul etmiyorum. ne alaka yani"

böyle saçma istekler böyle saçma sonuclar doğurur.

benim anladıgım kadarıyla iş arkadaşı olan erkek. doğru mu? kocasıyla daha samimiyim dediğin için böyle tahmin ediyorum. o zaman kocasından iste tabi, niçin istemeyesin ki. kadın zaten cevap bile vermemiş.

Okul duyurusunu hatırladım. Ben adresimin kullanılmasını istemezdim yazmıştım ki çok haklıymışım. Ondan sonra bir duyuru daha açmışsın orada da kadın "okuldan da çok memnun değiliz" falan demiş tam çıldırmalık. Böyle adı iyiye çıkan devlet okullarına birden yükleniliyor, duyan geliyor duyan geliyor sınıf mevcutları iyice yukarı fırlıyor. İstediği kadar iyi bir devlet okulu olsun, sınıf kalabalık olduktan sonra gerisi teferruat.

Soruya cevap: eşi iş arkadaşınız ise onunla iletişim kurun. Umarım sorunu çözersiniz.

3lu whatsapp grubu kur. Kadina yazip cevap alamadigin mesajlari oraya kopyala. Ve tekrar hatirlatmani yap. Benim icin onemli bir tutar bir an once almam lazim diye de ekle. Ayip mayip da olmaz, onlar utansin. Hic ezilip buzulmeden iste parayi. Yalniz kendi ustune alirken odeyecegin para yalan olur bu tiplerle. En azindan bu seferkini kurtar.

utanmazın teki borcunu ödemiyor sallıyor diye niye whatsapp grubu kurasın ki. iletişim kurulamıyor ulaşım sağlanamıyor değil, bunlar sadece borcunu ödemiyor.

telefonla arayıp konuşarak yanlış anlamayı düzeltmek lazım. açmıyorsa-geri dönmüyorsa arka arkaya aramadan araya 1-2 gün bırakarak ısrar edebilirsin.

hiç ulaşamıyorsan bu durumda bir kötü niyet vardır.

3

1

2

3
Günlük giyimde olabildiğince koyu renk tercih ederim.

1

3

1 ile 3 arasında kaldım. 3 daha uyum sağlar her şeye gibi gelse de metalik gri aşkım kafamı karıştırdı

1

eccoya bakardim ben.

1 i gec. zaten 530 gibi. ben gorsem direkt aa 530 diye gecerim logo falan ufak bi detay.

2

1

Eti gong.

eti lifalif domatesli bar.

nadiren cips ve patlamış mısır.
ama kuruyemiş en sağlıklısı gibi.

eti gong süper.
patlamış mısır iyi oluyor.
tuzlu ayran ya da cacık gibi bir şey yapın.

Çavdarlı grissini ile eski kaşar
Yulaftan tuzlu, peynirli poğaçalar yapıyorum minik minik

www.nefisyemektarifleri.com

Kuru domates, zeytin, kekik, peynir kafana göre zenginleştirirsin

Maynkıraft
Antiyoy
Bir ara exiled kigdoms diye bi oyun oynadım Levıl atlanmıyor 21'den sonra bıraktım.
Vördıl

Satranç

twodots - yalnız acayip sarma potansiyeli yüksek, uyarmış olayım
kelimelik

Minesweeper

ToonBlast canım benim. Level 11032

batak hd
king
extra life, hard time, wrecked = mdickie oyunları

mayın tarası
sudoku
kelimelik

8 ball pool
block blast
bol bol tokat yediğim satranç

Telefon:
Polytopia, Soccer Stars

Ipad:
Chess.com, Pinball

Caves (roguelike)
Oynadığım en eğlenceli ve komik oyun olabilir.

Infinitode 2 de güzel. Tower defense.

Wordle oynuyordum onu da bu ara aksatıyorum

Hayır sakin olun calpol falan da vermeyin yetişkinlikte astıma sebep oluyor.

Ateş vücudun kendini savunma ve iyileştirme yöntemlerinden biridir denir, ateşten korkmayın. 39,5'a yaklaşırsa o zaman acile gidin, doktora gitmişsiniz zaten, korkmayın demiş. Korkmayın. Korkunuz bile onu yatıştıramıyor olabilir. Bi sakin olun, sirkeli ılık su yapın içinizi rahatlatacaksa, dirsek için diz arkası el ve ayak bilekleri gibi yerlere koyun ama bi sakin olun.

öncelikle telaşlanmayın. hepimizin çocuğunun başına geldi bunlar.

40'ı geçmediği sürece havale geçirmez. 6 saatte bir calpol verebilirsiniz. calpol yeterli gelmiyorsa 6 saati beklemeden dolven de verebilirsiniz. aynı ilacı 6 saatten kısa süre içinde vermeyin.

ılık suyla yıkayabilirsiniz. onun dışında koltuk altlarına, bacak içlerine ılık suyla ıslatılmış bezle kompres yapın. bırakın vücut mikropla savaşsın.

ateş inatçı ise, düşmüyorsa 3 gün bana uzun geldi ama yarın veya öbür gün sabah tekrar götürebilirsiniz.

kulak içi ölçümü, koltuk altına göre daha doğru sonuç verir.

dolven bizim çocukta daha etkili oluyordu uyumadan önce içiriyorduk ateşi düşmeye başlıyor 6 saat sonra tekrardan içiriyorduk ama doktor kan tahlili yapıp antibiyotik yazmıştı. Hatta ben serum bile taktırmıştım çocuğa. Ateş vücudun verdiği bir tepki hastalığa karşı 2 günden fazla sürmüyor genelde

Kaç yaşında ya da aylık? Ateş harici belirti var mı?

Çok inatçı ateş bana hep roseola yani 6. Hastalığı düşündürür. 2 yaşın altındaki çocuklarda inatçı ateş olur başka bir belirti olmaz. Ne burun akıntısı ne öksürük. 3 gün ateş yüksek seyreder çok zor düşer, 3 gün sonra ateş düşer düşmez kırmızı döküntü başlar. Semptomatik tedavisi vardır, viral olduğu için antibiyotik kullanılmaz. Bir ihtimal bu hastalık olabilir sizdeki de

bebeklerde kac derece üzeri ates sayilir bilmiyorum,

ama Allah korusun yuksek ates oldugunda
aklinizda olsun,
koltuk altlarina,
eklem yerlerine
sirke sürün ve ilik su ile yikayin,

soguk degil sakın ha,
ılık su ile banyo ve sonra acile sevk.

Cocugun yasi kac? Öncelikle bu önemli. Ilk 12 hafta icinde ates 37 üstüne cikinca hemen acile getirilsin isteriz. 12 hafta sonrasinda cocuklarin atesleri 39'u görnediyse acil yolu henüz gözükmemistir.

Kulakici termometreleri ile daha yüksek almaniz normal. Atesi bebekte popodan ölcmek gerekir ancak bunu ebeveyn olarak siz yapmayin. Koltuk altından ölcüp not etmeye devam. Cocugu üsütmeyecek sekilde dus aldirin, özellikle kasik bölgelerini erkek cocuksa serin tutun, basina nemli bez baglayin. Yemeye zorlamayin. Bu bir sürec. Fiiiirt diye iyilesmiyor vücut. Koltukaltindan 39 dereceyi ölcersebiz hemen acile. Gitnisken acil durumlar icin fitil yazdirin. Su an evinizde ates düsürücü fitil olsaydi verin derdim. Calpol vermeniz yanlisi degilim.

yukarida arkadas ifade etmis, tekrara duşmüşum

+ muhayyer

geçmiş olsun. bizim oğlanın ateşi çıktığında biz ilk soyardık onu gerekirse üzerinde sadece bez kalırdı. baktık rahatlayamadı ılık bi duşa sokardık kucakta. şurup son çare olarak verirdik.
Bu arada ilk çocuk mu ve kaç aylık?

Telefondan rahat yazamadım, bilgisayardan kökleyeyim şimdi.


Çocuklar, özellikle bebekler ve küçük çocuklar, yetişkinlere kıyasla çok daha hızlı ateşlenirler. Sağlık açısından görece düşük risk taşıyan rahatsızlıklar bile onlarda ateşe neden olabilir. Bu, önemli bir savunma mekanizması ve vücudun bağışıklık sisteminin sağlıklı bir tepkisidir. Vücut, yabancı organizmaların (bakteri ve/veya virüsler) hayatta kalamaması için fazladan ısı üretir. Yani yüksek ateş çocuğunuzun hastalıkla savaşmasına yardımcı olur, yani çoğu durumda ateş iyi bir şeydir.

Ateş, ≥38,0°C çekirdek vücut ısısı olarak tanımlanır.
Bebeklerde çekirdek vücut ısısını ölçmenin en güvenilir yolu rektal ölçümdür. 4-5 yaşından büyük ve iş birliği yapabilen çocuklarda oral ölçüm düşünülebilir. Koltuk altı sıcaklığı ölçümleri rektal ölçüme göre daha az doğrudur. Koltuk altı ve rektal sıcaklık ölçümleri arasında bir korelasyon vardır; koltuk altı ölçümü genellikle 0,5-0,85°C daha düşüktür.
Kulak zarı (timpanik membran) termometreleri çocuklarda çoğunlukla doğru sonuç vermez. Temporal arterden yapılan ölçümler bazı çalışmalarda rektal ölçümle iyi bir şekilde örtüşse de hastalar ateşliyken daha zayıf sonuçlar verdiği gösterilmiştir.

Bebekte ateş şüphesi varsa mutlaka çekirdek (rektal) ölçüm yapılmalıdır.

Burada bir nota bene: 3 yaş ve altındaki çocuklarda rektal sıcaklık ölçümü altın standart olarak kabul edilse de bu yöntemin kötüye kullanılmaması gerekir (çocuk için streslidir ve ayrıca bağırsak duvarının delinmesi riski vardır).

Değerlendirmede önemli olan diğer klinik parametreler şunlardır:

*Yorgunluk, halsizlik belirtileri
* Uyuşukluk
* Az beslenme
* Huzursuzluk
* Konsol edilememek
* Ağlama düzeninde değişiklik
* İç çekme, homurdanma
* Hızlı soluma
* Peteşiyel döküntü (küçük kırmızı lekeler)
* Öksürük, burun akıntısı veya hırıltılı solunum
* Kulak ağrısı veya çocuğun kulaklarını tutması
* İshal ve kusma


Çocuklarda ateşe neden olabilecek birçok durum vardır. Bunlar şunları içerebilir:

* Üst solunum yolu enfeksiyonları
* Orta kulak iltihabı (otitis media): kulak ağrısı
* Bronşit
* Tonsillit (bademcik iltihabı)
* Gastrointestinal enfeksiyon
* Akciğer iltihabı (pnömoni): öksürük, artmış solunum hızı, nefes darlığı, şişkin karın ve karın ağrısı
* İdrar yolu enfeksiyonu
* Menenjit: baş ağrısı, boyun tutulması, ışığa hassasiyet
* Su çiçeği, üç günlük ateş (roseola infantum), kızamıkçık, kızıl, kızamık ve kabakulak gibi çocukluk hastalıkları; karakteristik belirtiler ve deri döküntüleri ile birlikte
* Apandisit (apandisit)
* Uzun süre ağlama, sıcak güneşte oturma veya oyun oynama
* Diş çıkarma
* Aşırı ısınma
* Dehidrasyon (sıvı kaybı)


Ateş vücudun enfeksiyona karşı doğal tepkisinin bir parçasıdır, bu nedenle çocuğun huzursuz olmadığı durumlarda tedavi gerektirmez. Çocuğun mutlu ve başka bir rahatsızlık belirtisi göstermediği durumlarda, hemen ilaç kullanmaya odaklanmaya gerek yoktur.

Bebeklerde ateş için güvenli ve evde uygulayabileceğiniz çeşitli yöntemler vardır. Bu yöntemler altta yatan hastalığı tamamen iyileştirmese de vücut ısısını düşürmeye ve çocuğu rahatlatmaya yardımcı olabilir. Yapabilecekleriniz şunlardır:

1. Fazla giysileri çıkarmak

2. Ten tene temas, kanguru yöntemi (babywearing)

3. Oda sıcaklığını normal tutmak, temiz hava almak

4. Ilık suyla banyo yaptırmak

5. Soğuk kompres: temiz, nemli bir bezi çocuğun alnına koymak

6. Bol sıvı ve sevdiği yiyecekleri sunmak (6 aydan büyük bebekler için)

7. Emziriyorsanız sık sık emzirmek

8. Bebeğiniz mama ile besleniyorsa öğünleri atlamadığından emin olmak (zorlamadan)

Eğer çocuğunuzun ateşi 38,5°C’nin üzerindeyse ve rahatsız veya huzursuzsa, pediatrist ateş düşürücü ilaç (örneğin parasetamol veya ibuprofen) vermenizi önerebilir.

