ankara crew
hayatımın en saçma şeyini yaptım. beni reddedeceğini bile bile (zaten bütün sinyalleri olumsuzdu) sırf dürüst olayım, ne hissediyorsam söyleyim diyerekten kişiliğini çok sevdiğim değerli bir kız arkadaşıma açıldım. sonuçta yaklaşık 45 dk boyunca gayet seviyeli, gayet güzel bir biçimde muhabbet ettik
hayatımın en saçma şeyini yaptım. beni reddedeceğini bile bile (zaten bütün sinyalleri olumsuzdu) sırf dürüst olayım, ne hissediyorsam söyleyim diyerekten kişiliğini çok sevdiğim değerli bir kız arkadaşıma açıldım. sonuçta yaklaşık 45 dk boyunca gayet seviyeli, gayet güzel bir biçimde muhabbet ettik. son derece anlayışlıydı ve reddedilsem bile bana sandığım kadar koymamıştı. arkadaş kalabileceğimizi sanmıştım. ama o geceyi müteakiben 2 gün boyunca aynı ortamlarda bulunduğumuz, haddinden fazla zaman geçirdiğimiz için epey rahatsız oldu ve banim üstelediğimi, kararına riayet etmediğimi düşündü. ve üstüne üstlük onun yakın kız arkadaş çevresiyle konuştuğum için onu çekiştirdiğimi veya ağız aradığımı sandı. (halbuki onlar sadece teselli etmeye, hayat güzel, boşver demeye çalışıyorlardı. söylesem de pek inandıramadım.) şimdi 2 aydır hiç konuşmuyoruz. onu arayacak yüzüm de yok. aslında reddedildikten sonra o kadar güzel sohbet etmiştik ki, inanamadım. böyle davranacağını bilseydim yaklaşmazdım bile. sadece arkadaş ortamında fazla zaman geçirdik diye beni sülük gibi görmesi çok koydu. tahsil için eylül ortasında yurt dışına çıkıyorum. çıkmadan önce arkadaşlar arasında bir veda yemeğine davet edeceğim onu. ama o zamana değin arar sorarsam üstelediğimi sanar ve aramız daha da açılır diye cesaret edemiyorum bile. ve gerçekten kişiliğini çok beğendiğim, her şeyiyle muazzam bir insan. onu kaybetmek istemiyorum. sizce zaman bu sorunu çözer mi? yıllar sonra konuşabilecek, muhabbet edebilecek durumumuz olur mu? tek istediğim gerginlik olmasın, arkadaş da olabiliriz. hatta onu kaybedeceğimi bilseydim hiç açılmazdım bile. ben hayatımda herkesle şöyle ya da böyle iyi geçinmeyi, hatırlı olmayı, değer verdiklerime dürüst olmayı mefkure belledim. şimdi onu bok uğruna kaybetmek koyuyor. ne yapmalıyım, yiyecem kafayı galiba?
0
şu raddeden sonra ne yapsan fayda etmez gıbı duruyor(olay aslında senlıkde degıl ama kızın kendı kuruntuları varmıs anlasılan) ve bu sebepten dolayı arkadas ortamında bu konuyu acmamıs olsanda kendınce ustune alınmıs herseyı ve bırazda havalara gırmıs bosver. yemegede cagırma bence o dusunsun neden cagırmadıgını o sorsun arkadas cevrenıze ve o zaman ne oldugunu belkide daha iyi anlar.
0
manyak misin?
suraya yazdigin duyuruyu acip ona soylesene.
anlat mantikli bi sekilde derdini.
okuz diilse ters bi tepki vermiycektir.
suraya yazdigin duyuruyu acip ona soylesene.
anlat mantikli bi sekilde derdini.
okuz diilse ters bi tepki vermiycektir.
