3-4 ay kadar önce gittiğim psikiyatrist bana aurorix diye bir ilaç yazmıştı. kendisine çoğunlukla insan içinde rahat edemediğimi, insanların varlığının bile beni germeye yettiğini anlatmıştım. sosyal fobi dedi direkt yazdı gönderdi, tamam dedim. ilk bir ay 300mg kullandım, tekrar gittim. başka şeyle
3-4 ay kadar önce gittiğim psikiyatrist bana aurorix diye bir ilaç yazmıştı. kendisine çoğunlukla insan içinde rahat edemediğimi, insanların varlığının bile beni germeye yettiğini anlatmıştım. sosyal fobi dedi direkt yazdı gönderdi, tamam dedim. ilk bir ay 300mg kullandım, tekrar gittim. başka şeylerden bahsettim biraz. ilaçtan memnun olduğumu, daha iyi ve rahat hissettiğimi söyledim. bu sefer 600mg verip "başka şeyler de var belli ki, senin psikoloğa gitmen lazım, bana ara sıra gel ilaç takibini yapalım" dedi.
o oldu bu oldu para yoktu falan derken gitmedim ben daha psikoloğa, ilacı kullanmaya devam ettim. ama geçenlerde "dur lan bi hafta kullanmiyim bakiyim nolcak hehe" dedim.
ilk 2-3 gün bir şey hissetmedim de sonrasında çok kötü oldum. uzun zamandır aklımda olmayan intihar düşünceleri, aşırı alınganlık, kontrol etmekte güçlük çektiğim bir öfke ve nefret her yanımı sardı diyebilirim.
bu ne anlama geliyor? ben ilaçtan önce böyle değildim. aksine çok daha naif, kibar, ürkek bir heriftim. şimdi bu "laf atsa da dalsam" tiplerine dönüştüm resmen.
tedavi sürerken ilaca ara vermek tabii ki sağlıklı değil bunu biliyorum ama bu ilacın hiçbir bka yaramadığının göstergesi mi? neden eskisinden bile daha kötü oldum? yani en azından eski halime dönseydim, niye manyak oldum ki?
***
istediğinizi yazmakta özgürsünüz elbet ama sorumla ilgili bir şey yazarsanız çok sevinirim. kafasına göre ilaç kullanan biri değilim, uyku düzenim dolayısıyla birkaç kez ilacı alamayınca "dur lan bi bakayım" deyip sallayıverdim öyle bir haftalığına. bu deneyimden sonra bir daha yapmam zaten. yani o yüzden "NEDEN ARA VERDİN GERİZEKALI, NİYE İŞ YAPIYOSUN KAFANA GÖRE" diye yüklenmeyin lütfen, oturup çocuk gibi ağlarım.
0
what is love (07.02.15)
İlaci birakinca ben de manyaklasiyorum. Yani deva mi bela mi, belli değil. Tedavini aldatma ve ilaclari Kadana gore düzensiz kullanip birakma. Gerçeklik alginin kirilmasina kadar gidiyor isin ucu (tünelin ucu bombok bi yere cikti). Doktora sor"ben bu ilaclari ne zaman ve ne sekilde birakabilicem?" diye. Ses you around.
0
damdanakan
(07.02.15)
Aksatma*
0
damdanakan
(07.02.15)
Psikiyatrik ilaclari aniden kesince boyle sorunlarin olmasi normaldir. Eger normal tedavi seyrinde doktor tavsiyesiyle irakacak olsaydin muhtemelen sana dozu azalta azalta yumusak bir birakma islemi yaptirilacakti. Psikiyatrik ilaclarin hasta tarafindan aniden kesilmesi oldukca tehlikeli bu yuzden. Ama sorunu cevaplamasi acisindan: Ani ve negatif etkiler gormen normaldir. Bahsettigin belirtiler beklenen belirtilerdir.
Ilacin ise yaramasi meselesine gelince: Malesef psikiyatrik amacli kullanilan ilaclarin cogu genel olarak semptomlari ortadan kaldirma uzerine calisir. Yani seni tedavi etmez, hayat kaliteni yukseltir. Eger tedavi dusunuyorsan uzman bir psikolog ile terapi daha yerinde olur. Hatta bunu ilaclarla desteklemek de mumkun olabilir. Hastaligin semptomlarini gizlemek yerine kokten tedavi etmenin yolu genelde tamamen veya kismen terapiden geciyor.
