kitap alırdım bolca en çok kitap alınır o parya tanesi 25 tl desen en fazla en az 4 kitap alırsın.

Eğer internet sitesinde kullabiliyorsan bence sitesinden kitap, 4 yerine 5 kitap falan alırsın. Bana birisi 100 tl'lik çek verse kitap almazdım :D Puzzle figür falan alırdım., lego bile olur :D

D&r da elektronik de var.ben mizah dergisi alırdım.otisabi falan alabilirsin

en mantiklisi kitap. diger urunler gereginden pahali. ya da uygun fiyata baskasina satilir, alinacak urun daha uygun fiyatli baska bir yerden alinir.

şu metal 3 boyutlu yap bozlar var, buradan bir arkadaş önermişti.
ben onlardan alırdım.
www.dr.com.tr

hic bir sey alma internetten alacaksan.

gecen kitap aldim. bir hafta beklettiler, sonra uru yok diye siparisi iptal ettiler. ucret iadesini yaptik diyorlar hesabma para yatmadi henuz. onunla ugrasiyorum kac gundur.

magazalarinda gecerliyse kupon magazada kullan.
ben yandim sen yanma.

maağazadan alırdım ben de, internet -1
çizgiroman alırdım ama ben

dolma kalem alırdım.

Kitap almayı seviyorum da okumaya vaktim olmuyo işimden dolayı. Alacak bişey bulamazsam satarım artık.

kulaklık

referans bölümündeki kitaplardan alırdım, hatta direkt hüseyin çağlayan'ın kitabını alırdım. gerçi üstünü tamamlamak da gerekebilir eheh.

Neyleyim+1
Ben önermiştim seriyi tamamlamak üzereyim

ben mızıka almıştım.. =)

yak 4 olsun. dostum senin şirazen kaymış, bi overlokçuya git istersen.

bende öyleyim bu aralar. delicesine uyuyorum

Bir dönem bana da olmuştu doktora gitme gereği duymadım bir kaç gün sürdü. Beynin aşırı yorulmasından dolayı oluyor anladığım kadarı ile bu durum. Bir işle uğraşırken başka her şeye kapatıyor beyin kendini çünkü zaten yorgun gücü başka şeylere yetmiyor. Ya da odak sorunun olabilir. Bir şeye beynin odaklandığında başka şeyleri görmezden geliyor olabilir. Eğer gün içinde, hafta sonu ve tatillerde de bu sorunu yaşarsan mutlaka nörolojiye görün durum ciddi olabilir.

ya bahsettiğin şekildeki göz dalmalarının epilepsi krizi olabileceğini okumuştum sanki, öyle hatırlıyorum. Felaket tellalcılığı gibi olmasın tabi şimdi ama bence dinlen bir süre, çok yüklenme kendine. Hala devam ederse de doktora git.

şikayet var üzerine lidyana.com ile ilgili şikayetler var şuradan göz atıp fikir edinebilirsin insanlar ne gibi sorunlar yaşamışlar diye: www.sikayetvar.com

eğer sahiplendiremeyecekseniz yavrularla anneyi ayırmayın. ayrılmadığı müddetce 3,5- 4 aya kadar bile keyfine de olsa emziriyor, 6 aya yakın süre boyunca da bizzat ilgilenmeye devam ediyor yavrularla. iki ayda anne ve yazvular kopar diyenler halt etmiş, iki ayda annenin yanından alınmayan yavru ile annenin koptuğunu asla görmedim.
yavrular rezil rüsva olur, ağlaya ağlaya dolanırlar, yemek bulamazlar, ezilirler.

kömürlüğe yemek bırakmaya devam ederek, onları gördüğünüzü her defasında unutun :)

yavruların en az 2 ay süt emmesi lazım. anne 5-6 ay emzirmek de isteyebilir ve bu daha iyi olur. tamamen anneye bağlı yavrulardan ayrılma süreci. bırakıp gidebilir de, büyüdüklerinde de bırakmayıp beraber olmak isteyebilir de. öncelikle facebook'taki yuva bulma sayfalarına ilan verip anneleriyle beraber yuvalandırmayı deneyin. yine o sayfalarda müstakil bahçesi olan, kedilere bahçesinde bakabilecek kişiler bulma şansınız da var. bizim şimdi 3 yaşına gelen kedimiz annesinin sütü olduğu sürece süt emdi. şaşkın bu yaşında bile annesinin memesini emerek uyuyor bazen. siz ayırmayın onları.

