öncelikle sinirlenip üzülmemeye çalışın fazla, bebek etkileniyor bunlardan. o kişiyi elbette dava edebilirsiniz. kişiler arası sözleşmeler sözlü olarak da yapılsa bağlayıcıdır.

Uğraşmayın bence.
İçinizi rahatlatacaksa parayı haram edin, beddua edin.
Karşılığını bulur zaten bir yerden.

para çok da umurumda değil açıkçası ama yaptığı terbiyesizlik ve bana ettiği hakaretin yanına kar kalmasını istemiyorum.

parayı yatırdığına dair hiçbir belge yok elinde, artı karşı tarafta ne bir kurum ne de bir esnaf. Yani, parayı makbuzsuz vererek kozları eline vermişsiniz.
not:avukat değilim.

kızın adına bir blog açın :) fotografcisurtuk.com diye :)

vergi mükellefi olmadan para kazanamaz şikayet edin biraz rahatlarsınız maliyenin böyle bir telefono vardı sanırım

bence eşiniz gitsin ağzını yüzünü yamultsun.

maliyeye şikayet ettim zaten.

web sitesi falan varsa ya da ismini şikayetvar.com a yazmalısınız. başkaları mağdur olmasın en azından.

evet var, şikayet var iyi fikir. başkalarına da aynı pisliği yapmasını istemiyorum.

mail adresini aratınca facebook taki hesabı çıkıyor. incici arkadaşlara devredilebilir de mesela.

sonuçta tek taraflı dinlediğimiz bir olayda ilgili şahsın adını ifşa etmek cevap hakkı doğurur. bu konuyla ilgili profesyonel bilgi almak isterken internet gibi bir ortamda isim ifşasıyla hedef gösterme olayına girmeniz ne kadar doğru olmuş bilemem. demin gördüğüme göre birileri adres vs gibi bilgileri yapıştırıp saldırın tarzı yaklaşmış, kişisel bir problemin kişilik haklarına saldırı noktasına gelmemesine özen gösteriniz. bir avukat bürosuna gidip durumu açıklar ve gerekiyorsa ilgili kişiyle ilgili yapılacak işlem konusunda profesyonel bilgi alabilirsiniz. bahsettiğiniz kişiyi tanımıyorum sadece objektif olmak adına bir yorumda bulundum.

internetten link de verebilirsiniz şurdan alabilirsin diye.

whiskas kedilerin kfc'si burger king'idir. kedinize bu mamaları yedirirseniz evet afiyetle yerler ama diger yandan saglıklarının içine edersiniz. özellikle kedinizin böbreklerine inanılmaz derecede zarar verebilen bu mamaları lütfen kedinizin iyiliği için kullanmayın, reklamlara aldanmayın. çocuğunuz olsa seviyor diye 3 öğün fast food yedirir miydiniz?

veteriner mamalarını tavsiye edebilirim. hills, proplan, iams gibi markalar. ilk etapta biraz pahalı gibi görünse de gramla vereceğiniz için market mamalarıyla hemen hemen aynı kapıya çıkar. diğer yandan yıllarca beraber yaşadıktan sonra iç organları hasar gören bir kedinin vereceği maddi ve manevi yükle kıyaslanamaz bile.

@kayranin kedisi +1
Proplan öneririm. Eğer kediyi 3 ay sonra bırakmam diyorsanız, alın bir 15 kiloluk falan, aylarca gider, hem de kediyi sağlıklı beslemiş olursunuz.

ya bu proplan parasına tavuk göğsü, balık, ciğer alsam onları hazırlayıp versem daha iyi olmaz mı? nerdeyse aynı paraya denk gelecek ama hiç olmazsa ne verdiğimi bilirim ve doğal beslenmiş olur?

Kedinin beslenme ihtiyacının giderilmesi için kuru mama mutlaka olmalıdır. Yani ana öğün hep kuru mama olmalı, sabah akşam kuru mama verilmeli. Öğlen ise, pişmiş et, pişmiş ciğer, salam, sosis, peynir, yoğurt verebilirsiniz. (Sütten uzak durun)

Tavsiye mamalar:

Hill's
Proplan
Royal Canin..... vs. gibi profesyonel mamaları tercih edin. Market maması almayın. Kediniz 1 yaşına gelene kadar kuru mamaların üzerinde kitten (yavru maması) yazanlardan almalısınız.

Mesela şunlar olabilir:

www.petshop.com.tr

www.petakvaryum.com

www.petakvaryum.com

Ayrıca bana sorarsanız 15 kiloluk mama alıp da aylarca onu vermenizi hiç tavsiye etmem. Çünkü mamanın kokusu kaçınca yemiyorlar bizimkiler, sizinki de büyük ihtimal yemeyecektir. Bence en iyisi 2-3 kiloluk mamalar, ama tabii siz bilirsiniz...

bir soru daha şu 5 kiloluk hills'i alsam ne kadar götürür benim yavru kediyi?

www.petshop.com.tr

ortalama iki ay belki biraz daha fazla götürür 5 kiloluk mama

5 kiloluk mama yavru bir kediye 3 ay çok rahat gider. mamanın yanında ölçü bardağı da oluyor. kedinin yaşına göre ölçerek mama verebilirsiniz. ciğer vs. ile uğraşmaktan çok daha kolay ve kediniz için daha besleyici. ben 5 kiloluk paketin ağzını her gün açıp kapatmamak için bir miktarını dondurma kabına koyup oradan kedinin mama kabına aktarıyorum. 3-4 günde bir paketin ağzını açıp dondurma kabını dolduruyorum. paketi kapatırken de havasını alıp kapatıyorum. hiç bayatlama sorunu olmuyor. haftada bir kere de konserve yaş mama açıp ikiye bölerek iki gün 1 öğün yaş mama verebilirsiniz. ödül babında. fancy feast diye bir marka var, 2.5 tl bir kutusu. yalnız ikiye böldüğünüzde kalan kısmı buzdolabında saklayıp kediye vermeden oda sıcaklığına getirip vermeniz lazım.

Bence aynı ortamda yalnız bırakmayın onları. Eğer kısırlaştırıldılarsa bırakabilirsiniz birlikte, ama kısırlaştırılmadılarsa birbirlerini rakip olarak görüyorlardır ve çok kötü sonuçlar doğrurabilecek kavgalar edebilirler. 1 yaşında olan kediniz henüz yeni yeni erişkin olduğundan dolayı, diğer kediniz bu zamana kadar onu çocuk olarak kabul edip fazla sert davranmamış olabilir. Ancak, artık yavaş yavaş onun büyüdüğünün farkına varacaktır. Hatta evde olmadığınız zamanları geçtim, yakında siz evdeyken bile onların kavgalarına, birbirlerini ağır şekilde hırpalamalarına şahit olacaksınız ne yazık ki. Siz oyun zannediyorsunuz, ama ilerde bunun pek de oyun olmadığını göreceksiniz. Yani ben olsam kesinlikle yalnız bırakmazdım onları.