Terapi deyince "konusuyon dertlerini anlatiyon nasil tedavi olacak oyle?" diye dusunme. Farkli psikolojik sorunlar icin uzman psikologlarin uyguladigi farkli terapi yontemleri var. Ornegin bilişsel terapi gibi (CBT olarak da geçer). Bu terapilerde konuşma yoluyla, psikologun yonlendirmesiyle kafana yerlesmis yanlis dusunce örüntülerinin biliçli olarak incelenmesi ve telkin / ikna yoluyla değiştirilmesi amaçlanır.
0
robokot
(07.02.15)
psikiyatrik ilaçların olayı bu sanırım. bağımlılık tarzı bişey yapıyor bırakınca boşluğa düşüyorsun ve o boşluk 'la ilaç işe yarıyormus keşke bırakmasaydım' demene neden oluyor. aslında bence kendii kendine yenebileceğin bir sorunsa ilaca hiç girmemek lazım. girdiysen de çıkman lazım. çünkü bu işin sonu yok. kullandığın sürece her şey çok güzel kullanmayınca dünya çekilmez bir yere dönüşüyor. ilaç hayat kaliteni yükseltyor olabilir ama vücuduna çok fazla yük oluyor onlar ve ilaca bağımlı yaşamak güzel bir şey değil. bırakma olayını kendin yapmaz da kontrollü bırakırsan manyağa dönüşmediğini hatta aslında hiçbir zaman manyak olmadığını farkedersin. ve inan ilaca bağımlı olmanı anlamsız kılacak derecede güçlüsün.
0
turuncu tonlarda
(07.02.15)
turuncu, cevap için teşekkür ederim ama ben sıradan bir vatandaş olarak bu yaklaşımı çok sağlıksız buluyorum işin açığı. ilaç firmaları yutalım da bağımlı olalım diye milyonlarca dolarlık bonibonlar üretmiyor. uzun süreli ilaç kullanımının hatta direkt olarak ilaç kullanmanın zararları vardır, buna lafım yok. ama bazı psikolojik problemlerin çözümünde denklem çok basit: beyinde bir şey ters gidiyor. dışardan bir şey verip, o ters giden "şey"i dengeliyorsun.
insanlar her türlü psikolojik sorunu atlatabilecek kadar güçlü değil, ben buna inanmıyorum. ilgili, iyi bir psikiyatrist ve psikolog eşliğinde alınan psikolojik tedavinin de işe yarayacağını düşünüyorum ki canlı örneklerini görüyorum etrafımda.
ilaç kullanmadan önceki halim şimdikinden daha iyiydi evet ama kullanmaya devam ederken eskisine oranla daha iyi hissediyorum. kalabalık bir caddede insan mı varmış, bana mı bakıyormuş falan iplemeden yürüyebiliyorum mesela. sadece bu ilacı kullandığım için. bunun ne kadar değerli bir his olduğunu yaşamayan bilmez. ömür boyu sabah akşam kullanmaya razıyım kafamı düzeltecekse. benim merak ettiğim, bir haftalık aranın neden bu kadar yıpratıcı bir hasar verdiği idi sadece.
0
🌸what is love
(07.02.15)
antidepresan birden kesilmez.azaltılarak yavaş yavaş kesilir.birden kesersen öfke nöbetleri yaşarsın ki yaşamışsın. antidepresanların çogu senin vucudunun ürettiği serotonin denen mutluluk hormonunun kimyasıyla oynayarak, o hormonun daha uzun süre kan dolaşımında kalmasını ve daha iyi çalışmasını sağlıyor.dolayısıyla sen hap kullanırken vucudun daha az mutluluk hormonu üretiyor.sonra birden hapı kesince üretilen hormon vucuduna yetmiyor, öfke nöbetine giriyorsun....burdan çıkarılıcak sonuç antidepresanlar öcü değil.her şey yolunda giderken...bi dur bakayım ben bi hafta bu hapı atmıyım bakalım ne olucak diye, kendinle kumar oynama..
