tabii ki de zorladim. oyle her aksilikte pes edeceksek ohooo isimiz var.

zorlamak benim temel mekaniğim. her şeyi zorlarım. gençliğim hobilerimden , ilişkilerime, iş yapma stilime kadar her alanda dibine kadar şansımı zorlayarak geçti. şu an bu özelliğim çöküyor ama, müthiş bir boş vermişlik içindeyim. yoruyor bir yerden sonra.

Okuyorum (özellikle kendimi eksik hissettiğim konularda), mantıklı bulursam da yapmaya çalışıyorum. Ama tabii herşeyi alp okumuyorum, sadece Şeyma gibi haha İyi psikolog ve psikiyatristler tarafından yazılmış çok iyi kitaplar var, neden bunlardan faydalanmayalım ki.
Saçma bulan insan kendini geliştirmeye kapalı bulan insandır.

Okurum severim ama herkesi affedin veya iletişimde karşı taraf damariniza bassa dahi sürekli olumlu bir dil tutumunun dayatilmasi ile ilgili önerileri uygulamam.

Deli gibi kitap okuyan, 'ne bulursam okurum.' diyen biri olarak asla okumadığım ve okumayacağım tek tür budur.
Haddinden fazla anlamsız geliyor bana.
Bu tarz kitap okurken gördüğüm kişiyi de ciddiye alamamak gibi de bir zaafım var.

Engin geçtan kişisel gelişim sayılıyorsa okuyorum.
Okunulan bir kitap özfarkındalığı geliştiriyorsa istediği türde olabilir, okurum.

Ben de aynı soruyu soracaktım, psikolojiye dair kitaplar kişisel gelişimden sayiliyorsa ben de çok severim.

Yayınevlerinin bu serilerini de iyi takip ederim. Daha okuduğumuzu anladık mi seviyesindeki kendi karakterinden haberi olmayan kişilerin fikrini de umursamam.

yok bi kaç kere denedim çok zorlama geldi hoşuma gitmedi

okumam.

her kitap zaten kisisel gelisim kitabidir. bu nedenle kisisel gelisim kitaplari en gereksiz tur bence. hic okuyamadim.

ben o hatayi bi kere yaptim(okuyamadim tabii) insta reelslarinda daha cok bilgi bulabilirsiniz

kişiliğim oturana kadar bu türde sadece dale carnegie okudum. kişisel gelişim kitaplarının mucididir. 1888 de doğmuş adam düşünün. çok bunalıma girdiğimde sadece okumak bile beni sakinleştirir motive ederdi. şimdiki kitaplar bu adamın kitaplarının derlemesidir. kişisel gelişim kitapları sadece okumakla olmaz uyugulamaya da geçmek lazım. 100 sayfa okurdum bazen 1 cümlesi yeterdi.

bir süre psikolojiye, özellikle evrimsel psikolojiye merak salmıştım. insanların neyi neden yaptığını bir şablona oturtmaya başladıktan sonra evcil (yada vahşi) bir hayvan gibi görmeye başlamıştım.

- müdüre yalaklanıyor: hmm, demek ki terfi alacağını düşünerek bu eylemin sonundaki ödül ondaki dopamin salınımını artırıyor.
- kıza yürüyor: soyunu sürdürme isteği baskın geliyor gibi.

biraz daha derine inince, içinde yetiştiği ortamın davranış kalıplarına yansımasını falan düşünmeye başladım. eskiden öfkelendiğim hareketleri bir laboratuvardaymış gibi gözlemlemeye başladım, kızmıyorum artık. eski kızdıklarımı da bu şablonlara oturtunca "affetmek" olarak bahsettiğin şey kendiliğinden gelmeye başlıyor.

"Kişisel gelişim" adı verilen kavramın içten gelen çaba ve dışarıdan gelen uyaranların doğal bir süreç hâlinde toplamı olduğuna inanıyorum. Bu amaçla zorlama yapılan aktivitelerin kişisel gelişim denen şeye katkısı olduğunu düşünmüyorum. Ergenken boş vaktimde okuduğum bir iki örneği saymazsak okumadım ve okumam da. Seni kişisel olarak geliştireceğim amacıyla yazılan bir kitabı ciddiye alamam.

tur olarak kisisel gelisim kitabi okurum. seyma subasi da kisisel gelisim yaziyor, dogan cuceloglu da, engin genctan da... dolayisiyla burada kalite onemli. bir kitap sirf kisisel gelisim kitabi turunde diye kotu olacak degil. ben size tonla kotu olan felsefe, edebiyat veya (bilimsel) arastirma kitabi sunarim.

Üniversite hocalarının yazdığı damıtılmış piyasa kitaplarını okurum.

Olurum neden olmayayım.

esim katolik. kayinpederim hristiyan demokrat partiden bakan :p
nema problema.

olmam

Benim hayatıma müdahale edene kadar evet, sonra hayır.

din denen afyona bazilarinin ihtiyaci var.
eger esimin boyle birseye ihtiyaci var ise, beni baglamaz. kendisine iyi gelen ne varsa onunla ugrassin, burda kitabin cinsinin bir onemi yok. zaten asagi yukari hepsi ayni seylerden bahsediyor.
hayat boyle seylere takilmak icin cok kisa, "laissez faire"

Asla.

Hayir. Herhangi bir seye aşırısı olanla yapamam. Din, spor, siyaset, hayvanlar, saglikli beslenme, alkol, komplo teorileri vs vs...

Dindar ve kendi ülkesinin Akp'sine gönül vermişse sokağından geçmem; dindarsa merhaba-merhaba; inançlı ama inanç seviyesi 1-10 arası 4 ya da altındaysa o zaman olabilir ama tabii Hristiyan var Hristiyan var misal Protestan ya da Anglikan biriyle dindar da olsa sıkıntı yaşamam gibi ama Katolik dindar biri benim için sıkıntı yaratır, bunun Amish'i var var kılı var yünü var oralara girmiyorum bile. Ha Ortodoks kökenli Hristiyan bireyse o da nispeten sıkıntı bi tip olabilir. Kısacası sadece Hristiyan dindar olması tek başına anlamlı bir kriter değil.

direkt olurdum. +1000 puan.

Farklı adet, farklı kültür, farklı ritüel.
Hayat zaten yeterince zorken niye, bile isteye yeni yeni sorunlar edineyim ki?
Nikah kilisede mi kıyılacak? Annen gelecek mi nikaha ya da çocuğun vaftiz törenine?
gibi gibi

Soran kişi olarak ben de cevap vereyim. Geçinmeye gönlü varsa anlayış varsa olurum.

hristiyan olanlardan zarar gelmedi ancak müslüman geçinen birisi evli çıkmıştı. tanıdığım en yalancı insandı. bu işler dinle belli olmuyor tabii ancak kendi deneyimime göre müslüman olan dindarlar sorunlu çıkıyor. şahsen uzak duruyorum.

Olmam. Arkadaşlık başka sevgililik başka, bana müdahale edip etmeyeceği bilinmez.

Dindar biriyle yolum kesişmez ki. İş zaten oraya varmaz. Hadi zorladık oldu diyelim.
Sonuç yüksek ihtimalle bu olur:

www.reddit.com

ahlak,
tarikat,
atatürk,

kendisi ve ailesi bu kümelerin ne kadar içinde yada dışında kaldigina göre degişir.

Hangi dine mensup olursa olsun dindar herhangi biriyle birlikte olmazdım. Seküler hayatı seviyorum.

Herhangi bir dine inanan biriyle işleri o noktaya getirmem zaten. Arkadaşlık başka ama sevgili olmam. Karışıp karışmaması da mesele değil, dünya görüşünde din kavramının olması yeterli sevgili olmamam için.

mormon olmaz belki ama latin katolik veya istanbul ortodoxları olur.

Eşim Katolik. Babam Katolik. Büyürken de kendi evliliğimde de bir sorunumuz olmadı+1.

din tüccarları yüzünden bütün dinler istismar edilmişken. Herkesin dini kendisine deyip kafaya takmam.

birkaç sene önce görsem asla derdim. şimdi daha iyi bile olur diyorum.

Ben okuduğum kurgularda bile daralıyorum bu din işlerinden. Yani cevabim hayır.

Sevgililik dediğin nedir ki zaten, olurdum. Benim inancımla bir derdi yoksa evlilik bile düşünülebilir. Tabii genelde o kadar muhafazakarsa pek yanaşmaz böyle şeylere.

hayır.

valla bu yasa gelip din islerinin hikaye oldugunu cozememis biriyle gercekten zor. daha baska neleri cozemedi acaba derim. yani ciddi ciddi inaniyorsa, dindarsa olmaz.

ama evrende bir kutsallik, bir ruhaniyet hissedip bunu oyle alisageldigi icin veya kulturel olarak dine kanalize edenler ok. ona takilmiyorum. ozetle koyu dindar hayatta olmaz, ama sirf inancli diye de sorun yapmiyorum.

dindar hristiyan, hele ortodoks hristiyan ile olurum ama o benimle sevgili olmak istemeyebilir çünkü türküz işte.

teoloji baglantili her soruda oldugu gibi yine insanimiz dincilik ile dindarligi karistiriyor.
ayrimini bir turlu yapamadik gitti.

bir de ermeniyse nikahi basardim. biz de dinliyiz kendimizce hizliresim.com

@ala09 onlar kim :)

cooperr Karıştırmıyoruz hocam dinci dediğimiz tipin zaten denklemde yeri yok onun ben amk ama dindara karşı da çok hoş değiliz dünyaya bakışımız farklı.

@pembediken seyhim ve ben

Herhangi bir finin dindarı ile bir şey yaşayabileceğimi zannetmiyorum.

Benimkini büyük ihtimalle evin bahçesine gömmüşlerdir, evden çıkasım gelmiyor.

benimkini nereye attıklarını soracak ne anam kaldı ne babam.

bu ritüeli sadece kuzenimin göbek bağını istanbul üniversitesi fen fakültesine bırakırken gerçekleştirdim. çocuk zehir gibi sayısalcı oldu. şimdi sınava girecek.

11 kardeşiz. Benimkini okul bahçesine gömmüşler. Diğerlerine bir şey yapmamışlar. Hiç biri okumadı. Şu an 6. Üniyi okuyorum. Tüm sülale inançlı ben inançsız. Hayat ne garip!!

Herkesin cinsiyetini doğru biliyorum ya da tahmin ediyorum bence.

Yanlış biliyormuşum ya da tahmin ediyormuşum bir de. Böyle özgüvenli ve iddialı konuştum ama 😂

Yanlış yok da, emin olamadığım var. Sorucam bigün de yanlış anlar diye sormaya çekiniyorum.

soru soranın cinsiyetinden bana ne? cinsiyetin önemli olduğu bir durum varsa, zaten genel olarak belirtiyorlar.

Ben mesela mesaj atacaksam nötr yazıyorum. Kız erkek bı varsayimda bulunmuyorum.
Ama bana erkekmisim gibi mesaj atan çok oluyor. Hitaplar yani oyle oluyor.
Bir de kendisine yürüyormuşum gibi ters davranan kadınlar oldu. Ya da gerçekten rahatsız oldular da çok olunacak bir şey yok gibiydi ;)

co2s2 bazen pot kırmamak için bilmek iyi oluyor

notr olarak cevap veriyorum +1

bence pek çok insan bu sorunu aşmak için özel mesajlara "hocam" diye giriş yapıyor. ben de buna uyuz oluyorum:D

soruya cevap: potluk bir durum olduğunu hatırlamıyorum; zaten genelde belli oluyor.
gönül işiyse özellikle bilerek cevap vermek isterim; ama o durumda genelde belirtiyorlar zaten.

cinsiyet nötr nickler bende.

Herkes cinsiyetsiz gibi düşünüyorum nedense. Ama agresif düşmanca tavırda olanlar otomatik olarak erkek diye kodlanmış bana

Yanlış tahmin ettiğim insanlar oldu. Çok spesifik nickler veya sorular hariç soran kişinin cinsiyetini anlamak zor. Zaten pek gerek de yok. Herkese nötr +1.

Oluyor, bir fincan kahve ile film izlemek ve aknehateni kadın sanıyordum, diillermiş.

Aknehaten erkek miymiş

Tek kelimeyle iş bitiyor: Nasip.
İkinci soruya cevap: kısmet
Üçüncü soruya cevap. Hayırlısı

Hiç uzatmadan tek kelimeyle...

Devamı geliyorsa öküzdür. Ciddiye almam. Çok ısrar ederse inatlaşır yukardaki paragrafı tekrar uygularım...

Bu defa kesin susuyorlar.

"Bu konuda konuşmuyorum, anlayışınıza teşekkürler"

Gayet net, kibar, had bildirici.

yok gibi ama olursa ilk haber verecegim sizsiniz,
beni bu kadar düşündügunüz göre,
nikah günü,
hepinizden birer reşat alirim.

...sessizlik ,
sahte tebessümler,
konu kapanir..

utanmaza sende biraz utanmaz ol.

Toplum içinde özel hayata burnunu sokmaya çalışan kimseye karşı kibar olmak zorunda değilsiniz. Haddini bilmeye haddini bildirin.

32e olarak katılıyorum yarışmaya. Bana da çok soruyorlar. Normal tepki veriyorum. Evli değilim diyorum. Favorim ben bilmem, Allah bilir demek nasip işlerinde. :D

Ay bende de cok var. Deliricem. 36'ya geldim. Biri var mi yok mu? Neden evlenmiyorsun laflari. Evlen artik bidi bidi.

Su an istemiyorum.arkadasim. Hayatimin o doneminde degilim yani. Evlenmeye zaten pek merakli olmadim.