0
kız ne kadar iyi olsada özünde bir kız.
benzeri oldu, hatta ben bozuştuktan sonra kız kendi aradı arkadaş kalalım konuşalım diye, sonra sen hala beni sevgilin yapmak istiyorsun diye kendi bozuştu bu sefer.
bence sadece çağır. ısrar etme, kuru bir davet olsun
benzeri oldu, hatta ben bozuştuktan sonra kız kendi aradı arkadaş kalalım konuşalım diye, sonra sen hala beni sevgilin yapmak istiyorsun diye kendi bozuştu bu sefer.
bence sadece çağır. ısrar etme, kuru bir davet olsun
0
böyle salaklarla uğraşılmaz, kız anlamamakta direniyor. mail at her şeyi açıkla, cevap vermese de olur.
0
kardeşim bu durumun aynısının tıpkısını, kelimesi kelimesine yaşadım, çok ciddiyim. arkadaş kalınmıyor, karşıdaki de sen de arkadaş kalabileceğinizi düşünseniz bile. aynı ortamda bulunsanız bile, sen onu kaybetmek istemesen bile. ben de aynen böyle düşünüyodum, yıllar sonra bile konuşulabilecek biri olsun diye, kaybetmeyeyim diye, olmuyor, ne kadar uğraşsan olmuyor anasını satayım, olmuyor amk. zorlama. acı çekersin biraz ama hiç konuşmamaya çalış, daha iyi senin için.
benim duyurum: eksiduyu.ru
edit: oha, cidden kelimesi kelimesine aynı, tekrar okudum, şu son bikaç satırda yazdığın şeyler asla gerçekleşmeyecek, boşuna kendini umutlandırma. o yemeğe de çağırma.
benim duyurum: eksiduyu.ru
edit: oha, cidden kelimesi kelimesine aynı, tekrar okudum, şu son bikaç satırda yazdığın şeyler asla gerçekleşmeyecek, boşuna kendini umutlandırma. o yemeğe de çağırma.
0
Yemeğe davet etme, sen eğitimine bak, unutursun zaten bir süre sonra yeni ortamlara girince, sonrasında dönüp geldiğinde bence zamanın verdiği olgunlukla arkadaşlığınız eski halini alır diye düşünüyorum.
0
Hikaye gibi ne guzel anlatiyorsunuz, amk da diyebilen, mefkure de belleyebilen arkadasim. Varin gidin, bos islerle ugrasmayin.
0
zaman bu sorunu çözer, evet.
sadece sakin ol, bir rahat bırak herkesi, olayları da akışına bırak.
kafayı yeme.
gergin falan olmaz endişelenme, zamanla çok iyi arkadaş da olabilirsiniz.
sadece sakin ol, bir rahat bırak herkesi, olayları da akışına bırak.
kafayı yeme.
gergin falan olmaz endişelenme, zamanla çok iyi arkadaş da olabilirsiniz.
0
aynen katılıyorum arkadaşlara, o iş bitmiş artık malesef. herhangi bir şekilde görüşmenin de kimseye faydası yok şu aşamada. en güzeli uzaklaşmak vesselam..
0
senin düşündüğün kadar kişilikli ve muazzam bir kız değilmiş, kafayı takmaya değmez.
0
hoşlandığınızı söylediğiniz fakat aynı duyguları taşımayan bir insanla neden arkadaş/dost kalmak için kasıyorsunuz? deli misiniz nesiniz
0
arkadaşlık düzeyinizi falan bilmiyorum ama benzer bir durum başımdan geçti. her şeyiyle çok iyi anlaştığım, arkadaş ortamında yakıştırıldığım bir kız vardı. fiziğini de beğeniyordum fikirlerini de. zamanla beğenim hoşlantıya ve sonrada aşka dönüştü. çok ilgileniyordum onunla. yalnız vakit geçirmiyorduk (açıkcası korkuyordum, heyecanlanıyordum) hep 3-4 arkadaş grubuyla hareket ediyorduk ve gerçekten uyumluyduk.
sonunda açıldım. yalnız kaldığımız bir zamanda "benim için çok önemli bir konuyu senle konuşmam lazım" gibi bir sözle giriş yapıp "seni seviyorum" ile noktaladım.
kırmamaya çalışarak (epey kıvranarak) reddetti. reddedilmeye kendimi o kadar hazırlamış olmama rağmen, bir an mideme sert bir yumruk yemiş gibi oldum ama akabinde 15-20 dk muhabbet ettik, reddedilmeyi hazmettim. (daha doğrusu öyle sandım)
eskisi kadar olmasa da görüşmeye devam ediyorduk. ortak arkadaşlarımın çoğu duymuştu ama kimse damarımıza basmıyor, ima dahi etmiyordu.
