Valla buluşalım İstanbuldayım

İstanbul dışında okurdum.
Ekşi sözlük gibi yerlere girmezdim.
Daha az ilişki yaşar, daha çok ders çalışırdım.

Ama bunların tamamı boş laf bakınca. O zaman öyleydi şimdi böyle neticede.

ben bilgisayar okudum, ama bilgisayarla alakalı bir iş yapmadım, yapmıyorum. şu andaki sektörümle alakalı bir şey okurdum.

Rusça yerine bir avrupa dili öğrenirdim ama bize yol gösteren yoktu o dönem.
Onun dışında bir şey değiştirmem çünkü hanımla tanıştım, kendisiyle tanışmama riskini alamam. Kelebek etkisi olmasın.

Sosyal yönümü daha erken olgunlaştırmak amacıyla insan içine çıkardım bilen bilir Görükle'yi, orada yaşıyordum okurken. Hatta kaldığım yer Görükle'nin de dışında kalıyordu. :D Öğrenci ortamlarına girmekten bahsetmiyorum aslında insan içine çıkamk derken. Haftasonu, dönem arası, yaz dönemi gibi tatillerde muhakkak alanımla ilgili işerde çalışırdım.

Uzun ilişki istemezdim, 1 tane uzun ilişki yerine 5 kısa ilişki daha iyi olurdu, sosyalliğimi geliştirirdim

Derslere daha çok asılırdım ve iş hayatına o zamandan ufak ufak adım atmak iyi olurmuş. Daha fazla skill edinmeye çalışırdım tabi o zamanlarda öngörülü olamıyor insan.

Bölümümü değiştirirdim öncelikle. 4 senede bitirmeye de çabalamazdım, bir yandan değişik işlerde çalışırdım, okul gerekirse biraz uzardı. Ders çalışmaktan ilgi alanlarımı geç keşfedebildim, kendimi çok sonradan buldum. 18 yaşın ömür boyu yapılacak mesleği seçmek için çok erken olduğunu düşünüyorum.

Branşımla ilgili CVmde bana artı değer katacak bütün kurslara giderdim.
İkinci bir dil kovalardım.
Finansal okuryazarlığımı o yıllarda geliştirirdim.

Gurbette değil memleketimde okumak isterdim. Dini vecibelerimi yerine getirmek isterdim. Okuduğum bölümü de belki değiştirmek isterdim ondan tam emin değilim. Arkadaş ortamımı kesinlikle değiştirmek isterdim.

Sosyal bilimler yerine teknik bir bölüm hatta burun kıvırdığım mühendislik bölümlerinden birini okurdum.

anksiyetemi, depresyonumu, beni, kendimi...

Üniden mezun olmadan iyi bir yayın yapma şansım vardı, üşenmiştim. Onu yapardım. Onun dışında bi keşkem yok. Uzun bi süre yanlış bölüm seçtiğimi düşündüm ki hâlâ daha bana daha uygun bölümler olduğunu biliyorum ama hayatımın şu ana kadarki kısmından şikayetim yok pek. Riske atmak da istemem

Laboratuvarlar ve sınavlar dışında okula uğramamış birisi olarak okula daha çok gider, insanlarla daha çok kaynaşmaya çalışırdım. Okul dışı etkinliklere de katılmaya çalışırdım. Koskoca şehrin sosyal imkanlarını kullanmadan sap gibi okul okuyup mezun olduk.

Dövüş sporlarına daha üniversitedeyken başlardım. Mezun olduktan sonra can sıkıntısından başladık ama gençlerin reflekslerini, yaşıtlarımın deneyim seviyesini görünce geç kalmış hissettiğim oluyor.

Başka bir üniversite seçerdim.

yirmi yıldan fazladır kesintisiz üniversite okuyorum. meslek seçimime ailem karışmadı; ama önlisanstan sonra maddi destek de sağlamadıklarından, oldukça zorlu yıllar geçirdim. bununla birlikte mesleğimle alakalı okunabilecek tüm okullarda ve seviyelerde okuma şansı buldum diyebilirim. bu sebeple kendi adıma çok pişmanlığım yok.
gençlere en temel önerim; zaman yönetimini baştan öğrenip, okula ve notlara olduğu kadar, sosyal hayata, klüplere, etkinliklere de yeterli vakit ayırıp, her alanda donanımlı bir insan olmaya çabalamaları olurdu. benim bunlar için ne halim, ne vaktim, ne de beş kuruş param vardı ne yazık ki. bu sebeple full ineklemekten başka şansım yoktu.
şimdiki gençler çok daha şanslı. mesela aileler artık yüksek lisansı, lisansın devamı gibi görüp, finanse ediyor. bu türlü, sosyalleşme imkanı olan bir öğrencilik hayatı çok tatlı olurdu bence. bakıyorum, lisans öğrencileri, skuba gibi -bana çalışan halimle pahalı gelen- sporları yapabiliyorlar. böyle finansman imkanlarım olsa 20 değil, 30 yıl öğrenci olurdum :D

En az bir dil daha öğrenirdim, hatta mümkünse daha çok. Şu anki kariyerimde bir kaç dil daha konuşsam çok çok güzel olurdu.

