Üzülmüyorum valla bitse de kurtulsam diyorum şu sıcaklardan.

Yazı çok seviyorum. Bittiği için üzülüyorum. Yine de Eylül sonu yazlıkta ve Ekim’de İspanya’da biraz daha uzatabilme şansım olacak.

Ege’de oluyorum ben genelde Türkiye’de. Bu yaz klasik yazlıkspor dışında Yunanistan’a da gittim.

Yaz bittiği için değilde, günler kısaldığı için üzülüyorum

muğla'ya falan gittim ama keşke 1 hafta daha denizde dolu dolu yüzebilsem. deniz için keşke bitmeseydi diyorum

yazın bize egede eziyet gibi. 40 derece ve üstü. klimasız bir hayat yok. sahillere gitsek hem sıcak hem kalabalık. kışın bu kadar dışarıya çıkmaktan korkmuyoruz.

yalnız değilsin. 3 dostum var. biri istanbulda biri ankarada ,onlarla bile görüşemiyorum. yakınımda olan da 2 çocuk babası, adamın 2 dksı yok. sevilmemek değil artık insanların birbirine ihtiyacı azaldı, kendilerine arkadaşlarına ayırdıkları vakit azaldı. bu dönem böyle herhalde.

Evliyim ben de eşimle birbirimizin en yakın arkadaşıyız valla başka birine pek ihtiyaç duymuyorum ben.

Çok arkadaşım vardı yediğim içtiğim ayrı gitmediği. Ama zaman her şeyi bitirdiği gibi arkadaşlıkları da bitiriyor. Bence olağan bir durum.

Valla kafam da çok kaldırmıyor açıkçası iş yerindeki dramalar sosyalleşme kotamı rahatlıkla dolduruyor

İyi gene evlisin,ben onu da bulamadım,kaldım tek tabanca.
Zaten artık sosyallik net azaldı genel olarak.reels kaydırır gibi insan kaydırıyorlar resmen,olay bu

ben arkadasliklardan beklentimi düsürdüm.

dost falan diye degil de sosyallesmek olarak bakiyorum. belli bir yastan sonra o genclikteki samimiyeti bulmak zor. buna gerek de yok zaten. core cevrem (esim ve insallah saglikla dogacak oglum) benimle olduktan sonra geri kalaninin cok da önemi yok.

Herkes benzer durumda. Yas, sorumluluk, donem hepsi etkiliyor. Fakat esim en iyi arkadasim, ailem en iyi arkadasim gibi soylemler de dogru degil. Insan hayatinda aile vardir, arkadas vardir, dost vardir, es vardir vs. ve bunlarin hepsinin rolu, iletisimi farklidir. Bazen duyuyorum babam benim en iyi arkadasim falan diyorlar. Bu psikolojik acidan dogru ve saglikli degil. Baban senin baban, hem bir gerekli otorite figuru, hem de arkadaslarinla paylastigin seyler, iletisimin farkli.

@sour+1
Hayattaki herkesin rolü ayrı olmalı.
Belli bir yaştan sonra eski dostlukları korumak yeni dostluklar kurmak zaman ve emek istiyor. Ya hep kötülere denk gelmişsinizdir ya da yeterince emek vermemişsinizdir. Ya da hiçbiri It is what it is.

maalesef, eski dostluklar kalmadı ve kalmayacak. Eskiden dostlarımızla fiziki dünyada ortak mücadeleler verirdik. Birlikte sokaklarda gezerdik, bir amaç için uğraşırdık. Şimdiki dünyada bu tarz iletişimin, ortak hareket etmenin bir imkanı çok çok az. Haliyle yeni dostluklar edinmek çok zor.

Ek olarak 25 yaşından sonra artık yeni arkadaş edinmeler de epey azalıyor. Çevremde 50 yaş üzeri kişilerin arkadaşları ve dostları şu gruptan oluşuyor genelde.

- en fazla 1 tane ortaokul arkadaşı
- lise arkadaşları
- üniversite, yüksek lisans, kurs arkadaşları
- asker arkadaşları
- dernekten arkadaşları
- komşu ve mahalle arkadaşları
- eski iş yeri arkadaşları

Bunlar dışında arkadaş bulmak genelde yok gibi bir şey.
İkincisi de, artık aynı çatı altında olmadığın her kişiyle zaman içinde yolların ayrılıyor. İkinizi de büyüten zaman, sizlere aynı hayatı göstermediği için iki karakter farklı şekilde şekilleniyor. Bu da dostlukların erimesine neden oluyor. Bu da hayatın başka normal bir kısmı.

Geçmişte hatalar yapmış olabilirsin veya bilerek arkadaş kitleni değiştirmek istemiş olabilirsin. Bu davranışa doğru veya yanlış diyemeyiz, tercihini böyle yapmışsın belki de.

Yeni arkadaş edinmek istiyorsan bu yaştan sonra seçeneklerin şunlar olabilir;

- Spor faaliyetleri: fitness salonu, yelken kursu, kürek eğitimi, tenis gibi orta yaşlarda da yapılabilecek sporlara gidip çevre edinebilirsin.
- Sanat faaliyetleri: Resim, heykel, müzik, tiyatro, karikatür, fotoğraf gibi ilgilendiğin bir sanat dalında eğitimler alırken çevre edinebilirsin.
- Hobi faaliyetleri: Yoga, astronomi gözlemi, motor sporları, botanik, balıkçılık, trekking gibi faaliyetlere katılabilirsin.
- Gezi faaliyetleri: Şehir içi geziler, kültür gezileri, yurtdışı gezileri, her mevsim bir ili geziyoruz... gibi projelerle kişiler edilebilirsin.
- Dernek faaliyetleri: Fiziki olarak katkı sağlayabileceğin derneklerde kişiler ile tanışabilirsin. Arama kurtarma, yangın söndürme, sağlık, politika, eğitim, kültür... gibi ilgini çeken konuda bir derneğe katılmak da oradaki üyelerle epey bir yakınlık elde etmeni sağlar.

Bu arada 40'lı yaşların başına geldiğinde, hayatı büyük ölçüde anlamış olacaksın ve artık dosta veya arkadaşa pek ihtiyaç duymayacaksın. Sadece boş zamanlarda seni oyalayacak bir avuç kişi olsun yeter diyeceksin. Ailen o boşluğu dolduracak. Ve bir de kimsenin senin dertlerine derman olamadığını göreceğin için, artık dost veya arkadaşlara da daha az ihtiyacın olduğunu hissedeceksin.

Kıymetini anlamak demeyelim de yarim kalmisliklar var tabiyyy B-) kesge deneseydik denilenler falannn

Flörtüm oldu da sevgilim olmadı. Sevgililerimin kıymetini zamanında bildim, şükür.

Oldu tabi. Dayısı belediye başkanı oldu ya evlensek ballı ihale, merkezi bir yerden büfe garantiydi.

olmadı.

1. beni aldattı
2. love bombing sonrası ailevi sorunlarım var dedi gitti
3. aşırı kıskançlık sonrası bana hakaretler etti ve bu sefer ben ayrıldım

1. benim kıymetimi sonradan anlamış
2. 2 aylık bir şeydi önemsiz
3. kıymetimi anladığını kendine bile itiraf edemeyecek kadar narsist

bunlar haricinde takılalım ama sevgili olmayalım diyen 2 flörtüm de (farklı zamanlarda) sonradan bana ulaşmaya çalıştılar ama ben engelledim tabii.

Kıymetini anladım, çok pişmanım gibi değil de bazı konularda haksızlık ettiğimi düşündüm bir kaçı için.

Yani insan gördükçe, büyüdükçe olgunlaşıyor. O zamanlar sorun ettiğin, kusur gördüğün şeyler için, zamanla ya "o kadar da büyük değilmiş" diyorsun, ya da öyle şeyler görüyorsun ki önemini yitiriyor, ulan yine o iyiymiş diyorsun.

Toylukları oluyor ister istemez iki tarafın da.

Olmadı valla

Oldu maalesef.

Olmadı.

Flört oldu sevgili olmadı +1

Dibini sıyırdık soğuduk ayrıldık şükür.

Olmadı. Ben bunla niye sevgili olmuşum ki dediğim oldu. Hatta neredeyse hepsi öyleydi.
Sonunda kalbime ve aklıma uygun birini bulup evlendim.

börek

yiyecek olan siz değil misiniz? canınız ne istiyorsa...

Tahin pekmez

Kuru domates salatası, börek çeşitleri, labneli poğaça, girit ezmesi, tahinli çörek..

Zeytin ezmesi, kahvaltilik sos ve bulabilirsen tahanli (tahinli) pide.

Meyve salatası.

dereotu poğaça

pankek, pişi, krep, nutella, reçel, sigara böreği, patates kızartması, acuka, milföy, simit, kabak-patlıcan-biber kızartması, yoğurt

Ben son zamanlarda pirinç yufkasından yaptığım böreklerden götürüyorum hem çok basit yapılıyor hem de lezzetli.

önceden kararlaştırmadan yapmayın herkes simit poğaça alıp gelmesin.

Küt bööreği ,bol pudra şekerli.
Belki kruvasan,maliyet uyarsa.
Ev yapımı poğaça falan seçeneklerde olabilir,ama buzluğa atın tazeyken. Yoksa ertesi gün bile bayat gibi oluyor

Kaymak, bal, tereyağı

Girls wanna have fun:
youtu.be

Künefe için özikizler katmer için de metanet. Zekeriya usta da fena değil ama ben Metanet'in katmerini daha çok beğendim. Ancak Metanet katmer için, beyran için olan şubenin hemen karşısında olan şubeyi diyorum.

çelebi baklava için ok ama koçağa gidilecekse ekstra gitmeye gerek yok. koçağa gittiğinizde yaprak şöbiyet'in tadına bakmayı da unutmayın.

ciğer için tike ciğer önerebilirim f/p
künefe kesin özikizler
dondurma isterseniz doğan dondurma- kadayıfıda var ama özel olarak antepte kadayıfa gitmeye gerek yok
güzel bi döner yemek isterseniz ustabaşı
çulcuoğluna kesin gidin ama lahmacun vs için değil karışık kebap
üçler - lahmacun kesin ok gitmişken başka şeylerin de tadına bakılabilir güzeldir
halen patlıcan mevsimindeyiz ali nazik de yenir. imam çağdaş diyeceğim tüm kötülemelere ve olumsuz yorumlara rağmen.

beyran ve kebaplar kelebek 10/10
lahmacun çıtır 10/10
baklava koçak 100/10
baklava çelebioğulları 10/10
baklava imam çağdaş 10/10
katmerci zekeriya usta 9/10
alkol hışvahan 1500/10
kahve kaleoğlu mağarası 9/10
kahve tahmis 7/10
baklava imam çağdaş 10/10
yemek imam çağdaş 9/10
künefe özikizler 10/10

son 1-2 senedir görüşmediğim/yazışmadığım, görüşme ihtimalimin de olmadığı insanları silerim.

kimseyi silmedigim icin telefonum altin rehber gibi oldu. silmek en iyisi.

Silmiyorum

silmiyorum, özel bir sebebi yok.

Uzun zaman sonra birini aradığımda telefonumu silmemişse mutlu oluyorum. Kendim de silmiyorum.

Eskiden silmezdim ama son 2-3 yıldan beridir siliyorum. Bir daha konuşma/görüşme ihtimalim yoksa ne gerek var kalmasına diye düşünüyorum.

silmem. rehberde durması niye sorun olsun ki.
böyle tipleri hiç anlamıyorum hemen instagramdan bile siliyorlar. kavga etmemişsin bir şey olmamış. sadece uzaklaşmışsınız birbirinizden.
çok ergence hareketler geliyor bana.

Silmem.