Prensip olarak, emin olmadığınız durumlarda ateşli çocuğunuzla doktora gitmek daha iyidir. Doktor, ateşin nedenini belirleyebilir ve uygun tedaviyi başlatabilir.

Ateş bazen daha ciddi bir enfeksiyonun belirtisi olabilir. Bu nedenle çocuğunuzun ateşini yönetmeyi, tedavi etmeyi ve ne zaman tıbbi yardım almanız gerektiğini bilmek önemlidir. Aşağıdaki durumlarda kesinlikle doktora başvurmalısınız:

1. Çok yüksek ateş (39°C veya üzeri)

2. Çocuğunuz yakın zamanda ameliyat olduysa

3. Ateş düşürücü önlemlerle geçmeyen ateş

4. Uzun süreli ateş (3 günden uzun)

5. Üç aydan küçük bebeklerde ateş

6. Hırıltılı veya hırıltı ile nefes alma

7. Işığa karşı hassasiyet

8. Nefes alırken burun deliklerinin açılması

9. Beyaz veya mavi cilt, özellikle tırnak etrafında, ağız veya dilde

10. Nefes alırken kaburga kaslarını içe çekme

11. Baş ağrısı, uyuşukluk, karın ağrısı, ağrılı idrara çıkma, genel durum bozukluğu, nöbetler, susuzluk belirtileri (kuru mukozalar, çökük gözler veya çökük fontanel) gibi ciddi diğer belirtiler

12. Bebeklerde içme güçlüğü

13. Bilinen kronik hastalıklar, örneğin bağışıklık eksikliği, kalp kusurları veya kanser

Bu yazımı ilerisi için kenara kaydedin, gerektiğinde bakarsınız. Ateş çoğu zaman bebeğin değil, ebeveynlerin rahatsızlık sebebidir.

Doktora gerek yok burada bir sürü doktor var. Boşuna özele para verme devletede gitme buradaki doktorları,psikologları,psikiyatristleri dinle sen.

dolven calpol dönüşümlü. duruma göre antibiyotik. verdiğiniz dereceler çok normal derece. soğuk uygulama yapacaksınız. tıpku sizinde hasta olduğunuzda annelerimiz gibi. maalesef yeni nesil anneler üşüyor-kıyamıyorum maalesef böyle. Çocuğun burnu tıkalı acile açtırmaya geliyor. Neyse evhamınızı anlıyorum ama dediğimiz gibi.

vücudun her bölgesinin standartı farklı derecedir. sizin 38iniz bizde subfebrildir.

geçmiş olsun.

geçmiş olsun. geçenlerde aynısı 20 aylık kızımızda oldu. tam 3 gün sürdü 3. gün pat diye kesildi. calpol ve ibufen dönüşümü yaptığımız halde ateşi dinmiyordu. meğersem 6. hastalık diye birşeymiş. doktorumuzda 3 gün bekleyin geçmezse antibiyotik yazarız demişti. tam da dediği gibi 3. gün geçti 6. günde deride döküntü oldu ve bitti.

doktor değilim öncelikle.
dolven çok etkili oluyor ama 7 kilo üstü bebeklere verilebiliyor. 4 saat arayla dolven + calpol dönüşümlü kullanmak dirençli ateşi 12 saat içinde düşürür. sadece ebeveyn tavsiyesi.

geçen hafta 3 gün dirençli ateşten sonra döktüntü başlayıp el ayak hastalığı olduğunu öğrendik biz de. inşallah sizinki öyle değildir. çok pis bir hastalık.

hepinize teşekkürler. o gece hepsini okudum ve rahatlamıştım. tikleri şimdi verdim. 3.güne daha gelmeden ateş ilaçsız olarak kademeli düştü. Şimdi eskisinden de yaramaz bir şekilde emekliyor evin içinde. hepinize teşekkürler.

Düşün ki bir anda onun sana gelmesi gerektiğini, üstelik sevişme ihtimali var. Pislik bir evde saçma sapan bir şekilde karşılamak mı daha sevimli temiz ve etkileyici bir evde karşılamak mı.

Beşşş dakkada ddeğişir bütün işler demiş Mazhar Alanson.

Senin için uygun olan insanlar enerjini yükseltir, bu kıza olan ilgin seni aşağı çekiyor. Tam tersi olması lazım, kız seni flörtüyle mi ne tanıştırmıştı zaten. "bak sen benim için friend zone'dasın" demeye getirmişti. Buluşmaya falan gitme diye seni kaç kişi uyardı ama yine de gittin. Şu durumda evde ah vah etmek elde telefon cevap beklemek kendine eziyet. Kontrol edebildiğin şeylere yönel bence, evini temizle toparla yemeğini yap. Hem somut bişi yapınca kafan da dağılır. Kontrol bende hissi gelir bünyeye

Senin acilen kendi kendine iyi vakit geçirmeyi öğrenmen lazım, motivasyonunu mutluluğunu başkasından gelecek tepkilere bağlamamanı öneririm

@muhayyer divan doğru demiş ha, ama atladığımız şey bu abimizin durumu sakat, kendisi duygusal olarak zor bir durumda. @arbre'nin dediği gibi beklenen şekilde anlamazsa boşuna arkadaşımızı üzmüş olacağız.

@kararsızataletfilozofu abi başı bağlı diyoruz sana, senin anana bacına yapsalar iyi olur mu diyelim illa? Ev işlerini yapma, enerjin bittiyse neyi yapmak istemiyorsan yapma. Adaya mı düştün, bir o mu var sanki? Sil geç, engelleme ama sil geç her yerden. Buluşmalara da gitme. Spor salonunu da değiştir, hayatın düzene girsin. Bu dediklerimi yaparsan sana huzur ve mutluluk müjdeliyorum.

Teşekkürler cevaplar için eksik olmayın, ev işlerini hallettim sayılır yemek haricinde, hiç bir şey yiyesim yok zaten.

Spor haricinde bu kız hiç iyi değil mümkün olduğunca geri çekmeye konuşmamaya çalışıcam.

Açılayım kurtulayım düşüncesi sürekli geçiyor ama hem spordan olup hem saçma sapan bir kısıtlamaya sokmak istemiyorum kendimi.

Zaten attığım adımları bile savuşturduğu için artık adım atmayı iltifatı filan bıraktım çenemide biraz tutmam lazım sadece.

Yanındayken çok iyi hissediyorum ama uzaklaşınca iletişim kuramamak filan çok yıpratıyor esas sorun bu aklıma gelmese çok daha huzurlu olacağım.

Akşamları çok boş hayatım ondan dolayı böyle oluyor sanırım reels izleye izleye uyumaya çalışıyorum tüm akşam.

Başı bağlı değil, flörtü veya flörtleri var yada en azından benden daha fazla yakın olduğu erkek arkadaşları var diyim.
Ama sevgili yok.

Akşamları dizi bile açıp izlemeye üşeniyorum bazı günler işte bunu çözmeye çalışıyorum bir yandan

Ufak ufak, basit işlerden başla. Gerisi gelmezse bırakırsın. Yarın kaldığın yerden devam et. Arkaya bir müzik ya da podcast bir şey aç. O kızın bir tarafı kalkmış, sana bakmaz.

Durumun varsa bu işler için birini tut. Kimse vazgeçilmez değil

Baska seviyeye tasimak istemiyorsa baska seviyeye tasimak istemiyordur. isterse bekar olsun farketmez. kiz belli ki o anda gulup konusuyor arkadas canlisi davraniyor siz kendiliginizden gelin guvey olmussunuz daha fazlasini bekliyorsunuz. sacma.

bu duygulari analiz edip "of ya ne les ve salak bir insanmisim" demedikce ve farkindalik gelistirmedikce gecmeyecek. ve siz bu anlayis seviyesine anca kadinlarin gulmek ve arkadasca davranmakla size baska seyler borclanmadigini idrak edince ulasacaksiniz.

Bir şeylere yorgun olma, enerji bulamamak benim için kafayı toparlamama ve mental yorgunlukla alakalı oluyor genelde, bu herkeste aynı olmayabilir. Ancak odak noktamı bozacak gelişmeler olduğunda enerjisiz düştüğümü fark ettim.

Sizin durumunuzda da yaşadığınız gel gitler muhtemelen enerjinizi sömürüyor. İmkanınız varsa bir süre bir yardımcıdan destek alın, evi kolay temizlenebilir şekilde minimalist düzenleyin. Kendinize küçük rutinler oluşturun, örneğin ortalığı dağıtmama adına bardağı işiniz bitince hemen bulaşık makinesine koyma gibi.

Yavaş yavaş bir düzen ve rutin oluşturursanız her şey daha kolay olur. Sosyal medyada fazla vakit geçirmeyin en fazla enerji sömüren şey sosyal medya.

Istanbul havalimanından uçacaksam, yolda bir aksilik çıkar veya güvenlik girişi kalabalık olursa diye genelde erkenden alana gidiyorum. Erken gidince de Thy lounge’a girip birşeyle yiyip içmek iyi geliyor.

Yurtdışından dönerken de vaktim varsa lounge kullanırım.

Para verip kullanmam ama. Ücretsiz olduğu için kullanıyorum.

Bir ara ücretsiz lounge giriş hakkım vardı. Pide yemek için kullanıyordum dürüst olmak gerekirse:d gerçekten çok güzel çıtır çıtırdı

kaptan dediği gibi zaten bunu sağlayan şirketler oluyor çoğunun da bu şekilde olduğunu sanıyorum

parasini verip girmek asiri kazik. su an ucretsiz giris yapma hakki saglayan bir kartim yok, o yuzden kullanmiyorum. is agi gelistirme kismi da cok garip geldi, rasgele birilerine yaklasip sizinle nasil calisabilirsiz diyen insanlar mi var? neyse ben o grupta degilim.

dis hatlar icin 92 euro + %20 (sanirim) kdv diyor IST IGA lounge. yuh, o parayla neler yapilir. sirket falan odemedikten sonra hayir.

ya geçen lazım oldu (uçak 3 saat rötar yaptı ve zaten normal saatten de 3 saat önce havalimanına gitmiştik) fakat Londra Gatwick'te saçma şekilde lounge 20:00'da kapanıyormuş ahaha. Giremedim o yüzden.

İstanbulda lazım olsa ve 30 pounda falan giriliyorsa girerim. Zaten oturup bişey yiyip içsem aynı paraya gelir. (not: Şimdi Revolut'tan baktım iga lounge 33 pound çıktı)

edit: oha bi dk, IST IGA 92 euro + kdv ise Revolut nasıl o kadar ucuza veriyor ki? Üst paket vs. de değilim onlara bedava bile veriyor ama düz üyeye bile indirimli belki de hmm

@nhk www.igapass.com su sayfada gordum fiyati. kisisel olarak bir tecrubem yok. revolut uzerinden daha ucuzsa hesap acalim :D

lounge'lara ucretsiz giris hakkim varsa kesin giderim, ama parasini vererek muhtemelen sadece 2-3 kere, sabiha gokcen'de giris 30TL fln iken girmistim.Parasini verecek olsam simdi 30 dolar'a kadar fln ok de fazlasini vermem.

Girme sepeblerim olarak:

mesaimin bir kismi havaalaninda gececekse (orn: oglen 2'de ucagim var ama yarim gun calismis olmak istiyorum) o zaman daha erken gidip takiliyourm.

yemek yemediysem ve ucakta yemeyeceksem yine gidip orda biseyler tirtiklamayi tercih ediyorum.

uzun aktarma varsa yine gidip biseyler yemek, dinlenmek, daha temiz tuvaletlerde elimi yuzumu yikamak icin kullaniyorum. henuz duslara girmedim.

sabah 6daki uzun ucus oncesi gece 11de gitmisligim var (bunda beni havalanina birakacaklardi her turlu illa ki, gece 3te uykularindan olmasinlar diye erken gitmeyi ben teklif etmistim).

network kurmak amacli lounge'da takilmak hic aklima gelmezdi ama. hic oyle bir iletisimim de olmadi.

Şimdiye kadar sadece 1 kere kullandım o da turkcell'in indirimi miydi hediyesi miydi neydi. Onun haricinde kullanmam gereken bir bekleme sürem de olmadı zaten.