Yavruları anneden ayırmak daha kötü diyorsunuz yani. Peki o zaman. Gerçi o araç trafiğinde annenin peşine takılma şansları da pek yok ya, ne yapalım. Apartmanın altındaki kömürlükten çıkışlarının bile nasıl olacağını bilemiyorum. Kömürlüğün başka bir yerden ufak bir girişi var mı yoksa anne apartman kapısından mı girdi bilmiyorum. Zaten şimdiki şansları hiç seslerinin çıkmaması. Sesleri çıkmaya başlayınca apartmanda kalmalarına da izin vermezler. Benim onları bulmam tamamen şansaydı mesela. Benimle birlikte apartmana bir kedi girdi, o arada yavruların aşağıdan sesini duydum. Artık koku aldılar diye mi ses çıkardılar bilmiyorum. Yoksa o günden sonra bir daha hiç sesleri çıkmadı. Sesleri çıkmaya başladıktan sonra apartmandan paketlenirler.

Boğaziçi üniversitesi güney kampüsü kedi cennetidir. Eğer imkanın varsa oraya bırakmanı tavsiye ederim. Çok iyi bakılıyorlar orada. Sokağa bıırakmaktansa çok daha iyidir. Kömürlükte yazık günah o hayvanlara. Doğal ortam, bol bol yemek, ilgi sevgi görüyorlar orada. 1000lerce kedi var Boğaziçi güney kampüsünde. Okul ve yurt binasının içine dahi girebiliyorlar. Annelerini de götürebiliyorsan onu da götür. Gerçi yavrular kedi ise geçerli bu söylediğim fikir. Köpek de olabilir belirtmemişsin. Ama kediyse kesinlikle Boğaziçi üniversitesi güney kampüsü. (bkz: boğaziçi üniversitesi'ndeki kediler)

yavruları anneden ayırma. kedim iki kez doğum yaptı, gözlem sahibiyim bu konuda. açılın doktorum! neyse. anne vakti geldiğinde kendiliğinden bırakıyor emzirmeyi ve kendilerinde aile içgüdüsü çok bulunmadığından yine zamanı geldiğinde yavruları uzaklaştırıyor kendinden. tabi sokaktaki süreç biraz daha farklı olur. bizim ilk yavrular 3 aya kadar emmişti, anne sonra emzirmeyi bırakmış -dişleri mişleri de çıkınca yavruların, memeleri paralandı tabii, yavruları istememişti. hatta yavrulardan birini sahiplendirmeyip arkadaş olsun diye evde tuttum, hala anlaşamamakta kendileri. neyse. yavruları kendin koparma kısacası. anneyle beraber başka yere taşımak nasıl olur bilmiyorum. belki de yavrular biraz büyüyünce -2-3 aylık falan- taşısan daha mantıklı gibi. şimdi taşısan anneye farklı bir bölge -kediler bölgeci ya haliyle- , telaşlanır yavrular da var diye yakar kafayı.

Herkese cevap için teşekkürler ama benim karar almama gerek kalmadan kediler ortadan kayboldu:( Bilmiyorum ne oldu? Ya anne yavrularını başka bir yere taşıdı ya da apartmandan birileri kedileri dışarıya attı. Kedilerin olmadığını gördüğümde çok sinirlendim ve apartmanda birçok kapıyı çalıp "Kedilere ne olduğunu biliyor musunuz?" diye sordum ama bir bilgi edinemedim. Artık yalan söyleyen var mı içlerinde bilemeyeceğim. Umarım yavrular iyidir

Öncelikle müşteri hizm. danışın THY'nin. Yanınızda, tanıdığınız güvendiğiniz birini götürmek ise yolculardan yardım beklemekten daha mantıklı olur. Sorumluluk almaktan çekinip yardım etmeyebilirler. Havayolu şirketi kedilerin karnesini görmek ister belki, orada da yanında götüren kişinin adının yazılması gerekebilir. THY ile konuştuktan sonra ne yapacağınıza karar vermeniz daha anlamlı olur bence.

Oncelikle bankodaki eleman cok onemli. Eger yardimci olmak isterse olur.