Aklimda durmuyor ki rehberda duruyor. Silmek ya da silmemek bir sey degistirmez. Yarin bir gün bir sey sorucak olsam tel numarası bulunmasi benim avantajim olur.

neden sileyim ki? telefon rehberleri artık sınırsız sayıda kişi içerebiliyor.

Telefonum altın rehber gibi +1

Telefon rehberlerinin sınırsız sayıda kişi içermesi mevzusu değil aslında. O kişiyle olan bağını koparma isteği, sembolik bir şey.
co2s2

Ben de silmiyorum. Bu sebeple 15 senelik numaralar var, hala o kisilere ait oldugunu bile dusunmuyorum. Ama benimki sirf usengeclikten :)

Onun disinda rahmetli anneannem ve dedemin numaralari da var. 4 sene gecti ama onlari silmeye elim gitmiyor henuz.

kalabalık sevmiyorum. kaydırdıkça sonu gelmeyen rehber benim sinirimi bozar. :d

silmezsem, sırf rehberimde kayıtlılar diye exlerim, eski iş arkadaşlarım veya yöneticilerim whatsapp profil fotoğrafımı falan görürlerrrr. :d bunu şimdi düşündüm ahahha

yani sonuç olarak konuşmadığım veya konuşmayacağım insanın numarası neden dursun ki? rehberin amacı iletişim kurmak.

numara silmem için bi 10 yıl geçmesi lazım ve sıfır bağ.
Görüşmediğim insanların mesajlarını tutmam genelde

silmiyorum. ama üşengeçliğimden. silmek lazım

edit: aklıma geldi de benim yılllllaaaarrrrdır wp konuşmalarım bile duruyo. baktım da 2017 den yazışma kayıtları var fiyuvv

isimlerini değiştiriyorum. artık başka bir kişi oluyorlar. eski sevgilim, eski arkadaşım vs olmuyorlar.

uzun zamandır görüşmediysem ve görüşme ihtimalim yoksa siliyorum. akraba vs ise silmemeye çalışıyorum. vefat eden kişileri silemiyorum. rehberimde onlarca vefat eden kişi mevcut (rahmetli babam dahil)

Silmiyorum

Benim için manzaralı ev. Baktıkça içimi daraltan ev büyük olsa ne yazar.

Hiç manzaralı evde yaşamadım. Bi yaşayıp görmek için onu seçerdim.

ikiside problemli bence. manzarali olanda yatak odasinda cam olmamasi buyuk handikap. oburunun de baska binaya bakmasi sikinti.
ikisini de almam, beklerim.
buyuk binalar ise yakin zamanda baskalari da mutlaka satisa cikacaktir.

kiralik evler @cooper. zaten ikisini de tasiyan evler var ama bu sefer de cok pahali oluyor. bina zaten sehrin tam merkezinde luks ve yeni bir rezidans. ama butceme gore ya kucuk ya da manzarasiz kiralamak durumundayim.

building code’a göre ABD’de yatak odalarinda disariya acilan bir pencere bulunmak zorunda. bu kucuk daire studyo mu? Ya da odanin kapisi yok mu? Planda ne diye geciyor?

Onun disinda kisa bir sureligine kirada oturacaksam ve layout beni cok etkilemeyecekse manzarayi secebilirim. yillar once manzarali bir dairede yasadim ve gercekten her gundogumu sihirliydi. hala arada dusunurum.

kiraliksa o zaman manzarali olan.

@eileen, open bedroom diye geciyor ve oda bir paravanla koridordan ayriliyor. studyo ile 1 bedroom arasinda bir konsept. amac yatak odasini oturma odasindan ayirmak.

tahmin ettim. o tip dairelerde genelde closet space sorun oluyor. eger yeterli closet alani varsa tutulur. bence buyukluk haricinde closet space olarak da karsilastir.

Camiye veya kiliseye gercekten o kadar yakinsa hicbiri.

Manzaraya insan doyuyor ya da alisiyor. O yüzden daha kullanışlı olani secerdim ben.

bu sartlarda manzarali ev.

büyük ev çünkü büyük manzaralı evi olanlar manzaraya vakit ayıramıyor.

manzarası olan evde uzun süreler yaşadım.
layout'u düzgün olan evi tercih ederim.

Bu ikisi arasında büyük olan ev. Yatak odasının camı olmaması ne demek?

her sekilde manzarali ev.
önceki evimizin harika bir manzarasi vardi. öyle mimari ya da agac magac olarak falan degil ama önü cok acikti ve muazzam güzel günbatimlari izlerdik. telefonum, orada yasadigimiz 3.5 sene boyunca neredeyse her gün cektigim günbatimi fotolariyla dolu. o evden cok kücük oldugu icin ciktik. 60 m2'ydi ve sahiden artik yetmiyordu.
yeni eve gecerken hem büyük hem manzarali olsun istemistim. istedigim de oldu, simdi de harika bir dag ve orman manzaramiz var ama o ilk evimizdeki gün batimlari inanilmaz büyülüydü. 4 sene aradan sonra bile aklima geliyor. filtresiz, photoshop'suz, alt kismini kesip gönderebilirim bunu, her aksamüstü böyleydi: ibb.co ve hayir, alismiyorsunuz. ben alismadim yani, her gün ayni heyecanla izliyordum. su an yasadigimiz yerde daglar gökyüzünü biraz sikistiriyor, o sebeple eskisi gibi acik alandan göremiyoruz artik günbatimlarini. os ebeple hele önü de aciksa bence manzaraliya gecin. büyük evde her zaman oturulur ki bunun da kibrit kutusu kadar olmadigina eminim.

manzara ilk girdiğiniz zamanlarda önemli. daha sonraları belki 6-7 ay o manzaraya dönüp bakmayacaksınız bile. haa misafirer için iyi bak. onlar bayılıyor ilk defa gördükleri için. bu arada %20 de pek önemli bir fark değilmiş yani. sayın alacaksanız küçük de olsa olsa manza kirada oturacaksanız diğeri.

ev ferah olcak seni darlamıcak.

Kiralıksa ucuz olanı seçerim, satın alıncaksa büyük olanı.

kısa bir süre oturacaksanız manzaralı ev

uzun süre oturacaksanız gelecekteki planlarınızı da içine katarak düşünmenizi tavsiye ederim. örneğin bir çalışma masası, çocuk odası, hobi köşesi gibi şeyleri düşünerek manzaralı eve sığıyorsanız yine manzaralı ev. ama sığmıyorsanız yeri geliyor 3-5 metrekare bile insanın ihtiyacını çok iyi gideriyor.

camsız oda olmaz. manzara güzel bir artıdır ama evin içinin kullanışlı olması temel şeydir.

Manzaraya kısa sürede alışınır / doyulur bence.

Çok misafirim geliyorsa, manzaraya karşı kahvaltı, çay kahve içme vakitleri olacaksa belki...

Ama onun dışında evin kullanışlılığı ve ferahlığına doyulmaz, aksine alışınır ve aranır. Şahsi fikrimdir.

80 m2'den 60 m2 eve geçtim kısa zaman önce. Evin en sevdiğim yanı iki balkonum. Çayımı kahvemi alıp orman manzarasını seyretmeyi ve gökyüzüne bakmayı çok seviyorum. Uzun yıllardan beri ilk defa sadece apartman manzarası olmayan bir eve taşındığım için memnunum. Daha kullanışlı bir evi tercih ederdim tabii, ama bütçem dahilinde doğru bir karar verdiğimi düşünüyorum.

manzaralı evde yaşadım, ve kesinlikle geniş ev tercih ederim.

en fazla 2-3 hafta sonra gözünüz manzaraya alışıyor, ancak bi misafir geldiğinde hatırlıyorsunuz. istanbul'da köprülerden geçerken kimsenin manzaraya bakmaması en iyi örneği bence.

senelerce istanbul şartlarında, muazzam bir manzara ile yaşadım. boğaz manzarası değildi ama istanbul'da bulunabilecek en iyi manzara idi.
inanın bir yerden sonra manzara bir şey ifade etmiyor ve evin ne kadar kullanışlı olduğu daha öne çıkıyor. bazı günler eve gelince o manzarayı görmüyorsun bile.

Manzaralıyı tercih ederdim

Esyalarima ben de baglanirim. Cok zor.

Yeni yüzüklerle bag kuracaksiniz. Allah daha güzelini karsiniza cikarsin. Evde degil disarida arayin artik.

merdaneli çamaşır makinesi?

benim tek bildiğim aradığım şeyi asla bulamadığım ve saçma sapan bir anda gözüm bir yere takılır yerde birşeyin yanında parlar falan öyle bulurum, arama unut ve bulduğunda çok sevineceğini bilerek devam et.

süpürge +1
birde çamaşır mak. altında su boşaltma yeri var sağ altta kapak oluyor orayı aç yuvarlak şeyi çevir belki orda olabilir

Son bir "arama günü" planlayın önceden. Mesela "bu çarşamba saat 17:00-21:00 arası".

Son kez bakacağınız her yere bakın. Sonunda -ki bulamayacaksınız büyük ihtimalle- oturup vedalaşın yüzüklerinizle. Ciddi ciddi arkalarından üç beş kelam edip helalleşin. Bir kapanış olsun. Mesela "Sizi severek takmıştım ama nasip buraya kadarmış. Sizinle olan maceram bitti. Sizi severek kullandım. Sizden razıydım. Elveda..." gibisinden... Sonra bir bardak bir şey için. Yahut şeker, çikolata yahut sevdiğiniz bir şey yiyin.

Bu kapanış ritüeliyle birlikte. Asla bulacağınızı umut etmemeye ve bir daha aramamaya karar verin. Hatta diyelim yaptınız bu kapanış törenini ama bir hafta sonra aklınıza çok mantıklı bir yerde olma ihtimali geldi daha önce bakmadığınız. Oraya bile bakmayın. Konu kapansın. Acısıyla tatlısıyla sizinle geçirdiği günler bitmiş oldu o yüzüklerin. Şimdi yeni şeylere odaklanma zamanı...

Kedinizle daha fazla ilgilenin. ( samimi cevap )

bunun arkasında başka durumlar var. onları size gösteriyor olmalı. bununla ilgilenmiyor olabilirsiniz. sizin kararınız.

beşeri olarak da, el şeklinde yüzüklükler var. her koşulda oraya takmaya alışmanız lazım. 21 gün tekrar ettiğiniz her davranış alışkanlık için bir adım. sonra bunu 90 güne tamamlayınca yerleşiyor. diş fırçalamak gibi.

genel olarak bir kaygı, anksiyete ve mutsuzluk durumu söz konusu olabilir. b6 eksikliği olabilir. bağırsaklarınızda sorun olabilir. hekime gitmenizde fayda var. fonksiyonel tıpçı ruhani nedene de iniyor.

ben bir gün sabah uyandım ve tek bir dişimin olmadığını farkettim. galiba 24 ya da 25 diş yaptırmıştım ve o zamanlar cidden servet gibi birşeydi değeri. zirkon kaplamaydı ve ve sallanıp duruyordu. diş hekimi de 3 gün sonraya gün verdi. tek bir diş. ev 4+1 ve 250 m2. dedim ki ben bunu bulacağım. öyle bir aramayı fbi, cia yapamaz. sonuç; bulamadım. geriye tek bir ihtimal kalmıştı. yutmuş olabilirdim gece uyurken. .........
neyse o tek dişi buldum. :))))))))))))))))))))))))

Çöpe gitmediyse evden çıkar bir gün.

Aslının yerini tutmaz ama fotoğrafları varsa bir atölyeden kopyasını yaptırabilirsiniz.

alternatif yöntemler de var bulmak için, bir ritüel önerisi okuyunca şimdi :) ancak ben yine de bunun arkasındaki "kaybolmuşluk" ile ilgilenmenizi tavsiye ederim.

ethem dede'den bulmasını isteyebilirsiniz.

horary astrolojisi kayıp eşya bulmak için de kullanılır.

başka bir de şeytan ta*akları bağlama var. bundan şahsen imtina ederim. detayını o yüzden bilmiyorum.

