Antalya'da dış hatlar kontuarına gidip bagajınızı vereceksiniz. S.G. aktarmalı X uçuşu diye.

Onlar bagajınızı alacak, pasaport/vize/oturum kartınıza bakacak ve biletinizi basıp verecek. Buradan sonra normal şekilde S.G.'e uçuyor gibi iç hatlardan güvenlik kontrolünden geçip İstanbul uçuşunuzun kapı numarasına gideceksiniz. Ekranlarda zaten yazıyor hangi uçuşun hangi kapıdan olacağı.

İstanbul'a indikten sonra dış hatlar transit yolcu yönlendirmelerini takip edip pasaport kontrolden geçeceksiniz. Sonra yine X-ray, gate'e gitme ve uçağa binme. İndiğinizde de önce pasaport kontrol, sonra valizlerin hangi bantta olduğunu öğrenme, valizi alma ve çıkış.

Hocam Antalyadayken bagajı diş hatlar kısmına vereceğim doğru mu? İç hatlarla işim yok mu yani?

Bagajı dış hatların o taraftaki kontuara verip, siz yolcu olarak iç hatlar kapısından geçip kendi Antalya-İstanbul iç hat seyahatinizi gerçekleştireceksiniz.

Ben İzmir'den aktarmalı uçuş yaparken hiç bagajı dış hatlara verip oradan iç hatlara geçmedim. Valiz benimle aynı uçağa binip İstanbul'a gidecek, niye dış hatlara veriyorum? İç hat bagaj tesliminde bağlantılı uçuş diye hatırlatın, zaten biletinizden görüyorlar. Sonrası @marla'nın dediği gibi.

(Ama dönüşte İzmir'de iç hatlardan inip valizi dış hatlardan aldık hep, öyle bir saçmalık var.)

İyice kafamı karıştırdınız ya, ne yapım ben şimdi?

Aslinda yazilanlara benzer seyleri yazacagim ama toplarlamak adina;

1. Siz Antalya havalimaninda Istanbul ucusunun kontuarini bulun ve oraya bagajinizi teslim edin. Görevli zaten aktarmali yurtdisi ucusunuzu görecek.

2. Istanbulda ucaktan inince dis hatlar transit yolcu tabelasini takip edin veya ordaki görevlilere sorun.

3. Sabihada yurtdisi harc pulu alin (yurtdisinda oturumunuz yoksa) ve pasaport kontrolune girin. Sira cok uzun olabiliyor ona dikkat (polis memurunun manuel bir sekilde kontrol ettigi). Hatta onun yerine sol tarafindaki otomatik kapilari (manuel kontrol yok turnikeden gecer gibi geciyorsunuz) da kullanabilirsiniz. Normalde yeni cipli pasaportlara özel zannediyordum ama eski tip pasaportla da calisiyor.

4. Kontrolden sonra istege bagli duty free alisverisi ve yurtdisi ucaginizi bulup kapiya gidin.

5. Ucakta indiginiy ülkede direkt pasaport kontrolüne gireceksiniz (turistik gidiyorsaniz dönüs bileti, nerde kalacaginiz, yaninizdaki para miktari gibi sorular gelebilir) ve daha sonra banttan valizi alip süreci bitireceksiniz.

Uçak biletinizin, her iki biletinizin de, aynı firmadan ve bağlantılı uçuş olarak alındığını farz ederek yazıyorum bunları;

Havalimanına girdiğinizde dış hatlara değil iç hatlara gireceksiniz çünkü ilk uçuşunuz iç hatlar. Zaten uçuş numaranız ile bilboardlara bakarsanız hangi numaralı gişeye gitmeniz gerektiği yazar. Direkt o numaraya gidin. Pasaportunuz ile beraber bagajınızı uçağa vereceksiniz. Valiziniz sizinle beraber istanbula gelecek. İstanbuldan ise aktarma ile varış noktanıza gönderilecek. Ekstra bir bagaj işlemi yapmayacaksınız.

İstanbulda indiğinizde dış hatlar pasaport kontrol noktasından geçeceksiniz. Biniş kartınızı göstermeniz gerekiyor varış noktası için. İstanbulda inince öyle bekleyeceksiniz havalimanında, tabii ki dış hatlar noktasını geçtikten sonra bekleyin. Pasaportta kuyruk olabilir. İstanbuldaki pasaport kontrol noktasında yurtdışı çıkış harcınızı soracaklar. Almadıysanız internet veya oradaki kiosklardan alabilirsiniz.