Zamaninda tabiki hayatimda birileri oldu.

Nasip, kismet deyip gecistircem artik.

Ya da var ama kibrista dicem. Bi ara kibrista olan biriyle cikmistim.

Millet manyak olmus ya.

bu konuda en uç noktayı yaşayanlardan biri benimdir herhalde.

bi gün Ezine'nin Bayramiç sapağında minibüs bekliyorum. teyzenin biri ilişti yanıma "kız mısın?" diye sordu. cevaplarınızı bekliyorum :)

bunun üzerine çıkabilen olmadığı için normal cevaplar veriyorum artık.

hayatimdaki en sevdigim isi, isi aramiyorken bulmustum, resmen ustume dustu, muz orta ayaga iyi oturursa gol oluyor.

o yuzden kadinsam ve bosta isem, boyle sorulara terslemek yerine, "elinizde ise yarar bir adam mi var?" seklinde cevap veririm. cunku firsatlar beklenmedik zamanlarda gelebiliyor.

Soruların sonu yok, biri var derseniz evlilik soruları başlar, bence geçiştirme en iyi formül.

Bundan sonra sorulardan rahatsız olduğumda beetlejuicee yanaşan teyzeyi hatırlatacağım kendime:)

bence kırmak istemediğiniz kişilerse en kolayı şakayla geçiştirmek; ayy utanırımmm falan gibi. bir ara benim genel müdürüm sık sık böyle şeyler soruyordu. bi noktada, yeni bi yüzük aldıysam falan ben ona dalga geçmeye başladım; işte, çok hızlı oldu, haftasonu istemeye geldiler, şekerimi yarın getiricem falan diye.. böyle böyle bıraktı bu türlü hadsiz soruları :D

beetlejuice 😄 tekrar soran olursa bu aklıma gelir suratlarına gülerim. Biri var dersem artık senaryoyu hazırlarım

Bunu bana marketteki kadın bile sormuştu ya. İnsanlar bu hakkı kendinde görüyor.

Varsa zengin bir tanıdık ayarla de, hemen kaçarlar. İşin içine para girince bizim millet kaçıyor

1000’e yakın parçalı Lego technic

Piyano

ben subs'u artılıyorum lego technic asla üzmez

E book reader.
Benimki bozuldu da. :(

Motosiklet montu

1 set kış lastiği, ps5

Lego'nun LOTR için olan setine bir bilet de benden.

Drone

Lego botanicals kır çiçekleri buketi
Ürün olarak aklıma başka bişi gelmedi. Sacred house'da 2 gece konaklama olabilir, orayı çok merak ediyorum

5'li Kodak portra 400

ground +1
bir de balance board.

Gel kanka sana iki kadeh viski ısmarlayım. Viski olmadı iki bira oldu, o da olumlu. Maksat güzel vakit geçirmek.

firuze taşından 99'luk tespih

Lego botanics istiyorum hep

Kötü davranmak da bir efor gerektiriyor. Ben iyi ya da kötü davranmam. Böyle bir insanı etrafımda tutmam. Çalışma ortamında filansa da iletişimi minimuma indiririm.

Bu gıcık davranma laf sokma işlerini tercih eden insanlarda da bir sorun vardır. Sevmediği birine kötü davranma çabası varsa o insan da benim gözümde biraz kötü insandır. Kötü değilse de boştur.

Kötü davranmam kimseye.

Hayır davranmam. Görmezden gelirim. Bana nasılsın vs. diye sorunca teşekkür ederim, der geri sormam.

uzak dururum kotu davranmam..

Asgari nezaket seviyesini korurum. Mesafe hisseder ama sevmediğimi göstermem. Örtük olarak da bir şey yapmam.

boyle bi soruya eksi duyuru gibi yari anonim bi ortamda bile pek fazla gercekci cevap gelmez. ama gercek hayat tecrubelerinden biliyoruz ki insanlar sevmedikleri insanlara karsi olumsuz davranislarini rasyonalize etmekte oldukca maharetliler.

ikincisi giciklik denen seyin tanimina da cok bagli. birine cok ufak hatta 0 maliyetle bir iyiligin dokunabilecekken bunu yapmamayi secmek kimilerince giciklik olarak yorumlanabilir mesela.

Sevmediğim biriyle aynı ortamda bulunmam. Bulunmak zorundaysam da iletişimim sıfıra yakın olur.

Bana kötü davrandıysa, saygısızlık yaptıysa kötü davranırım.
Bunlar hariç herhangi bir sebepten dolayı sevmiyorsam yok sayarım

sevdiğim insanla muhattap olmam. sevmediğim için kötü veya ters davranma gibi davranışım yok.

Tahammül sınırım düştüğü için kendimi tutamadığım zamanlar oluyor. Yani şimdi gıcıklık yapayım diye değil de normalde içimde tutacağım düşünceleri tutabilme yeteneğimin azalması gibi. Kişisel hayatımda zaten sevmediğim insanla görüşmem ama iş ortamında seçme imkanı olmuyor takdir edersiniz ki.

hayır ama ilk fırsatta olduğu ortamdan uzaklaşırım.

engelledigi adamin bile engelini kaldirip eksileyip tekrar engelleyen saykolarin oldugu duyuruda bu soruya samimi ve dogru cevaplar almayi beklemeniz cok naif.
bakarsaniz kimse "muhatap olmuyor" ama toplum birbirinin kuyusunu kazan, dedikodusunu yapan, laf tasiyan insandan gecilmiyor. herkes hakettigi hayati yasiyor.
ghilleinthemist +1

Kötü davranmam, uzak tutarım. Hatta bayağı karşılaşmamaya çalışırım. Yüzüne karşı da mantık çerçevesi dışında bir tepki göstermem ama kendisi benimle alakalı ya da alakasız bir suç işliyorsa gerekli raporlamaları yapıp yasal yollara başvururum ya da başvuranlara yardım ederim.

arşiv unutmaz ve yazıp sildiğiniz en ufak şeyleri (küfürleri mesela) bile kaydeder :)

mesafeli dururum. iş yerindeyse ve işi bana düştüyse ekstra kötü davranmam asla.
sosyal konulara girmem, laf atarsa yanıtlamam ya da bulunduğumuz ortama göre ilgisiz yuvarlak yanıtlar veririm. eskiden yeri gelirse laf da sokardım bi faydasını görmedim :)

Yapacağım en fazla muhatap olmamak.
İş yerinde arama çok net bir şekilde mesafe koyduğum tavrımı belli ettiğim kişi geçenlerde arkamdan "benimle derdi var maaşımı bile vermiyor" demiş halbuki bu konunun direkt benimle ilgili olmadığını o da biliyor ama böyle algılamış mesafeli olduğumuz için.
Böyle konular biraz da algıyla alakalı sanırım.
Bile isteye kimseye kötülük yapmamaya çalışırım bana kötülük yapana bile en fazla yapacağım şey silmek oluyor ki bana bir hadi unuttuğum da olsun iki kişi falan kötülük yapmıştır, türk dizisi tadında hayatlar yaşamadığımız için kim kime ne gibi bir kötülük yapabilir ki aklım almıyor benim.

iş ortamı gibi sürekli yüz yüze olduğumuz bir ortamdaki insan ise, asgari iletişim ve ortamın gerektirdiği nezaketi gösterir daha fazlasını yapmam. merhaba, merhaba yani. nötr duygularla iletişim kurarım. yüz yüze bir ortam değilse uzak kalırım. bazı insanlar için sevmedikleri insanlarla uğraşmak hobi gibidir. öyle biri değilim.

bence eşittir. kadınlar çok konuşuyor çünkü ve laf bi şekilde buraya geliyor

bence bir sekilde kadinlarin sahip olamadiklari ozgurluk, otorite ve kontrol mekanizmalarinin karsiligi olarak olusmus. misal is yerinde az zam almistir, muduruyle bunu konusmayi dusunemez cunku hayati boyunca otoriteye saygi duymasi ogretilmistir, ama burcunda finansal sikintilar yasayabilirsiniz yazinca kendilerini daha iyi hissederler (aa falimda da cikmisti bu diyip kabullenmesi kolaylasir, zira mudure diklenmek bi secenek olsa bile yildizlara diklenmek olmuyor). bi tur basa cikma yontemi bence. dini inanc da biraz bu ise yariyor, basa gelenlerin kabulu kolaylasiyor allahin bir bildigi vardir diyerek.

pek cok nedeni vardir. birincisi kultureldir. kadinlarla ozdeslesmis bir sey bu. erkekler mesela neden altin gunu yapmiyor, halbuki parayla daha cok icli dislilar, daha meraklilar. sirf kulturel oldugu icin. onun disinda karakter olarak belki daha duygusal, sprituel, yaratici olabilirler.

geleceği tahmin ile işgal herkesin önem verdiği konularda var. kadınlar kısmet mısmet bakar, erkekler borsa hareketlerinden pattern gördüğünü sanar, bahis oynar vs. benzer güdülerin farklı araçlarla tatmini hep.

Astroloji ve tarot ve diğer bir yığın şey gibi birer "gizem" yani buz dağının görünen kısmı kadar ortalarda olup tatmin etmeyen, illa hakkında konuşup öğrenip anlamaya ihtiyaç duyulan alanlar. Üstelik bana göre Astroloji insan psikolojisi çalışmanın en şahane yollarından biri. Değişik ve çok katmanlı, çok derin bir sembol dili. Jung bile Astroloji çalışmış, 1000 yıl önce İbn Arabî dahi çalışmış ve kendisinden feyz alınıyor bugün, çeşitli ülkelerde Astrolojinin üniversiteleri var. Aşağılanacak ve hafife alınacak bir alan değil kesinlikle.

Yeni şeyler deneyip öğrenmek güzel bence. Garip değil yaptığınız.

Bu kurslara profesyonel amaçla gitmiyorsanız neden bir başarı gereksin ki zaten anlamadım hiç.

Hobi işte, kendinize uğraşlar buluyorsunuz, bundan zevk alıyorsunuz. Enstrumanı, sporu, el sanatlarını kendinize hayat hedefi olarak değil iyi vakit geçirmek için kullanmışsınız. Sorun ne ki? Belki aileniz sizin bu kurslara gitmekteki amacınızı kavrayamamıştır.

Tabi bunları söylerken zaten bir işininin olduğunu ve kendi başınıza hayatınızı devam ettirebildiğinizi varsayıyorum. Aksi takdirde aileniz işin bu tarafına odaklanmanızı haklı endişelerle istiyor olabilir.

Harika şeyler yapıyorsun. Kulak asma onlara.

Ek: @ akhenaten'in de dikkat çektiği gibi, kendi kendine yeten biriysen tabii.

Şimdi gittiğim kursun ücretini kendim karşılıyorum. Yaşım 37. Daha önce gittiğim birçok kurs ücretsizdi.

Kendiniz için harika bir şey yapıyormuşsunuz. Kimsenin ne düşündüğünün bir önemi olmamalı.

Mükemmel bir şey. Bunu kurs bazında değil, 37 yaşına gelmişsin, evlenememişsin, çocuk yapamamışsın bazında söyleme ihtimalleri var mı?

@arbre hayır. O konularda asla tek kelime etmez ailem.

aileni onayladigimdan degil de, 3 ay 5 ay 1 yil gidip bir dili veya enstrumani kayda deger bir yere getirmeden ha bire baska seye atliyorsan ciddiye almiyor olabilirler cunku en basta sen ciddiye almiyorsun gibi bir durum olusuyor. yani tutup gitar kursuna gidiyorsan onda eline aldiginda etrafindaki insanlar vay be ne guzel caliyor dedirtecek seviyelere kadar istikrar gostermen lazim ki bir anlami olsun.

spora git. spora herkes surekli gitmeli zaten. turkiye'de bir turlu yerlesmedi. sogukla ne alakasi var ki turkiye'nin cogu yerinde oyle aman aman bir kis da olmuyor.

Muhtemelen kır dizini otur evinde ailesine sahipsin. Hobi konseptine de hakim değil gibiler de.

Değil, demekki aradığınızı bulamamışsınız. Denemeye devam diyorum ben. En azından siz farklı şeyler deniyorsunuz ve hayata bir kere geliniyor, onu da evde oturarak geçirmemek istemeniz bence tuhaf değil.

insanların beklentisi, bir şeyi öğreniyorsan oradan devam et ve ustalaş yönünde olduğu için, onların gözünde bir çok kursa gidip sonuç alamamış birisin.

onlara, asıl maksat kursta bir şey öğrenmeyi sevmek ve sosyalleşmek olduğunu anlatırsan artık daha farklı bakarlar.

Bazı aileler @bruce'un dediği gibi seni aşağı çekme, bir şey yapmanı istememe eğiliminde olabiliyor ama bir yandan da bu da sürekli bi şeyler deniyor ne aradığını kendi de bilmiyor diye düşünüyor da olabilirler.

Hayat senin hayatın, zaman senin, para senin kime ne aw

Kimisi de sürekli iki yıllık kazanıyor bir hevesle başlıyor birkaç derse başlayıp bırakıyor. Instagram hesabı açıyor tutmuyor başka temalı hesap açıyor. Ne aradığını bilmiyor da olabilirsin kısaca ama bizi/onları ilgilendirmez.

aile başka bir jenerasyon, siz başka. sizi herhangi bir konuda %100 anlamalarını ve desteklemelerini beklememelisiniz. ha olsa ne tatlış bal börek olur ama bizim aile yapılarımız böyle değil maalesef. Tepki gösterdiklerinde he he, hımm bir bakayım ya falan deyip savuşturacaksınız ve içselleştirmeyeceksiniz olacak bitecek.