çok uçuş yaptığım dönemde thy'nin elite kartı vardı ve ücretsiz girebiliyordum. Fırsat bulduğum her havalimanında direkt oraya giriyordum. hem daha konforlu hem havalimanına göre ücretsiz yeme içme vs imkanları mevcut.

sabah erken uçuşlar hariç sabihadan hep kullanıyorum, çünkü uygun ve uyumak yeme içme için gayet iyi. ama kalite olarak istanbulla karşılaştırılamaz.

istanbulda bir kaç kez kullandım, epeydir istanbul'dan uçuş gerçekleştirmiyorum.

İç hatlarda "cip" her zaman. 20-30 dk'lık işi bir dakikaya indiriyor. Dış hatlarda da her zaman. Çünkü tedbiren erken gelmek gerekiyor.

Sebeplerim:
64.media.tumblr.com
karikaturistan.wordpress.com

Edit: Siz para mı veriyorsunuz?

lounge’da network mü?

babamla giderken kullanabiliyorum ama tek kullanmıyorum çünkü hakkım olmuyor ve eğer 6-7 saat öncesinde havaalanında olmayacaksam asla para ödemem. geçtiğimiz ay ücretsiz lounge hakkı tanınmıştı istanbul havaalanında ama hep gittiğimiz thy lounge’ı değildi, aşırı kötüydü mesela.

Ücretsiz kullanım hakkım olduğunda kullanıyorum, açıkçası her seferinde de para veriyor olsam değmezdi düşüncesi oluyor ama geçirmem gereken uzun saatler olsa ve havaalanında bir şeyler yemek zorunda olsam satın almayı düşünebilirim, normal alanlara göre daha sakin ve daha ekonomik olur, ben hep uçuş öncesi 1-2 saat için kullandım şimdiye kadar.

Ben cay kahve adamiyim. Ucus oncesi acik bufe, IPad' de kitap okumak veya oyun oynamak guzel oluyor.

lounge kullanımı benim için tek başına bir şey ifade etmiyor. para vererek zaten lounge'a girmem, bir yerden ücretsiz hakkım olması lazım. bence asıl olay, Fast Track .. yani sıra beklemeden şakır şakır tüm güvenlik kontrollerinden, pasaporttan vs'den geçme olayı. gerisi boş.

yazın kiraz yemedik. alamadığımızdan değil ama bir avuç şeye 500/600 tl vermek akıllıca olmadığı için almadık. hayatımın hiç bir döneminde en normal bir meyve alışverişinde acaba alsam mı diye düşünmemiştim.

Marka, trend olan şeylere kapılmak, alış verilte kolaylık diyerek ama "evet ben borçlu hayat sürmeyi kabul ediyorum " kısmını düşünmeden kredi kartı kullanmak ekonomide kriz olmasa da, kendi özel krizimizin başlangıcı için yeterli sebeplerden.

tommy hilfiger, discovery, beymen vs bunlarsız yaşayan ama yine de kendine yakışanı bulabilen milyonlarca insan var.

Bu arada büyük kriz var doğru ama olaya markalar üstünden değil ekmek ve su üstünden bakıyorum. 1 ekmek 12.5 TL civarında, 0.5 lt su ise bazı merkezi yerlerde 5 TL gibi olsa da bazı yerlerde 10 TL ye kadar çıkabiliyor. Fiyatlarına alıştık belki ama çok pahalılar. Çünkü bunlar hayatın olmazsa olmazları arasında.

Tam tersi tekstil son bir senede fiyatı en az artan ürün grubu. 1 ayakkabı 2 tekstil hatta. Geçen sene yarı maaş bu sene 5 maaş gibi absürt bir durum olmadı siz tamamen yanlış bakmışsınız. Öyle 10 kat değişen bir şey olmadı. Sezon ürünü, indirimli ürün, lüks ürün karışmış.

Ben enflasyona ev baktığım için ev gözüyle bakıyorum. İyi muhitte %60-70’lerde arttı. Mutfak masrafıyla bakıyorum o da o kadar arttı. Bi arabalar çok artmadı

Türkiye'nin her zamanki hali bence. kriz olmayan hiçbir zaman hatırlamıyorum. bu nedenle de porsiyonlarımızı küçültmeye, idareli olmaya marka kıyafetler almamaya olabildiğince alıştık sanırım.

@avatar en son ne zaman avmye gittin bilmiyorum ama boynere gidip fiyatlara bir bak istersen. ben şok oldum. adidasta pumada 4 binden aşağı adam akıllı ayakkabı yok. deichmandan isimsiz bir markayı 2200e aldım

Hissediyorum. İşe başlayalı neredeyse 10 sene olacak. Bizim meslekte de sene geçtikte kazancın ve gelirin artar normal şartlarda.

Ben mesleğe başladığım ilk seneye göre şuan çok kötü yaşıyorum. İlk senemde ne istersem yapabiliyordum kazanıyordum. Şuan sinek avlıyorum ofiste.

Ne olacak bilmiyorum böyle. Devam eden işler olmasa aç kalacağız...

Hissetmiyorum ama dolandırılmak da istemediğim için bazı yaptığım şeyler var.

Mesela evimin yakınında toptancı var. Yarım litre su 3-4 lira markasına göre. Markette 20 lira. 24lü paket alınca 400 lira cepte kalıyor. Koşu sonrası, yürüyüş için yanıma aldığım suyu buradan alıp arabanın bagajına atıyorum.

Bunun gibi saçma şişirilmiş fiyatları olan standart ürünlerde dikkat etmeye çalışıyorum. İhtiyacım olmasa da insanları keriz yerine koyan işletmelerden uzak duruyorum.

Geçen yıl saçımk 500 e kestirdim. Bu yıl 1500 aldılar.

Beymen, boyner oraları bilmem de, defacto da gömlek 1000 lira, zarada'da.

Kırmızı et çok pahalı. 2024 ocakta maaşım 20 bin idi galiba Kiram yoktu. Kırmızı et nadir yerdim. Şimdi burada kalsam ayda bir kere yiyebilirim herhalde. Her şey çok pahalı dolmuş 38 lira. Latte 200 lira.

Üçü bir arada karıştırıp getirseler 150 lira. Ankara'da uyduruk bir yerde şarap 500, meyveli alkolün adı neydi, unuttum şu an 700 lira.

Bizim Ankara'daki evin kirası 15 bin. İstanbul'da bir oda 16 bin.

Evli ve çocuklu bir birey olarak kriz içimden geçiyor, üstelik kirada bile değilim.

Hissediyorum. Geçen hafta saçıma röfle ve keratin bakım yaptırdım bir de uçlarından aldırdım. 18 bin TL tuttu

Restoran-Kafe fiyatları saçma denecek seviyelere çıktı. Bana en çok hissettiren bu oldu.

Giyim ise görece ucuz geliyor bana. Geçen gün lcw'de vitrindeki tişört indirimsiz 300 liraydı.

kas aldirmak 1000 tl ydi :d yaklasik 2 yildir yogun hissediyor ve fiyat takibi yapmiyorum/yetisemiyorum

"markalara bakmayın ekmek su fiyatına bakin"

Burada kötü bir sinsilik var. Akp 2017-2018 gibi ekmeğe daha da zam yapıp rezil olmayalim diye ekmek "gramaj"ini düşürdü :) hatta hatırlarsınız ahaber bunu "israfın önüne geçiyoruz" şeklinde vermişti. Minumum 250 gr olmasi gereken ekmegi 200 gr'a çektiler.

Su olayina hiç girmiyorum bile. Şu diye neleri içiyoruz gerçekten bilmiyorum. Toptancıdan ucuz diye aldığınız suları gidin teste sokun içinde kimbilir neler çıkacak :)

Özetle arkadaşın ilk duyuruda saydığı markalar durumu daha da yalın bir şekilde ortaya seriyor. Tr'de kafaya göre zam yapma ok var ama söyle bir durum da var; adamlar dövizle ithal mal alıyor. Aradan biraz zaman geçiyor, tl bariz bir biçimde baskilaniyor bütün piyasa biliyor bunu. Herif de malını ona göre bir fiyat biçip satıyor haklı olarak riske girmek istemiyor.

@makbur
elit zihniyetinle o markaları takip et. Özgürsün ya.
Zorluğu, açlığı alt tabaka daha çok hissediyor. tabi ki ekmek ve sudan bahsedeceğim. "Senin" avmlerdeki harcamanı kim ne yapsın? Ekonomik krizi zorluğu buradan mı okuyacağız?
Kasada hep aynı ürünün 2.sini alarak indirim kazandığını mı sanıyorsun?

Sjw'liğini böyle saçma gerekçelerle siyasete girerek değil markaların zamların ötesinde toplumu,insanı dönüştürmedeki etkisini görerek göster.

Sana burada merkez sağdan, merkez soldan bahseden mi var?

devlet memuru olarak süper hissediyoruz. evde oturmamıza rağmen anca kredi kartı asgarilerini ödeyebiliyoruz. tek lüks harcamamız benzin.

Toptancıdan aldığın su da aynı marka. Toptancıdan noname marka almıyoruz.
Otoparktan hallice bir yerde satıldığı için maliyeti çok az, çok ucuza alabiliyorsun.
Beypazarı maden suyunu da buradan alıyorum.

Tabiki de hissediyorum.

Hissetmorum diyen ya akp'lidir ya da parayı yasadışı yollarla falan kazanıyordur. Döviz geliri olan için bile pahalı bir ülke Türkiye.

AKP'den besleniyorsan o ayrı. 40 bin memur maaşını yatarak alıp sonra marka şöyle böyle kadercilik falan dersin apayrı bir konu.

adamın sırf "aktrollüğünü" eleştirdim diye "elit" ve "sjw" oldum :))

aklı sıra sözü geçmiş zamanlardaki asgari ücret / ekmek fiyatı oranına getirip durumun aslında günümüzde o da kadar kötü olmadığı vurgusu yapacaktı, onun için bu kadar kızdı :)

"zorluğu açlığı alt tabaka hissediyor" yazmış bir de utanmadan. evet, memlekette geçmişte "orta sınıf" diye bir kavram vardı, artık o da yok. hala arsız arsız "ben ekmeğe suya bakarım" diyorsun. ben orada "ithal" ürünlere vurgu yaparak evet krizi gösterir dedim. ama sen mevzuyu kasıtlı olarak markalara vs çekiyorsun.. mesela günümüzde artık cep telefonu da temel bir ihtiyaç ve yüksek teknoloji ürünlerinin hepsi "ithal". (yerli üretim reis meis diyerek kafa açma sakın, o yerli ürünlerin bütün temel bileşenleri "ithal")

napsın adam telefonsuz mu yaşasın? yahu devlet bile herkesin elinde o teknoloji var olarak kabul ederek her şeyi e-devlet'e aldı. olay sadece telefon da değil; bir şekilde kör topal bir bilgisayar lazım, internet lazım, telefon interneti lazım ve bunların hepsi türkiye'de max fiyat minumum hizmet. (neden acaba..)

insanları sadece ekmek suya indirgeyen nasıl bir vicdansız bakış açınız vardır yahu? 1930'larda mı yaşıyoruz? ama ben senin o kafayı çok iyi bildiğimden şaşırmıyorum bunlara tabii.

"Sjw'liğini böyle saçma gerekçelerle siyasete girerek değil markaların zamların ötesinde toplumu,insanı dönüştürmedeki etkisini görerek göster." demişsin bir de :)

hala ısrarla laf aman akp'ye rte'ye gelmesin diye kıvranıp durman.. insan olsan ben de sana derdim ki, "reisin ve yönetiminin zamlarını, toplumu-insanı dönüştürmedeki etkisini görerek göster"

şöyle ikimizin hakkaniyetli bir karşılaştırması yapılsa eminim ki benim en az 1000 katım falan sayıda avm'ye gitmişsindir sen. dolabımı açıp baksan 5-10 tane öyle markalı ürün vardır ki, istisnasız hepsi de hediyedir.

evet ben elit sjw, sen halk. yersen tabii. kimbilir nerden ne yakınlarınız işleriniz vardır malum partiden a..

@makbur

abicim boşver. sjw olmak hav hav olmaktan iyidir. bir kamu dairesi casper computerlarından atıyordur postlarını

@makbur
analiz yeteneğin troll etiketi yapıştırmaktan ibaret. geldin salça gibi bulaştın . O markaları da her zaman takip etmeye devam et.
ekmeksiz susuz kalabilirsin ama onlarsız yapamazsın.
Biraz beyininle sayfaya yukarıdan aşağı bakarsan, senden partiden siyasetten bahseden var mı hiç ?
Yok.

Neyse, sabaha evden çıkıp yolda ayağın taşa takılsa ekşide 'bu hükümet döneminde ayağım taşa nasıl takıldı " diye başlık açarsın.