1 ay kadar sonra yine ortak arkadaş kaynayan bir ortama yanında sevgilisiyle geldi. birkaç günlük yeni sevgililermiş. hâl-hareketlerini gördükçe içim içimi kemirdi. kendimce öyle hin biri de değildim oysa.
hiçbir sıkıntı çıkarmadan, üzmeden, azalarak çıktım hayatlarından. sonra hep üzüldüm. emin değilim ama reddedildiğimde doğrudan iletişimi kesseydim daha az üzülürdüm galiba.
arkadaşlık düzeyinizi, eski muhabbetlerinizi bilmiyorum ama benimki gibiyse kesinlikle o yemeğe davet etmemeni, hatta ortak arkadaşlarını da tembihleyip yavaş yavaş o kızı hayatından çıkarmanı öneririm.
sonunda açıldım. yalnız kaldığımız bir zamanda "benim için çok önemli bir konuyu senle konuşmam lazım" gibi bir sözle giriş yapıp "seni seviyorum" ile noktaladım.
kırmamaya çalışarak (epey kıvranarak) reddetti. reddedilmeye kendimi o kadar hazırlamış olmama rağmen, bir an mideme sert bir yumruk yemiş gibi oldum ama akabinde 15-20 dk muhabbet ettik, reddedilmeyi hazmettim. (daha doğrusu öyle sandım)
eskisi kadar olmasa da görüşmeye devam ediyorduk. ortak arkadaşlarımın çoğu duymuştu ama kimse damarımıza basmıyor, ima dahi etmiyordu.
1 ay kadar sonra yine ortak arkadaş kaynayan bir ortama yanında sevgilisiyle geldi. birkaç günlük yeni sevgililermiş. hâl-hareketlerini gördükçe içim içimi kemirdi. kendimce öyle hin biri de değildim oysa.
hiçbir sıkıntı çıkarmadan, üzmeden, azalarak çıktım hayatlarından. sonra hep üzüldüm. emin değilim ama reddedildiğimde doğrudan iletişimi kesseydim daha az üzülürdüm galiba.
arkadaşlık düzeyinizi, eski muhabbetlerinizi bilmiyorum ama benimki gibiyse kesinlikle o yemeğe davet etmemeni, hatta ortak arkadaşlarını da tembihleyip yavaş yavaş o kızı hayatından çıkarmanı öneririm.
0
ayn-i cemin bülbülü
Şimdi bir çocuk var, sanırım hoşlanıyorum kendisindedn emin değilim ama dikkatimi çeken bir özelliği var, sizlere danışmak istedim. Arkadaş iyi sayılabilecek bir üniversitede işletme okuyor, ispanyolca ingilizce biliyor, çok geziyor çok okuyor kültürlü sayılabilecek birisi ama bir özelliği var. Foto
Şimdi bir çocuk var, sanırım hoşlanıyorum kendisindedn emin değilim ama dikkatimi çeken bir özelliği var, sizlere danışmak istedim. Arkadaş iyi sayılabilecek bir üniversitede işletme okuyor, ispanyolca ingilizce biliyor, çok geziyor çok okuyor kültürlü sayılabilecek birisi ama bir özelliği var. Fotoğraf çektirmekten hiç haz etmiyor. Bunun sebebi ne olabilir diye düşündüm ama geçtim bir şekilde. Facebook twitterı var ama gizli, takipçisi 3-5 ama takip ettiği +400, sonra hiç fotoğraf paylaşmıyor, durum güncellemiyor, check-in falan zaten hak getire..?!
Sizce nedir bunun numarası neden böyle davranıyor olabilir?
Acaba yalan mı söylüyor, bugün buradaydım şunu yapıyordum şuradaydım şöyle hissediyordum vs. derken kendini ele vermemek için bir kalkan mı bu özelliği, yoksa bıraktığı intibanın boşa çıkmasından mı çekiniyor?