Not: Bu sadece benim tavsiyem. Ben veteriner değilim, ancak 12 yıldır kedi besliyorum. Şu an biri 12, diğeri 5 yaşında iki dişi kedim ve biri 2, diğeri 1 yaşında 2 erkek kedim olmak üzere toplam 4 kedim var. Fakat ben yine de konuyu veteriner hekiminizle görüşmenizi tavsiye ederim.

İyi tatiller...

yazmayı unutmuşum ikisi de kısırlaştırıldı. küçük olan tam 1 yaşında değil aslında 1 yaş 4 aylık filan (asıl kuduruk da o zaten).
o rekabet dönemini küçük olan kısırlaştırılmadan önce yaşadık ve o dönem bir araya getirmedik ikisini. operasyondan sonra her şey normale döndü. ama bu kudurma ve boğuşma bitmiyor..

erkek kediler kuduruk olmasalar bile kalamazlar.
muhtemelen küçük büyüğü alfa erkek olarak kabul edip onun mevkisini almak istiyordur. büyükte direnince birbirlerine girerler. kısırlaştırsanızda sizinkiler yaşıt olmadıkları ve beraber büyümedikleri için bu kavgayı önlemenin yolu yok. ayrı evlerde kalmaları hem kendi sağlıkları hemde evin yaşanabilirliği açısından gerekli.

bir de yaptıklarını oyun olarak görmeyin düpedüz (insana uyarlarsak tekme tokat, kafa göz) kavga ediyorlar. birbirlerinden uzak tutun.

bu boğuşma meselesini veterinerimizle görüşmüştük. eğer tıslama hırlama gibi şeyler yoksa oyun oynuyorlar demişti. bir de mesela ayrı odalardaysalar, birisi otekini acı acı bağırarak çağırıyor diğeri de gırlayarak ona koşuyor. boğuşmaları bitince de birbirlerini yalayıp aynı koltukta uyuyorlar!! küçük olan bebekken bizimle 1 ay kaldı sonra kız kardeşme gitti ve sık sık bir araya gelen birbirine alışkın kediler bunlar. gerçekten kavga ediyor olabilirler mi?? içime şüphe düştü şimdi!! kedileri bunlar gibi boğuşan kimse yok mu??

yok abi kedi onlar allanı seversen..bir şey olmaz...

Ben iki erkek miniğimi aynı eve verdim ve onlar da günün belli saatlerinde kuduruyorlarmış orada. Erkek kediler için olabilir bir şey, özellikle 1 yaşından küçükler enerjiyi nereye harcayacaklarını bilmediklerinden iyice kuduruk oluyor, sonra 2'yi geçti mi duruluyorlar. İkisi de kısırsa ve sonrasında öpüşüp koklaşıyorlarsa o onların oyunu, bizim 4 adet oğlancık da hep ısırmaca oynuyorlardı daha cücük kadar boyları ile, birbirlerine sinirleniyorlardı hır mır sonra koyun koyuna yatıyorlardı. Erkekler biraz sert oyunlar oynayabiliyor, bence kalabilirler, kedileri siz biliyorsunuz ona göre karar verin. Bir de yanlız kalınca birbirine gıcık ve deli gibi kıskanan kediler bile saldırmadan yaşayabiliyor.

gelen mail eğer hotmail, yahoo vs gibi uzantılardaysa direkt sizin bulmanız imkansız. ama adaletin bulamayacağı şey yok. bence vakit kaybetmeden savcılığa gidin. İnanın bu tür kimselerle uğraşmak sizi yıpratmaktan başka işe yaramayacaktır.verin savcılığa görsün gününü.

geçmiş olsun.

İmkansız değil. Google a yazsan windows live-hotmail den ip bulmak diye birçok sonuç çıkıyor. Ancak ayarları yaptıktan sonra mail gelmesi gerekiyor olabilir.

@daddy onların hepsini denedim. maalesef doğru bir ip alamadım o yöntemlerle.

wireshark açık olsaydı olardı.

(git: 84097)

şöyle bir yol da var, umarım işe yarar.

inboxtayken gelen mailin üzerinde sağ tıklayıp, view message source seçeneğine tıklayın.

karman çorman bir sayfa açılacak =)

X-Originating-IP:

veya

Received: from

şeklinde başlayan satırın devamında maili gönderen kişinin ip numarasını bulmanız mümkün yanılmıyorsam.

@alan shearer aynı sistemi denedim. ankara çıkıyor. denemek için kendime mail attım ve bulduğum ip ile trace yaptığımda gene ankara çıktı. oysa ben ankarada değilim. şaştım kaldım. mail adresimi bilecek kadar bana yakın birisi bana bunu yapan. kıvranıp duruyorum. elimden de bir şey gelmiyor.

message source yapınca çıkan sonuç bu:

Received: from col0-omc2-s11.col0.hotmail.com ([65.55.34.85]) by col0-hmmc2-f1.Col0.hotmail.com with Microsoft SMTPSVC(6.0.3790.4675);
Tue, 25 May 2010 10:18:21 -0700
Received: from COL110-W24 ([65.55.34.72]) by col0-omc2-s11.col0.hotmail.com with Microsoft SMTPSVC(6.0.3790.4675);
Tue, 25 May 2010 10:17:10 -0700
Message-ID: <[email protected]>
Return-Path: [email protected]
Content-Type: multipart/alternative;
boundary="_ca2cdf5f-b862-4f7e-a151-1902d420eb85_"
X-Originating-IP: [95.9.76.197]
From: =?windows-1254?B?bmVjbWl5ZSBheWT9bg==?= <[email protected]>

sizdeki ip adresi (95.9.76.197) istanbul olarak çıkıyor yanlız ankara değil.

nerden bakıyorsun alan shearer link atabilir misin?

www.geobytes.com ben burdan bakıyorum.

evet istanbul çıkıyor ama aynı yerden kendi ip numaramı aratınca da izmir çıkıyor. izmirde değilim. offf...

bence daha fazla uğraşmayın zira şehri öğrenseniz bile yapabileceğiniz çok fazla birşey yok. sonuçta mail göndereni bulmak istiyorsanız mutlaka savcılığa başvurmanız gerekli.

haklısın, çok sağol ilgilendiğin için. savcılığa zaten başvuracağım ama işte elimde değil, belki bir şeyler çıakar umuduyla uğraşıyorum.

tek ve kesin çözümdür, tecrübelerle sabittir, gerisi geçici veya yalan veya yetersiz çözümlerdir. açıklıyorum "İRADE" emin ol kardeşim bu işin en kesin en etkili yolu bu. tabi oldukçada zor. diğer şeyler kolaydır ve geçicidir.

spor yapmayi deneseniz?