0
somali carsi alayina karsi
(07.02.15)
tabi ki ilacın sana yardımcı oluyorsa kullanmalısın bişey diyemem. zaten bıraktığında hissedeceğin boşluk ilacın etkisi ve ağırlığına göre ilk bir hafta ilk bir ay gibi zamanlarda oluşup zamanla normal haline döner. kullanıma devam et çok da şeapma ;)
cocuk sahibi olmak konusundane zaman cocuk sahibi olmak istediniz? belli bir yastan sonra belirdiyse kac yasinda "artik anne olmaliyim" dediniz?icinizde hep var miydi ya da?"su yasimdan once anne olayim" gibi bir arzunuz var mi? varsa kac yasi kendinize sinir koydunuz/ideal belirlediniz?tesekkurler
cocuk sahibi olmak konusunda ne zaman cocuk sahibi olmak istediniz? belli bir yastan sonra belirdiyse kac yasinda "artik anne olmaliyim" dediniz?
icinizde hep var miydi ya da?
"su yasimdan once anne olayim" gibi bir arzunuz var mi? varsa kac yasi kendinize sinir koydunuz/ideal belirlediniz?
tesekkurler
0
federer (06.02.15)
anne olma isteğim hiç yok. anne olsam mükemmel bir anne olurdum ona hiç şüphem yok ama olmak istemiyorum.
0
rock n roll
(06.02.15)
32 yaşında anne olmak istiyorum. şu anda 31 im. seneye hazır olurum gibime geliyor. içimde hep yoktu yani şöyle hamile kalmak istiyorum ama doğurmak istemiyorum. sadece hamileliği yaşamak istiyorum. ama tabi sonunda doğacak bir çocuk var. çocuk sevmiyorum ama doğurduktan sonra hormonlarla elbet severim gibime geliyor uhrjdks
0
sta
(06.02.15)
bu sene başladı, yaş 26.
0
kayranin kedisi
(06.02.15)
Son bir yildir coşagelmis durumda. 26 yasim
0
cecilia
(06.02.15)
Cocuk cok buyuk sorumluluk. Hic bunu gozardi ederek "anne olmam lazim^^" duygusalliginda yaklasamadim. Kendi ailevi sıkıntılarim da bunda etkili olabilir. bi gun belki ama iyi bir baba adayi bulana kadar hayir. Yas 23.
0
rayde
(06.02.15)
daha önce hiç aklımdan bile geçmezken o coşma durumunu 28-30 arası yaşadım hatta kronik bir hastalığım var, ilaç kullanıyorum ya anne olamazsam diye kendi kendime bi sürü skıntı bile çıkarttım (kullandığım ilaç o kadar aman aman riskli bişey değil aslında benim kuruntum) kadınların bu konudaki her türlü düşüncesini mazur görürüm o yüzden şimdi ne düşündüğümü ben de bilmiyorum ortalıkta bir baba adayı yok o belki yüzden sakin, dingin bir haldeyim biraz da koyverdim galiba :) bi plan yok.
0
niye ama
(06.02.15)
Son 5-6 aydir bahsettigin konulara iliskin sorgulamalar yapiyorum ama daha once hic dusunmemistim ve bi istegim yoktu. yas 26
0
noexpectationsnodisappointments
(06.02.15)
Hiç. İlla olacaksa minimum 30. Araya kesinlikle girmemesi gerek.
0
Lim5
(06.02.15)
28 yaşındayım. bugüne kadar hiç anne olmak istemedim. hiç isteyeceğimi de sanmıyorum. hele ki 6 aylık bir teyze olarak durumun vehametini kendi gözlerimle gördükten sonra gönül rahatlığıyla asla diyebilirim
0
sheridans
(06.02.15)
Önümüzdeki hafta 21'e gireceğim. Elimde olsa hemen yaparım.
0
mornie
(06.02.15)
29'um sanırım son iki yıldır falan anne olmayı çok istiyorum. 35'ime kadar da olmalıyım diye düşünüyorum.