Janderzel zartanyan +1

Dua etmenin kimseye bir zararı yoktur, dua edilebilir. Ayrıca horary astrolojisi bu tarz sorularda çok büyük çoğunlukla nokta atışı cevaplar verir, tabii işin ehline başvurmak gerekir. Bence düşünülebilir.

İkisi de mutlaka ve mutlaka artık yoksa da bir şeylerin ikamesi olmuş olmasına niyet etmek iyi olabilir. Kimi der ki en sevdiği şeyi bağışlayan insan sadaka vermiş olur, başından bela savmış olur der. Böyle bakılıp daha az üzülünebilir, takıntıdan uzaklaşılabilir. Ya kendini kastıkça kasıcan üzüntüden kaktüs gibi olucan ya da yukarıdakileri dahi deneyip hiçbir şey elde edemezsen salacan çayıra Mevla kayıracak. O şekilde yani...

Emreonar in cok guzel londra onerileri oluyor, zevkine guvenirim

Open marketleri de mutlaka denemenizi öneririm. Borough market, camden market. Dünya mutfaklarından çeşit çeşit yemekler ve tatlilar atıştırmalıklar var. Borough markette rye ekmeğinde beef sandviç yemenizi öneririm.

Henüz gitmedim ama listemde Brasserie Zedel var. Fransız mutfağı.

Denemediyseniz eğer pazar günü bir pub'da Sunday roast deneyebilirsiniz ya da fish and chips.

Tatlı için hazır sonbahara girmişken humble crumble'ı öneririm. Best seller olanı üzmez.

dishoom’a gitmemişsin ama flat iron’a gitmişsin

ben happy lamb çok seviyorum.. fiyat performans bence.. ama min 2-3 kişi gitmek gerek. hot pot moğol mutfağı konsepti ama bizim damak tadımıza uyuyo. kuzu ağırlıklı.. özellikle serin havalarda çok tatmin edici. sınırsız menülerinden alırsanız çatlayana kadar et yancı mantı vs. getiriyorlar. iyice aç gitmek gerek o yüzden.

tek tavsiyem anında hizmet beklememek olacak. çok acıkıp gittiğinizde uzun süre bekleyebileceğiniz için perişan olabilirsiniz.

bir de bazı mekanlarda önce alkol alırlar. yemek sonra gelir. orada yaşayanlar daha net bilgi verecektir.

St.John - stjohnrestaurant.com
Circolo Popolare www.circolopopolare.com

@kuehles blondes: baktım teşekkürler

@amaranta ursula: bu marketlere gittim sunday roastu, fish and chipsi de yazmıştım mesajımda. rye ekmeğinde etli sandviç the black pig'deki sandviç mi oluyor onu bilemedim.

@deartheodosia: o da listemdeydi ama fırsat olmadı bu sefer kesin bi hint restoranına gitmeyi düşünüyorum burası da olabilir daha iyi denen yerler de var bakıcam bi.

@iwillsee: fotoları güzel görünüyor buranın ama tek gidicem tek de gidilmez mi ya olur gibi geldi bana.

@janderzel zartanyan: daha önce yukarda yazdığım yerlere ve ek birkaç yere daha gittim valla türkiye'ye kıyasla ekstra bir bekleme süresi göremedim. yemeğine restoranın tarzına göre değişir tabi.

@ruprect: buralar listemdeydi ama gidememiştim.

Beğeninize istinaden size İhsan Oktay Anar'ın Suskunlar kitabını öneriyorum.

Ölmeden önce okunması gereken 1001 kitap adlı bir kitap var. Bu kitaptaki 1001 kitaplık liste internette çeşitli kaynaklarda bulunuyor. Sanırım D&R'ın sitesinde de vardı. Ben bu konuya takıldığım yıllarda 300 e yakın diye hatırlıyorum, adedi türkçeye çevrilmiş durumdaydı. Bu listede adı geçip de okuyup pişman olduğum, zaman kaybı olarak değerlendirdiğim hiçbir kitap olmamıştır ve tamamı dünya edebiyatının kült eserleridir.
Sağdan soldan, tavsiyeler almaktansa bu listeyi edinip sıradan tamamını okumanı öneririm.

Ek: Sağdan soldan tavsiyelerin değersiz olduğunu aklımdan bile geçirmem de zevkler ve ilgi alanları farklı oluyor. Onu kastettim. D&R'ın listesi hala duruyor. Şurada.

www.dr.com.tr

calikusu?
lisedeyken türk klasiklerini cok okumustum. hepsi iyi tatlar birakti. resat nuri güntekin'in, kemal tahir'in, yakup kadri'nin, halikarnas balikcisi'nin, suat dervis'in tüm eserlerini tavsiye ederim. mavi sürgün bence türk dilinde yazilmis en güzel eserlerden.
halide edib'in türk'ün atesle imtihani cok iyiydi. erendiz atasü'nün dagin öteki yüzü kitabi cumhuriyetin ilk yillarindaki psikolojiyi anlamak icin harika bir kaynakti.
bir dinozorun anilari sadece eski istanbul betimlemeleri vermekle kalmaz, eski istanbul insanini da cok güzel anlatir.
saatleri ayarlama enstitüsü muhtesem bir anlatimdi.
devlet ana epik bir destan gibiydi.


hep türkce önerdim ama eski istanbul betimlemesi diyince aklim hep bunlara gitti. yoksa mesela, destan demisken, "geceyarisi cocuklari"ni okumus muydunuz?

www.iskultur.com.tr

Dinle, Küçük Adam - Wilhelm Reich
Cehenneme Övgü - Gündüz Vassaf
Dorian Gray'in Portresi - Oscar Wilde
İnsan Olmak - Engin Geçtan
Aynalar -Eduardo Galeano

Çok var da ilk aklıma gelen, Emile Ajar/Romain Gray -- Onca Yoksulluk Varken

orhan pamuktan devam.

Sıcak külleri kaldı
Başucumda Müzik

Su gibi akıp giden, okuma temponu sana geri verecek, 70'ler Türkiye'sinde geçen bir Vedat Türkali romanı;

(bkz: yeşilçam dedikleri türkiye)

Vedat Türkali’yi çok severim o kitabını okumamıştım listeye ekliyorum.

Dünya klasiklerinin çoğunu ve Çalıkuşu’nu okumuştum diğerlerine bakacağım.
thracia

amin maalouf kitapları olabilir,
- doğunun limanlari
- semerkant mesela.

Bu kısa kitabı sık sık öneririm:

Ian McEwan - Çocuk Yasası.

Bence bir bakın, oldukça düşündürücü ve sorgulayıcı bir kitaptır.

Annem dikip aileye dağıttığı için her gittiğimde stok yapıp getiriyorum. Özellikle sade tül olan değil de nakışlı olan daha iyi iş görüyor.

şahsi tercihim değil ancak 80'lerde kadınlar tül çorap dedikleri kaçmış ten rengi çoraplarını katlayıp diker ve bulaşık yıkarken kullanırlardı. son dönem yine gündeme geldiyse bilmiyorum.

yok böyle birşey etrafımda görmedim.
tanesi 10 lira zaten

Wasla En Bayyâtî: youtu.be

Çok, çok teşekkürler 🙏

suno'da bir şarkıyı verip uzatma yapmasını isteyebiliyordunuz en son bunu deneyebilirsiniz

Yegeninizin ses kaydi 1 dkyi gecmiyorsa sunoda ucretsiz yapabilirsiniz.

Ses kayıtları 1dkdan az ama her seferinde ai söylüyor. Kendi sesiyle olsun sadece müzik ekle dememe rağmen sanırım ben beceremedim. Boomer gibi hissettim. Vazgeçtim uğraşmaktan.

o zaman evet bunu suno ile yapamazsınız. biraz uğraşırım derseniz bilgisayarınıza pinokio yükleyin. uygun bir ai bulun ve ona yaptırın mesela ACE-Step Studio bu tarz işlemleri yapabiliyormuş.

Otur bi tane puzzle yap.
Bir müzik aleti çalmayı öğren.
Finansal okuryazarlığın ilmine varacağım de mesela.
Mesela tarihte, 'Celali İsyanları' deyip geçiştirdiğimiz, yüzyıllar sürmüş olay ne ki de, kafaya tak, öğle bir araştır ki, bir gün konusu geçerse kitap gibi dökül.
Tak bişeyleri kafaya. Bir şeyin en iyisi olmaya odaklan.
Becerebilirsen bir zaman sonra boş muhabbet, goygoy sıkmaya başlar zaten.

sessizlik.

kendi düsüncelerini dinlemek. fikir yürütmek. kendine yogunlasmak.

Mirket her zamanki gibi konuyu anlamamakta diretiyor :)

Bu bahsedilenler gibi şeyleri zaten insan yalnız yapabiliyor. İster inanın, ister inanmayın, bazen insan gezmek, görmek, eğlenmek, dinlenmek de isteyebiliyor.

Ben mesela mavi balinaların penisinin 4 metreyi bulabildiğini, tek boşalmada bir damacana sperm ifraz edebildiğini yalnızken öğrenebiliyorum zaten. Ama tatile, gezmeye, eğlenmeye, bir şeyler içmeye tek başıma gidemiyorum. Gitsem bile sıkılıyorum. Buna dair idi sorum.

Ayrıca evin duvarları puzzle dolu. Puzzle demeyin bana, dünyanın en acıklı öyküsüdür belki binlerce parça puzzlelardan defalarca bitiren insanların yaşadıkları...

Biraz mecburiyetle mi başlıyor bu işten zevk almak bilmiyorum ama bendeki hissiyat bu yönde.
Belki işin içine biraz kendini sevmeyi de katabiliriz.
Kendiyle barışık insan sanki tek başına vakit geçirmekten daha kolay zevk alabiliyor diye düşünüyorum.
Benimki biraz mecburiyetle başladı, çok yakın arkadaşlarımla kavga edip ipleri kopardıktan sonra kendi başıma içmeye, yürümeye başladım ki bundan yıllar öncesine denk geliyor bu.
Şimdi bile ara ara tek başıma bi' şeyler yapmaya fırsat kolladığımı fark ediyorum arada:)

Kendi başıma yapmazsam hiç yapamayacaktım o nedenle alıştım. Şimdi de başka insana tahammülüm yok tam tersi duruma düştüm yani.

'Elimden biri tutmadan, gezemiyorum, göremiyorum, dinlenemiyorum.' deseydin, ona göre cevap verirdik Abi.

Bu arada, İnsanlar ne kadar farklı, değil mi? İlgi çekici konu deyince benim aklıma Celali isyanları geliyor, senin aklına ejekülasyon miktarları.

Seçtiğin konu bile gidip goygoy yapmalık.

@Mirket
Evet, aynen öyle.

Ben içedönük (introvert) bir insanım. Bu asosyal olmak, yalnızlığı sevmek değil. Biz de sosyalleşmeyi, insanlarla beraber olmayı seviyoruz. Aramızdaki farkı sosyalleştiğimizde daha çabuk yoruluyoruz. Ben kendi adıma dünyada en sevdiğim insanlarla vakit geçirsem dahi bir noktadan sonra enerjisi biten pil gibi tükeniyorum, yapım böyle işte.

Belki bununla ilişkili belki de bağımsız ama kendi başıma oldukça iyi vakit geçirebiliyorum. Genel olarak da insanlardan sıkılıyorum. Birileriyle sosyalleştiğimde kaliteli vakit geçirmeyi tercih ediyorum, haliyle bu da sürekli mümkün olmuyor. Hatta bazen sessizce oturmak dahi çok keyifli olabiliyor ama bunları da öyle herkesle yapamıyorsun işte. Bu da beni kendi başıma olmaya çeken bir diğer sebep.