Spor yapınca iştahım iyice artıyo yav.

bence yemeyi kesmeye calisma yediklerini yakmak icin spor yap. benim enistem de senin gibi yedikce yer. hic ekmekten kisayim pilav yemeyeyim ot cop yiyeyim demez. ne bulursa yer. ama her gun sabah da 15-20 km kosu yapar. spor yapmasinin tek sebebi de daha fazla yiyebilmek:)

shangri-la diyeti bir süre önce yurt dışında çok popülerdi. günde 2 kaşık extra light zeytinyağı içiyosun ve iştahın kesiliyor bu diyete göre . bir googleda ara istersen

kilosu normalse olduğu gibi devam eder. (kilo alıyorum demişsin o yüzden düzeltiyorum kilosu normal "sınırlar" içindeyse)
yediği şekere, yağa dikkat eder. (kalp damar hastalıklarından filan korunmak için) istediği kadar yer, ama sağlıklı yer. abur cubur yerine yemiş yer mesela.
kiminin metabolizması çok hızlı çalışıyor ve eğer boğazından kesmeye kalkarsan vücudun hastalıklara açık hale gelebilir.
lömbür lömbür değilsen, kasına koluna güveniyorsan bence kısmana hiç gerek yok boğazını.

ingilizce anlıyosanız discovery'nin human body - pushing the limits belgesellerini online olarak bedava izleyebilirsiniz. vücudunuz düşündüğünüzden çok daha becerikli :)

170 boyunda yapılı efendim 80 kilo inşaat işçisi bir adamla
165 boyunda 55 kilo tüm gün oturan devlet memuru bir kadının yediği miktar çok farklı olmalı. o yüzden başkalarına göre değil kendi metabolizmana göre dengeni bulmalısın.

yediğiniz lokmaları ağzınızda kaç kere çiğniyorsunuz buna dikkat edin. çok kez çiğner ve öyle yutarsanız çabuk doyar ve kalkarsınız. ama az çiğner direk yutarsanız dokluk hissini hissetmezsiniz bile :)

fiziksel bir rahatsızlığın yoksa bu psikolojik rahatsızlığa işaret olabilir. yeme bozukluğu adı verilen. aslında toksundur ama sana göre açsındır. psikiyatriste gitmeni öneririm. onun dışında 5-htp tabletleri düzenli kullanımda, insan gibi yiyebilmeyi sağlıyor, çünkü serotinin üretiyor, ilaç değildir, besin takviyesidir, solgarda var.
5-htp adamın iştahını kesmiyor ama insanca yiyorsun dediğim gibi.

henüz 23 yaşındayım. aynı konudan muzdaribim.

dana gibi yiyorum arkadaş. ve ne kadar fazla yemek yemiş olsam da 1 saat sonra yine acıkıyorum. sanki kurt var midemde. doktora gittim fiziksel bir rahatsızlığım yok. eğer evde ekmek yoksa veya atıştırmak için bir abur cubur yoksa kendimi çok kötü hissediyorum. sürekli yemek yemek istiyorum.

sanırım arkadaşların söylediği gibi psikolojik. ama bir insanla konusarak kendimi aç hissetmeyeceğim düşüncesine de inanamıyorum.

eğer çözümü bulursan beni de kurtarmış olacaksın dostum.

irade ile bir yere varamazsınız. bir süre kadar işe yarar, an gelir iradenize karşı koyamaz ve yemeğe abanırsınız. sonra pişmanlık, sonra tekrar irade tekrar dayanamama... off insan hayattan soğur.
sadece "glisemik indeks ve beslenme" konusunu netten biraz araştırmanızı tavsiye ederim. yemek yemek de tıpkı sigara içmek gibi yedikçe daha çok yemek isteyeceksiniz. sigara içme isteğini tetikleyen şey nikotindir. yeme isteğinizi tetikleyen şey de düşen kan şekerinizdir. glisemik indeksi yüksek gıdalar tüketiğinizde kan şekeriniz aniden yükselir, çok mutlu olursunuz ama yükseldiği hızla da geri düşer bu meret ve çok kısa bir süre içinde tekrar yemek yeme ihtiyacı hissedersiniz. bu böyle sürer gider. tamam çok yiyorsunuz da ne yiyorsunuz? ona bir bakın bence. glisemik indeksi düşük gıdalar tüketirseniz çabuk acıkmayacağınız için irade mücadelesine girmenize gerek kalmayacak. yalnız bu hemen olmuyor 1 haftada falan ancak oturuyor yerine yeme düzeni. açlık çekeceğiniz şurda bir hafta. denemeye değer.

Max Factor'ü seviyorum ben, kesinlikle topaklanma yapmıyor. Renkli rimeli sürmeden önce şeffaf rimel sürerseniz hem kirpikler daha bir tek tek oluyor hem de topaklanma olasılığı pek kalmıyor.

şahsen Rimmel London marka rimelleri çok beğeniyorum. Hem fiyatları uygun hemde takma kirpik takmış gibi yapıyor. Şiddetle tavsiye ederim.

bourjois

clinique veya estee lauder... Bence gidip bi parfümeride iyi markaların tüm rimellerini incele, dene ve hatta deneme boyu varsa iste... :)

Clinique için: Lash Power Mascara Long-Wearing Formula veya High Impact Mascara

estee lauder için: MagnaScopic veya Double Wear

dior show

lancome-hypnose diyorum. en şahanesi.

max factor 2000 calorie kullandım uzun bir süre, çok güzeldi. sonra max factor "false lash effect" kullanmaya başladım ve tek geçerim. lancome hypose delisi bir arkadaşım bile tek denemeden sonra direk false lash effect'e geçti.

toplarını aldırın ve bunu iyi bir hekim yapsın...kediye de kendinize de çok büyük bir iyilik yapmış olursunuz, ömrü uzar, hayvan kendini yıpratmayı bırakır...ayrıca hayatı boyunca haftada bir gün su dışında yiyecek vermeyin. "hayat boyu haftada bir gün oruç".
o bahsettiğiniz marka mama da bu arada en kötü sınıf,ticari mamaların hallicesidir, bu markayı önerebilecek veteriner hekim oranı kanımca %1'i bulmaz, öneren de muhtemelen hekim değil tüccardır. en ucuz bilimsel mama kendisinden trilyon kat iyidir, acil bilimsel mamaya geçin.