@runaway sen de adın gibi kontrolden çıkan dizel motor devrini az öte yap.

ne demek istedigini dusunuyorsunuz peki? yani ne konuda laf sokmus? gercekten anlamadigim icin soruyorum.

sanki hayaller yurtdışı gerçekler diyarbakır gibi @song

Bence güzel espri ya. Aranızdaki gerginliği azaltmak istemiş olabilir mi?

8910, ben de güldüm inkar etmeyeceğim ama devamlı anlaşmayı bozup şaka yaptım ya da bu laf sokma sayılmaz dediği için ek görüş almak istedim.

Normalde laf sokma demem ama dokundurma iması yarattığı için anlaşmayı bozar diyorum.

Geçmişle olan anlaşmanızı hesaba katarsak laf sokma gibi ama daha çok espri var denebilir.
Sıra sende artık. Ona sinsi şakalar hazırla

Ahaha guldum ya, iyiymis ve bence de dokundurma. Laf sokma sayilmaz :)

dalga geçmiş bal gibi :)

Yurtdışına gitmek yurtiçi gezi yapmaktan daha hesaplı. Neyin laf sokması olabilir ki ?

Bu hayatı bu kadar kafaya takmayın ya , yarın hiç olmayabilir.

mcfly, ben laf dokunduramıyorum ama o yapıyor, neden ciddiye almayayım ki şimdi bunu :) anlaşma varsa çift taraflı uyulmalı yoksa ben de bi şeyler söylemek istiyorum ama kendime engel oluyorum her defasında.

Bana komik geldi ya, bi de ben boyle seyleri hic boyle kotu almam yani laf sokma benim icin negatif bisi, bu sadece komik geldi acikcasi. Ama su acidan bakabilirsiniz, filozofik olursak, genellikle alinganlik/lafsokuldugunu dusunme genellikle bizim aslinda rahatsiz hissettigimiz konularla ilgili oluyor, mesela kendimizle barisik olmadigimiz seylerle ilgili. Oyle bir durum var mi sizde? Ona bakabilirsiniz? Bana komik geldi, guler gecerdim laf sokma demezdim acikcasi, onun icin sordum ne anladiniz diye

komik değil bence hatta yazmak için kendini baya zorlamış gibi geldi bu sebeple anlaşmayı bozmuş diyebilirim

Laf sokarak da espri yapılabilir. Epey de yaygın. O yüzden "komik bence" demek sorunun cevabını vermiyor. Bu arada net laf sokmuş ama komik.

Onunki laf sokma da seninki değil. Yani çocuğun tişörtünün nesinden tahrik olmuş nasıl bir alaka kurmuş anlamadım.

paris tokyo london diyarbakır'a gitmiş demiş güzel demiş laf sokma yok bence

sana şöyle söyliyim, fotoğrafı gören herkes aynı şeyi demiştir kendi kendine, bir arkadaş cesurca yazmıştır. yani sadece bu yazan arkadaşın fikri değildir bu komik bir raslantı olmuş üzgünüm

günaydın :) @hallegadola, çocuk londra’ya falan da gitti birçok kez, konu gidememe değil. ayrıca diyarbakır çok çok güzel bi şehirmiş, çok beğendim

kahkaha attım. demekki espri amacıyla yapmış.

Hahah aynen oyle diye cevap atardim ben. Bilemiyorum ya ben cok saf da olabilirim. Bana espri gibi geldi.

Laf sokma değil de takılma, dokundurma +1 buna alınmazdım güler geçerdim. Anlaşmayı bozucu bir etkisi yok gibi geldi, yeri gelince sen de benzer bi espri yaparsın ödeşirsiniz

"laf sokmama" anlaşması ilgimi çekti, bir arkadaşla bizim de yapmamız lazım bunu. Teklif edicem, masaya oturalım imzalayalım karşılıklı dicem(:

sen yazsan guzel espri olurdu, o yazinca kucumseme, asagilik kompleksi gibi algiladim.

isim veremem ama inanilmaz büyük bir etkisi oldu.
lisenin de ayni sekilde. cok iyi bir networküm var.
yurt disinda da pozitif etkisi oldu. tr'de yasasam zaten cok daha faydasini da görürdüm.

network disinda da cok üst düzey iyi bir egitim aldigimi düsünüyorum. son derece desteklendigimiz, özgür bir ortamda egitim aldim.

İstanbul Üniversitesi.
Okulun pozitif etkisi olmadı ama bölümün oldu. Bölümün bir ekolü olduğu için ve o ekolü desteklediği için dolaylı olarak okuldan memnun olmam lazım ama iü neticede, ne kadar memnun olunabilir.

Mimar Sinan. Yaptığım işe bir katkısı olmadı ama Matematik'te akademik kariyer düşünenler için fena bir başlangıç sayılmaz. Hocaların büyük çoğunluğu ODTÜ çıkışlı ve vizyoner insanlar. Bir tanesi yapay zeka çalıştığı bir doktora, yüksek lisans programı başlatmıştı mesela yapay zeka bu kadar popüler olmadan önce. Matematik okumak isteyen gençler varsa tavsiye ederim. Yalnız kampüsü Fındıklı da değil, Bomonti'de. Kampüsten bir beklentiniz olmasın.

Öncesinde de üç sene İTÜ'de okumuştum ama pek iyi şeyler söyleyemeyeceğim orayla ilgili. Tam bir devlet dairesi.

"çoh iyi networküm var, eğitim aldım, çoh üstüzey eğitim aldım"

@sonsuz sen tam bir tenekesin. Hiç utanman da yok kekonun tekisin

İü beyazıt. Tarihi yarımada birçokları için ilgi çekici olsa da osmanlı/islami tarz içimi karartıyordu, mesela mezun olduktan sonra o bölgelere adım atmadım. Okul, eğitim olarak ise güzeldi. Hayatıma ve mesleğime katkısı oldu.

Marmara ünide, çok spesifik, fazla kişinin bilmediği bir bölümü ingilizce olmayan yabancı dilde okudum, network açısından faydası oldu öğrencisi az olduğu için mezunu öğrencisi herkes birbirini piyasada kolluyor.

İsim vermeyim.

Evet oldu. İngilizce hazırlıkla birlikte 5 sene geçirdim. İlk hatalarımı ve yanlışlarımı yaptığım senelerdir. Pişmanlıklarım çokça. Ayrıca kendi başıma olma yetisini kazandığım ve öğrendiğim zaman dilimi olmuştur. Cidden büyük bir yol ayrımı oldu.


Üniversitem ne iyi ne kötü. En büyük artısı kocaman bir kampüsüydü.

iu, basta sevindim sonra zar zor gidip de bitirdim, marka olarak yaramadi ama bölümün avantaji cok oldu. iuden gelen network gelmez olsun

Hiç bir etkisi olmadı. Ama bölümün oldu.

Açık öğretim xd, veteriner teknisyenliği ve pc programcılığı mı neydi.

Veteriner şeysiliği sebebiyle bilinen bir veteriner cerrah yanında çalıştım, ameliyatlara girdim, ya işte veterinerde ne yapılıyorsa yapabiliyorum.

Programcılık ise bir yazılım firmasında işe girdim. Güya takım lideri yaptılar. Ofiste uyudum kalktım, 18 20 saat bildiğin iş yaptık. 3-4 ay sonra kovdular. Kendi websikemi kurdum. Sıfır reklam ile hep ilk sıradayım.

Sosyal olarak ise ıyyyy aöf mü diye bakıyor millet tepeden ahaaahah.

acıbadem ticarethanesi
hiçbir katkısı olmadı.

bilkent.

baya pozitif etkisi oldu hem iş bulma hem çevre açısından.

Hacettepe'den mezunum, severim, arada bir uğrarım Ankara'ya yolum düştüğünde, bazı konularda hayatıma pozitif etkisi oldu.

odtü. iş başvurularında ön elemeyi geçmemde epey etkisi oldu.

iyte

kendi başımın çaresine bakmayı öğrendim.

mesleki ingilizce, pratik ingilizce, araştırıp uygulama...

ciddi iyi eğitim aldığımı düşünüyorum hem lisans, hem de yüksek lisansta.

Ege üniveristesi , okul çok güzeldi de bölüm manasız bir şekilde zordu o yüzden tat bırakmadı.

bir artısı ya da eksisi olmadı ama vakıf üni olduğu için sanki zar zor barajı geçerek girmişim gibi düşünülüyor ama bayağı yüksek puanla girmiştim ve iu, marmara gibi üniversitelere zaten girebiliyordum.

ed: yl için yurtdışı nereye başvursam kabul aldım ama bunun lisans üniversitemle bi ilgisi olduğunu da düşünmüyorum.

Bonn Üniversitesi, yüksek lisans. Evet, oylesine bir üniversite degil; "elit üniversiteler" listesi icerisinde. Türkiye´den de marka degeri olan bir üniversiteden lisans mezunuyum. Onun ekmegini hic yiyemem burada. Sahte diplomalarla beraber, Türkiye´den gelip Avrupa´da baslangic yapacak kisilerin isleri daha da zorlasacak. Eksi deger katar, arti deger katmaz o.

kesinlikle oldu, hem hayat gorusum, hem turkiye'de is bulmam hem de karakterim oldukca etkilendi. bogazici

izmir ekonomi.

para ve zaman kaybı.

Korkunç negatif etkisi oldu, oluyor…

nuh naci yazgan-işletme

işletiyoruz işte bazı şeyleri

itu'den mezun oldum (telekom). devlet dairesi demis birisi yukarda, dogru tespit bence. egitimin asiri akademik oldugunu dusunuyorum, endustriyle alakasi yoktu pek. endustrinin nereye evrildigini de yakalayamamislardi. endustriyle ortak calismalar cok kisitliydi. egitim genel olarak sablon teknik bilgilerle doluydu. mezunlar hep baska baska seylere yoneldiler, kimisi bankada yazilimci oldu, kimisi app developer oldu, kimisi cloud architect oldu, kimisi urun muduru oldu fln. telekomdan ziyade teknoloji sektorunde calisan muhendis profili cikti ortaya karisik, ama geneli iyi yerlerde iyi kazaniyorlar. sanirim bu sebeple de pek network gelismedi, mezun olup ilk ise basladiktan sonra da networkunun bir faydasini gormedim.

ancak, kariyer fuarlari fena degildi, ilk isimi oyle edindim. sonra belli basli takiplarin hep belli basli yerlerden ise alim yaptiklarini gordum (zaten aday cok bari okulundan eleyelim mantigi).

yurtdisi, orta kalite.
sifir etki. hatta sadece yuksek yaptigim icin mulakati gecemedegim oldu :D

İstanbul Üniversitesi

evet oldu. derece yaparak girdim. 3 yabancı dil bilmemin de etkisi oldu tabi.

İü
Okulun adının bir faydasını gördüm diyemem. Hatta seçtiğim bölümden de pişmanlık duyuyorum. Yapay zeka ile beraber büyük ölçüde selası okunan bölümlerden. İyi ki pedagojik formasyon almışım diyorum. Kendi mesleğimi çok az yaptım. Ama okuması keyifliydi, iş hayatında pek işime yaramasa da genel kültür sağladı

Yeditepe mezunuyum.

evet pozitif etkisi oldu. İşle alakalı değil belki henüz ama güzel bir üniversite hayatı geçirdim. Başka üniversitede olsaydım elbette bunu bilemem ama bu kadar mutlu olur muydum bilmiyorum.

@yadigar, mezun olduğunuz üniversitenin pozitif etkisinin olmamasın anladım da, negatif etkisi, hele ki korkunç negatif etkisi nasıl oluyor?

ben de ilk yaptırdığımda uyduruk bir yere çıkarttırmıştım. çok kötü çıkartmıştı, tırnaklarım kırmızı gözüküyordu, acıyordu, uzasa bile kırılıp duruyordu ve kanıyordu. sanki üstten fazla fazla almış gibiydi tırnağımı, incelmişti yani. arkadaşıma sorduğumda ona böyle olmadığını söylemişti. normal değilmiş yani. ben sonra hiç protez yaptırmadım.

size tavsiyem biotin kullanmaya başlayın ve tırnağınız tamamen yeniden uzayana kadar hep kesin kısa kullanın. bir daha da o tırnakçıya gitmeyin. tırnağınız kendine geldiğinde acıması biter. eğer çok acıyorsa yara bandı yapıştırabilirsiniz, ben yapıştırmıştım. solgar biotin kullanmıştım düzenli olarak 1 şişe ve baya iyi gelmişti. tırnaklarım da artık kolay kırılmıyor hem. kendisi uzun, üstüne jel ve kalıcı yaptırıyorum.

normal değil

Senin tırnağını fazla inceltmiş olabilir, çıkarırken de zorladıysa acıması çok normal. Birkaç güne geçer

Biotin iyi gelir evet, solgar formula snh (skin, nails, hair) de kullanabilirsin öneririm. Kendi tırnağına kalıcı oje yaptırmak en iyisi. Onda bile zaman zaman ara vermek lazım. Bu batağa düşünce tırnakların zarar görmemesi imkansız

cocuk anne babayi özlüyor ve geride birakildigini düsünüyor olabilir.
cocuga ve kendinize ayni objeden verin. seni her özledigimde buna bakiyorum vs diyin. o da kresteyken o objeye bakip mutlu, güvende ve düsünüldügünü hissedebilir.

mutlaka altında bir sebep vardır. duygusal olarak bizim tahmin edebileceğimizden daha büyük bi iç dünyaları var. bi uzmandan yardım almak gerekebilir belki. çünkü normal şartlarda şimdiye kadar alışması gerekirdi. okulun rehberlik desteği yok mu? onların da çözüm sürecinde yardımcı olması lazım.