Dönüşte ise; yine aktarmalı döndüğünüz durumda antalyaya indiğinizde uçak kapısında bir görevli yurtdışı aktarmalı yolcuları toplar ve farklı bir noktaya götürür. Valizinizi iç hatlardan değil dış hatlardan alacaksınız. Görevliyi takip etmeniz yeterli.

*Biletler ayrı ayrı alınmış ve ayrı pnr numaraları vardı.

Pegasusun filosu dar gövdeli b337 veya a320-a321 lerden oluşuyor. Bunların hepsinde koltuk düzeni abc||def şeklinde. Yani yanyana oturuyorsunuz.

www.seatguru.com

@ freedonia, teşekkürler bu iyi oldu

Menisküs yırtığı olabilir. Hemen ortopediye gidin

Memrise hakkında hiçbir fikrim yok ama DuoLingo'dan kötü olamaz herhalde. İhtiyacın olursa daha rahat ve hızlı öğrenirsin. İngilizce gereken iletişim ortamlarında (iş, etkinlik, oyun, dizi, film, kitap vb.) bulunarak daha hızlı ilerlersin. İhtiyaç dışında istek ile öğrenmeye çalışınca motivasyonun getirdiği kadar öğreniliyor genelde.

Bir defter al tum zamanlari yaz

Genis zaman gecmis zaman gelrcek zaman falan misli zaman

bunlara calis ogren

İnternetten en cok kullanilan 1000 kelimeyi ogren

Kendi kendine kafanda sohbet et ve hikayeler uydur


En hizli ogrenme sekli bu kardes

orijinal dublajlı dizi filme abanmasını öneririm. bir şeyleri anlayana kadar Türkçe altyazılı, sonra o dildeki altyazısıyla izlemesini öneririm.

Duolingo, Rosetta Stone ve benzerleri çok tekrarlatıp kelimeyi unutmamayı falan sağlıyor. Bence en babası gene Rosetta Stone, Memrise falan gözüme çok basit göründü. Ancak ben bunların yanında formal olarak da oturup çalışmanın faydası olacağı kanaatindeyim. Mesela Cambridge'in Grammar in Use kitabı, temeller varsa mavi kitap, yoksa kırmızı, ayrıca Oxford Bookworms Library'nin küçük hikaye kitapları, her seviye var, harika dil kullanımı oluyor.

Telefonda görmen lazım. Hatt başka apple ürünün varsa hepsinde görebilirsin.

eger gercekten iCloud'daysa telefondan da goruyor olmaniz lazim. emailler gibi, nasil bilgisayardan bakinca goruyorsaniz telefondan da aynilarini gorursunuz.

iPhone'da yoksa iCloud'da da yoktur.

Icloud bedava gibi bir şey, ayrıca cihaza yerleşik bir teknoloji. Farklı bir çözüm aramak anlamsız.

yurtiçi gezi bile olsa videoları clouda atmak dert olabilir. Çektiğin videolar telefonuna sığmıyorsa atıyorum bi gezide 50gb'lık şey çektin diyelim, 50gb'dan fazla kotalı mobil internetin var mı veya gittiğin otelde evde düzgün upload hızı olacağına inanıyor musun? Bu soruların cevabına göre online servis düşün, diğer türlü offline bişey düşün.

evet arama kısmında engellersen dediğin olur.

Normal tel araması yapamaz, whatsapp araması yapabilir, whatsapptan mesaj atabilir.

Rehberden kişiyi engellerseniz böyle olur.

aynı anda check in yaparsanız belki bi ihtimal.

havalimanında kesin yardımcı olurlar boş koltuk varsa. ama bazı havalimanlarında check in ve bagaj teslimi görevli olmadan yapılabiliyor. o tarz bi yerde yan yana oturmak zor.

aynı saniye bağlanırsanız yan yana verme ihtimali varmış.

telefonla bir şey yaptıramazsınız.

koltuk satın almak ya da kontuarda rica etmek dışında bir çözüm yok.

bu kadar önemli ise biri ücretsiz koltuğa check in yapar, sonraki kişi de ücretini ödeyip onun yanına check in yapar.

Aynı anda checkin yapıp farklı koltuk gelirse havalimanında görevliden değişmesini rica ediyoruz.