çok yönlü olmak iyidir. disiplinlerarası etkileşimi kuvvetli olan insanın psikolojisi de daha sağlam olur, sosyal iletişim becerileri de daha gelişkindir, genel kültürleri daha yüksektir, farklı disiplinlerin kazandırdığı bilgi ve deneyimi diğer disiplinlere entegre edebilir vesaire vesaire. maymun iştahlı olmakla çok yönlü olmak bambaşka şeyler. gittiğiniz kurslarla ilgili muntazam olmanız, virtüöz olmanız falan gerekmiyor. bu da toplumsal bir dayatma.

@Bruce öyle insanlar değiller. Kalksam mesela Amerika'ya taşınıyorum evleniyorum desem tamam derler. Bu konu biraz kuşak çatışması gibi bir şey işte ama açıklama yapmak yoruyor işte

sigara içmemek. green

Onlar ney?

sekizdokuzon, sen mi geldin? :)

Cevaplardan da anladım anlamlarını. Ben de cevap vereyim o zaman.

Sigaraya, aptallığa, bağnazlığa, her konunun romantiğine, bu romantiklerin fanatiğine, bir fikre takılıp en uca savrulup kendi gibi düşünmeyeni ötekileştirenlere, her tür yaşam tarzı karşıtlarına, bilgiye dayanmayan fikir sahiplerine karşıyım.

Okuyana, düşünene, üretene, spor yapana ise saygım sonsuz.

Ben kara listeme bir iki ilave yapayım.

-Gelecek hazırlama kaygısı duymadan üreyenler,
-Ürettiğine aile terbiyesi vermeyenler,
-Çevre ve temizlik bilinci olmayanlar,
-Çevreye rahatsızlık konusunda yetersizler ve dikkatsizler

Red flag listemde mansplaining en başta geliyor sanırım, sonrasında;
kaba, annesine aşık, dindar, akpli, kıskanç, özel alana saygı duymayan, toksik maskülen tiplerden kaçarım.
İlk aklıma gelenler bunlar başka gelirse eklerim.

Green flag listemin başında nezaket gelir.

@mirket bir insanda neyi seversin green flag neyi sevmezsin red . Sekizdokuzonluk bir soru :) onun da cevabını beklerim :)

Red flaglarım kendini bişey sanması, bana yedirdiğini düşünecek kadar zeki olduğunu düşünmesi, Kezban olup eyşanı oynaması

Sigara, kötü ses tonu, makyaj, kilo, sporsuzluk, kıvrımsızlık, cahillik, dil bilmemek, dedikodu, kibir.

Sigara, hayvan sevmemek, yarı cahillik, cimrilik red flag. Bunların tersi de green flag.

red flag:
1) fluid ounce cinsinden hacim ölçüsü yazılan, almanca ve fransızca yazılı deterjan ve kozmetiğe pornografik paralar ödemesi
2) şarjlı dikey süpürke alabilecek kadar müsrif ve cahil olması
3) hava temizleme, nem alma cihazlarına para ödemesi.
4) gıda takviyesi satın alması
5) airfryer kullanması
6) yulaf yemesi
7) stanley termosunun ve filtre kahvesinin olması
8) instagram ya da messenger kullanması
9) iphone ya da macbookunun olması
10) suv sevmesi
11) köpek itlafını desteklememesi
12) psikiyatra psikiyatrist demesi
13) avukat ve psikologları bir bok zannetmesi
14) asker, polis, hakim, savcı ve öğretmenlere sempati duyması
15) camiye gitmesi
16) kilise ve katedral turu yapması
17) pırlantanın para eden bir şey olduğunu zannetmesi
18) sarmısağı sarımsak, melemeni menemen, zaiyatı zayiat, muhatabı muhattap, naifi nahif yazması
19) farazi yerine afaki demesi
20) başat demesi
21) sertifika almaktan bahsetmesi
22) dating yapması
23) annesinin bikini giymesi

Sürekli başka erkeklerle konuşması en büyük red flag ama insan duygularına söz geçiremiyor. Ondan biraz boş buluyorum bu kavramları.

takma kirpik, takma tırnak, sivriltilmiş çene, dudak dolgusu redflag

kozmetik neredeyse herşey.
sigara.

Sosyal içicilik.
Spor.
Yemek

@karim iceride uyuyor Doğrusu "menemen" ve "zayiat". Nerelisiniz merak ettim:) Bölgesel ağızla konuşuyorsunuz muhtemelen.

Red flag: Adını anmak istemediğim partili olması
Green flag: Hayvan sevmesi. Evde hayvan beslemesine gerek yok. Hayvanat bahçelerine karşı olan da hayvan severdir.

Birisi “En iyi kürt ölü Kürt’tür” demişti. Tiksindim

Okul başarısı akademik zekanın iyi bi göstergesi ama duygusal zekanın değil. Okul başarısına ek olarak duygusal zekası da fena değilse iyi kararlar alır. Değilse ne olduğunu bile anlamadan kuyuda bulabilir kendini.

Tanı konmamış ADHD'li çocuklar var mesela, planlı programlı düzenli okul yıllarında çok başarılı oluyorlar. Zamanlarını daha serbest düzenleyebilecekleri üniversite ve sonrasında bütün sistem çöküyor, iş hayatında bocalıyorlar.

Kobuzchu kiz +1
Okul hayatım başarılıydı ama iş hayatına girdiğimde en çok bu konuda zorlanmıştım. Özmotivasyon ve zaman yönetimi yeteneklerimi geliştirmek için hala uğraşıyorum.

ortaokul/lise tayfasina bakiyorum da, bu cocuk iyi yerlere gelecek dediklerim cogu ya beyaz yaka kole oldu, ya da bir baltaya sap olamamis sekilde dolasiyorlar.
bundan bir bok olmaz dediklerimin de cogu zengin oldu, patronluk yapiyorlar.
ozetle, akademik basari=para denklemi patlayali cok oldu, bitti o is.
okullar robot yetistiriyor, yetistirdekleri robotlar da kalitesiz isin kotu tarafi.

Okul başarısı kişiden bağımsız bir çok koşula bağlı. Aile ortamı, ekonomik durum, sağlık gibi kişinin elinde olmayan başarı üzerinde etkili birçok değişken var.

Günümüzde okul başarısının ilerideki hiçbir davranışla veya parayla pek ilişkisi kalmadı. Herkes kendine göre bir üniversite veya bölüm bulabiliyor. Türkiye'de bulamayan parasıyla avrupada okuyor.

Benim gördüğüm fazla okul takıntısı gerçek hayattan koparıyor. Adam bir bölüme girmiş iş bulamamış bulma şansı da yok ama halen zorluyor. Bir zanaat edineyim demiyor. Falanca teknisyen veya ticaret yapan okumamış bu aptal falan diyor.

Evet öyle oluyor. Aksini iddia edenler istisnaları sayıyor/görüyor.

Herkes başarılı olacak diye bir kural yok ama kendi çevreme baktığımda doğru bir önerme olarak görüyorum bunu.okul arkadaşlarımdan başarılı olanların hayatada aynı şekilde devam ettiklerini gördüm.beraber büyüdüğüm iki yakın arkadaşım farklı okullarda başarılı bir eğitim hayatları oldu.birisi ülkedeki en büyük holdinglerden birisinin yönetim kurulunda,diğeri en bilinen bankalardan birisinin gmy pozisyonundan yurtdışına gitti.geriye gm olarak gelmesi bekleniyor.

Ama buradaki başarı kıstasımız kurumsal hayatta bir başarı,iyi maaş gibi gözüküyor.ben buna çok sıcak bakmıyorum.corporate hayatlar çok benlik değil.kıskandığım iki arkadaşım var.birisi lisede dans ediyordu ,hala dans etmeye devam ediyor.diğeride bütün hayatını sporla uğraşarak geçirdi.çok güzel işlere imza atıyor.

Burdan yola çıkıp asıl önemli olan istikrar demeyi tercih ederim.

turkiye'nin en iyi anadolu liselerinden birinde okudum. herkes kendi sosyal sinifindan devam etti. orta ust sinif cocuklari ya yurtdisinda okudu, ya da tr'de guzel kariyerleri oldu. mutevazi ailelerden (ogretmen, memur vs) doktor olanlar kuyrugu dik tuttu, digerleri sallantida. alt siniftan ufak istisnalar disinda bir yol olan gorulmedi.

okulda alinan puanlar ile hayat basarisi arasinda dogrudan bir iliski oldugunu sanmiyorum. sosyal beceriler en az zeka kadar onemli hayatta bir yerlere gelebilmek noktasinda.

zaten siniflara gore insanlarin basarili olma sebebi de bu. ust siniftan geliyorsan ailenin tanidigi ve sana is imkani vs verecek insanlarla dogrudan bir network'un icine doguyorsun. okuldan mezun olunca is bulamazsan babanin tanidigi ayarliyor en kotu bi mulakat. alt siniftan gelen kisi kendi networkunu olusturmak zorunda kaliyor yoksa isi zor.

Türkiye'de akademik başarının hayatta başarının garantisi olduğuna inanılıyor. Yok öyle bir şey.

Çok basit bir ölçeği var bunun. türkiye'nin en prestijli okullarının en prestijli bölümlerinden mezun olanlara bakın. Koç economics, Boğazisi işletme, hacettepe tıp...

Aynı dönemde aynı sınıftan, aynı not ortalamasıyla mezun olan insanların bile çok farklı yaşamları var.

Aynı bölümden aynı sene mezun 2 doktoru alın mesela.
Doktor a bölüm birincisi,
doktor b ortalama altı bir öğrenci.

Ama notları düşük olan doktor b gider nişantaşı'nda ve dubai'de estetik kliniği açar. Botox yapa yapa porsche alır kendine.

Notları yüksek olan doktor a kredi kartı ekstresine bakıyordur asgariyi mi ödeyeyim, tamamını mı diye.

Bir insanın hayattaki başarısını (maddi, manevi, artık nasıl belirliyorsunuz o başarıyı fark etmez o size kalmış. Ona siz bakarsınız) belirleyen bir sürü faktör var:

-Akademik başarı
-Aile
-Maddi durum
-Kişisel network
-Bilişsel yetenekler
-Duygusal yetenekler
-Öngörü
-Cesaret
-Genel kültür
-İletişim becerileri
-Psikolojik durum
-Kişisel finansman yönetimi

Akademik başarı bunlardan sadece biri. Önemli. Ama tek başına yeterli değil.

Hayır bu iş öyle olmuyor. Daha doğrusu böyle bir korelasyon kurmak mutlak bir veri vermez bize.

akademik hayatı çok iyi olup iş hayatında çakılan veya silik sıradan bir tip olan çok insan gördüm. Tam aksi olupta, okuldaki akademik becerileri vasat olup iş hayatında çok başarılı ve parmakla gösterilen kişileri de.

Akademik başarı mutlak iş/hayat başarısını getirmez. Getirmiyor. Biraz da Kendimden biliyorum.

31 yaşındayım, annemle yaşıyorum, hiçbir başarım yok.

herkes benim gibi değil tabii, istikrarlı bir şekilde hayatta başarılı olup iyi yerlere gelenler de oluyor hatta bunların çoğunluk olduğunu söyleyebiliriz ama okul başarısı dünyadaki en abartılmış şeylerden biri. çünkü en başta günümüzün ekonomik gerçekliğiyle ve iş hayatının dinamikleriyle uyuşmuyor.

adam çok zeki veya çalışkandır, gider manyak bir mühendis olur filan evet iş hayatında da başarılı olur ama özellikle sosyal bilimlerde öyle bir şey yok. zaten bu tür bölümlerde spesifik bir alandaki beceri/eğilim insanı çok fazla öne çıkarabiliyor. ben dilciyim mesela her zaman çok başarılı bir öğrenciydim, lisede arkadaşlarımın b1 ingilizce bildiği yerde ben 8-10 sayfalık hikâye çıkarıyordum, üniversitede başka bir dili öğrendim ve orada da bölümün en iyilerindendim vs. ama sonuçta diploma bile alamadım.

alıp çok iyi yerlere gelen arkadaşlarım da oldu ama ben alsam bile bir şey olmazdım muhtemelen. bilmiyorum yani belki ben yanlış düşünüyorumdur, belki "zaten hiçbi şey başaramadın konuşmak senin ne haddine öküz" dersiniz ama ben okul başarısının gerçekten çok abartılı bir kıstas olduğunu düşünüyorum ya.

tabii bir de başarı kriteriniz nedir, o önemli. kimi insan var bir alanda doktora yapıp kıt kanaat geçiniyor. hiçbir şeyi yoksa "ben bu alanda uzmanım" diyebiliyor. kimisi var ki okulu hocalara daha fazla zorluk çıkarmasın diye ZORLA mezun edilerek bitiriyor, işlek yerde tekel işletiyor. şimdi hangisi başarılı, kime göre ve neye göre?

ilkokulda çok yaramaz, cips vermediği için başka bir arkadaşımızın kafasında o cips paketini parçalayan bir arkadaşım yönetmen olmuş mesela. ben bunu televizyonda adamın klibini izleyince gördüm. ben parmakla gösterilen bir öğrenciydim, bi bok olamadım. çünkü istikrarsızım, çünkü disiplinsizim, çünkü sosyal becerilerim yeteri kadar kuvvetli değil.

benim çok iyi bildiğim birkaç şey vardı, öğrencilik hayatım bu sayede çok rahat geçti ama okuldan çıktığımda ya da okul gerçekten zorlaştığında bunun için bir çözümüm, alternatifim vs. yoktu.