Ben de çocuklarımın birini 2,5 yaşında diğerini 3 yaşında kreşe başlattım. İlk gün dahil hep koşarak gittiler hatta evde sıkılıyorlardı tatil günlerinde. bence biraz da yapı meselesi. hareketli ve durduğu yerde durmayan oğullarım var, sürekli aksiyon istiyorlar evde öyle bir ortamımız yok ancak 1 saat parka çıkarabilirim. size sormak istediğim sorular var:

1) 2,5 yaşında yarım gün ile mi başladı kreşe? birden tam gün durmaya başladıysa strese girmiş olabilir. 1 sene boyunca yarım gün yolladım ben, kendim de part time ya da ders ücretli çalıştım. 3,5 tan sonra tam gün durmaya başladılar (tam gün dediğim de sabah 9:00 akşam 16:00)

2) evde her istediği yapılıyor muydu? tv tablet her istediğinde verildi mi? babaanne anneanne baktı mı? aile büyüklerine çok nazları geçiyor, yemeği beğenmediğinde yeni yemek falan yapardı benim annem de uyuz olurdum. kreşte öyle bişi yok, özel muamele yok. yemek o gün ne varsa o

3)sessiz sakin kendi kendine vakit geçirmekten hoşlanan bir çocuk mu? kendi başına güzel oyun kurup oynayan çocukları bazen okul cezbetmiyor. yapı olarak grup oyunu değil bireysel takılmayı seviyor olabilir

okulun psikologu ne diyor bu duruma?

Çözümü nedir bilmiyorum ancak sizinle neredeyse birebir aynı durumdayız, bunları tek yaşayan siz olmadığınızı belirtmek için yazmak istedim.

Benim de 4.5 yaşında oğlum var, geçen sene başladı kreşe ancak dediğiniz gibi annesi bırakıyor hep ve ayrılırken genelde duygusal sorun çıkarttı, gitmek istemedi. Ancak genelde oraya gittikten sonra kapıda ayrılmak istemedi bizimki.

Bu yıl geçen hafta ben bıraktım ve sorun olmadı hiç ancak bu hafta hanım bıraktı ve bugün yine ağlamış girmek istememiş.

Karakter diye düşünüyorum, naif ve ince ruhlu bir yapısı var, biraz da annesinin bırakması sanırım etkiliyor. Bu arada benim eşim de öğretmen, hem de okul öncesi öğretmeni ama biz bile çözemedik. Umarım siz de çözersiniz.

Çocuk normal. Okul sıkıcı. Evet hem de çok sıkıcı. Mahalle kültürü, sokak, apaca çıkıp yemiş toplaması falan lazım.
Çocuğunuz normal arkadaşım. Ben kim miyim? Öğretmen

2.5 yaşında tam gün başladı anne öğretmen olduğu için 10 da bıraktı 5 te aldı.

Evde her istediği yapılmadı. Beslenme kurallarımız var. Genelde sağlıklı besin tükettiriyoruz. Yatma saatleri vb. Kurallarımız var. Tablet yok. Tv 3 yaşında yarım saat sadece hafta sonları. 4 yaşında bu yazdan beri her gün 1 saati geçmiyor. Anne babadan başka bakıcısı olmadı. Sadece eşim ücretsiz izin alıp 2.5 yaşına kadar baktı.

Arkadaş canlısı sakin mizaçlı bir kız çocuğu.

Not ben de psikoloğum ancak çocuk alanı çok farklı.

okul başlangıçlarında sık yaşanan bir durum fakat genelde çocuklar bu durumu kabullenip uzun sürdürmezler. 1-2 haftada geçer. biraz mizaç meselesi. çok da yapacak bir şey yok bence. genel olarak endişeli bir mizacı varsa pedagog eşliğinde oyun terapinin faydası olabilir.

@sonsuz'un önerisi gibi aile veya evi hatırlatacak bir eşya, peluş, fotoğraflı anahtarlık rahatlatıcı olabilir. okul izin veriyorsa akıllı saat (TLC'nin var) olabilir. ara sıra sizi arayıp rahatlayabilir.

gayet normal, çevremde birçok çocuk benzer kaygılar içinde başlıyor kreşe veya 1-2-3. sınıfa.

ama yine de kreşe gitmek istememesinin altında yatan özel bir sebep var mı irdelemek gerekli.

mesela benzer yaşlarda benim kızım kreşte yemek yemek için zorluyorlar demişti. ağlayan istemeyen çocuklar falan da oluyormuş. ya da uyumak istemiyorum demişti.

böyle böyle onun için sorun olan şeyleri konuşup çözüm üretilebilir.

Ben kullanıyorum dönem dönem. Birkaç ay kullanıp ara veriyorum.

Kullandığım dönemlerde 2 3 günde bir tırnak kestiriyor, saçım birden uzuyor, dökülme azalıyor. Kalıcı oje bağımlılığım yüzünden tırnaklarım inceliyor, güçlendirmek için bazen kalıcı oje ye ara verip bunu kullanıyorum.

Yese içimden geçerler ama yemiyor.bazen hanım ateş topu şeklinde geliyor,o zaman bir cisim yaklaşıyor efendim moduna geçip,iyice ufalıp koltuğun köşesinde kayboluyorum.ilk fırsatta araban kirlenmiş ben bir yıkatıp döneyim diyip ortadan kayboluyorum.

Bu dediğini eskiden ben yapıyordum,büyük malmışım o zamanlar,savunması yok.

Bu bizzat annem olur o yüzden çok bişi yapamazdım. Çocukluğum böyle onun stres topu olmakla geçti.

Olmuyor.

En yakınımızdan gördüğümüz şiddeti yedi kat elden görmüyoruz zaten. Artık benim de sesim çıkar oldu, karşılık veriyorum napayım.

Durumun içeriğine, kişinin yakınlığına, daha önemlisi durumun sürekliliğine göre değişir.

Süreklilik derken, birinci dereceden bir yakını bakıma muhtaç olan birini daha fazla tolere edebilirim, ama iş değiştirebilecek durumda olduğu halde aynı yerde kakılan ve stresini bana taşıyan birini azarlayabilirim bile.

Özetle ne kadar bahane, ne kadar yapılacak bir sey yok da ondan stres oluyor; ona göre değişir, hatta ben de onu stres topu yapabilirim. Hadi 20li yaşları anladım da hele 30u geçip iş stresini ya da arkadaş grubu, akraba stresini; eve, iliskiye tasimamayi ogrenememis birinden bir sik olmaz çünkü.

annem. olabildiğince az görüşmeye çalışıyorum. yapabilse her gün 5 kez arayıp 1 saat nefes almadan dert anlatır, şikayet eder. ama bu tavırları yalnızca çekirdek ailesine özel.

karim boyle, ben default sucluyum.
mucadele icin cymbalta kullaniyorum, 60mg. eskiden bagirip cagirirdim, simdi pis pis siritiyorum, "yaw simdi seninle kim kavga edecek, cok da fifi" kafasindayim.
misss gibi.

Sınırını cizmezsen sinirini senden çıkarırlar diyebiliriz kısaca

Aile içinde bu dediğini yapmayan bir tek annem var, o da bazen çok fazla sinirlenmiş olabiliyor.

Benim tepki etkiye doğal tepkidir, bana hak etmediğim bir öfkeyle yaklaşana dünyayı dar edebilme potansiyelim vardır, kolay kolay alttan almam.

labubu oyuncak bebek ya da crying babies

labubu veya crying baby çok çocuksu kalmaz mı ya? matara falan daha iyi olur sanki. küçük boy stanley? en azından kullanılabilir. ya da okul çantası

Var olmaz mı. Smiggle kalem kutuları.

ty.gl
ty.gl

Topmodel boyama ve yapıştırma kitapları. Çocuksu değil çok boyama kitabı denildiğine bakmayın kombin falan yapıyor kızlar bebeklere

Bir de kuromili herhangi bir suluk matara vs olabilir.

İzmir'e yolunuz düşerse Süt Çiçeği'nde bademli kazandibi yemeniz tavsiye olunur.

Kıztaşı muhallebicisinde kazandibi.

Tatlının içinde tavuk göğsü ne alaka diyenlerdenseniz yemeyin. Çünkü has bir kazandibi, lif lif tavuk var içinde.

Gidip de "kazandibi bitti" dediklerinde ağlayasım geliyor:/ ama genel olarak haklısın her şeyi ama herrr şeyi fazla şekerli yapıyorlar ya da üzerine foşşş diye erimiş çikolata döküyorlar tadı kaçıyor. O aldığın muzlu pastada ovaleks vardır, pandispanyalı tatlılara ve keklere koymayı pek sever pastaneler

Bursadaysan ulku pastanesinin marshall tatlısını deneyebilirsin bir de.

"Ne olacak böyle"nin cevabı: kendiniz yapın :)
"Ben evde daha iyisini yaparım" diye diye daha iyisini yapabilmeye başladığım için genellikle evde yapamadığım tatlıları dışarda yiyorum. Mesela:

- İstanbul'da Moda da Nata'nın pastel de natası ara sıra rüyalarıma giriyor, her gittiğimizde nataaa diye bağırarak Kadıköy'e kadar koşuyorum.
- İzmir'de kazandibini tavukgöğsü değil de muhallebiyle yaptıkları için biraz kalbim kırılsa da Süt Çiçeği'ne +1
- Her şehrin bir Hatay'dan getirdiği malzemeyle künefe yapan künefecisi olur, onu bulursanız künefe.
- Mısır şurubu kullanmayan baklavacıdan (bkz: iskenderun petek pastanesi) kuru baklava.

'Ürünlerimizde glikoz şurubu kullanılmamaktadır.' ibareli tabelası olmayan pastane ve tatlıcıları boykot edecek bir halk bilinci sorunu kökten çözer.

Künefe ve macaron disinda bir sey aramiyorun.
Kahvenin yanimda bazen pasta kek falan olabiliyor eger disaridaysam gözüme güzel gelirse falan.

Ama künefe ve macaronu gider bulurum :P

Ankara'da nadiren künefe beğeniyorum. Avrupai tatlılar çok baygınlık veriyor, insan gibi yapmıyorlar tatlıyı.

Baklava
Künefe
Katmer
San Sebastian- Bunu denk gelince ablama yaptırıyorum çünkü çok güzel yapıyor.

@kullanicadi kıztaşında kazandibi yedim ama öyle wowww olmadım. çünkü kazandibi çok sevmiyormuşum sonradan anladım.

@duster bence marshall tamamen overrated bir tatlı ülküden de ulustan da yedim ı ıh. kuru bir kek gibi.

@kobuzchu kiz kendim yapıyorum ama tek kişiyim. tatlı bitine kadar o tatlıdan soğuyorum. yoksa en alasında san sebastian yapmasını da biliriz asdfsdasda

@sonsuz @muhayyer divan künefe de hiç canımın çekeceği bir tatlı değil ya. daha orijinal şeyler yiyemez miyiz. italyan cannolisi mesela antep fıstıklı olsa ne güzel olurdu.

Bakirkoyde lokal bir pastanede fransiz ekleri diye bi sey var. Acayip bi sey. Her yerde vardir. Bi dene

Senin aradığın tarz artisan patisserie.
www.instagram.com?
Şehir neresi?