her kızgınlığa girdiğinde kız mı arayacaksınız sıpaya :) ayrıca çiftleşse bile koku bırakma olayına girdiyse devam eder. siz de evinizde dayanılması zor bir sidik kokusuyla yaşar durursunuz. iyisi mi kısırlaştırın. hem daha mutlu ve sakin bir kedi olacak hem de çiş olayı biteceği için aranız bozulmayacak. erkek kedilerin operasyonları çok basit. iki günde tamamen atlatıyorlar. yeter ki deneyimli ve iyi bir veterinere götürün.
mama konusu söylenmiş ama tekrarlamak istiyorum. whiskas'ı gördüğünüz yerde kaçın!!! berbat bir mamadır ve her yediğinde kedinizin böbrekleri biraz daha hasar görür.bu kadar rezil bir mama olmasına rağmen fiyatı da gayet yüksek. veterinere sorarsanız iyi bir profesyonel mama önerir.

yakışıklıyla sağlık ve uzun bir ömür geçirin inşallah

katzizu, siz hangi mamayi satin aliyorsunuz?

felisky'ye yüzde yüz katılıyorum. biz de kedilerimizi kısırlaştırdık, hem daha sağlıklı oluyorlar hem de daha mutlu. cinsellik dürtüsü hissetmiyorlar ve sokaklarda eş arayışına girmiyorlar. bizim küçük bir kedimiz vardı, "daha yaşı genç, daha sonra kısılaştırırız" demiştik. bir gece eş aramak için sokağa çıktı ve bir aracın altında kalıp can verdi. ama kısır kedilerimiz bütüngün evde, dizimizin dibinde güvenle oturuyor.
benim başka bir kedim var, annesi daha 6-7 yaşında ölmüştü. senede 2 kez doğum yapıyordu ve çok çok yıpranmıştı. ama kızını kısırlaştırdık. şimdi 16 yıllık ve maşallah koşup zıplıyor hayatından çok memnun. kediyi kısırlaştır bence, hem senin yanından kaçmaz hem de daha sağlıklı bir ömrü olur.

eğer kedinizi evde besliyorsanız, hiç dışarı çıkartmıyorsanız kısırlaştırma çok doğru bir çözüm olacaktır sizin için...

biraz daha pezevenklik olsun, veterinerlere not bırak telefonunu ve kedinin bilgilerini. zira veterinerlere gelen giden çok oluyor.

ya biz olaya sanırım duygusal yaklaşıyoruz. en azından bir kere çiftleşseydi. tadını alsaydı da sonra kısırlaştırırdık diyorduk. hani erkek sonuçta :)
veterinerleri biraz daha zorlayıp olmadı kısırlaştıralım o zaman.

mama olayında ise şok oldum! beni kazıklıyorlarmış demek. bugün veterinere (moda) not bırakmaya gidicem. gittiğimde de mama sorarım artık.

cevap veren herkese çok teşekkürler.

mama olarak da hill's, iams falan alabilirsiniz. aralarinda cok da fark oldugunu sanmiyorum. zaten pahali mamalar. ama market mamalarina gore daha besleyici, tok tutucu ve uzun vadede problemsiz oldugunu garanti edebilirim.

öncelikle evli falan olmadığımı söyleyeyim. yani baba olma konusu bana hala uzak bir konu. yorumlarım bu yüzden bu hissiyatta olacak.

eşinizi seviyorsunuz, o da sizi seviyor. eğer ikinizden birinden kaynaklanan bir sorun nedeniyle çocuğunuz olmayacaksa olmayabilir. yani bu değişmiyorsa değiştiremezsiniz. böyle de mutlu olabilirsiniz, ama çocuk özleminiz varsa eğer, ki bende de böyle bir problem olabilir henüz bilemiyorum doğal olarak, benim yapacağım şeyi size de tavsiye edebilirim ancak. shçek'nda çok güzel bebekler var. evlat edinebilirsiniz. hem böylece bir çocuğunuz olmuş olur, hem de belki 15-20 yıl sonra bir köşede yitip gidecek bir hayatın çok daha güzel geçmesini sağlayabilirsiniz.

thor odinsson güzel söylemiş.

ayrıca, kısırlık varsa tüp bebek deneyebilirsiniz tabii, ancak o da bir defada olmayabilir.

çevre baskısıyla çocuk yapmamanızı öneririm, hem size hem çocuğa yazık; çevre bencilce bir talepte bulunuyor, onları kırmamak üzere hareket etmeniz doğru değil bence.

tüp bebek yöntemleri oldukça gelişti, biraz sabır ve inatla(tedavi süresi için) muhtemelen sorun olmaz. ama önce buna ihtiyacınız olup olmadığını anlayın, bir an önce doktora gidin. hatta eşinle beraber, ailenden gizlice git size biraz daha zaman kazandırır

bence doktora gidip ne var ne yok diye danisin, bu sürecten aileniz haberdar olmak zorunda degil, ayrica esinizin de bu yüzden sizi birakacagini hic sanmiyorum, muhtemelen sizin hissettiginiz tedirginlikleri o da yasiyordur, acaba benden mi kaynaklaniyor ya eküri ailesi ve toplum baskisi yuzunden beni bırakırsa diye korkuyordur.

Ablam ve eşi boyle bir durum yasamislardi, cocuk sahibi olmak isteyip bir sure yapamamislardi, aile baskisi baslamisti vs. bi yil doktora gidip geldiler, herhangi bir ameliyat olmadan tüp bebek vs olmadan ilac tedavisiyle hallettiler ve su an cocukları 2 yasinda cok sukur. İlaclarin yaninda doktor bir de erkek sunu yesin bunu yemesin, kadın sunu yesin bunu yemesin gibi bir diyet de uygulamisti, bence once esinizle korkularinizi paylasip sonra birlikte doktora gitmeniz en iyii olur.