İnsan sarrafları yardım ..
Sizce nedir bunun numarası neden böyle davranıyor olabilir?
Acaba yalan mı söylüyor, bugün buradaydım şunu yapıyordum şuradaydım şöyle hissediyordum vs. derken kendini ele vermemek için bir kalkan mı bu özelliği, yoksa bıraktığı intibanın boşa çıkmasından mı çekiniyor?
İnsan sarrafları yardım ..
0
İnsan sarrafı değilim ama bu mecralarda account açan kişilerin yarısı kullanmıyor bir daha zaten. Resim çektirmemesine gelince, resimlerde çirkin çıktığını düşünüyordur ya da çektiriyor ama nete koymuyordur. Olur böyle şeyler, adam web sosyali değil diye neden yalancı olsun, abartıyorsunuz biraz.
0
resim koymuyosa koyacağı resimleri kendini beğenmiyordur.
paylaşım yapmıyor olabilir , her gittiği yeri paylaşacak değil ya ben de pek paylaşım yapmam.
paylaşım yapmıyor olabilir , her gittiği yeri paylaşacak değil ya ben de pek paylaşım yapmam.
0
yazmaktan çok okumayı seviyor işte. belki de tüm yazma ihtiyacını sözlüklerde karşılıyordur bunu da bilemezsin, orada anonim nasılsa.
erkekler genelde fazla fotoğraf çektirmekten hoşlanmazlar.
son fotoğrafım 26 aralık tarihine ait mesela. doğumgünümde çektirmiştim.
twitterda da az takipçi, bol takip edileni olması yukarıda söylediğim sebeplerdendir.
erkekler genelde fazla fotoğraf çektirmekten hoşlanmazlar.
son fotoğrafım 26 aralık tarihine ait mesela. doğumgünümde çektirmiştim.
twitterda da az takipçi, bol takip edileni olması yukarıda söylediğim sebeplerdendir.
0
gerçek ortamda tanıdığınız biriyse ve onun o kişi olduğunu teyit edecek eski tanıdıklarınız varsa sanal ortamda nasıl davrandığını hiçbir önemi yok. sanal ortamda tanıdığınız biriyse her şeye hazırlıklı olmak lazım ama illa kötü şeyler olacak değil tabii ki.
0
insan gibi insandir, her osurdugunu millete duyurmak niyetinde degildir. sosyal medya öncesi dünyanın huzurunun ariyordur. mahrem ve özel hayat gibi kavramlarin farkindadir ve saygi duyuyordur.
insan sarrafi olarak söylüyorum, bu cocuk sana üc gömlek fazla.
insan sarrafi olarak söylüyorum, bu cocuk sana üc gömlek fazla.
0
Sosyal medya işlerine az çok kas yormuş biri olarak bence tamamen kullanım alışkanlığı. Bazıları paylaşıyor diye hayır görüyor diğerlerini (sana ne ulan?) bazıları da ezik görüyor paylaşmayınca ya da bir şekilde bir şey mi saklıyor diye düşünüyor. (Yine sana ne) bu tamamen kişinin internet, bilgisayar ve telefonu kullanım alışkanlığı ile ilgili. Popüler olup sosyal medya sitelerinde popüler olanlar var, popüler olup bu tarz siteleri kullanmayan/az kullanan var, hiç popüler olmayıp sosyal medyada popüler olan var. Çeşit çeşit. Bundan bir çıkarım yapılmıyor, tamamen kişilik biraz. Bundan bir anlam çıkarmak yersiz olur.