çocuklara disiplinli olmak ve çaba göstermek öğretilmeli bence en başta. zihinsel, fiziksel engeli olmayan her insan yeteri kadar disiplinliyse bir yere varır çünkü. benim gibi kendini rockstar zanneden tek yönlü sığırlar da bir yerde duvara toslar, hayatı boyunca başka hiçbir şey görmediği için ne yapacağını bilemez.

velhasıl okulda başarılı olmuş insanların bir kısmı gerçekten çok donanımlı, zeki, yetenekli kişilerdir ve hayatlarının geri kalanında da başarılı olurlar. bir kısmı ise oyunu kolay modda oynuyormuş gibi takılır, 8-16 yaş arası için "çok güçlü"dür ama ondan sonrası için hiçbir fikri ve donanımı yoktur, onlar çakılır.

Severek aldığını değiştir yenisini doğum günü yaklaşan ama durumu zayıf sevdiğin birine hediye et.
Seni bekleyen başka bir çanta var olabilir.

Hevesle ukulele almıştım 3-4 tıngırtıdan sonra 4 sene kenrada yattı. Geçenlerde 5 yaşındakı yeğenime verdim.

16 yıl boyunca piyano. Ankara’nın en sevdiğim binası olan eski sergi evi’nde bir gösteride çaldım ve sonra zirvede(!) bıraktım. başarılı bir öğrenci değildim.

Gitar çalıyorum ama bana yılın bu zamanları bodhran çalma isteği gelir
youtu.be

Arada ingilteredeki arkadaşıma söylesem oralardan bulur deyip masraftan dolayı vazgeçiyorum

tin whistle ım var. arada sevdiğim soundtrackleri çalışıp onları çalıyorum

Arp ilgimi çekiyor ama Türkiye'de pek yaygın değil.

Kendi çapımda ney üflüyorum. (Başarısız küçük gitar ve piyano denemelerim oldu. Serileşemedim, sebat edemedim) On yıldır da alto saksofon alıp çalmayı öğreneceğim...

Gitar, bateri, akordeon biraz da keyboard.

Gitar terk ama bir şeyi doğru düzgün öğrenmek istiyorum

Bir ortamda, rahmetli annemin çok sevdiği bir parçayı basit notalarla baştan sona çalabilecek kadar bağlama öğrenebileceğime dair iddialaşıtık.

Öğrendim, çaldım, bıraktım.

Alto saksafon çalıyordum az çok. Pandemi dönemi girdi araya ve hocam da başka şehire taşınınca maalesef devam edemedim. Çevremde başka düzgün de hoca bulamayınca hevesim kırıldı. Şimdi de klarnete ve trompete heves ediyorum.

Enstrüman öğrenmek yetenek değil, pratik ve zaman ayırma işi. Yetenek sadece süreyi hızlandırıyor. Genelde insanlar hevesle başlayıp hemen bir şeyler çalabilmek istiyor, olmayınca da vazgeçiyor. Halbuki enstrüman çalmayı öğrenmek de tıpkı dil öğrenmek gibi. Nasıl ki hiç bilmediğiniz bir dili 2 ayda öğrenemezseniz, enstrümana da hakim olamazsınız. Ama günde sadece yarım saat ayırabilseniz ne kadar gelişeceğinize inanamazsınız. Buradaki tüm olay süreklilik.

Bir dönem hayatımı müzisyenlikle kazanırdım. Ana enstrüman bas gitar ama telli enstrümanların çoğunu -kimini çok az kimini fena olmayan bir seviyede- çalabilirim. Bas gitar mantık olarak gitardan çok vurmalılara yakın olduğu için davul haricindeki pek çok perküsyon aletini de belli bir seviyede çalabiliyorum. Ama çok istememe rağmen nefesli denemelerim hüsranla sonuçlandı. Yaylılara ise cesaret bile edemedim. Şimdi bir piyano aldım, onu öğrenmeye çalışıyorum. Piyano armoni bilgisini pekiştirmek için de şahane bir enstrüman tabi, her şey gözünüzün önünde. Ama bilmek başka şey yapabilmek ise bambaşka.

Kucukken piyanoyla basladim, cocuk halimle sarmadi, bass gitar basladim, lisedeyken muzisyen arkadaslar edinince bass gitar agirlikli devam ettim, bu sirada gitar ve bateri de ogrendim, piyanoya da devam ettim. Bas gitar icin saglam bir egitimle basladim, metodlar calistim, ama su an sorsan bisey hatirlamiyorum, fakat iyi caliyorum diyebilirim. Oburlerini o kadar iyi calamam, piyanoda bi sonata falan calamam, ama caliyorum. Aklima bir melodi gelirse gercege donusturebiliyorum. Her gun en azindan 15 dakika da olsa calmaya calisiyorum. Herhalde 20 yillik bir seruven su anda tam hatirlamiyorum.

Ortaokulda bandoya katilmamla birlikte trombon çalmaya başladım. Yillarca çaldım, is bandodan orkestraya evrildi, birkaç kez davetlerde de çaldım, sonra cocuk olunca vakitsizlikten bıraktım. 25 sene civarı çaldım.

cocukken zorla konservatuara gonderildim piyano egitimi icin. 5 yil dayandim ama nefret ettim. egitim stili cok sert, hataya tolerans 0, yaraticiliga hic yer yok. minor biseyi majorde calip kendi capimda eglenmistim de hocalar acayip kizmisti. klasik muzik ortaminin cok snob, cok elitist, cok "herseyin en iyisini biz biliriz" havasinda, cok "gercek muzik bu, geri kalan hicbir sey gercek muzik degil" kafasinda insanlar olmasi cok darlamisti beni o yasta bile. ne bileyim bilindik populer bir sarki turku vs calmaya kalktigim zaman hep "he he sen onu bosver simdi bak surda bach'in 9. minueti var var" gibi seylerle karsilastim hep.

bir de genel olarak basari mevcut eserleri dogru icra edebilmek ile olculuyor, onu yapabilmek icin de aylarca minicik deyatlara calismak zorunda kaliyorsunuz ve bu surec inanilmaz sikici. sonuc, zaten daha once yuzbinlerce kez calinmis biseyi bir de siz caliyorsunuz. azicik farkli calayim, oraya 4. parmagimi degil de 3. parmagimi koyayim fln yok. ellerim de ufak zaten oktavlara yetismek icin felc oluyordum. zilyon tane skala, metod, teori fln ogrendim ama hicbirini hatirlamiyorum artik.

esim bas gitar calisyor, benden 180 derece farkli sekilde baslamis bu islere. lisede arkadaslariyla ogle yemegi paralarini fln biriktirip enstruman almislar 2-3 sarki calabilmek icin, sora kompleks kompleks islere girmisler. ama baslangic noktalari hep "beraber bsiseyler yapalim, biseyler calabilelim" olmus, baslarinda kimse elinde sopayla durmamis bunu yanlis caldiniz hoyyt diye. o yuzden cok eglenmisler zamaninda, festivallerde filan sahne almislar, hepsi de hala ayri ayri muzikle ugrasiyor ve epey iyiler.

Her gün bir çok defa.
İnstagram gibi arada dönüp baktığım bir yer haline geldi benim için

Günde birkaç defa. İnternet büyük bir çöplüğe döndüğü için bakacak çok yer kalmadı. Sözlüğe bu kadar girmiyorum.

evet

Evet maalesef, diger sosyal medya platformlarinda uzaklasmaya calisirken burayi aliskanlik haline getirdim. Makul olmayan siklikta gelip bakiyorum.

Günde iki defa.
Sabah ve akşam aç karnına

Yıllar önce her gün birkaç defa giriyordum, her seferinde de yeni bir hareket oluyordu. Ama güncel olarak artık ne zaman aklıma gelirse sıklığında.

mumkun oldukca evet, hatta soyle soyleyeyim: girdigim tek turkce site eksiduyuru. :))

evet

Hafta içi günde bir girip hızlıca cevaplayıp kaçıyorum. Hafta sonu değişiyor.

haftasonu haric evet

evet günde birkaç defa

dışarıda olmadığım hemen her akşam diyebilirim ki bu da %96 gibi bir şey oluyor.

Evet, daha çok telefondan giriyorum Twitter’da gündemi tükettikten sonra bakarım buraya da sık sık.

Evet.

evet, her akşam mutlaka girerim. günde 1 net ama iş yerinde zaman olursa da bakıyorum.

Evet.

günde bir kaç kez çoğu zaman, bir kaç dakika.
arada bir girmediğim olsa da çoğunlukla giriyorum.

haftaiçi neredeyse her gün. haftasonu arada bir.

Her gün birkaç kez +1

birkaç ay önce her gün onlarca kez giriyordum. Şimdi gün içinde aklıma gelince giriyorum. Bazen hiç girmediğim de oluyor

Yumuşak ve güleryüzlüyüm.
Mesela markette kasada görevli benimle konuşur. Bazen yaşadıkları zorlukları anlatırlar, halimi hatırımı sorarlar.
Sert görünen kişilerden genel olarak bir çekinme hali oluyor insanların.

Soğuk. Buzdolabı derler böylesi daha iyi

Sanırım yumuşak yüzlüyüm. Çünkü beni yeni tanıyan bi insan bile "sen öyle bı şey yapmazsin" "öyle biri değilsin " ben yaparım mesela" gibi cümleler kullanıyor. Kastedilen konular işte insanlara cevap vermek, çirkef olmak gibi konular ama ben bu durumdan rahatsız oluyorum. Nasıl beni böyle çözüyorlar, yumuşak yuzlulugun belli kodları var ve ben hepsini uyguluyor muyum ister istemez. Bir de bütün duygulara da sahibim öfkem de var kin de tutarım. Haksizliga uğramayı da kaldiramam. Ama insanların beni duygusuz saf iyi biri gibi veya hakkımi savunmayacak biri gibi veya nazik olmamın suistimale açik anlamına gelen biri gibi beni algılamasından sıkıldım.

Yumuşak yüzlü algılanmayan insanlar neden öyle algılanıyor ben de bunu merak ettim şimdi.

Görgü kurallarına uyarım. Teşekkür ederim. Çok konuşan bı insan değilim. Küfür ve argo kullanmam. Çabuk sosyalleşemem. Bir sorun yaşarsam olay çikartarak değil doğru ve düzgün iletişim kurarak çözmek isterim. Olayları abartan biri değilim. Soğukkanlı bir yapıl vardır. Ama içten içe de çok yoğun duygular yaşarım.

Aklıma gelen bazı özelliklerim huylarım bunlar. Ama insanlar benle çok vakit geçirmese de buna vurgu yapan bir şeyler söylerler ve ben off yine mi böyle algılandım diye üzülürüm. Çunku onlarin kastettiği "güçsüz biri" gibi bir mesaj algılıyorum.

Çok yumuşak yüzlü, uysal zannediliyorum ama değilim ve insanlarda bu hayal kırıklığı yaratıyor.

Yumuşak yüzlü olmak bu ülkede kötü, başka ülkeleri bilmiyorum.

Yumuşak ve güleryüzlüyüm ama saygısız bir tavırla karşılaştığım zamanlarda kesinlikle kişiye çok güzel haddini bildiririm.

öyleyim ve bunun zararlarını cok yasıyorum

Yumuşak yüzlüyüm. Sevimli ve sempatik bir görünüşüm olduğu için insanlar beni kolay yönlendirebileceklerini ya da iyi niyetimden faydalanabileceklerini düşünürler. Damarıma basıldığında tam bir şirret olabiliyorum oysa ki.

Ben seviyorum ama böyle olmayı, benden beklemedikleri tepkiyi gördüklerinde insanların yüzündeki şok ifadesi hoşuma gidiyor

Hem gayet yumuşak yüzlüyüm hem de istediğim an bakışlarımla herkesi yıldırabilirim. Aşağıda biri "açılın ben yaşlı ve şişmanım" demiş, Allah'tan ben de öyleyim. Yoksa hiç çekilmezdim. (Bu yaşa gelene kadar bu hale geldiğimi de ekleyelim, insanoğlu şaşırmasın, ilk oeta lise üniversite sürecinde hiç böyle biri değildim, sonradan oldum).

yumuşaklı yüzlü olunca suistimal etmeye çalışıyorlar, adamına göre muamele yapıyorum, mesafeli ve sert olunca kimse suistimale yeltenmiyor ama o da benim doğama ters o ayrı. insanlar yoruyor...özellikle ticaretle uğraşırken büyük sıkıntı, nazik ve yumuşak yüzlüyse

sert mizaçlı ve güler yüzlüyüm. asabiyim ve aynı zamanda dışarıdan minnoş sevimli bir auram var.

Yumuşak yüzlüyüm, bunun zararlarınıda çekiyorum. Millet sert ve soğuk kişilerle mesafeli ve saygılı konuşurken. benimle farklı konuşuyorlar. Bazen insanlar bana yaklaşırken dik dik bakıyorum suratklarına artık. Bu ülke insanı adamı çıldırtır.

yumuşak yüzlüyüm ve kötü niyetli olmasalar da, insanlar bunu suistimal edebiliyor.

Türkiye gibi, sırada beklerken bile kaynak yapan var mı yok mu diye sürekli alarmda olman gereken bir ülkede tabii ki her şey gibi bu da bir 'açık' olarak görülür ve suistimal edilir.

Naçiz gözlemim, yurt dışında insanlar çok insansever olmasalar da tanımadıkları insanlara karşı güleryüzlü ve kibar davranıyorlar çünkü bu bir görgü kuralı ve toplumun hayat standardını yükseltiyor. Bizde ise dünyanın en iyi kalpli insanı bile tanımadığı insanlarla mubatap olurken somurtmak zorunda çünkü nezaketi ve güleryüzlülüğü acizlik ve ahmaklık zanneden çok ayı var.

