merhaba arkadaşlar. ielts 8 ve üzeri hedefim var ve bir sınava kurs veya başka bir destek olmadan hazırlanamıyorum. kaldı ki daha önce girmediğim için formatını falan da bilmiyorum bu meretin.

hulasa, avrupa yakasında önerebileceğiniz ielts kursu var mıdır ?

teşekkürler şimdiden.

Eder misiniz ?

“Hafızam silinseydi de şu diziyi/filmi/kitabı/tiyatroyu/vb tekrar izleseydim/okusaydım dediğiniz şeyler nelerdir?

Benim için Oz dizisi bunlardan biri mesela.

Teşekkürler şimdiden.

Son 4-5 senedir dizi falan seyretmedim. Ne izleyeyim?

Yabancı dizi tercihim.

Arkadaşlar ileri evre kanserden kurtulan var mı tanıdığınız? Başka bir organa sıçramış da kemoterapi görmüş biri. Çok korkuyorum :(

öncelikle iyi günler arkadaşlar.
21 yaşında, yakın bir zamana kadar inandığı dini hiçbir şekilde sorgulama gereği duymadan orucunu tutan; mümkün olduğunca cumalara giden birisiydim.
Birkaç ay önce çok sevdiğim bir arkadaşım, bana artık tanrıya inanmadığını; bunun gerekçelerini söyledi.
Her ne kadar söyledikleri kendince haklı şeyler olsa da, söylediklerine inanmak benim için bambaşka bir dünyaya adım atmak gibi bir şeydi. Yani 21 yıl boyunca inandığım şeylerin aslında olmadığını söylüyordu bana, boş yere o camilere gittiğimi, günlerce boş yere aç susuz kaldığımı söylüyordu arkadaşım. Haliyle tutarlı olup olmadığını düşünmeden, söylediklerini anlamamazlıktan gelip, eski yaşamıma devam ettim.Ama şöyle bir durum oldu ;
artık eskisi gibi "körü körüne" inanamıyordum, elimde değildi. Yani cuma namazına gitmek için abdest alırken, sünneti kılarken aklımda hep bir "ulan ya gerçekten de boş yereyse tüm bunlar" düşüncesi geçmeye başladı. Hoca hutbeyi okurken ona odaklanamıyordum, aklımı hep bu düşünceler kemiriyordu. 1-2 hafta bu şekilde geçti, sonraki hafta bir bahane bulup gitmedim cumaya.Güya işim olduğu için gitmedim diyordum kendime, sonraki günler yine bir işim çıkacaktı.. Günler bu şekilde geçerken artık hiç istememeye başladım camiye gitmeyi, öyle ki bayram günlerinde herkesten önce kalkıp annem dahil tüm ailemi uyandıran ben, kurban bayramı için camiye bile gitmedim.

Durum iyice içinde çıkılmaz bir noktaya gidiyordu benim için.Ama bu düşüncelerimi kimseye de söyleyemiyordum. Çünkü hem aileme, hem arkadaş çevreme göre çok uç noktada bir şey bu. Ama içimde tutunca da rahat edemiyordum.Bir gün durumu çok sevdiğim arkadaşlarımdan birine anlatmaya karar verdim.Ki kendisi başı kapalı, babası imam olan birisiydi. Durumu anlatınca beni biraz yadırgayacağını düşündüm, o yüzden çekinerek de olsa anlattım.

Karşılaştığım durum sonucunda resmen şok oldum. Kendisi 21 yaşında olmasına rağmen başını aile baskısıyla kapattığını, benzer düşüncelerin kendisinde de olduğunu; vehatta aklını karıştıran sorulardan birkaçını (imam olan) babasına sorduğunda babasının kendisini, "bunları düşünme sen, derslerine bak" diye geçiştirdiğini, cevap veremediğini söyledi. Benim kayışlar o noktadan sonra iyice koptu zaten.

Baktım araştırdıkça işin ucu başka bir yere gidiyor, bıraktım. Hani derler ya "koyverdim" diye, aynen öyle oldu. Akışına bıraktım.Bu süreçte camiye falan gitmedim ama allahı da tam manada inkar edemedim.

Şu an da tam olarak bu durumdayım.Neye inanacağımı bilmiyorum, aklım çok karışık.Yani tam anlamıyla inançsız da olamıyorum, dindar da olamıyorum. Aklımın yarısı bir tarafta, bir yarısı da diğer tarafta kalıyor.Tam ortadayım yani.Böyle olunca bir görüşe de tam anlamıyla inanamıyorum.

Bunu buraya yazmak ne kadar objektif olacak bilmiyorum ama elimden yardım istemekten başka bir şey gelmiyor.Hani belki benim durumumu anlayacak; beni inandığı şeye ikna etmek için bir yol gösterecek büyüklerim vardır, şunu şunu yap diyecek insanlar vardır;
bi şansımı denemek istedim.

Özetle manevi olarak yardıma ihtiyacım var.