öncelikle 3. maddeyi aklınızdan çıkarın, birbirinizi sevdiğiniz sürece sorun olmaz.
tüm diğer sorularınız için doktorla görüşmenizde yarar var.
belki de hiçbir problem yoktur, bu sırada kilo vermeniz iyi olacaktır.
paniğe kapılmayın elbette ancak böyle bir şey düşünüyorsanız çok da zaman geçirmeden gidin doktorla görüşün.öncelikle sorun neymiş bu konuda bilgilenin.

yanıtlayan herkese sonsuz teşekkürler, çok dikkatle okudum. genelde erkekler cevaplamış sağolun. bu son zamanlarda toyota'nın bir reklamı var, dikkat etmişsinizdir belki, araba koltuğunda uyuyan bebekler var. hatta en sonda bir sarışın kız bebek var. eşimin o reklamı görünce işini gücünü bırakıp dikkat kesilip sonra da o bebeğe göz bebeği parlayarak bakışını bir görseniz, toplum baskısı falan da var evet. ama bu kız anne olmak istiyor, deliler gibi istiyor, bana fazla belli etmiyor, çünkü ben şimdiye kadar hep çocuğu sallamayan adam rolünü oynadım. çünkü kendimle alakalı endişelerim vardı.

toplum baskısına gelince... ailesi evlenmemizi zaten istememişti. çünkü ben kiloluydum, o benden daha iyi eğitim almıştı. evlenince ailesinden uzakta yaşayacaktık. vs. vs... ona annesi söylemiş, "bak bununla evleniyorsun ama bu kırk yaşına gelmeden kalp krizinden ölür, sen de dul kalırsın" falan demiş... ama beni çok seviyor, herkesi, kardeşlerini ailesini abilerini karşısına aldı, benim için her şeyinden vazgeçti. ama annelik içgüdüsünden vazgeçebilecek mi... en büyük korkum işte bu, bu anlamda daha çok hanımlardan yanıt bekliyorum. böyle bir durumda eşinizden vazgeçer miydiniz? bu ülkede çocuk sahibi olamadığı için bırakılan terk edilen bir sürü kadın var, aynı şey erkeklerin başına gelince durum değişiyor sanki kadınlar daha fedakar.. yine de çok korkuyorum. napacağımı bilemiyorum. doktora gideceğim tabii. zavallıcık kendisinde bir sorun olduğunu falan sanıyor, ama şu ana kadar jinekolojik bir sorunu olmadı, hiçbir düzensizliği falan olmadı. kilosu normal, sağlıklı biri... yüzde doksan sorun bende... en azından onu bu sıkıntıdan kurtarmak için gideceğim. herkese tekrar tekrar teşekkürler. umarım hiçkimse böyle bir sıkıntılı durumda kalmaz..

öncelikle doktor olmadığımı ve bu konularda şahsi tecrübem olmadığını söyleyeyim. gazetelerin sağlık yazı dizileri tvdeki sağlık programları gibi yerlerden duyduklarımı yazdığımı belirteyim.
eşiniz doktora gitti mi bilmiyorum ama bu tür durumlarda öncelikle erkeklerin doktora gitmelerini tavsiye ediyorlarmış sebebiyse, kadın kısırlık tetkiklerinin erkeklerinkilerden daha uzun sürmesi ve maliyetli olmasıymış. toplumda genel kanı "çocuk olmuyorsa sebebi kadındır ve onun tedavi olması gerekir" şeklinde olduğu için, erkeklerin tedavi için başvurması çok daha geç oluyormuş; çok kolay tedavi edilebilecek durumlar için bile çok zaman kaybediliyormuş bu yüzden.
ilaç, diyet, ameliyat vb tedavilerden uygulanıyormuş duruma göre. mikrocerrahi yöntemleriyle testislerde sperm aranması ve alınan spermlerle tüp bebek tedavisi gibi şeyler yapılabiliyormuş.
fazla sayıda tüp bebek merkezi olduğu için iyi bir araştırma yapmak şart sanırım(hem umudunuzun hem paranızı sömürülmemesi için)
ama bence öncelikle üniversite hastaneleri gibi çok yönlü araştırmaların yapılabileceği bir yere başvurmanız, tüp bebek tedavisinde karar kılınırsa iyi bir merkez aramanız daha doğru olacaktır(çünkü tüp bebek tedavisinden önce başka yöntemler denenebilir ve tüp bebekle uğraşmadan hamilelik elde edilebilir). tüp bebek tedavisinde ilk seferde sonuç alamayabilirsiniz, 7. 8. denemede hamile kalan insanlar var, sabır önemli.
ayrıca eşinizin üzerinde çok daha fazla baskı vardır şu anda, ve zaman geçtikçe daha da artacaktır. sizin bu durumu savsaklamanız da(durumu onun kadar ciddiye almıyormuşsunuz gibi) onu daha çok üzüyordur. ona haber verip vermemek size kalmnış bir karar ama bence bir doktora gidip danışmakta fayda var.

bir kadın olarak düşündüklerimi yazayım:
demişsiniz ki, bu ülkede çocuğu olmadığı için terk edilen bir sürü kadın var. doğru, çünkü genellikle erkekler çocuk sahibi olmak, soylarını sürdürmek isterler. (tüm genellemeler yanlıştır). kadınlarsa anne olmak isterler evet, ama sevdikleri adamdan çocuk sahibi olmak isterler, sırf çocuk olsun diye değil. bu da genelleme, ama bence çocuğu olmayan erkeklerin terk edilmesinin nadir olmasının nedeni bu. eşiniz o kadar önemli bir şeyi, ailesini karşısına almış sizin için, sanmam ki çocuğunuz olmuyor diye sizi terk etsin. öncelikle bunu düşünmeyin, bu sizi yıpratmaktan başka işe yaramaz.
benim fikrim, acilen birlikte bir doktora gitmeniz. eşinizin yerinde olsaydım çocuğunuz olup olmamasına değil, benim duygularımı önemsemeyip doktora gitmediğiniz için size kırılırdım. kısırlıkların pek çok çeşidi var, doktora gitmeden tedavi edilip edilemeyeceğinizi bilemezsiniz. gidin, öğrenin, ondan sonra önünüzdeki seçeneklere bakarsınız. evlat edinme seçeneğini silip atmayın. annelik illa kendi doğurduğun çocuğu sahiplenmek değildir, evlat edinmek gözünüzü korkutmasın.
sonra ekleme yaparım ama şimdi zamanım yok...

sevgili eküri,
şimdi evlenirken insan her ihtimali gözden geçiriyor.evlilik bu iyi günde kötü günde diye yola çıkıyorsunuz.
bende de sorun olabilir eşimde de, bu ihtimali düşündüm ben.çocuk aşırı seven, 3 kardeş, kardeşleriyle çok mutlu bir aile hayatı yaşamış biriydim ben.yani çocuk özlemini geçin tek çocuk bile düşünmem, çocuğu kardeşlik duygusundan mahrum bırakmak olur diye.
ama bu işler kader kısmet.hiç sahip olamayabilirim, Allah korusun engelli bir bebek sahibi olabilirim, Allah korusun evlat acısı görebilirim.hayat bu, ne getireceği belli olmaz.Allah eşime sağlık sıhhat versin, elbette isteriz çocuk ama hiçbir şey dünyanın sonu değil, elinde olmayan nedenlerinden ötürü onu bırakmam onu geç sevgimde en ufak azalma olmaz.
çocuk konusunda ondan dolayı, ya da benden dolayı olacak bir sorun onun/benim değil bizim sorunumuzdur.