Bi de bankoda durup gelenlere rica edin. Ben olsam alirdim misal. (Denk gelirsek diye not: kedilere dokunamiyorum :)

3,5 kio olanı yanı alırsın diğerleri bagaja. (4 kiloya kadar)
eger ucakta baska evcil hayvan var ise onu da almıyorlar. o da bagajda olacak.
yani senden once aynı ucakta hayvanını ucuracak var ıse senın hayvan altta gıdecek.

@cahit tomruk, 6 kilo tek hayvan için sınır (THY'de 8kg), ayrıca iki kişiyiz, her halükarda 2 tanesini yanımızda götüreceğiz zaten. 3.yü de yanımıza almak için ne yapmamız gerekir onu soruyorum. Kabin içinde hayvan sınırı da THY için 3, KLM için yazmıyor ama 1 değildir sanıyorum.

iki kardesse ayni kafes icinde tasiyabilirsin

gitmekte olan birinin yardım etme ihtimali üzerine konuşacağım kedilerin önceden bildirilmesi ve rezervasyon yapılması gerekiyor thy' e o anda yanınızda hayvan getirip uçuşa dahil edemezsiniz. ayrı bir ücret talep ediyorlar mı bilmiyorum ama kedileri yurt dışına çıkartmak için sertifikalatmalısınız (hayvan sağlık sertifikası). yurt dışına hayvan çıkartmak sandığınız kadar kolay bir işlem değildir. bir sürü prosedürü var. kabin memuru arkadaşıma sorduğumda yanında kedileri getirip birini başkasına veremez büyük problem çıkar o kişi üzerine önceden o hayvan rezerve edilmeli dedi. ki yurt dışına hayvan götürme konusunda çok seçicilermiş. sadece aşı, iç dış parazit karnenin tam olması yeterli değilmiş. hayvanlarını her birinin tekrar teker yurt dışı çıkış belgeleri olmalıymış. giriş yapacakları ülkenin prosedürüne uygun belgelerin tam olması da gerekmekte aksi halde ülkeye giriş yapamazlar. o anda sorun yaşayıp kedilerinizin perişan olamaması için thy' yı arayıp görüşün ve gerekli tüm belgelerin listesini öğrenin. şu yazıya bir göz atabilirsiniz: www.turkishairlines.com

ve ayrıca şu yazıya göz atmanı tavsiye ederim aranan şartlar: www.barnievet.com.tr

belki bilginiz vardır ama hayvanların perişan olamaması sizin de üzülmemeniz için bu bilgileri paylaşmayı gerekli gördüm.

@insomnia666 bütün belgeleri çoktan hazırlandı zaten, veterinerimiz de tecrübeli bu konuda. Kediler için rezervasyonu da yaptıracağız, benim sorduğum soru "3'ünü de kabin içine almak için ne yapabiliriz"di.

Başkasına veremeyeceğimiz konusunda haklısınız, bana da mantıksız geldi. 3.kişi götüreceğiz işte en kötü ihtimalle. Bagaj tesliminde sıkıntı yapmayacaklarına emin olamadım.

düğmesine basınca uzayan tasmalardan al dene bakalım ama kaçacağını sanmıyorum. hele yaşlıysa çok merakı ve enerjisi de yoktur yanınızdan pek ayrılmaz.

o tasmalardan var zaten bizde, onu sonuna kadar çekiyor bırakınca. birkaç kez tasmasını açtığımda da uzaklaştı epey, gerçi kaçma çabası değildi sağı solu koklamak için gitti de, gitti yine de işte.

köpekler salınca kaçıyor. teyitli bilgi. bu şekilde 4 köpek kaybettik. inşallah dışarıda iyilerdir ya da iyi birileri onlarla ilgileniyordur.

e ama insanalrın köpekleri kaçmıyor? geçende arkadaşıma sordum nasıl bırakıyosun sen itini korkmadan diye, onunki baya gözden ayboluyo gidiyo bir de "yarım saat dolaşıp geliyo yeaağ" dedi bana.

Tasmasını açmayın, diğer köpeklerle kavga edebilir, onları yaralayabilir. (her nekadar zararsız bir köpek olsa bile. Kızgınlık dönemlerinde beklenmeyen davranışlar sergileyebiliyorlar.)
İnsanları da korkutabilir. kamuya açık alanlarda tasmayla gezdirin.