"şimdiki aklınla o zamana döneceksin" türü, mevcut becerimiz ve tecrübemiz dâhilinde bir değişiklikse bu önüme bakıp kazandığım ilk bölümü bitirirdim. severek, isteyerek gitmiştim aslında ama çok çabuk vazgeçtim. aslında devamında olanlardan da pişman olmadım, hikâyenin ta en sonunda pişman oldum. şimdi dönüp bakınca en başta fantezi aramamak en iyisi olabilirmiş diyorum. orada sefillik olarak gördüğüm şey bütün hayatım oldu. şimdi imkânım olsa o sefilliği paşa paşa 4-5 sene çeker, önüme bakardım.

şıp diye cinden dilek dilemeli bir özellik değiştirebiliyorsak anksiyetemi yok etmek isterdim. böyle söyleyince insanlara şımarıklık gibi geliyor. gerçekte HİÇBİR ŞEY YOKKEN nasıl perişan olduğumu, yaşadığım bazı şeylerin de etkisiyle nasıl yıprandığımı ben bilirim. o yaşlarda bu kadar ürkek, gergin, mutsuz olmak yerine çok basit şeylere odaklanabilseydim hayatım bambaşka olurdu şüphem yok. hatta anksiyetesiz yaşamak, üç üniversite bitirmekten çok daha iyi olurdu sanırım ama bu ömür boyu uğraşacağım bir şey o yüzden tümüyle elimde veya şimdiki aklımla yapabileceğim bir iş sınıfına koymuyorum.

bir önceki duruma ve hatta daha geçmişe gidersek sanırım "çalışmayı öğrenme" kavramını oturtabilmeyi çok isterdim ek olarak. hayatım boyunca hiçbir şeyi çalışarak elde etmedim desem yeridir. altın tepside de sunulmadı. müthiş keyif verdiği, ben uğraşmakla sevdiğim için saldırdım ve bu bana liseyi kitap açmadan yüksek not ortalamasıyla bitirme/alanımda iyi üniversitelere girme şansı verdi. öyle 500 üzerinden 490'lık puanlardan bahsetmiyorum asla ama ben kendi alanımda canım sıkılınca istanbul üniversitesi, ertesi sene ankara üniversitesi filan yazıp tutturuyordum yani. ama sevmediğin şeye katlanma, anlamadığın şeyin üstüne düşme, sistemli olarak emek verme, 30 gün boyunca 1 verip en sonunda 30 alma... bu mefhumları hiç geliştiremedim. genel bilişsel kapasite olarak şikayetim yok ama bazı açılardan çok aptal hissediyorum kendimi yalan yok.

öyle olunca GLOBALLEŞEN DÜNYAMIZDA tutunamadık zaten. gerçekten kendimi övmek için söylemiyorum üç tane adamın işini tek başıma yapardım ama cv hazırlamaya üşendiğim için başvurmazdım çünkü ustası olduğum, sevdiğim, bildiğim bi şey değildi. bu herif aptal değil de nedir? yav olum düz yolda herkes sürer, sen en ufak virajda şarampole yuvarlanıyon? bir değil iki değil insan hiç mi ders çıkarmaz, hiç mi öğrenmez? einstein ne demiş, bir şeyi bir kez yapmak hatadır ama aynı şeyi ikinci kez yapmak ise ulan bu der meister ne mal herif demiş.

onu çözebilmek isterdim. bu yaştan sonra da yapabileceğime inancım yok beyin muşmulaya döndü zaten becerebildiğimizi de beceremez olduk pii.

Daha fazla sosyal olurdum. Daha fazla film dizi izlerdim. Daha fazla kitap okurdum. İngilizeye abarnırdım. Kendime hayat ve yaşam anlayışı geliştirebilseydim.

Keşke evde mal mal boş takılmasaydım.

ya istanbul'da okur (yıldız teknik makina) ya da 8-10 senede bitireceğimi bile bile yurt dışında (viyana teknikte herhangi bir bölüm) okurdum ve en başından yurt dışına kapağı atardım.

veya taa 2010 - 2011'den beri green card başvurusu yapardım.

gruplara bak,
gezi,otomobil, vb.