Yüklü olmasa da
Ben 3 gecede slottan 800 dolar karla ayrılmıştım. 1200 doları görmüştüm.

Bir spor yorumcusu poker turnuvasında 110k dolar kazandı geçen sene.

Kıbrıs değil ama online'dan 800k çeken tanıdığım var, hyundai bayon almıştı 2-3 sene önce. Tabii o zamana kadar ne kadar kaybetti bilemem.
Şu anki durumu araba da gitti, üstüne evini satmak zorunda kaldı.

slot da $10 parami $450 olarak almistim.

@bruce : spor yorumcusu dediğim, emre özcan mı?

Kumardan yüklü para kazanan, çok daha fazlasını kaybetmiştir. Aksi olacak olsa kumarhaneler batardı.

Uzun uzun anlatmaya gerek yok, Ali Nesin gayet iyi anlatmış. İzlemenizi tavsiye ederim: www.youtube.com

bir abimiz şöyle demişti "kumar sayesinde 1 ev aldım ama 2 ev parası da kaybettim"

Nadir olur. Oyunlardaki sistem uzun vadede oynayanın kaybetmesi üstüne kuruludur.
Hem matematik hem işin içinde olanlar öyle diyor.

Telefonda oynanan oyunlar da büyük tehlike. Büyük para yatırıldığında sistemi yönetenler onu neden geri versin? Değil mi ama ..
...bet oynayanların bir süre sonra beti benzi atıyor.

kumarhanede kazanmanın tek yolu, kumar oynamamaktır.

kumarhane kazanmana müsade etmez ki şansa ilk girdiği gibi ufakça bir para kazanan bir tanıdığıma hemen parasını verip çıkartmışlar içerden adsasd

kıbrıs'ta akrabam yaşıyor ve her gün casinolarda oynuyor ben de ara sıra yanına gidiyorum . bazen kazanıyoruz bazen kaybediyoruz , hiçbir genelleme doğru değil . 15 yıldır her gün orada olduğu için çok gözlemledi çok araştırdı , casino çalışanları ile konuştu uğraştı ama mantığı ve denklemi yok bu işin . kazanınca hemen kaçmak en doğrusu bunu öğrendik .

merhaba annem 2022 yılbası zamanı 35 bin tl kazandı slot machine den. anlattığına göre o makina o günkü hasılatı boşaltmış sanırım. makina cayır ışıklarını yakmış polis sireni gibi, sesler çıkartmış şıkır şıkır falan 2024, 2025 yıllarında da tekrar gitti ama kazanamadı, yine de toplamda 35 bin kaybetmemiştir. yine de böyle hikayelerde aklıma bu gelir.

www.google.com

etkilemez.

Bakır kahve seti alınabilir. Yanında da bir paket Bosna kahvesi

kuru et olabilir. meze olarak iyi gider. suho meso olarak geçer oralarda.
birde içki içiyorsanız rakija bizdeki boğma rakıya benziyor. mürdüm eriğinden yapılır genelde.
yemeklerde vegeta kullanıyorsanız, orada orijinali vardır. alabilirsiniz.

etkilemez. daha yeni döndüm. kuru et ve sucuk tavsiye ederim. onun dışında çok al getir kafasında aklıma pek bişi gelmiyor. cevabi ve börek yemeden dönemeyiniz efenim.

Misir

Cape Town bence 11 saat uçuş sıkıntı yaratmazsa

Kritere uymuyor direkt ama gideceğim için yazıyorum; Saraybosna.

15 Kasımda gideceğim bir aksilik olmazsa. Bakalım göreceğiz havayı

Petra için Ürdün. Birçok şey için Japonya. Schengen'e dahil olmadan evvel görmek için Belgrad.

belgradın şengene dahil olması şu an için imkansıza yakın.
ben de belgrada gitmeyi düşündüm ama çok araştırdım hiçbir şey yok bomboş bir yer.
paran varsa japonyaya git. mısır turu vs. de olabilir.

japonya. ben seneye gidecektim ama sağlık sorunu nedeniyle gidemeyeceğim muhtemelen.

Karadag derdim ama orasi artik biraz sey diyorlar, talebin artmasiyla fiyatlar artmis, esnaf suratsiz falan diyorlar. Neyse Arnavutluk kiyilari da olabilir. Yagis olmayacaginin garantisi yok tabii ama gayet gunesli 20 derece de olabiliyor bazen.

@put it in
Saraybosnayi düşünüyorum ben de şimdi videoları izliyorum gidiş dönüş bilet 4bin civarında. Değer mi gezmeye henüz emin değilim. Belgrad uygun olursa giderim.

Leke tedavisi içinse etkili oluyor bu yöntemler, ama tekrar koyulaşıyor maalesef. BBL için sorduğumda medikal estetik hekimi ihtiyaç oldukça yaptırmanız lazım demişti bana.

Ben bu sene yaptirdim cok memnun kaldim. Lazerlerin cok cesidi var ben yurtdisindayim, buradaki opsiyonlari arastirdim. Yüzümde pigment ya da yaslilik/günes lekesi denen acik kahverengi lekeler vardi ve gittikce büyüyordu. Özellikle günese cikinca cok artiyorlar.
Benim arastirmam sonucu bunlara en iyi gelenin Rubin laser oldugunu gördüm. Onu yapan bir dermatologa gittim. Tek seansta sonuc gördüm ama ben büyük iki tanesi icin ikinciyi de yaptirdim, ki cok gerek yokmus.

Seans sonunda o lekeler iyice koyu kahve oldu, sonra bir hafta icinde kabuk bagladi, 10-14 gün sonra da hepsi döküldü, alttan acik renkte derim cikti. Kücük olanlarda hic iz kalmadi, büyük olanda acik renkli iz kaldi, ama zaten cildim cilli ve lekeli oldugu icin o artik göze batmiyor.
Benim izlerin biri sivilceden sonra kalmisti, ama gözenek demissiniz, gözenekte lazer etkisi ne kadar ondan emin degilim.

Ben de söylemem ama yapamayınca goygoyu yapılmasın diye söylemem, yoksa ben söyledim de karma çalışıp işi bozdu nazar değdi gibi inançlarım yok, zaten söylemeyince de olmadığı oluyor çoğu zaman.

Yapmak istediklerini başkalarıyla paylaşarak onların desteğini alabilir ya da fikirlerini öğrenebilirsin. El elden üstündür.

Duyurunun bilimcisi değilim ama bu konuda bir takım bilimsel araştırmalar olduğunu söylüyorlardı. Özetle söyleyince o hedefe zaten ulaşmış gibi hissediyormuşsun, o tatmini yaşıyormuşsun. Bu nedenle devam etmek için olan motivasyonun azalıyormuş vs.

18-07.com

Ne kadar tesadüf ne kadar bilimsel bilmiyorum ama gerçekten dillendirilen çoğu şeyin sonu hüsran oluyor. Ve çevremde çok fark etmeye başladim. İnsanlar ya gizliyorlar ya da elde ettikleri başardiklari şeyler hakkında bilerek olumsuz konuşuyorlar. İyi yönleri asla söylemiyorlar. Bende de şöyle bir etki oldu. Söylediğim zaman sorumluluk daha çok artıyor basaramazsam insanlar bir kere daha beceremedigimi, basaramadigimi dusunecek veya açiklama yapmanin yoruculugu gibi sebeplerden artık söyleme taraftarı olmuyorum. Ayrıca bir seyi gizli tutup birden olumlu sonucu insanlar öğrenince daha güçlü başarılı hissediyor insan kendini.

Yapamayınca açıklama yapmak zor oluyor +1
Bu yüzden hiç anlatmak istemiyorum ama insan o hevesle heyecanla paylaşıyor yakınlarıyla bu da çok insani bir şey.
Keşke dayanabilsem ve sonuçlanana kadar bekleyebilsem.

Ve evet paylaştıkça olmuyor gerçekten.

Ne olduğuna göre değişir.

Bungee Jumping yapacağımı 1 hafta öncesinden söylemiştim, oysa ki 6 ay önceden planlamaya başlamıştım.

2. fikir çok kötü.

'Tek çocuk muyuz?' sorusunun cevabı önemli.

Eğer öyleyse de uzlaşı sağlanmış genel kanı, aileye gelin/damat gelse de hep bir aradayız şeklinde mi yoksa biz büyüttük ama zamanı gelince yuvadan uçup gideceksin şeklinde mi?

1 Kardeşim var ama evli onunla ilgili bir durum yok arada gelip kalıyor sadece. Gelin damat gelme durumu yok. Ben de 36 yaşındayım kadın bireyim evlilik ihtimalim düşük.

Bireyselcilik hepimizi esir almaya başlıyor.

İnsanın ailesiyle birlikte yaşaması ve birbirine manevi ve sosyal olarak destek olması kadar güzel bir şey yok.
Tabiki burada size ait bir odanız olabilcekse dahada iyi.

Evlilik ihtimalinin düşük olduğunu söylemişsiniz zaten. Kaldıki öyle bir durum olursa zaten yeni bir plan yapılır.

Tek başına alıp çıkmanız bencillik sayılmaz bana göre ama dediğim gibi ailenizle aranızda bir problem yoksa birlikte yaşamak güzledir.

Ailenizin yaşlanacağınıda göz önünde alırsak, aynı evde olmanız onlara özellikle manevi destek açısından daha faydalı olacaktır.

birlikte kalmanız onlara sosyal ve duygusal destek, güven duygusu, gibi bir çok şeyde katkınız olur bu sayede demans vb. gibi durum riski azalır.

Maddi olarak giderlerin azalması ve tasarruf ile kısımları saymıyorum bile.

@rao ailemle aynı semt olacak zaten yürüme mesafesinde eğer alırsam. Maddi yardım aileme tabi ki yapıyorum ayrı evde olsam da yapmaya devam ederim. Bireysellik bencillik gibi değil daha çok kendi ayaklarımın üzerinde durmak, arkadaşları eve rahatça davet etmek, kendime ait bir ev olma hissi

özetle siz kötü diyenlere takılmayın. Bir anne ve babanın emeğinin karşılığı ve hiç bir şeklide ödenemez.
Ancak en azından imkan dahilinde onları yalnız bırakmamak, saygı ve sevgiyi eksik etmemek bir evlat olarak sizin içsel huzurunuza katkı sağlar ve inaniyorsanız da bunun karşılığını mutlaka görürsünüz.

Yaşlarını bilmiyorum ama genelde Yanlız bırakılan yaşlılar özellikle mental sağlık sorunları ile ileride evlatları için daha büyük sorunlar haline geliyor. Bunu çevremde çok görüp şahit oluyorum.

36 yasinda kimse ailesiyle ayni evde kalmamali imkanlar el veriyorsa tabi ki.

Bunun tartisiliyor olmasi bile icler acisi.

1+1 olur, stüdyo daire olur, öncelikle kendi evini al. Bunu bir şekilde aileden destek almadan yap.

Sonrasında onların evi peşin yapıp falan ayrı bir aile evi düşünülebilir(imkanlar elverirse)

Onlar ikna da edilebilir. Sizden ayrılmayacağım ama kendime ait bir dünyam da olsun istiyorum dersen anlarlar diye düşünüyorum.

Şimdi ya da sonra imkanları birleştirerek ev alma düşüncesi hasıl olursa, evin ileride mirasa konu olacağını, 'onunla ilgili bir durum yok' dediğin kardeşin o an, 'durum'un yarısına illa ki sahip çıkacağını göz önünde bulundurmanda faide var.

Ayrıca sen hayatını şekillendirirken anne ve babanın bir gün mutlaka seni terkedeceklerini, sonrasında YALNIZ kalacağını ve yaşlılıkta yalnızlığın çok da çekilir bir şey olmadığını şimdiden düşünüp ona göre yol haritası çizmende fayda olduğunu hatırlatayım.

36 yasinda anne babayla yasanmaz, hele hele de icinizde ayri eve cikma istegi varsa, bunun bencillikle bireyselcilikle alakasi yok. Oncelikle kullandigimiz kavramlarin tanimini bilmek lazim.
Bazi seyler yasinda yasanir, 25-35 yas arasinda hele de bekarsaniz hayati deneyimlersiniz, arkadaslarla tatile gidilir, evlerde dostlar agirlanir, hobiler vs. Elbette maddi durum elverdikce. Bunlari 50 yasinda zaten yapamayacaksiniz. Doganin duzeni bu, kus yuvadan ucabilmesi icin yetistirilir. Bu demek degil ki arayip sormayacaksiniz yanlarinda olmayacaksiniz. Ha baktiniz bir noktada onlarla yasamak gerekiyor tekrar,tekrar bir araya gelinir, bu da ok illa ayri eve ciktiniz diye omur boyu duzen boyle gidecek demek degil.

hocam bu konuyu kafanıza bu kadar takıyorsanız aileye düşkünsünüz muhtemelen vicdan yapacaksınız demek.

Ailenizle birlikte oturmakla ilgili bir sorununuz var mı?
Bu konuda kafanız rahat olduğu sürece ve kendinize ait bir alanınız olduğu sürece 2. seçenk herkesi rahatlatabilir.

Bireycilik konusunda yazılanlara katılıyorum.

bu bilinen bir şey zaten...

evet, ebeveynler için de geçerli.

Ulaşılabilir olmak değersiz görülmek anlamına geliyor bazı insanlar için. Tam tersi de olmaz değil ama çoğu insan benim gördüğüm böyle yaklaşıyor ulaşılabilir olana.

Bunu ben işyerinde deneyimledim. Herkesle muhabbet, beraber yeme-içme şeklinde. İşler yolunda gitmiyordu, saygı sıfır.