İçinizi rahat tutun, yıllarca bebek isteyip ummadıkları bir anda bebek sahibi olan o kadar çok aile var ki, umarım en doğru zamanda sağlıklı bir bebeğiniz olur.

merhabalar, çok yakın çevremde benzer bir durum yaşayan bir çift var. bir süredir denemelerine rağmen bebek sahibi olamadıkları için doktora başvurdurlar. bu gibi durumlarda önce kadın bir takım jinekolojik muayenelerden ve hormonal testlerden geçiyor, daha sonra erkekten bazı testler isteniyor. bahsettiğim çiftin sorunu erkeğin azosperm (menisinde hiç sperm yoktu) olmasıydı. bir takım tedavilere başlandı vs vs. uzun hikaye ama size şunu söylemek istiyorum: hiç korkmayın/karamsarlığa kapılmayın. bu tür süreçler karı-kocanın birbirlerine daha da çok bağlanıp kenetlendikleri süreçlerdir ki bahsettiğim çiftte de durum bu şekilde gelişti.

tekrar tekrar teşekkür ederim. ben burdan aldığım gazla bir hastaneden randevu aldım. medical park göztepe hastanesinde bir doktora gitcem cumartesi günü. tüp bebek merkezinden bir erkek doktordan. eşime de o gün iş olduğunu falan söyledim şu anda. söylemeyeceğim sanırsam. negatif bir sonuçla karşılaşırsam da onu da o zaman düşünürüm dedim kendi kendime. en azından olup olmadığını bilmediğim bir şey için beynimi kemirip durmasın bu düşünce...

beni yanıtsız bırakmayan herkese özellikle de bayan arkadaşlara teşekkür ediyorum. zahmet ettiniz. ben eminim ki bu duyuruyu açan başka biri olsaydı benim eşim de aynı şeyleri söyler ya da yazardı. objektif bakıldığında insan olmak bunu gerektirir. eşimin insanlığından kendiminkinden daha fazla eminim aslında. ama iş başa gelince neler olur, nasıl açıklanır, ne tepkilerle karşılaşılır. böyle bir durumda insan daha mı hassas olur, daha mı hırçın olur, daha mı kırılgan olur. bu durum bizi yıpratır mı noktasında, ben çocuk istemiyorum deyip kestirip atmak işin kolayına kaçmak olacak galiba. yaşayıp görmek lazım. iyi dilekleriniz için minnettarım. umarım her şey gönlünüzce olur.

neticeyi burdoan bildoirmeye çalışcam. eğer olumlu bir şey olursa kesin bildiririm de, olumsuz bir şey olursa bilmiyorum naparım. söz veremiyorum yani:))

kolaylıklar...

önceki cevaplara şöyle bir göz attım. Neyse, şey diycem.
Bence doktora birlikte gidin. Öncesinde birlikte bunu konuşup, bir doktardan yardım almayı kararlaştırın ve bu süreçte birbirinizi yalnız bırakmayın. Yani sen gizlice git, sonra o gizlice gitsin ve amaç birbirinizi üzmemek olsun, bana tuhaf geldi. Şayet bir sorun varsa, bunu iki taraf birlikte aşmalı ve bu tanı sürecinde de böyle olmalı.

Hadi siz gittiniz, bir sorun çıkmadı diyelim. Daha sonra doktora gittiğinizi eşinizden hep saklayacak mısınız? Söylerseniz de ondan sakladığınız için alınabilir, kırılabilir ve bunda haklıdır da. Vicadanınızı / içinizdeki kuşkuyu giderirken, eşinizde güven sarsabilecek eylemlerden kaçınınız derim.

Eşim benden habersiz doktora gitse, şahsen bozulurum buna. Madem bebek 2 kişilik bir eylem ve sorumluluk, sonrasında da olduğu gibi öncesi de paylaşılmalıdır yani eşim bu sıkıntısını bana neden anlatamadı, bana güvenemedi mi? vs gibi şeyler düşünür, bana güvenini sorgulayabilirdim. Bazı kırgınlıkların tamiri olmaz ya, ben böyle bir şeye şahsen çok kırılırdım.

Doktora birlikte gitmeyi neden düşünmüyorsunuz ki? Belki onda da benzer kuşkular ve o da size anlatamıyor. Otutun bi akşam karşılıklı, de ki; hanım, böyleyken böyle, gel beraber bi doktora danışalım... vs vs.. gerisi gelir zaten.

@pyro clustic flow

siz çok haklısınız, ama ben hep negatif düşünüyorum...

şimdi birlikte doktora gittik, ve ben olumsuz bir cevap aldım diyelim. mesela, benim fazla kilolarıma beş senedir üzülen karımın yanında doktor bana önce zayıflayın, fln dedi... ya da tahlil yaptılar sonuçta benim çocuğumun olmayacağını söylediler. o zaman karımın gözünde kızgın bir bakış ya da bir pişmanlık görürsem falan... ben işte asıl o zaman yıkılırım. asıl o zaman aramıza duvar gelir dikilir. ben diyorum ki önce ben bir gidiyim, negatif bir şey bile varsa eve gelir, ona sarılır ağlaya ağlaya ona anlatırım. tanısanız siz de anlarsınız, o nasıl yumuşak kalplidir, benim üzülmeme zerre dayanamaz. ama dışarda bi yerdeyken belki o kadar rahat olamam. tepkilerimi ayarlayamam, yine aldırmaz, sallamaz tavırlar takınırım o da kızar, üzülür...bu bebek istemek konusunda pazar günü hamile olmadığını öğrendi, bana söyledi, ilk önceki tepkim öküzleşmek oldu,. boşver ya... hadi sinemaya gidelim dedim. çok ağladı. tamam sonrasında çok özür diledim ama insanın yapısı değişmiyor işte. ben bu öküzlüğümden korkuyorum, böyle olumsuz bir şey duyunca, "napalım ya hayırlısı olsun" falan diyorum, o hemen yas tutmaya başlıyor. yoksa , ben de isterim el ele tutuşup da beraber gitmeyi ama çok korkuyorum karşılıklı tepkilerimizle birbirimizi yıpratmaktan..

ama dediğiniz çok doğru, her şeyi birlikte paylaşmak lazım. ben napcamı tam bilmiyorum aslında şu an. bugün belki konuşurum, cumartesile alakalı itiraf ederim. cumartesi için kesin olarak bildiğim şey doktora gideceğeim. ama eşime bunu söyler miyim bilmiyorum. size yerden göğe kadar hak veriyorum da ... napcamı bilmiyorum...

sağolun zahmet edip fikrinizi belirttiğiniz için.