Havalimaninda rica edersiniz ama yer yoksa/hepsi check-in olduysa maalesef olur cevaplari.

Ucakta da rica edebilirsiniz ama sansiniza aile düşerse onlar da ayrılmak istemez.

Para ödemeden ancak risk alip sansinizi denersiniz. Öyle telefonla olsaydi telefonlari durmazdi herkes de böyle yapardi.

Check-in işlemini havalimanına bırakın, %95 yardımcı olurlar.

Havalimaninda yardimci olmadilar bana en son. Degistirmek istiyosaniz ucret odemelisiniz dediler.

Cozum bi pnr i rastgele koltukla check in yapip otekini onun yanina atamak koltuk alarak. Ucretini de paylasirsiniz. Ya da birkac saat yanyana oturmamak.

Ülkenin hangi yarısından fazla genci istiyor bunu? Anlamsız tespitlerinle kendi mutsuzluğunu karıştırma.
Ne zannediyorsunuz yurtdışını bilmiyorum ama git gör

Gitmek isteme sebebini finansal olmayabilir tabii ama ben o acidan cevap vereyim. Istanbuldaysaniz, Numbeo'ya gore maasinizin Amsterdamdaki karsiligi 4800 euro oluyor. Kacak islerde bu rakama ulasamazsiniz sanirim. Bir sekilde oturum almis olsaniz da maas olarak ulasilmasi zor bir rakam, tabii meslege gore degisir. Onun disinda insaat islerinde bir ustalik kazanilmis ve resmi olarak is yapilabiliyorsa, tabii iyi paralar kazanilabiliyor.

www.numbeo.com

@benaslindayohum,
(TÜİK) Uluslararası Göç İstatistikleri'ne göre söylüyorum. "Giden göç seyirleri incelendiğinde en çok hareketlilik 25-29 yaş grubunda tespit ediliyor."
Linkini ekliyorum. Gerçi yaptığın yorumdan anladığım kadarıyla okumayla ve çevreni analiz etmede pek matah olmadığıni düşünüyorum.
data.tuik.gov.tr

O tarz islerde calisarak Avrupa'da su anki konforunuzu elde etmeniz bilmem kaç yıl sürer, hele hollanda'da ev falan iyice sıkıntı konu.
Bir plan dahilinde gitseniz neyse de bahsedilen şekilde bence ancak rezil bir hayat yaşanır.

Eşim benden daha hümanisttir ama gitme hayali var yurtdışına.
Ben insan sevmem ama rahatım çok da kötü değil. Senin kadar kazanmıyorum da. Türkiye'de Neyden kaçtığına odaklanmak yerine, orada ne bulacaksın buna odaklanırsan belki netlik olur senin için.
İnsanların iletişimi ve kibarlığı mı, ekonomik özgürlük mü, kültürel dinamikler mi, ifade özgürlüğü mü? Sana ne katacak orası tam olarak? Türkiye de nelerden kaçmak istiyorsun tam olarak, genelleme yapınca ne sen ne biz anlarız durumunu.

Avradi bosar yoluma bakardım ağa. Yolun açık olsun

Nasıl gittiğime göre değişir.
1 - TR'de beyaz yakalıysam ve Almanya'ya inşaatta çalışmaya gideceksem, hele bir de kaçak gideceksem... Hiç işim olmaz.

2 - Normal bir göçmen gibi gidiyorsam, inşaatta çalışmak ya da garson olmak geçici bir şeyse, bir süre sonra kendi işimi yapabileceksem, giderim.

burda 85 bin lira alıp yaşadıgın konforla avrupada garsonluk yapıp yaşayacagın konfor aynı degil. garsonsun yani milletin yemegini götürüp artıgını toplayacaksın masasını sileceksin.aldıgın para yalnızca geçinmene yetecek. Türkiyede 100 bin lira verelim ordakiyle aynı şartlarda garsonluk yap deseler asla yapmazsın. ama daha az konforu seçip yurtdışına gidince yapmaya razısın. ne yaman çelişki degil mi?
85 lira TR şartlarında kötü para degil. bence burdaki şartlarını daha da düzeltmeye çalış.


onun dışında TR'de asgari ücret alsaydın hiç durma git derdim
yine onun dışında Avrupaya gittiginde yapacagın meslek prestijli olsaydı ve 10K euro gibi paraları alacak olsaydın yine hiç durma git derdim.

benzer bir durumda arkadas gitti. cok daha mutsuz.