0
İyi de ne var ki bunda? Ben de fotoğraflarımı paylaşmıyorum. Facebook'ta 2 senedir aynı profil resmi duruyordu, daha 1 ay falan önce yine sadece yüzümün göründüğü, nerede olduğum ve ne yaptığım konusunda hiçbir bilgi vermeyen bir başka fotoğrafla değiştirdim profil resmimi. Albümlerde ise ya öğrencilerim ya da arkadaşlarım oluyor, onlar da kendileri bendeki fotoğraflarını alabilmek için istediklerinde koyuyorum, onlar fotoğraflarını aldıktan sonra albümü siliyorum. Twitter'da gündemi ve ilgi alanıma gire kişileri/grupları takip ediyorum, 300 civarı takip ettiğim var, buna kaşılık 16 takipçim var. Hepsi de birebir tanıdğım insanlar. Hesabım da protected. Takipçim olmayan hiç kimse yazdıklarımı göremiyor. Ne Facebook'tan ne de Foursquare gibi sitelerden check-in yapmam. Ne Facebook'ta ne de başka bir mecada etiketlenmeye de izin vermem. Yediğinin içtiğinin fotoğrafını koyana hele, hiç tahammülüm yok. Eskiden anneler çocuklarına beslenme çantası hazırlarken, çocuğunun yiyebileceğinden biraz fazla koyardı ki, getiremeyen arkadaşı varsa, onunla paylaşsın diye. Çocuğunu da sıkı sıkı tembihlerdi. Nereden çıktı sonradan bu görgüsüzlük, nasıl oldu da 10 yılda bu kadar düşüncesizleşildi; hala anlamış değilim.
Sebebi ne mi? Ne zaman nerede olduğum, ne yaptığım, kimlerle olduğum sadece ve sadece beni ve o esnada yanımda olanları ilgilendirir. Her şeyi herkese ilan etme zorunluluğum olmadığı gibi, mahremiyetime de büyük saygısızlık geliyor diğer türlüsü. Kısaca karşınızdaki kişi kendine, özel alanlarına saygı gösteren ve saygı bekleyen birisi.
Sebebi ne mi? Ne zaman nerede olduğum, ne yaptığım, kimlerle olduğum sadece ve sadece beni ve o esnada yanımda olanları ilgilendirir. Her şeyi herkese ilan etme zorunluluğum olmadığı gibi, mahremiyetime de büyük saygısızlık geliyor diğer türlüsü. Kısaca karşınızdaki kişi kendine, özel alanlarına saygı gösteren ve saygı bekleyen birisi.
0
çocuğu gerçek hayatta tanıyosan, onun sosyal platformları kullanma şekli veya fotoğraf çektirmekten haz etmiyor oluşu senin kafana neden takıldı ben orasını anlayamadım. eğer gerçek hayatta tanışmadıysanız, yalnızca sanal olarak arkadaşsanız şu anda, yalan söyleyip söylemediğini anlamanın tek yolu da zamandır, görüşmektir, tanımaktır.
0
aynı ben bu çocuk yahu. facebook kullanmıyorum bile, twitter desen sırf haber sitesi gibi kullanıyorum, sadece çok sık görüştüğüm birkaç arkadaşım ekli, başka tanıdığım kimseyi eklemedim, onun dışındakiler sadece adam gibi gazeteci ya da olayların merkezinde bulunan kişiler. fotoğraf desen yok. gereksiz yani ne check-in'i yahu, kim ne yapsın benim nerede olduğumu, ben neden söyleme gereği duyayım nerede olduğumu? öyle göstermelik hareketlerde bulunmak yerine, twitter'ın asıl nimetlerinden yararlanıyordur kendisi, ki en mantıklısı da bu zaten.
ve evet atmacaged haklı, bence de bu çocuk sana en az üç gömlek fazla.
ve evet atmacaged haklı, bence de bu çocuk sana en az üç gömlek fazla.
0
musluksuyu
en azından sen kolayca kendine gelebiliyorsun. diyeceğim.ne karşılar 'kendine gelmek'i?
en azından sen kolayca kendine gelebiliyorsun. diyeceğim.
ne karşılar 'kendine gelmek'i?
ne karşılar 'kendine gelmek'i?
0
o şekilde bi kalıp gibi bir şey var ingilizcede. kendini bir araya toparla, kendini toparla gibi bir anlam işte direk çeviri yaparsan. ben de hophophoba'nınkine katılıyorum. "easily", "you can"den sonra gelebilir ama bana göre.
0
get better sooner da diyebilirsin, neyden kendine geldiğine göre değişen şeyler olaiblir tureng.com:kendine gelmek
0