Konser, ören yeri, seyahat gibi etkinliklerde kendi başına olmak her zaman keyifli değil açıkcası. Öte yandan buralara ya çok iyi anlaşacağım birileriyle gitmeyi tercih ediyorum ya yaptığım etkinlikle onun deneyimine odaklanıyorum (rehber eşliğinde gezmek, müzeyi detaylıca incelemek vb.) ya da bir şekilde seveceğim hale getiriyorum. Bu biraz kendini tanımayla alakalı aslında. Ayrıca insanların yaşamları da türlü türlü şeylerle dolu hep. Sürekli birileriyle ortak etkinlik yapmak, buluşmak mümkün olmayabiliyor.

Son soruna gelirsek, kendi başıma bir bardak çay içip sessizce rahatlamak (şu anda, bu yanıtı yazarken dahi) kulağa çok hoş geliyor. Yalnız başına bir şeyler yapmak, yapmak zorunda kalmak çok güzel bir şey değil her zaman. Öte yandan işin içinde başka insanların olması da yalnızlığa telafi değil. İnsanlar seni aşağı çekip canını da sıkabilirler. Bence kendinize birileriyle ya da tek başınıza olmak gibi bir zorunluluk yüklemeyin. Hangisi sizi daha iyi hissettiriyorsa ona yönelin.

@peki madem+1
Bir de her zaman bir etkinliğe birilerini bulmak çok zor oluyor. Ya ilgileri olmuyor ya da zamanları uymuyor vs. Öyle de hayatı kaçırmamak adına önce yürüyüş, tiyatro, sinema ile başladı, sonra konser ve tatille devam etti benim kendimle vakit geçirme sürecim.

Bir sırrım yok ama yalnız tatile gitmeyi bile çok severim ben, o kadar alışmışım ki bunu bir "başarı" olarak bile görmüyorum çok normal geliyor.

Belki alışık olmadığınız için yalnız kaldığınız ilk an aklınıza hemen başka sıkıntılar geliyor o andan kopuyorsunuzdur.
Başta biraz zorlayın, ben yeni bir alışkanlık kazanmak istediğimde böyle yaparım, önce kendimi biraz zorlarım sonra ya alışkanlık oluyor ya da bana göre değilmiş diyerek vazgeçiyorum.

Mesela ilk etapta üzerine düşünülmesi gereken programlar yapabilirsiniz, kafanızın başka yere kaymasına engel olabilir.
Tiyatro, sergi vs...

yalnız bir şey yaparken şunu düşünüyorum. yalnız yapmak hiç yapmamaktan katbekat daha iyidir. ufak şeylerle başla. yürüyüş, kahve içmek film izlemek mesela. sonra tatil konser vs devam edersin.

En keyif aldığım şey tek başıma aktivite yapmak. Ben de eskiden tek başıma dışarı çıkmayı sevmezdim şimdiyse yanımda kimseyi istemiyorum.

Şimdi evdeysen hemen üzerini değiştir, ayakkabılarını giy ve kendini dışarı at ve en yakın kahveciye gir. Kahveni iç ve bunaldığın ana kadar otur. Başta zorlanabilirsin ama bunu yaptığın anda çok mutlu olacaksın. Hadi yap şimdi, bir saat sonra da buraya nasıl hissettiğini yaz.

Gerçekten bazen biz kendi kendimizi sabote ediyoruz. Zor değil inan, bol bol düşün, kendinle kavga et hiç sorun değil.

İçe dönük biri olduğumu söyleyemem ama insanların aşırı düşüncesiz, saygısız ve mantıksız davranması, haksızlık yaparken vicdanlarının çok rahat olması, karşıdaki insanı dinlemeden sürekli konuşmaları, hep bir beklenti içinde olmaları gibi gibi şeyleri artık ne mantığım ne ruhum taşıyabiliyor. Onun için zamanla kendi kendime ne kadar kaliteli ve bağımsız, özgürce huzur içinde vakit geçirebildiğimi fark ettim. Zaten genel anlamda düşünüp bir şeyleri analiz etmekten hoşlanan bi insanım. Bu da en iyi kendi başınayken oluyor. Ama bazıları kendinden ve kendi düşüncelerinden sürekli kaçtığı için onlarla başbaşa kalmaktan korkuyorlar. Belki o sebeple bazılarına yalnız kalmak daha zor geliyor.

@kumandanim +1 mecburiyetten alıştım.

tek yapmasam hiç yapamayacaktım. demek ki senin etrafında insanlar var ki birlikte yapabileceğin beraber yapıyorsun, keyfini çıkar.

ortopedistler spor ayakkabı oylaması yapıyor sosyal medyada özellikle tabanı rahattı dediğiniz ayakkabıları almayın diyorlar, dümdüz tabanı olanlara çöp muamelesi yapıyorlar..
birde spor ayakkabı bol bile gelse 1 numara buyuk alınırsa daha rahat oluyor yürüyüşlerde giydiğnizde, önünde tam dolu dolu yataylamasına 1 baş parmak kadar boşluk olması gerekiyor.
Skechers'ı rahat buluyorum ben tabi modeline görede değişiyor

Ben skerchers ile yürüyorum, memory foam çok yumuşak tabanlı olanlar vardı pek göremiyorum onları.

Nike pegasus modellerine bak.

Benim için Asics.

bu skechers, asics, pegasus falan benim koşu ayakkabısı diye tabir ettiğim ayakkabılara giriyor ama ben bu tarz istemiyorum. normal günlük ayakkabı arıyorum sneaker falan tarzı işte onun uzun yürüyüşte falan rahatsız etmeyen modelini bulmaya çalışıyorum.

flower mountain

Asolonun günlük ayakkabıları çok iyi geldi bana. Spor tarzı değil ama yürüyüş çok rahat. 10 yıldır falan giyiyorum.

Pahalı mahalı ama New Balance 990v6'da mutluluğu buldum.

Birçok markanın spor ayakkabılarına sahibim. Rahatlık bakımından New Balance açık ara farkla lider. Ardından Sketchers geliyor. Air Force 1 da var. Muhtemelen en rahatsızı da AF1. Ama şöyle bir şey denedim. Adidas da var sert tabanlı. Tabanlığı memory foam ile değiştirince ayakkabı sınıf atladı. AF1 için de bunu deneyebilirsiniz yeni ayakkabıya yatırım yapmadan önce.

asics

The North Face vectiv taraval serisine bakın mutlaka.

eger yoksa su popüler stanley termoslardan alin?

fiyatini bilemiyorum. ama hosuna gidebilir diye düsündüm.

Dekoratif olsun bu kez.
nixieshop.com
Fiyata bakmayın örnek sadece.
Bunlardan Türkiye'de de kendi bilgisi çalışmasıyla yapanlar oluyor diye biliyorum.
Benzer olarak yine masa veya vitrinde ışıklı , hareket eden yapıya sahip başka türden hediyeler de olabilir.

Güvendiğin bir yardım derneğine bağış yapamaz mısın? Çok anlamlı olur. Parfüm, çanta vs. bunlardan almışsın zaten. Bir hayvanın ne bileyim bir insanın hayatında güzel bir şey olsun mesela ya da ağaç dikebilirsin.

Deri seviyorsa şurada güzel şeyler var:
roarcraft.com.tr

Yurt dışında yaşıyorsa bu hediyeyi yanında taşıması da var, çok büyük/ağır bir şey ya da kırılabilecek bir şey alamazsınız. Türkiye'den dekoratif obje falan da taşıtmayın bence.

Bağış, ağaç dikmece vs +1
Ya da beraber yapabileceğiniz bir şey hediye edin. Spa günü olur, doğa yürüyüşü olur, fine dining olur artık beraber ne yapmaktan keyif alacaksanız.

2+1 ev. gürültüden ve kalabalıktan şikayetçiyim ama 10 senedir kira ödememek şu an sahip olduğum şeylere sahip olmamı sağladı.

eşim bana yelken eğitimi hediye etmişti, başlamak isteyip öteliyordum. tatillerimizi kendi kiraladığımız teknelerde geçiriyoruz 5 senedir.

valla çok iyi hediyeler almadım. tek hatırladığım eşimin bana aldığı puma bvb forması.

öyle bir hediye yok. biz erkolar sizin gibi hediye için günlerce düşünüp aldığımızda gözyaşlarına boğulacak duygu yoğunluğuna sahip değiliz. şık bir kalem, cüzdan al geç.

@buenosdias,
Sorumu anlamadınız galiba. Ben de oyle duygulu hisli bir hediye sormuyorum. Gerçekten işinize yarar kullanışlı uzun ömürlü bir hediye aldınız mı diye soruyorum.

İlla işe yarar bir şey mi olması gerek?

Bana bir Lego alınmıştı mcqueen’in. Onla uğraşmak zaman geçirmek gayet keyifliydi benim için. Özellikle lego uygulamasını keşfetmek deneyimlek bambaşkaydı resmen.

kazak, gömlek.

Geçen sene eşim bütün yıllardır çekildiğimiz telefon fotolarından albüm yapmıştı. O güzeldi.
Çok sevmem/kullanmam olarak dersek de leatherman alındı bir kere noelde, vallaha hayat kurtarıcı bir olay.
Bir kere de alet çantası ve şarjlı matkap/tornavida. Gene efsane hediyeler isime yaramasi olarak.

koşu için kıyafet alınca çok hoşuma gider.
termos almıştı. yıllardır kullanırım.
www.trendyol.com

yıllarca kullanabileceğim ve boşa gitmeyecek bir hediye erkekler için en iyisidir. bizim olayımız ya beni düşünmüş, kendi elleriyle yapmış ne güzel değil, pratik, fiyat performans ve işe yarar hediyedir. benim için kendi elinle aylarca emek verip yapacağın ama hiç kullanmayacağım bir atkıdan ziyade parasını verip alacağın ama her gün kullanabileceğim bir hediye çok daha değerli. çünkü biz erkeğiz. :)

Ben erkek değilim ama yemek yapmayı seviyorsa babama hediye olarak döküm tava aldım severek kullanıyor. Markası Black Bear Dökümcübaba.

Almadım galiba.

Anahtarlık boy uçuşa engel olmayan isviçre çakısı hediye edildi. (Bıçaksız. Makas, soda açacağı, kürdan, cımbız ve yıldız tornavidadan ibaret) En çok makbule geçeni o.

Çok hediye aldım, bir süre düşündüm ama sonuç:
404 Not Found

Cidden bizim için en güzel hediye huzur, sorun çıkarmama, şefkat, iyi bir masaj, güleryüz, nezaket, iyi bir seks hayatı falan sanırım. öyle aklında kalan bir hediye olacağını düşünmüyorum normal bir erkeğin.

Yine de soruyu bu yönüyle değil de, hediye önerileri olarak cevaplayabilirim.