Takibe alayım :)

o kadar kotu ki tatlilar tatli yemeyi minimize ettim. minimize.

biraz bagimlilik seviyesinde seviyorum ama tarihi safranbolu firini benim icin cok yeterli. genelde mezesine sariyorum ama tatlilari da cok ok. tarihi kuzguncuk da guzel safranbolu kadar cesit yok ama glutensiz secenekleri vs de var. hatta fistikli kurabiyesi bir ara habere cikmisti 120 tl cok pahali(?!) diye, iki kisi doyar o bi fistikli kurabiyeyle.
baklavada da gazi burma ist ici en memnun kaldigim.
Hafiz mustafanin pastalari da muthis
Yillar oldu gideli de asumanin feridesinden raziydim maskarponeli dondurmasiyla. galiba formul degisti ama

evde yaptığım zaman dışarıdaki gibi olmayan ya da evde yapamayacağım/yapmaya üşeneceğim tatlıları beğeniyorum.

mesela san sebastian'ın kralını yaparım, dışarıda da asla canım çekmez, yapay gelir.

ama sıradan bir yaş pastayı evde ne kadar yaparsam yapayım, içine koyduğum şey ev tipi kek, üstüne yaydığın ev tipi muhallebi falan, bir yaş pasta olmuyor. o yüzden dışarıda pandispanyası ovaleksle kabartılmış, üstüne krem patiseri sıvanmış puf puf yaş pasta, çok dandik olmadıkça hangi pastane olduğu fark etmez bile.

ne bileyim çok gaza gelmeden uğraşmayacağım ekler, profiterol gibi pateşu hamuruyla yapılmış tatlılar, yine yumuşacık hamuruyla, arasındaki krem patiserisiyle alman pastası vs çok hoşuma gidiyor.

baklava açacak halim de yok, gidip hacıbaba'dan yarım kilo fıstıklı baklava, of nefis.

Künefe ve sütlaçla besleniyorum, az önce yemekle birlikte sütlaç siparişi verdim. Yarışmacı arkadaşlara başarılar dilerim.

Of şimdi aklıma geldi. Normalde donut pek sevmiyorum, hele Krispy Kreme vs zincirlerinkini hiç sevmiyorum. Ama İzmir'de Gizem Kuzu Bakery var, donutları acayip güzel. Üff, canım çekti :(

Geçen dışarıda kireçte kabak tatlısı yedim, normalde kabak tatlısına bayılmayan birisi olarak başarılı buldum.

Yazın dondurma dışında tatlı yemiyorum. Kışın Pideban'da kavurmalı pidenin üstüne sütlaç gömerim. Acıbadem kurabiyesi, üzümlü kurabiye, çirkin kurabiye yerim.

Şerbetli tatlı, sütkaç harici sütlü tatlı, yaş pasta vs. yemem.

Bursadayim sevgili @Bruce

@peki madem kabak tatlisini allah affetsin hic sevmiyorum. Tahin ceviz serbet vs hic bisey kurtarmiyor bence onu. Annem yapiyor kirece yatirip, yalvariyor kadin nerdeyse ye diye yok bence hic hos degil fksnd

@gabe h coud ay cirkin kurabiye neymis ilk defa duydum.

Kim ne onerse, olumsuz bi sey demissin. Hicbir sey begenmemeye biraz programlamissin kendini. :)
Disarida yiyip begendigim tatlilar soguk baklava, kunefe, cruller, churros -canim cekti su an-, ekleri cok seviyorum bir de.

@sey mi dostum aşk olsun hiç öyle bişey düşünmedim iyi tatlı sevmek, aramak suç mu asdasdsdf ben de ekler, soğuk baklava seviyorum elbette ama biraz daha orijinal tatlar peşindeyim sanırım ve damakta kimyasal tat bırakmayan tatlılar lütfen

hayata doymadim tabii ki de... saglik oldugu sürece de doyacagimi düsünmüyorum. allah beni ve sevdiklerimi hatta kimseyi saglikla sinamasin insallah.

35 yasinda olup hayat bitti abii tripleri atmak da sacmaligin daniskasi. sebebi depresyonsa acil sifa diliyorum.
yani koskaca rahmi koc 95 yasinda daima gelecegi düsünüyorum diyor ama sen tamam oyun bitti doydum mu diyeceksin? :)

Hayata doydum demek biraz geniş bir bakış açısı oluyor, detaylandırmak gerekir. Tabii ki doymadım hayata, daha yapılacak çok şey var. Ama bazı yönlerden kendimde bir tok gözlülük görüyorum. Alışveriş mesela eskisi kadar keyif vermiyor, arkadaş edinme motivasyonum pek yok, çevremde az kişi olsun istiyorum. Eşyanın fazlası gözüme batıyor.

Onun dışında gezilecek görülecek çok yer var, yenilecek çok yemek var. Böyle şeyler hala ilgimi çekiyor, hevesimi kaybetmedim. Hayat güzel, kendimi daha iyi tanıyorum, kendi kendime iyi vakit geçirebiliyorum neden doydum bu hayata diyeyim ki?

i.imgur.com

doydum

bir şeye sahip olmak, bir yere gitmek, bir şeyleri yapmak doyurucu bir tatmin sağlamıyor.

"ee so what, noldu şimdi, napıcaz şimdi" oluyor. sürekli yeni bir hedef koymak gerekiyor. bir müddet sonra da sıkıyor bu. bir de ne yaparsan yap kendini başkalarıyla kıyaslamak gibi bir huyun varsa, işte o zaman asla hiç bir şey ya da edinim keyif vermiyor.

bu noktada dünyaya doymak mümkün olmuyor.
yine bu noktada, dünyaya doymaya çalışmaya reddetmek gibi bir şey ortaya çıkabiliyor. buna da depresyon mu diyoruz, tükenmişlik mi diyoruz bilmiyorum.

doyma çabasını yitirmek çok tehlikeli.

bir de dini öğretiler, bazı koşullanmalar var.
"yalan dünyanın rengine aldanmak" mesela. yaşama ve yaşamdan zevk alma isteğine yalan dünyaya yapılan yalan bir yatırım gibi hissediliyor bazen. bu da yaşam enerjisini yok ediyor.

dünya gelip geçici, şu fani ömrümüz kısıtlı, süleymana bile kalmadı dünya, önemli olan öbür taraf.. böyle düşününce dünyadan zevk almak bile ızdırap haline geliyor.

hedonist bir şekilde sürekli bir şeyler yapmak zorunda olmak da, zaten dünya fani deyip evden çıkmamak da aynı ağırlıkta iki uç gibi geliyor bana.

bence dünyayı keşfetmeyi hiç bi zaman bırakmamalı, ama doyumu da deneyim, gezmek, görmek bir şeye sahip olmakla tanımlamamalı

Deep web bir yorum olacak ama yaşamaya daha başlamadım sayılır.

Doymadım ama yarın ölecek olsam "ulan yaşayamadık bee" diye de üzülmem, hep tadını çıkararak, çok kasmayarak yaşamaya çalıştım.

Doymadım hiç hem de.

Kendi cevabımı da vereyim madem; biraz kendimden, biraz da felsefi...

Genel olarak düşününce hayata doyduğumu hissediyorum. Çünkü istediklerimin birçoğunu, en azından bir kere de olsa, yaşama şansı buldum. Ama bu “artık vazgeçtim” anlamına da gelmiyor elbette. Bazen öyle anlar oluyor ki, “tamam, yeter” diye geçiriyorum içimden; sonra fark ediyorum ki hâlâ yapacak çok şey var.

Tabii bazı noktalara gelebilmek için bedeller ödemen, bazı şeylerden vazgeçmen gerekiyor. Ben de hep o dengeyi bulmaya çalışıyorum. Ama ne tuhaftır ki dengeyi aradıkça bazen o denge daha da bozuluyor — hatta senin elinde olmadan.

İş sonunda yine dönüp dolaşıp zaman ve para meselesine geliyor. İkisi bir araya geldi mi büyük bir özgürlük gibi görünüyor; ama insanın içinde istek, merak ve heves yoksa hiçbirinin anlamı kalmıyor. Çünkü hayatın bütün deneyimlerini yaşamak zaten imkânsız. Her şeyi bilemezsin, hatta farkında olduğun şeyleri bile denemeden asla öğrenemezsin. Yani mesele aslında ne yaşadığından çok, nasıl hissettiğinde saklı.

Toplumun bize “dönüm noktası” diye sunduğu kalıplar var: istediğin işi yapmak, evlenmek, çocuk sahibi olmak… Bunlar seni tatmin edebilir, ama etmek zorunda da değiller. Başkasının hayatına özenmek de bir zorunluluk değil. Hele sosyal medya… Bence en çok doyumsuzluğu o körüklüyor. Hep daha fazlası, hep daha iyisi varmış gibi.

Oysa belki de asıl mesele, “benim için yeterli olan nerede?” sorusunu dürüstçe sorabilmekte gizli.

Doymadım demeyelim de hayatta iyi bi yere varamayacağımı, potansiyelimi kullanamayacağımı anlayıp pes ettim diyelim.

Yanii ölsem gözüm arkada kalmaz.

36 yaşında bir erkek olarak yazayım:

Yani görece hem evet hem hayır (bkz: Gulyabani diye bir şey yoktur ama olabilir de).

Detaylandırayım:

İstediğim noktaya geldim, daha güzel ve sürdürülebilir bir hayat için gelişmeye devam edeceğim.

Zamanında yaşamadığım deneyimler ve tecrübeler oldu. Bunlar için geç kaldım. Güzel bir arkadaş grubum, kız arkadaşım ya da lisede sosyal bir hayatım olmadı mesela. Pandemi öncesine göre çok şükür işim, evim var; ama hep hayatımda bir şeyler eksik diye hissettim.

Pandemi sonrası bugüne kadar “işte yaşıyorum bu hayatı” dediğim çok oldu. O eksiklik duygusu gitti. Ha, yine bir kız arkadaşım olmadı ama bazı şeyler de eksik kalsın.

36. yaşımı, 1 ay gecikmeli olmak üzere, 1 Nisan günü bir Avrupa ada ülkesinde Michelin Yıldızlı bir fine dining restoranda kendi başıma kutlarken dedim ki: Cinsellik bulunan barlardan, casinoya ve fine dining’e kadar çok şükür kendimce geniş bir yelpaze içinde deneyimler yaşadım.

1 Nisan’dan 43 gün sonra, 14 Mayıs günü başka bir Avrupa kentinde Bungee Jumping yaptım mesela. Kasım ayında planlamaya başlamıştım. Nerede yapabilirim, nasıl gidebilirim diye araştırdım. Karar verdimç Bunun için Avrupa’daki ada ülkesinden vize aldım, oraya gittim (gitmişken doğum günümü de kutladım evet) ve gerçekleştirdim.

Yazlıkta otururken kendi kendime “bu aralar iyi değilim, ben bir Avrupa şehrine gideyim” dedim. Pazartesi günü yöneticimden sonraki Perşembe ve Cuma için izin istedim. Yakın çevreme anlatırken yaşça büyük biri, “Dün yazlıktaydın, şimdi Avrupa diyorsun; ne biçim iş bu?” diye şaka yaptı. Dedim ki: “Kral, bunun için geliştirdim kendimi.”

En son gezide fark ettiğim iki durum oldu:

1) Daha sürdürülebilir bir hayat; tamam istediğim hayatı yaşıyorum ama bazı defolar ve açıklar var.

2) Hoşuma giden sadece yurtdışı gezisi değil, aynı zamanda o gezi sırasında hissettiğim rahatlık ve güven duygusu. İstediğim aslında bu rahatlıktı ve buna sahibim.

Bir taraftan kendimce kendimi gerçekleştirdim, ama öte yandan da gelişmeye devam ediyorum.

Doyduğumu söyleyemem. Sabahları sıcak çıtır ekmek ezine peyniriyle kahvaltı, öğlenleri buz gibi kola sigara, gece bütün bademli sütlü çikolata, yeni müzikler, denizde yüzmek, hayata doydum desem bunları sevmem, istemem. Öte yandan, yapmak, sahip olmak istediklerimin tamamının sebebi başkalarıyla hesaplaşmak. Bunun ne kadar çocukça, beyhude ve aptalca olduğunu bilsem de bundan vazgeçmeyi henüz başaramadım. Yoksa benim kendi adıma bir isteğim varsa da ben bilmiyorum. Aslında gayet memnunum, mutluyum.
Ama 36 yıllık hayatımda da aklımın beni birçok kere hüsrana uğratmasından sebep, aklımı dinlemeyip tedbiren daha iyi bir iş için iş başvuruları yapıyorum. Tek girişimim bu.

sabahtan beri jimi hendrix dinliyorum 4 albümünü bitiridm

Afrikadan bu sefer

www.youtube.com

radioparadise.com
Radyo paradise ın mellow kanalını açtım iki saattir arkada dönüyor

Birden akşamüstü enerjisi vurdu pearl jam - state of love and trust
youtu.be

open.spotify.com

Elvett- The Hill
open.spotify.com

heavy metal ama punk rock da gider
youtu.be

Okyanus ötesi uçuşlar uçakta sıkılacakları için zor olacaktır. 6 yaşındaki oğlumla kasım tatiline anne oğul singapur planlıyoruz içimdeki korkuyu tarif edemem :)

Önümüzdeki hafta itibariyle 32 ülke görmüş olacağım bunun yaklaşık 15 tanesine çocuklarla gittik. Büyük oğlumla çoğunlukla Avrupa gezdik, Avrupa haricinde 6 aylıkken new york a uçtum. 9 saat deliksiz uyudu 3 yaşında çocukla gitmekten daha kolaydı. Sürekli pusette oturdu, etrafa bakındı. Ek gıdaya başlamamıştım henüz, mama da hiçbir çocuğum almadı hiç yanımda mama taşımadım, exclusively breastfeeding yaptığım için yemek sorunu da yoktu.