Hepsi tamam da 85 bin TL almak ve hala rahat olmamakta neyin nesi?

Varsayalım gittiğin yerde 100.000tl almana rağmen orada rahat edememe durumu da var. Akrabaların çağırması onlar gibi oraya alışmak demek değil.

Ben yerinde olsam asla gitmezdim.
Bu vaziyette gitmek istemek demek rahatlığın batması ile eş değer benim için.

Ülkenin yarisindan fazlasi gitmek istiyor òzellikle genç nüfus. "Nereden biliyorsun" diyenleri ciddiye alma, simdiye kadar durman kabahat, derhal git.

Genel olarak gordugum kadariyla herkes "su an aldigin bu, yasadigin bu, orada alacagin bu, yasayacagin bu" diyerek, anlik, kisa sureli degisimlere odaklaniyorlar.

Ben ulke degistirmis biri olarak fikrimi belirteyim:
Ne kadar zengin de olsan, ulke degistirdiginde mevcut hayatini zaten elde edemeyeceksin. Hayal edemeyecegim kadar cok parasi, cift vatandasligi olup hala turkiyede yasayan tanidiklarim var. Neden? Yabanci ulkede gecirilecek ilk kurulum suresini, yillarini goze alamiyorlar.

Bu tum insanlar icin gecerli, gidip yabanci olacaksin ilk basta vs vs. Senin durumunda calisip tekrar bir kariyer edinmen gerekecek, ekstra zor.
Ama cogu kisinin atladigi bir durum var. Bizler, gidenler ve gitmek isteyenler, sadece para kazanalim, hemen daha konforlu hayata gecelim diye yapmiyoruz bu isi.

Ben 160 metrekare evden, 50 metrekare eve gectim ilk yurtdisina tasindigimda, cekyatta yatan biri varken mutfaga gecemiyorduk.
Ama aklimizdaki neydi? "Gelecegimizi kurtariyoruz, cocuklarimiz daha huzurla buyuyecek, gelecek korkumuz olmayacak."
Evet,sikinti yasaniyor, evet adaptasyon zaman aliyor, ancak imkan varsa gidildiginde, 2 yil kaybedilip, 30 yil kazaniliyor. Turkiyede 30 yil sonra kimin ne olacagi belli mi? Ekonomi ne olacak ongorulebiliyor mu? Hayatimda ilk defa enflasyon dustu diye fiyatlarin azaldigi bir memlekette yasiyorum, bunu hayal bile edemezdim.

Neyse, demem o ki, evet 85 bin liranin luksunu hemen elde edemeyeceksin, ama hedeflerin daha uzun sureli olursa, rahat edeceginden eminim.
6 ayda altima mercedes, tepeme ev diye gidersen, buyuk scarsin, gecmis olsun.

Bu ne lan emekli maasiyla geciniyoruz adam 85 bin lira maaşla mutsuz abi saka mi bu biri cimcik atsin bana

Hocam yurtdışından yeni döndüm ve şunu anladım ki "mutluluk içimizde". Eğer deneme şansınız varsa gidin tabi test edin içinizde kalmasın. Güzel tarafları yok da değil elbette burada herkesin genelde tartıştığı birçok iyi tarafları var ancak bence muhteşem bir değişim beklemek çok iyi bir yaklaşım olmayacaktır. Hele hele sizin durumda birisi bence macera arıyor olmalı, istediğiniz zaman gidip gezip gelebilirsiniz bir kere.

85 bin tl kazanan birinin vasfı vardır. Birkaç sene tekrar çok çalışıp hayatınızı kurmaya hazırsanız gidin. Garsonluk yapıp bir taraftan dil öğrenirsiniz. Dil öğrendikten sonra da vasıflı işinize geçersiniz. Hele çocuk istiyorsanız Türkiye’de çok zor.