- min 100Watt güç verebilen taşınabilir powerbank
- min 100Watt güç verebilen ve üzerinde birden fazla typeC - typeA usb çıkışları olan şarj adaptörü
Tercihen aohi marka.
- powerbank e takılabilen usb fan veya led ışık.
- gürültü önleme özellikli bluetooth kulaklık. tercihen sony.
- ceyo erkek ev terliği
- kaliteli bir sırt çantası (kullanıyorsa) samsonite vs.
- güncel bir oyun konsolu veya oyun (playstation 5, xbox series x)
- vr gözlük (bir süre sonra sıkılınıp kenara atılabilir dikkat. ama yine de yaşanması gereken bir deneyim) örn: meta quest 3
- kullanıyorsa kaliteli bir mouse veya klavye. tercihen logitech mx series veya razer
- sevdiği veya merak ettiği bir şehir için tatil planı
- kapsamlı tornavida seti (öyle şeylerle uğraşıyorsa)
- uzun atlet, boxer
- outdoor ürünler olabilir. termos, ayakkabı, yağmurluk, eldiven, çadır sandalye, masa vs...
- fotoğraf çekmeyi seviyorsa makine veya lens
- ofis / oyuncu koltuğu
- direksiyon seti
- drone
- monitör
- mutfakla uğraşıyorsa mutfak aletleri, bıçak takımı, tost makinesi, blender, tava seti vs.
- isviçre çakısı
- kitap okuyorsa kindle paperwhite
- araç kamerası

Hayatım boyunca pek hediye almamış birisi olarak, dümdüz siyah swatch saat idi

esim cips yemeyi sever. ama ayni zamanda duyusal hassasiyeteri var, ellerinin pek yaglanmasini sevmez, herhangi bir yuzey es kaza yaglanirsa kosa kosa temizlik yapar filan. uyduruk plastik bir tutacak almistim elleri yaglanmadan doya doya cips yesin diye, aylarca tesekkur etti. bu bayaa uyduruk bisey, cips tutacagi diye aratirsaniz cikiyor, isaret ve orta parmagin arasina oturan plastik bisey. fare kullanimini da engellemiyor.

yine ayni esim kendi bilgisayari, sirket bilgisayari ve tableti arasina gunde 2352352 kez gecis yapiyor usenmeden. hepsi ayni masada, ama duruma gore monitor kablosu sokup takar, klavyeyi aktarir filan. bu gecisleri kolaylastirmasi icin klavye + mouse seti almistim logitech'ten, 3 cihazda birden calisabilecek bisey. diger ekrana gectiginde bi tusa basmasi yetiyordu klavye ve fareyi de gecirmesi icin. onun icin de bana 2 sene filan tesekkur etti.

bi de elektrikli bisiklet aldim ikimize de. oncesinde normal bisikeltlerimiz vardi ama daglik bir yere tasininca biraz amelelik olmaya basladi. onlar pek ucuz degildi ama hala her ciktigimizda "bisikletlerimiz cok guzel, iyi ki almisiz" diyor.

aa bi de senede bir tava degistirmekten gina gelince celik tencere tava seti aldim. tencereler ok de tavalara alismasi biraz surdu, ama simdi oha tavalarimiz ne kadar da guzel diyip duruyor, ahaha :D

bunlarin hepsi epey kisisel ornekler. sik seyahat eden birisi icin iyi bir ucak yastigi, powerbank, kulaklik vs gibi seyler ise yarar olabilir. okumayi sevenler icin kindle turu seyler, ya a sevdikleri bir derginin yillik uyeligi guzel olabilir. 5 metrelik sarj kablosu epey ise yarayabilir, ya da kablosuz sarj standi. kahve sevene kaliteli ogutucu, ya da iyi bir yerden birkac aylik kahve uyeligi olabilir. iyi alet edevata (matkap, tornavida, lazer vs) ben bile cok mutlu olurum, omurluk seyler.

Tişört alınması çok hoşuma gider, beden için de çok problem olmaz. Giyebildiğim kadar da uzun süre keyifle giyerim. Saat de aynı şekilde, uydu mu uymadı mı problem olmaz, illa bi şeye uyar. Mutfak için tava, bardak, kupa, kap kacak da benzer şekilde. Uçlu kalem de benzer şekilde. Karşıdaki kişinin bir şey alacağını hissedersem doğrudan şunu al derim, pilot shaker mesela. Evde boş yatacak hediye asla istemem. Buzdolabına magnet olacaksa bile bi tekelin, kuruyemişçinin olsa daha makbul gelir.

Ahşaptan dandik bir masa üstü takvim almıştı hanım, ayları günleri sürekli değiştiriyorsunuz.

velapati.com

bu değil de benzer işte, ömür boyu kullanmalık olması aşırı güzel bi' özellik bence, ben böyle ucuz ama inanılmaz işlevsel şeylere bitiyorum :)

benim hayatta para verip almayacağım koşu ayakkabısı aldı bi' kere de, o da çok güzeldi.

tuana :)

Travma değil de aslında iz bıraktı o dönem toplumda. Klip yaşadığın çevre ve bu dönem için şu an biraz farklı gelebilir
Köyden kente göçen ama ortama tam adapte olamayan kentleşememiş varoşlar veya kırsal kesim için hit bir parçadır.

Hafiften benzerlik içeren biraz mizahi bir ifade , absürt versiyonu için
Grup raptiye - Hello Malatya (1991) parçasına bakabilirsin.

Evet, bir dönem ünlü olmak için istanbula gidenler ve beklediğini bulamayanlar, başlarına kötülük gelenler vardı.

90 'larda şu an yayınlanması bile düşünülemeyen travma oluşturacak o kadar yayın, (bazısı canlı yayınlara bir denk gelirdi) vardı ki ekranlarda hangisini saysam bilemedim. Gelincik parçası bunların arasında hiç yer almaz bile .

Bende süper tuhaf bir şey var. Travma olarak niteleyebilir miyiz bilmiyorum.

Ay inanmıyorum şarkısını ve hatta Aşkın Nur Yengi'nin ismini duyduğum an aklıma sadece ve sadece bezelye geliyor. Her taraftan kasa kasa bezelyeler üzerime fırlatılıyormuş gibi oluyor.

5 6 yaşlarındaydım, Sibel Alaş - Adam klibi beni çok korkuturdu:)

sertap erener tanrı unutmuş olsa da. her duyduğumda 99 depremi aklıma gelir.

demet sağıroğlu - arnavut kaldırımı. klibi travmatik.

Seçil - Uhde
Şükrüye Tutkun - Arda Boyları

Ayna kliplerinde hep bi tecavüz... Gelincik olsun, bari sen unutma beni olsun... Saçma ve travmatik. Erol köse işte... Gerçi Ayna'nın (erhan-cemil) şamdan dergisine soyunması daha da travmatikti. Gelincik demişken, yatılı okulda sözlükten samanliktaki zuhtulerin koğuşunun kapısına permanent marker ile "vizite 4milyon" yazmıştım. Olaylar olmuştu :) hey gidi günler...

Candan Erçetin-YALAN

Çocuk değildim ama internele ve yabanci muziklerle tanistigim ilk zamanlarda hikayesi( birkac hikaye teorisi var ama tecavuzlu olani) çok etkilemisti. O zamandan beridir dinleyemedim sanırim. Neyse etkisi geçti artık açıp dinleyeyim. falco-- (bkz: jeanny)

kurşuni renkler. sözleri falan yaşlılığı ve ölüme yaklaşmayı anlatıyor. ilk dinlediğimden beri ürpertir.

Oksuzler filmi 1973 sakın kucuk çocuklara izletmeyin. (Spoiler) bir sahnesinde hasta olan kucuk kızın kafasına uvey annesi terlikle vuruyor kalk temizlik yap diyordu. Hala içim parçalanıyor. Cocuk aklımla inanilmaz etkilenmiştim. 39 yaşındayım simdi bile açıp da izleyemem.

Fatma girik in bos beşik filminde taşı alip bebek gibi bağrına basması...

Ay yarabbim hepsi travmatik.

Ve tabi ki

Gulyabani.

Soru klipmis simdi fark ettim. Ayna gelincik +1

Suat Suna - O Lelli

www.youtube.com
www.youtube.com

Murat Kekili - Çılgın
Kıraç - Senden Başka

Edit: Gelincik bildiğim sevdiğim bir şarkıydı ama klibini bilmiyordum hiç denk gelmedim izlesem kesin benim de travmam olurdu daha yeni izledim :D

+ 1 ayna gelincik...
Bekaret travması

kıyamet temalı, insanların bir araya gelip hayatta kalmaya çalışmalarını konu alan filmleri kötü olsa da izliyorum. hep ortalamalarından daha yüksek puanlamışımdır.

kuzey avrupa dram filmlerini de ne kadar iyi olursa olsun sevemiyorum. şımarık avrupalıların hayatın gerçekliğinden uzak dertleri beni boğuyor.

Ağız komedisi. Karadeniz, Ege sevmiyorum. Köy dizilerini sevmiyorum.

çok duygusal filmleri, aşk filmlerini sevemiyorum. polisiye ve gizem de her türlü izlerim.

cin carpmali seytan cikarmali korku filmlerini sevmiyorum.

fantastik hiçbir şeyi izleyemiyorum. got, yüzüklerin efendisi vs. sarmıyor. korku filmleri de komik geliyor bana.
uçak arızası veya uçak korsan temalı filme denk gelirsem kötü de olsa izlerim.
clint eastwood filmine denk gelirsem 100. kez de olsa izlerim.
onun haricinde yorumları iyi olan her filmi izlemeye çalışırım.

Bilim kurgu hiç sevmem ancak canavarlar uzay gemileri bilmemneden fazla normal insan sahnesine denk gelirsem yine de izlemeye çalışırım

genel olarak sevmedigim turler olsa da iyi bir ornegi varsa izlerim. ayni sekilde sevdigim bir turden begenmedigim filmler de olur. yani sirf o turu seviyorum diye kotu de olsa bir filmi izlemem. veya tam tersi.

Korku filmlerini izleyemiyorum. Bir de saçma buluyorum izlenilmesini.

Marvel filmleri de nedense saçma geliyor hiç izlemedim. İzlemeyi pek düşünmüyorum.

Sanat filmleri, genel olarak bir derdi olan yapımları izlemeyi seviyorum.

Karanlık bir gecede batmak üzere olan gemiden veya şehri bir şekilde ıslanmaları sürekli ve her yönüyle karanlık ve ıslaklığın bir arada olduğu frameler nedense bana hep rahatsızlık verir.

Bir de müzikal filmler. Sahnenin bir yerinde her an dans etmeye hazır bir
ekibin olması bana göre değil.

Süper kahraman, korku ve dünyanın sonu geliyor insanlık nasıl kurtulacak tarzı filmleri izlemiyorum.

Fantastik kurgu ve korku filmi izlemiyorum hiç ilgimi çekmiyor

Zaman yolculuğu ve paralel evrenler temalı filmleri ne kadar dandik olursa olsun izlerim.

film olarak romantik, romantik komedi, süper kahraman filmleri marvel-dc vb, paranormal saçmalıklar izlemeyi sevmem izlememde.
dizi olarak son dönemde en çok izlediğim medical drama, ingiliz polisiye, suç ve genel olarak her bölüm bir konu çözülen diziler. öyle 10 sezonluk tüm sezonların birbiriyle bağlantılı olduğu 8ci sezonda senden 2ci sezon bilmem kaçıncı bölümünde olan bir şeyi hatırlamanı bekleyen dizileri hiç sevmem.
ayrıca sezonu 3 bölüm olup 3 yılda bir yeni sezonu gelen dizileride takip etmem. anime vb saçmalıkları izlemem.
bir dizi-film netflix yapımıysa izlemem. çok çok nadir merak edeceğim bir konusu varsa anca.

Fantastik kurgunun hiç bir turlusune tahammulum yok. İsterse onlarca ödül, Oscar vs alsın.

Bir de uzay şu hayatta en az ilgimi ceken şeylerden biri olduğundan uzay temalı herhangi bir film, dizi vs ilgimi cekmez.

Low yerler de dahilse Tiflis is ma lov

Duzenleme: zaten buyuk kismini yuruyerek gezebiliyosun. Ulasim icin de bolt ya da yandex go kullaninca bedavadan biraz pahali

Arnavutluk.

kimse bahsetmiyor ama azerbaycan da guzel secenek, gurcistan zaten soylenmis, bir zamanlarin populer yeri sirbistan var.

özbekistan vize istemiyor ve güvenli. taskent, semerkant falan cok rahat gezersiniz.

Bali, vietnam,tayland asya tarafinda gayet guvenli, diger adalar vs derken rahat rahat 2-3 hafta gecer. Vietnam ztn kocaman ulke.