Not: ben de bir köpek sahibiyim. benimki ufak cins ve zararsız olmasına rağmen, diğer insanları korkutup onların özgürlüklerini kısıtlamamak için tasmalı gezdiriyorum.
Ayrıca Allah korusun çocuğun biri köpeğinden korkup kaçmak için caddeye fırlasa ve araba çarpsa? Bunlar olmuş şeyler, hepimiz gördük.
Lütden biraz duyarlılık ve düşünce.

valla ben parka girdiğimiz an tasmasını açıyorum, koklaya koklaya dolanıyor o. baktım yabancı sokak köpekleri geliyor anca o zaman takıyorum tasmasını. çocukların yanına filan gidince de ''ben gittim'' diyorum, dönüp bana geliyor zaten. ben o sırada ya yürüyüşümü-koşumu yapıyor oluyorum, ya da oturup bir banka bir yandan kitap okurken yan gözle onu izliyorum. 3 yıldır da bu şekilde geziyoruz kendisiyle, bugüne kadar hiçbir terslik yaşamadım. Beni göremeyince aranıyor ve peşine buluyor, en kötü baktım eve giden yola girmeye niyetlenmiş sesleniyorum geliyor yanıma. Parkta denk geldiğim hiçbir köpekte de kaçma girişimi yok. Onlar dolanıyor, oynuyor birlikte biz sahipler muhabbet ediyoruz.

edit: köpeklerin biraz kendine güvenmesi gerektiğini ve özgür kalmaları(siz onları kontrol ederken) gerektiğine inanıyorum. olur da kaybolursa evi veya sizi bulabilmeli, tasmayla bunun nereye kadar mümkün olacağından şüpheliyim. ama siz köpeğinizi daha iyi tanırsınız.

tasmasını çıkartıp yanında yürüyün parkta, yaş itibariyle koşup uzaklaşacağını sanmam. en azından hayvana güven gelir

İlk sahibi olmadığınızı anlıyorum ve yaşlı bir kopek. Bu sebeple ailesine geri donmek isteyecektir. Muhtemelen gider.

@innerbliss köpek dediğimiz hayvanın serbest koşu yapmaya ihtiyacı var, king charlesı bilemeyeceğim ama 40 kiloluk bir labradoru tasmayla tintin yürüterek enerji atmasını sağlayamazsınız. köpeklerin tutsak gibi yaşatılmasına da ben karşıyım. ne zaman ki köpekler için birkaç dönümlük özel yeşil alan yaparlar o zaman ben de köpeğimin tasmasını insanların olduğu alanda açmam. şu anki haliyle parklar en az çocuklar kadar köpeklere de ait. gelgelelim parklarda onca sokak köpeği varken benim yaşlı ve uysal köpeğim hangi çocuğa nasıl zarar verebilir? ne hikmetse serbest kalan köpekler sadece türkiyede çocukların ölmesine sebep oluyor. köpek besleyen bir insanın böyle düşünmesi beni üzdü gerçekten.

@kaymaktutmayansicaksut sana tamamen katılıyorum ama giderse diye çok korkuyorum ve evi bulamayacağı kadar uzakta parklar bize, çoğu kez yürüyerek değil arabayla gidiyoruz. bir de komut dinlemede sıkıntısı var arkadaşın. heyecanlanınca gel desem de gelmiyor yanıma.

@i need dolar köpek beslemeye yeni başladım çok iyi bilemeyeceğim ama kedilerde bile terk edildikten sonra onları sahiplenen insana karşı belirgin bir sadakat varken köpeğin kendisini yem gibi ormandaki köpeklerin arasına atıp neredeyse ölmesine sebebiyet verecek olan eski sahiplerini arayacağını pek zannetmiyorum.

gpsli tasmalardan alabilirsin bu durum icin

Enerjisini atmasini istiyorsaniz tenis topunu atip getirtebilirsiniz defalarca, bikmaz heralde. Yasli diyorsunuz, belki gunde bir saat yuruyus enerjisini atmasina yardim eder aslinda. Tasmasiz birakmaniz taraftari degilim, dort ay bana kalirsa kisa bir sure birbirinizi tanimak icin.
Kisir degilse, baska kopegin pesine gidebilir.
Havai fisek sesinden korkuyorsa benzer seslerde korkup kacabilir.
Birisi calabilir.

Ihtimalleri sayarim ama her birine binde bir ihtimal diyebilirsiniz. Ama ben de bin tane ihtimal sayabilirim.