Bu arada sunu da belirteyim. Ben de benzer dusuncelere sahiptim ve ezkaza evlenip Hollanda'ya geldim. Olumlu yanlari var ama finansal olarak hic sosyal medyada anlatildigi gibi degil. Onun disinda cevre duzeni, insanlarin genel davranislari vs gibi bir cok konuda iyi bir yer. Ancak, sosyallik midir, yabancilik cekmek midir nedir bilmiyorum. Gercekten biktim buradan, Istanbul'da kalabalik bir semte gene donmek istemem ama acikcasi gelismemis bir balkan ulkesi veya Turkiye'de sakin bir yer tercih edebilirim. Ozetle buradan bir an once gitmek istiyorum.

kesinlikle çok zor olacak. içinizden gelmiyorsa girilmesine gerek yok. hele o kadar yıl sonra halen birbirinizi seviyor gibisiniz çocukla bozmaya gerek yok derim ben.

Eğer yaşlaninca cocuklarim bana bakar yada mirasim cocuguma kalsin fln dusuncesinde degilseniz bence hic gerek yok

herkes çocuk doğurmak zorunda değil öncelikle.

bu bir içgüdü ve olması gereken oluyor. o yüzden ben olsam takılmazdım. aileye de onların ikna olacağı şekilde "ne gelirse Allah'tan, kısmet" minvalinde cevaplar verebilirsiniz.

arada istiyorsanız da artık gelişine bırakabilirsiniz. çünkü kadının hamile kalma olasılığı bir ay içinde 4 gündür. hadi spermi tuttu sıkı sıkı + - 1 gün ekle. 6 gün.

kürtaj yaptırmadığınız sürece bebeğin kararıdır size doğmak/doğmamak.

burada asıl düşünülmesi gereken isteseniz bile normal yollarla çocuk sahibi olup olamayacağınız bence. bu yaşlarda tüp bebek harici hamile kalma ihtimali düşük. (sizden veya eşinizden veya her ikinizden kaynaklı)

istemiyorsanız istemiyorsunuzdur. baskı var diye çocuk doğurulmaz. ama belki isteriz gibi bi düşünce varsa yaşınız geçiyor söyleyeyim. 40 yaşında mı anne baba olacaksınız, 50 yaşındayken mi 10 yaşında bi çocuğun peşinden koşacaksınız? vaktiniz daralıyor, bu kes,n. yani net istemiyorum diyorsanız tabi ki doğurmayın, olmuyor deyin geçin hatta. ama bi acaba varsa hemen yapın geç kalmadan.

zorluklar bi noktada azalıyor. bitmiyor tabi. yenileri geliyor vs ama sürekli gece kalkıp çocuğa bakmanız gerekmiyor nihayetinde.

eşimin aklında çocuk fikri yoktu. benim de oldum olası bebeklerle/çocuklarla bi samimiyetim, düşkünlüğüm yoktu. ama çocuksuz evlilik olmaz diye düşünüyordum, yani bi noktada anne olacaktım. şartlar yerine geldi, yaşım 31 oldu. e hadi dedim. kızım 2 yaşında geldi. bin tane acabası olan eşim niye daha önce yapmadık diyor şu an. çocuk gerçekten bambaşka bi duygu. 30 ülke gezmekle kıyaslayanlara filan gülüyorum gerçekten.

istemeyene saygım sonsuz. ama siz istememe konusunda net değilsiniz. bazen istiyoruz diyorsunuz. yaşlar da 35. şu an hadi deseniz belki seneler sürecek. bence boşuna bekliyorsunuz.

Benzer durumdaydık yaptık. Kendiniz istemiyorsanız kesinlikle baskıyla falan çocuk yapmayın. Ben daha çok eşimin istemesiyle yaptım. Bazen kendimi zamanı geri alabilsem keşke diye düşünürken buluyorum. Her türlü çok zor maddi, manevi.

2,5 sene oluyor uykularımız yeni yeni düzelmeye başladı. Size çocuk baskısı yapanlar, bakıma, desteğe ihtiyacınız olduğunda yanınızda olmayacak. Maddi gücünüz kuvvetliyse, doğumdan itibaren sürekli bakıcıyla yapılır. Onun haricinde yapmayın, kendinizi yıpratıp ömrünüzden götürmeyin.

Öncelikle çevredeki baskıyı boşverin. Başkasının mutluluğu için çocuk sahibi olunmaz.

Bence siz öncelikle çocuk istiyor musunuz veya istemiyor musunuz ona karar vermelisiniz. Mesajınızdan anladığım kadarıyla istiyoruz ile istemiyoruz arasında bir yerdesiniz. Karşı koyamayacağınız bir gerçek var yaşlanıyorsunuz. Erkek için o kadar problem değil ama kadınlar için belli bir yaştan sonra gebe kalmak birçok riski arttırıyor. Ve bir de herkes her istediğinde çocuk sahibi olamıyor. Yıllarca uğraşanlar var.