İletişim anlayışını değiştirmek belki işe yarar. İnsanların çoğunda menfaat ilişkisi görüyorum, kafasına uymadığı anda yön değiştiriyor, sanki randevulaşmamış gibi başka plan yapıyor falan. Bir de sen çevrene ağır geliyor olabilirsin, bazı çevreler bazı insanları kusar, anlamazlar vs. Belki kendine uygun bir alanda değilsindir.

benim iş hayatım nedeniyle sektörde çok fazla arkadaşım var . son zamanlarda bende de şöyle bir şey oldu ; aşırı samimi olduğum evimizin yakın olduğu birkaç arkadaşım ben aramaz yazmazsam aylarca ses etmiyorlar .
"nerdesin sesin çıkmıyor" yazıyorum whats app ile hemen buluşalım diyorlar program yapıyoruz .
aralık ortasından beri bir tanesine mesaj yazmadım o da aramadı yazmadı bakalım ne zaman aklına geleceğim .deneme yapıyorum .
tek taraflı arkadaşlık yürütüyor gibi hissediyorum o ve benzeri 3-5 tane daha var .

Valla boşuna practice make perfect dememişler. Lichess bunun için harika bir uygulama. Maçları izleme, bilgisayara karşı oynama, açılış ve hamlelerle ilgili konu açıklama bölümleri vs var. Ben de biraz daha fazla zaman ayırmak istiyorum umarım başarabiliriz:/

zaten yapılması gerekenleri yapıyormuşsunuz ama bence rapid yerine daha çok klasiğe ağırlık verin bence asıl gelişme klasik oyunu daha çok oynadıkça oluyor.

benim de yaptığım hata sürekli blitz atmam. blitzde ilerliyorsun ama rapidde falan üzüyorlar sonra.

ha klasik oynamak da günümüz dünyasında ciddi iş.

satranç elosunda yükselmek istiyorsanız yenile yenile oynamayı öğrenip kazanmaya bakacaksınız. ben sürekliğ oynayarak blitz'de 1 senede 900'den 1500'e geldim. hatta bullet'ta 1800 takılıyorum. ama günde min. 1 saat oynuyordum, çok yenildiğim de oluyordu kazandığım da.

size tavsiyem açılışları öğrenmeniz, her oyun belli bir açılışa göre oynamanız. zamanla rakibinizin açılışlarını da tanımaya başlar hamlelerinizi buna göre şekillendirirsiniz. youtube'da gotham chess'in opening serilerini öneririm.

İtalkiden 155 tane ispanyolca ders aldim avantaji su hocalar iyi oluyor. Bi yanlis yapamiyorlar zamaninda geliyorlar 5dk gec gelme haklari var.

Preply kullandim ve asirir çöptü. Derse gelmeyen mi dersin yarim saat kala iptal eden mi cok kotu tecrubeler yasadim sorumsuz insanlarin yeri ucuz olabilir ama berbatti hee unutmadan hocalarida boyle ev hanimi falan emekli tipleri koymuslar tarzi bilgisiz insanlar vardi

ben 2023 şubat'ında indirim olduğunu görüp almıştım.

böyle siteler mail atıp döviz kuru hakkında yakındığınız zaman yıllık özel teklif sunabiliyor.

adventure degil ama aklima ilk gelenler:
fallout 1, 2
baldur's gate 1, 2

the curse of monkey island
grim fandango

Gawain +1
Zamanında ben de Fransızca kasarken ikisine cok bakmistim :)
Broken sword

@thetruenorth; altyazi koyunca o problem çözülüyor. Bu arada Fransızca ogrenilmez tabiki ama ortada belli seviye varsa geliştirir. Ben de Fransa'da yaşıyorum bazı oyunları Fransızca oynamak, fransiz dişileri izlemek gibi. Özellikle slow paced, tiklamali, konusmali oyunlar ise yarıyor.

Spesifik bir durumunuz yoksa kurslardan ziyade özel dersleri tavsiye ederim. Dil okullarında sanılan kadar kaliteli bir eğitim yok ne yazık ki. Güvenilir bir öğretmen ile birebir yapacağınız ders çok daha verimli geçecektir.

aynı şekilde kursları hiç bir şekilde tavsiye etmek, dil eğitiminde verim birebir derslerde alınır

tureng.com ?

www.amazon.com.tr

İnternet varken basılı sözlüğe hiç gerek yok ya bence. Gereksiz bir nostalji yani. İnternette tureng, google translate, deepl, Merriam Webster falan her işini görür. Hatta herhangi bir sözcüğü Google'a yazsan bile anlamını, örnek cümleyi falan veriyor. Basılı sözlüğün hiç bir ekstra faydası olduğunu düşünmüyorum tam tersi hamallık yani

Gereksiz olmasina ek olarak yavaslatir yani, negatif bir sey. Illa bir sey kullanacaksan chatgpt orada duruyor

Online olarak en iyisi

Cambridge dictionary (türkçe
ingilizce)