Eger yine de guvenli bir yer bulursaniz, ve serbest kalsin istiyorsaniz, once komutlarinizi dinledigine emin olun.

Egitim notlarimdan bazilari;
Egitim icin uzun 15 metrelik iplerden kullanin (ornek www.zooplus.ch)

1.
Birlikte yuruyorsunuz, siz aniden 'ok bye' (ya da baska belirli bir kelime) diyip yon degistirip kosmaya basliyorsunuz. o da yon degistirip yaniniza gelirse, sevincle mukafatlandirin. mamaya gerek yok burda.

2. 'gel' komutunun disinda baska bir komutunuz daha olsun. onun odulu daha lezzetli olsun.

3. acil bir durumda durmasi icin baska bir kelime icat edin ama bu kelime cok onemli o yuzden her zaman kullanmayin ama kullandiginizda ciddi oldugunuzu bilsin. ben 'stop' diyorum. bunu da ogretmenin yolu, yine beraber yururken aniden 'stop' diyip sirtindan kavrayip beraber durmak.

4. hicbir komutu 3 kereden fazla kullanmayin. 3.de hala dinlemiyorsa, siz yaptirin.

yanınızda onun sevdiği bir mama,salam vs. bulundurun uzaklasınca mamasını gösterin gelecektir.zaten bir zaman sonra da alışır bir gel komutuna bakar.

6 yıldır rus finosu cinsi köpeğim var. ilk yıllarda salmaya hiç cesaret edemedim çok enerjik ve yerinde duramayan bir köpek olduğu için. o zamanlar uzayan tasmayla gezdiriyordum fırlayıp gitmeye çalışıyordu. bir kaç yıl sonra eve yaklaşınca tasmayı çıkarmaya başladım (eve bir iki blok kala) koşup hemen kapının dibine gidip beni beklediğini fark ettim. ama hala hareketli olduğundan ve parkta kedi köpek bulunduğundan pek salamıyordum korkuyordum peşlerine takılır gider diye. geçen sene cesaret edip bir kere saldım baktım yanımdan ayrılmıyor git gez kızım diyorum gitmiyor. ben adım attıkça adım atıyor uzaklaşsa bile seslenince geri geliyor. yıllarla ve size olan bağlılığı ile alakalı diye düşünüyorum ben bu durumu. şimdi kızımla gayet yan yana parkta tasmasız yürüyüş yapabiliyoruz hiç kaçmaya girişmedi. sizin köpeğiniz de yaşlıysa kaçmaya girşeceğini sanmıyorum ama risk alamamakta fayda var çünkü 4 ay kısa bir süre. gözlemleyerek ufak ufak tasmasını çıkarmaya başlayabilirsin ama gözünü bir an üstünden ayırma ben öyle öyle alıştırdım çünkü. dene güvenli bir yerde çağırdığında geri gelmezse hemen tak tasmasını.

yazarsın, karşılanmaz.

puşkin'in, mektuplarla roman, adlı hikayasinde, (klasik) saşa ve liza isimli iki kızın mektuplaşması konu edinir. yani garip karşılanmaz, garip karşılanan bir ortam olursa da, en azından sanat tarihi adına sizin onları daha fazla garip karşılamanız yerinde olur.

tabii ki hayir. istersen bir arı ol, hikayeyi ari dilinde anlat.

stranger than fiction filminde bu konudan bahsediliyordu. gayet de hoştu.

hayır tabiki de hatta çok çok iyi bir fikir.

gayet de yazarsın hatta yazmalısın.
istersen uzaylının ağzından yaz, kim ne diyecek?

eğer yazarsan; garipten ziyade, kültür, yetiştiriliş ve hormonların sonucu olan erkek zihninden yazamayacağın için uzmanların fark ve tenkit edeceği noktalar görülebilir. Tabii tam tersi kadın ağzından yazan erkek için de geçerlidir.

Ama rahatsan başarı veya eleştiri konusunda, dinleme kimseyi. Bana şuna buna ne ki?

teşekkürler arkadaşlar.. zaten artık geri dönüşü olmayan bir yola girdim =) ama cevaplarınızı okumasaydım, hikayeyi kendime saklamayı düşünecektim.. tekrar sağolun..

kayıp gül'de serdar özkan olduğu gibi bir kadının ağzından anlatmıştır herşeyi. geyik bi kitaptı ya neyse, sen daha iyisini yaz.