Bence isteyip istemediğinize kesin olarak karar verin ve ona göre eğer istiyorsanız maksimum birkaç yıllık planınızı yapın. İstemiyorsanız da hayatınıza devam edin. Üzgünüm ama artık yavaş yavaş belki ileride çocuk sahibi oluruz deme zamanı geçiyor sizin için.

34 yaşında 2 yaşında bir kız babası olarak yazıyorum bunları. Ebeveyn olmak ile ilgili merak ettiğiniz birşey varsa herzaman yazabilirsiniz bana.

İstemiyorsanız kesinlikle yapmayın. İstiyorsanız bile çok düşünerek yapın.
Biz eşimle çok isteyerek çocuk sahibi olduk, bu konuda çok mutluyuz.

Çocuk yetiştirmenin zorluğu etraf baskısının sizde yarattığı zorluğun bin katıdır. Hiç umursamayın etrafı.

Gerçekten çok güzel bir duygu, aşık olmayı tarif etmek nasıl zorsa çocuk sahibi olmanın hissettirdiklerini tarif etmek de çok zor, hatta imkansız. Ama zorlukları da çok fazla. Onlar da saymakla bitmez.

Sonradan pişman olup olmayacağınızı sizin keşfetmeniz lazım, başka birinin hatta eşinizin ne düşündüğü bile bu konuda ne düşündüğü önemli değil.

bence çocuk "lan acaba istiyor muyum, istemiyor gibiyim ama ileride pişman olur muyum?" gibi sorularla yapılabilecek bi şey değil. böyle bir riske girmek için biraz fazla gözü kara olmak gerekir. ben ve eşim, biz de istemiyoruz ama net istemiyoruz yani. biz bu kadar net olunca aileler mecbur kabullendi.

isteyen ile istemeyen arasındaki fark o kadar net ki. çocuğu olan arkadaşlarımın gözünde görüyorum, ya da isteyen ama henüz olmayanların gözünde. bende o ışık yok, biraz bile yok. o nedenle siz de bi tekrar oturun düşünün.

Aa biz.

Yaşlarımız da aynı sayılır ben 34, eşim 33 yaşında ben erkek tarafıyım ve çocuğa daha sıcak bakan hep ben oldum 5 yıllık evliliğimiz boyunca.

Ama şu an emin olamıyorum çok düşünüyorum, çok gelgitler yaşıyorum. Eşim başta hiç istemezdi acaba pişman olur muyum diye düşünüyor o da. Vaktimizin daraldığının da farkındayız ama karar da veremiyoruz.

Ben oldum olası çocuklarla iyi geçinirim. Hep çocuğum olsun da isterdim ama evliliğimizin öncesinde eşim böyle bir düşüncesi olmadığını söylediğinde saygı duydum, terk etmek vs. aklıma bile gelmedi ve zamanla ben de kanıksadım sanırım bu durumu. Şimdi de bilemiyorum ona iyi bakabilir miyim, şartlar ne olur vs.

Diğer arkadaşların dediği gibi istesek bile belki olmayacak, belki zor olacak çok zor işler çok :)

Cocuk ucuncu partinin talebiyle yapilmaz.
Cocuk karsilikli emin olmadan yapilmaz.
Cocuk ortak "cocuk isteme" sebebi harici yapilmaz.
Cocuk kolay degildir.
Cocuk sevgisi sonsuzdur.
Cocuk yapmak olmazsa olmaz degildir.

Yukarıdaki genel yorumlara katılıyorum, 35 yaşına gelmişsiniz, söylediğiniz şeyler itibariyle de kendinizi biliyorsunuz belli ki, bir anda kişisel zevklerinizden ve hayat tarzınızdan sıkılıp "Keşke bir bebeğimiz olsaydı da hayatımıza renk gelseydi" deme olasılığınız sıfıra yakın.