Kazakistan sanirim guvenli

Guney amerika'da cilgin seyler yapmayacaksaniz normal tatil icin arjantin, kolombiya vs gayet guvenli.

Genelde bu ulkelerde Istanbul'da gosterdiginiz dikkati gosterdiginiz surece sorun olmamasi lazim.

hong kong oldukça güvenli. buenos aires de güvenli ama toplu taşıma yerine uber ucuz ve mantıklı (kriterlerinize istinaden).

tiflis hakkaten çok güzel, yemekleri de gece hayatı da sokakları da.
ayrıca çok yakın ve nispeten ucuz bir ülke.

bir diğeri tayland derim, ucuza ucak bileti kovalarsanız gidiş dönüş aktarmasız 35, aktarmalı 25'lere kadar bulabilirsiniz.

bir diğer önerim de kırgızistan olur, hiking seviyorsanız.

Kyle Patrick Newton- made for trouble
open.spotify.com

Sizin versiyonda kadın söylüyor benim paylaştığım erkek tarafından söyleniyor.

teşekkür ederim :)

Ciftlesmek

Cyber sex

Valla bazen ciddi ilişki niyeti de olabilir hemen kestirip atmamak lazım.

Her iki cevaba da +1
ve ilaveten
Can sıkıntısı

mast a malzeme

Her yere bir boncuk atıyordur çok zor değil türkiyenin bir ucundan diğer ucuna gitmek. Özellikle de hormonlar bedeni kontrol ediyorsa.

"kenarda dursun bir ara şeyaparım"
telefonu uygulama dolu oluyor bu tiplerin genelde.

Yolu düşerse eğer tırmanacak hazır birinin olması. Bunu uluslararası yapanlar var. Azımsanamayacak kadar büyük bir sektör.

Erkekler kadınlar gibi kolay partner bulamıyor. O yüzden bulduklarına, amaçları ne olursa olsun, bir şekilde tutunuyorlar.

yurtiçinde kol çantasını sorun etmiyorlar.
bebek çantasını isterseniz kabin bagajından sayarlar (sorduğunuz buysa) ancak uçuş doluysa, bu türlü çantaları baş üstünde yer kaplamaması için koltuk altına almanızı istiyorlar genelde. yani ayak altında durmasın deseniz de, bavul formatında değilse elinize tutuşturabiliyorlar.
araba konusunda bilgim yok.
iyi yolculuklar.

İlk sorunuz için, geçen hafta Pegasus'la yurt dışına uçuşumda süper eko paketim vardı, yani 3 kg diye geçen ufak kol çanta hakkım tek vardı. Ama ben büyükçe dolu sırt çantamla geçtim. Bir şey diyen olmadı.

18

Yerli 18, yabanci 35

Ben çok geç aldım, 29

sorunun amacı ne bilmiyorum ama biraz detay bilgi vereyim.
30 yaşında aldım.
araba alana dek hiç sürücülük tecrübem olmadı. gerçek anlamda trafiğe çıkmam 45 yaşında oldu. 8 yıldır araba kullanıyorum.

19 da aldım ama 26 yaşında gerçek manada trafiğe çıktım

18

Sorunun amacı geç kalmış hissetmek

Araç 21, Motor 29

Yirmili yaşların sonuna doğru.
Babam ağabeyime çok küçük yaşta araba kullanmayı öğretti. Ama kız kısmına yasaktı.
Ancak iş güç sahibi olunca kursa gittim.

33, geçen yıl.

18
11 yaşımda binek tip toros ile öğrendim.
11-15 arası ehliyetli biri nezaretinde uzun yolda ve müsait yollarda kullandım.
15-18 arası orta-küçük bir şehirde aktif olarak kimsenin nezareti olmadan düzenli kullandım. (Manuel vites nissan pick-up'tan otomatik e serisi mercedes'e kadar)
18 yaşımda ehliyet aldım.
Ehliyetsiz kullanırken hiç kaza yapmadım. Sadece nevruz günü çevirmeye yakalanıp mahkemede taksirli suçtan para cezası yedim.
Ehliyet alınca İstanbul'da kullanmaya başladım.
20 yaşımda sıfır bir bmw arabam oldu. Trafik canavarı oldum. Gece sağnak yağmurda e-5'te 200 üstü hızlarla gidip makaslar alıyordum. Yaşayacağım varmış, hiç yüksek hızla kaza yapmadım. Kendimi usta şoför sanıyor, trafikte terör estiriyordum.
30 yaş sonrası uslandım. Adam gibi kullanmaya başladım.
40'lı yaşlarda toyota'ya biniyor, hız limitlerini aşmıyor, efendi efendi tüm kurallara riayet ederek kullanıyorum. 600bin km üstü yol yapmışımdır totalde.

(Babam 35'inden sonra aldı. Yurt dışı dahil binlerce km süren uzun yollar dahil hep kıllandı. Yaş 80 olmak üzere hâlâ kullanır. 40'ından sonra alıp bir iki sene içinde orta karar şöför olup düzenli kullanan arkadaş da var. Geç değil)

27 yaşında almıştım. İlk arabamı da 29 yaşında alıp trafiğe çıktım.

20 ve hemen kullanmaya başladım.

18’de aldım ve kullanmaya başladım çünkü —ankaralılar iyi bilir— i. melih gökçek kinci bir adamdır ve bizim oradan ona oy çıkmadı diye evimizin civarına gelen otobüsleri iptal etmişti. metro da yoktu o zamanlar. sizin için şöyle diyebilirim; bu işin “geç kalmışlığı” yok bence. sizin şartlarınızda bu süreye kadar ihtiyacınız olmadıysa olmamıştır.

Alış 18, gerçek anlamda trafiğe çıkış 26-27

21'de aldım ama trafiğe 33 yaşında çıktım, aradaki 12 senede sürücü koltuğuna bir kez bile oturmadım-araba kullanmayı sevmiyordum.

size uygun zaman şimdiymiş, geçmiş değişmeyecek hiçbir şekilde, şimdiden sonrası önemli. Kıyas, hele geç kalmışlık konusundaki kıyas, sadece zarar verir.

20 yasinda aldim ama araba kullanmaya 28 gibi basladim. oncesinde arabam yoktu.

23 yasinda aldim. Yas 30 hala araba kullanmayi bilmiyorum.

21 yaşında aldım. 9 sene önce tam bu sıralar. En son direksiyon sınavında araba kullandım. Ehliyetim 2 senedir kırık, bi ara yeniliycem üşeniyorum zaten kullanmıyorum diye. Araba kullanmaya başlamadan tekrar kurs alırım bir gün ihtiyacım olursa

ehliyeti 18 yasinda, ilk aracimi 20 yasinda aldim.

35

30'a 3 ay kala. Hâlâ aktif araba kullanmıyorum.

21 yaşımda ehliyeti aldım ama 26 yaşında araç alınca aktif kullanmaya başladım

30'larimda köye tasininca aldim. viyana'da, dünyanin en iyi isleyen ve en ucuz toplu ulasim sistemiyle hayatimda hicbir zaman araba eksikligi cekmemistim. viyana'da araba sahibi olmak sadece hayvani bir masraf kapisi + stres. toplu ulasim bana uymadiginda taksi cagiriyordum, üc dk icinde beni kapimdan aliyordu. ne park derdim, ne servis derdim, ne kis lastigi yaz lastigi derdim vardi. üstelik toplu ulasim + keyfi olarak taksi kullanimi bile araba sahibi olmaktan daha ucuza geliyordu. muazzam lüks.
sonra köye tasindim. 7 km ötedeki köye toplu ulasimla 2 saat 20 dakikada varildigindan ötürü ilk is kosa kosa ehliyet aldim, sonra da araba.
gec kalinmislik diye bir sey yok. ihtiyac duyup duymamak diye bir sey var. yaris degil ki bu.

18

19 ama yıllar önce

22 de ehliyet aldım, 29da ilk arabamı aldım.

18.

ama aktif araba kullanmaya 30'umdan sonra basladim.

35 yasimda aldim. araba kullanmayi sevmiyorum. anca bu kadar direnebildim. tercih siram soyle: yurumek > bisiklet > toplu tasima > araba

18

Eski okul arkadaşım ile birlikte gidiyoruz deyip numarası verirsin (aramaz zaten). Detaya girme, keyfini cıkar. İyi tatiller.

Valla ben imkanım varken gezmek, dünyayı görmek istiyorum deyip gittim. Tek diye bundan vazgeçmek istemiyorum hem de biriyle gitmekten daha fazla tedbirli olacağım demek de susturuyor bir nebze.

Toksik davranışı beslemeyin. Bahane bulmayın. kötü hissettirmesine izin vermeyin.

yurt dışı gezmek kadar basic bir şey yok. bunun neyini anlamıyorlar acaba? takma kafana bence, ikna etmen mi gerekiyor ki?

ebebeyinle empati kur,
dogru sekilde bilgilendir.

tr.wikipedia.org

yalan söylemeye ya da ikna etmeye gerek yok , seni olduğun gibi kabul etmek zorundalar.
ilk yurtdışı gezinde tedirgin olabilirler ama sonra alışırlar .tek gezmek gibisi yok , iyi eğlenceler .

Anlıyorum tabi ailemi temkinli oluyorum gittiğimde @designer Yurtdışında yaşadım ilk kez gitmiyorum. @devil
Başkaları bile neden gidiyorsun neden oraya gidiyorsun vb. sorular geliyor

yalan söylemeye ya da ikna etmeye gerek yok +1 Aynısı yaşadım. Kendimden yola çıkıp yazıyorum. Ben de tek gidiyorum hep.

Başkalarını boş ver, aileni direkt şöyle. Tamam her şeyi, bütün detayları anlatma ama en azından şehrin kültür, tarihi anlat. O var, bu var, öyleymiş böyleymiş.

Gittiğimde zaman zaman anneme yazdığım oluyor. Babam görüntülü arıyor ne yapıyorsun diye. Yapacak bir şey yok. Şahsen annem babam böyle. 37 yaşına gelmiş adamım. Birkaç senedir, senede ortalama 4 sefer Avrupa'ya gidiyorum. Çoğunda babam arıyor cidden. İçleri rahat oluyor en azından.

Başkalarını cidden boşver. Anlatsan bile anlayabilecekleri meçhul.

Yaşı gençse üzülürüm, bağımlılık da en nihayetinde bir hastalıktır.
Ölümler beni yaşla etkiliyor, yaşı genç olan birinin hangi sebeple olursa olsun öldüğünü duyunca tanımasam bile üzülüyorum.
Yaşı çok çok genç değilse intihar edene üzülmem sadece, kendi tercihiymiş der geçerim (birebirde tanıdığım biri intihar etmedi hiç).

Belaya gelince bunu bilemedim biraz körü körüne gitmiş diye düşünürüm herhalde biraz daha az üzülebilirim belki, emin değilim.

Zararı yalnızca kendindeyse üzülürüm. (10 saniye)

Elbette, neden uzulmeyeyim? Bagimlilik da bir hastalik sonucta. Ayrica bagimlilik bir neden degil, bir sonuc. Nedeni duygusal, sosyal vs. her sey olabilir.

Mesela boyle bir travmanin sonucu: www.youtube.com

böyle şeyler yüzünden hayatını kaybeden tanıdığım insanlar oldu. mesela alkol, uyuşturucu, kumar.

bu insanların hepsi de pırıl pırıl insanlardı eskiden, sonra bu illetlere bulaştılar, çok çektiler ama ailelerine kat kat çektirdiler.

insan ailesine ayrı üzülüyor, hayatlarını mahvettiklerine ayrı üzülüyor.

Birine kötü bir şey (cinayet, tecavüz, taciz, vs) yapmadığı sürece ölenlere üzülürüm.