Yolları ayırdık o arkadaşlarla, yenileri geldi, iş dışında bir şey konuşmuyorum. Beni bir kez bile görmediler, ofise de gitmiyorum. Saygı gösteriyorlar.

Benim bu kıt tecrübemle evet bence saygı duyarlar. Kendimi de övdüm XD

Görünmezsen, göründüğünde misafir muamelesi görürsün. Bunu saygı sanıp mutlu da olabilirsin.
Görünürlükte bir kısıtlamaya gitmeyip az ve yerinde konuşursan ve insanları sayar, sever, ölçülü mesafeli olur ve kırmadan eleştirmenin yolunu bulursan ancak o zaman saygı gelir.

bie ebeveyn olarak çocuğumu evde daha az görmek saygımı değil endişemi artırırdı. Bunun dışında az görünmekle daha çok saygı duyulmasının bir ilgisi yok bana göre.

sınır bilmeyen veya cizemeyen insanlarin cozumu uzaklasmak olabilir saygisizlikla dogrudan alakasi yok ama small talkta kalinca saygi gibi gorulebilir

Yetişkin bir insanın ailesine çok da görünmemesi lazım. Kendi başına hayatta kaldığını fark ettiklerinde saygı da duyuyorlar yoksa belli bir yaş aralığına sıkışıp kalıyorsun o evde. 40 yaşına geldiğinin farkına varamiyorlar.

Benden sonra yazan herkesin bana laf soktuğunu hissettim ahaahhaahah

cıvık bir iletişim varsa o azalır en fazla. saygınlık konu dışı. "arana mesafe koy" daki mesafe sadece km değil, aynı zamanda tavır.

Malesefki ne kadar verirsen o kadar degerin duser hayatta tecrubeyle sabittir insanlar ulasamadiklarini yuceltirler her zaman. Ve ellerindekinin kiymetini bilmez nankordurler.

Eger hayatta mutlu olmak isterdsen hic konusmayip sessiz kalarak ve yoklugunla insanlari terbiye edersen saygi gostermekte mecbur kalirlar.

Maynkıraft
Antiyoy
Bir ara exiled kigdoms diye bi oyun oynadım Levıl atlanmıyor 21'den sonra bıraktım.
Vördıl

Satranç

twodots - yalnız acayip sarma potansiyeli yüksek, uyarmış olayım
kelimelik

Minesweeper

ToonBlast canım benim. Level 11032

batak hd
king
extra life, hard time, wrecked = mdickie oyunları

mayın tarası
sudoku
kelimelik

8 ball pool
block blast
bol bol tokat yediğim satranç

Telefon:
Polytopia, Soccer Stars

Ipad:
Chess.com, Pinball

Caves (roguelike)
Oynadığım en eğlenceli ve komik oyun olabilir.

Infinitode 2 de güzel. Tower defense.

Wordle oynuyordum onu da bu ara aksatıyorum

ben şahsen gitmezdim, hele turlu bir şeye kesinlikle katılmazdım.

sharm el sheikh'e gittim daha önce, nispeten daha iyi ama burada bile mısır halkı ile muhatap olmak çok yorucu.

bu bölge de özellikle korunan bir bölge, mısır halkının rahat rahat gelip çalışamadığı, ciddi kriterleri olan bir bölge.

kahire falan diğer şehirleri ziyaret etmek istemem ben.

ayrıca oldu ya gidelim dendi, mısır'a taksi bile bırakmayıp her şeyi burada halletmek gerekir kurumsal firmalar aracılığıyla, orada 4-5 kat fiyat çekerler.

mısır’da uçaktan indiğiniz anda nefes aldığınız için bile tip isteyip yakanıza yapışacaklar maalesef. hiçbir yere turla gitmem ama mısır’a tursuz gitmem. bırakın tur ayarlasın her şeyi. kendiniz ayarlamaya kalkarsanız dolandırmaya çalışan çok olur orada.

Misir'a tursuz gitmem +1
Surekli kaziklanma, suna anlasik ama tip isteyecek mi, beni issiz yere goturup ekstra para ister mi endisesi ile diken ustunde tatil yapmak kabus gibi, reddit'e bakin. Eger defalarca farkli farkli fiyat alip hesap yapmaktan yorulmayan bir tip degilseniz, Misir tursuz gezilmez. Tursuz gidecekseniz de ozellikle piramitler etrafinda asiri rahatsiz ediyorlar haberiniz olsun.

edit; misir'dan kastim piramitler, nil nehri gezisi vs bu arada. sharm el seyh ve hurghada misir ile alakasiz, sahil gezisi zaten, tur alacak bir sey yok.

bir kez sharm el sheikh bir kez de hurghada ya gittim. 5'er gün kaldım. ikisinde de tur ile gitmedim. yeniden gitsem de tur falan tutmam. gerek yok. insanlar gözlerinde fazla büyütüyorlar.

kaç gün ayıracağınızı, bütçenizi, neler yapmak istediğinizi belirtirseniz güzel bir plan oluşturulabilir. inanın tura gerek yok.

uzun uzun yazmak için vaktim biraz kısıtlı şu an ama akşam ben veya eşim @ofelia seve seve yönlendirebiliriz sizi. özel mesaj atıyorum.

kahirede bir kac ay kalmistim. turla gidin derim

Turla olacak zaten. Benim sorum tur programı serbest zaman diye belirtilen zamanda yerel turlarla gitmek iyi olur mu? Kaç gün ve ne kadar bütçe olmalı?

olur, neden olmasın. tezsizlerde daha kolay kabul alınıyor.

Tezsiz yüksek lisans programları paraya aç gayet olur.

Gariban avuntusu

iletişim kurabileceğimiz insanlarla BİREYSEL ilişkimizde önemli yeri olabileceğini düşünüyorum.

ben ateist ve komünist bir insanım. birlikte vakit geçirdiğim, herhangi bir şey yaptığım insanlarla bu konuyu kesinlikle konuşurum, "hakkını helal et" derim. adaletsiz buldukları bir durum varsa paylaşmalarını, bunu çözümleyebilmemizi isterim. aynı şekilde ben de canımı sıkan bir şey varsa paylaşırım.

toplumda kabul görmüş hemen hiçbir şey zaten topraktan bitmiyor... insanların ihtiyacı neticesinde şekilleniyor. ne kadar faydalı veya isabetli olduğu tartışılabilir ama ben kendi adıma buna önem veriyorum. en azından şu an geldiğim noktada, öyle söyleyeyim.

yani kişisel olarak mesela "meister gtün tekidir hiç sevmem" denmesine artık ben alınmam ama "meister benim hakkımı yedi" diyen olursa üzülürüm. o açıdan benim için hak yememek, orta yol bulmak, ayrılınacaksa iyi ayrılmak önemlidir.

tabii ki hak nedir, doğru nedir vs. bu konulara girersek iş çok karışıyor. orası tamamen ayrı bir mesele. onu da eklemek lazım.

Bana da avuntu gibi geliyor sosyal ve psikolojik açıdan

Kimsenin hakkını yemezsen,hakkını helal etme muabbetine girmezsin. Boş avuntu bunlar. Bu ülkede hakka bu kadar önem veriliyor ondan mı bu haldeyiz. Boş beleş lümpen avuntusu.

Allah demiş ki “bana kul hakkıyla gelmeyin”
Yani mealen, ben sizin bana karşı işlediğiniz bütün günahlarınızı affederim, ama başka bir kulumun hakkına girerseniz, o sizi affetmezse ben dahi affedemem.

Yani mevzunun bütüklüğünü düşünün. Neden son dakika cenazede helallik istenir? Neden yolculuklara çıkmadan evvel helallik istenir, demekki önemli bir mevzu. Bilerek yapılan apayrı bir günah da iniallah bilmeden kul hakkı yemiyoruzdur.

Ciddi konudur. Hafife alınamaz.
Buna avuntu diyenler sorry, kusura bakma, pardon diyenler değil mi?

Hak meselesi çok geniş.
İnsanlarla da sınırlı değil. Hayvanlara eziyet yapmak, onları aç susuz bırakmakta buna dahildir.

Meseleye hangi taraftan baktığımızla ilgili bu durum.
insan hakları ifadesi dünya ile sınırlı ayrı bir tanımlama yapmayı, kul hakkı diye ifade etmek ayrı bir tanım gerektiriyor.
Kul hakkı dendiğinde meselenin ahiret boyutu da söz konusudur.
Ahirette başkasının hakkı ödenemediğinde borçlu olanın sevapları alacaklı olana geçer. Sevaplar yetmediğinde ise alacaklının günahları borçluya yüklenir.

Hal böyleyken konuya sadece avuntu demek çok anlamsız kalıyor özellikle bir müslüman için.

@diyecevaplandi kardesim niyetciligini baska yerde yapar misin? Farkındalığın düşük.

Fakir avuntusu. Hak mak yok abicim. Senin gücün olsaydı temennilere birakmazdin işini. Olay bundan ibaret. Gücünün yettigini zaten halledersin, yetmedigi yerde haram olsun bak gorucen gününü uhuhu diye ağlarsın.

Ben böyle şeylere inanmıyorum ama inanan ve kötü olduğunu bildiğim birine hakkımı haram etttiğimi söylemek beni çok mutlu ediyor :)

@shepard
Ensene şaplak atarak elindeki ekmeği alanlar ve sonrasında ağladığın günler olmuş sanırım.
Bizim için bazı şeylere güç yetmezse , dua yeter.

Yıllar önce bir kitap okumuştum gerçek bir hayat hikayesinden yola çıkarak yazılmıştı.
Özetle, başkalarına eziyet eden bir gruptan bahsediliyordu. Bu grup yine araçlarıyla birilerinin canını yakmaya giderken kaza yaparak nalları dikmişlerdi.
Böylece mazlumların intikam için ayrıca yorulmasına da gerek kalmamıştı.
Güçlü olan haklıdır diyenlerin bu savı baltayı taşa vurana kadardır. Manevi hususlar bu manada göz ardı edilemez.

Boş beleş işler, fakir avuntusu +1

+1 fakfakir avuntusu

@diyecevaplandı ah ah benim maklubeci kardeşim, ben mesela yüzlerce kişiye zarar verdim. Sonra zarar vermeye giderken kaza yaptım. E bu olabilir. Ama ben kaza yaptım öldüm diye zarar verdiğim kişilerin zararı giderilmiş mi oldu zekiye seni. Güçlü olan haklıdır demedik, beynin boş anlaşılan. Gücün varsa hakkını yedirmezsin, yoksa aha böyle dua allahım dua ya muhammed diye ağlarsın.

diyecevapladi +1

kul hakkı derken sadece insanlar değil, hayvan ve bitkinin de hakkı vardır.
durup dururken size doğru saldırmıyorsa bir "akrep" hayvanını bile öldüremezsiniz.
yolda yürürken çat çat yaprak da koparamazsınız. bunlar da kul hakkı ve , "fakir avuntusu" diyenler, gittiğimizde göreceğiz, buradan ne söylesek boş

bu arada kul hakkı gibi konular fakirliğe neden isnad ediliyor, kul hakkından ölesiye korkan birkaç fabrkatör tanıyorum. gerçek anlamda fabrikatör ve sanayici. isimlerini/ söylemeyeyim şimdi =)

İslamda birisi sana kötlük yaptıysa aynı oranda ona karşılık vermek serbesttir. ancak; affetmeniz sizin için daha hayırlıdır, denir. Adam sizin hakkınız gaspettiyse karşılık verebilirsiniz bunda sıkıntı yok.

sadece fakir avuntusu degil, özellikle inancli birinin canini yakabileceginiz, icine sikinti verebileceginiz bir sey.
siz inanmasaniz bile, karsidaki kisi inancliysa sizin ona hakkinizi helal etmemeniz gece uykularini kacirir.

@konusma ben konusuyorum

islamiyet'in bug'ını bulduğunu sanan ergen sevinci yaşamışsın biraz ama yok kardeş, o işler pek öyle olmuyor =)
şimdi burada anlatmaya kasmiyim, ama pek öyle düşündüğün gibi değil.

@love and trust, bunu bana gelip israrla helallik isteyen müslümanlara anlat duyurucu karsim. olayiniz beni ilgilendirmiyor.

"Yap et özür dile" tepkisini verdiğim oluyor. Canının istediği gibi davranıp, ikazlarımı asla ciddiye almayıp yani benim hassasiyetlerime hiç saygı göstermeyip sonunda hakkımı helal etmemi beklemesi olacak iş değil, "geber" diyesim geliyor. Ama bazı insan olur, yaptığını ettiğini bilerek yapmamıştır, bilmediğinden beya farkında olmayarak yapmış olabilir, farkına vardığı anda çok üzülüyorsa telafi etmek istiyorsa gönül almak istiyorsa da o şekilde hakkını helal et diyorsa tamam. Kıyamam zaten o zaman. Ama bile isteye yapacak edecek sonra da hakkını helal et diyecek, yok öyle bir şey.

Yaşar Nuri Öztürk şöyle demiş:

www.instagram.com

sağımdan veya solumdan hızlı araç geçmiyorsa mutlaka yol veriyorum. aynaya bakıyorum arkamdakiler öküz gibi geliyorlarsa vermiyorum. ya bana ya da yayaya çarparlar.