Diğer yandan akrabaları da boşverin, sırf birileri bayramdan bayrama görecek diye dünyaya canlı mı getirilirmiş? Hayır bir de bunu söyleyen insanların 10 tane torunu, 5 tane çocuğu falan oluyor... Nasıl bir fetişse...

başkası istiyor diye çocuk yapılmaz.

ben oğlumu ilk 3 yıl tek başıma büyüttüm, ilk 2 yıl emzirdim ve bu 2 yılda her gece ortalama 8 kez uyanıyordum emzirmek için. gün içinde de öyle. sonra gaz attırması, uyutması falan çok zordu ama anne olmayı istediğim ve hazır olduğum için çok mutlu günlerdi benim adıma (şu an ama uyku problemleri yaşıyorum, babası başka evde çocuğu olmamış gibi fosur fosur uyuyordu).

büyüyünce bebeklikten daha zor; telefon tablet olmayacak, sağlıklı beslenecek, sosyalleşecek bir sürü şey :)

başkası istiyor düşüncesiyle asssssla asla çocuk yapılmaz. pişman oldunuz diyelim, ne yapacaksınız çocuk esirgemeye mi bırakacaksınız :p

çocuk yapmayın, hiçbir faydası yok düşüncesine de karşı biriyim, onu da belirteyim. çocuk dünyadaki en güzel varlık.

Cocuk yapcaginiza atlayin motora dunyayi gezin. Cocuk maalifyet 1m $ civarinda. O paraya gezmediginiz ulke kalmaz

35 yasinda 3.5 aylik bebek annesi olarak hemen taze tecrubemi paylasayim, acabaniz varsa hemen yapin insan çok yoruluyor bebek bakarken. Zaten birkac ay deneseniz, 9 ay da hamilelik derken cocuk dogana kadar 36-37 yasinda olursunuz. Ama gerçekten istemiyorsaniz da yapmayin cunku isteksiz bir sekilde gece elli kere uyanarak ve yillar boyu sürekli bir canlinin pesinde olarak mutlu olma ihtimaliniz çok dusuk. Yalniz gercek su ki cocuk olduktan sonra hayata dunyaya ve insanliga karsi bakis acisinda degisim oluyor, cocuk olduktan sonra bu sekilde dusunmeyeceksiniz çünkü gereksiz, olmazsa da olur bir sey gibi gelmeyecek.

açılın 45 yaşında ve 10 yaşında oğlu olan baba geldi.
birincisi cevapların hepsini okuyamadım, tekrar varsa affola.
ikincisi kimse istiyor diye çocuk sahibi olunmaz.
üçüncüsü biz de benzer durumdaydık ve 10 yıl sonra ne oldu onu anlatayım;

1-ilk 3 -4 yıl zorlu geçecek. eşler arası kavgalar artıp, seks azalacak. Fakat siz hayatınızı ne kadar çocuk odaklı olmaktan çıkarırsanız o kadar rahatlayacak. Bizim çocuk 4 yaşındayken 3 ülke gezmişti bile. çocuk odaklı olmamaktan kastım bu. Yine de ilk yıllar bebek kokusu, tombiş kolları sizi rahatlatacak.
2-4-5 yaştan zonra bakım ihityacı azalıp muhabetten arttıktan sonra tadından yenmemeye başlanacak. onun espirilerine güldükçe, onunla beraber aktivite yaptıkça ya iyi ki yapmışım demeye başlayacaksınız.
3-masraf hiçbir zaman bitmeyecek ve her zaman ya o parayla şunu yapardım diyeceksiniz ama ara sıra büyüyen çocuğunuzun bebeklik fotoğraflarını görünce ne zaman büyüdü diyip gözleriniz dolacak ve harcadığınız emek ve paraya helal olsun diyeceksiniz.
4-Evlilik zamanla monotonlaşmaya başladıkça çocuk ailedeki monotonluğun gazını alacak. Benim gibi 43 yaşında suşi yemeye başlayacaksınız.

sonuç olarak yapın demeye getirmiyorum. deneyimlerimi yazdım. karar sizin.
bu arada geç ebevyn olmak özellikle erkek çocuk (daha hareketli olduğu için) olursa ekstra yoruyor.

edit1: ihtiyaç durumunda çocuğa bakabilecek yakında anne baba varsa bonus. bizde hepsi çok yaşlıydı ve her şey daha zordu. ancak büyüdükten sonra bırakabildik. saçma bakıcılarla uğraştık vs.

oluyor. limit varsa çekiyor yoksa bildirim gönderiyor çekemedim limit yetmedi haberin olsun diye.