0
mor puantiyeli zebra
(06.02.15)
Hic istemedim, hala istemiyorum, isteyebilecegimi de dusunmuyorum 26 yasindayim
0
balpolen
(06.02.15)
Hiç çocuk hayali kurmamıştım , küçüklüğümden beri kedim köpeğim vardı. Evlendikten sonra da aklımda yoktu zamanla oluştu bebek fikri. 30 yasımda doğum yaptım . 35 i geçirmeyin derim duyurunun kadınlarına :)
0
lilidance
(06.02.15)
bana bağlı olacak bir canlının her ihtiyacı olduğunda yanında olabilmem için benim de her anlamda hazır olmam gerek tabi ki. uygun aday olduğu sürece 30 ideal yaş diye düşünüyorum
0
turuncu tonlarda
(06.02.15)
ilk cocugu 29'umda dogurmak istiyorum galiba. ikinci cocuk ise 32 fln. belki de gec bile kaldik dogurmaya, genc anne olmak guzel olsa gerek ama iste omur boyu sorumluluk almak, kendi hayatimdan erken yasta feragat etmek biraz korkutuyor. o yuzden 29'u bekliyorum:)
yasim 25,5..
0
heygidim
(06.02.15)
yas:24. dunyaya cocuk getirmek de, anne olmak da istemiyorum gunumuz sartlarinda. ilerde istemekten de cok korkuyorum. cocuklari pek sevmiyorum, o acidan icim rahat su anda ama bazen benim bile bebeklere icimin isindigi vs oluyor, bir de iste ilerleyen yaslarda hormonlar yuzunden istemekten cok korkuyorum. umarim o donemi sirf hormonlar dogrultusunda aslinda istemedigim bi karar vermeden atlatirim :D objektif olarak bakinca da anne olmanin dogru zamani ile ilgili celiskili dusuncelerim var, cocuk acisindan dusununce arada az yas farki olmasi daha guzel geliyor (Gilmore Girls tarzi bi iliski), ama anne acisindan bakinca da genc yasta anne olmak kotu, her seyi yasayip, kendi hayatini bitirip baska biri icin yasamaya hazir olunca anne olmali bence bi kadin.
0
saçdemeti
(06.02.15)
23. 30'dan önce anne olmak istiyorum. hem aradaki yaş farkı çok olmasın, aramızda anlayışlar açısından uçurum olmasın diye hem de genetik olarak erken menopoza yatkınlıktan dolayı.
0
piremses
(06.02.15)
Yaşım 24. Anne olma isteğim hiç yok ama 30'dan sonra olmak istemezdim sanırım. Karışık işler valla. Amaan sağlıklı olsun da :p
buraya yazılanların hakları Sir Anthony Hopkins'e aittir.
yazan eden compumaster, ilgilenen eden fader
modere edenler
basond, compumaster, fraise, kibritsuyu, rakicandir
bu sitede yazılanların hiçbiri doğru değildir. site içeriği küçükler için sakıncalı olabilir. yazılardan yazarları sorumludur. kaynak göstermeden alıntılanamaz. devlet tarafından atanmış bir kurumun internet üzerinde kimin hangi bilgiye ulaşıp ulaşamayacağına karar vermesi insan haklarına aykırıdır. web siteleri kullanıcıların istekleri doğrultusunda bağlandıkları yerlerdir. kullanıcılar isterlerse bir web sitesine bağlanmayabilirler. bu güçleri ve imkanları mevcuttur. bir kullanıcı bir siteye bağlanmak istiyorsa bu onun tercihi ve hakkıdır. bağlanmak istemiyorsa bu yine onun tercihi ve hakkıdır. halkın kendisine hizmet etmesi için görevlendirdiği kurumlar hadlerini aşıp halka neye ulaşıp ulaşmayacağını bilmeyen cahil cühela muamelesi edemezler. ebeveynlerin çocuklarını sakıncalı içeriklerden koruması için çok sayıda bedava ve ücretli yazılım mevcuttur. bu yazılımlar bir web tarayıcısını kullanmaktan daha karmaşık teknik bilgi gerektirmemektedir. devletin milletini küçük düşürmesi ve ebleh yerine koyması yasaktır.