Mümkün olduğunca veriyorum elbette ancak yayanın uyması gereken kurallar var kanunda yazılı; ışık varsa ışığı bekleyecek. Yaya geçidinin sağından yol müsaitse geçişe başlayacak. Eğer bu kurallara uymadan zank diye yola fırlıyorsa da çarpmamak için veriyorum ama bazı yayalar hiç bakmadan atlıyor; fren mesafesinin ne olduğunu bilmiyorlar çünkü. Araba zaten dibindeyse anında duramaz, şemsiyesi olanlar da yolu göremiyor özellikle yağmurlu havalarda. Benim yolumun üstünde bir tane nokta var maalesef kaldırımlar dar; şehir planlaması kötü ondan kaynaklı biraz da. Metro çıkışının dibinde hemen yaya geçidi var; bir adım duvardan dönüp diğer adım yola çıkıyor yaya. O noktayı bildiğim için ben yavaşlıyorum ama bilmeyen birisi çok rahat çarpar çünkü yayanın geçişe başladığını gördüğün an zaten önünde bitiyor öyle bir yer. Bir diğer problem yaya geçidi önü ve gerisine park eden kamyon gibi geniş araçlar kör nokta yaratıyor ve yaya gözükmüyor. Temkinli geçiyorum böyle yerlerden çünkü gerçekten yola bakmadan fırlayan oluyor, araç içi kameram var bu tarz durumlara önlem amaçlı.

Yaya geçidindeyse hep duruyorum. Değilse, yaşlı, çocuk, engelli, eşya taşıyan vs. durumlarda mğmkğn mertebe yol veriyorum.

Yaya geçidi bulunan tümseği u dönüşü için kullanan motorlara da asla yol cermiyorum.

Kendim yayayken ışık/yaya geçidi kullanıyorum varsa. Kendimim ehlikeye atmamaya gayret ederek atlıyorum yola, durmalarını bekliyorum. Durmayanlara bileniyorum...

Yaya olarak bana Allah rizasi icin yol vermeyin. Alismamisiz bunca sene, gormemisiz yol veren sofor. Yol verildigni gorunce bosa strese girip hizli hizli, kosarcasina geciyorum. Hele yazin hava da sicak oluyor, bazen de elimde posetler falan oluyor sallana sallana yururken, aniden yol verip duruyor bir Kamil, hemen geceyim ayip olmasin diye kan ter icinde kaliyorum, stres oluyor insan durduk yerde:) Dunya hassas kalpler icin cehennemdir.

İstisnasız yol veriyorum. Bir kere yaya geçidinden hızlı geçemezsiniz, her daim duracakmışsınız gibi geçmelisiniz. Birisi yola atlar feleğiniz kayar.

Ben yaya olmasa bile yavaşlıyor, yaya geçişini geçtikten sonra hızlanıyorum. Zaten olması gereken budur. Böyle risk 0 oluyor.

Yayayken ise kesinlikle yol vermesini bekliyorum. Eğer kaza olursa suç araçta oluyor ama yaya, sağını solunu kontrol etmediyse; yaya da kısmı suçlu oluyor.

Ben nası herkese yol veriyorsam herkes de bana verecek. Kurallar böyle benim keyfim değil.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 74. maddesine göre:
“Görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş ... yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken, yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.”

Yani yaya geçindinde duramadım, kör noktaydı göremedim diye bir şey yok. Yaya olmasa dahi yaya geçidinden geçerken yavaşlanır.

İstanbul'da yaşıyorum, evet yol veriyorum. Yaya orada sabırla bekliyorsa şeridi ortalayıp gerekirse arkadakileri de yavaşlatıyorum.

Yaya iken de bekliyorum elbette yol verilmesini ama çoğu kişi vermiyor. Ancak ben yola atlayınca veriyor, sonra onun durduğunu gören de duruyor. Öyle yolun kenarında yaya geçidinde adam bekliyor dur şuna yol verelim yok buralarda :)

Ben kesinlikle yayayken arabalara güvenip yola atlamıyorum, kimsenin yol vermesini beklemiyorum. Öyle bir algı oluştu ki yayalar, bana nasılsa yol vermeli diye hızla gelen aracın önüne atlıyor, bu nedenle bir sürü ölüm ve kaza yaşandı.

Araba kullanırken arkadaki trafiğin durumuna ve hızıma göre veriyorum, bazı yollar çok işlek oluyor ve araçlar hız limiti falan takmıyor, böyle yollarda hemen dibimde özellikle büyük araç varsa kaza yaşamamak için vermiyorum ama tabii ki yaya yola atlarsa vermek zorunda kalıyorum.

ben yaklasik 6 yildir almanya'da yasiyorum. yayalara yol vermeme gibi bir ihtimali aklimdan bile gecirmedim. turkiye'de ise oyle bir trafik var ki vermek kazaya neden olacakmis gibi geldigi icin bazen vermiyorum.

bu nasil duzelir bilmiyorum insanlar bu kurali uygulamiyor ve uygulamak isteyenleri de bir sekilde engelliyor. en basit kurallardan bihaberler. kurallara uymak insanlarin canini daha cok tehlikeye atiyor.

Evet. Diş hekimim de öneriyor. Haftada bir diş ipi, her gün ağız duşu ile bembeyaz dişler, sıfır dolgu ve çürük.

Evet fiyat performans olarak güzel bir alet, philips marka var

Bir dolgu olmuş 5000-7000 lira öyle bakınca titreşimli diş fırçası ve ağız duşu uygun bir yatırım

Titreşimli fırça 2000 civarı ağız duşu 3500 - 4500 lira

2 oral b eskittim, şu an Philips kullanıyorum. Oral b öneririm

2 ay falan oldu alalı, çok memnunum

Pierre Cardin ağız duşu çıkarmış 900 TL nasıldır acaba

Ucuz olanların basıncı iyi değil diyorlar, braun oral b nin çıkardığı ya da philips in modeline bak

evet ve tavsiye ederim, fazla kahveden dişlerim hemen sararırdı artık kolay kolay sararmıyor. sadece gece yatmadan önce kullanıyorum ama tembelim. bu arada benim ki ucuzlardan çin malı.

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

open.spotify.com

open.spotify.com

Sefiller , zengin baba'nın yatırımcılık kılavuzu

İki aydır Anna Karanina dinliyorum.

Ahmet Hamdi Tanpınar Saatleri Ayarlama Enstitüsü. Arada da uykuya dalmak için trtdinle uygulamasından radyo tiyatrosu dinliyorum.

Avrupa'da çoğu evde yok ve çoğu insana dert değil çünkü böyle bir kültürleri yok.
Benim bir arkadaşım var; evde ilk balkona bakarım diyor. Benim için de balkon vs olmayan ev harbiden sıkıntı çünkü kültürel yani.
Ben özel olarak balkonda yiyen, içen biri değilseniz bir dezavantaj düşünemedim. Belki satarken gene sizin gibi soru soranlar olur.

Çamaşır kurutma bazı eşyaları havalandırma açısından balkon iyi aslında. Onun dışında bilemiyorum

Benim için hiç önemli değil yalnız yaşıyorum ve balkona çıkıp oturduğumu bile hatırlamıyorum 3 yıldır. ama annemler vs. ne zaman ziyarete gelse hemen akşam balkonda çay vs. yaparlar yani onlar için çok önemli. kişiye göre değişir senin fikrin alışkanlıkların önemli

Benim için olmazsa olmaz. Alınmaz

aklima gelen iki dezavantaj var:

-istedigin kadar klima taktiramamak. Bazi yeni evlerde sadece bir veya iki klimalik yer oluyo, baska yere de klima taktiramiyorsun. ama balkon olunca istedigin kadar (veya istedigin boyutta) koy, borulari iceriden gecir hic sorun olmuyo.

-sigara icmek

acikcasi ben sigara icmek disinda balkonu hic kullanmiyorum. camasirlari da iceride / kurutmada kurutuyorum.

Bir senedir ilk defa balkonsuz evde yaşıyorum beni daraltıyor. Çıkabileceğim bir bahçenin olmaması cabası. Sigara içmiyorum bir yıldır ama hala çay kahve içerken bir hava alayım isteği var. Yemekleri yalnız yememe rağmen hava güzelse hafta sonları muhakkak balkonda kahvaltı yapmaya gayret ederdim. Canım isteyince akşam yemeklerini de balkonda yerdim. Siz böyle değilseniz ya da evde kalacağınız süre boyunca çok da dert etmem diye öngörüyorsanız almasanız da olur. Balkon küçüktü bu sebeple küçük birkaç parça şey hariç çamaşır kurutmadım ama o evin içinde de yapılabildiği ve kurutma makineleri yaygınlaştığı için bu açıdan elzem olduğunu düşünmüyorum.

hep balkonluydu yaşadığım evler önceleri.
yaklaşık 4 sene balkonsuz evde yaşadım, evin bir çok şartı iyiydi ama balkonsuzluk zor geldi.
yakın zamanda taşındım balkonlu bir yere, tek sandalye koyacak kadar olsun, yine olsun. en olmadı fransız balkon gibi bir adımlık olsun.

---

evin yeri ile de ilgili ama.
bazı evlerin balkonlarına hiç çıkılmıyor. sürekli toz oluyor. evin ters bir odasında oluyor. varlığı yokluğu bir anlam ifade etmiyor o durumda.

--

balkonsuz evin dezavantajı sıkıldığında, hava almak istediğinde, evden dışarı çıkmak yerine balkona çıkamamak. balkon bir kaçış. sokağa çıkmak her zaman pratik değil.
sigara içiliyorsa odada içilmez politikasının uygulanmaması.

Kişiyle göre değişiyor, ben asla almazdım arkadaşım yaklaşık 15 milyona Ataköy'de balkonsuz daire aldı.

Ben olsam almam. gerçi balkonun nasıl bir balkon olduğu, nereye baktığı da önemli.

ufak bir masa da olsa atıp 2 kişi oturamayacağın kadar küçük ya da başka bir apartmana, pis kötü bir yere vs. bakıyorsa da bir anlamı yok. çamaşır önemli değil artık makinelerin kurutması var ayrı kurutma makinesi olmasa bile ya da evin içinde asmak/kurutmak daha iyi zaten bence.

kişiye göre değişir. benim için balkonsuz ev yarım evdir. isterse 200 metrekare ve dünyanın en güzel evi olsun. bir evde dış alan kesinlikle olmalı.

kişisel nedenlerden bağımsız, tek gerçek dezavantaj çamaşır kurutma olabilir. evin içinde çamaşır hem geç kuruyor hem de tekstil tozu havanın kalitesini bozuyor. kurutma makinesi alacak olsan hem ona yer ayarlamak bir dert, hem de giysileri eskitiyor.

balkon artıdır ama eksikliği eksi değildir. en azından yeni evlerde eski bildiğimiz balkonlardan olmuyor.

The Gilded Age izliyorum ama baydı, ikinci sezonu bitiremem gibi

yardımcı oyuncu.

Battle Star Galactica

Seinfeld.

Günde tek bölüm izleyip devam ediyorum.

Supernatural

Masters of horror

Silo. Lost tadı aldım bundan değişik:d

30 saniye once chatgpt'yle konusuyordum ne izlesem diye.
legends of tomorrow
wonderfalls
the oa
not ordinary family

onerdi. ilkinden basliyorum bakalim

Taboo dizi
Adolescence
Child 44
The Pacific

tokyo vice
broadwalk empire

Resident Alien

andor

Şenol hoca kpss

Curb your enthusiasm. Yedinci defa mı ney…

The wire

bi arkadasimla severance izliyorum.

onun disinda 50 ve 60'lar klasik filmleri izliyorum. ne isler yapilmis zamaninda.

Borgen'ı yeni bitirdim. Arada sıkıyor, ama güzel dizi.

the lincoln lawyer
felaketler dizisi

Behzat. 15 yıl geçti, zamana yenilmedi. Taş gibi dizi.

İlk buluşmada hatta ilk birkaç buluşmada bahsetmesi abes ama ilerleyen süreçte ufak tefek anlatması işime gelir. Tarih tekerrür ediyor birçok insan icin, daha önce yaptığı mallıklari bilmek isterim.

Beni rahatsız ederdi. " Eski sevgilim de böyleydi" demesi vs o kadar saçma ki. Eski sevgilisinin de öyle olması artık onu bile ilgilendirmemeliyken beni neden ilgilendirsin.

Yıllar önce unutmam birinin eski sevgilisi yeşil gözlü beyaz tenli çok da iyi anlaşıyorduk dediği eski sevgili. Birkaç yıl önce bir diğeri beni tanımak için soru sormak yerine arada eski sevgilisiyle ilgili birkaç bilgi vermişti.

Tabi arada şiddet misojini gibi bir şeyler olduysa onları bilmek iyidir.

Rahatsız eder ve direkt rahatsız ettiğini söylerim eğer date ise.

kiskanc biri degilim ama direkt sogurdum. aslinda kiskancim belki de.
bir sey demem ama slow fading yani caktirmadan ghostlarim.

bi de anlattigin seye göre degisir.

"aa samsun mu? x'le tayini oraya ciktigi icin samsun'a tasindim. o yüzden 2 yil orada yasadim. x bu arada benim eski esim/eski kiz aradasim, 5 yil birlikteydik."
->bu cok nötral ve düzgün bir anlatis. karsi tarafi trigger eden hicbir sey yok. sana exini anlatmiyor. exini saklamiyor. kendi hayatina olan etkisini seninle paylasiyor. x'iyle ilgili gereksiz detaylar yakin hafizasinda yok. bu onu artik düsünmedigi sinyalini veriyor.

"aa samsun mu? bu arada benim ex yani x'in en sevdigi sehir samsun'du. gerci karadenizin tamamini sever o."

->böyle bir cümle karsi tarafi triggerlar. bu noktada kendinden degil zaten exinden bahsediyor. samsun diyince aklina kendi deneyimlerin degil de eski sevgilinin en sevdigi sehir olarak gelmesi ve keriz gibi bunu anlatman karsi tarafi triggerlar. böyle detay seyler hala direkt aklina geliyorsa düsünme ihtimali cok yüksek. benim ne exini hala yakin hafizada tutan melankolik bir tipe ne de bunu saklayamayan birinie tahammülüm var.