Düzenli olarak cinsel ilişkiye girdikleri halde bir yıl boyunca gebelik oluşturamayan çiftler infertil sayılır. Bu nedenle izlemeniz gerek yolu şöyle özetleyebiliriz:

1 - İlk olarak sizin spermiogram yaptırmanız gerekir. Spermiogram sonucu normal gelirse bu durumda eşinizin testlerine geçilmesi gerekir.

2 - Fazla kilolu olmanız çocuk sahibi olmanıza engel değil.

3 - Birbirinizi seviyorsanız bazı şeyler mutlu bir evlilik için engel teşkil etmez.

4 - Aspermi (hiç sperm olmaması) olmadığınız sürece tüp bebek için bir sürü yöntem var. Mikroskop altında hareketsiz spermlerin alınması ve invitro fertilizasyonla ovumun döllenmesi işlemi yapılabiliyor. Tüp bebek merkezine tek başına gitmeniz bir anlam ifade etmez. Eğer kendinizden şüpheleniyorsanız herhangi bir üroloji kliniğine başvurun. Üç günlük cinsel perhiz sonrası sperm vermenizi isteyecekler. Çoğu devlet hastanesinde ne yazık ki bu test çok uygun olmayan koşullarda yapılıyor (merdiven altı odalar, ortak kullanılan tuvalette bu işi yapmanızın istenmesi gibi). Eli yüzü düzgün bir yere giderseniz testi daha uygun koşullarda yaptırabilirsiniz.

Bence bunları kafaya takıp sorun yapacağınıza eşinizle beraber doktora başvurun ve çocuk için ilk adımı atın. Geçmiş olsun.

enteresan bir şekilde bu akşam geniş aile adlı dizide de bu konu işlendi:))

dalga geçtiğimi falan sakın sanmayın, ama dizide konu şöyle ele alındı, takip edenler bu isimleri biliyorlar. içgüveysi damat mürsel kendisinin çocuğu olmayacağını sanıyor, korka korka doktora gidiyor, ama eşinin bir sorunu olduğunu anlıyorlar. muhteşem bir destek veriyor eşine. fln fln...

kendi yorumum: bence son sözü benden önce yazan arkadaş söylemiş. ben de bir bayan olarak şunu diyeyim: evlilik denen şey sorunsuz olmuyor, aileler falan bir şekilde "hadi hadi torun nerde" diye bastırabiliyor. çocuk süresi biraz uzasa, bir sorun mu var diye işkillenmeye başlayabiliyorlar... ilk başta onlara bir bahane bulunmalı, biz şu tarihten önce çocuk istemiyoruz, biz çift olarak böyle karar verdik denilebilir. diğer konu: benim eşim benden habersiz doktora gitse ve bunu da ben üzülmeyeyim diye yapmış olsa, üstte de yazılmış zaten, fena halde üzülürüm, kırılırım, düşünürüm: acaba benim bir sağlık sıkıntım olsa falan "sen kendi başına hallet, beni karıştırma" mı demek istiyor, biz çift olamamış mıyız? ne biçim iş bu? falan diye düşünürüm...

sizin derdiniz benim ilgimi çekti, kişisel olarak, biz de yeni evli sayılırız, bebek istemiyoruz şimdilik ama eşimin fazla kiloları var, kardeşi bir süredir bebek sahibi olmak için tedavi oluyor, o da variko.. ameliyatı oldu falan falan... benim de ailem biraz karşı çıkmıştı, ama sonra sen bilirsin demişti... biz bebek istediğimiz zaman eğer eşimden kaynaklı bir sorun olsa idi, benim de yanıtım şu olurdu: tamam bir bebek sahibi olmak isterim, ama bunun seninle ortak çocuğumuz olmasını isterim. sen baba olamıycaksan, ben de anne olmamaya razıyım. çünkü seni çok seviyorum, bebek olmazsa olur, ama sensiz yaşayamam ben..


bence tedaviye eşinizle beraber ve bir an önce başlayın, sakın ondan gizli iş çevirmeyin, bunu asla yapmayın, tepkilerinizi ayarlarsınız, her duruma hazırlıklı gidin doktora, olumsuz bir cevapla karşılaşırsanız, duygularınızı kontrol etmek gibi falan kasmayın kendinizi, ağlayacaksanız orda ağlayın, nolcak ki!! sonra da bakın duruma göre, bebek sahibi olmayı çok istiyorsanız, eşiniz anlattığınız kadar sevgi dolu bir insansa, (şahsen ben cesaret edemeyebilirdim ama) evlat edinme seçeneğini de es geçmeyin bence...

iyi şanslar, başarılar, mutluluklar...

doktora eşinizle birlikte gidin, eşinizden gizli yapmayın bu işi, sakın...

çok teşekkür ederim tüm cevaplar için...

@ yattara valli

akşam oldukça sıkıntılı bir halde başladı benim için. o diziyi eşim çok seviyor ve seyrediyor. dün akşam da bu dizi sayesinde ben kurtuldum nasıl bir tesadüfse artık senaristler günübirlik burda grüp de mi yazdılar bilmiyorum... diziyi izledik bu sırada ben de gülüyorum bir yandan bir yandan da reklam arasında, biz de doktora gidelim mi? dedim..
çok sevindi evet dedi. ben de ona ben sana sormadan bir şey yaptım dedim. böyle böyle cumartesi için yalan söyledim. cumartesi doktordan randevu aldım dedim. doktorun ismini verdim. hemen internetten araştırmaya falan başladı. gece de ben ona benle alakalı bir sorun olursa nolur dedim. bişey olmaz, tedavi oluruz sorun kimdeyse inşallah çözülür dedi. hatta "ben mürsel kadar olamıycam mı sanıyosun" dedi güldü.. çok sevinçli şu anda, eşimin beni bu sebepten terk etmeyeceğine çok eminim. ama ben sizin sayenizde çok rahatladım sağolun.

cumartesiden sonra ben burdan haber vermeye calışcam durumları. tekrar tekrar teşekkür ederim.

ne oldu acaba bu çift çocuk sahibi oldu mu?

soru ta 2009'da sorulmuş. oldu mu acaba, ekuri beeyy??

bayramdan sora başlar indirimler.

outlet'lerinde hep yüzde 50 indirim oluyor, oralara gidebilirsiniz bence.

kudurmuş vahşi bir yaratık ne ya? kedi bu, elbette avlanacak!
sırf hediye getirmek için avlanmıyor hayvan, genelde iki av yakalıyorsa birini eve getirir, o da size hediyedir.

etinden mamasına kadar kaç tabak yemeği var her gün. avlanmasın ya, alt komşunun muhabbet kuşunu yemiş! kudurmuş kudurmuş.

heyecan arıyor sizinkisi! :D

(bkz: ağzında fareyle dolaşan kedi )

bizimki camdan içeri fareyle gelmişti sağ olsun. o zamanlar merak etmiştim ben de bunu. ama henüz kesin olarak bilimsel bir açıklaması yok bu davranışlarının. bir araştırmacıya göre kediler sahiplerini kendi sosyal gruplarının üst sıralarında görüyorlar ve avlarını onlarla paylaşıyorlar. başka bir görüşe göre de insana avlanmayı öğretmeye çalışıyorlar veya insanı beslenmesi gereken bir yaşlı kedi/güçsüz kedi yavrusu gibi görüyorlar.