2 yaşında Singapur a gittik (ömrümden ömür götüren tatil. Hep kanguruda taşınmak istedi ve babasının değil özellikle benim taşımamı istedi. Yürümedi, pusete binmedi, dönüş yolunda şortlarımı kemerle sıkmak zorunda kaldım. Üstümden düşüyorlar, kilo vermiştim. Sadece meyve ve hamur işleri yedi çok yemek seçti ama sentosa olsun botanical gardens olsun eğlendi oralarda ilgisini çeken çok yer vardı.

3 yaşında bali ye gittik. Biraz 3 buçuğa yakındı hatta, çok iyi laf dinliyordu. Yanımızda it gibi yürüttük gık demedi, her şey ilgisini çekti. Sadece o dev salıncağa ben bindim o binemedi diye mızıklamıştı. Tirta gangga da biraz zor gezdik suya düşmesin diye babası sırtına almıştı. Büyük olan şu an 9 yaşında, asla yemek seçmez, etrafı ile çok iyi ilgilenir. Sadece onunla tatile çıksam bile çok zevk alırım arkadaşım gibi davranır ama ikinci çocuk biraz işi bozdu.

İkinci oğlum doğduğundan beri arabayla Yunanistan a geçiyoruz yaz tatili olarak bir defasında arabayı ortaklaşa sürüp romanya ya kadar gittik. Oto koltuğunda çok güzel oturuyor ve uyuyor çünkü. Onun dışında sharm el sheikh e gittik bir yaşındayken, otelden çıkmadık mısır ı gördüm diyemem. Bir kez dalış turuna gittik eşimle o da nöbetleşe. İki yaşındayken de katar'daki rixos a gittik zaten görülecek yer azdı 2 gece çıktık gezdik şehri taksiyle yetti. Yine iki çocukla bir kez viyana ya bir kez de zürih e gittik. Avrupa harici bir yere pek gitmek istemiyorum çünkü hastalanıyorlar, güvenli olmayabiliyor, yemek derdi var, çok fazla yürümeli ise dayanamıyorlar. Bir de ben çocuklu tatilde standartlarımı ona göre ayarlıyorum, kendinden ödün veremeyen birisi zorlanabilir. En basitinden aklıma şu geldi salzburg da büyük oğlan tuz madenine girmek istedi, gidebilirdik de ama 4 yaş sınırı mı ne vardı. Vazgeçtik

Gitmek istediğim ve çok zor yerler Vietnam, Hindistan, Kamboçya, Peru (merdiven çok, tırmanmak lazım), afrika +1. Thailand a eşimle çocuksuzken gitmiştik mesela oraya da çocukla gitmem hayatımın en berbat gıda zehirlenmesini yaşadım orda ve sokaktan da bişi yemediğim halde

Evet. Diş hekimim de öneriyor. Haftada bir diş ipi, her gün ağız duşu ile bembeyaz dişler, sıfır dolgu ve çürük.

Evet fiyat performans olarak güzel bir alet, philips marka var

Bir dolgu olmuş 5000-7000 lira öyle bakınca titreşimli diş fırçası ve ağız duşu uygun bir yatırım

Titreşimli fırça 2000 civarı ağız duşu 3500 - 4500 lira

2 oral b eskittim, şu an Philips kullanıyorum. Oral b öneririm

2 ay falan oldu alalı, çok memnunum

Pierre Cardin ağız duşu çıkarmış 900 TL nasıldır acaba

Ucuz olanların basıncı iyi değil diyorlar, braun oral b nin çıkardığı ya da philips in modeline bak

evet ve tavsiye ederim, fazla kahveden dişlerim hemen sararırdı artık kolay kolay sararmıyor. sadece gece yatmadan önce kullanıyorum ama tembelim. bu arada benim ki ucuzlardan çin malı.

Tipik fransız uyuzlugu bence. Eğer turkiyedeki bir otele yapıldıysa bu yorum, tipik şımarık turist diye de ekleyebiliriz.

Normalini bilmiyorum da, şu ana kadar değil bundan şikayetlenmek bunu düşünmek bile aklıma gelmemişti.

Hizmet bağımlılığı. Ben aksine senin gibi rahatsız oluyorum üç kuruşa çalışan insanın bana sürekli feyk feyk gülümsemesinden, efendim demesinden. Beni doğru odaya yerleştirsin yeter. İnsanların tatildeyken kendini dük, düşes sanması da ayrıca gıcık ediyor.

"kural" nedir bilmiyorum ama sıradan vatandaş perspektifiyle ben sana katılıyorum.

birincisi o insan İŞ İÇİN orada. işinin gerektirdiği ölçüde belli standartları sağlamasını beklerim ama fazlasına gerek yok. yorgun olabilir, canı sıkkın olabilir, o an daha fazla dikkat gerektiren başka bir göreviyle uğraşıyor olabilir vs... 8-10 saat boyunca her girip çıkana selam mı verilir? karşısındakini robot belleyen, "ONUN İÇİN PARA VERİYORLAR KARDEŞİM" deyip insanlardan aralıksız güleryüz-hizmet bekleyen tiplere uyuz oluyorum. satın aldıkları şeyin belli bir hizmet, karşılarındakinin de insan olduğunu veya gördükleri biçimiyle bir "palyaço" olmadığını idrak edemiyorlar.

rahatsızlık konusunda zaten katılıyorum, girip çıktığım yerde sürekli birilerine selam verme veya onların gözü önünde olma hissini açıkçası sevmem. göz göze gelince nezaketen selam veren birine "niye veriyo" demem tabii ki ama bunun benim veya karşı taraf için gereklilikmiş gibi algılanması mental olarak yorucu ve gereksiz bir şey.

bana katılmayanlar olacaktır, hem kim girdiği ortamda güleryüzlü ve sevimli insanlar görmek istemez ama ben bunun gerçekçi olduğunu düşünmüyorum. öyle bir toplumda yaşamıyoruz. keşke herkes keyifli, mutlu olup gülümsese ama ben resepsiyondan da kasiyerden de böyle bir beklenti içerisinde olmam. yapıyorsa ayrıca memnun olurum. onun dışında işini belli standartlarda, insanca, bana saygısızlık-hakaret etmeden yaptığı sürece hiç sorun etmem.

Şimdi mal bir Fransız olma ihtimali yüksek olsa da Fransa'da şu selamlama olayı Türkiye'de yok ve bir Fransıza bu çok garip geliyor ilk başta. Misal Fransa'da kasiyer, yürürken denk geldiğin kişi vs sürekli bonjour/bonsoir diyorsun. Misal az önce alışveriş yaptım, kasiyerle birbirimize iyi günler diyerek başladık, iyi pazarlar diye bitirdik.
Benim eşim Türkiye'ye ilk geldiği zaman hiç kimse demedigi için acaba yabancı mi falan diye böyle sanmisti. Sonra anlamış kimsenin birbirine merhaba demedigini. Ve bana da şu an Türkiye'ye geldiğimde kasiyerlerin surata bile bakmamasi ya da yolda göz göze geldiğim kişinin merhaba dememesi garip geliyor çünkü benim içimden merhaba demek geliyor kültürel olarak alıştığım için.

Misal bir insan kesinlikle servis olarak Türkiye'de daha fazla servis alir Fransa'ya odakla bunu tartismal ben ama bu merhaba/iyi akşamlar kültürü bizde yok ve cins bir insansa bunun kültürel farkını anlamak yerine "bu ne lan" demiştir. Bana birkaç kere denk geldi cins Fransız misal Türklerin Fransa'ya vizesiz gelebildigini sanan, ülkede fransızca konuştuğumuzu düşünen falan. Hatta biri Amerika'ya ingilizce bilmeden gidip "banane onlar Fransızca öğrensin" demişti. Bu dediğim insanlar tabi hep 70 yaşında şu an.

Bu arada bunu her zaman da söylerim; Fransa'da ki carrefour kasiyerinin mutlu olması normal. 35 saat çalışır, kar payi alir, 5 hafta tatile çıkar.
Bim'de çalışan kişi günde 10 küsur saat çalışır, zor izin alır. Bu insan merhaba diyemez yani, sokayim merhabana der. Bunun aynısı Türkiye'ye hizmet sektöründe çalışanlar için geçerli, sömürü sektörü. O resepsiyonistin düzgün bir hayat yaşadığını sanmıyorum ve biraz sosyal beyni olan, biraz geldiği ülkenin durumu hakkında fikir sahibi olan böyle yorumlar yazmaz bence.

Luks otellerde yapiyorlar bu dedigini. Sanirim oyle egitim veriliyor. Millet de demek onu bekliyormus.

Ben geriliyorum valla. Mumkunse gormezden gelinmek istiyorum hatta fjfj
Bir yerde kalmistim. Sigara icilmeyen oda almistim. Aksam kapinin onune sigaraya cikiyor selam, sigaradan 5 dakikaya donuyorum selam fjfj
Bana gore degil. Ben sikayetci olmaz, cok begenirdim o fransiz yerinde olsam ama iste insandan insana degisiyor

resepsiyondakiler dünyanin her yerinde selam veriyor... ama kalabalik bir otelse ve resepsiyonla giris arasinda cok mesafe varsa selam vermeyebilir tabii...

bunu bookinge yazan maldir.

Selam vermiş ya da vermemiş umrumda olmaz. Somurtup terslemediği sürece istediği kadar nötr bir surat ifadesine sahip olabilir. Oturup da bunu eleştiren bir yazı yazmam değerlendirmemde

Mümkünse görmezden gelinmek istiyorum +1
Talep ettiğim zaman yardımcı olunması, soru sorduğum zaman bulduğum muhatabın yardımcı olmaya çalışması kafi. Etrafımda fır dönüldüğü zaman rahat olamıyorum

Fransa'da bu selamlaşma meselesinde inanılmaz bir kibarlık var. Bu ritüele uymazsan da seni hanzo belliyorlar.

Ben benimsedim açıkçası. Olması gereken budur.

Elimden geldiğince Resepsiyonistlerle göz göze gelmeye çalışıp selam vermeye çalışırım ama göz göre gelemezsem umurumda olmaz. Zira personelin işi vardır, bir şeyle ilgileniyordur. İşi gücü yok bana selam vermek mi uğraşacak!!!

Alien earth

Alien earth +1

Alien earth +1 ( dün izledim başarılı , sonradan b.ka sarmazsa iyi olmuş )

Dexter:resurrection başladı yakın zamanda. Gözden kaçmış olabilir

Uçuşan noktalar, ip parçası gibi şeyler önemsiz. Zamanla geçer.
Şimşek çakması dediğin, tahmin ettiğim şeyse, sonrasında göz ağrısı, baş ağrısı gibi şeyler yapıyorsa auralı migren olabilir, nörologlar bakar.
Ağırlık hissi göz tansiyonu olabilir mi acaba dedim ama ölçmüşlerdir diye düşünüyorum. Islaklık hissini ilk kez duyuyorum.

3-4 doktor görmüş. Onların söyleyemediği neyi söyleyebiliriz ki biz? İzmir'de olsan Dünya Göz'ü önerirdim. Ama yine de bir nörolog da görse iyi mi olur acaba?