Kendileri ölmeyip bi de sevdiklerime eziyet çektirdikleri için yaşadıklarına üzüldüğüm insanlar var.

sigara nedeniyle çok sevdiğimiz birini geçen sene kaybettik. bu da bir bağımlılık. çok iyi bir insandı ama sigarayı bırakamadı - ya da bırakmadı 55 yaşında 4-5 ayda öldü gitti.

youtu.be anlamini bilmiyorum ama turkler tarafindan bilinen de bir sarki.

the jesus and mary chain -- just like honey
youtu.be

the odyssey’i izlemeyi planliyorum. sehirde sadece 1 tane 70mm imax var, bos koltuk bulmayi bekliyorum.

The Invite filmi iyi olabilir. Seth Rogen oynuyor (pek sevmesem de). 21 ağustosta geliyormuş. Başka Çarşamba filmlerine de bakıyorum, eski filmler ama güzel olabiliyor.

Salı günü Hunt for the Wilderpeople'i izleyeceğim. 2016 film ekimi filmlerinden ama sinemada olunca kaçırmayayım dedim.

Berry hibiscus

Varsa cold brew, yoksa iced americano

Triple-shot iced latte.

Ristretto
Sütü daha az kahvesi daha yoğun

nadiren:
ice mocha
>orta boy
>mochasi 9 pump
>buzu tall kepcesinden az

daha da nadiren:
caramel frappuccino
>orta boy
>buzu tall kepcesinden az

yaz da olsa soguk kahve cok tercih etmiyorum.

Şehir içinde Ayazmana
Şehir dışında Davraz

Eğirdir gölü, Burdur Gölü, biraz daha uzakta ama Salda gölü. Ha bir de Gölcük tabiat parkı var.

İstanbul'a gel gezdireyim seni de.

Başlıktaki soruya cevap verirsem: Hayır.
Son soruya ise evet anlamıştır.

önceden kadınların davranışlarından anlam çıkarmaya çalışırdım ancak beni gerçekten isteyen kadınların hiç anlam çıkarmaya kafa yormam gerekmeden karşılık verdiklerini gördüm.
bu yüzden isteyen kadın soru işaretlerinde bırakmaz diyorum.

Duymak istemediğin cevabı vermek durumundayım. Çok net bir şekilde HAYIR. Kadınlara dair öğrendiğim tek şey, onlar istiyorsa sizi şüpheye bırakmıyorlar.

Kendimden bir örnek vereyim. Ben er kişisi olarak hayatımda ciddi düşündüğüm, evleneceğim kadın diye bahsettiğim insan henüz hayatımdayken benim arkadaş, dahası sadece iş arkadaşı olarak gördüğüm kadınlardan senden hoşlanıyorum minvalinde itiraflar duymuştum. Hayatımda birisi var dememe rağmen beni o ilgilendirmiyor diye pişkin pişkin cevaplar almıştım. Seven daha doğrusu sizi isteyen kadın bir şekilde bunu er kişisine belirtiyor. Bize hep yanlış öğretilmiş, seven kadın gurur yapmıyor.

Detaylandırarak anlatmamın yegane sebebi kendimi üstün, çok yakışıklı vs olarak görmem değil. Tam aksine ortalama bir tipim var. Fakat kadınlar biz erkeklerin zannettiği kadar karmaşık değiller. Eğer istiyorsa, tabii...

cevap soruda aslında ,
(üzerinden 12-13 sene geçti) demişsin kadınlar bu kadar beklemez

tam reddedilmen lazım. direk teklif et.

Gençliğine yazık önüne bak

doğal olanı kantaron yağı olmayanı madecassol.

başka ilaçlar, yöntemler de var. bunlarla başla olmazsa yine sor.

Azelaik asit kullanabilirsiniz.

(bkz: acnelyse) Her ne kadar reçetesiz satılsa da kontrollü kullanmak lazım.

Expigment vb. %4 hidrokinon içerikli kremler doğrudan asli görevi leke giderici olan ürünler ancak özellikle yüzde dikkat edilmeli, çünkü bizzat kremin kendisi uygun kullanılmadığında travma kaynaklı lekeye sebep olabiliyor. Ayrıca bunu kullanırken mutlak surette güneş kremi de kullanmalısınız.

Ama buradan şuna varmaya çalışıyorum "yüzümdeki sivilce lekelerini geçirmek istiyorum" konusu dermatolojiye gitmek için geçerli bir sebep ve size reçete edebilecekleri hidrokinon da dahil ilaçlar var. Ve doktora gitmek ücretsiz.

Haliyle çok uzun süreli etki süresi olan kozmetikleri kullanmaktansa doktora gidip derdinize çözüm olacak şeyler ve üstüne doğru kullanım önerileri alabilirsiniz. Bence çok iyi olay.

@akhenaten

Son birkaç seferdir yaşadıklarımdan dolayı doktorlara güvenmiyorum, güneş kremi meselesine hiçbir zaman inanmamışımdır ayrıca, güneş alerjim olduğu halde. Zaten bütün amacım bu lekeleri olabildiğince doğal yöntemlerle gidermek, buna yaşam tarzı değişikliği bile dahil. İlla ki dermokozmetik kullanacak olursam o zaman doktora giderim diye düşünüyorum, çünkü doktorların çol büyük çoğunluğu doğal yaklaşımlardan nefret ediyorlar, aksine bilmeleri ve desteklemeleri gerekir. Ama maalesef vahşi kapitalizmin kölesi olarak yaşıyorlar ve bizi de buna itiyorlar. Üstelik bu ara sıklıkla yanlış tedavi uygular oldular. Hiç güvenim yok açıkçası.

Scar bantları var ameliyat sonrası iz kalmaması için kullanılıyor bu tarz işlerde de faydası olduğunu duydum

İlk olarak kendime bir İtalya tatili hediye ederdim. Maddi bir şey aklıma gelmedi.

en baştan başlayarak dünyanın en zenginlerini temizleyip yüreklere korku salacak bir PMC.

o kadar uzun boylu değil dersen havuzlu bir villa. ama suyu kapitalist kanından kıpkırmızı olsun. ona da yok diyorsan tamam normal su. kendi havuzumuzda biz yüzelim bari onlar yüzmesin.

Valla miktar tam olarak belli olmadigi icin yorum yapmak zor ama oyunbozanlik etmeyip cevap veririsem; ilk olarak isten istifa ederdim. Sonrasinda alacagim ilk sey uzun zamandir gozume kestirdigim bir ada olurdu.

Geçen sene de sorulmuştu benzer bir şey, konuşma ben konuşuyorum daha bitirmedim'un verdiği cevaba hatırladıkça gülüyorum ama cevaba katılıyorum aynı zamanda.Kendime ada alıp çevresini 10m yüksekliğinde jiletli telle güçlendirilmiş duvarla çevirirdim. İnsanlardan uzak yaşardım.

Böyle bir ürün yok, ama böyle bir kategori var. Benim mobilya ve eşyalarda malzeme takıntım var. Plastik, mdf, laminant, alüminyum gibi malzemeleri sevmiyorum. Evdeki eşyaları doğru düzgün bir ahşap, mermer, bronz gibi gerçek değeri olan ve özel üretim şeylerle değiştirmeye başlardım. Düşününce cidden taklit şeylerle yaşıyoruz.

Şimdi bir yorumda bulanacağım hepiniz bana düşman olacaksınız. Mahallede muhallebi yemiştim ben.

M5

100 milyon tl mi kaldı
1 milyar tl mi ? arada baya fark var.
100 e zaten bir ev bir araba yarıdan fazlası gitti.

Ekibiyle birlikte yat

(bkz: sahibinden.com'daki fantastik beyefendilik dersi)

Pay to win oyunlarında sınırsız para harcamak gerçekten keşke sabancı olsaydım dediğim tek an oyunlara para harcamak isteyip de harcayamadığım zamanlar

Cruise ile dünya turu, yaklaşık 1 sene sürenlerden

Valla en büyük hayalim yaşamak için çalışmak zorunda olmadığım bir hayat olduğu için muhtemelen pasif gelir getirecek işlere yatırırım bir kısmını önce, sonra da herhalde ilk iş güzel bir yemek yerim.

Evi boyatırım artık herhalde...

vizyonsuz birisi olduğum için alacağım ilk şey bmw m5 touring olurdu.

911

1. İlk önce sakin bir yerde, konforlu bir otele gidip bu durumu sindirir, sakin kafayla düşünürken eksiseyler.com rehberi okurdum.

2. İşimi, düzenimi kurduktan sonra (iş dediğime bakmayın, para için çalışmayacağım) sakin, güzel bir ev inşaa ettirirdim. Bir tane zeytin koruluğunda yer alan ahşap bir klübe, ayrıca farklı bir yerde, yüksek bir tepede etrafa hakim gene ahşap bir gözlem evi. Tercihen ulaşımı zor olmayan, birbirlerine yakın yerler olmasını isterdim. Uzun seyahatler gerektirmesin, en fazla birkaç saat içinde ulaşabileyim. Bisiklet ile gideceksem de gün içinde varayım.

3. Bisikletin teknik yapısına, parçalarına hakim olabileceğim, bakım ve onarımını gözü kapalı yapabileceğim eğitimler almak isterdim. Gerekirse adım adım ilerleyerek sektörde öncü markaların çalışmalarına katılır, profesyonel bisiklet yarışlarının teknisyenliğini yapacak düzeye çıkmak isterdim. Adamlar da beni "Gel lan öğretelim" diye kabul etmeyeceğine göre parasını vermem gerekirdi haliyle.

4. Gene bu eğitim sonrasında niş bir bisiklet atölyesi açardım. Sektördeki vizyoner adamları toplayıp düzenli olarak onlarla görüşürdüm. Profesyonel yarışçıları, farklı disiplinlerdeki bisikletçileri davet eder, ağırlardım. Karşılığında da deneyimlerini bizimle, gelen insanlarla, özellikle de çocuklarla paylaşmalarını isterdim. Atölye 7/24 açık olurdu. Tüm bisikletçilerin tamir ve onarımlarını ücretsiz karşılardım. İyi teknisyenleri istihdam ederdim. Özellikle genç ve çocukların ihtiyacı olan ekipmanları ücretsiz temin eder, bisiklet bakımlarını ücretsiz yaptırırdım.

5. Yeme & içme kültürümü genişletmek için çok vakit ayırırdım. Sadece gurme lezzetler, michellin yıldızlı mekanlar değil de yiyeceklerin yaşam, tarih, sosyal ilişkiler, tarım vb. ile ilişkilerini de öğrenebileceğim şekilde vakit ayırırdım. Bu iş paradan ziyade zaman gerektiriyor aslında. O da doğrudan para gerektirdiğinden tüm vaktimi zengin olunca ayırabilirdim herhalde. Tabi o süreç hop oraya zıp buraya şeklinde değil de yavaş hareket ederek yapmayı tercih edeceğim şekilde olurdu. Mesela İspanya bask bölgesinde zamansız bir motorsiklet turu gibi. Ne kadar sürerse sürsün, amaç o bölgenin yeme & içme kültürü merkezli bir yolculuk.

6. Arada takılabileceğim, canım isterse denize açılabileceğim bir iskele isterdim. Gözden uzak, sakin bir yerde olsun. Kendi bayrağı filan olsun iskelemin.

Böyle şeyler işte, istekler.

Güzel bir ada. (Ağaçlandırıp, hayvanlar ve insanlar için yaşanabilir, düzgün bir eko sistem oluşturmak için.)

Vahşi yaşam parkı. (Vahşi hayvanlara ziyaretçilere kapalı bir yaşam alanı oluşturabilmek için.)

Dünyadaki bütün hayvanat bahçeleri. (Hayvanları kurtarıp doğal ortamlarına kavuşturmak için.)

Yüksek güvenlikli bir ralli aracı ve bir pist. (İstediğim gibi araba kullanıp çılgın atmak için.)