"One poorly understood element of cat hunting behavior is the presentation of prey to human owners. Ethologist Paul Leyhausen proposed that cats adopt humans into their social group, and share excess kill with others in the group according to the local pecking order, in which humans are placed at or near the top.[125] However, anthropologist and animal scientist Desmond Morris, in his 1986 book Catwatching, suggests that when cats bring home mice or birds, they are teaching their human to hunt, or helping their human as if feeding "an elderly cat, or an inept kitten".[126] However, this proposal is inconsistent with the fact that male cats also bring home prey, despite males having no involvement with raising kittens.[121]"

en.wikipedia.org

Şimdi çok fena atmış gibi olmayayım kafadan, ama bir yerlerde okumuştum: eğer kediyi küçüklükten edinirsen, seni kafasındaki ebeveyn yerine oturtuyor. Dolayisi ile sahiplerine bir seyleri avlayip getirmeleri hediyeden daha cok 'bak, aslinda ben de ise yarar, sahane bir seyim' demek gibi, ya da kucuk cocugun anne/babasina karnesini gururla gostermek istemesine ve/veya kardesi olunca ne kadar super oldugunu kanitlamaya calisacak hareketlerde bulunmasina benzetebilir.

Karninin tok, altinin kuru olmasinin bu hareketi engelleyecegini pek sanmiyorum. Alismak, hatta 'afferim' falan demek lazim.

aferin dedikçe dahada azıtıp daha fazla fare kuş filan avlayım getirmesin bu mendebur :)

fakat anne ve babanın onu kıskandırmak için oyuncak kedi satın alıp evde oyuncakla ilgilenmesi? bence kediniz size akıllı olun ben yırtıcı bir havyanım mesajı vermek istiyor. :D

Neyse, yapacak bir şey yok. Kardeş bu atsan atılmaz satsan satılmaz.

komşunuzun kuşuna yazık olmuş ama avlanmak onların içgüdüsü, azmış kudurmuş manyak bir hayvan olduğu için değil doğası gereği yapıyor bunu, kızmayın. sokak yüzü görmemiş kedi de avlanıyor ev ortamının imkanları dahilinde sinek, böcek allah ne verdiyse. avladıklarını eve getirme konusunda ben hem hediye etme hem de kendini ispatlama çabası olarak görüyorum bunu. misal annemin kedisi bir gün içinde beş tane hamamböceğini behçeden avlayıp avlayıp anneme hediye (!) etmişti. annem en son delirip bağırıp çağırmaya başlayınca hediyelerin arkası kesildi. kesin kıymetbilmezler diyip bir güzel sövmüştür içinden.

benim bildiğim kediler hiçbir zaman belli bir süre geçince yavrularıyla anlaşamaz.

yavrusu olduğunu bilmiyor zaten babası sadece yani.bak hala vuruyor şerefsizzz...

bu tamamen gecici bir surec. anlasacaklar, panige mahal yok, zaten siz bir sey yapamazsiniz. eve ikinci kedi geldiginde ilk kedinin huysuzlasmasi cok normaldir. bir sure gecince anlasacaklar, once buyuk kedi kucuk uyurken caktirmadan gidip koklayacak falan boyle misal, sonra bigun bi bakicaksiniz got gote yatmaya baslamislar. ilk kediniz de normale donecek; ama misal bir sene gecti, 3. bir kedi aldiniz, diger iki kedi sadece yeni kediyi dovmekle kalmayip, birbirleriyle de kapisacaklar, sizden de nefret edecekler, alisma sureci ise ilk deneyimin kafadan iki kati uzun olacak. kedi sayisini artirmamanizi tavsiye ediyorum, kediler cogaldikca huzursuzlasiyolar, kopekler gibi suru olsun kalabalik olalim kafasinda degiller hicbir zaman. eger ikinci aldiginiz kedi disiyse ve siyam kedinizi kisirlastirmadiysaniz da, kucuk kedi ele geldigi saniyeden itibaren eslesip tavsan gibi cogalirlar engel olamazsiniz, onu da hatirlatiym. ikinci aldiginiz kedi erkekse de alisma sureci ufaktan uzun surebilir. siz kedilerinize ayri ayri sevgi saygi gosterin, hayvan bunlar, kiskanmak, trip atmak gibi huylari yok bunlarin.

milky way 8 kedi bakan ruh hastalari diyarindan bildirdi.

Engin bilgilerini paylaştığın için çok teşekkür ederim o zaman beklemekten başka çarem kalmıyor.yavru kedi erkek,dediğine göre biraz daha uzun olacak alışma süreleri sanırsam ve çiftleşme gibi bi problem olmayacak.evde daha fazla kedi olmayacak buna eminim:)

eooo, erkek kediler erkek kedilere de tecavuz ediyo :/ kedini kisirlastirman en dogrusu.

üzgünüm ama kısırlaştırılmamış 2 erkek kediyi aynı evde tutamazsın. kavga etmeyi bir kenara bırak, büyük olan yakında evin her yerine püskürtmeye başlar. benden söylemesi, eğer her ikisini de istiyorsan kısırlaştırmak zorundasın.

birincisi: kedilerini mümkün olduğu kadar kısırlaştırman lazım
ikincisi:
önce büyük kediyi sev
önce büyük kediye mama ver
önce büyük kediyi oynat
küçük kediyi büyük kedinin yanında sevme
büyük kedi küçük kediyi pataklayınca büyüğe bağırma
küçüğe kızarmış gibi yapıp ayrı odaya koy (ama o oda büyüğün esas mekanı olmasın)

bir de ne kadar oldu alalı bilmiyorum ama ilk günler oluyor böyle. bizimkiler ikinci haftanın sonunda birbirlerini yalamaya başladılar. oyyy yavrularım benim.

elbette alışırlar birbirlerine, daha önce de eve bir yavru geldi ve 2 ay kadar birlikte kaldılar, sorun da olmmaıştı. daha sonra o yavruyu annem sahiplendi. ben zaten bakmak istiyorum bu miniğe ama belki güzel bir aile çıkarsa diye öylesine ilan verdim.