Hiç bir şey yapmadan günlerimi geçirmek rahatsız ediyor beni, zira ne zaman bir ezan okunsa; ya da dini çağrıştıran bir muhabbet olsa hep bir huzursuzluk kaplıyor içimi.Manen rahat edemiyorum. Yani eğer ki inkar edeceksem tam anlamıyla emin olayım istiyorum, inanacaksam da gerçekten allahın varlığından emin olmak istiyorum.

her gün bombalar patlayıp duruyor, yarın bir gün bana da denk gelir, daha ne olduğumu kavrayamadan ölüp giderim, istemiyorum öyle olsun.

Dalga geçmeden; alay etmeden fikrini yazacak olan herkese şimdiden teşekkürü bir borç bilirim. İyi günler tekrardan.

Selam,

Geçen sene malum Sabri'nin göbekli fotosu vardı yedek kulübesinde. Vücut geliştirme de çok yaygın artık ve en basitinden deadlift için milyon tane kaynak var. Merak ettiğim şey mesela Sabri deadlift yapıyor mudur? Ya da yapıyorsa doğru formda mıdır ve yaptığı şeyin adının deadlift olduğunu, faydalarını vs biliyor mudur?

Bunu cidden merak ediyorum.

sağdan soldan mesaj geliyor. neredeyse yoldan çevirip 'sözlüğümüze buyrun fal bakılır' diyecekler :)

entry'm daha önce zaten 0'dı. yani son eylemleri destekledim ama ben extradan entry silmedim.

böyle başka sözlüklere geçilir mi? aramızda geçen var mı?

her iki konu hakkında da sağlıklı sayılabilecek bilgi alabileceğim forum arayışındayım da...

Çok mu odun kaldım ben acaba arkadaş ya çıldırıcam:( Soracağım belli bi soru yok, duyurunun nereye gideceğini de bilmeyerek içimi dökmeye başlıyorum.

Bikaç senedir kız arkadaşım yok. Yani öyle beraber alışverişe gidelim, dedikodu yapalım, gece bi yerlere çıkalım, makyaj yapıp saç boyayalım filan o tarz ilişkilerim yok. Gerçi varken de bu saydıklarımın yarısını bile yapmıyodum da konu o değil. Kız kıza gezmek, beraber alışveriş, birbirinde kalmalar, tatile çıkmalar vs derken en azından pratiğim ve kulak dolgunluğum vardı ve başka kızlarla yanyana gelince sırıtmıyodum. Neyse sonra 8 senelik arkadaşlarım bana kazık atınca hepsini hayatımdan çıkardım ve şansıma sonra da benim arkadaşlık anlayışıma uygun düzgün bi kız karşıma çıkmadı.

Derken özellikle şu aralar o kadar çok farkediyorum ki ben tüm muhabbetlere çok uzağım. Ortamlarda üç kadın bir araya gelip "kadın" şeylerinden konuşmaya başlayınca ben şöyle kalıyorum (git: www.ozgunresimler.com ) Konuştukları şeyler beni zerre açmıyo, izledikleri şeyleri izlemiyorum, baktıkları adamlara bakmıyorum, dinledikleri şeyleri öldürseler dinlemem, espirilerimiz uyuşmuyor filan derken ben böyle bildiğin uzaylı gibi duruyorum yanlarında. Eskiden de böyleydi ama dediğim gibi en azından kendi arkadaşlarımdan az çok kulak dolgunluğum varken sırıtmıyordum. Bi şekilde kamufle olup, olayı her iki taraf için de eziyet olmaktan çıkarıyordum. Şimdi çok yoruldum.

İş yerimde 20 tane kadınla çalışıyorum bir süredir ve her gün bu şeylere maruz kalmaktan hem de hiçbir şekilde -yalandan bile olsa- iştirak edememekten iflahım kurudu. Birebirde iyi anlaşıyoruz ama konular yine yukarıda bahsettiğim şeylere gelince yandan yandan kaçıyorum. Sadece eskiden kalan erkek cinsli arkadaşlarım ve kendi erkek arkadaşım ve onun erkek arkadaşlarıyla takılmaktan da tükendim.

Hep böyle mi kalacak, napiym geriye dönüp bütün sex&the city'leri, gossip girl'leri mi izlemeye başlayayım? Yoksa beklemeye devam mı edeyim? İçim karardı. Sizde durumlar nasıl?

Soruyu başlığa sığdırdım aslında. Nasıl giderim?

İyi günler Duyuru sakinleri;

Ben kullandım süper ve bana çok şey kattı diyebiliceğiniz kıyıda köşede kalmış öss kaynakları var mıdır acaba ?

Biliyorsunuz kaynak çok önemli oluyor farklı soru tipleri açısından yardımcı olabilicek arkadaşlara sevgilerimle..

*Sayısal bölüm için..

Hepimizin bildigi gibi M.Jackson'i kaybettik peki onun gibi baska hangi sanatcilar kaldi? Kimse onun yerini tutamaz tabi ama onun gibi bu ise yillarini vermis, populer olmus ve hala sevilen ve sevilecek sanatcilardan kimler var? (Madonna geliyor aklima mesela..)

edit: dunya capinda populer ve hayatta olanlari kastettim