Dünyanın çeşitli yerlerinde oteller. En üst katlarını kendime ayırmak ve kalanında da dönüşümlü olarak alt gelir grubundan insanları ağırlamak için (Endonezya Bali, İtalya, Almanya, Türkiye vs)

Blok evren teorisi, zamanda yolculuk, paralel evrenler, boyutlar arası geçiş, ölümsüzlük, dünyanın arındırılması, yapay zeka, uzaydaki farklı canlı formları vb konularda araştırma yapan bilim adamlarına fon oluştururdum. (Bilimsel gelişmeleri hızlandırmak ve hemen haberdar olmak için.)

Türkiye'de bir sürü özel okul açardım. Özellikle ilkokul ve lise seviyesinde. Çocukları doğru bilgilerle eğitmek, onları karanlığa mahkum etmemek, dünya insanı olabilmelerini sağlamak için.)

eşya yok aklımda ama deneyim alırdım sanırım.
bazı eski müzik gruplarının "gelin bizimle bir hafta geçirin" temalı özel etkinlikleri oluyor. geçen birine baktım; 5000 euro fiyat biçmiş. öyle bişey yapardım herhal..
benim için çok para da buymuş işte, mehhh...

Ben de Cruise ile dünya turu isterdim.
Çevremde kimse bunun kısasına bile para vermek istemediği için muhtemelen ücretini de karşılar yanıma birini alırdım.
Zaten bitti para.

ben tasit seviyorum helikopter, luks araba+su kadar euroya vatandaslik veririz diyen ulkelerden ev almak hirvatistan, yunanistan gibi. biraz gezip en son populer bolgede butik otel isletmek olur capri, yunan adasi, fransiz rivierasi vb olabilir taylanda da hayir demezdim

Bir büyük şehirde, Balkonu şehir ve deniz manzaralı, altında özel otoparkı olan bir daire,
Aşçılık, sekreterlik ve şöförlük becerilerine sahip bir oda hizmetçişi,
Şehrin kırsalında, kendi suyunu ve elektriğini üretebilen, kendine yeterli, iyi tecrit edilmiş, arkasında zaman içinde orman yapabileceğim yeterli arazisi olan bir çiftlik,
Çiftliği çekip çevirebilecek yatılı yardımcı aile,
Bundan sonrası için bankada yeterli para.

Ben adamin cevresine duvar örmekten vazgectim. Neden kendi manzarami kötülestireyim. Adayi Akdeniz'den almicam. Kendi tropik ada takimimi alicam. Botla gelen olmaz böylece :D

cartier tank

2026 model bir beneteau oceanis 51.1

Zenginlik hayalim Lambo Urus ama M2 için imzaları attım bugün. Bi süre idare eder beni.

ne kadar paradan bahsediyoruz?

"bana" kadarsa, önünde minik bir iskelesi olan bir yalı alırım Ege'nin bir yerinde. mümkünse selimiye - Orhaniye taraflarında ya da Bozburun taraflarında. tabii tekne de alırım önüne.

eğer biraz daha rahat harcayabiliyorsam, birine sözüm var range rover almam lazım.

Benim çocukluktan beri zengin olsam alırım hayalim Tuzla’da bulunan Koç’un adası. Koç satmazsa başka ada bulurum artık parayı bulsam gerisi kolay :)

ilk is Copacabana sahilinde bir ev alıp oraya yerleşmek olurdu. zengin olmayacak olsam da para biriktiriyorum. erkene alırdım en azından.

gotik bir şato!

Datça'da Bizim Ev isminde bir butik taş otel var ya; Urla vb. bir ege beldesinden, kapısı koya açılan bir taş ev alırdım. Sadece yatak odası ve en temel eşyaları alır tüm detaylı mobilya alışverişi için globale açılırdım. Kâh online kâh dünyayı gezerek zamana yayarak sevdiğim hissettiğim bana anlamlı gelen şeylerle evimi döşerdim.
Fotoğraf albümüm ve magnetlerim de gelirdi bu eve.

Sonra ihtiyacım kadar yardımcıyı sağlam bir İK şirketiyle seçer işe alırdım.
Temizlik, yemek, şoför, kişisel asistan.
Kendi bedenime daha çok ilgi gösterir, sağlığımı koruyacak bir yaşam inşa eder, anlamlı projeler üretmek için çalışırdım.

Tek şey ilk şey olmadı belki ama hepsi bütün diye birlikte yazmak istedim.

Bence dünyada en kaliteli iki araba markadı var, bu ikisinden birer tane (marka yazmiyorum, biliyorum herkes bir tarafiyla gulecek onlar mı kaliteli diye) alıp kenara atıp, sonra başka bir araç (kalite degil de saygi gören bir marka model) ile dunyada girilmemiş sokak birakmayana kadar gezmek isterim ama bu sorunuzun cevabı mı bilemedim.

Ev

Bence bayağı estetik, hoş bir şey ama şu an yaptırsam eski denizcilere benzerim. Bu yaştan ve kilodan sonra çok büyük ihtimalle yaptırmam.

Başkasında beğeniyorum kendim yaptırmam.

2 dövmem var, 3.yü de yaptırıcam sonbaharda.
Az ve öz dövmeyi şık buluyorum. Siz kirletmek olarak görüyorsanız yaptırmayın bence de, neticede ömür boyu kalacak. Ben de mesela büyük ya da renkli dövmeyi beğenmem, kimisi de minimali ciddiye almaz vs.

Tişörtün bile yazılısını, resimlisini sevmez iken üstüme başıma niye resim yaptırayım, yazı yazdırayım.

yok ve yaptırmayı ciddi olarak hiç düşünmedim.
bazılarına bazı dövmeler çok yakışıyor ama büyük risk bence.

Dövmem yok.

Aslında isterdim küçük bir dövme sadece bir tane ama benim için bir anlamının olması lazım herhangi bir şey olmaz. Şu şekil güzelmiş yaptırayım gibi değil yani. Bir de kullanılan boyalar vs. önemli benim için. Hayvansal içermemeli ve hayvanlar üzerinde test edilmemiş olması lazım. Bu şartlara sahip boya, malzeme vs. bulmak çok kolay değil ne yazık ki.

Hiç düşünmüyorum .
Karşı tarafın dikkatini çekmenin yolu (kimi zaman psikolojik sorunlu olunduğunu gösteren ) bedenimizin bir tarafındaki yapay şekiller değil doğru sözler ve onları destekleyen fiilerimizdir .

Yok. Yaptırmam. En sevmediğim şey.

Başkasında beğeniyorum kendim yaptırmam +1

yok ve dusunmuyorum.

6 dövmem var biri hariç hiç birinden pişman değilim.
Pişman olduğumu da önümüzdeki haftalarda kapatmayı düşünüyorum.
Kilo verince yaptırmak istediğim bir dövme daha var. Herhalde o son olur.

No way.

Kalıcı yapmak istemiyorum ama kaliteli bir geçici dövme bulursam denemk istiyorum. Bazı figürler kadınlara çok yakışıyor bence.

Bir ara ciddi ciddi düşünmüştüm ama nerede yaptırsamı araştırana kadar öyle kaldı.

Aynen bende de öyle oldu.
put it in your appropriate place

İnsan aynı nehirde bile iki defa yıkanamazken, ömür boyu üzerimde bir şeklin kalma fikrini sevmiyorum. Ara ara geçici olanlardan ayak bileğime yaptırasım geliyor ama geçici olan için bile herhangi bir girişimim olmadı.

Bugün sevdiğimden yarın sıkılırım. Bu kadar kalıcı bir şeyi yaptırmam ama başkasında güzel oluyor.

Bazı kişilerde çok havalıı duruyor. Özellikle tanıdığım birinde çok estetik görünüyor bana.

Cesaretim olsa bende the last of us’da ki ellie’nin dövmesini küçük ölçekte yaptırırım. O dövmenin anlamlı olması çok çekiyor özellikle beni.

Bende yok, olsun isterim de üşeniyorum iyi bir dövme sanatçısı bulup gidip yaptırmaya ve sonraki yara bakımı sürecine.

İyi bir sanatçıya yaptırılmış ve üzerinde düşünülmüş dövmeler bence hoş duruyor. Bu kadar büyük anlamlar yüklemeye gerek olan bir şey olduğunu da düşünmüyorum. Dediğim gibi üşenme aşamasını geçersem yaptırmak istiyorum bir ara

genelde,
illegal hayatların,
çetelerin vs.
birbirini tanıması için bilirdim..

Ben de var 12 yıl önce deli zamanlarda omzuma yaptırdığım. Şimdi boka bakar gibi bakıyorum. Elimde olsa omzumu söker atarım o derece pişmanlık.

yok. düşünmüyorum. karşı olduğumdan değil. bana fazla ciddi ve riskli bir şeymiş gibi geliyor vücudunda hep kalacak olması, uzun vadede sevmeme ihtimali, kilo alır veya verirsen ya da yaşlandıkça çirkin görünme ihtimali vs. benlik şey değil. bakımıyla filan da uğraşamam zaten yaptırdığımın ertesi günü ölürüm muhtemelen.

yok düşünmüyorum da.

baskasinda cool, kendimde no. kasli erkeklerde kaplama ozellikle cok begeniyorum ama cok nadir bi olay bu. bu konuda takintilimsiyim kotu dovme cok korkunc geliyo hele kaymalar, renklerin bozulmasi. kendime yaptiramayacagim&bi donem yaptirmayi dusunduklerim de su an cok kotu geliyor. hele tarih marih saga sola koseye not alir gibi dovmeler ne alakaaa:/

2 tane minimal var 5 yildir falan cok memnunum

Yaptirmadan once cok tedirgin olmustum, icimi giciklar kasiyip cikarasim gelir fln diye dusunmustum

Aksesuar kullanmiyorum, benim icin aksesuar yerine geciyo

Yaptırsam en fazla 1 ay sonra sıkılıp neden bunu yaptırdım diyeceğime adım kadar eminim. O yüzden yaptırmadım.

Ya da şöyle diyelim: neredeyse 15 yıldır içime sinecek bir dövme arıyorum ve nereye yaptıracağıma karar vermeye çalışıyorum.

1 tane büyük sayılabilecek dövmem var. iki kolumu da kaplatmak isterdim ama malum şartlar.

Hiç bir kudret yaptıramaz.

(bkz: kendi osuruğunun insana güzel kokması)

Maalesef böyle bir durum var. İnsanlar dövmelerinin çok cool olduğunu falan düşünüyor ama dışardan görülen bambaşka. Öyle dövmeler görüyorum ki; detone olduğunun farkında olmadan çok güzel söylediğini düşünerek şarkı söyleyen insanları gördüğümde hissedilen duyguya benzer duygular uyandırıyor bende. Ama tabi ki o dövmeyi yaptıran kişi ben olsaydım, etraftaki dallamaların ne düşündüğü zerre umurumda da olmazdı, o da ayrı konu.

bir tane var. 23-24 yaşında yaptırmıştım. çok da görünen bir yerde. Aşırı pişmanım. Sildirme işlemi çok acılı olmasa çoktan sildirmiştim. yaptırmayı düşünenler 30u geçmeden yaptırmasın bence. şimdiki aklımla asla yaptırmazdım ya da çok daha minimal bir şey yaptırırdım. Şu anki ben mesela hiç dövme insanı değilim yani ne alaka yaptırmışım bilmiyorum. o kadar saçma ve ergence geliyor ki şu an. yukarıda bir yandan o yaşlara dair hatıra gibi düşünülebilir denilmiş ama giyim zevki gibi bir şey bu. yaşa, döneme göre değişebilir. evet hatıra ama çıkaramıyorsun üzerinden

başkasında güzel yapılmış dövmeler ilgimi çekiyor. ben de yok. ha çocuğum yaptırmak isterse engel olmam.