Uçuşan şeylere floaters deniliyor. Tek başına önemsiz bişi. Bende de var 2 sene önce fark ettim. Yüksek miyopim harici hiçbir sıkıntım yok. Retina muayenemi aksatmam. Doktor önemsiz olduğunu kafama takmamamı, dikkat etmezsem beynimin onları filtreleyeceğini söyledi. Bir ara çok kafaya taktım o ara çok sinir bozucu oldular, hatta bromelain tabletler alsam ananas yesem faydası olur mu diye denedim (reddit te gördüm bu önerileri) ama pek işe yaramıyor. Gözün vitreus bölümünün yaşlanması ile ilgili. Bende şimşek çakması ya da başka şikayet olmadı.
Yüksek miyop hastalarında gerilme fazla olduğu için görülebilirmiş önemsizmiş

Şimşek çakması, tepeden kurum yağması, görme alanının bir kısmının kararması ise retina dekolmanı ya da posterior vitreus dekolmanı belirtisi. Retina dekolmanı olsaydı annenizin retinasını çoktaaan argon lazer ile yapıştırırlardı. O ciddi bişi (en çok korktuğum şeylerden biridir. Serde hipokondriyaklık var) demek ki posterior vitreus dekolmanı olmuş (ayrışma dedikleri şey bu) o yaşla beraber olan önemsiz bişi. Ama senede bir damlalı muayene şart her zaman. O aksatılmasın. İlacı yok bunların maalesef.

Öksürme hapşırma biraz fazla olmuş ama ağır kaldırırken zorlama olabiliyor. Bir de göze darbe ile retina yırtılabiliyor

diğerleri konusunda fikrim yok ama uçuşsan şeyleri azatlmanın en iyi yolu güneşli havalarda güneş gözlüksüz dışarı çıkmamak.

İçinizi rahatlatacaksa bu konudaki en iyilerden birisi İstanbul retina enstitüsünde murat karaçorlu (kendisi acil durum planımdır) muayene olup fikrini alabilirsiniz.

Ya da herhangi bir dünya gözdeki retina uzmanına gidin.

@kullaniciadi yazacağım çoğu şeyi yazmış. Annenizin makula oct’si çekildi mi? Büyük ihtimal retinada ayrılma/yırtılma söz konusu. herhangi bir göz hastanesinde makula oct çekilin.

İstanbul retina enstitüsünün hocaları dünya çapındadır ama böbreğinizin birini satmanız gerekebilir.

haha çok beğendim. güle güle kullanın.

Harika.
Fikir özgünse yaratıcılığına şapka çıkarılır.

baya iyi nerden satın alabiliriz :d

teşekkürler güzel yorumlar için,

çinli bir tasarımcının hobi kullanımı için paylaştığı bir çizim dosyası bu aslında. üzerindeki logolar ve görünmeyen yerlerinde bazı teknik ufak tefek eklemeler yaptım ben, geri kalanı tamamen 3d baskı teknolojisi ve biraz teknik beceri işte.

Güzel olmuş, bir mimarlık ofisi için çok uygun görünüyor.

Çok beğendim <3

Super. Kepce gibi :)

Merak ettigim: Malzemesi ne oluyor? Parcalarin birlesimi nasil oluyor?

@ermanen, teşekkürler,

malzemesi PLA filament, organik olduğu söyleniyor, insan sağlığına ve çevreye zararı olmayan bir hammadde.

Elinize sağlık çok şık duruyor. Bir öneride bulunayım, pla'nın ısı dayanımı çok kötü, ben olsam led'in takıldığı yeri abs ile basardım.

@kimlanbu teşekkürler, üzerindeki led ısınma yapmayan hazır bir led kiti, bambulab'ın kendi kiti. ama dediğinizde haklısınız, farklı bir led sistemi olursa ısınacağından ötürü ABS veya petg ht gibi yüksek ısıya karşı daha dayanımlı malzemeler kullanmak gerekirdi.

Yaratıcı. Güzel.

Çok tatlı. Yaratıcılığın ve ilgi alanının kombinasyonu olmuş.

Elinize sağlık, çok güzel ve orjinal olmuş. Üstelik bence harika bir hediye fikri.
Erkek çocuklarına, mimar, inşaat mühendisi olanlara... Ay imkanım olsa alır dağıtır dururum hediye diye. Öyle sevdim.

Ben de begendim sevimli bi sey. Eline saglik

kendisini reddediyor diye değil, kız kendi seçimlerinin sonuçlarını yaşıyor diye savunmuyor bence. biraz da su testisi su yolunda denilebilir. ya da kılıçla yaşayan kılıçla ölür vs.

Oo hoşgeldin incel kardeşim. Biraz da redpill furyasına kapılır...

Böyle toptancı genellemeler deryasına sosyal medya batağına çok düşmesin. İşine gücüne okuluna baksın hobi edinsin kendiyle barışık olunca istedikleri de olur. Hiç değilse kadın düşmanı olup çıkmaz.

psikoloji, sosyoloji, biyoloji okusa ya da en azından kadın erkek ilişkileri hakkında akademik makaleler karıştırsa olacak aslında da kolay yolu seçiyor arkadaşınız. öldürülen insanı savunmuyorsa da failden bir farkı kalmıyor zaten. geçmiş olsun

@f02561 +1

Beni tercih edip etmemesinden bağımsız olarak su yolunda kırılan/kırılacak testi için "kadir şekerci olayı gibi olmasın" derim, sonrasında da sevenlerine sabır diler geçerim. İnsanların kendi tercihlerinin sonuçlarını kabul etmesi gerekiyor artık. Tabii bu fail suçsuz ya da mağdur (veya yakınları) haklarını aramamalı demek değil.

Birazdan biri koşup gelir babaları ve abileri üzerinden örnek verir. Sanki konu oymuş gibi. Sonra da bütün erkekler potansiyel katil, erkekler ölsün der ve kapatır konuyu ahdahdah

Kadınım, hiç mafyatik keko maço atarlı giderli erkek seven arkadaşım olmadı çevremde. Asıl arkadaşın böyle kadınları nereden buluyor nerelerde tanışıyor? Demek ki seçtiği/bulunduğu ortamlarda da sıkıntı var. Suç onda.

Ayrıca öyle düşünmek normal değil. Genelleme var, tercih edilmemenin öfkesini kadına yöneltme var, şiddeti küçümseme var. Neyse ki her erkek o arkadaşın gibi düşünmüyor

Kişisel sorununu toplumsal sisteme genellemis. Arkadaşınızın üzerine dusunulecek bir argüman ürettiğini sanmıyorum.

Ha ama şu var, keko arzulayanla takilanla da bir kekoluk vardır diye düşünüyorum genel olarak, henüz açığa çıkmamıştır sadece.

Kadınların bunlara neden ihtiyaç duyduğunu, bunlarda ne ggördüklerini, onlardan o kadınlara görünenin ne olduğunu anlamaya çalışmak, her insanın samimi davranışı olur. Samimiyet göstergesidir yani.

Anlamaya çalışan insan şefkate daha yakındır, bu arkadaş şefkatten uzak.

Nerden biliyor kendi kız kardeşinin, kuzeninin, yeğeninin, kızının, öğrencisinin vs vs aynı şeyleri yaşamayacağını... bunları psikolojik ve sosyolojik anlamda anlamak ve değiştirmeye çabalamak yerine "madem gönülleri maçolara meftun oluyor ölsünler o zaman bana ne" demek, bu saydığım yakınları zarar görse onlar hakkında da bunu savunmasını gerektirir, vicdansızlık bu.

Kadın erkek ilişkilerinde hiçbir zaman yalnızca tek taraf sorumlu olmaz. Çünkü her zaman iki taraf birbirini etkiler, iki taraf birbirini kodlar. Girdiğim kod doğru çalışmadığında yahut hiç çalışmadığında dellenmem normal ama "madem uygun kod girmedim karşımdaki işkence çeksin gebersin ölsün" demem benim insan olmadığımı gösterir.

keko seviyorlarsa kekolarla birlikte olurlar. onlar da şiddet gösterirse yapacak bir şey yok herkesin kendi seçimi. kavgaya girip de ben dayak yedim demek ne kadar saçmaysa keko seviyorum deyip şiddete uğradım diye söylenmek de saçma. he düzgün görünümlü biriyle birliktedir o şiddet uygulamıştır ona diyecek bir şeyim yok ama keko seviyorsan şiddete uğrarsın büyük ihtimalle. e bunun için de söylenmeyeceksin.

danla biliç mesela keko seviyorum deyip deyip duruyordu bulmuş bir keko her yerde kızın peşinde yapmadığını bırakmadı. şimdi de kurtulamıyor ama efendi düzgün bir çocuk olsa "ay bu ne prenses gibi" der beğenmez bırakırdı çocuğu.

şiddeti bir kadın olarak kesinlikle desteklemiyorum yanlış anlaşılmasın. keko, maço, atarlı tiplerin peşinden gidiyorsa biri olmazsa diğeri şiddet uygular. bunun kurtuluşu yok. bazı şeyler de seçim meselesi. insanlar sokakta aman şimdi bana bıçak saplarlar ya da silahı vardır vs diye kavga bile ayıramıyor korkudan. canını biraz da sen koruyacaksın saçma insanları uzak tutarak. belayı bilerek kendine çekmeye gerek yok.

yani özetle su testisi su yolunda kırılır +1

oyle dusunmesi normal degil. buna "iyi adam sendromu" deniyor. icinde bol miktarda kiskanclik, ego, ve travma barindiriyor. ha mantigi yanlis degil; ama beni reddediyor'a baglamasi anormal. yoksa bence de gitsin kriminal tiplerle birlikte olsun dayak yesin hatta birbirlerini vurarak sayilarini azaltsinlar. hic humanist olamam insan,toplum kalitesi hakkinda.

"Kendi seçimi" konusu çok önemli. Bunu insanlar bilinçli seçim sanıyorlar. Neden kendi yaşadıklarından yola çıkıp da bazı şeylerin bilinçsizce yaşandığını görmüyorlar, bazı şeylerin tamamen aileden hatta çevreden geldiğini, her kadının her erkek tipini bilmediğini, bilemeyeceğini, insanın her şeye muktedir olmadığını fark edemiyorlar anlamıyorum.

Keko maço erkek seven kadın ya kekoların maçoların içine doğmuş onlarla büyümüştür ya da iletişim kurmayı bildiği tek erkek yapısı kekolar maçolardır. Hiçbir kadın kendini keseceğini bildiği erkeği sevmez arkadaşlar. Seviyorsa o kadın zaten sağlıklı kadın değildir bunu da düşünün.

Ülkenin neden böyle profiller yetiştirdiğini de düşünmek gerekir. "Kendi tercihi, su testisi su yolunda" falan çözüm değil, biri sizin bilinçsizce "tercih yapan" kız yeğeninizi haklasa ona da mı Kendi tercihi diyeceksiniz, onun için de mi üzülmeyeceksiniz, kılınız kıpırdamayacak... bu kadar hissizlik anlaşılacak şey değil doğrusu.

Yani @muhayyer'in bakış açısıyla olaylara yaklaşırsak, yoğun trafikte makas atarak ilerlerken iki arabayı biçip kendileri de tırın altına giren kekolar haberi okuduğumuzda, 'onlar, yetiştikleri çevre nedeniyle öyle oldular, bilinçli bir seçim değildi, onları o hale toplum olarak biz getirdik, dolayısıyla suçlu biziz deyip üzülmemiz gerekiyor.

Ben hep doğal seleksiyon derdim. Utandım şimdi.

@Mirket

Çok manipülatif konuşmuşsun. Ben öyle bir şey demedim. İlişkiler alanı her insanın özellikle bilinçaltının konuştuğu, tercihlerin altından her zaman bilinçaltı çıkan bir alandır. Aile terbiyesinden ailenin içinde yetiştiği kültürlere, her bir insanın kendisine hamile olunan dönemde yaşananlardan çocukluk ergenlik döneminde yaşadıklarına, hayatın getirdiği dışsal etkilere kadar her şeyin etkileyip şekillendirdiği şeydir bilinçaltı, en çok da kişinin kendi değerini en çok da cinsel kimliği üzerinden anlamaya ve varlığına ikna olmaya çalıştığı alan olan ilişkilerde bilinçaltı konuşur bilinç değil.

En bilinçli tercihlerinizin altında bile bilinçaltınız vardır, İLİŞKİLER alanında. Ama trafikte ya da siyasette ya da daha farklı alanlarda öyle değil. Çünkü bu alanlarda cinsiyet ve duygular yoktur. Cinsiyetler ve duygular sadece yan etkilerdir, doğrudan yönetmez tercihlerinizi.

Şimdi sen beni salak yerine koymaya çalıştığında ben karşımda kendini ezik hisseden, konuyu kendi egosuyla özdeşleştirip acı çeken ve doğruyu duymaya tahammül edemeyen birini görüyorum. Doğrunun peşinde olan birini değil.

Ayrıca evet, her toplumun da o dediğin noktaya ulaşması gerekir, orası zirvedir ama bizim denizin dibine ilerlediğimiz şu dönemde kıyıya çıkmaktan başka düşüncemiz olmamalı. Utanmana sevindim, utanmasan daha kötü çünkü.