@pembediken

Yeşil gözlü ve beyaz tenli ile iyi anlaşmak arasındaki bağlantıyı çözene kadar direkt hadi bye demek daha az yorar.

Bahsetmesi normal ve abartmadigi sürece beni rahatsiz etmez.

Yeri gelir bahsedilebilir. Yeri dediğim de, örneğin birinin başına absürt az rastlanır bir olay gelmiştir, "benim eski sevgilime de aynısı olmuştu" falan gibi bir anekdottan bahsediyorum.

Bazı insanlar cidden sıkıntılı bu konuda. Haspam ayrılmış unutamamış, unutamadığının bir kendi farkında değil, etrafındaki herkes bunun eski sevgilisini dinliyor. Düşman başına.

Kimisi de kıyas yapıyor, bak o böyle yapardı, sen de yap gibi bir yere getiriyor lafı. Asla olmaz.

Eskiler eskide kalmalı. Ben bu zamana kadar hiçbir eski sevgilime veya flörtüme kendim sorup da eski defterleri açmamışımdır.

@rock n roll onun eski kız arkadaşı yarı türk yarı yabancıymış. Eski kız arkadaşının gittiği ülkenin dilini öğreniyordum oradan laf açıldı. Yeşil gözlü siyah saçlı beyaz tenliydi diye anlattı. Yurtdışına gitti zaten o yüzden bitti çok da iyi anlaşıyorduk demişti.

İyi niyetli düşünürsek bike kendisinden, rahatsizliklarindan bahsetmeyi bilmeyen biri, diye düşünürüm.

Henüz tanisiyorken, ilk zamanlarda direkt güle güle selametle deme sebebi diye.dusunuyorum.

Kesinlikle.

kiskançlik acziyettir.

Bunu yapanlar kendine "ben kıskanç biriyim" diyor mu ki? Bence demiyor, dese daha az yaygın olur böyle şeyler, genelde kendilerine göre "haklı" oluyorlar.

ben de kıskanç olduğumu sanmazdım ancak 30'umdan sonra bazı şeyleri kıskanmaya başladım ve aşağılık bir düşünce olduğunu düşünüyorum.

Kıskançlıktan kasıt nedir? (Gavurun deyişiyle jealousy mi, envy mi, spite mı?)

-Gıpta etmek, takdir etmek ok zaten.

-Haset, çekememezlik vs. ise yani kendi elinde, yetkisinde, gücünde olmayan şeyi başkasında görünce çatlamak ise, hoş bir şey değil... Azıcık gıpta ediyor, özeniyor ise insani bir duygu ama karşıya karşı bildiğin negatif hissediyorsa, yitirdiğinde içten içe sevinecekse gerçekten de korkunç... -> eksisozluk.com

-Sevdiği kişiyi (anne, baba, kardeş, evlat, arkadaş vs.) başkasıyla paylaşamıyorsa bencilliğin dik âlâsı...

-Sevgilisinin, eşinin, görüştüğü kişinin vs. başkalarıyla vakit geçirmesine tepkili ise durum üçe ayrılır:

1. Paranoyaklar:
Ortada güven vs. yoktur, alınan nefesi dar ederler insana.

2. Gözü kapalı güvenenler:
Eğer bir taraf çok kişilikli bir insansa ve toplum içinde ve arkadaş çevresinde zaten oturaklı hareket ediyorsa, karşı taraf tarafından böyle onore edilebilir. İçten içe kıskanacak olsa da, güven buna engel olur.

3. Alagavatlar: Kimisi değer yargıları olmadığından, kimisi de "medenilik" gördüğünden, kıskanmaz. Zaten kendisi de her haltı yemeye meyyâldir.

Bir de dozunda sakınanlar vardır. Çiftler arasında zamanla oturur miktarı, birbirlerini tanıdıkça ona göre adapte olurlar duruma...

Katılıyorum

İnsanların ağzını payını vermek gerekiyor. Adam evli ama gözü dışarıda.

Bu insanlar böyle görmüsler ve hayatlarini buna göre şekillendirip istediklerini yapmamislar.
Haliyle senin sürüden ayrilman hatta bir de üstüne üstlük mutlu olman onlar icin yaptiklari yanlisin kanli canli Ortalikta dolaşması demek.

Haliyle seni ortadan kaldirmak isteyecekler.

Kizilcik serbeti pembe karakteri baska bir settingle ama ayni mantikla calisiyor. Diziyi izlediysen kizi nursema ile yasadigi catismayi düsünebilirsin.

tr'de evlilik yapmadan iyi bir pozisyona getirileceğinizi sanmıyorum. türk insanının değişeceğini de sanmıyorum. türklerden fazla şey beklediğinizi düşünüyorum.

sosyal kimlik diye bir sey var. tek sorun evlilik degil sahip olman gereken seyler olduguna inaniliyor es, para, kariyer, cocuk vs bunlara sahip degilsen ikinci sinifsin. evlenince konunun kapanacagini zannetme diye

Ben sosyal alanla da ilgili olduğunu düşünüyorum, daha doğrusu sosyal alana bakışla. Sayısı az olmayan, üstelik mürekkep yalamış da görünen birçok insan için bekar erkek demek bilinçaltında "karimiza kızımıza sulanır şimdi", bekar kadın demek "kocamizi ayartmasin şimdi" anlamına gelebiliyor ve ortada buna dair hiçbir işaret yokken bile gerçeklik buymuş gibi davranıyor birçok insan.

Diğer tarafı, mesela sozkonusu işleriyse, eşli organize edilen etkinlikler vb.

Başka bir tarafi, evli insanın evli dertleri, evli çocuklu insanın evli çocuklu dertleri oluyor. Bekar kişi otomatik hem bunun dışında kalmış oluyor hem de yine çoğu insanın "senin çocuğun yok bilmezsin" ukalalıgina maruz kalması işten bile değil.

O kafa bitti artık. Millet günü kurtarmaya bakıyor.

kadinlarin istihdam orani yuzde 25. dogal olarak evlenip hayatlarini kurtarmanin pesindeler.

Birey olmak için insanların ciddiye alınmasına ihtiyaç yok bence. Hatta tam tersi. 36 yaşında kadınım yönetici değilim evlenmeye de niyetim yok ve ben bir bireyim, diğer insanların bu konuda ne düşündüğü ile ilgilenmiyorum.

Tabii ki bir toplumda yaşıyoruz toplum baskısını hafife almıyorum, aksine benim için ekonomik özgürlüğe sahip olmak bu nedenle çok önemliydi. Demek istediğim birey olmanın içten gelen bir şey olması. Evlilik, çocuk, yönetici pozisyonu gibi gerekli görünen adımları atıp yine de birey olmamak da mümkün.

Peki madem hakli oncelikle. Ben de oyle dusunuyorum ama soru sahibi toplum acisindan sormus. Ona gore de cevap vereyim.
Toplumda bekarsan bir hicsin. Bu cok net. Alt segment semtlerde falan bulunmuyorum ama yasadigim, bulundugum yerlerde ustu kapali bu tavri goruyorum. Sorsan refah, egitim seviyesi yuksek yerler derler.

Benim kendi universite cevremden bile bekarlara aciyarak bakanlar var.

Evlilik bizim toplumumuzda statudur. Evli kisi, akilli, ahlakli vsdir. Cunku yuvasini kurmustur falan. Boyle bakiliyor. Arkasi var (esi var, bundan dolayi da bi saygi geliyor).

35 yas ustu bekarlar da ahlaksiz, kimsenin evlenmeye layik gormedigi bi suclu gibi goruluyor adeta.

Sirketlerde de mesela kadinlarda bekar olunmasi tercih sebebi olur (hani ev sorumlulugu olmaz, daha cok calisir diye) ama erkeklerde cogunlukla evli olanlar terfi alir. Evli erkek cunku sorumluluk sahibidir zaten.

Bunlara katilmiyorum ben tabii ki. Sorumlulugu birakin, 40 yasinda hala kafasi ergen olan bir suru erkek var evli olan. Abuk sabuk bir suru kadin var evli olan.
Ama toplumda durum bu.

Birey olmak demek zaten toplumun onayına ihtiyaç duymadan, toplumdaki o kendi içinde sıkışıp kalmış gerici düşünce yapısıyla ve yönlendirmeleriyle hareket etmeyen demek.

Dolayısıyla toplumun taleplerini yerine getirerek birey falan olamazsınız.

Kaldı ki son 50-60 yıldır milliyetçi, muhafazakar, siyasete bulanmış bir din ile şekillendirilmiş bu toplumla aynı fikirde olmak zaten bugünün gençleri için olsa olsa bir utanç kaynağı olurdu.

Kendinizi ve çevrenizi, toplumun sizden beklentilerine göre değil kendi beklentilerinize göre şekillendirmenizi etmenizi tavsiye ederim.

Yakın bir zamanda evleneceğim fakat 5-6 senedir kendi evimde kendi düzenimde yaşıyorum. en azından erkek olarak söyleyebilirim ki şu anki ekonomik düzende kendi evinde yaşayabiliyorsan, oturmuş düzenin üstüne de evin araban varsa borçsuz harçsız gezip tatile falan çıkabiliyorsan gayet de el üstünde tutuluyorsun.
gayet de muhafazakar denebilecek bir iş yerinde çalışıyorum. en azından kendi açımdan bakarsam, hayatımda çoğu şeyi oturtup uzun seneler evlenmemekte diretmeme daha çok gıcık oluyorlar diyebilirim.

Ev satın almak bir ayrıcalık değil birkaç istisna dışında (Finlandiya’da devlet izni gerekiyor gibi). Paran varsa alabilirsin. Golden visa ve benzerleri sadece ev almakla değil bununla birlikte başka koşulları da sağlarsan alabileceğin bir vize türü. Ev almak tek başına oturum izni sağlamıyor.

paran varsa kolay aktivite.
sonra onu leverage olarak kullanip uzun sureli viza, sonra oturum almaya calismaca..

para cokomel arasinda linear bir iliski var, ne kadar cok para o kadar cok cokomel. :)

Nasıl diye sormuşsun ama neden diye sormak istedin gibi geldi bana.
Nasılın cevabı kolay, parayla.

Neden genelde golden visa. Orada da oturum iznini kolayca alıyorlardı. Birkaç yıl önce çok daha kolaydı.

Bir de her şekilde bir miktar parayı da başka bir ülkeye götürmek kötü bir fikir değil onlar için.
Hem kira getirisi de oluyor kiraya verirse hem de emlak yatırımının değeri tim dünyada artıyor.

Değeri artmasa bile bir gün başına bir şey gelirse İspanya’da bir evin olması çok iyi olur.

Nasıl yani hangi yolla alıyorlar? Mesela Ezgi molanin İspanya'da evi varmış geçen haberi de çıkmıştı evini tanımadığı biri yerleşmiş vb.
Golden vize dışında başka bir yol mu var?

Bir ülke yabancılara ev almayı kısıtlamadığı sürece, sadece euro/dolar kira gelirim olsun diye X ülkeden ev alabilirsin. Bu gidip orada yaşayabileceğin anlamına gelmiyor. Mesela evin olur, kiraya verilir onu aracı bir şirket vs. Türkiye'ye aktarır vergisini verirsin. Ama schengen almadıysan gidip evini bile göremezsin. Ha oturma izni de isteyen golden visa olan yerlere bakar tabii. Hatta bazı ülkeler (Türkiye mesela) belli bi miktar para üzerinde yatırım yapan ev alan vs. insanlara direkt vatandaşlık da veriyor. (Karayip civarındaki adalar böyle mesela)

golden visayla ev alınmıyor tam tersi ev alınca golden visa vb. avantajlarınız oluyor. o yüzden alıyorlar zaten. 1m €'luk ev alana oturma izni falan gibi durumlar oluyor. sınır ülkeden ülkeye değişiyor. sen bir ülkeye para yatırmak istiyosan o ülke senin paranı niye kabul etmesin ki? parayla alıyorlar işte dümdüz.

İnsanlara laf anlatılmaz, niye anlatıcan ki bu kadar basit bi konuda.

Niye diye sorulması ise ayrı mevzu, o daha normal. Sevmiyorum de geç.

Bunun akabininde gel sana bir hesap açalım önerisi (ısrarı) geliyor. Ben konuyu değiştiriyorum artik.

Sıklıkla başıma gelen olay.
Var da vermiyor, gizliyor, mutlaka saklayacak bir şeyleri var algısı oluşuyor sanırım.

Bende yok. İnanmayanla karşılaşmadım. Millet reels atıp duruyordu diye dalgaya alıyorum soran olursa.

İnanılmıyor ve laf da anlatılamıyor.
@amaranta ursula bahsetmiş hesap açalım ısrarı da yaşanıyor ekstra instagtramsever arkadaşlar tarafından. Ben en sonunda sıkılıp tamam dedim al da sus, verdim telefonumu bu arkadaşlarımdan birine. Açtı hesabı, öyle duruyor 7-8 sene olmuştur. Herkes rahat etti.

Senin hayatını.merak ediyorum niye bana dedikodu malzemesi vermiyorsun demenin bir yolu oldu bence bu da.

@michael_knight gibi insanlar cok maalesef.

Instagram'in yok diye adamin aklina gelen ilk sey tecavuzden hukum giymis eski bir mahkum oldugun. Bu tip insanlara ne anlatabilirsin ki?

Insanlar genellemeyi, onyargiyi sterotyping'i acayip seviyor.

Hayatımda hiç instagram kullanmadım. Stalklamak için bile hesap açmadım.

Hiç kimseye tecavüz falan etmedim bu arada.